பைஹகீ

அபூ உமாமா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "உத்தரவாதம் அளிப்பவர் (மற்றொருவரின் கடனுக்குப் பொறுப்பேற்பவர், அந்தக் கடனைத் திருப்பிச் செலுத்துவதற்குப்) பொறுப்பாளியாவார்."

முஸனீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "அரபு மொழியில் 'ஸயீம்' (الزَّعِيمُ) என்பதன் பொருள் 'கஃபீல்' (الْكَفِيلُ - பிணையாளர்/உத்தரவாதம் அளிப்பவர்) என்பதாகும்."

ஷேக் (ஆசிரியர்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "இது கத்தாதா (ரஹ்) அவர்கள் வாயிலாக சுத்தி (ரஹ்) அவர்களிடமிருந்தும் எங்களுக்கு அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது."

ஃபழாலா பின் உபைது (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

"எவர் என் மீது ஈமான் கொண்டு (நம்பிக்கை கொண்டு), இஸ்லாத்தைத் தழுவி, (அல்லாஹ்வின் பாதையில்) ஹிஜ்ரத் (நாடு துறந்து புலம் பெயர்தல்) செய்கிறாரோ, அவருக்குச் சொர்க்கத்தின் ஓரத்தில் (புறநகர்ப் பகுதியில்) ஒரு வீட்டைப் பெற்றுத் தருவதற்கு நான் 'ஜயீம்' (உத்தரவாதம் அளிப்பவன்) ஆவேன். 'ஜயீம்' என்றால் 'ஹமீல்' (பொறுப்பேற்பவர்) ஆகும்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்.

ஃபழாலா பின் உபைது (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறக் கேட்டேன்:

"நான் 'ஸயீம்' ஆவேன் - 'ஸயீம்' என்றால் (பொறுப்பேற்றுப்) பிணை நிற்பவர் என்று பொருளாகும். யார் என் மீது ஈமான் (நம்பிக்கை) கொண்டு, இஸ்லாத்தை ஏற்று, அல்லாஹ்வின் பாதையில் அறப்போர் (ஜிஹாத்) செய்கிறாரோ, அவருக்குச் சொர்க்கத்தின் எல்லையில் (ஓரப்பகுதியில்) ஒரு வீடும், சொர்க்கத்தின் நடுப்பகுதியில் ஒரு வீடும் (கிடைக்கப் பெறுவதற்கு) நான் உத்தரவாதம் அளிக்கிறேன்.

மேலும், நான் உத்தரவாதம் அளிப்பவன் ஆவேன்; யார் என் மீது ஈமான் கொண்டு, இஸ்லாத்தை ஏற்று, (அல்லாஹ்விற்காகத் தனது ஊரைத் துறந்து) ஹிஜ்ரத் செய்கிறாரோ, அவருக்குச் சொர்க்கத்தின் எல்லையில் ஒரு வீடும், சொர்க்கத்தின் நடுப்பகுதியில் ஒரு வீடும், சொர்க்கத்தின் மிக உயர்ந்த (மேல்தள) அறைகளில் ஒரு வீடும் (கிடைக்கப் பெறுவதற்கு) நான் உத்தரவாதம் அளிக்கிறேன்.

யார் இவற்றைச் செய்கிறாரோ, அவர் நன்மைகளைத் தேடி அடைவதிலும், தீமைகளிலிருந்து விலகித் தப்பிப்பதிலும் எதையும் விட்டுவைக்கவில்லை. (இத்தகைய சிறப்புகளைப் பெற்றவர்) தான் விரும்பும் எந்த இடத்திலும் (எவ்விதக் கவலையுமின்றி) மரணிக்கலாம்."

(இமாம் பைஹகீ கூறுகிறார்:) இமாம் முஸனீ அவர்கள் அபூ ஸயீத் அல்-குத்ரீ (ரழி) அவர்கள் வழியாக 'உத்தரவாதம்' (ழமான்) தொடர்பான ஒரு ஹதீஸை இங்கு குறிப்பிட்டுள்ளார். ஆனால் அபூ ஸயீத் (ரழி) அவர்களின் அந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடர் பலவீனமானதாகும் (ழயீஃப்). எனவே, நாம் (ஆதாரப்பூர்வமான) இதையே முன்னிலைப்படுத்துவது அவசியமாகும்.

ஸலமா பின் அல்-அக்வஃ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அன்சாரித் தோழர் ஒருவரின் ஜனாஸா (பிரேதம்), அவருக்குத் தொழுகை நடத்துவதற்காக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் கொண்டு வரப்பட்டது. அப்போது அவர்கள், "இவர் மீது கடன் ஏதேனும் உள்ளதா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு மக்கள், "இல்லை" என்றனர். "அவர் ஏதேனும் (செல்வம்) விட்டுச் சென்றிருக்கிறாரா?" என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கேட்டார்கள். மக்கள், "ஆம்" என்றனர். இதையடுத்து, அவருக்கு அவர்கள் தொழுகை நடத்தினார்கள்.

பின்னர் மற்றொரு ஜனாஸா கொண்டு வரப்பட்டது. "இவர் மீது கடன் ஏதேனும் உள்ளதா?" என்று கேட்டார்கள். மக்கள், "ஆம்" என்றனர். "அவர் (அக்கடனை அடைக்கத் தேவையான) ஏதேனும் விட்டுச் சென்றிருக்கிறாரா?" என்று கேட்டார்கள். மக்கள், "ஆம்" என்றனர். இதையடுத்து, அவருக்கும் அவர்கள் தொழுகை நடத்தினார்கள்.

பின்னர் இன்னொரு ஜனாஸா கொண்டு வரப்பட்டது. "இவர் மீது கடன் ஏதேனும் உள்ளதா?" என்று கேட்டார்கள். மக்கள், "ஆம்" என்றனர். "அவர் (அக்கடனை அடைக்கத் தேவையான) ஏதேனும் விட்டுச் சென்றிருக்கிறாரா?" என்று கேட்டார்கள். மக்கள், "இல்லை" என்றனர். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "உங்கள் தோழருக்கு நீங்களே தொழுகை நடத்துங்கள் (நான் அவருக்குத் தொழுகை நடத்த மாட்டேன்)" என்று கூறிவிட்டார்கள்.

அப்போது அபூகத்தாதா (ரலி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவருடைய கடன் (பொறுப்பு) என் மீது உள்ளது (அதை நான் செலுத்திவிடுகிறேன்)" என்றார்கள். அதன் பின்னர் அவருக்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுகை நடத்தினார்கள்.

(இச்செய்தியை இமாம் புகாரி தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் மக்கீ பின் இப்ராஹீம் வாயிலாக இதைவிட முழுமையாகப் பதிவு செய்துள்ளார்).

ஸலமா பின் அல்-அக்வஃ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் நபிகள் நாயகம் ((ஸல்)) அவர்களுடன் இருந்தேன். அப்போது ஒரு ஜனாஸா (பிரேதம்) கொண்டு வரப்பட்டது. மக்கள், "அல்லாஹ்வின் நபியே! இதற்காகத் தொழுகை நடத்துங்கள்" என்று கூறினார்கள். நபி ((ஸல்)) அவர்கள், "இவர் ஏதாவது கடனை விட்டுச் சென்றிருக்கிறாரா?" என்று கேட்டார்கள். மக்கள் "இல்லை" என்றனர். "இவர் ஏதேனும் (சொத்தை) விட்டுச் சென்றிருக்கிறாரா?" என்று கேட்டார்கள். மக்கள் "இல்லை" என்றனர். அதன்பின்பு நபி ((ஸல்)) அவர்கள் அந்த ஜனாஸாவுக்குத் தொழுகை நடத்தினார்கள்.

பின்னர், மற்றொரு ஜனாஸா கொண்டு வரப்பட்டது. மக்கள், "அல்லாஹ்வின் நபியே! இதற்காகத் தொழுகை நடத்துங்கள்" என்றனர். நபி ((ஸல்)) அவர்கள், "இவர் ஏதாவது கடனை விட்டுச் சென்றிருக்கிறாரா?" என்று கேட்டார்கள். மக்கள் "இல்லை" என்றனர். "இவர் ஏதேனும் (சொத்தை) விட்டுச் சென்றிருக்கிறாரா?" என்று கேட்டார்கள். மக்கள், "மூன்று தீனார்களை (விட்டுச் சென்றுள்ளார்)" என்றனர். அதற்கு நபி ((ஸல்)) அவர்கள், "(தர்மம் செய்யாமல் விட்டுச் சென்ற அந்தப் பணம் மறுமையில் அவருக்கு) மூன்று சூடுகள் (ஆக அமையும்)" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர், மூன்றாவது ஜனாஸா கொண்டு வரப்பட்டது. மக்கள், "அல்லாஹ்வின் நபியே! இதற்காகத் தொழுகை நடத்துங்கள்" என்றனர். நபி ((ஸல்)) அவர்கள், "இவர் ஏதாவது கடனை விட்டுச் சென்றிருக்கிறாரா?" என்று கேட்டார்கள். மக்கள் "ஆம்" என்றனர். "இவர் (அதை அடைக்க) ஏதேனும் (சொத்தை) விட்டுச் சென்றிருக்கிறாரா?" என்று கேட்டார்கள். மக்கள் "இல்லை" என்றனர். அதற்கு நபி ((ஸல்)) அவர்கள், "உங்கள் தோழருக்காக நீங்களே தொழுகை நடத்திக் கொள்ளுங்கள்" என்று கூறினார்கள். அப்போது அன்சாரிகளில் அபூக்கதாதா என்று அழைக்கப்படும் ஒரு தோழர், "(அல்லாஹ்வின் நபியே!) இவருக்கு நீங்கள் தொழுகை நடத்துங்கள்; இவருடைய கடனுக்கு நான் பொறுப்பேற்றுக் கொள்கிறேன்" என்றார். அதன்பின்பு நபி ((ஸல்)) அவர்கள் அந்த ஜனாஸாவுக்குத் தொழுகை நடத்தினார்கள்.

யஹ்யா பின் ஸயீத் அவர்களின் அறிவிப்பில் இவ்வாறு வந்துள்ளது. மக்கீ பின் இப்ராஹீம் அவர்களின் மற்றொரு அறிவிப்பில், "மூன்று தீனார்கள் (விட்டுச் சென்றுள்ளார்)" என்று கூறப்பட்ட அந்த இரண்டாவது ஜனாஸாவுக்கு நபி ((ஸல்)) அவர்கள் தொழுகை நடத்தினார்கள் என்று இடம்பெற்றுள்ளது.

ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

கடன் பட்ட நிலையில் (அதை அடைக்க வழிவகை செய்யாமல்) இறந்த எவருக்கும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (ஆரம்ப காலத்தில்) ஜனாஸா தொழுகை நடத்த மாட்டார்கள். (ஒருமுறை) அவர்களிடம் ஒரு மையித் (ஜனாஸா) கொண்டு வரப்பட்டபோது, "இவர் மீது ஏதேனும் கடன் உள்ளதா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு மக்கள், "ஆம், அல்லாஹ்வின் தூதரே! இரண்டு தீனார்கள் (கடன்) உள்ளன" என்றனர். உடனே அவர்கள், "உங்கள் தோழருக்கு நீங்களே தொழுதுகொள்ளுங்கள்" என்று (மக்களிடம்) கூறிவிட்டார்கள்.

அப்போது அபூ கத்தாதா (ரலி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அந்த இரண்டு தீனார்களுக்கும் நான் பொறுப்பேற்கிறேன் (அதை நான் செலுத்தி விடுகிறேன்)" என்று கூறினார். அதன்பின்னர், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவருக்கு ஜனாஸா தொழுகை நடத்தினார்கள்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு, அல்லாஹ் (நாடுகளைக் கைப்பற்றச் செய்து) வெற்றிகளை அளித்தபோது அவர்கள் கூறினார்கள்: "நான் ஒவ்வொரு இறைநம்பிக்கையாளருக்கும் (முஃமினுக்கும்) அவனது உயிரை விட மிகவும் நெருக்கமானவன் (உரிமையானவன்) ஆவேன். எனவே, எவரேனும் (அடைக்க வழியின்றி) கடனை விட்டுச் சென்றால், அதனைச் செலுத்துவது என் பொறுப்பாகும். எவரேனும் செல்வத்தை விட்டுச் சென்றால், அது அவருடைய வாரிசுகளுக்கே உரியதாகும்."

அபூ ஸயீத் அல்குத்ரி (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் (தொழுகை நடத்துவதற்காக) ஒரு ஜனாஸா கொண்டு வரப்பட்டது. அவர்கள் (ஜனாஸாத்) தொழுகை நடத்துவதற்காக முன்னால் சென்றார்கள். பின்னர் எங்களை நோக்கித் திரும்பி, "உங்கள் தோழருக்கு ஏதேனும் கடன் உள்ளதா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு மக்கள், "ஆம்" என்றனர். "அதை அடைப்பதற்கு அவர் ஏதேனும் (பொருளை) விட்டுச் சென்றுள்ளாரா?" என்று கேட்டார்கள். மக்கள், "இல்லை" என்றனர். (அப்போது) "உங்கள் தோழருக்கு நீங்களே தொழுகை நடத்துங்கள்" என்று (நபி (ஸல்) அவர்கள்) கூறினார்கள்.

அப்போது அலி பின் அபீதாலிப் (ரலி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவரது கடன் (பொறுப்பு) என் மீது உள்ளது (அதை நான் ஏற்றுக் கொள்கிறேன்)" என்று கூறினார்கள். அதன்பிறகு, (நபி (ஸல்) அவர்கள்) முன்னால் சென்று அவருக்குத் தொழுகை நடத்தினார்கள். மேலும், "அலியே! உமது சகோதரரின் பிணையை (சுமையை) நீர் விடுவித்ததைப் போல, அல்லாஹ் உமக்கு நற்கூலி வழங்குவானாக! எந்தவொரு முஸ்லிம் தனது சகோதரரின் பிணையை விடுவிக்கிறாரோ, மறுமை நாளில் அல்லாஹ் அவரது பிணையை (சுமையை) விடுவிக்காமல் இருப்பதில்லை" என்று கூறினார்கள்.

இந்த ஹதீஸை அப்தா பின் அப்துல்லாஹ் அஸ்-ஸஃப்பார் என்பவர் அபூ நுஐம் அல்-ஃபழ்ல் பின் துகைன் வழியாக இதைவிட முழுமையாக அறிவித்துள்ளார். அதில், (அலி (ரலி) அவர்கள்) "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவர் தனது கடனிலிருந்து விடுபட்டுவிட்டார், அவர் கொடுக்க வேண்டியதற்கு நான் பொறுப்பாளி" என்று கூறியுள்ளார்கள்.

மேலும் இதனை ஸாஃபிர் பின் சுலைமான் என்பவர் அல்-வஸ்ஸாஃபி என்பவரிடமிருந்து அறிவித்துள்ளார். அதில் அலி (ரலி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் நபியே! அவரது கடனுக்கு நான் உத்தரவாதம் அளிக்கிறேன்" என்று கூறியுள்ளார்கள்.

இந்த ஹதீஸின் (அறிவிப்பாளர் தொடர்) உபைதுல்லாஹ் அல்-வஸ்ஸாஃபி என்பவரைச் சுற்றியே அமைகிறது. அவர் (ஹதீஸ் கலையில்) மிகவும் பலவீனமானவர் ஆவார். மேலும், இது அலி பின் அபீதாலிப் (ரலி) அவர்களிடமிருந்து பலவீனமான அறிவிப்பாளர் தொடர் (இஸ்னாத்) மூலம் மற்றொரு வழியிலும் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

அலி பின் அபீ தாலிப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்களிடம் ஒரு ஜனாஸா (பிரேதம்) கொண்டு வரப்பட்டால், அந்த மனிதரின் (மற்ற) செயல்கள் குறித்து எதையும் அவர்கள் கேட்க மாட்டார்கள்; ஆனால், அவரது கடன் குறித்து மட்டுமே கேட்பார்கள். அவருக்குக் கடன் இருப்பதாகக் கூறப்பட்டால், அவருக்குத் தொழுகை நடத்துவதைத் தவிர்த்து விடுவார்கள். அவருக்குக் கடன் இல்லை என்று கூறப்பட்டால், அவருக்குத் தொழுகை நடத்துவார்கள்.
ஒருமுறை ஒரு ஜனாஸா கொண்டு வரப்பட்டது. நபி (ஸல்) அவர்கள் (தொழவைக்க) நின்றபோது, தம் தோழர்களிடம், "உங்கள் தோழருக்கு ஏதேனும் கடன் உள்ளதா?" என்று கேட்டார்கள். அவர்கள், "அவருக்கு இரண்டு தீனார்கள் கடன் உள்ளது" என்றார்கள். உடனே நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரை விட்டு விலகி, "உங்கள் தோழருக்கு நீங்களே தொழுகை நடத்துங்கள்" என்று கூறினார்கள்.
அப்போது அலி பின் அபீ தாலிப் (ரலி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் நபியே! அந்த இரண்டு தீனார்களுக்கும் நான் பொறுப்பேற்கிறேன். அவர் அதிலிருந்து நீங்கிவிட்டார்" என்று கூறினார்கள்.
பின்னர் நபி (ஸல்) அவர்கள் முன்னே சென்று அவருக்குத் தொழுகை நடத்தினார்கள். பிறகு, "அலியே! அல்லாஹ் உங்களுக்கு நற்கூலி வழங்குவானாக! உங்கள் சகோதரரின் அடைமானத்தை நீங்கள் மீட்டது போல், அல்லாஹ் உங்கள் அடைமானத்தை மீட்பானாக! எந்தவொரு மையித்தும் (இறந்தவரும்) கடனுடன் இறக்கும்போது, அவர் தனது கடனுக்காக அடைமானம் வைக்கப்பட்டவராகவே (மறுமையில்) இருப்பார். எனவே, இறந்த ஒருவரின் அடைமானத்தை யார் மீட்கிறாரோ, மறுமை நாளில் அவருடைய அடைமானத்தை அல்லாஹ் மீட்பான்" என்று கூறினார்கள்.
அப்போது சிலர், "இது அலிக்கு மட்டுமான சிறப்பா? அல்லது பொதுவான முஸ்லிம்கள் அனைவருக்கும் உரியதா?" என்று கேட்டனர். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "இல்லை, மாறாக இது பொதுவான முஸ்லிம்கள் அனைவருக்கும் உரியதே" என்று பதிலளித்தார்கள்.
(நூல் ஆசிரியர் இமாம் பைஹகீ கூறுகிறார்:) அதாஉ பின் அஜ்லான் (எனும் அறிவிப்பாளர்) பலவீனமானவர். அபூ கத்தாதா (ரலி) அவர்கள் இறந்தவரின் கடனை ஏற்றுக் கொண்டதாக வரும் அறிவிப்புகளே மிகவும் சரியானவை. அல்லாஹ்வே நன்கறிந்தவன்.

கபீஸா பின் அல்-முகாரிக் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நான் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் (இரு தரப்பினரிடையே சமாதானம் செய்வதற்காக நான் ஏற்றுக்கொண்ட) ஒரு பொறுப்புத் தொகை (ஹமாலத்) குறித்து (உதவி) கேட்பதற்காகச் சென்றேன். அப்போது அவர்கள் கூறினார்கள்:

"நிச்சயமாக (பிறரிடம்) யாசிப்பது மூன்று நபர்களைத் தவிர (மற்றவர்களுக்குத்) தடுக்கப்பட்டுள்ளது:

1. ஒரு பொறுப்புத் தொகையை (சமாதானத்திற்காகத்) தன்மீது சுமந்து கொண்டவர்; அதனை அவர் நிறைவேற்றும் வரை அவருக்கு யாசிப்பது அனுமதிக்கப்பட்டதாகும். அதன் பிறகு அவர் (யாசிப்பதை) நிறுத்திக் கொள்ள வேண்டும்.

2. ஒரு பேரிடர் ஏற்பட்டு அதனால் தனது செல்வத்தை இழந்தவர்; அவர் தனது வாழ்க்கைக்குத் தேவையான (அடிப்படை) வசதியைப் பெறும் வரை அல்லது தனது வாழ்வாதாரத்தைச் சீரமைக்கும் வரை யாசிப்பது அவருக்கு அனுமதிக்கப்பட்டதாகும். அதன் பிறகு அவர் (யாசிப்பதை) நிறுத்திக் கொள்ள வேண்டும்.

3. வறுமை அல்லது கடும் ஏழ்மைக்கு ஆளானவர்; அவரது சமூகத்தைச் சேர்ந்த விவேகமுள்ள (அறிவார்ந்த) மூவர் (அவரது நிலையை உறுதிப்படுத்தி) சாட்சியம் கூறும் வரை (அவர் யாசிக்கக் கூடாது; அவ்வாறு அவர்கள் சாட்சியம் கூறிவிட்டால்) அவருக்கு யாசிப்பது அனுமதிக்கப்பட்டதாகி விடுகிறது.

இவற்றைத் தவிர்த்து (பிறரிடம்) யாசித்துப் பெறும் மற்ற அனைத்தும் 'ஸுஹ்த்' (தடுக்கப்பட்ட - ஹராமான) செல்வமாகும். (அதை உண்பவர் ஹராமானதையே உண்கிறார்)."

ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

ஒருவர் இறந்துவிட்டார். நாங்கள் அவருக்குக் குளிப்பாட்டி, கபனிட்டோம். பின்னர், அவருக்கு (ஜனாஸா) தொழுகை நடத்துவதற்காக நபி (ஸல்) அவர்களிடம் அவரைக் கொண்டு வந்தோம். நபி (ஸல்) அவர்கள் சில அடிகள் முன்னே எடுத்து வைத்துவிட்டு, "இவர் மீது ஏதாவது கடன் உள்ளதா?" என்று கேட்டார்கள். நாங்கள், "ஆம், இரண்டு தீனார்கள் (கடனுள்ளன)" என்றோம். அதைக் கேட்டதும் நபி (ஸல்) அவர்கள் (தொழுகை நடத்தாமல்) திரும்பிவிட்டார்கள். உடனே அபூ கத்தாதா (ரழி) அவர்கள் அந்த (கடனைத் தீர்க்கும்) பொறுப்பை ஏற்றுக் கொண்டார்கள்.

பின்னர் நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தோம். அபூ கத்தாதா (ரழி) அவர்கள், "அந்த இரண்டு தீனார்களும் என் மீது (பொறுப்பு)" என்றார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "(இப்போது இது) கடன் கொடுத்தவரின் உரிமை; மேலும் இறந்தவர் அந்த இரண்டிலிருந்தும் (கடனிலிருந்தும்) விடுபட்டுவிட்டாரா?" என்று கேட்டார்கள். (அதாவது கடன் பொறுப்பு உமக்கு மாற்றப்பட்டுவிட்டதா என்று உறுதிப்படுத்தினார்கள்). அபூ கத்தாதா (ரழி) அவர்கள், "ஆம்" என்றார்கள். அதன்பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள் அவருக்குத் தொழுகை நடத்தினார்கள்.

ஒரு நாள் கழித்து நபி (ஸல்) அவர்கள் (அபூ கத்தாதாவிடம்), "அந்த இரண்டு தீனார்கள் என்னவாயின?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "அவர் நேற்று தானே இறந்தார்!" (அதற்குள் எப்படி கொடுக்க முடியும் என்பது போல) என்றார். அடுத்த நாளும் அவரிடம் வந்து அதைக் கேட்க, அவர் "நான் அந்த இரண்டு தீனார்களையும் செலுத்தி (கடனை அடைத்து) விட்டேன்" என்றார். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "இப்போது தான் அவருடைய தோல் குளிர்ந்தது (அவரது வேதனை தணிந்தது)" என்று கூறினார்கள்.

கடனை அடைத்ததன் மூலமே அவரது தோல் குளிர்ந்தது என்பதை இந்த அறிவிப்பில் நபி (ஸல்) அவர்கள் தெளிவுபடுத்தியுள்ளார்கள். "கடன் கொடுத்தவரின் உரிமை; மேலும் இறந்தவர் அதிலிருந்து விடுபட்டுவிட்டார்" என்ற கூற்றை அறிவிப்பாளர் இப்னு அகீல் சரியாக மனனம் செய்திருந்தால், இதன் அர்த்தம் —அல்லாஹ்வே மிக அறிந்தவன்— கடன் கொடுத்தவர் நாடினால் உன்னிடம் மட்டுமே அந்த இரண்டு தீனார்களையும் கேட்பார்; வேறு ஒரு வகையில் உன்னிடம் அவருக்கு உரிமை இருப்பது போல் (அதாவது கடன் பொறுப்பு முழுமையாக மாற்றப்பட்டுவிட்டது). மேலும், இறந்தவர் அதிலிருந்து விடுபட்டுவிட்டார்; கடன் கொடுத்தவர் நாடினால் அதனை உன்னிடம் மட்டுமே கேட்பதற்கு அவருக்கு உரிமை உள்ளது என்பதையே இது குறிக்கிறது. அல்லாஹ்வே மிக அறிந்தவன்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு மனிதர் தன்னிடம் பத்து தீனார்கள் கடன் வாங்கியவரை (திருப்பிச் செலுத்தக் கோரி) விடாமல் பற்றிக்கொண்டார். கடன் வாங்கியவர் அவரிடம், "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! இன்று உமக்குத் திருப்பிச் செலுத்துவதற்கு (போதுமான) வசதி என்னிடம் இல்லை" என்று கூறினார். அதற்கு (கடன் கொடுத்தவர்), "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நீ (கடனைத்) திருப்பித் தரும் வரை அல்லது உனக்காகப் பொறுப்பேற்கும் ஒரு பிணையாளரை (ஜாமீனை) நீ கொண்டு வரும் வரை நான் உன்னைப் பிரிய மாட்டேன்" என்றார். அதற்கு அவர், "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! என்னிடம் திருப்பிச் செலுத்த ஏதுமில்லை, எனக்காகப் பொறுப்பேற்பவர் எவரையும் நான் காணவுமில்லை" என்று கூறினார்.

எனவே, (கடன் கொடுத்தவர்) அவரை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் இழுத்துச் சென்றார். (அங்கு கடன் வாங்கியவர்) "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இவர் என்னைப் பிடித்துக் கொண்டார். நான் அவரிடம் ஒரு மாதம் அவகாசம் வேண்டினேன். ஆனால், நான் (கடனைத்) திருப்பிச் செலுத்தும் வரை அல்லது ஒரு பிணையாளரைக் கொண்டு வரும் வரை (என்னை விடுவதற்கு) அவர் மறுக்கிறார். நான் அவரிடம், 'அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! என்னிடம் இன்று திருப்பிச் செலுத்த ஏதுமில்லை, எனக்காகப் பொறுப்பேற்பவர் எவரையும் நான் காணவுமில்லை' என்று கூறினேன்" என்றார்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (கடன் கொடுத்தவரிடம்), "இவருக்கு ஒரு மாதம் அவகாசம் அளிக்க மாட்டீரா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர் "இல்லை" என்றார். (உடனே) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அப்படியானால் உனக்காக அதற்கு நான் பொறுப்பேற்றுக் கொள்கிறேன்" என்று கூறினார்கள். அவ்வாறே, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அதற்காகப் பொறுப்பேற்றுக் கொண்டார்கள்.

பின்னர் அந்த மனிதர் (கடன் வாங்கியவர்) தான் வாக்களித்த காலத்திற்குள் (குறிப்பிட்ட) அளவுத் தங்கத்துடன் (நபி (ஸல்) அவர்களிடம்) வந்தார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம், "இந்தத் தங்கத்தை எங்கிருந்து கொண்டு வந்தாய்?" என்று கேட்டார்கள். அவர், "ஒரு சுரங்கத்திலிருந்து (எடுத்தேன்)" என்று கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "நீ செல், இது எங்களுக்குத் தேவையில்லை; இதில் (எங்களுக்கு) எந்த நன்மையும் இல்லை" என்று கூறினார்கள். பின்னர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களே அவருக்குப் பதிலாக அந்தக் கடனை (தமது சொந்தப் பொருளிலிருந்து) அடைத்தார்கள்.

(இந்தச் செய்தியில்) ஒரு பிணையாளர் பொறுப்பேற்ற பிறகும், அவகாசக் காலம் உறுதி செய்யப்படும் வரை அந்தப் பொறுப்பு (அசல்) கடனாளியின் மீதே நீடிக்கிறது என்பதற்கு ஆதாரமாக இது அமைந்துள்ளது. பின்னர் நபி (ஸல்) அவர்கள் தாமாகவே முன்வந்து (அவரது கடனை) அடைத்தார்கள். மேலும், சுரங்கத்திலிருந்து (எடுக்கப்பட்டதாகக் கூறப்பட்ட அந்தச் சந்தேகத்திற்குரிய) செல்வத்தைப் பயன்படுத்துவதைத் தவிர்த்துக் கொண்டார்கள். அல்லாஹ்வே மிக அறிந்தவன்.

மேலும், நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக நமக்கு அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது: "ஒரு முஃமினின் (இறைநம்பிக்கையாளரின்) ஆன்மா, அவனது கடன் அடைக்கப்படும் வரை அவனது கடனுடன் தொங்கிக் கொண்டிருக்கிறது (அதாவது, மறுமையில் அதன் முடிவுகள் நிறுத்தி வைக்கப்பட்டுள்ளன)."

ஃபழ்ல் பின் அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்கள் கடுமையான காய்ச்சலால் (நோயால்) அவதியுற்றிருந்த நிலையில் என்னிடம் வந்தார்கள். அவர்கள் தமது தலையைத் துணியால் கட்டியிருந்தார்கள். அப்போது அவர்கள், "ஃபழ்லே! எனது கையைப் பிடித்துக்கொள் (எனக்குத் துணையாக வா)" என்று கூறினார்கள். அவர்கள் மிம்பரில் (மேடையில்) அமரும் வரை நான் அவர்களின் கையைப் பிடித்துக்கொண்டு (அழைத்துச்) சென்றேன். பின்னர் அவர்கள் (உரை நிகழ்த்தினார்கள்; அந்த உரையின்போது), "நான் யாருடைய செல்வத்தையாவது (உரிமையின்றி) எடுத்திருந்தால், இதோ எனது செல்வம் இருக்கிறது, அவர் அதிலிருந்து (தனக்குரியதை) எடுத்துக் கொள்ளட்டும்" என்று கூறினார்கள்.

அப்போது ஒரு மனிதர் எழுந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! உங்களிடம் எனக்குச் சேர வேண்டிய மூன்று திர்ஹம்கள் உள்ளன" என்றார். அதற்கு நபியவர்கள், "நான் (உரிமை கோரிப்) பேசுபவரைப் பொய்யாக்குபவனும் அல்ல, (அவரை நிரூபிக்குமாறு) சத்தியம் செய்யக் கோருபவனும் அல்ல. அந்தத் தொகை எதற்காக என்னிடம் உனக்குச் சேர வேண்டும்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "தங்களைக் கடந்து ஒரு யாசகர் சென்றதும், அவருக்கு மூன்று திர்ஹம்களை வழங்குமாறு நீங்கள் எனக்கு உத்தரவிட்டதும் (அதனை நான் வழங்கியதும்) தங்களுக்கு நினைவில்லையா?" என்று கேட்டார். அதற்கு நபியவர்கள், "ஃபழ்லே! அதை அவருக்குக் கொடுத்துவிடு" என்று கூறினார்கள்.

ஸலமா இப்னு அல்-அக்வா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் ஒரு ஜனாஸா கொண்டுவரப்பட்டது. அப்போது மக்கள், "அல்லாஹ்வின் நபியே! இவருக்காகத் தொழுகை நடத்துங்கள்" என்று கூறினார்கள். அதற்கு அவர்கள், "இவர் ஏதேனும் (சொத்து) விட்டுச் சென்றுள்ளாரா?" என்று கேட்டார்கள். மக்கள், "இல்லை" என்றனர். "இவர் ஏதேனும் கடன் வைத்துள்ளாரா?" என்று கேட்டார்கள். மக்கள், "இல்லை" என்றனர். பின்னர், அவருக்கு அவர்கள் தொழுகை நடத்தினார்கள்.

பிறகு, மற்றொரு ஜனாஸா கொண்டுவரப்பட்டது. அப்போது மக்கள், "அல்லாஹ்வின் நபியே! இவருக்காகத் தொழுகை நடத்துங்கள்" என்றனர். அவர்கள், "இவர் ஏதேனும் கடன் வைத்துள்ளாரா?" என்று கேட்டார்கள். மக்கள், "ஆம்" என்றனர் (அல்லது "இல்லை" என்றனர்). பிறகு அவர்கள், "இவர் ஏதேனும் (சொத்து) விட்டுச் சென்றுள்ளாரா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு மக்கள், "மூன்று தீனார்களை விட்டுச் சென்றுள்ளார்" என்றனர். அதற்கு அவர்கள், "(இவை நரகத்தின்) மூன்று சூடுகள்" என்று கூறி, தமது கையால் அவ்வாறே சைகை செய்து காட்டினார்கள்.

பின்னர் வேறொரு ஜனாஸா கொண்டுவரப்பட்டது. "அல்லாஹ்வின் நபியே! இவருக்காகத் தொழுகை நடத்துங்கள்" என்று கூறப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், "இவர் ஏதேனும் கடன் வைத்துள்ளாரா?" என்று கேட்டார்கள். மக்கள், "ஆம்" என்றனர். "இவர் ஏதேனும் (சொத்து) விட்டுச் சென்றுள்ளாரா?" என்று கேட்டார்கள். மக்கள், "இல்லை" என்றனர். அதற்கு அவர்கள், "உங்கள் தோழருக்காக நீங்களே தொழுதுகொள்ளுங்கள்" என்று கூறிவிட்டார்கள். அப்போது அபூ கத்தாதா (ரலி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் நபியே! இவருடைய கடனுக்கு நான் பொறுப்பேற்கிறேன்" என்று கூறினார். அதன்பின்னர், அவருக்கு நபி (ஸல்) அவர்கள் தொழுகை நடத்தினார்கள்.

(இச்செய்தி ஸஹீஹுல் புகாரியில் அபூ ஆஸிம் வழியாகச் சுருக்கமாகப் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது).

ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு மனிதர் இறந்துவிட்டார். நாங்கள் அவருக்குக் குளிப்பாட்டி, நறுமணம் பூசி, கபனிட்டோம். பின்னர் நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "நீங்கள் இவருக்கு (ஜனாஸா) தொழுகை நடத்துகிறீர்களா?" என்று கேட்டோம். அவர்கள் எழுந்து சில அடிகள் நடந்துவிட்டு, "அவர் மீது ஏதேனும் கடன் உள்ளதா?" என்று கேட்டார்கள். "இரண்டு தீனார்கள் (கடன் உள்ளது)" என்று கூறப்பட்டது. அதைக் கேட்டதும் அவர்கள் (தொழ வைக்காமல்) திரும்பிவிட்டார்கள்.

உடனே அபூக்கதாதா (ரலி) அவர்கள் அத்தீனார்களைச் செலுத்தும் பொறுப்பை ஏற்றுக் கொண்டார்கள். நாங்கள் மீண்டும் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தோம். அபூக்கதாதா (ரலி) அவர்கள், "அந்த இரண்டு தீனார்களுக்கும் நானே பொறுப்பேற்கிறேன்" என்று கூறினார்கள். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "(கடன் கொடுத்த) அந்த உரிமையாளருக்குரியது (உமது பொறுப்பாகி), இறந்தவர் அதிலிருந்து விடுபட்டுவிட்டாரா?" என்று கேட்டார்கள். அவர், "ஆம்" என்றார். அதன் பிறகே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவருக்கு ஜனாஸா தொழுகை நடத்தினார்கள்.

அதன்பின் ஒரு நாள் கழித்து அவரைச் சந்தித்தபோது, "அந்த இரண்டு தீனார்களின் நிலை என்ன?" என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கேட்டார்கள். அதற்கு அபூக்கதாதா (ரலி) அவர்கள், "அவர் நேற்று தானே இறந்தார் (அதற்குள் எப்படி அடைக்க முடியும்?)" என்றார். பின்னர் அடுத்த நாளும் அவரிடம் நபி (ஸல்) அவர்கள் (அதே கேள்வியைக்) கேட்டபோது, "நான் அந்த இரண்டையும் அடைத்துவிட்டேன்" என்று அவர் கூறினார். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "இப்போதுதான் அவருடைய தோல் குளிர்ந்தது (அவருக்கு வேதனை நீங்கி நிம்மதி கிடைத்தது)" என்று கூறினார்கள்.

அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

ஒரு மனிதர் இறந்துவிட்டார். (அவரது ஜனாஸாத் தொழுகைக்காக) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வந்தார்கள். அப்போது நாங்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நீங்கள் இவருக்கு (ஜனாஸாத்) தொழுகை நடத்துவீர்களா?" என்று கேட்டோம்.

அதற்கு அவர்கள், "இவர் மீது ஏதேனும் கடன் உள்ளதா?" என்று கேட்டார்கள்.

நாங்கள், "ஆம் (உள்ளது)" என்றோம்.

"நான் இவருக்குத் தொழுகை நடத்துவதற்காக, உங்களில் யாராவது (அக்கடனுக்குப்) பொறுப்பேற்றுக் கொள்கிறீர்களா?" என்று கேட்டார்கள்.

அவர்கள் (மக்கள்), "இல்லை" என்றனர்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "மறுமை நாளில் அல்லாஹ் இவரை உயிர்ப்பித்து விசாரணை செய்யும் வரை, தனது கப்ரில் (கடன் காரணமாகப்) பிணையக் கைதியாகச் சிறைப்பட்டிருக்கும் ஒருவருக்கு நான் தொழுகை நடத்துவதால் உங்களுக்கு என்ன பயன் (கிடைத்துவிடப் போகிறது)?" என்று கேட்டார்கள்.

அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள், "தன் அனுமதியின்றி பூமியின் மீது வானம் விழுந்துவிடாமல் தடுத்து நிறுத்திய அல்லாஹ்வுக்கே எல்லாப் புகழும்" என்று (அல்லாஹ்வைப் புகழ்ந்து) கூறிக் கொண்டிருந்தபோது, ஒரு மனிதர் அவரிடம், "அபூ ஹம்ஸாவே (அனஸ் ரலியின் புனைப்பெயர்)! அல்லாஹ் எங்களுக்குப் பலனளிக்கும்படியான ஒரு ஹதீஸை நீங்கள் எங்களுக்கு அறிவிக்கக் கூடாதா?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு அனஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"உங்களில் எவரேனும் தன் மீது கடன் ஏதுமில்லாத நிலையில் மரணிக்க முடியுமானால், அவர் அவ்வாறே செய்யட்டும். ஏனெனில், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் ஒரு மனிதரின் ஜனாஸா (பிரேதம்) தொழுவிப்பதற்காகக் கொண்டுவரப்பட்டபோது நான் (அங்கே) இருந்தேன்.

அப்போது நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், 'இவர் மீது ஏதேனும் கடன் உள்ளதா?' என்று கேட்டார்கள். மக்கள், 'ஆம்' என்றார்கள்.

அதற்கு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், 'எவருடைய உயிர் (கடனின் காரணமாக) அல்லாஹ்விடம் மேலே செல்ல முடியாமல் அவரது கப்ரில் (மண்ணறையில்) பிணைத்து வைக்கப்பட்டுள்ளதோ, அத்தகைய மனிதருக்காக நான் தொழுகை நடத்துவதால் அவருக்கு என்ன பலன் கிடைக்கப் போகிறது? யாரேனும் ஒருவர் இவருடைய கடனுக்குப் பொறுப்பேற்றுக்கொண்டால், நான் எழுந்து நின்று இவருக்காக (ஜனாஸா) தொழுகை நடத்துவேன். நிச்சயமாக, எனது தொழுகை அவருக்குப் பலனளிக்கும்' என்று கூறினார்கள்."

அனஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

(ஜனாஸா) தொழுகை நடத்துவதற்காக நபி (ஸல்) அவர்களிடம் ஒரு (இறந்த) மனிதர் கொண்டுவரப்பட்டார். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "இவர் மீது (ஏதேனும்) கடன் உள்ளதா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு (அங்கிருந்த) மக்கள், "ஆம்" என்றனர். (அதற்கு) நபி (ஸல்) அவர்கள், "அவரது கடனுக்கு நீங்கள் பொறுப்பேற்றுக்கொண்டால், நான் அவருக்காகத் தொழுகை நடத்துகிறேன்" என்று கூறினார்கள்.

(இமாம் புகாரி (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: மேலும், 'சதகா அபூ முஹ்ரிஸ் அவர்கள் அனஸ் (ரலி) அவர்களிடமிருந்து செவியுற்றதாக தமக்கு அறிவித்தார்' என இமாம் அபூதாவூத் (ரஹ்) அவர்களும் கூறியுள்ளார்கள்.)

சமுரா பின் ஜுன்துப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒருநாள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (சுபஹ்) தொழுகை நடத்தினார்கள். தொழுது முடித்ததும் (மக்களை நோக்கித் திரும்பி), "இங்கு இன்ன கோத்திரத்தைச் (பனூ ஃபுலான்) சேர்ந்த யாரேனும் இருக்கிறீர்களா?" என்று கேட்டார்கள். (மரியாதை நிமித்தமாக) மக்கள் அமைதியாக இருந்தார்கள். பொதுவாக நபி (ஸல்) அவர்கள் எதையாவது (பேசத்) தொடங்கினால் மக்கள் அமைதியாகவே இருப்பார்கள். பின்னர் அவர்கள் (மீண்டும்) "இங்கு இன்ன கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த யாரேனும் இருக்கிறீர்களா?" என்று கேட்டார்கள்.

அப்போது ஒரு மனிதர் (எழுந்து), "இதோ, இன்னார் (இங்கே) இருக்கிறார்" என்றார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "நிச்சயமாக உங்கள் தோழர் தான் (மரணத்திற்கு முன்) செலுத்த வேண்டியிருந்த ஒரு கடனின் காரணமாகச் சொர்க்கத்தின் வாசலில் தடுத்து நிறுத்தப்பட்டுள்ளார்" என்று கூறினார்கள். அப்போது ஒரு மனிதர், "அவரது கடனை (செலுத்துவது) என் பொறுப்பு" என்று கூறினார். அவ்வாறே அவர் அக்கடனைக் கட்டி முடித்தார்.

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஓர் இறைநம்பிக்கையாளரின் ஆன்மா, அவனது கடன் (அவன் சார்பாக) அடைக்கப்படும் வரை அதனுடன் (மறுமையில் அதன் உயர் நிலையை அடைய முடியாமல்) தொங்கவிடப்பட்டுள்ளது (தடுத்து வைக்கப்பட்டுள்ளது)."

அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஓர் இறைநம்பிக்கையாளரின் (முஃமினின்) ஆன்மா, அவர் மீது கடன் இருக்கும் வரை (அதன் இறுதித் தீர்ப்பு வழங்கப்படாமல் அல்லது சுவர்க்கத்தில் நுழைவது தடுக்கப்பட்டு) தொங்கவிடப்பட்டிருக்கும்."

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "பனூ இஸ்ராயீல்களைச் சேர்ந்த ஒருவர், பனூ இஸ்ராயீல்களைச் சேர்ந்த மற்றொருவரிடம் ஆயிரம் தீனார்களைக் கடனாகக் கேட்டார். (கடன் கொடுப்பவர்), 'என்னிடம் சாட்சிகளைக் கொண்டு வா; அவர்களை நான் உனக்குச் சாட்சியாக்குகிறேன்' என்றார். (கடன் கேட்பவர்), 'சாட்சியாக இருக்க அல்லாஹ்வே போதுமானவன்' என்றார். (கடன் கொடுப்பவர்), 'அப்படியானால் எனக்கு ஒரு பிணையாளியைக் (ஜாமீன்தாரரைக்) கொண்டு வா' என்றார். (கடன் கேட்பவர்), 'பிணையாளியாக இருக்க அல்லாஹ்வே போதுமானவன்' என்றார். (கடன் கொடுப்பவர்), ஒரு குறிப்பிட்ட தவணைக்காக அவரிடம் அதைக் கொடுத்தார்.

(கடன் வாங்கியவர்) கடல் பயணம் மேற்கொண்டு, தனது தேவையை முடித்துக்கொண்டார். பின்னர், தான் வாக்களித்த தவணைக்குள் (கடனைத் திருப்பிச் செலுத்துவதற்காக ஊர் திரும்ப) ஒரு கப்பலைத் தேடினார். ஆனால், அவருக்கு எந்தக் கப்பலும் கிடைக்கவில்லை. எனவே, அவர் ஒரு மரக்கட்டையை எடுத்து, அதைக் குடைந்து, அதற்குள் அந்தத் தீனார்களையும், கடன் கொடுத்தவருக்குத் தான் எழுதிய ஒரு கடிதத்தையும் வைத்து, அந்தத் துவாரத்தை அடைத்தார்.

பின்னர், அதை எடுத்துக்கொண்டு கடலுக்கு வந்து, 'யா அல்லாஹ்! நான் இன்னாரிடம் ஆயிரம் தீனார்களைக் கடனாகக் கேட்டேன் என்பதையும், அவர் என்னிடம் பிணையாளியைக் கேட்டபோது, 'பிணையாளியாக இருக்க அல்லாஹ்வே போதுமானவன்' என்று நான் கூறியதையும், அவர் உன்னைப் பிணையாளியாக ஏற்றுக்கொண்டார் என்பதையும், அவர் என்னிடம் சாட்சிகளைக் கேட்டபோது, 'சாட்சியாக இருக்க அல்லாஹ்வே போதுமானவன்' என்று நான் கூறியதையும், அவர் உன்னைச் சாட்சியாக ஏற்றுக்கொண்டார் என்பதையும் நீ அறிவாய். அவருக்குச் சேர வேண்டியதை அவரிடம் அனுப்பி வைக்க நான் ஒரு கப்பலைத் தேடிக் கடுமையாக முயற்சி செய்தேன். ஆனால், எனக்கு எந்தக் கப்பலும் கிடைக்கவில்லை. எனவே, இதை உன்னிடமே ஒப்படைக்கிறேன்' என்று கூறி, அதைக் கடலில் வீசினார். அது கடலுக்குள் சென்றது. பின்னர் அவர் திரும்பிச் சென்றார். அதன்பிறகும் அவர் தனது ஊருக்குச் செல்வதற்காக ஒரு கப்பலைத் தேடிக்கொண்டிருந்தார்.

கடன் கொடுத்தவர், தனது பணத்துடன் ஏதாவது கப்பல் வந்திருக்கிறதா என்ற எதிர்பார்ப்புடன் வெளியே வந்தார். அப்போது, (பணம் வைக்கப்பட்டிருந்த) அந்த மரக்கட்டை அங்கே கிடப்பதைக் கண்டார். அதைத் தனது குடும்பத்தினருக்கு விறகுக்காக எடுத்துச் சென்றார். அதை அவர் பிளந்தபோது, அதனுள் பணமும் கடிதமும் இருப்பதைக் கண்டார்.

பின்னர், கடன் வாங்கியவர் (ஊர் திரும்பி) அவரிடம் வந்து, ஆயிரம் தீனார்களைக் கொடுத்து, 'அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! உமது பணத்தை உம்மிடம் கொண்டு வருவதற்காக ஒரு கப்பலைத் தேடிக் கடுமையாக முயற்சி செய்துகொண்டே இருந்தேன். ஆனால், நான் இப்போது வந்த கப்பலைத் தவிர வேறு எந்தக் கப்பலும் எனக்குக் கிடைக்கவில்லை' என்றார். அதற்கு கடன் கொடுத்தவர், 'நீ எனக்கு ஏதாவது அனுப்பி வைத்தாயா?' என்று கேட்டார். அவர், 'ஆம்' என்றார். (கடன் கொடுத்தவர்), 'அப்படியானால், அல்லாஹ் உனக்காக அதைச் செலுத்திவிட்டான். எனவே, இந்த ஆயிரம் தீனார்களுடன் நீ நேர்வழி பெற்றவனாகத் திரும்பிச் செல்' என்று கூறினார்."
(இதை இமாம் புகாரி அவர்கள் தமது ஸஹீஹில் பதிவு செய்து, "மேலும் லைஸ் அவர்கள் கூறினார்கள்..." என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்கள்).

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு மனிதரை ஒரு குற்றச்சாட்டின் பேரில் (விசாரணைக்காகக்) காவலில் வைத்தார்கள். மற்றொரு முறை (அறிவிக்கப்படும்போது), "(உண்மை நிலையை) உறுதிப்படுத்துவதற்காகவும் முன்னெச்சரிக்கைக்காகவும், குற்றம் சாட்டப்பட்டவரிடமிருந்து ஒரு பிணையாளியை (ஜாமீன்தாரரை) அவர்கள் பெற்றுக்கொண்டார்கள்" என்று (அறிவிப்பாளர்) குறிப்பிட்டார். (இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர்களில் ஒருவரான இப்ராஹீம் பின் குஸைம் என்பவர் பலவீனமானவர் ஆவார்).

ஹாரிஸா பின் முதர்ரிப் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நான் அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத் (ரலி) அவர்களுடன் அதிகாலை (ஸுப்ஹுத்) தொழுகையை நிறைவேற்றினேன். அப்போது அவர்கள், இப்னு நவ்வாஹா மற்றும் அவனது தோழர்கள், பொய்யனான முஸைலமாவிற்குத் தூதுத்துவம் இருப்பதாகச் சாட்சியளித்தது (மற்றும் அவர்கள் மதம் மாறியது) குறித்துக் குறிப்பிட்டார்கள். அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் இப்னு நவ்வாஹாவைக் கொன்றுவிடும்படி உத்தரவிட்டார்கள். பின்னர் (மதம் மாறிய) எஞ்சியிருந்த அந்த நபர்கள் குறித்து மக்களிடம் ஆலோசனை கேட்டார்கள். அப்போது ஜரீர் (ரலி), அஷ்அஸ் (ரலி) ஆகியோர் எழுந்து, "அவர்களைப் பாவமன்னிப்பு (தவ்பா) தேடச் செய்யுங்கள்; அவர்களின் கூட்டத்தாரை (கோத்திரத்தாரை) அவர்களுக்குப் பிணையாளிகளாக (ஜாமீன்தாரர்களாக) ஆக்குங்கள்" என்று கூறினர். அவ்வாறே, அவர்கள் தவ்பா செய்யும்படி கோரப்பட்டார்கள்; அவர்களும் தவ்பா செய்தனர். அவர்களின் கூட்டத்தார் அவர்களுக்குப் பிணையாளிகளாக ஆக்கப்பட்டனர்.

இதனை இமாம் புகாரி (ரஹ்) அவர்கள், அறிவிப்பாளர் தொடரின்றி (தனது ஸஹீஹ் நூலில்) அத்தியாயத்தின் தலைப்பில் குறிப்பிட்டுள்ளார்கள்.

இமாம் புகாரி (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அபூ ஸினாத் (ரஹ்) அவர்கள், முஹம்மத் பின் ஹம்ஸா பின் அம்ர் அல்-அஸ்லமீ (ரஹ்) வழியாக, தமது தந்தை (ஹம்ஸா பின் அம்ர் - ரலி) அறிவிப்பதாகக் கூறினார்கள்:
"உமர் (ரலி) அவர்கள் அவரை ஸகாத் வசூலிப்பவராக அனுப்பினார்கள். அப்போது ஒரு மனிதன் தனது மனைவியின் அடிமைப் பெண்ணுடன் உடலுறவு கொண்டுவிட்டான். ஆகையால், உமர் (ரலி) அவர்களிடம் அவனை அழைத்துச் செல்லும் வரை அவனிடமிருந்து பிணையாளிகளை (ஜாமீன்தாரர்களை) ஹம்ஸா (ரலி) பெற்றுக் கொண்டார்கள். உமர் (ரலி) அவர்கள் அவனுக்கு நூறு கசையடிகள் கொடுத்தார்கள். அவர்களின் (வாக்குமூலத்தை) உண்மை என்று நம்பி, அவனது அறியாமையின் காரணமாக (கல்லால் எறிந்து கொல்லும் தண்டனையிலிருந்து) அவனுக்கு விலக்களித்தார்கள்."

ஷஅபீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

"(அல்லாஹ்வினால் நிர்ணயிக்கப்பட்ட) 'ஹத்' (எனும் குற்றவியல்) தண்டனை விஷயங்களில், ஒருவருடைய சாட்சியத்தின் மீது மற்றொருவர் சாட்சியம் அளிப்பது (அதாவது நேரடி சாட்சியாளர் வரமுடியாத நிலையில் அவர் சார்பாக வேறொருவர் சாட்சியம் கூறுவது) செல்லாது; 'ஹத்' தண்டனைகளில் (குற்றவாளிக்காக மற்றொருவர்) ஜாமீன் (பொறுப்பு) ஏற்க முடியாது."

இது ஷுரைஹ், மஸ்ரூக் மற்றும் இப்ராஹீம் (ரஹ்) ஆகியோரிடமிருந்தும் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. மேலும், இது தொடர்பாக (நபிகளார் பெயரில்) பலவீனமான அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்ட ஒரு ஹதீஸும் பதிவாகியுள்ளது.

அம்ரு பின் ஷுஐப் அவர்கள் தமது தந்தை வழியாகத் தமது பாட்டனார் (ரலி) அவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"குற்றவியல் தண்டனைகளில் (ஹத் - அதாவது அல்லாஹ்வினால் நிர்ணயிக்கப்பட்ட தண்டனைகளில்) ஜாமீன் (பிணை - ஒருவருக்குப் பதிலாக மற்றொருவர் பொறுப்பேற்பது) கிடையாது."

அபூ அஹ்மத் அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: உமர் பின் அபீ உமர் அத்-திமஷ்கீ என்பவர், நம்பகமானவர்களிடமிருந்து நிராகரிக்கப்பட்ட (முன்கர்) செய்திகளை அறிவிப்பவராவார்.

ஷேக் (பைஹகீ) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: இதனை பக்கிய்யா அவர்கள், அபூ முஹம்மத் உமர் பின் அபீ உமர் அல்-கலாஈ என்பவரிடமிருந்து தனித்து அறிவித்துள்ளார். அவர் பக்கிய்யாவின் அறியப்படாத (மஜ்ஹூல்) ஆசிரியர்களில் ஒருவராவார். மேலும், அவரது அறிவிப்புகள் நிராகரிக்கப்பட்டவையாகும் (முன்கர்). அல்லாஹ்வே நன்கு அறிந்தவன்.

ஷுரைஹ் அவர்களிடம் வழக்காடுபவர்களை (நீதிமன்றத்தில்) முன்னிறுத்தும் பணியைச் செய்து வந்த ஹபீப் கூறுகிறார்:

ஒருவர், ஷுரைஹ் அவர்களின் மகனுக்கு எதிராக ஷுரைஹ் அவர்களிடமே ஒரு வழக்கைக் கொண்டு வந்தார். (ஏனெனில்) அந்த மனிதருக்குச் சேர வேண்டிய கடனுக்காக ஷுரைஹ் அவர்களின் மகன் (பிணையாகப்) பொறுப்பேற்றிருந்தார். எனவே, (நீதிமுறைப்படி) ஷுரைஹ் அவர்கள் தம் மகனைச் சிறையில் அடைத்தார்கள். இரவு வந்ததும், "(சிறையிலிருக்கும்) அப்துல்லாஹ்விடம் படுக்கையும் உணவும் கொண்டு செல்லுங்கள்" என்று (தம் பணியாளர்களிடம்) கூறினார்கள். அவருடைய மகனின் பெயர் அப்துல்லாஹ் ஆகும்.

அல்-ஹகம் மற்றும் ஹம்மாத் (ஆகிய இரு தாபியீன்களும்), ஒரு மனிதனுக்காக (அவரது உடலுக்கு/நேரில் ஆஜர்படுத்துவதற்கு) மற்றொருவர் பிணை (ஜாமீன்) நின்ற நிலையில், அந்த (பிணை வழங்கப்பட்ட) மனிதன் இறந்துவிட்டால் (என்ன செய்வது என்பது) குறித்துக் கூறும்போது:

அவர்களில் ஒருவர், "அவர் (பிணை நின்றவர், அந்த நபர் செலுத்த வேண்டிய) திர்காம்களுக்கு (பணத்திற்குப்) பொறுப்பாவார்" என்று கூறினார். மற்றொருவர், "அவர் மீது (பணம் செலுத்தும்) பொறுப்பு ஏதுமில்லை" என்று கூறினார்.