முஸ்தத்ரக் அல்-ஹாகிம்

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
"இறைநம்பிக்கையாளர்களில் முழுமையான இறைநம்பிக்கை (ஈமான்) கொண்டவர், அவர்களில் நற்குணத்தால் மிகச் சிறந்தவரே ஆவார்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "இறைநம்பிக்கையாளர்களில் முழுமையான இறைநம்பிக்கை (ஈமான்) கொண்டவர், அவர்களில் நற்குணத்தால் மிகச் சிறந்தவரே ஆவார்."

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எவர் ஈமானின் (இறைநம்பிக்கையின்) இனிமையை அடைவது (தன்னைப்) பூரிப்படையச் செய்யுமென விரும்புகிறாரோ, அவர் ஒரு மனிதரை அல்லாஹ்வுக்காகவே அன்றி (வேறு எதற்காகவும்) நேசிக்காமல் இருக்கட்டும்."

ஒரு நாள் உமர் (ரலி) அவர்கள் பள்ளிவாசலுக்குச் சென்றபோது, முஆத் பின் ஜபல் (ரலி) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் கப்ரின் (மண்ணறையின்) அருகே அழுதுகொண்டிருப்பதைக் கண்டார்கள். அப்போது உமர் (ரலி), "முஆதே! உங்களை அழச் செய்வது எது?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு முஆத் (ரலி), "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து நான் செவியுற்ற ஒரு செய்தியே என்னை அழச் செய்கிறது. (அதாவது) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டுள்ளேன்:

'சிறிதளவு முகஸ்துதியும் (ரியா) இணைவைப்பாகும் (ஷிர்க்). எவர் அல்லாஹ்வின் நேசர்களுடன் (அவ்லியாக்களுடன்) பகைமை கொள்கிறாரோ, அவர் அல்லாஹ்விடம் போர் பிரகடனம் செய்துவிட்டார். நிச்சயமாக அல்லாஹ், நல்லோர்களையும், இறையச்சமுடையவர்களையும், (தம்மை வெளிப்படுத்திக் கொள்ளாமல்) மறைந்திருப்பவர்களையும் நேசிக்கிறான். அவர்கள் (சபையில்) இல்லாவிட்டால் (யாராலும்) தேடப்பட மாட்டார்கள்; அவர்கள் (சபைக்கு) வந்தாலும் (யாராலும்) அடையாளம் காணப்பட மாட்டார்கள். அவர்களின் உள்ளங்கள் நேர்வழியின் விளக்குகளாகும்; அவர்கள் இருள் சூழ்ந்த ஒவ்வொரு (சோதனை மற்றும் குழப்பமான) இடத்திலிருந்தும் (பாதுகாப்பாக) வெளிவருவார்கள்' (என்று கூறினார்கள்)."

அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் பின் அல்-ஆஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக (பழைய) ஆடை தேய்ந்து (பழசாகி) விடுவதைப் போன்று, உங்களில் ஒருவருடைய உள்ளத்தின் ஆழத்திலும் ஈமான் (இறைநம்பிக்கை) தேய்ந்து (குறைந்து) விடுகிறது. எனவே, உங்கள் உள்ளங்களில் ஈமானைப் புதுப்பித்துத் தருமாறு அல்லாஹ்விடம் பிரார்த்தியுங்கள் (கேளுங்கள்)."

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஓர் அடியான் ஒரு பாவத்தைச் செய்யும்போது, அவனது உள்ளத்தில் ஒரு கறுப்புப் புள்ளி (புள்ளியாக) இடப்படுகிறது. அவன் (அப்பாவத்திலிருந்து விலகி, மன்னிப்புத் தேடி) மீண்டுவிட்டால், அவனது உள்ளம் (அதிலிருந்து) தூய்மையாக்கப்பட்டுப் பளபளப்பாகிறது. ஆனால், அவன் மீண்டும் (பாவம் செய்யத்) திரும்பினால், அவனது உள்ளத்தை மூடும் அளவுக்கு (அந்தக் கறுப்புப் புள்ளி) அதிகரித்து விடுகிறது. இதுவே வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ் (தன் வேதத்தில்) குறிப்பிடும் 'ரான்' (துரு/திரை) ஆகும்:
'{கல்லா பல் ரான அலா குலூபிஹிம்}' (அவ்வாறல்ல! மாறாக, அவர்கள் செய்து கொண்டிருந்த (தீய) செயல்களின் காரணமாக அவர்களின் உள்ளங்கள் மீது துரு ஏறிவிட்டது)." [அல்குர்ஆன் 83:14]

அன்னை ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"ஃபீம அன்த மின் திக்ராஹா. இலா ரப்பிக முன்தஹாஹா" (இதனைப் பற்றி எடுத்துரைக்க நீர் எம்மாத்திரம்? இதன் இறுதி முடிவு உம் இறைவனிடமே உள்ளது) என்ற (திருக்குர்ஆன் 79:43,44) வசனங்கள் அருளப்படும் வரை, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் மறுமை நாளைக் குறித்து (மக்களால்) தொடர்ந்து கேட்கப்பட்டு வந்தது.

அபூ ஹுரைரா (ரலி) மற்றும் அபூ ஸயீத் (ரலி) ஆகியோர் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பின்வருமாறு கூறியதற்கு நாங்கள் சாட்சியாக இருக்கிறோம்:

"ஓர் அடியான், **'லா இலாஹ இல்லல்லாஹு வல்லாஹு அக்பர்'** (அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் வேறு யாருமில்லை, மேலும் அல்லாஹ் மிகப் பெரியவன்) என்று கூறினால், அவனது இறைவன் அவனை உண்மையாளன் என ஏற்று (உறுதிப்படுத்தி), 'என் அடியான் உண்மையைச் சொன்னான்; என்னைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் வேறு யாருமில்லை, நான் தனித்தவன்' என்று கூறுகிறான்.

அவன், **'லா இலாஹ இல்லல்லாஹு வஹ்தஹு லா ஷரீக லஹு'** (அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் வேறு யாருமில்லை, அவன் தனித்தவன், அவனுக்கு எவ்வித இணையுமில்லை) என்று கூறினால், அவனது இறைவன் அவனை உண்மையாளன் என ஏற்று, 'என் அடியான் உண்மையைச் சொன்னான்; என்னைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் வேறு யாருமில்லை, எனக்கு எவ்வித இணையுமில்லை' என்று கூறுகிறான்.

அவன், **'லா இலாஹ இல்லல்லாஹு லஹுல் முல்கு வலஹுல் ஹம்து'** (அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் வேறு யாருமில்லை, ஆட்சியதிகாரம் அவனுக்கே உரியது, புகழனைத்தும் அவனுக்கே உரியது) என்று கூறினால், இறைவன், 'என் அடியான் உண்மையைச் சொன்னான்; என்னைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் வேறு யாருமில்லை, ஆட்சியதிகாரம் எனக்கே உரியது, புகழனைத்தும் எனக்கே உரியது' என்று கூறுகிறான்.

அவன், **'லா இலாஹ இல்லல்லாஹு வலா ஹவ்ல வலா குவ்வத்த இல்லா பில்லாஹ்'** (அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் வேறு யாருமில்லை, மேலும் அல்லாஹ்வின் உதவியின்றி எவ்வித மாற்றமும் ஆற்றலும் இல்லை) என்று கூறினால், இறைவன், 'என் அடியான் உண்மையைச் சொன்னான்; என்னையன்றி வேறு எவ்வித மாற்றமும் ஆற்றலும் இல்லை' என்று கூறுகிறான்."

(இதனைப் பதிவு செய்த இமாம் அல்-ஹாகிம் கூறுகிறார்:) இது ஓர் ஆதாரப்பூர்வமான (ஸஹீஹ்) ஹதீஸாகும்; ஆனால் இது இரு ஸஹீஹ் நூல்களிலும் (புகாரி, முஸ்லிம்) இடம்பெறவில்லை. அபூ இஸ்ஹாக் வழியாக அல்-அகர், அபூ ஹுரைரா மற்றும் அபூ ஸயீத் ஆகியோரின் அறிவிப்புகளை அவர்கள் இருவரும் (புகாரி, முஸ்லிம்) ஆதாரமாகக் கொண்டுள்ளனர். மேலும், இஸ்ராயீல் பின் யூனுஸ், அபூ இஸ்ஹாக் வழியாக அறிவிக்கும் ஹதீஸ்களை ஆதாரமாகக் கொள்வதில் அவர்கள் இருவரும் ஒருமனதாக ஏற்றுக்கொண்டுள்ளனர்; (எனினும்) ஷுஃபா மற்றும் பிறர் இதனை மவ்கூஃப் (தோழர்களுடன் நிறுத்தப்பட்ட அறிவிப்பு) எனக் குறிப்பிட்டுள்ளனர்.

அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் பின் அல்-ஆஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"மறுமை நாளில் படைப்பினங்கள் அனைத்தின் முன்னிலையிலும் எனது சமுதாயத்தைச் சேர்ந்த ஒரு மனிதனை அல்லாஹ் (தனியாகத்) தேர்ந்தெடுப்பான். அவனுக்கு முன்னால் தொண்ணூற்று ஒன்பது (பாவ ஏடுகளின்) சுருள்கள் விரிக்கப்படும். ஒவ்வொரு சுருளும் (கண் எட்டும் தொலைவு வரை) நீண்டிருக்கும். பின்னர் அல்லாஹ், 'இதில் (எழுதப்பட்டுள்ளவற்றில்) எதையாவது நீ மறுக்கிறாயா? (உன் செயல்களைப்) பாதுகாத்து எழுதும் எனது வானவர்கள் உனக்கு அநீதி இழைத்துவிட்டார்களா?' என்று கேட்பான். அதற்கு அம்மனிதன், 'இல்லை, என் இறைவா!' என்பான்.

பின்னர் அல்லாஹ், '(இந்தத் தவறுகளுக்கு) உன்னிடம் ஏதாவது (தகுந்த) காரணம் உள்ளதா?' என்று கேட்பான். அதற்கு அவன், 'இல்லை, என் இறைவா!' என்பான். அப்போது அல்லாஹ், 'அப்படியில்லை! நிச்சயமாக நம்மிடம் உனக்குரிய ஒரு நன்மை உள்ளது. இன்றைய தினம் உனக்கு எவ்வித அநீதியும் இழைக்கப்பட மாட்டாது' என்று கூறுவான்.

பின்னர் ஒரு சிறிய அட்டை வெளியே கொண்டுவரப்படும். அதில், 'அஷ்ஹது அன் லா இலாஹ இல்லல்லாஹு, வ அஷ்ஹது அன்ன முஹம்மதன் அப்துஹு வ ரசூலுஹு' (அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் வேறு யாருமில்லை என்று நான் சாட்சி கூறுகிறேன், மேலும் முஹம்மது (ஸல்) அவர்கள் அவனது அடியாரும் தூதரும் ஆவார்கள் என்றும் நான் சாட்சி கூறுகிறேன்) என்று (எழுதப்பட்டிருக்கும்).

அவன், 'என் இறைவா! (மலை போன்ற) இந்தப் பாவச் சுருள்களுக்கு முன்னால் இந்தச் சிறிய அட்டை எம்மாத்திரம்?' என்று கேட்பான். அதற்கு அல்லாஹ், 'நிச்சயமாக உனக்கு அநீதி இழைக்கப்பட மாட்டாது' என்று கூறுவான்.

பின்னர், தராசின் ஒரு தட்டில் அந்தப் பாவச் சுருள்களும், மற்றொரு தட்டில் அந்த அட்டையும் வைக்கப்படும். அப்போது (எடை குறைந்து) பாவச் சுருள்கள் மேலே தூக்கிவிடும்; அந்த அட்டை (வைக்கப்பட்ட தட்டு) கனத்துத் தாழும். அல்லாஹ்வின் திருப்பெயருக்கு முன்னால் எந்தவொன்றும் எடையில் மிகைக்காது."

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"யூதர்கள் எழுபத்தொரு அல்லது எழுபத்திரண்டு பிரிவுகளாகப் பிரிந்தனர். (அதேபோல்) கிறிஸ்தவர்களும் அவ்வாறே (பிரிந்தனர்). எனது சமுதாயமோ எழுபத்து மூன்று பிரிவுகளாகப் பிரியும்."

அப்துல்லாஹ் பின் புரைதா (ரஹ்) அவர்கள் தமது தந்தை (புரைதா ரலி) வழியாக அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நமக்கும் அவர்களுக்கும் (இறைநிராகரிப்பாளர்களுக்கும் அல்லது நயவஞ்சகர்களுக்கும்) இடையிலான (முக்கியமான) ஒப்பந்தம் தொழுகையாகும். எனவே, யார் அதனை (வேண்டுமென்றே) விட்டுவிடுகிறாரோ அவர் (இறைவனை) நிராகரித்துவிட்டார்."

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தோழர்கள், தொழுகையைத் தவிர (மார்க்கத்தின்) வேறு எந்தச் செயல்களையும் விட்டுவிடுவதை இறைமறுப்பு (குஃப்ர்) என்று கருதியதில்லை."

அலி பின் அபீ தாலிப் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எவரேனும் (மார்க்கச் சட்டப்படி தண்டனைக்குரிய) ஒரு குற்றத்தைச் செய்து, அதற்கான தண்டனையை அல்லாஹ் இவ்வுலகிலேயே அவருக்கு (விரைவாக) வழங்கிவிட்டால், மறுமையில் தனது அடியாருக்கு அந்தத் தண்டனையை மீண்டும் வழங்குவதை விட அல்லாஹ் மிகவும் நீதமானவன். எவரேனும் (அத்தகைய) ஒரு குற்றத்தைச் செய்து, அல்லாஹ் அதனை (மக்களுக்குத் தெரியாமல்) மறைத்து, அவரை மன்னித்துவிட்டால், தான் மன்னித்த ஒரு விஷயத்திற்காக மீண்டும் அவரைத் தண்டிப்பதை விட அல்லாஹ் மிகவும் கண்ணியமானவன்."

ஸலமா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் இருந்தபோது, ஒரு மனிதர் சினையுள்ள (கர்ப்பமான) ஒரு பெண் குதிரையை இழுத்துக்கொண்டு வந்தார். அதனுடன் ஒரு பெண் குதிரைக்குட்டியும் பின்தொடர்ந்து வந்துகொண்டிருந்தது. அவர் (நபியவர்களிடம்), "நீங்கள் யார்?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், "நான் ஒரு நபி" என்று கூறினார்கள். அவர், "நபி என்றால் என்ன?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதர்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

அவர், "மறுமை நாள் எப்போது நிகழும்?" என்று கேட்டார். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "(அது) மறைவானது; அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு எவரும் மறைவானதை அறிய மாட்டார்கள்" என்று கூறினார்கள்.

அவர், "உங்களது வாளை என்னிடம் காட்டுங்கள்" என்று கேட்டார். நபி (ஸல்) அவர்கள் தங்களது வாளை அவரிடம் கொடுத்தார்கள். அந்த மனிதர் அதை (உறையிலிருந்து உருவி) அசைத்துப் பார்த்தார். பிறகு அதை அவர்களிடமே திருப்பிக் கொடுத்துவிட்டார். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "நிச்சயமாக நீர் (என்னைத் தாக்க) எதைச் செய்ய நாடினாயோ, அதைச் செய்ய உன்னால் முடியவில்லை" என்று கூறினார்கள்.

(அந்த மனிதர் வருவதற்கு முன் அவரிடம் சிலர்) "அவரிடம் (நபியிடம்) சென்று இந்தப் பண்புகளைப் பற்றிக் கேளுங்கள்" என்று கூறியிருந்தனர்.

அபு ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"யாரேனும் ஒரு குறிசொல்பவனிடமோ (மறைவானவற்றை அல்லது திருடப்பட்ட பொருட்களை அறிவதாகக் கூறுபவர்) அல்லது ஒரு ஜோதிடனிடமோ (வருங்காலத்தைக் கணிப்பவர்) சென்று, அவர் கூறுவதை உண்மை என நம்பினால், அவர் முஹம்மது (ஸல்) அவர்களுக்கு அருளப்பட்டதை (குர்ஆன் மற்றும் சுன்னாவை) நிச்சயமாக நிராகரித்தவர் ஆவார்."

முஆத் பின் ஜபல் (ரழி) அவர்கள் கூறுவதாக அப்துர் ரஹ்மான் பின் ஸமுரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"பூமியில் எந்த ஓர் ஆன்மாவாவது அல்லாஹ்வுக்கு எதையும் இணையாக்காமலும், நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் என்று சாட்சி கூறியபடியும் மரணிக்கும் போது, அச்சாட்சியம் அதன் உறுதியான உள்ளத்திலிருந்து (உண்மையுடன்) வெளிப்பட்டிருந்தால், அதனை அல்லாஹ் மன்னிக்காமல் இருப்பதில்லை."

(இதனைக் கேட்டுக்கொண்டிருந்த ஹிஸ்ஸான் பின் காஹில் ஆகிய) நான், "நீங்கள் இதனை (நேரடியாக) முஆதிடமிருந்து செவியுற்றீர்களா?" என்று கேட்டேன். அதற்காக அங்கிருந்த மக்கள் என்னைக் கடிந்து கொண்டனர். அப்போது அவர் (அப்துர் ரஹ்மான் பின் ஸமுரா), "அவரை விட்டுவிடுங்கள், அவர் தவறாக எதுவும் கூறவில்லை. ஆம், நான் இதனை முஆத் பின் ஜபலிடமிருந்து செவியுற்றேன். மேலும், முஆத் தான் அதனை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து செவியுற்றதாகக் கூறினார்" என்று பதிலளித்தார்.

அபூ உமாமா அல்பாஹிலீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"வெட்கமும், (அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சி தேவையற்ற பேச்சைக் குறைத்துக் கொள்ளும்) பேச்சுக் குறைவும் ஈமானின் (இறைநம்பிக்கையின்) இரு கிளைகளாகும். கெட்ட வார்த்தைகள் பேசுவதும், (பிறரை மயக்கும் வகையிலான செயற்கையான) பேச்சாற்றலும் நயவஞ்சகத்தின் இரு கிளைகளாகும்."

அபூ உமாமா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"பகட்டின்றி எளிமையாக இருப்பது (ஆடம்பரங்களைத் தவிர்ப்பது) ஈமானின் (இறைநம்பிக்கையின்) ஒரு பகுதியாகும்; பகட்டின்றி எளிமையாக இருப்பது (ஆடம்பரங்களைத் தவிர்ப்பது) ஈமானின் ஒரு பகுதியாகும்."

அபூ உமாமா அல்பாஹிலீ (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

விடைபெறும் ஹஜ்ஜின் (ஹஜ்ஜத்துல் விதா) நாளில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறுவதை நான் கேட்டேன்:

"உங்கள் இறைவனை வணங்குங்கள்; உங்களின் ஐவேளைத் தொழுகைகளைத் தொழுங்கள்; உங்களின் (ரமழான்) மாதத்தில் நோன்பு நோற்பீர்களாக; உங்களின் செல்வங்களுக்குரிய ஸகாத்தை (முறைப்படி) வழங்கிவிடுங்கள்; உங்களின் (மார்க்கத்திற்கு உட்பட்ட) ஆட்சியாளர்களுக்குக் கீழ்ப்படிந்து நடங்கள்; (இவற்றைச் செய்தால்) நீங்கள் உங்கள் இறைவனின் சொர்க்கத்தில் நுழைவீர்கள்."

சஃப்வான் பின் அஸ்ஸால் அல்-முராதீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு யூதர் தனது நண்பரிடம், "நாம் இந்த நபியிடம் செல்வோம் வாருங்கள்; அவரிடம் {வலக்கத் ஆத்தைனா மூஸா திஸ்அ ஆயாத்தின் பய்யினாத்} (நிச்சயமாக நாம் மூஸாவுக்கு ஒன்பது தெளிவான சான்றுகளை வழங்கினோம் - என்ற 17:101-வது வசனத்தைப் பற்றி) கேட்போம்" என்றார். அதற்கு அவரது நண்பர், "அவரை 'நபி' என்று (அழைத்துக்) கூற வேண்டாம்; ஏனெனில் அவர் அதைக் கேட்டால் (மகிழ்ச்சியால்) அவருக்கு நான்கு கண்கள் (உண்டாகி) விடும்" என்று கூறினார்.

பிறகு, அவர்கள் இருவரும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து இதுகுறித்துக் கேட்டனர். அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ்வுக்கு எதனையும் இணையாக்கக் கூடாது, திருடக் கூடாது, விபச்சாரம் செய்யக் கூடாது, நியாயமான காரணமின்றிக் கொல்லக் கூடாது என அல்லாஹ் தடுத்துள்ள எந்த ஓர் உயிரையும் கொல்லக் கூடாது, சூனியம் செய்யக் கூடாது, வட்டி (ரிபா) உண்ணக் கூடாது, ஓர் அப்பாவியைக் கொல்வதற்காக (அநியாயமாக) அவரை அதிகாரியிடம் இழுத்துச் செல்லக் கூடாது, கற்புள்ள பெண்கள் மீது அவதூறு கூறக் கூடாது. மேலும், யூதர்களாகிய உங்களுக்கு என்று குறிப்பாக உள்ள (கட்டளை) என்னவென்றால், சனிக்கிழமை (ஓய்வு நாள்) வரம்பை மீறக் கூடாது" என்று கூறினார்கள்.

உடனே, அவர்கள் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் கைகளையும் கால்களையும் முத்தமிட்டு, "நிச்சயமாக நீங்கள் ஒரு நபி என நாங்கள் சாட்சி கூறுகிறோம்" என்றனர்.

அப்போது நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "நீங்கள் இஸ்லாத்தை ஏற்க (முழுமையாகப் பணிய) உங்களுக்கு என்ன தடை?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அவர்கள், "தாவூத் (அலை) அவர்கள் தமது சந்ததியினரிலேயே எப்போதும் நபிமார்கள் தோன்ற வேண்டும் என்று பிரார்த்தனை செய்துள்ளார்கள். (நீங்கள் இஸ்மாயீல் அலை அவர்களின் சந்ததியில் வந்தவர் என்பதால் உங்களைப் பின்பற்றினால்) யூதர்கள் எங்களைக் கொன்றுவிடுவார்கள் என்று நாங்கள் அஞ்சுகிறோம்" என்று பதிலளித்தனர்.

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! அவன் இறைநம்பிக்கையாளன் அல்லன்; அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! அவன் இறைநம்பிக்கையாளன் அல்லன்; அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! அவன் இறைநம்பிக்கையாளன் அல்லன்" என்று கூறினார்கள். (இதைக் கேட்ட தோழர்கள்,) "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவன் யார்?" என்று கேட்டனர். அதற்கு அவர்கள், "எவனுடைய 'பவாயிக்'கிலிருந்து அவனது அண்டை வீட்டார் பாதுகாப்புப் பெறவில்லையோ அவன்தான் (அந்த நபர்)" என்று பதிலளித்தார்கள். "அவனது 'பவாயிக்' என்றால் என்ன?" என்று அவர்கள் கேட்டனர். அதற்கு அவர்கள், "அவனது தீங்குகள்" என்று கூறினார்கள்.

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"(உண்மையான) முஸ்லிம் என்பவர், எவருடைய நாவிலிருந்தும் கரத்திலிருந்தும் (பிற) முஸ்லிம்கள் பாதுகாப்புப் பெறுகிறார்களோ அவரே ஆவார். (உண்மையான) முஃமின் (இறைநம்பிக்கையாளர்) என்பவர், மக்கள் தங்கள் உயிர்களையும் (இரத்தங்களையும்) உடைமைகளையும் குறித்து எவரை நம்புகிறார்களோ (பாதுகாப்பாக உணர்கிறார்களோ) அவரே ஆவார்."

ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எவருடைய நாவு மற்றும் கையின் (தீங்குகளிலிருந்து) பிற முஸ்லிம்கள் பாதுகாப்புப் பெறுகிறார்களோ, அவரே முஃமின்களில் (நம்பிக்கையாளர்களில் ஈமானால்) மிகவும் பரிபூரணமானவர் ஆவார்."

ஃபழாலா பின் உபைது (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் விடைபெறும் ஹஜ்ஜின் போது (மக்களை நோக்கி), "முஃமின் (உண்மையான இறைநம்பிக்கையாளர்) யார் என்று நான் உங்களுக்கு அறிவிக்கட்டுமா? எவரிடம் மக்கள் தங்கள் உயிர்களையும் செல்வங்களையும் பாதுகாப்பாக உணர்கிறார்களோ (அவர்களிடம் மக்கள் அச்சமின்றி இருக்கிறார்களோ) அவரே முஃமின் ஆவார். எவருடைய நாவிலிருந்தும் கைகளிலிருந்தும் பிற முஸ்லிம்கள் பாதுகாப்புப் பெறுகிறார்களோ அவரே (உண்மையான) முஸ்லிம் ஆவார். அல்லாஹ்வுக்குக் கீழ்ப்படிவதில் தனது மன இச்சைக்கு (நஃப்ஸிற்கு) எதிராகப் போராடுபவரே முஜாஹித் (அறப்போராளி) ஆவார். மேலும், தவறுகளையும் பாவங்களையும் விட்டு விலகியவரே (உண்மையான) முஹாஜிர் (புலம்பெயர்ந்தவர்) ஆவார்" என்று கூறினார்கள்.

(இது இமாம் முஸ்லிமின் நிபந்தனைக்கு அமைவான ஒரு கூடுதலான அறிவிப்பாகும்; எனினும், அவர்கள் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை. இமாம் தஹபீ அவர்கள் தமது 'தல்ஹீஸ்' நூலில் இது குறித்து மௌனம் சாதித்துள்ளார்).

அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எவரிடம் மக்கள் (தங்கள் உயிருக்கும் உடைமைக்கும்) பாதுகாப்பாக உணர்கிறார்களோ அவரே முஃமின் (உண்மையான இறைநம்பிக்கையாளர்) ஆவார். எவருடைய நாவு மற்றும் கையின் (தீங்கு)களிலிருந்து பிற முஸ்லிம்கள் பாதுகாப்புப் பெற்றுள்ளார்களோ அவரே (உண்மையான) முஸ்லிம் ஆவார். மேலும், தீமைகளைத் துறந்தவரே (உண்மையான) முஹாஜிர் (மக்காவிலிருந்து மதீனாவிற்கு ஹிஜ்ரத் செய்தவர் போன்றவர்) ஆவார். என் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக! எவருடைய தீங்குகளிலிருந்து (மற்றும் அநீதிகளிலிருந்து) அவனுடைய அண்டை வீட்டார் பாதுகாப்புப் பெறவில்லையோ, அந்த அடியான் சொர்க்கத்தில் நுழைய மாட்டார்."

அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களுக்கு உரை நிகழ்த்திய போது கூறினார்கள்: "அநீதியைக் குறித்து உங்களை நான் எச்சரிக்கிறேன்; ஏனெனில், அநீதியானது மறுமை நாளில் (பல) காரிருள்களாக இருக்கும். மானக்கேடான செயல்கள் மற்றும் ஆபாசமான பேச்சுகளைக் குறித்தும் உங்களை நான் எச்சரிக்கிறேன். கடும் கஞ்சத்தனத்தைக் (பேராசையுடன் கூடிய கஞ்சத்தனம்) குறித்தும் உங்களை நான் எச்சரிக்கிறேன்; ஏனெனில், உங்களுக்கு முன் வாழ்ந்தவர்கள் இந்தக் கஞ்சத்தனத்தின் காரணமாகவே அழிக்கப்பட்டனர். அது அவர்களை உறவுகளைத் துண்டித்துக் கொள்ளும்படி தூண்டியது, அவ்வாறே அவர்கள் உறவுகளைத் துண்டித்தனர். அது அவர்களைக் கஞ்சர்களாக இருக்கத் தூண்டியது, அவ்வாறே அவர்கள் கஞ்சர்களாக மாறினர். அது அவர்களைப் பாவச் செயல்களிலும் (அத்துமீறல்களிலும்) ஈடுபடத் தூண்டியது, அவ்வாறே அவர்கள் ஈடுபட்டனர்."

அப்போது ஒரு மனிதர் எழுந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இஸ்லாத்தில் சிறந்தது எது?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், "உமது நாவிலிருந்தும் கைகளிலிருந்தும் பிற முஸ்லிம்கள் பாதுகாப்பாக இருப்பதே (சிறந்த இஸ்லாம்) ஆகும்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

மீண்டும் அந்த மனிதர் (அல்லது வேறொருவர்), "அல்லாஹ்வின் தூதரே! ஹிஜ்ரத் (புலம்பெயர்தல்) செய்வதில் சிறந்தது எது?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், "உமது இறைவன் வெறுக்கும் விஷயங்களை விட்டு விலகுவதே (சிறந்த ஹிஜ்ரத்) ஆகும்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

தொடர்ந்து அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஹிஜ்ரத் இரண்டு வகைப்படும்: உள்ளூரில் (நகரத்தில்) வசிப்பவரின் ஹிஜ்ரத் மற்றும் கிராமவாசியின் ஹிஜ்ரத். கிராமவாசியின் ஹிஜ்ரத் என்பது, (அறப்போருக்கு) அழைக்கப்படும்போது பதிலளிப்பதும், (தலைமையால்) கட்டளையிடப்படும்போது கீழ்ப்படிவதும் ஆகும். உள்ளூரில் வசிப்பவரின் ஹிஜ்ரத் என்பது, (அவ்விருவரில்) சோதனைகளில் மிகவும் கடுமையானதும் நற்கூலியில் மிகவும் சிறந்ததும் ஆகும்."

(குறிப்பு: இதே ஹதீஸை அஷ்-ஷஅபி அவர்கள் அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரலி) அவர்களிடமிருந்து சுருக்கமாக அறிவித்துள்ளார்கள். புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இரு இமாம்களும் அம்ர் பின் முர்ரா மற்றும் அப்துல்லாஹ் பின் அல்-ஹாரித் அந்-நஜ்ரானி ஆகியோரின் அறிவிப்பாளர் தொடரை ஏற்றுக்கொண்டுள்ளனர். அபூ கஸீர் ஸுஹைர் பின் அல்-அக்மர் அஸ்-ஸுபைதீ என்பவர் அலி (ரலி) மற்றும் அப்துல்லாஹ் (பின் மஸ்ஊத்) ஆகியோரிடமிருந்தும், அவர்களுக்குப் பிறகு ஏனைய சஹாபாக்களிடமிருந்தும் இதைக் கேட்டுள்ளார். இந்த ஹதீஸை முழுமையாக அல்-அஃமஷ் அவர்கள் அம்ர் பின் முர்ரா வழியாக அறிவித்துள்ளார்கள்).

அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "(பிறருக்கு) அநீதி இழைப்பதைத் தவிர்ந்து (அச்சத்தோடு) இருங்கள்." பின்னர் அவர் (அறிவிப்பாளர்) இந்த ஹதீஸை அதன் முழு நீளத்துடன் (முழுமையாகக்) குறிப்பிட்டார்.

"அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரலி) அவர்களிடமிருந்து நாம் குறிப்பிட்ட இந்தக் கூடுதல் (தகவல்கள் அடங்கிய) அறிவிப்புகளுக்கு, இமாம் முஸ்லிமின் நிபந்தனையின்படி அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்களின் அறிவிப்பிலிருந்து ஒரு ஆதாரப்பூர்வமான சான்று (ஷாஹித்) உள்ளது. அப்துல்லாஹ் பின் அல்-ஹாரிஸ் அந்-நஜ்ரானீ அவர்களிடமிருந்து அம்ர் அறிவிப்பதை (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய) இருவரும் (தங்கள் நூல்களில்) ஏற்றுக்கொண்டுள்ளனர். அபூ கஸீர் ஸுஹைர் பின் அல்-அக்மர் அஸ்-ஸுபைதீ அவர்களைப் பொறுத்தவரை, அவர் அலீ (ரலி) மற்றும் அப்துல்லாஹ் (பின் அம்ர் - ரலி) ஆகியோரிடமிருந்து (நேரடியாக ஹதீஸ்களைச்) செவியுற்றுள்ளார். மேலும் இதனை அல்-அஃமஷ் அவர்கள், (அல்-அஃமஷ் வாயிலாக) அம்ரிடமிருந்து அறிவிக்கிறார்கள்."

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"மானக்கேடான (பேச்சு மற்றும் செயல்களிலிருந்தும்), வேண்டுமென்றே அருவருப்பாக (நடந்து கொள்வதிலிருந்தும்) உங்களை நான் எச்சரிக்கிறேன். ஏனெனில், நிச்சயமாக அல்லாஹ் மானக்கேடான முறையில் பேசுபவனையும், வேண்டுமென்றே அருவருப்பாக நடப்பவனையும் நேசிப்பதில்லை. அநீதியைக் குறித்தும் உங்களை நான் எச்சரிக்கிறேன். ஏனெனில், அநீதியானது மறுமை நாளில் (பலவாறான) காரிருள்களாக அமையும். பேராசையுடன் கூடிய கஞ்சத்தனத்தைக் குறித்தும் உங்களை நான் எச்சரிக்கிறேன். ஏனெனில், அது உங்களுக்கு முன் வாழ்ந்தவர்களை (தூண்டி), அவர்கள் தங்களுக்குள் இரத்தங்களைச் சிந்தும்படி செய்தது; மேலும் அது, உங்களுக்கு முன் வாழ்ந்தவர்களைத் தமது இரத்தப் பந்தங்களை (உறவுகளை)த் துண்டித்துக்கொள்ளும்படியும், உங்களுக்கு முன் வாழ்ந்தவர்களைத் தங்களுக்குத் தடை செய்யப்பட்டவைகளை (ஹராமானவற்றை) ஆகுமானதாக (ஹலாலாக) ஆக்கிக்கொள்ளும்படியும் தூண்டியது."

(இதனை அல்-லைஸ் மற்றும் அந்-நபீல் ஆகியோர் அறிவித்துள்ளனர்)

அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"(உண்மையான) இறைநம்பிக்கையாளன் (பிறருடைய கௌரவத்தைத்) தாக்குபவனாகவோ (பழிதூற்றுபவனாகவோ), (அடிக்கடி) சபிப்பவனாகவோ, அருவருப்பான (மானக்கேடான) பேச்சுகளைப் பேசுபவனாகவோ (அல்லது செயல்களைச் செய்பவனாகவோ), கெட்ட வார்த்தைகளைப் பேசுபவனாகவோ (நாவடக்கமற்றவனாகவோ) இருக்கமாட்டான்."

அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஒரு முஃமின் (உண்மையான இறைநம்பிக்கையாளர்) பிறரைத் தாக்குபவராகவோ (குறை கூறுபவராகவோ), சாபமிடுபவராகவோ, அருவருப்பான செயல்களைச் செய்பவராகவோ (அல்லது பேசுபவராகவோ) அல்லது நாவடக்கம் இல்லாத (அநாகரிகமான) வார்த்தைகளைப் பேசுபவராகவோ இருக்க மாட்டார்."

"இந்த ஹதீஸுக்கு இப்ராஹீம் அந்-நகயீ வழியாக மற்றுமொரு சான்றும் உள்ளது. அதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் இரு ஷேக்குகளின் (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோரின்) நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்டதாக இல்லை என்றாலும், அதைக் குறிப்பிடுவது அவசியமாகும்." (இமாம்) தஹபீ அவர்கள் தமது சுருக்கவுரையில் (தல்ஹீஸ்) இது குறித்து மௌனம் சாதித்துள்ளார் (அதாவது ஆட்சேபனை தெரிவிக்கவில்லை).

அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஓர் இறைநம்பிக்கையாளர் (முஃமின்) பிறரை (அடிக்கடி) குத்திக்காட்டுபவராகவோ (பழிதூற்றுபவராகவோ), அருவருப்பான (செயல் அல்லது சொல் உடைய)வராகவோ அல்லது நாவடக்கமற்ற (அநாகரிகமான) வார்த்தைகளைப் பேசுபவராகவோ இருக்கமாட்டார்."

"(இந்த அறிவிப்பாளர் தொடரில் இடம்பெறும்) முஹம்மது இப்னு அப்துர்ரஹ்மான் இப்னு அபீ லைலா, அவர் (ஹதீஸ் கலையில்) பலவீனமான நினைவாற்றல் கொண்டவர் எனக் கருதப்பட்டாலும், அவர் இஸ்லாமிய சட்ட வல்லுநர்களில் (ஃபுகஹாக்களில்) ஒருவராகவும், சிறந்தோராகவும், அன்சாரித் தோழர்கள் மற்றும் தாபியீன்களின் வழித்தோன்றல்களில் முக்கியமானவராகவும் திகழ்கிறார். அல்லாஹ் அவர்கள் மீது கருணை பொழிவானாக!" (இமாம் தஹபீ அவர்கள் தமது 'அத்-தல்ஹீஸ்' நூலில் இது குறித்து மௌனம் காத்துள்ளார்).

அபூமூஸா அல்-அஷ்அரீ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
"எவரொருவர் ஒரு தீமையைச் செய்யும்போது (அறியாமையாலோ அல்லது பலவீனத்தாலோ) அதனை வெறுத்து, ஒரு நன்மையைச் செய்யும்போது அதைப் பற்றி மகிழ்ச்சியடைகிறாரோ, அவரே (உண்மையான) முஃமின் (இறைநம்பிக்கையாளர்) ஆவார்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர்கள் அனைவரையும் அவர்கள் இருவரும் (இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம்) ஆதாரமாகக் கொண்டுள்ளனர். மேலும், இது அவர்கள் இருவரின் நிபந்தனைப்படி ஸஹீஹான (ஆதாரப்பூர்வமான) ஹதீஸாகும். ஆயினும், (இதே வாசக அமைப்பில்) இதனை அவர்கள் தங்களது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை. உமர் இப்னு அல்-கத்தாப் (ரழி) அவர்களின் உரையில் இடம்பெற்ற, "எவரொருவரை அவரது நற்செயல் மகிழ்ச்சியடையச் செய்து, அவரது தீயசெயல் வருத்தமடையச் செய்கிறதோ அவரே முஃமின் ஆவார்" (என்ற வாசகத்தையே) அவர்கள் பதிவு செய்துள்ளனர். மேலும், இதே வார்த்தைகளுடன் இதற்கு வலுவூட்டும் சான்றும் (ஷாஹித்) அவர்கள் இருவரின் நிபந்தனைப்படி அமைந்துள்ளது.

அபூ உமாமா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு மனிதர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! ஈமான் (இறைநம்பிக்கை) என்றால் என்ன?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், "(நீர் செய்த) நற்செயல் உமக்கு மகிழ்ச்சியை அளித்து, (நீர் செய்த) தீய செயல் உமக்கு வருத்தத்தை ஏற்படுத்தினால், நீர் ஒரு முஃமின் (உண்மையான இறைநம்பிக்கையாளர்) ஆவீர்" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர் அவர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! பாவம் என்றால் என்ன?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், "ஏதேனும் ஒரு காரியம் உமது உள்ளத்தில் (சந்தேகத்தையும்) உறுத்தலையும் ஏற்படுத்தினால், அதனை (தவிர்த்து) விட்டுவிடும்" என்று கூறினார்கள்.

இதேபோன்று யஹ்யா பின் அபீ கஸீர் வழியாக அலி பின் அல்-முபாரக் மற்றும் மஃமர் பின் ராஷித் ஆகியோராலும் (அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது). இது (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய) இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்ட (ஸஹீஹான) ஹதீஸாகும்.

அபூஉமாமா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
ஒரு மனிதர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம், "ஈமான் (இறைநம்பிக்கை) என்றால் என்ன?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், "உமது நற்செயல் உமக்கு மகிழ்ச்சியை அளித்து, உமது தீயசெயல் உமக்கு வருத்தத்தை அளித்தால், நீர் ஒரு முஃமின் (இறைநம்பிக்கையாளர்) ஆவீர்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

அபூ உமாமா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம், "ஈமான் (இறைநம்பிக்கை) என்றால் என்ன?" என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், "எவருடைய நற்செயல் அவருக்கு மகிழ்ச்சியைத் தருகிறதோ, மேலும் எவருடைய தீய செயல் அவருக்கு வருத்தத்தைத் தருகிறதோ (மனவேதனையை ஏற்படுத்துகிறதோ) அவரே முஃமின் (உண்மையான இறைநம்பிக்கையாளர்) ஆவார்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

(இந்த ஹதீஸ்கள் அனைத்தும் ஷெய்கைன் (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்) ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி, தொடர்ச்சியான அறிவிப்பாளர் வரிசையைக் கொண்ட ஆதாரப்பூர்வமான ஹதீஸ்கள் ஆகும்).

அவ்ஃப் பின் மாலிக் அல்-அஷ்ஜஈ (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் ஒரு இடத்தில் தங்கியிருந்தோம். இரவில் நான் விழித்தெழுந்த போது, முகாமுக்குள் எனது ஒட்டகச் சேணத்தின் பின்பகுதியை விட உயரமான எந்தப் பொருளையும் நான் காணவில்லை. (அனைவரும் ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இருந்ததால்) ஒவ்வொரு மனிதரும் அவர்களது ஒட்டகமும் தரையோடு ஒட்டிக்கொண்டிருந்தனர். நான் எழுந்து மக்களுக்கிடையே (அவர்களைத் தேடி) நடந்து சென்று, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் உறங்கும் இடத்தை அடைந்தேன். ஆனால், அங்கே அவர்களைக் காணவில்லை. நான் படுக்கையில் என் கையை வைத்துப் பார்த்தேன், அது குளிர்ச்சியாக இருந்தது (அவர்கள் எழுந்து சென்று நீண்ட நேரமாகியிருந்தது).

உடனே நான் மக்களுக்கிடையே வெளியேறி, "இன்னா லில்லாஹி வ இன்னா இலைஹி ராஜிஊன்" (நிச்சயமாக நாம் அல்லாஹ்வுக்கே உரியவர்கள், அவனிடமே நாம் திரும்பிச் செல்பவர்கள்) என்று கூறியவாறு சென்றேன். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (எதிரிகளால் கடத்தப்பட்டு அல்லது ஏதேனும் ஆபத்தில் சிக்கி) கொண்டு செல்லப்பட்டுவிட்டார்களோ என்று அஞ்சினேன். முழு முகாமை விட்டும் வெளியே சென்ற நான், ஒரு கருமையான உருவத்தைக் கண்டேன். (யாரென்று தெரியாததால்) அதன் மீது ஒரு கல்லை வீசிவிட்டு, அந்த உருவத்தை நோக்கிச் சென்றேன். அங்கே முஆத் பின் ஜபல் (ரலி) மற்றும் அபூ உபைதா பின் அல்-ஜர்ராஹ் (ரலி) ஆகியோர் இருந்தனர்.

எங்களுக்கு முன்பாக, மாவு அரைக்கும் இயந்திரத்தின் சத்தம் போன்றோ, அல்லது பலத்த காற்றில் சிறு கற்கள் பறந்து விழும் சத்தம் போன்றோ ஒரு ஓசை கேட்டது. அப்போது எங்களில் சிலர் மற்றவர்களிடம், "மக்களே! விடியும் வரை அல்லது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் உங்களிடம் வரும் வரை உறுதியாக இங்கேயே இருங்கள்" என்று கூறினர்.

அல்லாஹ் நாடிய அளவு நேரம் நாங்கள் அங்கேயே காத்திருந்தோம். பின்னர், "அங்கே முஆத் பின் ஜபல், அபூ உபைதா பின் அல்-ஜர்ராஹ் மற்றும் அவ்ஃப் பின் மாலிக் ஆகியோர் இருக்கிறீர்களா?" என்று (நபி (ஸல்) அவர்கள்) அழைத்தார்கள். நாங்கள், "ஆம், (அல்லாஹ்வின் தூதரே!)" என்று பதிலளித்தோம். அவர்கள் எங்களை நோக்கி வந்தார்கள். நாங்கள் அவர்களிடம் (அச்சத்தின் காரணமாக) எதைப் பற்றியும் கேட்காமலும், எதையும் தெரிவிக்காமலும் அவர்களுடன் சேர்ந்து நடந்தோம்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் தங்களது படுக்கையில் அமர்ந்த பின், "இன்றிரவு என் இறைவன் எனக்கு எதைத் தேர்ந்தெடுக்கும் வாய்ப்பை வழங்கினான் என்று உங்களுக்குத் தெரியுமா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நாங்கள், "அல்லாஹ்வும் அவனது தூதருமே நன்கு அறிந்தவர்கள்" என்று கூறினோம்.

அதற்கு அவர்கள், "எனது சமுதாயத்தில் (உம்மத்தில்) பாதிப் பேரை (நேரடியாகச்) சொர்க்கத்தில் நுழைவிப்பது அல்லது (மறுமையில் பாவம் செய்தவர்களுக்காக) ஷஃபாஅத் (பரிந்துரை) செய்யும் வாய்ப்பு ஆகிய இரண்டில் ஒன்றைத் தேர்ந்தெடுக்குமாறு இறைவன் எனக்கு வாய்ப்பளித்தான். நான் 'ஷஃபாஅத்தை' தேர்ந்தெடுத்துக்கொண்டேன்" என்று கூறினார்கள்.

நாங்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எங்களையும் அந்த ஷஃபாஅத்திற்கு உரியவர்களாக்க அல்லாஹ்விடம் துஆ செய்யுங்கள்" என்று கூறினோம்.

அதற்கு அவர்கள், "அது (இணைவைக்காமல் மரணித்த) ஒவ்வொரு முஸ்லிமுக்கும் உரியதாகும்" என்று கூறினார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (இஸ்லாத்தின் பக்கம்) அழைக்காதவரை எந்தவொரு சமுதாயத்தினருடனும் போர் புரிந்ததில்லை.

ரபீஆ பின் இபாத் அத்-துஅலீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மதீனாவிற்கு ஹிஜ்ரத் செய்வதற்கு முன்பு, மினாவில் (அரபுக் கோத்திரத்தினர் தங்கியிருந்த) தங்குமிடங்களில் அவர்களை நான் பார்த்தேன். அப்போது அவர்கள், "மக்களே! நீங்கள் அல்லாஹ்வையே வணங்க வேண்டும் என்றும், அவனுக்கு எதையும் இணையாக்கக் கூடாது என்றும் நிச்சயமாக அல்லாஹ் உங்களுக்குக் கட்டளையிடுகிறான்" என்று கூறிக் கொண்டிருந்தார்கள்.

அவர்களுக்குப் பின்னால் (அவர்களைப் பின்தொடர்ந்து வந்த) ஒரு மனிதர், "மக்களே! உங்கள் முன்னோர்களின் மார்க்கத்தை கைவிடும்படி இவர் உங்களுக்குக் கட்டளையிடுகிறார்" என்று (மக்களைத் திசைதிருப்பிக்) கூறிக் கொண்டிருந்தார். உடனே நான், "இந்த மனிதர் யார்?" என்று கேட்டேன். அதற்கு, "(இவர் நபியவர்களின் சிறிய தந்தை) அபூலஹப்" என்று கூறப்பட்டது.

ரபீஆ பின் இபாத் அத்-துஅலி (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

அறியாமைக் காலத்தில் (இஸ்லாத்திற்கு முந்தைய ஜாஹிலிய்யா காலத்தில்) 'தில்-மஜாஸ்' எனும் சந்தையில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களை நான் கண்டேன். அப்போது அவர்கள், "மக்களே! 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' (அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் வேறு யாருமில்லை) என்று கூறுங்கள்; நீங்கள் வெற்றியடைவீர்கள்" என்று (மக்களுக்கு பகிரங்கமாக அழைப்பு விடுத்துக்) கூறிக் கொண்டிருந்தார்கள்.

அதனை அவர்கள் பலமுறை திரும்பத் திரும்பக் கூறினார்கள். மக்கள் அவர்களைச் சுற்றித் திரண்டவாறு பின்தொடர்ந்து கொண்டிருந்தனர். அப்போது அவர்களுக்குப் பின்னால், பிரகாசமான முகமும், இரண்டு முடிகற்றைகளும் (சடைகளும்), மாறுகண்ணும் கொண்ட ஒருவர், "இவன் (தன் முன்னோர்களின் மார்க்கத்தை விட்டுப் பிரிந்த) ஒரு பொய்யன்!" என்று (மக்களைத் திசைதிருப்பக்) கூறிக் கொண்டிருந்தார். "இவர் யார்?" என்று நான் கேட்டேன். அதற்கு மக்கள், "இவர் அவருடைய சிறிய தந்தை அபூலஹப்" என்று கூறினார்கள்.

(இந்த ஹதீஸைப் பதிவு செய்தவர் கூறுகிறார்:) "நான் அப்துர் ரஹ்மான் பின் அபில் ஸினாதை (இந்த ஹதீஸிற்கு) ஆதாரமாகக் குறிப்பிட்டது, (முன்னோடி இமாம்கள் ஆகிய) அவ்விருவரையும் பின்பற்றியே ஆகும். ஏனெனில், அவர்கள் இருவரும் இவரை ஆதாரமாகக் கொண்டுள்ளனர். இப்னு அபில் ஸினாதை நான் ஆதாரமாகக் குறிப்பிட்டதற்குக் காரணம், அவர்கள் இருவரும் அவரை ஆதாரமாகக் கொண்டதே ஆகும்."

அன்னை ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் என்னுடன் இருந்தபோது, அவர்களிடம் ஒரு வயதான பெண்மணி வந்தார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம், "நீங்கள் யார்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "நான் ஜத்தாமா அல்-முஸனிய்யா" என்று பதிலளித்தார்.

அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "இல்லை, (ஜத்தாமா - பாரமானவள் என்பதற்குப் பதிலாக) நீங்கள் ஹஸ்ஸானா (அழகானவள்) அல்-முஸனிய்யா. நீங்கள் எப்படி இருக்கிறீர்கள்? உங்கள் நிலைமை எப்படி இருக்கிறது? நம்மைப் பிரிந்த பிறகு (இடைப்பட்ட காலத்தில்) நீங்கள் எப்படி இருந்தீர்கள்?" என்று (அன்போடு) விசாரித்தார்கள்.

அதற்கு அப்பெண்மணி, "என் தந்தையும் தாயும் தங்களுக்கு அர்ப்பணமாகட்டும்! அல்லாஹ்வின் தூதரே, நான் நலமாக இருக்கிறேன்" என்று கூறினார்.

அவர் சென்ற பிறகு நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இந்த வயதான பெண்மணிக்கு நீங்கள் இவ்வளவு அதிக முக்கியத்துவம் அளித்து (வரவேற்று) பேசுகிறீர்களே?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "கதீஜாவின் (ரலி) காலத்தில் இவர் நம்மிடம் வந்து செல்வது வழக்கம். நிச்சயமாக, பழைய உறவுகளை அழகிய முறையில் பேணுவது (மற்றும் விசுவாசமாக இருப்பது) ஈமானின் (இறைநம்பிக்கையின்) ஓர் அம்சமாகும்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“நிச்சயமாக அல்லாஹ்வுக்கு தொண்ணூற்று ஒன்பது திருநாமங்கள் உள்ளன - அதாவது நூற்றுக்கு ஒன்று குறைவானவை. அவற்றை (மனனமிட்டு, அதன் பொருளை விளங்கி, அதன்படி செயல்பட்டு) பேணிப் பாதுகாப்பவர் சொர்க்கத்தில் நுழைவார். நிச்சயமாக அவன் ஒற்றையானவன் (நிகரற்றவன்); ஒற்றைப்படையையே அவன் விரும்புகிறான்.

அவன் தான் அல்லாஹ், அவனைத் தவிர வணக்கத்திற்குரிய இறைவன் வேறு யாருமில்லை (லா இலாஹ இல்லா ஹுவ):
அர்-ரஹ்மான் (அளவற்ற அருளாளன்), அர்-ரஹீம் (நிகரற்ற அன்புடையோன்), அல்-மலிக் (பேரரசன்), அல்-குத்தூஸ் (மிகவும் தூய்மையானவன்), அஸ்-ஸலாம் (சாந்தியளிப்பவன்/குறைகளற்றவன்), அல்-முஃமின் (அபயமளிப்பவன்/நம்பிக்கையளிப்பவன்), அல்-முஹைமின் (பாதுகாப்பவன்/கண்காணிப்பவன்), அல்-அஸீஸ் (யாவற்றையும் மிகைத்தவன்), அல்-ஜப்பார் (அடக்கியாள்பவன்/குறைகளை நிவர்த்தி செய்பவன்), அல்-முதகப்பிர் (பெருமைக்குரியவன்), அல்-காலிக் (படைப்பவன்), அல்-பாரிஃ (உருவாக்குபவன்), அல்-முஸவ்விர் (வடிவமைப்பவன்), அல்-கஃப்பார் (மிகவும் மன்னிப்பவன்), அல்-கஹ்ஹார் (அடக்கி ஆள்பவன்), அல்-வஹ்ஹாப் (பெருமளவில் கொடையளிப்பவன்), அர்-ரஸ்ஸாக் (வாழ்வாதாரம் அளிப்பவன்), அல்-ஃபத்தாஹ் (வெற்றிகளைத் திறப்பவன்), அல்-அலீம் (யாவற்றையும் அறிந்தவன்), அல்-காபிழ் (கைப்பற்றுபவன்/சுருக்குபவன்), அல்-பாஸித் (விரிவுபடுத்துபவன்), அல்-காஃபிழ் (தாழ்த்துபவன்), அர்-ராஃபிஉ (உயர்த்துபவன்), அல்-முஇஸ்ஸு (கண்ணியப்படுத்துபவன்), அல்-முஸில்லு (இழிவுபடுத்துபவன்), அஸ்-ஸமீஉ (யாவற்றையும் செவியுறுபவன்), அல்-பஸீர் (யாவற்றையும் பார்ப்பவன்), அல்-ஹகம் (தீர்ப்பளிப்பவன்), அல்-அத்லு (நீதியாளன்), அல்-லதீஃப் (நுட்பமானவன்/கருணையுள்ளவன்), அல்-கபீர் (நன்கு அறிந்தவன்), அல்-ஹலீம் (சகிப்புத்தன்மை மிக்கவன்), அல்-அழீம் (மகத்துவமிக்கவன்), அல்-கஃபூர் (மிகவும் மன்னிப்பவன்), அஷ்-ஷகூர் (நன்றியை ஏற்பவன்), அல்-அலிய்யு (உன்னதமானவன்), அல்-கபீர் (மிகப்பெரியவன்), அல்-ஹஃபீழ் (பாதுகாப்பவன்), அல்-முகீத் (உணவளிப்பவன்/ஆற்றலளிப்பவன்) - ஸஃப்வான் தனது அறிவிப்பில் 'அல்-முகீத்' (الْمُقِيتُ) என்று குறிப்பிட்டுள்ளார். அபூபக்ர் முஹம்மது பின் இஸ்ஹாக் தனது 'முஹ்தஸருஸ் ஸஹீஹ்' நூலில் இதையே தேர்வு செய்துள்ளார் - அல்-ஹஸீப் (கணக்கெடுக்கப் போதுமானவன்), அல்-ஜலீல் (கண்ணியமிக்கவன்), அல்-கரீம் (சங்கையானவன்), அர்-ரகீப் (கண்காணிப்பவன்), அல்-முஜீப் (பதிலளிப்பவன்), அல்-வாஸிஉ (விசாலமானவன்), அல்-ஹகீம் (ஞானமிக்கவன்), அல்-வதூத் (அன்புடையவன்), அல்-மஜீத் (கௌரவமிக்கவன்), அல்-பாஇத் (உயிர்ப்பிப்பவன்), அஷ்-ஷஹீத் (சாட்சியாளன்), அல்-ஹக்கு (உண்மையானவன்), அல்-வகீல் (பொறுப்பேற்பவன்), அல்-கவிய்யு (வலிமையானவன்), அல்-மதீன் (உறுதியானவன்), அல்-வலிய்யு (பாதுகாவலன்), அல்-ஹமீத் (புகழுக்குரியவன்), அல்-முஹ்ஸி (கணக்கிடுபவன்), அல்-முப்தி (ஆரம்பிப்பவன்), அல்-முஈத் (மீள வைப்பவன்), அல்-முஹ்யி (உயிரளிப்பவன்), அல்-முமீத் (மரணிக்கச் செய்பவன்), அல்-ஹய்யு (என்றென்றும் உயிருடனிருப்பவன்), அல்-கய்யூம் (சுயமாய் நிலைத்திருப்பவன்), அல்-வாஜித் (தேவையற்றவன்/கண்டுபிடிப்பவன்), அல்-மாஜித் (சிறப்புமிக்கவன்), அல்-வாஹித் (ஏகமானவன்), அஸ்-ஸமத் (தேவையற்றவன்/யாவரும் சார்ந்திருப்பவன்), அல்-காதிர் (ஆற்றலுடையவன்), அல்-முக்ததிர் (வல்லமையுடையவன்), அல்-முகத்திம் (முற்படுத்துபவன்), அல்-முஅக்க்கிர் (பிற்படுத்துபவன்), அல்-அவ்வல் (முதலானவன்), அல்-ஆகிர் (இறுதியானவன்), அஸ்-ஸாஹிர் (வெளிப்படையானவன்), அல்-பாத்தின் (மறைவானவன்), அல்-வாலி (நிர்வகிப்பவன்), அல்-முதஆலி (மிக உயர்ந்தவன்), அல்-பர்ரு (நன்மை செய்பவன்), அத்-தவ்வாப் (பாவமன்னிப்பை ஏற்பவன்), அல்-முன்தகிம் (தண்டிப்பவன்/பழிவாங்குபவன்), அல்-அஃபுவ்வு (மன்னிப்பவன்), அர்-ரவூஃப் (மிக்க கருணையுடையவன்), மாலிகுல் முல்க் (ஆட்சியின் அதிபதி), துல் ஜலாலி வல் இக்ராம் (மகத்துவமும் கண்ணியமும் உடையவன்), அல்-முக்ஸித் (நீதியாளன்), அல்-ஜாமிஉ (ஒன்று திரட்டுபவன்), அல்-கனிய்யு (சீமான்/தேவையற்றவன்), அல்-முக்னி (தேவைகளை நிறைவு செய்பவன்), அல்-மானிஉ (தடுப்பவன்), அள்-ளார்ரு (தீங்களிக்கக் கூடியவன் - அவனது நாட்டம் இன்றி எதுவும் நடக்காது), அன்-நாஃபிஉ (பயனளிப்பவன்), அன்-நூர் (ஒளியானவன்), அல்-ஹாதி (நேர்வழி காட்டுபவன்), அல்-பதீஉ (முன்னுதாரணமின்றிப் படைப்பவன்), அல்-பாகி (என்றென்றும் நிலைத்திருப்பவன்), அல்-வாரித் (அனைத்திற்கும் வாரிசானவன்), அர்-ரஷீத் (நேர்வழி நடத்துபவன்), அஸ்-ஸபூர் (மிகவும் பொறுமையாளன்).”

(இமாம் ஹாகிமின் குறிப்பு):
இந்த ஹதீஸை இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரும் தங்களது 'ஸஹீஹ்' நூல்களில் ஆதாரப்பூர்வமான அறிவிப்பாளர் தொடர்களுடன் பதிவு செய்துள்ளனர். ஆனால், அதில் இந்தத் திருநாமங்களின் பட்டியலைக் குறிப்பிடவில்லை. அவர்களின் பார்வையில் இதிலுள்ள குறைபாடு (இல்லத்) என்னவென்றால், அல்-வலீத் பின் முஸ்லிம் மட்டுமே இந்தத் திருநாமங்களை இவ்வளவு விரிவாகத் தனித்து அறிவித்துள்ளார்; வேறு யாரும் அவ்வாறு குறிப்பிடவில்லை என்பதாகும். ஆனால், இது ஒரு குறைபாடல்ல. ஏனெனில், ஹதீஸ் கலை அறிஞர்களிடையே எவ்விதக் கருத்து வேறுபாடும் இன்றி, அல்-வலீத் பின் முஸ்லிம் என்பவர் அபூல் யமான், பிஷ்ர் பின் ஷுஐப், அலீ பின் அய்யாஷ் மற்றும் ஷுஐபின் தோழர்களில் அவர்களுக்கு நிகரானவர்களை விடவும் மிகவும் நம்பகமானவர், சிறந்த மனன ஆற்றல் கொண்டவர், அதிக அறிவுடையவர் மற்றும் மேன்மையானவர் ஆவார். மேலும், நாங்கள் ஆராய்ந்தபோது, அப்துல் அஸீஸ் பின் அல்-ஹுஸைன் என்பவர் அய்யூப் அஸ்-ஸக்தியானீ மற்றும் ஹிஷாம் பின் ஹஸ்ஸான் ஆகிய இருவர் வாயிலாக, அவர்கள் முஹம்மது பின் ஸீரீன் மூலமாக, அவர் அபூஹுரைரா (ரலி) வழியாக நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து இந்த ஹதீஸை விரிவாக அறிவித்திருப்பதைக் கண்டோம்.

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக அல்லாஹ்வுக்குத் தொண்ணூற்று ஒன்பது பெயர்கள் உள்ளன. அவற்றை (மனனமிட்டு, விளங்கி, அதன்படி) செயல்படுகிறவர் சொர்க்கத்தில் நுழைவார். (அவை:) அல்லாஹ், அர்-ரஹ்மான், அர்-ரஹீம், அல்-இலாஹ், அர்-ரப், அல்-மலிக், அல்-குத்தூஸ், அஸ்-ஸலாம், அல்-முஃமின், அல்-முஹைமின், அல்-அஸீஸ், அல்-ஜப்பார், அல்-முதகப்பிர், அல்-காலிக், அல்-பாரி, அல்-முஸவ்விர், அல்-ஹலீம், அல்-அலீம், அஸ்-ஸமீஉ, அல்-பஸீர், அல்-ஹய்யு, அல்-கய்யூம், அல்-வாஸிஉ, அல்-லதீஃப், அல்-கபீர், அல்-ஹன்னான், அல்-மன்னான், அல்-பதீஉ, அல்-வதூத், அல்-கஃபூர், அஷ்-ஷகூர், அல்-மஜீத், அல்-முப்திஉ, அல்-முஈத், அந்-நூர், அல்-அவ்வல், அல்-ஆகியர், அழ்-ழாஹிர், அல்-பாத்தின், அல்-கஃப்பார், அல்-வஹ்ஹாப், அல்-காதீர், அல்-அஹத், அஸ்-ஸமத், அல்-காஃபீ, அல்-பாகீ, அல்-வகீல், அல்-மஜீத், அல்-முகீத், அத்-தாயிம், அல்-முதஆல், துல் ஜலாலி வல் இக்ராம், அல்-மவ்லா, அந்-நஸீர், அல்-ஹக்கு, அல்-முபீன், அல்-பாயிஸ், அல்-முஜீப், அல்-முஹ்யீ, அல்-முமீத், அல்-ஜமீல், அஸ்-ஸாதிக், அல்-ஹஃபீழ், அல்-கபீர், அல்-கரீப், அர்-ரகீப், அல்-ஃபத்தாஹ், அத்-தவ்வாப், அல்-கதீம், அல்-வித்ரு, அல்-ஃபாத்திர், அர்-ரஸ்ஸாக், அல்-அல்லாம், அல்-அலிய்யு, அல்-அழீம், அல்-கனிய்யு, அல்-மலீக், அல்-முக்ததிர், அல்-அக்ரம், அர்-ரவூஃப், அல்-முதப்பிர், அல்-மாலிக், அல்-கதீர், அல்-ஹாதி, அஷ்-ஷாகிர், அர்-ரஃபீஉ, அஷ்-ஷஹீத், அல்-வாஹித், துத்-தவ்ல், துல்-மஆரிஜ், துல்-ஃபழ்ல், அல்-கல்லாக், அல்-கஃபீல், அல்-ஜலீல், அல்-கரீம்."

(நூல் ஆசிரியர் இமாம் ஹாகிம் கூறுகிறார்:) "இந்த ஹதீஸ் அய்யூப் மற்றும் ஹிஷாம் வழியாக முஹம்மத் பின் ஸீரீன், அபூஹுரைரா (ரலி) என்ற அறிவிப்பாளர் தொடரில் சுருக்கமாக, இந்த அதிகப்படியான பெயர்கள் குறிப்பிடப்படாமல் பாதுகாக்கப்பட்டுள்ளது. இதில் உள்ள பெயர்கள் அனைத்தும் குர்ஆனில் உள்ளன. அப்துல் அஸீஸ் பின் அல்-ஹுஸைன் பின் அத்தர்ஜுமான் நம்பகமானவர், (புகாரி, முஸ்லிம் ஆகிய) இருவரும் இவரைப் பதிவு செய்யாவிட்டாலும். நான் இதை முதல் ஹதீஸுக்கு ஒரு சான்றாகவே (ஷாஹித்) ஆக்கியுள்ளேன்." (ஆனால் இமாம் தஹபீ போன்ற அறிஞர்கள் அப்துல் அஸீஸ் பின் ஹுஸைன் அத்தர்ஜுமான் என்பவரை பலவீனமானவர் என்று கூறியுள்ளனர்).

அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"சகுனம் பார்ப்பது (துர்சகுனம் கொள்வது) இணைவைப்பு (ஷிர்க்) ஆகும். எனினும், வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ், (அவன் மீதான) தவக்குலின் (முழுமையான நம்பிக்கையின்) மூலம் அதனை (மனதில் ஏற்படும் அந்தத் தீய எண்ணத்தைப்) போக்கிவிடுகிறான்."

அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"சகுனம் பார்ப்பது (துர்சகுனம் கொள்வது) ஷிர்க் (இணைவைப்பு) ஆகும்; (சகுனம் பார்ப்பது ஷிர்க் ஆகும்). (இப்னு மஸ்ஊத் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:) நம்மில் எவருக்கும் (இது போன்ற எண்ணங்கள் ஏற்படாமல் இருப்பதில்லை), ஆயினும் அல்லாஹ்வின் மீது (முழுமையாகப்) பொறுப்படைப்பதன் (தவக்குல்) மூலம் அல்லாஹ் அதனைப் போக்கிவிடுகிறான்."

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"அல்லாஹ் அல்லாதவற்றின் மீது எவர் சத்தியம் செய்கிறாரோ, அவர் நிச்சயமாக (இறைவனை) நிராகரித்துவிட்டார் (அல்லது இணை வைத்துவிட்டார்)."

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

"அல்லாஹ் அல்லாத (வேறு எதன்) மீதும் சத்தியம் செய்யப்படும் ஒவ்வொரு சத்தியமும் இணைவைப்பாகும் (ஷிர்க்)" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்.

(இமாம் தஹபீ அவர்கள் தமது 'அல்-தல்ஹீஸ்' எனும் சுருக்கவுரையில் இது குறித்து மௌனம் சாதித்துள்ளார்கள்).

உக்பா பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு (சிறிய) படையணியை (சரிய்யா) அனுப்பினார்கள். அவர்கள் ஒரு கூட்டத்தினரின் மீது தாக்குதல் நடத்தினார்கள். அப்போது அக்கூட்டத்திலிருந்து ஒரு மனிதர் (தப்பிப்பதற்காகத்) தனியாகப் பிரிந்து ஓடினார். உருவிய வாளுடன் அந்தப் படையணியைச் சேர்ந்த ஒருவர் அவரைப் பின்தொடர்ந்தார். (அப்போது) தனியாகச் சென்ற அந்த மனிதர், "நிச்சயமாக நான் ஒரு முஸ்லிம்!" என்று கூறினார். ஆனால், (பின்தொடர்ந்து சென்றவர்) அதைக் கவனத்தில் கொள்ளாமல் அவரை வெட்டிக் கொன்றுவிட்டார்.

இச்செய்தி அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு எட்டியபோது, அவர்கள் (அது குறித்துக்) கடுமையான வார்த்தைகளைக் கூறினார்கள். இது (அந்தக்) கொலையாளிக்கும் எட்டியது.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (மக்களிடையே) உரை நிகழ்த்திக் கொண்டிருக்கும்போது, அந்த கொலையாளி, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! அவர் (உண்மையில் இஸ்லாத்தை ஏற்கவில்லை,) கொல்லப்படுவதிலிருந்து தற்காத்துக் கொள்வதற்காகவே தவிர வேறெதற்காகவும் அப்படிச் சொல்லவில்லை" என்று கூறினார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரை விட்டும், அவருக்கு முன்னால் இருந்த மக்களை விட்டும் தமது முகத்தைத் திருப்பிக்கொண்டு, தமது உரையைத் தொடர்ந்தார்கள்.

பின்னர், இரண்டாவது முறையாக அவர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! அவர் கொல்லப்படுவதிலிருந்து தற்காத்துக் கொள்வதற்காகவே அப்படிச் சொன்னார்" என்று கூறினார். அப்போதும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரை விட்டும், அவருக்கு முன்னால் இருந்த மக்களை விட்டும் முகத்தைத் திருப்பிக்கொண்டு, தமது உரையைத் தொடர்ந்தார்கள்.

பின்னர் அவர் பொறுமையிழந்து மூன்றாவது முறையாக, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! அவர் கொல்லப்படுவதிலிருந்து தற்காத்துக் கொள்வதற்காகவே அப்படிச் சொன்னார்" என்று கூறினார்.

அப்போது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரை முன்னோக்கினார்கள். அவர்களின் முகத்தில் அதிருப்தி (மற்றும் வேதனை) தெரிந்தது. பிறகு, "நிச்சயமாக கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ், ஓர் இறைநம்பிக்கையாளரைக் (முஃமினைக்) கொன்றவனை (மன்னிப்பதையோ அல்லது அவனுக்காக நான் பரிந்துரைப்பதையோ) எனக்கு மறுத்துவிட்டான்" என்று கூறினார்கள். இதனை அவர்கள் மூன்று முறை கூறினார்கள்.

உக்பா பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் (மக்களிடையே உரையாற்றும் போது) கூறினார்கள்: "இறைத்துதிக்குப் பின்! 'நான் ஒரு முஸ்லிம்' என்று கூறும் ஒருவரை மற்றொருவர் கொல்வது என்ன நியாயம்?"

அதற்குக் கொலையாளி, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவர் (தன்னைக் காப்பாற்றிக் கொள்ளும் நோக்கில்) புகலிடம் தேடியே அவ்வாறு கூறினார்" என்றார்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவர் கூறிய பதிலை வெறுத்தவர்களாக, அவரை விட்டுத் தமது முகத்தைத் திருப்பிக் கொண்டு, "ஒரு முஸ்லிமைக் கொன்றவனை (அவனது செயலை அல்லது அவனது மன்னிப்பை) அல்லாஹ் ஏற்க மறுக்கிறான்; ஒரு முஸ்லிமைக் கொன்றவனை அல்லாஹ் ஏற்க மறுக்கிறான்!" என்று கூறினார்கள்.

அன்னை ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நான் மூன்று விஷயங்கள் மீது சத்தியம் செய்து கூறுகிறேன்:
1. இஸ்லாத்தில் (நற்செயல்கள் மூலம்) பங்குள்ள ஒருவரை, இஸ்லாத்தில் எந்தப் பங்கும் இல்லாதவரைப் போல அல்லாஹ் ஆக்க மாட்டான். இஸ்லாத்தின் அந்தப் பங்குகள் நோன்பு, தொழுகை மற்றும் தர்மம் (ஸதகா) ஆகியவையாகும்.
2. அல்லாஹ் ஓர் அடியானைத் தன் பொறுப்பில் (பாதுகாப்பில்) ஏற்றுக்கொண்டால், மறுமை நாளில் அவனை (தன்னையன்றி) வேறு ஒருவரிடம் ஒப்படைக்க மாட்டான்.
3. ஒருவர் ஒரு கூட்டத்தினரை நேசித்தால், அல்லாஹ் அவரை (மறுமையில்) அவர்களுடனேயே சேர்த்து வைப்பான்.

நான்காவதாக ஒன்றைக் கூறுகிறேன், அதன் மீதும் நான் சத்தியம் செய்து கூறினால் நான் பாவியாக மாட்டேன் (தவறிழைக்க மாட்டேன்) என நம்புகிறேன்: இவ்வுலகில் ஓர் அடியானின் (குறைகளை அல்லது பாவங்களை) அல்லாஹ் மறைத்தால், மறுமையிலும் அவனுக்காக அதனை அவன் நிச்சயமாக மறைப்பான்."

உமர் பின் அப்துல் அஸீஸ் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "உர்வா (ரஹ்) அவர்கள் அன்னை ஆயிஷா (ரலி) அவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கும் இது போன்ற ஹதீஸ்களை நீங்கள் செவியுற்றால், அவற்றை (நன்கு மனனம் செய்து) பாதுகாத்துக் கொள்ளுங்கள்."

(இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர்களில் ஒருவரான) ஷைபா அல்-ஹள்ரமி என்பவரை இமாம் புகாரி (ரஹ்) அவர்கள் தமது வரலாற்று நூலில் (அத்-தாரீக்) குறிப்பிட்டுள்ளார்கள். அவர் 'அல்-குத்ரி' என்றும் அழைக்கப்படுகிறார். அவர் உர்வா மற்றும் உமர் பின் அப்துல் அஸீஸ் ஆகியோரிடமிருந்து இதனைச் செவியுற்றுள்ளார். இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடர் சரியானதாகும் (ஸஹீஹ்). இதனை (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய) இருவரும் (தமது ஸஹீஹ் நூல்களில்) பதிவு செய்யவில்லை. இமாம் நஸாயீ (ரஹ்) அவர்களைத் தவிர வேறு எவரும் ஷைபா அல்-ஹள்ரமியின் வழியாக இந்த ஹதீஸைப் பதிவு செய்யவில்லை. மேலும் அவர் (அறிவிப்பாளர் வரிசையில்) அறியப்படாதவர் (என்ற கருத்தும் இதில்) உள்ளது.

ஃபழாலா அல்-லைஸீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "நான் இஸ்லாத்தை ஏற்க விரும்புகிறேன். எனவே, இஸ்லாத்தின் சட்டங்களில் (முக்கியமான) சிலவற்றை எனக்குக் கற்றுத் தாருங்கள்" என்று கூறினேன். அப்போது அவர்கள், தொழுகை, ரமழான் மாதம் மற்றும் தொழுகை நேரங்களைக் குறிப்பிட்டார்கள். நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நீங்கள் (தொழுகைக்காகக்) குறிப்பிடும் நேரங்களில் நான் (எனது வேலைகளில்) மும்முரமாக இருப்பவன். எனவே, (அனைத்தையும்) உள்ளடக்கிய சுருக்கமான ஒரு விஷயத்தை எனக்குக் கற்றுத் தாருங்கள்" என்றேன்.

அதற்கு அவர்கள், "நீ (மற்ற வேலைகளில்) மும்முரமாக ஈடுபட்டாலும், 'அஸ்ரைன்' (இரண்டு அஸ்ர்கள்) குறித்து (அலட்சியமாக இருந்து) விடாதே!" என்று கூறினார்கள். நான், "அந்த 'அஸ்ரைன்' என்றால் என்ன?" என்று கேட்டேன். (ஏனெனில்) அந்தச் சொல் என் சமூகத்தாரின் வழக்கில் (அப்போது) இருக்கவில்லை. அதற்கு அவர்கள், "(அவை) ஃபஜ்ரு மற்றும் அஸ்ரு (தொழுகைகள்) ஆகும்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

அப்துல்லாஹ் பின் ஃபழாலா (ரஹ்) அவர்கள் தமது தந்தை (ஃபழாலா அல்-லைஸீ - ரலி) வழியாக அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எனக்குக் கற்றுக் கொடுத்தார்கள். அவர்கள் எனக்குக் கற்றுக் கொடுத்தவற்றில், "ஐந்து வேளைத் தொழுகைகளைப் பேணித் தொழுது வாருங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு நான், "(அல்லாஹ்வின் தூதரே!) அந்த நேரங்களில் எனக்குப் பல வேலைகள் (மற்றும் பணிச்சுமைகள்) இருக்கின்றன. எனவே, நான் செயல்படுத்துவதற்குப் போதுமானதாக அமையக்கூடிய, (அனைத்து நன்மைகளையும்) உள்ளடக்கிய ஒரு காரியத்தை எனக்குக் கூறுங்கள்" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள், "இரண்டு அஸர்களை (அல்-அஸரைன்) பேணித் தொழுது வாருங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

(அறிவிப்பாளர் கூறுகிறார்:) அது எங்கள் (வழக்கமான) மொழியில் உள்ள சொல்லாக இருக்கவில்லை. எனவே நான், "இரண்டு அஸர்கள் என்றால் என்ன?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள், "சூரியன் உதிப்பதற்கு முன் உள்ள தொழுகையும் (ஃபஜ்ர்), அது மறைவதற்கு முன் உள்ள தொழுகையுமாம் (அஸர்)" என்று பதிலளித்தார்கள்.

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"நிச்சயமாக, இஸ்லாத்திற்கு ஒரு ஒளியும், (பயணிகளுக்குப்) பாதையைக் காட்டும் அடையாளத் தூணைப் போன்ற ஒரு வழிகாட்டும் அடையாளமும் உள்ளன."

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"இஸ்லாம் என்பது (அல்லாஹ்வை வணங்குவதும் அவனுக்கு எதனையும் இணை கற்பிக்காமல் இருப்பதும்), தொழுகையை நிலைநாட்டுவதும், ஜகாத் வழங்குவதும், ரமலான் (மாதத்தில்) நோன்பு நோற்பதும், (கஅபா எனும்) இறையில்லத்திற்கு ஹஜ் செய்வதும், நன்மையை ஏவி தீமையைத் தடுப்பதும், உங்கள் குடும்பத்தாருக்கு ஸலாம் கூறுவதும் ஆகும். இவற்றில் எதனையாவது ஒருவர் குறைத்துவிட்டால், அது அவர் விட்டுவிட்ட இஸ்லாத்தின் ஒரு பங்காகும். யார் இவை அனைத்தையும் விட்டுவிடுகிறாரோ, அவர் நிச்சயமாக இஸ்லாத்திற்குத் தனது முதுகைக் காட்டி (அதைப் புறக்கணித்து) விட்டார்."

(இந்த ஹதீஸ் (நேர்நிலைத்தன்மையில்) முந்தைய ஹதீஸைப் போன்றதே ஆகும். இமாம் தஹபீ அவர்கள் தமது 'தல்ஹீஸ்' நூலில் இது குறித்து மௌனம் சாதித்துள்ளார்கள்).

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "(அல்லாஹ்வின்) அர்ஷுக்குக் கீழேயுள்ள, சொர்க்கத்தின் பொக்கிஷங்களில் ஒன்றான ஒரு வார்த்தையை நான் உமக்குக் கற்றுக் கொடுக்கட்டுமா? அல்லது (அதற்கு) நான் உமக்கு வழிகாட்டட்டுமா? (அதுதான்) நீர் 'லா ஹவ்ல வலா குவ்வத்த இல்லா பில்லாஹ்' (அல்லாஹ்வின் உதவியின்றி யாதொரு மாற்றமும் ஆற்றலும் இல்லை) என்று கூறுவதாகும். (இவ்வாறு கூறும்போது) மாண்பும் மகிமையும் மிக்க அல்லாஹ், 'என் அடியான் (எனக்கு) கீழ்ப்படிந்துவிட்டான், மேலும் (முழுமையாக என்னிடம்) சரணடைந்துவிட்டான்' என்று கூறுகிறான்."

அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"இஸ்லாத்தை ஏற்ற இருவர் (தங்களுக்குள்) பிணங்கி (உறவைத் துண்டித்துக்) கொண்டால், அவர்களில் அநீதியிழைத்தவர் (தவறை உணர்ந்து சமாதானத்திற்கு) மீளும் வரை, அவ்விருவரில் ஒருவர் இஸ்லாத்திலிருந்து வெளியேறியவராகவே இருப்பார்."

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"ஒரு அடியான் விபச்சாரம் செய்யும்போது (அவனிடமிருந்து) ஈமான் (இறைநம்பிக்கை) வெளியேறி, (அவனுக்கு மேலே) ஒரு விதானம் (நிழற்குடை) போல் ஆகிவிடுகிறது. அவன் அந்தச் செயலை விட்டு விலகும்போது (அதை விட்டு நீங்கும்போது), ஈமான் அவனிடம் மீண்டும் திரும்பி வந்துவிடுகிறது."

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எவர் விபச்சாரம் செய்து, மது அருந்துகிறாரோ, ஒரு மனிதர் தன் சட்டையைத் தனது தலையின் வழியாகக் கழற்றுவதைப் போல அல்லாஹ் அவரிடமிருந்து ஈமானை (இறைநம்பிக்கையை) நீக்கிவிடுகிறான்."

(நிச்சயமாக) இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் அப்துர் ரஹ்மான் பின் ஹுஜைரா மற்றும் அப்துல்லாஹ் பின் அல்-வலீத் ஆகியோரை (தமது நூலில்) ஆதாரமாகக் கொண்டுள்ளார்; இவர்கள் இருவரும் ஷாம் தேசத்தைச் சேர்ந்தவர்கள்.

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"வெட்கமும் (நாணமும்) ஈமானும் (இறைநம்பிக்கையும்) ஒன்றோடொன்று (நெருக்கமாக) இணைக்கப்பட்டுள்ளன. அவற்றுள் ஒன்று நீக்கப்பட்டால் (உயர்த்தப்பட்டால்), மற்றொன்றும் நீக்கப்பட்டுவிடும் (உயர்த்தப்பட்டுவிடும்)."

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நிச்சயமாக இறைநம்பிக்கையாளர் (முஃமின்) (மற்றவர்களுடன்) இணக்கமாகவும் (அன்பாகவும்) பழகுபவராவார். (பிறருடன்) இணக்கமாகப் பழகாதவரிடமும், (அவரது குணத்தினால்) மற்றவர்களால் அவரோடு இணக்கமாகப் பழக முடியாதவரிடமும் எந்த நன்மையும் இல்லை."

அபூஅய்யூப் அல்அன்சாரி (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "எந்தவொரு அடியார் அல்லாஹ்வை (மட்டுமே) வணங்கி, அவனுக்கு எதையும் இணையாக்காமல், தொழுகையை நிலைநாட்டி, ஸகாத்தையும் வழங்கி, பெரும் பாவங்களைத் தவிர்க்கிறாரோ அவர் சொர்க்கத்தில் நுழைந்தே தீருவார்."
அப்போது அவரிடம், "பெரும் பாவங்கள் என்பவை யாவை?" என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ்வுக்கு இணைவைப்பது, போர்க்களத்திலிருந்து வெருண்டோடுவது, மற்றும் (நியாயமின்றி) ஓர் உயிரைக் கொல்வது ஆகியவையாகும்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

ஹானிஃ (பின் யஸீத் - ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அவர் (ஹானிஃ) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் (தூதுக்குழுவாக) வந்தபோது, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! சொர்க்கத்தை (ஒருவருக்கு) அவசியமாக்கும் (உறுதிப்படுத்தும்) விஷயம் எது?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், "நீர் இனிய பேச்சையும், (தேவையுடையோருக்குத் தாராளமாக) உணவளிப்பதையும் (வழக்கமாகக்) கொள்வீராக!" என்று கூறினார்கள்.

ஹாணிஉ பின் யஸீத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அவர்கள் (ஒரு தூதுக் குழுவுடன்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தபோது, (அங்கிருந்த) மக்கள் அவரை 'அபுல் ஹகம்' (தீர்ப்பு வழங்குபவர்) என்ற சிறப்புப் பெயரால் (குன்யா) அழைப்பதை நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் செவியுற்றார்கள். அப்போது, "நிச்சயமாக அல்லாஹ்வே 'அல்-ஹகம்' (உண்மையான தீர்ப்பளிப்பவன்) ஆவான்; (தீர்ப்பு வழங்குதல் அவனுக்கே உரியது). நீங்கள் ஏன் 'அபுல் ஹகம்' என்று அழைக்கப்படுகிறீர்கள்?" என்று நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "என் சமூகத்தினரிடையே ஏதேனும் கருத்து வேறுபாடு ஏற்பட்டால், நான் அவர்களுக்கிடையே தீர்ப்பு வழங்குவேன்; (அப்போது) இரு தரப்பினரும் எனது தீர்ப்பை ஏற்றுத் திருப்தியடைவார்கள்" என்று கூறினார்.

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "உங்களுக்குக் குழந்தைகள் இருக்கிறார்களா?" என்று கேட்டார்கள். அவர், "ஷுரைஹ், அப்துல்லாஹ், முஸ்லிம் (ஆகியோர்) எனது மகன்கள்" என்றார். "அவர்களில் மூத்தவர் யார்?" என்று நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கேட்டார்கள். அவர், "ஷுரைஹ்" என்று பதிலளித்தார். அப்போது நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "அப்படியானால், நீங்கள் 'அபூ ஷுரைஹ்' (ஷுரைஹின் தந்தை) ஆவீர்கள்" என்று கூறிவிட்டு, அவருக்கும் அவரது குழந்தைகளுக்கும் பிரார்த்தனை செய்தார்கள்.

(நூலாசிரியர் குறிப்பிடுகிறார்:) "நான் 'கிதாபுல் மஃரிஃபா' எனும் நூலில் 'முஹத்ரம்கள்' (அறியாமைக் காலத்தையும் இஸ்லாமியக் காலத்தையும் அடைந்தவர்கள்) பற்றிய குறிப்பில் ஷுரைஹ் பின் ஹாணிஉ என்பவரைக் குறிப்பிட்டுள்ளேன். ஏனெனில், அவர் அறியாமைக் காலத்தையும் இஸ்லாமியக் காலத்தையும் அடைந்திருந்தார்; ஆனால், அவர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களை (நேரில்) பார்த்ததில்லை. எனவே, அவர் 'தாபியீன்கள்' வரிசையில் இணைந்துவிட்டார்."

இமாம் தஹபீ (ரஹ்) அவர்கள் தமது 'அத்-தல்ஹீஸ்' நூலில் இது குறித்து மௌனம் சாதித்துள்ளார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "{நிச்சயமாக அல்லாஹ் (யாவற்றையும்) செவியுறுபவனாகவும், பார்ப்பவனாகவும் இருக்கிறான்}" (அல்குர்ஆன் 4:58) என்ற வசனத்தை ஓதினார்கள். (அப்போது அந்தப் பண்புகளை உறுதிப்படுத்தும் விதமாக) தமது சுட்டு விரலை (துஆவின் போது பயன்படுத்தும் விரலை)த் தமது கண்களின் மீதும், தமது பெருவிரல்களைத் தமது காதுகளின் மீதும் வைத்தார்கள்.

ஜாபிர் பின் அப்தில்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"மறுமை நாள் ஏற்படும் வரை தஜ்ஜாலின் குழப்பத்தை (ஃபித்னாவை) விட மிகப்பெரிய குழப்பம் (உலகில்) ஏற்பட்டதில்லை; இனி ஏற்படப் போவதுமில்லை. எந்தவொரு நபியும் தம் சமுதாயத்தினருக்கு அவனைப் பற்றி எச்சரிக்காமல் இருந்ததில்லை. மேலும், எனக்கு முன் வந்த எந்தவொரு நபியும் (அவனைப் பற்றித் தன் சமுதாயத்திற்குச்) சொல்லாத ஒரு செய்தியை அவனைப் பற்றி நான் உங்களுக்கு அறிவிக்கிறேன்."

பிறகு, அவர்கள் தங்களின் கண்ணின் மீது கையை வைத்துக்கொண்டு, "நிச்சயமாக உன்னதமான அல்லாஹ் ஒற்றைக் கண்ணன் அல்லன் என்பதற்கு நான் சாட்சி கூறுகிறேன்" என்று கூறினார்கள்.

(இந்த ஹதீஸை ஸுஹைர் மற்றும் முஆவியா ஆகியோர் ஸைத் வழியாக அறிவித்துள்ளனர்).

மாலிக் பின் நத்லா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நான் பரட்டைத் தலையும் அழுக்கு ஆடையுமாக (மிகவும் மோசமான தோற்றத்தில்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தேன். அப்போது அவர்கள், "உன்னிடம் ஏதேனும் செல்வம் இருக்கிறதா?" என்று கேட்டார்கள். நான், "ஆம்" என்றேன். "எந்த வகையான செல்வம்?" என்று கேட்டார்கள். நான், "ஒட்டகங்கள், குதிரைகள், அடிமைகள், ஆடுகள் என அனைத்து வகையான செல்வங்களும் (என்னிடம்) உள்ளன" என்றேன். அப்போது அவர்கள், "அல்லாஹ் உனக்குச் செல்வத்தை வழங்கியிருந்தால், (அதன் அடையாளம்) உன் மீது வெளிப்படட்டும்" என்று கூறினார்கள்.
மேலும், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "உன் சமூகத்தாரின் ஒட்டகங்கள் குறையற்ற காதுகளுடன் பிறக்கின்றனவா? பிறகு நீ கத்தியை எடுத்து அவற்றின் காதுகளை அறுத்துவிட்டு, அவை 'பஹீரா' (புனிதமானவை) என்று கூறுகிறாயா? மேலும், அவற்றைக் கிழித்துவிட்டு அல்லது அவற்றின் தோல்களைக் கிழித்துவிட்டு, அவை 'ஹராம்' (புனிதமானவை) என்று கூறி, உனக்கும் உன் குடும்பத்தாருக்கும் அவற்றை நீயே தடை செய்துகொள்கிறாயா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நான், "ஆம்" என்றேன். அப்போது அவர்கள், "அல்லாஹ் உனக்கு வழங்கிய அனைத்தும் உனக்கு ஆகுமானவையே (ஹலால்). அல்லாஹ்வின் கரம் உன் கரத்தை விட வலிமையானது; அல்லாஹ்வின் கத்தி உன் கத்தியை விடக் கூர்மையானது" என்று கூறினார்கள்.

அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"{ஃபலம்மா தஜல்லா ரப்புஹு லில்ஜபலி ஜஅலஹு} (அவனுடைய இறைவன் அம்மலைக்குத் தன் பேரொளியை வெளிப்படுத்திய போது, அவன் அதனைச் சுக்குநூறாக்கிவிட்டான்) [அல்-அஃராஃப்: 143]" என்ற இந்த வசனத்தைக் குறித்து அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (விளக்கும்போது), "(அல்லாஹ்வின் பேரொளியிலிருந்து) இந்த அளவே (அம்மலைக்கு) வெளிப்பட்டது" என்று (தமது சுண்டு விரலின் நுனியைப் பெருவிரலின் ரேகையில் வைத்துச் சைகை செய்து) கூறினார்கள்.

அனஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், {கால ரப்பி அரினீ அன்துர் இலைக்க} (என் இறைவா! உன்னை நான் பார்க்க வேண்டும், எனக்கு உன்னைக் காண்பிப்பாயாக! - அல்குர்ஆன் 7:143) என்ற (வசனத்தை) ஓதினார்கள்.

பிறகு, "(இறைவன் தனது) ஒளியிலிருந்து இவ்வளவு (மட்டுமே) வெளிப்படுத்தினான்" என்று கூறி, தமது சுண்டு விரலின் நுனியின் பாதியளவைத் தம் கையால் சுட்டிக் காட்டினார்கள். (இதனை விளக்கும்போது அறிவிப்பாளர் தாபித், ஹம்மாத் இப்னு ஸலமாவின் நெஞ்சில் தட்டிக் காட்டினார்). பின்னர், "(அதனால் அந்த) மலை (தூளாகிப்) பூமிக்குள் புதைந்தது" என்று கூறினார்கள்.

(இது இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்ட ஸஹீஹான - ஆதாரப்பூர்வமான - ஹதீஸாகும்; எனினும் அவர்கள் இருவரும் - புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் - இதனைத் தமது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).

அபுத்தர்தா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "மூன்று நபர்களை அல்லாஹ் நேசிக்கிறான்; மேலும் அவர்களைப் பார்த்து (திருப்தியோடு) சிரிக்கிறான். (அவர்களில் ஒருவர்) ஒரு படையினர் (எதிரிகளிடம்) தோற்றுப் பின்வாங்கும்போது, கண்ணியமும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வுக்காகத் தன் உயிரைப் பணயம் வைத்து அவர்களுக்குப் பின்னால் (தனித்து நின்று) போரிடுபவர் ஆவார்."

அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "எவருடைய உள்ளத்தில் கடுகளவு (அணுவளவு) பெருமை இருக்கிறதோ, அவர் (ஆரம்பத்திலேயே) சொர்க்கத்தில் நுழைய மாட்டார்."

அப்போது ஒரு மனிதர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எனது ஆடை புதியதாக (அழகாக) இருப்பதையும், எனது தலை (எண்ணெய் தேய்க்கப்பட்டு) நேர்த்தியாக இருப்பதையும், எனது காலணியின் வார் புதியதாக இருப்பதையும் நான் விரும்புகிறேன் (இதுவும் பெருமையில் சேருமா?)" என்று கேட்டார். (அவர் தனது சாட்டையின் வார் வரை பலவற்றைக் குறிப்பிட்டார்).

அதற்கு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "நிச்சயமாக அது அழகாகும். அல்லாஹ் அழகானவன்; அவன் அழகையே விரும்புகிறான். (உண்மையில்) பெருமை என்பது சத்தியத்தை (உண்மையை) மறுப்பதும், மக்களை இழிவாக (அற்பமாக)க் கருதுவதுமே ஆகும்" என்று கூறினார்கள்.

அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! (நான்) அழகான ஆடையை (அதாவது மேலாடை மற்றும் கீழாடை கொண்ட ஒரு செட் ஆடையை) அணிவது பெருமையில் (சேர்ந்ததா)?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "நிச்சயமாக அல்லாஹ் அழகானவன்; அவன் அழகையே விரும்புகிறான்" என்று கூறினார்கள்.

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"அல்லாஹ் ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்களை அழைத்து, அவர்களைச் சொர்க்கத்திற்கு அனுப்பினான். பிறகு, 'அதனையும், அதில் அதன் வாசிகளுக்காக நான் தயார் செய்து வைத்துள்ளவற்றையும் நீர் பார்ப்பீராக!' என்று (அல்லாஹ்) கூறினான். (சென்று பார்த்துவிட்டு வந்த) ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள், 'உன் கண்ணியத்தின் மீது சத்தியமாக! இதைப் பற்றிக் கேள்விப்படும் எவரும் (இதன் இன்பங்களை அடைய விரும்பி) இதில் நுழையாமல் இருக்க மாட்டார்கள்' என்று கூறினார்கள். பின்னர், சொர்க்கம் (மனித மனத்திற்குப் பிடிக்காத) சிரமங்களால் சூழப்பட்டது. பிறகு அல்லாஹ், 'மீண்டும் அங்கு சென்று அதனைப் பார்ப்பீராக!' என்று கூறினான். அவர்கள் திரும்பிச் சென்று (பார்த்து விட்டு வந்து), 'உன் கண்ணியத்தின் மீது சத்தியமாக! (இப்பொழுது இது சூழப்பட்டிருக்கும் சிரமங்களைக் கண்ட பிறகு) இதில் ஒருவரும் நுழைய மாட்டார்களோ என்று நான் அஞ்சுகிறேன்' என்று கூறினார்கள்."

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

அல்லாஹ் சொர்க்கத்தைப் படைத்தபோது ஜிப்ரீலிடம், "ஜிப்ரீலே! நீர் சென்று அதனைப் பார்ப்பீராக!" என்று கூறினான். அவர் சென்று அதனைப் பார்த்துவிட்டு (திரும்பி வந்து), "அதனைப் பற்றிக் கேள்விப்படும் எவரும் (அதன் இன்பங்களுக்காக) அதில் நுழையாமல் இருக்க மாட்டார்" என்று கூறினார். பின்னர் அல்லாஹ் அதனைச் சிரமங்களால் (மனம் வெறுக்கக் கூடிய கடமைகளால்) சூழச் செய்தான். பிறகு "நீர் சென்று அதனைப் பார்ப்பீராக!" என்று கூறினான். அவர் சென்று அதனைப் பார்த்துவிட்டு வந்து, "உன் கண்ணியத்தின் மீது சத்தியமாக! இதில் எவரும் நுழைய மாட்டார்களோ (ஏனெனில் இதனைச் சூழ்ந்துள்ள சிரமங்களை அவர்களால் கடக்க முடியாது போகுமோ) என்று நான் அஞ்சுகிறேன்" என்றார்.

பின்னர் அல்லாஹ் நரகத்தைப் படைத்தான். "ஜிப்ரீலே! நீர் சென்று அதனைப் பார்ப்பீராக!" என்று கூறினான். அவர் சென்று அதனைப் பார்த்துவிட்டு வந்து, "அதனைப் பற்றிக் கேள்விப்படும் எவரும் (அதன் பயங்கரத்தினால்) அதில் நுழைய மாட்டார்" என்றார். பின்னர் அல்லாஹ் அதனை மன இச்சைகளால் (ஆசைகளால்) சூழச் செய்தான். பிறகு "நீர் சென்று அதனைப் பார்ப்பீராக!" என்று கூறினான். அவர் சென்று அதனைப் பார்த்துவிட்டு வந்து, "என் இறைவா! உன் கண்ணியத்தின் மீது சத்தியமாக! இதில் நுழையாமல் எவரும் மீதமிருக்க மாட்டார்களோ (ஏனெனில் மனிதர்கள் இச்சைகளில் வீழ்ந்து விடுவார்களே) என்று நான் அஞ்சுகிறேன்" என்றார்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (குர்ஆனின் 41:11 வசனத்திற்கு விளக்கம் அளிக்கும்போது) அறிவிக்கிறார்கள்:

(அல்லாஹ்) வானத்தையும் பூமியையும் நோக்கி, "(எனது கட்டளைக்கு) நீங்கள் இருவரும் விரும்பியோ அல்லது வெறுத்தோ வாருங்கள்" என்று கூறினான். (மேலும்) அவன் வானத்திடம், "உன்னுடைய சூரியன், சந்திரன் மற்றும் நட்சத்திரங்களை வெளிப்படுத்து" என்று (கட்டளையிட்டான்). பூமியிடம், "உன்னைப் பிளந்து உன்னுடைய நதிகளை (ஓடச்) செய்; மேலும், உன்னுடைய கனிவர்க்கங்களை வெளிப்படுத்து" என்று கூறினான். அதற்கு அவையிரண்டும், "நாங்கள் (உனக்குக்) கீழ்ப்படிந்தவர்களாக வந்தோம்" என்று கூறின.

உமர் இப்னு அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்களிடம், "(நபியே!) உமது இறைவன் ஆதமுடைய மக்களின் முதுகுகளிலிருந்து அவர்களின் சந்ததிகளை வெளியேற்றிய போது..." (என்று தொடங்கும் அல்குர்ஆன் 7:172 வது) வசனத்தைப் பற்றிக் கேட்கப்பட்டது.

அதற்கு உமர் இப்னு அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"இதே வசனம் குறித்து அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் கேட்கப்பட்ட போது நான் செவியுற்றுள்ளேன். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (பின்வருமாறு) கூறினார்கள்:
'நிச்சயமாக அல்லாஹ் ஆதமைப் படைத்தான். பிறகு (தனது கண்ணியத்திற்குத் தகுந்தவாறு) தனது வலது கரத்தால் அவரது முதுகைத் தடவி, அதிலிருந்து (அவரது) சந்ததியினரை வெளியேற்றினான். பின்னர் அல்லாஹ், "இவர்களை நான் சொர்க்கத்திற்காகப் படைத்தேன்; இவர்கள் சொர்க்கவாசிகளின் செயல்களை (இவ்வுலகில்) செய்வார்கள்" என்று கூறினான். பிறகு, மீண்டும் அவரது முதுகைத் தடவி, அதிலிருந்து (மற்றொரு) சந்ததியினரை வெளியேற்றினான். அப்போது அல்லாஹ், "இவர்களை நான் நரகத்திற்காகப் படைத்தேன்; இவர்கள் நரகவாசிகளின் செயல்களை (இவ்வுலகில்) செய்வார்கள்" என்று கூறினான்.'"

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ் ஆதம் (அலை) அவர்களின் முதுகிலிருந்து (அவரது சந்ததியினரிடம்) வாக்குறுதியை எடுத்தான். அவரது இடுப்பிலிருந்து அவர் படைத்த அவரது சந்ததியினரை வெளியேற்றி, அவர்களைச் சிறு அணுக்களைப் (அல்லது சிறு எறும்புகளைப்) போன்று தன் முன்னே பரவச் செய்தான். பின்னர், அவர்களிடம் (நேரடியாகப்) பேசி, பின்வருமாறு கூறினான்:

'நான் உங்கள் இறைவன் அல்லவா?' (எனக் கேட்டான்). அதற்கு அவர்கள், 'ஆம்! (நீயே எங்கள் இறைவன் என்பதற்கு) நாங்கள் சாட்சி கூறுகிறோம்' என்றார்கள். மறுமை நாளில் 'நிச்சயமாக நாங்கள் இதனை (ஏகத்துவத்தை) அறியாதவர்களாக இருந்துவிட்டோம்' என்று நீங்கள் கூறாதிருப்பதற்காகவும், அல்லது 'எங்களுக்கு முன்னரே எங்கள் மூதாதையர்கள்தான் (அல்லாஹ்வுக்கு) இணைவைத்தனர்; நாங்கள் அவர்களுக்குப் பின்வந்த (அவர்களைப் பின்பற்றிய) சந்ததியினராகவே இருந்தோம். அந்த வீணானவர்கள் (வழிகேடர்கள்) செய்த செயலுக்காக நீ எங்களை அழித்துவிடுவாயா?' என்று நீங்கள் கூறாதிருப்பதற்காகவுமே (அல்லாஹ் இந்த வாக்குறுதியை எடுத்தான்)."

(இது ஸஹீஹான -ஆதாரப்பூர்வமான- அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்ட ஹதீஸாகும். புகாரியும் முஸ்லிமும் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை. எனினும், இதில் இடம்பெறும் குல்தூம் பின் ஜப்ருடைய அறிவிப்பை இமாம் முஸ்லிம் ஆதாரமாகக் கொண்டுள்ளார்).

இப்னு மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
"அல்லாஹ் மூஸா (அலை) அவர்களிடம் பேசிய நாளில், அவர்கள் கம்பளியாலான ஜிப்பாவையும் (நீண்ட அங்கி), கம்பளியாலான கால்சட்டையையும், கம்பளியாலான தொப்பியையும், கம்பளியாலான போர்வையையும், (முறையாக) அறுக்கப்படாத கழுதையின் தோலால் செய்யப்பட்ட இரண்டு செருப்புகளையும் அணிந்திருந்தார்கள்" என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

அபூ உமாமா அல்-பாஹிலீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நீங்கள் கம்பளி ஆடைகளை (அணிவதை)க் கடைப்பிடியுங்கள்; (அதன் மூலம்) உங்கள் உள்ளங்களில் ஈமானின் (இறைநம்பிக்கையின்) இனிமையை நீங்கள் காண்பீர்கள்."

(இந்த ஹதீஸ் பலவீனமான அறிவிப்பாளர் தொடர் வழியாக இடம்பெற்றுள்ளது).

இம்ரான் பின் ஹுஸைன் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது பயணங்களில் ஒன்றில் இருந்தபோது, தம் தோழர்களை நெருங்கிச் செல்லுமாறு செய்தார்கள். பின்னர், பின்வரும் இரு வசனங்களை உரத்த குரலில் ஓதினார்கள்: "மனிதர்களே! உங்கள் இறைவனை அஞ்சிக் கொள்ளுங்கள். நிச்சயமாக, மறுமை நாளின் அதிர்ச்சி மாபெரும் ஒன்றாகும். அதனை நீங்கள் காணும் நாளில், பாலூட்டும் ஒவ்வொரு தாயும் தான் பாலூட்டும் குழந்தையை மறந்துவிடுவாள். கர்ப்பிணிகள் அனைவரும் தங்கள் கர்ப்பங்களைச் சுமந்து (அபாயகரமாக) ஈன்றுவிடுவார்கள். மனிதர்களை போதையில் இருப்பவர்களைப் போன்று நீங்கள் காண்பீர்கள்; ஆனால், அவர்கள் போதையில் இருக்க மாட்டார்கள். மாறாக, அல்லாஹ்வின் வேதனை மிகக் கடுமையானதாகும்." (அல்குர்ஆன் 22:1-2).

அவர்களது தோழர்கள் இதனைக் கேட்டதும், (நபி (ஸல்) அவர்கள் ஏதோ முக்கியமான ஒன்றைச் சொல்லப் போகிறார்கள் என்பதை அறிந்து) தங்கள் வாகனங்களை விரைவுபடுத்தி, அவர்களைச் சுற்றித் திரண்டனர். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "அது எந்த நாள் என்று உங்களுக்குத் தெரியுமா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ்வும் அவனது தூதருமே நன்கறிவர்" என்றனர்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அது, ஆதம் (அலை) அவர்கள் அழைக்கப்படும் நாளாகும். அவரது இறைவன் அவரை அழைத்து, 'ஆதமே! நரகத்திற்குரியவர்களைப் பிரித்தெடுங்கள்' என்று கூறுவான். அதற்கு அவர், 'நரகத்திற்குரியவர்கள் எத்தனை பேர்?' என்று கேட்பார். அதற்கு இறைவன், 'ஒவ்வொரு ஆயிரத்திலும் தொள்ளாயிரத்து தொண்ணூற்று ஒன்பது பேர் நரகத்திற்கும், ஒருவர் சொர்க்கத்திற்கும்' என்று கூறுவான்."

இதைக் கேட்டதும் தோழர்கள் மிகவும் கவலையடைந்து, அவர்களின் முகங்களில் சிரிப்பு மறைந்துவிட்டது. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அதைக் கண்டு, "அறிந்து கொள்ளுங்கள்! நற்செய்தி பெறுங்கள்! முஹம்மதின் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக! நீங்கள் இரண்டு படைப்புகளுடன் இருக்கிறீர்கள். அவை எதனுடன் சேர்ந்தாலும் அதனை அதிகப்படுத்திவிடும். அவை யஃஜூஜ், மஃஜூஜ் மற்றும் ஆதமின் மக்களிலும் இப்லீஸின் மக்களிலும் அழிந்துபோனவர்கள் ஆவர்" என்று கூறினார்கள். இதனால் மக்களின் கவலை நீங்கியது.

பின்னர் நபி (ஸல்) அவர்கள், "அறிந்து கொள்ளுங்கள்! நற்செய்தி பெறுங்கள்! முஹம்மதின் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக! மனிதர்களில் நீங்கள், ஒரு மிருகத்தின் முன்னங்காலில் உள்ள ஒரு சிறிய அடையாளத்தைப் போன்றோ அல்லது ஒட்டகத்தின் விலாப்புறத்தில் உள்ள ஒரு மச்சத்தைப் போன்றோ தான் இருக்கிறீர்கள்" என்று கூறினார்கள்.

அனஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒரு பயணத்தில் இருந்தபோது, "மனிதர்களே! உங்கள் இறைவனை அஞ்சுங்கள். நிச்சயமாக மறுமை நாளின் அதிர்ச்சி ஒரு பயங்கரமான நிகழ்வாகும்" (22:1) என்பதிலிருந்து "எனினும் அல்லாஹ்வின் வேதனை கடுமையானதாகும்" (22:2) என்பது வரையிலான இந்த வசனங்கள் அருளப்பட்டன. (பின்னர் மேற்கண்ட ஹதீஸைப் போன்றே அறிவித்தார்கள்).

அபூ ஸயீத் அல்குத்ரீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ், "ஆதமே!" என்று அழைப்பான். அதற்கு அவர், "லப்பைக் வஸஅதைக்க (இதோ உனது அழைப்பிற்குப் பதிலளிக்கிறேன், உனக்குக் கீழ்ப்படிவதில் மகிழ்ச்சியடைகிறேன்), நன்மைகள் அனைத்தும் உனது இரு கைகளிலேயே உள்ளன" என்று பதிலளிப்பார். அப்போது அல்லாஹ், "நரகத்திற்கு அனுப்பப்பட வேண்டியவர்களை (மக்களிலிருந்து) பிரித்தெடுப்பீராக!" என்று கூறுவான்.

இந்த ஹதீஸ் (அல்லாஹ்) இறங்குதல் (நுஸூல்) மற்றும் பிற விவரங்களைக் குறிப்பிடாமல் சுருக்கமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது. இதனை புகாரி அவர்கள் உமர் பின் ஹஃப்ஸ், அவரது தந்தை வழியாக அஃமஷிடமிருந்தும்; முஸ்லிம் அவர்கள் அபூபக்கர் வழியாக வகீஃ இடமிருந்தும் அறிவித்துள்ளனர்.

இப்னு உமர் (ரலி) அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அநீதி இழைக்கப்பட்டவரின் (பாதிக்கப்பட்டவரின்) பிரார்த்தனைகளுக்கு அஞ்சிக் கொள்ளுங்கள்; ஏனெனில், அவை தீப்பொறிகளைப் போன்று (வேகமாக) வானத்திற்கு உயர்ந்து செல்கின்றன."

இமாம் முஸ்லிம் (அவர்கள்) ஆஸிம் இப்னு குலைப்பை ஆதாரமாகக் கொண்டுள்ளார். இந்த ஹதீஸின் ஏனைய அறிவிப்பாளர்களை ஆதாரமாகக் கொள்வதில் (அறிஞர்கள்) ஏகோபித்த முடிவில் உள்ளனர். ஆயினும், அவர்கள் இருவரும் (இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவருமே தமது நூல்களில்) இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை. இமாம் முஸ்லிம் ஆஸிமை ஆதாரமாகக் கொண்டுள்ளார்.

உப்பாதா பின் அஸ்-ஸாமித் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"மறுமை நாளில் நான் மனிதர்களின் தலைவன் ஆவேன்; (இதை நான்) பெருமைக்காக (கூறவில்லை). மறுமை நாளில் (துன்பத்திலிருந்து) நிவாரணத்தை எதிர்பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் நிலையில், எனது கொடியின் கீழ் அல்லாமல் எவரும் இருக்கமாட்டார்கள். நிச்சயமாக என்னிடம் 'லிவாவுல் ஹம்து' (புகழுக்குரிய கொடி) இருக்கும். நான் நடப்பேன், மக்களும் என்னுடன் நடந்து வருவார்கள்; இறுதியில் நான் சொர்க்கத்தின் வாசலுக்கு வருவேன். நான் (வாசலைத்) திறக்கக் கோருவேன். அப்போது 'யார் இது?' என்று கேட்கப்படும். நான் 'முஹம்மத்' என்பேன். 'முஹம்மதுக்கு நல்வரவு உண்டாகட்டும்' என்று கூறப்படும். நான் எனது இறைவனைக் காணும்போது, அவனைப் பார்த்தவாறே அவனுக்குச் சிரம் தாழ்ந்து (ஸஜ்தாவில்) விழுவேன்."

அப்துல்லாஹ் பின் ஃபைரூஸ் அத்-தைலமீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

நான் தாயிஃப் நகரில் 'அல்-வஹ்த்' எனப்படும் அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் பின் அல்-ஆஸ் (ரழி) அவர்களுக்குச் சொந்தமான ஒரு தோட்டத்தில் அவர்களிடம் சென்றேன். அப்போது அவர்கள் குறைஷி குலத்தைச் சேர்ந்த ஒரு இளைஞரிடம் பேசிக் கொண்டிருந்தார்கள். அந்த இளைஞர் மது அருந்துவதாகக் (குற்றம்) சுமத்தப்பட்டிருந்தார்.

நான் அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரழி) அவர்களிடம், "நீங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து அறிவித்ததாகச் சில செய்திகள் என்னை வந்தடைந்தன. (அதாவது,) 'யாரேனும் ஒரு மிடறு மது அருந்தினால், அவனது தவ்பா (பாவமன்னிப்பு) நாற்பது நாட்கள் வரை ஏற்றுக்கொள்ளப்படாது; நிச்சயமாக, துர்பாக்கியசாலி என்பவன் அவனது தாயின் கருவறையிலேயே துர்பாக்கியசாலியாக (எழுதப்பட்டவன்) ஆவான்; மேலும், பைத்துல் முகத்திஸில் (மஸ்ஜிதுல் அக்ஸாவில்) தொழுவதற்காக மட்டுமே தவிர வேறு எந்த நோக்கமும் இன்றி ஒருவன் தனது வீட்டிலிருந்து புறப்பட்டால், அவன் தன் தாய் அவனைப் பெற்றெடுத்த நாளைப் போன்று தனது பாவங்களிலிருந்து (நீங்கிப் பரிசுத்தமாகி) வெளிவருவான்' என்பதாகும்" என்று கூறினேன்.

(இதைக் கேட்டவுடன்) அந்த இளைஞர் அப்துல்லாஹ்வின் கையிலிருந்து தனது கையை உருவிக்கொண்டு (அங்கிருந்து) விலகிச் சென்றார்.

அப்போது அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "யா அல்லாஹ்! நான் சொல்லாத ஒன்றை நான் சொன்னதாக என் மீது (தவறாகக்) கூறப்படுவதை நான் எவருக்கும் அனுமதிக்க மாட்டேன். நிச்சயமாக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இவ்வாறு கூறுவதை நான் செவியுற்றேன்: 'யாரேனும் ஒரு மிடறு மது அருந்தினால், அவனது தவ்பா நாற்பது நாட்கள் வரை ஏற்றுக்கொள்ளப்படாது. அவன் (உண்மையாகத்) தவ்பா செய்தால் அல்லாஹ் அவனது தவ்பாவை ஏற்றுக்கொள்வான். அவன் மீண்டும் (மது அருந்தத்) திரும்பினால் அவனது தவ்பா நாற்பது நாட்கள் வரை ஏற்றுக்கொள்ளப்படாது.'

மூன்றாம் முறையா அல்லது நான்காம் முறையா என்று எனக்கு (நிச்சயமாகத்) தெரியவில்லை, (அவ்வாறு மீண்டும் மீண்டும் மது அருந்தினால்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'அவன் மீண்டும் அதற்கே திரும்பினால், மறுமை நாளில் அவனுக்கு 'ரத்கத்துல் கபால்' (நரகவாசிகளின் சீழ் மற்றும் வியர்வை) என்பதிலிருந்து புகட்டுவது அல்லாஹ்வின் மீது கடமையாகிவிடும் (அதாவது அவன் அதற்குத் தகுதியானவன் ஆகிவிடுவான்).'"

மேலும் அவர்கள் (பின்வருமாறு) கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறுவதை நான் செவியுற்றேன்: 'நிச்சயமாக அல்லாஹ் தனது படைப்புகளை (ஆரம்பத்தில்) இருளில் படைத்தான். பின்னர் தன் ஒளியிலிருந்து அவர்கள் மீது வீசினான். அந்நாளில் அந்த ஒளியிலிருந்து சிறிதளவு (யாருக்குக்) கிடைத்ததோ அவர் நேர்வழி அடைந்தார். அதைத் தவறவிட்டவர் வழிதவறிப் போனார். இதனால்தான் நான் கூறுகிறேன்: அல்லாஹ்வின் அறிவின் அடிப்படையில் (விதியை எழுதிய) பேனா உலர்ந்துவிட்டது!'"

மேலும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறுவதை நான் செவியுற்றேன்: "நிச்சயமாக சுலைமான் பின் தாவூத் (அலை) அவர்கள் தனது இறைவனிடம் மூன்று (கோரிக்கைகளைக்) கேட்டார்கள். இறைவன் அவர்களுக்கு இரண்டை வழங்கினான். இறைவன் அவர்களுக்கு மூன்றாவதையும் வழங்கியிருப்பான் என்று நாங்கள் நம்புகிறோம். (1) இறைவனின் தீர்ப்புக்கு ஏற்ப அமையும் (சரியான) தீர்ப்பு வழங்கும் ஆற்றலை அவர் கேட்டார்; இறைவன் அதனை அவருக்கு வழங்கினான். (2) தமக்குப் பிறகு வேறு எவருக்கும் கிடைக்கக் கூடாத (தனித்துவமான) ஓர் அரசாட்சியை அவர் கேட்டார்; அதனையும் இறைவன் அவருக்கு வழங்கினான். (3) எந்தவொரு மனிதரும் இந்த மஸ்ஜிதில் (மஸ்ஜிதுல் அக்ஸாவில்) தொழுவதற்காக மட்டுமே தவிர வேறெந்த நோக்கமும் இன்றித் தமது வீட்டிலிருந்து புறப்பட்டால், அவர் தனது தாய் அவரைப் பெற்றெடுத்த நாளைப் போன்று தனது பாவங்களிலிருந்து (முழுமையாகப்) பரிசுத்தமாகி வெளிவர வேண்டும் என்று கேட்டார். அல்லாஹ் அதனை அவருக்கு வழங்கியிருப்பான் என்று நாங்கள் நம்புகிறோம்."

நபி (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களில் ஒருவரான அப்துர்ரஹ்மான் பின் கதாதா அஸ்-ஸுலமீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்: "அல்லாஹ், ஆதம் (அலை) அவர்களைப் படைத்தான். பின்னர் அவருடைய முதுகிலிருந்து (அவரது) சந்ததியினரைப் படைத்தான். பிறகு (அவர்களில் ஒரு சாராரைக் காட்டி), 'இவர்கள் சொர்க்கத்திற்கு உரியவர்கள்; (அதைப் பற்றி) நான் கவலைப்பட மாட்டேன் (எனக்கு எவ்விதத் தடையுமில்லை)' என்று கூறினான். (மற்றொரு சாராரைக் காட்டி), 'இவர்கள் நரகத்திற்கு உரியவர்கள்; (அதைப் பற்றி) நான் கவலைப்பட மாட்டேன்' என்று கூறினான்".

அப்போது, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அப்படியானால் (எதற்காக/எதன் அடிப்படையில்) நாங்கள் செயல்பட வேண்டும்?" என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், "(ஏற்கனவே நிர்ணயிக்கப்பட்ட) விதிக்கு இணங்கவே (செயல்கள் அமையும்/அமைய வேண்டும்)" என்று பதிலளித்தார்கள்.

ஹுதைஃபா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நிச்சயமாக அல்லாஹ் ஒவ்வொரு உருவாக்குபவனையும் (கைவினைஞனையும்), அவனது உருவாக்கத்தையும் (அவனது கைவேலையையும்) படைத்தவன் ஆவான்."

(இது இமாம் முஸ்லிமின் நிபந்தனைக்குட்பட்ட (ஸஹீஹான) ஹதீஸாகும்).

ஹுதைஃபா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நிச்சயமாக அல்லாஹ்வே ஒவ்வொரு உருவாக்குபவனையும் (தொழிலாளியையும்), அவனது உருவாக்கத்தையும் (அவனது தொழிலையும்/செயலையும்) படைத்தவன் ஆவான்."

ஹகீம் பின் ஹிஸாம் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நாங்கள் (பாதுகாப்பிற்காக) ஓதிப் பார்க்கும் 'ருக்யா'க்களும், நாங்கள் (நோய் குணமடைவதற்காகப்) பயன்படுத்தும் மருந்துகளும் (மற்றும் நாங்கள் மேற்கொள்ளும் தற்காப்பு நடவடிக்கைகளும்) உன்னதமான அல்லாஹ்வின் விதியை (கத்ரை) மாற்றிவிடுமா (அல்லது தடுத்துவிடுமா)?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள், "அவைகளும் (அந்த மருந்துகளும் சிகிச்சைகளும் கூட) அல்லாஹ்வின் விதியைச் (கத்ரைச்) சேர்ந்தவைதான்" என்று கூறினார்கள்.

ஹகீம் பின் ஹிஸாம் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நாங்கள் (நோய் நிவாரணத்திற்காக) ஓதிப் பார்க்கும் வார்த்தைகள் (ருக்யா), நாங்கள் (சிகிச்சைக்காகப்) பயன்படுத்தும் மருந்துகள் ஆகியவை அல்லாஹ்வின் விதியைத் தடுக்குமா?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "அவையும் அல்லாஹ்வின் விதியைச் சேர்ந்தவை தான்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

அபூ புர்தா (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

நான் (அன்னை) ஆயிஷா (ரலி) அவர்களிடம் சென்று, "என் தாயே! அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து நீங்கள் செவியுற்ற ஏதேனும் ஒரு செய்தியை எனக்கு அறிவியுங்கள்" என்று கூறினேன். அதற்கு ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'பறவைகள் (சகுனம் பார்ப்பதற்காகப் பயன்படுத்தப்படும்போது அவை) விதியின் (கத்ர்) படியே பறக்கின்றன (அவற்றால் சுயமாக எவ்வித நன்மையோ தீமையோ செய்ய முடியாது). மேலும் நற்சொல் (அல்-ஃபஃல் அல்-ஹசன் - அதாவது நன்மையை எதிர்பார்க்கும் நன்மொழி) அவர்களுக்குப் பிடித்தமானதாக இருந்தது' என்று கூறினார்கள்" என பதிலளித்தார்கள்.

(இமாம் ஹாகிம் கூறுகிறார்:) இமாம் புகாரியும் இமாம் முஸ்லிமும் இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடரில் இடம்பெற்றுள்ள யூஸுஃப் பின் அபீ புர்தா என்பவரைத் தவிர மற்ற அனைவரையும் ஆதாரமாகக் கொண்டுள்ளனர். எனது பார்வையில், அவர்கள் யூஸுஃபை எந்தவொரு (நம்பகத்தன்மை குறித்த) குறைபாட்டினாலோ அல்லது பலவீனத்தினாலோ விட்டுவிடவில்லை; மாறாக, அவரது அறிவிப்புகளின் மிகக் குறைந்த எண்ணிக்கையின் காரணமாகவே விட்டுவிட்டனர். திண்ணமாக அவர் (அறிவிப்பாளர் வரிசையில்) மிகக் குறைந்த அறிவிப்புகளைக் கொண்டவர் (அஜீஸ் அல்-ஹதீஸ்). அவர் மிகக் குறைந்த அறிவிப்புகளைக் கொண்டவர் என்பதாலேயே யூஸுஃபின் அறிவிப்பை அவர்கள் (தங்கள் நூல்களில்) பதிவு செய்யவில்லை.

அலி இப்னு அபீ தாலிப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நான்கு விஷயங்களை (உறுதியாக) நம்பாத வரை ஓர் அடியார் (முழுமையான) இறைநம்பிக்கையாளராக (முஃமினாக) முடியாது. (அவை:) அல்லாஹ்வைத் தவிர (வணக்கத்திற்குரிய) இறைவன் வேறு யாருமில்லை என்றும், சத்தியத்துடன் (மார்க்கத்துடன்) என்னை அனுப்பிய அல்லாஹ்வின் தூதர் நான் என்றும் சாட்சி கூறுவது; மரணத்திற்குப் பின் (மீண்டும்) உயிர்ப்பிக்கப்படுவதை (மறுமையை) நம்புவது; மேலும், விதியை (கத்ரை - நன்மையும் தீமையும் அல்லாஹ்விடமிருந்தே நிகழ்கின்றன என்பதை) நம்புவது ஆகியனவாகும்."

அலி (ரழி) அவர்கள் (ஒரு மனிதர் வழியாக) நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து (இதற்கு முந்தைய ஹதீஸைப்) போன்றே அறிவிக்கிறார்கள்.

"அபூ ஹுதைஃபா மூஸா பின் மஸ்ஊத் அந்நஹ்தீ என்பவரை இமாம் புகாரி அவர்கள் (தனது நூலில்) ஆதாரமாகக் கொண்டாலும், அவர் அதிக நினைவாற்றல் பிழைகள் (வஹ்ம்) ஏற்படக்கூடியவராவார். அபூ ஆஸிம் அந்நபீல், முஹம்மத் பின் கஸீர் மற்றும் அவர்களுக்கு நிகரான (சிறந்த அறிவிப்பாளர்களை) விட இவருக்கு முன்னுரிமை வழங்கி தீர்ப்பளிக்கப்பட மாட்டாது. மாறாக, அவர் அவர்களுக்கு முரணாக (ஒரு செய்தியை) அறிவித்தால், (அவரது அறிவிப்பில்) பிழை ஏற்படுவது உறுதியாகும். நான் கூறியதற்கு ஆதாரம் என்னவென்றால், மன்ஸூர், ரிப்ஈ, அலி (ரழி) ஆகியோர் வழியிலான அறிவிப்பில் (ஸுஃப்யான்) அத்தவ்ரீயை பின்பற்றி ஜரீர் பின் அப்துல் ஹமீத் அறிவித்திருப்பதே ஆகும். மேலும், மன்ஸூர் அறிவிக்கும் ஹதீஸ்களை மிகவும் நன்கு அறிந்தவர்களில் ஜரீரும் ஒருவராவார்." (இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி அமைந்த ஸஹீஹான ஹதீஸாகும்).

அலி (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நான்கு விஷயங்களை நம்பும் வரை எந்தவொரு அடியானும் (முழுமையான) இறைநம்பிக்கையாளராக மாட்டார்: (அவையாவன:) வணக்கத்திற்குரிய இறைவன் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யாருமில்லை, அவன் ஏகன், அவனுக்கு எவ்வித இணையுமில்லை என்றும், நிச்சயமாக நான் அல்லாஹ்வின் தூதர், அவன் என்னைச் சத்தியத்துடன் அனுப்பினான் என்றும் சாட்சி கூறுவது; மரணத்திற்குப் பின் (மீண்டும்) உயிர்ப்பிக்கப்படுவதை நம்புவது; மற்றும் விதியை (கத்ர்) அதன் (நன்மை தீமை) அனைத்தையும் முழுமையாக நம்புவது."

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"இந்தச் சமுதாயத்தினர் (இணைவைப்பாளர்களின்) சிறுவர்கள் (மறுமையில் எங்கு செல்வார்கள் என்பது) மற்றும் விதியைப் (பற்றிய இரகசியங்கள்) குறித்து விவாதிக்காத வரை, இச்சமுதாயத்தின் விவகாரம் சீரானதாக (வெற்றிகரமானதாக) அல்லது (சீர்மைக்கு) நெருக்கமானதாகத் தொடர்ந்து இருந்து கொண்டிருக்கும்."

அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நிச்சயமாக அல்லாஹ் உங்களுக்கு மத்தியில் உங்கள் வாழ்வாதாரங்களைப் (ரிஸ்க்) பங்கிட்டிருப்பதைப் போலவே, உங்களுக்கு மத்தியில் உங்கள் குணநலன்களையும் பங்கிட்டுள்ளான். நிச்சயமாக அல்லாஹ், தான் நேசிப்பவர்களுக்கும் தான் நேசிக்காதவர்களுக்கும் இவ்வுலக (வசதிக)ளை வழங்குகிறான். ஆனால், தான் நேசிப்பவர்களுக்குத் தவிர (வேறு எவருக்கும்) அவன் ஈமானை (இறைநம்பிக்கையை) வழங்குவதில்லை."

அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நிச்சயமாக அல்லாஹ், உங்கள் வாழ்வாதாரங்களை (உங்களுக்குரிய ரிஸ்க்கை) உங்களுக்கு மத்தியில் பங்கிட்டதைப் போலவே, உங்கள் நற்பண்புகளையும் (குணநலன்களையும்) உங்களுக்கு மத்தியில் பங்கிட்டுள்ளான். மேலும், நிச்சயமாக அல்லாஹ் தான் நேசிப்பவர்களுக்கும், தான் நேசிக்காதவர்களுக்கும் செல்வத்தை வழங்குகிறான். ஆனால், தான் நேசிப்பவர்களுக்கு மட்டுமேயன்றி (வேறெவருக்கும்) அவன் ஈமானை (இறைநம்பிக்கையை) வழங்குவதில்லை. அல்லாஹ் ஒரு அடியாரை நேசித்தால், (மட்டுமே) அவருக்கு ஈமானை வழங்குகிறான்."

(இந்த நூலின் நிபந்தனைக்கு உட்படாத தொடர் அறிவிப்பாளர் அப்துல் அஸீஸ் பின் அபான் ஆவார். இந்த ஹதீஸ் அவரைக் கொண்டும் அறியப்படுகிறது. ஈஸா பின் யூனுஸின் இரண்டு தொடர் அறிவிப்பாளர்கள் மூலமாகவும், பின்னர் ஸுபைதிடமிருந்து அத்-தவ்ரீக்கு அறிவிக்கும் தொடர் அறிவிப்பாளரான ஹம்ஸா அஸ்-ஸய்யாத் மூலமாகவும் இது ஆதாரப்பூர்வமாக நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது. இதை அப்துல் அஸீஸ் பின் அபான் அறிவித்துள்ளார்; ஆனால் அத்-தவ்ரீயைப் பொறுத்தவரை இது நமது நூலின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டதல்ல).

குர்ஸ் பின் அல்கமா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

ஒரு மனிதர் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இஸ்லாத்திற்கு ஒரு முடிவு (எல்லை) உள்ளதா?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "ஆம்; அரபியர்களாயினும் சரி, அரபியல்லாதவர்களாயினும் சரி, எந்தக் குடும்பத்தினருக்கு அல்லாஹ் நன்மையை நாடுகிறானோ, (அவர்களிடம்) அவன் இஸ்லாத்தை நுழையச் செய்வான். அதன் பின்னர், (நிழல் தரும் மேகங்களைப் போன்ற அல்லது கார்மேகங்களைப் போன்ற) குழப்பங்கள் (ஃபித்னாக்கள்) ஏற்படும்" என்று கூறினார்கள்.

குர்ஸ் பின் அல்கமா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு கிராமவாசி (அஃராபி), "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இஸ்லாத்திற்கு என்று ஏதேனும் எல்லை (முடிவு) உள்ளதா?" என்று கேட்டார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "ஆம், அரபிகள் மற்றும் அரபியல்லாதவர்களில் (அஜமிகள்) எந்தவொரு வீட்டாருக்கும் அல்லாஹ் நன்மையை நாடினால், அவர்களிடையே இஸ்லாத்தை நுழையச் செய்வான். பின்னர், கார்மேகங்களைப் (நிழல்களைப்) போன்று குழப்பங்கள் (ஃபித்னாக்கள்) ஏற்படும்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

(இமாம் ஹாகிம் கூறுகிறார்:) இது ஒரு ஸஹீஹான (ஆதாரப்பூர்வமான) ஹதீஸாகும். இதில் எவ்வித குறையும் (இல்லத்) இல்லை. உர்வா, குர்ஸ் பின் அல்கமாவிடமிருந்து தனித்து அறிவிப்பதன் காரணமாக புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இரு இமாம்களும் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை. குர்ஸ் பின் அல்கமா (ரலி) ஒரு ஸஹாபி ஆவார், இவருடைய ஹதீஸ்கள் இமாம்களின் மஸானீதுகளில் (ஹதீஸ் தொகுப்புகளில்) இடம்பெற்றுள்ளன.

(இமாம் ஹாகிம் மேலும் கூறுகிறார்:) ஹாஃபிழ் அலி பின் உமர் (அல்-தாரகுத்னீ) அவர்கள் கூற நான் கேட்டுள்ளேன்: "குர்ஸ் பின் அல்கமா அறிவிக்கும் 'இஸ்லாத்திற்கு எல்லை உள்ளதா?' என்ற இந்த ஹதீஸை இமாம் புகாரியும் முஸ்லிமும் பதிவு செய்திருக்க வேண்டும்." ஏனெனில் உர்வா பின் அஸ்பைர், அஸ்-ஸுஹ்ரி மற்றும் அப்துல் வாஹித் பின் கைஸ் ஆகியோர் அவரிடமிருந்து அறிவித்துள்ளனர்.

(இமாம் ஹாகிம் கூறுகிறார்:) அபூ ஹசன் (தாரகுத்னீ) குறிப்பிட்டதற்கு தெளிவான ஆதாரம் என்னவென்றால், இமாம் புகாரியும் முஸ்லிமும் இத்பான் பின் மாலிக் அல்-அன்சாரி (ரலி) அவர்களின் ஹதீஸில் உடன்பட்டுள்ளனர் (அதாவது அதைத் தங்கள் நூல்களில் பதிவு செய்துள்ளனர்). அந்த ஹதீஸில் நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரது வீட்டில் தொழுதார்கள் என்று வருகிறது. அந்த ஹதீஸை மஹ்மூத் பின் ரபீஃ-ஐத் தவிர வேறு யாரும் அறிவிக்கவில்லை (அதாவது ஒரு தனி அறிவிப்பாளர் இருந்தும் அவர்கள் அதை ஏற்றுக்கொண்டனர், எனவே இந்த ஹதீஸையும் அவர்கள் ஏற்றிருக்க வேண்டும் என்பது கருத்து).

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறக் கேட்டதாக ஃபழாலா பின் உபைது (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"(எவர்) இஸ்லாத்தின் பால் நேர்வழி காட்டப்பட்டு, அவரது வாழ்வாதாரம் (தேவைக்கு) போதுமானதாக இருந்து, (அதில் அவர்) மனநிறைவும் கொள்கின்றாரோ அவருக்கு 'தூபா' (எனும் சுவனத்தின் மரம் அல்லது பெரும் பாக்கியம்) உண்டாகட்டும்."

அபு பக்ரா (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அல்லாஹும்ம அவூது பிக மினல் குஃப்ரி, வல் ஃபக்ரி, வ அதாபில் கப்ரி" (யா அல்லாஹ்! இறைமறுப்பு, வறுமை, மற்றும் மண்ணறை வேதனையிலிருந்து நான் உன்னிடம் பாதுகாப்புத் தேடுகிறேன்) என்று (பிரார்த்தனையாகக்) கூறுவதை நான் செவியுற்றேன்.

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "மக்களே! நான் (இறைவனால் உங்களுக்கு) அன்பளிப்பாக வழங்கப்பட்ட ஓர் அருளேயாவேன்."

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

"நாங்கள் எங்கள் வாழ்நாளில் ஒரு நீண்ட காலத்தைக் கடந்து வந்தோம். அப்போது எங்களில் ஒருவருக்கு குர்ஆனுக்கு முன்பாகவே ஈமான் (இறைநம்பிக்கை) வழங்கப்பட்டது. முஹம்மத் (ஸல்) அவர்கள் மீது ஒரு அத்தியாயம் (சூரா) அருளப்படும்போது, நீங்கள் இன்று குர்ஆனை (மட்டும் மனனம் செய்யக்) கற்றுக்கொள்வதைப் போல, நாங்கள் அந்த அத்தியாயத்தில் உள்ள ஹலால் (அனுமதிக்கப்பட்டவை), ஹராம் (தடுக்கப்பட்டவை) மற்றும் அதில் எங்கு (அதன் சட்ட வரம்புகளில்) நிலைத்து நிற்க வேண்டும் என்பனவற்றைக் கற்றுக்கொள்வோம்."

பின்னர் அவர்கள் கூறினார்கள்: "நான் (இப்போது) சில மனிதர்களைக் காண்கிறேன்; அவர்களில் ஒருவருக்கு குர்ஆன் வழங்கப்படுகிறது. அவர் அதன் ஆரம்பம் (பாத்திஹா) முதல் இறுதி வரை ஓதுகிறார். ஆனால், அதிலுள்ள ஏவல் (கட்டளைகள்) என்ன, அதிலுள்ள விலக்கல் (தடைகள்) என்ன, அதில் எங்கு (அதன் படிப்பினைகளில்) நிலைத்து நிற்க வேண்டும் என்பது அவருக்குத் தெரிவதில்லை. தரம் குறைந்த பேரீச்சம்பழங்கள் (அலட்சியமாகச்) சிதறடிக்கப்படுவதைப் போன்று அவர் அதனைச் சிதறடிக்கிறார் (எவ்விதப் புரிதலுமின்றி அதிவேகமாக ஓதுகிறார்)."

(இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோரின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்ட ஆதாரப்பூர்வமான - ஸஹீஹ் - ஹதீஸாகும். இதில் எனக்கு எந்தக் குறையும் தெரியவில்லை, ஆயினும் அவர்கள் இருவரும் இதனைத் தங்களது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).

ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"ஆறு (வகையான) மனிதர்களை நான் சபிக்கிறேன்; அவர்களை அல்லாஹ்வும், (பிரார்த்தனை) அங்கீகரிக்கப்பட்ட ஒவ்வொரு நபியும் சபிக்கின்றனர். (அவர்கள் யாரெனில்):
1. அல்லாஹ்வின் விதியை (கத்ரை) பொய்ப்பிப்பவன்.
2. அல்லாஹ்வின் வேதத்தில் (இல்லாதவற்றை) அதிகப்படுத்துபவன் (சேர்ப்பவன்).
3. அல்லாஹ் கண்ணியப்படுத்தியவரை இழிவுபடுத்துவதற்காகவும், அல்லாஹ் இழிவுபடுத்தியவரைக் கண்ணியப்படுத்துவதற்காகவும் அதிகார மமதையால் (சர்வாதிகாரத்துடன்) ஆதிக்கம் செலுத்துபவன்.
4. அல்லாஹ் தடுத்தவற்றை (புனிதமானவற்றை) ஆகுமாக்கிக் கொள்பவன்.
5. எனது குடும்பத்தார் (அஹ்லுல் பைத்) விஷயத்தில் அல்லாஹ் தடுத்தவற்றை (அவர்களுக்குத் தீங்கு விளைவிப்பதை) ஆகுமாக்கிக் கொள்பவன்.
6. எனது சுன்னத்தை (வழிமுறையை வேண்டுமென்றே) கைவிடுபவன்."

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு மனிதர் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "முஹம்மதே! வானங்கள் மற்றும் பூமியின் அளவுக்கு விசாலமான சொர்க்கத்தைப் பற்றி (குர்ஆனில் கூறப்பட்டுள்ளதே, அது உண்மையானால்) நரகம் எங்கே இருக்கிறது?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "எல்லாப் பொருட்களையும் (தன் இருளால்) மூடிக்கொள்ளும் இரவை நீங்கள் பார்த்திருக்கிறீர்களே, (அப்போது) பகல் எங்கே வைக்கப்படுகிறது?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அந்த மனிதர், "அல்லாஹ்வே மிக அறிந்தவன்" என்றார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், "அவ்வாறே, அல்லாஹ் தான் நாடியதைச் செய்கிறான்" என்று கூறினார்கள்.

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"(யெமன் நாட்டு மன்னரான) துப்பஃ ஒரு நபியா, இல்லையா என்பது எனக்குத் தெரியாது. துல்கர்னைன் (என்பவர்) ஒரு நபியா, இல்லையா என்பதும் எனக்குத் தெரியாது. மேலும், (மார்க்கத்தில் விதிக்கப்பட்ட) தண்டனைகள் (ஹுதூத்), அக்குற்றங்களைப் புரிந்தவர்களுக்குப் பாவப்பரிகாரமாக (கஃப்பாராவாக) அமையுமா, இல்லையா என்பதும் எனக்குத் தெரியாது."

அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ் ஆதமைப் படைத்து, (அவரைச் சொர்க்கத்தில்) உருவமைத்தபோது, தான் நாடிய காலம் வரை அவரை (அப்படியே) விட்டுவைத்தான். அப்போது இப்லீஸ் அவரைச் சுற்றிச் சுற்றி வரலானான். அவர் (உடல்) உள்ளீடற்றவராக (வெற்று உடலாக) இருப்பதைக் கண்டபோது, அவர் (இச்சைகளைத் தடுத்துத்) தன்னைத்தானே கட்டுப்படுத்திக் கொள்ள முடியாத ஒரு படைப்பு என்பதை அவன் (இப்லீஸ்) அறிந்துகொண்டான்."

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"உங்களுக்கு முன் சென்றவர்களின் வழிமுறைகளை (அவர்கள் செய்த ஒவ்வொன்றையும்) பாகத்திற்குப் பாகம், முழத்திற்கு முழம், சாணுக்குச் சாண் என (மிகத் துல்லியமாக) நீங்கள் நிச்சயமாகப் பின்பற்றுவீர்கள். எந்த அளவிற்கென்றால், அவர்கள் ஓர் உடும்பின் பொந்துக்குள் (அது குறுகலாகவும் அசுத்தமாகவும் இருந்தபோதிலும்) நுழைந்தாலும், நீங்களும் அவர்களுடன் அதில் நுழைவீர்கள்."
அப்போது, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! (நீங்கள் குறிப்பிடுவது) யூதர்களையும் கிறிஸ்தவர்களையுமா?" என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், "பின்னே வேறு யாரை? (அவர்களையன்றி வேறு யாரை நான் குறிப்பிடுவேன்?)" என்று பதிலளித்தார்கள்.

பராஉ பின் ஆஸிப் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்களுடன் அன்சாரிகளில் ஒரு மனிதரின் ஜனாஸாவில் (இறுதி ஊர்வலத்தில்) கலந்து கொள்வதற்காகப் புறப்பட்டோம். நாங்கள் கப்ரடியை (சமாதியை) அடைந்தோம். அப்போது இன்னும் (உடலை வைப்பதற்கான உட்புறக்) குழி தோண்டப்பட்டு (முழுமையாக) முடியவில்லை. எனவே, நாங்கள் நபி ((ஸல்)) அவர்களைச் சுற்றி (அமைதியாக) அமர்ந்தோம். (எங்கள் தலைகளின் மீது பறவைகள் அமர்ந்திருப்பதைப் போன்ற அமைதி நிலவியது). அவர்கள் வானத்தையும் பூமியையும் பார்க்கலானார்கள்; தமது பார்வையை உயர்த்தித் தாழ்த்துபவர்களாக மூன்று முறை இவ்வாறு செய்தார்கள்.

பிறகு, "அல்லாஹும்ம இன்னீ அவூது பிக்க மின் அதாபில் கபுர்" (யா அல்லாஹ்! கபுரின் வேதனையிலிருந்து நான் உன்னிடம் பாதுகாப்புத் தேடுகிறேன்) என்று (மூன்று முறை) கூறினார்கள். பின்னர் அவர்கள் கூறினார்கள்:

"நிச்சயமாக, ஒரு முஃமினான (இறைநம்பிக்கையாளர்) மனிதர் இந்த உலகத்தை விட்டுப் பிரியும் தறுவாயிலும், மறுமையை முன்னோக்கும் நிலையிலும் இருக்கும்போது, வானத்திலிருந்து சூரியனைப் போன்று பிரகாசமான முகமுடைய வானவர்கள் அவரிடம் இறங்கி வருவார்கள். அவர்களுடன் சொர்க்கத்தின் கபன்களும், சொர்க்கத்தின் நறுமணங்களும் (ஹனூத்) இருக்கும். அவர்கள் அவர் பார்க்கும் தூரம் வரை அமர்ந்துகொள்வார்கள். பின்னர் மரணத்தின் வானவர் (மலக்குல் மௌத்) வந்து அவரது தலைக்கருகில் அமர்வார்.

அப்போது மரணத்தின் வானவர், "அமைதியடைந்த ஆத்மாவே! அல்லாஹ்வின் மன்னிப்பு மற்றும் அவனது திருப்பொருத்தத்தை நோக்கி வெளியே வா" என்று கூறுவார். தண்ணீர் பையிலிருந்து ஒரு துளி நீர் (எளிதாக) வழிந்து வருமோ, அதைப் போல அந்த ஆத்மா (உடலிலிருந்து) வெளியேறும். அந்த ஆத்மாவை அவர் (மலக்குல் மௌத்) கைப்பற்றியதும், கண் இமைக்கும் நேரம்கூடத் தமது கையில் வைத்திருக்க மாட்டார்கள். (உடனே மற்ற வானவர்கள் அதனை வாங்கி அந்தச் சொர்க்கத்துக் கபனில் வைப்பார்கள்). பின்னர் அதை வானத்திற்கு எடுத்துச் செல்வார்கள். வானவர்களின் எந்தக் கூட்டத்தைக் கடந்து சென்றாலும், "இந்த நறுமணமிக்க நல்ல ஆத்மா யாருடையது?" என்று அவர்கள் கேட்பார்கள். அதற்கு, "இன்னாரின் மகன் இன்னார்" என்று உலகில் அவர் அழைக்கப்பட்ட மிகச் சிறந்த பெயர்களைக் கூறுவார்கள். அந்த ஆத்மா முதல் வானத்தை அடைந்ததும், அதற்காக வானத்தின் கதவுகள் திறக்கப்படும். ஒவ்வொரு வானத்திலும் உள்ள (அல்லாஹ்வுக்கு) நெருக்கமான வானவர்கள் அதை அடுத்த வானம் வரை வழியனுப்பி வைப்பார்கள். இவ்வாறு ஏழாவது வானம் வரை அது கொண்டு செல்லப்படும்.

அப்போது அல்லாஹ், "எனது அடியானின் பதிவேட்டை 'இல்லிய்யீன்' (உயர்ந்தோர் தங்குமிடம்) இல் பதிவு செய்துவிட்டு, அவனை மீண்டும் பூமிக்கே கொண்டு செல்லுங்கள். ஏனெனில், அதிலிருந்தே நான் அவர்களைப் படைத்தேன், அதிலேயே அவர்களை மீளச் செய்வேன், மீண்டும் அதிலிருந்தே அவர்களை வெளியேற்றுவேன் என்று நான் அவர்களுக்கு வாக்களித்துள்ளேன்" என்று கூறுவான். பின்னர் அவனது ஆத்மா அவனது உடலிலேயே திருப்பப்படும்.

அதன்பின்னர், அவனிடம் (முன்கர், நகீர் ஆகிய) இரு வானவர்கள் வந்து, "உன் இறைவன் யார்?" என்று கேட்பார்கள். அதற்கு அவன், "அல்லாஹ்" என்று கூறுவான். "உன் மார்க்கம் என்ன?" என்று கேட்பார்கள். அதற்கு அவன், "இஸ்லாம்" என்று கூறுவான். "உங்களிடம் அனுப்பப்பட்ட இந்த மனிதர் யார்?" என்று கேட்பார்கள். அதற்கு அவன், "அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்))" என்று கூறுவான். "இதை நீ எப்படி அறிவாய்?" என்று அவர்கள் கேட்பார்கள். அதற்கு அவன், "நான் அல்லாஹ்வின் வேதத்தை ஓதினேன், அதை விசுவாசித்தேன், மேலும் அதனை உண்மையென ஏற்றுக்கொண்டேன்" என்று கூறுவான்.

அப்போது வானத்திலிருந்து ஒரு அழைப்பாளர், "என் அடியான் உண்மையைச் சொல்லிவிட்டான். எனவே அவனுக்குச் சொர்க்கத்தின் விரிப்புகளை விரித்து, சொர்க்கத்தின் ஆடைகளை உடுத்தி, சொர்க்கத்தின் (பக்கமுள்ள) வாசலை அவனுக்குத் திறந்து விடுங்கள்" என்று அறிவிப்பார். அவனது கபுர் அவனது பார்வை எட்டும் தூரம் வரை விசாலமாக்கப்படும்; சொர்க்கத்தின் நறுமணமும் தென்றலும் அவனுக்கு வந்துகொண்டே இருக்கும்.

மேலும், அழகான முகமும், அழகான ஆடையும் அணிந்த நறுமணம் வீசும் ஒரு மனிதர் அவனிடம் வந்து, "உன்னை மகிழ்விக்கக்கூடிய நற்செய்தியை ஏற்றுக்கொள். உனக்கு வாக்களிக்கப்பட்ட நாள் இதுதான்" என்று கூறுவார். அதற்கு அவன், "நீ யார்? உனது முகம் நன்மையை அறிவிக்கும் முகமாக உள்ளதே!" என்று கேட்பான். அதற்கு அவர், "நான்தான் உனது நற்செயல்" என்று கூறுவார். அப்போது அவன், "என் இறைவா! மறுமை நாளை உடனே நிலைநிறுத்துவாயாக! நான் எனது குடும்பத்தாரிடமும் என் செல்வத்திடமும் செல்ல வேண்டும்" என்று கூறுவான். பின்னர் நபி ((ஸல்)) அவர்கள் (திருக்குர்ஆன் 14:27) வசனத்தை ஓதிக்காட்டினார்கள்: "அல்லாஹ் நம்பிக்கை கொண்டோரை உறுதியான சொல்லைக் கொண்டு இவ்வுலக வாழ்விலும் மறுமையிலும் உறுதிப்படுத்துகிறான்".

ஆனால், ஒரு பாவியான மனிதன் இந்த உலகத்தை விட்டுப் பிரியும் தறுவாயிலும், மறுமையை முன்னோக்கும் நிலையிலும் இருக்கும்போது, கரிய முகமுடைய வானவர்கள் நரகத்தின் முரட்டு ஆடைகளுடன் (முஸூஹ்) வானத்திலிருந்து இறங்கி வந்து, அவன் பார்க்கும் தூரம் வரை அமர்ந்துகொள்வார்கள். பின்னர் மரணத்தின் வானவர் அவனிடம் வந்து அவனது தலைக்கருகில் அமர்வார். அப்போது அவர், "கெட்ட ஆத்மாவே! அல்லாஹ்வின் கோபத்தையும் சாபத்தையும் நோக்கி வெளியே வா!" என்று கூறுவார்.

அந்த ஆத்மா உடலின் அனைத்துப் பாகங்களுக்கும் சிதறி ஓடும். ஈரமான கம்பளியிலிருந்து பல முட்களைக் கொண்ட இரும்புக் கொக்கியை (ஸஃப்பூத்) இழுத்து எடுக்கும்போது நரம்புகளும் தசைகளும் எவ்வாறு அறுபடுமோ, அதுபோன்று அது (கடுமையாக) உருவியெடுக்கப்படும். அந்த ஆத்மாவை அவர் கைப்பற்றியதும், கண் இமைக்கும் நேரம்கூடத் தமது கையில் வைத்திருக்க மாட்டார்கள். (உடனே மற்ற வானவர்கள் அதனை வாங்கி அந்த நரகத்து முரட்டுத் துணியில் வைப்பார்கள்). பின்னர் அதனை வானத்திற்கு எடுத்துச் செல்வார்கள். வானவர்களின் எந்தக் கூட்டத்தைக் கடந்து சென்றாலும், "இந்த துர்நாற்றம் வீசும் கெட்ட ஆத்மா யாருடையது?" என்று அவர்கள் கேட்பார்கள். அதற்கு, "இன்னார்" என்று உலகில் அவன் அழைக்கப்பட்ட மிகக் கேவலமான பெயர்களைக் கூறுவார்கள்.

அவனது ஆத்மா வானத்திற்கு கொண்டு செல்லப்படும்போது, அவனுக்காக வானத்தின் கதவுகள் திறக்கப்படாது (அடைக்கப்படும்). மேலும், "இவனது பதிவேட்டை பூமியின் அடிமட்டத்தில் உள்ள 'சிஜ்ஜீன்' இல் பதிவு செய்யுங்கள்" என்று கூறப்படும். பின்னர் அல்லாஹ், "எனது அடியானை பூமிக்கே கொண்டு செல்லுங்கள். ஏனெனில், அதிலிருந்தே நான் அவர்களைப் படைத்தேன், அதிலேயே அவர்களை மீளச் செய்வேன், மீண்டும் அதிலிருந்தே அவர்களை வெளியேற்றுவேன் என்று நான் அவர்களுக்கு வாக்களித்துள்ளேன்" என்று கூறுவான். அவனது ஆத்மா (வானத்திலிருந்து) தூக்கியெறியப்பட்டு அவனது உடலில் சென்று சேரும். பின்னர் நபி ((ஸல்)) அவர்கள் (திருக்குர்ஆன் 22:31) வசனத்தை ஓதிக்காட்டினார்கள்: "அல்லாஹ்வுக்கு இணைவைப்பவன் வானத்திலிருந்து விழுந்தவனைப் போன்றவன்; அவனைப் பறவைகள் வாரிச் செல்கின்றன, அல்லது காற்று அவனை வெகு தூரமான இடத்திற்கு அடித்துச் சென்றுவிடுகிறது".

பின்னர் அவனிடம் வானவர்கள் வந்து, "உன் இறைவன் யார்?" என்று கேட்பார்கள். அதற்கு அவன், "ஆ... ஆ... எனக்குத் தெரியாது" என்று கூறுவான். "உன் மார்க்கம் என்ன?" என்று கேட்பார்கள். அதற்கு அவன், "ஆ... ஆ... எனக்குத் தெரியாது" என்று கூறுவான். "உங்களிடம் அனுப்பப்பட்ட இந்த மனிதர் யார்?" என்று கேட்பார்கள். அதற்கு அவன், "ஆ... ஆ... எனக்குத் தெரியாது" என்று கூறுவான். அப்போது வானத்திலிருந்து ஒரு அழைப்பாளர், "இவன் பொய் சொல்கிறான். எனவே இவனுக்கு நரகத்தின் விரிப்புகளை விரித்து, நரகத்தின் ஆடைகளை உடுத்தி, நரகத்தின் வாசலை இவனுக்குத் திறந்து விடுங்கள்" என்று அறிவிப்பார். அவனது கபுர் அவனை மிக நெருக்கும்; அவனது விலா எலும்புகள் ஒன்றோடு ஒன்று பின்னிப் பிணையும் அளவிற்கு நெருக்கப்படும். நரகத்தின் வெப்பமும் அனல் காற்றும் அவனுக்கு வந்துகொண்டே இருக்கும்.

மேலும், விகாரமான முகமும், அழுக்கான ஆடையும் அணிந்த துர்நாற்றம் வீசும் ஒரு மனிதன் அவனிடம் வந்து, "உனக்குத் துன்பம் தரக்கூடிய செய்தியை நீ பெற்றுக்கொள். உனக்கு வாக்களிக்கப்பட்ட நாள் இதுதான்" என்று கூறுவார். அதற்கு அவன், "நீ யார்? உனது முகம் தீமையை அறிவிக்கும் முகமாக உள்ளதே!" என்று கேட்பான். அதற்கு அவன், "நான்தான் உனது தீய செயல்" என்று கூறுவார். அப்போது அவன், "என் இறைவா! மறுமை நாளை நிலைநிறுத்தி விடாதே!" என்று (கதறுவான்)."

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் (பராஃ பின் ஆஸிப் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்த) ஹதீஸைப் போன்றே இதையும் அறிவிக்கிறார்கள். எனினும் அவர் (அதன் இறுதியில் பின்வருமாறு) கூறினார்:

"(மண்ணறையில்) முதல் (வகையான) இறைநம்பிக்கையாளரிடம் (முஃமினிடம்), 'இறையச்சமுடையவர்கள் (முத்தகீன்கள்) உறங்குவதைப் போல் நீ உறங்குவாயாக' என்று கூறப்படும். தீயவனிடம் (ஃபாஜிரிடம்), '(விஷ ஜந்துக்களால்) கடிக்கப்பட்டவனாக/தீண்டப்பட்டவனாக நீ உறங்குவாயாக' என்று கூறப்படும். பூமியில் உள்ள எந்தவொரு ஊர்வனவும் அவனது உடலில் (தனக்கான) பங்கைப் பெறாமல் இருக்காது."

இதனை சுஃப்யான் பின் ஸயீத், ஷுஅபா பின் அல்-ஹஜ்ஜாஜ் மற்றும் ஸாயிதா பின் குதாமா ஆகியோர் அறிவித்துள்ளனர். அவர்கள் அல்-அஃமஷிடமிருந்து (இச்செய்தியைப் பதிவு செய்த) பாதுகாப்பான (நினைவாற்றல் மிக்க) இமாம்கள் ஆவர். ஸவ்ரீயின் ஹதீஸைப் பொறுத்தவரை...

பராஉ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் ஒரு ஜனாஸாவில் (இறுதி ஊர்வலத்தில்) புறப்பட்டுச் சென்றோம். நாங்கள் கப்ரடிக்கு (மண்ணறைக்கு) வந்தடைந்தோம், அப்போது (உடல் வைக்கப்படும்) உட்புறக் குழி (லஹ்த்) இன்னும் தோண்டப்பட்டிருக்கவில்லை (தயார் செய்யப்பட்டிருக்கவில்லை)."

(இவ்வாறு கூறிவிட்டு) அந்த (முழுமையான) ஹதீஸை அவர் (அறிவிப்பாளர்) குறிப்பிட்டார்கள். மேலும் ஷுஅபா (என்பவர் அறிவிக்கும்) ஹதீஸைப் பொறுத்தவரை...

பராஃ (பின் ஆஸிப்) (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் மண்ணறை (கப்ரு) தொடர்பான ஹதீஸில் (கூறியதாகக் குறிப்பிட்டுள்ளார்). இது (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய) இருவரின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டதாகும்; ஏனெனில், அவர்கள் இருவரும் மின்ஹால் (பின் அம்ரு) என்பவரை ஆதாரமாகக் கொண்டுள்ளனர். மேலும், ஜாயிதா (பின் குதாமா) என்பவரின் ஹதீஸைப் பொறுத்தவரை...

பராஃ (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

"நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் இணைந்து அன்சாரிகளில் ஒரு மனிதரின் ஜனாஸா (தொழுகையில்/ஊர்வலத்தில்) கலந்துகொண்டோம்." பின்னர் அவர் (மரணத்திற்குப் பின்) மண்ணறை (கப்ரு) தொடர்பான அந்த நீண்ட ஹதீஸை விவரித்தார்.

இந்த ஹதீஸ் ஷைக்கைனி (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்) ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி 'ஸஹீஹ்' (ஆதாரப்பூர்வமானது) ஆகும். ஏனெனில், அவர்கள் இருவரும் அல்-மின்ஹால் பின் அம்ரு மற்றும் தாதான் அபூ உமர் அல்-கிந்தீ ஆகியோரை (தங்கள் நூல்களில்) ஆதாரமாக ஏற்றுக்கொண்டுள்ளனர். மேலும், இந்த ஹதீஸில் அஹ்லுஸ் சுன்னாவிற்குப் (சுன்னாவைப் பின்பற்றுவோருக்குப்) பல பயன்களும், பித்அத்வாதிகளுக்கு (மார்க்கத்தில் புதுமைகளை புகுத்துவோருக்கு) அடக்குமுறையும் (மறுப்பும்) உள்ளன. அவர்கள் இருவரும் (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்) இதனை முழுமையாகப் (தங்கள் நூல்களில்) பதிவு செய்யவில்லை. எனினும், இதன் நம்பகத்தன்மையை உறுதிப்படுத்தும் வகையில், அவர்கள் இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்ட பல சான்றாதாரங்கள் (ஷவாஹித்) இதற்கு உள்ளன.

பராஃ பின் ஆஸிப் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

"நபி (ஸல்) அவர்கள் (மரணத்திற்குப் பின்) இறைநம்பிக்கையாளரையும், இறைமறுப்பாளரையும் பற்றிக் குறிப்பிட்டார்கள். பின்னர், கப்ருடைய (கல்லறை வாழ்வு குறித்த) ஹதீஸின் ஒரு பகுதியைக் குறிப்பிட்டார்கள்."

(இந்த ஹதீஸின்) அடிப்படை மற்றும் (அதற்குரிய பிற) சான்றுகள் மூலம் இந்த ஹதீஸின் நம்பகத்தன்மை (ஸஹீஹ் என்பது) தெளிவாகியுள்ளது. ஒருவேளை (இந்த அறிவிப்பாளர் தொடர் குறித்து) யாரேனும் ஒருவர், அந்த ஹதீஸ்... என்று தவறாக எண்ணக்கூடும்.

பராஉ பின் ஆஸிப் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
"அன்சாரித் தோழர் ஒருவரின் ஜனாஸாவில் (பங்கேற்பதற்காக) நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் புறப்பட்டோம். நாங்கள் கப்ரை (கல்லறையை) அடைந்தோம். அது இன்னும் (குழி தோண்டப்பட்டு உட்புறமாக) அறை அமைக்கப்படவில்லை. அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கிப்லாவை முன்னோக்கி அமர்ந்தார்கள்; நாங்களும் அவர்களைச் சுற்றி அமர்ந்தோம்."

பின்னர் அவர் அந்த ஹதீஸைக் குறிப்பிட்டுவிட்டு (இவ்வாறு கூறினார்): "இந்த ஹதீஸின் (அறிவிப்பாளர் வரிசையில்) குறை கூறப்படுகிறது, ஆனால் உண்மை அவ்வாறு இல்லை. நம்பகமான இமாம்களின் ஏகோபித்த கருத்தின்படி, இந்த ஹதீஸில் அபூ அல்பக்தரியின் பெயர் குறிப்பிடப்படுவது ஷுஐப் பின் ஸஃப்வான் செய்த (தவறுதலான) பிழையாகும். ஏனெனில், யூனுஸ் பின் கப்பாப், மின்ஹால் பின் அம்ரு மற்றும் தாதான் ஆகியோர் வழியே வரும் அறிவிப்பில் தாதான் (நேரடியாக) பராஉ (ரழி) அவர்களிடம் செவியுற்றதாகவே உள்ளது. நான் குறிப்பிட்ட இந்த விஷயத்தின் உண்மைத்தன்மையை ஜஅஃபர் பின் முஹம்மது பின் நஸ்ர் அல்-குல்தி பகுதாதில் எங்களுக்குக் கூறி எழுதிக்காட்டினார். எங்களுக்கு அலி பின் அப்துல் அஸீஸ் அறிவித்தார், எங்களுக்கு இப்ராஹீம் பின் ஸியாத் சபலான் அறிவித்தார், எங்களுக்கு அப்பாத் பின் அப்பாத் அறிவித்தார். அவர் கூறினார்: 'நான் மினாவில் உள்ள மினாராவிற்கு (கோபுரத்திற்கு) அருகில் யூனுஸ் பின் கப்பாப் அவர்களிடம் சென்றேன். அவர் (மக்களுக்கு) உபதேசம் செய்து கொண்டிருந்தார். அப்போது அவரிடம் நான் கப்ருடைய வேதனை (மரணத்திற்குப் பிந்தைய வாழ்வு) குறித்த ஹதீஸைப் பற்றிக் கேட்டேன், அவர் அதனை எனக்கு அறிவித்தார்.'"

பராஉ பின் ஆஸிப் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் ஒரு ஜனாஸாவில் (கலந்துகொள்வதற்காகப்) புறப்பட்டோம். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கப்ருக்கு (சமாதிக்கு) அருகே அமர்ந்தார்கள்; நாங்களும் அவர்களைச் சுற்றி அமர்ந்தோம். (இதன் பிறகு, அந்த நீண்ட ஹதீஸை அவர் முழுமையாகக் குறிப்பிட்டார்).

(நூல் ஆசிரியர் கூறுகிறார்:) இதுவே யூனுஸ் பின் கப்பாப் அவர்களின் அறிவிப்பிலிருந்து பெறப்பட்ட பாதுகாக்கப்பட்ட, சரியான (ஸஹீஹான) ஹதீஸாகும். மேலும், அபூ காலித் அத்-தாலானீ, அம்ரு பின் கைஸ் அல்-முலாயீ மற்றும் அல்-ஹஸன் பின் அப்தில்லாஹ் அந்-நகயீ ஆகியோரும் அல்-மின்ஹால் பின் அம்ரு வழியாக இவ்வாறே அறிவித்துள்ளனர். அபூ காலித் அத்-தாலானீயின் ஹதீஸைப் பொறுத்தவரை...

"அம்ர் பின் கைஸ் அல்-முலாயீயின் ஹதீஸைப் பொறுத்தவரை..."

"ஹஸன் பின் உபைதில்லாஹ்வின் ஹதீஸைப் பொறுத்தவரை..."

பராஉ (ரழி) அவர்கள் (முந்தைய ஹதீஸைப்) போன்றே நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கிறார்கள்.

"நான் குறிப்பிட்ட இந்த அறிவிப்பாளர் தொடர்கள் அனைத்தும் இரண்டு ஷெய்க்குகளின் (இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகியோரின்) நிபந்தனைகளின்படி ஆதாரப்பூர்வமானவை ஆகும்."

அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும் பிலால் (ரழி) அவர்களும் 'அல்பகீஃ' (மதீனாவின் பொது மையவாடியில்) நடந்து சென்று கொண்டிருந்தபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "பிலாலே! நான் கேட்பதை நீங்கள் கேட்கிறீர்களா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு பிலால் (ரழி) அவர்கள், "இல்லை, அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! அல்லாஹ்வின் தூதரே, நான் அதைக் கேட்கவில்லை" என்று பதிலளித்தார்கள். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "(இதோ) மண்ணறைகளில் உள்ளவர்கள் வேதனை செய்யப்படுவதை நீங்கள் கேட்கவில்லையா?" என்று கூறினார்கள்.

(குறிப்பு: இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைக்குட்பட்ட ஆதாரப்பூர்வமான ஹதீஸாகும். ஆனால் அவர்கள் இருவரும் இதனை இதே வார்த்தைகளில் பதிவு செய்யவில்லை. மாறாக, கத்தாதா வழியாக அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கும் ஷுஅபாவின் பின்வரும் ஹதீஸையே அவர்கள் இருவரும் ஒருமனதாகப் பதிவு செய்துள்ளனர்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நீங்கள் (பயந்து, இறந்தவர்களை) அடக்கம் செய்யாமல் விட்டுவிடுவீர்கள் என்ற அச்சம் மட்டும் இல்லாவிட்டால், மண்ணறை வேதனையை உங்களுக்குக் கேட்கச் செய்யும்படி நான் அல்லாஹ்விடம் பிரார்த்தித்திருப்பேன்." இதுவும் அவர்கள் இருவரின் நிபந்தனைக்குட்பட்டதாகும்).

அபூ ஸயீத் அல்குத்ரீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் காய்ச்சலால் (உடல்நலக் குறைவால்) பாதிக்கப்பட்டிருந்தபோது, நான் அவர்களிடம் சென்றேன். அவர்கள் மீது ஒரு கம்பளிப் போர்வை போர்த்தப்பட்டிருந்தது. நான் அதன் மீது என் கையை வைத்தபோது, போர்வையின் மேலேயே காய்ச்சலின் வெப்பத்தை நான் உணர்ந்தேன்.

அப்போது நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! தங்களின் காய்ச்சல் மிகவும் கடுமையாக இருக்கிறதே!" என்று கூறினேன்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "நிச்சயமாக நாங்கள் (நபிமார்கள்) அப்படித்தான்; எங்களுக்குச் சோதனைகள் கடுமையாக்கப்படும், (அதேவேளை) அதற்கான நற்கூலியும் எங்களுக்குப் பன்மடங்காக வழங்கப்படும்" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர் நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! மக்களில் மிகவும் கடுமையான சோதனைக்கு உள்ளாகுபவர்கள் யார்?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள், "நபிமார்கள்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

நான், "பிறகு யார்?" என்று கேட்டேன்.

அவர்கள், "அறிஞர்கள் (உலமாக்கள்)" என்றார்கள்.

நான், "பிறகு யார்?" என்று கேட்டேன்.

அவர்கள், "பிறகு நல்லடியார்கள் (சாலிஹீன்கள்)" என்றார்கள்.

(மேலும் அவர்கள் கூறினார்கள்:) "அவர்களில் ஒருவருக்கு வறுமையின் மூலம் சோதனை அளிக்கப்படும். எந்த அளவிற்கென்றால், அவர் (உடலை மறைக்க) அணிவதற்கு ஒரு கம்பளி ஆடையைத் தவிர வேறெதுவும் அவருக்குக் கிடைக்காது. (மற்றொருவருக்கு) பேன்களால் சோதனை அளிக்கப்படும்; அது அவரைக் கொல்லும் அளவிற்கு (அதிகரிக்கும்). உங்களில் ஒருவர் தமக்குக் கிடைக்கும் அன்பளிப்பைக் கண்டு மகிழ்ச்சியடைவதை விட, அவர்கள் தங்களுக்கு ஏற்படும் சோதனைகளைக் கண்டு அதிகமாக மகிழ்ச்சியடைபவர்களாக இருந்தனர்."

ஸஅத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம், "மக்களில் மிகவும் கடுமையான சோதனைகளுக்கு (துன்பங்களுக்கு) ஆளாவோர் யார்?" என்று கேட்கப்பட்டது.

அதற்கு அவர்கள், "நபிமார்கள், பின்னர் (தகுதியிலும் அந்தஸ்திலும்) அவர்களைப் போன்ற சிறந்தவர்கள், அதற்கடுத்து அவர்களைப் போன்ற சிறந்தவர்கள் ஆவர். ஒரு மனிதன் அவனது மார்க்கப்பற்றின் (ஈமானின்) அளவிற்கு ஏற்பவே சோதிக்கப்படுகிறான். எவருடைய மார்க்கப்பற்று உறுதியாக (வலிமையாக) இருக்கிறதோ, அவருடைய சோதனையும் கடுமையாக இருக்கும். எவருடைய மார்க்கப்பற்று பலவீனமாக இருக்கிறதோ, அவருடைய சோதனையும் (அதற்கேற்ப) லேசானதாகவே இருக்கும்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

ஸஅத் பின் அபீ வக்காஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! மக்களில் மிகவும் கடுமையாகச் சோதிக்கப்படுபவர்கள் யார்?" என்று கேட்டேன். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"நபிமார்கள்; பின்னர் (சிறப்பால்) அவர்களுக்கு அடுத்த நிலையில் உள்ளவர்கள்; பின்னர் அவர்களுக்கு அடுத்த நிலையில் உள்ளவர்கள் ஆவர். ஒரு மனிதன் அவனது மார்க்கப் பற்றுக்கு (ஈமானுக்கு) ஏற்பச் சோதிக்கப்படுகிறான். அவனது மார்க்கப் பற்று உறுதியானதாக இருந்தால், அவனது சோதனையும் கடுமையாக்கப்படும். அவனது மார்க்கப் பற்றில் மென்மை (பலவீனம்) இருந்தால், அவனது மார்க்கப் பற்றுக்கு ஏற்பவே அவன் சோதிக்கப்படுவான். ஒரு அடியான் பூமியில் எந்தப் பாவமும் இல்லாதவனாக நடமாடும் நிலையை அடையும் வரை, அவனுக்குச் சோதனைகள் (தொடர்ந்து) வந்துகொண்டே இருக்கும்."

அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"உங்களில் ஒருவரின் மரணம் (நிர்ணயிக்கப்பட்ட தவணை) ஒரு குறிப்பிட்ட பூமியில் இருக்குமானால், அங்கு செல்வதற்கான ஒரு தேவையை அல்லாஹ் அவருக்கு (அங்கு செல்வதற்குத் தூண்டுதலாக) ஏற்படுத்துகிறான். அவர் தனது (வாழ்நாளின்) இறுதி எல்லையை (காலடித் தடத்தை) அடைந்ததும், அல்லாஹ் அவரை மரணிக்கச் செய்கிறான். மறுமை நாளில் அந்தப் பூமி, 'என் இறைவா! நீ என்னிடம் ஒப்படைத்த (அமானிதம்) இதுவே!' என்று கூறும்."

இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர்கள் அனைவரையும் (இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய) இரு அறிஞர்களும் (தங்கள் நூல்களில்) ஆதாரமாகக் கொண்டுள்ளனர். உமர் பின் அலி அல்-முகத்தமீ என்பவரின் அறிவிப்பை ஸஹீஹைன் (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்) ஆகிய இரு நூல்களிலும் பதிவு செய்ய அவர்கள் ஏகோபித்து உடன்பட்டுள்ளனர். முஹம்மத் பின் காலித் அல்-வஹ்பீ என்பவரும் இஸ்மாயீல் வழியாக வரும் இந்த அறிவிப்பாளர் தொடரை, அவ்விருவரின் (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோரின்) நிபந்தனைகளின் அடிப்படையில் பின்தொடர்ந்து அறிவித்துள்ளார்.

அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"உங்களில் ஒருவரின் மரணம் ஒரு (குறிப்பிட்ட) பூமியில் (நிகழ வேண்டும் என்று அல்லாஹ்வினால் விதிக்கப்பட்டு) இருந்தால், அங்கு செல்வதற்கான ஒரு தேவை அவருக்கு ஏற்படுத்தப்படுகிறது. எனவே, அவர் அங்கு செல்வார். அவருடைய இறுதிச் சுவடு (காலடித் தடம்) அங்குதான் (முடிவடையும் படி) அமையும். பின்னர், அங்கேயே அவரது உயிர் கைப்பற்றப்படும். மறுமை நாளில் அந்தப் பூமி (இறைவனிடம்), 'என் இறைவா! நீ என்னிடம் ஒப்படைத்திருந்த அமானிதம் (அடைக்கலம்) இதுதான்' என்று கூறும்."

அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"உங்களில் ஒருவரின் (மரணம் நிகழும்) தவணை ஒரு பூமியில் இருக்குமானால், அவருக்கு அங்கு (செல்வதற்கான) ஒரு தேவை ஏற்படுத்தப்படும். அல்லாஹ் அவரை அங்கு (மரணிக்கச் செய்து அவரது வாழ்நாளை) முழுமையாக்குவான். பின்னர் மறுமை நாளில் அந்தப் பூமி (அல்லாஹ்விடம்), 'என் இறைவா! இது நீ என்னிடம் ஒப்படைத்த அமானிதமாகும்' என்று கூறும்."

இந்த ஹதீஸை இஸ்மாயீல் என்பவரிடமிருந்து மூன்று நம்பகமான அறிவிப்பாளர்கள் (தொடராக) அறிவித்துள்ளனர். சுஃப்யான் பின் உயைனா அவர்களும் இவர்களுடன் உடன்பட்டுள்ளார். அறிவிப்பாளர் தொடர் மற்றும் அதன் இணைப்பில் நம்பகமானவர்களிடமிருந்து வரும் கூடுதலான தகவல்களைப் பதிவு செய்வதில் நாம் (முஸ்தத்ரக் நூலில்) விதித்த நிபந்தனைகளின் படியே செயல்படுகிறோம். மேலும், இந்த ஹதீஸிற்கு இரு ஷேக்மார்களின் (இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகியோரின்) நிபந்தனைகளுக்குட்பட்ட சான்றுகளும் உள்ளன. அவற்றுள் ஒன்று...

மத்தர் பின் உகாமிஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ் ஒரு மனிதருக்கு ஒரு (குறிப்பிட்ட) ஊரில் மரணத்தை விதித்துவிட்டால், அந்த ஊரில் அவருக்கு ஒரு தேவையை (ஏற்படுத்தி அங்கு அவரைச் செல்ல) வைக்கிறான்."

இது அவ்விருவரின் (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோரின்) நிபந்தனைக்கு உட்பட்ட (ஸஹீஹான) ஹதீஸாகும்.

மத்ர் பின் உகாமஸ் அல்-அப்தீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"அல்லாஹ் ஒரு மனிதரின் மரணத்தை (குறிப்பிட்ட) ஒரு பூமியில் நிர்ணயித்திருந்தால், அங்கு (அவன் செல்வதற்குத் தூண்டக்கூடிய) ஒரு தேவையை அவனுக்கு (அல்லாஹ்) ஏற்படுத்தி விடுகிறான்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

அபு அஸ்ஸா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ் ஒரு அடியாரின் உயிரை ஒரு (குறிப்பிட்ட) பூமியில் கைப்பற்ற நாடினால், அவருக்கு அந்தப் பூமியில் (செல்வதற்கு) ஒரு தேவையை ஏற்படுத்தி விடுகிறான்."

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"இறைநம்பிக்கையாளர் (பிறரை எளிதில் நம்பக்கூடிய) கள்ளக்கபடமற்றவராகவும், கண்ணியமானவராகவும் இருப்பார். ஆனால், பாவி (பிறரை ஏமாற்றக்கூடிய) வஞ்சகமானவனாகவும், இழிவானவனாகவும் இருப்பான்."

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"இறைநம்பிக்கையாளர் (முஃமின்) கள்ளங்கபடமற்றவராகவும் (பிறரை எளிதில் நம்பக்கூடிய நற்குணம் கொண்டவராகவும்), கண்ணியம் மிக்கவராகவும் இருப்பார். ஆனால், பாவி (தீயவன்) வஞ்சக எண்ணம் கொண்டவனாகவும் (சூழ்ச்சி செய்பவனாகவும்), இழிவானவனாகவும் இருப்பான்."

யஹ்யா பின் அள்-ளுரைஸ் அவர்களின் அறிவிப்பைப் பொறுத்தவரை, முஹம்மத் பின் ஹுமைத் அவருக்குக் கீழ் (அறிவிப்பாளர் வரிசையில்) உள்ளார். இந்த ஹதீஸை (ஸுஃப்யான்) அத்-ஸவ்ரீயின் ஆரம்பக்கால மாணவர்கள் (முத்தஸிலாக - இணைந்த அறிவிப்பாளர் வரிசையுடன்) அறிவித்துள்ளனர்; ஆனால் அவருக்குப் பின் வந்தவர்கள் இதனைப் பிழையாக்கிவிட்டனர் (அதாவது அறிவிப்பாளர் வரிசையில் முறிவை ஏற்படுத்தினர்). அல்-ஹஜ்ஜாஜ் பின் ஃபுராஃபிஸாவைப் பொறுத்தவரை, இரு இமாம்களும் (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்) அவரது அறிவிப்பைப் பதிவு செய்யவில்லை. இருப்பினும், அபுல் அப்பாஸ் முஹம்மத் பின் யஃகூப் கூற நான் கேட்டிருக்கிறேன்: அப்பாஸ் பின் முஹம்மத் அத்-தூரீ கூறக் கேட்டார், அவர் யஹ்யா பின் மஈன் கூறக் கேட்டார்: "அல்-ஹஜ்ஜாஜ் பின் ஃபுராஃபிஸாவிடம் எந்தக் குறையும் இல்லை (அவர் நம்பகமானவர்)." மேலும், அப்துர் ரஹ்மான் பின் அபீ ஹாதிம் கூறினார்: என் தந்தை கூற நான் கேட்டிருக்கிறேன்: "ஹஜ்ஜாஜ் பின் ஃபுராஃபிஸா ஒரு நல்ல மனிதர், (அதிகம்) இறைவழிபாட்டில் ஈடுபடுபவர்." யஹ்யா பின் அபீ கஸீர் வழியாக இதற்கு ஒரு சான்று (ஷாஹித்) உள்ளது, அவர் அதன் அறிவிப்பாளர் வரிசையை (சரியாக) நிலைநிறுத்தியுள்ளார்.

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"இறைநம்பிக்கையாளர் (பிறரை எளிதில் நம்பக்கூடிய) கபடமற்றவராகவும், கண்ணியமானவராகவும் (தாராள குணம் கொண்டவராகவும்) இருப்பார். ஆனால், பாவி (தீயவன்) வஞ்சகனாகவும், இழிவான குணம் கொண்டவனாகவும் இருப்பான்."

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"இறைநம்பிக்கையாளர் (முஃமின்) கள்ளகபடமற்ற (அப்பாவித்தனமான)வராகவும், கண்ணியமானவராகவும் இருப்பார். ஆனால், பாவி (தீயவன்) வஞ்சகனாகவும், இழிவானவனாகவும் இருப்பான்."

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"இறைநம்பிக்கையாளர் (முஃமின்) கள்ளங்கபடமற்றவர் (மற்றும்) கண்ணியமானவர்; ஆனால் பாவி (தீயவன்) வஞ்சகமானவன் (மற்றும்) இழிவானவன்."

அபூ பக்ரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"யார் (இஸ்லாமிய அரசுடன்) ஒப்பந்தம் செய்துள்ள ஒருவரை (கொலை செய்வதற்குரிய) நியாயமான காரணமின்றி கொலை செய்கிறாரோ, அவர் சொர்க்கத்தின் வாடையைக் கூட நுகர மாட்டார். நிச்சயமாக அதன் (சொர்க்கத்தின்) நறுமணம் ஐந்நூறு ஆண்டுகள் (பயணிக்கக்கூடிய) தொலைவிலிருந்தே வீசக்கூடியதாகும்."

அபூ பக்ரா (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்: "(இஸ்லாமிய அரசுடன்) ஒப்பந்தம் செய்துகொண்ட ஒருவரை (முஆஹத்), உரிய காரணமின்றி (அநியாயமாகக்) கொல்பவர் சொர்க்கத்தின் வாசனையை நுகர்வதை அல்லாஹ் அவருக்குத் தடை செய்துவிட்டான். அதன் வாசனையோ ஐந்நூறு ஆண்டுகள் பயணத் தொலைவிலிருந்தே வீசக்கூடியதாகும்."

யூனுஸ் பின் உபைது அவர்கள் அல்-ஹகம் பின் அல்-அஃரஜ் வாயிலாக (இதை) அறிவித்ததாகக் கூறப்படுவதைப் பொறுத்தவரை...

அபூ பக்ரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"பாதுகாப்பு ஒப்பந்தம் செய்யப்பட்ட (முஸ்லிம் அல்லாத) ஒருவரை, உரிய (சட்டப்பூர்வமான) காரணமின்றி எவர் கொலை செய்கிறாரோ, அவருக்கு அல்லாஹ் சொர்க்கத்தை ஹராமாக்கி (தடை செய்து) விடுகிறான்."

ஆட்சியாளர்களிடம் சென்று அவர்களைச் சிரிக்க வைக்கும் வழக்கமுடைய வீணான (வேடிக்கை பேசும்) மனிதர் ஒருவர் இருந்தார். அவரிடம் எனது பாட்டனார் (அல்கமா பின் வக்காஸ்), "இன்னாரே! உமக்குக் கேடுதான்! நீர் ஏன் அவர்களிடம் சென்று அவர்களைச் சிரிக்க வைக்கிறீர்? அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தோழரான பிலால் பின் அல்-ஹாரிஸ் அல்-முஸனீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்க நான் செவியுற்றுள்ளேன். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

'நிச்சயமாக, ஓர் அடியார் அல்லாஹ்வுக்குப் பொருத்தமான (உவப்பான) ஒரு வார்த்தையைப் பேசுகிறார்; அது இந்த அளவுக்குச் (சிறப்பை/நன்மையைச்) சென்றடையும் என்று அவர் கருதியிருக்க மாட்டார். ஆனால், அதன் காரணமாக அல்லாஹ் மறுமை நாள் வரை அவர் மீது திருப்தி கொள்கிறான். மேலும், ஓர் அடியார் அல்லாஹ்வின் கோபத்தை ஏற்படுத்தும் ஒரு வார்த்தையைப் பேசுகிறார்; அது இந்த அளவுக்குத் (தீய விளைவைச்) சென்றடையும் என்று அவர் கருதியிருக்க மாட்டார். ஆனால், அவர் அல்லாஹ்வைச் சந்திக்கும் நாள் வரை அதன் காரணமாக அல்லாஹ் அவர் மீது கோபம் கொள்கிறான்.'"

பிலால் பின் அல்-ஹாரிஸ் அல்-முஸனீ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நிச்சயமாக ஒரு மனிதர் அல்லாஹ்வின் கோபத்திற்குரிய ஒரு வார்த்தையை, அது எந்த எல்லைக்குச் செல்லும் என்பதை (முழுமையாக) உணராமலேயே (சாதாரணமாகப்) பேசிவிடுகிறார். அதன் காரணமாக அல்லாஹ் அவர் மீது தனது கோபத்தை மறுமை நாள் வரை எழுதிவிடுகிறான். நிச்சயமாக ஒரு மனிதர் அல்லாஹ்வின் திருப்திக்குரிய ஒரு வார்த்தையை, அது எந்த எல்லைக்குச் செல்லும் என்பதை (முழுமையாக) உணராமலேயே (சாதாரணமாகப்) பேசிவிடுகிறார். அதன் காரணமாக அல்லாஹ் அவர் மீது தனது திருப்தியைத் தன்னைச் சந்திக்கும் (மறுமை) நாள் வரை எழுதிவிடுகிறான்."

பிலால் பின் அல்-ஹாரிஸ் அல்-முஸனி (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறுவதை நான் கேட்டேன்: "உங்களில் ஒருவர் அல்லாஹ்வின் திருப்தியைப் பெற்றுத்தரும் ஒரு வார்த்தையைப் பேசுவார்; ஆனால் அது எந்த அளவுக்குச் சென்றடையும் (எவ்வளவு பெரிய நற்பலனைப் பெற்றுத் தரும்) என்பதை அவர் நினைத்துக்கூடப் பார்த்திருக்க மாட்டார். அந்த வார்த்தையின் காரணமாக, அவர் அல்லாஹ்வைச் சந்திக்கும் (மறுமை) நாள் வரை அல்லாஹ் தன் திருப்தியை அவருக்காகப் பதிவு செய்து விடுகிறான். (அதேபோன்று) உங்களில் ஒருவர் அல்லாஹ்வின் கோபத்தை ஏற்படுத்தும் ஒரு வார்த்தையைப் பேசுவார்; ஆனால் அது எந்த அளவுக்குச் சென்றடையும் (எவ்வளவு பெரிய தீய விளைவை ஏற்படுத்தும்) என்பதை அவர் நினைத்துக்கூடப் பார்த்திருக்க மாட்டார். அந்த வார்த்தையின் காரணமாக, அவர் அல்லாஹ்வைச் சந்திக்கும் (மறுமை) நாள் வரை அல்லாஹ் தன் கோபத்தை அவருக்கு எதிராகப் பதிவு செய்து விடுகிறான்."

பிலால் பின் அல்-ஹாரிஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்:

"நிச்சயமாக உங்களில் ஒருவர் அல்லாஹ்வின் திருப்திக்குரிய ஒரு வார்த்தையைப் பேசுவார். அந்த வார்த்தை (தாக்கத்தால்) இந்த அளவு (உயர்ந்த நிலையை) அடையும் என்று அவர் நினைத்திருக்க மாட்டார். ஆனால், அந்த வார்த்தையின் காரணமாக அவர் அல்லாஹ்வைச் சந்திக்கும் (மறுமை) நாள் வரை அல்லாஹ் தனது திருப்தியை அவருக்குப் பதிவு செய்து விடுகிறான். மேலும், நிச்சயமாக உங்களில் ஒருவர் அல்லாஹ்வின் கோபத்திற்குரிய ஒரு வார்த்தையைப் பேசுவார். அந்த வார்த்தை (விளைவால்) இந்த அளவு (விபரீதத்தை) ஏற்படுத்தும் என்று அவர் நினைத்திருக்க மாட்டார். ஆனால், அந்த வார்த்தையின் காரணமாக அவர் அல்லாஹ்வைச் சந்திக்கும் நாள் வரை அல்லாஹ் தனது கோபத்தை அவருக்குப் பதிவு செய்து விடுகிறான்."

அல்கமா பின் வக்காஸ் (ரஹ்) அவர்கள் மதீனாவின் சந்தையில் இருந்தபோது, (சமூகத்தில்) அந்தஸ்துள்ள மனிதர் ஒருவர் அவரைக் கடந்துசென்று அவருக்கு ஸலாம் கூறினார். அப்போது அல்கமா அவரிடம் கூறினார்: "இன்னாரே! உமக்கு (என்மீது) உறவுமுறையும் உரிமையும் இருக்கிறது. நீர் இந்த அதிகாரிகளிடம் செல்வதையும், அங்கு (அவர்களைப் புகழ்ந்தோ அல்லது வேறு விதமாகவோ) அல்லாஹ் நாடியதையெல்லாம் நீர் பேசுவதையும் நான் பார்க்கிறேன்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தோழரான பிலால் பின் அல்-ஹாரித் அல்-முஸனி (ரலி) அவர்கள் கூற நான் கேட்டிருக்கிறேன்: 'அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
«நிச்சயமாக, உங்களில் ஒருவர் அல்லாஹ்வின் திருப்தியைப் பெற்றுத்தரும் ஒரு வார்த்தையைப் பேசுகிறார்; அது (அல்லாஹ்விடம்) இவ்வளவு உயர்ந்த நிலையை அடையும் என்று அவர் நினைத்திருக்க மாட்டார். ஆனால், அந்த வார்த்தையின் காரணமாக அல்லாஹ் தன்னைச் சந்திக்கும் (மறுமை) நாள் வரை தனது திருப்தியை அவருக்கு (நன்மையாக) எழுதிவிடுகிறான். மேலும், நிச்சயமாக உங்களில் ஒருவர் அல்லாஹ்வின் கோபத்திற்குரிய ஒரு வார்த்தையைப் பேசுகிறார்; அது (விளைவுகளில்) இவ்வளவு விபரீதத்தை அடையும் என்று அவர் நினைத்திருக்க மாட்டார். ஆனால், அந்த வார்த்தையின் காரணமாக அல்லாஹ் தன்னைச் சந்திக்கும் நாள் வரை தனது கோபத்தை அவருக்கு (தண்டனையாக) எழுதிவிடுகிறான்.»

(இதைக் கூறிய) அல்கமா அவர்கள், "உமக்குக் கேடுதான்! (எச்சரிக்கையாக இருங்கள்). நீர் என்ன சொல்கிறீர், என்ன பேசுகிறீர் என்பதைச் சிந்தித்துப் பாரும். பிலால் பின் அல்-ஹாரித் (ரலி) அவர்களிடமிருந்து நான் கேட்ட இந்தச் செய்திதான், (தேவையற்ற) பல வார்த்தைகளைப் பேசுவதிலிருந்து என்னைத் தடுத்துவிட்டது" என்று கூறினார்.

(இந்த ஹதீஸை முஹம்மத் பின் அம்ரு என்பாரிடமிருந்து இமாம் மாலிக் பின் அனஸ் அவர்கள் சுருக்கமாக அறிவித்துள்ளார்கள்; அதில் அல்கமா பின் வக்காஸ் அவர்களைக் குறிப்பிடவில்லை.)

பிலால் பின் அல்-ஹாரிஸ் அல்-முஸனி (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நிச்சயமாக, ஒரு மனிதர் அல்லாஹ்வின் திருப்தியைப் பெற்றுத்தரும் ஒரு வார்த்தையைப் பேசக்கூடும்; அது இவ்வளவு (பெரிய நன்மையைச்) சென்றடையும் என்று அவர் நினைத்திருக்க மாட்டார். (இருப்பினும்) அதற்காக அல்லாஹ் அவரைச் சந்திக்கும் (மறுமை) நாள் வரை அவனுக்குத் தனது திருப்தியைப் பதிவு செய்துவிடுகிறான். மேலும், நிச்சயமாக ஒரு மனிதர் அல்லாஹ்வின் கோபத்திற்குரிய ஒரு வார்த்தையைப் பேசக்கூடும்; அது இவ்வளவு (மோசமான விளைவைச்) சென்றடையும் என்று அவர் நினைத்திருக்க மாட்டார். (இருப்பினும்) அதற்காக அல்லாஹ் அவரைச் சந்திக்கும் (மறுமை) நாள் வரை அவனுக்குத் தனது கோபத்தைப் பதிவு செய்துவிடுகிறான்."

முஆவியா பின் ஹைதா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் அல்லாஹ்வின் நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறக் கேட்டேன்: "(மக்களை) சிரிக்க வைப்பதற்காகப் பொய் பேசுபவனுக்குக் கேடு உண்டாகட்டும்! அவனுக்குக் கேடுதான்! அவனுக்குக் கேடுதான்!"

(இந்த ஹதீஸை ஸுஃப்யான் பின் ஸயீத், இரு ஹம்மாதுகள், அப்துல் வாரித் பின் ஸயீத், இஸ்ராயீல் பின் யூனுஸ் மற்றும் ஏனைய இமாம்கள் பஹ்ஸ் பின் ஹகீம் வழியாக அறிவித்துள்ளனர். பஹ்ஸ் பின் ஹகீமின் நம்பகத்தன்மை குறித்து பெரும்பாலான ஹதீஸ் கலை அறிஞர்களிடையே கருத்து வேறுபாடு இருப்பதாக நான் அறியவில்லை. இவருடைய ஹதீஸ்கள் (ஆதாரத்திற்காகத்) திரட்டப்பட வேண்டியவை. இமாம் புகாரி அவர்கள் இதனைத் தனது 'அல்-ஜாமிஉஸ் ஸஹீஹ்' நூலில் (குறிப்பாக) குறிப்பிட்டுள்ளார். மேலும் இந்த ஹதீஸ், நாம் முன்னர் குறிப்பிட்ட பிலால் பின் ஹாரிஸ் அல்-முஸனி (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கும் ஹதீஸிற்கு ஒரு சான்றாகவும் அமைகிறது.)

(ஸயீத் பின் இயாஸ் அல்-ஜுரைரி, ஹகீம் பின் முஆவியா வழியாகவும், அபூ அத்-தயாஹ் அத்-துபஈ, முஆவியா பின் ஹைதா வழியாகவும் இதனை அறிவித்துள்ளனர். இது பிலால் (ரலி) அவர்களின் ஹதீஸிற்கு ஒரு சான்றாகும்.)

அபூஸயீத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
உமர் (ரலி) அவர்கள் (நபி (ஸல்) அவர்களிடம்), "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இன்ன மனிதர் உங்களைப் பற்றி (நல்லவிதமாகக்) குறிப்பிட்டு, புகழ்ந்து பேசுவதை நான் கேட்டேன். நீங்கள் அவருக்கு இரண்டு தீனார்களை வழங்கியதாக அவர் கூறுகிறார்" என்றார்கள்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "ஆனால், (மற்றொருவரான) இன்ன மனிதர் அவ்வாறு கூறுவதில்லை. (உண்மையில்) அவர் என்னிடமிருந்து பத்து முதல் நூறு (தீனார்கள்) வரை பெற்றுள்ளார்" என்றார்கள்.

பின்னர் நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக உங்களில் ஒருவர் என்னிடம் வந்து தனது கோரிக்கையை (கேட்டுப்) பெற்று, அதனைத் தனது அக்குள் பகுதியில் இடுக்கிக்கொண்டு (வெளியே) செல்கிறார். (உண்மையில்) அது (அவருக்கு) நரக நெருப்பைத் தவிர வேறில்லை" (இதனை அறிவிப்பாளர் அஹ்மத் அல்லது அதைப் போன்ற வேறொருவர் கூறினார்).

அப்போது உமர் (ரலி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! (அது அவர்களுக்கு நெருப்பாக இருக்கும் பட்சத்தில்) பின் ஏன் அவர்களுக்கு நீங்கள் அதனை வழங்குகிறீர்கள்?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "நான் என்ன செய்வது? அவர்கள் என்னிடம் (வற்புறுத்திக்) கேட்கிறார்கள். ஆனால், நான் கஞ்சத்தனமாக இருப்பதை அல்லாஹ் (எனக்கு) மறுக்கிறான்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

(இந்த ஹதீஸ் புகாரி, முஸ்லிம் ஆகியோரின் நிபந்தனைகளின்படி ஆதாரப்பூர்வமானதாகும் (ஸஹீஹ்). ஆயினும், அவர்கள் இருவரும் இதனை இந்த வார்த்தை அமைப்பில் பதிவு செய்யவில்லை. மேலும், இதனை அப்துல்லாஹ் பின் பிஷ்ர் அர்-ரக்கீ அவர்கள், அஃமஷ் மூலமாகவும், அவர் அபூஸுஃப்யான் மூலமாகவும், அவர் ஜாபிர் (ரலி) மூலமாகவும் புகாரி, முஸ்லிம் ஆகியோரின் நிபந்தனைகளின்படியே அறிவித்துள்ளார்).

உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

இரண்டு நபர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து (ஏதோ) ஒன்றைக் கேட்டனர். நபியவர்கள் அவர்களுக்கு இரண்டு தீனார்களை (வழங்குமாறு) அழைப்பு விடுத்தார்கள் (வழங்கினார்கள்). அவர்கள் இருவரும் (அதைப் பெற்றுக்கொண்டு) நன்முறையில் புகழ்ந்து பேசினார்கள். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஆனால், இன்ன மனிதன் அவ்வாறு (நன்றியோடு) கூறுவதில்லை. நான் அவனுக்குப் பத்திலிருந்து நூறு (தீனார்கள்) வரை கொடுத்திருக்கிறேன், ஆனாலும் அவன் அப்படிச் சொல்வதில்லை. உங்களில் ஒருவர் என்னிடமிருந்து தர்மப் பொருளைத் (சதக்காவை) தன் அக்குள் இடுக்கில் இடுக்கியவராக (சுமந்து கொண்டு) வெளியேறுகிறார். உண்மையில் அது அவருக்கு (நரக) நெருப்பாகவே இருக்கும்."

அப்போது நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அது அவருக்கு நரக நெருப்பு என்று தாங்கள் அறிந்திருந்தும், அவருக்கு ஏன் கொடுக்கிறீர்கள்?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு நபியவர்கள், "நான் என்ன செய்வது? அவர்கள் என்னிடம் கேட்பதைத் தவிர்ப்பதில்லை (பிடிவாதமாகக் கேட்கிறார்கள்); அல்லாஹ்வோ நான் கஞ்சத்தனமாக இருப்பதை (எனக்கு) விரும்பவில்லை" என்று பதிலளித்தார்கள்.

(ஹதீஸ் கலை அறிஞரின் குறிப்பு: முஅ்தமிர் பின் சுலைமான் அர்-ரக்கீ என்பவரை அவர்கள் -புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்- பதிவு செய்யவில்லை. எனினும் இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் அப்துல்லாஹ் பின் பிஷ்ர் அர்-ரக்கீ வழியாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள். அஃமஷ் அவர்கள் அபூ ஸாலிஹ் வழியாக அறிவிக்கும் ஹதீஸுக்கு இந்த ஹதீஸ் ஒரு குறையாக அமையாது, ஏனெனில் இது மற்றொரு அறிவிப்பாளர் தொடர் மூலம் அதற்குச் சான்றாக அமைந்துள்ளது.)

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஓர் இறைநம்பிக்கையாளர் (முஃமின்) (பிறரை அடிக்கடி) சாபமிடுபவராக இருப்பது அவருக்குத் தகாது."

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஒரு முஸ்லிம் (பிறரை அல்லது எதனையும்) சாபமிடுபவராக இருப்பது (அவரது ஈமானுக்கும் பண்புக்கும்) தகுதியற்றதாகும்."

(இதனை அறிவிக்கும்) ஸாலிம் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் எதையும் (மனிதர்களையோ, விலங்குகளையோ அல்லது வேறு எதனையுமோ) சபித்ததை நான் ஒருபோதும் கேட்டதில்லை."

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நீங்கள் (பிறரை அடிக்கடிச்) சபிப்பவர்களாகவும், (அதே நேரத்தில்) உண்மையாளர்களாகவும் (சித்தீக்கீன்களாகவும்) இருப்பது (ஒன்றாகச்) சேராது."

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "(அதிகமாகச்) சபிப்பவர்களாகவும், (உயர்ந்த அந்தஸ்துடைய) வாய்மையாளர்களாகவும் (ஒரே நேரத்தில்) நீங்கள் இருப்பது ஒன்று சேராது."

உம்முத் தர்தா (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:
நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறக் கேட்டேன் என்று அபுத் தர்தா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"(பிறரை) அடிக்கடி சாபமிடுபவர்கள் (மறுமை நாளில்) சாட்சிகளாகவோ, பரிந்துரைப்பவர்களாகவோ இருக்க மாட்டார்கள்."
(இதனை இமாம் முஸ்லிம் இதே வாசகத்தில் பதிவு செய்துள்ளார்).

சமுரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் சாபத்தைக் கொண்டோ, அல்லாஹ்வின் கோபத்தைக் கொண்டோ அல்லது நரக நெருப்பைக் கொண்டோ நீங்கள் (ஒருவருக்கொருவர்) சாபமிட்டுக் கொள்ளாதீர்கள்."

"இந்த அத்தியாயத்தில் வெவ்வேறு வார்த்தைகளில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ள இந்த ஹதீஸ்கள் அனைத்தின் அறிவிப்பாளர் தொடரும் ஆதாரப்பூர்வமானவை (ஸஹீஹானவை) ஆகும்." இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஸஹீஹானது.

சஹ்ல் பின் ஸஅத் அஸ்-ஸாஇதீ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"நிச்சயமாக அல்லாஹ் கொடையாளன்; அவன் கொடைத்தன்மையை (தாராளத்தன்மையை) விரும்புகிறான். மேலும், அவன் உயர்ந்த நற்குணங்களை விரும்புகிறான்; (அற்பமான) கீழ்த்தரமான குணங்களை வெறுக்கிறான்" என்று நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்.

ஸஹ்ல் பின் ஸஅத் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நிச்சயமாக அல்லாஹ் தாராளமானவன் (மற்றும் கண்ணியமானவன்); அவன் தாராள குணத்தையும் (உயர்ந்த கண்ணியத்தையும்), உயர்ந்த நற்பண்புகளையும் விரும்புகிறான். மேலும், (அற்பமான மற்றும்) கீழ்த்தரமான பண்புகளை அவன் வெறுக்கிறான்."

தல்ஹா பின் அப்தில்லாஹ் பின் கரீஸ் அல்-குஸாஈ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"நிச்சயமாக அல்லாஹ் கண்ணியமானவன் (மற்றும் கொடையாளன்); அவன் கண்ணியத்தையும் (பெருந்தன்மையையும்), உன்னதமான (உயர்ந்த) காரியங்களையும் விரும்புகிறான். மேலும் அவன் (நோக்கமற்ற) கீழ்த்தரமான (அற்பமான) காரியங்களை வெறுக்கிறான்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

நம்பகமானவர்களிடமிருந்து வரும் கூடுதல் தகவல்களை (Ziyadat al-Thiqat) ஏற்றுக்கொள்வது குறித்து நான் முன்னர் குறிப்பிட்டிருந்த அடிப்படையில் பார்க்கும்போது, இது ஸஹ்ல் பின் ஸஅத் (ரலி) அவர்களின் ஹதீஸை பலவீனப்படுத்தாது. அல்லாஹ்வே நன்கு அறிந்தவன்.

அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

பட்டுத் துணியால் விளிம்பிடப்பட்ட 'தயாலிஸா' (பாரசீக சால்வை போன்ற ஒரு வகை ஆடை) எனும் அங்கியை அணிந்தவாறு ஒரு கிராமவாசி நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தார். அவர் (அங்கிருந்தவர்களைப் பார்த்து), "உங்களுடைய இந்தத் தோழர் (முஹம்மத்), ஒவ்வொரு இடையனையும் (சாதாரண நிலையில் உள்ளவர்களையும்) இடையனின் மகனையும் உயர்த்தவும், ஒவ்வொரு குதிரை வீரனையும் (உயர்ந்த அந்தஸ்தில் உள்ள பிரபுக்களையும்) குதிரை வீரனின் மகனையும் தாழ்த்தவும் நாடுகிறார்" என்று (ஏளனமாகக்) கூறினார்.

அப்போது, நபி (ஸல்) அவர்கள் (அந்த உரையாடலின் முக்கியத்துவத்தைக் கருதி) எழுந்து, பின்னர் (மீண்டும்) அமர்ந்துவிட்டு (பின்வருமாறு) கூறினார்கள்:
"நூஹ் (அலை) அவர்களுக்கு மரணம் நெருங்கிய போது, அவர்கள் தமது இரு மகன்களையும் அழைத்து, 'நான் உங்களுக்கு ஒரு (முக்கியமான) மரண சாசனத்தைக் கூறுகிறேன். இரண்டு விஷயங்களை உங்களுக்கு நான் கட்டளையிடுகிறேன்; இரண்டு விஷயங்களை விட்டும் உங்களைத் தடுக்கிறேன்.

இணைவைப்பு (ஷிர்க்), பெருமை (கிப்ரு) ஆகிய இரண்டையும் விட்டும் உங்களைத் தடுக்கிறேன்.

மேலும், 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' (அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் வேறு யாருமில்லை) என்பதைக் கொண்டு உங்களுக்குக் கட்டளையிடுகிறேன். ஏனெனில், வானங்களும் பூமியும் அவற்றில் உள்ளவைகளும் தராசின் ஒரு தட்டிலும், 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' என்பது மற்றொரு தட்டிலும் வைக்கப்பட்டால், 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' வைக்கப்பட்ட தட்டே (அவற்றை விட) கனமானதாக இருக்கும். வானங்களும் பூமியும் அவற்றில் உள்ளவைகளும் ஒரு (திடமான) வளையமாக இருந்து, அவற்றின் மீது 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' வைக்கப்பட்டால், அது அவற்றை (தன் வலிமையால்) சுக்குநூறாக உடைத்துவிடும்.

மேலும், 'ஸுப்ஹானல்லாஹி வபிஹம்திஹி' (அல்லாஹ் தூயவன், அவனுக்கே எல்லாப் புகழும்) என்பதைக் கொண்டும் உங்களுக்குக் கட்டளையிடுகிறேன். ஏனெனில், அவை இரண்டும் ஒவ்வொரு படைப்பினுடையவும் தொழுகையாகும் (வணக்கமாகும்); அதன் மூலமாகவே அனைத்துப் படைப்புகளுக்கும் வாழ்வாதாரம் (ரிஸ்க்) வழங்கப்படுகிறது' என்று கூறினார்கள்."

ஸைத் பின் அஸ்லம் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:
ஒரு மனிதர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம், "முஹம்மதை விட ஆட்டு இடையனுக்கு அதிகமாக வழங்குபவர் எவரையும் நான் கண்டதில்லை" என்று கூறினார். பின்னர் (முந்தைய ஹதீஸைப்) போன்றே அவர் குறிப்பிட்டார்.

அபூ புர்தா (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

நான் உபைதுல்லாஹ் பின் ஸியாதின் (அரசவையில்) அருகில் அமர்ந்திருந்தேன். அப்போது (கொல்லப்பட்ட) கவாரிஜ்களின் தலைகள் கொண்டு வரப்பட்டன. ஒவ்வொரு தலை கொண்டு வரப்படும்போதும் "(இவர்கள்) நரகத்திற்கு உரியவர்கள்" என்று நான் கூறினேன். அப்போது (அங்கிருந்த) அப்துல்லாஹ் பின் யஸீத் அல்-அன்ஸாரி (ரலி) அவர்கள், "என் சகோதரரின் மகனே! 'நிச்சயமாக, இந்தச் சமுதாயத்தின் (முஸ்லிம் உம்மத்தின்) தண்டனை அதன் உலக வாழ்விலேயே (சோதனைகள், நோய்கள் மற்றும் துன்பங்கள் மூலம்) ஆக்கப்பட்டுவிட்டது' என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதை நான் கேட்டிருக்கிறேன் என்பது உனக்குத் தெரியாதா?" என்று கேட்டார்கள்.

அப்துல்லாஹ் பின் யஸீத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
"எனது சமுதாயத்திற்கான தண்டனை (அவர்களின்) இவ்வுலகத்திலேயே (அமைந்து விடுகிறது)" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்.

அபூ மூஸா அல்-அஷ்அரீ (ரலி) அவர்களிடம் 'தாஊன்' (கொள்ளை நோய்) குறித்துப் பேசப்பட்டது. அப்போது அபூ மூஸா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நாங்கள் இது குறித்து அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் கேட்டோம். அதற்கு அவர்கள், '(அது) ஜின்களில் உள்ள உங்களின் சகோதரர்களால் அல்லது (அவர்கள்) உங்களின் எதிரிகளால் (ஏற்படுத்தப்படுவதாகும்). மேலும், அது உங்களுக்கு ஷஹாதத் (உயிர்த்தியாக அந்தஸ்து) ஆகும்' என்று கூறினார்கள்."

அப்துல்லாஹ் பின் கைஸ் (ரலி) அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து இதே போன்றதொரு கருத்தை அறிவிக்கிறார்கள்.

(இந்த ஹதீஸ்) இமாம் முஸ்லிமின் (ஆதாரப்பூர்வமான ஹதீஸ்களுக்கான) நிபந்தனைக்கு உட்பட்டதாகும்.

அபூ மூஸா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எவர் நர்த் (எனும் தாயக்கட்டை/சூதாட்டக் கருவி) கொண்டு விளையாடுகிறாரோ, அவர் (நிச்சயமாக) அல்லாஹ்வுக்கும் அவனுடைய தூதருக்கும் மாறுசெய்துவிட்டார்."

அபு மூசா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "யார் தாயக்கட்டைகளைக் (அல்லது பகடைகளைக்) கொண்டு விளையாடுகிறாரோ, அவர் (நிச்சயமாக) அல்லாஹ்வுக்கும் அவனது தூதருக்கும் மாறுசெய்தவர் ஆவார்."

(இந்த அறிவிப்பானது) நாஃபிஉவின் ஹதீஸைப் பலவீனப்படுத்துவதோ அல்லது அதில் குறையை (இல்லத்) ஏற்படுத்துவதோ இல்லை. ஏனெனில், ஸயீத் இப்னு அபீ ஹிந்த் அவர்களின் அறிவிப்பில் யஸீத் இப்னு அப்துல்லாஹ் இப்னு அல்-ஹாத் அவர்கள் நாஃபிஉவைப் பின்பற்றி (அதே கருத்தை) அறிவித்துள்ளார்.

அபூ மூஸா அல்-அஷ்அரீ (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் 'நர்த்' (பகடைக்காய் விளையாட்டு) பற்றி குறிப்பிடப்பட்டபோது, "எவர் அதன் பகடைக்காய்களை உருட்டி (அதனைக் கொண்டு) விளையாடுகிறாரோ, அவர் அல்லாஹ்வுக்கும் அவனது தூதருக்கும் மாறுசெய்துவிட்டார்; (நிச்சயமாக) அவர் அல்லாஹ்வுக்கும் அவனது தூதருக்கும் மாறுசெய்துவிட்டார்" என்று அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்.

இப்னு அபீ அவ்ஃபா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக, அல்லாஹ்வை நினைவுகூர்வதற்காக (தொழுகை நேரங்களை அறிந்துகொள்ளும் நோக்கில்) சூரியன், சந்திரன், நட்சத்திரங்கள் மற்றும் நிழல்களைக் கவனித்துக் கொண்டிருப்பவர்களே அல்லாஹ்வின் அடியார்களில் சிறந்தவர்கள் ஆவர்."

பிஷ்ர் இப்னு மூஸா கூறினார்: "இந்த ஹதீஸ் அல்-ஹுமைதியின் முஸ்னத் நூலில் இடம்பெறவில்லை. இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரப்பூர்வமானதாகும் (ஸஹீஹ்). மேலும், அப்துல் ஜப்பார் அல்-அத்தார் நம்பகமானவர். இப்ராஹீம் அல்-சக்ஸகீயின் அறிவிப்புகளை முஸ்லிம் மற்றும் புகாரி ஆகிய இருவரும் ஆதாரமாகக் கொண்டுள்ளனர். இத்தகைய நம்பகத்தன்மை உறுதிசெய்யப்படும்போது, இதன் அறிவிப்பாளர் தொடரைக் குறை கூறுபவர்களின் விமர்சனத்தால் இதற்கு எவ்விதப் பாதிப்பும் ஏற்படாது." இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரப்பூர்வமானதாகும்.

அபுத் தர்தா (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
"நிச்சயமாக, அல்லாஹ்வின் அடியார்களில் அல்லாஹ்வுக்கு மிகவும் விருப்பமானவர்கள், மக்களிடம் அல்லாஹ்வை நேசிக்கச் செய்பவர்களும் (அதாவது அல்லாஹ்வின் அருட்கொடைகளை எடுத்துக்கூறி மக்கள் அவன் மீது அன்பு கொள்ளச் செய்பவர்களும்), சூரியனையும் சந்திரனையும் (தொழுகை மற்றும் நோன்பு காலங்களைக் கண்டறிய) கவனித்து வருபவர்களுமாவார்கள்."

"இது முதல் அறிவிப்பைப் பாழாக்காது, அதை வலுவிழக்கச் செய்யவும் செய்யாது. ஏனெனில், இப்னு உயைனா (ரஹ்) அவர்கள் நம்பகமான மனனக் கலை வல்லுநர் (ஹாஃபிஸ்) ஆவார்கள். அவ்வாறே இப்னுல் முபாரக் (ரஹ்) அவர்களும் ஆவார்கள். ஆயினும், அவர் முதல் ஹதீஸின் கருத்தை ஒத்த பிற அறிவிப்பாளர் தொடர்களையும் கொண்டு வந்துள்ளார்."

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
ஒரு மனிதர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "எனக்கு அறிவுரை கூறுங்கள்" என்று கேட்டார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "நீர் அல்லாஹ்வை (மட்டுமே) வணங்க வேண்டும்; அவனுக்கு எதையும் இணையாக்கக் கூடாது; தொழுகையை நிலைநாட்ட வேண்டும்; ஜகாத் வழங்க வேண்டும்; ரமலான் மாதத்தில் நோன்பு நோற்க வேண்டும்; இறையில்லமான கஅபாவில் ஹஜ் மற்றும் உம்ரா செய்ய வேண்டும்; மேலும் (தலைவர்களுக்குச்) செவியேற்று கீழ்ப்படிந்து நடக்க வேண்டும்" என்று கூறினார்கள்.

ஹஸன் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு கிராமவாசி (அஃராபி) உமர் (ரலி) அவர்களிடம் வந்து மார்க்கத்தைப் பற்றிக் கேட்டார். அவர், "அமீருல் முஃமினீன் அவர்களே! எனக்கு மார்க்கத்தைக் கற்றுத்தாருங்கள்" என்று கூறினார்.

அதற்கு உமர் (ரலி) அவர்கள், "(வணக்கத்திற்குரியவன்) அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யாருமில்லை என்றும், முஹம்மது (ஸல்) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் என்றும் நீர் சாட்சி கூறுவது; தொழுகையை நிலைநாட்டுவது; ஜகாத் வழங்குவது; ரமலான் (மாதத்தில்) நோன்பு நோற்பது; (இறை) இல்லத்தில் ஹஜ் செய்வது; மேலும், நீர் வெளிப்படையான (நற்செயல்களைப்) பேணிக்கொள்வது; இரகசியமான (தீய செயல்களை) எச்சரிக்கையாகத் தவிர்ப்பது; எதைச் செய்வதற்கு (மக்களிடம்) நீர் வெட்கப்படுவீரோ அந்த ஒவ்வொரு செயலையும் (தனிமையிலும் செய்யாமல்) எச்சரிக்கையாகத் தவிர்ப்பது (ஆகியவையே மார்க்கம்)" என்று கூறினார்கள்.

அவர் (அக்கிராமவாசி), "நான் அல்லாஹ்வைச் சந்திக்கும்போது, 'உமர் இப்னு கத்தாப் தான் எனக்கு இதைக் கட்டளையிட்டார்' என்று கூறுவேன்" என்றார். அதற்கு (உமர் ரலி), "அல்லாஹ்வின் அடியாரே! இதைப் பற்றிக்கொள்ளுங்கள். நீங்கள் உயர்ந்தவனான அல்லாஹ்வைச் சந்திக்கும்போது உங்களுக்குத் தோன்றியதைக் கூறுங்கள்" என்றார்கள்.

அல்கப்பானீ கூறுகிறார்: நான் முஹம்மது இப்னு யஹ்யாவிடம், "ஹஸன் வழியாக உமர் (ரலி) அவர்களிடமிருந்து யூனுஸ் அறிவிக்கும் ஹதீஸ் அல்லது இப்னு உமர் (ரலி) அவர்களிடமிருந்து நாஃபிஉ அறிவிக்கும் ஹதீஸ் - ஆகிய இவ்விரண்டில் எது பாதுகாக்கப்பட்ட (சரியான) அறிவிப்பு?" என்று கேட்டேன். அதற்கு முஹம்மது இப்னு யஹ்யா, "ஹஸனின் அறிவிப்பே (சரியான அறிவிப்புக்கு) மிகவும் நெருக்கமானது" என்று பதிலளித்தார்.

அல்-ஹாக்கிம் கூறுகிறார்: முஹம்மது இப்னு யஹ்யா மீது அல்லாஹ் திருப்தியடைவானாக! "உனக்குச் சந்தேகத்தைத் தருவதை விட்டுவிட்டு, சந்தேகம் தராததின் பக்கம் சென்றுவிடு" என்ற நபி (ஸல்) அவர்களின் கூற்றுக்கு மாறுபடுவதை அஞ்சி, அவர் (உறுதியாகப்) பதிலளிக்காமல் பேணுதல் (தக்வா) காட்டினார். அவர் அவ்விரண்டு ஹதீஸ்களையும் ஆழமாகச் சிந்தித்திருந்தால், அவற்றின் வார்த்தைகள் வெவ்வேறானவை என்பதும், அவை இரண்டும் (தனித்தனி) 'முஸ்னத்' (தொடர்ச்சியான அறிவிப்பாளர் வரிசையைக் கொண்ட) ஹதீஸ்கள் மற்றும் நிகழ்வுகள் என்பதும் அவருக்குப் புலப்பட்டிருக்கும். உபைதுல்லாஹ், யூனுஸ் இப்னு உபைதிடமிருந்து அறிவிக்கும் 'இமாரா' (தலைமைத்துவம்) தொடர்பான ஹதீஸைத் தவிர வேறெதுவும் (இந்தத் தொடரில்) பாதுகாக்கப்படவில்லை. அதனை அத்-தராவர்தீ மட்டுமே தனித்து அறிவித்துள்ளார். ஸயீத் இப்னு அப்துர்ரஹ்மான் அல்-ஜுமஹீ என்பவர் நம்பகமானவரும், பாதுகாப்பானவரும் ஆவார். முஹம்மது இப்னு அஸ்-ஸப்பாஹ்வும் நம்பகமானவரே என்றாலும், அவரைத் தவிர மற்றவர்களும் ஸயீத் இப்னு அப்துர்ரஹ்மானிடமிருந்து இதனை அறிவித்துள்ளனர். இதுவே மிகவும் பொருத்தமானது என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
(ஒருமுறை) உமர் (ரலி) அவர்கள், "இல்லை, என் தந்தையின் மீது சத்தியமாக!" என்று (அறியாமைக் கால வழக்கப்படி) கூறினார்கள். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "உங்கள் தந்தையர் மீது சத்தியம் செய்யாதீர்கள். அல்லாஹ் அல்லாத (வேறு எதன்) மீதும் சத்தியம் செய்பவர் (நிச்சயமாக) இணைவைப்பு (ஷிர்க்) செய்துவிட்டார்" என்று கூறினார்கள்.

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

உமர் (ரலி) அவர்கள் (தமது பேச்சின் ஊடாக) "எனது தந்தையின் மீது சத்தியமாக" என்று சத்தியம் செய்பவராக இருந்தார்கள். எனவே, நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் (அவ்வாறு செய்வதைத்) தடுத்து, "அல்லாஹ் அல்லாத வேறு ஒன்றின் மீது சத்தியம் செய்பவர் (நிச்சயமாக இறைவனுக்கு) இணைவைத்து விட்டார்" என்று கூறினார்கள். மற்றொரு (அறிவிப்பாளர் இந்த ஹதீஸைக் குறிப்பிடுகையில்), "அது (இறைவனுக்குச் செய்யும்) இணைவைப்பாகும்" என்று (நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக) அறிவிக்கிறார்.