مُسْتَدْرَكُ الحَاكِم

23. كِتَابُ التَّفْسِيرِ

முஸ்தத்ரக் அல்-ஹாகிம்

23. குர்ஆன் விளக்கவுரை (தப்ஸீர்)

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الصَّفَّارُ الزَّاهِدُ ثنا أَحْمَدُ بْنُ مَهْدِيِّ بْنِ رُسْتُمَ الْأَصْبَهَانِيُّ ثنا أَبُو عَامِرٍ الْعَقَدِيُّ ثنا قُرَّةُ بْنُ خَالِدٍ عَنْ أَبِي رَجَاءٍ الْعُطَارِدِيِّ عَنْ أَبِي مُوسَى الْأَشْعَرِيِّ قَالَ § تَعَلَّمْنَا الْقُرْآنَ فِي هَذَا الْمَسْجِدِ يَعْنِي مَسْجِدَ الْبَصْرَةِ وَكُنَّا نَجْلِسُ حِلَقًا حِلَقًا وَكَأَنَّمَا أَنْظُرُ إِلَيْهِ بَيْنَ ثَوْبَيْنِ أَبْيَضَيْنِ وَعَنْهُ أَخَذْتُ هَذِهِ السُّورَةَ {اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكِ الَّذِي خَلَقَ} [العلق 1] قَالَ وَكَانَتْ أَوَّلَ سُورَةٍ أُنْزِلَتْ عَلَى مُحَمَّدٍ ﷺ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ وَلَهُ شَاهِدٌ بِإِسْنَادٍ صَحِيحٍ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ» على شرط البخاري ومسلم
அபூமூஸா அல்-அஷ்அரீ (ரலி) அவர்கள் (கூறியதாக அபுர் ரஜா அல்-உதாரிதீ) அறிவிக்கிறார்கள்:

"நாங்கள் இந்தப் பள்ளிவாசலில், அதாவது பஸரா பள்ளிவாசலில் குர்ஆனைக் கற்றோம். நாங்கள் (கல்வி கற்பதற்காகச்) சிறு சிறு வட்டங்களாக அமர்ந்திருப்போம். (அபூமூஸா அல்-அஷ்அரீ அவர்கள்) இரண்டு வெண்ணிற ஆடைகளுக்கு இடையில் (அமர்ந்திருப்பதை) நான் இப்போதும் பார்ப்பது போன்றே இருக்கிறது. அவரிடமிருந்துதான் இந்த அத்தியாயத்தை நான் கற்றுக்கொண்டேன்: '{இக்ரஃ பிஸ்மி ரப்பிகல்லதீ கலக் - படைத்த உமது இறைவனின் திருநாமத்தைக் கொண்டு ஓதுவீராக!}'" என்று (இதனை அறிவிக்கும் தாபியீயான) அபுர் ரஜா அல்-உதாரிதீ கூறுகிறார்.

மேலும், "இதுவே முஹம்மத் (ஸல்) அவர்கள் மீது (ஆரம்பமாக) அருளப்பட்ட முதல் அத்தியாயம் ஆகும்" என்று அபூமூஸா அல்-அஷ்அரீ (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்.

"இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்ட ஆதாரப்பூர்வமான (ஸஹீஹான) ஹதீஸாகும். ஆயினும், அவர்கள் இதனைத் தங்களின் நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை. மேலும், இதற்கு முஸ்லிமின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்ட, ஸஹீஹான அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்ட மற்றொரு சான்றும் உள்ளது."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَاهُ أَبُو بَكْرٍ أَحْمَدُ بْنُ إِسْحَاقَ الْفَقِيهُ أَنْبَأَ بِشْرُ بْنُ مُوسَى ثنا الْحُمَيْدِيُّ ثنا سُفْيَانُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ §أَوَّلُ سُورَةٍ نَزَلَتْ {اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ} [العلق 1] على شرط مسلم
ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
முதன்முதலில் அருளப்பட்ட அத்தியாயம் (சூரா), "{இக்ரஃ பிஸ்மி ரப்பிகல்லதீ கலக்} (படைத்த உம்முடைய இறைவனின் திருப்பெயரால் ஓதுவீராக!)" [அல்-அலக்: 1] என்பதாகும்.

(இது இமாம் முஸ்லிமின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டதாகும்).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عِيسَى ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي طَالِبٍ ثنا ابْنُ أَبِي عُمَرَ ثنا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَ سُفْيَانُ حِفِظَهُ لَنَا ابْنُ إِسْحَاقَ قَالَتْ إِنَّ §أَوَّلَ شَيْءٍ نَزَلَ مِنَ الْقُرْآنِ {اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكِ الَّذِي خَلَقَ} [العلق 1] على شرط البخاري ومسلم
ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"நிச்சயமாக குர்ஆனில் முதன்முதலில் அருளப்பட்டது, '{இக்ரஃ பிஸ்மி ரப்பிகல்லதீ ஃகலக்} (படைத்த உம்முடைய இறைவனின் திருப்பெயரால் ஓதுவீராக)' [அல்-அலக்: 1] என்பதாகும்."

(இந்த ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோரின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்ட (ஸஹீஹான) ஹதீஸாகும்).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ صَالِحِ بْنِ هَانِئٍ ثنا الْحَسَنُ بْنُ الْفَضْلِ ثنا هَوْذَةُ بْنُ خَلِيفَةَ ثنا عَوْفُ بْنُ أَبِي جَمِيلَةَ ثنا يَزِيدُ الْفَارِسِيُّ قَالَ قَالَ لَنَا ابْنُ عَبَّاسٍ قُلْتُ لِعُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ مَا حَمَلَكُمْ عَلَى أَنْ عَمَدْتُمْ إِلَى الْأَنْفَالِ وَهِيَ مِنَ الْمَثَانِي وَإِلَى الْبَرَاءَةِ وَهِيَ مِنَ الْمِئِينَ فَقَرَنْتُمْ بَيْنَهُمَا وَلَمْ تَكْتُبُوا بَيْنَهُمَا سَطْرَ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ وَوَضَعْتُمُوهَا فِي السَّبْعِ الطِّوَالِ مَا حَمَلَكُمْ عَلَى ذَلِكَ؟ فَقَالَ عُثْمَانُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ كَانَ يَأْتِي عَلَيْهِ الزَّمَانُ تَنْزِلُ عَلَيْهِ السُّوَرُ ذَوَاتُ عَدَدٍ فَكَانَ إِذَا نَزَلَ عَلَيْهِ الشَّيْءُ يَدْعُو بَعْضَ مَنْ كَانَ يَكْتُبُهُ فَيَقُولُ §«ضَعُوا هَذِهِ فِي السُّورَةِ الَّتِي يُذْكَرُ فِيهَا كَذَا وَكَذَا» وَتَنْزِلُ عَلَيْهِ الْآيَةُ فَيَقُولُ «ضَعُوا هَذِهِ فِي السُّورَةِ الَّتِي يُذْكَرُ فِيهَا كَذَا وَكَذَا» فَكَانَتِ الْأَنْفَالُ مِنْ أَوَائِلِ مَا نَزَلَ بِالْمَدِينَةِ وَبَرَاءَةُ مِنْ آخِرِ الْقُرْآنِ فَكَانَتْ قِصَّتُهَا شَبِيهَةً بِقِصَّتِهَا فَقُبِضَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ وَلَمْ يُبَيِّنْ لَنَا أَنَّهَا مِنْهَا فَمِنْ ثَمَّ قَرَنْتُ بَيْنَهُمَا وَلَمْ أَكْتُبْ بَيْنَهُمَا سَطْرَ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ»
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நான் உஸ்மான் பின் அஃப்பான் (ரலி) அவர்களிடம், "நீங்கள் 'மஸானீ' (நூறு வசனங்களுக்குக் குறைவானவை) வகையைச் சேர்ந்த 'அல்-அன்ஃபால்' அத்தியாயத்தையும், 'மிஈன்' (நூறு வசனங்கள் கொண்டவை) வகையைச் சேர்ந்த 'பராஆ' (அத்-தவ்பா) அத்தியாயத்தையும் எடுத்து, அவற்றுக்கிடையே 'பிஸ்மில்லாஹிர்-ரஹ்மானிர்-ரஹீம்' என்று எழுதாமல், அந்த இரண்டையும் ஒன்றோடொன்று இணைத்து, குர்ஆனின் நீண்ட ஏழு அத்தியாயங்களின் (அஸ்-ஸப்உத் திவால்) வரிசையில் ஏன் வைத்தீர்கள்? உங்களை இவ்வாறு செய்யத் தூண்டியது எது?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு உஸ்மான் (ரலி) அவர்கள் பதிலளித்தார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்குப் பல அத்தியாயங்கள் (பகுதி பகுதியாக) அருளப்படும் காலகட்டம் இருந்தது. அவர்களுக்கு ஏதாவது (வசனங்கள்) அருளப்பட்டால், வஹீ எழுதும் எழுத்தர்களில் சிலரை அழைத்து, 'இன்ன இன்ன விஷயங்கள் கூறப்பட்டுள்ள அத்தியாயத்தில் இதை வையுங்கள்' என்று கூறுவார்கள். அதேபோன்று, வசனங்கள் அருளப்படும்போது, 'இன்ன இன்ன விஷயங்கள் கூறப்பட்டுள்ள அத்தியாயத்தில் இந்த வசனங்களை வையுங்கள்' என்று சொல்வார்கள்.

மதீனாவில் அருளப்பட்ட ஆரம்பகால அத்தியாயங்களில் 'அல்-அன்ஃபால்' அத்தியாயமும் ஒன்றாகும். மேலும், 'பராஆ' குர்ஆனில் இறுதியாக அருளப்பட்ட அத்தியாயங்களில் ஒன்றாகும். இந்த இரண்டு அத்தியாயங்களின் கருப்பொருள்களும் (ஒன்றுக்கொன்று) நெருக்கமானதாக இருந்தன. ('பராஆ' அத்தியாயம்) 'அல்-அன்ஃபால்' அத்தியாயத்தின் ஒரு பகுதிதானா என்பதை எங்களுக்குத் தெளிவாகக் கூறாமலேயே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மரணித்துவிட்டார்கள். எனவேதான், நான் அந்த இரண்டையும் ஒன்றாக இணைத்தேன்; அவற்றுக்கிடையே 'பிஸ்மில்லாஹிர்-ரஹ்மானிர்-ரஹீம்' என்ற வரியை நான் எழுதவில்லை."

(இந்த ஹதீஸ் ஷைகைனி (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்) ஆகியோரின் நிபந்தனைகளின்படி ஆதாரப்பூர்வமானது (ஸஹீஹ்); எனினும் அவர்கள் இதனைத் தங்களின் நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை.)
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الشَّافِعِيُّ بِبَغْدَادَ وَأَبُو مَنْصُورٍ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ الْفَارِسِيُّ قَالَا ثنا أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ شَاذَانَ الْجَوْهَرِيُّ ثنا مُعَلَّى بْنُ مَنْصُورٍ ثنا هُشَيْمٌ ثنا دَاوُدُ بْنِ أَبِي هِنْدٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ قَالَ يَوْمَ بَدْرٍ §«مَنْ قَتَلَ قَتِيلًا فَلَهُ كَذَا وَكَذَا» أَمَّا الْمَشْيَخَةُ فَثَبَتُوا تَحْتَ الرَّايَاتِ وَأَمَّا الشُّبَّانُ فَتَسَارَعُوا إِلَى الْقَتْلِ وَالْغَنَائِمَ فَقَالَتِ الْمَشْيَخَةُ لِلشُّبَّانِ أَشْرِكُونَا مَعَكُمْ فَإِنَّا كُنَّا رِدْأً لَكُمْ وَلَوْ كَانَ فِيكُمْ شَيْءٌ لَجِئْتُمْ إِلَيْنَا فَأَبَوْا فَاخْتَصَمُوا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ ﷺ قَالَ فَنَزَلَتْ {يَسْأَلُونَكَ عَنِ الْأَنْفَالِ} [الأنفال 1] فَقُسِمَتِ الْغَنَائِمُ بَيْنَهُمْ بِالسَّوِيَّةِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

பத்ருப் போரின்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "யார் (எதிரிகளில்) ஒருவனைக் கொல்கிறாரோ, அவருக்கு இன்னின்ன (சன்மானம்) கிடைக்கும்" என்று கூறினார்கள். (போரின் போது) முதியவர்கள் போர்க்கொடிகளுக்குக் கீழே உறுதியாக நின்றார்கள். ஆனால், இளைஞர்களோ (எதிரிகளுடன்) போரிடுவதற்கும் போர்ப்பொருள்களைச் (கனீமத்) சேகரிப்பதற்கும் விரைந்தனர்.

முதியவர்கள் இளைஞர்களிடம், "(நீங்கள் சேகரித்த போர்ப்பொருள்களில்) எங்களையும் உங்களுடன் இணைத்துக் கொள்ளுங்கள். ஏனெனில், நாங்கள் உங்களுக்கு அரணாக (பாதுகாப்பாக) இருந்தோம். உங்களுக்கு ஏதேனும் (ஆபத்து) ஏற்பட்டிருந்தால் நீங்கள் (தஞ்சம் புக) எங்களிடமே வந்திருப்பீர்கள்" என்று கூறினார்கள்.

ஆனால், இளைஞர்கள் (அதற்கு) மறுத்துவிட்டனர். எனவே, அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் (சென்று) இதுகுறித்து விவாதித்து (முறையிட்டனர்).

அப்போது, "{யஸ்அலூனக அனில் அன்ஃபால்}" (உம்மிடம் அவர்கள் போர்ப்பொருள்களைப் பற்றி வினவுகின்றனர் - திருக்குர்ஆன் 8:1) எனும் இறைவசனம் அருளப்பட்டது. பின்னர், அந்தப் போர்ப்பொருள்கள் அவர்களுக்கிடையே சமமாகப் பங்கிடப்பட்டன.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عِيسَى ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي طَالِبٍ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى ثنا عَبْدُ الْأَعْلَى بْنُ عَبْدِ الْأَعْلَى ثنا دَاوُدُ بْنُ أَبِي هِنْدٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ «§أَنْزَلَ اللَّهُ الْقُرْآنَ إِلَى السَّمَاءِ الدُّنْيَا فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ فَكَانَ اللَّهُ إِذَا أَرَادَ أَنْ يُوحِيَ مِنْهُ شَيْئًا أَوْحَاهُ أَوْ أَنْ يُحْدِثَ مِنْهُ فِي الْأَرْضِ شَيْئًا أَحْدَثَهُ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"அல்லாஹ் குர்ஆனை (முழுமையாக) 'லைலத்துல் கத்ர்' இரவில் (லவ்ஹுல் மஹ்ஃபூழிலிருந்து) கீழ் வானத்திற்கு இறக்கியருளினான். பின்னர், அதிலிருந்து எதையேனும் வஹீயாக (இறைச்செய்தியாக நபியவர்களுக்கு) அருள அல்லாஹ் நாடினால், அதனை (சந்தர்ப்பத்திற்கு ஏற்ப) அருளுவான்; அல்லது பூமியில் (சம்பவங்கள் எதையேனும்) நிகழ்த்த நாடினால், அதனை (அதற்கேற்ப) நிகழ்த்துவான்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ الْفَقِيهُ أَخْبَرَنَا مُوسَى بْنُ إِسْحَاقَ الْقَاضِي ثنا أَبُو بَكْرٍ وَعُثْمَانُ ابْنَا أَبِي شَيْبَةَ ثنا جَرِيرٌ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ تَعَالَى {إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ} [القدر 1] قَالَ § أُنْزِلَ الْقُرْآنُ جُمْلَةً وَاحِدَةً فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ إِلَى السَّمَاءِ الدُّنْيَا وَكَانَ بِمَوْقِعِ النُّجُومِ وَكَانَ اللَّهُ يُنَزِّلُهُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ ﷺ بَعْضَهُ فِي أَثَرِ بَعْضٍ قَالَ وَقَالُوا {لَوْلَا نُزِّلَ عَلَيْهِ الْقُرْآنُ جُمْلَةً وَاحِدَةً كَذَلِكَ لِنُثَبِّتَ بِهِ فُؤَادَكَ وَرَتَّلْنَاهُ تَرْتِيلًا} [الفرقان 32] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِهِمَا وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள், "{நிச்சயமாக நாம் இதனை (குர்ஆனை) கண்ணியமிக்க இரவில் இறக்கினோம்}" (அல்குர்ஆன் 97:1) என்ற அல்லாஹ்வின் கூற்றைக் குறித்து (பின்வருமாறு) கூறினார்கள்:

"குர்ஆன் முழுமையாக ஒரே தடவையில் லைலத்துல் கத்ர் இரவில் (உயர்ந்த வானத்திலிருந்து) கீழ் வானத்திற்கு இறக்கப்பட்டது. அது (அங்குள்ள 'பைத்துல் இஸ்ஸா' எனும் இடத்தில்) நட்சத்திரங்களின் அமைவிடங்களில் (வைக்கப்பட்டு) இருந்தது. அதன் பிறகு, அல்லாஹ் அதனை (ஜிப்ரீல் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்கள் மூலமாக) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்குப் பகுதி பகுதியாக, ஒன்றன்பின் ஒன்றாக (சூழல்களுக்கு ஏற்ப) இறக்கியருளினான்."

மேலும் அவர் (இப்னு அப்பாஸ் ரழி) கூறினார்: "(நிராகரிப்பவர்கள்) 'இவருக்கு இந்தக் குர்ஆன் முழுவதும் ஒரே தடவையில் ஏன் இறக்கப்படக் கூடாது?' என்று கேட்டார்கள். (அதற்கு அல்லாஹ்,) 'இவ்வாறே (பகுதி பகுதியாக இறக்கினோம்). (நபியே!) உமது இதயத்தை இதன் மூலம் உறுதிப்படுத்துவதற்காகவே (இவ்வாறு செய்தோம்). மேலும், இதனை நாம் (உமக்கு) மிகத் தெளிவாக (முறைப்படி) ஓதிக்காட்டினோம்' (என்று கூறினான்)." (அல்குர்ஆன் 25:32).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ الصَّغَانِيُّ ثنا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَخْبَرَنَا دَاوُدُ بْنِ أَبِي هِنْدٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ § أُنْزِلَ الْقُرْآنُ جُمْلَةً وَاحِدَةً إِلَى السَّمَاءِ الدُّنْيَا فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ ثُمَّ أُنْزِلَ بَعْدَ ذَلِكَ بِعِشْرِينَ سَنَةً {وَلَا يَأْتُونَكَ بِمَثَلٍ إِلَّا جِئْنَاكَ بِالْحَقِّ وَأَحْسَنَ تَفْسِيرًا} [الفرقان 33] {وَقُرْآنًا فَرَقْنَاهُ لِتَقْرَأَهُ عَلَى النَّاسِ عَلَى مُكْثٍ وَنَزَّلْنَاهُ تَنْزِيلًا} [الإسراء 106] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"குர்ஆன் 'லைலத்துல் கத்ர்' இரவில் (லவ்ஹுல் மஹ்ஃபூழிலிருந்து) கீழ் வானத்திற்கு முழுமையாக (ஒரே முறையில்) இறக்கப்பட்டது. அதன் பின்னர், (நபியவர்களுக்கு) இருபது வருட காலங்களில் (படிப்படியாக) இறக்கப்பட்டது.

(இதையே பின்வரும் குர்ஆன் வசனங்கள் குறிப்பிடுகின்றன:)
'வலா யஃதூனக பிமஸலின் இல்லா ஜிஃனாக பில்ஹக்கி வஅஹ்ஸன தஃப்சீரா'
பொருள்: (நபியே!) அவர்கள் உம்மிடம் எந்த ஒரு உதாரணத்தைக் கொண்டு வந்தாலும், (அதற்குப் பதிலாக) நாம் உமக்கு சத்தியத்தையும், மிக அழகான விளக்கத்தையுமே கொண்டு வருவோம். [அல்-ஃபுர்கான்: 33]

'வகுர்ஆனன் ஃபரக்னாஹு லிதக்ரஅஹu அலந்னாஸி அலா முக்ஸிவ் வனஸ்ஸல்னாஹு தன்ஸீலா'
பொருள்: மேலும், இக்குர்ஆனை மனிதர்களுக்கு நீர் நிதானமாக ஓதிக் காண்பிப்பதற்காக அதனை நாம் பிரித்து (பகுதி பகுதியாக) ஆக்கினோம். மேலும், அதனை நாம் படிப்படியாக இறக்கி வைத்தோம். [அல்-இஸ்ரா: 106]"
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو الْفَضْلِ الْحَسَنُ بْنُ يَعْقُوبَ بْنِ يُوسُفَ الْعَدْلُ ثنا يَحْيَى بْنُ أَبِي طَالِبٍ ثنا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ حَدَّثَنِي سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ الْبَصْرِيُّ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ رَبَاحٍ الْأَنْصَارِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ «كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ §إِذَا أُوحِيَ إِلَيْهِ لَمْ يَسْتَطِعْ أَحَدٌ مِنَّا يَرْفَعُ طَرْفَهُ إِلَيْهِ حَتَّى يَنْقَضِيَ الْوَحْيُ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط مسلم
அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு வஹீ (இறைச்செய்தி) அருளப்படும்போது, அந்த வஹீ (அருளப்படுவது) நிறைவடையும் வரை எங்களில் எவராலும் அவர்களை நோக்கிப் (நேரடியாகப்) பார்வையை உயர்த்த முடியாது (அவர்களது முகத்தைப் பார்க்க இயலாது)."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الصَّفَّارُ ثنا أَبُو طَاهِرٍ الزُّبَيْرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْأَصْبَهَانِيُّ ثنا الْحَسَنُ بْنُ حَفْصٍ ثنا سُفْيَانُ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ حَسَّانَ بْنِ حُرَيْثٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ «§فُصِلَ الْقُرْآنُ مِنَ الذِّكْرِ فَوُضِعَ فِي بَيْتِ الْعِزَّةِ فِي السَّمَاءِ الدُّنْيَا فَجَعَلَ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَامُ يُنْزِلُهُ عَلَى النَّبِيِّ ﷺ وَيُرَتِّلُهُ تَرْتِيلًا» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

"குர்ஆன் 'திக்ர்' (லவ்ஹுல் மஹ்ஃபூழ் எனும் பாதுகாக்கப்பட்ட ஏடு) இலிருந்து பிரிக்கப்பட்டு, (முதல்) உலக வானத்தில் உள்ள 'பைத்துல் இஸ்ஸா' (கண்ணியத்தின் இல்லம்) எனும் இடத்தில் வைக்கப்பட்டது. பின்னர், ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் அதனை நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு (சிறிது சிறிதாக) இறக்கியருளி, (அதை) தெளிவாகவும் நிறுத்தியும் (தர்தீலாக) ஓதிக்காட்டினார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ الْحَافِظُ ثنا يَحْيَى بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى ثنا مُسَدَّدٌ ثنا الْمُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ عَلْقَمَةَ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ §«مِرَاءٍ فِي الْقُرْآنِ كُفْرٌ» تَابَعَهُ عُمَرُ بْنُ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِيهِعلى شرط مسلم
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"திருக்குர்ஆன் குறித்து (வீணாகத்) தர்க்கம் செய்வது (அதை நிராகரிக்கும்) இறைமறுப்பு (குஃப்ர்) ஆகும்."

இதை உமர் பின் அபீ ஸலமா அவர்கள் தமது தந்தையிடமிருந்து முஸ்லிமின் நிபந்தனைகளின்படி (தொடராக) அறிவித்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ أَحْمَدُ بْنُ سَلْمَانَ الْفَقِيهُ ثنا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ مُحَمَّدٍ الرَّقَاشِيُّ ثنا أَبُو عَاصِمٍ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عُمَرَ بْنِ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ قَالَ «§الْجِدَالُ فِي الْقُرْآنِ كُفْرٌ» حَدِيثُ الْمُعْتَمِرِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ فَأَمَّا عُمَرُ بْنُ أَبِي سَلَمَةَ فَإِنَّهُمَا لَمْ يَحْتَجَّا بِهِ
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
"திருக்குர்ஆன் குறித்து (வீணாகத்) தர்க்கம் செய்வது குஃப்ர் (இறைநிராகரிப்புக்கு இட்டுச்செல்லும் செயல்) ஆகும்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

முஹம்மத் பின் அம்ர் வழியாக முஃதமிர் அறிவிக்கும் இந்த ஹதீஸ், இமாம் முஸ்லிமின் நிபந்தனைகளின்படி ஆதாரப்பூர்வமானது (ஸஹீஹ்) ஆகும். ஆயினும், அவர்கள் இருவர் (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்) இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை. மேலும், உமர் பின் அபீ ஸலமாவை அவர்கள் இருவரும் (தங்களது ஸஹீஹ் நூல்களில்) ஆதாரமாகக் கொள்ளவில்லை.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ حَمْدَانَ الْجَلَّابُ وَعَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَلِيِّ بْنِ مُكْرَمٍ قَالَا ثنا جَعْفَرُ بْنُ أَبِي عُثْمَانَ الطَّيَالِسِيُّ ثنا عَفَّانُ بْنُ مُسْلِمٍ ثنا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ ثنا قَتَادَةُ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ سَمُرَةَ عَنِ النَّبِيِّ ﷺ قَالَ §«أُنْزِلَ الْقُرْآنُ عَلَى ثَلَاثَةِ أَحْرُفٍ» قَدِ احْتَجَّ الْبُخَارِيُّ بِرِوَايَةِ الْحَسَنِ عَنْ سَمُرَةَ وَاحْتَجَّ مُسْلِمٌ بِأَحَادِيثِ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ وَهَذَا الْحَدِيثُ صَحِيحٌ وَلَيْسَ لَهُ عِلَّةٌ صحيح ليس له علة
ஸமுரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "திருக்குர்ஆன் மூன்று எழுத்துக்களில் (அஹ்ருஃப்களில் - அதாவது மூன்று விதமான ஓதல் முறைகளில் அல்லது கிளை மொழிகளில்) அருளப்பட்டது."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبرَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ الْمَحْبُوبِيُّ بِمَرْوَ ثنا سَعِيدُ بْنُ مَسْعُودٍ ثنا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى أَخْبَرَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ زِرٍّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ أَقْرَأَنِي رَسُولُ اللَّهِ ﷺ سُورَةَ حم وَرُحْتُ إِلَى الْمَسْجِدِ عَشِيَّةً فَجَلَسَ إِلَيَّ رَهْطٌ فَقُلْتُ لِرَجُلٍ مِنَ الرَّهْطِ اقْرَأْ عَلَيَّ فَإِذَا هُوَ يَقْرَأُ حُرُوفًا لَا أَقْرَؤُهَا فَقُلْتُ لَهُ مَنْ أَقْرَأَكَهَا؟ قَالَ أَقْرَأَنِي رَسُولُ اللَّهِ ﷺ فَانْطَلَقْنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ ﷺ وَإِذَا عِنْدَهُ رَجُلٌ فَقُلْتُ لَهُ اخْتَلَفَا فِي قِرَاءَتِنَا فَإِذَا وَجْهُ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ قَدْ تَغَيَّرَ وَوَجَدَ فِي نَفْسِهِ حِينَ ذَكَرْتُ لَهُ الِاخْتِلَافَ فَقَالَ §«إِنَّمَا أَهْلَكَ مَنْ قَبْلَكُمُ الِاخْتِلَافُ» ثُمَّ أَسَرَّ إِلَيَّ عَلِيٌّ فَقَالَ عَلِيٌّ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَأْمُرُكُمْ أَنْ يَقْرَأَ كُلُّ رَجُلٍ مِنْكُمْ كَمَا عَلِمَ فَانْطَلَقْنَا وَكُلُّ رَجُلٍ مِنَّا يَقْرَأُ حُرُوفًا لَا يَقْرَؤُهَا صَاحِبُهُ
அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எனக்கு 'ஹா மீம்' (எனத் தொடங்கும்) அத்தியாயத்தைக் கற்றுத் தந்தார்கள். நான் ஒரு மாலை நேரத்தில் பள்ளிவாசலுக்குச் சென்றேன். அப்போது ஒரு குழுவினர் என்னிடம் அமர்ந்தனர். அக்குழுவிலிருந்த ஒரு மனிதரிடம், 'எனக்கு ஓதிக் காண்பியுங்கள்' என்று கூறினேன். அப்போது அவர், நான் ஓதாத சில (வார்த்தை அமைப்புகளைக்) கொண்டு ஓதினார். நான் அவரிடம், 'இதை உங்களுக்குக் கற்றுத் தந்தது யார்?' என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர், 'அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (தான்) எனக்குக் கற்றுத் தந்தார்கள்' என்றார்.

எனவே, நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் சென்றோம். அப்போது அவர்களிடம் ஒரு மனிதர் [அலி (ரழி)] இருந்தார். நான் நபியவர்களிடம், 'எங்கள் ஓதுதலில் (முறைமையில்) கருத்து வேறுபாடு ஏற்பட்டுள்ளது' என்று கூறினேன். நான் கருத்து வேறுபாட்டைக் குறிப்பிட்டதும், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் முகம் (கோபத்தால்) மாறியது. நான் அந்த வேறுபாட்டைப் பற்றிக் கூறியபோது அவர்கள் மனவருத்தம் அடைந்ததை (அவர்களின் முகக்குறிப்பால்) உணர்ந்தேன். அப்போது அவர்கள், "உங்களுக்கு முன் வாழ்ந்தவர்களை அழித்ததெல்லாம் (மார்க்க விஷயங்களில் அவர்கள் காட்டிய இத்தகைய தேவையற்ற) கருத்து வேறுபாடுகள் தான்" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர், அலி (ரழி) அவர்கள் என்னிடம் இரகசியமாக (நபியவர்களின் செய்தியைத் தெரிவித்து), "உங்களில் ஒவ்வொருவரும் தங்களுக்குக் கற்றுத் தரப்பட்டவாறே ஓதிக் கொள்ள வேண்டும் என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் உங்களுக்குக் கட்டளையிடுகிறார்கள்" என்று கூறினார்கள்.

எனவே, நாங்கள் அங்கிருந்து புறப்பட்டோம். எங்களில் ஒவ்வொருவரும் தன் தோழர் ஓதாத (அவரவருக்குக் கற்றுத் தரப்பட்ட அந்தந்தக் கிளை மொழிகளுக்குரிய) வார்த்தை அமைப்புகளுடனேயே ஓதினோம்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ أَحْمَدُ بْنُ إِسْحَاقَ أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي الشَّوَارِبِ ثنا أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ ثنا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ عَاصِمٍ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ بِإِسْنَادِهِ نَحْوَهُ قَالَ فِيهِ فَانْطَلَقْنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ ﷺ وَإِذَا عِنْدَهُ رَجُلٌ قَالَ زِرٌّ إِنَّهُمْ يُعَيِّنُونَهُ يَعْنِي عَلِيًّا «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ بِهَذِهِ السِّيَاقَةِ» صحيح
நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் சென்றோம். அப்போது அங்கு அவர்களுடன் ஒரு மனிதர் இருந்தார். (அப்போது) "அவர்கள் (பெயர் குறிப்பிடாமல்) அவரை அடையாளப்படுத்திக் கொண்டிருந்தார்கள், அதாவது அலீ (ரலி) அவர்களை" என்று ஸிர்ரு (இப்னு ஹுபைஷ்) கூறினார்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو جَعْفَرٍ عُمَرُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ صَفْوَانَ الْجُمَحِيُّ ثنا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ يَحْيَى ثنا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْهَاشِمِيُّ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ خَارِجَةَ بْنِ زَيْدٍ عَنْ أَبِيهِ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ قَالَ «§الْقِرَاءَةُ سَبْعَةٌ» قَالَ سُلَيْمَانُ «يَعْنِي أَنْ لَا يُخَالِفَ النَّاسُ بِرَأْيِكَ فِي الِاتِّبَاعِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
ஸைத் பின் ஸாபித் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"(குர்ஆன் ஓதும்) கிராஅத் (முறைகள்) ஏழாகும்."

(இதன் அறிவிப்பாளர்களில் ஒருவரான) சுலைமான் (பின் தாவூத் அல்-ஹாஷிமி) கூறுகிறார்: "(மார்க்கத்தைப்) பின்பற்றுவதில் (நடைமுறையில் உள்ள வழிமுறைகளுக்கு) உங்களது சொந்தக் கருத்தைக் கொண்டு மக்களுக்கு நீங்கள் முரண்படக் கூடாது என்பதே இதன் கருத்தாகும்."

(இது ஆதாரப்பூர்வமான அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்ட ஹதீஸாகும்; எனினும், புகாரியும் முஸ்லிமும் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا أَبُو الْبَخْتَرِيِّ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ شَاكِرٍ ثنا يَحْيَى بْنُ آدَمَ ثنا إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ §قَرَأْنَا الْمُفَصَّلَ بِمَكَّةَ حِجَجًا لَيْسَ فِيهِ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நாங்கள் மக்காவில் பல ஆண்டுகளாக 'முஃபஸ்ஸல்' (குர்ஆனின் இறுதிப் பகுதியில் உள்ள சிறிய) அத்தியாயங்களை ஓதி வந்தோம். அவற்றில் "யா அய்யுஹல் லதீன ஆமனூ" (ஈமான் கொண்டவர்களே!) என்பது இடம்பெறவில்லை.

(இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்ட ஆதாரப்பூர்வமான - ஸஹீஹ் - ஹதீஸாகும். ஆயினும், அவர்கள் இருவரும் இதனைத் தங்களின் நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ أَحْمَدَ الْأَسَدِيُّ ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْحُسَيْنِ بْنِ دِيزِيلَ ثنا آدَمُ بْنُ أَبِي إِيَاسٍ ثنا شُعْبَةُ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ زِرٍّ عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ قَالَ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «إِنَّ §اللَّهَ أَمَرَنِي أَنْ أَقْرَأَ عَلَيْكَ الْقُرْآنَ» فَقَرَأَ {لَمْ يَكُنِ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ وَالْمُشْرِكِينَ} [البينة 1] وَمِنْ نَعْتِهَا لَوْ أَنَّ ابْنَ آدَمَ سَأَلَ وَادِيًا مِنْ مَالٍ فَأَعْطَيْتُهُ سَأَلَ ثَانِيًا وَإِنْ أَعْطَيْتُهُ ثَانِيًا سَأَلَ ثَالِثًا وَلَا يَمْلَأُ جَوْفَ ابْنِ آدَمَ إِلَّا التُّرَابُ وَيَتُوبُ اللَّهُ عَلَى مَنْ تَابَ وَإِنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللَّهِ الْحَنِيفِيَّةُ غَيْرَ الْيَهُودِيَّةِ وَلَا النَّصْرَانِيَّةِ وَمَنْ يَعْمَلْ خَيْرًا فَلَنْ يُكْفَرَهُ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
உபை பின் கஅப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம், "நிச்சயமாக, அல்லாஹ் உமக்குக் குர்ஆனை ஓதிக்காண்பிக்கும்படி எனக்குக் கட்டளையிட்டுள்ளான்" என்று கூறினார்கள். பிறகு அவர்கள், "லம் யகுனில்லதீன கஃபரூ மின் அஹ்லில் கிதாபி வல்முஷ்ரிகீன" (அல்-பையினா: 1) என்று ஓதிக்காண்பித்தார்கள்.

மேலும் அ(ந்த அத்தியாயத்)தில் பின்வரும் செய்திகளும் (ஓதப்பட்டப் பகுதியில்) இடம்பெற்றிருந்தன: "ஆதமின் மகன் செல்வத்தால் நிரம்பிய ஒரு பள்ளத்தாக்கைக் கேட்டு, (நான் அதனை அவனுக்கு வழங்கினால்), அவன் இரண்டாவதாக ஒன்றைக் கேட்பான். (நான் இரண்டாவதையும் அவனுக்கு வழங்கினால்), அவன் மூன்றாவதாக ஒன்றைக் கேட்பான். மண்ணைத் தவிர (மரணம் அடைந்து மண்ணுக்குள் செல்லும் வரை) வேறு எதுவும் ஆதமின் மகனுடைய வயிற்றை நிரப்பாது. மேலும், (பாவங்களிலிருந்து) வருந்தித் திருந்துவோரின் தவ்பாவை அல்லாஹ் ஏற்றுக்கொள்கிறான். நிச்சயமாக, அல்லாஹ்விடம் (ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட) மார்க்கம் 'அல்-ஹனீஃபிய்யா' (எனும் நேரான ஏகத்துவ மார்க்கம்) ஆகும்; அது யூத மார்க்கமோ அல்லது கிறிஸ்தவ மார்க்கமோ அல்ல. மேலும், எவர் நற்செயல் செய்கிறாரோ அதற்கான கூலி அவருக்கு ஒருபோதும் மறுக்கப்பட மாட்டாது."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حَمْشَاذَ الْعَدْلُ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ غَالِبٍ ثنا عَفَّانُ بْنُ مُسْلِمٍ وَأَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ قَالَا ثنا أَبُو عَوَانَةَ عَنِ الْأَسْوَدِ بْنِ قَيْسٍ عَنْ نُبَيْحٍ الْعَنَزِيِّ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ بَيْنَمَا أَنَا أَقْرَأُ آيَةً مِنْ كِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَأَنَا أَمْشِي فِي طَرِيقٍ مِنْ طُرُقِ الْمَدِينَةِ فَإِذَا أَنَا بِرَجُلٍ يُنَادِينِي مِنْ بَعْدِي اتَّبِعِ ابْنَ عَبَّاسٍ فَإِذَا هُوَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ عُمَرُ فَقُلْتُ أَتَّبِعُكَ عَلَى أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ فَقَالَ أَهُوَ أَقْرَأَكَهَا كَمَا سَمِعْتُكَ تَقْرَأُ؟ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ فَأَرْسِلْ مَعِي رَسُولًا قَالَ اذْهَبْ مَعَهُ إِلَى أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ فَانْظُرْ أَيُقْرِئُ أُبَيٌّ كَذَلِكَ؟ قَالَ فَانْطَلَقْتُ أَنَا وَرَسُولُهُ إِلَى أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ قَالَ فَقُلْتُ يَا أُبَيُّ قَرَأْتُ آيَةً مِنْ كِتَابِ اللَّهِ فَنَادَانِي مِنْ بَعْدِي عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ اتَّبِعِ ابْنَ عَبَّاسٍ فَقُلْتُ أَتَّبِعُكَ عَلَى أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ فَأَرْسَلَ مَعِي رَسُولَهُ أَفَأَنْتَ أَقْرَأْتَنِيهَا كَمَا قَرَأْتَ؟ قَالَ أُبَيٌّ نَعَمْ قَالَ فَرَجَعَ الرَّسُولُ إِلَيْهِ فَانْطَلَقْتُ أَنَا إِلَى حَاجَتِي قَالَ فَرَاحَ عُمَرُ إِلَى أُبَيٍّ فَوَجَدْتُ قَدْ فَرَغَ مِنْ غُسْلِ رَأْسِهِ وَوَلِيدَتُهُ تَدَّرِي لِحْيَتَهُ بِمِدْرَاهَا فَقَالَ أُبَيٌّ مَرْحَبًا يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ أَزَائِرًا جِئْتَ أَمْ طَالِبَ حَاجَةٍ؟ فَقَالَ عُمَرُ بَلْ طَالِبُ حَاجَةٍ قَالَ فَجَلَسَ وَمَعَهُ مَوْلَيَانِ لَهُ حَتَّى فَرَغَ مِنْ لِحْيَتِهِ وَأَدْرَتْ جَانِبَهُ الْأَيْمَنَ مِنْ لِمَّتِهِ ثُمَّ وَلَّاهَا جَانِبَهُ الْأَيْسَرَ حَتَّى إِذَا فَرَغَ أَقْبَلَ إِلَى عُمَرَ بِوَجْهِهِ فَقَالَ مَا حَاجَةُ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ؟ فَقَالَ عُمَرُ يَا أُبَيُّ عَلَى مَا تُقَنِّطُ النَّاسَ فَقَالَ أُبَيٌّ «يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ §إِنِّي تَلَقَّيْتُ الْقُرْآنَ مِنْ تِلْقَاءِ جِبْرِيلَ وَهُوَ رَطْبٌ» فَقَالَ عُمَرُ تَالَلَّهِ مَا أَنْتَ بِمُنْتَهٍ وَمَا أَنَا بِصَابِرٍ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ قَامَ فَانْطَلَقَ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் மதீனாவின் வீதிகளில் ஒன்றில் நடந்து சென்றுகொண்டிருந்தபோது, மாண்பும் வல்லமையும் மிக்க அல்லாஹ்வின் வேதத்திலிருந்து ஓர் ஆயத்தை (வசனத்தை) ஓதிக்கொண்டிருந்தேன். அப்போது எனக்குப் பின்னால் ஒருவர், "இப்னு அப்பாஸைப் பின்தொடர்ந்து செல்லுங்கள் (அவரைப் பிடியுங்கள்)!" என்று (யாரோ ஒருவரிடம்) அழைத்ததைக் கேட்டேன். (திரும்பிப் பார்த்தால்) அது அமீருல் முஃமினீன் உமர் (ரழி) அவர்களாக இருந்தார்கள்.

நான், "(நான் ஓதிய இந்த முறைக்காக) உபை இப்னு கஅப் (ரழி) அவர்களை உங்களுக்கு நான் பொறுப்பாக்குகிறேன் (அவரிடமே நான் இதைக் கற்றேன்)" என்று கூறினேன். அதற்கு உமர் (ரழி), "நான் உன்னிடமிருந்து கேட்டது போன்றே அவர் உனக்கு ஓதிக்கொடுத்தாரா?" என்று கேட்டார். நான் "ஆம்" என்றேன்.

நான், "அவ்வாறாயின் என்னுடன் ஒரு தூதரை அனுப்புங்கள்" என்று கூறினேன். உமர் (ரழி) (ஒரு தூதரை அழைத்து), "இவருடன் உபை இப்னு கஅப் அவர்களிடம் சென்று, உபை அவ்வாறே ஓதிக்கொடுக்கிறாரா என்று பார்த்து வா!" என்று கூறினார். நானும் உமர் (ரழி) அவர்களின் தூதரும் உபை இப்னு கஅப் (ரழி) அவர்களிடம் சென்றோம். நான், "உபை அவர்களே! நான் அல்லாஹ்வின் வேதத்திலிருந்து ஓர் ஆயத்தை ஓதியபோது, உமர் இப்னு கத்தாப் (ரழி) எனக்குப் பின்னால் வந்து (என்னைத் தடுத்து) அழைத்தார்கள். நான், 'உபை இப்னு கஅப் அவர்களை உங்களுக்கு நான் பொறுப்பாக்குகிறேன்' என்று கூறியதால் (அதை உறுதிப்படுத்த) என்னுடன் தமது தூதரை அனுப்பியுள்ளார். நான் ஓதியவாறே நீங்கள் எனக்கு ஓதிக்கொடுத்தீர்களா?" என்று கேட்டேன். உபை (ரழி) "ஆம்" என்றார்.

உடனே அந்தத் தூதர் உமர் (ரழி) அவர்களிடம் (தகவலுடன்) திரும்பிச் சென்றார். நான் எனது வேலையைப் பார்க்கச் சென்றுவிட்டேன். (பின்னர் ஒரு நேரத்தில்) உமர் (ரழி) அவர்கள் உபை (ரழி) அவர்களிடம் சென்றார்கள். அப்போது உபை (ரழி) அவர்கள் தமது தலையைக் கழுவி முடித்திருந்தார்கள்; அவரது அடிமைப் பெண் அவருக்குச் சீப்பைக் கொண்டு தாடியைச் சீவிவிட்டுக்கொண்டிருந்தார். உபை (ரழி) அவர்கள், "அமீருல் முஃமினீன் அவர்களே, வருக! நலம் விசாரிக்க வந்தீர்களா அல்லது ஏதாவது தேவைக்காக வந்தீர்களா?" என்று கேட்டார்.

உமர் (ரழி), "தேவைக்காகவே வந்தேன்" என்று கூறிவிட்டு அமர்ந்தார். அவருடன் அவரது இரண்டு பணியாளர்களும் இருந்தனர். உபை (ரழி) அவர்களின் தாடியைச் சீவி முடித்து, தலையின் வலப்பக்க முடியை வாரி, பின்னர் அவர் தமது இடப்பக்கத்தைத் திருப்பிக் கொடுக்க அதையும் வாரி முடிக்கும்வரை உமர் (ரழி) (காத்திருந்தார்). அனைத்தையும் முடித்ததும் உபை (ரழி) உமர் (ரழி) அவர்களை முன்னோக்கி, "அமீருல் முஃமினீன் அவர்களின் தேவை என்ன?" என்று கேட்டார்.

உமர் (ரழி), "உபை அவர்களே! எதற்காக நீங்கள் மக்களை (குர்ஆன் ஓதுவதில் கடினமான முறைகளைக் கூறி) நிராசையடையச் செய்கிறீர்கள்?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு உபை (ரழி), "அமீருல் முஃமினீன் அவர்களே! நான் ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்களிடமிருந்து குர்ஆனை அது (இறங்கிய) பசுமையான (புத்தம் புதிய) நிலையிலேயே நேரடியாகப் பெற்றிருக்கிறேன்" என்றார்.

உமர் (ரழி), "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நீங்கள் (இந்த ஓதல் முறையிலிருந்து) பின்வாங்கப்போவதில்லை, நானும் (மக்களின் குழப்பத்தைக் கண்டு) அமைதியாக இருக்கப்போவதில்லை" என்று மூன்று முறை கூறிவிட்டு, அங்கிருந்து எழுந்து சென்றுவிட்டார்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ أَخْبَرَنَا الْعَبَّاسُ بْنُ الْوَلِيدِ بْنِ مَزِيدٍ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ شُعَيْبِ بْنِ شَابُورٍ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْعَلَاءِ بْنِ زَبْرٍ عَنْ بُسْرِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ أَنَّهُ كَانَ يَقْرَأُ {إِذْ جَعَلَ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي قُلُوبِهِمُ الْحَمِيَّةَ حَمِيَّةَ الْجَاهِلِيَّةِ} [الفتح 26] وَلَوْ حَمَيْتُمْ كَمَا حَمُوا لَفَسَدَ الْمَسْجِدُ الْحَرَامُ {فَأَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَى رَسُولِهِ} [الفتح 26] فَبَلَغَ ذَلِكَ عُمَرَ فَاشْتَدَّ عَلَيْهِ فَبَعَثَ إِلَيْهِ وَهُوَ يَهْنَأُ نَاقَةً لَهُ فَدَخَلَ عَلَيْهِ فَدَعَا نَاسًا مِنْ أَصْحَابِهِ فِيهِمْ زَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ فَقَالَ مَنْ يَقْرَأُ مِنْكُمْ سُورَةَ الْفَتْحِ؟ فَقَرَأَ زَيْدٌ عَلَى قِرَاءَتِنَا الْيَوْمَ فَغَلَّظَ لَهُ عُمَرُ فَقَالَ لَهُ أُبَيٌّ أَأَتَكَلَّمُ؟ فَقَالَ تَكَلَّمْ لَقَدْ عَلِمْتَ «أَنِّي كُنْتُ §أَدْخُلُ عَلَى النَّبِيِّ ﷺ وَيُقْرِئُنِي وَأَنْتُمْ بِالْبَابِ فَإِنْ أَحْبَبْتَ أَنْ أُقْرِئَ النَّاسَ عَلَى مَا أَقْرَأَنِي أَقْرَأَتْ وَإِلَّا لَمْ أُقْرِئْ حَرْفًا مَا حَيِيتُ» قَالَ بَلْ أَقْرِئِ النَّاسَ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
உபை பின் கஅப் (ரலி) அவர்கள் (சூரா அல்-ஃபத்ஹ் 26-வது வசனத்தை) பின்வருமாறு ஓதக்கூடியவர்களாக இருந்தார்கள்:

"[இத் ஜஅலல்லதீன கஃபரூ ஃபீ குலூபிஹிமுல் ஹமிய்யத ஹமிய்யதல் ஜாஹிலிய்யதி] (நிராகரிப்பவர்கள் தங்கள் உள்ளங்களில் அறியாமைக் காலத்து வரட்டுப் பிடிவாதத்தை ஏற்படுத்திக் கொண்ட போது,) [வலவ் ஹமைதும் கமா ஹமூ லஃபஸதல் மஸ்ஜிதுல் ஹராம்] (அவர்கள் பிடிவாதம் பிடித்தது போன்று நீங்களும் பிடிவாதம் பிடித்திருந்தால் மஸ்ஜிதுல் ஹராம் சீர்குலைந்திருக்கும்/பாழாகியிருக்கும்.) [ஃபஅன்ஸலல்லாஹு ஸகீனதஹு அலா ரஸூலிஹி] (அப்போது அல்லாஹ் தனது தூதர் மீது தனது அமைதியை இறக்கியருளினான்)."

இச்செய்தி உமர் (ரலி) அவர்களுக்கு எட்டியபோது, அது அவர்களுக்குக் கடினமாக (வருத்தமாக) இருந்தது. உடனே உபை (ரலி) அவர்களை அழைத்து வர ஆளனுப்பினார்கள். அப்போது உபை (ரலி) அவர்கள் தனது ஒட்டகம் ஒன்றிற்கு (சொறி நோய்க்காக) தார் பூசிக் கொண்டிருந்தார்கள். பின்னர் அவர் உமர் (ரலி) அவர்களிடம் வந்தார்கள். உமர் (ரலி) அவர்கள், ஸைத் பின் ஸாபித் (ரலி) உட்பட தனது தோழர்கள் சிலரை அங்கே அழைத்திருந்தார்கள். "உங்களில் யார் சூரா அல்-ஃபத்ஹ் அத்தியாயத்தை ஓதுவார்?" என்று உமர் (ரலி) கேட்டார்கள். ஸைத் (ரலி) அவர்கள், இன்று நாம் ஓதுகின்ற (குர்ஆன் பிரதியில் உள்ள) முறைப்படி அதனை ஓதிக் காட்டினார்கள்.

அப்போது உமர் (ரலி) அவர்கள் உபை (ரலி) அவர்களிடம் (அவர் ஓதிய முறை குறித்து) கடினமாகப் பேசினார்கள். அதற்கு உபை (ரலி) அவர்கள், "நான் பேசலாமா?" என்று கேட்டார்கள். உமர் (ரலி) அவர்கள், "பேசுங்கள்" என்றார்கள்.

உபை (ரலி) கூறினார்கள்: "நான் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் (தனியாக) உள்ளே செல்வேன், நபியவர்கள் எனக்கு ஓதிக் கற்றுக் கொடுப்பார்கள்; அப்போது நீங்கள் அனைவரும் வாசலில்தான் (காத்துக்) கொண்டிருப்பீர்கள் என்பது உங்களுக்குத் தெரியும். நபி (ஸல்) அவர்கள் எனக்கு எதை ஓதிக் கொடுத்தார்களோ, அதன்படி நான் மக்களுக்குக் கற்றுக் கொடுக்க வேண்டும் என்று நீங்கள் விரும்பினால், நான் அவ்வாறே கற்றுக் கொடுப்பேன். இல்லையென்றால், நான் உயிருடன் இருக்கும் வரை ஒரு எழுத்தைக் கூட யாருக்கும் கற்றுக் கொடுக்க மாட்டேன்."

அதற்கு உமர் (ரலி) அவர்கள், "இல்லை, (அவ்வாறல்ல) நீங்கள் மக்களுக்கே கற்றுக் கொடுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

(குறிப்பு: இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்ட ஒரு ஆதாரப்பூர்வமான (ஸஹீஹான) ஹதீஸ் ஆகும்; ஆயினும் அவர்கள் இதனைத் தங்களது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ عِصْمَةَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ الْعَدْلُ ثنا السَّرِيُّ بْنُ خُزَيْمَةَ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الرَّقَاشِيُّ ثنا جَعْفَرُ بْنُ سُلَيْمَانَ ثنا أَبُو عِمْرَانَ الْجَوْنِيُّ عَنْ جُنْدُبٍ قَالَ «§أَتَيْتُ الْمَدِينَةَ لِأَتَعَلَّمَ الْعِلْمَ فَلَمَّا دَخَلْتُ مَسْجِدَ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ إِذَا النَّاسُ فِيهِ حِلَقٌ يَتَحَدَّثُونَ» قَالَ فَجَعَلْتُ أَمْضِي حَتَّى انْتَهَيْتُ إِلَى حَلْقَةٍ فِيهَا رَجُلٌ شَاحِبٌ عَلَيْهِ ثَوْبَانِ كَأَنَّمَا قَدِمَ مِنْ سَفَرٍ فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ هَلَكَ أَصْحَابُ الْعِقْدِ وَرَبِّ الْكَعْبَةِ وَلَا آسَى عَلَيْهِمْ يَقُولُهَا ثَلَاثًا هَلَكَ أَصْحَابُ الْعِقْدِ وَرَبِّ الْكَعْبَةِ هَلَكَ أَصْحَابُ الْعِقْدِ وَرَبِّ الْكَعْبَةِ هَلَكَ أَصْحَابُ الْعِقْدِ وَرَبِّ الْكَعْبَةِ قَالَ فَجَلَسْتُ إِلَيْهِ فَتَحَدَّثَ مَا قُضِيَ لَهُ ثُمَّ قَامَ فَسَأَلْتُ عَنْهُ فَقَالُوا هَذَا سَيِّدُ النَّاسِ أُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ قَالَ فَتَبِعْتُهُ حَتَّى أَتَى مَنْزِلَهُ فَإِذَا هُوَ رَثُّ الْمَنْزِلِ رَثُّ الْكِسْوَةِ رَثُّ الْهَيْئَةِ يُشْبِهُ أَمْرُهُ بَعْضُهُ بَعْضًا فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَرَدَّ عَلَيَّ السَّلَامَ قَالَ ثُمَّ سَأَلَنِي مِمَّنْ أَنْتَ؟ قَالَ قُلْتُ مِنْ أَهْلِ الْعِرَاقِ قَالَ أَكْثَرُ شَيْءٍ سُؤَالًا وَغَضِبَ قَالَ فَاسْتَقْبَلْتُ الْقِبْلَةَ ثُمَّ جَثَوْتُ عَلَى رُكْبَتِي وَرَفَعْتُ يَدَيَّ هَكَذَا وَمَدَّ ذِرَاعَيْهِ فَقُلْتُ اللَّهُمَّ إِنَّا نَشْكُوهُمْ إِلَيْكَ إِنَّا نُنْفِقُ نَفَقَاتِنَا وَنُنْصِبُ أَبْدَانَنَا وَنُرَجِّلُ مَطَايَانَا ابْتِغَاءَ الْعِلْمِ فَإِذَا لَقِينَاهُمْ تَجَهَّمُوا لَنَا وَقَالُوا لَنَا قَالَ فَبَكَى أُبَيٌّ وَجَعَلَ يَتَرَضَّانِي وَيَقُولُ وَيْحَكَ إِنِّي لَمْ أَذْهَبْ هُنَاكَ ثُمَّ قَالَ أُبَيٌّ أُعَاهِدُكَ لَإِنْ أَبْقَيْتَنِي إِلَى يَوْمِ الْجُمُعَةِ لَأَتَكَلَّمَنَّ بِمَا سَمِعْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ لَا أَخَافُ فِيهِ لَوْمَةَ لَائِمٍ قَالَ «ثُمَّ انْصَرَفْتُ عَنْهُ وَجَعَلْتُ أَنْتَظِرُ يَوْمَ الْجُمُعَةِ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ الْخَمِيسِ خَرَجْتُ لِبَعْضِ حَاجَتِي فَإِذَا الطُّرُقُ مَمْلُوءَةٌ مِنَ النَّاسِ لَا آخُذُ فِي سِكَّةٍ إِلَّا اسْتَقْبَلَنِي النَّاسُ» قَالَ فَقُلْتُ مَا شَأْنُ النَّاسِ؟ قَالُوا إِنَّا نَحْسِبُكَ غَرِيبًا قَالَ قُلْتُ «أَجَلْ» قَالُوا مَاتَ سَيِّدُ الْمُسْلِمِينَ أُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ قَالَ «فَلَقِيتُ أَبَا مُوسَى بِالْعِرَاقِ فَحَدَّثْتُهُ» فَقَالَ هَلَّا كَانَ يَبْقَى حَتَّى تُبَلِّغَنَا مَقَالَتَهُ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» على شرط مسلم
ஜுன்துப் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

நான் மார்க்க அறிவைக் கற்றுக்கொள்வதற்காக மதீனாவிற்கு வந்தேன். நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் பள்ளிவாசலுக்குள் நுழைந்தபோது, அங்கே மக்கள் (கல்வி கற்பதற்காகப்) பல வட்டங்களாக அமர்ந்து பேசிக்கொண்டிருப்பதைக் கண்டேன். நான் (அப்படியே) நடந்து சென்று ஒரு (குறிப்பிட்ட) வட்டத்தை அடைந்தேன். அங்கே பயணத்திலிருந்து வந்தவரைப் போலத் தோற்றமளிக்கும், மெலிந்த முகமுடைய, இரண்டு (பழைய) ஆடைகளை அணிந்த ஒரு மனிதர் இருந்தார்.

அவர் கூறுவதை நான் செவியுற்றேன்: "கஅபாவின் இறைவன் மீது சத்தியமாக! அதிகாரத்தில் உள்ளவர்கள் (தலைவர்கள்) அழிந்துவிட்டார்கள். அவர்களைப் பற்றி நான் கவலைப்படமாட்டேன்" என்று மூன்று முறை கூறினார். (அதாவது) "கஅபாவின் இறைவன் மீது சத்தியமாக! அதிகாரத்தில் உள்ளவர்கள் அழிந்துவிட்டார்கள், கஅபாவின் இறைவன் மீது சத்தியமாக! அதிகாரத்தில் உள்ளவர்கள் அழிந்துவிட்டார்கள், கஅபாவின் இறைவன் மீது சத்தியமாக! அதிகாரத்தில் உள்ளவர்கள் அழிந்துவிட்டார்கள்" (என்று கூறினார்). நான் அவருக்கு அருகில் அமர்ந்தேன். அவருக்கு (அல்லாஹ்வினால்) விதிக்கப்பட்டிருந்த வரை அவர் பேசினார்; பின்னர் அவர் எழுந்து சென்றார்.

நான் அவரைப் பற்றி (அங்கிருந்தவர்களிடம்) விசாரித்தேன். அதற்கு அவர்கள், "இவர்தான் மக்களின் தலைவரான உபை இப்னு கஅப் (ரலி)" என்று கூறினார்கள். அவர் தனது வீட்டை அடையும் வரை நான் அவரைப் பின்தொடர்ந்து சென்றேன். (அவரது) வீடு மிகவும் எளிமையானதாக (சிதிலமடைந்து) இருந்தது. அவரது ஆடையும் பழையதாக இருந்தது, அவரது தோற்றமும் எளிமையாக இருந்தது. அவரது (வாழ்க்கை) நிலைகள் அனைத்தும் ஒன்றோடொன்று (எளிமையில்) ஒத்திருந்தன. நான் அவருக்கு ஸலாம் கூறினேன். அவர் எனது ஸலாமுக்கு பதிலளித்தார். பின்னர் அவர் என்னிடம், "நீ யார்? (எங்கிருந்து வருகிறாய்?)" என்று கேட்டார். நான், "ஈராக்வாசிகளில் ஒருவன்" என்று கூறினேன். அதைக் கேட்ட அவர், "(ஈராக்வாசிகளாகிய நீங்கள்) அதிகமாகக் கேள்விகள் கேட்பவர்களா?" என்று கூறிவிட்டு (சற்றே) கோபமடைந்தார்.

உடனே நான் கிப்லாவை முன்னோக்கி, எனது முழங்காலிட்டு அமர்ந்து, என் கைகளை இவ்வாறு உயர்த்தி (விரித்து)ப் பிரார்த்தனை செய்தேன்: "இறைவா! இவர்களைப் பற்றி உன்னிடமே நாங்கள் முறையிடுகிறோம். மார்க்க அறிவைத் தேடி நாங்கள் எங்கள் செல்வங்களைச் செலவழிக்கிறோம், எங்கள் உடல்களை வருத்துகிறோம், எங்கள் வாகனங்களை (நெடுந்தூரம்) ஓட்டி வருகிறோம். ஆனால், நாங்கள் இவர்களைச் சந்திக்கும்போது, இவர்கள் எங்கள் முகத்தில் கடுகடுத்து (சிடுசிடுத்து), எங்களிடம் (கடுமையாகப்) பேசுகிறார்கள்".

இதைக் கேட்டதும் உபை (ரலி) அவர்கள் அழத் தொடங்கினார்கள். மேலும், என்னைச் சமாதானப்படுத்தும் விதமாக, "உனக்குக் கேடுதான்! (வருந்தாதே), நான் அந்த (உன்னை நோவினை செய்யும்) நோக்கத்திற்காக அவ்வாறு கூறவில்லை" என்று கூறினார்கள். பின்னர் உபை (ரலி) அவர்கள், "வெள்ளிக்கிழமை வரை அல்லாஹ் என்னை உயிரோடு வைத்தால், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து நான் செவியுற்றதை (மறைக்காமல்) உன்னிடம் எடுத்துரைப்பேன் என்று உனக்கு வாக்களிக்கிறேன். அதில் பழிப்பவரின் எந்தப் பழிச்சொல்லுக்கும் நான் அஞ்சமாட்டேன்" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர் நான் அவரிடமிருந்து விடைபெற்றுச் சென்று, வெள்ளிக்கிழமைக்காகக் காத்திருந்தேன். வியாழக்கிழமை வந்தபோது, எனது சில தேவைகளுக்காக நான் வெளியே சென்றேன். அப்போது வீதிகள் முழுவதும் மக்கள் கூட்டத்தால் நிரம்பியிருப்பதைக் கண்டேன். நான் எந்தப் பாதையில் சென்றாலும் மக்கள் (கூட்டமாக) என்னை எதிர்கொண்டு வந்தனர். நான், "மக்களுக்கு என்ன நேர்ந்தது?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "நாங்கள் உன்னை ஒரு புதியவர் (அந்நியர்) என்று கருதுகிறோம் (அதனால் உனக்குத் தெரியவில்லை)" என்று கூறினார்கள். நான், "ஆம்" என்றேன். அவர்கள், "முஸ்லிம்களின் தலைவரான உபை இப்னு கஅப் (ரலி) அவர்கள் இறந்துவிட்டார்கள்" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர் நான் ஈராக்கில் அபூமூஸா (அல்-அஷ்அரி) அவர்களைச் சந்தித்து, இந்த நிகழ்வைப் பற்றி அவரிடம் கூறினேன். அதற்கு அவர், "அவர் (உபை) கூறவிருந்த அந்தச் செய்தியை உமக்கு அறிவிக்கும் வரை அவர் உயிருடன் இருந்திருக்கக் கூடாதா?" என்று (கவலையோடு) கூறினார்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ الْجَبَّارِ ثنا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى عُمَرَ وَهُوَ بِعَرَفَةَ فَقَالَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ جِئْتُ مِنَ الْكُوفَةِ وَتَرَكْتُ بِهَا مَنْ يُمْلِي الْمَصَاحِفَ عَنْ ظَهْرِ قَلْبِهِ قَالَ فَغَضِبَ عُمَرُ وَانْتَفَخَ حَتَّى كَادَ يَمْلَأُ مَا بَيْنَ شُعْبَتَيِ الرَّجُلِ ثُمَّ قَالَ وَيْحَكَ مَنْ هُوَ؟ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْعُودٍ فَمَا زَالَ يُطْفِئُ وَيُسَرِّي الْغَضَبَ حَتَّى عَادَ إِلَى حَالِهِ الَّتِي كَانَ عَلَيْهَا ثُمَّ قَالَ وَيْحَكَ وَاللَّهِ مَا أَعْلَمُهُ بَقِيَ أَحَدٌ مِنَ الْمُسْلِمِينَ هُوَ أَحَقُّ بِذَلِكَ مِنْهُ سَأُحَدِّثُكَ عَنْ ذَلِكَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ لَا يَزَالُ يَسْمُرُ فِي الْأَمْرِ مِنْ أَمْرِ الْمُسْلِمِينَ عِنْدَ أَبِي بَكْرٍ وَأَنَّهُ سَمَرَ عِنْدَهُ ذَاتَ لَيْلَةٍ وَأَنَا مَعَهُ ثُمَّ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ وَخَرَجْنَا نَمْشِي مَعَهُ فَإِذَا رَجُلٌ قَائِمٌ يُصَلِّي فِي الْمَسْجِدِ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ يَسْتَمِعُ قِرَاءَتَهُ فَلَمَّا أَعْيَانَا أَنْ نَعْرِفَ مَنِ الرَّجُلُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «§مَنْ سَرَّهُ أَنْ يَقْرَأَ الْقُرْآنَ كَمَا أُنْزِلَ فَلْيَقْرَأْهُ عَلَى ابْنِ أُمِّ عَبْدٍ» ثُمَّ جَلَسَ الرَّجُلُ يَدْعُو فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ يَقُولُ لَهُ «سَلْ تُعْطَهْ» فَقَالَ عُمَرُ فَقُلْتُ «وَاللَّهِ لَأَغْدُوَنَّ إِلَيْهِ فَلَأُبَشِّرَنَّهُ» قَالَ «فَغَدَوْتُ إِلَيْهِ لِأُبَشِّرَهُ فَوَجَدْتُ أَبَا بَكْرٍ قَدْ سَبَقَنِي فَبَشَّرَهُ فَوَاللَّهِ مَا سَابَقْتُهُ إِلَى خَيْرٍ قَطُّ إِلَّا سَبَقَنِي إِلَيْهِ» على شرط البخاري ومسلم
அல்கமா (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

உமர் (ரலி) அவர்கள் அரஃபா பெருவெளியில் இருந்தபோது, அவர்களிடம் ஒரு மனிதர் வந்து, "அமீருல் முஃமினீன் அவர்களே! நான் கூஃபாவிலிருந்து வருகிறேன். குர்ஆன் பிரதிகளை (முஸ்ஹஃப்களை) எவ்விதக் குறிப்புமின்றித் தமது நினைவாற்றலிலிருந்தே (மனப்பாடமாகச்) சொல்லி எழுதச் செய்யும் ஒருவரை நான் அங்கு விட்டு வந்துள்ளேன்" என்று கூறினார்.

இதைக் கேட்ட உமர் (ரலி) அவர்கள் (யாரோ தகுதியற்றவர் இச்செயலைச் செய்கிறாரோ என்ற அச்சத்தில்) கடுமையாகக் கோபமடைந்தார்கள். அவர்கள் எந்தளவு ஆவேசமடைந்தார்கள் என்றால், அவர்களது உடல் வீங்கி (அம்மனிதருக்கும் அவர்களுக்குமான) இடைவெளியை நிரப்பும் அளவுக்கு ஆனது. பின்னர், "உனக்குக் கேடுதான்! யார் அவர்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அம்மனிதர், "அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத் (ரலி)" என்றார்.

(அவர் பெயரைச் செவியுற்றதும்) உமர் (ரலி) அவர்களின் கோபம் மெல்ல மெல்லத் தணிந்து, அவர்கள் தமது இயல்பு நிலைக்குத் திரும்பினார்கள். பின்னர் உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"உனக்குக் கேடுதான்! அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! இச்செயலைச் செய்வதற்கு (அதாவது குர்ஆனை மனப்பாடமாகச் சொல்லி எழுதச் செய்வதற்கு) அவரை விடத் தகுதியான எவரும் முஸ்லிம்களில் எஞ்சியிருப்பதாக எனக்குத் தெரியவில்லை. இது குறித்து (நபியவர்கள் அவரிடம் காட்டிய சிறப்பை) நான் உனக்குக் கூறுகிறேன் (கேள்):

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இரவில் அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களுடன் விழித்திருந்து முஸ்லிம்களின் விவகாரங்கள் குறித்துப் பேசிக் கொண்டிருப்பார்கள். அவ்வாறு ஒரு நாள் இரவில் அவர்கள் பேசிக் கொண்டிருந்தபோது, நானும் அவர்களுடன் இருந்தேன். பின்னர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (அங்கிருந்து) வெளியே புறப்பட்டார்கள். நாங்களும் அவர்களுடன் நடந்து சென்றோம். அப்போது பள்ளிவாசலில் ஒரு மனிதர் நின்று தொழுது கொண்டிருந்தார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் நின்று அவரது குர்ஆன் ஓதலுக்குச் செவிமடுத்தார்கள். அம்மனிதர் யார் என்று எங்களால் அடையாளம் காண முடியாத நிலையில், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், ‘குர்ஆன் எவ்வாறு (புதிதாக) அருளப்பட்டதோ அதே போன்ற (தூய்மையான) நிலையில் அதை ஓதுவதற்கு யார் விரும்புகிறாரோ, அவர் இப்னு உம்மி அப்தின் (அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூதின்) ஓதும் முறைப்படி அதை ஓதட்டும்!’ என்று கூறினார்கள்.

பின்னர், அம்மனிதர் அமர்ந்து துஆ (பிரார்த்தனை) செய்தார். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம், ‘கேளுங்கள், உங்களுக்குத் தரப்படும்! (கேளுங்கள், உங்களுக்குத் தரப்படும்!)’ என்று கூறலானார்கள்."

உமர் (ரலி) அவர்கள் மேலும் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! நாளை காலை அவரிடம் சென்று இந்த நற்செய்தியை நான் அவருக்குச் சொல்வேன் என்று (எனக்குள்) கூறிக்கொண்டேன். நான் அவருக்கு நற்செய்தி சொல்வதற்காக மறுநாள் காலை அவரிடம் சென்றேன். ஆனால், எனக்கு முன்பாகவே அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் முந்திக்கொண்டு அவருக்கு அந்த நற்செய்தியைச் சொல்லிவிட்டதைக் கண்டேன். அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! நற்செயல்கள் எதிலும் நான் அவருடன் போட்டியிட்டாலும், அனைத்திலும் அவரே என்னை முந்திவிடுவார்."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَاهُ أَبُو بَكْرِ بْنُ آدَمَ الْحَافِظُ بِالْكُوفَةِ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْحَضْرَمِيُّ ثنا الْقَاسِمُ بْنُ بِشْرِ بْنِ مَعْرُوفٍ ثنا مُصْعَبُ بْنُ الْمِقْدَامِ الْخَثْعَمِيُّ ثنا سُفْيَانُ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ عَنْ عُمَرَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ قَالَ «§مَنْ أَحَبَّ أَنْ يَقْرَأَ الْقُرْآنَ غَضًّا كَمَا أُنْزِلَ فَلْيَقْرَأْهُ عَلَى قِرَاءَةِ ابْنِ أُمِّ عَبْدٍ» حَدِيثُ عَلْقَمَةَ عَنْ عُمَرَ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ وَأَتَوَهَمُهُمَا لَمْ يَصِحَّ عِنْدَهُمَا سَمَاعُ عَلْقَمَةَ بْنِ قَيْسٍ مِنْ عُمَرَ وَاللَّهُ أَعْلَمُ وَلَهُ شَاهِدٌ مُفَسَّرٌ مِنْ حَدِيثِ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ
உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "குர்ஆன் (முதன்முதலில்) எவ்வாறு அருளப்பட்டதோ, அவ்வாறே (அதன் தூய்மை மாறாமல்) பசுமையாக ஓதுவதற்கு யார் விரும்புகிறாரோ, அவர் இப்னு உம்மு அப்தின் (அப்துல்லாஹ் இப்னு மஸ்ஊதின்) ஓதும் முறையில் அதனை ஓதிக்கொள்ளட்டும்."

உமர் (ரலி) அவர்களிடமிருந்து அல்கமா அறிவிக்கும் இந்த ஹதீஸ், புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோரின் நிபந்தனைகளின்படி ஆதாரப்பூர்வமானது (ஸஹீஹ்) ஆகும். எனினும், அவர்கள் இருவரும் இதனைத் தங்களது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை. அல்கமா பின் கைஸ் அவர்கள் உமர் (ரலி) அவர்களிடமிருந்து நேரடியாகச் செவியுற்றது (ஸமாஉ) அந்த இரு அறிஞர்களுக்கும் (உறுதியாகத் தெரியாததால்) ஆதாரப்பூர்வமாக அமையவில்லை என நான் கருதுகிறேன். அல்லாஹ்வே நன்கறிந்தவன். மேலும், இதற்கு விளக்கமளிக்கும் விதமாக அம்மார் பின் யாஸிர் (ரலி) அவர்களின் ஹதீஸ் ஒன்றும் சான்றாக உள்ளது.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَاهُ أَبُو مُحَمَّدٍ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ جَعْفَرٍ الْفَارِسِيُّ ثنا يَعْقُوبُ بْنُ سُفْيَانَ الْفَارِسِيُّ ثنا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْأُوَيْسِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرِ بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ صَخْرٍ الْأَيْلِيِّ عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ مَرَّ بِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ وَهُوَ يَقْرَأُ حَرْفًا حَرْفًا فَقَالَ «§مَنْ سَرَّهُ أَنْ يَقْرَأَ الْقُرْآنَ كَمَا أُنْزِلَ فَلْيَقْرَأْهُ عَلَى قِرَاءَةِ ابْنِ مَسْعُودٍ» سكت عنه الذهبي في التلخيص
அம்மார் பின் யாசிர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் (குர்ஆனை) ஒவ்வொரு எழுத்தாக (மிகவும் தெளிவாகவும் நிதானமாகவும்) ஓதிக்கொண்டிருந்தபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரைக் கடந்து சென்றார்கள். அப்போது அவர்கள், "குர்ஆன் (ஜிப்ரீல் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்கள் மூலம்) எவ்வாறு அருளப்பட்டதோ, அவ்வாறே அதனை ஓத எவர் விரும்புகிறாரோ, அவர் இப்னு மஸ்வூதின் ஓதும் முறைப்படி (அதாவது அவரது திலாவத் முறைப்படி) அதனை ஓதட்டும்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இது குறித்து (அறிஞர்கள்) மௌனம் காத்துள்ளனர் / கருத்துக் கூறவில்லை
سكت عنه
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ أَحْمَدُ بْنُ يَعْقُوبَ الثَّقَفِيُّ ثنا الْحَسَنُ بْنُ الْمُثَنَّى بْنِ مُعَاذٍ ثنا أَبِي ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَوْفٍ حَدَّثَنِي عُمَرُ بْنُ قَيْسٍ عَنْ أَبِي مَيْسَرَةَ عَمْرِو بْنِ شُرَحْبِيلَ قَالَ أَتَى عَلَيَّ رَجُلٌ وَأَنَا أُصَلِّي فَقَالَ ثَكِلَتْكَ أُمُّكَ أَلَا أَرَاكَ تُصَلِّي وَقَدْ أَمَرَ بِكِتَابِ اللَّهِ أَنْ يُمَزَّقَ كُلَّ مُمَزَّقٍ قَالَ فَتَجَوَّزْتُ فِي صَلَاتِي وَكُنْتُ أَجْلِسُ فَدَخَلْتُ الدَّارَ وَلَمْ أَجْلِسْ وَرَقِيتُ فَلَمْ أَجْلِسْ فَإِذَا أَنَا بِالْأَشْعَرِيِّ وَحُذَيْفَةَ وَابْنَ مَسْعُودٍ يَتَقَاوَلَانِ وَحُذَيْفَةُ يَقُولُ لِابْنِ مَسْعُودٍ ادْفَعْ إِلَيْهِمْ هَذَا الْمُصْحَفَ قَالَ «وَاللَّهِ لَا أَدْفَعُهُ إِلَيْهِمْ §أَقْرَأَنِي رَسُولُ اللَّهِ ﷺ بِضْعًا وَسَبْعِينَ سُورَةً ثُمَّ أَدْفَعُهُ إِلَيْهِمْ وَاللَّهِ لَا أَدْفَعُهُ إِلَيْهِمْ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
அபூ மைஸரா அம்ரு இப்னு ஷுரஹ்பீல் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

நான் தொழுதுகொண்டிருந்தபோது ஒரு மனிதர் என்னிடம் வந்து, "உம் தாய் உம்மை இழக்கட்டும்! (இது ஒரு அரபு வழக்குச் சொல்). அல்லாஹ்வின் வேதம் (தனிப்பட்ட பிரதிகள்) சுக்குநூறாகக் கிழித்தெறியப்பட வேண்டும் என்று (கலீஃபா உஸ்மான் ரலி அவர்களால்) கட்டளையிடப்பட்டிருக்கும் நிலையில், நீர் (நிதானமாகத்) தொழுது கொண்டிருப்பதை நான் பார்க்கிறேனே!" என்று கூறினார்.

(இதைக் கேட்ட) நான் எனது தொழுகையை விரைவாக முடித்துக்கொண்டேன். நான் (வழக்கமாகத் தொழுகைக்குப் பின் ஓரிடத்தில்) அமர்ந்திருப்பேன்; ஆனால், (அன்று பதற்றத்தில்) நான் வீட்டிற்குள் சென்றும் அமரவில்லை, (மேல் தளத்திற்கு) ஏறிச் சென்றும் அமரவில்லை. அப்போது, (அபூமூஸா) அல்-அஷ்அரீ, ஹுதைஃபா மற்றும் இப்னு மஸ்வூத் (ரலி) ஆகியோர் தங்களுக்குள் விவாதித்துக் கொண்டிருப்பதைக் கண்டேன்.

ஹுதைஃபா (ரலி), இப்னு மஸ்வூத் (ரலி) அவர்களிடம், "இந்த முஸ்ஹஃபை (உங்களிடமுள்ள குர்ஆன் பிரதியை, பொதுவான ஒருமைப்பாட்டிற்காக அதிகாரிகளிடம்) கொடுத்துவிடுங்கள்" என்று கூறிக் கொண்டிருந்தார்.

அதற்கு இப்னு மஸ்வூத் (ரலி), "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நான் இதை அவர்களிடம் கொடுக்க மாட்டேன். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எனக்கு எழுபதுக்கும் மேற்பட்ட (எழுபத்தி மூன்று முதல் எழுபத்தி ஒன்பது வரையிலான) சூராக்களை நேரடியாக ஓதிக்காட்டி (கற்றுத்) தந்துள்ளார்கள். (அவ்வளவு முக்கியத்துவம் வாய்ந்த) இதை அவர்களிடம் நான் கொடுக்க வேண்டுமா? அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக, நான் இதை அவர்களிடம் கொடுக்கவே மாட்டேன்!" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ أَيُّوبَ ثنا أَبُو حَاتِمٍ الرَّازِيُّ ثنا قَبِيصَةُ بْنُ عُقْبَةَ ثنا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ حَمْزَةَ بْنِ مَالِكٍ قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْعُودٍ «لَقَدْ §قَرَأْتُ مِنْ فِي رَسُولِ اللَّهِ ﷺ سَبْعِينَ سُورَةً» وَزَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ ذُو ذُؤَابَتَيْنِ يَلْعَبُ مَعَ الصِّبْيَانِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» وَلِهَذِهِ الزِّيَادَةِ شَاهِدٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِصحيح
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"நிச்சயமாக நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் திருவாயிலிருந்து (நேரடியாக) எழுபது அத்தியாயங்களை (சூராக்களை) ஓதி(க் கற்று)க்கொண்டேன். (அச்சமயத்தில்) ஸைத் பின் ஸாபித் (ரலி), இரண்டு முடிக் கற்றைகளை உடைய (சிறுவராக)க் குழந்தைகளுடன் விளையாடிக் கொண்டிருந்தார்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو الْحُسَيْنِ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ الْحَنْظَلِيُّ بِبَغْدَادَ ثنا أَبُو قِلَابَةَ ثنا يَحْيَى بْنُ حَمَّادٍ ثنا أَبُو عَوَانَةَ حَدَّثَنِي إِسْمَاعِيلُ بْنُ سَالِمِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْأَسَدِيُّ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مَسْعُودٍ يَقُولُ «§أَقْرَأَنِي رَسُولُ اللَّهِ ﷺ سَبْعِينَ سُورَةً أَحْكَمْتُهَا قَبْلَ أَنْ يُسْلِمَ زَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ» سكت عنه الذهبي في التلخيص
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எனக்கு எழுபது அத்தியாயங்களை (சூராக்களை) ஓதிக்காட்டினார்கள். ஸைத் பின் ஸாபித் (ரலி) அவர்கள் இஸ்லாத்தை ஏற்பதற்கு முன்பாகவே அவற்றை நான் (நன்கு கற்று) உறுதிப்படுத்திக் கொண்டேன்."

(இது குறித்து இமாம் அத்-தஹபீ அவர்கள் தமது 'அல்-தல்ஹீஸ்' நூலில் மௌனம் சாதித்துள்ளார்).
ஹதீஸ் தரம் : இது குறித்து (அறிஞர்கள்) மௌனம் காத்துள்ளனர் / கருத்துக் கூறவில்லை
سكت عنه
حَدَّثَنَا أَبُو عَمْرٍو عُثْمَانُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ السَّمَّاكِ إِمْلَاءً فِي مَسْجِدِهِ بِبَغْدَادَ ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ هَيْثَمٍ الْبَلَدِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ حَدَّثَنِي أَبُو سَلَمَةَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلَامٍ قَالَ قَعَدْنَا نَفَرٌ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ ﷺ فَقُلْنَا لَوْ نَعْلَمُ أَيُّ الْأَعْمَالِ أَحَبُّ إِلَى اللَّهِ عَمِلْنَا فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى {§سَبَّحَ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ كَبُرَ مَقْتًا عِنْدَ اللَّهِ أَنْ تَقُولُوا مَا لَا تَفْعَلُونَ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيَانٌ مَرْصُوصٌ} إِلَى آخِرِ السُّورَةِ وَقَرَأَهَا عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ زَادَ مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ فِي حَدِيثِهِ وَقَالَ لَنَا الْأَوْزَاعِيُّ «قَرَأَهَا عَلَيْنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ هَكَذَا» قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ «وَقَرَأَهَا عَلَيْنَا الْأَوْزَاعِيُّ هَكَذَا» قَالَ إِبْرَاهِيمُ «وَقَرَأَهَا عَلَيْنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ إِلَى آخِرِ السُّورَةِ هَكَذَا» قَالَ أَبُو عَمْرِو بْنُ السَّمَّاكِ «وَقَرَأَهَا عَلَيْنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْهَيْثَمِ إِلَى آخِرِ السُّورَةِ هَكَذَا» قَالَ الْحَاكِمُ «وَقَرَأَهَا عَلَيْنَا أَبُو عَمْرِو بْنُ السَّمَّاكِ مِنْ أَوَّلِ السُّورَةِ إِلَى آخِرِهَا هَكَذَا» وَقَرَأَهَا عَلَيْنَا الْحَاكِمُ مِنْ أَوَّلِ السُّورَةِ إِلَى آخِرِهَا «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
அப்துல்லாஹ் பின் ஸலாம் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நாங்கள் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களாகிய ஒரு குழுவினர் (ஒன்றாக) அமர்ந்திருந்தபோது, "அல்லாஹ்வுக்கு மிகவும் விருப்பமான செயல்கள் எவை என்று எங்களுக்குத் தெரிந்தால், (நிச்சயமாக) நாங்கள் அவற்றைச் செய்வோம்" என்று (எங்களுக்குள்) பேசிக்கொண்டோம். அப்போது அல்லாஹ் தஆலா (பின்வரும் வசனங்களை) இறக்கியருளினான்:

"வானங்களில் உள்ளவையும் பூமியில் உள்ளவையும் அல்லாஹ்வைத் துதிக்கின்றன. அவன் மிகைத்தவன்; ஞானமிக்கவன். ஈமான் கொண்டவர்களே! நீங்கள் செய்யாததை ஏன் சொல்கிறீர்கள்? நீங்கள் செய்யாததைச் சொல்வது அல்லாஹ்விடம் பெரும் கோபத்திற்குரியதாகிவிட்டது. ஈயத்தால் காய்ச்சப்பட்ட (உறுதியான) சுவரைப் போன்று அணிவகுத்து நின்று அல்லாஹ்வின் பாதையில் போரிடுபவர்களை நிச்சயமாக அல்லாஹ் நேசிக்கிறான்."

என்று அந்த அத்தியாயத்தின் (ஸூரத்துஸ் ஸஃப்) இறுதிவரை (வசனங்கள் இறங்கின). மேலும், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அதனை எங்களுக்கு ஓதிக்காட்டினார்கள்.

முஹம்மத் பின் கஸீர் தமது அறிவிப்பில் கூடுதலாகக் கூறுகிறார்: அல்-அவ்ஸாஈ அவர்கள், "யஹ்யா பின் அபீ கஸீர் அதனை எங்களுக்கு இவ்வாறே ஓதிக்காட்டினார்கள்" என்று எங்களிடம் கூறினார். முஹம்மத் பின் கஸீர் கூறினார்: "அல்-அவ்ஸாஈ அதனை எங்களுக்கு இவ்வாறே ஓதிக்காட்டினார்கள்." இப்ராஹீம் கூறினார்: "முஹம்மத் பின் கஸீர் அந்த அத்தியாயத்தின் இறுதிவரை எங்களுக்கு இவ்வாறே ஓதிக்காட்டினார்கள்." அபூ அம்ர் பின் அஸ்-ஸம்மாத் கூறினார்: "இப்ராஹீம் பின் அல்-ஹைஸம் அந்த அத்தியாயத்தின் இறுதிவரை எங்களுக்கு இவ்வாறே ஓதிக்காட்டினார்கள்." அல்-ஹாக்கிம் கூறினார்: "அபூ அம்ர் பின் அஸ்-ஸம்மாத் அந்த அத்தியாயத்தின் ஆரம்பம் முதல் இறுதிவரை எங்களுக்கு இவ்வாறே ஓதிக்காட்டினார்கள்." மேலும் அல்-ஹாக்கிம் அந்த அத்தியாயத்தின் ஆரம்பம் முதல் இறுதிவரை எங்களுக்கு இவ்வாறே ஓதிக்காட்டினார்.

"இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்ட ஆதாரப்பூர்வமான (ஸஹீஹ்) ஹதீஸாகும்; ஆயினும் அவர்கள் இருவரும் இதனைத் தங்களது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை."
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ مُحَمَّدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ يُوسُفَ الْفَقِيهُ ثنا عُثْمَانُ بْنُ سَعِيدٍ الدَّارِمِيُّ وَبِشْرُ بْنُ مُوسَى الْأَسَدِيُّ وَالْحَارِثُ بْنُ أَبِي أُسَامَةَ التَّمِيمِيُّ قَالُوا ثنا يَحْيَى بْنُ إِسْحَاقَ السَّيْلَحِينِيُّ ثنا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ أَبِي حَبِيبٍ أَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ شِمَاسَةَ حَدَّثَهُ عَنْ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ قَالَ كُنَّا حَوْلَ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ نُؤَلِّفُ الْقُرْآنَ إِذْ قَالَ «طُوبَى لِلشَّامِ» فَقِيلَ لَهُ وَلِمَ؟ قَالَ «إِنَّ مَلَائِكَةَ الرَّحْمَنِ بَاسِطَةٌ أَجْنِحَتَهَا عَلَيْهِمْ» رَوَاهُ جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَيُّوبَعلى شرط البخاري ومسلم
ஸைத் பின் ஸாபித் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைச் சுற்றி (அமர்ந்து) குர்ஆனைத் தொகுத்துக் (வசனங்களை முறைப்படுத்திக்) கொண்டிருந்தோம். அப்போது அவர்கள், "ஷாம் நாட்டிற்கு (பேரின்பமும்) நற்செய்தியும் உண்டாகட்டும்!" என்று கூறினார்கள். "ஏன் (அப்படிச் சொல்கிறீர்கள்), அல்லாஹ்வின் தூதரே?" என்று அவர்களிடம் கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், "ஏனெனில், அளவற்ற அருளாளனின் (ரஹ்மானின்) வானவர்கள் அதன் மீது தங்கள் சிறகுகளை விரித்து (பாதுகாப்பு அளித்துக்) கொண்டிருக்கிறார்கள்" என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَاهُ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ الْحَافِظُ ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ السَّعْدِيُّ ثنا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ ثنا أَبِي سَمِعْتُ يَحْيَىَ بْنَ أَيُّوبَ يُحَدِّثُ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ شِمَاسَةَ عَنْ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ قَالَ كُنَّا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ نُؤَلِّفُ الْقُرْآنَ مِنَ الرِّقَاعِ إِذْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «§طُوبَى لِلشَّامِ» فَقُلْنَا لِأَيِّ شَيْءٍ ذَاكَ؟ فَقَالَ «لِأَنَّ مَلَائِكَةَ الرَّحْمَنِ بَاسِطَةٌ أَجْنِحَتَهَا عَلَيْهِمْ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ وَفِيهِ الْبَيَانُ الْوَاضِحُ أَنَّ جَمْعَ الْقُرْآنِ لَمْ يَكُنْ مَرَّةً وَاحِدَةً فَقَدْ جُمِعَ بَعْضُهُ بِحَضْرَةَ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ ثُمَّ جُمِعَ بَعْضُهُ بِحَضْرَةِ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ وَالْجَمْعُ الثَّالِثُ هُوَ فِي تَرْتِيبِ السُّورَةِ كَانَ فِي خِلَافَةِ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ أَجْمَعِينَ
ஸைத் பின் ஸாபித் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் இருந்து கொண்டு, (தோல், துணி அல்லது மரப்பட்டை போன்ற) சிறு துண்டுகளில் (எழுதப்பட்டிருந்த) குர்ஆனைத் தொகுத்துக் (வசனங்களை வரிசைப்படுத்திக்) கொண்டிருந்தோம். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "ஷாம் தேசத்திற்கு நற்செய்தி (மகிழ்ச்சி/சுவனம்) உண்டாகட்டும்!" என்று கூறினார்கள். நாங்கள், "(அல்லாஹ்வின் தூதரே!) அது எதனால்?" என்று கேட்டோம். அதற்கு அவர்கள், "ஏனெனில், அளவற்ற அருளாளனின் (அர்ரஹ்மானின்) வானவர்கள் அதன் (ஷாம் தேசத்தின்) மீது தங்கள் இறக்கைகளை விரித்திருக்கிறார்கள்" என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بنُ أَحْمَدَ الْبَغْدَادِيُّ ثنا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ الْعَلَّافُ ثنا سَعِيدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ أَنْبَأَ مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرِ بْنِ أَبِي كَثِيرٍ ثنا شَرِيكُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي نَمِرٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي ذَرٍّ أَنَّهُ قَالَ دَخَلْتُ الْمَسْجِدَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَالنَّبِيُّ ﷺ يَخْطُبُ فَجَلَسْتُ قَرِيبًا مِنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ «§فَقَرَأَ النَّبِيُّ ﷺ سُورَةَ بَرَاءَةَ» فَقُلْتُ لِأُبَيٍّ مَتَى نَزَلَتْ هَذِهِ السُّورَةُ؟ قَالَ فَتَجَهَّمَنِي وَلَمْ يُكَلِّمْنِي قَالَ «وَذَكَرَ الْحَدِيثَ هَكَذَا وَجَدْتُهُ فِي كِتَابِي وَطَلَبْتُهُ فِي الْمَسَانِيدِ فَلَمْ أَجِدْهُ بِطُولِهِ الْحَدِيثُ بِإِسْنَادِهِ صَحِيحٌ» صحيح
அபூதர் (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
நான் வெள்ளிக்கிழமை (ஜும்ஆ நாளின் போது) பள்ளிவாசலுக்குள் நுழைந்தேன். அப்போது நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் உரை நிகழ்த்திக் கொண்டிருந்தார்கள். நான் உபை பின் கஅப் (ரலி) அவர்களுக்கு அருகில் அமர்ந்தேன். நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் 'சூரா பராஅத்' (அத்-தவ்பா அத்தியாயத்தை) ஓதினார்கள். நான் உபை (ரலி) அவர்களிடம், 'இந்த அத்தியாயம் எப்போது அருளப்பட்டது?' என்று கேட்டேன். அதற்கவர் (பதிலளிக்காமல்) என் மீது கோபப்பார்வை பார்த்தார்; என்னிடம் பேசவும் இல்லை.

(நூலாசிரியர் கூறுகிறார்: அவர் இந்த ஹதீஸை முழுமையாகக் குறிப்பிட்டார். இதை நான் எனது புத்தகத்தில் இவ்வாறே கண்டேன். மஸானீத் (ஹதீஸ் தொகுப்பு) நூல்களில் இதைத் தேடினேன், ஆனால் இதன் முழுமையான வடிவத்தை நான் காணவில்லை. இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஸஹீஹானது (ஆதாரப்பூர்வமானது).)
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ الْمَحْبُوبِيُّ ثنا سَعِيدُ بْنُ مَسْعُودٍ ثنا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى أَنْبَأَ إِسْرَائِيلُ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مُهَاجِرٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ أَيُّ الْقِرَاءَتَيْنِ تَرَوْنَ كَانَ آخِرَ الْقِرَاءَةِ؟ قَالُوا قِرَاءَةُ زَيْدٍ قَالَ لَا «إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ كَانَ §يَعْرِضُ الْقُرْآنَ كُلَّ سَنَةٍ عَلَى جِبْرِيلَ عَلَيْهِ السَّلَامُ فَلَمَّا كَانَتِ السَّنَةُ الَّتِي قُبِضَ فِيهَا عَرَضَهُ عَلَيْهِ عَرْضَتَيْنِ فَكَانَتْ قِرَاءَةُ ابْنِ مَسْعُودٍ آخِرَهُنَّ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ بِهَذِهِ السِّيَاقَةِ وَفَائِدَةُ الْحَدِيثِ ذِكْرُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (மக்களிடம்): "(குர்ஆனின்) இரண்டு ஓதல்களில் கடைசியானது எதுவென நீங்கள் கருதுகிறீர்கள்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், "ஜைத் (ரலி) அவர்களின் ஓதல்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

அதற்கு இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "இல்லை. நிச்சயமாக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒவ்வொரு ஆண்டும் ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்களிடம் குர்ஆனை ஓதிக்காட்டுவார்கள். அவர்கள் (அல்லாஹ்விடம்) கைப்பற்றப்பட்ட (மரணமடைந்த) ஆண்டில், அதனை (ஜிப்ரீல் அலை அவர்களிடம்) இருமுறை ஓதிக்காட்டினார்கள். எனவே, (அந்த) இறுதி ஓதல்களில் (அமைந்தது) இப்னு மஸ்வூத் (ரலி) அவர்களின் ஓதலாகும்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ نُصَيْرٍ الْخَلَدِيُّ ثنا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ الْبَغَوِيُّ بِمَكَّةَ ثنا حَجَّاجُ بْنُ الْمِنْهَالِ قَالَ ثنا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ سَمُرَةَ قَالَ §«عُرِضَ الْقُرْآنُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ ﷺ عَرَضَاتٍ» فَيَقُولُونَ إِنَّ قِرَاءَتِنَا هَذِهِ هِيَ الْعَرْضَةُ الْأَخِيرَةُ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الْبُخَارِيِّ بَعْضُهُ وَبَعْضُهُ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
ஸமுரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்குக் குர்ஆன் பலமுறை (ஜிப்ரீல் அலை அவர்களால்) ஓதிக்காட்டப்பட்டது. (அதனைக் கண்டவர்கள்/அறிந்தவர்கள்) "நிச்சயமாக எங்களின் இந்த ஓதுமுறைதான் (நபி ஸல் அவர்களின் வாழ்நாளின்) இறுதியான ஓதிக்காட்டலாகும்" என்று கூறுகிறார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
كِتَابُ قِرَاءَاتِ النَّبِيِّ ﷺ
நபி ﷺ அவர்களின் ஓதும் முறைகள் (கிராஅத்துகள்) பற்றிய பாடம்
سَمِعْتُ أَبَا الْعَبَّاسِ مُحَمَّدَ بْنَ يَعْقُوبَ يَقُولُ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الْحَكَمِ بْنِ أَعْيَنَ الْمِصْرِيُّ ثنا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ إِدْرِيسَ الشَّافِعِيُّ ثنا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ قُسْطَنْطِينَ قَالَ قَرَأْتُ عَلَى شِبْلٍ وَأَخْبَرَ شِبْلٌ أَنَّهُ قَرَأَ عَلَى عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ كَثِيرٍ وَأَخْبَرَ عَبْدُ اللَّهِ أَنَّهُ قَرَأَ عَلَى مُجَاهِدٍ وَأَخْبَرَ مُجَاهِدٌ أَنَّهُ قَرَأَ عَلَى ابْنِ عَبَّاسٍ وَأَخْبَرَ ابْنُ عَبَّاسٍ أَنَّهُ قَرَأَ عَلَى أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ وَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ §«قَرَأَ أُبَيٌّ عَلَى النَّبِيِّ ﷺ» قَالَ الشَّافِعِيُّ وَقَرَأْتُ عَلَى إِسْمَاعِيلَ بْنِ قُسْطَنْطِينَ وَكَانَ يَقُولُ «الْقُرَانُ اسْمٌ وَلَيْسَ بِمَهْمُوزٍ وَلَمْ يُؤْخَذْ مِنْ قَرَأْتُ وَلَوْ أُخِذَ مِنْ قَرَأْتُ كَانَ كُلُّ مَا قُرِئَ قُرْآنًا وَلَكِنَّهُ اسْمٌ لِلْقُرَانِ مِثْلُ التَّوْرَاةِ وَالْإِنْجِيلِ يُهْمَزُ قَرَأْتُ وَلَا يُهْمَزُ الْقُرَانُ»
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
உபை (பின் கஅப்) (ரலி) அவர்கள் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களுக்கு (குர்ஆனை) ஓதிக்காட்டினார்கள்.

இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நான் இஸ்மாயீல் பின் குஸ்தன்தீன் அவர்களிடம் (குர்ஆனை) ஓதிக்காட்டினேன். அவர்கள் (பின்வருமாறு) கூறுபவர்களாக இருந்தார்கள்:
"'குர்ஆன்' (القران) என்பது (இந்த வேதத்திற்குரிய ஒரு) பெயராகும்; அது 'ஹம்ஸா' (همزة) இடப்பட்டு உச்சரிக்கப்படுவதில்லை (அதாவது 'குர்ஆன்' என்று ஹம்ஸா இன்றி உச்சரிக்கப்படும்). மேலும், அது 'கராத்து' (قَرَأْتُ - நான் ஓதினேன்) என்ற சொல்லிலிருந்து பெறப்பட்டதல்ல. ஒருவேளை அது 'கராத்து' என்பதிலிருந்து பெறப்பட்டிருந்தால், ஓதப்படுகின்ற ஒவ்வொரு விஷயமும் 'குர்ஆன்' என்றே அழைக்கப்பட்டிருக்கும். மாறாக, தவ்ராத் மற்றும் இஞ்சீலைப் போன்று இதுவும் (இவ்வேதத்திற்குரிய) ஒரு தனிப் பெயராகும். 'கராத்து' (قَرَأْتُ) என்ற சொல்லில் 'ஹம்ஸா' உச்சரிக்கப்படும்; ஆனால் 'குர்ஆன்' (القران) என்பதில் 'ஹம்ஸா' உச்சரிக்கப்படாது."
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرٍ أَحْمَدُ بْنُ الْعَبَّاسِ ابْنُ الْإِمَامِ الْمُقْرِئُ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ الْبَغَوِيُّ ثنا خَلَفُ بْنُ هِشَامٍ الْمُقْرِئُ وَحَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حَمْزَةَ الْكِسَائِيُّ حَدَّثَنِي حُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ الْجُعْفِيُّ عَنْ حُمْرَانَ بْنِ أَعْيَنَ عَنْ أَبِي الْأَسْوَدِ الدِّيلِيِّ عَنْ أَبِي ذَرٍّ قَالَ جَاءَ أَعْرَابِيٌّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ ﷺ فَقَالَ يَا نَبِيءَ اللَّهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «§لَسْتُ بِنَبِيءِ اللَّهِ وَلَكِنِّي نَبِيُّ اللَّهِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ وَلَهُ شَاهِدٌ مُفَسِّرٌ بِإِسْنَادٍ لَيْسَ مِنْ شَرْطِ هَذَا الْكِتَابِ بل منكر لم يصح
அபூதர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு கிராமவாசி அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் நபீயே! (யா நபீஅல்லாஹ் - 'நபீ' என்ற சொல்லை ஹம்ஸாவுடன் 'நபீஃ' என்று உச்சரித்து)" என்று அழைத்தார். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "நான் (நீ உச்சரித்தவாறு) அல்லாஹ்வின் 'நபீஃ' அல்ல; மாறாக, நான் அல்லாஹ்வின் 'நபி' (ஹம்ஸா இன்றி) ஆவேன்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

(இது புகாரி, முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்ட ஸஹீஹான (சரியான) ஹதீஸாகும். ஆயினும், அவர்கள் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை. இதற்கு விளக்கமளிக்கும் மற்றொரு சான்றுள்ள ஹதீஸும் உள்ளது, ஆனால் அதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் இந்நூலின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டதல்ல; மாறாக அது 'முன்கர்' (நிராகரிக்கப்பட வேண்டியது), ஆதாரபூர்வமானது அல்ல).
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنِي أَبُو الْحُسَيْنِ مُحَمَّدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ يَعْقُوبَ الْحَافِظُ الْمُقْرِئُ ثنا أَبُو الْقَاسِمِ الْعَبَّاسُ بْنُ الْفَضْلِ بْنِ شَاذَانَ الْمُقْرِئُ ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مِهْرَانَ الْأَيْلِيُّ ثنا مِهْرَانُ بْنُ دَاوُدَ بْنِ مِهْرَانَ الْمُقْرِئُ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُذَيْنَةَ الطَّائِيُّ عَنْ مُوسَى بْنِ عُبَيْدَةَ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ «§مَا هَمَزَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ وَلَا أَبُو بَكْرٍ وَلَا عُمَرُ وَلَا الْخُلَفَاءُ وَإِنَّمَا الْهَمْزُ بِدْعَةٌ ابْتَدَعُوهَا مِنْ بَعْدِهِمْ» سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدَ بْنَ يَعْقُوبَ الشَّيْبَانِيَّ الْحَافِظَ يَقُولُ سَمِعْتُ أَبَا زَكَرِيَّا يَحْيَى بْنَ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى يَقُولُ سَمِعْتُ أَحْمَدَ بْنَ حَنْبَلٍ يَقُولُ «لَا أَكْتُبُ حَدِيثَ مُوسَى بْنِ عُبَيْدَةَ الرَّبَذِيِّ وَلَا حَدِيثَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ زِيَادٍ الْأَفْرِيقِيِّ»
இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும், அபூபக்கர் (ரலி), உமர் (ரலி) மற்றும் (நேர்வழி நின்ற) கலீஃபாக்களும் (குர்ஆன் ஓதும்போது) 'ஹம்ஸ்' (ஹம்ஸா எழுத்தை மிகைப்படுத்தி அல்லது அழுத்தி உச்சரிக்கும் முறையை) செய்ததில்லை. நிச்சயமாக 'ஹம்ஸ்' என்பது அவர்களுக்குப் பின்னால் (மக்களால்) உருவாக்கப்பட்ட ஒரு பித்அத் (புதிய நடைமுறை) ஆகும்."

அபூ அப்துல்லாஹ் முஹம்மது பின் யஃகூப் அஷ்-ஷைபானி அல்-ஹாஃபிஸ் அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்: "அபூ ஸகரிய்யா யஹ்யா பின் முஹம்மது பின் யஹ்யா அவர்கள் கூறக் கேட்டேன்: அஹ்மத் பின் ஹம்பல் அவர்கள், 'நான் மூஸா பின் உபைதா அர்-ரபதீ என்பவரின் ஹதீஸையும், அப்துர் ரஹ்மான் பின் ஸியாத் அல்-அஃப்ரீகீ என்பவரின் ஹதீஸையும் (அவர்கள் பலவீனமானவர்கள் என்பதால் எனது நூல்களில்) எழுதுவதில்லை' என்று கூறுவதை நான் கேட்டேன்."
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا أَبُو عَلِيٍّ الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحَافِظُ أَنْبَأَ مُحَمَّدُ بْنُ الْحُسَيْنِ بْنِ مُكْرَمٍ ثنا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ أَنْبَأَ بَكَّارُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ حَدَّثَنِي أَبُو الزِّنَادِ عَنْ خَارِجَةَ بْنِ زَيْدٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ عَنِ النَّبِيِّ ﷺ قَالَ §أُنْزِلَ الْقُرْآنُ بِالتَّفْخِيمِ {كَهَيْئَةِ الطَّيْرِ} [آل عمران 49] عُذْرًا وَنُذْرًا وَالصَّدَفَيْنِ وَ {أَلَا لَهُ الْخَلْقُ وَالْأَمْرُ} [الأعراف 54] وَأَشْبَاهُ هَذَا فِي الْقُرْآنِ «صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» لا والله العوفي على ضعفه وبكار ليس بعمدة والحديث واه منكر
ஜைத் பின் ஸாபித் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"குர்ஆன் தஃப்கீமுடன் (கனத்த உச்சரிப்புடன்) அருளப்பட்டது. (உதாரணமாக) {கஹையத்தித் தைர்} [அத்தியாயம் ஆல் இம்ரான்: 49], 'உத்ரன் வ நுத்ரன்' (மன்னிப்புக் கோருவதாகவும் எச்சரிக்கை செய்வதாகவும்), 'வஸ்ஸதஃபைன்' (இரு மலை முகடுகள்), மற்றும் {அலா லஹுல் கல்கு வல்அம்ரு} (அறிந்து கொள்க! படைப்பதும் கட்டளையிடுவதும் அவனுக்கே உரியது) [அத்தியாயம் அல்அஃராஃப்: 54] ஆகியவையும் குர்ஆனில் உள்ள இது போன்றவையும் (இவ்வாறே அருளப்பட்டன)."

(நூல் ஆசிரியர் இமாம் ஹாக்கிம் அவர்களின் குறிப்பு:) இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரப்பூர்வமானது (ஸஹீஹ்); எனினும் இதனை புகாரியும் முஸ்லிமும் (தமது நூல்களில்) பதிவு செய்யவில்லை.

(ஆனால், இமாம் தஹபீ அவர்கள் தமது குறிப்பில் கூறுகிறார்:) இல்லை, அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! (இதன் அறிவிப்பாளர் தொடரில் வரும்) அவ்ஃபீ என்பவர் பலவீனமானவர். பக்கார் என்பவர் (ஆதாரமாக) முன்வைக்கப்படத் தக்கவர் அல்லர். மேலும், இந்த ஹதீஸ் மிகவும் பலவீனமானதும் (வாஹின்), (நம்பகமான அறிவிப்புகளுக்கு முரணான) நிராகரிக்கப்பட வேண்டியதுமாகும் (முன்கர்).
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ أَيُّوبَ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ قَالَا ثنا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ ثنا أَبُو عُبَيْدٍ الْقَاسِمُ بْنُ سَلَّامٍ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْأُمَوِيُّ ثنا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ جُرَيْجٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ ﷺ قَالَتْ «كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ §يُقَطِّعُ قِرَاءَتَهُ {بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ مَالِكِ يَوْمِ الدِّينِ} »
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் துணைவியார் உம்மு ஸலமா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (குர்ஆனை) ஓதும்போது, 'பிஸ்மில்லாஹிர் ரஹ்மானிர் ரஹீம், அல்ஹம்து லில்லாஹி ரப்பில் ஆலமீன், அர்ரஹ்மானிர் ரஹீம், மாலிகி யவ்மித் தீன்' என்று (ஒவ்வொரு வசனத்திற்கும் இடையில்) நிறுத்தி நிறுத்தி ஓதுபவர்களாக இருந்தார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الْفَقِيهُ وَأَبُو بَكْرِ بْنُ قُرَيْشٍ وَأَبُو عَمْرِو بْنُ عَبْدوسٍ الْمُقْرِئُ قَالُوا ثنا الْحَسَنُ بْنُ سُفْيَانَ ثنا عَلِيُّ بْنُ حُجْرِ بْنِ إِيَاسٍ السَّعْدِيُّ ثنا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْقُرَشِيُّ عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ كَانَ §يَقْطَعُ قِرَاءَتَهُ آيَةَ آيَةً {الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ} [الفاتحة 2] ثُمَّ يَقِفُ {الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ} [الفاتحة 1] ثُمَّ يَقِفُ قَالَ ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ «وَكَانَتْ أُمُّ سَلَمَةَ تَقْرَؤُهَا (مَلِكِ يَوْمِ الدِّينِ) » هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ وَلَهُ شَاهِدٌ بِإِسْنَادٍ صَحِيحٍ عَلَى شَرْطِهِمَا عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعلى شرط البخاري ومسلم
உம்மு ஸலமா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் (குர்ஆன் ஓதும்போது) தமது ஓதுதலை ஒவ்வொரு வசனமாகப் பிரித்து (நிறுத்தி) ஓதுபவர்களாக இருந்தார்கள். 'அல்ஹம்து லில்லாஹி ரப்பில் ஆலமீன்' (அனைத்துப் புகழும் அகிலங்களின் இறைவனான அல்லாஹ்வுக்கே உரியது) என்று ஓதுவார்கள்; பின்னர் (அங்கே) நிறுத்துவார்கள். (பிறகு) 'அர்ரஹ்மானிர் ரஹீம்' (அளவற்ற அருளாளன், நிகரற்ற அன்புடையோன்) என்று ஓதுவார்கள்; பின்னர் (அங்கே) நிறுத்துவார்கள்.

இப்னு அபீ முலைகா (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "உம்மு ஸலமா (ரலி) அவர்கள் அதனை (அடுத்த வசனத்தை) 'மாலிகி யவ்மித்தீன்' (தீர்ப்பு நாளின் அதிபதி) என்று ஓதுபவர்களாக இருந்தார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَاهُ أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ الْفَقِيهُ وَعَلِيُّ بْنُ حَمْشَاذَ الْعَدْلُ قَالَ أَبُو بَكْرٍ أَنْبَأَ وَقَالَ عَلِيٌّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ غَالِبٍ ثنا يَحْيَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ الْوَاسِطِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ كَانَ §يَقْرَأُ (مَلِكِ يَوْمِ الدِّينِ)
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் (சூரத்துல் ஃபாத்திஹாவின் 4-வது வசனத்தை) "மலிகி யவ்மித்தீன்" (தீர்ப்பு நாளின் அரசன்) என்று ஓதுபவர்களாக இருந்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا بَكْرُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَمْدَانَ الصَّيْرَفِيُّ بِمَرْوَ ثنا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ الْفَضْلِ الْبَلْخِيُّ ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْكَاتِبُ ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ طَهْمَانَ عَنِ الْعَلَاءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ §قَرَأَ {اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ} [الفاتحة 6] بِالصَّادِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» بل لم يصح
அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (சூரத்துல் ஃபாத்திஹாவின்) '{இஹ்தினஸ் ஸிராத்தல் முஸ்தகீம்}' (என்ற 6-வது வசனத்தை) 'ஸாத்' (ص) எனும் எழுத்தைக் கொண்டு (ஸிராத் - الصِّرَاطَ என) ஓதினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ الْفَقِيهُ وَأَبُو عَبْدِ اللَّهِ الصَّفَّارُ الزَّاهِدُ وَعَلِيُّ بْنُ حَمْشَاذَ الْعَدْلُ قَالُوا ثنا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِسْحَاقَ الْقَاضِي ثنا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ وَأَبُو الْوَلِيدِ قَالَا ثنا شُعْبَةُ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ قَالَ سَمِعْتُ حُجْرًا أَبَا الْعَنْبَسِ يُحَدِّثُ عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ وَائِلٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ صَلَّى مَعَ النَّبِيِّ ﷺ حِينَ قَالَ {غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلَا الضَّالِّينَ} [الفاتحة 7] قَالَ «آمِينَ» يَخْفِضُ بِهَا صَوْتَهُ قَالَ الْقَاضِي {غَيْرِ} [الفاتحة 7] بِخَفْضِ الرَّاءِ فَإِنَّ فِي قِرَاءَةِ أَهْلِ مَكَّةَ {غَيْرَ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ} [الفاتحة 7]
வாயில் இப்னு ஹுஜ்ர் (ரலி) (ஆகிய அவர்) அறிவிக்கிறார்கள்:

அவர் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் தொழுதபோது, (நபி (ஸல்) அவர்கள்) {கய்ரில் மக்தூபி அலைஹிம் வலள்ளால்லீன்} என்று ஓதி (முடித்த) போது, தமது குரலைத் தாழ்த்தி "ஆமீன்" என்று கூறினார்கள்.

நீதிபதி (இஸ்மாயீல் இப்னு இஸ்ஹாக்) கூறுகிறார்: (இந்த ஹதீஸில்) 'ரா' (ر) எழுத்திற்கு கஸ்ரா (இக்கரம்) இட்டு {கய்ரி} என்று (ஓதப்பட்டுள்ளது). ஏனெனில், மக்காவாசிகளின் ஓதும் முறையில் (கிரஆத்தில்) அது {கய்ர} (மேற்குறியீடு - ஃபத்ஹாவுடன்) என்று உள்ளது.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنِي أَبُو بَكْرٍ إِسْمَاعِيلُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْفَقِيهُ بِالرِّيِّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ الْفَرَجِ الْأَزْرَقِ ثنا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ أَخْبَرَنِي ابْنُ جُرَيْجٍ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ كَثِيرٍ عَنْ عَاصِمِ بْنِ لَقِيطِ بْنِ صَبِرَةَ عَنْ أَبِيهِ لَقِيطِ بْنِ صَبِرَةَ وَافِدِ بَنِي الْمُنْتَفِقِ قَالَ أَتَيْتُ النَّبِيَّ ﷺ أَنَا وَصَاحِبٌ لِي فَلَمْ نَجِدْهُ فَأَطْعَمَتْنَا عَائِشَةُ تَمْرًا وَعَصِيدَةً وَقَالَ فَلَمْ نَلْبَثْ أَنْ جَاءَ النَّبِيُّ ﷺ يَتَقَلَّعُ وَيَتَكَفَّأُ قَالَ «أَطَعِمْتُمَا شَيْئًا؟» قُلْنَا نَعَمْ قَالَ فَبَيْنَمَا نَحْنُ كَذَلِكَ إِذْ جَاءَ الرَّاعِي وَعَلَى يَدِهِ سَخْلَةٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «أَوَلَدَتْ؟» قَالَ نَعَمْ قَالَ «مَاذَا؟» قَالَ بَهْمَةٌ قَالَ «اذْبَحْ مَكَانَهَا شَاةً» ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَيَّ فَقَالَ «§لَا تَحْسَبَنَّ أَنَّا إِنَّمَا ذَبَحْنَاهَا مِنْ أَجَلِكَ لَنَا غَنَمٌ مِائَةٌ لَا نُحِبُّ أَنْ تَزِيدَ فَإِذَا حَمَلَ الرَّاعِي ذَبَحْنَا مَكَانَهَا شَاةً» قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «لَا تَحْسَبَنَّ» وَلَمْ يَقُلْ لَا يَحْسَبَنَّ رَوَاهُ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ عَنْ أَبِي هَاشِمٍ عَنْ عَاصِمِ بْنِ لَقِيطٍ بِهَذِهِ الرِّوَايَةِ سكت عنه الذهبي في التلخيص
பனூ முன்தஃபிக் குலத்தாரின் பிரதிநிதியான லக்கீத் பின் ஸபிரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நானும் எனது தோழர் ஒருவரும் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தோம். ஆனால், (அப்போது) அவர்களை நாங்கள் (அங்கு) காணவில்லை. (அன்னாரது மனைவி) ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் எங்களுக்குப் பேரீச்சம்பழமும் அஸீதாவும் (மாவுக்களியும்) உண்ணக் கொடுத்தார்கள். பின்னர் சிறிது நேரத்திலேயே நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் (தரையிலிருந்து கால்களை உறுதியாக எடுத்து வைத்து, முன்னோக்கிச் சாய்ந்தவாறு) விரைவாக நடந்து வந்தார்கள். அவர்கள் (எங்களைப் பார்த்து), "நீங்கள் இருவரும் ஏதேனும் சாப்பிட்டீர்களா?" என்று கேட்டார்கள். நாங்கள், "ஆம்" என்றோம்.

நாங்கள் அவ்வாறு இருந்தபோது, ஆட்டிடையன் ஒருவன் தன் கைகளில் ஒரு ஆட்டுக்குட்டியுடன் (அங்கு) வந்தான். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (அவனிடம்), "(ஆடு) குட்டி ஈன்றுள்ளதா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவன், "ஆம்" என்றான். அவர்கள், "அது என்ன (குட்டி)?" என்று கேட்டார்கள். அவன், "(ஆரோக்கியமான) ஒரு ஆட்டுக்குட்டி" என்றான். (அப்போது) நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "அதற்குப் பதிலாக (பெரிய) ஒரு ஆட்டை அறுப்பாயாக" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர், (நபிகள் நாயகம் ஸல் அவர்கள்) என்னை நோக்கித் திரும்பி, "உனக்காகவே நாம் இதை அறுத்தோம் என்று நீ எண்ணிவிட வேண்டாம். நம்மிடம் நூறு ஆடுகள் உள்ளன; அவை (எண்ணிக்கையில் நூறைத் தாண்டி) அதிகரிப்பதை நாம் விரும்பவில்லை. எனவே, ஆட்டிடையன் (புதிய) ஒரு குட்டியைக் கொண்டுவரும்போதெல்லாம், அதற்குப் பதிலாக நாம் (பெரிய) ஒரு ஆட்டை அறுத்து விடுகிறோம்" என்று கூறினார்கள்.

(அறிவிப்பாளர்களில் ஒருவரான) இப்னு ஜுரைஜ் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், (முன்னிலையில் உள்ளவரை விளித்து) 'நீ எண்ணிவிட வேண்டாம்' (லா தஹ்ஸபன்ன) என்றே கூறினார்கள், (படர்க்கையில்) 'அவன் எண்ணிவிட வேண்டாம்' (லா யஹ்ஸபன்ன) என்று கூறவில்லை."

(இந்த ஹதீஸை சுஃப்யான் அத்-ஸவ்ரீ அவர்கள் அபூஹாஷிம் வழியாகவும் அவர் ஆஸிம் பின் லக்கீத் வழியாகவும் இதே அறிவிப்பாகப் பதிவு செய்துள்ளார். இமாம் தஹபீ அவர்கள் தமது 'தல்ஹீஸ்' நூலில் இது குறித்து மௌனம் சாதித்துள்ளார்.)
ஹதீஸ் தரம் : இது குறித்து (அறிஞர்கள்) மௌனம் காத்துள்ளனர் / கருத்துக் கூறவில்லை
سكت عنه
أَخْبَرَنَاهُ أَبُو زَكَرِيَّا يَحْيَى بْنُ مُحَمَّدٍ الْعَنْبَرِيُّ ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي طَالِبٍ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى ثنا أَبُو أَحْمَدَ الزُّبَيْرِيُّ ثنا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي هَاشِمٍ عَنْ عَاصِمِ بْنِ لَقِيطٍ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ قَالَ «لَا تَحْسَبَنَّ» وَلَمْ يَقُلْ لَا يَحْسَبَنَّ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» سكت عنه الذهبي في التلخيص
ஆஸிம் பின் லக்கீத் அவர்கள் தமது தந்தை (லக்கீத் ரலி) வழியாக அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "(இதை) நீ (நிச்சயமாக) எண்ண வேண்டாம்" என்று (முன்னிலை ஒருமையில்) கூறினார்கள். "(இதை) அவர் எண்ண வேண்டாம்" என்று (படர்க்கையில்) கூறவில்லை.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا بُكَيْرُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ سَهْلٍ الصُّوفِيُّ بِمَكَّةَ ثنا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ شَبِيبٍ الْمَعْمَرِيُّ ثنا أَحْمَدُ بْنُ الْقَاسِمِ بْنِ أَبِي بَزَّةَ ثنا دَاوُدُ بْنُ شِبْلِ بْنِ عَبَّادٍ الْمَكِّيُّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَثِيرٍ الْقَارِئِ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ قَرَأْتُ عَلَى أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ {وَاتَّقُوا يَوْمًا لَا تَجْزِي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئًا} [البقرة 48] بِالتَّاءِ (وَلَا تُقْبَلُ مِنْهَا شَفَاعَةٌ وَلَا يُؤْخَذُ مِنْهَا عَدْلٌ) قَالَ أُبَيٌّ §أَقْرَأَنِي رَسُولُ اللَّهِ ﷺ {لَا تَجْزِي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئًا} [البقرة 48] بِالتَّاءِ (وَلَا تُقْبَلُ مِنْهَا شَفَاعَةٌ) بِالتَّاءِ {وَلَا يُؤْخَذُ مِنْهَا عَدْلٌ} [البقرة 48] بِالْيَاءِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நான் உபை பின் கஅப் (ரலி) அவர்களிடம் {வத்தகு யவ்மன் லா தஜ்ஸீ நஃப்ஸுன் அன் நஃப்ஸின் ஷைய்அன்} [அல்பகரா: 48] (எனும் வசனத்தை) 'தா' (ت) எழுத்தைக் கொண்டும் (அதாவது 'தஜ்ஸீ' என்று), (வலா துக்பலு மின்ஹா ஷஃபாஅதுன் வலா யுஃகது மின்ஹா அத்லுன்) என்றும் ஓதிக் காட்டினேன்.

அதற்கு உபை (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எனக்கு {லா தஜ்ஸீ நஃப்ஸுன் அன் நஃப்ஸின் ஷைய்அன்} [அல்பகரா: 48] என்பதில் 'தா' (ت) எழுத்தைக் கொண்டும் (தஜ்ஸீ என்று), {வலா துக்பலு மின்ஹா ஷஃபாஅதுன்} என்பதில் 'தா' (ت) எழுத்தைக் கொண்டும் (துக்பலு என்று), {வலா யுஃகது மின்ஹா அத்லுன்} [அல்பகரா: 48] என்பதில் 'யா' (ي) எழுத்தைக் கொண்டும் (யுஃகது என்று) ஓதிக் கற்றுக் கொடுத்தார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ الْفَقِيهُ ثنا هِشَامُ بْنُ عَلِيٍّ السِّيرَافِيُّ ثنا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ ثنا الْحَكَمُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ عَنْ قَتَادَةَ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ فِي مَسِيرٍ وَقَدْ تَفَاوَتَ بَعْضُ أَصْحَابِهِ فِي السَّيْرِ فَرَفَعَ بِهَاتَيْنِ الْآيَتَيْنِ صَوْتَهُ {يَا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمْ إِنَّ زَلْزَلَةَ السَّاعَةِ شَيْءٌ عَظِيمٌ يَوْمَ تَرَوْنَهَا تَذْهَلُ كُلُّ مُرْضِعَةٍ عَمَّا أَرْضَعَتْ وَتَضَعُ كُلُّ ذَاتِ حَمْلٍ حَمْلَهَا وَتَرَى النَّاسَ سُكَارَى وَمَا هُمْ بِسُكَارَى وَلَكِنَّ عَذَابَ اللَّهِ شَدِيدٌ} [الحج 2] فَلَمَّا سَمِعَ ذَلِكَ أَصْحَابُهُ حَثُّوا الْمَطِيَّ وَعَرَفُوا أَنَّهُ عِنْدَهُ قَوْلٌ يَقُولُهُ فَقَالَ «أَتَدْرُونَ أَيَّ يَوْمٍ ذَاكُمْ؟» قَالُوا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ يَوْمٌ يُنَادِي آدَمُ رَبَّهُ فَيَقُولُ §يَا آدَمُ ابْعَثْ بَعْثَ النَّارِ قَالَ يَا رَبِّ وَمَا بَعْثُ النَّارِ؟ قَالَ مِنْ كُلِّ أَلْفٍ تِسْعُ مِائَةٍ وَتِسْعَةٌ وَتِسْعُونَ فِي النَّارِ وَوَاحِدٌ فِي الْجَنَّةِ فَأَبْلَسَ أَصْحَابُهُ فَمَا أَوْضَحُوا بِضَاحِكَةٍ فَلَمَّا رَأَى رَسُولُ اللَّهِ ﷺ الَّذِي بِأَصْحَابِهِ قَالَ «اعْلَمُوا وَبَشِّرُوا فَوَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ إِنَّكُمْ لَمَعَ خَلِيقَتَيْنِ مَا كَانَتَا مَعَ شَيْءٍ قَطُّ إِلَّا كَثَّرَتَاهُ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ وَمَنْ هَلَكَ مِنْ بَنِي آدَمَ وَبَنِي إِبْلِيسَ» فَسُرِّيَ عَلَى الْقَوْمِ بَعْضُ الَّذِي يَجِدُونَ ثُمَّ قَالَ «اعْلَمُوا وَأَبْشِرُوا فَوَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ مَا أَنْتُمْ فِي النَّاسِ إِلَّا كَالشَّامَةِ فِي جَنْبِ الْبَعِيرِ أَوْ كَالرَّقْمَةِ فِي ذِرَاعِ الدَّابَّةِ» حَدِيثُ هِشَامٍ الدَّسْتُوَائِيِّ حَدِيثٌ صَحِيحٌ فَإِنَّ أَكْثَرَ أَئِمَّتِنَا مِنَ الْمُتَقَدِّمِينَ عَلَى أَنَّ الْحَسَنَ قَدْ سَمِعَ مِنَ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ فَأَمَّا إِذَا اخْتَلَفَ هِشَامٌ وَالْحَكَمُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ فَالْقَوْلُ قَوْلُ هِشَامٍ الحكم بن عبد الملك واه
இம்ரான் பின் ஹுஸைன் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் ஒரு பயணத்தில் இருந்தோம். அப்போது (பயணக் களைப்பால்) அவர்களது தோழர்களில் சிலர் (நடை வேகத்தில்) ஒருவருக்கொருவர் வேறுபட்டு (பின்தங்கி) விட்டனர். உடனே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (அவர்களை ஒன்றுசேர்க்க) தமது குரலை உயர்த்திப் பின்வரும் இரண்டு வசனங்களை ஓதினார்கள்:

'மனிதர்களே! உங்கள் இறைவனை அஞ்சுங்கள்; நிச்சயமாக மறுமை நாளின் அதிர்ச்சி ஒரு மகத்தான விஷயமாகும். அதனை நீங்கள் காணும் நாளில், பாலூட்டும் ஒவ்வொரு தாயும் தான் பாலூட்டும் (குழந்தையை) மறந்துவிடுவாள்; கர்ப்பமுற்றிருக்கும் ஒவ்வொரு பெண்ணும் தன் கருவை ஈன்றுவிடுவாள்; மனிதர்களைப் போதையில் இருப்பவர்களாக நீர் காண்பீர், ஆனால் அவர்கள் போதையில் இல்லை; எனினும் அல்லாஹ்வின் வேதனை மிகக் கடுமையானது.' (அல்குர்ஆன் 22:1-2)

அதனைச் செவியுற்ற தோழர்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் ஏதோ (முக்கியமான) ஒரு செய்தியைச் சொல்லப் போகிறார்கள் என்பதை அறிந்து, தங்களது வாகனங்களை விரைவுபடுத்தி (நபி ஸல் அவர்களைச் சூழ்ந்து) கொண்டனர்.

அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், 'அது எந்த நாள் என்று உங்களுக்குத் தெரியுமா?' என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், 'அல்லாஹ்வும் அவனது தூதருமே மிக அறிந்தவர்கள்' என்று கூறினார்கள்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'ஆதம் (அலை) அவர்களை அவரது இறைவன் அழைத்து, 'ஆதமே! நரகத்திற்குரியவர்களை (மக்களிலிருந்து பிரித்து) அனுப்புவீராக!' என்று கூறும் நாளாகும் அது. ஆதம் (அலை) அவர்கள், 'என் இறைவா! நரகத்திற்கு அனுப்பப்பட வேண்டியவர்கள் எத்தனை பேர்?' என்று கேட்பார்கள். அதற்கு அல்லாஹ், 'ஒவ்வோர் ஆயிரத்திலிருந்தும் தொள்ளாயிரத்துத் தொண்ணூற்று ஒன்பது பேரை நரகத்திற்கும், ஒருவரைச் சுவர்க்கத்திற்கும் (அனுப்புவீராக)' என்று கூறுவான்.'

(இதைக் கேட்டதும்) அவரது தோழர்கள் நம்பிக்கையிழந்தவர்களாய் (மிகுந்த கவலையடைந்தனர்); அவர்களது முகத்தில் புன்னகையின் அறிகுறி கூடத் தென்படவில்லை.

தோழர்களின் (இந்தக் கவலையான) நிலையைக் கண்ட அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'நீங்கள் (உண்மையை) அறிந்துகொள்ளுங்கள், நற்செய்தி பெறுங்கள்! முஹம்மதின் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக! நீங்கள் (எண்ணிக்கையில் மிக அதிகமான) இரண்டு படைப்பினங்களுடன் இருக்கிறீர்கள். அவை எதனுடன் சேர்ந்தாலும் அதன் எண்ணிக்கையை அதிகமாக்கிவிடும். (அவை) யஃஜூஜ் மற்றும் மஃஜூஜ் கூட்டத்தாரும், ஆதம் (அலை) மற்றும் இப்லீஸின் சந்ததிகளில் (உங்களுக்கு முன்) அழிந்துபோனவர்களுமாவர்.'

(இதைக் கேட்டவுடன்) அந்த மக்கள் அடைந்திருந்த கவலைகளில் சில நீங்கியது.

பின்னர் நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'நீங்கள் (உண்மையை) அறிந்துகொள்ளுங்கள், நற்செய்தி பெறுங்கள்! முஹம்மதின் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக! (மற்ற) மனிதர்களுடன் ஒப்பிடும்போது நீங்கள், ஓர் ஒட்டகத்தின் பக்கவாட்டில் உள்ள ஒரு (சிறிய) மச்சத்தைப் போன்றோ அல்லது ஒரு மிருகத்தின் முன்னங்காலில் உள்ள ஒரு தழும்பைப் போன்றோதான் (மிகக் குறைந்த எண்ணிக்கையில்) இருப்பீர்கள்.'

(குறிப்பு: ஹிஷாம் அத்தஸ்துவாயீ அவர்களின் இந்த ஹதீஸ் ஸஹீஹ் -ஆதாரப்பூர்வமானது- ஆகும். ஹஸன் அல்பஸரீ அவர்கள் இம்ரான் பின் ஹுஸைன் (ரலி) அவர்களிடம் நேரடியாகக் கேட்டுள்ளார் என்பதே முற்கால அறிஞர்களின் பெரும்பான்மைக் கருத்தாகும். ஹிஷாம் மற்றும் அல்-ஹகம் பின் அப்துல் மலிக் ஆகியோருக்கிடையே கருத்து வேறுபாடு ஏற்படும்போது, ஹிஷாம் அவர்களின் கூற்றே முதன்மையானது. அல்-ஹகம் பின் அப்துல் மலிக் பலவீனமானவர்).
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ أَحْمَدُ بْنُ يَعْقُوبَ الثَّقَفِيُّ ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ يُوسُفَ الْهِسِنْجَانِيُّ ثنا هِشَامُ بْنُ خَالِدٍ الْأَزْرَقُ ثنا إِسْمَاعِيلُ بْنُ قَيْسٍ عَنْ نَافِعِ بْنِ أَبِي نُعَيْمٍ الْقَارِئِ حَدَّثَنِي إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي حَكِيمٍ ثنا خَارِجَةُ بْنُ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ عَنْ أَبِيهِ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ §قَرَأَ {كَيْفَ نُنْشِزُهَا} [البقرة 259] بِالزَّايِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ فَإِنَّهُمَا لَمْ يَحْتَجَّا بِإِسْمَاعِيلَ بْنِ قَيْسِ بْنِ ثَابِتٍ» إسماعيل بن قيس من ولد زيد بن ثابت ضعفوه
ஸைத் பின் தாபித் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (அல்குர்ஆனின் 2:259-வது வசனத்திலுள்ள) {கய்ஃப நுன்ஷிஸுஹா} என்பதை 'ஸே' (ز - Zay) எனும் எழுத்தைக் கொண்டு (அதாவது 'நுன்ஷிருஹா' - نُنْشِرُهَا என்பதற்குப் பதிலாக 'நுன்ஷிஸுஹா' - نُنْشِزُهَا என்று) ஓதினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ الصَّفَّارُ ثنا أَحْمَدُ بْنُ مِهْرَانَ أَنْبَأَ عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى أَنْبَأَ إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ §أَقْرَأَنِي رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «إِنِّي أَنَا الرَّزَّاقُ ذُو الْقُوَّةِ الْمَتِينُ» سكت عنه الذهبي في التلخيص
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எனக்கு, "(நிச்சயமாக) நானே (அதிகமாக) வாழ்வாதாரம் வழங்குபவன், பேராற்றல் உடையவன், மிகவும் உறுதியானவன்" (என்று பொருள்படும் 'இன்னீ அனற் ரஸ்ஸாகு துல் குவ்வத்தில் மதீன்' எனும் வசனத்தை) ஓதிக் கொடுத்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இது குறித்து (அறிஞர்கள்) மௌனம் காத்துள்ளனர் / கருத்துக் கூறவில்லை
سكت عنه
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الصَّفَّارُ ثنا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ مِهْرَانَ ثنا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى أَنْبَأَ إِسْرَائِيلُ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ مَرَّ رَجُلٌ مِنْ بَنِي سُلَيْمٍ عَلَى نَفَرٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ ﷺ وَمَعَهُ غَنَمٌ لَهُ فَسَلَّمَ عَلَيْهِمْ فَقَالُوا مَا سَلَّمَ عَلَيْكُمْ إِلَّا لِيَتَعَوَّذَ مِنْكُمْ فَعَمَدُوا إِلَيْهِ فَقَتَلُوهُ وَأَخَذُوا غَنَمَهُ فَأَتَوْا بِهَا النَّبِيَّ ﷺ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى {§يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا ضَرَبْتُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَتَبَيَّنُوا وَلَا تَقُولُوا لِمَنْ أَلْقَى إِلَيْكُمُ السَّلَامَ لَسْتَ مُؤْمِنًا} [النساء 94] إِلَى قَوْلِهِ {كَذَلِكَ كُنْتُمْ مِنْ قَبْلُ فَمَنَّ اللَّهُ عَلَيْكُمْ فَتَبَيَّنُوا} [النساء 94] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

பனூ சுலைம் குலத்தைச் சேர்ந்த ஒரு மனிதர், தன்னிடம் சில ஆடுகளுடன் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் தோழர்கள் சிலர் (அமர்ந்திருந்த) பகுதியைக் கடந்து சென்றார். அப்போது அவர் அவர்களுக்கு சலாம் கூறினார். அதற்கு அவர்கள், "இவர் (உங்களிடமிருந்து) தம்மைக் காத்துக்கொள்வதற்காகவே அன்றி (உண்மையாக) சலாம் கூறவில்லை" என்று (தங்களுக்குள்) பேசிக்கொண்டனர். எனவே, அவர்கள் அவரை நோக்கிச் சென்று, அவரைக் கொலை செய்துவிட்டு அவரது ஆடுகளை எடுத்துக் கொண்டனர். பின்னர், அந்த ஆடுகளுடன் அவர்கள் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தனர். அப்போது, அல்லாஹ் தஆலா (பின்வரும் திருக்குர்ஆன் வசனத்தை) அருளினான்:

"{யா அய்யுஹல்லதீன ஆமனூ இதா ளரப்தும் ஃபீ ஸபீலில்லாஹி ஃபதபய்யனூ வலா தகூலூ லிமன் அல்கா இலைக்குமுஸ் ஸலாம லஸ்த முஃமினன்}"
(நம்பிக்கை கொண்டோரே! அல்லாஹ்வின் பாதையில் நீங்கள் (பயணம்) மேற்கொண்டால், (உண்மையை) தெளிவுபடுத்திக் கொள்ளுங்கள். உங்களுக்கு சலாம் கூறுபவரிடம் "நீ இறைநம்பிக்கையாளர் அல்ல" என்று கூறாதீர்கள்...) (அந்நிஸா 4:94) என்பதில் தொடங்கி,

"{கதாலிக குன்தும் மின் கப்லு ஃபமன்னல்லாஹு அலைக்கும் ஃபதபய்யனூ}"
(...இதற்கு முன்னர் நீங்களும் இவ்வாறே இருந்தீர்கள்; பின்னர் அல்லாஹ் உங்கள் மீது அருள்புரிந்தான். எனவே, (உண்மையை) தெளிவுபடுத்திக் கொள்ளுங்கள்.) (அந்நிஸா 4:94) என்பது வரை அருளினான்.

(இந்த ஹதீஸ் ஸஹீஹான (ஆதாரப்பூர்வமான) அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்டுள்ளது, எனினும் புகாரியும் முஸ்லிமும் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை.)
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ مُؤَمَّلِ بْنِ الْحَسَنِ بْنِ عِيسَى ثنا الْفَضْلُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُسَيِّبِ ثنا عِيسَى بْنُ مِينَاءَ قَالُونُ حَدَّثَنِي أَبُو غَزِيَّةَ مُحَمَّدُ بْنُ مُوسَى بْنِ الْقَاضِي ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ الْأَشْهَلِيُّ عَنْ دَاوُدَ بْنِ الْحُصَيْنِ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ §قَرَأَ {وَمَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَغُلَّ} [آل عمران 161] بِفَتْحِ الْيَاءِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» بل واه
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் "{வமா கான லினபிய்யின் அன் யகுல்ல}" (எந்தவொரு நபியும் மோசடி செய்வது தகுதியானதல்ல) [அல்குர்ஆன் 3:161] என்ற வசனத்தை, (அதில் உள்ள) 'யா' (ي) என்ற எழுத்திற்கு ஃபத்ஹா (மேல் குறியீடு) இட்டு (யகுல்ல - يَغُلَّ என்று) ஓதினார்கள்.

"இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரப்பூர்வமானது, ஆனால் அவர்கள் இருவரும் (புகாரியும் முஸ்லிமும்) இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை." (ஆயினும் இது பலவீனமானது என்று விமர்சிக்கப்பட்டுள்ளது).
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ أَحْمَدُ بْنُ يَعْقُوبَ الثَّقَفِيُّ ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ يُوسُفَ الْهِسِنْجَانِيُّ ثنا هِشَامُ بْنُ خَالِدٍ ثنا إِسْمَاعِيلُ بْنُ قَيْسٍ عَنْ نَافِعِ بْنِ أَبِي نُعَيْمٍ «فَرُهُنٌ مَقْبُوضَةٌ» ثُمَّ قَالَ نَافِعٌ أَقْرَأَنِي خَارِجَةُ بْنُ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ وَقَالَ أَقْرَأَنِي زَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ وَقَالَ §أَقْرَأَنِي رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «فَرُهُنٌ مَقْبُوضَةٌ بِغَيْرِ أَلِفٍ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ إسماعيل ضعفوه
ஸைத் பின் ஸாபித் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எனக்கு (திருக்குர்ஆனின் 2:283 ஆவது வசனத்திலுள்ள வார்த்தையை) அலிஃப் இன்றி "ஃபருஹுனுன் மக்பூளா" (فَرُهُنٌ مَقْبُوضَةٌ - கைப்பற்றப்பட்ட அடமானப் பொருட்கள்) என்று ஓதிக்காட்டினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ الْعَدْلُ ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي طَالِبٍ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى الْقَطِيعِيُّ ثنا يَحْيَى بْنُ رَاشِدٍ ثنا خَالِدٌ الْحَذَّاءُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ قُلْتُ لِعَائِشَةَ يَا أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ كَيْفَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ يَقْرَأُ هَذَا الْحَرْفَ {وَالَّذِينَ يُؤْتُونَ مَا آتَوْا} [المؤمنون 60] قَالَتْ أَيُّهُمَا أَحَبُّ إِلَيْكَ؟ قُلْتُ أَحَدُهُمَا أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ حُمْرِ النَّعَمِ قَالَتْ أَيُّهُمَا؟ قُلْتُ {§الَّذِينَ يُؤْتَوْنَ مَا أَتَوْا} قَالَتْ «هَكَذَا سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَقْرَؤُهَا» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ يحيى بن راشد ضعيف
உபைத் இப்னு உமைர் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

நான் இறைநம்பிக்கையாளர்களின் அன்னை ஆயிஷா (ரலி) அவர்களிடம், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் {வல்-லதீன யுஃதூன மா ஆத்தவ்} (கொடுக்க வேண்டியதை அவர்கள் கொடுக்கிறார்கள்) [அல்-முஃமினூன்: 60] என்ற இந்த வசனத்தை எவ்வாறு ஓதுவார்கள்?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள், "(அதை ஓதும் இரண்டு முறைகளில்) உமக்கு மிகவும் விருப்பமானது எது?" என்று கேட்டார்கள்.

நான், "அவ்விரண்டில் ஒன்று, சிவப்புக் ஒட்டகங்களை (அக்காலத்தின் பெரும் செல்வத்தை) விட எனக்கு மிகவும் விருப்பமானதாகும்" என்றேன்.

அவர்கள், "அது எது?" என்று கேட்டார்கள்.

நான், "{அல்லதீன யுஃதவ்ன மா அத்தவ்} (தாங்கள் செய்தவற்றுடன் அவர்கள் கொண்டு வரப்படுகிறார்கள்)" என்றேன்.

அதற்கு ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவ்வாறு ஓதவே நான் செவியுற்றுள்ளேன்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது
ضعيف
أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرٍ أَحْمَدُ بْنُ سَلْمَانَ الْفَقِيهُ بِبَغْدَادَ ثنا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى الْقَاضِي ثنا أَبُو النُّعْمَانِ مُحَمَّدُ بْنُ الْفَضْلِ ثنا هَارُونُ بْنُ مُوسَى النَّحْوِيُّ ثنا بُدَيْلُ بْنُ مَيْسَرَةَ الْعُقَيْلِيُّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَقِيقٍ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا سَمِعَتِ النَّبِيَّ ﷺ §يَقْرَأُ {فَرَوْحٌ وَرَيْحَانٌ} [الواقعة 89] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் (திருக்குர்ஆனின் 56:89 வது வசனமான) "{ஃபரவ்ஹுன் வ ரய்ஹான்}" (என்று 'ரா' என்ற எழுத்திற்கு ஃபத்ஹா - 'அ' கரம் - இட்டு) ஓதியதை நான் செவியுற்றேன்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو مُحَمَّدٍ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ الْخُزَاعِيُّ بِمَكَّةَ ثنا أَبُو يَحْيَى بْنُ أَبِي مَسَرَّةَ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ الْمُقْرِئُ ثنا حَرْمَلَةُ بْنُ عِمْرَانَ حَدَّثَنِي أَبُو يُونُسَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ §يَقْرَأُ هَذِهِ الْآيَةَ {إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَمَانَاتِ إِلَى أَهْلِهَا وَإِذَا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ أَنْ تَحْكُمُوا بِالْعَدْلِ إِنَّ اللَّهَ نِعِمَّا يَعِظُكُمْ بِهِ إِنَّ اللَّهَ كَانَ سَمِيعًا بَصِيرًا} [النساء 58] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் பின்வரும் இந்த (குர்ஆன்) வசனத்தை ஓதுவதை நான் செவியுற்றேன்:

"நிச்சயமாக அல்லாஹ், அமானிதங்களை (உங்களிடம் ஒப்படைக்கப்பட்ட பொறுப்புகளை) அவற்றிற்குரியோரிடம் ஒப்படைத்துவிடும்படியும், மக்களிடையே நீங்கள் தீர்ப்பு வழங்கினால் நீதமாகவே தீர்ப்பு வழங்கும்படியும் உங்களுக்குக் கட்டளையிடுகிறான். நிச்சயமாக அல்லாஹ் உங்களுக்கு எதனை உபதேசிக்கிறானோ அது மிகவும் சிறந்தது. நிச்சயமாக அல்லாஹ் (யாவற்றையும்) செவியுறுபவனாகவும், உற்று நோக்குபவனாகவும் இருக்கிறான்." [அந்நிஸா 4:58].
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ صَالِحٍ وَإِبْرَاهِيمُ بْنُ عِصْمَةَ قَالَا ثنا أَبُو الْفَضْلِ بْنُ مُحَمَّدٍ الشَّعْرَانِيُّ ثنا أَبُو صَالِحٍ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنِي مُوسَى بْنُ عَلِيِّ بْنِ رَبَاحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ قَالَ بَعَثَ إِلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «أَنْ خُذْ عَلَيْكَ ثِيَابَكَ وَسِلَاحَكَ ثُمَّ ائْتِنِي» فَأَخَذْتُ عَلَيَّ ثِيَابِي وَسِلَاحِي ثُمَّ أَتَيْتُهُ فَوَجَدْتُهُ قَاعِدًا يَتَوَضَّأُ فَصَعَّدَ فِيَّ النَّظَرَ ثُمَّ طَأْطَأَ ثُمَّ قَالَ «يَا عَمْرُو إِنِّي §أُرِيدُ أَنْ أَبْعَثَكَ عَلَى جَيْشٍ يُغْنِمْكَ اللَّهُ وَيُسَلِّمْكَ وَأَرْغَبُ لَكَ مِنَ الْمَالِ رَغْبَةً صَالِحَةً» فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَمْ أُسْلِمْ لِلْمَالِ إِنَّمَا أَسْلَمْتُ رَغْبَةً فِي الْإِسْلَامِ وَأَنْ أَكُونَ مَعَكَ قَالَ «يَا عَمْرُو نِعِمَّا بِالْمَالِ الصَّالِحِ لِلرَّجُلِ الصَّالِحِ» يَعْنِي بِفَتْحِ النُّونِ وَكَسْرِ الْعَيْنِ «حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ لِرِوَايَةِ مُوسَى بْنِ عَلِيِّ بْنِ رَبَاحٍ وَعَلَى شَرْطِ الْبُخَارِيِّ لِأَبِي صَالِحٍ» صحيح
அம்ர் பின் அல்-ஆஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எனக்கு ஆளனுப்பி, "உமது ஆடைகளையும் ஆயுதங்களையும் அணிந்துகொண்டு என்னிடம் வாரும்" என்று கூறினார்கள். நான் எனது ஆடைகளையும் ஆயுதங்களையும் அணிந்துகொண்டு அவர்களிடம் சென்றேன். அப்போது அவர்கள் அமர்ந்து உளூச் செய்து கொண்டிருப்பதைக் கண்டேன். அவர்கள் என்னை ஏறிட்டுப் பார்த்துவிட்டு, பின்னர் தமது பார்வையைத் தாழ்த்திக்கொண்டார்கள்.

பிறகு கூறினார்கள்: "அம்ரே! நான் உம்மை ஒரு படைக்குத் (தளபதியாக) அனுப்ப நாடுகிறேன். அதன் மூலம் அல்லாஹ் உமக்குப் போர்க்கனிமங்களை வழங்கி, பாதுகாப்பும் அளிப்பான். மேலும், உமக்குத் தூய்மையான செல்வம் கிடைக்க வேண்டுமென நான் விரும்புகிறேன்."

அதற்கு நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் செல்வத்திற்காக இஸ்லாத்தை ஏற்கவில்லை. மாறாக, இஸ்லாத்தின் மீதான பற்றுதலாலும், உங்களுடன் இருக்க வேண்டும் என்பதற்காகவுமே இஸ்லாத்தை ஏற்றேன்" என்று கூறினேன்.

அதற்கு அவர்கள், "அம்ரே! ஒரு நல்ல மனிதருக்குக் (கிடைக்கும்) தூய்மையான செல்வம் எவ்வளவு சிறந்தது!" என்று கூறினார்கள்.

(குறிப்பு: அரபு மூலத்தில் இடம்பெறும் 'நஇம்மா' என்ற சொல் 'நூன்' எழுத்திற்கு ஃபத்ஹாவும், 'அய்ன்' எழுத்திற்கு கஸ்ராவும் கொடுத்துப் படிக்கப்படும். மூஸா பின் அலி பின் ரபாஹ் அவர்களின் அறிவிப்பின் மூலம் இது இமாம் முஸ்லிமின் நிபந்தனைப்படியும், அபூ சாலிஹ் அவர்களின் அறிவிப்பின் மூலம் இமாம் புகாரியின் நிபந்தனைப்படியும் அமைந்த ஆதாரப்பூர்வமான (ஸஹீஹான) ஹதீஸாகும்.)
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حَمْشَاذَ الْعَدْلُ ثنا الْحَسَنُ بْنُ عَبْدِ الصَّمَدِ ثنا عَبْدَانُ بْنُ عُثْمَانَ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ يُونُسَ بْنِ يَزِيدَ أَخْبَرَنِي أَبُو عَلِيِّ بْنُ يَزِيدَ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ كَانَ §يَقْرَأُ {وَكَتَبْنَا عَلَيْهِمْ فِيهَا أَنَّ النَّفْسَ بِالنَّفْسِ} [المائدة 45] بِالنَّصْبِ {وَالْعَيْنُ بِالْعَيْنِ} [المائدة 45] بِالرَّفْعِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» وَرَوَاهُ مُحَمَّدُ بْنُ مُعَاوِيَةَ النَّيْسَابُورِيُّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُبَارَكِ بِزِيَادَاتِ أَلْفَاظِصحيح
அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் (குர்ஆன் 5:45-ஆம் வசனத்தை ஓதும் போது) "{வக்கதப்னா அலைஹிம் ஃபீஹா அன்னந் நஃப்ஸ பின் நஃப்ஸி}" (மேலும், அதில் நாம் அவர்களுக்கு, உயிருக்கு உயிர் என விதியாக்கினோம்) என்று 'நஸ்பு' (ஃபத்ஹா - ஒரு சொல்லின் இறுதியில் வரும் 'அ' குறியீடு) நிலையிலும், "{வல்அய்னு பில்அய்னி}" (கண்ணுக்குக் கண்) என்று 'ரஃப்உ' (லம்மா - ஒரு சொல்லின் இறுதியில் வரும் 'உ' குறியீடு) நிலையிலும் ஓதுபவர்களாக இருந்தார்கள்.

(இது ஸஹீஹான -ஆதாரப்பூர்வமான- அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்ட ஹதீஸாகும். ஆயினும், இதனை அவர்கள் இருவரும் -புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்- பதிவு செய்யவில்லை. மேலும், இதனை முஹம்மது பின் முஆவியா அந்நைஸாபூரி அவர்கள், அப்துல்லாஹ் பின் அல்-முபாரக் அவர்களிடமிருந்து கூடுதல் வார்த்தைகளுடன் அறிவித்துள்ளார்கள்).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَاهُ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ الْحَافِظُ ثنا يَحْيَى بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى الشَّهِيدُ ثنا أَبُو عَلِيٍّ مُحَمَّدُ بْنُ مُعَاوِيَةَ النَّيْسَابُورِيُّ بِمَكَّةَ ثنا ابْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ يُونُسَ بْنِ يَزِيدَ عَنْ أَبِي عَلِيِّ بْنِ يَزِيدَ أَخِي يُونُسَ بْنِ يَزِيدَ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ §قَرَأَ {أَنَّ النَّفْسَ بِالنَّفْسِ وَالْعَيْنَ بِالْعَيْنِ وَالْأَنْفَ بِالْأَنْفِ وَالْأُذُنَ بِالْأُذُنِ وَالسِّنَّ بِالسِّنِّ وَالْجُرُوحَ قِصَاصٌ} [المائدة 45] «مُحَمَّدُ بْنُ مُعَاوِيَةَ لَيْسَ مِنْ شَرْطِ هَذَا الْكِتَابِ»
அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "{அன்னந் நஃப்ஸ பின்-நஃப்ஸி, வல்-ஐன பில்-ஐனி, வல்-அன்ஃப பில்-அன்ஃபி, வல்-உதுன பில்-உதுனி, வஸ்-ஸின்ன பிஸ்-ஸின்னி, வல்-ஜுரூஹ கிஸாஸ்} (நிச்சயமாக உயிருக்கு உயிர், கண்ணுக்குக் கண், மூக்குக்கு மூக்கு, காதுக்குக் காது, பல்லுக்குப் பல், மற்றும் காயங்களுக்குப் பழிக்குப் பழி உண்டு)" (அல்குர்ஆன் 5:45) என்று ஓதிக்காட்டினார்கள்.

"முஹம்மத் பின் முஆவியா (எனும் அறிவிப்பாளர்) இந்த நூலின் (முஸ்தத்ரக் அல்-ஹாகிம் நூலின் தரமான) நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்டவர் அல்லர்."
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الشَّافِعِيُّ بِبَغْدَادَ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ مَسْلَمَةَ الْوَاسِطِيُّ ثنا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَنْبَأَ أَصْبَغُ بْنُ زَيْدٍ الْجُهَنِيُّ الْوَرَّاقُ حَدَّثَنِي الْقَاسِمُ بْنُ أَبِي أَيُّوبَ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ جُبَيْرٍ قَالَ سَأَلْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ تَعَالَى {وَفَتَنَّاكَ فُتُونًا} [طه 40] فِي حَدِيثٍ يَبْلُغُ بِهِ النَّبِيَّ ﷺ {§قَالَ رَجُلَانِ مِنَ الَّذِينَ يَخَافُونَ} [المائدة 23] بِرَفْعِ الْيَاءِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
சயீத் பின் ஜுபைர் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
நான் அப்துல்லாஹ் பின் அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களிடம், அல்லாஹ் தஆலாவின் வசனமான {வஃபதன்னாக ஃபுதுனா} (நாம் உன்னை பல சோதனைகளைக் கொண்டு சோதித்தோம் - அல்குர்ஆன் 20:40) என்பது குறித்துக் கேட்டேன். (அதற்கு அவர்கள் பதிலளித்த) நபி (ஸல்) அவர்கள் வரை சென்றடையும் ஒரு (நீண்ட) செய்தியில், {கால ரஜுலானி மினல்லதீன யகாஃபூன} (அஞ்சக்கூடியவர்களில் இரு மனிதர்கள் கூறினார்கள் - அல்குர்ஆன் 5:23) என்ற வசனத்தில் 'யா' (ي) என்ற எழுத்திற்கு 'ரஃபஉ' (உகரம்) கொடுத்து (அதாவது 'யுகாஃபூன' - பிறரால் அஞ்சப்படுபவர்கள் - என்று) ஓதப்படும் (என்று இடம்பெற்றுள்ளது).

(இது ஓர் ஆதாரப்பூர்வமான அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்ட ஹதீஸாகும்; எனினும் இதனை இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகியோர் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عِيسَى الْحِيرِيُّ ثنا أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ النَّضْرِ الْجَارُودِيُّ ثنا عَبْدُ الْأَعْلَى بْنُ حَمَّادٍ النَّرْسِيُّ وَنَصَرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ قَالَا ثنا الْمُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «§كُلُّهَا فِي صُحُفِ إِبْرَاهِيمَ وَمُوسَى» فَلَمَّا نَزَلَتْ وَالنَّجْمِ إِذَا هَوَى فَبَلَغَ {وَإِبْرَاهِيمَ الَّذِي وَفَّى} [النجم 37] ثَقَّلَهُ وَقَالَ وَفَّى {أَلَّا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى} [النجم 38] إِلَى قَوْلِهِ {هَذَا نَذِيرٌ مِنَ النُّذُرِ الْأُولَى} [النجم 56] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
"சப்பிஹிஸ்ம ரப்பிகல் அஃலா" (உமது மகத்தான இறைவனின் பெயரைத் துதிப்பீராக! - அத்தியாயம் 87) அருளப்பட்டபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "இவை அனைத்தும் இப்ராஹீம் மற்றும் மூஸா ஆகியோரின் ஏடுகளில் உள்ளன" என்று கூறினார்கள். "வந்நஜ்மி இதா ஹவா" (விழும் நட்சத்திரத்தின் மீது சத்தியமாக! - அத்தியாயம் 53) அருளப்பட்டு, அதில் "மேலும், (தாம் ஏற்ற பொறுப்பை) முழுமையாக நிறைவேற்றிய இப்ராஹீமின் ஏடுகளிலும்..." (53:37) என்ற வசனத்தை அடைந்தபோது, அதனை அழுத்தி ஓதிவிட்டு, "அவர் முழுமையாக நிறைவேற்றினார்: 'ஓர் ஆத்மாவின் பாவச் சுமையை மற்றோர் ஆத்மா சுமக்காது' (53:38) என்பதிலிருந்து 'இவர் முந்தைய எச்சரிக்கையாளர்களைப் போன்ற ஓர் எச்சரிக்கையாளரே' (53:56) என்பது வரை (உள்ளவை அந்த ஏடுகளில் உள்ளன)" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ حَمْدَانَ الْجَلَّابُ بِهَمْدَانَ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ مِهْرَانَ الْجَزَّارُ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ سُلَيْمَانَ الرَّازِيُّ ثنا أَبُو جَعْفَرٍ عِيسَى بْنُ مَاهَانَ عَنِ الرَّبِيعِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ أَبِي الْعَالِيَةَ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ قَالَتْ سَمِعْتُ النَّبِيَّ ﷺ §يَقْرَأُ {بَلَى قَدْ جَاءَتْكَ آيَاتِي فَكَذَّبْتَ بِهَا وَاسْتَكْبَرْتَ وَكُنْتَ مِنَ الْكَافِرِينَ} [الزمر 59] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
உம்மு ஸலமா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "பலா கத் ஜாஅத்க ஆயாதீ ஃபகத்தப்த பிஹா வஸ்தக்பர்த வகுன்த மினல் காஃபிரீன்" (அவ்வாறல்ல! மெய்யாகவே என்னுடைய வசனங்கள் உன்னிடம் வந்தன; ஆனால் நீ அவற்றை பொய்ப்பித்தாய்; மேலும் பெருமையடித்தாய்; இன்னும் நீ நிராகரிப்பாளர்களில் ஒருவனாகிவிட்டாய்) (அல்குர்ஆன் 39:59) என்று (ஆண்பால் ஒருமை வினையெச்சங்களைப் பயன்படுத்தி) ஓதுவதை நான் செவியுற்றேன்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنِي أَبُو أَحْمَدَ بَكْرُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَمْدَانَ الصَّيْرَفِيُّ بِمَرْوَ ثنا أَبُو إِسْمَاعِيلَ مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ السُّلَمِيُّ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْفَرْوِيُّ ثنا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلَالٍ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ §قَرَأَ {مِنَ الَّذِينَ اسْتَحَقَّ عَلَيْهِمُ الْأُوْلَيَانَ} [المائدة 107] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» على شرط مسلم
அலி இப்னு அபீ தாலிப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நிச்சயமாக நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "(அல்குர்ஆனின் 5:107-வது வசனத்தை ஓதும்போது) 'மினல்லதீனஸ்தஹக்க அலைஹிமுல் அவ்லயானி' (பாதிக்கப்பட்டவர்களில் மிக நெருக்கமான இருவர் என்று பொருள்படும் வகையில்)" என்று ஓதினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ صَالِحِ بْنِ هَانِئٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْقَاسِمِ الْعَتَكِيُّ قَالَا ثنا أَبُو سَهْلٍ بِشْرُ بْنُ سَهْلٍ اللَّبَّادُ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ صَالِحٍ الْمِصْرِيُّ ثنا حَمَّادٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُثْمَانَ بْنِ خُثَيْمٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ قَالَ حَمَّادٌ وَقَدْ سَمِعْتُهُ مِنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ كَانَ §يَقْرَأُ {فِي عَيْنٍ حَمِئَةٍ} [الكهف 86] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (அல்குர்ஆன் 18:86-வது வசனத்தில் இடம்பெறும் பகுதியை) {ஃபீ அய்னின் ஹமிஅத்தின்} (கருப்புச் சேறு நிறைந்த ஒரு நீர்நிலையில் - என்று பொருள்படும் வகையில்) ஓதுபவர்களாக இருந்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ جَعْفَرٍ الْقَطِيعِيُّ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ حَنْبَلٍ حَدَّثَنِي أَبِي ثنا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ ثنا شُعْبَةُ عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي حَكِيمٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ قَالَ كَانَ عِنْدَ ابْنِ زِيَادٍ أَبُو الْأَسْوَدِ الدِّيلِيِّ وَجُبَيْرُ بْنُ حَيَّةَ الثَّقَفِيُّ قَالَ فَذَكَرُوا هَذَا الْحَرْفَ {لَقَدْ تَقَطَّعَ بَيْنَكُمْ} [الأنعام 94] حَتَّى وَضَعُوا الْأَخْطَارَ فَقَالَ أَسْلَمُ بْنُ زُرْعَةَ سَمِعْتُ أَبَا مُوسَى §يَقْرَأُ {لَقَدْ تَقَطَّعَ بَيْنَكُمْ} [الأنعام 94] فَقَالَ أَحَدُهُمَا بَيْنِي وَبَيْنَكَ أَوَّلُ مَنْ يَدْخُلُ عَلَيْنَا فَدَخَلَ عَلَيْنَا يَحْيَى بْنُ يَعْمَرَ فَسَأَلُوهُ فَقَالَ يَحْيَى لَقَدْ تَقَطَّعُ بَيْنَكُمْ رَفْعًا فَقَالَ يَحْيَى إِنَّ أَبَا مُوسَى لَيْسَ مِنْ أَهْلِ الْغَرَرِ وَلَا أَتَّهِمُهُ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
அப்துல்லாஹ் பின் புரைதா (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

இப்னு ஸியாத் அவர்களிடம் அபூஅஸ்வத் அத்தீலீ மற்றும் ஜுபைர் பின் ஹய்யா அஸ்ஸகஃபீ ஆகியோர் இருந்தனர். அவர்கள் "லகத் தகத்தஅ பைனகும்" (அல்குர்ஆன் 6:94 - என்ற வசனத்தில் உள்ள 'பைன' என்ற சொல்லின் ஓதும் முறை) குறித்து (தங்களுக்குள்) பந்தயம் கட்டிக்கொள்ளும் அளவுக்கு விவாதித்தனர்.

அப்போது அஸ்லம் பின் ஸுர்ஆ (அவர்கள்), "அபூமூஸா (அல்-அஷ்அரீ - ரலி) அவர்கள் 'லகத் தகத்தஅ பைனகும்' (பைன - என்ற சொல்லுக்கு ஃபத்ஹா கொடுத்து) ஓத நான் கேட்டிருக்கிறேன்" என்று கூறினார்.

அதற்கு (வாதிட்டுக்கொண்டிருந்த) அவ்விருவரில் ஒருவர், "நமக்கு மத்தியில் முதலில் யார் உள்ளே நுழைகிறாரோ, (அவர் சொல்வதே முடிவானது)" என்று கூறினார். அப்போது யஹ்யா பின் யஅமர் அவர்கள் உள்ளே நுழைந்தார்கள். அவரிடம் இதுகுறித்துக் கேட்கப்பட்டது.

அதற்கு யஹ்யா (அவர்கள்), "நிச்சயமாக 'லகத் தகத்தஅ பைனுகும்' (பைனு - என 'ரஃப்உ' - ழம்மா - செய்யப்பட்டு) ஓதப்படும்" என்று பதிலளித்தார்கள். மேலும் யஹ்யா அவர்கள் கூறும்போது, "நிச்சயமாக அபூமூஸா (ரலி) அவர்கள் (மார்க்க விஷயத்தில்) ஏமாற்றுபவர் அல்லர்; அவர்மீது நான் (தவறிழைத்தார் என) எந்தக் குற்றச்சாட்டையும் சுமத்தமாட்டேன்" என்று கூறினார்கள்.

(இது ஸஹீஹான அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்ட ஹதீஸாகும்; ஆயினும் புகாரியும் முஸ்லிமும் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنِي الْإِمَامُ أَبُو الْوَلِيدِ الْفَقِيهُ وَإِبْرَاهِيمُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ الْقَارِئُ قَالَا ثنا الْحَسَنُ بْنُ سُفْيَانَ ثنا سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ ثنا الْوَلِيدُ بْنُ جُنْدُبٍ ثنا بَكْرُ بْنُ خُنَيْسٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سَعِيدٍ عَنْ عُبَادَةَ بْنِ نُسَيٍّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ غَنْمٍ الْأَشْعَرِيِّ قَالَ سَأَلْتُ مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ عَنْ قَوْلِ الْحَوَارِيِّينَ {هَلْ يَسْتَطِيعُ رَبُّكَ} [المائدة 112] أَوْ هَلْ تَسْتَطِيعُ رَبَّكَ؟ فَقَالَ §«أَقْرَأَنِي رَسُولُ اللَّهِ ﷺ» هَلْ تَسْتَطِيعُ «بِالتَّاءِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
அப்துர்ரஹ்மான் பின் கன்ம் அல்-அஷ்அரீ (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் முஆத் பின் ஜபல் (ரலி) அவர்களிடம், (ஈஸா நபியின்) சீடர்களின் கூற்றாக (அல்குர்ஆன் 5:112 இல்) இடம்பெறும் வசனத்தை "ஹல் யஸ்ததீஉ ரப்புக" (உமது இறைவன் ஆற்றல் பெற்றுள்ளானா?) என்று ஓதுவதா அல்லது "ஹல் தஸ்ததீஉ ரப்பக" (உமது இறைவனிடம் கேட்க உம்மால் இயலுமா?) என்று ஓதுவதா? என்று கேட்டேன்.

அதற்கு முஆத் (ரலி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எனக்கு 'தா' (ت) எழுத்தைக் கொண்டு "ஹல் தஸ்ததீஉ" (உம்மால் இயலுமா) என்றே ஓதிக்காட்டினார்கள்" என்று கூறினார்கள்.

இது (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோரின் நிபந்தனைப்படி) ஆதாரப்பூர்வமான அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்ட ஸஹீஹான ஹதீஸாகும்; ஆயினும், அவர்கள் இருவரும் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حَمْشَاذَ الْعَدْلُ ثنا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِسْحَاقَ الْقَاضِي ثنا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي أُوَيْسٍ حَدَّثَنِي أَخِي أَبُو بَكْرٍ عَنِ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ ﷺ قَالَ يَلْقَى إِبْرَاهِيمُ أَبَاهُ آزَرَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَعَلَى وَجْهِ آزَرَ قَتَرَةٌ وَغَبَرَةٌ فَيَقُولُ لَهُ إِبْرَاهِيمُ أَلَمْ أَقُلْ لَكَ لَا تَعْصِنِي؟ فَيَقُولُ أَبُوهُ فَالْيَوْمَ لَا أَعْصِيكَ فَيَقُولُ إِبْرَاهِيمُ يَا رَبِّ إِنَّكَ وَعَدْتَنِي أَنْ لَا تُخْزِيَنِي يَوْمَ يُبْعَثُونَ فَأَيُّ خِزْيٍ أَخْزَى مِنْ أَبِي الْأَبْعَدِ؟ فَيَقُولُ اللَّهُ §إِنِّي حَرَّمْتُ الْجَنَّةَ عَلَى الْكَافِرِينَ ثُمَّ يَقُولُ يَا إِبْرَاهِيمُ مَا تَحْتَ رِجْلَيْكَ فَيَنْظُرُ فَإِذَا هُوَ بِذِبْحٍ مُتَلَطِّخٌ فَيُؤْخَذُ بِقَوَائِمِهِ فَيُلْقَى فِي النَّارِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"மறுமை நாளில் இப்ராஹீம் (அலை) அவர்கள் தம் தந்தை ஆஸரைச் சந்திப்பார்கள். அப்போது ஆஸரின் முகம் இருண்டும் (கவலையாலும்), புழுதி படிந்தும் காணப்படும். அவரிடம் இப்ராஹீம் (அலை) அவர்கள், 'எனக்கு மாறுசெய்ய வேண்டாம் (நான் சொல்வதைக் கேட்டு நடங்கள்) என்று நான் (உலகில் இருந்தபோது) உங்களிடம் கூறவில்லையா?' என்று கேட்பார்கள். அதற்கு அவருடைய தந்தை, 'இன்று நான் உனக்கு மாறுசெய்ய மாட்டேன்' என்று பதிலளிப்பார்.

அப்போது இப்ராஹீம் (அலை) அவர்கள், 'என் இறைவா! மனிதர்கள் உயிர்ப்பித்து எழுப்பப்படும் நாளில் என்னை இழிவுபடுத்த மாட்டாய் என்று நீ எனக்கு வாக்களித்திருந்தாய். (உனது) அருளிலிருந்து வெகு தொலைவிலுள்ள என் தந்தையின் (இந்த இழிவான) நிலையை விட எனக்கு வேறு என்ன பெரும் இழிவு இருக்க முடியும்?' என்று (மன்றாடிக்) கூறுவார்கள்.

அதற்கு அல்லாஹ், 'நிச்சயமாக நான் காஃபிர்களுக்கு (நிராகரிப்பவர்களுக்கு) சொர்க்கத்தைத் தடுத்து (ஹராமாக்கி) விட்டேன்' என்று கூறுவான். பின்னர், 'இப்ராஹீமே! உமது பாதங்களுக்குக் கீழே என்ன இருக்கிறது என்று பாரும்!' என்று கூறப்படும். அவர்கள் கீழே பார்ப்பார்கள்; அப்போது அங்கே (அழுக்குகள்/இரத்தக் கறை) படிந்த ஒரு விலங்கு (ஆண் கழுதைப்புலி) கிடக்கும். அதன் கால்கள் பிடிக்கப்பட்டு, அது நரக நெருப்பில் வீசப்படும்."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنِي أَبُو سَعِيدٍ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَحْمَدَ الْمُقْرِئُ ثنا أَحْمَدُ بْنُ زَيْدِ بْنِ هَارُونَ الْقَزَّازُ بِمَكَّةَ ثنا أَحْمَدُ بْنُ الْقَاسِمِ بْنِ أَبِي بَزَّةَ أَنْبَأَ وَهْبُ بْنُ زَمْعَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ قَيْسٍ الْأَعْرَجُ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ قَالَ §أَقْرَأَنِي النَّبِيُّ ﷺ {وَلِيَقُولُوا دَرَسْتَ} [الأنعام 105] يَعْنِي بِجَزْمِ السِّينِ وَنَصْبِ التَّاءِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் உபை இப்னு கஅப் (ரலி) அவர்கள் வாயிலாக அறிவிக்கிறார்கள்:

உபை இப்னு கஅப் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் எனக்கு (அல்குர்ஆன் 6:105-வது வசனத்தை) "{வலியகூலூ தரஸ்த}" (وَلِيَقُولُوا دَرَسْتَ) என்று ஓதிக்காட்டினார்கள். அதாவது, 'ஸீன்' (س) எழுத்திற்கு ஜஸ்ம் (சுக்கூன்) செய்தும், 'தா' (ت) எழுத்திற்கு நஸ்பு (ஃபத்ஹா) செய்தும் (அதாவது 'நீ (யாரிடமோ) கற்றுக்கொண்டாய்' என்று அவர்கள் கூறுவதற்காக எனும் பொருளில்) ஓதிக்காட்டினார்கள்.

(இது ஓர் ஆதாரப்பூர்வமான அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்ட ஹதீஸாகும்; எனினும், புகாரியும் முஸ்லிமும் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ صَالِحِ بْنِ هَانِئٍ ثنا السَّرِيُّ بْنُ خُزَيْمَةَ ثنا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يُونُسَ ثنا أَبُو بَكْرِ بْنُ عَيَّاشٍ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ زِرٍّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ خَطَّ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ خَطًّا وَخَطَّ عَنْ يَمِينِ ذَلِكَ الْخَطِّ وَعَنْ شِمَالِهِ خَطًّا ثُمَّ قَالَ «§هَذَا صِرَاطُ رَبِّكَ مُسْتَقِيمًا وَهَذِهِ السُّبُلُ عَلَى كُلِّ سَبِيلٍ مِنْهَا شَيْطَانٌ يَدْعُو إِلَيْهِ» ثُمَّ قَرَأَ {وَأَنَّ هَذَا صِرَاطِي مُسْتَقِيمًا فَاتَّبِعُوهُ وَلَا تَتَّبِعُوا السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَنْ سَبِيلِهِ} [الأنعام 153] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (தரைப்பகுதியில்) ஒரு (நேர்)கோட்டைக் கிழித்தார்கள். பிறகு அக்கோட்டிற்கு வலது புறமும் இடது புறமும் (வேறு சில குறுக்குக்) கோடுகளைக் கிழித்தார்கள். பின்னர், "இதுவே உமது இறைவனின் நேரான வழியாகும். இவை (மற்ற) வழிகளாகும்; இந்த ஒவ்வொரு வழியிலும் ஒரு ஷைத்தான் (அமர்ந்து கொண்டு) அதன்பால் (மக்களை) அழைக்கிறான்" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர், (பின்வரும் திருக்குர்ஆன் வசனத்தை) ஓதிக்காட்டினார்கள்:

"வஅன்ன ஹாதா ஸிராத்தீ முஸ்தகீமன் ஃபத்தபிஊஹு வலா தத்தபிஉஸ் ஸுபுல ஃபதஃபர்ரக்க பிகும் அன் ஸபீலிஹி"

(பொருள்: மேலும், நிச்சயமாக இதுவே என்னுடைய நேரான வழியாகும். எனவே, இதனையே பின்பற்றுங்கள். (இதற்கு மாற்றமான) மற்ற வழிகளைப் பின்பற்றாதீர்கள்; அவை உங்களை அவனது (இறைவனது) வழியிலிருந்து பிரித்துவிடும்.) (அல்-குர்ஆன் 6:153)
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنِي الْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ التَّمِيمِيُّ ثنا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ السِّجْزِيُّ ثنا هَارُونُ بْنُ حَاتِمٍ الْمُقْرِئُ ثنا أَبُو مُعَاوِيَةَ وَمُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنِ الْمِنْهَالِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ زَاذَانَ عَنِ الْبَرَاءِ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ §يَقْرَأُ {لَا تُفْتَحُ لَهُمْ أَبْوَابُ السَّمَاءِ} [الأعراف 40] مُخَفَّفًا «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» هارون تركه أبو زرعة
பராஃ (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "லா துஃப்தஹு லஹும் அப்வாபுஸ் ஸமாஇ" (அவர்களுக்காக வானத்தின் வாசல்கள் திறக்கப்பட மாட்டா - அல்குர்ஆன் 7:40) என்ற வசனத்தை (தஷ்தீத் இன்றி) மென்மையாக (முஃகப்பஃபாக) ஓதுவதை நான் செவியுற்றேன்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عُثْمَانَ الْأَهْوَازِيُّ ثنا رَوْحُ بْنُ عَبْدِ الْمُؤْمِنِ حَدَّثَنِي عُبَيْدُ بْنُ عَقِيلٍ حَدَّثَنِي حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ §قَرَأَ {دَكًّا} [الأعراف 143] مُنَوَّنَةً وَلَمْ يَمُدَّهُ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» على شرط مسلم
அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் (அல்குர்ஆனின் 7:143 வது வசனத்திலுள்ள) {دَكًّا} 'தக்கன்' என்ற வார்த்தையைத் தன்வீனுடன் ஓதினார்கள்; அதனை நீட்டி ஓதவில்லை.

(இமாம் ஹாகிம் (ரஹ்) கூறுகிறார்கள்:) "இந்த ஹதீஸ் இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனையின்படி ஆதாரப்பூர்வமானதாகும் (ஸஹீஹ்). ஆயினும், அவர்கள் இருவரும் (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்) இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
أَخْبَرَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ أَيُّوبَ ثنا أَبُو حَاتِمٍ مُحَمَّدُ بْنُ إِدْرِيسَ الرَّازِيُّ ثنا سَلَّامُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْمَدَاينِيُّ ثنا أَبُو عَمْرِو بْنُ الْعَلَاءِ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ §قَرَأَ {الْآنَ خَفَّفَ اللَّهُ عَنْكُمْ وَعَلِمَ أَنَّ فِيكُمْ ضَعْفًا} [الأنفال 66] رَفَعَ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» سلام بن سليمان نزل دمشق واه
இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "அல்ஆன கஃபஃபல்லாஹு அன்கும் வஅலிம அன்ன ஃபீகும் ளஅஃபன்" (இப்போது அல்லாஹ் உங்கள் சுமையை லேசாக்கி விட்டான்; உங்களில் பலவீனம் இருக்கிறது என்பதை அவன் அறிவான்) [அல்-அன்ஃபால்: 66] என்ற வசனத்தை ஓதினார்கள். (அவ்வசனத்தில் வரும் 'ளஅஃபன்' - ضَعْفًا - என்ற சொல்லிலுள்ள 'ளாத்' எழுத்தை) 'ரஃபஉ' செய்து (அதாவது 'ளுஅஃபன்' - ضُعْفًا - என்று 'ளம்மா' குறியீட்டுடன்) ஓதினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا مَحْبُوبُ بْنُ الْحَسَنِ عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ عَنِ ابْنِ سِيرِينَ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ §قَرَأَ {أَنْ تَكُونَ لَهُ أَسْرَى} صَحِيحٌصحيح
அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் (திருக்குர்ஆனின் 8:67-வது வசனத்தை) "{அன் தகூன லஹு அஸ்ரா}" (அவருக்குச் சிறைக்கைதிகள் இருக்க வேண்டும் என்று) ஓதினார்கள். (ஸஹீஹ்)
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الْحَكَمِ الْمِصْرِيُّ أَنْبَأَ أَبِي وَشُعَيْبُ بْنُ اللَّيْثِ قَالَا أَنْبَأَ اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ أَنْبَأَ خَالِدُ بْنُ يَزِيدَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي هِلَالٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ نُعَيْمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْمُجْمِرِ قَالَ أَخْبَرَنِي صُهَيْبٌ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ وَأَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ يَقُولَانِ خَطَبَنَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ وَهُوَ عَلَى الْمِنْبَرِ فَقَالَ «وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ» ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ سَكَتَ فَأَكَبَّ كُلُّ رَجُلٍ مِنَّا يَبْكِي حَزِينًا لِيَمِينِ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ ثُمَّ قَالَ «مَا مِنْ عَبْدٍ يَأْتِي بِالصَّلَوَاتِ الْخَمْسِ وَيَصُومُ رَمَضَانَ وَيَجْتَنِبُ الْكَبَائِرَ السَّبْعَ إِلَّا فُتِحَتْ لَهُ أَبْوَابُ الْجَنَّةِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ حَتَّى أَنَّهَا لَتَصْطَفِقُ» ثُمَّ تَلَا {إِنْ تَجْتَنِبُوا كَبَائِرَ مَا تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّئَاتِكُمْ} [النساء 31]
அபூஹுரைரா (ரலி) மற்றும் அபூஸயீத் அல்குத்ரீ (ரலி) ஆகியோர் கூறியதாவது:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மிம்பரின் (பிரசங்க மேடையின்) மீது இருந்தவாறு எங்களுக்கு உரை நிகழ்த்தினார்கள். அப்போது, "என் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக!" என்று மூன்று முறை கூறினார்கள். பின்னர் மௌனமானார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (அவ்வாறு கனத்த இதயத்துடன்) சத்தியம் செய்ததைக் கேட்டு, (ஏதோ பாரதூரமான எச்சரிக்கை வரப்போகிறது என்ற அச்சத்தில்) எங்களில் ஒவ்வொருவரும் கவலையுடன் தலைகுனிந்து அழத் தொடங்கினோம்.

பிறகு நபியவர்கள், "ஐந்து வேளைத் தொழுகைகளை (முறையாகப் பேணி) நிறைவேற்றி, ரமலான் மாதத்தில் நோன்பு நோற்று, ஏழு பெரும் பாவங்களை விட்டும் விலகி வாழும் எந்த ஓர் அடியாருக்கும், மறுமை நாளில் சொர்க்கத்தின் வாசல்கள் திறக்கப்படாமல் இருப்பதில்லை; அவை (அதிவேகமாகத் திறக்கப்படுவதால் ஒன்றோடொன்று மோதி) சத்தமிடும்" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர், "இன் தஜ்தனிபூ கபாயிர மா துன்ஹவ்ன அன்ஹு நுகஃப்பிர் அன்கும் ஸய்யிஆதிகும்" (உங்களுக்குத் தடுக்கப்பட்டவற்றில் பெரும் பாவங்களை நீங்கள் தவிர்ந்து கொண்டால், உங்களின் (சிறு) பாவங்களை உங்களை விட்டும் நாம் மன்னிப்போம் - அல்குர்ஆன் 4:31) எனும் வசனத்தை ஓதிக்காட்டினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ صَالِحِ بْنِ هَانِئٍ ثنا أَبُو سَعْدٍ يَحْيَى بْنُ مَنْصُورٍ الْهَرَوِيُّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ عُثْمَانَ عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ عَنِ النَّبِيِّ ﷺ قَالَ «§لَا يَتَوَارَثُ أَهْلُ مِلَّتَيْنِ وَلَا يَرِثُ مُسْلِمٌ كَافِرًا وَلَا كَافِرٌ مُسْلِمًا» ثُمَّ قَرَأَ {وَالَّذِينَ كَفَرُوا بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ إِلَّا تَفْعَلُوهُ تَكُنْ فِتْنَةٌ فِي الْأَرْضِ وَفَسَادٌ كَبِيرٌ} [الأنفال 73] بِالْيَاءِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ»
உஸாமா பின் ஸைத் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"இரு வேறு மார்க்கங்களைச் சேர்ந்தவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் (சொத்தில்) வாரிசாக மாட்டார்கள். ஒரு முஸ்லிம் ஒரு நிராகரிப்பாளருக்கு (காஃபிருக்கு) வாரிசாக மாட்டார், ஒரு நிராகரிப்பாளர் ஒரு முஸ்லிமுக்கு வாரிசாக மாட்டார்" என்று நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

பின்னர் அவர்கள், "நிராகரிப்பாளர்கள் தங்களுக்குள் ஒருவருக்கொருவர் உற்ற நண்பர்களாக (மற்றும் உதவியாளர்களாக) இருக்கின்றனர். நீங்கள் இதனைச் செய்யாவிட்டால் (அதாவது முஸ்லிம்கள் தங்களுக்குள் ஒருவருக்கொருவர் உதவியாளர்களாகவும் வாரிசுகளாகவும் இல்லாவிட்டால்) பூமியில் குழப்பமும் பெரும் சீர்கேடும் ஏற்பட்டுவிடும்" (அல்குர்ஆன் 8:73) எனும் வசனத்தை 'யா' (ي) என்ற எழுத்துடன் (குறிப்பிட்ட ஓதல் முறையில்) ஓதினார்கள்.

(இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரப்பூர்வமானது, எனினும் இதனை அவர்கள் இருவரும் [புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்] இவ்வாறான வாசக அமைப்பில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
هَكَذَا أَخْبَرَنِي أَبُو الْحُسَيْنِ بْنُ يَعْقُوبَ الْحَافِظُ أَنْبَأَ الْعَبَّاسُ بْنُ الْفَضْلِ الْمُقْرِئُ ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مِهْرَانَ الْأَيْلِيُّ ثنا عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدِّمَشْقِيُّ ثنا مُسْلِمُ بْنُ خَالِدٍ الزَّنْجِيُّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ طَاوُسٍ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ يَرْفَعُهُ إِلَى النَّبِيِّ ﷺ §قَرَأَ {لَقَدْ جَاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ} [التوبة 128] يَعْنِي مِنْ أَعْظَمِكُمْ قَدْرًاسكت عنه الذهبي في التلخيص
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் (நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து உயர்த்தி) அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "{லக்கத் ஜாஅகும் ரஸூலும் மின் அன்ஃபுஸிகும்}" (நிச்சயமாக உங்களிலிருந்தே -உங்களில் மிகச் சிறந்த உயர்குடியிலிருந்தே- ஒரு தூதர் உங்களிடம் வந்திருக்கிறார்) [அத்-தவ்பா: 128] என்று ஓதிக்காட்டினார்கள். (இதன் மூலம்) 'உங்களில் அந்தஸ்தால் (மற்றும் மதிப்பால்) மிகவும் உயர்ந்தவர்' என்பது பொருளாகும்.

(இதனை இமாம் தஹபீ (ரஹ்) அவர்கள் தமது 'அத்-தல்ஹீஸ்' நூலில் மௌனமாக இருந்துள்ளார்கள் - அதாவது இதன் தரம் குறித்து எவ்வித விமர்சனமும் செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இது குறித்து (அறிஞர்கள்) மௌனம் காத்துள்ளனர் / கருத்துக் கூறவில்லை
سكت عنه
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ بَالَوَيْهِ ثنا مُوسَى بْنُ هَارُونَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ثنا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ عَنِ الْأَجْلَحِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى عَنْ أَبِيهِ قَالَ سَمِعْتُ أُبَيَّ بْنَ كَعْبٍ يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ §يَقْرَأُ {قُلْ بِفَضْلِ اللَّهِ وَبِرَحْمَتِهِ فَبِذَلِكَ فَلْيَفْرَحُوا هُوَ خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ} [يونس 58] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
உபை பின் கஅப் (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "{குல் பிஃபழ்லில்லாஹி வபிரஹ்மதிஹி ஃபபிதாலிக ஃபல்யஃப்றஹூ ஹுவ கைருன் மிம்மா யஜ்மவூன்}" ['(நபியே!) நீர் கூறுவீராக: அல்லாஹ்வின் அருளினாலும் (இஸ்லாத்தினாலும்), அவனுடைய கருணையினாலும் (குர்ஆனினாலும் இது கிடைத்துள்ளது). எனவே, இதில் அவர்கள் மகிழ்ச்சியடையட்டும். அவர்கள் (உலகில்) சேகரித்து வைக்கும் (செல்வங்களை) விட இது மிகவும் மேலானதாகும்' (திருக்குர்ஆன் 10:58)] என்று ஓதியதை நான் கேட்டேன்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي دَارِمٍ الْحَافِظُ بِالْكُوفَةِ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عُثْمَانَ بْنِ أَبِي شَيْبَةَ ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الزِّبْرِقَانِ التَّيْمِيُّ ثنا أَبُو رَوْقٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جحَادَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ §يَقْرَأُ (إِنَّهُ عَمِلَ غَيْرَ صَالِحٍ) إسناده مظلم
ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், (திருக்குர்ஆனின் 11:46-வது வசனத்தை) "இன்னஹு அமில ஃகய்ர சாலிஹின்" (நிச்சயமாக அவன் நற்செயலல்லாததைச் செய்தான்) என்று ஓதுவார்கள்.

(இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் இருளடைந்தது - மிகவும் பலவீனமானது).
ஹதீஸ் தரம் : இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் பலவீனமானது
إسناده ضعيف
أَخْبَرَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ الْفَقِيهُ أَنْبَأَ عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ ثنا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ ثنا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عُمَرَ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ قَرَأَ {فَاسْأَلْهُ مَا بَالُ النِّسْوَةِ اللَّاتِي قَطَّعْنَ أَيْدِيَهُنَّ} [يوسف 50] قَالَ §«لَوْ بَعَثَ إِلَيَّ لَأَسْرَعْتُ الْإِجَابَةَ وَمَا ابْتَغَيْتُ الْعُذْرَ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط مسلم
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "{ஃபஸ்அல்ஹு மா பாலுந் நிஸ்வதில்லாதீ கத்தஃன அய்தியஹுன்ன}" [யூஸுஃப் 50] ("தங்கள் கைகளை அறுத்துக்கொண்ட அந்தப் பெண்களின் நிலை என்ன என்று அவரிடம் (அரசனிடம்) நீர் கேளும்") என்று (குர்ஆன் வசனத்தை) ஓதினார்கள்.

பிறகு, "(யூஸுஃப் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்களுக்கு அனுப்பப்பட்டது போல்) என்னிடம் (சிறையிலிருந்து வெளியேறுவதற்கான) தூதனுப்பப்பட்டிருந்தால், நான் (உடனடியாக அந்த) அழைப்பிற்கு விரைந்து பதிலளித்திருப்பேன்; (எனது நிரபராதித்தன்மையை நிரூபிக்க வேண்டும் என்ற) எந்தக் காரணத்தையும் (முன்வைத்து தாமதத்தை) நான் தேடியிருக்க மாட்டேன்" என்று கூறினார்கள்.

(இது இமாம் முஸ்லிமின் நிபந்தனைப்படி அமைந்த ஆதாரப்பூர்வமான (ஸஹீஹ்) ஹதீஸாகும்; ஆயினும் இதனை அவர்கள் (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்) இருவரும் தங்களது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
أَخْبَرَنِي الْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ التَّمِيمِيُّ ثنا أَبُو الْعَبَّاسِ أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ ثنا هَارُونُ بْنُ حَاتِمٍ أَنْبَأَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي حَمَّادٍ حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ يُوسُفَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَقُولُ لِعَلِيٍّ «يَا عَلِيُّ §النَّاسُ مِنْ شَجَرٍ شَتَّى وَأَنَا وَأَنْتَ مِنْ شَجَرَةٍ وَاحِدَةٍ» ثُمَّ قَرَأَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ (وَجَنَّاتٌ مِنْ أَعْنَابٍ وَزَرْعٌ وَنَخِيلٌ صِنْوَانٌ وَغَيْرُ صِنْوَانٍ تُسْقَى بِمَاءٍ وَاحِدٍ) «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» لا والله هارون هالك
ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அலீ (ரலி) அவர்களிடம், "அலீயே! மக்கள் பல்வேறு மரங்களைச் சார்ந்தவர்களாக (வெவ்வேறு வம்சாவளியைச் சேர்ந்தவர்களாக) இருக்கிறார்கள். ஆனால், நானும் நீங்களும் ஒரே மரத்தைச் சார்ந்தவர்கள் (ஒரே வம்சாவளியைச் சேர்ந்தவர்கள்) ஆவோம்" என்று கூறுவதைக் கேட்டேன்.

பின்னர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "(அங்கு) திராட்சைத் தோட்டங்களும், விளைநிலங்களும், ஒன்றோடொன்று இணைந்தும் (ஒரே வேரிலிருந்து கிளைத்தும்) இணையாமலும் (தனித்தனி வேர்களுடனும்) உள்ள பேரீச்சை மரங்களும் இருக்கின்றன. இவை அனைத்திற்கும் ஒரே தண்ணீர் தான் பாய்ச்சப்படுகிறது" (திருக்குர்ஆன் 13:4) என்ற வசனத்தை ஓதிக்காட்டினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرٍ أَحْمَدُ بْنُ سَلْمَانَ الْفَقِيهُ بِبَغْدَادَ ثنا هِلَالُ بْنُ الْعَلَاءِ الرَّقِّيُّ ثنا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو الرَّقِّيُّ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَبِي أُنَيْسَةَ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ ﷺ {§وَنُفَضِّلُ بَعْضَهَا عَلَى بَعْضٍ فِي الْأُكُلِ} [الرعد 4] بِالنُّونِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள், "{வநுஃபழ்ழிலு பஃழஹா அலா பஃழின் ஃபில் உகுல்} (உண்பதில் அவற்றில் சிலவற்றை விட மற்றும் சிலவற்றை நாம் மேன்மையாக்குகிறோம்)" [அர்-ரஅத்: 4] (என்ற வசனத்தை 'யுஃபழ்ழிலு' என்பதற்குப் பதிலாக) 'நூன்' (ن) எழுத்தைக் கொண்டு (தொடங்குமாறு 'வநுஃபழ்ழிலு' என்று) ஓதினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْأَصْبَهَانِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ السُّلَمِيُّ ثنا أَبُو صَالِحٍ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ صَالِحٍ ثنا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ زِيَادِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ كَعْبٍ الْأَنْصَارِيِّ عَنْ فَضَالَةَ بْنِ عُبَيْدٍ الْأَنْصَارِيِّ عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ قَالَ {§يَمْحُو اللَّهُ مَا يَشَاءُ وَيُثْبِتُ} [الرعد 39] مُخَفَّفَةً «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الْبُخَارِيِّ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
அபுத் தர்தா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "{அல்லாஹ் தான் நாடியதை அழிப்பான்; (தான் நாடியதை) நிலைநிறுத்துவான்}" [அல்குர்ஆன் 13:39] (என்ற வசனத்தில் உள்ள 'யுஸ்பித்' என்ற சொல்லை) மென்மையாக (ஷத்தா இன்றி) ஓதினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْمَاعِيلَ الْفَقِيهُ بِالرِّيِّ ثنا أَبُو حَاتِمٍ مُحَمَّدُ بْنُ إِدْرِيسَ ثنا شُعْبَةُ عَنْ يَعْلَى بْنِ عَطَاءٍ قَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ سَمِعْتُ الْقَاسِمَ بْنَ رَبِيعَةَ يَقُولُ سَمِعْتُ سَعْدًا §يَقْرَأُ «مَا نَنْسَخْ مِنْ آيَةٍ أَوْ نَنْسَاهَا» قَالَ فَقُلْتُ إِنَّ سَعِيدًا يَقْرَؤُهَا {أَوْ نُنْسِهَا} [البقرة 106] قَالَ فَقَالَ إِنَّ الْقُرْآنَ لَمْ يَنْزِلْ عَلَى الْمُسَيِّبِ وَلَا عَلَى ابْنِهِ قَالَ وَحِفْظِي أَنَّهُ قَرَأَ {سَنُقْرِئُكَ فَلَا تَنْسَى} {وَاذْكُرْ رَبَّكَ إِذَا نَسِيتَ} [الكهف 24] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
ஸஅத் (ரலி) அவர்கள், "மா நன்ஸஹ் மின் ஆயதின் அவ் நன்ஸாஹா" (ஏதேனும் ஒரு வசனத்தை நாம் மாற்றினால் அல்லது அதனை நாம் மறக்கச் செய்தால்/விட்டுவிட்டால்) என்று ஓதுவதை நான் செவியுற்றேன். அப்போது நான், "நிச்சயமாக ஸயீத் (பின் அல்-முஸய்யப்) இதனை 'அவ் நுன்ஸிஹா' (அதனை நாம் மறக்கச் செய்தால்) என்று ஓதுகிறாரே?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள் (ஸஅத் ரலி), "நிச்சயமாக இந்தக் குர்ஆன் (அல்-)முஸய்யப் மீதோ அல்லது அவரது மகனின் (ஸயீதின்) மீதோ அருளப்படவில்லை! (மாறாக அது எங்களுக்குத்தான் அருளப்பட்டது)" என்று கூறினார்கள்.

மேலும், ஸஅத் (ரலி) அவர்கள் "ஸநுக்ரிஉக ஃபலா தன்ஸா" (நாம் உமக்கு ஓதிக்காட்டுவோம், நீர் மறக்கமாட்டீர்), மற்றும் "வத்குர் ரப்பக இதா நஸீத" (நீர் மறக்கும்போது உமது இறைவனை நினைவு கூர்வீராக) ஆகிய வசனங்களை (தமது ஓதலுக்கு ஆதாரமாக) ஓதியதாக எனது நினைவில் உள்ளது (என்று காஸிம் பின் ரபீஆ கூறுகிறார்).

(இந்த ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி ஆதாரப்பூர்வமான 'ஸஹீஹான' ஹதீஸாகும்; எனினும், அவர்கள் இருவரும் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنِي أَبُو أَحْمَدَ بَكْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ الصَّيْرَفِيُّ بِمَرْوَ ثنا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ مُحَمَّدٍ الرَّقَاشِيُّ ثنا بَكَّارُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ ثنا أَبُو الزِّنَادِ عَنْ خَارِجَةَ بْنِ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ قَالَ §أُنْزِلَ الْقُرْآنُ بِالتَّفْخِيمِ {كَهَيْئَةِ الطَّيْرِ} [آل عمران 49] {عُذْرًا أَوْ نُذْرًا} [المرسلات 6] وَالصَّدَفَيْنِ {أَلَا لَهُ الْخَلْقُ وَالْأَمْرُ} [الأعراف 54] وَأَشْبَاهُهَا «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ»
ஸைத் பின் தாபித் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"திருக்குர்ஆன் தஃப்கீமுடன் (கம்பீரமான அல்லது அழுத்தமான உச்சரிப்புடன்) அருளப்பட்டது. (உதாரணமாக) 'கஹைஅதித் தய்ர்' (பறவையின் உருவத்தைப் போல்) [ஆல் இம்ரான்: 49], 'உத்ரன் அவ் நுத்ரன்' (மன்னிப்புக் கோருவதற்காக அல்லது எச்சரிக்கை செய்வதற்காக) [அல் முர்ஸலாத்: 6], 'அஸ்-ஸதஃபைனி' (இரண்டு மலை முகடுகளுக்கு இடையில்) [அல்கஹ்ஃப்: 96], 'அலா லஹுல் கல்கு வல் அம்ரு' (அறிந்து கொள்ளுங்கள்! படைப்பதும் கட்டளையிடுவதும் அவனுக்கே உரியன) [அல் அஃராஃப்: 54] மற்றும் இவை போன்ற (வசனங்கள் இதில் அடங்கும்)."

(இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஸஹீஹானதாகும் - ஆதாரப்பூர்வமானது, ஆனால் இதனை புகாரியும் முஸ்லிமும் தங்களது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا الشَّيْخُ أَبُو بَكْرٍ أَحْمَدُ بْنُ إِسْحَاقَ الْفَقِيهُ أَنْبَأَ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ الْجُنَيْدِ ثنا أَبُو الشَّعْثَاءِ ثنا خَالِدُ بْنُ نَافِعٍ الْأَشْعَرِيُّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي مُوسَى عَنِ النَّبِيِّ ﷺ قَالَ إِذَا اجْتَمَعَ أَهْلُ النَّارِ فِي النَّارِ وَمَعَهُمْ مِنْ أَهْلِ الْقِبْلَةِ مَنْ شَاءَ اللَّهُ قَالُوا مَا أَغْنَى عَنْكُمْ إِسْلَامُكُمْ وَقَدْ صِرْتُمْ مَعَنَا فِي النَّارِ؟ قَالُوا كَانَتْ لَنَا ذُنُوبٌ فَأُخِذْنَا بِهَا فَسَمِعَ اللَّهُ مَا قَالُوا قَالَ فَأَمَرَ بِمَنْ كَانَ فِي النَّارِ مِنْ أَهْلِ الْقِبْلَةِ فَأُخْرِجُوا فَيَقُولُ الْكُفَّارُ يَا لَيْتَنَا كُنَّا مُسْلِمَيْنِ فَنُخْرَجُ كَمَا أُخْرِجُوا قَالَ وَقَرَأَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ {الر تِلْكَ آيَاتُ الْكِتَابِ وَقُرْآنٍ مُبِينٍ رُبَّمَا يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ كَانُوا مُسْلِمَيْنَ} [الحجر 2] مُثَقَّلَةً
அபூ மூஸா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நரகவாசிகள் நரகத்தில் ஒன்று திரட்டப்படும்போது, அல்லாஹ் நாடிய (அளவிற்கு) கிப்லாவாசிகள் (முஸ்லிம்கள்) சிலரும் அவர்களுடன் இருப்பார்கள். அப்போது (நரகவாசிகளான நிராகரிப்பவர்கள்) அவர்களைப் பார்த்து, 'நீங்கள் (இப்போது) எங்களுடன் நரகத்தில் இருக்கும் நிலையில், உங்களுடைய இஸ்லாம் உங்களுக்கு (வேதனையிலிருந்து) எதனைத் தடுத்தது (என்ன பலனைத் தந்தது)?' என்று கேட்பார்கள். அதற்கு அவர்கள், 'எங்களிடம் (மன்னிக்கப்படாத) சில பாவங்கள் இருந்தன, அதற்காகவே நாங்கள் (தண்டனைக்கு) ஆளாக்கப்பட்டோம்' என்று பதிலளிப்பார்கள். அவர்கள் கூறியதை அல்லாஹ் (அறிந்தவனாகச்) செவியேற்று, நரகத்தில் உள்ள கிப்லாவாசிகளை வெளியேற்றுமாறு கட்டளையிடுவான். அதன்படி அவர்கள் (நரகத்திலிருந்து) வெளியேற்றப்படுவார்கள். அப்போது நிராகரிப்பவர்கள், 'ஆகா! நாமும் முஸ்லிம்களாக இருந்திருக்கக் கூடாதா? (அப்படியிருந்தால்) அவர்களெல்லாம் வெளியேற்றப்பட்டதைப் போல் நாமும் வெளியேற்றப்பட்டிருப்போமே' என்று (கைசேதப்பட்டு) விரும்புவார்கள்."

பின்னர், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (பின்வரும் குர்ஆன் வசனங்களை) ஓதினார்கள்:
"அலிஃப் லாம் றா. இவை வேதத்தின் வசனங்களும், தெளிவான குர்ஆனுமாகும். நிராகரிப்பவர்கள், தாங்களும் முஸ்லிம்களாக இருந்திருக்க வேண்டுமே என்று (மறுமையில்) பெரிதும் விரும்புவார்கள்." (அல்குர்ஆன் 15:1-2).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ الْمَحْبُوبِيُّ ثنا سَعِيدُ بْنُ مَسْعُودٍ ثنا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى أَنْبَأَ إِسْرَائِيلُ عَنِ السُّدِّيِّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ ﷺ فِي قَوْلِهِ تَعَالَى {يَوْمَ نَدْعُو كُلَّ أُنَاسٍ بِإِمَامِهِمْ} [الإسراء 71] قَالَ «§يُدْعَى أَحَدُهُمْ فَيُعْطَى كِتَابَهُ بِيَمِينِهِ وَيُمَدُّ لَهُ فِي جِسْمِهِ سِتُّونَ ذِرَاعًا» قَالَ «وَيُبَيِّضُ وَجْهُهُ وَيُجْعَلُ عَلَى رَأْسِهِ تَاجٌ مِنْ لُؤْلُؤٍ يَتَلَأْلَأُ» قَالَ «فَيَنْطَلِقُ إِلَى أَصْحَابِهِ» قَالَ فَيَرَوْنَهُ مِنْ بَعِيدٍ فَيَقُولُونَ اللَّهُمَّ ائْتِنَا بِهِ وَبَارِكْ لَنَا فِي هَذَا حَتَّى يَأْتِيَهُمْ فَيَقُولُ أَبْشِرُوا إِنَّ لِكُلِّ رَجُلٍ مِنْكُمْ مِثْلَ هَذَا وَأَمَّا الْكَافِرُ فَيُسَوَّدُ وَجْهُهُ وَيُمَدُّ لَهُ فِي جِسْمِهِ سِتُّونَ ذِرَاعًا عَلَى صُورَةِ آدَمَ فَيَرَاهُ أَصْحَابُهُ فَيَقُولُونَ نَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ هَذَا اللَّهُمَّ لَا تَأْتِنَا بِهِ قَالَ فَيَأْتِيهِمْ فَيَقُولُونَ اللَّهُمَّ أَخِّرْهُ قَالَ فَيَقُولُ أَبْعَدَكُمُ اللَّهُ فَإِنَّ لِكُلٍّ مِنْكُمْ مِثْلَ هَذَا «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» على شرط مسلم
அபு ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"யவ்ம நத்வூ குல்ல உனாஸின் பிஇமாமிஹிம்" (ஒவ்வொரு மனிதக் கூட்டத்தாரையும் அவர்களுடைய தலைவர்களைக் கொண்டு -அல்லது அவர்களின் செயலேடுகளைக் கொண்டு- நாம் அழைக்கும் நாளை நினைவூட்டுவீராக!) என்ற (17:71) இறைவசனத்தின் விளக்கமாக, நபிகள் நாயகம் ((ஸல்)) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"அவர்களில் ஒருவர் (விசாரணைக்காக) அழைக்கப்பட்டு, அவருடைய பட்டோலை (செயலேடு) வலது கையில் வழங்கப்படும். அவருடைய உடல் அறுபது முழங்கள் அளவுக்குப் பெரிதாக்கப்படும். அவருடைய முகம் வெண்மையாக்கப்படும். ஒளிவீசும் முத்துக்களாலான கிரீடம் ஒன்று அவருடைய தலையில் சூட்டப்படும்.

பின்னர் அவர் (மறுமையில்) தமது தோழர்களை நோக்கிச் செல்வார். அவரைத் தூரத்திலிருந்தே பார்க்கும் அவரது தோழர்கள், 'யா அல்லாஹ்! இவரை எங்களிடம் கொண்டு வருவாயாக! இவரால் எங்களுக்குப் பாக்கியத்தை வழங்குவாயாக!' என்று (மகிழ்ச்சியுடன்) பிரார்த்திப்பார்கள். அவர் அவர்களிடம் வந்து சேர்ந்ததும், 'நற்செய்தி பெறுங்கள்! உங்களில் ஒவ்வொருவருக்கும் இதுபோன்று (சிறப்புகள்) கிடைக்கும்' என்று கூறுவார்.

ஆனால், நிராகரிப்பவனைப் பொறுத்தவரை, அவனது முகம் கருமையாக்கப்படும். ஆதம் (அலை) அவர்களின் (உயரமான) உருவ அமைப்பில் அவனது உடலும் அறுபது முழங்கள் அளவுக்குப் பெரிதாக்கப்படும். அவனது தோழர்கள் அவனைப் பார்த்து, 'இவனிடமிருந்து நாங்கள் அல்லாஹ்விடம் பாதுகாப்புக் கோருகிறோம். யா அல்லாஹ்! இவனை எங்களிடம் கொண்டு வராதே!' என்று கூறுவார்கள்.

அவன் அவர்களிடம் வந்து சேர்ந்ததும், அவர்கள் 'யா அல்லாஹ்! இவனை எங்களை விட்டுத் தூரமாக்குவாயாக!' என்று கூறுவார்கள். அப்போது அவன், 'அல்லாஹ் உங்களைத் தூரமாக்கட்டும்! உங்களில் ஒவ்வொருவருக்கும் இதுபோன்று (இழிவு) கிடைக்கும்' என்று கூறுவான்."

(ஆதாரம்: அல்-முஸ்தத்ரக். இமாம் ஹாகிம் கூறுகிறார்: இந்த ஹதீஸ் இமாம் முஸ்லிமின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்ட ஸஹீஹான ஹதீஸாகும்; ஆயினும் புகாரி, முஸ்லிம் ஆகிய இருவரும் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا يَحْيَى بْنُ مُحَمَّدٍ الْعَنْبَرِيُّ ثنا أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ النَّضْرِ الْجَارُودِيُّ ثنا إِسْمَاعِيلُ بْنُ زَكَرِيَّا الْأَصْبَهَانِيُّ بِالرِّيِّ ثنا مِهْرَانُ بْنُ أَبِي عَمْرٍو ثنا سُفْيَانُ عَنْ قَابُوسَ بْنِ أَبِي ظَبْيَانَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ مَكَثَ النَّبِيُّ ﷺ بِمَكَّةَ ثَلَاثَ عَشْرَةَ سِنِينَ نَبِيًّا §فَنَزَلَتْ عَلَيْهِ {أَدْخِلْنِي مَدْخَلَ صِدْقٍ وَأَخْرِجْنِي مَخْرَجَ صِدْقٍ} [الإسراء 80] بِفَتْحِ الْمِيمِ فَهَاجَرَ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் மக்காவில் பதின்மூன்று ஆண்டுகள் நபியாகத் தங்கியிருந்தார்கள். (அப்போது) அவர்களுக்கு "என் இறைவனே! என்னை (மதீனாவிற்குள்) உண்மையான புகுமிடத்தில் புகுத்துவாயாக! இன்னும் என்னை (மக்காவிலிருந்து) உண்மையான வெளியேற்றத்தில் வெளியேற்றுவாயாக!" (அல்குர்ஆன் 17:80) என்ற வசனம் ("மத்கல" மற்றும் "மக்ரஜ" ஆகிய சொற்களில் உள்ள) "மீம்" எழுத்திற்கு ஃபத்ஹா (அகரம்) வைத்து அருளப்பட்டது. (அதன்பின்) அவர்கள் (மதீனாவிற்கு) ஹிஜ்ரத் செய்தார்கள்.

(இது ஆதாரப்பூர்வமான அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்ட ஹதீஸாகும்; ஆனால் புகாரியும் முஸ்லிமும் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ دُحَيْمٍ الشَّيْبَانِيُّ بِالْكُوفَةِ ثنا أَحْمَدُ بْنُ حَازِمٍ عَنْ أَبِي غَرَزَةَ ثنا عَلِيُّ بْنُ حَكِيمٍ الْأَوْدِيُّ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ يُوسُفَ عَنْ حَمْزَةَ بْنِ حَبِيبٍ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ سعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ §قَرَأَ {إِنْ سَأَلْتُكَ عَنْ شَيْءٍ بَعْدَهَا} [الكهف 76] مَهْمُوزَتَيْنِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ إِنَّمَا اتَّفَقَا عَلَى حَدِيثِ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ قِصَّةَ مُوسَى وَالْخَضِرِ بِطُولِهِ وَلَيْسَ فِيهِ ذِكْرُ الْهَمْزَتَيْنِ» على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் வழியாக உபை இப்னு கஅப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், (அல்குர்ஆனின் 18:76-வது வசனமான) "இன் ஸஅல்துக அன் ஷையின் பஅதஹா" (இதற்குப் பிறகு நான் ஏதேனும் ஒன்றைப் பற்றி உம்மிடம் கேட்டால்...) என்பதை (அதில் இடம்பெற்றுள்ள ஸஅல்துக மற்றும் ஷையின் ஆகிய சொற்களில் உள்ள) இரண்டு ஹம்ஸாக்களையும் (வெளிப்படுத்தி/அழுத்தி) ஓதினார்கள்.

(இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி ஸஹீஹான -ஆதாரப்பூர்வமான- ஹதீஸாகும். ஆயினும், அவர்கள் இதனைத் தங்களது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை. மூஸா மற்றும் கிள்ரு ஆகியோரின் நீண்ட நெடிய சம்பவத்தை அம்ர் இப்னு தீனார், ஸயீத் இப்னு ஜுபைர், இப்னு அப்பாஸ் (ரலி), உபை இப்னு கஅப் (ரலி) என்ற அறிவிப்பாளர் தொடரில் பதிவு செய்வதில் மட்டுமே அவ்விருவரும் -புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்- ஒன்றுபட்டுள்ளனர். அதில் இந்த 'இரண்டு ஹம்ஸாக்கள்' குறித்த குறிப்பு இடம்பெறவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ نُصَيْرٍ الْخَوَّاصُ ثنا أَبُو عِمْرَانَ مُوسَى بْنُ إِبْرَاهِيمَ حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ مُحَمَّدٍ النَّاقِدُ ثنا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ §قَرَأَ {لَوْ شِئْتَ لَاتَّخَذْتَ عَلَيْهِ أَجْرًا} [الكهف 77] مُخَفَّفَةً «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ فِي الْحَدِيثِ الطَّوِيلِ» على شرط البخاري ومسلم
உபை இப்னு கஅப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், {லவ் ஷிஃத லத்தஹஸ்த அலைஹி அஜ்ரா} "நீர் நாடியிருந்தால், இதற்காக ஒரு கூலியைப் பெற்றிருக்கலாம்" [அல்குர்ஆன் 18:77] என்ற வசனத்தை (அதில் உள்ள ஒரு சொல்லை) அழுத்தம் குறைத்து (தஷ்தீத் இன்றி - مخففة) ஓதினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا أَبُو عَلِيٍّ الْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحَافِظُ أَنْبَأَ أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ الْحُسَيْنِ بْنِ حَفْصٍ الْخَثْعَمِيُّ بِالْكُوفَةِ ثنا هَارُونُ بْنُ حَاتِمٍ ثنا سُلَيْمُ بْنُ عِيسَى عَنْ حَمْزَةَ الزَّيَّاتِ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ كَانَ يَقْرَأُ «وَكَانَ أَمَامَهُمْ مَلِكٌ يَأْخُذُ كُلَّ سَفِينَةٍ صَالِحَةٍ غَصْبًا»
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் (திருக்குர்ஆனின் 18:79 வது வசனத்தை), "வக்கான அமாமஹும் மலிகுன் யஃகுது குல்ல ஸஃபீனத்தின் ஸாலிஹத்தின் கஸ்பா" (அவர்களுக்கு முன்னால் ஓர் அரசன் இருந்தான்; அவன் பழுதில்லாத நல்ல கப்பல்களை எல்லாம் அபகரித்துக் கொண்டிருந்தான்) என்று ஓதுபவர்களாக இருந்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حَمْشَاذَ الْعَدْلُ ثنا عُبَيْدُ بْنُ شَرِيكٍ الْبَزَّازُ ثنا أَبُو صَالِحٍ عَبْدُ الْغَفَّارِ بْنُ دَاوُدَ الْحَرَّانِيُّ ثنا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُثْمَانَ بْنِ خُثَيْمٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ كَانَ §يَقْرَأُ {فِي عَيْنٍ حَمِئَةٍ} [الكهف 86] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» على شرط مسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் (திருக்குர்ஆனின் 18:86 ஆவது வசனத்தில் உள்ள ஒரு பகுதியை) "ஃபீ அய்னின் ஹமிஅஹ்" (கருப்புச் சேறு நிறைந்த ஒரு நீர்நிலையில்) என்று ஓதினார்கள்.

(இது இமாம் முஸ்லிமின் நிபந்தனைக்குட்பட்ட ஸஹீஹான -ஆதாரப்பூர்வமான- ஹதீஸாகும். ஆனால் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவர் இதனைத் தங்கள் நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الصَّفَّارُ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ مَسْلَمَةَ الْوَاسِطِيُّ ثنا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَنْبَأَ سُفْيَانُ بْنُ حُسَيْنٍ عَنِ الْحَكَمِ بْنِ عُتَيْبَةَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي ذَرٍّ قَالَ كُنْتُ رِدْفَ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ وَهُوَ عَلَى حِمَارٍ فَرَأَى الشَّمْسَ حِينَ غَرَبَتْ فَقَالَ «يَا أَبَا ذَرٍّ أَيْنَ تَغْرُبُ هَذِهِ؟» فَقُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ «فَإِنَّهَا §تَغْرُبُ فِي عَيْنٍ حَامِيَةٍ» غَيْرَ مَهْمُوزَةٍ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
அபூ தர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்குப் பின்னால் ஒரு கழுதையின் மீது (அமர்ந்து) பயணித்துக் கொண்டிருந்தேன். அப்போது சூரியன் மறைவதைப் பார்த்த அவர்கள், "அபூ தர்ரே! இது எங்கே மறைகிறது (என்று உமக்குத் தெரியுமா)?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நான், "அல்லாஹ்வும் அவனுடைய தூதருமே நன்கு அறிந்தவர்கள்" என்று கூறினேன். அவர்கள், "நிச்சயமாக இது (பார்ப்பவரின் பார்வையில்) ஒரு வெப்பமான நீரூற்றில் (மறைவது போல்) மறைகிறது" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ الْفَضْلِ ثنا جَدِّي ثنا خَلَفُ بْنُ هِشَامٍ ثنا خَالِدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْوَاسِطِيُّ عَنْ حُصَيْنٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ §«لَا أَدْرِي كَيْفَ قَرَأَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ عِتِيًّا أَوْ جِثِيًّا فَإِنَّهُمَا جَمِيعًا بِالضَّمِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الْبُخَارِيِّ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط البخاري
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (சூரா மர்யமில் வரும்) 'இத்திய்யா' (عِتِيًّا) அல்லது 'ஜித்திய்யா' (جِثِيًّا) ஆகிய சொற்களை எவ்வாறு ஓதினார்கள் என்று எனக்குத் தெரியவில்லை. (ஏனெனில்) அவை இரண்டும் (ஆரம்ப எழுத்தில்) 'லம்மா' (Dammah - உகரம்) குறியீட்டுடன் (அதாவது 'உத்திய்யா' மற்றும் 'ஜுத்திய்யா' என) ஓதப்படக் கூடியவை."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط البخاري
أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ الْفَقِيهُ أَنْبَأَ الْحَسَنُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ زِيَادٍ ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى أَنْبَأَ عِيسَى بْنُ يُونُسَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مَوْهَبٍ عَنْ مَالِكٍ عَنْ أَبِي الرِّجَالِ أَنَّ عَائِشَةَ كَانَتْ تُرْسِلُ بِالشَّيْءِ صَدَقَةً لِأَهْلِ الصُّفَّةِ وَتَقُولُ لَا تُعْطُوا مِنْهُمْ بَرْبَرِيًّا وَلَا بَرْبَرِيَّةً فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَقُولُ §هُمُ الْخَلَفُ الَّذِينَ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {فَخَلَفَ مِنْ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ أَضَاعُوا الصَّلَاةَ} [مريم 59] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» عبيد الله مختلف في توثيقه ومالك لا أعرفه ثم هو منقطع
ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் (அஹ்லுஸ் ஸுஃபா எனப்படும்) திண்ணைத் தோழர்களுக்கு தர்மமாக ஏதேனும் ஒரு பொருளை அனுப்பி வைப்பார்கள்.

(அவ்வாறு அனுப்பும் போது) "அவர்களில் பர்பர் (இனத்தைச் சேர்ந்த) ஆணுக்கோ அல்லது பெண்ணுக்கோ (அதை) கொடுக்காதீர்கள். ஏனெனில், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள்: 'அல்லாஹ் (அஸ்ஸ வஜல்) எவர்களைப் பற்றி "அவர்களுக்குப் பின் ஒரு சந்ததியினர் வந்தனர்; அவர்கள் தொழுகையை வீணாக்கினார்கள்" (ஸூரா மர்யம் 19:59) என்று கூறினானோ, அந்த (மோசமான) பின்வரும் சந்ததியினர் இவர்கள்தான்' என்று கூறுவதை நான் செவியுற்றுள்ளேன்" எனக் கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا أَبُو زَكَرِيَّا يَحْيَى بْنُ مُحَمَّدٍ الْعَنْبَرِيُّ ثنا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْعَبْدِيُّ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ الْحَرَّانِيُّ ثنا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مُحَمَّدٍ الْحَرَّانِيُّ عَنْ مَكْحُولٍ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ §قَرَأَ (تَكَادُ السَّمَوَاتُ يَنْفَطِرْنَ مِنْهُ) بِالْيَاءِ وَالنُّونِ {وَتَخِرُّ الْجِبَالُ} [مريم 90] بِالتَّاءِ {أَنْ دَعَوْا لِلرَّحْمَنِ وَلَدًا وَمَا يَنْبَغِي لِلرَّحْمَنِ أَنْ يَتَّخِذَ وَلَدًا} [مريم 92] مَفْتُوحَةً بَعْدَ مَفْتُوحَةٍ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
அபூ உமாமா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், (மர்யம் அத்தியாயத்தின் 90-வது வசனத்தில் உள்ள) "தகாதுஸ் ஸமாவாது யன்ஃபதிர்ன மின்ஹு" (வானங்கள் அதிலிருந்து பிளந்துவிட நெருங்குகின்றன) என்பதை 'யா' மற்றும் 'நூன்' ஆகிய எழுத்துக்களைக் கொண்டும் (அதாவது 'யன்ஃபதிர்ன' என்று), "வதகிர்ருல் ஜிபால்" (மலைகள் சரிந்து விழுகின்றன) என்பதை 'தா' எழுத்தைக் கொண்டும், "அன் தஅவ் லிர்ரஹ்மானி வலதா, வமா யன்பகீ லிர்ரஹ்மானி அன் யத்தகித வலதா" (அளவற்ற அருளாளனுக்கு ஒரு சந்ததி இருப்பதாக அவர்கள் வாதிட்டதனால்; ஒரு சந்ததியை ஏற்படுத்திக் கொள்வது அளவற்ற அருளாளனுக்குத் தகுதியானதல்ல) என்பதை ஒரு ஃபத்ஹாவிற்குப் பின் மற்றொரு ஃபத்ஹா (அகரம்) வருமாறும் ஓதினார்கள்.

(இந்த ஹதீஸ் ஆதாரப்பூர்வமான அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்டது; ஆயினும், இதனை புகாரியும் முஸ்லிமும் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي دَارِمٍ بِالْكُوفَةِ ثنا عُبَيْدُ بْنُ غَنَّامِ بْنِ حَفْصِ بْنِ غِيَاثٍ ثنا عُبَيْدُ بْنُ يَعِيشَ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ زِرٍّ قَالَ قَرَأَ رَجُلٌ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ {طَهْ} [طه 1] مَفْتُوحَةً فَأَخَذَهَا عَلَيْهِ عَبْدُ اللَّهِ {§طَهْ} [طه 1] مَكْسُورَةً فَقَالَ لَهُ الرَّجُلُ إِنَّمَا يَعْنِي ضَعْ رِجْلَكَ مَفْتُوحَةً فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ «هَكَذَا قَرَأَهَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ وَهَكَذَا أَنْزَلَهَا جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَامُ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ وَرَوَاهُ مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَاصِمٍ بِإِسْنَادِهِ وَقَالَ فِيهِ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ وَاللَّهِ لَهَكَذَا عَلَّمَنِيهَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺصحيح
ஒரு மனிதர் அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்களிடம் '{த்வாஹா}' [குர்ஆன் 20:1] எனும் (வசனத்தின் ஆரம்ப எழுத்துக்களை) 'மஃப்தூஹா'வாக (வாயைத் திறந்து 'ஆ' என்ற ஒலியுடன்) ஓதிக் காட்டினார். அப்போது அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் அதனைத் திருத்தி 'மக்சூரா'வாக (இமாலா செய்து 'ஏ' என்ற ஒலிக்கு நெருக்கமாகச் சாய்ந்த நிலையில்) அவருக்கு ஓதிக் காட்டினார்கள்.

அதற்கு அந்த மனிதர், "(இதன் பொருள்) உமது பாதத்தை (தரையில்) வை என்பதாகும், (எனவே) இதை 'மஃப்தூஹா'வாகத் தான் ஓத வேண்டும்" என்று கூறினார். அதற்கு அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இவ்வாறுதான் (நான் ஓதியது போன்றே) ஓதினார்கள். மேலும் ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் இவ்வாறே இதனை இறக்கியருளினார்கள்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

(இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஸஹீஹான -ஆதாரப்பூர்வமான- தாகும். ஆனால் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இரு நூல்களிலும் இது இடம்பெறவில்லை. மேலும் மற்றொரு அறிவிப்பில், "அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எனக்கு இவ்வாறே கற்றுக் கொடுத்தார்கள்" என்று அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாக இடம்பெற்றுள்ளது).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ الْجَبَّارِ ثنا يُونُسُ بْنُ بُكَيْرٍ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ عَنْ عَاصِمِ بْنِ عُمَرَ بْنِ قَتَادَةَ عَنْ مَحْمُودِ بْنِ لَبِيدٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَقُولُ §تُفْتَحُ يَأْجُوجُ وَمَأْجُوجُ كَمَا قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {مِنْ كُلِّ حَدَبٍ يَنْسِلُونَ} [الأنبياء 96] قَالَ ابْنُ إِسْحَاقَ فِي قِرَاءَةِ عَبْدِ اللَّهِ مِنْ كُلِّ جَدَثٍ يَنْسِلُونَ بِالْجِيمِ وَالثَّاءِ مِثْلَ قَوْلِهِ {مِنَ الْأَجْدَاثِ إِلَى رَبِّهِمْ يَنْسِلُونَ} [يس 51] وَهِيَ الْقُبُورُ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» على شرط مسلم
அபூ சயீத் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்: "வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ் (குர்ஆனில்) கூறியுள்ளபடி, யஃஜூஜ், மஃஜூஜ் (கூட்டத்தாரின் தடுப்புச் சுவர்) திறக்கப்படும்: '{மின் குல்லி ஹதபின் யன்ஸிலூன்}' (அவர்கள் ஒவ்வொரு மேட்டிலிருந்தும் விரைந்து வருவார்கள் - குர்ஆன் 21:96)."

இப்னு இஸ்ஹாக் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்களின் ஓதுதல் முறையில் (கிராஅத்தில்) இது 'ஜீம்' மற்றும் 'ஸா' ஆகிய எழுத்துகளைக் கொண்டு 'மின் குல்லி ஜதஸின் யன்ஸிலூன்' என்று இடம்பெற்றுள்ளது. இது, '{மினல் அஜ்தாஸி இலா ரப்பிஹிம் யன்ஸிலூன்}' (அவர்கள் சமாதிகளிலிருந்து தங்கள் இறைவனிடம் விரைந்து செல்வார்கள் - குர்ஆன் 36:51) எனும் (அல்லாஹ்வின்) வசனத்தைப் போன்றதாகும். (ஜதஸ் மற்றும் அஜ்தாஸ் ஆகிய) இதன் பொருள் 'சமாதிகள்' என்பதாகும்."

(இது இமாம் முஸ்லிமின் நிபந்தனைப்படி அமைந்த ஸஹீஹான - ஆதாரப்பூர்வமான - ஹதீஸாகும்; ஆனால் அவர்கள் இருவர் - புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் - இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
أَخْبَرَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ أَيُّوبَ ثنا أَبُو حَاتِمٍ الرَّازِيُّ ثنا الْحَسَنُ بْنُ بِشْرٍ الْبَجَلِيُّ ثنا الْحَكَمُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ عَنْ قَتَادَةَ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ §قَرَأَ {وَتَرَى النَّاسَ سُكَارَى وَمَا هُمْ بِسُكَارَى} [الحج 2] قَدْ أَخْرَجَ الْبُخَارِيُّ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ عُمَرَ بْنِ حَفْصِ بْنِ غِيَاثٍ عَنْ أَبِيهِ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ يَقُولُ اللَّهُ «يَا آدَمُ أَخْرِجْ بَعْثَ النَّارِ» وَالْحَدِيثُ بِطُولِهِ وَفِي آخِرِهِ {وَتَرَى النَّاسَ سُكَارَى وَمَا هُمْ بِسُكَارَى} [الحج 2] وَأَصَحُّ الْحَدِيثَيْنِ الْحَدِيثُ الَّذِي أَخْرَجَهُ الْإِمَامُ الْبُخَارِيُّ
இம்ரான் பின் ஹுஸைன் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (பின்வரும் குர்ஆன் வசனத்தை) ஓதினார்கள்: "(மறுமை நாளில்) மக்களை நீர் போதையுற்றவர்களாகக் காண்பீர்; ஆனால், உண்மையில் அவர்கள் போதையுற்றவர்களல்லர் (மாறாக அல்லாஹ்வின் தண்டனை மிகக் கடுமையானதாக இருப்பதால் அவர்கள் அவ்வாறு காணப்படுவார்கள்)." [அல்-ஹஜ்: 2]

இந்த ஹதீஸை இமாம் புகாரி (ரஹ்) அவர்கள் உமர் பின் ஹஃப்ஸ் பின் கியாஸ், அவரது தந்தை, அஃமஷ், அபூ ஸாலிஹ் ஆகியோரின் அறிவிப்புத் தொடர் வழியாக அபூ ஸயீத் (ரலி) அவர்களிடமிருந்து பதிவு செய்துள்ளார்கள். அதில் அல்லாஹ், "ஆதமே! நரகத்திற்குரியவர்களை (மக்களிலிருந்து பிரித்து) வெளியேற்றுவீராக!" என்று கூறுவான் எனத் தொடங்கி, அந்த நீண்ட ஹதீஸின் இறுதியிலும் "மக்களை நீர் போதையுற்றவர்களாகக் காண்பீர்; ஆனால், உண்மையில் அவர்கள் போதையுற்றவர்களல்லர்" [அல்-ஹஜ்: 2] என்று இடம்பெற்றுள்ளது. இவ்விரண்டு ஹதீஸ்களில் இமாம் புகாரி (ரஹ்) அவர்கள் பதிவு செய்துள்ள ஹதீஸே மிகவும் ஆதாரப்பூர்வமானதாகும்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ الصَّفَّارُ ثنا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى الْقَاضِي ثنا أَبُو حُذَيْفَةَ ثنا سُفْيَانُ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ مُسْلِمٍ الْبَطِينِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ لَمَّا أُخْرِجَ النَّبِيُّ ﷺ مِنْ مَكَّةَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ أَخْرَجُوا نَبِيَّهَمْ إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ لَيَهْلِكُنَّ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى {§أُذِنَ لِلَّذِينَ يُقَاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَإِنَّ اللَّهَ عَلَى نَصْرِهِمْ لَقَدِيرٌ} [الحج 39] قَالَ «وَهِيَ أَوَّلُ آيَةٍ نَزَلَتْ فِي الْقِتَالِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ فَقَدْ حَدَّثَهُ غَيْرُ أَبِي حُذَيْفَةَ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் மக்காவிலிருந்து வெளியேற்றப்பட்ட போது, அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள், “அவர்கள் தங்களின் நபியையே வெளியேற்றிவிட்டார்கள். ‘இன்னா லில்லாஹி வஇன்னா இலைஹி ராஜிஊன்’ (நிச்சயமாக நாம் அல்லாஹ்வுக்கே உரியவர்கள்; மேலும் நிச்சயமாக நாம் அவனிடமே திரும்பிச் செல்பவர்கள்). நிச்சயமாக இவர்கள் (தங்கள் செயலின் காரணமாக) அழிந்துபோவார்கள்” என்று கூறினார்கள்.

அப்போது அல்லாஹ், {உதின லில்லதீன யுகாதலூன பிஅன்னஹும் துலிமூ, வஇன்னல்லாஹ அலா நஸ்ரிஹிம் லகதீர்} (எதிரிகளால் போர் தொடுக்கப்பட்டு) அநீதி இழைக்கப்பட்டவர்களுக்கு, (அதை எதிர்த்துப் போரிட) அனுமதி வழங்கப்பட்டுள்ளது. மேலும், அவர்களுக்கு உதவி செய்ய அல்லாஹ் நிச்சயமாகப் பேராற்றல் உடையவன்) [அல்குர்ஆன் 22:39] என்ற வசனத்தை அருளினான்.

(இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள்) கூறினார்கள்: “போரிடுவது (ஜிஹாத்) குறித்து அருளப்பட்ட முதல் வசனம் இதுவேயாகும்.”
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ الْعَدْلُ ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي طَالِبٍ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى الْقَطِيعِيُّ ثنا يَحْيَى بْنُ رَاشِدٍ عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ اللَّيْثِيِّ عَنْ أَبِيهِ قَالَ قُلْتُ لِعَائِشَةَ يَا أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ كَيْفَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ يَقْرَأُ هَذَا الْحَرْفَ {وَالَّذِينَ يُؤْتُونَ مَا آتَوْا} [المؤمنون 60] قَالَتْ أَشْهَدُ لَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ §يَقْرَؤُهَا {يُؤْتُونَ} [المؤمنون 60] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ»
அப்துல்லாஹ் பின் உபைத் பின் உமைர் அல்-லைஸீ (ரஹ்) அவர்கள் தனது தந்தையிடமிருந்து (உபைத் பின் உமைரிடமிருந்து) கூறியதாவது:

நான் (உபைத்) இறைநம்பிக்கையாளர்களின் அன்னை ஆயிஷா (ரலி) அவர்களிடம், "இறைநம்பிக்கையாளர்களின் அன்னையே! '{வல்-லதீன யுஃதூன மா ஆத்தவ்}' (தாங்கள் கொடுப்பவற்றை அவர்கள் கொடுக்கிறார்கள் - அல்குர்ஆன் 23:60) என்ற இந்த (வசனத்தின்) எழுத்தை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எவ்வாறு ஓதுவார்கள்?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அதனை '{யுஃதூன}' (கொடுக்கிறார்கள்) என்று ஓதியதை நான் செவியேற்றுள்ளேன் எனச் சாட்சி கூறுகிறேன்" என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ دُحَيْمٍ الشَّيْبَانِيُّ بِالْكُوفَةِ ثنا أَحْمَدُ بْنُ حَازِمِ بْنِ أَبِي غَرَزَةَ أَبُو غَسَّانَ ثنا يَحْيَى بْنُ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ كَانَ §يَقْرَأُ {مُسْتَكْبِرِينَ بِهِ سَامِرًا تَهْجُرُونَ} [المؤمنون 67] قَالَ كَانَ الْمُشْرِكُونَ يَتَهَجَّرُونَ بِرَسُولِ اللَّهِ ﷺ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ»
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "{முஸ்தக்பிரீன பிஹி ஸாமிரன் தஹ்ஜுரூன்}" (அதாவது: "அதைக் கொண்டு -கஃபாவைக் கொண்டு- பெருமையடித்தவர்களாக, இரவில் வீண் கதைகள் பேசி, நீங்கள் -குர்ஆனை/தூதரை- அலட்சியப்படுத்திக் கொண்டிருந்தீர்கள்") [அல்-முஃமினூன்: 67] என்ற (குர்ஆன்) வசனத்தை ஓதுவார்கள். (இதற்கு விளக்கமளிக்கையில்,) "இணைவைப்பாளர்கள் (இரவு நேரங்களில் ஒன்று கூடி) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைப் பற்றித் தரக்குறைவாக (வீணான பேச்சுகளைப்) பேசக்கூடியவர்களாக இருந்தார்கள்" என்று இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்.

(இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஸஹீஹானதாகும்; எனினும், இதனை இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகியோர் தமது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنِي أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ الْمُؤَمَّلِ بْنِ الْحَسَنِ بْنِ عِيسَى ثنا الْفَضْلُ بْنُ مُحَمَّدٍ الشَّعْرَانِيُّ ثنا نُعَيْمُ بْنُ حَمَّادٍ وَأَحْمَدُ بْنُ جَمِيلٍ الْمَرْوَزِيُّ وَعَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ الطَّرَسُوسِيُّ قَالُوا ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ أَنْبَأَ سَعِيدُ بْنُ يَزِيدَ أَبُو شُجَاعٍ عَنْ أَبِي السَّمْحِ دَرَّاجِ بْنِ سَمْعَانَ عَنْ أَبِي الْهَيْثَمِ سُلَيْمَانَ بْنِ عَمْرِو بْنِ عَبْدٍ الْعُتْوَارِيِّ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ {وَهُمْ فِيهَا كَالِحُونَ} [المؤمنون 104] قَالَ «تَشْوِيهِ النَّارُ فَتَقَلَّصُ شَفَتُهُ الْعُلْيَا حَتَّى تَبْلُغَ وَسَطَ رَأْسِهِ وَتَسْتَرْخِي شَفَتُهُ السُّفْلَى حَتَّى تَبْلُغَ سُرَّتَهُ»
அபு ஸயீத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "{வஹும் ஃபீஹா காலிஹூன்} (அதில் அவர்கள் விகாரமான முகமுடையவர்களாக - பற்கள் வெளியே தெரியும்படி - இருப்பார்கள்)" [அல்-முஃமினூன் 23:104] என்ற வசனத்தைப் பற்றிக் குறிப்பிடும்போது: "(நரக) நெருப்பு அவனைச் சுட்டெரிக்கும்; (அதனால்) அவனது மேலுதடு சுருங்கி அவனது தலையின் நடுப்பகுதியைச் சென்றடையும். மேலும், அவனது கீழுதடு (கீழே) தொங்கி அவனது தொப்புளை வந்தடையும்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ دَاوُدَ بْنِ سُلَيْمَانَ الزَّاهِدُ ثنا عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ بْنِ الْجُنَيْدِ الْمَالِكِيُّ بِالرِّيِّ ثنا سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ الْأَنْبَارِيُّ ثنا الْوَلِيدُ بْنُ جُنْدُبٍ ثنا بَكْرُ بْنُ خُنَيْسٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سَعِيدٍ عَنْ عُبَادَةَ بْنِ نُسَيٍّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ غَنْمٍ قَالَ سَأَلْتُ مُعَاذًا عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {مَا كَانَ يَنْبَغِي لَنَا أَنْ نَتَّخِذَ} [الفرقان 18] أَوْ نَتَّخِدَ قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ ﷺ §يَقْرَأُ {أَنْ نَتَّخِذَ مِنْ دُونِكَ} [الفرقان 18] بِنَصْبِ النُّونِ
அப்துர்ரஹ்மான் பின் கன்ம் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ்வின் வசனமான {மா கான யன்பகீ லனா அன் னத்தகித} (அல்-ஃபுர்கான்: 18 - எங்களுக்குத் தகுதியானதாக இருக்கவில்லை, நாங்கள் எடுத்துக் கொள்வது) அல்லது (நாங்கள் எடுத்துக் கொள்ளப்படுவது - {னத்தகுத}) என்று ஓதுவது குறித்து நான் முஆத் (ரலி) அவர்களிடம் கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள், "நபி (ஸல்) அவர்கள் {அன் னத்தகித மின் தூனிக} (உன்னையன்றி நாங்கள் (வேறு எவரையும் பாதுகாவலர்களாக) எடுத்துக் கொள்வது எங்களுக்குத் தகுதியானதல்ல) என்று 'நூன்' (ن) எழுத்திற்கு நஸ்பு (ஃபத்ஹா - மேல்குறி) செய்து (செய்வினை வடிவில்) ஓதுவதை நான் செவியுற்றுள்ளேன்" என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ دَاوُدَ ثنا عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ بْنِ جُنَيْدٍ ثنا سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ ثنا الْوَلِيدُ بْنُ جُنْدُبٍ ثنا بَكْرُ بْنُ خُنَيْسٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سَعِيدٍ عَنْ عُبَادَةَ بْنِ نُسَيٍّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ غَنْمٍ قَالَ سَأَلْتُ مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {الم غُلِبَتِ الرُّومُ} [الروم 2] أَوْ غَلَبَتْ؟ فَقَالَ §أَقْرَأَنِي رَسُولُ اللَّهِ ﷺ {الم غُلِبَتِ الرُّومُ} [الروم 1] «لَمْ نَكْتُبِ الْحَدِيثَيْنِ إِلَّا بِهَذَا الْإِسْنَادِ إِلَّا أَنَّ مُحَمَّدَ بْنَ سَعِيدٍ الشَّامِيَّ لَيْسَ مِنْ شَرْطِ الْكِتَابِ» محمد بن سعيد هو المصلوب هالك وبكر بن خنيس متروك
அப்துர்ரஹ்மான் பின் கன்ம் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:
நான் முஆத் பின் ஜபல் (ரலி) அவர்களிடம், வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வின் வசனமான {அலிஃப் லாம் மீம். குலிபத்திர் ரூம்} (ரோமர்கள் தோற்கடிக்கப்பட்டனர்) என்பதா அல்லது {கலபத்} (ரோமர்கள் வெற்றி கொண்டனர்) என்பதா? என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எனக்கு {அலிஃப் லாம் மீம். குலிபத்திர் ரூம்} என்றே ஓதிக்காட்டினார்கள்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

(இமாம் கூறுகிறார்:) இந்த இரண்டு ஹதீஸ்களையும் இந்த அறிவிப்பாளர் தொடரிலன்றி நாங்கள் வேறெதிலும் பதிவு செய்யவில்லை. எனினும், முஹம்மத் பின் ஸயீத் அஷ்-ஷாமீ என்பவர் இந்நூலின் நிபந்தனைக்குட்பட்டவர் அல்லர். முஹம்மத் பின் ஸயீத் என்பவர் (மார்க்கத்தில் குழப்பம் விளைவித்ததற்காக) சிலுவையில் அறையப்பட்டவர், (அறிவிப்பாளர் வரிசையில்) அழிந்துபோனவர் ஆவார். மேலும், பக்ர் பின் குனைஸ் என்பவரின் அறிவிப்புகள் கைவிடப்பட்டவை (மத்ரூக்) ஆகும்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது மற்றும் கைவிடப்பட்டது (மத்ரூக்)
ضغيف متروك
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ الْفَقِيهُ أَنْبَأَ مُحَمَّدُ بْنُ غَالِبٍ ثنا أَبُو حُذَيْفَةَ ثنا سُفْيَانُ عَنْ فُضَيْلِ بْنِ مَرْزُوقٍ عَنْ عَطِيَّةَ الْعَوْفِيِّ قَالَ قَرَأْتُ عَلَى ابْنِ عُمَرَ {اللَّهُ الَّذِي خَلَقَكُمْ مِنْ ضَعْفٍ ثُمَّ جَعَلَ مِنْ بَعْدِ ضَعْفٍ قُوَّةً ثُمَّ جَعَلَ مِنْ بَعْدِ قُوَّةً ضَعْفًا وَشَيْبَةً} [الروم 54] فَقَالَ ابْنُ عُمَرَ {اللَّهُ الَّذِي خَلَقَكُمْ مِنْ ضَعْفٍ ثُمَّ جَعَلَ مِنْ بَعْدِ ضَعْفٍ قُوَّةً ثُمَّ جَعَلَ مِنْ بَعْدِ قُوَّةٍ ضَعْفًا وَشَيْبَةً} [الروم 54] ثُمَّ قَالَ ابْنُ عُمَرَ «قَرَأْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ ﷺ كَمَا قَرَأْتَ عَلَيَّ فَأَخَذَ عَلَيَّ كَمَا أَخَذْتُ عَلَيْكَ» تَفَرَّدَ بِهِ عَطِيَّةُ الْعَوْفِيُّ وَلَمْ يَحْتَجَّا بِهِ وَقَدِ احْتَجَّ مُسْلِمٌ بِالْفُضَيْلِ بْنِ مَرْزُوقٍ لم يحتجا بعطية
அத்திய்யா அல்-அவ்ஃபீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:
நான் இப்னு உமர் (ரலி) அவர்களிடம், "{அல்லாஹு அல்லதீ ஃகலக்ககும் மின் ழஅஃபின் (ழா-வுக்கு ஃபத்ஹா இட்டு) தும்ம ஜஅல மின் பஃதி ழஅஃபின் குவ்வத்தன் தும்ம ஜஅல மின் பஃதி குவ்வத்தன் ழஅஃபன் வஷைபத்தன்} [அர்-ரூம்: 54]" என்று ஓதிக்காட்டினேன்.

அதற்கு இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் (அதே வசனத்தை), "{அல்லாஹு அல்லதீ ஃகலக்ககும் மின் ழூஅஃபின் (ழா-வுக்கு லம்மா இட்டு) தும்ம ஜஅல மின் பஃதி ழூஅஃபின் குவ்வத்தன் தும்ம ஜஅல மின் பஃதி குவ்வத்தின் ழூஅஃபன் வஷைபத்தன்} [அர்-ரூம்: 54]" என்று ஓதிக்காட்டினார்கள்.

பிறகு இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நீர் என்னிடம் ஓதியதைப் போலவே, நானும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் (ஃபத்ஹா இட்டு) ஓதிக்காட்டினேன். அப்போது, நான் உம்மைத் திருத்தியதைப் போலவே (அதாவது லம்மா இட்டு ஓதும்படி), அவர்கள் என்னைத் திருத்தினார்கள்."

(இதனை அத்திய்யா அல்-அவ்ஃபீ தனித்து அறிவித்துள்ளார். புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரும் இவரை ஆதாரமாகக் கொள்ளவில்லை. இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் ஃபுளைல் பின் மர்ஸூக்கை ஆதாரமாகக் கொண்டுள்ளார்; இருப்பினும் அவ்விருவரும் அத்திய்யாவை ஆதாரமாகக் கொள்ளவில்லை.)
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنِي الْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ التَّمِيمِيُّ ثنا عَلِيُّ بْنُ سَعِيدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْعَسْكَرِيُّ ثنا الْحَسَنُ بْنُ عَرَفَةَ الْعَبْدِيُّ ثنا عَمَّارُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ §قَرَأَ {فَلَا تَعْلَمُ نَفْسٌ مَا أُخْفِيَ لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ أَعْيُنٍ} [السجدة 17] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "(மறுமையில்) அவர்களுக்குக் கண் குளிர்ச்சியாக (மறைத்து) வைக்கப்பட்டிருப்பதை எந்த ஓர் ஆன்மாவும் அறியாது" (அல்குர்ஆன் 32:17) என்ற வசனத்தை ஓதினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو الْفَضْلِ مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْمُزَكِّيُّ ثنا أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ مُصَفًّى الْحِمْصِيُّ ثنا بَقِيَّةُ حَدَّثَنِي عَبَّادُ بْنُ إِسْحَاقَ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَاقِدٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ أَنَّهُ §قَرَأَ {وَالْبَحْرُ يَمُدُّهُ} [لقمان 27] رَفَعَ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» على شرط مسلم
இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "{வல்-பஹ்ரு யமுத்துஹு}" [லுக்மான்: 27] (என்ற வசனத்தை 'பஹ்ரு' என்ற சொல்லின் இறுதி எழுத்தை) 'ரஃப்உ' செய்து (லம்மாவுடன்) ஓதினார்கள்.

(இது இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைப்படி அமைந்த ஆதாரப்பூர்வமான (ஸஹீஹான) ஹதீஸாகும்; எனினும் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரும் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو الْحُسَيْنِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ الْقَطِيعِيُّ بِبَغْدَادَ مِنْ أَصْلِ كِتَابِهِ ثنا أَبُو إِسْمَاعِيلَ مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ ثنا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْأُوَيْسِيُّ ثنا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلَالٍ عَنْ عَبْدِ الْأَعْلَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي فَرْوَةَ عَنْ قَطَنِ بْنِ وَهْبٍ عَنْ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ حِينَ انْصَرَفَ مِنْ أُحُدٍ مَرَّ عَلَى مُصْعَبِ بْنِ عُمَيْرٍ وَهُوَ مَقْتُولٌ عَلَى طَرِيقِهِ فَوَقَفَ عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ وَدَعَا لَهُ ثُمَّ قَرَأَ هَذِهِ الْآيَةَ {مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضَى نَحْبَهُ وَمِنْهُمْ مَنْ يَنْتَظِرُ وَمَا بَدَّلُوا تَبْدِيلًا} [الأحزاب 23] ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «§أَشْهَدُ أَنَّ هَؤُلَاءِ شُهَدَاءُ عِنْدَ اللَّهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَأْتُوهُمْ وَزُورُوهُمْ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَا يُسَلِّمُ عَلَيْهِمْ أَحَدٌ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ إِلَّا رُدُّوا عَلَيْهِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ أنا أحسبه موضوعا
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

உஹுதுப் (போர்க்களத்திலிருந்து) திரும்பும் வழியில், கொல்லப்பட்டுக் கிடந்த முஸ்அப் பின் உமைர் (ரழி) அவர்களைக் கடந்து அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் சென்றார்கள். அப்போது அவர் அருகே நின்ற அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், அவருக்காகப் பிரார்த்தனை செய்தார்கள். பின்னர் பின்வரும் இறைவசனத்தை ஓதினார்கள்:

"{மினல் முஃமினீன ரிஜாலுன் ஸதகூ மா ஆஹதுல்லாஹ அலைஹி ஃபமின்ஹும் மன் கழா நஹ்பஹு வமின்ஹும் மன் யன்தளிர் வமா பத்தலூ தப்தீலா}"

(பொருள்: "இறைநம்பிக்கையாளர்களில் சில ஆடவர் உள்ளனர்; அவர்கள் அல்லாஹ்விடம் அளித்த வாக்குறுதியை மெய்ப்படுத்திக் காட்டினார்கள். அவர்களில் சிலர் தமது இலட்சியத்தை அடைந்து (உயிர்த்தியாகம் செய்து) விட்டனர். வேறு சிலர் (அதற்காகக்) காத்துக் கொண்டிருக்கின்றனர். அவர்கள் தங்கள் உறுதிமொழியில் எவ்வித மாற்றமும் செய்யவில்லை.") [அல்-அஹ்ஜாப் 33:23]

பின்னர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "மறுமை நாளில் இவர்கள் அல்லாஹ்வின் சன்னிதியில் தியாகிகள் (ஷுஹதாக்கள்) ஆவர் என்பதற்கு நான் சாட்சி கூறுகிறேன். எனவே, இவர்களிடம் வாருங்கள், இவர்களைச் சந்தியுங்கள். என் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக! மறுமை நாள் வரை இவர்களுக்கு எவரேனும் ஸலாம் (முகமன்) கூறினால், அதற்காக இவர்கள் அவருக்கு (பதில்) ஸலாம் கூறாமல் இருப்பதில்லை."
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ سِنَانٍ الْقَزَّازُ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَارِثِ مَوْلَى بَنِي هَاشِمٍ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْبَيْلَمَانِيِّ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ عُمَرَ أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ §قَرَأَ لَقَدْ كَانَ لِسَبَاءَ فِي مَسَاكِنِهِمْ «هَذِهِ نُسْخَةٌ لَمْ نَكْتُبْهَا غَالِبَةً إِلَّا عَنْ أَبِي الْعَبَّاسِ وَالشَّيْخَانِ لَمْ يَحْتَجَّا بِابْنِ الْبَيْلَمَانِيِّ» لم يصح
இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "லகத் கான லிஸபாஅ ஃபீ மஸாகினிஹிம்" (நிச்சயமாக 'ஸபா' தேசத்தாருக்கு அவர்களது குடியிருப்புகளில் ஓர் அத்தாட்சி இருந்தது - அல்குர்ஆன் 34:15) என்று ஓதினார்கள்.

(நூல் ஆசிரியர் குறிப்பு: "இந்தப் பிரதியை அபுல் அப்பாஸ் அவர்களைத் தவிர வேறு எவர் வழியாகவும் நாம் பெரும்பாலும் பதிவு செய்யவில்லை. மேலும், ஷைகான் - இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் - ஆகிய இருவரும் இப்னுல் பைலமானியை ஒரு சான்றாக/ஆதாரமாக ஏற்கவில்லை." இது ஆதாரப்பூர்வமானது அல்ல).
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حَمْشَاذَ الْعَدْلُ ثنا بِشْرُ بْنُ مُوسَى الْأَسَدِيُّ ثنا الْحُمَيْدِيُّ ثنا سُفْيَانُ ثنا عَمْرٌو عَنْ عِكْرِمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ ﷺ §قَرَأَ {فُزِّعَ عَنْ قُلُوبِهِمْ قَالُوا مَاذَا قَالَ رَبُّكُمْ} [سبأ 23] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» على شرط البخاري
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "{ஃபுஸ்ஸிஅ அன் குலூபிஹிம் காலூ மாதா கால ரப்புக்கும்}" (அவர்களது உள்ளங்களிலிருந்து திடுக்கம்/பயம் நீக்கப்படும்போது, 'உங்கள் இறைவன் என்ன கூறினான்?' என்று அவர்கள் (வானவர்கள்) கேட்பார்கள்) [ஸூரா ஸபா 34:23] என்று ஓதினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط البخاري
حَدَّثَنَا أَبُو نَصْرٍ أَحْمَدُ بْنُ سَهْلٍ الْفَقِيهُ بِبُخَارَى ثنا صَالِحُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَبِيبٍ الْحَافِظُ ثنا أَحْمَدُ بْنُ دَاوُدَ بْنِ الْمُسَيِّبِ الضَّبِّيُّ ثنا أَبُو عَاصِمٍ ثنا إِسْمَاعِيلُ بْنُ نَافِعٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ كَعْبٍ الْقُرَظِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ §قَرَأَ {وَلَقَدْ أَضَلَّ مِنْكُمْ جِبِلًّا كَثِيرًا} [يس 62] مُخَفَّفَةً «رُوَاتُهُ كُلُّهُمْ ثِقَاتٌ غَيْرَ إِسْمَاعِيلَ بْنِ رَافِعٍ فَإِنَّهُمَا لَمْ يَحْتَجَّا بِهِ» في إسناده إسماعيل بن رافع هالك
அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் "{வலகத் அழல்ல மின்கும் ஜிபில்லன் கஸீரா}" [ஸூரா யாஸீன்: 62] (எனும் வசனத்தில் உள்ள 'ஜிபில்லன்' என்ற சொல்லை 'லாம்' எழுத்தின் மீது அழுத்தம்/ஷத்தா இன்றி) இலகுவாக (முகஃப்பஃபாவாக) ஓதினார்கள்.

(இதன் அறிவிப்பாளர்கள் அனைவரும் நம்பகமானவர்கள்; இஸ்மாயீல் இப்னு ராஃபிஉ என்பவரைத் தவிர. ஏனெனில், (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய) இரு இமாம்களும் அவரை ஆதாரமாகக் கொள்ளவில்லை. இதன் அறிவிப்பாளர் தொடரில் உள்ள இஸ்மாயீல் இப்னு ராஃபிஉ என்பவர் மிகவும் பலவீனமானவர் ஆவார்.)
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا أَبُو مُحَمَّدٍ أَحْمَدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ هَاشِمٍ الْحَافِظُ إِمْلَاءً ثنا تَمِيمُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ طَمْغَاجٍ ثنا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ ثنا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ وَأَبُو أُسَامَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ حَاطِبٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ قَالَ قَالَ الزُّبَيْرُ لَمَّا نَزَلَتْ {إِنَّكَ مَيِّتٌ وَإِنَّهُمْ مَيِّتُونَ ثُمَّ إِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ عِنْدَ رَبِّكُمْ تَخْتَصِمُونَ} [الزمر 31] قَالَ الزُّبَيْرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُكَرَّرُ عَلَيْنَا مَا كَانَ بَيْنَنَا فِي الدُّنْيَا مَعَ خَوَاصِّ الذُّنُوبِ؟ فَقَالَ §«نَعَمْ يُكَرَّرُ عَلَيْهِمْ ذَلِكَ حَتَّى يُؤَدُّوا إِلَى كُلِّ ذِي حَقٍّ حَقَّهُ» فَقَالَ الزُّبَيْرُ «وَاللَّهِ إِنَّ الْأَمْرَ لَشَدِيدٌ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
அப்துல்லாஹ் பின் அஸ்-ஸுபைர் (ரலி) அவர்கள் (தமது தந்தை ஸுபைர் பின் அல்-அவ்வாம் (ரலி) அவர்களைத் தொட்டு) அறிவிக்கிறார்கள்:

"நிச்சயமாக நீரும் மரணிக்கக்கூடியவரே; நிச்சயமாக அவர்களும் மரணிக்கக் கூடியவர்களே. பின்னர், மறுமை நாளில் உங்கள் இறைவனிடத்தில் நீங்கள் நிச்சயமாக (உங்களுக்குள் ஏற்பட்ட பிணக்குகள் குறித்து) வழக்காடுவீர்கள்" (அல்குர்ஆன் 39:30, 31) என்ற வசனம் அருளப்பட்டபோது, ஸுபைர் (ரலி) அவர்கள், “அல்லாஹ்வின் தூதரே! (மறுமையில்) குறிப்பிட்ட பாவங்களுடன் (விசாரிக்கப்படுவதோடு), இவ்வுலகில் நமக்கு மத்தியில் (ஏற்பட்ட பிணக்குகள்) மீண்டும் (விசாரணைக்காக) கொண்டு வரப்படுமா?” என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், “ஆம்! உரிமையுடைய ஒவ்வொருவருக்கும் அவருடைய உரிமை (முழுமையாகப்) பெற்றுத் தரப்படும் வரை, அவை மீண்டும் (விசாரணைக்குக்) கொண்டு வரப்படும்” என்று பதிலளித்தார்கள்.

அப்போது ஸுபைர் (ரலி) அவர்கள், “அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! (அப்படியாயின்) இந்த விவகாரம் நிச்சயமாக மிகவும் கடுமையானதாகும்” என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْحُسَيْنِ الْقَاضِي بِمَرْوَ ثنا الْحَارِثُ بْنُ أَبِي أُسَامَةَ ثنا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَنْبَأَ حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ شَهْرٍ عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ يَزِيدَ قَالَتْ سَمِعْتُ النَّبِيَّ ﷺ §يَقْرَأُ (يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا وَلَا يُبَالِي) «هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ عَالٍ وَلَمْ أَذْكُرْ فِي كِتَابِي هَذَا عَنْ شَهْرٍ غَيْرَ هَذَا الْحَدِيثِ الْوَاحِدِ» غريب
அஸ்மா பின்த் யஸீத் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள், "தங்களுக்குத் தாங்களே வரம்பு மீறி (பாவங்கள் செய்து) தீங்கிழைத்துக் கொண்ட என் அடியார்களே! அல்லாஹ்வின் அருளில் நீங்கள் நம்பிக்கையிழந்து விடாதீர்கள். நிச்சயமாக அல்லாஹ் பாவங்கள் அனைத்தையும் மன்னிப்பான்; (அவ்வாறு மன்னிப்பதை) அவன் பொருட்படுத்த மாட்டான்" என்று (குர்ஆன் வசனத்தை ஒரு கூடுதல் சொல்லுடன்) ஓதுவதை நான் செவியுற்றேன்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ الْمَحْبُوبِيُّ ثنا سَعِيدُ بْنُ مَسْعُودٍ ثنا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى أَنْبَأَ إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ §أَقْرَأَنِي رَسُولُ اللَّهِ ﷺ (إِنِّي أَنَا الرَّزَّاقُ ذُو الْقُوَّةِ الْمَتِينُ) «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ» صحيح
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எனக்கு, "(இன்னீ அனற்-ரஸ்ஸாகு துல் குவ்வதில் மதீன்) - நிச்சயமாக நானே (அனைவருக்கும்) வாழ்வாதாரம் வழங்குபவன், மிகுந்த ஆற்றல் உடையவன், மிக உறுதியானவன்" (என்றவாறு இந்த வசனத்தை) ஓதிக் கொடுத்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ صَالِحِ بْنِ هَانِئٍ ثنا يَحْيَى بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى الشَّهِيدُ ثنا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلِ بْنِ غَزْوَانٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ زَاذَانَ عَنْ عَلِيٍّ أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ §قَرَأَ {الَّذِينَ آمَنُوا وَاتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُمْ بِإِيمَانٍ أَلْحَقْنَا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ} [الطور 21] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
அலி (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "{அல்லதீன ஆமனூ வத்தபஅத்ஹும் துர்ரிய்யதுஹும் பிஈமானின் அல்ஹக்னா பிஹிம் துர்ரிய்யதஹும்} (எவர்கள் ஈமான் கொண்டு, அவர்களுடைய சந்ததியினரும் ஈமானில் அவர்களைப் பின்பற்றினார்களோ, அவர்களுடன் அவர்களுடைய சந்ததியினரை நாம் (மறுமையில்) சேர்த்து விடுவோம்)" [அல்குர்ஆன் 52:21] என்ற வசனத்தை ஓதினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنِي أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ بَالَوَيْهِ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ شَاذَانَ الْجَوْهَرِيُّ ثنا زَكَرِيَّا بْنُ عَدِيٍّ ثنا وَكِيعٌ ثنا إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنِ الْأَسْوَدِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ قَرَأْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ ﷺ «فَهَلْ مِنْ مُذَّكِرٍ» بِالذَّالِ فَقَالَ النَّبِيُّ ﷺ {§فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ} [القمر 15] بِالدَّالِ «هَذَا حَدِيثٌ قَدِ اتَّفَقَا عَلَى إِخْرَاجِهِ مِنْ حَدِيثِ شُعْبَةَ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ مُخْتَصَرًا» أخرجاه مختصرا
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம், (அல்குர்ஆனின் 54:15-வது வசனத்தை) 'ஃபஹல் மின் முத்தகிர்' (فَهَلْ مِنْ مُذَّكِرٍ) என்று 'தால்' (ذ - Dhal) எழுத்தை (அழுத்தி) உச்சரித்து ஓதிக்காட்டினேன். அப்போது நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், (அதனைத் திருத்தி) 'ஃபஹல் மின் முத்தகிர்' (فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ) என்று 'தால்' (د - Dal) எழுத்தை (அழுத்தி) உச்சரித்து ஓதினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ الصَّغَانِيُّ ثنا حُصَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْمَرْوَرُوذِيُّ ثنا أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْأَرْطِبَانِيُّ ابْنُ عَمِّ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَوْنٍ عَنْ عَاصِمٍ الْجَحْدَرِيِّ عَنْ أَبِي بَكْرَةَ أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ §قَرَأَ {مُتَكِّئِينَ عَلَى رَفْرَفٍ خُضْرٍ وَعَبْقَرِيٍّ حِسَانٍ} [الرحمن 76] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» منقطع وعاصم لم يدرك أبا بكرة
அபூ பக்ரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நிச்சயமாக நபி (ஸல்) அவர்கள், "{முத்தக்கிஈன அலா ரஃப்ரஃபின் குழ்ரின் வ அப்கரிய்யின் ஹிஸான்}" (அவர்கள் பச்சை நிறத் தலையணைகளிலும்/மெத்தைகளிலும், அழகிய விரிப்புகளிலும் சாய்ந்தவர்களாக இருப்பார்கள்) [அல்குர்ஆன், அர்ரஹ்மான்: 76] (என்ற வசனத்தை) ஓதினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ مُحَمَّدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ يُوسُفَ الْفَقِيهُ ثنا عُثْمَانُ بْنُ سَعِيدٍ الدَّارِمِيُّ ثنا سَلَّامُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْمَدَاينِيُّ ثنا أَبُو عَمْرِو بْنُ الْعَلَاءِ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرٍ أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ §قَرَأَ {فَشَارِبُونَ شُرْبَ الْهِيمِ} [الواقعة 55] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» سلام ضعيف
இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் "{ஃபஷாரிபூன ஷுர்பல் ஹீம்}" (தாகித்த ஒட்டகங்கள் குடிப்பதைப் போன்று நீங்கள் குடிப்பீர்கள்) (அல்-வாகிஆ: 55) என்ற வசனத்தை ஓதினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது
ضعيف
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ الْفَقِيهُ أَنْبَأَ هِشَامُ بْنُ عَلِيٍّ السِّيرَافِيُّ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَجَاءٍ ثنا سَعِيدُ بْنُ سَلَمَةَ حَدَّثَنِي صَالِحُ بْنُ كَيْسَانَ عَنْ عِيسَى بْنِ مَسْعُودِ بْنِ الْحَكَمِ الزُّرَقِيِّ عَنْ جَدَّتِهِ حَبِيبَةَ بِنْتِ شَرِيقٍ أَنَّهَا كَانَتْ مَعَ ابْنَتِهَا ابْنَةِ الْعَجْمَاءِ فِي أَيَّامِ الْحَجِّ بِمِنًى قَالَ فَجَاءَهُمْ بُدَيْلُ بْنُ وَرْقَاءَ عَلَى رَاحِلَةِ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ بِرَحْلِهِ فَنَادَى أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَقُولُ «§مَنْ كَانَ صَائِمًا فَلْيُفْطِرْ فَإِنَّهُنَّ أَيَّامُ أَكْلٍ وَشُرْبٍ» هَذَا الْحَدِيثُ لَيْسَ مِنْ جُمْلَةِ هَذَا الْكِتَابِ
ஹபீபா பின்த் ஷரீக் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அவர்கள் ஹஜ்ஜுடைய நாட்களில் (அய்யாமுத் தஷ்ரீக் காலப்பகுதியில்) மினாவில் தங்களது மகளான 'இப்னத்துல் அஜ்மா' என்பவருடன் இருந்தார்கள். அப்போது புதைல் பின் வர்கா (ரலி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் ஒட்டகத்தின் (சேணத்துடன் கூடிய) மீதேறி அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: 'யாராவது நோன்பு நோற்றிருந்தால் அவர் (அதை முறித்து) நோன்பை விட்டுவிடட்டும். ஏனெனில், நிச்சயமாக இவை (மினாவில் தங்கும் நாட்கள்) உண்பதற்கும் பருகுவதற்குமான நாட்களாகும்' என்று சத்தமிட்டுக் கூறினார்.

(இந்த ஹதீஸ் இந்நூலின் தொகுப்பைச் சேர்ந்ததல்ல).
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا عُمَرُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ صَفْوَانَ الْجُمَحِيُّ بِمَكَّةَ ثنا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ ثنا أَبُو عُبَيْدٍ مَرْوَانُ بْنُ مُعَاوِيَةَ عَنْ حَمَّادٍ عَنْ بُدَيْلِ بْنِ مَيْسَرَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَقِيقٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ §يَقْرَأُ {فَرَوْحٌ وَرَيْحَانٌ} [الواقعة 89] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ»
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "{ஃபரவ்ஹுன் வ ரய்ஹான்}" (அதாவது 'ரா' எனும் எழுத்திற்கு 'ஃபத்ஹா' - மேல்குறியீடு - இட்டு) [அல்-வாக்கிஆ: 89] என்று ஓதுபவர்களாக இருந்தார்கள்.

(இது ஸஹீஹான அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்ட ஹதீஸாகும்; எனினும் இதனை அவர்கள் இருவரும் (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்) பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنِي أَبُو أَحْمَدَ بَكْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ الصَّيْرَفِيُّ ثنا أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ الْفَرَجِ الْأَزْرَقُ ثنا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنِ ابْنِ عُمَرَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ §قَرَأَ فَطَلِّقُوهُنَّ فِي قَبْلِ عِدَّتِهِنَّ «قَدْ أَخْرَجَ مُسْلِمٌ هَذَا الْحَدِيثَ بِطُولِهِ عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنِ ابْنِ الزُّبَيْرِ أَنَّهُ سَمِعَ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَيْمَنَ يَسْأَلُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ فِي رَجُلٍ طَلَّقَ امْرَأَتَهُ وَهِيَ حَائِضٌ وَأَظُنُّهُ ذَكَرَ هَذَا اللَّفْظَ» أخرج مسلم الحديث بأطول منه
இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "ஃபதல்லிகூஹுன்ன ஃபீ கப்லி இத்ததிஹின்ன" (அவர்களை அவர்களின் இத்தா காலத்தை எதிர்நோக்கியிருக்கும் நிலையில் - அதாவது அவர்கள் தூய்மையாக இருக்கும் காலத்தில் - விவாகரத்துச் செய்யுங்கள்) என்று (குர்ஆன் 65:1 வசனத்தை) ஓதினார்கள்.

"இமாம் முஸ்லிம் இந்த ஹதீஸை இப்னு ஜுரைஜ் மற்றும் இப்னுஸ் ஸுபைர் ஆகியோர் வழியாக விரிவாகப் பதிவு செய்துள்ளார். அதில், மாதவிடாய் காலத்தில் தன் மனைவியை விவாகரத்து செய்த ஒரு மனிதரைப் பற்றி அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அவர்களிடம் அப்துர்ரஹ்மான் பின் அய்மன் கேட்டதை தான் செவியுற்றதாக இப்னுஸ் ஸுபைர் அறிவித்துள்ளார். அவர் (நபி (ஸல்) அவர்கள்) இவ்வார்த்தைகளையே (வசனத்தை இவ்வாறே) ஓதினார்கள் என நான் கருதுகிறேன்." இமாம் முஸ்லிம் இந்த ஹதீஸை இதைவிட நீண்டதாகப் பதிவு செய்துள்ளார்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ مَنْصُورٍ الْحَافِظُ بِالطَّابِرَانِ ثنا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ نَصْرٍ ثنا أَبُو حَاتِمٍ سَهْلُ بْنُ مُحَمَّدٍ ثنا يَحْيَى بْنُ زَكَرِيَّا بْنِ أَبِي الْحَوَاجِبِ الْكُوفِيُّ قَالَ كُنْتُ آخِذًا بِيَدِ الْأَعْمَشِ وَيُوسُفُ السَّمْتِيُّ عَلَى الْجَانِبِ الْآخَرِ فَسَأَلَهُ عَنْ قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {وَالرُّجْزَ} [المدثر 5] فَقَالَ أَخَذْتَ فِي ذَا ثُمَّ قَالَ قَرَأْتُ الْقُرْآنَ عَلَى يَحْيَى بْنِ وَثَّابٍ ثَلَاثِينَ مَرَّةً وَقَرَأَ يَحْيَى عَلَى عَلْقَمَةَ وَقَرَأَ عَلْقَمَةُ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ «§وَقَرَأَ عَبْدُ اللَّهِ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ ﷺ (وَالرِّجْزَ فَاهْجُرْ) بِكَسْرِ الرَّاءِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
யஹ்யா பின் ஜகரிய்யா பின் அபில் ஹவாஜிப் அல்-கூஃபி (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

நான் அல்-அஃமஷ் (ரஹ்) அவர்களின் கையைப் பிடித்துக் கொண்டிருந்தேன். யூசுப் அஸ்-ஸம்தீ (ரஹ்) அவர்கள் மற்றொரு பக்கம் இருந்தார்கள். அப்போது அவர் (யூசுப்), கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ்வின் "வற்றுஜ்ஸ (وَالرُّجْزَ)" (74:5) எனும் வசனத்தைப் பற்றி அவரிடம் (அல்-அஃமஷ் அவர்களிடம்) கேட்டார். அதற்கு அவர், "நீ இதில் (இந்தக் குர்ஆன் ஓதும் முறையில்) நுழைந்துவிட்டாயா?" என்று கூறிவிட்டுப் பின்வருமாறு கூறினார்:

"நான் யஹ்யா பின் வத்தாப் (ரஹ்) அவர்களிடம் முப்பது முறை குர்ஆனை ஓதிக் காட்டினேன். யஹ்யா அவர்கள் அல்கமா (ரஹ்) அவர்களிடம் ஓதிக் காட்டினார்கள். அல்கமா அவர்கள் அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்வூத் - ரலி) அவர்களிடம் ஓதிக் காட்டினார்கள். அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் 'வர்ரிஜ்ஸ ஃபஹ்ஜுர்' (وَالرِّجْزَ فَاهْஜُرْ) என்று 'ரா' (ر) எழுத்திற்கு கஸ்ரா (கீழ்க்குறியீடு) இட்டு ஓதிக் காட்டினார்கள்."

(இது ஓர் ஆதாரப்பூர்வமான அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்ட ஹதீஸாகும். ஆயினும், இதனை இமாம் புகாரியும் இமாம் முஸ்லிமும் தங்களது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَاهُ مُكْرَمُ بْنُ أَحْمَدَ الْقَاضِي ثنا أَبُو الْأَحْوَصِ مُحَمَّدُ بْنُ الْهَيْثَمِ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ الْمِصِّيصِيُّ ثنا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ §يَقْرَأُ {وَالرُّجْزَ فَاهْجُرْ} [المدثر 5] بِرَفْعِ الرَّاءِ وَقَالَ «هِيَ الْأَوْثَانُ»
ஜாபிர் பின் அப்தில்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் {வர்-ருஜ்ஸ ஃபஹ்ஜுர்} (அல்-முத்தஸ்ஸிர் 74:5) என்ற வசனத்தை 'ரா' (ر) எழுத்திற்கு 'ரஃப்உ' (தம்மா - 'உ'கரம்) செய்து (அதாவது 'ருஜ்ஸ' என்று) ஓதுவதை நான் செவியுற்றேன். மேலும், "அது (அந்த ருஜ்ஸ் என்பது) சிலைகளைக் குறிக்கும்" என்று (நபி (ஸல்) அவர்கள்) கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ دَاوُدَ الزَّاهِدُ وَأَبُو سَعِيدٍ أَحْمَدُ بْنُ يَعْقُوبَ الثَّقَفِيُّ قَالَا ثنا عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ بْنِ الْجُنَيْدِ ثنا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ ثنا عَبْدُ الرَّزَّاقِ وَأَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ أَخْبَرَنِي الزُّهْرِيُّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ جَابِرٍ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ وَهُوَ يُحَدِّثُ عَنْ فَتْرَةِ الْوَحْيِ قَالَ فَقُلْتُ §زَمِّلُونِي فَدَثَّرُونِي فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى {يَا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ} [المدثر 2] قُمْ فَأَنْذِرْ وَرَبَّكَ فَكَبِّرْ وَثِيَابَكَ فَطَهِّرْ وَالرُّجْزَ فَاهْجُرْ قَالَ «هِيَ الْأَوْثَانُ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ بِهَذِهِ اللَّفْظَةِ
ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

வஹீ (இறைச்செய்தி) தடைப்பட்டிருந்த காலக்கட்டத்தைப் பற்றி அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்கள் பேசிக்கொண்டிருந்ததை நான் கேட்டேன். அப்போது அவர்கள், "(நடுநடுங்கிய நிலையில் என் குடும்பத்தாரிடம்), 'என்னை மூடிப் போர்த்துங்கள், எனக்குப் போர்வை போர்த்துங்கள்' என்று கூறினேன். (அவ்வாறே அவர்கள் என்னைப் போர்த்தினார்கள்). அப்போது அல்லாஹ்தஆலா,

{யா அய்யுஹல் முத்தஸ்ஸிர். கும் ஃபஅன்திர். வ ரப்பக ஃபகப்பிர். வ ஸியாபக ஃபதஹ்ஹிர். வர்ருஜ்ஸ ஃபஹ்ஜுர்} [அல்-முத்தஸ்ஸிர்: 1-5]

(பொருள்: போர்வையால் போர்த்திக் கொண்டிருப்பவரே! நீர் எழுந்து (மக்களுக்கு) எச்சரிக்கை செய்வீராக! உமது இறைவனைப் பெருமைப்படுத்துவீராக! உமது ஆடைகளைத் தூய்மையாக்குவீராக! அசுத்தத்தை (சிலைகளை) வெறுத்து ஒதுக்குவீராக!)

என்ற வசனங்களை அருளினான்" என்று கூறினார்கள்.

மேலும், (இதில் 'ருஜ்ஸ்' - அசுத்தம் என்பது) "சிலைகளைக் குறிக்கும்" என்று நபிகள் நாயகம் ((ஸல்)) அவர்கள் விளக்கமளித்தார்கள்.

(இந்த ஹதீஸ் ஷைகைன் (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்) ஆகியோரின் நிபந்தனைகளுக்கு அமைவான ஆதாரப்பூர்வமான (ஸஹீஹான) ஹதீஸாகும். ஆயினும், அவர்கள் இருவரும் இந்த வார்த்தை அமைப்பில் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ صَالِحِ بْنِ هَانِئٍ ثنا الْحُسَيْنُ بْنُ الْفَضْلِ الْبَجَلِيُّ ثنا عَفَّانُ بْنُ مُسْلِمٍ الصَّفَّارُ ثنا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ الْهِلَالِيُّ عَنْ عَاصِمِ بْنِ أَبِي النَّجُودِ عَنْ زِرِّ بْنِ حُبَيْشٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ ﷺ فِي غَارٍ فَنَزَلَتْ {§وَالْمُرْسَلَاتِ عُرْفًا} [المرسلات 1] فَأَخَذْتُهَا مِنْ فِيهِ وَإِنَّ فَاهُ لَرَطْبٌ بِهَا فَلَا أَدْرِي بِأَيِّهَا خَتَمَ {فَبِأَيِّ حَدِيثٍ بَعْدَهُ يُؤْمِنُونَ} [المرسلات 50] أَوْ {وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ ارْكَعُوا لَا يَرْكَعُونَ} [المرسلات 48] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத் (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் ஒரு குகையில் இருந்தோம். அப்போது “வல்முர்ஸலாதி உர்ஃபா” (எனும் 77-வது அத்தியாயம்) அருளப்பட்டது. நான் அதனை அவர்களின் திருவாயிலிருந்தே (நேரடியாகக் கேட்டுப்) பெற்றுக்கொண்டேன். (அதை ஓதியபோது) அவர்களின் திருவாய் அதன் மூலம் (புதிதாக ஓதியதால்) ஈரமாகவே இருந்தது. அவர்கள் (அந்த அத்தியாயத்தை) பின்வரும் எந்த வசனத்தைக் கொண்டு முடித்தார்கள் என்று எனக்குத் தெரியவில்லை: “ஃபபிஅய்யி ஹதீதின் பஃதஹு யுஃமினூன்” (இதற்குப் பிறகு வேறு எந்தச் செய்தியைத்தான் அவர்கள் நம்புவார்கள்?) என்பதாலா அல்லது “வஇதா கீல லஹுமுர்கவூ லா யர்கவூன்” (அவர்களிடம் குனியுங்கள் -ருக்கூஃ செய்யுங்கள்- என்று சொல்லப்பட்டால் அவர்கள் குனியமாட்டார்கள்) என்பதாலா?

(இது ஆதாரப்பூர்வமான அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்ட ஸஹீஹான ஹதீஸாகும். ஆயினும், புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இரு நூல்களிலும் இது இடம்பெறவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنِي أَبُو الْحَسَنِ أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْعَنَزِيُّ ثنا عُثْمَانُ بْنُ سَعِيدٍ الدَّارِمِيُّ ثنا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ ثنا ثَابِتُ بْنُ يَزِيدَ أَبُو زَيْدٍ ثنا هِلَالُ بْنُ خَبَّابٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنِ النَّبِيِّ ﷺ قَالَ «§تُحْشَرُونَ حُفَاةً عُرَاةً غُرْلًا» فَقَالَتْ زَوْجَتُهُ أَيَنْظُرُ بَعْضُنَا إِلَى عَوْرَةِ بَعْضٍ؟ فَقَالَ يَا فُلَانَةُ {لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ} [عبس 37] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
நபி (ஸல்) அவர்கள், "(மறுமை நாளில்) நீங்கள் வெறுங்காலுடனும், நிர்வாணமாகவும், விருத்தசேதனம் செய்யப்படாதவர்களாகவும் ஒன்றுதிரட்டப்படுவீர்கள்" என்று கூறினார்கள். அப்போது அவர்களின் மனைவி, "நம்மில் சிலர் மற்றவரின் மறைவிடங்களைப் பார்ப்பார்களா?" என்று கேட்டார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அப்பெண்ணே! 'அந்நாளில் அவர்களில் ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் அவனவனையே போதுமாக்கிக் கொள்ளக்கூடிய (அவ்வளவு கடுமையான) நிலைமை இருக்கும்' (அல்குர்ஆன் 80:37)" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ بَالَوَيْهِ ثنا أَحْمَدُ بْنُ عَلِيٍّ الْخَزَّازُ ثنا سَعِيدُ بْنُ سُلَيْمَانَ ثنا الْمُعَافَى بْنُ عِمْرَانَ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي فَرْوَةَ عَنْ يَحْيَى بْنِ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ عَنِ النَّبِيِّ ﷺ أَنَّهُ كَانَ §يَقْرَأُ وَمَا هُوَ عَلَى الْغَيْبِ بِظَنِينٍ بِالظَّاءِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» إسحاق متروك
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் (திருக்குர்ஆனின் 81:24-வது வசனமான) "வமா ஹுவ அலல் கய்பி பிழனீன்" (وَمَا هُوَ عَلَى الْغَيْبِ بِظَنِينٍ) என்பதில் 'ழா' (ظ) என்ற எழுத்தைக் கொண்டு (அதாவது 'பிழனீன்' என்று) ஓதுபவர்களாக இருந்தார்கள்.

(இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஸஹீஹானது என்று இமாம் ஹாகிம் கூறினாலும், இதனை புகாரியும் முஸ்லிமும் பதிவு செய்யவில்லை. இதில் வரும் இஸ்ஹாக் பின் அபீ ஃபர்வா என்பவர் ஹதீஸ் கலையில் கைவிடப்பட்டவர் -மத்ரூக்- ஆவார்.)
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنِي أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْجَرَّاحِيُّ بِمَرْوَ ثنا يَحْيَى بْنُ مَاسَوَيْهِ الذُّهْلِيُّ ثنا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ ثنا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ وَخَارِجَةُ بْنُ مُصْعَبٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ حَرْمَلَةَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيِّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ «كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ §يَقْرَأُ» فَسَوَّاكَ فَعَدَّلَكَ مُثَقَّلٌ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (திருக்குர்ஆனின் 82:7-வது வசனத்திலுள்ள) "ஃபஸவ்வாக்க ஃபஅத்தலக்க" (فَسَوَّاكَ فَعَدَّلَكَ) என்பதை (தாலுக்கு 'தஷ்தீது' கொடுத்து) அழுத்தமாக ஓதுவார்கள்.

(இந்த ஹதீஸ் ஸஹீஹான அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்டுள்ளது, ஆயினும் இதனை புகாரியும் முஸ்லிமும் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا الْحَاكِمُ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْحَافِظُ إِمْلَاءً فِي شَهْرِ رَبِيعٍ الْأَوَّلِ سَنَةَ تِسْعٍ وَتِسْعِينَ وَثَلَاثِ مِائَةٍ أَنْبَأَ أَبُو مُحَمَّدٍ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ حَمْدَانَ الْجَلَّابُ بِهَمْدَانَ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ مِهْرَانَ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ سُلَيْمَانَ الرَّازِيُّ ثنا أَبُو جَعْفَرٍ الرَّازِيُّ عَنِ الرَّبِيعِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ أَبِي الْعَالِيَةَ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ قَالَتْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَقْرَأُ {بَلَى قَدْ جَاءَتْكَ آيَاتِي فَكَذَّبْتَ بِهَا وَاسْتَكْبَرْتَ وَكُنْتَ مِنَ الْكَافِرِينَ} [الزمر 59]
உம்மு ஸலமா (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "{பலா கத் ஜாஅத்க ஆயாதீ ஃபகத்தப்த பிஹா வஸ்தக்பர்த வகுன்த மினல் காஃபிரீன்} (அவ்வாறில்லை! திண்ணமாக என்னுடைய சான்றுகள் உன்னிடம் வந்தன; ஆனால், நீ அவற்றை பொய்யாக்கினாய்; பெருமையடித்தாய்; மேலும், நீ நிராகரிப்பாளர்களில் ஒருவனாகி விட்டாய்) [அல்குர்ஆன் 39:59]" என்று ஓதுவதை நான் செவியுற்றேன்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ مُوسَى الْعَدْلُ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ أَيُّوبَ أَنْبَأَ يَحْيَى بْنُ الْمُغِيرَةِ السَّعْدِيُّ ثنا هَارُونُ بْنُ الْمُغِيرَةَ ثنا عَنْبَسَةُ عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي عَمْرَةَ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُ قَالَ «هَلْ تَدْرُونَ §مَا سَعَةُ جَهَنَّمَ؟» قَالَ قُلْتُ لَا أَدْرِي قَالَ «أَجَلْ وَاللَّهِ مَا تَدْرِي إِنَّ بَيْنَ سَعَةِ شَحْمَةِ أُذُنِهِمْ وَعَاتِقِهِ مَسِيرَةَ سَبْعِينَ خَرِيفًا تَجْرِي فِيهَا أَوْدِيَةُ الْقَيْحِ وَالدَّمِ» فَقُلْتُ أَنْهَارًا؟ قَالَ «لَا بَلْ أَوْدِيَةٌ» صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (மக்களிடம்): "நரகத்தின் பரப்பளவு என்னவென்று உங்களுக்குத் தெரியுமா?" என்று கேட்டார்கள். (அதற்கு அங்கிருந்தவர்) நான்: "எனக்குத் தெரியாது" என்றேன்.

அதற்கவர்கள்: "ஆம்! அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக உங்களுக்குத் தெரியாது. (நரகவாசிகளில் ஒருவருடைய) காதுச் சோனைக்கும் அவருடைய தோள்பட்டைக்கும் இடையே (உள்ள தூரம்) எழுபது ஆண்டுகள் (பயணிக்கக் கூடிய) தொலைவாகும். அதில் சீழும் இரத்தமும் ஓடக்கூடிய பள்ளத்தாக்குகள் உள்ளன" என்று கூறினார்கள்.

நான்: "(அவை) ஆறுகளா?" என்று கேட்டேன். அதற்கவர்கள்: "இல்லை; மாறாக, (அவை) பள்ளத்தாக்குகள்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عِيسَى بْنِ إِبْرَاهِيمَ ثنا الْحُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْقَبَّانِيُّ ثنا أَبُو بَكْرٍ وَعُثْمَانُ ابْنَا أَبِي شَيْبَةَ قَالَا ثنا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ عُمَرَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ أَنَّهُ سَأَلَ جِبْرِيلَ عَلَيْهِ السَّلَامُ عَنْ هَذِهِ الْآيَةِ {وَنُفِخَ فِي الصُّورِ فَصَعِقَ مَنْ فِي السَّمَوَاتِ وَمَنْ فِي الْأَرْضِ إِلَّا مَنْ شَاءَ اللَّهُ} مَنِ الَّذِينَ لَمْ يَشَأِ اللَّهُ أَنْ يَصْعَقَهُمْ؟ قَالَ §هُمْ شُهَدَاءُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح على شرط البخاري ومسلم
அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்களிடம், “{வநுஃபிக ஃபிஸ்ஸூரி ஃபஸஇக மன் ஃபிஸ்ஸமாவாதி வமன் ஃபில் அர்ளி இல்லா மன் ஷாஅல்லாஹு} (மேலும், சூர் -எக்காளம்- ஊதப்படும்; அப்போது அல்லாஹ் நாடியவர்களைத் தவிர வானங்களில் உள்ளவர்களும், பூமியில் உள்ளவர்களும் மூர்ச்சையாகி -மரணமடைந்து- விழுவார்கள்)” (அல்குர்ஆன் 39:68) என்ற வசனத்தைக் குறித்து, “(அவ்வாறு) மூர்ச்சையாகக் கூடாது என்று அல்லாஹ் நாடியவர்கள் யார்?” என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள், “அவர்கள் மாண்பும் வல்லமையும் மிக்க அல்லாஹ்வின் (பாதையில் உயிர்நீத்த) தியாகிகள் (ஷஹீத்கள்) ஆவர்” என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ دَاوُدَ الزَّاهِدُ وَحَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ بْنِ الْجُنَيْدِ ثنا زَيْدُ بْنُ أَخْزَمَ الطَّائِيُّ ثنا عَامِرُ بْنُ مُدْرِكٍ الْحَارِثِيُّ ثنا عُتْبَةُ بْنُ يَقْظَانَ عَنْ قَيْسِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ طَارِقِ بْنِ شِهَابٍ عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ عَنِ النَّبِيِّ ﷺ قَالَ «§مَا أَحْسَنَ مُحْسِنٌ مِنْ مُسْلِمٍ وَلَا كَافِرٍ إِلَّا أَثَابَهُ اللَّهُ» قَالَ فَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا إِثَابَةُ اللَّهِ الْكَافِرَ؟ قَالَ «إِنْ كَانَ قَدْ وَصَلَ رَحِمًا أَوْ تَصَدَّقَ بِصَدَقَةٍ أَوْ عَمِلَ حَسَنَةً أَثَابَهُ اللَّهُ الْمَالَ وَالْوَلَدَ وَالصِّحَّةَ وَأَشْبَاهَ ذَلِكَ» قَالَ فَقُلْنَا مَا إِثَابَتُهُ فِي الْآخِرَةِ؟ فَقَالَ «عَذَابًا دُونَ الْعَذَابِ» قَالَ وَقَرَأَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ {أَدْخِلُوا آلَ فِرْعَوْنَ أَشَدَّ الْعَذَابِ} [غافر 46] هَكَذَا قَرَأَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ مَقْطُوعَةَ الْأَلْفِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» عتبة بن يقظان واه
இப்னு மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "முஸ்லிமோ அல்லது காஃபிரோ (இறைமறுப்பாளரோ) எவரொருவர் ஒரு நற்செயல் செய்தாலும், அதற்காக அல்லாஹ் அவருக்கு நற்கூலி வழங்காமல் இருப்பதில்லை."
நாங்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! காஃபிருக்கு அல்லாஹ் வழங்கும் நற்கூலி என்ன?" என்று கேட்டோம்.
அதற்கு அவர்கள், "அவர் உறவுகளைப் பேணி நடந்தாலோ, அல்லது தர்மம் செய்தாலோ, அல்லது (வேறேதேனும்) நற்செயல் செய்தாலோ, அல்லாஹ் அவருக்குச் செல்வம், குழந்தை பாக்கியம், ஆரோக்கியம் மற்றும் இது போன்றவற்றை (இவ்வுலகிலேயே) நற்கூலியாக வழங்குவான்" என்று பதிலளித்தார்கள்.
நாங்கள், "மறுமையில் அவருக்குக் கிடைக்கும் நற்கூலி என்ன?" என்று கேட்டோம்.
அதற்கு அவர்கள், "(கடுமையான) வேதனையை விடக் குறைவான வேதனை (அளிக்கப்படும்)" என்று கூறினார்கள்.
மேலும், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (பின்வரும் குர்ஆன் வசனத்தை) ஓதிக்காட்டினார்கள்: "ஃபிர்அவ்னின் கூட்டத்தாரைக் கடுமையான வேதனையில் நுழையச் செய்யுங்கள்." (குர்ஆன் 40:46).
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا أَبُو الْبَخْتَرِيِّ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ شَاكِرٍ ثنا جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ ثنا الْأَجْلَحُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنِ الذَّيَّالِ بْنِ حَرْمَلَةَ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ اجْتَمَعَتْ قُرَيْشٌ يَوْمًا فَأَتَاهُ عُتْبَةُ بْنُ رَبِيعَةَ بْنِ عَبْدِ شَمْسٍ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ أَنْتَ خَيْرٌ أَمْ عَبْدُ اللَّهِ؟ فَسَكَتَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «أَفَرَغْتَ؟» قَالَ نَعَمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ §بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ {حم تَنْزِيلٌ مِنَ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ} [فصلت 2] حَتَّى بَلَغَ {فَإِنْ أَعْرَضُوا فَقُلْ أَنْذَرْتُكُمْ صَاعِقَةً مِثْلَ صَاعِقَةِ عَادٍ وَثَمُودَ} [فصلت 13] فَقَالَ لَهُ عُتْبَةُ حَسْبُكَ حَسْبُكَ مَا عِنْدَكَ غَيْرُ هَذَا؟ قَالَ «لَا» فَرَجَعَ عُتْبَةُ إِلَى قُرَيْشٍ فَقَالُوا مَا وَرَاءَكَ؟ فَقَالَ مَا تَرَكْتُ شَيْئًا أَرَى أَنَّكُمْ تُكَلِّمُونَهُ إِلَّا قَدْ كَلَّمْتُهُ قَالُوا فَهَلْ أَجَابَكَ؟ قَالَ نَعَمْ لَا وَالَّذِي نَصَبَهَا بِنَبِيِّهِ مَا فَهِمْتُ شَيْئًا مِمَّا قَالَ غَيْرَ أَنَّهُ أَنْذَرَكُمْ صَاعِقَةً مِثْلَ صَاعِقَةِ عَادٍ وَثَمُودَ قَالُوا وَيْلَكَ يُكَلِّمُكَ رَجُلٌ بِالْعَرَبِيَّةِ وَلَا تَدْرِي مَا قَالَ؟ قَالَ لَا وَاللَّهِ مَا فَهِمْتُ شَيْئًا مِمَّا قَالَ غَيْرَ ذِكْرِ الصَّاعِقَةِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
ஜாபிர் பின் அப்தில்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒருநாள் குறைஷியர் ஒன்று கூடினர். அப்போது உத்பா பின் ரபீஆ பின் அப்தி ஷம்ஸ், (நபி (ஸல்) அவர்களிடம்) வந்து, "முஹம்மதே! நீங்கள் சிறந்தவரா அல்லது (உங்கள் தந்தை) அப்துல்லாஹ் சிறந்தவரா?" என்று கேட்டார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (பதிலளிக்காமல்) அமைதியாக இருந்தார்கள். (அவர் பேசி முடித்ததும்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம், "நீங்கள் பேசி முடித்துவிட்டீர்களா?" என்று கேட்டார்கள். அவர், "ஆம்" என்றார்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "பிஸ்மில்லாஹிர் ரஹ்மானிர் ரஹீம். ஹா, மீம். (இது) அளவற்ற அருளாளன், நிகரற்ற அன்புடையோனிடமிருந்து அருளப்பட்டதாகும்..." என்று தொடங்கி, "அவர்கள் புறக்கணித்தால், ‘ஆது, மற்றும் ஸமூது (சமுதாயத்தினருக்கு ஏற்பட்ட) பேரிடியைப் போன்றதொரு பேரிடியைக் குறித்து நான் உங்களை எச்சரிக்கிறேன்’ என்று (நபியே!) நீங்கள் கூறுவீராக!" (அல்குர்ஆன் 41:1-13) என்பது வரை ஓதிக்காட்டினார்கள்.

உடனே உத்பா, "போதும், போதும்! இதைத் தவிர வேறு ஏதேனும் உங்களிடம் உள்ளதா?" என்று கேட்டார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "இல்லை" என்றார்கள்.

பின்னர் உத்பா குறைஷியரிடம் திரும்பிச் சென்றார். அவர்கள், "உம்மிடம் உள்ள செய்தி என்ன?" என்று கேட்டனர். அதற்கு அவர், "நீங்கள் அவரிடம் எதைப்பற்றிப் பேச நினைத்தீர்களோ, அவை அனைத்தையும் நான் அவரிடம் பேசிவிட்டேன். எதையும் நான் விட்டுவைக்கவில்லை" என்றார். அவர்கள், "அவர் உமக்கு பதிலளித்தாரா?" என்று கேட்டனர்.

அதற்கு அவர், "ஆம் (பதிலளித்தார்). ஆனால், சத்தியமாக! ஆது, மற்றும் ஸமூது (சமுதாயத்தினருக்கு ஏற்பட்ட) பேரிடியைப் போன்றதொரு பேரிடியைக் குறித்து அவர் உங்களை எச்சரித்தார் என்பதைத் தவிர, அவர் கூறியதில் வேறு எதையும் நான் விளங்கிக்கொள்ளவில்லை" என்றார்.

அவர்கள், "உமக்குக் கேடுதான்! ஒரு மனிதர் உம்மிடம் அரபு மொழியில் பேசுகிறார், அவர் என்ன கூறினார் என்பதே உமக்குத் தெரியவில்லையா?" என்று கேட்டனர். அதற்கு அவர், "இல்லை, அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! பேரிடியைப் பற்றிய குறிப்பைத் தவிர, அவர் கூறியதில் வேறு எதையும் நான் விளங்கிக்கொள்ளவில்லை" என்றார்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ أَنْبَأَ الْعَبَّاسُ بْنُ الْوَلِيدِ بْنِ مَزِيدٍ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ شُعَيْبٍ أَنْبَأَ شَيْبَانُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ أَبِي رَزِينٍ عَنْ أَبِي يَحْيَى عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنِ النَّبِيِّ ﷺ {وَإِنَّهُ لَعِلْمٌ لِلسَّاعَةِ} [الزخرف 61] قَالَ §«خُرُوجُ عِيسَى قَبْلَ يَوْمِ الْقِيَامَةِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "{வ இன்னஹு லஇல்முன் லிஸ்ஸாஅஹ்}" (நிச்சயமாக அவர்/அது இறுதிநாளுக்கான ஓர் அடையாளமாகும்) [அத்-துக்ருஃப் 43:61] என்ற (வசனம் குறித்துக்) கூறும்போது: "(இதன் பொருள்) மறுமை நாளுக்கு முன்பாக ஈஸா (அலை) அவர்கள் வெளிப்படுவதாகும் (அதாவது அவர்கள் மீண்டும் பூமிக்கு இறங்கி வருவதாகும்)" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الصَّفَّارُ ثنا أَحْمَدُ بْنُ مِهْرَانَ ثنا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى ثنا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْبَارِقِيِّ عَنِ ابْنِ عُمَرَ أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ كَانَ §إِذَا سَافَرَ فَرَكِبَ رَاحِلَتَهُ كَبَّرَ ثَلَاثًا ثُمَّ قَالَ {سُبْحَانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنَا هَذَا وَمَا كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ وَإِنَّا إِلَى رَبِّنَا لَمُنْقَلِبُونَ} [الزخرف 14] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் (ஒரு) பயணம் மேற்கொள்வதற்காகத் தமது வாகனத்தில் ஏறி (அமர்ந்ததும்), மூன்று முறை தக்பீர் (அல்லாஹு அக்பர் - அல்லாஹ் மிகப் பெரியவன் என்று) கூறுவார்கள். பின்னர் (பின்வரும் குர்ஆன் வசனத்தை) ஓதுவார்கள்:

"சுப்ஹானல்லதீ ஸஹ்கர லனா ஹாதா வமா குன்னா லஹு முக்ரினீன், வஇன்னா இலா ரப்பினா லமுன்கலிபூன்"

(பொருள்: இதனை எங்களுக்கு வசப்படுத்திக் கொடுத்தவன் தூயவன்; (இதற்கு முன்) இதனை அடக்கும் வலிமை உடையவர்களாக நாம் இருக்கவில்லை. மேலும், நிச்சயமாக நாம் நமது இறைவனிடமே திரும்பிச் செல்பவர்கள்). (அல்குர்ஆன் 43:13-14)
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ أَحْمَدُ بْنُ يَعْقُوبَ الثَّقَفِيُّ ثنا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْمَعْمَرِيُّ ثنا أَبُو مُصْعَبٍ الزُّهْرِيُّ وَهِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ السُّلَمِيُّ قَالَا ثنا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ ثنا مُعَاوِيَةُ بْنُ أَبِي مُزَرِّدٍ مَوْلَى بَنِِي هَاشِمٍ حَدَّثَنِي عَمِّي أَبُو الْحُبَابِ سَعِيدُ بْنُ يَسَارٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ أَنَّ اللَّهَ خَلَقَ الْخَلْقَ حَتَّى إِذَا فَرَغَ مِنْهُمْ قَامَتِ الرَّحِمُ فَقَالَتْ هَذَا مَقَامُ الْعَائِذِ بِكَ مِنَ الْقَطِيعَةِ قَالَ §نَعَمْ أَمَا تَرْضَيْنَ أَنْ أَصِلَ مَنْ وَصَلَكِ وَأَقْطَعَ مَنْ قَطَعَكِ؟ قَالَتْ بَلَى قَالَ فَذَاكَ لَكِ قَالَ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ اقْرَءُوا إِنْ شِئْتُمْ {فَهَلْ عَسَيْتُمْ إِنْ تَوَلَّيْتُمْ أَنْ تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ وَتُقَطِّعُوا أَرْحَامَكُمْ} [محمد 22] إِلَى قَوْلِهِ تَعَالَى {أَمْ عَلَى قُلُوبٍ أَقْفَالُهَا} [محمد 24] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"நிச்சயமாக அல்லாஹ் படைப்புகளைப் படைத்தான். அவற்றை அவன் படைத்து முடித்ததும், இரத்த உறவானது (அர்-ரஹீம் - உருவகப்படுத்தப்பட்டு) எழுந்து நின்று, '(உறவுகள்) துண்டிக்கப்படுவதிலிருந்து உன்னிடம் பாதுகாப்புத் தேடுபவர் நிற்கும் இடம் இதுவாகும்' என்று கூறியது. அதற்கு அல்லாஹ், 'ஆம்! உன்னைச் சேர்த்து நடப்பவருடன் நானும் (எனது அருளைக் கொண்டு) தொடர்பு கொள்வேன்; உன்னைத் துண்டிப்பவரை நானும் (எனது அருளை விட்டும்) துண்டித்து விடுவேன் என்பதில் நீ திருப்தி அடையவில்லையா?' என்று கேட்டான். அதற்கு அது, 'ஆம் (என் இறைவா! நான் திருப்தி அடைந்தேன்)' என்று கூறியது. அல்லாஹ், 'இது உனக்கு (வழங்கப்பட்ட உரிமையாகும்)' என்று கூறினான்."

பின்னர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நீங்கள் விரும்பினால் (இதற்குச் சான்றாகப் பின்வரும் இறைவசனங்களை) ஓதிப் பாருங்கள்:
'நீங்கள் (சத்தியத்தைப் புறக்கணித்து) பின்வாங்கினால், பூமியில் குழப்பம் விளைவிக்கவும், உங்கள் இரத்த உறவுகளைத் துண்டித்து விடவும் முற்படுவீர்களோ?' (முஹம்மது 47:22) என்பதிலிருந்து '...அல்லது அவர்களின் உள்ளங்கள் மீது அதற்கான பூட்டுக்கள் போடப்பட்டு விட்டனவா?' (முஹம்மது 47:24) என்பது வரை.

(குறிப்பு: இந்த ஹதீஸ் ஆதாரப்பூர்வமான அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்டது; எனினும் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் இதே வாசக அமைப்பில் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنِي أَبُو عَمْرِو بْنُ أَبِي جَعْفَرٍ الْحِيرِيُّ ثنا حَامِدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ شُعَيْبٍ ثنا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ الدُّورِيُّ ثنا حَمْزَةُ بْنُ الْقَاسِمِ عَنْ أَبِي الْهَيْثَمِ سَعِيدِ بْنِ الْحَكَمِ عَنْ نُفَيْعٍ أَبِي دَاوُدَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ ﷺ §يَقْرَأُ {فَهَلْ عَسَيْتُمْ إِنْ تَوَلَّيْتُمْ أَنْ تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ} [محمد 22] سكت عنه الذهبي في التلخيص
அப்துல்லாஹ் பின் முகஃப்பல் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

நபி (ஸல்) அவர்கள், "நீங்கள் (சத்தியத்தை விட்டும்) பின்வாங்கினால் (அல்லது உங்களுக்கு அதிகாரம் கிடைத்தால்) பூமியில் குழப்பம் விளைவிக்கவும், உங்கள் இரத்த உறவுகளைத் துண்டிக்கவும் முற்படுவீர்களோ?" [முஹம்மது: 22] (எனும் வசனத்தை) ஓதுவதை நான் செவியுற்றேன்.

(இமாம் ஹாகிம் தொகுத்த இந்த ஹதீஸ் குறித்து, அவரது 'தல்கீஸ்' நூலில் இமாம் தஹபீ மௌனம் சாதித்துள்ளார்).
ஹதீஸ் தரம் : இது குறித்து (அறிஞர்கள்) மௌனம் காத்துள்ளனர் / கருத்துக் கூறவில்லை
سكت عنه
أَخْبَرَنِي أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ دَاوُدَ الزَّاهِدُ ثنا أَبُو الْقَاسِمِ الْعَبَّاسُ بْنُ الْفَضْلِ بْنِ شَاذَانَ الْمُقْرِئُ ثنا أَبِي ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى الْمُقْرِئُ ثنا أَبُو نُعَيْمٍ وَقَبِيصَةُ قَالَا ثنا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ §قَرَأَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ {فَذَكِّرْ إِنَّمَا أَنْتَ مُذَّكِرٌ لَسْتَ عَلَيْهِمْ بِمُصَيْطِرٍ} [الغاشية 22] بِالصَّادِ {إِلَّا مَنْ تَوَلَّى وَكَفَرَ} [الغاشية 23] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» على شرط مسلم
ஜாபிர் பின் அப்தில்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (பின்வரும் வசனங்களை) ஓதினார்கள்:

"ஃபதக்கிர் இன்னமா அன்த முதக்கிர். லஸ்த அலைஹிம் பிமுஸைத்திர்"
(எனவே, [நபியே!] நீர் அறிவுரை கூறுவீராக! நீர் அறிவுரை கூறுபவரே. நீர் அவர்களை அடக்கி ஆள்பவர் அல்லர்.) [அல்காஷியா: 21, 22].

இதில் ('பிமுஸைத்திர்' எனும் வார்த்தையை) 'ஸாத்' (ص) எனும் எழுத்தைக் கொண்டு (அல்லாஹ்வின் தூதர் ஸல் அவர்கள்) ஓதினார்கள். (மேலும்,)

"இல்லா மன் தவல்லா வகஃபர்"
(எனினும், எவன் புறக்கணித்து நிராகரிக்கிறானோ...) [அல்காஷியா: 23] (என்றும் ஓதினார்கள்).

(இந்த ஹதீஸ் ஆதாரப்பூர்வமான அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்டது. இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகியோர் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை என்றாலும், இது இமாம் முஸ்லிமின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டதாகும்).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
حَدَّثَنَا أَبُو مُحَمَّدٍ أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْمُزَنِيُّ ثنا يُوسُفُ بْنُ مُوسَى الْمَرْوَرُوذِيُّ ثنا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ ثنا أَبُو مُطَرِّفٍ عَنْ سُفْيَانَ بْنِ حُسَيْنٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ كَانَ §يَقْرَأُ كَلَّا بَلْ لَا يُكْرِمُونَ الْيَتِيمَ وَلَا يَحَاضُّونَ عَلَى طَعَامِ الْمِسْكِينِ وَيَأْكُلُونَ وَيُحِبُّونَ كُلُّهَا بِالْيَاءِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
அப்துர்ரஹ்மான் பின் அவ்ஃப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் (அல்ஃபஜ்ர் அத்தியாயத்தின் 17 முதல் 20 வரையிலான வசனங்களை) "கல்லா பல் லா யுக்ரிமூனல் யதீம், வலா யஹாழ்ழூன அலா தஆமில் மிஸ்கீன், வயஃகுலூன, வயுஹிப்பூன" என்று அனைத்தையும் 'யா' (ي) எழுத்தைக் கொண்டு (படர்க்கையாக) ஓதுவார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا الْقَاسِمُ بْنُ الْقَاسِمِ السَّيَّارِيُّ بِمَرْوَ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَلِيٍّ الْغَزَّالُ ثنا عَلِيُّ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ شَقِيقٍ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَمَّنْ §أَقْرَأَهُ النَّبِيُّ ﷺ {فَيَوْمَئِذٍ لَا يُعَذِّبُ عَذَابَهُ أَحَدٌ وَلَا يُوثِقُ} [الفجر 26] وَثَاقَهُ أَحَدٌ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَالصَّحَابِيُّ الَّذِي لَمْ يُسَمِّهِ فِي إِسْنَادِهِ قَدْ سَمَّاهُ غَيْرُهُ مَالِكَ بْنَ الْحُوَيْرِثِ» على شرط البخاري ومسلم
நபி (ஸல்) அவர்கள் தமக்கு, '{فَيَوْمَئِذٍ لَا يُعَذِّبُ عَذَابَهُ أَحَدٌ وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُ أَحَدٌ}' (அந்நாளில் அவனது வேதனையைப் போல் எவரும் வேதனை செய்ய மாட்டார்கள். அவனது கட்டைப் போல் எவரும் கட்ட மாட்டார்கள்) (அல்குர்ஆன் 89:25,26) என்று ஓதிக்கொடுத்ததாக மாலிக் பின் அல்-ஹுவைரிஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.

(குறிப்பு: இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடரில் பெயர் குறிப்பிடப்படாத அந்த நபித்தோழர் மாலிக் பின் அல்-ஹுவைரிஸ் (ரலி) என இமாம் ஹாக்கிம் (ரஹ்) அவர்கள் குறிப்பிடுகிறார்கள்).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ أَحْمَدُ بْنُ هَارُونَ الْفَقِيهُ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَحْمُودٍ ثنا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ ثنا حُمَيْدُ بْنُ حَمَّادٍ أَبُو الْجَهْمِ ثنا عَائِذُ بْنُ شُرَيْحٍ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ وَبِحِيَالِهِ جُحْرٌ فَقَالَ §«لَوْ جَاءَ الْعُسْرُ فَدَخَلَ هَذَا الْجُحْرَ لَجَاءَ الْيُسْرُ فَدَخَلَ عَلَيْهِ فَأَخْرَجَهُ» قَالَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى {فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا} [الشرح 6] «هَذَا حَدِيثٌ عَجِيبٌ غَيْرَ أَنَّ الشَّيْخَيْنِ لَمْ يَحْتَجَّا بِعَائِذِ بْنِ شُرَيْحٍ» تفرد به حميد بن حماد عن عائذ وحميد منكر الحديث كعائذ
அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (அமர்ந்திருந்த போது) அவர்களுக்கு எதிரே ஒரு (பொந்து போன்ற) வளை இருந்தது. அப்போது அவர்கள், "கஷ்டம் (என்பது உருவகப்படுத்தப்பட்டு) வந்து இந்த வளைக்குள் நுழைந்தாலும், (அதனைத் தொடர்ந்து) எளிமை (நிவாரணம்) வந்து அதனுள் நுழைந்து அந்தக் கஷ்டத்தை (அங்கிருந்து) வெளியேற்றிவிடும்" என்று கூறினார்கள்.

அப்போது அல்லாஹ்தஆலா, "{ஃபஇன்ன மஅல் உஸ்ரி யுஸ்ரா. இன்ன மஅல் உஸ்ரி யுஸ்ரா} - நிச்சயமாக, சிரமத்துடன் ஒரு எளிமை இருக்கிறது. நிச்சயமாக சிரமத்துடன் ஒரு எளிமை இருக்கிறது" (அல்குர்ஆன் 94:5,6) என்ற வசனத்தை அருளினான்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي الْوَزِيرِ التَّاجِرُ ثنا أَبُو حَاتِمٍ مُحَمَّدُ بْنُ إِدْرِيسَ الرَّازِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ بْنِ سِنَانٍ الرَّهَاوِيُّ أَنْبَأَ مَعْقِلُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ عِكْرِمَةَ بْنِ خَالِدٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ قَالَ لِأُبَيٍّ «إِنِّي أُقْرِئُكَ سُورَةً» فَقَالَ لَهُ أُبَيٌّ أُمِرْتَ بِذَاكَ بِأَبِي أَنْتَ؟ قَالَ «نَعَمْ» §فَقَرَأَ {لَمْ يَكُنِ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ وَالْمُشْرِكِينَ مُنْفَكِّينَ حَتَّى تَأْتِيَهُمُ الْبَيِّنَةُ رَسُولٌ مِنَ اللَّهِ يَتْلُو صُحُفًا مُطَهَّرَةً} [البينة 2] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» محمد ضعفه الدارقطني
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (உபை பின் கஅப் (ரலி) அவர்களைத் தொட்டு) அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் உபை பின் கஅப் (ரலி) அவர்களிடம், "நிச்சயமாக நான் உமக்கு ஓர் அத்தியாயத்தை ஓதிக் காட்டப்போகிறேன்" என்று கூறினார்கள். அதற்கு உபை (ரலி) அவர்கள், "(அல்லாஹ்வின் தூதரே!) என் தந்தை உமக்கு அர்ப்பணமாகட்டும்! (அல்லாஹ்வினால்) அவ்வாறு செய்யும்படி தாங்கள் கட்டளையிடப்பட்டீர்களா?" என்று கேட்டார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், "ஆம்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

பிறகு, "லம் யகுனில்லதீன கஃபரூ மின் அஹ்லில் கிதாபி வல்முஷ்ரிகீன முன்ஃபக்கீன ஹத்தா தஃதியஹுமுல் பய்யினா. ரஸூலும் மினல்லாஹி யத்லூ ஸுஹுஃபம் முதஹ்ஹரா" [வேதமுடையவர்களிலும் இணைவைப்பவர்களிலும் உள்ள நிராகரிப்பாளர்கள், தம்மிடம் தெளிவான ஆதாரம் வரும் வரை (தங்கள் வழிகேட்டிலிருந்து) விலகுபவர்களாக இருக்கவில்லை. (அந்தத் தெளிவான ஆதாரம்) தூய்மையான ஏடுகளை ஓதிக்காட்டும் அல்லாஹ்விடமிருந்து வந்த தூதராவார்] (அல்பய்யினா 98:1-2) ஆகிய வசனங்களை ஓதிக்காட்டினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنِي حَلِيمٌ الْمَرْوَزِيُّ أَنْبَأَ أَبُو الْمُوَجِّهِ أَنْبَأَ عَبْدَانُ أَنْبَأَ عَبْدُ اللَّهِ أَنْبَأَ سَعِيدُ بْنُ أَبِي أَيُّوبَ ثنا يَحْيَى بْنُ أَبِي سُلَيْمَانَ عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَرَأَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ هَذِهِ الْآيَةَ {يَوْمَئِذٍ تُحَدِّثُ أَخْبَارَهَا} [الزلزلة 4] قَالَ «أَتَدْرُونَ مَا أَخْبَارُهَا؟» قَالُوا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ فَإِنَّ أَخْبَارَهَا أَنْ تَشْهَدَ عَلَى كُلِّ عَبْدٍ وَأَمَةٍ بِمَا عَمِلَ عَلَى ظَهْرِهَا أَنْ تَقُولَ عَمِلَ عَمَلَ كَذَا فِي يَوْمِ كَذَا فَهَذِهِ أَخْبَارَهَا
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "{யவ்மஇதின் துஹத்தித்து அஹ்பாரஹா} (அந்நாளில் அது - பூமி - தனது செய்திகளைக் கூறும்)" [அல்குர்ஆன் 99:4] என்ற இந்த இறைவசனத்தை ஓதினார்கள். பின்னர், "அதன் செய்திகள் என்னவென்று உங்களுக்குத் தெரியுமா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு (நபித்தோழர்கள்), "அல்லாஹ்வும் அவனது தூதருமே நன்கறிந்தவர்கள்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "அதன் செய்திகள் என்பது, ஒவ்வொரு ஆண் அடியாரும் பெண் அடியாரும் அதன் (பூமியின்) மேற்பரப்பில் செய்த செயல்கள் குறித்து அது (பூமி) சாட்சியமளிப்பதாகும். 'இன்ன நாளில் இவர் இன்னின்ன செயலைச் செய்தார்' என்று அது கூறும். இதுவே அதன் செய்திகளாகும்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حَمْشَاذَ الْعَدْلُ ثنا عُبَيْدُ بْنُ حَاتِمٍ الْعِجْلِيُّ وَإِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي طَالِبٍ قَالَا ثنا نُوحُ بْنُ أَبِي حَبِيبٍ ثنا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الذِّمَارِيُّ ثنا سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ §قَرَأَ يَحْسِبُ أَنَّ مَالَهُ أَخْلَدَهُ بِكَسْرِ السِّينِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» عبد الملك ضعيف
ஜாபிர் பின் அப்தில்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "யஹ்ஸிபு அன்ன மாலஹு அக்லதஹு" (தனது செல்வம் தன்னை நிரந்தரமாக வாழவைக்கும் என்று அவன் எண்ணுகிறான் - அல்குர்ஆன் 104:3) எனும் வசனத்தில், 'ஸீன்' (س) எழுத்திற்கு 'கஸ்ரா' (இ-கரம்) குறியிட்டு (அதாவது 'யஹ்ஸபு' என்பதற்குப் பதிலாக 'யஹ்ஸிபு' என) ஓதினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது
ضعيف
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا الْعَبَّاسُ بْنُ مُحَمَّدٍ الدُّورِيُّ ثنا أَبُو عَلِيٍّ الْحَنَفِيُّ ثنا عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ بَهْرَامٍ عَنْ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ يَزِيدَ قَالَتْ سَمِعْتُ النَّبِيَّ ﷺ §يَقْرَأُ {لِإِيلَافِ قُرَيْشٍ إِيلَافِهِمْ رِحْلَةَ الشِّتَاءِ وَالصَّيْفِ} [قريش 2] «هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ عَالٍ فِي هَذَا الْبَابِ وَالشَّيْخَانِ لَا يَحْتَجَّانِ بِشَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ» غريب
அஸ்மா பின்த் யஸீத் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

"நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், 'லிஈலாஃபி குறைஷ், ஈலாஃபிஹிம் ரிஹ்லதஷ் ஷிதாஇ வஸ்-ஸைஃப்' (குறைஷியருக்குப் பழக்கப்படுத்தியதற்காக; குளிர்கால மற்றும் கோடைகாலப் பயணங்களை அவர்களுக்குப் பழக்கப்படுத்தியதற்காக) [அல்குர்ஆன், 106:1-2] என்று ஓதுவதை நான் செவியுற்றேன்."
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا أَبُو عَلِيٍّ الْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحَافِظُ أَنْبَأَ أَبُو يَعْلَى الْمَوْصِلِيُّ ثنا أَزْهَرُ بْنُ مَرْوَانَ ثنا عَبْدُ الْوَارِثِ بْنُ سَعِيدٍ عَنْ عَمْرٍو عَنِ الْحُسَيْنِ عَنْ أُمِّهِ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ §قَرَأَ {إِنَّا أَعْطَيْنَاكَ الْكَوْثَرَ} [الكوثر 1] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» بل عمرو هو ابن عبيد واه
உம்மு ஸலமா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள், "இன்னா அஃதைனாகல் கவ்ஸர்" [(நபியே!) நிச்சயமாக நாம் உமக்கு அல்கவ்ஸர் (எனும் தடாகத்தை/அதிகப்படியான நன்மைகளை) வழங்கினோம்] (ஸூரா அல்கவ்ஸர்: 1) என்று ஓதினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا الشَّيْخُ أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ الْفَقِيهُ أَنْبَأَ الْحَسَنُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ زِيَادٍ ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى ثنا أَبُو أَنَسٍ مُحَمَّدُ بْنُ أَنَسٍ ثنا الْأَعْمَشُ عَنْ طَلْحَةَ وَزُبَيْدٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى عَنْ أَبِيهِ عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ قَالَ «كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ §يُوتِرُ بِسَبِّحِ اسْمَ رَبِّكِ الْأَعْلَى وَقُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ وَقُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ محمد رازي تفرد بأحاديث
உபை பின் கஅப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (மூன்று ரக்அத்கள் கொண்ட) வித்ரு தொழுகையில் (முதல் ரக்அத்தில்) 'ஸப்பிஹிஸ்ம ரப்பிகல் அஃலா' (அத்தியாயம் 87), (இரண்டாம் ரக்அத்தில்) 'குல் யா அய்யுஹல் காஃபிரூன்' (அத்தியாயம் 109) மற்றும் (மூன்றாவது ரக்அத்தில்) 'குல் ஹுவல்லாஹு அஹத்' (அத்தியாயம் 112) ஆகிய அத்தியாயங்களை ஓதுபவர்களாக இருந்தார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مَرْزُوقٍ ثنا أَبُو دَاوُدَ ثنا شُعْبَةُ أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ مُرَّةَ سَمِعْتُ أَبَا الْبَخْتَرِيِّ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ السُّورَةُ إِذَا جَاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَالْفَتْحُ قَرَأَهَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ حَتَّى خَتَمَهَا ثُمَّ قَالَ «§أَنَا وَأَصْحَابِي حَيِّزٌ وَالنَّاسُ حَيِّزٌ لَا هِجْرَةَ بَعْدَ الْفَتْحِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
அபு ஸயீத் அல்-குத்ரீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

“‘இதா ஜாஅ நஸ்ருல்லாஹி வல்ஃபத்ஹ்’ (அல்லாஹ்வின் உதவியும் வெற்றியும் வரும்போது) என்ற இந்த அத்தியாயம் அருளப்பட்டபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அதை (முழுமையாக) ஓதி முடித்தார்கள். பிறகு, ‘நானும் எனது தோழர்களும் ஒரு தரப்பினர் (தனிப்பிரிவு), மக்கள் மற்றொரு தரப்பினர் (தனிப்பிரிவு). (மக்கா) வெற்றிக்குப் பிறகு ஹிஜ்ரத் (புலம்பெயர்தல்) என்பது இல்லை’ என்று கூறினார்கள்.”
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
تَفْسِيرُ سُورَةِ الْفَاتِحَةِ
ஸூரத்துல் ஃபாத்திஹாவின் விரிவுரை
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ الْجَبَّارِ الْعُطَارِدِيُّ ثنا حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ {§وَلَقَدْ آتَيْنَاكَ سَبْعًا مِنَ الْمَثَانِي} [الحجر 87] قَالَ فَاتِحَةُ الْكِتَابِ ثُمَّ قَالَ {بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ} [الفاتحة 2] فَقُلْتُ لِأَبِي لَقَدْ أَخْبَرَكَ سَعِيدٌ أَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ قَالَ {بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ} [الفاتحة 1] آيَةٌ قَالَ «نَعَمْ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ وَتَمَامُ هَذَا الْبَابِ فِي كِتَابِ الصَّلَاةِ صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (குர்ஆனின் 15:87-வது வசனமான) "நிச்சயமாக நாம் உமக்குத் திரும்பத் திரும்ப ஓதப்படும் ஏழு (வசனங்களை) வழங்கியுள்ளோம்" (வலகத் ஆதைனாக ஸப்அன் மினல் மஸானீ) என்பது குறித்துக் கூறும்போது: "(அது) ஃபாத்திஹா அத்தியாயமாகும்" என்று கூறினார்கள். பின்னர் அவர்கள், "பிஸ்மில்லாஹிர் ரஹ்மானிர் ரஹீம், அல்ஹம்து லில்லாஹி ரப்பில் ஆலமீன்" (என்று அந்த அத்தியாயத்தை) ஓதினார்கள்.

(இதனை அறிவிக்கும் இப்னு ஜுரைஜ் கூறுகிறார்:) நான் என் தந்தையிடம், " 'பிஸ்மில்லாஹிர் ரஹ்மானிர் ரஹீம்' என்பது (ஃபாத்திஹா அத்தியாயத்தின் ஒரு) வசனம் என்று இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாக ஸயீத் (பின் ஜுபைர்) உங்களுக்கு அறிவித்தாரா?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர், "ஆம்" என்று பதிலளித்தார்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا الْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ عَفَّانَ الْعَامِرِيُّ ثنا أَبُو أُسَامَةَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ جَعْفَرٍ عَنِ الْعَلَاءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «أَلَا أُعَلِّمُكَ سُورَةً مَا أُنْزِلَتْ فِي التَّوْرَاةِ وَلَا فِي الْإِنْجِيلِ وَلَا فِي الزَّبُورِ وَلَا فِي الْفُرْقَانِ مِثْلُهَا؟» فَقُلْتُ بَلَى قَالَ «إِنِّي لَأَرْجُو أَنْ لَا تَخْرُجَ مِنْ ذَلِكَ الْبَابِ حَتَّى تَعْلَمَهَا» فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ وَقُمْتُ مَعَهُ فَجَعَلَ يُحَدِّثُنِي وَيَدِي فِي يَدِهِ فَجَعَلْتُ أَتَبَاطَأُ كَرَاهِيَةَ أَنْ يَخْرُجَ قَبْلَ أَنْ يُخْبِرَنِي بِهَا فَلَمَّا دَنَوْتُ مِنَ الْبَابِ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ السُّورَةَ الَّتِي وَعَدْتَنِي قَالَ «كَيْفَ تَقْرَأُ إِذَا قُمْتَ إِلَى الصَّلَاةِ» فَقَرَأْتُ فَاتِحَةَ الْكِتَابِ فَقَالَ «هِيَ هِيَ §وَهِيَ السَّبْعُ الْمَثَانِي وَالْقُرْآنُ الْعَظِيمُ الَّذِي أُعْطِيتُ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ وَقَدْ رَوَاهُ مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ عَنِ الْعَلَاءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بِإِسْنَادٍ آخَرَ
உபை பின் கஅப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (என்னிடம்), "தவ்ராத், இன்ஜீல், ஸபூர் மற்றும் ஃபுர்கான் (ஆகிய முந்தைய வேதங்கள் மற்றும் குர்ஆன்) ஆகியவற்றில் அருளப்பட்டிராத, அதனைப் போன்ற (சிறப்புமிக்க) ஒரு அத்தியாயத்தை (சூராவை) நான் உனக்குக் கற்றுத் தரட்டுமா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நான், "ஆம் (அல்லாஹ்வின் தூதரே! கற்றுத் தாருங்கள்)" என்றேன். அவர்கள், "இந்தக் கதவை விட்டு நீ வெளியேறுவதற்கு முன்பாகவே அதனை நீ அறிந்துகொள்வாய் என நான் நம்புகிறேன்" என்று கூறினார்கள்.

பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (பள்ளியிலிருந்து) எழுந்தார்கள்; அவர்களுடன் நானும் எழுந்தேன். என் கை அவர்களது கையில் இருக்க, அவர்கள் என்னிடம் பேசிக்கொண்டே நடந்தார்கள். அவர்கள் அந்த அத்தியாயத்தை எனக்கு அறிவிப்பதற்கு முன்பாகவே (பள்ளியை விட்டு) வெளியேறிவிடக் கூடாது என்பதற்காக நான் (வேண்டுமென்றே) மெதுவாக நடந்தேன். நான் கதவை நெருங்கியபோது, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எனக்குக் கற்றுத் தருவதாக நீங்கள் வாக்களித்த அந்த அத்தியாயம் எது?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள், "நீ தொழுகைக்கு நின்றதும் எவ்வாறு ஓதுவாய்?" என்று கேட்டார்கள். நான் 'ஃபாத்திஹத்துல் கிதாபை' (அல்-ஃபாத்திஹா அத்தியாயத்தை) ஓதிக்காட்டினேன். அப்போது அவர்கள், "அது இதுதான்! அதுவே 'அஸ்-ஸப்உல் மஸானீ' (திரும்பத் திரும்ப ஓதப்படும் ஏழு வசனங்கள்) ஆகும்; மேலும், எனக்கு வழங்கப்பட்ட மகத்தான குர்ஆனும் அதுவே ஆகும்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَاهُ أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي نَصْرٍ ثنا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى الْقَاضِي ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ فِيمَا قُرِئَ عَلَى مَالِكٍ عَنِ الْعَلَاءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ مَوْلَى عَامِرِ بْنِ كَرِيزٍ عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ نَحْوَهُعلى شرط مسلم
உபை பின் கஅப் (ரலி) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து (முன்னர் கூறப்பட்ட ஹதீஸைப்) போன்றே அறிவிக்கிறார்கள்.

(இந்த ஹதீஸ் இமாம்) முஸ்லிமின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டதாகும்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ} [الفاتحة 2] قَالَ «الْجِنُّ وَالْإِنْسُ» قَالَ الْحَاكِمُ «لِيَعْلَمَ طَالِبُ هَذَا الْعِلْمِ
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள், கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ்வினுடைய "{அல்ஹம்து லில்லாஹி ரப்பில் ஆலமீன்}" (அனைத்துப் புகழும் அகிலங்களின் இறைவனான அல்லாஹ்வுக்கே உரியது) [அல்-ஃபாத்திஹா: 2] என்ற வசனத்தில் (குறிப்பிடப்பட்டுள்ள 'ஆலமீன்' என்பதற்கு), "ஜின்களும் மனிதர்களும் (ஆவர்)" என்று கூறினார்கள்.

ஹாக்கிம் அவர்கள் கூறினார்கள்: "இந்தக் கல்வியைத் தேடுபவர் (இதனை) அறிந்துகொள்ளட்டும்".
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنِي أَبُو أَحْمَدَ مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ الصَّفَّارُ الْعَدْلُ ثنا أَحْمَدُ بْنُ نَصْرٍ ثنا عَمْرُو بْنُ طَلْحَةَ الْقَنَّادُ ثنا أَسْبَاطُ بْنُ نَصْرٍ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ السُّدِّيِّ عَنْ مُرَّةَ الْهَمْدَانِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ وَعَنْ أُنَاسٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ ﷺ (§مَلِكِ يَوْمِ الدِّينِ) قَالَ «هُوَ يَوْمُ الْحِسَابِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط مسلم
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத் (ரலி) மற்றும் நபி (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களில் சிலர் (திருக்குர்ஆனின் 1:4 வசனமான) 'மாலிகி யவ்மித் தீன்' (தீர்ப்பு நாளின் அதிபதி என்பதில் உள்ள 'யவ்முத்தீன்' என்பது) குறித்துக் கூறினார்கள்:

'அது (மக்களின் செயல்கள் குறித்து) விசாரணை செய்யப்படும் நாள் ஆகும்.'
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ عَفَّانَ الْعَامِرِيُّ ثنا عُمَرُ بْنُ سَعْدٍ أَبُو دَاوُدَ ثنا سُفْيَانُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ} [الفاتحة 6] قَالَ «هُوَ كِتَابُ اللَّهِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்கள் (கூறினார்கள்):

கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ்வின் வசனமான {அஸ்ஸிராத்தல் முஸ்தகீம் - நேரான வழி} (அல்-ஃபாத்திஹா: 6) என்பது குறித்து அவர்கள் (விளக்கமளிக்கையில்), "அது அல்லாஹ்வின் வேதம் (குர்ஆன்) ஆகும்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنِي عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عُقْبَةَ الشَّيْبَانِيُّ بِالْكُوفَةِ ثنا الْهَيْثَمُ بْنُ خَالِدٍ ثنا أَبُو نُعَيْمٍ ثنا الْحَسَنُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ {§الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ} [الفاتحة 6] «هُوَ الْإِسْلَامُ وَهُوَ أَوْسَعُ مَا بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
ஜாபிர் பின் அப்தில்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"{நேரான வழி} (என்ற குர்ஆன் 1:6 வது வசனத்தின் பொருள்) இஸ்லாம் ஆகும். மேலும், அது வானம் மற்றும் பூமிக்கு இடைப்பட்டதை விட விசாலமானதாகும்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حَمْشَاذَ الْعَدْلُ ثنا الْحَارِثُ بْنُ أَبِي أُسَامَةَ ثنا أَبُو النَّضْرِ ثنا حَمْزَةُ بْنُ الْمُغِيرَةِ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ أَبِي الْعَالِيَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ تَعَالَى {§الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ} [الفاتحة 6] قَالَ «هُوَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ وَصَاحِبَاهُ» قَالَ فَذَكَرْنَا ذَلِكَ لِلْحَسَنِ فَقَالَ «صَدَقَ وَاللَّهِ وَنَصَحَ وَاللَّهِ هُوَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ وَأَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் வசனமான) "{அஸ்ஸிராத்தல் முஸ்தகீம் - நேரான வழி}" [அல்குர்ஆன் 1:6] என்பது குறித்துக் கூறும்போது: "அது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும், அவர்களின் இரு தோழர்களும் (அபூபக்கர் மற்றும் உமர்) ஆவர்" என்று கூறினார்கள்.

(இதனை அறிவிக்கும் அறிவிப்பாளர் கூறுகிறார்:) நாங்கள் இதனை ஹஸன் (அல்-பஸரீ) அவர்களிடம் குறிப்பிட்டோம். அதற்கு அவர்: "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! அவர் (இப்னு அப்பாஸ்) உண்மையே கூறினார். அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! அவர் (சரியானதை விளக்கி மக்களுக்கு) நன்மையை நாடினார். அது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும், அபூபக்கர் மற்றும் உமர் ஆகியோருமே ஆவர்" என்று கூறினார்.

(இந்த ஹதீஸ் ஆதாரப்பூர்வமான அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்டது; ஆயினும், இதனை அவர்கள் இருவரும் (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்) பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
تَفْسِيرُ سُورَةِ الْبَقَرَةِ
ஸூரத்துல் பகராவின் விரிவுரை
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حَمْشَاذَ الْعَدْلُ ثنا بِشْرُ بْنُ مُوسَى ثنا الْحُمَيْدِيُّ ثنا سُفْيَانُ حَدَّثَنِي حَكِيمُ بْنُ جُبَيْرٍ الْأَسَدِيُّ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ قَالَ «§سُورَةُ الْبَقَرَةِ فِيهَا آيَةٌ سَيِّدَةُ آيِ الْقُرْآنِ لَا تُقْرَأُ فِي بَيْتٍ وَفِيهِ شَيْطَانٌ إِلَّا خَرَجَ مِنْهُ آيَةُ الْكُرْسِيِّ» سكت عنه الذهبي في التلخيص
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஸூரத்துல் பகராவில் ஒரு வசனம் உள்ளது. அதுவே குர்ஆன் வசனங்களின் தலைவியாகும் (மிகவும் மகத்துவமிக்கதாகும்). ஷைத்தான் இருக்கக்கூடிய ஒரு வீட்டில் அது ஓதப்பட்டால், அவன் அந்த வீட்டை விட்டு வெளியேறாமல் இருப்பதில்லை. (அந்த வசனம்) 'ஆயத்துல் குர்ஸி' ஆகும்."

(இதைக் குறித்து இமாம் தஹபீ தமது 'அத்-தல்கீஸ்' சுருக்கவுரையில் மௌனம் சாதித்துள்ளார்).
ஹதீஸ் தரம் : இது குறித்து (அறிஞர்கள்) மௌனம் காத்துள்ளனர் / கருத்துக் கூறவில்லை
سكت عنه
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ بَالَوَيْهِ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ النَّضْرِ ثنا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو ثنا زَائِدَةُ عَنْ حَكِيمِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «إِنَّ لِكُلِّ شَيْءٍ سَنَامًا وَإِنَّ §سَنَامَ الْقُرْآنِ سُورَةُ الْبَقَرَةِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக ஒவ்வொரு பொருளுக்கும் ஒரு சிகரம் (உயர்ந்த பகுதி) உண்டு. குர்ஆனின் சிகரம் (மிக உயர்ந்த பகுதி) ஸூரதுல் பகரா ஆகும்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا بَكْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ الصَّيْرَفِيُّ بِمَرْوَ ثنا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ الْفَضْلِ ثنا مَكِّيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ ثنا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي حُمَيْدٍ عَنْ أَبِي الْمَلِيحِ الْهُذَلِيِّ عَنْ مَعْقِلِ بْنِ يَسَارٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ §«أُعْطِيتُ سُورَةَ الْبَقَرَةِ مِنَ الذِّكْرِ الْأَوَّلِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ عبيد الله قال أحمد تركوا حديثه
மஅகில் பின் யஸார் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஆரம்ப நினைவூட்டலிலிருந்து (அதாவது லவ்ஹுல் மஹ்ஃபூழ் அல்லது தவ்ராத்திலிருந்து) எனக்கு ஸூரா அல்-பகரா வழங்கப்பட்டுள்ளது."
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا أَبُو الْقَاسِمِ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْحَسَنِ الْقَاضِي بِهَمْدَانَ ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْحُسَيْنِ ثنا الْفَضْلُ بْنُ دُكَيْنٍ ثنا آدَمُ بْنُ أَبِي إِيَاسٍ أَنْبَأَ شُعْبَةُ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ عَنْ أَبِي الْأَحْوَصِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ «§اقْرَءُوا سُورَةَ الْبَقَرَةِ فِي بُيُوتِكُمْ فَإِنَّ الشَّيْطَانَ لَا يَدْخُلُ بَيْتًا تُقْرَأُ فِيهِ سُورَةُ الْبَقَرَةِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"உங்கள் வீடுகளில் சூரா அல்-பகராவை ஓதுங்கள். ஏனெனில், எந்த வீட்டில் சூரா அல்-பகரா ஓதப்படுகிறதோ அந்த வீட்டிற்குள் ஷைத்தான் (நிச்சயமாக) நுழைவதில்லை."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ بَالَوَيْهِ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ النَّضْرِ ثنا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو ثنا زَائِدَةُ عَنْ حَكِيمِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ §«سَيِّدَةُ آيِ الْقُرْآنِ آيَةُ الْكُرْسِيِّ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"திருக்குர்ஆன் வசனங்களின் தலைவி (மிகவும் மேன்மையான வசனம்) 'ஆயத்துல் குர்ஸி' ஆகும்."
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ صَالِحِ بْنِ هَانِئٍ ثنا الْحُسَيْنُ بْنُ الْفَضْلِ ثنا عَفَّانُ ثنا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ أَنْبَأَ الْأَشْعَثُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي الْأَشْعَثِ عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ عَنِ النَّبِيِّ ﷺ قَالَ «إِنَّ §اللَّهَ كَتَبَ كِتَابًا قَبْلَ أَنْ يَخْلُقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ بِأَلْفَيْ عَامٍ وَأَنْزَلَ مِنْهُ آيَتَيْنِ خَتَمَ بِهِمَا سُورَةَ الْبَقَرَةِ لَا تُقْرَآنِ فِي دَارٍ ثَلَاثَ لَيَالٍ فَيَقْرَبُهَا الشَّيْطَانُ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط مسلم
நுஅமான் பின் பஷீர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக அல்லாஹ், வானங்கள் மற்றும் பூமியைப் படைப்பதற்கு இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே ஒரு ஏட்டை எழுதினான். அதிலிருந்து இரண்டு வசனங்களை இறக்கியருளி, அவற்றைக் கொண்டு 'சூரத்துல் பகரா'வை நிறைவு செய்தான். எந்தவொரு வீட்டில் அந்த இரண்டு வசனங்களும் மூன்று இரவுகள் ஓதப்படுகிறதோ, அந்த வீட்டை ஷைத்தான் நெருங்க மாட்டான்."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
أَخْبَرَنِي أَبُو أَحْمَدَ مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ الصَّفَّارُ ثنا أَحْمَدُ بْنُ نَصْرٍ ثنا عَمْرُو بْنُ طَلْحَةَ الْقَنَّادُ ثنا أَسْبَاطُ بْنُ نَصْرٍ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ مُرَّةَ الْهَمْدَانِيِّ عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ {الم ذَلِكَ الْكِتَابُ} [البقرة 2] قَالَ {§الم} [البقرة 1] حَرْفُ اسْمِ اللَّهِ وَ {الْكِتَابُ} [البقرة 2] الْقُرْآنُ {لَا رَيْبَ فِيهِ} [البقرة 2] لَا شَكَّ فِيهِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» على شرط مسلم
இப்னு மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் (பின்வருமாறு) கூறினார்கள்:

"{அலிஃப் லாம் மீம். தாலிகல் கிதாபு}" (அல்குர்ஆன் 2:1-2) (எனும் வசனத்தில்), "{அலிஃப் லாம் மீம்}" என்பது அல்லாஹ்வின் பெயரின் எழுத்தாகும். "{அல்-கிதாப்}" என்பது குர்ஆன் ஆகும். "{லா ரய்ப ஃபீஹி}" என்பதற்கு "இதில் எவ்விதச் சந்தேகமும் இல்லை" என்பது பொருளாகும்.

(இமாம் ஹாகிம் கூறுகிறார்:) இது இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைப்படி அமைந்த ஆதாரப்பூர்வமான (ஸஹீஹ்) ஹதீஸாகும்; ஆயினும், அவர்கள் (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய) இருவர் இதனை (தமது நூல்களில்) பதிவு செய்யவில்லை.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا يَحْيَى بْنِ مُحَمَّدٍ الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنْبَأَ أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ عُمَارَةَ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ قَالَ ذَكَرُوا عِنْدَ عَبْدِ اللَّهِ أَصْحَابَ مُحَمَّدٍ ﷺ وَإِيمَانَهُمْ قَالَ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ إِنَّ §أَمْرَ مُحَمَّدٍ كَانَ بَيِّنًا لِمَنْ رَآهُ وَالَّذِي لَا إِلَهَ غَيْرُهُ مَا آمَنَ مُؤْمِنٌ أَفْضَلَ مِنْ إِيمَانٍ بِغَيْبٍ ثُمَّ قَرَأَ {الم ذَلِكَ الْكِتَابُ لَا رَيْبَ فِيهِ} [البقرة 2] إِلَى قَوْلِهِ تَعَالَى {يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ} [البقرة 3] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்களின் முன்னிலையில் (மக்கள்) முஹம்மத் (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களைப் பற்றியும், அவர்களின் ஈமானைப் (நம்பிக்கையைப்) பற்றியும் பேசிக் கொண்டிருந்தனர். அப்போது அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"நிச்சயமாக, முஹம்மத் (ஸல்) அவர்களை நேரில் பார்த்தவர்களுக்கு அவர்களின் விவகாரம் (அதாவது அவர்களின் தூதுத்துவம் மற்றும் அத்தாட்சிகள்) மிகவும் தெளிவாகவே இருந்தது. எவனைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லையோ அவன் மீது சத்தியமாக! மறைவானவற்றின் மீது (கைப்) ஈமான் கொள்வதை விடச் சிறந்த ஓர் ஈமானை எந்தவொரு மூமினும் (இறைநம்பிக்கையாளரும்) கொண்டிருக்க முடியாது."

பின்னர் அவர்கள், "அலிஃப் லாம் மீம். தாலிகல் கிதாபு லா ரய்ப ஃபீஹி" (அல்குர்ஆன் 2:2) என்பதிலிருந்து, "...யுஃமினூன பில்கய்ப்" (அல்குர்ஆன் 2:3 - அவர்கள் மறைவானவற்றை நம்புவார்கள்) என்பது வரை ஓதிக்காட்டினார்கள்.

(இந்த ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி ஸஹீஹானது - ஆதாரப்பூர்வமானது ஆகும். எனினும், அவர்கள் இருவரும் இதனைத் தங்கள் நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ عَفَّانَ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ ثنا مِسْعَرٌ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ مَيْسَرَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَابِطٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ «إِنَّ §الْحِجَارَةَ الَّتِي سَمَّى اللَّهُ فِي الْقُرْآنِ وَقُودُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ حِجَارَةٌ مِنْ كِبْرِيتٍ خَلَقَهَا اللَّهُ تَعَالَى عِنْدَهُ كَيْفَ شَاءَ أَوْ كَمَا شَاءَ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"நிச்சயமாக, அல்லாஹ் திருக்குர்ஆனில் (நரகத்தைப் பற்றிக் குறிப்பிடும்போது) எவற்றின் எரிபொருட்கள் மனிதர்களும் கற்களுமாகும் என்று பெயரிட்டுக் கூறினானோ, அந்தப் (பாறைக்) கற்கள் கந்தகத்தாலான (கந்தகத் தன்மை கொண்ட) கற்களாகும். அல்லாஹ் அவற்றை தான் நாடியவாறு (அல்லது தான் விரும்பிய விதத்தில்) தன்னிடம் படைத்துள்ளான்."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى الصَّيْدَلَانِيُّ ثنا إِسْمَاعِيلُ بْنُ قُتَيْبَةَ ثنا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ ثنا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ بُكَيْرِ بْنِ الْأَخْنَسِ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ لَقَدْ §أَخْرَجَ اللَّهُ آدَمَ مِنَ الْجَنَّةِ قَبْلَ أَنْ يَدْخُلَهَا أَحَدٌ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى {إِنِّي جَاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً قَالُوا أَتَجْعَلُ فِيهَا مَنْ يُفْسِدُ فِيهَا وَيَسْفِكُ الدِّمَاءَ} [البقرة 30] وَقَدْ كَانَ فِيهَا قَبْلَ أَنْ يُخْلَقَ بِأَلْفَيْ عَامٍ الْجِنُّ بَنُو الْجَانِّ فَأَفْسَدُوا فِي الْأَرْضِ وَسَفَكُوا الدِّمَاءِ فَلَمَّا قَالَ اللَّهُ تَعَالَى {إِنِّي جَاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً قَالُوا أَتَجْعَلُ فِيهَا مَنْ يُفْسِدُ فِيهَا وَيَسْفِكُ الدِّمَاءَ} [البقرة 30] يَعْنُونَ الْجِنَّ بَنِي الْجَانِّ فَلَمَّا أَفْسَدُوا فِي الْأَرْضِ بَعَثَ عَلَيْهِمْ جُنُودًا مِنَ الْمَلَائِكَةِ فَضَرَبُوهُمْ حَتَّى أَلْحَقُوهُمْ بِجَزَائِرِ الْبُحُورِ قَالَ فَقَالَتِ الْمَلَائِكَةُ {أَتَجْعَلُ فِيهَا مَنْ يُفْسِدُ فِيهَا} [البقرة 30] كَمَا فَعَلَ أُولَئِكَ الْجِنُّ بَنُو الْجَانِّ؟ قَالَ فَقَالَ اللَّهُ {إِنِّي أَعْلَمُ مَا لَا تَعْلَمُونَ} [البقرة 30] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

எவரும் சுவர்க்கத்தில் நுழைவதற்கு முன்பே அல்லாஹ் ஆதம் (அலை) அவர்களை அதிலிருந்து வெளியேற்றினான். அல்லாஹ் (குர்ஆனில்) கூறுகிறான்: "நிச்சயமாக நான் பூமியில் ஒரு பிரதிநிதியை அமைக்கப் போகிறேன். (அதற்கு வானவர்கள்,) 'அதில் குழப்பத்தை உண்டாக்கி, இரத்தம் சிந்துபவர்களையா நீ அதில் அமைக்கப் போகிறாய்?' என்று கேட்டார்கள்" [அல்குர்ஆன் 2:30].

ஆதம் (அலை) அவர்கள் படைக்கப்படுவதற்கு இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே பூமியில் 'பனூ ஜான்' எனும் ஜின்கள் வாழ்ந்து வந்தனர். அவர்கள் பூமியில் குழப்பம் விளைவித்து, இரத்தம் சிந்தினார்கள். எனவே, அல்லாஹ் "நிச்சயமாக நான் பூமியில் ஒரு பிரதிநிதியை அமைக்கப் போகிறேன்" என்று கூறியபோது, வானவர்கள் (முன்பு வாழ்ந்த) 'பனூ ஜான்' எனும் அந்த ஜின்களையே (உதாரணமாகக் கொண்டு) உத்தேசித்துக் கூறினர்.

அவர்கள் பூமியில் குழப்பம் விளைவித்தபோது, அல்லாஹ் அவர்களுக்கு எதிராக வானவர்களின் படைகளை அனுப்பினான். வானவர்கள் அவர்களைத் தாக்கி, கடல்களின் தீவுகளுக்கு (அப்புறப்படுத்தி) விரட்டியடித்தார்கள்.

பின்னர் வானவர்கள், "(அந்த 'பனூ ஜான்' எனும் ஜின்கள் செய்ததைப் போன்று) அதிலே குழப்பம் விளைவிப்பவர்களையா நீ அமைக்கப் போகிறாய்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அல்லாஹ், "நிச்சயமாக நீங்கள் அறியாதவற்றை நான் நன்கறிவேன்" என்று பதிலளித்தான் [அல்குர்ஆன் 2:30].
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنِي أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ الْمُؤَمَّلِ ثنا الْحَسَنُ بْنُ عِيسَى ثنا الْفَضْلُ بْنُ مُحَمَّدٍ الشَّعْرَانِيُّ ثنا النُّفَيْلِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ خُصَيْفِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ §لَمَّا فَرَغَ اللَّهُ مِنْ خَلْقِ آدَمَ وَأَجْرَى فِيهِ الرُّوحَ عَطَسَ فَقَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ فَقَالَ لَهُ رَبُّهُ يَرْحَمُكَ رَبُّكَ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ وَقَدْ أَسْنَدَهُ عَتَّابٌ عَنْ خُصَيْفٍ وَلَيْسَ مِنْ شَرْطِ هَذَا الْكِتَابِ» صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ் ஆதம் (அலை) அவர்களைப் படைத்து முடித்து, அவரில் உயிரை (ரூஹை) செலுத்தியபோது (அவர்) தும்மினார். அப்போது, (அவர்) "அல்ஹம்துலில்லாஹ்" (எல்லாப் புகழும் அல்லாஹ்வுக்கே) என்று கூறினார். அதற்கு அவரது இறைவன் அவரிடம், "உமது இறைவன் உமக்கு அருள்புரிவானாக!" என்று கூறினான்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ الصَّنْعَانِيُّ بِمَكَّةَ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنْبَأَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَ مَعْمَرٌ أَخْبَرَنَا عَوْفٌ الْعَبْدِيُّ عَنْ قَسَامَةَ بْنِ زُهَيْرٍ عَنْ أَبِي مُوسَى الْأَشْعَرِيِّ عَنِ النَّبِيِّ ﷺ قَالَ «§خَلَقَ اللَّهُ آدَمَ مِنْ أَدِيمِ الْأَرْضِ كُلِّهَا فَخَرَجَتْ ذُرِّيَّتُهُ عَلَى حَسْبِ ذَلِكَ مِنْهُمُ الْأَبْيَضُ وَالْأَسْوَدُ وَالْأَسْمَرُ وَالْأَحْمَرُ وَمِنْهُمْ بَيْنَ بَيْنِ ذَلِكَ وَمِنْهُمُ السَّهْلُ وَالْخَبِيثُ وَالطَّيِّبُ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُصحيح
அபு மூஸா அல்-அஷ்அரீ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நிச்சயமாக அல்லாஹ் ஆதம் (அலை) அவர்களை பூமியின் அனைத்துப் பகுதிகளிலிருந்தும் (எடுக்கப்பட்ட ஒரு பிடி) மண்ணால் படைத்தான். எனவே, அவருடைய சந்ததியினர் அதற்கேற்ப (மண்ணின் நிறம் மற்றும் தன்மைகளுக்கேற்ப) வந்தனர். அவர்களில் வெள்ளையரும், கருப்பரும், மாநிறத்தவரும், சிவப்பரும், மேலும் இவற்றிற்கு இடைப்பட்ட (நிறம் கொண்ட)வர்களும் இருக்கின்றனர். மேலும், அவர்களில் மென்மையான (எளிமையான) குணம் கொண்டவர்களும், தீயவர்களும் (கடினமானவர்களும்), நல்லவர்களும் (இவற்றிற்கு இடைப்பட்டவர்களும்) இருக்கின்றனர்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا الْحَسَنُ بْنُ يَعْقُوبَ الْعَدْلُ ثنا يَحْيَى بْنُ أَبِي طَالِبٍ ثنا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ عَطَاءٍ أَنْبَأَ سَعِيدُ بْنُ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ يَحْيَى بْنِ ضَمْرَةَ عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ عَنِ النَّبِيِّ ﷺ قَالَ إِنَّ آدَمَ كَانَ رَجُلًا طُوَالًا كَأَنَّهُ نَخْلَةٌ سَحُوقٌ كَثِيرُ شَعْرِ الرَّأْسِ فَلَمَّا رَكِبَ الْخَطِيئَةَ بَدَتْ لَهُ عَوْرَتُهُ وَكَانَ لَا يَرَاهَا قَبْلَ ذَلِكَ فَانْطَلَقَ هَارِبًا فِي الْجَنَّةِ فَتَعَلَّقَتْ بِهِ شَجَرَةٌ فَقَالَ لَهَا أَرْسِلِينِي قَالَتْ لَسْتُ بِمُرْسِلَتِكَ قَالَ وَنَادَاهُ رَبُّهُ §يَا آدَمُ أَمِنِّي تَفِرُّ؟ قَالَ يَا رَبِّ إِنِّي اسْتَحَيْتُكَ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
உபை பின் கஅப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நிச்சயமாக ஆதம் (அலை) அவர்கள் (மிகவும்) நெடிய பேரீச்சை மரத்தைப் போன்று மிக உயரமானவராகவும், தலையில் அதிக முடிகளைக் கொண்டவராகவும் இருந்தார்கள். அவர் (விலக்கப்பட்ட மரத்தின் கனியை உண்டதன் மூலம்) தவற்றைச் செய்தபோது, அவரது மறைவிடங்கள் (வெட்கத்தலம்) அவருக்கு வெளிப்பட்டது. அதற்கு முன்பு அவர் அதனைப் பார்த்ததில்லை. ஆகையால், அவர் சொர்க்கத்தில் (வெட்கத்தால்) தப்பியோடலானார். அப்போது (சொர்க்கத்தின்) ஒரு மரம் (அவரது முடியைப்) பற்றிக்கொண்டது. அவர் அதனிடம், 'என்னை விட்டுவிடு' என்றார். அதற்கு அம்மரம், 'நான் உங்களை விடமாட்டேன்' என்று கூறியது. அப்போது அவருடைய இறைவன் அவரை அழைத்து, 'ஆதமே! என்னைவிட்டா நீர் தப்பியோடுகிறீர்?' என்று கேட்டான். அதற்கவர், 'என் இறைவா! (உனது கட்டளையை மீறியதற்காக) உன்னைக் கண்டு நான் வெட்கப்படுகிறேன்' என்று கூறினார்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ الْقَارِئُ ثنا عُثْمَانُ بْنُ سَعِيدٍ الدَّارِمِيُّ ثنا أَبُو تَوْبَةَ الرَّبِيعُ بْنُ نَافِعٍ الْحَلَبِيُّ ثنا مُعَاوِيَةُ بْنُ سَلَّامٍ حَدَّثَنِي زَيْدُ بْنُ سَلَّامٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا سَلَّامٍ يَقُولُ حَدَّثَنِي أَبُو أُمَامَةَ أَنَّ رَجُلًا قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ §أَنَبِيًّا كَانَ آدَمُ؟ قَالَ «نَعَمْ مُعَلَّمٌ مُكَلَّمٌ» قَالَ كَمْ بَيْنَهُ وَبَيْنَ نُوحٍ؟ قَالَ «عَشْرُ قُرُونٍ» قَالَ كَمْ بَيْنَ نُوحٍ وَإِبْرَاهِيمَ؟ قَالَ «عَشْرُ قُرُونٍ» قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ كَمْ كَانَتِ الرُّسُلُ؟ قَالَ «ثَلَاثَ مِائَةٍ وَخَمْسَ عَشْرَةَ جَمًّا غَفِيرًا» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط مسلم
அபூ உமாமா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒருவர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! ஆதம் (அலை) ஒரு நபியா?" என்று கேட்டார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "ஆம், அவர் (அல்லாஹ்வினால் நேரடியாகக் கல்வி) கற்றுக்கொடுக்கப்பட்டவராகவும், (அல்லாஹ்வினால் நேரடியாகப்) பேசப்பட்டவராகவும் இருந்தார்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

அந்த நபர், "அவருக்கும் நூஹ் (அலை) அவர்களுக்கும் இடையே (எவ்வளவு காலம்) இருந்தது?" என்று கேட்டார். "பத்து தலைமுறைகள் (நூற்றாண்டுகள்)" என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் பதிலளித்தார்கள்.

அவர், "நூஹ் (அலை) அவர்களுக்கும் இப்ராஹீம் (அலை) அவர்களுக்கும் இடையே (எவ்வளவு காலம்) இருந்தது?" என்று கேட்டார். "பத்து தலைமுறைகள் (நூற்றாண்டுகள்)" என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் பதிலளித்தார்கள்.

(பிறகு) "அல்லாஹ்வின் தூதரே! தூதர்கள் (ரஸூல்கள்) எத்தனை பேர் இருந்தார்கள்?" என்று (மக்கள்) கேட்டனர். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "முந்நூற்று பதினைந்து பேர்; (இது) ஒரு பெரும் கூட்டமாகும்" என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الشَّافِعِيُّ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ الْحَسَنِ ثنا أَبُو حُذَيْفَةَ ثنا سُفْيَانُ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنِ الْمِنْهَالِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ {§ادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا} [النساء 154] قَالَ «بَابًا ضَيِّقًا» قَالَ «رُكَّعًا» {وَقُولُوا حِطَّةٌ} [البقرة 58] قَالَ مَغْفِرَةً فَقَالُوا حِنْطَةٌ وَدَخَلُوا عَلَى أَسْتَاهِهِمْ فَذَلِكَ قَوْلُهُ تَعَالَى {فَبَدَّلَ الَّذِينَ ظَلَمُوا قَوْلًا غَيْرَ الَّذِي قِيلَ لَهُمْ} [البقرة 59] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (பின்வருமாறு) அறிவிக்கிறார்கள்:

"{உத்குலுல் பாப சுஜ்ஜதன்} (அந்த வாயிலில் சிரம் பணிந்தவர்களாக நுழையுங்கள்)" [அல்குர்ஆன் 4:154] (எனும் வசனம் குறித்து விளக்கும்போது), "அது ஒரு குறுகலான வாயிலாகும்" என்றும், "(இங்கு சுஜ்ஜதன் என்பது) ருகூஃ செய்தவர்களாக (குனிந்த நிலையில் நுழைவதைக் குறிக்கும்)" என்றும் கூறினார்கள்.

(மேலும்), "{வ கூலூ ஹித்ததுன்} (மேலும், 'பாவமன்னிப்பு' என்று கூறுங்கள்)" [அல்குர்ஆன் 2:58] (எனும் வசனம் குறித்து விளக்கும்போது), "(ஹித்ததுன் என்பதற்கு) பாவமன்னிப்பு என்று பொருள்" என்றார்கள்.

ஆனால், அவர்கள் (இஸ்ரவேலர்கள் 'ஹித்ததுன்' என்பதற்குப் பதிலாக) 'ஹின்ததுன்' (கோதுமை) என்று கூறியபடியே, தங்களின் பின்பக்கங்களால் (தரையில்) தேய்த்து நகர்ந்தவாறு (அந்த வாயிலுக்குள்) நுழைந்தார்கள்.

இதையே அல்லாஹ் (தனது திருமறையில்) பின்வருமாறு குறிப்பிடுகிறான்:
"{ஃபபத்தலல்லதீன ழலமூ கவ்லன் கய்ரல்லதீ கீல லஹும்} (அநீதி இழைத்தவர்கள், தங்களுக்குச் சொல்லப்பட்ட சொல்லுக்குப் பதிலாக வேறு சொல்லை மாற்றிக் கொண்டார்கள்)" [அல்குர்ஆன் 2:59].

இந்த ஹதீஸ் ஷைகைனி (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்) ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி 'ஸஹீஹ்' (ஆதாரப்பூர்வமானது) ஆகும்; எனினும் அவர்கள் இருவரும் இதனை (தங்கள் நூல்களில்) பதிவு செய்யவில்லை.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا يَحْيَى بْنُ مُحَمَّدٍ الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ أَنْبَأَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَ مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ قَالَ § كَيْفَ تُسْأَلُونَ عَنْ شَيْءٍ وَعِنْدَكُمْ كِتَابُ اللَّهِ أَحْدَثُ الْأَخْبَارِ بِاللَّهِ وَقَدْ أَخْبَرَكُمْ أَنَّهُمْ كَتَبُوا كِتَابًا بِأَيْدِيهِمْ وَبَدَّلُوا وَحَرَّفُوا وَقَالُوا هَذَا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَاشْتَرُوا بِهِ ثَمَنًا قَلِيلًا فَعِنْدَكُمْ كِتَابُ اللَّهِ مَحْضٌ لَمْ يُشَبْ فَوَاللَّهِ لَا يَسْأَلُكُمْ أَحَدٌ مِنْهُمْ عَنِ الَّذِي أُنْزِلَ عَلَيْكُمْ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
அப்துல்லாஹ் பின் அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"அல்லாஹ்விடமிருந்தான சமீபத்திய செய்திகளைக் கொண்ட அல்லாஹ்வின் வேதம் (குர்ஆன்) உங்களிடம் இருக்கும் நிலையில், நீங்கள் எப்படி (வேதக்காரர்களிடம்) ஏதேனும் ஒரு விஷயத்தைப் பற்றிக் கேட்கிறீர்கள்? அவர்கள் (வேதக்காரர்கள்) தங்களுடைய கைகளாலேயே ஒரு புத்தகத்தை எழுதி, அதனை மாற்றி, (அதன் கருத்துக்களைத்) திரித்துவிட்டு, அதனை அற்ப விலைக்கு விற்பதற்காக, 'இது அல்லாஹ்விடமிருந்து வந்தது' என்று கூறினார்கள் என அல்லாஹ் உங்களுக்கு (குர்ஆனில்) அறிவித்துள்ளான். உங்களிடம் உள்ள அல்லாஹ்வின் வேதமோ (எந்தக் கலப்படமும் அற்ற) தூய்மையானதாகும். அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! உங்களுக்கு அருளப்பட்டவை (குர்ஆன்) குறித்து அவர்களில் (வேதக்காரர்களில்) எவரும் உங்களிடம் (விளக்கம்) கேட்பதில்லை."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنِي الشَّيْخُ أَبُو بَكْرٍ بْنُ إِسْحَاقُ أَنْبَأَ مُحَمَّدُ بْنُ أَيُّوبَ ثنا يُوسُفُ بْنُ مُوسَى ثنا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ هَارُونَ بْنِ عَنْتَرَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ كَانَتْ يَهُودُ خَيْبَرَ تُقَاتِلُ غَطَفَانَ فَكُلَّمَا الْتَقَوْا هُزِمَتْ يَهُودُ خَيْبَرَ §فَعَاذَتِ الْيَهُودُ بِهَذَا الدُّعَاءِ اللَّهُمَّ إِنَّا نَسْأَلُكَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ النَّبِيِّ الْأُمِّيِّ الَّذِي وَعَدْتَنَا أَنْ تُخْرِجَهُ لَنَا فِي آخِرِ الزَّمَانِ إِلَّا نَصَرْتَنَا عَلَيْهِمْ قَالَ فَكَانُوا إِذَا الْتَقَوْا دَعَوْا بِهَذَا الدُّعَاءِ فَهَزَمُوا غَطَفَانَ فَلَمَّا بُعِثَ النَّبِيُّ ﷺ كَفَرُوا بِهِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ {وَكَانُوا مِنْ قَبْلُ يَسْتَفْتِحُونَ} [البقرة 89] بِكَ يَا مُحَمَّدُ عَلَى الْكَافِرِينَ « » أَدَّتِ الضَّرُورَةُ إِلَى إِخْرَاجِهِ فِي التَّفْسِيرِ وَهُوَ غَرِيبٌ مِنْ حَدِيثِهِ لا ضرورة في ذلك أي لإخراجه فعبد الله متروك هالك
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

கைபரின் யூதர்கள் கத்தஃபான் (கோத்திரத்து) கூட்டத்தினருடன் போரிட்டு வந்தனர். அவர்கள் ஒவ்வொரு முறை (போர்க்களத்தில்) மோதும்போதும் கைபர் யூதர்கள் தோற்கடிக்கப்பட்டனர். எனவே, யூதர்கள் இந்தப் பிரார்த்தனையின் (துஆவின்) மூலம் (இறைவனிடம்) பாதுகாப்புத் தேடினார்கள்:

"யா அல்லாஹ்! இறுதி காலத்தில் எங்களுக்காக நீ வெளிப்படுத்துவதாக வாக்களித்த, எழுதப் படிக்கத் தெரியாத (உம்மி) நபியாகிய முஹம்மதின் உரிமையைக் கொண்டு (அவரது சிறப்பால்) எங்களுக்கு அவர்கள் மீது வெற்றியைத் தருமாறு உன்னிடம் நாங்கள் வேண்டுகிறோம்."

அவர்கள் (எதிரிகளைச்) சந்திக்கும்போது இந்தத் துஆவைச் செய்தார்கள்; (அதன் காரணமாக) அவர்கள் கத்தஃபான் கூட்டத்தினரைத் தோற்கடித்தனர். ஆனால், நபி (ஸல்) அவர்கள் (தூதராக) அனுப்பப்பட்டபோது, அவர்கள் அவரை நிராகரித்தனர். அப்போது அல்லாஹ் (பின்வரும்) வசனத்தை அருளினான்:

"{வ கானூ மின் கப்லு யஸ்தஃப்திஹூன} [அல்பகரா 2:89] (இதன் பொருள்: முஹம்மதே!) உம்மைக் கொண்டே இதற்கு முன்னர் அவர்கள் நிராகரிப்பவர்களுக்கு எதிராக வெற்றி தேடிக்கொண்டிருந்தனர்."

(நூல் ஆசிரியர் கூறுகிறார்:) தஃப்ஸீர் (திருக்குர்ஆன் விரிவுரை) பகுதியில் இதனைப் பதிவு செய்ய வேண்டிய அவசியம் ஏற்பட்டது. இது அவரது அறிவிப்புகளில் மிக விசித்திரமானதாகும் (கரீப்). (இதற்கு விமர்சகர் கூறுகிறார்:) இதனைப் பதிவு செய்ய வேண்டிய அவசியம் ஏதுமில்லை; ஏனெனில், (இதன் அறிவிப்பாளரான) அப்துல்லாஹ் (என்பவர்) ஹதீஸ் கலையில் கைவிடப்பட்டவரும் (மத்ரூக்), அழிந்தவரும் (ஹாலிக்) ஆவார்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنِي أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ دُحَيْمٍ الشَّيْبَانِيُّ بِالْكُوفَةِ ثنا أَحْمَدُ بْنُ حَازِمٍ عَنْ أَبِي غَرَزَةَ الْغِفَارِيِّ ثنا قَبِيصَةُ بْنُ عُقْبَةَ ثنا سُفْيَانُ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ مُسْلِمٍ الْبَطِينِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ {§وَلَتَجِدَنَّهُمْ أَحْرَصَ النَّاسِ عَلَى حَيَاةٍ} [البقرة 96] قَالَ «الْيَهُودُ» {وَمِنَ الَّذِينَ أَشْرَكُوا} [البقرة 96] قَالَ «الْأَعَاجِمُ» «قَدِ اتَّفَقَ الشَّيْخَانِ عَلَى سَنَدِ تَفْسِيرِ الصَّحَابِيِّ وَهَذَا إِسْنَادٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِهِمَا وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (பின்வருமாறு) கூறினார்கள்:

"{நிச்சயமாக அவர்கள் (யூதர்கள்) மனிதர்களிலேயே வாழ்வின் மீது அதிகப் பேராசை கொண்டவர்களாக இருப்பதை நீர் காண்பீர்}" (அல்குர்ஆன் 2:96) - இது 'யூதர்களைக்' குறிக்கும். "{இணைவைப்பவர்களைக் காட்டிலும் (அதிகப் பேராசை கொண்டவர்களாக இருப்பார்கள்)}" (அல்குர்ஆன் 2:96) - இது 'அரபியல்லாதவர்களை (அஜமிகளை - குறிப்பாக அக்கால பாரசீக மஜூசிகளை)' குறிக்கும்.

"நபித்தோழரின் (இப்னு அப்பாஸ் ரலி அவர்களின்) இந்தத் தஃப்சீர் (விளக்கவுரை) தொடர்பான அறிவிப்பாளர் தொடர் குறித்து இரு பெரும் இமாம்களும் (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்) உடன்பட்டுள்ளனர். இது அவர்கள் இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி ஸஹீஹான (ஆதாரப்பூர்வமான) அறிவிப்பாளர் தொடராகும், ஆனால் அவர்கள் இதனை (தங்களது நூல்களில்) பதிவு செய்யவில்லை." (இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிமின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்டதாகும்).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا يَحْيَى بْنُ مُحَمَّدٍ الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ ثنا أَبُو مُعَاوِيَةَ ثنا الْأَعْمَشُ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ {§يَوَدُّ أَحَدُهُمْ لَوْ يُعَمَّرُ أَلْفَ سَنَةٍ} [البقرة 96] قَالَ «هُوَ قَوْلُ الْأَعَاجِمِ إِذَا عَطَسَ أَحَدُهُمْ ده هز أرسال» رَوَاهُ قَيْسُ بْنُ الرَّبِيعِ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ إِيَاسٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ تَعَالَى بِزِيَادَةِ أَلْفَاظٍ
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் பின்வரும் வசனம் குறித்து) அறிவிக்கிறார்கள்:

"{யவத்து அஹதுஹும் லவ் யுஅம்மரு அல்ஃப ஸனஹ்} (அவர்களில் ஒவ்வொருவரும் ஆயிரம் ஆண்டுகள் வாழ வேண்டும் என்று ஆசைப்படுகின்றனர்) [அல்குர்ஆன் 2:96] எனும் இறைவசனம் குறித்து, "இது அரபியல்லாதவர்கள் (பாரசீகர்கள்) தங்களில் ஒருவர் தும்மும்போது (வாழ்த்துக் கூறும் விதமாக) 'தஹ் ஹஸார் ஸால்' (பத்தாயிரம் ஆண்டுகள் வாழ்க) என்று கூறுவதைக் குறிக்கும்" என்று கூறினார்கள்.

(இதனை கைஸ் பின் அர்-ரபீஉ என்பவர் அஃமஷ், ஜஃபர் பின் இயாஸ், ஸயீத் பின் ஜுபைர் வழியாக இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களிடமிருந்து மேற்கண்ட அல்லாஹ்வின் கூற்று குறித்து கூடுதல் வார்த்தைகளுடன் அறிவித்துள்ளார்.)
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَاهُ أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ إِسْحَاقَ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ سَهْلِ بْنِ عَسْكَرٍ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ ثنا قَيْسُ بْنُ الرَّبِيعِ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ إِيَاسٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ تَعَالَى {§وَلَتَجِدَنَّهُمْ أَحْرَصَ النَّاسِ عَلَى حَيَاةٍ} [البقرة 96] قَالَ «هُمْ هَؤُلَاءِ أَهْلُ الْكِتَابِ» {وَمِنَ الَّذِينَ أَشْرَكُوا يَوَدُّ أَحَدُهُمْ لَوْ يُعَمَّرُ أَلْفَ سَنَةٍ وَمَا هُوَ بِمُزَحْزِحِهِ مِنَ الْعَذَابِ أَنْ يُعَمَّرَ} [البقرة 96] قَالَ هُوَ قَوْلُ أَحَدِهِمْ لِصَاحِبِهِ هز إرسال سرور مهرجان بخور
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள், {நிச்சயமாக அவர்கள் (யூதர்கள்) மற்ற மனிதர்களை விடவும், (மரணத்திற்குப் பின் எழுப்பப்படுவதை நம்பாத) இணைவைப்பவர்களை விடவும் இவ்வுலக வாழ்வின் மீது அதிகப் பேராசை கொண்டவர்களாக இருப்பதை நீர் காண்பீர்} [அல்-பகரா: 96] எனும் அல்லாஹ்வின் வசனம் குறித்துக் கூறும்போது:

"அவர்கள் இந்த வேதக்காரர்கள் (யூதர்கள்) ஆவர்" என்றார்கள்.

மேலும், {இணைவைப்பாளர்களில் ஒவ்வொருவனும் தான் ஆயிரம் ஆண்டுகள் உயிர் வாழ வேண்டும் என்று விரும்புகிறான். ஆனால், அவ்வாறு நீண்ட காலம் வாழ்வது அவனை (அல்லாஹ்வின்) வேதனையிலிருந்து தப்புவிக்காது} [அல்-பகரா: 96] எனும் வசனம் குறித்துக் கூறும்போது:

"இது (இணைவைப்பாளர்களில்) ஒருவர் தமது தோழரை நோக்கி, (பாரசீக மொழியில் 'ஆயிரம் ஆண்டுகள் மகிழ்ச்சியாகப் பண்டிகைகளைக் கொண்டாடுவீராக' எனும் பொருளில்) 'ஹஸார் ஸால் ஸுரூரு மஹ்ரஜான்' என்று கூறுவதைக் குறிக்கிறது" என்றார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ كَامِلِ بْنِ خَلَفٍ الْقَاضِي ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَوْحٍ الْمَدَاينِيُّ ثنا شَبَابَةُ بْنُ سَوَّارٍ ثنا أَبُو عُقْبَةَ الْحِمْصِيُّ عَنْ عَطَاءِ بْنِ عَجْلَانَ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ §وَزِيرَايَ مِنَ السَّمَاءِ جِبْرِيلُ وَمِيكَائِيلُ وَمِنْ أَهْلِ الْأَرْضِ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ وَإِنَّمَا يُعْرَفُ هَذَا الْحَدِيثُ مِنْ حَدِيثِ سَوَّارِ بْنِ مُصْعَبٍ عَنْ عَطِيَّةَ الْعَوْفِيِّ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ وَلَيْسَ مِنْ شَرْطِ هَذَا الْكِتَابِ» صحيح
அபூ ஸயீத் அல்குத்ரீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "வானுலகில் உள்ளவர்களில் எனது இரு அமைச்சர்கள் (உதவியாளர்கள்) ஜிப்ரீல் மற்றும் மீக்காயீல் ஆவார்கள். பூமியில் உள்ளவர்களில் எனது இரு அமைச்சர்கள் (உதவியாளர்கள்) அபூபக்கர் மற்றும் உமர் ஆவார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَاهُ أَحْمَدُ بْنُ كَامِلٍ الْقَاضِي ثنا مُحَمَّدُ بْنُ سَعْدٍ الْعَوْفِيُّ ثنا أَبِي ثنا سَوَّارُ بْنُ مُصْعَبٍ عَنْ عَطِيَّةَ الْعَوْفِيِّ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ إِنَّ §لِي وَزِيرَيْنِ مِنْ أَهْلِ السَّمَاءِ وَوَزِيرَيْنِ مِنْ أَهْلِ الْأَرْضِ فَأَمَّا وَزِيرَايَ مِنْ أَهْلِ السَّمَاءِ فَجَبْرَائِيلُ وَمِيكَائِيلُ وَأَمَّا وَزِيرَايَ مِنْ أَهْلِ الْأَرْضِ فَأَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ رَوَاهُ أَبُو عُبَيْدٍ الْقَاسِمُ بْنُ سَلَّامٍ عَنْ أَبِي مُعَاوِيَةَ عَنْ عَطِيَّةَ بِلَفْظٍ آخَرَ
அபூசயீத் அல்குத்ரீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக எனக்கு வானகவாசிகளிலிருந்து (வானவர்களிலிருந்து) இரண்டு அமைச்சர்களும் (உதவியாளர்களும்), பூமியிலுள்ளவர்களில் (மனிதர்களிலிருந்து) எனக்கு இரண்டு அமைச்சர்களும் உள்ளனர். வானகவாசிகளில் உள்ள எனது இரு அமைச்சர்கள் ஜிப்ரீலும் மீக்காயீலும் ஆவர். பூமியிலுள்ளவர்களில் எனது இரு அமைச்சர்கள் அபூபக்கரும் உமரும் ஆவர்."

(இதனை அபூஉபைத் அல்காஸிம் பின் ஸல்லாம் அவர்கள், அபூமுஆவியா வழியாக, அதிய்யாவிடமிருந்து வேறு வார்த்தைகளில் அறிவித்துள்ளார்கள்.)
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَاهُ الْحُسَيْنُ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ أَيُّوبَ ثنا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ ثنا أَبُو عُبَيْدٍ ثنا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ سَعْدٍ الطَّائِيِّ عَنْ عَطِيَّةَ بْنِ سَعْدٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ ذَكَرَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ صَاحِبَ الصُّورِ فَقَالَ «§جِبْرِيلُ عَنْ يَمِينِهِ وَمِيكَائِيلُ عَنْ يَسَارِهِ» قَالَ أَبُو عُبَيْدٍ «هُمَا مَهْمُوزَتَانِ فِي الْحَدِيثِ» سكت عنه الذهبي في التلخيص
அபூ ஸயீத் அல்குத்ரீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கின்றார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் 'ஸூர்' (எக்காளம்) ஊதும் வானவரைப் (இஸ்ராஃபீலை) பற்றிக் குறிப்பிட்டார்கள். அப்போது, "ஜிப்ரீல் அவரது வலப்புறத்திலும், மீக்காயீல் அவரது இடப்புறத்திலும் இருப்பார்கள்" என்று கூறினார்கள்.

(அபூஉபைத் அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "ஹதீஸில் இந்த இரண்டு பெயர்களும் - ஜிப்ரீல் மற்றும் மீக்காயீல் - 'ஹம்ஸா' எழுத்தைக் கொண்டு உச்சரிக்கப்பட்டுள்ளன." இது குறித்து இமாம் தஹபீ அவர்கள் தமது 'அத்-தல்கீஸ்' நூலில் மௌனம் காத்துள்ளார்கள்).
ஹதீஸ் தரம் : இது குறித்து (அறிஞர்கள்) மௌனம் காத்துள்ளனர் / கருத்துக் கூறவில்லை
سكت عنه
حَدَّثَنَاهُ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ الْحَافِظُ ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ السَّعْدِيُّ ثنا مُحَاضِرُ بْنُ الْمُوَرِّعِ ثنا الْأَعْمَشُ عَنْ سَعْدٍ الطَّائِيِّ عَنْ عَطِيَّةَ بْنِ سَعْدٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «§جِبْرِيلُ عَنْ يَمِينِهِ وَمِيكَائِيلُ عَنْ يَسَارِهِ وَهُوَ صَاحِبُ الصُّورِ» سكت عنه الذهبي في التلخيص
அபூஸயீத் அல்குத்ரீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அவரது (இஸ்ராஃபீலின்) வலப்புறத்தில் ஜிப்ரீலும், இடப்புறத்தில் மீக்காயீலும் இருப்பார்கள்; அவரே 'ஸூர்' (எக்காளம் ஊதுவதற்குப்) பொறுப்பானவர் ஆவார்."

(இது குறித்து இமாம் தஹபீ அவர்கள் 'அத்தல்கீஸ்' நூலில் மௌனம் சாதித்துள்ளார்கள்).
ஹதீஸ் தரம் : இது குறித்து (அறிஞர்கள்) மௌனம் காத்துள்ளனர் / கருத்துக் கூறவில்லை
سكت عنه
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنْبَأَ جَرِيرٌ عَنْ حُصَيْنِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ الْحَارِثِ قَالَ بَيْنَا نَحْنُ عِنْدَ ابْنِ عَبَّاسٍ إِذْ جَاءَهُ رَجُلٌ فَقَالَ «مِنْ أَيْنَ جِئْتَ؟» قَالَ مِنَ الْعِرَاقِ قَالَ «مِنْ أَيِّهِمْ؟» قَالَ مِنَ الْكُوفَةِ قَالَ «فَمَا الْخَبَرُ؟» قَالَ تَرَكْتُهُمْ وَهُمْ يَتَحَدَّثُونَ أَنَّ عَلِيًّا خَارِجٌ عَلَيْهِمْ فَقَالَ «مَا تَقُولُ لَا أَبَا لَكَ لَوْ شَعَرْنَا ذَلِكَ مَا أَنْكَحْنَا نِسَاءَهُ وَلَا قَسَمْنَا مِيرَاثَهُ» ثُمَّ قَالَ أَنَا سَأُحَدِّثُكَ عَنْ ذَلِكَ إِنَّ §الشَّيَاطِينَ كَانُوا يَسْتَرِقُونَ السَّمْعَ وَكَانَ أَحَدُهُمْ يَجِيءُ بِكَلِمَةِ حَقٍّ قَدْ سَمِعَهَا النَّاسُ فَيَكْذِبُ مَعَهَا سَبْعِينَ كِذْبَةً فَيُشْرِبَهَا قُلُوبَ النَّاسِ فَأَطْلَعَ اللَّهُ عَلَى ذَلِكَ سُلَيْمَانَ بْنَ دَاوُدَ فَأَخَذَهَا فَدَفَنَهَا تَحْتَ الْكُرْسِيِّ فَلَمَّا مَاتَ سُلَيْمَانُ قَامَ شَيْطَانٌ بِالطَّرِيقِ فَقَالَ أَلَا أَدُلُّكُمْ عَلَى كَنْزِ سُلَيْمَانَ الَّذِي لَا كَنْزَ لِأَحَدٍ مِثْلُ كَنْزِهِ الْمُمْتَنِعِ؟ قَالُوا نَعَمْ فَأَخْرَجُوهُ فَإِذَا هُوَ سِحْرٌ فَتَنَاسَخَتْهَا الْأُمَمُ فَبَقَايَاهَا مِمَّا يَتَحَدَّثُ بِهِ أَهْلُ الْعِرَاقِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عُذْرَ سُلَيْمَانَ فَقَالَ {وَاتَّبَعُوا مَا تَتْلُوا الشَّيَاطِينُ عَلَى مُلْكِ سُلَيْمَانَ وَمَا كَفَرَ سُلَيْمَانُ وَلَكِنَّ الشَّيَاطِينَ كَفَرُوا} [البقرة 102] الْآَيَةُ هَذَا حَدِيثٌ صحيح
இம்ரான் பின் அல்-ஹாரித் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நாங்கள் இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களிடம் இருந்தபோது, அங்கு ஒரு மனிதர் வந்தார்.

அவரிடம் (இப்னு அப்பாஸ் ரழி), "நீங்கள் எங்கிருந்து வருகிறீர்கள்?" என்று கேட்டார்கள்.
அதற்கு அவர், "ஈராக்கிலிருந்து" என்றார்.
"அங்கு எந்தப் பகுதியிலிருந்து?" என்று கேட்டார்கள்.
"கூஃபாவிலிருந்து" என்று அவர் பதிலளித்தார்.
"அங்கு என்ன செய்தி?" என (இப்னு அப்பாஸ் ரழி) கேட்டார்கள்.
அதற்கு அந்த மனிதர், "அலி (ரழி) அவர்கள் (மீண்டும் உயிர்த்தெழுந்து) அவர்களிடம் வருவார்கள் என்று மக்கள் பேசிக்கொண்டிருக்க, நான் அவர்களை விட்டுவிட்டு வந்தேன்" என்றார்.

அப்போது இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) கூறினார்கள்: "உனக்குத் தந்தை இல்லாமற் போகட்டும்! (இது ஒரு அரபு வழக்குச் சொல்). நீ என்ன சொல்கிறாய்? அவர் (மீண்டும்) வருவார் என்று நாங்கள் அறிந்திருந்தால், அவருடைய மனைவியருக்கு நாங்கள் (மறு)மணம் செய்து வைத்திருக்க மாட்டோம்; அவரது சொத்துக்களைப் பங்கிட்டிருக்கவும் மாட்டோம்."

பின்னர் (இப்னு அப்பாஸ் ரழி) கூறினார்கள்: "இத்தகைய (வதந்திகளின்) பின்னணி குறித்து நான் உனக்கு அறிவிக்கிறேன்: நிச்சயமாக ஷைத்தான்கள் (வானில் மலக்குகள் பேசுவதை) ஒட்டுக் கேட்பவர்களாக இருந்தனர். அவர்களில் ஒருவன் (தான்) கேட்ட உண்மையான ஒரு வார்த்தையைக் கொண்டு வருவான். மக்கள் அதைக் கேட்பார்கள். பின்னர் அந்த ஷைத்தான் அந்த உண்மையோடு எழுபது பொய்களைக் கலந்து சொல்வான். அதை மக்களின் உள்ளங்களில் (ஆழமாகப்) பதியச் செய்வான்.

இந்த விஷயத்தை அல்லாஹ் சுலைமான் பின் தாவூத் (அலை) அவர்களுக்குத் தெரியப்படுத்தினான். சுலைமான் (அலை) அவர்கள் (அந்தச் சூனிய ஏடுகளை) எடுத்துத் தமது சிம்மாசனத்தின் கீழே புதைத்துவிட்டார்கள்.

சுலைமான் (அலை) அவர்கள் மரணித்தபோது, ஒரு ஷைத்தான் வழியில் நின்றுகொண்டு, 'எவரிடமும் இல்லாத, யாராலும் நெருங்க முடியாத சுலைமானின் பொக்கிஷத்தை நான் உங்களுக்குக் காட்டட்டுமா?' என்று (மக்களிடம்) கேட்டான். அவர்கள் 'ஆம்' என்றனர். (அவன் வழிகாட்ட) மக்கள் அதை வெளியே எடுத்தார்கள். பார்த்தால் அது சூனியமாக இருந்தது!

பின்னர், அதனைப் பல சமூகத்தினர் (தலைமுறை தலைமுறையாகப்) பின்பற்றிக் கொண்டனர். ஈராக் மக்கள் பேசிக் கொண்டிருக்கும் (இத்தகைய கட்டுக்கதைகள்) அதன் எஞ்சிய பகுதிகளேயாகும்.

ஆகவே, சுலைமான் (அலை) அவர்கள் (சூனியம் செய்யவில்லை என்பதைத் தெளிவுபடுத்தி) அவர்களைத் தூய்மைப்படுத்தி அல்லாஹ் (பின்வரும்) வசனத்தை இறக்கியருளினான்:

"வத்தபஊ மா தத்லுஷ் ஷயாதீனு அலா முல்கி சுலைமான், வமா கஃபர சுலைமானு வலாகின்னஷ் ஷயாதீன கஃபரூ"

(பொருள்: சுலைமானின் ஆட்சிக்கு எதிராக ஷைத்தான்கள் ஓதிக்கொண்டிருந்ததையே இவர்கள் பின்பற்றினார்கள். சுலைமான் நிராகரிக்கவில்லை; மாறாக, அந்த ஷைத்தான்களே நிராகரிப்பாளர்களாக இருந்தனர்.) (அல்குர்ஆன் 2:102).

(இது ஒரு ஆதாரப்பூர்வமான ஹதீஸாகும்).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
مُحَمَّدِ بْنِ عُقْبَةَ الشَّيْبَانِيُّ بِالْكُوفَةِ نا إِبْرَاهِيمُ بْنُ إِسْحَاقَ الزُّهْرِيُّ نا يَعْلَى بْنُ عُبَيْدٍ نا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي خَالِدٍ عَنْ عُمَيْرِ بْنِ سَعِيدٍ النَّخَعِيِّ قَالَ سَمِعْتُ عَلِيًّا يُخْبِرُ الْقَوْمَ
உமைர் பின் ஸயீத் அந்நக்கஈ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
"அலி (ரலி) அவர்கள் (அங்கிருந்த) மக்களிடம் (செய்திகளைத்) தெரிவித்துக் கொண்டிருந்ததை நான் செவியுற்றேன்."
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
فَحَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ الْحَافِظُ ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ التَّمِيمِيُّ أَنْبَأَ يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَنْبَأَ سُلَيْمَانُ التَّيْمِيُّ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ §«كَانَتِ الزُّهْرَةُ امْرَأَةً فِي قَوْمِهَا يُقَالُ لَهَا بَيْدَحَةُ» قَالَ الْحَاكِمُ «الْإِسْنَادَانِ صَحِيحَانِ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَالْغَرَضُ فِي إِخْرَاجِ الْحَدِيثَيْنِ ذِكْرُ هَارُوتَ وَمَارُوتَ وَمَا سَبَقَ مِنْ قَضَاءِ اللَّهِ فِيهِمَا وِلِلزُّهْرَةِ» صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஸுஹ்ரா (எனும் விண்மீன்) அவளது சமுதாயத்தில் 'பைதஹா' என்று அழைக்கப்பட்ட ஒரு பெண்ணாக இருந்தாள்."

இமாம் அல்-ஹாகிம் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "இந்த இரண்டு அறிவிப்பாளர் தொடர்களும் இரு இமாம்களின் (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோரின்) நிபந்தனைகளின்படி ஆதாரப்பூர்வமானவை (ஸஹீஹ்) ஆகும். இவ்விரண்டு ஹதீஸ்களையும் (இங்கு) பதிவு செய்ததன் நோக்கம், ஹாரூத் மற்றும் மாரூத் ஆகியோரைக் குறிப்பிடுவதும், அவர்கள் மற்றும் ஸுஹ்ரா ஆகியோரின் விஷயத்தில் அல்லாஹ் முன்கூட்டியே ஏற்படுத்தியிருந்த விதியை (தீர்மானத்தைத்) தெளிவுபடுத்துவதுமே ஆகும்."
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا أَبُو الْبَخْتَرِيِّ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ شَاكِرٍ ثنا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي سُلَيْمَانَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ أُنْزِلَتْ {§فَأَيْنَمَا تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ} [البقرة 115] «أَنْ تُصَلِّيَ حَيْثُ مَا تَوَجَّهَتْ بِكَ رَاحِلَتُكَ فِي التَّطَوُّعِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ
இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"(பயணத்தின் போது) உங்களது வாகனம் உங்களை எந்தத் திசையில் அழைத்துச் சென்றாலும் (அத்திசையிலேயே) நீங்கள் உபரியான (நஃபில்) தொழுகைகளைத் தொழுது கொள்ளலாம் என்பதற்காகவே, {நீங்கள் எத்திசையை முன்னோக்கினாலும் அங்கே அல்லாஹ்வின் முகம் (திருப்தி) இருக்கிறது} (அல்குர்ஆன் 2:115) எனும் வசனம் அருளப்பட்டது."

(இது இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைப்படி அமைந்த ஆதாரப்பூர்வமான (ஸஹீஹ்) ஹதீஸாகும். ஆயினும், அவர்கள் இருவரும் (இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம்) இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை.)
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ الْعَدْلُ ثنا أَحْمَدُ بْنُ نَصْرٍ ثنا عَمْرُو بْنُ طَلْحَةَ الْقَنَّادُ ثنا أَسْبَاطُ بْنُ نَصْرٍ عَنِ السُّدِّيِّ عَنْ أَبِي مَالِكٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلَاوَتِهِ} [البقرة 121] قَالَ «يُحِلُّونَ حَلَالَهُ وَيُحَرِّمُونَ حَرَامَهُ وَلَا يُحَرِّفُونَهُ عَنْ مَوَاضِعِهِ»
அல்லாஹு அஸ்ஸ வஜல்லின், '{அல்லதீன ஆதைனாஹுமுல் கிதாப யத்லூனஹு ஹக்க திலாவதிஹி}' (நாம் யாருக்கு வேதத்தை வழங்கினோமோ, அவர்கள் அதனை எவ்வாறு ஓத வேண்டுமோ அவ்வாறு ஓதுவார்கள் - அல்பகரா 2:121) என்ற வசனம் குறித்து இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

"அவர்கள் (வேதத்தில்) அனுமதிக்கப்பட்டவற்றை (ஹலால்) அனுமதிக்கப்பட்டதாகக் கொள்வார்கள்; (அதில்) தடுக்கப்பட்டவற்றை (ஹராம்) தடுக்கப்பட்டதாகக் கொள்வார்கள். மேலும், அதனை (வேதத்தின் வசனங்களை) அதற்குரிய இடங்களிலிருந்து அவர்கள் மாற்றிவிட (திரித்துவிட) மாட்டார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
بْنِ طَاوُسٍ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§وَإِذِ ابْتَلَى إِبْرَاهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِمَاتٍ} [البقرة 124]
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள், கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ்வினுடைய "இப்ராஹீமை அவருடைய இறைவன் சில வார்த்தைகளைக் கொண்டு (கட்டளைகளைக் கொண்டு) சோதித்தபோது..." (அல்பகரா 2:124) எனும் வசனம் குறித்து (விளக்கம்) கூறுகிறார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا أَبُو عَمْرٍو عُثْمَانُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ السَّمَّاكِ بِبَغْدَادَ عَنْ مُكْرَمٍ الْبَزَّازِ ثنا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَنْبَأَ الْقَاسِمُ بْنُ أَبِي أَيُّوبَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ قَالَ اللَّهُ لِنَبِيِّهِ ﷺ «طَهِّرَا بَيْتِيَ لِلطَّائِفِينَ وَالْعَاكِفِينَ وَالرُّكَّعِ السُّجُودِ» فَالطَّوَافُ قَبْلَ الصَّلَاةِ وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «§الطَّوَافُ بِالْبَيْتِ بِمَنْزِلَةِ الصَّلَاةِ إِلَّا أَنَّ اللَّهَ قَدْ أَحَلَّ فِيهِ الْمِنْطَقَ فَمَنْ نَطَقَ فَلَا يَنْطِقْ إِلَّا بِخَيْرٍ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ وَإِنَّمَا يُعْرَفُ هَذَا الْحَدِيثُ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرِعلى شرط مسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ் தனது நபியிடம் (இப்ராஹீம் மற்றும் இஸ்மாயீல் ஆகியோரிடம்) பின்வருமாறு கூறினான்:

"தவாஃப் செய்வோருக்காகவும், இஃதிகாஃப் இருப்போருக்காகவும், ருகூஃ மற்றும் ஸுஜூது செய்வோருக்காகவும் எனது ஆலயத்தைத் தூய்மையாக்குவீர்களாக!" (அல்குர்ஆன் 2:125).

எனவே, (இந்த வசனத்தின் வரிசைப்படி) தவாஃப் செய்வது தொழுகைக்கு முந்தையதாகும். மேலும், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "இறையில்லத்தை (கஅபாவை) தவாஃப் செய்வது தொழுகைக்கு நிகரானதாகும். எனினும், அதில் பேசுவதற்கு அல்லாஹ் அனுமதி அளித்துள்ளான். எனவே, (தவாஃபின் போது) யாராவது பேசினால், நன்மையானதைத் தவிர வேறெதையும் அவர் பேச வேண்டாம்."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
حَدَّثَنَاهُ أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ الصَّغَانِيُّ ثنا الْحَسَنُ بْنُ مُوسَى الْأَشْيَبُ ثنا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى لِنَبِيِّهِ ﷺ §«طَهِّرَا بَيْتِيَ لِلطَّائِفِينَ وَالْعَاكِفِينَ وَالرُّكَّعِ السُّجُودِ» فَالطَّوَافُ قَبْلَ الصَّلَاةِ هَذَا مُتَابِعٌ لِنِصْفِ الْمَتْنِ وَالنِّصْفُ الثَّانِي مِنْ حَدِيثِ الْقَاسِمِ بْنِ أَبِي أَيُّوبَ سكت عنه الذهبي في التلخيص
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ் தஆலா தனது நபி (ஸல்) அவர்களிடம் கூறினான்: "தவாஃப் செய்வோருக்காகவும், (அங்கு) தங்கி வழிபாடு செய்வோருக்காகவும், ருகூஃ மற்றும் ஸுஜூது செய்வோருக்காகவும் (தொழுவோருக்காகவும்) எனது ஆலயத்தைத் தூய்மைப்படுத்துங்கள்." எனவே, தொழுகைக்கு முன்பாக தவாஃப் செய்வது (சிறந்தது).

(இதனைப் பதிவு செய்த இமாம் ஹாகிம் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:) இது ஹதீஸின் (மூலக் கருத்தின்) பாதிப் பகுதிக்கு முதாபிஃ (ஆதரவான அறிவிப்பு) ஆகும். இதன் இரண்டாவது பகுதி அல்-காஸிம் பின் அபீ அய்யூப் அவர்களின் ஹதீஸிலிருந்து வந்ததாகும். இமாம் அத்-தஹபீ அவர்கள் தமது 'அத்-தல்ஹீஸ்' (எனும் நூலில்) இதனைப் பற்றி (எந்தக் கருத்தும் கூறாமல்) மௌனமாக இருந்துள்ளார்.
ஹதீஸ் தரம் : இது குறித்து (அறிஞர்கள்) மௌனம் காத்துள்ளனர் / கருத்துக் கூறவில்லை
سكت عنه
أَخْبَرَنَاهُ الْحُسَيْنُ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ أَيُّوبَ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ أَبِي مَسَرَّةَ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الزُّبَيْرِ الْحُمَيْدِيُّ ثنا فُضَيْلُ بْنُ عِيَاضٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنِ النَّبِيِّ ﷺ قَالَ «§الطَّوَافُ بِالْبَيْتِ صَلَاةٌ إِلَّا أَنَّ اللَّهَ أَحَلَّ فِيهِ النُّطْقَ فَمَنْ نَطَقَ فِيهِ فَلَا يَنْطِقْ إِلَّا بِخَيْرٍ» سكت عنه الذهبي في التلخيص
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"(அல்லாஹ்வின்) இல்லத்தை (கஅபாவை)த் தவாஃப் செய்வது (சட்ட ரீதியாகத்) தொழுகையைப் போன்றதாகும். எனினும், அதில் பேசுவதற்கு அல்லாஹ் அனுமதி வழங்கியுள்ளான். எனவே, எவரேனும் அதில் பேசினால் நன்மையானதைத் தவிர (வேறு எதையும்) பேச வேண்டாம்."

(குறிப்பு: இமாம் தஹபீ அவர்கள் தமது 'தல்ஹீஸ்' நூலில் இது குறித்து மௌனம் சாதித்துள்ளார்கள்.)
ஹதீஸ் தரம் : இது குறித்து (அறிஞர்கள்) மௌனம் காத்துள்ளனர் / கருத்துக் கூறவில்லை
سكت عنه
أَخْبَرَنَا حَمْزَةُ بْنُ الْعَبَّاسِ الْعَقَبِيُّ ثنا الْعَبَّاسُ بْنُ مُحَمَّدٍ الدُّورِيُّ ثنا أَبُو عَامِرٍ الْعَقَدِيُّ ثنا زَكَرِيَّا بْنُ إِسْحَاقَ عَنْ بِشْرِ بْنِ عَاصِمٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيِّبِ قَالَ ثنا عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ قَالَ § أَقْبَلَ إِبْرَاهِيمُ خَلِيلُ الرَّحْمَنِ مِنْ أَرْمِينِيَةَ مَعَ السَّكِينَةِ دَلِيلٌ لَهُ عَلَى مَوْضِعِ الْبَيْتِ كَمَا تَتَبَوَّأُ الْعَنْكَبُوتُ بَيْتَهَا ثُمَّ حَفَرَ إِبْرَاهِيمُ مِنْ تَحْتِ السَّكِينَةِ فَأَبْدَى عَنْ قَوَاعِدَ مَا يُحَرِّكُ الْقَاعِدَةَ مِنْهَا دُونَ ثَلَاثِينَ رَجُلًا قال فقال
அலி இப்னு அபீ தாலிப் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அளவற்ற அருளாளனின் நேசரான இப்ராஹீம் (அலை) அவர்கள், அர்மீனியாவிலிருந்து 'சகீனா'வுடன் (அல்லாஹ்வின் அமைதி மற்றும் வழிகாட்டுதலுடன்) வந்தார்கள். சிலந்தி தனது இல்லத்தை (வலை பின்னி) அமைத்துக்கொள்வதைப் போன்று, (கஅபா எனும்) இறையில்லம் அமைய வேண்டிய இடத்தை அவர்களுக்குக் காட்டும் வழிகாட்டியாக அது இருந்தது. பின்னர் இப்ராஹீம் (அலை) அவர்கள் அந்த 'சகீனா'வுக்குக் கீழே தோண்டி, (ஆதி காலத்து) அடித்தளங்களை வெளிப்படுத்தினார்கள். முப்பதுக்கும் குறைவான மனிதர்களால் அந்த (ஒவ்வொரு) அடித்தளத்தையும் அசைக்க முடியாது (அவ்வளவு கனமானதாக அவை இருந்தன). என்று கூறிவிட்டு, "பின்னர் அவர் (அலி ரலி) கூறினார்..." என்று (அறிவிப்பாளர்) கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ عَطَاءٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ أَوَّلُ مَا نُسِخَ مِنَ الْقُرْآنِ فِيمَا ذُكِرَ لَنَا شَأْنُ الْقِبْلَةِ قَالَ اللَّهُ {وَلِلَّهِ الْمَشْرِقُ وَالْمَغْرِبُ فَأَيْنَمَا تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ} [البقرة 115] §فَاسْتَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ فَصَلَّى نَحْوَ بَيْتِ الْمَقْدِسِ وَتَرَكَ الْبَيْتَ الْعَتِيقَ فَقَالَ اللَّهُ تَعَالَى {سَيَقُولُ السُّفَهَاءُ مِنَ النَّاسِ مَا وَلَّاهُمْ عَنْ قِبْلَتِهِمُ الَّتِي كَانُوا عَلَيْهَا} [البقرة 142] يَعْنُونَ بَيْتَ الْمَقْدِسِ فَنَسَخَتْهَا وَصَرَفَهُ اللَّهُ إِلَى الْبَيْتِ الْعَتِيقِ فَقَالَ اللَّهُ تَعَالَى {وَمِنْ حَيْثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَحَيْثُ مَا كُنْتُمْ فَوَلُّوا وُجُوهَكُمْ شَطْرَهُ} [البقرة 150] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ بِهَذِهِ السِّيَاقَةِ» على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

எங்களுக்குத் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளதன்படி, குர்ஆனில் முதன்முதலாக மாற்றப்பட்ட (நஸ்க் செய்யப்பட்ட) சட்டம் கிப்லா (தொழுகை திசை) தொடர்பானதாகும். அல்லாஹ் கூறினான்:

"கிழக்கும் மேற்கும் அல்லாஹ்வுக்கே உரியன; எனவே, நீங்கள் எந்தப் பக்கம் திரும்பினாலும் அங்கே அல்லாஹ்வின் முகம் (பொருத்தம்/திசை) இருக்கிறது." (அல்பகரா 2:115).

எனவே, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (மக்காவிலுள்ள) பழைமையான ஆலயத்தை (கஅபாவை) விட்டுவிட்டு, (ஜெருசலேமிலுள்ள) பைத்துல் முகத்திஸை நோக்கித் தொழுதார்கள். பின்னர், அல்லாஹ் தஆலா கூறினான்:

"மனிதர்களில் அறிவீனர்கள், ‘அவர்கள் (முஸ்லிம்கள்) இதுவரை முன்னோக்கிக் கொண்டிருந்த அவர்களின் கிப்லாவை விட்டு அவர்களைத் திருப்பியது எது?’ என்று கேட்பார்கள்." (அல்பகரா 2:142).

(முன்பு அவர்கள் முன்னோக்கிக் கொண்டிருந்த கிப்லா என்று) அவர்கள் பைத்துல் முகத்திஸையே குறிப்பிட்டார்கள். பின்னர், அதனை அல்லாஹ் மாற்றி, (மக்காவிலுள்ள) பழைமையான ஆலயத்தின் (கஅபாவின்) பக்கம் அவரை (நபியவர்களைத்) திருப்பினான். அல்லாஹ் தஆலா கூறினான்:

"(நபியே!) நீங்கள் எங்கிருந்து புறப்பட்டாலும், உங்கள் முகத்தை மஸ்ஜிதுல் ஹராம் திசையின் பக்கமே திருப்பிக் கொள்ளுங்கள். (நம்பிக்கையாளர்களே!) நீங்கள் எங்கிருந்தாலும் உங்கள் முகங்களை அதன்பக்கமே திருப்பிக் கொள்ளுங்கள்." (அல்பகரா 2:150).

(இந்த ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரினதும் நிபந்தனைகளின்படி ஆதாரப்பூர்வமானது (ஸஹீஹ்) ஆகும். எனினும், அவர்கள் இருவருமே இந்த (குறிப்பிட்ட) வார்த்தை அமைப்பில் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا الشَّيْخُ أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ الْفَقِيهُ أَنْبَأَ مُحَمَّدُ بْنُ غَالِبٍ ثنا عِيسَى بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْبِرَكِيُّ ثنا الْمُعَافَى بْنُ عِمْرَانَ الْمَوْصِلِيُّ ثنا مُصْعَبُ بْنُ ثَابِتٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ كَعْبٍ الْقُرَظِيِّ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ كُنْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ فِي جَنَازَةٍ فِينَا فِي بَنِي سَلَمَةَ وَأَنَا أَمْشِي إِلَى جَنْبِ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ فَقَالَ رَجُلٌ نَعْمَ الْمَرْءُ مَا عَلِمْنَا إِنْ كَانَ لَعَفِيفًا مُسْلِمًا إِنْ كَانَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «أَنْتَ الَّذِي تَقُولُ؟» قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ ذَاكَ بَدَا لَنَا وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِالسَّرَائِرِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «وَجَبَتْ» قَالَ وَكُنَّا مَعَهُ فِي جَنَازَةِ رَجُلٍ مِنْ بَنِي حَارِثَةَ أَوْ مِنْ بَنِي عَبْدِ الْأَشْهَلِ فَقَالَ رَجُلٌ بِئْسَ الْمَرْءُ مَا عَلِمْنَا إِنْ كَانَ لَفَظًّا غَلِيظًا إِنْ كَانَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «أَنْتَ الَّذِي تَقُولُ؟» قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ اللَّهُ أَعْلَمُ بِالسَّرَائِرِ فَأَمَّا الَّذِي بَدَا لَنَا مِنْهُ فَذَاكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «وَجَبَتْ» ثُمَّ تَلَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ {§وَكَذَلِكَ جَعَلْنَاكُمْ أُمَّةً وَسَطًا لِتَكُونُوا شُهَدَاءَ عَلَى النَّاسِ وَيَكُونَ الرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَهِيدًا} [البقرة 143] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ إِنَّمَا اتَّفَقَا عَلَى وَجَبَتْ فَقَطْ» مصعب ليس بالقوي
ஜாபிர் பின் அப்தில்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் பனூ ஸலமா குலத்தாரின் ஒரு ஜனாஸாவில் (இறுதிச் சடங்கில்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் இருந்தேன். அப்போது நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் அருகில் நடந்து சென்று கொண்டிருந்தேன். ஒரு மனிதர் (இறந்துபோனவரைப் பற்றி), "எங்களுக்குத் தெரிந்தவரை இவர் மிகச் சிறந்த மனிதர்; இவர் (பிறர் பொருளைத் தீண்டாத) ஒழுக்கமுடையவராகவும், ஒரு முஸ்லிமாகவும் இருந்தார்" என்று கூறினார்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "இப்படிச் சொல்பவர் நீர்தானா?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அவர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எங்களுக்கு வெளிப்படையாகத் தெரிந்தவரை அவர் அப்படித்தான். (உள்ளங்களில் உள்ள) இரகசியங்களை அல்லாஹ்வே நன்கறிந்தவன்" என்று கூறினார்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "(அவருக்குச் சுவனம்) உறுதியாகிவிட்டது" என்று கூறினார்கள்.

மேலும் நாங்கள் பனூ ஹாரிஸா அல்லது பனூ அப்தில் அஷ்ஹல் குலத்தைச் சேர்ந்த ஒரு மனிதரின் ஜனாஸாவில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் இருந்தோம்.

அப்போது ஒரு மனிதர், "எங்களுக்குத் தெரிந்தவரை இவர் மிகவும் மோசமான மனிதர்; இவர் (பேச்சில்) கடுமையானவராகவும் (நடத்தையில்) முரட்டு சுபாவம் கொண்டவராகவும் இருந்தார்" என்று கூறினார்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "இப்படிச் சொல்பவர் நீர்தானா?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அவர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! (உள்ளங்களில் உள்ள) இரகசியங்களை அல்லாஹ்வே நன்கறிந்தவன். ஆனால், வெளிப்படையாக எங்களுக்குத் தெரிந்தவரை இவர் அப்படித்தான்" என்று கூறினார்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "(அவருக்கு நரகம்) உறுதியாகிவிட்டது" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "இவ்வாறே, நீங்கள் மனிதர்களுக்குச் சாட்சியாளர்களாகத் திகழவும், இத்தூதர் (முஹம்மது) உங்களுக்குச் சாட்சியாளராகத் திகழவும் உங்களை நாம் ஒரு நடுநிலைச் சமுதாயமாக ஆக்கினோம்" (அல்குர்ஆன் 2:143) என்ற திருக்குர்ஆன் வசனத்தை ஓதிக்காட்டினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ أَحْمَدُ بْنُ سَلْمَانَ الْفَقِيهُ قَالَ قُرِئَ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ ذَكْوَانَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ {§وَكَذَلِكَ جَعَلْنَاكُمْ أُمَّةً وَسَطًا} [البقرة 143] قَالَ «عَدْلًا» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
அபூஸயீத் (அல்-குத்ரி) (ரலி) அவர்கள் (கூறினார்கள்):

"{வ கஸாலிக ஜஅல்நாகும் உம்மத்தன் வஸத்தன்} (மேலும், இவ்வாறே நாம் உங்களை ஒரு நடுநிலையான சமுதாயமாக ஆக்கினோம்)" (அல்குர்ஆன் 2:143) என்ற வசனத்தில் (இடம்பெற்றுள்ள 'வஸத்தன்' என்பதற்கு), "நீதியானது" என்று (நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள்) விளக்கமளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ الْمَحْبُوبِيُّ ثنا سَعِيدُ بْنُ مَسْعُودٍ ثنا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى ثنا إِسْرَائِيلُ ثنا سِمَاكُ بْنُ حَرْبٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ لَمَّا وُجِّهَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ إِلَى الْكَعْبَةِ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَكَيْفَ بِالَّذِينَ مَاتُوا وَهُمْ يُصَلُّونَ إِلَى بَيْتِ الْمَقْدِسِ؟ §فَأَنْزَلَ اللَّهُ {وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيُضِيعَ إِيمَانَكُمْ} [البقرة 143] إِلَى آخِرِ الْآيَةِ قَالَ عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى «هَذَا الْحَدِيثُ يُخْبِرُكَ أَنَّ الصَّلَاةَ مِنَ الْإِيمَانِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (தொழுகையில்) கஅபாவை முன்னோக்கித் திருப்பப்பட்டபோது, (நபித்தோழர்கள்) "அல்லாஹ்வின் தூதரே! பைத்துல் முகத்திஸை முன்னோக்கித் தொழுதுவந்த நிலையில் (முன்னரே) மரணித்துவிட்டவர்களின் (தொழுகைகளின்) நிலை என்ன?" என்று கேட்டார்கள்.

அப்போது அல்லாஹ், "{வமா கானல்லாஹு லியுழீஅ ஈமானகும்} (அல்லாஹ் உங்கள் ஈமானை - அதாவது நீங்கள் ஏற்கனவே தொழுத தொழுகைகளை - வீணாக்குபவனாக இல்லை)" [அல்குர்ஆன் 2:143] என்ற வசனத்தை அதன் இறுதி வரை இறக்கியருளினான்.

"தொழுகை ஈமானின் (ஒரு பகுதி) என்பதை இந்த ஹதீஸ் உங்களுக்குத் தெரிவிக்கிறது" என்று உபைதுல்லாஹ் இப்னு மூஸா அவர்கள் கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ أَنْبَأَ أَبُو الْمُثَنَّى ثنا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ ثنا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ عُمَيْرِ بْنِ زِيَادٍ الْكِنْدِيِّ عَنْ عَلِيٍّ {فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ} [البقرة 144] قَالَ §شَطْرُهُ قِبَلُهُ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
அலி (ரலி) அவர்கள் (பின்வரும் குர்ஆன் வசனத்திற்கு விளக்கம்) அறிவிக்கிறார்கள்:

"{ஃபவல்லி வஜ்ஹக ஷத்ரல் மஸ்ஜிதில் ஹராம்} (ஆகவே, உமது முகத்தை மஸ்ஜிதுல் ஹராமின் திசையின் பக்கம் திருப்புவீராக!) [அல்குர்ஆன் 2:144] என்ற வசனத்தில் (குறிப்பிடப்பட்டுள்ள) 'ஷத்ரஹு' என்பதற்கு 'அதன் திசை' (நேரெதிரான பக்கம்) என்று அவர்கள் விளக்கமளித்தார்கள்.

(இது ஸஹீஹான -ஆதாரப்பூர்வமான- அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்ட ஹதீஸாகும். எனினும், இதனை புகாரியும் முஸ்லிமும் (தங்களது நூல்களில்) பதிவு செய்யவில்லை)."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ بَالَوَيْهِ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ غَالِبٍ ثنا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ ثنا شُعْبَةُ عَنْ يَعْلَى بْنِ عَطَاءٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ قَمْطَةَ قَالَ رَأَيْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَمْرٍو جَالِسًا فِي الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ بِإِزَاءِ الْمِيزَابِ فَتَلَا هَذِهِ الْآيَةَ {فَلَنُوَلِّيَنَّكَ قِبْلَةً تَرْضَاهَا} [البقرة 144] قَالَ «نَحْوَ مِيزَابِ الْكَعْبَةِ»
யஹ்யா பின் கம்தா (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

நான் அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரலி) அவர்களை மஸ்ஜிதுல் ஹராமில் (கஅபாவின் கூரையிலிருந்து மழைநீர் விழும் குழாயான) 'மீஸாபு'க்கு நேராக அமர்ந்திருக்கக் கண்டேன்.

அப்போது அவர்கள், "ஃபலநுவல்லியன்னக கிப்லதன் தர்ழாஹா" (நீர் விரும்புகின்ற கிப்லாவின் பக்கம் நிச்சயமாக உம்மை நாம் திருப்புவோம் - அல்குர்ஆன் 2:144) என்ற வசனத்தை ஓதினார்கள்.

(பிறகு) "கஅபாவின் மீஸாப் (அமைந்திருக்கும் திசையை) நோக்கி" என்று (அதற்கு விளக்கமாகக்) கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنْبَأَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَ مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ عَنْ أُمِّهِ أُمِّ كُلْثُومِ بِنْتِ عُقْبَةَ وَكَانَتْ مِنَ الْمُهَاجِرَاتِ الْأُوَلِ فِي قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {وَاسْتَعِينُوا بِالصَّبِرِ وَالصَّلَاةِ} [البقرة 45] قَالَتْ غُشِيَ عَلَى عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ غَشْيَةً فَظُنُّوا أَنَّهُ فَاضَ نَفْسُهُ فِيهَا فَخَرَجَتِ امْرَأَتُهُ أُمُّ كُلْثُومٍ إِلَى الْمَسْجِدِ تَسْتَعِينُ بِمَا أُمِرَتْ بِهِ مِنَ الصَّبْرِ وَالصَّلَاةِ فَلَمَّا أَفَاقَ قَالَ «أُغْشِيَ عَلَيَّ آنِفًا؟» قَالُوا نَعَمْ قَالَ صَدَقْتُمْ إِنَّهُ §جَاءَنِي مَلَكَانِ فَقَالَا انْطَلِقْ نُحَاكِمْكَ إِلَى الْعَزِيزِ الْأَمِينِ فَقَالَ مَلَكٌ آخَرُ أَرْجِعَاهُ فَإِنَّ هَذَا مِمَّنْ كَتَبْتُمْ لَهُ السَّعَادَةَ وَهُمْ فِي بُطُونِ أُمَّهَاتِهِمْ وَيَسْتَمْتُعُ بِهِ بَنُوهُ مَا شَاءَ اللَّهُ «فَعَاشَ بَعْدَ ذَلِكَ شَهْرًا ثُمَّ مَاتَ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
ஆரம்ப கால முஹாஜிர் பெண்களில் ஒருவரான உம்மு குல்சும் பின்த் உக்பா (ரலி) அவர்கள் (பின்வருமாறு) அறிவிக்கிறார்கள்:

"பொறுமையைக் கொண்டும் தொழுகையைக் கொண்டும் (இறைவனிடம்) உதவி தேடுங்கள்" (அல்குர்ஆன் 2:45) என்ற கண்ணியமிக்க அல்லாஹ்வுடைய வசனம் (அருளப்பட்டது) குறித்து அவர்கள் கூறினார்கள்: (ஒருமுறை) அப்துர் ரஹ்மான் பின் அவ்ஃப் (ரலி) அவர்கள் மயக்கமுற்றார்கள். (அந்த மயக்கம் எவ்வளவு தீவிரமாக இருந்ததென்றால்) அவர்களின் உயிர் பிரிந்துவிட்டது என்றே மக்கள் நினைத்தார்கள். எனவே, அவரது மனைவியான உம்மு குல்சும் (ரலி), தமக்கு (குர்ஆனில்) கட்டளையிடப்பட்டவாறு பொறுமை மற்றும் தொழுகையின் மூலம் (இறைவனிடம்) உதவி தேடுவதற்காகப் பள்ளிவாசலுக்குப் புறப்பட்டுச் சென்றார்கள்.

அப்துர் ரஹ்மான் (ரலி) அவர்கள் மயக்கம் தெளிந்து எழுந்ததும், "எனக்கு சற்றுமுன் மயக்கம் ஏற்பட்டதா?" என்று கேட்டார்கள். அங்கிருந்தவர்கள் "ஆம்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

அதற்கு அவர் கூறினார்: "நீங்கள் உண்மையையே கூறுகிறீர்கள். (நான் மயக்கமுற்றிருந்தபோது) என்னிடம் இரண்டு வானவர்கள் வந்து, 'புறப்படு, (அனைத்தையும்) மிகைத்தவனும் நம்பிக்கைக்குரியவனுமான (அல்லாஹ்விடம்) உன்னை விசாரணைக்காக அழைத்துச் செல்கிறோம்' என்று கூறினார்கள். அப்போது வேறொரு வானவர், 'இவரைத் திருப்பி அனுப்புங்கள்; ஏனெனில், (இவர்) தாயின் வயிற்றில் இருக்கும்போதே நற்பாக்கியம் (மகிழ்ச்சியான வாழ்வு/சுவர்க்கவாசி என) எழுதப்பட்டவர்களில் ஒருவராவார். அல்லாஹ் நாடும் காலம் வரை இவரது பிள்ளைகள் இவரால் பயனடைவார்கள்' என்று கூறினார்."

அதன் பிறகு, அவர் ஒரு மாதம் காலம் (மட்டும்) வாழ்ந்துவிட்டுப் பின்னர் மரணமடைந்தார்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنِي إِسْمَاعِيلُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ الْفَضْلِ بْنِ مُحَمَّدٍ ثنا جَدِّي ثنا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ الْوَاسِطِيُّ ثنا هُشَيْمٌ أَنْبَأَ خَالِدُ بْنُ صَفْوَانَ عَنْ زَيْدِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ جَاءَهُ نَعْيُ بَعْضِ أَهْلِهِ وَهُوَ فِي سَفَرٍ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ قَالَ فَعَلْنَا مَا أَمَرَ اللَّهُ {§اسْتَعِينُوا بِالصَّبِرِ وَالصَّلَاةِ} [البقرة 153] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (பற்றிய செய்தி) அறிவிக்கப்படுகின்றது:
அவர்கள் ஒரு பயணத்தில் இருந்தபோது, அவர்களின் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த சிலரின் மரணச் செய்தி அவர்களுக்கு எட்டியது. அப்போது அவர்கள் (வாகனத்திலிருந்து இறங்கி) இரண்டு ரக்அத்துகள் தொழுதார்கள். பின்னர், "அல்லாஹ் (எங்களுக்குக்) கட்டளையிட்டவாறே நாங்கள் செயல்பட்டோம்" என்று கூறிவிட்டு, "{இஸ்தஈனூ பிஸ்ஸப்ரி வஸ்ஸலாத்} (பொறுமையைக் கொண்டும், தொழுகையைக் கொண்டும் உதவி தேடுங்கள்) [அல்குர்ஆன் 2:153]" (என்ற வசனத்தை) ஓதினார்கள்.

(இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஸஹீஹானது; ஆயினும், இதனை இமாம் புகாரியும் முஸ்லிமும் (தங்கள் நூல்களில்) பதிவு செய்யவில்லை - ஸஹீஹ்)
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ عِيسَى الْحِيرِيُّ ثنا مُسَدَّدُ بْنُ قَطَنٍ ثنا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ ثنا جَرِيرٌ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيِّبِ عَنْ عُمَرَ قَالَ §نِعْمَ الْعِدْلَانِ وَنِعْمَ الْعِلَاوَةُ الَّذِينَ إِذَا أَصَابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ قَالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ أُولَئِكَ عَلَيْهِمْ صَلَوَاتٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَرَحْمَةٌ نِعْمَ الْعِدْلَانِ وَأُولَئِكَ هُمُ الْمُهْتَدُونَ نِعْمَ الْعِلَاوَةُ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ وَلَا أَعْلَمُ خِلَافًا بَيْنَ أَئِمَّتِنَا أَنَّ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيِّبِ أَدْرَكَ أَيَّامَ عُمَرَ وَإِنَّمَا اخْتَلَفُوا فِي سَمَاعِهِ مِنْهُ» على شرط البخاري ومسلم
உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"(ஒட்டகத்தின் இரு பக்கங்களிலும் சமமாகத் தொங்கவிடப்படும்) அந்த இரு பொதிகளும் எவ்வளவு சிறந்தவை! மேலும், (அதன் மேல் வைக்கப்படும்) அந்த கூடுதல் சுமை எவ்வளவு சிறந்தது! (அவர்கள் யாரெனில்) தங்களுக்கு ஏதேனும் ஒரு துன்பம் ஏற்படும்போது, 'இன்னா லில்லாஹி வஇன்னா இலைஹி ராஜிஊன்' (நிச்சயமாக நாங்கள் அல்லாஹ்வுக்கே உரியவர்கள்; மேலும் நிச்சயமாக நாங்கள் அவனிடமே திரும்பிச் செல்பவர்கள்) என்று கூறுவார்கள். 'அவர்கள் மீதுதான் அவர்களின் இறைவனிடமிருந்து நல்வாழ்த்துகளும் (ஆசிகளும்), நற்கிருபையும் (அருளும்) உண்டாகின்றன' - (இவ்விரண்டும்) அந்த இரு சிறந்த பொதிகளாகும். 'மேலும், அவர்களே நேர்வழி பெற்றவர்கள்' - இது (அந்த) சிறந்த கூடுதல் சுமையாகும்."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حَمْشَاذٍ ثنا بِشْرُ بْنُ مُوسَى ثنا مُحَمَّدُ بْنُ سَعِيدِ بْنِ الْأَصْبَهَانِيِّ ثنا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ إِنَّمَا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ فِي §الْأَنْصَارِ كَانُوا فِي الْجَاهِلِيَّةِ إِذَا أَحْرَمُوا لَا يَحِلُّ لَهُمْ أَنْ يَطُوفُوا بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ فَلَمَّا قَدِمْنَا ذَكَرُوا ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ ﷺ فَأَنْزَلَ اللَّهُ ذَلِكَ {إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ} [البقرة 158] «إِلَى آخِرِ الْآيَةِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ على شرط البخاري ومسلم
ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

இந்த வசனம் அன்சாரிகள் குறித்தே அருளப்பட்டது. அறியாமைக் காலத்தில் (ஜாஹிலிய்யாவில்) அவர்கள் இஹ்ராம் அணிந்தால், ஸஃபா மற்றும் மர்வாவிற்கு இடையே வலம் வருவதை (ஸஈ செய்வதை) தங்களுக்கு அனுமதிக்கப்பட்டதாகக் கருதவில்லை. நாங்கள் (மதீனாவிற்கு) வந்தபோது, இதனை அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் கூறினார்கள். அப்போது அல்லாஹ், "{இன்னஸ்-ஸஃபா வல்-மர்வத மின் ஷஆயிரில்லாஹ்}" (நிச்சயமாக ஸஃபாவும், மர்வாவும் அல்லாஹ்வின் அடையாளங்களில் உள்ளவையாகும்) [அல்-பகரா 2:158] என்ற வசனத்தை அதன் இறுதி வரை அருளினான்.

(இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்ட ஆதாரப்பூர்வமான ஹதீஸாகும்).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا أُسَيْدُ بْنُ عَاصِمٍ الْأَصْبَهَانِيُّ ثنا الْحُسَيْنُ بْنُ حَفْصٍ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ عَاصِمٍ قَالَ سَأَلْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ عَنِ §الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ قَالَ كَانَتَا مِنْ مَشَاعِرِ الْجَاهِلِيَّةِ فَلَمَّا كَانَ الْإِسْلَامُ أَمْسَكْنَا عَنْهُمَا فَأَنْزَلَ اللَّهُ {إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ} [البقرة 158] اللَّهِ فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوِ اعْتَمَرَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِمَا وَمَنْ تَطَوَّعَ خَيْرًا الْآيَةُ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
ஆஸிம் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

நான் அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்களிடம் 'ஸஃபா', 'மர்வா' (மலைகள்) பற்றிக் கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "அவை (இஸ்லாத்திற்கு முந்தைய) அறியாமைக் காலத்து (ஜாஹிலிய்யா காலத்து) வழிபாட்டுச் சின்னங்களில் உள்ளவையாக இருந்தன. இஸ்லாம் வந்தபோது, நாங்கள் அவற்றுக்கு இடையே (ஸஃயு செய்வதைத்) தவிர்த்துக் கொண்டோம். அப்போது அல்லாஹ் (பின்வரும் வசனத்தை) அருளினான்:

"நிச்சயமாக 'ஸஃபா', 'மர்வா' (ஆகிய இரு மலைகளும்) அல்லாஹ்வின் அடையாளங்களில் உள்ளவையாகும். எனவே, (அல்லாஹ்வின்) இல்லத்தை ஹஜ்ஜோ அல்லது உம்ராவோ செய்பவர் அவ்விரண்டிற்கும் இடையே சுற்றி வருவதில் (ஸஃயு செய்வதில்) அவர் மீது எந்தக் குற்றமும் இல்லை. மேலும், எவரேனும் தாமாகவே முன்வந்து நன்மையைச் செய்தால்... (நிச்சயமாக அல்லாஹ் அதனை அங்கீகரிப்பவன்)" (அல்குர்ஆன் 2:158) என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ الشَّيْبَانِيُّ بِالْكُوفَةِ ثنا أَحْمَدُ بْنُ حَازِمٍ الْغِفَارِيُّ ثنا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ ثنا عَطَاءُ بْنُ السَّائِبِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ أَتَاهُ رَجُلٌ فَقَالَ أَبْدَأُ بِالصَّفَا قَبْلَ الْمَرْوَةِ أَوْ أَبْدَأُ بِالْمَرْوَةِ قَبْلَ الصَّفَا وَأُصَلِّي قَبْلَ أَنْ أَطُوفَ أَوْ أَطُوفُ قَبْلَ أَنْ أُصَلِّيَ وَأَحْلِقُ قَبْلَ أَنْ أَذْبَحَ أَوْ أَذْبَحُ قَبْلَ أَنْ أَحْلِقَ؟ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ «خُذْ ذَاكَ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ فَإِنَّهُ أَجْدَرُ أَنْ يُحْفَظَ» قَالَ اللَّهُ تَعَالَى {إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ} [البقرة 158] «§فَالصَّفَا قَبْلَ الْمَرْوَةِ» وَقَالَ {لَا تَحْلِقُوا رُءُوسَكُمْ حَتَّى يَبْلُغَ الْهَدْيُ مَحِلَّهُ} «فَالذَّبْحُ قَبْلَ الْحَلْقِ» وَقَالَ {طَهِّرَا بَيْتِيَ لِلطَّائِفِينَ وَالْعَاكِفِينَ وَالرُّكَّعِ السُّجُودِ} [البقرة 125] «فَالطَّوَافُ قَبْلَ الصَّلَاةِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
ஒரு மனிதர் அவர்களிடம் வந்து, "நான் மர்வாவிற்கு முன்பு ஸஃபாவிலிருந்து தொடங்க வேண்டுமா அல்லது ஸஃபாவிற்கு முன்பு மர்வாவிலிருந்து தொடங்க வேண்டுமா? நான் தவாஃப் செய்வதற்கு முன்பு (தவாஃபின் இரண்டு ரக்அத்களைத்) தொழ வேண்டுமா அல்லது தொழுவதற்கு முன்பு தவாஃப் செய்ய வேண்டுமா? நான் (குர்பானியை) அறுப்பதற்கு முன்பு தலைமுடியை மழிக்க வேண்டுமா அல்லது தலைமுடியை மழிப்பதற்கு முன்பு (குர்பானியை) அறுக்க வேண்டுமா?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள், "அவற்றை அல்லாஹ்வின் வேதத்திலிருந்தே எடுத்துக்கொள்ளுங்கள்; ஏனெனில் அதுவே (மனப்பாடம் செய்து) பேணுவதற்கு மிகவும் தகுதியானது" என்று கூறிவிட்டு, (பின்வருமாறு விளக்கினார்கள்):

உன்னதமான அல்லாஹ் கூறுகிறான்:
"நிச்சயமாக ஸஃபாவும், மர்வாவும் அல்லாஹ்வின் அடையாளங்களில் உள்ளவையாகும்" (அல்குர்ஆன் 2:158).
எனவே, மர்வாவிற்கு முன்பு ஸஃபா (இருக்க வேண்டும்).

மேலும் (அல்லாஹ்) கூறுகிறான்:
"குர்பானிப் பிராணி அதற்கென உள்ள இடத்தை அடையும் வரை உங்கள் தலைமுடியை மழிக்காதீர்கள்" (அல்குர்ஆன் 2:196).
எனவே, தலைமுடியை மழிப்பதற்கு முன்பு (குர்பானியை) அறுக்க வேண்டும்.

மேலும் (அல்லாஹ்) கூறுகிறான்:
"தவாஃப் செய்பவர்களுக்காகவும், தங்கியிருந்து வழிபடுபவர்களுக்காகவும், ருகூஃ, ஸஜ்தா செய்பவர்களுக்காகவும் எனது ஆலயத்தைத் தூய்மைப்படுத்துங்கள்" (அல்குர்ஆன் 2:125).
எனவே, தொழுவதற்கு முன்பு தவாஃப் (இருக்க வேண்டும்).

(இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஸஹீஹானதாகும்; எனினும் இதனை புகாரியும் முஸ்லிமும் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا الْحَسَنُ بْنُ يَعْقُوبَ الْعَدْلُ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْوَهَّابِ ثنا جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ ثنا سُفْيَانُ بْنُ سَعِيدٍ عَنْ عَاصِمِ بْنِ كُلَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُ كَانَ رَآهُمْ §يَطُوفُونَ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ قَالَ «هَذَا مِمَّا أَوْرَثَتْكُمْ أُمُّ إِسْمَاعِيلَ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

(மக்கள்) ஸஃபா மற்றும் மர்வாவுக்கு இடையே (சஃயு செய்து) நடப்பதை அவர்கள் கண்டபோது, "இது இஸ்மாயீலின் தாய் (ஹாஜர் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்கள்) உங்களுக்கு (வாரிசுரிமையாக) விட்டுச் சென்ற (ஒரு வழிமுறை) ஆகும்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو أَحْمَدَ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ الصَّفَّارُ الْعَدْلُ ثنا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ نَصْرٍ ثنا عَمْرُو بْنُ طَلْحَةَ الْقَنَّادُ ثنا أَسْبَاطُ بْنُ نَصْرٍ عَنِ السُّدِّيِّ عَنْ أَبِي مَالِكٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ تَعَالَى {إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ} [البقرة 158] قَالَ كَانَتِ الشَّيَاطِينُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ تَعْزِفُ اللَّيْلَ أَجْمَعَ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ وَكَانَتْ فِيهَا آلِهَةٌ لَهُمْ أَصْنَامٌ فَلَمَّا جَاءَ الْإِسْلَامُ قَالَ الْمُسْلِمُونَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَا نَطُوفُ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ فَإِنَّهُ شَيْءٌ كُنَّا نَصْنَعُهُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ {§فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوِ اعْتَمَرَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِمَا} [البقرة 158] يَقُولُ لَيْسَ عَلَيْهِ إِثْمٌ وَلَكِنْ لَهُ أَجْرٌ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» على شرط مسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் கூற்றான) "{நிச்சயமாக ஸஃபாவும், மர்வாவும் அல்லாஹ்வின் அடையாளங்களில் உள்ளவையாகும்}" (அல்குர்ஆன் 2:158) என்பது குறித்துக் கூறியதாவது:

"அறியாமைக் காலத்தில் (ஜாஹிலிய்யாவில்) ஸஃபா மற்றும் மர்வா ஆகிய (மலைகளுக்கு) இடையே இரவு முழுவதும் ஷைத்தான்கள் இசை எழுப்பிக் (கூச்சலிட்டுக்) கொண்டிருப்பார்கள். மேலும், அங்கு அவர்களுக்கு (வணக்கத்திற்குரிய) சிலைகளும் இருந்தன. இஸ்லாம் வந்தபோது, முஸ்லிம்கள் (நபி (ஸல்) அவர்களிடம்), 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! நாங்கள் ஸஃபா, மர்வாவுக்கிடையே தவாஃப் (ஸயீ) செய்ய மாட்டோம். ஏனெனில், அது நாங்கள் அறியாமைக் காலத்தில் (சிலை வழிபாட்டோடு சேர்த்து) செய்து வந்த ஒரு செயலாகும்' என்று கூறினார்கள்.

அப்போது அல்லாஹ், "{எவர் (அல்லாஹ்வின்) இல்லத்தை ஹஜ்ஜோ அல்லது உம்ராவோ செய்கிறாரோ அவர் அவ்விரண்டையும் சுற்றி வருவதில் (ஸயீ செய்வதில்) அவர் மீது எவ்விதக் குற்றமுமில்லை}" (அல்குர்ஆன் 2:158) என்ற வசனத்தை அருளினான். (இதன் மூலம் அல்லாஹ்) 'அவர் மீது எந்தப் பாவமும் இல்லை; மாறாக அவருக்கு (அதற்காக) நற்கூலியே கிடைக்கும்' என்று கூறுகிறான்."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ عَفَّانَ الْعَامِرِيُّ ثنا أَبُو أُسَامَةَ ثنا طَلْحَةُ بْنُ عَمْرِو أَخْبَرَنِي عَطَاءُ بْنُ أَبِي رَبَاحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّهُ قَالَ §«لَوْلَا آيَةٌ مِنْ كِتَابِ اللَّهِ مَا أَخْبَرْتُ أَحَدًا شَيْئًا» قِيلَ وَمَا هِيَ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ؟ قَالَ آيَةُ {إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ مَا أَنْزَلْنَا مِنَ الْبَيِّنَاتِ وَالْهُدَى مِنْ بَعْدِ مَا بَيَّنَّاهُ لِلنَّاسِ فِي الْكِتَابِ أُولَئِكَ يَلْعَنُهُمُ اللَّهُ وَيَلْعَنُهُمُ اللَّاعِنُونَ إِلَّا الَّذِينَ تَابُوا وَأَصْلَحُوا وَبَيَّنُوا} [البقرة 160] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் வேதத்தில் உள்ள ஒரு வசனம் மட்டும் இல்லையென்றால், நான் யாருக்கும் எதையும் (ஹதீஸாக) அறிவித்திருக்க மாட்டேன்."

"அபூஹுரைராவே! அது என்ன (வசனம்)?" என்று (அவர்களிடம்) கேட்கப்பட்டது.

அதற்கு அவர்கள், "(அது பின்வரும்) வசனமாகும்:

'நிச்சயமாக, நாம் அருளிய தெளிவான சான்றுகளையும், நேர்வழியையும்—அதனை நாம் வேதத்தில் மனிதர்களுக்காகத் தெளிவுபடுத்திய பின்னரும்—யார் மறைக்கின்றார்களோ அவர்களை அல்லாஹ்வும் சபிக்கிறான்; (மலக்குகள் மற்றும் முஃமின்கள் போன்ற) சபிப்பவர்களும் அவர்களைச் சபிக்கிறார்கள். ஆயினும், எவர்கள் (தங்கள் தவறுக்காக) வருந்திப் பாவமன்னிப்புக் கோரி, (தங்களைச்) சீர்திருத்திக் கொண்டு, (தாங்கள் மறைத்த உண்மைகளைத்) தெளிவுபடுத்தினார்களோ அவர்களைத் தவிர (அவர்களுக்குச் சாபம் இல்லை).'" [அல்பகரா: 159-160]
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا يَحْيَى بْنُ مُحَمَّدٍ الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنْبَأَ جَرِيرٌ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ عَنْ ذَرٍّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى أَظُنُّهُ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ قَالَ §لَا تَسُبُّوا الرِّيحَ فَإِنَّهَا مِنْ نَفَسِ الرَّحْمَنِ قَوْلُهُ تَعَالَى {وَتَصْرِيفِ الرِّيَاحِ وَالسَّحَابِ الْمُسَخَّرِ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ} [البقرة 164] وَلَكِنْ قُولُوا اللَّهُمَّ إِنَّا نَسْأَلُكَ مِنْ خَيْرِ هَذِهِ الرِّيحِ وَخَيْرِ مَا فِيهَا وَخَيْرِ مَا أُرْسِلَتْ بِهِ وَنَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّهَا وَشَرِّ مَا فِيهَا وَشَرِّ مَا أُرْسِلَتْ بِهِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ وَقَدْ أُسْنِدَ مِنْ حَدِيثِ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ مِنْ غَيْرِ هَذِهِ الرِّوَايَةِ» على شرط البخاري
உபை இப்னு கஅப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"காற்றைத் திட்டாதீர்கள்; ஏனெனில், அது அளவற்ற அருளாளனின் (அர்-ரஹ்மானின்) அருட்காற்றிலிருந்து (அருளிலிருந்து/நிவாரணத்திலிருந்து) வந்ததாகும். (இது குறித்து) அல்லாஹ் (குர்ஆனில்) கூறுகிறான்:

'வானத்திற்கும் பூமிக்குமிடையே வசப்படுத்தப்பட்ட மேகங்களிலும், காற்றுகளின் சுழற்சியிலும் (அறிவுள்ள மக்களுக்குப் பல அத்தாட்சிகள் உள்ளன)' [அல்குர்ஆன் 2:164].

மாறாக, நீங்கள் (இவ்வாறு) பிரார்த்தியுங்கள்:

'யா அல்லாஹ்! இந்தக் காற்றின் நன்மையையும், இதில் உள்ளவற்றின் நன்மையையும், இது எதைக் கொண்டு அனுப்பப்பட்டுள்ளதோ அதன் நன்மையையும் உன்னிடம் நாங்கள் கேட்கிறோம். மேலும், இந்தக் காற்றின் தீமையிலிருந்தும், இதில் உள்ளவற்றின் தீமையிலிருந்தும், இது எதைக் கொண்டு அனுப்பப்பட்டுள்ளதோ அதன் தீமையிலிருந்தும் உன்னிடம் நாங்கள் பாதுகாப்புக் கோருகிறோம்'."

(இந்த ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது - ஆகும்; எனினும் அவர்கள் இதனைத் தங்களது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை. மேலும், இது புகாரியின் நிபந்தனைப்படி வேறு ஓர் அறிவிப்புத் தொடரின் மூலமாகவும் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط البخاري
أَخْبَرَنِي أَبُو الْحُسَيْنِ مُحَمَّدٌ الْقَنْطَرِيُّ بِبَغْدَادَ ثنا أَبُو قِلَابَةَ الرَّقَاشِيُّ ثنا أَبُو عَاصِمٍ ثنا عِيسَى بْنُ أَبِي عِيسَى عَنْ قَيْسِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ عَطَاءٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ تَعَالَى {§وَتَقَطَّعَتْ بِهِمُ الْأَسْبَابُ} [البقرة 166] قَالَ «الْمَوَدَّةُ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள், "{வதகத்தஅத் பிஹிமுல் அஸ்பாப் - அவர்களுக்கிடையிலான தொடர்புகள் துண்டிக்கப்பட்டுவிடும்}" (அல்குர்ஆன் 2:166) என்ற (அல்லாஹ்வின்) வசனம் குறித்துக் கூறுகையில், "(இதில் கூறப்பட்டுள்ள 'அஸ்பாப்' என்பதற்கு) 'அன்பு' (மற்றும் நேசம்) என்று பொருளாகும்" என்றார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنِي الشَّيْخُ أَبُو بَكْرٍ أَحْمَدُ بْنُ إِسْحَاقَ مِنْ أَصْلِ كِتَابِهِ ثنا مُوسَى بْنُ أَعْيَنَ ثنا عَبْدُ الْكَرِيمِ بْنُ مَالِكٍ الْجَزَرِيُّ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ أَبِي ذَرٍّ أَنَّهُ سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ عَنِ الْإِيمَانِ فَتَلَا هَذِهِ الْآيَةَ {§لَيْسَ الْبِرُّ أَنْ تُوَلُّوا وُجُوهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلَكِنَّ الْبِرَّ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخَرِ} [البقرة 177] حَتَّى فَرَغَ مِنَ الْآيَةِ قَالَ ثُمَّ سَأَلَهُ أَيْضًا فَتَلَاهَا ثُمَّ سَأَلَهُ أَيْضًا فَتَلَاهَا ثُمَّ سَأَلَهُ فَقَالَ «وَإِذَا عَمِلْتَ حَسَنَةً أَحَبَّهَا قَلْبُكَ وَإِذَا عَمِلْتَ سَيِّئَةً أَبْغَضَهَا قَلْبُكَ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ كيف وهو منقطع
அபூதர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் ஈமானைப் (இறைநம்பிக்கையைப்) பற்றிக் கேட்டார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "{லைஸல் பிர்ர அன் துவல்லூ வுஜூஹகும் கிபலல் மஷ்ரிஃகி வல்மஃக்ரிபி வலாகின்னல் பிர்ர மன் ஆமன பில்லாஹி வல்யவ்மில் ஆகிர்...}" (கிழக்கிலோ, மேற்கிலோ உங்கள் முகங்களைத் திருப்பிக் கொள்வது நன்மையல்ல. மாறாக, அல்லாஹ்வையும் இறுதி நாளையும் நம்புபவரே நன்மை செய்தவர் ஆவார்... [திருக்குர்ஆன் 2:177]) என்ற வசனத்தை அது முடியும் வரை ஓதிக்காட்டினார்கள். அந்த வசனத்தை ஓதி முடித்ததும், அபூதர் (ரலி) அவர்கள் மீண்டும் ஈமானைப் பற்றிக் கேட்டார்கள்; அப்போதும் நபி (ஸல்) அவர்கள் இதே வசனத்தை ஓதிக்காட்டினார்கள். பின்னரும் அவர் அதைப் பற்றிக் கேட்டார்; அப்போதும் அதையே ஓதிக்காட்டினார்கள். (மீண்டும்) அவர் கேட்டபோது நபி (ஸல்) அவர்கள், "நீர் ஒரு நற்செயலைச் செய்யும்போது உமது உள்ளம் அதை நேசித்தால், மேலும் நீர் ஒரு தீய செயலைச் செய்யும்போது உமது உள்ளம் அதை வெறுத்தால் (அதுவே ஈமானின் அடையாளமாகும்)" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْفَقِيهُ بِالرِّيِّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ الْفَرَجِ الْأَزْرَقُ ثنا أَبُو النَّضْرِ ثنا شُعْبَةُ عَنْ مَنْصُورٍ وَأَخْبَرَنِي أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الشَّافِعِيُّ بِبَغْدَادَ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ الْحَسَنِ ثنا أَبُو حُذَيْفَةَ ثنا سُفْيَانُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ زُبَيْدٍ عَنْ مُرَّةَ بْنِ شَرَاحِيلَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ فِي قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {وَآتَى الْمَالَ عَلَى حُبِّهِ ذَوِي الْقُرْبَى} [البقرة 177] قَالَ §«يُعْطِي الرَّجُلُ وَهُوَ صَحِيحٌ شَحِيحٌ يَأْمَلُ الْعَيْشَ وَيَخَافُ الْفَقْرَ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் (பின்வருமாறு) கூறுகிறார்கள்:

வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வின் {வ ஆதல் மால அலா ஹுப்பிஹீ தவில் குர்பா} [அல்குர்ஆன் 2:177] (பொருள்: மேலும், பொருளின் மீதுள்ள விருப்பத்திற்கு மத்தியிலும் உறவினர்களுக்கு (செல்வத்தை) வழங்குவது) என்ற வசனம் குறித்து (விளக்கமளிக்கையில்):

"ஒருவர் ஆரோக்கியமானவராகவும், (பொருளின் மீது) பேராசை கொண்டவராகவும், (நீண்ட காலம்) வாழ வேண்டும் என்று ஆசைப்படுபவராகவும், வறுமையைக் கண்டு அஞ்சக் கூடியவராகவும் இருக்கும் நிலையில் (தர்மத்தை) வழங்குவதையே (இது குறிக்கிறது)" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ الصَّفَّارُ الْعَدْلُ ثنا أَبُو نَصْرٍ أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ نَصْرٍ ثنا عَمْرُو بْنُ طَلْحَةَ الْقَنَّادُ ثنا أَسْبَاطُ بْنُ نَصْرٍ عَنِ السُّدِّيِّ عَنْ مُرَّةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ فِي قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {وَالصَّابِرِينَ فِي الْبَأْسَاءِ وَالضَّرَّاءِ} [البقرة 177] وَحِينَ الْبَأْسِ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ الْبَأْسَاءُ الْفَقْرُ وَالضَّرَّاءُ السَّقَمُ وَحِينَ الْبَأْسِ قَالَ حِينَ الْقَتْلِ
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் {வறுமையிலும், நோயிலும், போர்க்களத்திலும் பொறுமையைக் கடைப்பிடிப்பவர்கள்} [அல்குர்ஆன் 2:177] என்ற வசனம் குறித்து அப்துல்லாஹ் (பின் மஸ்வூத்) அவர்கள் விளக்கமளித்தார்கள்: 'அல்-பஃஸாஉ' (البأساء) என்பது வறுமையாகும்; 'அள்-ளர்ராஉ' (الضراء) என்பது நோயாகும்; 'ஹீனல் பஃஸ்' (حين البأس) என்பது போர்க்களத்தில் (உயிர்ப்பலி ஏற்படும்) நேரமாகும்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا أَبُو مُحَمَّدٍ جَعْفَرُ بْنُ محمد بن نُصَيْرٍ الْخُلْدِيُّ ثنا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ ثنا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ ثنا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ ثنا عَمْرُو بْنُ دِينَارٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ زَيْدٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ تَعَالَى {§فَمَنْ عُفِيَ لَهُ مِنْ أَخِيهِ شَيْءٌ} [البقرة 178] قَالَ «هُوَ الْعَمْدُ بِرِضَاءِ أَهْلِهِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ سكت عنه الذهبي في التلخيص
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (பின்வரும் குர்ஆன் வசனம் குறித்து) அறிவிக்கிறார்கள்:

"ஃபமன் உஃபிய லஹு மின் அகீஹி ஷைஉன்" (அதாவது: எவருக்குத் தனது சகோதரரால் ஏதேனும் மன்னிக்கப்படுகிறதோ - அல்பகரா: 178) என்ற (அல்லாஹ்வின்) திருவசனம் குறித்து அவர்கள் விளக்கமளிக்கையில், "(இது) அவரது (கொல்லப்பட்டவரின்) குடும்பத்தாரின் சம்மதத்துடன் (மன்னிக்கப்படும்) திட்டமிட்ட கொலையாகும்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عِيسَى ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي طَالِبٍ ثنا ابْنُ أَبِي عُمَرَ ثنا سُفْيَانُ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ تَعَالَى {وَأَدَاءٌ إِلَيْهِ بِإِحْسَانٍ} [البقرة 178] قَالَ §«يُؤَدِّي الْمَطْلُوبَ بِإِحْسَانٍ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ سكت عنه الذهبي في التلخيص
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் வசனமான) "{வ அதாஉன் இலைஹி பி இஹ்ஸான்}" (அல்பகரா: 178) (அதாவது: 'அவனிடம் அழகிய முறையில் ஒப்படைத்தல்') என்பது குறித்துக் கூறுகையில்:

"(கொலை செய்யப்பட்டவரின் வாரிசுகளால்) கோரப்பட்டதை (இரத்தப்பரிசத்தை/ஈட்டுத்தொகையை)ச் சிறந்த முறையில் (தாமதமின்றி) நிறைவேற்றுவதாகும்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ ثنا أَبُو خَالِدٍ الْأَحْمَرُ سُلَيْمَانُ بْنُ حَيَّانَ الْجَعْفَرِيُّ أَنْبَأَ حُمَيْدٌ الطَّوِيلُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ «أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ §قَضَى بِالْقِصَاصِ» عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُعلى شرط البخاري ومسلم
அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (கொலை அல்லது காயங்களுக்குப் பதிலாகச் சமமான தண்டனை வழங்கும்) பழிக்குப் பழி (கிஸாஸ்) முறைப்படி தீர்ப்பளித்தார்கள்."

(இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்ட ஆதாரப்பூர்வமான ஹதீஸாகும்; எனினும் அவர்கள் இருவரும் இதனைத் தங்களது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ الْحَافِظُ ثنا يَحْيَى بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى ثنا مُسَدَّدٌ ثنا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ يُونُسَ بْنِ عُبَيْدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُ قَامَ فَخَطَبَ النَّاسَ هَا هُنَا يَعْنِي بِالْبَصْرَةِ §فَقَرَأَ عَلَيْهِمْ سُورَةَ الْبَقَرَةِ وَبَيَّنَ مَا فِيهَا فَأَتَى عَلَى هَذِهِ الْآيَةِ {إِنْ تَرَكَ خَيْرًا الْوَصِيَّةُ لِلْوَالِدَيْنِ} [البقرة 180] قَالَ «نُسِخَتْ هَذِهِ ثُمَّ ذَكَرَ مَا بَعْدَهُ هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் (பஸராவில் இருந்தபோது) மக்களிடையே உரையாற்றுவதற்காக நின்றார்கள்.

அப்போது அவர்களுக்கு 'சூரத்துல் பகரா'வை ஓதிக் காண்பித்து, அதிலுள்ள (சட்டத்) திட்டங்களை விளக்கினார்கள். பிறகு, "அவர் ஏதேனும் செல்வத்தை விட்டுச் சென்றால், (அவரது) பெற்றோருக்கு மரண சாசனம் (வஸிய்யத்) செய்வது (கடமையாகும்)" [அல்பகரா: 180] என்ற இந்த வசனத்திற்கு வந்தபோது, "இந்த வசனம் (வாரிசுரிமைச் சட்டங்களால்) மாற்றப்பட்டுவிட்டது" என்று கூறினார்கள். பின்னர் அதற்குப் பின் வருவதைக் (வாரிசுரிமை வசனங்களைக்) குறிப்பிட்டார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنْبَأَ أَبُو خَالِدٍ الْأَحْمَرُ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ عَلِيًّا دَخَلَ عَلَى رَجُلٍ مِنْ بَنِي هَاشِمٍ وَهُوَ مَرِيضٌ يَعُودُهُ فَأَرَادَ أَنْ يُوصِيَ فَنَهَاهُ وَقَالَ إِنَّ اللَّهَ يَقُولُ {§إِنْ تَرَكَ خَيْرًا} [البقرة 180] مَالًا فَدَعْ مَالَكَ لِوَرَثَتِكَ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» فيه انقطاع
அலி (ரலி) அவர்கள் பனூ ஹாஷிம் குலத்தைச் சேர்ந்த (ஒரு) மனிதர் நோயுற்றிருந்தபோது அவரை நலம் விசாரிப்பதற்காக அவரிடம் சென்றார்கள். அப்போது அவர் (தனது சொத்து குறித்து) மரண சாசனம் (வஸிய்யத்) செய்ய நாடினார். (அப்போது) அவரை (அலி ரலி அவர்கள்) தடுத்தார்கள். மேலும், "நிச்சயமாக அல்லாஹ் (குர்ஆனில்), '{அவன் செல்வத்தை (நன்மையை) விட்டுச் சென்றால்}' (அல்-பகரா 2:180) என்று கூறுகிறான். (உமது சொத்து குறைவாக இருப்பதால்) உமது செல்வத்தை உமது வாரிசுகளுக்கே விட்டுவிடுவீராக!" என்று கூறினார்கள்.

(இந்த ஹதீஸ் புகாரி, முஸ்லிம் ஆகியோரின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்ட ஆதாரப்பூர்வமான (ஸஹீஹ்) ஹதீஸாகும். ஆயினும், அவர்கள் இதனைத் தங்களது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை. மேலும், இதன் அறிவிப்பாளர் தொடரில் துண்டிப்பு (இன்கிதா) உள்ளது).
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْحُسَيْنِ الْقَاضِي بِمَرْوَ ثنا الْحَارِثُ بْنُ أَبِي أُسَامَةَ ثنا أَبُو النَّضْرِ هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ ثنا الْمَسْعُودِيُّ حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ مُرَّةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ قَالَ أَمَّا أَحْوَالُ الصِّيَامِ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ قَدِمَ الْمَدِينَةَ فَجَعَلَ §يَصُومُ مِنْ كُلِّ شَهْرٍ ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ وَصِيَامُ يَوْمِ عَاشُورَاءَ ثُمَّ إِنَّ اللَّهَ فَرَضَ عَلَيْهِ الصِّيَامَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيَامُ كَمَا كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ} [البقرة 183] إِلَى هَذِهِ الْآيَةِ {وَعَلَى الَّذِينَ يُطِيقُونَهُ فِدْيَةٌ طَعَامُ مِسْكِينٍ} [البقرة 184] فَكَانَ مَنْ شَاءَ صَامَ وَمَنْ شَاءَ أَطْعَمَ مِسْكِينًا فَأَجْزَأَ ذَلِكَ عَنْهُ ثُمَّ إِنَّ اللَّهَ أَنْزَلَ الْآيَةَ الْأُخْرَى {شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ} [البقرة 185] إِلَى قَوْلِهِ تَعَالَى {فَمَنْ شَهِدَ مِنْكُمُ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ} [البقرة 185] فَأَثْبَتَ اللَّهُ صِيَامَهُ عَلَى الْمُقِيمِ الصَّحِيحِ وَرَخَّصَ فِيهِ لِلْمَرِيضِ وَلِلْمُسَافِرِ وَثَبَتَ الْإِطْعَامُ لِلْكَبِيرِ الَّذِي لَا يَسْتَطِيعُ الصِّيَامَ فَهَذَانِ حَوْلَانِ وَكَانُوا يَأْكُلُونَ وَيَشْرَبُونَ وَيَأْتُونَ النِّسَاءَ مَا لَمْ يَنَامُوا فَإِذَا نَامُوا امْتَنَعُوا ثُمَّ إِنَّ رَجُلًا مِنَ الْأَنْصَارِ يُقَالُ لَهُ صِرْمَةُ كَانَ يَعْمَلُ صَائِمًا حَتَّى أَمْسَى فَجَاءَ إِلَى أَهْلِهِ فَصَلَّى الْعِشَاءَ ثُمَّ نَامَ فَلَمْ يَأْكُلْ وَلَمْ يَشْرَبْ حَتَّى أَصْبَحَ فَأَصْبَحَ صَائِمًا فَأَلْقَيْتُ نَفْسِي فَنِمْتُ وَأَصْبَحَتْ صَائِمًا وَكَانَ عُمَرُ قَدْ أَصَابَ مِنَ النِّسَاءِ مِنْ جَارِيَةٍ أَوْ حُرَّةٍ بَعْدَمَا نَامَ فَأَتَى النَّبِيَّ ﷺ فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهُ فَأَنْزَلَ اللَّهُ {أُحِلَّ لَكُمْ لَيْلَةَ الصِّيَامِ الرَّفَثُ إِلَى نِسَائِكُمْ} [البقرة 187] إِلَى قَوْلِهِ {ثُمَّ أَتِمُّوا الصِّيَامَ إِلَى اللَّيْلِ} [البقرة 187] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
முஆத் பின் ஜபல் (ரலி) அவர்கள் (நோன்பு கடமையாக்கப்பட்ட விதம் குறித்துக்) கூறினார்:

நோன்பின் நிலைகளைப் பொறுத்தவரை, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மதீனாவிற்கு வந்தபோது, ஒவ்வொரு மாதமும் மூன்று நாட்களும், ஆஷூரா நாளிலும் நோன்பு நோற்று வந்தார்கள். பின்னர், அல்லாஹ் (ரமலான்) நோன்பைக் கடமையாக்கி, "ஈமான் கொண்டவர்களே! உங்களுக்கு முன் இருந்தவர்கள் மீது நோன்பு கடமையாக்கப்பட்டது போல் உங்கள் மீதும் கடமையாக்கப்பட்டுள்ளது..." (அல்குர்ஆன் 2:183) என்பது முதல், "...நோன்பு நோற்கச் சக்தியற்றவர்கள் (அதற்குப் பகரமாக) ஓர் ஏழைக்கு உணவளிக்க வேண்டும்" (அல்குர்ஆன் 2:184) என்ற வசனம் வரை அருளினான். (அக்காலத்தில்) விரும்பியவர் நோன்பு நோற்றார்; விரும்பியவர் (நோன்பிற்குப் பகரமாக) ஓர் ஏழைக்கு உணவளித்தார். அது அவருக்குப் போதுமானதாக (அனுமதிக்கப்பட்டதாக) இருந்தது.

பின்னர் அல்லாஹ், மற்றொரு வசனத்தை அருளினான்: "ரமலான் மாதம் எத்தகையதென்றால் அதில் தான் மனிதர்களுக்கு நேர்வழிகாட்டியாகவும்... குர்ஆன் அருளப்பட்டது" (அல்குர்ஆன் 2:185) என்பது முதல், "உங்களில் எவர் அந்த மாதத்தை அடைகிறாரோ அவர் அதில் நோன்பு நோற்கட்டும்" (அல்குர்ஆன் 2:185) என்ற வசனம் வரை அருளினான். இதன் மூலம், ஊரில் இருக்கும் ஆரோக்கியமானவர் மீது நோன்பை அல்லாஹ் உறுதிப்படுத்தினான் (கடமையாக்கினான்). நோயாளிக்கும் பயணியுக்கும் அதில் சலுகை அளித்தான். நோன்பு நோற்க இயலாத முதியவர்களுக்கு (ஏழைக்கு) உணவளிப்பதை உறுதிப்படுத்தினான். இவை (நோன்பு சட்டத்தின் ஆரம்பகால) இரு நிலைகளாகும்.

(அக்காலத்தில்) மக்கள் தூங்காத வரை உண்பார்கள், பருகுவார்கள், மனைவியருடன் தாம்பத்தியம் கொள்வார்கள். அவர்கள் தூங்கிவிட்டால் (மறுநாள் மாலை வரை) இவை தடுக்கப்பட்டிருந்தன. பின்னர் அன்சாரிகளில் ஸிர்மா எனப்படும் ஒருவர், நோன்பு நோற்ற நிலையில் மாலை வரை வேலை செய்துவிட்டுத் தனது குடும்பத்தாரிடம் வந்தார். இஷா தொழுதுவிட்டு (உணவருந்தும் முன்பே) உறங்கிவிட்டார். அவர் (உணவு, நீர் இன்றி) காலையில் நோன்பாளியாகவே எழுந்தார். (அவர் களைப்பால்) தன்னைத் தானே சாய்த்து உறங்கிவிட்டதால், காலையில் நோன்பாளியாகவே இருக்க வேண்டியதாயிற்று.

உமர் (ரலி) அவர்கள் (ஒருமுறை) உறங்கிய பிறகு (தமது மனைவியுடன்) தாம்பத்தியம் கொண்டுவிட்டார். பின்னர் அவர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து அது குறித்துக் கூறினார். அப்போது அல்லாஹ் (பின்வரும் வசனத்தை) அருளினான்: "நோன்பு கால இரவுகளில் நீங்கள் உங்கள் மனைவியருடன் தாம்பத்தியம் கொள்வது உங்களுக்கு அனுமதிக்கப்பட்டுள்ளது..." (அல்குர்ஆன் 2:187) என்பது முதல், "பின்னர் இரவு வரும் வரை நோன்பைப் பூர்த்தி செய்யுங்கள்" (அல்குர்ஆன் 2:187) என்ற வசனம் வரை அருளினான்.

(இது ஆதாரப்பூர்வமான அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்ட ஹதீஸாகும். ஆனால், இமாம் புகாரியும் இமாம் முஸ்லிமும் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ الْقَاسِمُ بْنُ الْقَاسِمِ السَّيَّارِيُّ وَأَبُو أَحْمَدَ بَكْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ الصَّيْرَفِيُّ الْمَرْوَزِيَّانِ قَالَا ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ هِلَالٍ ثنا عَلِيُّ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ شَقِيقٍ أَنْبَأَ الْحُسَيْنُ بْنُ وَاقِدٍ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ ذَرٍّ أَبِي عُمَرَ عَنْ عَمْرٍو عَنْ جَرِيرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْبَجَلِيِّ فِي قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ} [غافر 60] قَالَ «اعْبُدُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ»
ஜரீர் பின் அப்தில்லாஹ் அல்-பஜலீ (ரலி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் வசனம் குறித்து) அறிவிக்கிறார்கள்:

வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வின் "{உத்ஊனீ அஸ்தஜிப் லக்கும்}" (என்னை அழையுங்கள்; நான் உங்களுக்குப் பதிலளிக்கிறேன்) [சூரா ஃகாஃபிர்: 60] எனும் வசனம் குறித்து அவர்கள் (விளக்கமளிக்கையில்), "என்னை வணங்குங்கள்; நான் உங்களுக்குப் பதிலளிக்கிறேன் (என்பதே இதன் பொருளாகும்)" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الشَّافِعِيُّ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ الْحَسَنِ ثنا أَبُو حُذَيْفَةَ ثنا سُفْيَانُ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مَيْسَرَةَ عَنْ طَاوُسٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ {هُنَّ لِبَاسٌ لَكُمْ وَأَنْتُمْ لِبَاسٌ لَهُنَّ} [البقرة 187] قَالَ «§هُنَّ سَكَنٌ لَكُمْ وَأَنْتُمْ سَكَنٌ لَهُنَّ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الْبُخَارِيِّ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط البخاري
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் பின்வரும் வசனம் குறித்து) அறிவிக்கிறார்கள்:

"{அவர்கள் உங்களுக்கு ஆடையாகவும், நீங்கள் அவர்களுக்கு ஆடையாகவும் இருக்கின்றீர்கள்}" [அல்குர்ஆன் 2:187]. (இதற்கு விளக்கமாக) அவர்கள், "அவர்கள் உங்களுக்கு (மன) அமைதியாகவும், நீங்கள் அவர்களுக்கு (மன) அமைதியாகவும் இருக்கிறீர்கள்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط البخاري
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ صَالِحِ بْنِ هَانِئٍ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ أَنَسٍ الْقُرَشِيُّ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ الْمُقْرِئُ أَنْبَأَ حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ أَنْبَأَ يَزِيدُ بْنُ أَبِي حَبِيبٍ أَخْبَرَنِي أَسْلَمُ أَبُو عِمْرَانَ مَوْلَى بَنِي تُجِيبَ قَالَ كُنَّا بِالْقُسْطَنْطِينِيَّةِ وَعَلَى أَهْلِ مِصْرَ عُقْبَةُ بْنُ عَامِرٍ الْجُهَنِيُّ وَعَلَى أَهْلِ الشَّامِ فَضَالَةُ بْنُ عُبَيْدٍ الْأَنْصَارِيُّ فَخَرَجَ صَفٌّ عَظِيمٌ مِنَ الرُّومِ فَصَفَفْنَا لَهُمْ صَفًّا عَظِيمًا مِنَ الْمُسْلِمِينَ فَحَمَلَ رَجُلٌ مِنَ الْمُسْلِمِينَ عَلَى صَفِّ الرُّومِ حَتَّى دَخَلَ فِيهِمْ ثُمَّ خَرَجَ إِلَيْنَا مُقْبِلًا فَصَاحَ فِي النَّاسِ فَقَالُوا أَلْقَى بِيَدِهِ إِلَى التَّهْلُكَةِ فَقَالَ أَبُو أَيُّوبَ صَاحِبُ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّكُمْ تَتَأَوَّلُونَ هَذِهِ الْآيَةَ عَلَى هَذَا التَّأْوِيلِ وَإِنَّمَا أُنْزِلَتْ فِينَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ إِنَّا لَمَّا أَعَزَّ اللَّهُ دِينَهُ وَكَثُرَ نَاصِرِيهِ قَالَ بَعْضُنَا لِبَعْضٍ سِرًّا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ إِنَّ أَمْوَالَنَا قَدْ ضَاعَتْ فَلَوْ أَقَمْنَا فِيهَا فَأَصْلَحْنَا مِنْهَا فَرَدَّ اللَّهُ عَلَيْنَا مَا هَمَمْنَا بِهِ قَالَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {§وَأَنْفِقُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ} [البقرة 195] فَكَانَتِ التَّهْلُكَةُ فِي الْإِقَامَةِ عَلَى أَمْوَالِنَا الَّتِي أَرَدْنَا فَأُمِرْنَا بِالْغَزْوِ «فَمَا زَالَ أَبُو أَيُّوبَ غَازِيًا فِي سَبِيلِ اللَّهِ حَتَّى قَبَضَهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
அஸ்லம் அபூ இம்ரான் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நாங்கள் கான்ஸ்டான்டினோபிலில் (ரோமாபுரி நகரில்) இருந்தோம். எகிப்து படையினருக்கு உக்பா பின் ஆமிர் அல்-ஜுஹனி (ரலி) அவர்களும், ஷாம் (சிரியா) படையினருக்கு ஃபழாலா பின் உபைது அல்-அன்ஸாரி (ரலி) அவர்களும் (தளபதிகளாக) தலைமை தாங்கினர். அப்போது ரோமானியர்களிடமிருந்து ஒரு பெரிய படை (எங்களை நோக்கிப்) புறப்பட்டு வந்தது. நாங்களும் அவர்களுக்கு எதிராக முஸ்லிம்களிலிருந்து ஒரு பெரிய படையை அணிவகுத்து நின்றோம்.

அப்போது முஸ்லிம்களில் ஒருவர் ரோமானியர்களின் படைக்குள் புகுந்து, அவர்களுக்கு மத்தியில் ஊடுருவித் (தாக்கிவிட்டு), பின்னர் எங்களை நோக்கித் திரும்பி வந்தார். இதைப் பார்த்த மக்கள் சத்தமிட்டு, "அவர் தனது கைகளாலேயே தன்னை அழிவின் பக்கம் தள்ளிக்கொண்டார்!" என்று கூறினார்கள்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தோழரான அபூ அய்யூப் அல்-அன்ஸாரி (ரலி) அவர்கள் (எழுந்து) கூறினார்கள்:
"மக்களே! நீங்கள் இந்த வசனத்திற்கு இவ்வாறு (தவறாக) விளக்கம் கூறுகிறீர்கள். ஆனால், இந்த வசனம் அன்ஸாரிகளாகிய எங்களைப் பற்றியே அருளப்பட்டது. அல்லாஹ் தனது மார்க்கத்தை வலுப்படுத்தி, அதற்கு உதவுவோரின் எண்ணிக்கையை அதிகமாக்கியபோது, நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்குத் தெரியாமல் எங்களுக்குள் இரகசியமாகப் பேசிக்கொண்டோம்: 'நமது செல்வங்கள் (கவனிக்கப்படாமல்) வீணாகிவிட்டன. எனவே, நாம் (அறப்போருக்குச் செல்லாமல்) நமது செல்வங்களிலேயே தங்கியிருந்து, அவற்றைப் பராமரித்துச் சீர்படுத்திக் கொள்வோமானால் (நன்றாக இருக்கும்)' என்று கூறினோம். நாங்கள் இவ்வாறு எண்ணியதை (மறுத்து) அல்லாஹ் பின்வரும் வசனத்தை இறக்கியருளினான்:

{வ அன்ஃபிகூ ஃபீ ஸபீலில்லாஹி வலா துல்கூ பிஅய்தீக்கும் இலத் தஹ்லுகஹ்}
(பொருள்: அல்லாஹ்வின் பாதையில் செலவிடுங்கள்; உங்கள் கைகளாலேயே உங்களை அழிவின் பக்கம் தள்ளிக்கொள்ளாதீர்கள். - அல்குர்ஆன் 2:195)

ஆகவே, அந்த 'அழிவு' என்பது, நாங்கள் நினைத்தபடி (அறப்போரைக் கைவிட்டுவிட்டு) நமது செல்வங்களிலேயே தங்கியிருந்து அவற்றைப் பராமரிப்பது தான். எனவே, நாங்கள் (தொடர்ந்து) அறப்போரில் ஈடுபட வேண்டும் என கட்டளையிடப்பட்டோம்."

(அஸ்லம் அபூ இம்ரான் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:) எனவே, அல்லாஹ் அபூ அய்யூப் (ரலி) அவர்களின் உயிரைக் கைப்பற்றும் வரை அவர்கள் அல்லாஹ்வின் பாதையில் அறப்போர் செய்பவர்களாகவே இருந்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو الْحَسَنِ عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ السَّبِيعِيُّ ثنا أَحْمَدُ بْنُ حَازِمٍ الْغِفَارِيُّ ثنا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى أَنْبَأَ إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنِ الْبَرَاءِ قَالَ لَهُ رَجُلٌ يَا أَبَا عُمَارَةَ {وَلَا تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ} [البقرة 195] أَهُوَ الرَّجُلُ يَلْقَى الْعَدُوَّ فَيُقَاتِلُ حَتَّى يُقْتَلَ؟ قَالَ لَا وَلَكِنْ هُوَ §الرَّجُلُ يُذْنِبُ الذَّنْبَ فَيَقُولُ لَا يَغْفِرُ اللَّهُ لِي «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
பராஉ (ரழி) அவர்களிடம் ஒரு மனிதர், "அபூ உமாரா அவர்களே! '{வலா துல்கூ பிஅய்தீகும் இலத் தஹ்லுகதி}' (உங்கள் கைகளாலேயே உங்களை அழிவின் பக்கம் தள்ளிவிடாதீர்கள் - அல்குர்ஆன் 2:195) (என்ற வசனத்தில் கூறப்பட்டுள்ள அழிவு என்பது), ஒரு மனிதர் எதிரியைச் சந்தித்து (அஞ்சாமல்) தான் கொல்லப்படும் வரை போர் புரிவதைக் குறிக்கிறதா?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு அவர்கள், "இல்லை; மாறாக, (உண்மையான அழிவு என்பது) ஒரு மனிதர் ஒரு பாவத்தைச் செய்துவிட்டு, 'அல்லாஹ் என்னை மன்னிக்க மாட்டான்' என்று (அல்லாஹ்வின் அருளில் நம்பிக்கையிழந்து) கூறுவதாகும்" என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْحَسَنِ الْقَاضِي ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْحُسَيْنِ ثنا آدَمُ بْنُ أَبِي إِيَاسٍ ثنا شُعْبَةُ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَلَمَةَ سُئِلَ عَلِيٌّ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {§وَأَتِمُّوا الْحَجَّ وَالْعُمْرَةَ لِلَّهِ} [البقرة 196] قَالَ «أَنْ تُحْرَمَ مِنْ دُوَيْرَةِ أَهْلِكَ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
அலி (ரலி) அவர்களிடம், "{வஅதிம்முல் ஹஜ்ஜ வல்உம்ரத லில்லாஹ்} (அல்லாஹ்விற்காக ஹஜ்ஜையும் உம்ராவையும் முழுமைப்படுத்துங்கள்)" [அல்பகரா: 196] எனும் வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வின் வசனத்தைக் குறித்துக் கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், "(அதன் முழுமை என்பது) உமது குடும்பத்தாரின் இல்லத்திலிருந்தே (உமது வீட்டிலிருந்தே) நீர் இஹ்ராம் அணிவதாகும்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ الْحَافِظُ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْوَهَّابِ بْنِ حَبِيبٍ الْعَبْدِيُّ ثنا جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ أَنْبَأَ أَبُو جَعْفَرٍ الرَّازِيُّ عَنِ الرَّبِيعِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ أَبِي الْعَالِيَةِ عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ أَنَّهُ كَانَ §يَقْرَؤُهَا «فَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَصِيَامُ ثَلَاثَةِ أَيَّامٍ مُتَتَابِعَاتٍ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
உபை பின் கஅப் (ரலி) அவர்கள் (சத்தியத்திற்கான பரிகாரம் குறித்த வசனத்தை), "யார் (அடிமையை விடுவிக்கவோ அல்லது ஏழைகளுக்கு உணவளிக்கவோ/ஆடையளிக்கவோ வசதி) பெறவில்லையோ, அவர் தொடர்ந்து மூன்று நாட்கள் நோன்பு நோற்க வேண்டும்" என்று ஓதுபவர்களாக இருந்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ عَفَّانَ الْعَامِرِيُّ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ {§الْحَجُّ أَشْهُرٌ مَعْلُومَاتٌ} [البقرة 197] قَالَ «شَوَّالٌ وَذُو الْقَعْدَةِ وَعَشْرٌ مِنْ ذِي الْحِجَّةَ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் வசனமான) "{அல்ஹஜ்ஜு அஷ்ஹுருன் மஃலூமாத்} (ஹஜ்ஜுக்குரியவை குறிப்பிடப்பட்ட மாதங்களாகும்) [அல்குர்ஆன் 2:197]" என்பது குறித்துக் கூறும்போது:

"(அவை) ஷவ்வால், துல்கஅதா மற்றும் துல்ஹிஜ்ஜாவின் (முதல்) பத்து நாட்களாகும்" என்று கூறினார்கள்.

(இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி ஸஹீஹான -ஆதாரப்பூர்வமான- ஹதீஸாகும். ஆனால் அவர்கள் இருவரும் இதனைத் தமது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنْبَأَ جَرِيرٌ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ زِيَادِ بْنِ حُصَيْنٍ عَنْ أَبِي الْعَالِيَةِ قَالَ كُنْتُ أَمْشِي مَعَ ابْنِ عَبَّاسٍ وَهُوَ مُحْرِمٌ وَهُوَ يَرْتَجِزُ بِالْإِبِلِ وَهُوَ يَقُولُ «وَهُنَّ يَمْشِينَ بِنَا هَمِيسًا» قَالَ قُلْتُ أَتَرْفُثُ وَأَنْتَ مُحْرِمٌ؟ قَالَ «إِنَّمَا §الرَّفَثُ مَا رُوجِعَ بِهِ النِّسَاءُ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
அபூ அல்-ஆலியா (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

நான் இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களுடன் (மக்காவிற்கு) நடந்து சென்று கொண்டிருந்தேன். அப்போது அவர்கள் இஹ்ராம் அணிந்த நிலையில் இருந்தார்கள். மேலும், அவர்கள் ஒட்டகங்களை (உற்சாகப்படுத்தி விரைவாகச் செலுத்துவதற்காக) "வஹுன்ன யம்ஷீன பினா ஹமீஸா" (அவை மென்மையான தப்படிச் சத்தத்துடன் நம்முடன் நடக்கின்றன) என்று கவிதை பாடிக்கொண்டே வந்தார்கள்.

நான் அவர்களிடம், "நீங்கள் இஹ்ராமில் இருக்கும் நிலையில் 'ரஃபஸ்' (தவிர்க்கப்பட வேண்டிய பேச்சுகளைப்) பேசுகிறீர்களா?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள், "'ரஃபஸ்' என்பது பெண்களிடம் (தாம்பத்திய உறவு குறித்து அல்லது உணர்ச்சியைத் தூண்டும் வகையில்) பேசப்படும் பேச்சுகளை மட்டுமே குறிக்கும்" என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ الصَّغَانِيُّ ثنا يَعْلَى بْنُ عُبَيْدٍ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ §الرَّفَثُ الْجِمَاعُ وَالْفُسُوقُ مَا أُصِيبَ مِنْ مَعَاصِي اللَّهِ مِنْ صَيْدٍ وَغَيْرِهِ وَالْجِدَالُ السِّبَابُ وَالْمُنَازَعَةُ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط مسلم
இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"'ரஃபஸ்' என்பது உடலுறவைக் குறிக்கும். 'ஃபுஸூக்' என்பது (இஹ்ராம் நிலையில்) வேட்டையாடுவது மற்றும் பிற பாவங்கள் போன்ற அல்லாஹ்வுக்கு மாறுசெய்யும் செயல்களைச் செய்வதாகும். 'ஜிதால்' என்பது ஒருவரையொருவர் ஏசிக்கொள்வதும், சச்சரவு செய்துகொள்வதும் ஆகும்."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ سَلْمَانَ الْفَقِيهُ قَالَ قُرِئَ عَلَى يَحْيَى بْنِ جَعْفَرٍ وَأَنَا أَسْمَعُ ثنا حَمَّادُ بْنُ مَسْعَدَةَ ثنا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ كَانُوا فِي أَوَّلِ الْحَجِّ يَتَبَايَعُونَ بِمِنًى كَسُوقِ الْمَجَازِ وَمَوَاسِمِ الْحَجِّ فَلَمَّا نَزَلَ الْقُرْآنُ خَافُوا الْبَيْعَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {§لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَنْ تَبْتَغُوا فَضْلًا مِنْ رَبِّكُمْ} [البقرة 198] فِي مَوَاسِمِ الْحَجِّ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

(இஸ்லாத்தின்) ஆரம்பகாலத்தில் மக்கள் மினாவில், 'மஜாஸ்' சந்தையைப் போன்றும் ஹஜ்ஜின் பருவ காலங்களிலும் வியாபாரம் செய்து வந்தனர். குர்ஆன் (வணக்க வழிபாடுகள் குறித்து) அருளப்பட்டபோது, (ஹஜ்ஜின் போது) வியாபாரம் செய்வதற்கு அவர்கள் அஞ்சினார்கள். அப்போது அல்லாஹ் (அஸ்ஸவஜல்) ஹஜ்ஜின் பருவ காலங்கள் குறித்து பின்வரும் வசனத்தை அருளினான்:

{லைஸ அலைகும் ஜுனாஹுன் அன் தப்தகூ ஃபழ்லன் மின் ரப்பிகும்}
"உங்கள் இறைவனின் அருட்கொடையை (வியாபாரத்தின் மூலம்) நீங்கள் தேடிக்கொள்வது உங்கள் மீது குற்றமாகாது." [அல்குர்ஆன் 2:198]

இந்த ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி ஆதாரப்பூர்வமானது (ஸஹீஹ்), ஆயினும் அவர்கள் இதனைத் தங்களது நூல்களில் (இந்த குறிப்பிட்ட அறிவிப்பாளர் தொடருடன்) பதிவு செய்யவில்லை.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنْبَأَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَ مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ {§الْمَشْعَرُ الْحَرَامُ} [البقرة 198] «الْمُزْدَلِفَةُ كُلُّهَا» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"அல்மஷ்அருல் ஹராம்" (புனிதமான அடையாளச் சின்னம்) [அல்குர்ஆன் 2:198] என்பது முஸ்தலிஃபா (எனும் இடம்) முழுமையுமே ஆகும்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا يَحْيَى بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى ثنا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْمُبَارَكِ الْعَيْشِيُّ ثنا عَبْدُ الْوَارِثِ بْنُ سَعِيدٍ عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ قَيْسِ بْنِ مَخْرَمَةَ عَنِ الْمِسْوَرِ بْنِ مَخْرَمَةَ قَالَ خَطَبَنَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ بِعَرَفَةَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ «أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّ §أَهْلَ الشِّرْكِ وَالْأَوْثَانِ كَانُوا يَدْفَعُونَ مِنْ هَا هُنَا عِنْدَ غُرُوبِ الشَّمْسِ حِينَ تَكُونُ الشَّمْسُ عَلَى رُءُوسِ الْجِبَالِ مِثْلَ عَمَائِمِ الرِّجَالِ عَلَى رُءُوسِهَا فَهَدْيُنَا مُخَالِفٌ لِهَدْيِهِمْ وَكَانُوا يَدْفَعُونَ مِنَ الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ عِنْدَ طُلُوعِ الشَّمْسِ عَلَى رُءُوسِ الْجِبَالِ مِثْلَ عَمَائِمِ الرِّجَالِ عَلَى رُءُوسِهَا فَهَدْيُنَا مُخَالِفٌ لِهَدْيِهِمْ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
மிஸ்வர் பின் மக்ரமா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அரஃபாவில் எங்களுக்கு உரை நிகழ்த்தினார்கள். அப்போது அவர்கள் அல்லாஹ்வைப் புகழ்ந்து போற்றிவிட்டு, "இறைவாழ்த்துக்குப் பின்! இணைவைப்பாளர்களும், சிலை வணங்கிகளும் (அரஃபாவிலிருந்து) சூரியன் மறையும் (முன்னர்) நேரத்தில், அதாவது ஆண்களின் தலைகளில் உள்ள தலைப்பாகைகளைப் போன்று மலைகளின் உச்சிகளில் சூரியன் (மஞ்சள் நிறத்தில்) இருக்கும் போதே இங்கிருந்து புறப்படுவார்கள். நமது வழிகாட்டுதல் அவர்களது வழிகாட்டுதலுக்கு மாற்றமானதாகும் (நாம் சூரியன் முழுமையாக மறைந்த பின்னரே புறப்படுவோம்). மேலும், அவர்கள் மஷ்அருல் ஹராமிலிருந்து (முஸ்தலிஃபாவிலிருந்து) சூரியன் உதிக்கும் போது, அதாவது ஆண்களின் தலைகளில் உள்ள தலைப்பாகைகளைப் போன்று மலைகளின் உச்சிகளில் சூரியன் (வெளிச்சமாகத் தெரியும் போது) இருக்கும் போது புறப்படுவார்கள். நமது வழிகாட்டுதல் அவர்களது வழிகாட்டுதலுக்கு மாற்றமானதாகும் (நாம் சூரியன் உதிப்பதற்கு முன்னரே - அதிகாலைப் பொழுதில் - புறப்படுவோம்)" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ الشَّيْبَانِيُّ ثنا عَلِيُّ بْنُ الْحَسَنِ الْهِلَالِيُّ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْوَلِيدِ الْعَدَنِيُّ ثنا سُفْيَانُ عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ عُبَيْدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ أَبِيهِ السَّائِبِ قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ ﷺ يَقُولُ مَا بَيْنَ الرُّكْنِ الْيَمَانِيِّ وَالْحَجَرِ {§رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ} [البقرة 201] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
அப்துல்லாஹ் பின் அஸ்-ஸாயிப் (ரலி) அவர்கள் தமது தந்தை அஸ்-ஸாயிப் (ரலி) அவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் (கஃபாவைத் தவாஃப் செய்யும்போது) ருக்னுல் யமானிக்கும் ஹஜருல் அஸ்வதுக்கும் இடையில், "ரப்பனா ஆத்தினா ஃபித் துன்யா ஹஸனத்தவ் வஃபில் ஆகிரத்தி ஹஸனத்தவ் வகினா அதாபன் நார்" (எங்கள் இறைவா! எங்களுக்கு இவ்வுலகிலும் நன்மையைத் தந்தருள்வாயாக! மறுமையிலும் நன்மையைத் தந்தருள்வாயாக! மேலும், நரக வேதனையிலிருந்து எங்களைக் காத்தருள்வாயாக!) என்று பிரார்த்திப்பதை நான் செவியுற்றேன்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنْبَأَ جَرِيرٌ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ مُسْلِمٍ الْبَطِينِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى ابْنِ عَبَّاسٍ فَقَالَ إِنِّي أَجَرْتُ نَفْسِي مِنْ قَوْمِي عَلَى أَنْ يَحْمِلُونِي وَوَضَعْتُ لَهُمْ مِنْ أُجْرَتِي عَلَى أَنْ يَدَعُونِيَ أَحُجَّ مَعَهُمْ أَفَيُجْزِي ذَلِكَ؟ قَالَ §أَنْتَ مِنَ الَّذِينَ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {أُولَئِكَ لَهُمْ نَصِيبٌ مِمَّا كَسَبُوا وَاللَّهُ سَرِيعُ الْحِسَابِ} [البقرة 202] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
சயீத் பின் ஜுபைர் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு மனிதர் இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களிடம் வந்து, "நான் ஒரு கூட்டத்தாரிடம், அவர்கள் என்னை (தங்களது வாகனத்தில்) ஏற்றிச் செல்ல வேண்டும் என்ற நிபந்தனையின் அடிப்படையில் என்னைக் கூலிக்கு அமர்த்திக் கொண்டேன். மேலும், நான் அவர்களுடன் (சேர்ந்து) ஹஜ் செய்வதற்கு அவர்கள் என்னை அனுமதிக்க வேண்டும் என்பதற்காக எனது கூலியிலிருந்து (ஒரு பகுதியை) அவர்களுக்குக் குறைத்துக் கொடுத்தேன் (அல்லது விட்டுக் கொடுத்தேன்). இது (எனது ஹஜ்ஜாகப்) போதுமானதாகுமா?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள், "அல்லாஹ் எவர்களைப் பற்றிக் கூறுகிறானோ அவர்களில் நீயும் ஒருவன்: 'அவர்கள் சம்பாதித்தவற்றிலிருந்து அவர்களுக்குரிய (நற்)பங்கு உண்டு. மேலும், அல்லாஹ் கணக்குத் தீர்ப்பதில் மிக விரைவானவன்' (அல்குர்ஆன் 2:202)" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا الْحَسَنُ بْنُ يَعْقُوبَ الْعَدْلُ ثنا يَحْيَى بْنُ أَبِي طَالِبٍ ثنا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَنْبَأَ شُعْبَةُ عَنْ بُكَيْرٍ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَعْمَرَ الدِّيلِيُّ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ § الْحَجُّ عَرَفَةُ أَوْ عَرَفَاتٌ فَمَنْ أَدْرَكَ عَرَفَةَ قَبْلَ طُلُوعِ الْفَجْرِ فَقَدْ أَدْرَكَ الْحَجَّ وَأَيَّامُ مِنًى ثَلَاثٌ {فَمَنْ تَعَجَّلَ فِي يَوْمَيْنِ فَلَا إِثْمَ} [البقرة 203] عَلَيْهِ وَمَنْ تَأَخَّرَ فَلَا إِثْمَ عَلَيْهِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ » سكت عنه الذهبي في التلخيص
அப்துர்ரஹ்மான் பின் யஃமர் அத்-தீலீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஹஜ் என்பது (அரஃபாவில் தங்குவதே) அரஃபா (அல்லது அரஃபாத்) ஆகும். (துல்ஹஜ் 10-ஆம் நாள்) ஃபஜ்ர் (நேரம்) உதிப்பதற்கு முன்பாக (சிறிது நேரமாவது) அரஃபாவை அடைந்து கொள்பவர், நிச்சயமாக ஹஜ்ஜை (அதன் முக்கிய கடமையை) அடைந்து கொள்கிறார். மினாவின் (தங்கும்) நாட்கள் மூன்று ஆகும். 'எவர் (மினாவிலிருந்து) இரண்டு நாட்களில் விரைந்து செல்கிறாரோ அவர் மீது எவ்விதக் குற்றமுமில்லை; எவர் (மூன்றாம் நாள் வரை) தாமதிக்கிறாரோ அவர் மீதும் எவ்விதக் குற்றமுமில்லை'."
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَحْمَدُ بْنُ مِهْرَانَ ثنا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى ثنا إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ أَبِي مَيْسَرَةَ عَنْ عُمَرَ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ تَحْرِيمُ الْخَمْرِ قَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ
உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

மதுபானத்தைத் தடைசெய்யும் (சட்டம் குறித்த இறைவசனம்) அருளப்பட்டபோது, உமர் (ரலி) அவர்கள் (அல்லாஹ்விடம் பின்வருமாறு) கூறினார்கள்:
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا الْخَضِرُ بْنُ أَبَانَ الْهَاشِمِيُّ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ يُوسُفَ الْأَزْرَقُ ثنا سَعِيدُ بْنُ إِيَاسٍ الْجُرَيْرِيُّ عَنْ ثُمَامَةَ بْنِ حَزْنٍ الْقُشَيْرِيُّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ فَقَالَ «يَا أَهْلَ الْمَدِينَةِ إِنَّ اللَّهَ يُعَرِّضُ عَلَيَّ فِي الْخَمْرِ تَعْرِيضًا لَا أَدْرِي لَعَلَّهُ يُنَزِّلُ عَلَيَّ فِيهِ أَمْرًا» ثُمَّ قَامَ فَقَالَ «يَا أَهْلَ الْمَدِينَةِ إِنَّ §اللَّهَ قَدْ أَنْزَلَ تَحْرِيمَ الْخَمْرِ فَمَنْ أَدْرَكَتْهُ هَذِهِ الْآيَةُ وَعِنْدَهُ مِنْهَا شَيْءٌ فَلَا يَشْرَبْهَا وَلَا يَبِعْهَا» قَالَ فَسَكَبُوهَا فِي طُرُقِ الْمَدِينَةِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» سكت عنه الذهبي في التلخيص
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (மக்களிடையே) எழுந்து நின்று, "மதீனாவாசிகளே! நிச்சயமாக அல்லாஹ் மதுபானம் குறித்து எனக்கு (சில) குறிப்புகளை உணர்த்துகிறான்; இது குறித்து அவன் எனக்கு ஏதேனும் (புதிய) கட்டளையை இறக்கியருளுவானா என்பது எனக்குத் தெரியவில்லை" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர் (மற்றொரு முறை) எழுந்து நின்று, "மதீனாவாசிகளே! நிச்சயமாக அல்லாஹ் மதுபானத்தைத் தடை செய்து (வசனத்தை) இறக்கியருளிவிட்டான். எனவே, இந்த வசனம் எவரை வந்தடைந்தாலும், அவரிடம் அதிலிருந்து (மதுபானத்திலிருந்து) சிறிதளவு எஞ்சியிருந்தாலும், அவர் அதைக் குடிக்கக் கூடாது; அதனை விற்கவும் கூடாது" என்று கூறினார்கள்.

(இதைக் கேட்டதும்) மக்கள் அதனை (மதுபானத்தை) மதீனாவின் தெருக்களில் ஊற்றிவிட்டார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ عَفَّانَ ثنا يَحْيَى بْنُ آدَمَ ثنا إِسْرَائِيلُ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ {وَلَا تَقْرَبُوا مَالَ الْيَتِيمِ إِلَّا بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ} [الأنعام 152] عَزَلُوا أَمْوَالَهُمْ عَنْ أَمْوَالِ الْيَتَامَى فَجَعَلَ الطَّعَامُ يَفْسَدُ وَاللَّحْمُ يُنْتِنُ فَشَكَوْا ذَلِكَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ ﷺ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {§قُلْ إِصْلَاحٌ لَهُمْ خَيْرٌ وَإِنْ تُخَالِطُوهُمْ فَإِخْوَانُكُمْ} [البقرة 220] قَالَ فَخَالَطُوهُمْ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"{வலா தக்ரபூ மாலல் யதீமி இல்லா பில்லதீ ஹிய அஹ்ஸன்}" ('அனாதையின் பொருளை மிகச் சிறந்த முறையிலன்றி நீங்கள் நெருங்க வேண்டாம்' - அல்குர்ஆன் 6:152) என்ற வசனம் அருளப்பட்டபோது, (நபித்தோழர்கள்) தங்கள் செல்வங்களை அனாதைகளின் செல்வங்களிலிருந்து பிரித்து வைத்துக் கொண்டார்கள். (இதனால் அனாதைகளுக்காகத் தனியாகத் தயாரிக்கப்பட்ட) உணவு கெட்டுப்போனது; இறைச்சி அழுகிப்போனது. இதைக் குறித்து அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் முறையிட்டார்கள்.

அப்போது கண்ணியமும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ், "{குல் இஸ்லாஹுன் லஹும் கைருன் வஇன் துகாலிதூஹும் ஃபஇக்வானுகும்}" ('(அவர்களுக்குச்) சீர்திருத்தம் செய்வதே சிறந்ததாகும்; நீங்கள் அவர்களுடன் (உங்கள் உணவுகளைக்) கலந்துவிட்டால் அவர்கள் உங்களின் சகோதரர்கள் ஆவர்' - அல்குர்ஆன் 2:220) என்ற வசனத்தை அருளினான். (இதன் பின்னர்) அவர்கள் (அனாதைகளின் உணவுகளைத்) தங்கள் உணவுகளோடு சேர்த்துக் கொண்டார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ حَمْدَانَ الْجَلَّابُ ثنا هِلَالُ بْنُ الْعَلَاءِ الرَّقِّيُّ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ جَعْفَرٍ ثنا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو عَنْ زَيْدِ بْنِ أَبِي أُنَيْسَةَ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ زَائِدَةَ بْنِ عُمَيْرٍ قَالَ سَأَلْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ عَنِ الْعَزْلِ فَقَالَ إِنَّكُمْ قَدْ أَكْثَرْتُمْ فَإِنْ كَانَ قَالَ فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ شَيْئًا فَهُوَ كَمَا قَالَ وَإِنْ لَمْ يَكُنْ قَالَ فِيهِ شَيْئًا فَأَنَا أَقُولُ {نِسَاؤُكُمْ حَرْثٌ لَكُمْ فَأْتُوا حَرْثَكُمْ أَنَّى شِئْتُمْ} [البقرة 223] «§فَإِنْ شِئْتُمْ فَاعْزِلُوا وَإِنْ شِئْتُمْ فَلَا تَفْعَلُوا» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களிடம் 'அஸ்ல்' (தாம்பத்தியத்தின் போது விந்து வெளியேறுவதற்கு முன் உறுப்பை வெளியே எடுத்தல்) குறித்துக் கேட்கப்பட்டபோது, அவர்கள் கூறினார்கள்:

"நிச்சயமாக நீங்கள் இதுபற்றி அதிகமாகக் கேட்டுவிட்டீர்கள். (இது குறித்து) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஏதேனும் கூறியிருந்தால், அது அவர்கள் கூறியவாறே (சட்டமாகும்). ஒருவேளை அவர்கள் இது குறித்து (குறிப்பாக) எதுவும் கூறவில்லை எனில், நான் (குர்ஆன் வசனத்தின் அடிப்படையில்) கூறுகிறேன்: 'உங்கள் மனைவியர் உங்களின் விளைநிலங்கள் ஆவர். எனவே, உங்கள் விளைநிலங்களுக்கு நீங்கள் விரும்பியவாறு செல்லுங்கள்' (அல்குர்ஆன் 2:223). எனவே, நீங்கள் விரும்பினால் 'அஸ்ல்' செய்து கொள்ளுங்கள்; நீங்கள் விரும்பினால் அதனைச் செய்யாமல் (முழுமையாக விந்தைச் செலுத்தவும்) செய்யலாம்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو زَكَرِيَّا يَحْيَى بْنُ مُحَمَّدٍ الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنْبَأَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مُحَمَّدٍ الْمُحَارِبِيُّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ سَمِعَ أَبَانَ بْنَ صَالِحٍ يُحَدِّثُ عَنْ مُجَاهِدٍ قَالَ عَرَضَتُ الْقُرْآنَ عَلَى ابْنِ عَبَّاسٍ ثَلَاثَ عَرَضَاتٍ أُوقِفُهُ عَلَى كُلِّ آيَةٍ أَسْأَلُهُ فِيمَا نَزَلَتْ وَكَيْفَ كَانَتَ؟ فَأَتَيْتُ عَلَى قَوْلِهِ {نِسَاؤُكُمْ حَرْثٌ لَكُمْ فَأْتُوا حَرْثَكُمْ أَنَّى شِئْتُمْ} [البقرة 223] الْآيَةُ قَالَ كَانَ هَذَا الْحَيُّ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ يَشْرَحُونَ النِّسَاءَ شَرْحًا مُنْكَرًا حَيْثُ مَا لَقُوهُنَّ مُقْبِلَاتٍ وَمُدْبِرَاتٍ فَلَمَّا قَدِمُوا الْمَدِينَةَ تَزَوَّجُوا النِّسَاءَ مِنَ الْأَنْصَارِ فَأَرَادُوهُنَّ عَلَى مَا كَانُوا يَفْعَلُونَ بِالْمُهَاجِرَاتِ فَأَنْكَرْنَ ذَلِكَ فَشَكَيْنَ ذَلِكَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ ﷺ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {§نِسَاؤُكُمْ حَرْثٌ لَكُمْ فَأْتُوا حَرْثَكُمْ أَنَّى شِئْتُمْ} [البقرة 223] يَقُولُ مُقْبِلَاتٍ وَمُدْبِرَاتٍ مِنْ دُبُرِهَا بَعْدَ أَنْ يَكُونَ لِلْفَرْجِ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ وَإِنَّمَا كَانَتْ مِنْ قِبَلِ دُبُرِهَا فِي قُبُلِهَاعلى شرط مسلم
முஜாஹித் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களிடம் குர்ஆனை மூன்று முறை முழுமையாக ஓதிக்காட்டினேன். ஒவ்வொரு வசனத்திலும் அவர்களை நிறுத்தி, 'அது எதற்காக அருளப்பட்டது? எவ்வாறு அருளப்பட்டது?' என்று நான் கேட்பேன். அவ்வாறே நான், "{நிஸாஉகும் ஹர்ஸுன் லகும் ஃபஃதூ ஹர்ஸகும் அன்னா ஷிஃதும்}" (உங்கள் மனைவியர் உங்களின் விளைநிலங்கள். எனவே, உங்கள் விளைநிலங்களுக்கு நீங்கள் விரும்பியவாறு செல்லுங்கள்) (அல்குர்ஆன் 2:223) என்ற வசனத்தை அடைந்தபோது இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"முஹாஜிர்களைச் சேர்ந்த இந்தச் சமூகத்தினர், தங்களுடைய மனைவியரிடம் (முன்புறமாகவோ அல்லது) பின்புறமாகவோ (படுக்க வைத்து) தாங்கள் விரும்பியவாறு (பல்வேறு நிலைகளில்) உடலுறவு கொள்ளும் வழக்கம் உடையவர்களாக இருந்தனர். அவர்கள் மதீனாவுக்கு வந்தபோது, அன்சாரிப் பெண்களை மணமுடித்தனர். அப்போது முஹாஜிர் பெண்களிடம் தாங்கள் நடந்து கொண்ட அதே முறையை இந்தப் பெண்களிடமும் அவர்கள் நாடினார்கள். ஆனால், அன்சாரிப் பெண்கள் அதனை (அவ்வாறு செய்வது முறையற்றது எனக் கருதி) மறுத்துவிட்டனர். மேலும், இது குறித்து அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களிடம் முறையிட்டனர்.

அப்போது, மாண்பும் வல்லமையும் மிக்க அல்லாஹ், '{நிஸாஉகும் ஹர்ஸுன் லகும் ஃபஃதூ ஹர்ஸகும் அன்னா ஷிஃதும்}' (அல்குர்ஆன் 2:223) என்ற வசனத்தை அருளினான். (இதன் மூலம்) முன்புறமாகவோ அல்லது பின்புறமாகவோ (எந்த நிலையில் இருந்தாலும்), அது (விளைநிலமான) முன்புற உறுப்பில் (யோனியில்) நிகழும் வரை (அனுமதிக்கப்பட்டுள்ளது) என்று அல்லாஹ் கூறுகிறான். (அதாவது) அவளது பின்புற வழியாக (அவளது நிலையை அமைத்துக்கொண்டு) அவளது முன்புற உறுப்பிலேயே (உறவு கொள்வதையே) இது குறிக்கிறது" என்று இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
أَخْبَرَنَا الشَّيْخُ أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ أَنْبَأَ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ بْنِ الْجُنَيْدِ ثنا يَعْقُوبُ بْنُ حُمَيْدِ بْنِ كَاسِبٍ ثنا يَعْلَى بْنُ شَبِيبٍ الْمَكِّيُّ ثنا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ كَانَ الرَّجُلُ يُطَلِّقُ امْرَأَتَهُ مَا شَاءَ أَنْ يُطَلِّقَهَا وَإِنْ طَلَّقَهَا مِائَةً أَوْ أَكْثَرَ إِذَا ارْتَجَعَهَا قَبْلَ أَنْ تَنْقَضِيَ عِدَّتُهَا حَتَّى قَالَ الرَّجُلُ لِامْرَأَتِهَ وَاللَّهِ لَا أُطَلِّقُكِ فَتَبِينِي مِنِّي وَلَا آوِيكِ إِلَيَّ قَالَتْ وَكَيْفَ ذَاكَ؟ قَالَ أُطَلِّقُكِ وَكُلَّمَا هَمَّتْ عِدَّتُكِ أَنْ تَنْقَضِيَ ارْتَجَعْتُكِ ثُمَّ أُطَلِّقُكِ وَأَفْعَلُ ذَلِكَ فَشَكَتِ الْمَرْأَةُ ذَلِكَ إِلَى عَائِشَةَ فَذَكَرَتْ ذَلِكَ عَائِشَةُ لِرَسُولِ اللَّهِ ﷺ فَسَكَتَ فَلَمْ يَقُلْ شَيْئًا حَتَّى نَزَلَ الْقُرْآنُ {§الطَّلَاقُ مَرَّتَانِ فَإِمْسَاكٌ بِمَعْرُوفٍ أَوْ تَسْرِيحٌ بِإِحْسَانٍ} [البقرة 229] « » هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يَتَكَلَّمْ أَحَدٌ فِي يَعْقُوبَ بْنِ حُمَيْدٍ بِحُجَّةٍ وَنَاظَرَنِي شَيْخُنَا أَبُو أَحْمَدَ الْحَافِظُ وَذَكَرَ أَنَّ الْبُخَارِيُّ رَوَى عَنْهُ فِي الصَّحِيحِ فَقُلْتُ هَذَا يَعْقُوبُ بْنُ مُحَمَّدٍ الزُّهْرِيُّ وَثَبَتَ هُوَ عَلَى مَا قَالَ قد ضعفه غير واحد
ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
(ஆரம்ப காலத்தில்) ஒரு கணவன் தன் மனைவியை எத்தனை முறை வேண்டுமானாலும் விவாகரத்து (தலாக்) செய்யும் வழக்கம் இருந்தது. அவன் நூறு முறை அல்லது அதற்கும் மேலாக விவாகரத்து செய்தாலும், அவளது இத்தா (காத்திருப்பு) காலம் முடிவதற்குள் அவளைத் திரும்பச் சேர்த்துக் கொள்ளும் உரிமை அவனுக்கு இருந்தது. ஒருவன் தன் மனைவியிடம், "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நான் உன்னை (முழுமையாக) விவாகரத்து செய்து, நீ என்னை விட்டு நிரந்தரமாகப் பிரியவும் விடமாட்டேன்; அதேசமயம் உன்னை (மனைவியாக) என்னுடன் வாழவும் விடமாட்டேன்" என்று கூறினான். அதற்கு அந்தப் பெண், "அது எப்படி முடியும்?" என்று கேட்டார். அவன், "நான் உன்னை விவாகரத்து செய்வேன். உனது இத்தா காலம் முடிய நெருங்கும்போது, உன்னைத் திரும்பச் சேர்த்துக் கொள்வேன். பிறகு மீண்டும் உன்னை விவாகரத்து செய்வேன். இப்படியே நான் செய்து கொண்டிருப்பேன்" என்று கூறினான். அந்தப் பெண் இது குறித்து ஆயிஷா (ரலி) அவர்களிடம் முறையிட்டார். ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் இதனை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் தெரிவித்தார்கள். அப்போது, "(அனுமதிக்கப்பட்ட) தலாக் இரண்டு முறைகளே ஆகும். பின்னர் (மனைவியை) முறைப்படி தன்னுடனே நிறுத்திக் கொள்ள வேண்டும்; அல்லது அழகிய முறையில் அவளை விடுவித்து விட வேண்டும்" (அல்குர்ஆன் 2:229) என்ற குர்ஆன் வசனம் அருளப்படும் வரை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எதுவும் கூறாமல் மௌனமாக இருந்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ جَعْفَرٍ الْقَطِيعِيُّ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ حَنْبَلٍ حَدَّثَنِي أَبِي أَنْبَأَ وَكِيعٌ ثنا الْفَضْلُ بْنُ دَلْهَمٍ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ مَعْقِلِ بْنِ يَسَارٍ أَنَّ أُخْتَهُ طَلَّقَهَا زَوْجُهَا فَأَرَادَ أَنْ يُرَاجِعَهَا فَمَنَعَهَا مَعْقِلٌ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى {§وَإِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَاءَ فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَلَا تَعْضُلُوهُنَّ أَنْ يَنْكِحْنَ أَزْوَاجَهُنَّ إِذَا تَرَاضَوْا بَيْنَهُمْ بِالْمَعْرُوفِ} [البقرة 232] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» الفضل بن دلهم ضعفه ابن معين وقواه غيره
மஃகில் பின் யஸார் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அவருடைய சகோதரியை அவரது கணவர் விவாகரத்து செய்துவிட்டார். (இத்தா காலம் முடிந்த) பின்னர் அவர் அவளை மீண்டும் (மறுமணம் செய்து) மனைவியாக்கிக் கொள்ள விரும்பினார். ஆனால், மஃகில் (கோபத்தினால்) அதைத் தடுத்தார். அப்போது உயர்ந்தோனாகிய அல்லாஹ் பின்வரும் வசனத்தை அருளினான்:

"பெண்களை நீங்கள் விவாகரத்துச் செய்து, அவர்களும் தங்கள் தவணையை (இத்தாவை) நிறைவு செய்துவிட்டால், அவர்கள் தங்களுக்குள் முறையாகச் சம்மதித்துக் கொள்ளும்போது, அந்தப் பெண்கள் தம் (முன்னாள்) கணவர்களையே (மறு)திருமணம் செய்து கொள்வதை (பாதுகாவலர்களாகிய) நீங்கள் தடுக்காதீர்கள்." (அல்குர்ஆன், அல்பகரா 2:232)

"இது சரியான அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்ட ஹதீஸாகும். எனினும் இதனை (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய) இருவர் பதிவு செய்யவில்லை." (இதிலுள்ள அறிவிப்பாளர்) ஃபழ்ல் பின் தல்ஹம் என்பவரை இப்னு மயீன் பலவீனமானவர் என்றும், மற்றவர்கள் பலமானவர் என்றும் மதிப்பிட்டுள்ளனர்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ عِيسَى الْحِيرِيُّ ثنا الْحُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ وَإِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي طَالِبٍ قَالَا ثنا سَعِيدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ الْأُمَوِيُّ ثنا حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ عَنْ دَاوُدَ بْنِ أَبِي هِنْدٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ «§إِذَا حَمَلَتْهُ تِسْعَةَ أَشْهُرٍ أَرْضَعَتْهُ وَاحِدًا وَعِشْرِينَ شَهْرًا وَإِنْ حَمَلَتْهُ سِتَّةَ أَشْهُرٍ أَرْضَعَتْهُ أَرْبَعَةً وَعِشْرِينَ شَهْرًا» ثُمَّ قَرَأَ {وَحَمَلُهُ وَفِصَالُهُ ثَلَاثُونَ شَهْرًا} [الأحقاف 15] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"(ஒரு தாய் தன் குழந்தையை) ஒன்பது மாதங்கள் (கருவில்) சுமந்தால், அவள் அக்குழந்தைக்கு இருபத்தொரு மாதங்கள் பாலூட்டுவாள். அவள் அக்குழந்தையை ஆறு மாதங்கள் (மட்டும் கருவில்) சுமந்தால், அவள் அக்குழந்தைக்கு இருபத்தி நான்கு மாதங்கள் பாலூட்டுவாள்."

பின்னர் அவர்கள், "அவனைச் சுமப்பதற்கும், அவனுக்குப் பால் மறக்கச் செய்வதற்கும் (மொத்தம்) முப்பது மாதங்கள் ஆகின்றன" (அல்குர்ஆன் 46:15) என்ற வசனத்தை ஓதிக்காட்டினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْحَسَنِ الْقَاضِي ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْحُسَيْنِ ثنا آدَمُ بْنُ أَبِي إِيَاسٍ ثنا وَرْقَاءُ عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ عَنْ عَطَاءٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ §نَسَخَتْ هَذِهِ الْآيَةُ عِدَّتَهَا فِي أَهْلِهَا فَتَعْتَدُّ حَيْثُ شَاءَتْ لِقَوْلِ اللَّهِ تَعَالَى {غَيْرَ إِخْرَاجٍ} [البقرة 240] قَالَ عَطَاءٌ إِنْ شَاءَتِ اعْتَدَّتْ فِي أَهْلِهَا وَإِنْ شَاءَتْ خَرَجَتْ لِقَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {فإن خرجن فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيمَا فَعَلْنَ فِي أَنْفُسِهِنَّ} «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

இந்த வசனம், (கணவன் இறந்த பெண்) தனது (கணவனின்) குடும்பத்தாரிடம் (ஓராண்டு காலம் தங்கி) இத்தா இருக்க வேண்டும் (என்ற சட்டத்தை) மாற்றி (மன்ஸூக் செய்து) விட்டது. எனவே, அவள் தான் விரும்பிய இடத்தில் இத்தா இருந்து கொள்ளலாம். ஏனெனில், அல்லாஹ் (பின்வருமாறு) கூறுகிறான்: "{வெளியேற்றப்படாமல்}" [அல்பகரா: 240].

அதாஉ (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அவள் விரும்பினால் தனது (கணவனின்) குடும்பத்தாரிடம் இத்தா இருக்கலாம்; அவள் விரும்பினால் (அங்கிருந்து) வெளியேறிக் கொள்ளலாம். ஏனெனில், கண்ணியமும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ் (பின்வருமாறு) கூறுகிறான்: '{அவர்கள் (தாங்களாகவே) வெளியேறிவிட்டால், அவர்கள் தங்களைக் குறித்து (மார்க்கத்திற்கு உட்பட்டு) செய்யும் நியாயமான காரியங்களில் உங்கள் மீது எவ்விதக் குற்றமுமில்லை}' [அல்பகரா: 240]."

(இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரினதும் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்ட ஸஹீஹான ஹதீஸாகும். ஆயினும், இதனை அவர்கள் இருவரும் (தமது நூல்களில்) பதிவு செய்யவில்லை.)
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ الْعَدْلُ ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي طَالِبٍ ثنا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدَّوْرَقِيُّ ثنا إِسْمَاعِيلُ وَهُوَ ابْنُ عُلَيَّةَ عَنْ يُونُسَ عَنِ ابْنِ سِيرِينَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُ قَامَ فَخَطَبَ النَّاسَ هَا هُنَا §فَقَرَأَ عَلَيْهِمْ سُورَةَ الْبَقَرَةِ وَبَيَّنَ لَهُمْ مِنْهَا فَأَتَى عَلَى هَذِهِ الْآيَةِ {إِنْ تَرَكَ خَيْرًا الْوَصِيَّةُ لِلْوَالِدَيْنِ وَالْأَقْرَبِينَ} [البقرة 180] فَقَالَ «نُسِخَتْ هَذِهِ» ثُمَّ قَرَأَ حَتَّى أَتَى عَلَى هَذِهِ الْآيَةِ {وَالَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ وَيَذَرُونَ أَزْوَاجًا} [البقرة 234] إِلَى قَوْلِهِ تَعَالَى {غَيْرَ إِخْرَاجٍ} [البقرة 240] فَقَالَ «وَهَذِهِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் (மக்களிடையே) எழுந்து நின்று உரை நிகழ்த்தினார்கள். அப்போது அவர்களுக்கு 'சூரத்துல் பகரா'வை ஓதிக்காட்டி, அதிலிருந்து (அவர்களுக்குத் தேவையானவற்றை) விளக்கினார்கள்.

அவர்கள், "{இன் தரக ஃகய்ரனில் வஸிய்யத்து லில்வாலிதய்னி வல்அக்ரபீன்}" (அவர் ஏதேனும் செல்வத்தை விட்டுச் சென்றால், பெற்றோருக்கும் நெருங்கிய உறவினர்களுக்கும் முறைப்படி மரண சாசனம் செய்வது கடமையாக்கப்பட்டுள்ளது) [அல்பகரா: 180] என்ற இந்த வசனத்தை அடைந்தபோது, "இந்த (வசனத்தின் சட்டம்) மாற்றப்பட்டுவிட்டது (மன்ஸூக் ஆகிவிட்டது)" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர், அவர்கள் (தொடர்ந்து) ஓதி, "{வல்லதீன யுத்தவப்பவ்ன மின்கும் வயதரூன அஸ்வாஜன்}" (உங்களில் யாரேனும் மனைவியரை விட்டுவிட்டு மரணமடைந்தால்...) [அல்பகரா: 234] என்ற வசனத்திலிருந்து, அல்லாஹ்வின் கூற்றான "{ஃகய்ர இஃக்ராஜ்}" (அவர்களை வீட்டை விட்டு வெளியேற்றாமல் ஒரு வருட காலம் பராமரிப்பு அளிக்க வேண்டும்) [அல்பகரா: 240] என்பது வரை ஓதினார்கள். பிறகு, "இந்த (வசனத்தின் சட்டமும்) மாற்றப்பட்டுவிட்டது" என்று கூறினார்கள்.

(இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி ஆதாரப்பூர்வமான ஹதீஸாகும். ஆனால் அவர்கள் இருவரும் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حَمْشَاذَ الْعَدْلُ ثنا بِشْرُ بْنُ مُوسَى ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الزُّبَيْرِ الْحُمَيْدِيُّ ثنا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ عَطَاءٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ {وَالَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ وَيَذَرُونَ أَزْوَاجًا يَتَرَبَّصْنَ بِأَنْفُسِهِنَّ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا} [البقرة 234] «لَمْ يَقُلْ يَعْتَدِدْنَ فِي بُيُوتِهِنَّ الْمُتَوَفَّى عَنْهَا زَوْجُهَا تَعْتَدُّ حَيْثُ شَاءَتْ» على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் (பின்வரும் வசனம் குறித்துக்) கூறுகிறார்கள்:

"{உங்களில் எவரேனும் மனைவிகளை விட்டுவிட்டு மரணிப்பார்களானால், அந்த மனைவிகள் நான்கு மாதங்களும் பத்து நாட்களும் தங்களை எதிர்பார்த்து (இத்தாவிலிருந்து) இருக்க வேண்டும்}" (அல்குர்ஆன் 2:234). (இந்த வசனத்தில்) அவர்கள் தங்களது (கணவன் வாழ்ந்த) வீடுகளில்தான் இத்தாவைக் கழிக்க வேண்டும் என்று (அல்லாஹ்) கூறவில்லை. (எனவே) கணவனை இழந்த பெண் தான் விரும்பிய இடத்தில் இத்தாவைக் கழிக்கலாம்.

(இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோரின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்ட ஸஹீஹான ஹதீஸாகும்).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنِي مُكْرَمُ بْنُ أَحْمَدَ الْقَاضِي ثنا يَحْيَى بْنُ جَعْفَرِ بْنِ الزِّبْرِقَانِ ثنا أَبُو ثنا فُضَيْلُ بْنُ مَرْزُوقٍ حَدَّثَنِي شَقِيقُ بْنُ عُقْبَةَ الْعَبْدِيُّ حَدَّثَنِي الْبَرَاءُ بْنُ عَازِبٍ قَالَ §لَمَّا نَزَلَتْ «حَافِظُوا عَلَى الصَّلَوَاتِ وَصَلَاةِ الْعَصْرِ» فَقَرَأْنَاهَا عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ مَا شَاءَ أَنْ نَقْرَأَهَا ثُمَّ إِنَّ اللَّهَ نَسَخَهَا فَأَنْزَلَ {حَافِظُوا عَلَى الصَّلَوَاتِ وَالصَّلَاةِ الْوُسْطَى} [البقرة 238] فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ أَهِيَ صَلَاةُ الْعَصْرِ؟ فَقَالَ «أَخْبَرْتُكَ كَيْفَ نَزَلَتْ وَكَيْفَ نَسَخَهَا اللَّهُ وَاللَّهُ أَعْلَمُ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط مسلم
பராஉ பின் ஆஸிப் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

" 'ஹாஃபிழூ அலஸ் ஸலவாதி வஸலாதில் அஸ்ர்' (தொழுகைகளையும், அஸர் தொழுகையையும் பேணிக் கொள்ளுங்கள்) (என்ற வாசகத்துடன் கூடிய வசனம்) அருளப்பட்டபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் அல்லாஹ் நாடிய காலம் வரை நாங்கள் அதனை (அவ்வாறே) ஓதி வந்தோம். பின்னர் அல்லாஹ் அதனை மாற்றி (நஸ்க் செய்து), 'ஹாஃபிழூ அலஸ் ஸலவாதி வஸ்ஸலாதில் வுஸ்தா' (தொழுகைகளையும், நடுத்தொழுகையையும் பேணிக் கொள்ளுங்கள்) [அல்பகரா 2:238] என்ற வசனத்தை அருளினான்."

அப்போது ஒருவர் அவரிடம், "அது (அந்த நடுத்தொழுகை என்பது) அஸர் தொழுகையா?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், "அது எவ்வாறு அருளப்பட்டது என்பதையும், அல்லாஹ் அதனை எவ்வாறு மாற்றினான் என்பதையும் நான் உமக்கு அறிவித்துவிட்டேன். (உண்மை நிலையை) அல்லாஹ்வே நன்கறிந்தவன்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

(இந்த ஹதீஸ் இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைப்படி ஆதாரப்பூர்வமான -ஸஹீஹான- ஹதீஸாகும். ஆயினும் இதனை புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இரு இமாம்களும் தங்களது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنْبَأَ وَكِيعٌ ثنا سُفْيَانُ عَنْ مَيْسَرَةَ النَّهْدِيِّ عَنِ الْمِنْهَالِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ تَعَالَى {§أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ خَرَجُوا مِنْ دِيَارِهِمْ وَهُمْ أُلُوفٌ حَذَرَ الْمَوْتِ} [البقرة 243] قَالَ كَانُوا أَرْبَعَةَ آلَافٍ خَرَجُوا فِرَارًا مِنَ الطَّاعُونِ وَقَالُوا نَأْتِي أَرْضًا لَيْسَ بِهَا مَوْتٌ فَقَالَ لَهُمُ اللَّهُ مُوتُوا فَمَاتُوا فَمَرَّ بِهِمْ نَبِيٌّ فَسَأَلَ اللَّهَ أَنْ يُحْيِيَهُمْ فَأَحْيَاهُمْ فَهُمُ الَّذِينَ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {وَهُمْ أُلُوفٌ حَذَرَ الْمَوْتِ} [البقرة 243] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» ميسرة لم يرويا له
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் (பின்வரும் குர்ஆன் வசனம் குறித்து) அறிவிக்கிறார்கள்:

"{அலம் தர இலல்லதீன கரஜூ மின் தியாரிஹிம் வஹும் உலுஃபுன் ஹதரல் மவ்த்} (மரண பயத்தின் காரணமாக ஆயிரக்கணக்கானோராக இருந்த நிலையில், தங்கள் இல்லங்களை விட்டு வெளியேறியவர்களை நீர் கவனிக்கவில்லையா?)" [அல்குர்ஆன் 2:243] என்ற இறைவசனத்தின் (விளக்கமாக) அவர்கள் பின்வருமாறு கூறினார்கள்:

"அவர்கள் நான்காயிரம் பேர் ஆவர். (அக்காலத்தில் பரவிய) கொள்ளை நோயிலிருந்து (தப்பித்து) ஓடுவதற்காக அவர்கள் (தங்கள் ஊரை விட்டு) வெளியேறினர். 'மரணம் இல்லாத ஒரு பகுதிக்கு நாம் செல்வோம்' என்று அவர்கள் (தங்களுக்குள்) கூறினார்கள். அப்போது அல்லாஹ் அவர்களிடம், 'இறந்து விடுங்கள்!' என்று கூறினான்; உடனே அவர்கள் (அனைவரும்) இறந்துவிட்டனர். பின்னர் அவர்களைக் கடந்து சென்ற ஒரு நபி (அவர்களின் நிலையைக் கண்டு), அவர்களை (மீண்டும்) உயிர்ப்பிக்குமாறு அல்லாஹ்விடம் வேண்டினார். அதன்படி அல்லாஹ் அவர்களை உயிர்ப்பித்தான். அவர்களையே மாண்புமிக்க அல்லாஹ், '{வஹும் உலுஃபுன் ஹதரல் மவ்த்} (மரண பயத்தின் காரணமாக அவர்கள் ஆயிரக்கணக்கில் இருந்தனர்)' என்று (இந்த வசனத்தில்) குறிப்பிடுகிறான்."
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنْبَأَ مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ صَاحِبُ الدَّسْتُوَائِيِّ ثنا أَبِي عَنْ قَتَادَةَ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ «§مَا تَعْجَبُونَ أَنْ تَكُونَ الْخَلَّةُ لِإِبْرَاهِيمَ وَالْكَلَامُ لِمُوسَى وَالرُّؤْيَةُ لِمُحَمَّدٍ ﷺ هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الْبُخَارِيِّ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"(இறைவனின்) உற்ற தோழமை இப்ராஹீம் (அலை) அவர்களுக்கும், (இறைவனுடன்) பேசுதல் மூஸா (அலை) அவர்களுக்கும், (இறைவனைத் தரிசிக்கும்) பார்வை முஹம்மத் (ஸல்) அவர்களுக்கும் வழங்கப்பட்டிருப்பதை குறித்து நீங்கள் ஏன் ஆச்சரியப்படுகிறீர்கள்?"
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنِي عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ السَّبِيعِيُّ ثنا أَحْمَدُ بْنُ حَازِمٍ الْغِفَارِيُّ ثنا يَعْلَى بْنُ عُبَيْدٍ ثنا الْمَسْعُودِيُّ عَنْ أَبِي عَمْرٍو الشَّيْبَانِيِّ عَنْ عُبَيْدِ بْنِ الْخَشْخَاشِ عَنْ أَبِي ذَرٍّ قَالَ انْتَهَيْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ ﷺ وَهُوَ فِي الْمَسْجِدِ فَجَلَسْتُ إِلَيْهِ فَذَكَرَ فَضْلَ الصَّلَاةِ وَالصِّيَامِ وَالصَّدَقَةِ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ §فَأَيُّمَا آيَةٍ أَنْزَلَ اللَّهُ عَلَيْكَ أَعْظَمُ؟ قَالَ {اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ} [البقرة 255] وَذَكَرَ الْآيَةَ حَتَّى خَتَمَهَا «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
அபுதர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பள்ளிவாசலில் இருந்தபோது நான் அவர்களிடம் சென்று, அவர்களுக்கு அருகே அமர்ந்தேன். அப்போது அவர்கள் தொழுகை, நோன்பு மற்றும் தர்மம் ஆகியவற்றின் சிறப்புகளைப் பற்றிக் கூறினார்கள். (அப்போது) நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அல்லாஹ் உங்களுக்கு அருளிய வசனங்களிலேயே மிகவும் மகத்தான வசனம் எது?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "{அல்லாஹு லா இலாஹ இல்லா ஹுவல் ஹய்யுல் கய்யூம் (அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் வேறு யாருமில்லை; அவன் என்றென்றும் உயிருடன் இருப்பவன், அனைத்தையும் நிர்வகிப்பவன்)}" (அல்குர்ஆன் 2:255) என்று கூறினார்கள். மேலும், அந்த வசனத்தை (அதன் இறுதி) வரை அவர்கள் ஓதிக் காட்டினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ الْمَحْبُوبِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ مُعَاذٍ ثنا أَبُو عَاصِمٍ ثنا سُفْيَانُ عَنْ عَمَّارٍ الدُّهْنِيِّ عَنْ مُسْلِمٍ الْبَطِينِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ «§الْكُرْسِيُّ مَوْضِعُ قَدَمَيْهِ وَالْعَرْشُ لَا يُقْدَرُ قَدْرُهُ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

"குர்ஸி என்பது (அல்லாஹ்வின்) இரு பாதங்கள் (வைக்கப்படும்) இடமாகும். மேலும், அர்ஷின் (மகத்துவத்தின்) அளவை எவராலும் மதிப்பிட முடியாது."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَحْمَدُ بْنُ مِهْرَانَ ثنا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى أَنْبَأَ إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ نَاجِيَةَ بْنِ كَعْبٍ عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ
அலி (ரளியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: (எனது தந்தை அபூ தாலிப் மரணித்த போது, நான் நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களிடம் சென்று, "உங்களுடைய வழிகெட்ட முதிய பெரிய தந்தை இறந்துவிட்டார்" என்று கூறினேன். அதற்கு நபியவர்கள், "நீர் சென்று அவரை அடக்கம் செய்யும்" என்று கூறினார்கள்).
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا عَبْدُ الْبَاقِي بْنُ قَانِعٍ الْحَافِظُ ثنا عُبَيْدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَاتِمٍ الْعِجْلِيُّ حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي النَّضْرِ ثنا أَبِي ثنا زِيَادُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُلَاثَةَ ثنا مُوسَى بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيُّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ سَأَلَ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ فَقَالَ «يَا بَرَاءُ كَيْفَ نَفَقَتُكَ عَلَى أَهْلِكَ؟» قَالَ وَكَانَ مُوَسِّعًا عَلَى أَهْلِهِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا أَحْسِبُهَا؟ قَالَ «فَإِنَّ §نَفَقَتَكَ عَلَى أَهْلِكَ وَوَلَدِكَ وَخَادِمِكَ صَدَقَةٌ فَلَا تُتْبِعْ ذَلِكَ مَنًّا وَلَا أَذًى» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ فيه موسى بن محمد بن إبراهيم التيمي وهو متروك قاله الدارقطني
அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பராஉ பின் ஆஸிப் (ரழி) அவர்களிடம், "பராஉவே! உங்களது குடும்பத்தினருக்காக நீங்கள் எவ்வாறு செலவு செய்கிறீர்கள்?" என்று கேட்டார்கள். (பராஉ (ரழி) அவர்கள் தமது குடும்பத்தினருக்குத் தாராளமாகச் செலவு செய்யக்கூடியவராக இருந்தார்). அவர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் அதைக் கணக்கிடுவதில்லை (அதாவது, நான் எவ்வளவு செலவு செய்கிறேன் என்று கணக்கு பார்ப்பதில்லை)" என்று கூறினார்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "நிச்சயமாக, உங்கள் குடும்பத்தினர், உங்கள் குழந்தைகள் மற்றும் உங்கள் பணியாளர் ஆகியோருக்காக நீங்கள் செய்யும் செலவு ஒரு தர்மமாகும் (ஸதகாவாகும்). எனவே, (அவ்வாறு செலவு செய்த பின்) அந்த உபகாரத்தைச் சொல்லிக் காட்டவோ அல்லது (அதன் மூலம் அவர்களுக்கு) மனவேதனை அளிக்கவோ வேண்டாம்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا يَحْيَى بْنُ أَبِي طَالِبٍ ثنا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ عَطَاءٍ أَنْبَأَ هَارُونُ بْنُ مُوسَى عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُ كَانَ §يَقْرَؤُهَا (بِرِبْوَةٍ) بِكَسْرِ الرَّاءِ قَالَ وَالرِّبْوَةُ النَّشَزُ مِنَ الْأَرْضِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
அப்துல்லாஹ் பின் அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (குர்ஆனின் ஒரு வசனத்தை) ஓதும்போது, 'ரா' (ر) எழுத்திற்கு 'கஸ்ரா' (இக்காரம்) இட்டு "பி-ரிப்வா" (بِرِبْوَةٍ) என்று ஓதுபவர்களாக இருந்தார்கள். மேலும், " 'ரிப்வா' என்பது பூமியின் மேடான (உயர்ந்த) பகுதியாகும்" என்று (அதன் பொருளைக்) கூறினார்கள்.

(இது ஸஹீஹான அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்ட ஹதீஸாகும். ஆயினும், இதனை அவர்கள் இருவரும் -புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்- பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ الصَّغَانِيُّ ثنا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ سَمِعْتُ ابْنَ أَبِي مُلَيْكَةَ يُخْبِرُ عَنْ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ أَنَّهُ سَمِعَهُ يَقُولُ سَأَلَ عُمَرُ أَصْحَابَ النَّبِيِّ ﷺ قَالَ فَفِيمَ تَرَوْنَ أُنْزِلَتْ {أَيَوَدُّ أَحَدُكُمْ أَنْ تَكُونَ لَهُ جَنَّةٌ} [البقرة 266] ؟ فَقَالُوا اللَّهُ أَعْلَمُ فَغَضِبَ فَقَالَ قُولُوا نَعْلَمُ أَوْ لَا نَعْلَمُ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فِي نَفْسِي مِنْهَا شَيْءٌ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ فَقَالَ عُمَرُ «قُلْ يَا ابْنَ أَخِي وَلَا تَحْقِرْ نَفْسَكَ» قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ ضُرِبَتْ مَثَلًا لِعَمَلٍ فَقَالَ عُمَرُ «أَيُّ عَمَلٍ؟» فَقَالَ لِعَمَلٍ فَقَالَ عُمَرُ «§رَجُلٌ غَنِيٌّ يَعْمَلُ الْحَسَنَاتِ ثُمَّ بَعَثَ اللَّهُ لَهُ الشَّيَاطِينَ فَعَمِلَ بِالْمَعَاصِي حَتَّى أَغْرَقَ أَعْمَالَهُ كُلَّهَا» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
உமர் (ரலி) அவர்கள் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களிடம், "{உங்களில் எவராவது ஒருவர் தமக்கு ஒரு பேரீச்சை மற்றும் திராட்சைத் தோட்டம் இருக்க வேண்டும் என விரும்புவாரா...} [அல்பகரா: 266] என்ற வசனம் எதைப் பற்றி அருளப்பட்டது என நீங்கள் கருதுகிறீர்கள்?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ்வே நன்கு அறிந்தவன்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

(அதைக் கேட்ட) உமர் (ரலி) அவர்கள் கோபமடைந்து, "(ஒன்று) 'எங்களுக்குத் தெரியும்' என்று சொல்லுங்கள்; அல்லது 'எங்களுக்குத் தெரியாது' என்று சொல்லுங்கள்" என்றார்கள்.

அப்போது இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள், "அமீருல் முஃமினீன் (இறைநம்பிக்கையாளர்களின் தலைவரே)! இது குறித்து என் மனதில் ஒரு கருத்து உள்ளது" என்றார்கள்.

அதற்கு உமர் (ரலி) அவர்கள், "என் சகோதரரின் மகனே! (அதைச்) சொல்லுங்கள். உங்களை நீங்களே குறைத்து மதிப்பிடாதீர்கள்" என்றார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள், "இது ஒரு (மனிதனின்) செயலுக்காகக் கூறப்பட்ட உதாரணமாகும்" என்றார்கள்.

உமர் (ரலி) அவர்கள், "எந்தச் செயலுக்கு?" என்று கேட்டார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள், "ஒரு (குறிப்பிட்ட) செயலுக்கு(த் தான்)" என்று கூறினார்கள்.

அப்போது உமர் (ரலி) அவர்கள் (அதனை விளக்கி), "ஒரு செல்வந்தர் நற்செயல்களைச் செய்து வருகிறார்; பின்னர் அல்லாஹ் அவருக்கு ஷைத்தான்களை (அவன் மீது சாட்டி) அனுப்புகிறான்; அதனால் அவர் பாவங்களைச் செய்து, இறுதியில் தனது நற்செயல்கள் அனைத்தையும் (அப்பாவங்களால்) மூழ்கடித்து/அழித்து விடுகிறார் (என்பதே அதற்கான உதாரணமாகும்)" என்று கூறினார்கள்.

(இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோரின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்ட ஆதாரப்பூர்வமான ஹதீஸ் ஆகும். ஆயினும், அவர்கள் இதனைத் தமது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை.)
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا بَكْرُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَمْدَانَ الصَّيْرَفِيُّ بِمَرْوَ ثنا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ الْفَضْلِ الْبَلْخِيُّ ثنا قَبِيصَةُ بْنُ عُقْبَةَ ثنا سُفْيَانُ عَنْ هَارُونَ بْنِ عَنْتَرَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {إِعْصَارٌ فِيهِ نَارٌ} [البقرة 266] قَالَ §«رِيحٌ فِيهَا سَمُومٌ شَدِيدٌ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள், வல்லமையும் மாண்புமிகும் அல்லாஹ்வின் வசனமான {நெருப்புடன் கூடிய சூறாவளி} (அல்குர்ஆன் 2:266) என்பது குறித்து (விளக்கமளிக்கும்போது):

"(அது) கடுமையான வெப்பம் (அல்லது நச்சுத்தன்மை) கொண்ட ஒரு காற்றாகும்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ سَهْلِ بْنِ حَمْدَوَيْهِ الْفَقِيهُ بِبُخَارَى ثنا قَيْسُ بْنُ أُنَيْفٍ ثنا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ ثنا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَابِرٍ قَالَ أَمَرَ النَّبِيُّ ﷺ بِزَكَاةِ الْفِطْرِ بِصَاعٍ مِنْ تَمْرٍ فَجَاءَ رَجُلٌ بِتَمْرٍ رَدِيءٍ فَقَالَ النَّبِيُّ ﷺ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ رَوَاحَةَ «§لَا تَخْرُصْ هَذَا التَّمْرَ» فَنَزَلَ الْقُرْآنُ {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَنْفِقُوا مِنْ طَيِّبَاتِ مَا كَسَبْتُمْ وَمِمَّا أَخْرَجْنَا لَكُمْ مِنَ الْأَرْضِ وَلَا تَيَمَّمُوا الْخَبِيثَ مِنْهُ تُنْفِقُونَ} [البقرة 267] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» على شرط مسلم
ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் (நோன்புப் பெருநாள் தர்மமான) ஜகாத்துல் ஃபித்ரை ஒரு 'ஸாஉ' (அளவு) பேரீச்சம்பழமாக வழங்குமாறு கட்டளையிட்டார்கள். அப்போது ஒரு மனிதர் தரம் குறைந்த (மட்டமான) பேரீச்சம்பழங்களைக் கொண்டு வந்தார். எனவே, நபி (ஸல்) அவர்கள் (மதிப்பீடு செய்யும் பணியிலிருந்த) அப்துல்லாஹ் பின் ரவாஹா (ரலி) அவர்களிடம், "இந்தப் பேரீச்சம்பழங்களை (ஜகாத் கணக்கில்) மதிப்பிட வேண்டாம்" என்று கூறினார்கள். அப்போது பின்வரும் குர்ஆன் வசனம் அருளப்பட்டது:

"நம்பிக்கை கொண்டோரே! நீங்கள் சம்பாதித்தவற்றிலிருந்தும், பூமியிலிருந்து நாம் உங்களுக்கு வெளிப்படுத்தியவற்றிலிருந்தும் தூய்மையான (நல்ல)வற்றையே செலவிடுங்கள். (அவற்றில்) மட்டமானவற்றைச் செலவிட நாடாதீர்கள்..." (அல்குர்ஆன் 2:267).

(இது இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனையின்படி ஆதாரப்பூர்வமான 'ஸஹீஹ்' ஹதீஸாகும். ஆயினும், அவர்கள் இருவர் (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்) இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
حَدَّثَنِي أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ مُحَمَّدُ بْنُ مَحْمُودٍ الْحَافِظُ ثنا حَمَّادُ بْنُ أَحْمَدَ الْقَاضِي ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ الْحَسَنِ بْنِ شَقِيقٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبِيَ يَقُولُ أَنْبَأَ أَبُو حَمْزَةَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ الصَّائِغِ عَنْ حَمَّادٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنِ الْأَسْوَدِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «إِنَّ §أَوْلَادَكُمْ هِبَةُ اللَّهِ لَكُمْ يَهَبُ لِمَنْ يَشَاءُ إِنَاثًا وَيَهَبُ لِمَنْ يَشَاءُ الذُّكُورَ فَهُمْ وَأَمْوَالُهُمْ لَكُمْ إِذَا احْتَجْتُمْ إِلَيْهَا» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ هَكَذَا إِنَّمَا اتَّفَقَا عَلَى حَدِيثِ عَائِشَةَ «أَطْيَبُ مَا أَكَلَ الرَّجُلُ مِنْ كَسْبِهِ وَوَلَدُهُ مِنْ كَسْبِهِ» على شرط البخاري ومسلم
ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நிச்சயமாக உங்களுடைய குழந்தைகள், அல்லாஹ் உங்களுக்கு வழங்கிய அன்பளிப்பாகும் (அருட்கொடையாகும்). அவன் நாடியவர்களுக்குப் பெண் குழந்தைகளையும், தான் நாடியவர்களுக்கு ஆண் குழந்தைகளையும் வழங்குகிறான். எனவே, உங்களுக்குத் தேவை ஏற்படும்போது, அவர்களும் அவர்களின் செல்வங்களும் உங்களுக்குரியதேயாகும்."

இந்த ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் (ஷைகைன்) ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி ஆதாரப்பூர்வமானதாகும் (ஸஹீஹ்). எனினும் அவர்கள் இதனை இவ்வாறாகப் பதிவு செய்யவில்லை. மாறாக, புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் நிபந்தனைகளின்படி ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவித்த, "ஒருவர் உண்ணும் உணவில் மிகவும் தூய்மையானது அவர் தனது சொந்த உழைப்பிலிருந்து உண்பதேயாகும்; அவருடைய குழந்தையும் (அவரது உழைப்பின் பயனாக இருப்பதால் அவரும்) அவரது உழைப்பைச் சேர்ந்ததே" என்ற ஹதீஸையே அவர்கள் இருவரும் ஒருமனதாகப் பதிவு செய்துள்ளனர்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا الشَّيْخُ أَبُو بَكْرٍ أَحْمَدُ بْنُ إِسْحَاقَ الْفَقِيهُ أَنْبَأَ مُحَمَّدُ بْنُ غَالِبٍ الضَّبِّيُّ وَمُحَمَّدُ بْنُ سِنَانٍ قَالَا ثنا سَعِيدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْوَاسِطِيُّ ثنا عَبَّادٌ وَهُوَ ابْنُ الْعَوَّامِ عَنْ سُفْيَانَ بْنِ حُسَيْنٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ بْنِ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ أَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ بِصَدَقَةٍ فَجَاءَ رَجُلٌ مِنْ هَذَا السَّحْلِ قَالَ سُفْيَانُ يَعْنِي الشِّيصَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «مَنْ جَاءَ بِهَذَا؟» وَكَانَ لَا يَجِيءُ أَحَدٌ بِشَيْءٍ إِلَّا نُسِبَ إِلَى الَّذِي جَاءَ بِهِ فَنَزَلَتْ {وَلَا تَيَمَّمُوا الْخَبِيثَ مِنْهُ تُنْفِقُونَ وَلَسْتُمْ بِآخِذِيهِ إِلَّا أَنْ تُغْمِضُوا فِيهِ} [البقرة 267] وَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ ﷺ عَنْ لَوْنَيْنِ مِنَ التَّمْرِ أَنْ يُؤْخَذَا فِي الصَّدَقَةِ الْجُعْرُورِ وَلَوْنِ الْحُبَيْقِ قَالَ الزُّهْرِيُّ «وَاللَّوْنَيْنِ مِنْ تَمْرِ الْمَدِينَةِ» تَابَعَهُ سُلَيْمَانُ بْنُ كَثِيرٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ
ஸஹ்ல் பின் ஹுனைஃப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தர்மம் (ஸதகா) வழங்குமாறு உத்தரவிட்டார்கள். அப்போது ஒருவர் 'ஸஹ்ல்' (எனும் தரம் குறைந்த) பேரீச்சையைக் கொண்டு வந்தார். (அறிவிப்பாளர்களில் ஒருவரான) சுஃப்யான் (ரஹ்) அவர்கள், "இதன் பொருள் 'ஷீஸ்' (எனும் கருவுறாத, சதைப்பற்றற்ற மட்டமான பேரீச்சை) ஆகும்" என்று விளக்கமளித்தார். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "இதைக் கொண்டு வந்தது யார்?" என்று கேட்டார்கள். (அக்காலத்தில்) எவரேனும் ஏதேனும் ஒரு பொருளை (தர்மமாகக்) கொண்டு வந்தால், அது அதைக் கொண்டு வந்தவரோடு இணைத்தே (அடையாளப்படுத்தி) அறியப்படும் (வழக்கம் இருந்தது). அப்போது (பின்வரும் குர்ஆன் வசனம்) அருளப்பட்டது:

"(தர்மம் செய்வதற்காக) மட்டமானதைத் தேடாதீர்கள்; (அத்தகைய பொருளை உங்களுக்கு யாரேனும் கொடுத்தால்) நீங்கள் (அலட்சியமாக அல்லது வெறுப்புடன்) கண்ணை மூடிக்கொண்டே தவிர அதனை வாங்க மாட்டீர்கள்." (அல்குர்ஆன் 2:267).

மேலும், 'ஜுஃரூர்' மற்றும் 'லவ்னுல் ஹுபைக்' ஆகிய இரண்டு வகையான (தரம் குறைந்த) பேரீச்சைகளைத் தர்மமாகப் பெறுவதை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தடை செய்தார்கள்.

(இமாம்) ஸுஹ்ரீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "இந்த இரண்டு வகைகளும் மதீனாவின் (தரம் குறைந்த) பேரீச்சைகளாகும்." (இதனை இமாம் ஸுஹ்ரீயிடமிருந்து சுலைமான் பின் கஸீர் என்பவரும் வழிமொழிந்துள்ளார்).
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَاهُ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ الْحَافِظُ ثنا يَحْيَى بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى الشَّهِيدُ وَالسَّرِيُّ بْنُ خُزَيْمَةَ قَالَا ثنا أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ ثنا سُلَيْمَانُ بْنُ كَثِيرٍ ثنا الزُّهْرِيُّ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ بْنِ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ عَنْ أَبِيهِ «أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ §نَهَى عَنْ لَوْنَيْنِ مِنَ التَّمْرِ الْجُعْرُورِ وَلَوْنِ الْحُبَيْقِ» قَالَ وَكَانَ نَاسٌ يَتَيَمَّمُونَ شَرَّ ثِمَارِهِمْ فَيُخْرِجُونَهَا فِي الصَّدَقَةِ فَنُهُوا عَنْ لَوْنَيْنِ مِنَ التَّمْرِ وَنَزَلَتْ {وَلَا تَيَمَّمُوا الْخَبِيثَ مِنْهُ تُنْفِقُونَ} [البقرة 267] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
ஸஹ்ல் பின் ஹுனைஃப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் 'ஜுஅரூர்' மற்றும் 'ஹுபைக்' ஆகிய இரண்டு வகையான (தரம் குறைந்த) பேரீச்சம்பழங்களை (தர்மமாக வழங்குவதைத்) தடை செய்தார்கள். (அக்காலத்தில்) மக்கள் தங்களின் பழங்களில் மிக மோசமானவற்றைத் தேர்ந்தெடுத்து, அவற்றை ஸதகாவாக (தர்மமாக) வழங்கி வந்தனர். எனவே, இவ்விரண்டு வகையான பேரீச்சம்பழங்களையும் (தர்மம் செய்வதிலிருந்து) அவர்கள் தடுக்கப்பட்டனர். அப்போது, "அவற்றில் தரம் குறைந்தவற்றைத் தேர்ந்தெடுத்து (தர்மமாகச்) செலவிடாதீர்கள்" (அல்குர்ஆன் 2:267) எனும் வசனம் அருளப்பட்டது.

(இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி அமைந்த ஸஹீஹான - ஆதாரப்பூர்வமான - ஹதீஸாகும்; ஆனால் அவர்கள் இதனைத் தங்களது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
ثَنَا أَبُو عَاصِمٍ النَّبِيلُ ثنا عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنِي صَالِحُ بْنُ أَبِي عَرِيبٍ عَنْ كَثِيرِ بْنِ مُرَّةَ عَنْ عَوْفِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ وَمَعَهُ عَصًا فَإِذَا أَقْنَاءٌ مُعَلَّقَةٌ فِي الْمَسْجِدِ قِنْوٌ مِنْهَا حَشَفٌ فَطَعَنَ فِي ذَلِكَ الْقِنْوِ وَقَالَ «§مَا يَضُرُّ صَاحِبَ هَذِهِ لَوْ تَصَدَّقَ أَطْيَبَ مِنْ هَذِهِ إِنَّ صَاحِبَ هَذِهِ لِيَأْكُلُ الْحَشَفَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ» ثُمَّ قَالَ «وَاللَّهِ لَيَدَعَنَّهَا مُذَلَّلَةً أَرْبَعِينَ عَامًا لِلْعَوَافِي» ثُمَّ قَالَ «أَتَدْرُونَ مَا الْعَوَافِي» قَالُوا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ «الطَّيْرُ وَالسِّبَاعُ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ صحيح
அவ்ஃப் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தம் கையில் ஒரு கைத்தடியுடன் (பள்ளிவாசலுக்கு) வந்தார்கள். அப்போது பள்ளிவாசலில் பேரீச்சங்குலைகள் தொங்கவிடப்பட்டிருந்தன. அவற்றில் ஒரு குலையில் சுருங்கிய (தரமற்ற) பேரீச்சம்பழங்கள் இருந்தன. அந்தப் பேரீச்சங்குலையைத் தமது கைத்தடியால் குத்தியவாறு, "இதற்குச் சொந்தக்காரர் இதைவிடச் சிறந்ததைத் தர்மம் செய்திருந்தால் அவருக்கு என்ன நஷ்டம் ஏற்பட்டிருக்கும்? நிச்சயமாக, இதற்குச் சொந்தக்காரர் மறுமை நாளில் (இதேபோன்று) சுருங்கிய தரமற்ற பேரீச்சம்பழங்களையே உண்பார்" என்று கூறினார்கள்.
பின்னர், "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நாற்பது ஆண்டுகள் 'அவாஃபீ'க்காக இது (மதீனா நகரம் மக்கள் யாருமின்றி) விடப்படும்" என்று கூறினார்கள்.
பின்னர், "'அவாஃபீ' என்றால் என்னவென்று உங்களுக்குத் தெரியுமா?" என்று கேட்டார்கள்.
அதற்கு மக்கள், "அல்லாஹ்வும் அவனது தூதருமே நன்கறிந்தவர்கள்" என்றனர்.
"பறவைகளும் கொடிய விலங்குகளுமே (அவாஃபீ ஆகும்)" என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ إِسْحَاقَ الصَّفَّارُ الْعَدْلُ ثنا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ نَصْرٍ ثنا عَمْرُو بْنُ طَلْحَةَ الْقَنَّادُ ثنا أَسْبَاطُ بْنُ نَصْرٍ عَنِ السُّدِّيِّ عَنْ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ فِي قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {وَمِمَّا أَخْرَجْنَا لَكُمْ مِنَ الْأَرْضِ وَلَا تَيَمَّمُوا الْخَبِيثَ مِنْهُ تُنْفِقُونَ} [البقرة 267] قَالَ نَزَلَتْ فِي الْأَنْصَارِ كَانَتِ الْأَنْصَارُ تُخْرِجُ إِذَا كَانَ جُذَاذُ النَّخْلِ مِنْ حِيطَانِهَا أَفْنَاءَ الْبُسْرِ فَيُعَلِّقُونَهُ عَلَى حَدِّ رَأْسِ أُسْطُوَانَتَيْنِ فِي مَسْجِدِ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ فَيَأْكُلُ مِنْهُ فُقَرَاءُ الْمُهَاجِرِينَ فَيَعْمِدُ أَحَدُهُمْ فَيُدْخِلُ قِنْوَ الْحَشَفِ يَظُنُّ أَنَّهُ جَائِزٌ فِي كَثْرَةِ مَا يُوضَعُ مِنَ الْأَقْنَاءِ فَنَزَلَ فِيمَنْ فَعَلَ ذَلِكَ {وَلَا تَيَمَّمُوا الْخَبِيثَ مِنْهُ تُنْفِقُونَ وَلَسْتُمْ بِآخِذِيهِ إِلَّا أَنْ تُغْمِضُوا فِيهِ} [البقرة 267] يَقُولُ لَوْ أُهْدِيَ لَكُمْ لَمْ تَقْبَلُوهُ إِلَّا عَلَى اسْتِحْيَاءٍ مِنْ صَاحِبِهِ غَيْظًا أَنَّهُ بَعَثَ إِلَيْكَ بِمَا لَمْ يَكُنْ لَهُ فِيهِ حَاجَةٌ {وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ غَنِيٌّ} [البقرة 267] عَنْ صَدَقَاتِكُمْ {حَمِيدٌ} [البقرة 267]
பராஉ பின் ஆஸிப் (ரழி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் பின்வரும் வசனம் குறித்து) கூறுகிறார்கள்:
அல்லாஹ் அஸ்ஸவஜல்லவின் "{வமிம்மா அக்ரஜ்னா லகும் மினல் அர்ளி வலா தயம்முமுல் கபீஸ மின்ஹு துன்ஃபிகூன்}" (பூமியிலிருந்து உங்களுக்கு நாம் வெளிப்படுத்தியவற்றிலிருந்தும் நல்வழியில் செலவிடுங்கள்; அதிலிருந்து தரம் குறைந்ததைச் செலவிட நாடாதீர்கள்) [அல்குர்ஆன் 2:267] என்ற வசனம் அன்சாரிகள் தொடர்பாக இறங்கியது.

பேரீச்ச மரங்களின் அறுவடை காலத்தில், அன்சாரிகள் தங்களது தோட்டங்களிலிருந்து பழுக்கத் துவங்கிய பேரீச்சங் குலைகளைக் கொண்டு வந்து, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் பள்ளிவாசலில் உள்ள இரண்டு தூண்களுக்கு இடையே (கயிற்றில்) தொங்கவிடுவார்கள். அதிலிருந்து ஏழை முஹாஜிர்கள் (பறித்துச்) சாப்பிடுவார்கள். அப்போது அவர்களில் ஒருவர், (தரம் குறைந்த) கெட்டுப்போன மற்றும் சுருங்கிய பேரீச்சம்பழங்கள் கொண்ட ஒரு குலையை வேண்டுமென்றே அதனுடன் சேர்த்தார். அங்கு வைக்கப்பட்டிருக்கும் பேரீச்சங்குலைகளின் எண்ணிக்கை அதிகமாக இருப்பதால் (இப்படிச் செய்வது) கூடும் என்று அவர் நினைத்தார். அப்படிச் செய்தவர் குறித்து இந்த வசனம் இறங்கியது:

'{வலா தயம்முமுல் கபீஸ மின்ஹு துன்ஃபிகூன் வலஸ்தும் பிஆகிதீஹி இல்லா அன் துஃக்மிழூ ஃபீஹி}' (அதிலிருந்து தரம் குறைந்ததைச் செலவிட நாடாதீர்கள். நீங்களே (அதை வெறுப்புடன்) கண்ணை மூடிக்கொண்டு சகித்தாலன்றி அதனை வாங்கிக்கொள்ள மாட்டீர்கள்).

இதன் பொருள்: (அதே போன்ற தரம் குறைந்த பொருள்) உங்களுக்கு அன்பளிப்பாக வழங்கப்பட்டால், அதைக் கொடுத்தவர் மீதுள்ள வெட்கத்தினால் (தர்மசங்கடத்தினால்) மட்டுமே அதை நீங்கள் ஏற்றுக்கொள்வீர்கள்; மேலும், அவருக்குத் தேவையற்ற ஒன்றை உங்களுக்கு அனுப்பிவிட்டாரே என்ற கோபத்துடனேயே (அதை வாங்குவீர்கள்).

'{வஅலமூ அன்னல்லாஹ கனிய்யுன்}' (நிச்சயமாக அல்லாஹ் தேவையற்றவன் என்பதை அறிந்து கொள்ளுங்கள்) - அதாவது, உங்களின் தர்மங்களை விட்டும் அல்லாஹ் தேவையற்றவன்; '{ஹமீதுன்}' (அவன் புகழுக்குரியவன்) ஆவான்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
أَخْبَرَنِي أَبُو بَكْرٍ الشَّافِعِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ غَالِبٍ ثنا أَبُو حُذَيْفَةَ ثنا سُفْيَانُ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ إِيَاسٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ كَانُوا §يَكْرَهُونَ أَنْ يَرْضَخُوا لِأَنْسَابِهِمْ وَهُمْ مُشْرِكُونَ فَنَزَلَتْ {لَيْسَ عَلَيْكَ هَدَاهُمْ وَلَكِنَّ اللَّهَ يَهْدِي مَنْ يَشَاءُ} [البقرة 272] حَتَّى بَلَغَ {وَأَنْتُمْ لَا تُظْلَمُونَ} [البقرة 272] قَالَ فَرَخَّصَ لَهُمْ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
முஸ்லிம்கள் தங்களது உறவினர்கள் இணைவைப்பவர்களாக (முஷ்ரிக்குகளாக) இருந்ததால், அவர்களுக்குத் தர்மம் (சிறிய அளவிலான உதவி) வழங்குவதை வெறுத்தார்கள். அப்போது, "{லைஸ அலை(க்)க ஹுதாஹும் வலாகின்னல்லாஹ யஹ்தீ மன் யஷாஉ}" (அவர்களை நேர்வழியில் செலுத்துவது உமது பொறுப்பல்ல; மாறாக, அல்லாஹ் தான் நாடியவர்களை நேர்வழியில் செலுத்துகிறான்) என்று தொடங்கி, "{வ அன்தும் லா துழ்லமூன்}" (உங்களுக்கு எந்த அநீதியும் இழைக்கப்பட மாட்டாது) [திருக்குர்ஆன் 2:272] என்பது வரை (வசனம்) அருளப்பட்டது. இதன்மூலம், (அவர்களுக்கும் தர்மம் வழங்க) அனுமதி அளிக்கப்பட்டது.

[இந்த ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோரின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்ட, சரியான (ஸஹீஹான) அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்டது. எனினும், அவர்கள் இதனைத் தங்களது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை.]
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
ابْنُ خُثَيْمٍ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ رَضِيَ اللَّهُ
ஜாபிர் (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ بَالَوَيْهِ ثنا أَبُو مُسْلِمٍ ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ بَشَّارٍ ثنا سُفْيَانُ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَبِي حَسَّانَ قَالَ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ § أَشْهَدُ أَنَّ السَّلَفَ الْمَضْمُونَ إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى قَدْ أَحَلَّهُ اللَّهُ فِي الْكِتَابِ وَأْذِنَ فِيهِ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا تَدَايَنْتُمْ بِدَيْنٍ إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى فَاكْتُبُوهُ} [البقرة 282] الْآيَةُ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ»
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"குறிப்பிட்ட தவணைக்கு (பொருட்களைப் பெற்றுக் கொள்வதற்காக) முன்னதாகவே பணம் செலுத்திச் செய்யப்படும் (ஸலஃப் எனும்) வியாபாரத்தை அல்லாஹ் தனது வேதத்தில் ஆகுமாக்கி, அதற்கு அனுமதி வழங்கியுள்ளான் என்பதற்கு நான் சாட்சி கூறுகிறேன். (இதற்கு ஆதாரமாக) கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ் கூறுகிறான்: 'நம்பிக்கை கொண்டோரே! ஒரு குறிப்பிட்ட தவணைக்கு (திருப்பிச் செலுத்தும் அடிப்படையில்) உங்களுக்குள் கடன் கொடுக்கல் வாங்கல் செய்து கொண்டால், அதனை எழுதிக்கொள்ளுங்கள்' (அல்-பகரா: 282)."

(இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைக்குட்பட்ட ஸஹீஹான -ஆதாரப்பூர்வமான- செய்தியாகும்; ஆனால் அவர்கள் இருவரும் இதனைத் தங்களது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ الصَّنْعَانِيُّ بِمَكَّةَ ثنا عَلِيُّ بْنُ الْمُبَارَكِ الصَّنْعَانِيُّ ثنا زَيْدُ بْنُ الْمُبَارَكِ الصَّنْعَانِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ ثَوْرٍ عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ قَالَ أَرْسَلْتُ إِلَى ابْنِ عَبَّاسٍ أَسْأَلُهُ عَنْ شَهَادَةِ الصِّبْيَانِ فَقَالَ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {§مِمَّنْ تَرْضَوْنَ مِنَ الشُّهَدَاءِ} [البقرة 282] وَلَيْسُوا مِمَّنْ نَرْضَى قَالَ فَأَرْسَلْتُ إِلَى ابْنِ الزُّبَيْرِ أَسْأَلُهُ فَقَالَ بِالْحَرِيِّ إِنْ سُئِلُوا أَنْ يَصْدُقُوا قَالَ فَمَا رَأَيْتُ الْقَضَاءَ إِلَّا عَلَى مَا قَالَ ابْنُ الزُّبَيْرِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
அப்துல்லாஹ் பின் அபீ முலைகா (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
நான் இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களிடம் சிறுவர்களின் சாட்சியம் குறித்துக் கேட்பதற்காக ஆளனுப்பினேன். அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ் கூறுகிறான்: '{சாட்சிகளில்} நீங்கள் பொருந்திக்கொள்ளக் கூடியவர்களிலிருந்து...' (அல்குர்ஆன் 2:282). சிறுவர்கள் நாம் பொருந்திக்கொள்ளக் கூடியவர்களில் (சாட்சிகளாக ஏற்கத் தகுதியானவர்களில்) இல்லை" என்று பதிலளித்தார்கள்.
பிறகு, நான் இப்னு ஸுபைர் (ரலி) அவர்களிடம் (இது குறித்துக்) கேட்பதற்காக ஆளனுப்பினேன். அதற்கு அவர்கள், "அவர்களிடம் கேட்கப்பட்டால் அவர்கள் உண்மையே சொல்வார்கள் என்பது பொருத்தமானதே" என்று பதிலளித்தார்கள்.
(அப்துல்லாஹ் பின் அபீ முலைகா (ரஹ்) கூறுகிறார்கள்:) இப்னு ஸுபைர் (ரலி) அவர்கள் கூறியதன் அடிப்படையிலேயே (நீதிமன்றத்) தீர்ப்புகள் வழங்கப்படுவதை நான் கண்டேன்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا يَحْيَى بْنُ مُحَمَّدٍ الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنْبَأَ وَكِيعٌ ثنا سُفْيَانُ عَنْ آدَمَ بْنِ سُلَيْمَانَ قَالَ سَمِعْتُ سَعِيدَ بْنَ جُبَيْرٍ يُحَدِّثُ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ {إِنْ تُبْدُوا مَا فِي أَنْفُسِكُمْ أَوْ تُخْفُوهُ يُحَاسِبْكُمْ بِهِ اللَّهُ} [البقرة 284] شَقَّ ذَلِكَ عَلَيْهِمْ مَا لَمْ يَشُقَّ عَلَيْهِمْ مِثْلُ ذَلِكَ فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ §«قُولُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا» فَأَلْقَى اللَّهُ الْإِيمَانَ فِي قُلُوبِهِمْ فَقَالُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {لَا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا لَهَا مَا كَسَبَتْ وَعَلَيْهَا مَا اكْتَسَبَتْ} [البقرة 286] إِلَى قَوْلِهِ تَعَالَى {أَوْ أَخْطَأْنَا} [البقرة 286] قَالَ قَدْ فَعَلْتُ إِلَى آخِرِ الْبَقَرَةِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"உங்கள் உள்ளங்களில் உள்ளதை நீங்கள் வெளிப்படுத்தினாலும் அல்லது அதனை நீங்கள் மறைத்து வைத்தாலும், அல்லாஹ் அதற்காக உங்களைக் கணக்குக் கேட்பான்" (அல்பகரா 2:284) என்ற வசனம் அருளப்பட்டபோது, அது அவர்களுக்கு (ஸஹாபாக்களுக்கு) பெரும் சுமையாகத் தோன்றியது. இதற்கு முன் வேறு எந்தவொரு காரியமும் அவர்களுக்கு இவ்வளவு சிரமமாக இருந்ததில்லை. அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவர்களிடம், "நீங்கள் 'நாங்கள் செவியுற்றோம், கீழ்ப்படிந்தோம்' (ஸமிஃனா வ அதஃனா) என்று கூறுங்கள்" என்றார்கள்.

அதனைத் தொடர்ந்து அல்லாஹ் அவர்களின் உள்ளங்களில் ஈமானை (நம்பிக்கையை) ஆழமாகப் பதியச் செய்தான்; அவர்களும் "நாங்கள் செவியுற்றோம், கீழ்ப்படிந்தோம்" என்று கூறினார்கள். பின்னர் மாண்புமிகு அல்லாஹ், "அல்லாஹ் எந்தவொரு ஆத்மாவுக்கும் அதன் சக்திக்கு மீறி சிரமத்தைக் கொடுப்பதில்லை. அது சம்பாதித்த நன்மை அதற்கே; அது சம்பாதித்த தீமையும் அதற்கே" (அல்பகரா 2:286) எனத் தொடங்கி "(எங்கள் இறைவா! நாங்கள் மறந்துவிட்டாலோ) அல்லது நாங்கள் தவறு செய்துவிட்டாலோ (எங்களைத் தண்டித்துவிடாதே)" என்பது வரை உள்ள வசனத்தை அருளினான். அப்போது அல்லாஹ், "நான் (அவ்வாறே) செய்தேன்" (அதாவது உங்கள் பிரார்த்தனையை ஏற்றுக்கொண்டேன்) என்று கூறினான். (இவ்வாறு) அல்பகரா அத்தியாயத்தின் இறுதிவரை (உள்ள பிரார்த்தனைகளுக்கும் அல்லாஹ் பதிலளித்தான்).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ كَامِلٍ الْقَاضِي بِبَغْدَادَ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَوْحٍ الْمَدَائِنِيُّ ثنا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَنْبَأَ سُفْيَانُ بْنُ حُسَيْنٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَالِمٍ أَنَّ أَبَاهُ قَرَأَ {إِنْ تُبْدُوا مَا فِي أَنْفُسِكُمْ أَوْ تُخْفُوهُ يُحَاسِبْكُمْ بِهِ اللَّهُ فَيَغْفِرُ لِمَنْ يَشَاءُ وَيُعَذِّبُ مَنْ يَشَاءُ} [البقرة 284] فَدَمَعَتْ عَيْنَاهُ فَبَلَغَ صَنِيعُهُ ابْنَ عَبَّاسٍ فَقَالَ يَرْحَمُ اللَّهُ أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ لَقَدْ صَنَعَ أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ حِينَ نَزَلَتْ فَنَسَخَتْهَا الْآيَةُ الَّتِي بَعْدَهَا {لَهَا مَا كَسَبَتْ وَعَلَيْهَا مَا اكْتَسَبَتْ} [البقرة 286]
சாலிம் (ரஹ்) அவர்கள் தம் தந்தை (அப்துல்லாஹ் பின் உமர் - ரலி) அவர்களைக் குறித்து அறிவிக்கிறார்கள்:

அவர்கள், "உங்கள் உள்ளங்களில் உள்ளதை நீங்கள் வெளிப்படுத்தினாலும் அல்லது அதனை நீங்கள் மறைத்து வைத்தாலும், அதைப் பற்றி அல்லாஹ் உங்களைக் கணக்குக் கேட்பான். மேலும், தான் நாடியவர்களுக்கு அவன் மன்னிப்பளிப்பான்; தான் நாடியவரைத் தண்டிப்பான்" (அல்குர்ஆன் 2:284) என்ற வசனத்தை ஓதியபோது, அவர்களது இரு கண்களிலிருந்தும் கண்ணீர் வழிந்தது.

அவர்களின் இந்தச் செயல் இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களுக்கு எட்டியபோது, அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ் அபூ அப்திர்ரஹ்மானுக்கு (அப்துல்லாஹ் பின் உமருக்கு) அருள்புரிவானாக! இந்த வசனம் அருளப்பட்டபோது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களும் இவ்வாறுதான் (தங்கள் உள்ளத்தில் தோன்றும் எண்ணங்களுக்கும் கணக்குக் கேட்கப்படுமோ என்ற அச்சத்தால்) செயல்பட்டார்கள். பின்னர் அதனைத் தொடர்ந்து வந்த 'ஒவ்வோர் ஆத்மாவும் அது செய்த நன்மையின் பலனைப் பெறும்; அது செய்த தீமையின் தண்டனையையும் அதுவே சுமக்கும்' (அல்குர்ஆன் 2:286) என்ற வசனம் (முந்தைய வசனத்தின் கடினமான சட்டத்தை) மாற்றி (எளிதாக்கி) விட்டது."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ مُحَمَّدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ يُوسُفَ الْفَقِيهُ ثنا مُعَاذُ بْنُ نَجْدَةَ الْقُرَشِيُّ ثنا خَلَّادُ بْنُ يَحْيَى ثنا أَبُو عَقِيلٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ عَلَى النَّبِيِّ ﷺ {§آمَنَ الرَّسُولُ بِمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِ مِنْ رَبِّهِ} [البقرة 285] قَالَ النَّبِيُّ ﷺ «وَأَحَقُّ لَهُ أَنْ يُؤْمِنَ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ منقطع
அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு {ஆமன ரஸூலு பிமா உன்ஸில இலைஹி மின் ரப்பிஹி} (தமது இறைவனிடமிருந்து தமக்கு அருளப்பட்டதை இத்தூதர் நம்பிக்கை கொள்கிறார்) [அல்பகரா: 285] என்ற இந்த வசனம் அருளப்பட்டபோது, நபி (ஸல்) அவர்கள், "(இறைவனிடமிருந்து வந்த செய்தியை) அவர் (அதாவது நான்) நம்பிக்கை கொள்வதற்கு மிகவும் தகுதியானவர்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
تَفْسِيرُ سُورَةِ آلِ عِمْرَانَ
ஸூரா ஆல இம்ரானின் விரிவுரை
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ صَالِحِ بْنِ هَانِئٍ نا السَّرِيُّ بْنُ خُزَيْمَةَ نا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ نا أَبَانُ الْعَطَّارُ نا يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ سَلَّامٍ عَنْ أَبِي سَلَّامٍ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «اقْرَءُوا الزَّهْرَاوَيْنِ الْبَقَرَةَ وَآلَ عِمْرَانَ»
அபூ உமாமா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"(ஒளி வீசும்) இரு பிரகாசமான அத்தியாயங்களான அல்-பகரா மற்றும் ஆலு இம்ரான் ஆகியவற்றை ஓதுங்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ أَيُّوبَ نا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ نا أَبُو عُبَيْدٍ نا حَجَّاجٌ عَنْ هَارُونَ بْنِ مُوسَى حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ عَلْقَمَةَ عَنْ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ حَاطِبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عُمَرَ أَنَّهُ صَلَّى بِهِمْ §«فَقَرَأَ الم اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيَّامُ» قَالَ أَبُو عُبَيْدٍ أَمَّا الْقُرَّاءُ بَعْدُ مِنْ أَهْلِ الْحَرَمَيْنِ مَكَّةَ وَالْمَدِينَةِ وَأَهْلِ الْمِصْرَيْنِ الْكُوفَةِ وَالْبَصْرَةِ وَأَهْلِ الشَّامِ وَمِصْرَ وَغَيْرِهِمْ مِنَ الْقُرَّاءِ فَقَرَءُوهَا {الْقَيُّومُ} [آل عمران 2] لَا اخْتِلَافَ بَيْنَهُمْ فِيهِ أَعْلَمُهُ وَكَذَلِكَ الْقِرَاءَةُ عِنْدَنَا لِمُوَافَقَةِ الكِتَابِ وَلِمَا عَلَيْهِ الْأُمَّةُ وَإِنْ كَانَ لِذَيْنِكَ الْوَجْهَيْنِ فِي الْعَرَبِيَّةِ مَخْرَجٌ هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
உமர் (ரலி) அவர்கள் (மக்களுக்குத்) தொழுவித்தபோது, "அலிஃப் லாம் மீம், அல்லாஹு லா இலாஹ இல்லா ஹுவல் ஹய்யுல் கய்யாம்" என்று ஓதினார்கள்.

அபூ உபைது (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அதற்குப் பிறகு வந்த புனித நகரங்களான மக்கா மற்றும் மதீனாவாசிகள், கூஃபா மற்றும் பஸ்ரா ஆகிய இரு நகரவாசிகள், ஷாம் மற்றும் எகிப்துவாசிகள், மேலும் பிற காரிகள் (குர்ஆன் ஓதுவோர்) இதனை 'அல்-கய்யூம்' என்றே ஓதுகின்றனர். இது குறித்து அவர்களிடையே எவ்விதக் கருத்து வேறுபாடும் இருப்பதை நான் அறியவில்லை. இதுவே எங்களிடம் உள்ள (ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட) ஓதும் முறையாகும்; ஏனெனில், இதுவே (உஸ்மானிய) குர்ஆன் பிரதியுடனும், ஒட்டுமொத்த (முஸ்லிம்) சமுதாயத்தின் ஒருமித்த நடைமுறையுடனும் ஒத்துப்போகிறது. அரபு மொழியில் இவ்விரண்டு உச்சரிப்பு முறைகளுக்கும் (இலக்கண ரீதியான) அடிப்படை இருந்தபோதிலும் (அனைவராலும் 'அல்-கய்யூம்' என்பதே பின்பற்றப்படுகிறது)."

(இது ஆதாரப்பூர்வமான அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்ட ஹதீஸாகும்; எனினும் புகாரி, முஸ்லிம் ஆகிய இரு நூற்களிலும் இது இடம்பெறவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا يَحْيَى بْنُ مُحَمَّدٍ الْعَنْبَرِيُّ نا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ نا إِسْحَاقُ بِنُ إِبْرَاهِيمَ أنا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أنا يَحْيَى بْنُ الْعَلَاءِ عَنْ عَمِّهِ شُعَيْبِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ وَقَرَأَ {إِنَّ اللَّهَ لَا يَخْفَى عَلَيْهِ شَيْءٌ فِي الْأَرْضِ وَلَا فِي السَّمَاءِ} [آل عمران 5] فَقَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمِيرَةَ عَنِ الْعَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ قَالَ كُنَّا جُلُوسًا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ بِالْبَطْحَاءِ فَمَرَّتْ سَحَابَةٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «أَتَدْرُونَ مَا هَذَا؟» فَقُلْنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ فَقَالَ «السَّحَابُ» فَقُلْنَا السَّحَابُ فَقَالَ «وَالْمُزْنُ» فَقُلْنَا وَالْمُزْنُ فَقَالَ «وَالْعَنَانُ» فَقُلْنَا وَالْعَنَانُ ثُمَّ سَكَتَ ثُمَّ قَالَ «أَتَدْرُونَ كَمْ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ؟» فَقُلْنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ «بَيْنَهُمَا مَسِيرَةُ خَمْسِ مِائَةِ سَنَةٍ وَمِنْ كُلِّ سَمَاءٍ إِلَى السَّمَاءِ الَّتِي تَلِيهَا مَسِيرَةُ خَمْسِ مِائَةٍ وَكِثَفُ كُلِّ سَمَاءٍ مَسِيرَةُ خَمْسِ مِائَةِ سَنَةٍ وَفَوْقَ السَّمَاءِ السَّابِعَةِ بَحْرٌ بَيْنَ أَعْلَاهُ وَأَسْفَلِهِ كَمَا بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ ثُمَّ فَوْقَ ذَلِكَ ثَمَانِيَةُ أَوْعَالٍ بَيْنَ رُكَبِهِمْ وَأَظْلَافِهِمْ كَمَا بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ وَاللَّهُ تَعَالَى فَوْقَ ذَلِكَ لَيْسَ يَخْفَى عَلَيْهِ مِنْ أَعْمَالِ بَنِي آدَمَ شَيْءٌ»
அப்பாஸ் பின் அப்துல் முத்தலிப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நாங்கள் 'பத்ஹா' (எனும் இடத்தில்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் அமர்ந்திருந்தோம். அப்போது ஒரு மேகம் கடந்து சென்றது. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "இது என்னவென்று உங்களுக்குத் தெரியுமா?" என்று கேட்டார்கள். நாங்கள், "அல்லாஹ்வும் அவனது தூதருமே நன்கறிந்தவர்கள்" என்று கூறினோம்.

அவர்கள், "(இது) சஹாப் (மேகம்)" என்றார்கள். நாங்கள், "சஹாப் (மேகம்) தான்" என்றோம். அவர்கள், "மேலும் முஸ்ன் (மழை மேகம்/வெண்மேகம்)" என்றார்கள். நாங்களும், "முஸ்ன் (மழை மேகம்/வெண்மேகம்) தான்" என்றோம். அவர்கள், "மேலும் அனான் (உயர்ந்த மேகம்/கார்மேகம்)" என்றார்கள். நாங்களும், "அனான் (கார்மேகம்) தான்" என்றோம்.

பிறகு அவர்கள் சிறிது நேரம் அமைதியாக இருந்துவிட்டு, "வானத்திற்கும் பூமிக்கும் இடையே உள்ள தூரம் எவ்வளவு என்று உங்களுக்குத் தெரியுமா?" என்று கேட்டார்கள். நாங்கள், "அல்லாஹ்வும் அவனது தூதருமே நன்கறிந்தவர்கள்" என்று கூறினோம்.

அவர்கள் கூறினார்கள்: "அவை இரண்டிற்கும் இடையே ஐந்நூறு ஆண்டுகள் (பயணம் செய்யும் அளவுக்கான) தூரம் உள்ளது. ஒவ்வொரு வானத்திற்கும் அதற்கடுத்துள்ள வானத்திற்கும் இடையே ஐந்நூறு ஆண்டுகள் (பயணம் செய்யும் அளவுக்கான) தூரம் உள்ளது. ஒவ்வொரு வானத்தின் தடிமனும் ஐந்நூறு ஆண்டுகள் (பயணம் செய்யும் அளவுக்கான) தூரமாகும். ஏழாவது வானத்திற்கு மேலே ஒரு கடல் உள்ளது; அதன் மேல் பகுதிக்கும் கீழ் பகுதிக்கும் இடையிலான தூரம், வானத்திற்கும் பூமிக்கும் இடையிலான தூரத்தைப் போன்றதாகும்.

அதற்கும் மேலே 'அவ்ஆல்' (எனும் மலை ஆடுகளின் தோற்றத்திலுள்ள) எட்டு (வானவர்கள்) உள்ளனர். அவர்களின் முழங்கால்களுக்கும் குளம்புகளுக்கும் இடையிலான தூரம், வானத்திற்கும் பூமிக்கும் இடையிலான தூரத்தைப் போன்றதாகும். அல்லாஹ் தஆலா அவற்றிற்கும் மேலாக இருக்கிறான். ஆதமுடைய மக்களின் செயல்களில் எதுவும் அவனுக்கு மறைவானதாக இல்லை."
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا الْحَاكِمُ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مَحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْحَافِظُ إِمْلَاءً فِي شَعْبَانَ سَنَةَ تِسْعٍ وَتِسْعِينَ وَثَلَاثِ مِائَةٍ أنا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عُقْبَةَ الشَّيْبَانِيُّ نا الْهَيْثَمُ بْنُ خَالِدٍ أَبُو سَعِيدٍ نا أَبُو نُعَيْمٍ نا عَلِيُّ بْنُ صَالِحٍ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ قَيْسٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ «مِنْهُ آيَاتٌ مُحْكَمَاتٌ هِيَ الَّتِي فِي سُورَةِ الْأَنْعَامِ قُلْ تَعَالَوْا أَتْلُ مَا حَرَّمَ رَبُّكُمْ عَلَيْكُمْ أَلَّا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا إِلَى آخِرِ الثَّلَاثِ آيَاتٍ»
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (குர்ஆனின் 3:7 வசனத்தில் உள்ள 'முஹ்கமாத்' என்பது குறித்துக்) கூறுகிறார்கள்:

"அதில் (குர்ஆனில்) மிகத் தெளிவான (முஹ்கமாத் - மாற்றப்பட முடியாத சட்டங்களைக் கொண்ட) வசனங்கள் உள்ளன. அவை ஸூரா அல்-அன்ஆமில் இடம்பெற்றுள்ள, 'குல் தஆலவ் அத்லு மா ஹர்ரம ரப்புக்கும் அலைக்கும் அல்லா துஷ்ரிகூ பிஹி ஷைஅன்' (நபியே! நீர் கூறுவீராக: வாருங்கள், உங்கள் இறைவன் உங்கள் மீது எவற்றைத் தடுத்திருக்கிறான் என்பதை நான் ஓதிக் காட்டுகிறேன்; அவனுக்கு எதனையும் நீங்கள் இணையாக்காதீர்கள்) என்று தொடங்கித் தொடர்ந்து வரும் மூன்று வசனங்களின் இறுதி வரை (6:151-153) உள்ளவையாகும்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ نا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ الصَّغَانِيُّ نا الْحَسَنُ بْنُ مُوسَى الْأَشْيَبُ نا عُمَرُ بْنُ رَاشِدٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «إِنَّ مِمَّا أَتَخَوَّفُ عَلَى أُمَّتِي أَنْ يَكْثُرَ فِيهِمُ الْمَالُ حَتَّى يَتَنَافَسُوا فِيهِ فَيَقْتَتِلُوا عَلَيْهِ وَإِنَّ مِمَّا أَتَخَوَّفُ عَلَى أُمَّتِي أَنْ يُفْتَحَ لَهُمُ الْقُرْآنُ حَتَّى يَقْرَأْهُ الْمُؤْمِنُ وَالْكَافِرُ وَالْمُنَافِقُ فَيُحِلُّ حَلَالَهُ الْمُؤْمِنُ ابْتِغَاءَ تَأْوِيلِهِ إِلَى آخِرِ الْآيَةِ»
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நிச்சயமாக என் சமுதாயத்தினர் குறித்து நான் அஞ்சுகின்ற விஷயங்களில் ஒன்று, அவர்களிடம் செல்வம் பெருகி, அதற்காக அவர்கள் ஒருவரோடு ஒருவர் போட்டியிட்டு, (அதன் காரணமாக) தங்களுக்குள் சண்டையிட்டுக் கொள்வார்கள் என்பதாகும். மேலும், என் சமுதாயத்தினர் குறித்து நான் அஞ்சுகின்ற (மற்றொரு) விஷயம், குர்ஆன் அவர்களுக்குத் திறந்துவிடப்படும் (அனைவருக்கும் எளிதாகக் கிடைக்கும்); அதனை முஃமினும் (இறைநம்பிக்கையாளரும்), காஃபிரும் (இறைமறுப்பாளரும்), முனாஃபிக்கும் (நயவஞ்சகரும்) ஓதுவார்கள். (அப்போது) முஃமின் அதில் ஆகுமாக்கப்பட்டதை (ஹலாலை) ஆகுமானதாகவே ஏற்றுச் செயல்படுவார். (ஆனால், மற்றவர்கள்) 'அதன் விளக்கத்தைத் தேடியவாறு...' எனத் தொடங்கும் வசனத்தின் இறுதி வரை (அதாவது ஆலு இம்ரான் 3:7-ல் எச்சரிக்கப்பட்டவாறு தெளிவற்ற வசனங்களுக்குத் தவறான விளக்கங்களைத் தேடிச் செல்வார்கள்)."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ عِيسَى الْحِيرِيُّ نا إِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي طَالِبٍ نا مُحَمَّدُ بْنُ سَهْلِ بْنِ عَسْكَرٍ نا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ نا سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي سُفْيَانَ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ يُكْثِرُ أَنْ يَقُولَ «يَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ ثَبِّتْ قُلُوبَنَا عَلَى دِينِكَ» قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ تَخَافُ عَلَيْنَا وَقَدْ آمَنَّا بِكَ؟ فَقَالَ «إِنَّ §قُلُوبَ بَنِي آدَمَ بَيْنَ إِصْبَعَيْنِ مِنْ أَصَابِعِ الرَّحْمَنِ كَقَلْبٍ وَاحِدٍ يَقُولُ بِهِ هَكَذَا» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ هَكَذَا إِنَّمَا تَفَرَّدَ مُسْلِمٌ بِإِخْرَاجِ حَدِيثِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو «قُلُوبَ بَنِي آدَمَ» فَقَطْ على شرط مسلم
ஜாபிர் பின் அப்தில்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "யா முகல்லிபல் குலூப், தப்பித் குலூபனா அலா தீனிக்" (பொருள்: உள்ளங்களைப் புரட்டுபவனே! எங்கள் உள்ளங்களை உனது மார்க்கத்தில் உறுதியாக்கி வைப்பாயாக!) என்று அடிக்கடி கூறுபவர்களாக இருந்தார்கள்.

(அப்போது) நாங்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நாங்கள் உங்களை (மற்றும் நீங்கள் கொண்டு வந்தவற்றை) ஈமான் கொண்டுள்ள (நம்பிக்கை கொண்டுள்ள) நிலையில், எங்களைக் குறித்து நீங்கள் அஞ்சுகிறீர்களா?" என்று கேட்டோம்.

அதற்கு அவர்கள், "நிச்சயமாக ஆதமுடைய மக்களின் (மனிதர்களின்) உள்ளங்கள் அனைத்தும் அளவற்ற அருளாளனின் (அர்ரஹ்மானின்) விரல்களில் இரு விரல்களுக்கு இடையே ஒரே உள்ளத்தைப் போன்று இருக்கின்றன. அவன் (தான் நாடியவாறு) அதை இவ்வாறு (புரட்டுகிறான்)" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
حَدَّثَنَا الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ نا الْعَبَّاسُ بْنُ الْوَلِيدِ الْبَيْرُوتِيُّ نا مُحَمَّدُ بْنُ شُعَيْبِ بْنِ شَابُورٍ نا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ عَنْ بُسْرِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ الْخَوْلَانِيِّ عَنِ النَّوَّاسِ بْنِ سَمْعَانَ الكلَابِيِّ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَقُولُ «§الْمِيزَانُ بِيَدِ الرَّحْمَنِ يَرْفَعُ أَقْوَامًا وَيَضَعُ آخَرِينَ وَقَلْبُ ابْنِ آدَمَ بَيْنَ أُصْبُعَيْنِ مِنْ أَصَابِعِ الرَّحْمَنِ إِذَا شَاءَ أَقَامَهُ وَإِذَا شَاءَ أَزَاغَهُ» وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ يَقُولُ «يَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ ثَبِّتْ قَلْبِي عَلَى دِينِكَ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
நவ்வாஸ் பின் ஸம்ஆன் அல்-கிலாபீ (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறக் கேட்டேன்: "தராசு அளவற்ற அருளாளனின் (ரஹ்மானின்) கையில் உள்ளது. அவன் (அதன் மூலம்) சில சமூகத்தாரை உயர்த்துகிறான்; வேறு சிலரைத் தாழ்த்துகிறான். ஆதமுடைய மகனின் (மனிதனின்) இதயம் அளவற்ற அருளாளனின் (ரஹ்மானின்) விரல்களுள் இரண்டு விரல்களுக்கு இடையே உள்ளது. அவன் நாடினால் அதனை (நேர்வழியில்) நிலைநிறுத்துகிறான், அவன் நாடினால் அதனை (நேர்வழியிலிருந்து) பிறழச் செய்கிறான்."

மேலும், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (பின்வருமாறு) பிரார்த்திப்பவர்களாக இருந்தார்கள்:
"யா முகல்லிபல் குலூப் தப்பித் கல்பீ அலா தீனிக்"
(இதயங்களைப் புரட்டுபவனே! எனது இதயத்தை உனது மார்க்கத்தின் மீது உறுதியாக நிலைத்திருக்கச் செய்வாயாக!).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَلِيِّ بْنِ مُكْرَمٍ الْبَزَّارُ بِبَغْدَادَ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ السُّلَمِيُّ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنِي مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ عَنْ أَبِيهِ عَنِ الْمِقْدَادِ بْنِ الْأَسْوَدِ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَقُولُ §«لَقَلْبُ ابْنِ آدَمَ أَشَدُّ انْقِلَابًا مِنَ الْقِدْرِ إِذَا اجْتَمَعَ غَلَيَانًا» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الْبُخَارِيِّ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ على شرط البخاري
மிக்தாத் பின் அல்-அஸ்வத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறக் கேட்டேன்: "(அடுப்பில் வைத்து) நன்கு கொதித்துக் கொண்டிருக்கும் பானையை விட, ஆதமுடைய மகனின் (மனிதனின்) உள்ளம் மிகவும் வேகமாக (மாற்றங்களுக்கு உள்ளாகி) மாறக்கூடியதாகும்."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط البخاري
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ صَالِحِ بْنِ هَانِئٍ ثنا الْحُسَيْنُ بْنُ الْفَضْلِ الْبَجَلِيُّ ثنا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ ثنا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ طَاوُسٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ §يَقْرَأُ {وَمَا يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ إِلَّا اللَّهُ وَالرَّاسِخُونَ} [آل عمران 7] فِي الْعِلْمِ يَقُولُونَ آمَنَّا بِهِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள், "{வமா யஃலமு தஃவீலஹு இல்லல்லாஹு வர்ராஸிகூன (ஃபில் இல்மி யகூலூன ஆமன்னா பிஹி)}" (இதன் விளக்கத்தை அல்லாஹ்வும், கல்வியில் உறுதிமிக்கவர்களும் (தவிர வேறு எவரும்) அறியமாட்டார்கள்; (கல்வியில் உறுதிமிக்க) அவர்கள் 'நாங்கள் இதனை நம்புகிறோம்' என்று கூறுவார்கள்) [ஆல் இம்ரான்: 7] என ஓதுவதை நான் செவியுற்றேன் (என்று தாவூஸ் கூறினார்).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ أَحْمَدُ بْنُ يَعْقُوبَ الثَّقَفِيُّ ثنا الْحَسَنُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ اللَّيْثِ الرَّازِيُّ ثنا هَمَّامُ بْنُ أَبِي بَدْرٍ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ عَنْ عَقِيلِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ قَالَ كَانَ §الْكِتَابُ الْأَوَّلُ نَزَلَ مِنْ بَابٍ وَاحِدٍ عَلَى حَرْفٍ وَاحِدٍ وَنَزَلَ الْقُرْآنُ مِنْ سَبْعَةِ أَبْوَابٍ عَلَى سَبْعَةِ أَحْرُفٍ زَاجِرٍ وَآمِرٍ وَحَلَالٍ وَحَرَامٍ وَمُحْكَمٍ وَمُتَشَابِهٍ وَأَمْثَالٍ فَأَحِلُّوا حَلَالَهُ وَحَرِّمُوا حَرَامَهُ وَافْعَلُوا مَا أُمِرْتُمْ بِهِ وَانْتَهُوا عَمَّا نُهِيتُمْ عَنْهُ وَاعْتَبِرُوا بِأَمْثَالِهِ وَاعْمَلُوا بِمُحْكَمِهِ وَآمَنُوا بِمُتَشَابِهِهِ وَقُولُوا آمَنَّا بِهِ كُلٌّ مِنْ عِنْدِ رَبِّنَا وَمَا يَذَّكَرُ إِلَّا أُولُو الْأَلْبَابِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» منقطع
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"முந்தைய (வேதப்) புத்தகம் ஒரேயொரு வாசலின் வழியாக, ஒரேயொரு முறையில் (ஹர்ஃப்) அருளப்பட்டது. ஆனால் குர்ஆன் ஏழு வாசல்களின் வழியாக, ஏழு முறைகளில் (ஏழு விதமான பொருண்மை அல்லது மொழிநடைகளில்) அருளப்பட்டுள்ளது: (அவை) தடுத்தல், ஏவுதல், ஹலால் (அனுமதிக்கப்பட்டது), ஹராம் (விலக்கப்பட்டது), முஹ்கம் (தெளிவான சட்டங்கள்), முதஷாபிஹ் (உட்பொருள் பொதிந்தவை) மற்றும் அம்ஸால் (உவமைகள்) ஆகியவையாகும்.

ஆகவே, அது அனுமதித்ததை (ஹலால்) அனுமதித்ததாகக் கொள்ளுங்கள்; அது விலக்கியதை (ஹராம்) விலக்கப்பட்டதாகக் கொள்ளுங்கள். அதில் உங்களுக்கு ஏவப்பட்டதைச் செய்யுங்கள்; உங்களுக்குத் தடுக்கப்பட்டதிலிருந்து விலகிக் கொள்ளுங்கள். அதன் உவமைகளிலிருந்து (அம்ஸால்) படிப்பினை பெறுங்கள். அதன் தெளிவான (முஹ்கம்) வசனங்களின்படி செயல்படுங்கள். அதன் உட்பொருள் பொதிந்த (முதஷாபிஹ்) வசனங்களை (அப்படியே) ஈமான் கொள்ளுங்கள் (நம்புங்கள்). மேலும் (இவ்வாறு) கூறுங்கள்:

'ஆமன்னா பிஹி குல்லுன் மின் இந்தி ரப்பினா, வமா யத்தக்கரு இல்லா உலுல் அல்பாப்'
(நாங்கள் இதனை நம்புகிறோம்; இவை அனைத்தும் எங்கள் இறைவனிடமிருந்தே வந்தவை. அறிவுடையோரைத் தவிர வேறு எவரும் படிப்பினை பெறமாட்டார்கள்)."
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنِي الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْمَرْوَزِيُّ أَنْبَأَ أَبُو الْمُوَجِّهِ أَنْبَأَ عَبْدَانُ أَنْبَأَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ أَنْبَأَ حُمَيْدٌ الطَّوِيلُ عَنْ أَنَسٍ قَالَ قَرَأَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ {وَفَاكِهَةً وَأَبًّا} [عبس 31] فَقَالَ بَعْضُهُمْ هَكَذَا وَقَالَ بَعْضُهُمْ هَكَذَا فَقَالَ عُمَرُ دَعُونَا مِنْ هَذَا آمَنَّا بِهِ كُلٌّ مِنْ عِنْدِ رَبِّنَا
அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் {வ ஃபாக்கிஹதன் வ அப்பா} (கனிவர்க்கங்களும் புற்களும் - அல்குர்ஆன் 80:31 எனும் வசனத்தை) ஓதினார்கள். அப்போது அவர்களில் சிலர் (அதற்குப் பொருள்) 'இப்படி' என்றும், மற்றும் சிலர் 'அப்படி' என்றும் (விவாதித்துக்) கூறினார்கள். உடனே உமர் (ரலி) அவர்கள், "இதை (ஆழமாகத் தோண்டித் துருவுவதை) விட்டுவிடுங்கள். நாங்கள் இதனை (உறுதியாக) நம்புகிறோம்; இவை அனைத்தும் எங்கள் இறைவனிடமிருந்தே வந்தவை ஆகும்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ ثنا أَبُو مُعَاوِيَةَ ثنا الْأَعْمَشُ عَنِ الْمِنْهَالِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§وَيَقْتُلُونَ النَّبِيِّينَ بِغَيْرِ حَقٍّ وَيَقْتُلُونَ الَّذِينَ يَأْمُرُونَ بِالْقِسْطِ مِنَ النَّاسِ} [آل عمران 21] قَالَ بُعِثَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ فِي اثْنَيِ عَشَرَ رَجُلًا مِنَ الْحَوَارِيِّينَ يُعَلِّمُونَ النَّاسَ فَكَانَ يَنْهَاهُمْ عَنْ نِكَاحِ ابْنَةِ الْأَخِ وَكَانَ مَلِكٌ لَهُ ابْنَةُ أَخٍ تُعْجِبُهُ فَأَرَادَهَا وَجَعَلَ يَقْضِي لَهَا كُلَّ يَوْمٍ حَاجَةً فَقَالَتْ لَهَا أُمُّهَا إِذَا سَأَلَكِ عَنْ حَاجَتِكِ فَقُولِي لَهُ أَنْ تُقْتَلَ يَحْيَى بْنَ زَكَرِيَّا فَقَالَ لَهَا الْمَلِكُ حَاجَتُكِ؟ فَقَالَتْ حَاجَتِي أَنْ تُقْتَلَ يَحْيَى بْنَ زَكَرِيَّا فَقَالَ سَلِي غَيْرَ هَذَا فَقَالَتْ لَا أَسْأَلُ غَيْرَ هَذَا فَلَمَّا أَتَى أَمَرَ بِهِ فَذُبِحَ فِي طَسْتٍ فَبَدَرَتْ قَطْرَةٌ مِنْ دَمِهِ فَلَمْ تَزَلْ تَغْلِي حَتَّى بَعَثَ اللَّهُ بُخْتَنَصَّرَ فَدَلَّتْ عَجُوزٌ عَلَيْهِ فَأُلْقِيَ فِي نَفْسِهِ أَنْ لَا يَزَالَ الْقَتْلُ حَتَّى يَسْكُنَ هَذَا الدَّمُ فَقَتَلَ فِي يَوْمٍ وَاحِدٍ مِنْ ضَرْبٍ وَاحِدٍ وَبَيْتٍ وَاحِدٍ سَبْعِينَ أَلْفًا «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ وَلَهُ شَاهِدٌ غَرِيبٌ الْإِسْنَادِ وَالْمَتْنِ» على شرط البخاري ومسلم
"வயக்துலூனந் நபிய்யீன பிகைரி ஹக்கின் வயக்துலூனல் லதீன யஃமுரூன பில்கிஸ்தி மினந் நாஸ்" (அவர்கள் நபிமார்களை அநியாயமாகக் கொலை செய்கிறார்கள்; மனிதர்களில் நீதியை ஏவுபவர்களையும் கொலை செய்கிறார்கள்) [திருக்குர்ஆன் 3:21] என்ற (வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க) அல்லாஹ்வின் வசனம் குறித்து இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

மர்யமின் மகன் ஈஸா (அலை) அவர்கள், மக்களுக்கு (மார்க்கத்தை) போதிப்பதற்காக 'ஹவாரிய்யீன்கள்' (சீடர்கள்) எனப்படும் பன்னிரண்டு பேருடன் அனுப்பப்பட்டார்கள். (அக்கால சட்டப்படி) சகோதரனின் மகளைத் திருமணம் செய்வதை அவர் அவர்களுக்குத் தடுத்து வந்தார். அங்கு ஒரு அரசன் இருந்தான்; அவனுக்கு (அழகான) ஒரு சகோதரனின் மகள் இருந்தாள். அவள் அவனைக் கவர்ந்ததால், அவன் அவளை (திருமணம் செய்ய) விரும்பினான். அவன் ஒவ்வொரு நாளும் அவளுடைய தேவைகளை நிறைவேற்றி வந்தான்.

அவளுடைய தாய் அவளிடம், "அவன் உன்னுடைய தேவையைப் பற்றிக் கேட்டால், ஸகரிய்யாவின் மகன் யஹ்யாவைக் கொலை செய்ய வேண்டும் என்று அவனிடம் கூறு" என்றாள். அரசன் அவளிடம், "உனது தேவை என்ன?" என்று கேட்டான். அதற்கு அவள், "ஸகரிய்யாவின் மகன் யஹ்யா கொல்லப்பட வேண்டும் என்பதே எனது தேவை" என்றாள். அரசன், "இதைத் தவிர வேறு எதையாவது கேள்" என்றான். அவள், "இதைத் தவிர வேறு எதையும் நான் கேட்க மாட்டேன்" என்று (பிடிவாதமாகக்) கூறிவிட்டாள்.

(யஹ்யா அலை அவர்கள் கொண்டு வரப்பட்டபோது) அரசன் கட்டளையிட்டான்; அதன்படி அவர் ஒரு பாத்திரத்தில் (வைத்து) அறுக்கப்பட்டார். அவரது இரத்தத்திலிருந்து ஒரு துளி (கீழே) சிந்தியது; அல்லாஹ் புக்தநஸ்ஸரை (நெபுகத்நேஸரை) அனுப்பும் வரை அந்த இரத்தத் துளி (அடங்காமல்) கொதித்துக் கொண்டே இருந்தது. ஒரு வயதான பெண்மணி அவனுக்கு (புக்தநஸ்ஸருக்கு) அதைக் காட்டினார். அந்த இரத்தம் அடங்கும் வரை கொலைகளை (தண்டனையை) நிறுத்தக் கூடாது என்ற எண்ணம் அவனது மனதில் உதித்தது. எனவே, அவன் ஒரே நாளில், ஒரே முறையில், ஒரே இடத்தில் எழுபதாயிரம் பேரைக் கொலை செய்தான்.

(இமாம் ஹாகிம் கூறுகிறார்: இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிமின் நிபந்தனைப்படி ஸஹீஹான ஹதீஸாகும், ஆனால் அவர்கள் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை.)
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَاهُ أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَمْرٍو الْبَزَّارُ بِبَغْدَادَ ثنا أَبُو يَعْلَى مُحَمَّدُ بْنُ شَدَّادٍ الْمِسْمَعِيُّ ثنا أَبُو نُعَيْمٍ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ أَوْحَى اللَّهُ إِلَى نَبِيِّكُمْ ﷺ «§أَنِّي قَتَلْتُ بِيَحْيَى بْنِ زَكَرِيَّا سَبْعِينَ أَلْفًا وَإِنِّي قَاتِلٌ بِابْنِ ابْنَتِكَ سَبْعِينَ أَلْفًا وَسَبْعِينَ أَلْفًا» قَالَ الْحَاكِمُ قَدْ كُنْتُ أَحْسِبُ دَهْرًا أَنَّ الْمِسْمَعِيَّ يَنْفَرِدُ بِهَذَا الْحَدِيثِ عَنْ أَبِي نُعَيْمٍ حَتَّى حَدَّثَنَاهُ أَبُو مُحَمَّدٍ السَّبِيعِيُّ الْحَافِظُ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ نَاجِيَةَ ثنا حُمَيْدُ بْنُ الرَّبِيعِ ثنا أَبُو نُعَيْمٍ فَذَكَرَهُ بِإِسْنَادِ نَحْوَهُالمتن منكر جدا
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
"அல்லாஹ் உங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு (பின்வருமாறு) வஹீ (இறைச்செய்தி) அறிவித்தான்: '(நிச்சயமாக) நான் யஹ்யா பின் ஸகரிய்யா (அலை) அவர்களுக்காக (அவர் கொல்லப்பட்டதற்குப் பகரமாக) எழுபதாயிரம் பேரைக் கொன்றேன். மேலும், உமது மகளின் மகனுக்காக (ஹுஸைன் - ரலி - அவர்கள் கொல்லப்பட்டதற்குப் பகரமாக) நான் எழுபதாயிரம் மற்றும் (மேலும் ஒரு) எழுபதாயிரம் பேரைக் கொல்வேன்'."
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ الْمَحْبُوبِيُّ ثنا سَعِيدُ بْنُ مَسْعُودٍ ثنا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى ثنا عَبْدُ الْأَعْلَى بْنُ أَعْيَنَ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ § الشِّرْكُ أَخْفَى مِنْ دَبِيبِ الذَّرِّ عَلَى الصَّفَا فِي اللَّيْلَةِ الظَّلْمَاءِ وَأَدْنَاهُ أَنْ تُحِبَّ عَلَى شَيْءٍ مِنَ الْجَوْرِ وَتُبْغِضَ عَلَى شَيْءٍ مِنَ الْعَدْلُ وَهُوَ الدِّينُ إِلَّا الْحَبُّ وَالْبُغْضُ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبَعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ} [آل عمران 31] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» عبد الأعلى قال الدارقطني ليس بثقة
ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"இணைவைப்பு (ஷிர்க் - என்பது), இருண்ட இரவில் வழுவழுப்பான பாறையின் மீது எறும்பு ஊர்ந்து செல்வதை விட மிகவும் மறைவானதாகும். (மார்க்கத்திற்கு முரணான) அநீதியான ஏதோவொன்றை நீங்கள் நேசிப்பதும், (மார்க்கம் போதிக்கும்) நீதியான ஏதோவொன்றை நீங்கள் வெறுப்பதுமே இதன் (அதாவது மறைவான இணைவைப்பின்) மிகக் குறைந்த நிலையாகும். மார்க்கம் என்பது (அல்லாஹ்வுக்காக) நேசிப்பதும் (அல்லாஹ்வுக்காக) வெறுப்பதும் தவிர வேறொன்றுமில்லை."

வல்லமையும் மாண்புமிக்க அல்லாஹ் கூறுகிறான்:
"{குல் இன் குன்தும் துஹிப்பூனல்லாஹ ஃபத்தபிஊனீ யுஹ்பிப்குமுல்லாஹ்}"
(நபியே! நீர் கூறும்: நீங்கள் அல்லாஹ்வை நேசிப்பவர்களாக இருந்தால், என்னைப் பின்பற்றுங்கள்; அல்லாஹ் உங்களை நேசிப்பான்) [ஆல் இம்ரான்: 31].
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ الشَّيْبَانِيُّ حَدَّثَنِي أَبِي ثنا أَبُو هَمَّامٍ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ الْعَبْدِيُّ قَالَ سَمِعْتُ سُفْيَانَ بْنَ سَعِيدٍ يَذْكُرُ عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ حَدَّثَنِي عَطَاءٌ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ {§إِلَّا أَنْ تَتَّقُوا مِنْهُمْ تُقَاةً} [آل عمران 28] قَالَ التُّقَاةُ التَّكَلُّمُ بِاللِّسَانِ وَالْقَلْبُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِيمَانِ فَلَا يَبْسُطُ يَدَهُ فَيَقْتُلُ وَلَا إِلَى إِثْمٍ فَإِنَّهُ لَا عُذْرَ لَهُ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் (குர்ஆனின்) பின்வரும் வசனம் குறித்துக் கூறுகிறார்கள்:

"{இல்லா அன் தத்தகூ மின்ஹும் துகாத்} (அவர்களிடமிருந்து உங்களை நீங்கள் பாதுகாத்துக் கொள்வதற்காக அஞ்சுவதைத் தவிர)" [அல்குர்ஆன், ஆலு இம்ரான்: 28].

அவர்கள் (அதன் விளக்கமாக): "'துகாத்' (தற்காப்பு) என்பது, நாவினால் (மட்டும் சில வார்த்தைகளைப்) பேசுவதாகும்; (அச்சமயத்தில்) உள்ளம் ஈமானால் (இறைநம்பிக்கையால்) அமைதி பெற்றிருக்க வேண்டும். (உயிரைக் காக்க நாவினால் பேச அனுமதி உண்டு, ஆனால்) அவர் (ஒருவரைக்) கொலை செய்வதற்கோ அல்லது (வேறு ஏதேனும்) பாவத்தைச் செய்வதற்கோ தனது கையை நீட்டக் கூடாது; ஏனெனில் (அவ்வாறு அத்துமீறினால்) அவருக்கு (அல்லாஹ்விடம்) எவ்விதக் காரணமும் (புகலிடமும்) இல்லை" என்று கூறினார்கள்.

(இந்த ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோரின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்ட ஸஹீஹான (ஆதாரப்பூர்வமான) அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்டது; எனினும் அவர்கள் இருவரும் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا يَحْيَى بْنُ مُحَمَّدٍ الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنْبَأَ جَرِيرٌ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§إِنِّي نَذَرْتُ لَكَ مَا فِي بَطْنِي مُحَرَّرًا} [آل عمران 35] تَلَا إِلَى قَوْلِهِ {وَجَدَ عِنْدَهَا رِزْقًا} [آل عمران 37] قَالَ كَفَلَهَا زَكَرِيَّا فَدَخَلَ عَلَيْهَا الْمِحْرَابَ فَوَجَدَ عِنْدَهَا عِنَبًا فِي مِكْتَلٍ فِي غَيْرِ حِينِهِ قَالَ زَكَرِيَّا {أَنَّى لَكِ هَذَا قَالَتْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَرْزُقُ مَنْ يَشَاءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ} [آل عمران 37] قَالَ إِنَّ الَّذِي يَرْزُقُكِ الْعِنَبَ فِي غَيْرِ حِينِهِ لَقَادِرٌ أَنْ يَرْزُقَنِيَ مِنَ الْعَاقِرِ الْكَبِيرِ الْعَقِيمِ وَلَدًا {هُنَالِكَ دَعَا زَكَرِيَّا رَبَّهُ} [آل عمران 38] فَلَمَّا بُشِّرَ بِيَحْيَى قَالَ {رَبِّ اجْعَلْ لِي آيَةً قَالَ آيَتُكَ أَلَّا تُكَلِّمَ النَّاسَ ثَلَاثَ لَيَالٍ سَوِيًّا} [مريم 10] قَالَ يُعْتَقَلُ لِسَانُكَ مِنْ غَيْرِ مَرَضٍ وَأَنْتَ سَوِيٌّ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் "என் இறைவா! என் வயிற்றில் உள்ளதை (உனக்குச் சேவை செய்வதற்காக) முற்றிலும் அர்ப்பணிக்கப்பட்டதாக நான் நேர்ச்சை செய்கிறேன்" (திருக்குர்ஆன் 3:35) என்ற வசனம் குறித்து விளக்கும்போது, "அவளிடம் உணவைக் கண்டார்" (திருக்குர்ஆன் 3:37) என்ற வசனம் வரை ஓதினார்கள்.
பின்னர் கூறினார்கள்: "ஸகரிய்யா (அலை) அவர்கள் மர்யம் (அலை) அவர்களைப் பொறுப்பேற்றுக் கொண்டார்கள். அவர் மர்யமிடம் மாடத்திற்குள் (மிஹ்ராபிற்குள்) சென்றபோது, அங்கு ஒரு கூடையில் பருவகாலம் அல்லாத நேரத்தில் திராட்சைப் பழங்கள் இருப்பதைக் கண்டார். ஸகரிய்யா (அலை) அவர்கள், 'இது உனக்கு எங்கிருந்து வந்தது?' என்று கேட்டார். அதற்கு மர்யம், 'இது அல்லாஹ்விடமிருந்து கிடைத்தது. நிச்சயமாக அல்லாஹ் தான் நாடியவர்களுக்குக் கணக்கின்றி உணவளிக்கிறான்' என்று பதிலளித்தார். (திருக்குர்ஆன் 3:37).
அப்போது ஸகரிய்யா (அலை) அவர்கள், 'பருவகாலம் அல்லாத நேரத்தில் உனக்குத் திராட்சைப் பழங்களை உணவாக அளிப்பவன், முதியவளும் மலடியுமான (என் மனைவியின்) மூலம் எனக்கு ஒரு குழந்தையை வழங்கவும் ஆற்றலுடையவன்' என்று கூறினார். 'அவ்விடத்தில் ஸகரிய்யா தம் இறைவனிடம் பிரார்த்தனை செய்தார்' (திருக்குர்ஆன் 3:38).
அவருக்கு யஹ்யா (அலை) அவர்களைப் பற்றிய நற்செய்தி கூறப்பட்டபோது, 'என் இறைவா! எனக்கு ஓர் அடையாளத்தை ஏற்படுத்துவாயாக!' என்று கேட்டார். அதற்கு இறைவன், 'உனக்கான அடையாளம் என்னவென்றால், நீ முழு ஆரோக்கியத்துடன் இருக்கும் நிலையிலேயே மூன்று இரவுகள் மக்களிடம் பேச மாட்டாய்' என்று கூறினான் (திருக்குர்ஆன் 19:10)."
(இதற்கு விளக்கமளிக்கும்போது) இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "எந்த நோயும் இன்றி, நீங்கள் முழு ஆரோக்கியத்துடன் இருக்கும்போதே உங்களின் நாக்கு (பேச முடியாமல்) கட்டப்படும் (என்பதே இதன் பொருளாகும்)."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ عَفَّانَ الْعَامِرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ الطَّنَافِسِيُّ ثنا سُفْيَانُ بْنُ سَعِيدٍ عَنْ أَبِيهِ وَعَنْ أَبِي الضُّحَى عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «إِنَّ §لِكُلِّ نَبِيٍّ وُلَاةٌ مِنَ النَّبِيِّينَ وَإِنَّ وَلِيِّي مِنْهُمْ أَبِي وَخَلِيلِي إِبْرَاهِيمُ» ثُمَّ قَرَأَ {إِنَّ أَوْلَى النَّاسِ بِإِبْرَاهِيمَ لَلَّذِينَ اتَّبَعُوهُ وَهَذَا النَّبِيُّ وَالَّذِينَ آمَنُوا وَاللَّهُ وَلِيُّ الْمُؤْمِنِينَ} [آل عمران 68] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக ஒவ்வொரு நபிக்கும் நபிமார்களிலிருந்து நெருக்கமான நேசர்கள் (வலாத்) உள்ளனர். அவர்களில் எனக்கு நெருக்கமான நேசரும், எனது தந்தையும், எனது உற்ற தோழருமானவர் (கலீல்) இப்ராஹீம் (அலை) ஆவார்கள்."

பின்னர் அவர்கள் (பின்வரும் குர்ஆன் வசனத்தை) ஓதினார்கள்: "நிச்சயமாக மனிதர்களில் இப்ராஹீமுக்கு மிகவும் நெருக்கமானவர்கள் அவரைப் பின்பற்றியவர்களும், இந்த நபியும் (முஹம்மது ஸல்), ஈமான் கொண்டவர்களுமே ஆவார்கள். மேலும் அல்லாஹ் நம்பிக்கையாளர்களின் பாதுகாவலன் (வலிய்) ஆவான்." (அல்குர்ஆன் 3:68).

(இந்த ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோரின் நிபந்தனைகளின்படி ஆதாரப்பூர்வமானது (ஸஹீஹ்) ஆகும், ஆனால் அவர்கள் இருவரும் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை.)
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا الشَّيْخُ أَبُو بَكْرٍ أَحْمَدُ بْنُ إِسْحَاقَ أَنْبَأَ أَبُو الْمُثَنَّى ثنا مُسَدَّدٌ ثنا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ إِسْرَائِيلَ أَخَذَهُ عِرْقُ النَّسَا فَكَانَ يَبِيتُ وَلَهُ زُقَاءٌ قَالَ فَجَعَلَ إِنْ شَفَاهُ اللَّهُ أَنْ لَا يَأْكُلَ لَحْمًا فِيهِ عُرُوقٌ قَالَ فَحَرَّمَتْهُ الْيَهُودُ §فَنَزَلَتْ {كُلُّ الطَّعَامِ كَانَ حِلًّا لِبَنِي إِسْرَائِيلَ إِلَّا مَا حَرَّمَ إِسْرَائِيلُ عَلَى نَفْسِهِ مِنْ قَبْلِ أَنْ تُنَزَّلَ التَّوْرَاةُ قُلْ فَأَتَوْا بِالتَّوْرَاةِ فَاتْلُوهَا إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ} [آل عمران 93] إِنَّ هَذَا كَانَ قَبْلَ التَّوْرَاةِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

இஸ்ராயீல் (எனும் யஃகூப் அலைஹிஸ்ஸலாம்) அவர்களுக்கு ‘இர்க்குன் நஸா’ (ஸயாட்டிகா எனும் இடுப்பு நரம்பு வலி) நோய் ஏற்பட்டது. (அந்த வலியின் காரணமாக) அவர்கள் இரவு முழுவதும் வேதனையால் சப்தமிட்டவாறு (இரவைக்) கழிப்பார்கள். அப்போது, "அல்லாஹ் தமக்கு இந்நோயிலிருந்து நிவாரணமளித்தால் நரம்புகள் உள்ள இறைச்சியை ஒருபோதும் உண்ண மாட்டேன்" என்று அவர்கள் (நேர்ச்சையாகக்) கூறினார்கள். (அவர்களின் வழித்தோன்றல்களான) யூதர்களும் (அதனைப் பின்பற்றி நரம்புள்ள இறைச்சியைத்) தங்களுக்கு விலக்கப்பட்டதாக (ஹராமாக) ஆக்கிக் கொண்டனர்.

அப்போது (பின்வரும் குர்ஆன் வசனம்) அருளப்பட்டது:
"{தவ்ராத் அருளப்படுவதற்கு முன்னர், இஸ்ராயீல் தமக்குத் தாமே விலக்கிக் கொண்டதைத் தவிர, இஸ்ராயீலின் சந்ததியினருக்கு மற்றெல்லா உணவுகளும் ஆகுமாக்கப்பட்டவையாகவே இருந்தன. (நபியே!) நீர் கூறுவீராக: "நீங்கள் உண்மையாளர்களாக இருந்தால், தவ்ராத்தை கொண்டு வந்து அதனை வாசித்துக் காட்டுங்கள்"}" [ஆல் இம்ரான் 3:93].

நிச்சயமாக இது (இந்தத் தடை) தவ்ராத் அருளப்படுவதற்கு முன்னர் (யஃகூப் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்களால் ஏற்படுத்தப்பட்டதாக) இருந்தது.

(இந்த ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்ட ஆதாரப்பூர்வமான (ஸஹீஹ்) ஹதீஸாகும். எனினும், அவர்கள் இருவரும் இதனைத் தங்களது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْحُسَيْنِ الْقَاضِي بِمَرْوَ ثنا الْحَارِثُ بْنُ أَبِي أُسَامَةَ ثنا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ ثنا هِشَامُ بْنُ حَسَّانَ عَنْ أَنَسِ بْنِ سِيرِينَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ قَالَ «§فِي عِرْقِ النَّسَا يَأْخُذُ أَلْيَةَ كَبْشٍ عَرَبِيٍّ لَيْسَتْ بِأَعْظَمِهَا وَلَا أَصْغَرِهَا فَيَتَقَطَّعُهَا صِغَارًا ثُمَّ يُذِيبُهَا فَيُجِيدُ إِذَابَتَهَا وَيَجْعَلُهَا ثَلَاثَةَ أَجْزَاءٍ فَيَشْرَبُ كُلَّ يَوْمٍ جُزْءًا عَلَى رِيقِ النَّفْسِ» قَالَ أَنَسُ بْنُ سِيرِينَ فَلَقَدْ أَمَرْتُ بِذَلِكَ نَاسًا ذَكَرَ عَدَدًا كَثِيرًا كُلُّهُمْ يَبْرَأُ بِإِذْنِ اللَّهِ تَعَالَى «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"(கால் வரை பரவும்) இடுப்பு நரம்பு வலிக்கு (சயாட்டிகா - Sciatica) சிகிச்சையாக, மிகப் பெரியதாகவோ அல்லது மிகச் சிறியதாகவோ இல்லாத (நடுத்தர அளவுடைய) ஓர் அரபியச் செம்மறியாட்டுக் கிடாயின் வால் கொழுப்பை எடுத்து, அதனைச் சிறு துண்டுகளாக நறுக்கி, (நெருப்பில் இட்டு) நன்றாக உருக்கிக் கொள்ள வேண்டும். பிறகு அதனை மூன்று பாகங்களாகப் பிரித்து, (தொடர்ச்சியாக மூன்று நாட்கள்) தினமும் ஒரு பாகத்தை வெறும் வயிற்றில் குடிக்க வேண்டும்."

அனஸ் பின் சீரீன் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நான் ஏராளமான மக்களுக்கு இவ்வாறு (செய்யுமாறு) கூறினேன்; அவர்கள் அனைவரும் அல்லாஹ் தஆலாவின் அனுமதியால் குணமடைந்தனர்."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا بَكْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ الصَّيْرَفِيُّ بِمَرْوَ ثنا أَحْمَدُ بْنُ مُلَاعِبِ بْنِ حَيَّانَ ثنا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى وَمُحَمَّدُ بْنُ سَابِقٍ قَالَا ثنا إِسْرَائِيلُ ثنا خَالِدُ بْنُ حَرْبٍ عَنْ خَالِدِ بْنِ عَرْعَرَةَ قَالَ سَأَلَ رَجُلٌ عَلِيًّا عَنْ {أَوَّلَ بَيْتٍ وُضِعَ لِلنَّاسِ لَلَّذِي بِبَكَّةَ مُبَارَكًا} [آل عمران 96] أَهُوَ أَوَّلُ بَيْتٍ بُنِيَ فِي الْأَرْضِ؟ قَالَ لَا وَلَكِنَّهُ §أَوَّلُ بَيْتٍ وُضِعَ فِيهِ الْبَرَكَةُ وَالْهُدَى وَمَقَامُ إِبْرَاهِيمَ وَمَنْ دَخَلَهُ كَانَ آمَنَّا وَلَإِنْ شِئْتَ أَنْبَأْتُكَ كَيْفَ بَنَاهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ إِنَّ اللَّهَ أَوْحَى إِلَى إِبْرَاهِيمَ أَنِ ابْنِ لِي بَيْتًا فِي الْأَرْضِ فَضَاقَ بِهِ ذَرْعًا فَأَرْسَلَ اللَّهُ إِلَيْهِ السَّكِينَةَ وَهِيَ رِيحٌ خَجُوجٌ لَهَا رَأْسٌ فَاتَّبَعَ أَحَدُهُمَا صَاحِبَهُ حَتَّى انْتَهَتْ ثُمَّ تَطَوَّقَتْ إِلَى مَوْضِعِ الْبَيْتِ تَطَوُّقَ الْحَيَّةِ فَبَنَى إِبْرَاهِيمُ فَكَانَ يَبْنِي هُوَ سَاقًا كُلَّ يَوْمٍ حَتَّى إِذَا بَلَغَ مَكَانَ الْحَجَرِ قَالَ لِابْنِهِ أَبْغِنِي حَجَرًا فَالْتَمَسَ ثَمَّةَ حَجَرًا حَتَّى أَتَاهُ بِهِ فَوَجَدَ الْحَجَرَ الْأَسْوَدَ قَدْ رُكِّبَ فَقَالَ لَهُ ابْنُهُ مِنْ أَيْنَ لَكَ هَذَا؟ قَالَ جَاءَ بِهِ مَنْ لَمْ يَتَّكِلْ عَلَى بِنَائِكَ جَاءَ بِهِ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَامُ مِنَ السَّمَاءِ فَأَتَمَّهُ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط مسلم
அலி (ரழி) அவர்களிடம் ஒரு மனிதர், "{நிச்சயமாக மனிதர்களுக்காக அமைக்கப்பட்ட முதல் ஆலயம் மக்காவில் (பக்காவில்) உள்ள பாக்கியம் பொருந்தியதும், அகிலத்தாருக்கு நேர்வழியானதுமான அந்த ஆலயம் ஆகும்}" (திருக்குர்ஆன் 3:96) என்ற வசனத்தைக் குறித்து, "பூமியில் கட்டப்பட்ட (மிக) முதல் வீடு அதுதானா?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு அலி (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"இல்லை, (ஏனெனில் இதற்கு முன்பே வீடுகள் இருந்தன). ஆனால் பரக்கத்தும் (பாக்கியமும்), ஹிதாயத்தும் (நேர்வழியும்), 'மகாமே இப்ராஹீம்' (இப்ராஹீம் நின்ற இடம்) ஆகியவையும் (வணக்கத்திற்காக) வைக்கப்பட்ட முதல் வீடாகும். அதனுள் நுழைந்தவர் அபயமளிக்கப்பட்டவர் ஆவார். நீங்கள் விரும்பினால், அல்லாஹ் அதனை எப்படிக் கட்டினான் என்பதை நான் உங்களுக்கு அறிவிக்கிறேன்.

நிச்சயமாக அல்லாஹ் இப்ராஹீம் (அலை) அவர்களுக்கு, 'பூமியில் எனக்கொரு ஆலயத்தை எழுப்புவீராக!' என்று வஹீ (இறைச்செய்தி) அறிவித்தான். (அதன் இடத்தை சரியாக அறியாததால்) அவருக்கு அது சிரமமாக இருந்தது. அப்போது அல்லாஹ் அவரிடம் 'ஸகீனா'வை அனுப்பினான். அது (பாம்பின் தலை போன்ற) ஒரு தலை கொண்ட, வேகமாக வீசும் காற்றாகும். (இப்ராஹீம் அலை அவர்களும் அந்தக் காற்றும்) ஒன்றையொன்று பின்தொடர்ந்து சென்றன. இறுதியில் (ஆலயம் அமைய வேண்டிய) இடத்தை அடைந்ததும், அந்தக் காற்று ஒரு பாம்பைப் போல அந்த இடத்தில் சுற்றிக் கொண்டது.

பிறகு இப்ராஹீம் (அலை) அவர்கள் (அடித்தளத்தை) எழுப்பினார்கள். அவர்கள் ஒவ்வொரு நாளும் ஒரு அடுக்கு (கல்) வீதம் கட்டினார்கள். (கருப்புக்கல் வைக்கப்பட வேண்டிய) அந்த இடத்தை அடைந்தபோது, அவர் தம் மகனிடம் (இஸ்மாயீல் அலை), 'எனக்கு ஒரு கல்லைத் தேடிக் கொண்டு வா' என்று கூறினார். அவர் ஒரு கல்லைத் தேடி எடுத்துக்கொண்டு வந்தபோது, அங்கே ஹஜருல் அஸ்வத் (கருப்புக்கல் ஏற்கனவே) பொருத்தப்பட்டிருப்பதைக் கண்டார்.

அப்போது அவரது மகன் அவரிடம், 'இது உங்களுக்கு எங்கிருந்து கிடைத்தது?' என்று கேட்டார். அதற்கு இப்ராஹீம் (அலை) அவர்கள், 'உனது கட்டுமானத்தை (அல்லது உழைப்பை)ச் சார்ந்திராத ஒருவர் இதனைக் கொண்டு வந்தார்; ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் அதனை வானத்திலிருந்து கொண்டு வந்தார்கள்' என்று கூறினார்கள். பின்னர் (இப்ராஹீம் அலை அவர்கள்) அதனை முழுமைப்படுத்தினார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ صَالِحِ بْنِ هَانِئٍ ثنا الْحُسَيْنُ بْنُ الْفَضْلِ الْبَجَلِيُّ ثنا عَفَّانُ بْنُ مُسْلِمٍ ثنا سُلَيْمَانُ بْنُ كَثِيرٍ قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ شِهَابٍ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي سِنَانٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ خَطَبَنَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ فَقَالَ «يَا أَيُّهَا النَّاسُ §إِنَّ اللَّهَ كَتَبَ عَلَيْكُمُ الْحَجَّ» فَقَامَ الْأَقْرَعُ بْنُ حَابِسٍ فَقَالَ أَفِي كُلَّ عَامٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ؟ قَالَ «لَوْ قُلْتُهَا لَوَجَبَتْ وَلَوْ وَجَبَتْ لَمْ تَعْمَلُوا بِهَا أَوْ لَمْ تَسْتَطِيعُوا أَنْ تَعْمَلُوا بِهَا الْحَجُّ مَرَّةً فَمَنْ زَادَ فَتَطَوُّعٌ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ هَكَذَا رَوَاهُ سُفْيَانُ بْنُ حُسَيْنٍ الْوَاسِطِيُّ عَنِ الزُّهْرِيِّعلى شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களுக்கு உரை நிகழ்த்தியபோது, "மக்களே! நிச்சயமாக அல்லாஹ் உங்கள் மீது ஹஜ்ஜைக் கடமையாக்கியுள்ளான்" என்று கூறினார்கள். அப்போது அக்ரஉ பின் ஹாபிஸ் (ரலி) அவர்கள் எழுந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! ஒவ்வோர் ஆண்டும் (ஹஜ் செய்வது கடமையா)?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "நான் ('ஆம்' என்று) கூறியிருந்தால் அது (ஒவ்வொரு ஆண்டும்) கடமையாகிவிட்டிருக்கும். அவ்வாறு அது கடமையாகியிருந்தால் உங்களால் அதைச் செயல்படுத்த இயலாமல் போயிருக்கும் (அல்லது உங்களால் அதைச் செய்ய முடியாது). ஹஜ் என்பது (வாழ்நாளில்) ஒருமுறை மட்டுமே (கடமையாகும்). யாரேனும் (அதற்கு மேல்) அதிகமாகச் செய்தால் அது உபரியான (நஃபிலான) வணக்கமாகும்" என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَاهُ أَبُو حَامِدٍ أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ شُعَيْبٍ الْفَقِيهُ الزَّاهِدُ ثنا سَهْلُ بْنُ عَمَّارٍ الْعَتَكِيُّ ثنا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَنْبَأَ سُفْيَانُ بْنُ حُسَيْنٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سِنَانٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ سَأَلَ الْأَقْرَعُ بْنُ حَابِسٍ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ فَقَالَ الْحَجُّ فِي كُلِّ عَامٍ مَرَّةً؟ قَالَ «لَا §بَلْ مَرَّةً وَاحِدَةً فَمَنْ زَادَ فَتَطَوُّعٌ» وَفِي الْبَابِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ بِالشَّرْحِ وَالْبَيَانِ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அக்ரஃ பின் ஹாபிஸ் (ரலி) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம், "ஹஜ் ஒவ்வொரு ஆண்டும் (செய்யப்பட வேண்டுமா)?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், "இல்லை; மாறாக (வாழ்நாளில்) ஒருமுறைதான். எவரேனும் கூடுதலாகச் செய்தால் அது உபரியான (நஃபிலான)தாகும்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

மேலும், இதே கருத்தில் அலி பின் அபீ தாலிப் (ரலி) அவர்கள் வாயிலாகவும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் விளக்கமும் தெளிவுரையும் (இவ்வதிகாரத்தில்) பதிவாகியுள்ளது.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَاهُ أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي دَارِمٍ الْحَافِظُ ثنا أَحْمَدُ بْنُ مُوسَى بْنِ إِسْحَاقَ التَّمِيمِيُّ ثنا مُخَوَّلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ النَّهْدِيُّ ثنا مَنْصُورُ بْنُ زَاذَانَ ثنا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ الْأَعْلَى عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي الْبَخْتَرِيِّ عَنْ عَلِيٍّ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ {§وَلِلَّهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطَاعَ إِلَيْهِ سَبِيلًا} [آل عمران 97] قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ أفِي كُلِّ عَامٍ؟ فَسَكَتَ ثُمَّ قَالُوا أَفِي كُلِّ عَامِ؟ فَسَكَتَ ثُمَّ قَالُوا أَفِي كُلِّ عَامٍ؟ قَالَ لَا وَلَوْ قُلْتُ نَعَمْ لَوَجَبَتْ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَسْأَلُوا عَنْ أَشْيَاءَ إِنْ تُبْدَ لَكُمْ تَسُؤْكُمْ} [المائدة 101] قَالَ الْحَاكِمُ «كَانَ مِنْ حُكْمِ هَذِهِ الْأَحَادِيثِ الثَّلَاثَةِ أَنْ تَكُونَ مُخَرَّجَةً فِي أَوَّلِ كِتَابِ الْمَنَاسِكِ فَلَمْ يُقَدَّرْ ذَلِكَ لِي فَخَرَّجْتُهَا فِي تَفْسِيرِ الْآيَةِ» مخول رافضي وعبد الأعلى هو ابن عامر ضعفه أحمد
அலி (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

“அந்த ஆலயத்திற்குச் செல்ல (பயணச் செலவு மற்றும் உடல் ரீதியாக) சக்தி பெற்ற மனிதர்கள், அல்லாஹ்வுக்காக ஹஜ் செய்வது அவர்கள் மீதான கடமையாகும்” (ஆல் இம்ரான் 3:97) என்ற இந்த இறைவசனம் அருளப்பட்டபோது, மக்கள், “அல்லாஹ்வின் தூதரே! (ஹஜ் செய்வது) ஒவ்வொரு வருடமுமா?” என்று கேட்டார்கள். நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் (பதிலளிக்காமல்) அமைதியாக இருந்தார்கள். மீண்டும் அவர்கள், “ஒவ்வொரு வருடமுமா?” என்று கேட்டார்கள். அப்போதும் அவர்கள் அமைதியாக இருந்தார்கள். மீண்டும் அவர்கள், “ஒவ்வொரு வருடமுமா?” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நபியவர்கள், “இல்லை; நான் ‘ஆம்’ என்று சொல்லியிருந்தால் அது (ஒவ்வொரு ஆண்டும் செய்வது உங்கள் மீது) கட்டாயக் கடமையாகியிருக்கும் (அதை உங்களால் நிறைவேற்ற முடியாமல் போயிருக்கும்)” என்று கூறினார்கள். அப்போது மாண்புமிகு அல்லாஹ், “நம்பிக்கை கொண்டோரே! சில விஷயங்களைப் பற்றி நீங்கள் (துருவித் துருவி) கேட்காதீர்கள்; அவை உங்களுக்கு வெளிப்படுத்தப்பட்டால் (அவை சட்டமாக்கப்பட்டு) உங்களுக்கு வருத்தத்தைத் தரலாம்” (அல்-மாயிதா 5:101) என்ற வசனத்தை அருளினான்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مَرْزُوقٍ ثنا أَبُو دَاوُدَ وَوَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ قَالَا ثنا شُعْبَةُ وَأَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْحَسَنِ الْقَاضِي بِهَمْدَانَ ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْحُسَيْنِ ثنا آدَمُ بْنُ أَبِي إِيَاسٍ ثنا شُعْبَةُ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ تَلَا هَذِهِ الْآيَةَ {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا §اتَّقُوا اللَّهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنْتُمْ مُسْلِمُونَ} [آل عمران 102] قَالَ «وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوْ أَنَّ قَطْرَةً مِنَ الزَّقُّومِ قُطِرَتْ فِي بِحَارِ الْأَرْضِ لَفَسَدَتْ» وَفِي حَدِيثِ وَهْبِ بْنِ جَرِيرٍ «لَأَمَرَّتْ عَلَى أَهْلِ الدُّنْيَا مَعَايِشَهُمْ فَكَيْفَ بِمَنْ تَكُونُ طَعَامَهُ؟» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பின்வரும் திருக்குர்ஆன் வசனத்தை ஓதினார்கள்:
"நம்பிக்கை கொண்டவர்களே! நீங்கள் அல்லாஹ்வை அஞ்ச வேண்டிய முறைப்படி அஞ்சுங்கள். மேலும், நீங்கள் முஸ்லிம்களாகவே அன்றி மரணிக்க வேண்டாம்" (ஆல் இம்ரான் 3:102).

பின்னர் அவர்கள், "என் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக! (நரகத்திலுள்ள) 'ஜக்கூம்' மரத்திலிருந்து ஒரு சொட்டு இப்பூமியின் கடல்களில் சொட்டப்பட்டால், அது (பூமியிலுள்ள அனைத்தையும்) கெடுத்துவிடும்" என்று கூறினார்கள்.

வஹ்ப் பின் ஜரீர் (ரஹ்) அவர்களின் அறிவிப்பில், "(அந்த ஒரு சொட்டு) உலக மக்களின் வாழ்வாதாரங்களைக் கசப்பாக்கிவிடும். அப்படியென்றால், அந்த (ஜக்கூம் மரத்தையே) தனது உணவாகக் கொள்பவனின் நிலை எப்படி இருக்கும்?" என்று (நபி (ஸல்) அவர்கள் கேட்டதாக) இடம்பெற்றுள்ளது.

(இந்த ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோரின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்ட ஸஹீஹான - ஆதாரப்பூர்வமான - ஹதீஸாகும். ஆயினும், அவர்கள் இருவருமே இதனைத் தமது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حَمْشَاذَ الْعَدْلُ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ بْنِ الْحَارِثِ ثنا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى وَأَبُو نُعَيْمٍ قَالَا ثنا مِسْعَرٌ عَنْ زُبَيْدٍ عَنْ مُرَّةَ بْنِ شَرَاحِيلَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ فِي قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {§اتَّقُوا اللَّهَ حَقَّ تُقَاتِهِ} [آل عمران 102] قَالَ أَنْ يُطَاعَ فَلَا يُعْصَى وَيُذْكَرَ فَلَا يُنْسَى «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"அல்லாஹ்வை அஞ்ச வேண்டிய முறைப்படி அஞ்சுங்கள்" (திருக்குர்ஆன் 3:102) என்ற வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வின் வசனம் குறித்து அவர்கள் (விளக்கமளிக்கும் போது) கூறினார்கள்: "(இதன் பொருள்:) அவன் (அல்லாஹ்) கீழ்ப்படியப்பட வேண்டும், (அவனுக்கு) மாறுசெய்யப்படக் கூடாது; அவன் நினைவு கூரப்பட வேண்டும், (அவன்) மறக்கப்படக் கூடாது."

(இமாம் ஹாகிம் கூறுகிறார்:) "இந்த ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இரு இமாம்களின் நிபந்தனைக்கு ஏற்ப ஸஹீஹான (ஆதாரப்பூர்வமான) ஹதீஸாகும். ஆனால் அவர்கள் இருவரும் இதனை (தங்கள் நூல்களில்) பதிவு செய்யவில்லை."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الزَّاهِدُ الْأَصْبَهَانِيُّ ثنا أَحْمَدُ بْنُ مِهْرَانَ الْأَصْبَهَانِيُّ ثنا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى أَنْبَأَ إِسْرَائِيلُ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ} [آل عمران 110] قَالَ هُمُ الَّذِينَ هَاجَرُوا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ مِنْ مَكَّةَ إِلَى الْمَدِينَةِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط مسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வின் கூற்றான, "{குன்தும் கைர உம்மதின் உக்ரிஜத் லின்னாஸ்}" (மனித குலத்திற்காகத் தோற்றுவிக்கப்பட்ட சிறந்த சமுதாயமாக நீங்கள் இருக்கிறீர்கள்) [ஆல் இம்ரான் 3:110] என்ற வசனம் குறித்து அவர்கள் (விளக்கமளிக்கையில்):

"அவர்கள் (யாரெனில்), அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் மக்காவிலிருந்து மதீனாவிற்கு ஹிஜ்ரத் (புலம்பெயர்வு) செய்தவர்கள் ஆவர்" என்று கூறினார்கள்.

(இந்த ஹதீஸ் இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனையின்படி ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானது ஆகும்; ஆயினும் இதனை புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரும் தமது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ بَالَوَيْهِ ثنا أَبُو مُسْلِمٍ إِبْرَاهِيمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ ثنا حَجَّاجُ بْنُ نُصَيْرٍ ثنا أَبو أُمَيَّةَ بْنُ يَعْلَى الثَّقَفِيُّ قَالَ سَمِعْتُ مُوسَىَ بْنَ عُقْبَةَ وَتَلَا قَوْلَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {وَسَارِعُوا إِلَى مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبُّكُمْ} [آل عمران 133] فَقَالَ حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ يَحْيَى بْنِ طَلْحَةَ الْقُرَشِيُّ عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ قَالَ «§مَنْ سَرَّهُ أَنْ يُشْرِفَ لَهُ الْبُنْيَانُ وَتُرْفَعَ لَهُ الدَّرَجَاتُ فَلْيَعْفُ عَمَّنْ ظَلَمَهُ وَلْيُعْطِ مَنْ حَرَّمَهُ وَيَصِلْ مَنْ قَطَعَهُ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ أبو أمية ضعفه الدارقطني وإسحاق لم يدرك عبادة
உபை இப்னு கஅப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"யார் தனக்கான மாளிகை (மறுமையில்) உயர்த்தப்பட வேண்டும் என்றும், தனது அந்தஸ்துகள் (சுவனத்தில்) உயர்த்தப்பட வேண்டும் என்றும் விரும்புகிறாரோ, அவர் தமக்கு அநீதி இழைத்தவரை மன்னிக்கட்டும்; தமக்கு (உதவிகளைப்) கொடுக்க மறுத்தவருக்குக் கொடுக்கட்டும்; மேலும், தம்முடன் (உறவைத்) துண்டித்தவருடன் உறவைச் சேர்த்து வாழட்டும்."
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا يَحْيَى بْنُ مُحَمَّدٍ الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنْبَأَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَ مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَ كَانَ ابْنُ عَبَّاسٍ يُحَدِّثُ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَ دَخَلَ الْمَسْجِدَ وَعُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ يُحَدِّثُ النَّاسَ فَأَتَى الْبَيْتَ الَّذِي تُوُفِّيَ فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ فَكَشَفَ عَنْ وَجْهِهِ بُرْدَ حِبْرَةٍ وَكَانَ مُسَجًّى بِهِ فَنَظَرَ إِلَيْهِ فَأَكَبَّ عَلَيْهِ لَيُقَبِّلَ وَجْهَهُ وَقَالَ وَاللَّهِ لَا يَجْمَعُ اللَّهُ عَلَيْكَ مَوْتَتَيْنِ بَعْدَ مَوْتِكَ الَّتِي لَا تَمُوتُ بَعْدَهَا ثُمَّ خَرَجَ إِلَى الْمَسْجِدِ وَعُمَرُ يُكَلِّمُ النَّاسَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ اجْلِسْ يَا عُمَرُ فَأَبَى فَكَلَّمَهُ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلَاثًا فَأَبَى فَقَامَ فَتَشَهَّدَ فَلَمَّا قَضَى تَشَهُّدَهُ قَالَ أَمَّا بَعْدُ § فَمَنْ كَانَ يَعْبُدُ مُحَمَّدًا فَإِنَّ مُحَمَّدًا ﷺ قَدْ مَاتَ وَمَنْ كَانَ يَعْبُدُ اللَّهَ فَإِنَّ اللَّهَ حَيٌّ لَا يَمُوتُ ثُمَّ تَلَا {وَمَا جَعَلْنَا لِبَشَرٍ مِنْ قَبْلِكَ الْخُلْدَ} [الأنبياء 34] {وَمَا مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ} [آل عمران 144] وَتَلَا إِلَى {الشَّاكِرِينَ} [آل عمران 144] فَمَا هُوَ إِلَّا أَنْ تَلَاهَا فَأَيْقَنَ النَّاسُ بِمَوْتِ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ حَتَّى قَالَ قَائِلٌ لَمْ يَعْلَمِ النَّاسُ أَنَّ هَذِهِ الْآيَةَ أُنْزِلَتْ حَتَّى تَلَاهَا أَبُو بَكْرٍ قَالَ الزُّهْرِيُّ فَأَخْبَرَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيِّبِ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ قَالَ لَمَّا تَلَاهَا أَبُو بَكْرٍ عُقِرْتُ حَتَّى خَرَرْتُ إِلَى الْأَرْضِ وَأَيْقَنْتُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ قَدْ مَاتَ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ بِهَذِهِ السِّيَاقَةِ» على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அபூபக்கர் சித்தீக் (ரழி) அவர்கள் பள்ளிவாசலுக்குள் நுழைந்தார்கள். அப்போது உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரழி) அவர்கள் (நபி (ஸல்) அவர்கள் மரணிக்கவில்லை என்று) மக்களிடம் பேசிக் கொண்டிருந்தார்கள். அபூபக்கர் (ரழி) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்கள் வஃபாத்தான (உயிரிழந்த) அறைக்குச் சென்றார்கள். அங்கு நபி ((ஸல்)) அவர்களின் முகத்தை மூடியிருந்த பர்த் ஹிப்ரா (எனும் யமனியக் கோடிட்டப்) போர்வையை விலக்கினார்கள். (அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள்) அந்தப் போர்வையினால் போர்த்தப்பட்டிருந்தார்கள். பின்னர், அவர்களைப் பார்த்து, அவர்களின் முகத்தில் முத்தமிடுவதற்காகக் குனிந்து (முத்தமிட்டார்கள்). மேலும், "அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! அல்லாஹ் உங்களுக்கு இரண்டு மரணங்களை (ஒன்றாக) இணைக்க மாட்டான். உங்களுக்கு (விதிக்கப்பட்ட) இந்த மரணத்திற்குப் பிறகு, இனி நீங்கள் (மறுமையில்) மரணிக்கவே மாட்டீர்கள்" என்று கூறினார்கள்.

பிறகு அவர்கள் பள்ளிவாசலுக்கு (வெளியே) வந்தார்கள். அப்போதும் உமர் (ரழி) அவர்கள் மக்களிடம் பேசிக் கொண்டிருந்தார்கள். அபூபக்கர் (ரழி) அவர்கள், "உமரே! உட்காருங்கள்" என்று கூறினார்கள். ஆனால் அவர் (அதிர்ச்சியில் அமர) மறுத்தார். இரண்டு அல்லது மூன்று முறை கூறியும் அவர் உட்கார மறுத்துவிட்டார். எனவே, அபூபக்கர் (ரழி) அவர்கள் (மக்களுக்கு முன்னால்) எழுந்து நின்று தஷஹ்ஹுத் (இறைப்புகழ் மற்றும் சாட்சியம்) மொழிந்தார்கள். அதை முடித்தவுடன், "அம்மா பஃத் (இறைத்துதிக்குப் பின்)! உங்களில் எவர் முஹம்மதை ((ஸல்)) வணங்கிக் கொண்டிருந்தாரோ, நிச்சயமாக முஹம்மத் ((ஸல்)) அவர்கள் இறந்துவிட்டார்கள். எவர் அல்லாஹ்வை வணங்கிக் கொண்டிருந்தாரோ, நிச்சயமாக அல்லாஹ் (என்றும்) உயிருள்ளவன்; அவன் மரணிக்க மாட்டான்" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர், "உமக்கு முன்னரும் எந்த மனிதருக்கும் நாம் நிலையான வாழ்வை (இவ்வுலகில்) ஏற்படுத்தவில்லை" [அல்-அன்பியா: 34] என்ற வசனத்தையும், "முஹம்மத் ஒரு தூதரேயன்றி வேறில்லை. அவருக்கு முன்னரும் தூதர்கள் பலர் (காலம்) சென்றுவிட்டனர்" என்று தொடங்கி "நன்றி செலுத்துவோருக்கு (அல்லாஹ் நற்கூலி வழங்குவான்)" என்பது வரை உள்ள வசனத்தையும் [ஆல் இம்ரான்: 144] ஓதிக்காண்பித்தார்கள். அபூபக்கர் (ரழி) அவர்கள் இந்த வசனங்களை ஓதியதும், அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்கள் இறந்துவிட்டார்கள் என்பதை மக்கள் (உறுதியாக) நம்பினர். அப்போது ஒருவர், "அபூபக்கர் (ரழி) அவர்கள் இந்த வசனத்தை ஓதிக்காட்டும் வரை, இப்படி ஒரு வசனம் (குர்ஆனில்) அருளப்பட்டிருந்ததையே மக்கள் அறிந்திருக்கவில்லை (அதாவது அந்த நேரத்தில் அது யாருக்கும் நினைவில் வரவில்லை)" என்று கூறினார்.

(இதனை அறிவிக்கும்) அஸ்-ஸுஹ்ரி (ரஹ்) கூறுகிறார்கள்: ஸயீத் பின் அல்-முஸய்யப் (ரஹ்) எனக்கு அறிவித்தார்கள், உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அபூபக்கர் (ரழி) அவர்கள் அந்த வசனத்தை ஓதியபோது, (அதிர்ச்சியால்) என் கால்கள் செயலிழந்து நான் பூமியில் சுருண்டு விழுந்தேன். அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்கள் மரணித்துவிட்டார்கள் என்பதை அப்போதுதான் நான் உறுதியாக அறிந்துகொண்டேன்."

(இது புகாரி, முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி அமைந்த ஸஹீஹான ஹதீஸாகும். ஆயினும், அவர்கள் இருவரும் இதனை இந்த (முழுமையான) வாசக அமைப்பில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنِي أَبُو النَّضْرِ الْفَقِيهُ ثنا عُثْمَانُ بْنُ سَعِيدٍ الدَّارِمِيُّ ثنا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ بْنِ عَلِيِّ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ ثنا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُ قَالَ مَا نُصِرَ النَّبِيُّ ﷺ فِي مَوْطِنٍ كَمَا نُصِرَ يَوْمَ أُحُدٍ قَالَ فَأَنْكَرْنَا ذَلِكَ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ بَيْنِي وَبَيْنَ مَنْ أَنْكَرَ ذَلِكَ كِتَابُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يَقُولُ فِي يَوْمِ أُحُدٍ {وَلَقَدْ صَدَقَكُمُ اللَّهُ وَعْدَهُ إِذْ تَحُسُّونَهُمْ بِإِذْنِهِ} [آل عمران 152] يَقُولُ ابْنُ عَبَّاسٍ وَالْحِسُّ الْقَتْلُ {حَتَّى إِذَا فَشِلْتُمْ وَتَنَازَعْتُمْ فِي الْأَمْرِ وَعَصَيْتُمْ مِنْ بَعْدِ مَا أَرَاكُمْ مَا تُحِبُّونَ مِنْكُمْ مَنْ يُرِيدُ الدُّنْيَا وَمِنْكُمْ مَنْ يُرِيدُ الْآخِرَةَ ثُمَّ صَرَفَكُمْ عَنْهُمْ لِيَبْتَلِيَكُمْ وَلَقَدْ عَفَا عَنْكُمْ وَاللَّهُ ذُو فَضْلٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ} [آل عمران 152] وَإِنَّمَا عَنَى بِهَذَا الرُّمَاةَ وَذَلِكَ أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ أَقَامَهُمْ فِي مَوْضِعٍ ثُمَّ قَالَ «§احْمُوا ظُهُورَنَا فَإِنْ رَأَيْتُمُونَا نُقْتَلُ فَلَا تَنْصُرُونَا وَإِنْ رَأَيْتُمُونَا قَدْ غَنِمْنَا فَلَا تَشْرَكُونَا» فَلَمَّا غَنَمَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ وَأَبَاحُوا عَسْكَرَ الْمُشْرِكِينَ انْكَشَفَ الرُّمَاةُ جَمِيعًا فَدَخَلُوا فِي الْعَسْكَرِ يَنْتَهِبُونَ وَقَدِ الْتَقَتْ صُفُوفُ أَصْحَابِ النَّبِيِّ ﷺ فَهُمْ هَكَذَا وَشَبَّكَ بَيْنَ أَصَابِعِ يَدَيْهِ وَالْتَبَسُوا فَلَمَّا أَخَلَّ الرُّمَاةُ تِلْكَ الْخَلَّةَ الَّتِي كَانُوا فِيهَا دَخَلَ الْخَيْلُ مِنْ ذَلِكَ الْمَوْضِعِ عَلَى أَصْحَابِ النَّبِيِّ ﷺ فَضَرَبَ بَعْضُهُمْ بَعْضًا وَالْتَبَسُوا وَقُتِلَ مِنَ الْمُسْلِمِينَ نَاسٌ كَثِيرٌ وَقَدْ كَانَ لِرَسُولِ اللَّهِ ﷺ وَأَصْحَابُهُ أَوَّلُ النَّهَارِ حَتَّى قُتِلَ مِنْ أَصْحَابِ لِوَاءِ الْمُشْرِكِينَ سَبْعَةٌ أَوْ تِسْعَةٌ وَجَالَ الْمُسْلِمُونَ جَوْلَةً نَحْوَ الْجَبَلِ وَلَمْ يَبْلُغُوا حَيْثُ يَقُولُ النَّاسُ الْغَابَ إِنَّمَا كَانَ تَحْتَ الْمِهْرَاسِ وَصَاحَ الشَّيْطَانُ قُتِلَ مُحَمَّدٌ فَلَمْ يَشُكُّوا فِيهِ أَنَّهُ حَقٌّ فَمَا زِلْنَا كَذَلِكَ مَا نَشُكُّ أَنَّهُ قُتِلَ حَتَّى طَلَعَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ بَيْنَ السَّعْدَيْنِ فَعَرَفْنَاهُ بِتَكَفُّئِهِ إِذَا مَشَى قَالَ فَفَرِحْنَا حَتَّى كَأَنَّهُ لَمْ يُصِبْنَا مَا أَصَابَنَا قَالَ فَرَقِيَ نَحْوَنَا وَهُوَ يَقُولُ «أَشْتَدُّ غَضَبُ اللَّهِ عَلَى قَوْمٍ دَمَّوْا وَجْهَ نَبِيِّهِمْ» قَالَ وَيَقُولُ مَرَّةً أُخْرَى «اللَّهُمَّ إِنَّهُ لَيْسَ لَهُمْ أَنْ يَعْلُونَا» حَتَّى انْتَهَى إِلَيْنَا قَالَ فَمَكَثَ سَاعَةً فَإِذَا أَبُو سُفْيَانَ يَصِيحُ فِي أَسْفَلِ الْجَبَلِ اعْلُ هُبَلُ اعْلُ هُبَلُ يَعْنِي آلِهَتَهُ أَيْنَ ابْنُ أَبِي كَبْشَةَ أَيْنَ ابْنُ أَبِي قُحَافَةَ أَيْنَ ابْنُ الْخَطَّابِ؟ فَقَالَ عُمَرُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَا أُجِيبُهُ؟ قَالَ «بَلَى» فَلَمَّا قَالَ اعْلُ هُبَلُ قَالَ عُمَرُ اللَّهُ أَعْلَى وَأَجَلُّ فَقَالَ أَبُو سُفْيَانَ يَا ابْنَ الْخَطَّابِ إِنَّهُ يَوْمُ الصَّمْتِ فَعَادَ فَقَالَ أَيْنَ ابْنُ أَبِي كَبْشَةَ أَيْنَ ابْنُ أَبِي قُحَافَةَ أَيْنَ ابْنُ الْخَطَّابِ فَقَالَ عُمَرُ هَذَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ وَهَذَا أَبُو بَكْرٍ وَهَا أَنَا ذَا عُمَرُ فَقَالَ أَبُو سُفْيَانَ يَوْمٌ بِيَوْمِ بَدْرٍ الْأَيَّامُ دُوَلٌ وَالْحَرْبُ سِجَالٌ فَقَالَ عُمَرُ لَا سَوَاءَ قَتْلَانَا فِي الْجَنَّةِ وَقَتْلَاكُمْ فِي النَّارِ قَالَ إِنَّكُمْ لَتَزْعُمُونَ ذَلِكَ لَقَدْ خِبْنَا إِذًا وَخَسِرْنَا ثُمَّ قَالَ أَبُو سُفْيَانَ أَمَا إِنَّكُمْ سَوْفَ تَجِدُونَ فِي قَتْلَاكُمْ مُثْلَةً وَلَمْ يَكُنْ ذَلِكَ عَنْ رَأْي سَرَاتِنَا ثُمَّ أَدْرَكَتْهُ حَمِيَّةُ الْجَاهِلِيَّةِ فَقَالَ أَمَا إِنَّهُ إِذَا كَانَ ذَلِكَ لَمْ نَكْرَهْهُ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
"உஹுதுப் போர்க்களத்தில் நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு அளிக்கப்பட்டதைப் போன்று வேறு எந்தப் போர்க்களத்திலும் (ஆரம்பத்தில்) மாபெரும் உதவி (வெற்றி) அளிக்கப்படவில்லை."

(இதைக் கேட்ட) நாங்கள் அதனை மறுத்தோம். அப்போது இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அதனை மறுப்பவர்களுக்கும் எனக்கும் இடையே அல்லாஹ் அஸ்ஸ வஜல்லின் வேதமே (தீர்ப்பளிக்கட்டும்)! உஹுதுப் போர் குறித்து அல்லாஹ் அஸ்ஸ வஜல் (பின்வருமாறு) கூறுகின்றான்:

{வலக்கத் ஸதக்ககுமுல்லாஹு வஃதஹு இத் தஹுஸ்ஸூனஹும் பி-இத்னிஹ்}
(அல்லாஹ் உங்களுக்கு அளித்த வாக்குறுதியை மெய்யாக்கிக் காட்டினான்; அவனது அனுமதியுடன் நீங்கள் அவர்களை வெட்டி வீழ்த்திக்கொண்டிருந்த போது)." (திருக்குர்ஆன் 3:152).

இவ்வசனத்திலுள்ள 'அல்-ஹஸ்' (தஹுஸ்ஸூனஹும்) என்பதற்கு "கொல்வது" என்று இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் விளக்கமளித்தார்கள். (மேலும் அவர்கள் இவ்வசனத்தைத் தொடர்ந்து ஓதினார்கள்):

"{ஹத்தா இதா ஃபஷில்தும் வதனாஸஃதும் ஃபில் அம்ரி வஅஸய்தும் மின் பஃதி மா அராக்கும் மா துஹிப்பூன். மின்கும் மன் யுரீதுத் துன்யா வமின்கும் மன் யுரீதுல் ஆஹிரா. சும்ம ஸரஃபகும் அன்ஹும் லியப்தலியக்கும் வலக்கத் அஃபா அன்கும் வல்லாஹு தூ ஃபத்லின் அலல் முஃமினீன்}
(நீங்கள் விரும்பிய வெற்றியை அவன் உங்களுக்குக் காட்டிய பின், நீங்கள் தைரியமிழந்து, (உங்களுக்கு இடப்பட்ட) கட்டளை குறித்து உங்களுக்குள் தர்க்கித்துக்கொண்டு மாறுசெய்தீர்கள். உங்களில் இம்மையை விரும்புவோரும் இருக்கின்றனர்; மறுமையை விரும்புவோரும் இருக்கின்றனர். பின்னர், உங்களைச் சோதிப்பதற்காக அவர்களை (எதிரிகளை) விட்டும் உங்களைத் திருப்பினான். ஆயினும், நிச்சயமாக அவன் உங்களை மன்னித்துவிட்டான். அல்லாஹ் முஃமின்கள் மீது பெரும் கருணையுடையவன்)." (திருக்குர்ஆன் 3:152)

இந்த வசனத்தில் (கட்டளைக்கு மாறுசெய்தவர்கள் என்று) வில்லாளிகளையே (அல்லாஹ்) நாடுகிறான். ஏனெனில், நபி (ஸல்) அவர்கள் அவர்களை ஒரு (மலை) இடத்தில் நிறுத்தி வைத்துவிட்டு, "எங்கள் முதுகுகளை (பின்புறத்தை) நீங்கள் பாதுகாத்துக் கொள்ளுங்கள்! நாங்கள் கொல்லப்படுவதை நீங்கள் கண்டாலும் எங்களுக்கு உதவி செய்ய வராதீர்கள்! நாங்கள் போர்க்கப்பொருள் (கனீமத்) அடைவதை நீங்கள் கண்டாலும், அதிலும் எங்களோடு வந்து பங்குகொள்ளாதீர்கள்!" என்று கட்டளையிட்டிருந்தார்கள்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கனீமத் பொருட்களை அடைந்தபோது, எதிரிகளின் பாசறை (பாதுகாப்பற்று) அனுமதிக்கப்பட்டதை (திறந்து கிடப்பதை) வில்லாளிகள் பார்த்தவுடன், (தாங்கள் நின்றிருந்த இடத்தைக் காலி செய்துவிட்டு) அனைவரும் பாசறைக்குள் நுழைந்து (பொருட்களைச்) சேகரிக்கத் தொடங்கினார்கள். அப்போது, நபி (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களின் வரிசைகள் குழம்பி ஒன்றுடன் ஒன்று பின்னிக் கொண்டன (இதை விளக்கும்போது இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் தமது இரு கைகளின் விரல்களையும் ஒன்றுடன் ஒன்று கோர்த்துக் காட்டினார்கள்), மேலும் அவர்கள் குழப்பத்திற்கு உள்ளானார்கள்.

வில்லாளிகள் தங்களுக்கு இடப்பட்டிருந்த அந்த இடைவெளியை (மலைப்பகுதியை)க் காலி செய்ததும், அந்த இடத்தின் வழியாக (எதிரிகளின்) குதிரைப்படையினர் நபி (ஸல்) அவர்களின் தோழர்கள் மீது (தாக்குதல் நடத்த) நுழைந்தனர். இதனால் (குழப்பத்தில்) முஸ்லிம்கள் தங்களுக்குள் ஒருவரையொருவர் தாக்கிக்கொண்டனர். மேலும் முஸ்லிம்களில் பலர் கொல்லப்பட்டனர்.

அன்றைய நாளின் முற்பகுதியில், இணைவைப்பவர்களின் கொடியைத் தாங்கியவர்களில் ஏழு அல்லது ஒன்பது பேர் கொல்லப்படும் வரை, (வெற்றி) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கும் அவர்களின் தோழர்களுக்கும் சாதகமாகவே இருந்தது. பின்னர் (எதிரிகளின் திடீர் தாக்குதலால்) முஸ்லிம்கள் மலையை நோக்கிப் பின்வாங்கினர். மக்கள் கூறுகின்ற 'அல்-காப்' (என்ற காடு போன்ற பகுதி) வரை அவர்கள் செல்லவில்லை; மாறாக 'மிஹ்ராஸ்' (பாறைக்குழி) என்ற பகுதிக்குக் கீழேயே அவர்கள் இருந்தனர்.

அப்போது ஷைத்தான், "முஹம்மது கொல்லப்பட்டுவிட்டார்!" என்று சப்தமிட்டான். அது உண்மைதான் என்பதில் எவருக்கும் சந்தேகம் இருக்கவில்லை. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (இரண்டு ஸஅதுகளுக்கு - ஸஅது இப்னு உபாதா மற்றும் ஸஅது இப்னு முஆத் ஆகியோருக்கு) இடையில் தோன்றும் வரை அவர்கள் கொல்லப்பட்டுவிட்டார்கள் என்றே நாங்களும் உறுதியாக எண்ணியிருந்தோம். அவர்கள் நடக்கும்போது (முன்னோக்கிச் சாயும்) அவர்களின் பிரத்தியேகமான நடையை வைத்து அவர்களை நாங்கள் அடையாளம் கண்டுகொண்டோம். அவர்களைப் பார்த்ததும் நாங்கள் அடைந்த மகிழ்ச்சியினால், எங்களுக்கு ஏற்பட்ட எந்தத் துன்பமும் எங்களைப் பாதிக்காதது போல் ஆகிவிட்டது.

அவர்கள் எங்களை நோக்கி (மலையில்) ஏறி வந்துகொண்டே, "தங்களுடைய நபியின் முகத்தில் காயப்படுத்தி (இரத்தத்தை ஓட்டிய) கூட்டத்தார் மீது அல்லாஹ்வின் கோபம் மிகக் கடுமையாகிவிட்டது" என்று கூறினார்கள். பின்னர் மீண்டும், "யா அல்லாஹ்! அவர்கள் எங்களை மிகைப்பதற்கு (எவ்வித வழியும்) இல்லை" என்று சொல்லியவாறே எங்களிடம் வந்து சேர்ந்தார்கள். அங்கு அவர்கள் சிறிது நேரம் தங்கியிருந்தார்கள்.

அப்போது மலை அடிவாரத்திலிருந்த அபூஸுஃப்யான், "உஃலு ஹுபல், உஃலு ஹுபல் (ஹுபல் சிலையே, நீ ஓங்குக!)" என்று சப்தமிட்டான். மேலும், "இப்னு அபீ கப்ஷா (முஹம்மது) எங்கே? இப்னு அபீ குஹாஃபா (அபூபக்கர்) எங்கே? இப்னுல் கத்தாப் (உமர்) எங்கே?" என்று கேட்டான்.

உமர் (ரழி) அவர்கள், "யா ரசூலல்லாஹ்! அவனுக்கு நான் பதிலளிக்கட்டுமா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "ஆம்" என்றார்கள். அவன் "உஃலு ஹுபல்" என்று கூறியபோது, உமர் (ரழி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வே மிக உயர்ந்தவனும், மாண்புமிக்கவனும் ஆவான்!" என்று பதிலளித்தார்கள்.

உடனே அபூஸுஃப்யான், "கத்தாபின் மகனே! இது (பதிலளிக்காமல்) மௌனமாக இருக்க வேண்டிய நாள்" என்று கூறினான். பின்னர் மீண்டும், "இப்னு அபீ கப்ஷா எங்கே? இப்னு அபீ குஹாஃபா எங்கே? இப்னுல் கத்தாப் எங்கே?" என்று கேட்டான். அதற்கு உமர் (ரழி) அவர்கள், "இதோ அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள்! இதோ அபூபக்கர்! இதோ நான் உமர்!" என்று பதிலளித்தார்கள்.

அதற்கு அபூஸுஃப்யான், "இந்த நாள் பத்ருப் போருக்குப் பகரமான நாளாகும். நாட்கள் (வெற்றி தோல்விகள்) மாறி மாறி வரும். போர் என்பது (கிணற்று வாளி போல) ஏற்ற இறக்கமுடையது" என்றான். அதற்கு உமர் (ரழி) அவர்கள், "(நாமிருவரும்) சமமல்ல! எங்களில் கொல்லப்பட்டவர்கள் சுவனத்தில் இருக்கிறார்கள்; உங்களில் கொல்லப்பட்டவர்கள் நரகத்தில் இருக்கிறார்கள்!" என்றார்கள். அதற்கவன், "அப்படி நீங்கள் கருதினால், நாங்கள் நஷ்டமடைந்தவர்களாகவும் கைசேதப்பட்டவர்களாகவுமே ஆகிவிடுவோம்" என்றான்.

பிறகு அபூஸுஃப்யான், "உங்களில் கொல்லப்பட்டவர்களின் உடல்கள் சிதைக்கப்பட்டிருப்பதை (முத்லா) நீங்கள் காண்பீர்கள். அது எங்கள் தலைவர்களின் ஆலோசனையின் பேரில் நடக்கவில்லை" என்றான். பிறகு அறியாமைக்காலத்து (குல) வெறி அவனை ஆட்கொள்ளவே, "ஆனாலும், அப்படி நடந்திருப்பதை நாங்கள் வெறுக்கவுமில்லை" என்று கூறினான்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حَمْشَاذَ الْعَدْلُ ثنا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِسْحَاقَ الْقَاضِي وَعَلِيُّ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ قَالَا ثنا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ ثنا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ عَنْ أَبِي طَلْحَةَ الْأَنْصَارِيِّ قَالَ §رَفَعْتُ رَأْسِي يَوْمَ أُحُدٍ فَجَعَلْتُ أَنْظُرُ وَمَا مِنْهُمْ أَحَدٌ إِلَّا وَهُوَ يَمِيدُ تَحْتَ حَجَفَتِهِ مِنَ النُّعَاسِ فَذَلِكَ قَوْلُهُ عَزَّ وَجَلَّ {ثُمَّ أَنْزَلَ عَلَيْكُمْ مِنْ بَعْدِ الْغَمِّ أَمَنَةً نُعَاسًا يَغْشَى طَائِفَةً مِنْكُمْ} [آل عمران 154] الْآيَةُ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
அபூ தல்ஹா அல்-அன்சாரி (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

"உஹுத் (போர்) நாளில் நான் எனது தலையை உயர்த்திப் பார்த்தேன். அப்போது (அங்கிருந்த முஸ்லிம்களில்) ஒவ்வொருவரும் தூக்கக் கலக்கத்தினால் தங்களது கேடயத்தின் கீழ் (தலை சாய்த்து) ஆடிக்கொண்டிருந்ததையே நான் கண்டேன். இதைக் குறித்துதான் கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ் (பின்வருமாறு) கூறுகிறான்:

'பின்னர், அந்தத் துயரத்திற்குப் பிறகு உங்களில் ஒரு பிரிவினரை மூடிக்கொள்ளும் விதமாக ஒரு பாதுகாப்பான சிறு தூக்கத்தை அவன் உங்களுக்கு இறக்கியருளினான்' (அல்குர்ஆன் 3:154)."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ عِيسَى ثنا مُسَدَّدُ بْنُ قَطَنٍ ثنا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِدْرِيسَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أُمَيَّةَ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ § لَمَّا أُصِيبَ إِخْوَانُكُمْ بِأُحُدٍ جَعَلَ اللَّهُ أَرْوَاحَهُمْ فِي جَوْفِ طَيْرٍ تَرِدُ أَنْهَارَ الْجَنَّةِ وَتَأْكُلُ مِنْ ثِمَارِهَا وَتَأْوِي إِلَى قَنَادِيلَ مِنْ ذَهَبٍ مُعَلَّقَةٍ فِي ظِلِّ الْعَرْشِ فَلَمَّا وَجَدُوا طِيبَ مَأْكَلِهِمْ وَمَشْرَبِهِمْ وَمَقِيلِهِمْ قَالُوا مَنْ يُبَلِّغُ إِخْوَانَنَا عَنَّا أَنَّا أَحْيَاءُ فِي الْجَنَّةِ نُرْزَقُ لِأَنْ لَا يَزْهَدُوا فِي الْجِهَادِ وَلَا يَنْكُلُوا فِي الْحَرْبِ؟ فَقَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَنَا أُبَلِّغُهُمْ عَنْكُمْ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ} [آل عمران 169] الْآيَةُ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط مسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"உஹுதுப் போரில் உங்களின் சகோதரர்கள் (ஷஹீத்களாக) வீழ்த்தப்பட்டபோது, அல்லாஹ் அவர்களின் ஆன்மாக்களைப் (பச்சை நிறப்) பறவைகளின் உடல்களுக்குள் ஆக்கினான். அவைகள் சொர்க்கத்தின் நதிகளுக்குச் சென்று, அதன் பழங்களை உண்டு, அர்ஷின் (இறை சிம்மாசனத்தின்) நிழலில் தொங்கவிடப்பட்டுள்ள தங்கத்தாலான விளக்குகளில் தஞ்சம் புகுகின்றன. அவர்கள் தங்களது உணவு, பானம் மற்றும் ஓய்விடத்தின் நறுமணத்தையும் சுகத்தையும் கண்டபோது, 'நாங்கள் சொர்க்கத்தில் உயிருடன் இருக்கிறோம், எங்களுக்கு (அல்லாஹ்வினால்) உணவளிக்கப்படுகிறது என்பதை எங்களைப் பற்றி எங்கள் சகோதரர்களுக்கு யார் தெரிவிப்பார்? (அவ்வாறு தெரிவிக்கப்பட்டால்) அவர்கள் ஜிஹாதில் (அறப்போரில்) ஆர்வமிழக்காமலும், போர்க்களத்தில் கோழைத்தனம் காட்டிப் பின்வாங்காமலும் இருப்பார்களே!' என்று கூறினார்கள்.

அப்போது வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ், 'உங்களைப் பற்றி நானே அவர்களுக்குத் தெரிவிப்பேன்' என்று கூறினான். எனவே, அல்லாஹ், "{வலா தஹ்ஸபன்னல் லதீன குதிலூ ஃபீ ஸபீலில்லாஹி}" (பொருள்: அல்லாஹ்வின் பாதையில் கொல்லப்பட்டவர்களை இறந்தவர்கள் என ஒருபோதும் எண்ணாதீர்கள். மாறாக, அவர்கள் தம் இறைவனிடம் உயிருடன் இருக்கிறார்கள்; அவர்கள் உணவளிக்கப்படுகிறார்கள்) [ஆல் இம்ரான் 3:169] என்ற வசனத்தை (அந்த ஹதீஸின் கருத்துப்பட) இறக்கியருளினான்."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا الْعَبَّاسُ بْنُ مُحَمَّدٍ الدُّورِيُّ ثنا هِشَامُ بْنُ الْقَاسِمِ ثنا أَبُو سَعِيدٍ الْمُؤَدِّبُ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا قَالَتْ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ يَا ابْنَ أُخْتِي أَمَا وَاللَّهِ § أَنَّ أَبَاكَ وَجَدَّكَ يَعْنِي أَبَا بَكْرٍ وَالزُّبَيْرَ لَمِنَ الَّذِينَ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {الَّذِينَ اسْتَجَابُوا لِلَّهِ وَالرَّسُولِ مِنْ بَعْدِ مَا أَصَابَهُمُ الْقَرْحُ} [آل عمران 172] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் (தம் சகோதரியின் மகனான) அப்துல்லாஹ் பின் அஸ்-ஸுபைர் (ரலி) அவர்களிடம் கூறினார்கள்: "என் சகோதரியின் மகனே! அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! உமது தந்தையும் உமது பாட்டனாரும் -அதாவது (உமது தந்தை) ஸுபைர் மற்றும் (பாட்டனார்) அபூபக்கர் (ரலி) ஆகியோர்- அல்லாஹ் (தனது திருமறையில்) பின்வருமாறு குறிப்பிட்டுள்ளவர்களில் உள்ளவர்கள் ஆவர்:

"{தங்களுக்குக் காயம் (மற்றும் துன்பம்) ஏற்பட்ட பின்னரும் அல்லாஹ்வுக்கும் அவனுடைய தூதருக்கும் அவர்கள் பதிலளித்தார்களே (அத்தகையோர்)}" [அல்குர்ஆன், 3:172].

(இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்ட ஸஹீஹான -ஆதாரப்பூர்வமான- ஹதீஸாகும்; ஆனால் அவர்கள் இதனைத் தமது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي دَارِمٍ الْحَافِظُ بِالْكُوفَةِ ثنا أَحْمَدُ بْنُ إِسْحَاقَ التَّمِيمِيُّ ثنا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ ثنا أَبُو بَكْرِ بْنُ عَيَّاشٍ عَنْ أَبِي حُصَيْنٍ عَنْ أَبِي الضُّحَى عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ § كَانَ آخِرُ كَلَامِ إِبْرَاهِيمَ حِينَ أُلْقِيَ فِي النَّارِ حَسْبِي اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ وَقَالَ نَبِيُّكُمْ ﷺ مِثْلُهَا {الَّذِينَ قَالَ لَهُمُ النَّاسُ إِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوا لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزَادَهُمْ إِيمَانًا وَقَالُوا حَسْبُنَا} [آل عمران 173] اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

இப்ராஹீம் (அலை) அவர்கள் நெருப்பில் வீசப்பட்டபோது (அவர்கள்) கூறிய இறுதி வார்த்தை "ஹஸ்பியல்லாஹு வநிஃமல் வக்கீல்" (எனக்கு அல்லாஹ்வே போதுமானவன்; மேலும் அவனே மிகச்சிறந்த பொறுப்பாளன்) என்பதாகும். உங்கள் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களும் இது போன்றே (உஹுத் போருக்குப் பிந்தைய ஒரு இக்கட்டான சூழலில்) கூறினார்கள்:

"{அல்லதீன கால லஹுமுன் நாஸு இன்னன் நாஸ கத் ஜமஊ லக்கும் ஃபக்ஷவ்ஹும் ஃபஸாதஹும் ஈமானன் வகாலூ ஹஸ்புனல்லாஹு வநிஃமல் வக்கீல்}"

பொருள்: "(அதாவது) அவர்களிடம் மனிதர்கள் வந்து, 'நிச்சயமாக மக்கள் (எதிரிகள்) உங்களுக்கு எதிராகப் படைகளை ஒன்று திரட்டிவிட்டார்கள்; எனவே, அவர்களுக்கு அஞ்சிக் கொள்ளுங்கள்' என்று கூறியபோது, அது அவர்களின் ஈமானை (இறைநம்பிக்கையை) மேலும் அதிகப்படுத்தியது. மேலும் அவர்கள், 'எங்களுக்கு அல்லாஹ்வே போதுமானவன்; மேலும் அவனே மிகச்சிறந்த பொறுப்பாளன்' என்று கூறினார்கள்." (திருக்குர்ஆன் 3:173).

(இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்ட ஸஹீஹான ஹதீஸாகும்; எனினும் அவர்கள் இருவரும் இதனைத் தங்களது தொகுப்புகளில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا يَحْيَى بْنُ مُحَمَّدٍ الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ ثنا جَرِيرٌ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ خَيْثَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ § وَالَّذِي لَا إِلَهَ غَيْرُهُ مَا عَلَى الْأَرْضِ نَفْسٌ إِلَّا الْمَوْتُ خَيْرٌ لَهَا إِنْ كَانَ مُؤْمِنًا فَإِنَّ اللَّهَ يَقُولُ {لَكِنِ الَّذِينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ} [آل عمران 198] وَإِنْ كَانَ فَاجِرًا فَإِنَّ اللَّهَ يَقُولُ {إِنَّمَا نُمْلِي لَهُمْ لِيَزْدَادُوا إِثْمًا} [آل عمران 178] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"எவனைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லையோ அவன் மீது சத்தியமாக! பூமியில் உள்ள எந்த ஓர் ஆன்மாவிற்கும் (வாழ்க்கையை விட) மரணமே சிறந்ததாகும்.

அவர் (அந்த ஆன்மா) இறைநம்பிக்கையாளராக (முஃமினாக) இருந்தால், (அவருக்கு மரணம் சிறந்தது. ஏனெனில்) அல்லாஹ் கூறுகிறான்: {லாகினில்லதீனத் தகவ் ரப்பஹும் லஹும் ஜன்னாதுன் தஜ்ரீ மின் தஹ்திஹல் அன்ஹார்} 'ஆயினும், எவர்கள் தங்கள் இறைவனை அஞ்சி நடக்கிறார்களோ அவர்களுக்குச் சுவனபதிகள் உண்டு; அவற்றின் கீழே ஆறுகள் ஓடிக்கொண்டிருக்கும்.' (குர்ஆன் 3:198).

அவர் (அந்த ஆன்மா) பாவியாக (ஃபாஜிராக) இருந்தால், (அவருக்கும் மரணம் சிறந்தது. ஏனெனில்) அல்லாஹ் கூறுகிறான்: {இன்னமா நும்லீ லஹும் லியஸ்தாதூ இஸ்மா} 'அவர்கள் பாவத்தை அதிகரித்துக் கொள்வதற்காகவே அவர்களுக்கு நாம் அவகாசம் அளிக்கிறோம்.' (குர்ஆன் 3:178)."

[புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி இது ஆதாரப்பூர்வமான (ஸஹீஹ்) ஹதீஸ் ஆகும். ஆயினும், அவர்கள் இதனைத் தங்களின் நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை.]
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنِي يَحْيَى بْنُ مَنْصُورٍ الْقَاضِي ثنا أَبُو عُمَرَ الْمُسْتَمْلِيُّ ثنا أَبُو هِشَامٍ الرِّفَاعِيُّ ثنا أَبُو بَكْرِ بْنُ عَيَّاشٍ ثنا أَبُو إِسْحَاقَ ثنا أَبُو وَائِلٍ قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ §سَيُطَوَّقُونَ مَا بَخِلُوا بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ قَالَ ثُعْبَانٌ لَهُ زَبِيبَتَانِ يَنْهَشُهُ فِي قَبْرِهِ وَيَقُولُ أَنَا مَالُكَ الَّذِي بَخِلْتَ بِهِ سَمِعْتُ يَحْيَىَ بْنَ مَنْصُورٍ يَقُولُ سَمِعْتُ أَبَا عَمْرٍو الْمُسْتَمْلِي يَقُولُ سَمِعْتُ أَبَا هِشَامٍ الرِّفَاعِيَّ يَقُولُ سَمِعْتُ أَبَا بَكْرِ بْنَ عَيَّاشٍ يَقُولُ وَاللَّهِ مَا كَذَبْتُ عَلَى أَبِي إِسْحَاقَ وَلَا أَرَى أَبَا إِسْحَاقَ كَذَبَ عَلَى أَبِي وَائِلٍ وَلَا أَرَى أَبَا وَائِلٍ كَذَبَ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ رَوَاهُ الثَّوْرِيُّ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَعلى شرط البخاري ومسلم
அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்கள் (திருக்குர்ஆனின் 3:180-வது வசனமான) "மறுமை நாளில் அவர்கள் கஞ்சத்தனம் செய்தவை அவர்கள் கழுத்தில் மாலையாகப் போடப்படும்" என்பது குறித்துக் கூறினார்கள்:

"(அவ்வாறு மாலையாகப் போடப்படுவது) இரண்டு கரும்புள்ளிகளையுடைய (மிகவும் விஷம் கொண்ட) ஒரு பாம்பாகும். அது அவனது மண்ணறையில் (கப்ரில்) அவனைக் கொத்தும். மேலும், 'நீ கஞ்சத்தனம் செய்த (கடமையான ஜகாத்தைக் கொடுக்காத) உனது செல்வம் நான் தான்' என்று அது கூறும்."

யஹ்யா பின் மன்சூர் கூற நான் செவியுற்றேன்: அபூஅம்ர் அல்-முஸ்தம்லீ கூற நான் கேட்டேன்: அபூஹிஷாம் அர்-ரிஃபாயீ கூற நான் கேட்டேன்: அபூபக்கர் பின் அய்யாஷ் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நான் அபூஇஸ்ஹாக் மீது பொய் சொல்லவில்லை. அபூஇஸ்ஹாக், அபூவாயில் மீது பொய் சொன்னதாக நான் கருதவில்லை. அபூவாயில், அப்துல்லாஹ் மீது பொய் சொன்னதாக நான் கருதவில்லை."

இதனை (ஸுஃப்யான்) அஸ்-ஸவ்ரீ அவர்கள் அபூஇஸ்ஹாக் வழியாக, புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோரின் நிபந்தனையின் அடிப்படையில் அறிவித்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا أَبُو عَمْرٍو عُثْمَانُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الدَّقَّاقُ بِبَغْدَادَ ثنا أَحْمَدُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ النَّرْسِيُّ ثنا أَبُو بَدْرٍ شُجَاعُ بْنُ الْوَلِيدِ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ عَلْقَمَةَ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ إِنَّ §مَوْضِعَ سَوْطٍ فِي الْجَنَّةِ لَخَيْرٌ مِنَ الدُّنْيَا وَمَا فِيهَا اقْرَأُوا إِنَّ شِئْتُمْ {فَمَنْ زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ وَأُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فَازَ وَمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلَّا مَتَاعُ الْغُرُورِ} [آل عمران 185] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط مسلم
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக, சொர்க்கத்தில் ஒரு சவுக்கு (வைக்கும்) அளவிலான இடமானது, இந்த உலகத்தையும் அதிலுள்ள (அனைத்தையும்) விடச் சிறந்ததாகும். நீங்கள் விரும்பினால் (பின்வரும் குர்ஆன் வசனத்தை) ஓதிப் பாருங்கள்:

'{ஃபமன் ஸுஹ்ஸிஹ அனின்-னாரி வஉத்கிலல் ஜன்னத்த ஃபகத் ஃபாஸ, வமல் ஹயாத்துத் துன்யா இல்லா மதாஉல் குரூ(ர்)}'
(எவர் நரக நெருப்பிலிருந்து அப்புறப்படுத்தப்பட்டு, சொர்க்கத்தில் நுழைக்கப்படுகிறாரோ, அவர் நிச்சயமாக வெற்றி பெற்றுவிட்டார். மேலும், இவ்வுலக வாழ்க்கை ஏமாற்றமளிக்கும் (அற்ப) சுகமேயன்றி வேறில்லை) [ஆல் இம்ரான் 3:185]."

(இது இமாம் முஸ்லிமின் நிபந்தனைக்குட்பட்ட ஸஹீஹான ஹதீஸாகும்; எனினும் அவர்கள் இருவரும் -புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்- இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا يَحْيَى بْنُ مُحَمَّدٍ الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنْبَأَ رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ جُرَيْجٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ أَنَّ حُمَيْدَ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَخْبَرَهُ أَنَّ مَرْوَانَ بَعَثَ إِلَى ابنِ عَبَّاسٍ وَاللَّهِ لَئِنْ كَانَ كُلُّ امْرِئٍ مِنَّا إِنْ فَرِحَ بِمَا أُوتِيَ وَحُمِدَ بِمَا لَمْ يَفْعَلْ عُذِّبَ لَنُعَذَّبَنَّ جَمِيعًا فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ إِنَّمَا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ فِي أَهْلِ الْكِتَابِ أَتَاهُ الْيَهُودُ «فَسَأَلَهُمُ النَّبِيُّ ﷺ عَنْ شَيْءٍ فَكَتَمُوهُ ثُمَّ أَتَوْهُ فَسَأَلَهُمْ فَأَخْبَرُوهُ بِغَيْرِ ذَلِكَ فَخَرَجُوا وَرَأَوْا أَنْ قَدْ أَخْبَرُوهُ بِمَا سَأَلَهُمْ عَنْهُ وَاسْتَحْمَدُوا بِذَلِكَ وَفَرِحُوا بِمَا أُوتُوا مِنْ كِتْمَانِهِمْ إِيَّاهُ مِمَّا سَأَلَهُمْ عَنْهُ»
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களிடம் மர்வான் (ஒரு தூதரை) அனுப்பி, "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நம்மில் ஒவ்வொருவரும் தமக்குக் கொடுக்கப்பட்டதைக் கொண்டு மகிழ்ச்சியடைந்து, தாம் செய்யாத (நற்)செயலுக்காகப் புகழப்படுவதை (விரும்பி அதனால்) வேதனை செய்யப்படுவார்கள் என்றால், நாம் அனைவருமே நிச்சயமாக வேதனை செய்யப்படுவோம் (அல்லவா?)" என்று கேட்டார்.

அதற்கு இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக இந்த வசனம் வேதக்காரர்கள் (யூதர்கள்) குறித்தே அருளப்பட்டது. யூதர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தபோது, நபி (ஸல்) அவர்கள் அவர்களிடம் ஒரு விஷயத்தைப் பற்றிக் கேட்டார்கள். ஆனால், அவர்கள் அதனை (உண்மையை) மறைத்துவிட்டனர். பின்னர் அவர்கள் (மீண்டும்) நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, அவர் கேட்டதற்கு மாற்றமான (வேறு) செய்தியைக் கூறிவிட்டு வெளியேறினர். நபி (ஸல்) அவர்கள் கேட்டதற்குத் தாங்கள் (சரியான) பதிலை அளித்துவிட்டதாக (நபி அவர்களிடம்) காட்டிக்கொண்டு, அதற்காகத் தங்களைப் புகழ வேண்டும் என்று விரும்பினர். மேலும், நபி (ஸல்) அவர்கள் கேட்டதை மறைத்த தங்களின் (அந்தச்) செயலை எண்ணி அவர்கள் மகிழ்ச்சியும் அடைந்தனர்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ إِسْحَاقَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ السَّكَنِيُّ الْبُخَارِيُّ بِنَيْسَابُورَ ثنا أَبُو عَلِيٍّ صَالِحُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَبِيبٍ الْحَافِظُ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عُمَرَ بْنِ الْوَلِيدِ الْفَحَّامُ ثنا يَحْيَى بْنُ آدَمَ عَنِ ابْنِ الْمُبَارَكِ قَالَ سَمِعْتُ إِبْرَاهِيمَ بْنَ طَهْمَانَ وَتَلَا قَوْلَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللَّهَ قِيَامًا وَقُعُودًا وَعَلَى جُنُوبِهِمْ} [آل عمران 191] فَقَالَ حَدَّثَنِي الْمُكْتِبُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ أَنَّهُ كَانَ بِهِ الْبَوَاسِيرُ «فَأَمَرَهُ النَّبِيُّ ﷺ أَنْ يُصَلِّيَ عَلَى جَنْبٍ»
எனக்கு மூல நோய் (பௌத்திரம்) இருந்தது. எனவே, (தொழுகையில் நிற்கவோ அல்லது உட்காரவோ முடியாத நிலையில்) விலாப்புறமாகப் படுத்துத் தொழுமாறு நபி (ஸல்) அவர்கள் எனக்குக் கட்டளையிட்டார்கள் என்று இம்ரான் பின் ஹுஸைன் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ بْنِ يُوسُفَ الشَّيْبَانِيُّ حَدَّثَنِي أَبِي ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْجَرَّاحِ الْقُهِسْتَانِيُّ ثنا الْحَارِثُ بْنُ مُسْلِمٍ عَنْ بَحْرٍ السَّقَاءِ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ قُلْتُ لَهُ أَخْبِرْنِي عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {§يُرِيدُونَ أَنْ يَخْرُجُوا مِنَ النَّارِ وَمَا هُمْ بَخَارِجِينَ مِنْهَا} [المائدة 37] قَالَ أَخْبَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ ﷺ أَنَّهُمُ الْكُفَّارُ قَالَ قُلْتُ لِجَابِرٍ فَقَوْلُهُ {إِنَّكَ مَنْ تُدْخِلِ النَّارَ فَقَدْ أَخْزَيْتَهُ} [آل عمران 192] قَالَ اللَّهُ قَدْ أَخْزَاهُ حِينَ أَحْرَقَهُ بِالنَّارِ أَوْ دُونَ ذَلِكَ الْخِزْيِ بحر السقاء هالك
அம்ர் பின் தீனார் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நான் ஜாபிர் பின் அப்தில்லாஹ் (ரலி) அவர்களிடம், "(நரகவாசிகளான) அவர்கள் நரகத்திலிருந்து வெளியேற விரும்புவார்கள்; ஆனால், அதிலிருந்து அவர்கள் வெளியேறுபவர்களாக இல்லை" (திருக்குர்ஆன் 5:37) எனும் அல்லாஹ்வின் வசனத்தைப் பற்றி எனக்குத் தெரிவியுங்கள் என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "அவர்கள் இறைமறுப்பாளர்கள் (காஃபிர்கள்) என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எனக்குத் தெரிவித்தார்கள்" என்று பதிலளித்தார்கள். நான் ஜாபிர் (ரலி) அவர்களிடம், "அப்படியானால், '(இறைவா!) நீ யாரை நரகத்தில் நுழையச் செய்கிறாயோ, அவனை நிச்சயமாக நீ இழிவுபடுத்திவிட்டாய்' (திருக்குர்ஆன் 3:192) எனும் அல்லாஹ்வின் வசனத்தின் நிலை என்ன?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "அவனை நரக நெருப்பால் எரிக்கும்போதே அல்லாஹ் அவனை இழிவுபடுத்திவிட்டான்; அல்லது அந்த இழிவை விடக் குறைவானது (என்று பொருள்)" என்று பதிலளித்தார்கள்.
(அறிவிப்பாளர் தொடரில் இடம்பெறும் 'பஹ்ர் அஸ்ஸக்கா' என்பவர் ஹதீஸ் கலையில் கைவிடப்பட்டவர் ஆவார்).
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا أَبُو عَوْنٍ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ مَاهَانَ عَلَى الصَّفَا ثنا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ الْمَكِّيُّ ثنا يَعْقُوبُ بْنُ حُمَيْدٍ ثنا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ أَبِي سَلَمَةَ رَجُلٍ مِنْ وَلَدِ أُمِّ سَلَمَةَ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ أنها قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَا أَسْمَعُ اللَّهَ ذَكَرَ النِّسَاءَ فِي الْهِجْرَةِ بِشَيْءٍ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {§فَاسْتَجَابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ أَنِّي لَا أُضِيعُ عَمَلَ عَامِلٍ مِنْكُمْ مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثَى بَعْضُكُمْ مِنْ بَعْضٍ} [آل عمران 195] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الْبُخَارِيِّ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» سَمِعْتُ أَبَا أَحْمَدَ الْحَافِظُ وَذَاكَرَنِي بِحَدِيثَيْنِ فِي كِتَابِ الْبُخَارِيِّ يَعْقُوبَ عَنْ سُفْيَانَ وَيَعْقُوبَ عَنِ الدَّرَاوَرْدِيِّ فَقَالَ أَبُو أَحْمَدَ هُوَ يَعْقُوبُ بْنُ حُمَيْدٍ فَاللَّهُ أَعْلَمُ على شرط البخاري
உம்மு ஸலமா (ரழியல்லாஹு அன்ஹா) அவர்கள் கூறியதாவது:

நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! ஹிஜ்ரத் (புலம்பெயர்தல்) குறித்து (குர்ஆனில்) அல்லாஹ் பெண்களைப் பற்றி ஏதேனும் (சிறப்பாகக்) குறிப்பிட்டதாக நான் கேள்விப்படவில்லையே!" என்று கூறினேன்.

அப்போது மாண்பும் மகிமையும் மிக்க அல்லாஹ் (பின்வரும் வசனத்தை) அருளினான்:

"ஃபஸ்தஜாப லஹும் ரப்புஹும் அன்னீ லா உழீஉ அமல ஆமிலின் மின்கும் மின் தகரின் அவ் உன்ஸா பஃளுகும் மின் பஃள்."

(பொருள்: "அவர்களுடைய இறைவன் அவர்களுக்கு (இவ்வாறு) பதிலளித்தான்: 'உங்களில் ஆணாயினும் சரி, பெண்ணாயினும் சரி, நற்செயல் புரியும் எவருடைய செயலையும் நிச்சயமாக நான் வீணாக்க மாட்டேன். உங்களில் சிலர் (மற்ற) சிலரிலிருந்து (தோன்றியவர்கள்) ஆவர்'.") (அல்குர்ஆன் 3:195)
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط البخاري
أَخْبَرَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ قَاسِمُ بْنُ الْقَاسِمِ السَّيَّارِيُّ بِمَرْوَ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَلِيٍّ الْغَزَّالُ ثنا عَلِيُّ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ شَقِيقٍ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ أَنْبَأَ مُصْعَبُ بْنُ ثَابِتٍ عَنْ عَامِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ أَبِيهِ قَالَ نَزَلَ بِالنَّجَاشِيِّ عَدُوٌّ مِنْ أَرْضِهِمْ فَجَاءَهُ الْمُهَاجِرُونَ فَقَالُوا إِنَّا نُحِبُّ أَنْ نَخْرُجَ إِلَيْهِمْ حَتَّى نُقَاتِلَ مَعَكَ وَتَرَى جَرْأَتَنَا وَنَجْزِيكَ بِمَا صَنَعْتَ مَعَنَا فَقَالَ § لَا دَوَاءَ بِنُصْرَةِ اللَّهِ خَيْرٌ مِنْ دَوَاءٍ بِنُصْرَةِ النَّاسِ قَالَ وَفِيهِ نَزَلَتْ {وَإِنَّ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ لَمَنْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِمْ خَاشِعِينَ لِلَّهِ} [آل عمران 199] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
அப்துல்லாஹ் பின் அஸ்-ஸுபைர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நஜாஷி மன்னருக்கு எதிராக அவருடைய நாட்டைச் சேர்ந்த ஒரு பகைவன் (படையெடுத்து) வந்தான். அப்போது, (அங்கு அடைக்கலம் புகுந்திருந்த) முஹாஜிர்கள் அவரிடம் சென்று, "நாங்கள் உங்களுடன் இணைந்து அவர்களுக்கு எதிராகப் போரிட (வெளியேற) விரும்புகிறோம். (அதன் மூலம்) நீங்கள் எங்கள் வீரத்தைக் காண்பீர்கள்; மேலும், நீங்கள் எங்களுக்குச் செய்த (உதவிக்கு) நாங்கள் கைம்மாறு செய்ததாகவும் அது அமையும்" என்று கூறினர்.

அதற்கு நஜாஷி, "இல்லை, மனிதர்களின் உதவியைக் கொண்டு தேடும் தீர்வை விட, அல்லாஹ்வின் உதவியைக் கொண்டு தேடும் தீர்வே சிறந்ததாகும்" என்று கூறினார்.

அவரைப் (நஜாஷியைப்) பற்றியே பின்வரும் (குர்ஆன்) வசனம் அருளப்பட்டது:
"நிச்சயமாக, வேதமுடையவர்களில் அல்லாஹ்வின் மீது நம்பிக்கை கொள்வோரும் இருக்கின்றனர்; மேலும் உங்களுக்கு அருளப்பட்டதன் (குர்ஆனின்) மீதும், தங்களுக்கு அருளப்பட்டதன் (வேதத்தின்) மீதும் நம்பிக்கை கொண்டு, அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சிப் பணிந்து நடக்கின்றனர்..." (அல்குர்ஆன் 3:199).

(இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஸஹீஹானதாகும்; ஆனால் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய நூல்களில் இது இடம்பெறவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ السَّيَّارِيُّ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَلِيٍّ أَنْبَأَ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ أَنْبَأَ هِشَامُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ أَنَّهُ بَلَغَهُ أَنَّ أَبَا عُبَيْدَةَ حُصِرَ بِالشَّامِ وَقَدْ تَأَلَّبَ عَلَيْهِ الْقَوْمُ فَكَتَبَ إِلَيْهِ عُمَرُ § سَلَامٌ عَلَيْكَ أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّهُ مَا يَنْزِلُ بِعَبْدٍ مُؤْمِنٍ مِنْ مَنْزِلَةِ شِدَّةٍ إِلَّا يَجْعَلُ اللَّهُ لَهُ بَعْدَهَا فَرَجًا وَلَنْ يَغْلِبَ عُسْرٌ يُسْرَيْنِ {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اصْبِرُوا وَصَابِرُوا وَرَابِطُوا وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ} [آل عمران 200] قَالَ فَكَتَبَ إِلَيْهِ أَبُو عُبَيْدَةَ سَلَامٌ عَلَيْكَ أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّ اللَّهَ يَقُولُ فِي كِتَابِهِ {اعْلَمُوا أَنَّمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا لَعِبٌ وَلَهْوٌ وَزِينَةٌ وَتَفَاخُرٌ بَيْنَكُمْ وَتَكَاثُرٌ فِي الْأَمْوَالِ وَالْأَوْلَادِ} [الحديد 20] إِلَى آخِرِهَا قَالَ فَخَرَجَ عُمَرُ بِكِتَابِهِ فَقَعَدَ عَلَى الْمِنْبَرِ فَقَرَأَ عَلَى أَهْلِ الْمَدِينَةِ ثُمَّ قَالَ يَا أَهْلَ الْمَدِينَةِ إِنَّمَا يُعَرِّضُ بِكُمْ أَبُو عُبَيْدَةَ أَنِ ارْغَبُوا فِي الْجِهَادِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط مسلم
உமர் இப்னு அல்-கத்தாப் (ரழி) அவர்களுக்கு, ஷாம் தேசத்தில் அபூ உபைதா (ரழி) அவர்கள் (எதிரிகளால்) முற்றுகையிடப்பட்டுள்ளார் என்றும், மக்கள் (எதிரிப் படைகள்) அவருக்கு எதிராகத் திரண்டுள்ளனர் என்றும் செய்தி எட்டியது. அப்போது உமர் (ரழி) அவர்கள் அவருக்கு (பின்வருமாறு) கடிதம் எழுதினார்கள்:

"ஸலாமுன் அலைக்க (உங்கள் மீது சாந்தி உண்டாகட்டும்). நிச்சயமாக இறை நம்பிக்கையுள்ள ஓர் அடியாருக்கு எத்தகைய துன்பம் ஏற்பட்டாலும், அதனைத் தொடர்ந்து அல்லாஹ் அவருக்கு ஒரு விடுதலையை (நிவாரணத்தை) ஏற்படுத்தாமல் இருப்பதில்லை. மேலும், ஒரு துன்பத்தால் (நிச்சயமாக) இரண்டு எளிமைகளை ஒருபோதும் மிகைக்க முடியாது. 'நம்பிக்கை கொண்டோரே! பொறுமையாக இருங்கள்; (எதிரிகளை விடப் பொறுமையில்) உறுதியைக் கடைப்பிடியுங்கள்; (எல்லைகளைக் காக்க) அணியமாக இருங்கள்; அல்லாஹ்வை அஞ்சிக் கொள்ளுங்கள்; நீங்கள் வெற்றியடைவீர்கள்' (ஆல் இம்ரான் 3:200)."

அதற்கு அபூ உபைதா (ரழி) அவர்கள் உமர் (ரழி) அவர்களுக்கு (பதிலாகப் பின்வருமாறு) கடிதம் எழுதினார்கள்:

"ஸலாமுன் அலைக்க. நிச்சயமாக அல்லாஹ் தனது வேதத்தில் கூறுகிறான்: 'இந்த உலக வாழ்க்கை என்பது விளையாட்டும், வீணானதும், அலங்காரமும், உங்களுக்கு மத்தியில் பெருமையடித்துக் கொள்வதும், செல்வங்களிலும் சந்ததிகளிலும் ஒருவரையொருவர் மிகைக்கப் போட்டியிடுவதும் தவிர வேறில்லை என்பதை அறிந்துகொள்ளுங்கள்' (அல் ஹதீத் 57:20) - என்ற வசனத்தின் இறுதிவரை (எழுதி அனுப்பினார்கள்)."

பின்னர் உமர் (ரழி) அவர்கள் அந்தக் கடிதத்துடன் புறப்பட்டு வந்து மிம்பரின் (மேடையின்) மீது அமர்ந்தார்கள். அதை மதீனாவாசிகளுக்கு வாசித்துக் காட்டினார்கள். பிறகு, "மதீனாவாசிகளே! நீங்கள் ஜிஹாதில் (அறப்போரில்) ஆர்வம் கொள்ள வேண்டும் என்பதற்காகவே அபூ உபைதா உங்களுக்கு (இந்த வசனத்தின் மூலம்) சூசகமாக உணர்த்தியுள்ளார்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
حَدَّثَنَا أَبُو مُحَمَّدٍ أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْمُزَنِيُّ ثنا أَحْمَدُ بْنُ نَجْدَةَ الْقُرَشِيُّ ثنا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ ثنا ابْنُ الْمُبَارَكِ أَنْبَأَ مُصْعَبُ بْنُ ثَابِتٍ حَدَّثَنِي دَاوُدُ بْنُ صَالِحٍ قَالَ قَالَ أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ يَا ابْنَ أَخِي هَلْ تَدْرِي فِي أَيِّ شَيْءٍ نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ {اصْبِرُوا وَصَابِرُوا وَرَابِطُوا} [آل عمران 200] قَالَ قُلْتُ لَا قَالَ يَا ابْنَ أَخِي إِنِّي سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُ «لَمْ يَكُنْ فِي زَمَانِ النَّبِيِّ ﷺ غَزْوٌ يُرَابَطُ فِيهِ وَلَكِنِ انْتِظَارُ الصَّلَاةِ بَعْدَ الصَّلَاةِ»
அபூஸலமா இப்னு அப்திர் ரஹ்மான் (ரஹ்) அவர்கள் (தம் சகோதரர் மகனிடம்) கூறினார்: "என் சகோதரர் மகனே! 'பொறுமையாக இருங்கள், (எதிரிகளை விடவும்) அதிகப் பொறுமையைக் கடைப்பிடியுங்கள், (எல்லைகளில்) விழிப்புடன் தயாராக இருங்கள் (வராபித்தூ)' [ஆல இம்ரான் 200] எனும் இந்த வசனம் எதைப் பற்றி இறங்கியது என்று உனக்குத் தெரியுமா?" நான் "இல்லை" என்றேன்.

அவர் கூறினார்: "என் சகோதரர் மகனே! அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் சொல்ல நான் கேட்டுள்ளேன்: 'நபி (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் (எல்லைகளில் தங்கி) காவல் காக்கும்படியான (நீண்ட கால) போர்கள் இருந்திருக்கவில்லை. மாறாக, (இந்த வசனம் குறிப்பிடும் 'ரிபாத்' என்பது) ஒரு தொழுகைக்குப் பின் அடுத்த தொழுகைக்காகக் காத்திருப்பதே ஆகும்'."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
تَفْسِيرُ سُورَةِ النِّسَاءِ
ஸூரா அந்நிஸாவின் விளக்கம்
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ صَالِحِ بْنِ هَانِئٍ ثنا السَّرِيُّ بْنُ خُزَيْمَةَ وَأَحْمَدُ بْنُ نَصْرٍ قَالَا ثنا أَبُو نُعَيْمٍ ثنا ابْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي يَزِيدٍ عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ يَقُولُ «§سَلُونِي عَنْ سُورَةِ النِّسَاءِ فَإِنَّى قَرَأْتُ الْقُرْآنَ وَأَنَا صَغِيرٌ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

"சூரா அந்-நிஸா (வின் சட்டங்கள் மற்றும் விளக்கங்கள்) குறித்து என்னிடம் கேளுங்கள்; ஏனெனில், நான் சிறுவனாக இருந்தபோதே குர்ஆனை (முழுமையாகக் கற்று) ஓதியிருக்கிறேன்."

இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோரின் நிபந்தனைகளின்படி ஆதாரப்பூர்வமான (ஸஹீஹ்) ஹதீஸாகும்; ஆயினும் அவர்கள் இதனைத் (தமது நூல்களில்) பதிவு செய்யவில்லை.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنِي أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ عَبْدِ الْحَمِيدِ الصَّنْعَانِيُّ بِمَكَّةَ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبَّادٍ أَنْبَأَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَ مَعْمَرٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ طَاوُسٍ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ {اتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي تَسَاءَلُونَ بِهِ وَالْأَرْحَامَ} [النساء 1] قَالَ إِنَّ الرَّحِمَ لَتُقْطَعُ وَإِنَّ النِّعْمَةَ لَتُكْفَرُ وَإِنَّ اللَّهَ إِذَا قَارَبَ بَيْنَ الْقُلُوبِ لَمْ يُزَحْزِحْهَا شَيْءٌ أَبَدًا ثُمَّ قَرَأَ {لَوْ أَنْفَقْتَ مَا فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا مَا أَلَّفْتَ بَيْنَ قُلُوبِهِمْ} [الأنفال 63] قَالَ وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «§الرَّحِمُ شُجْنَةٌ مِنَ الرَّحْمَنِ وَإِنَّهَا تَجِيءُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ تَتَكَلَّمُ بِلِسَانٍ طَلْقٍ ذَلْقٍ فَمَنْ أَشَارَتْ إِلَيْهِ بِوَصْلٍ وَصَلَهُ اللَّهُ وَمَنْ أَشَارَتْ إِلَيْهِ بِقَطْعٍ قَطَعَهُ اللَّهُ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ بِهَذِهِ السِّيَاقَةِ على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (பின்வருமாறு) அறிவிக்கிறார்கள்:

"{இத்தகுல்லாஹல்லதீ தஸாஅலூன பிஹி வல்அர்ஹாம்}" (எவனை முன்னிறுத்தி நீங்கள் ஒருவரிடம் ஒருவர் கோரிக்கைகளை முன்வைக்கிறீர்களோ, அந்த அல்லாஹ்வை அஞ்சிக் கொள்ளுங்கள். மேலும், இரத்த பந்த உறவுகளையும் -பேணிக் கொள்ளுங்கள்- அல்குர்ஆன் 4:1) எனும் வசனத்தை ஓதிவிட்டு, "நிச்சயமாக இரத்த பந்த உறவுகள் (சில நேரங்களில்) துண்டிக்கப்படுகின்றன; அருட்கொடைகள் (சிலரால்) நிராகரிக்கப்படுகின்றன. ஆனால், அல்லாஹ் உள்ளங்களுக்கு இடையே நெருக்கத்தை ஏற்படுத்திவிட்டால், ஒருபோதும் வேறு எதுவும் அவற்றைப் பிரிக்க முடியாது" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர், "{லவ் அன்ஃபக்த மா ஃபில் அர்ளி ஜமீஅன் மா அல்லஃப்த பைன குலூபிஹிம்}" (பூமியில் உள்ள அனைத்தையும் நீர் செலவழித்திருந்தாலும் அவர்களின் உள்ளங்களுக்கு இடையே பிணைப்பை உம்மால் ஏற்படுத்தியிருக்க முடியாது - அல்குர்ஆன் 8:63) எனும் வசனத்தை ஓதினார்கள்.

மேலும், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாகத் தெரிவித்தார்கள்:
"இரத்த பந்த உறவு (ரஹிம்) என்பது அளவற்ற அருளாளனான அல்லாஹ்விடமிருந்து (அர்-ரஹ்மான்) உருவான ஒரு கிளையாகும் (அதாவது அவனது பெயரிலிருந்தே இப்பெயர் பெறப்பட்டது). அது மறுமை நாளில் வந்து, சரளமாகவும் தெளிவாகவும் பேசக்கூடிய நாவால் பேசும். எவரைச் சுட்டிக்காட்டி (இவர் உறவை)ச் சேர்த்து வாழ்ந்தார் என்று அது கூறுகிறதோ, அவரை அல்லாஹ்வும் (தன் அருளோடு) சேர்த்துக் கொள்வான். எவரைச் சுட்டிக்காட்டி (இவர் உறவைத்) துண்டித்தார் என்று அது கூறுகிறதோ, அவரை அல்லாஹ்வும் (தன் அருளை விட்டும்) துண்டித்து விடுவான்."

(இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோரின் நிபந்தனைகளின்படி அமைந்த ஆதாரப்பூர்வமான -ஸஹீஹ்- ஹதீஸாகும். ஆயினும், அவர்கள் இதனை இதே வாசக அமைப்பில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا أَبُو سَهْلٍ أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ النَّحْوِيُّ بِبَغْدَادَ ثنا يَحْيَى بْنُ جَعْفَرٍ ثنا عَلِيُّ بْنُ عَاصِمٍ ثنا حُمَيْدٌ الطَّوِيلُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ كَانَ بَيْنَ أَبِي طَلْحَةَ وَبَيْنَ أُمِّ سُلَيْمٍ كَلَامٌ فَأَرَادَ أَبُو طَلْحَةَ أَنْ يُطَلِّقَ أُمَّ سُلَيْمٍ فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ ﷺ فَقَالَ §«إِنَّ طَلَاقَ أُمِّ سُلَيْمٍ لَحَوْبٌ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ لا والله علي بن عاصم واه
அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அபூதல்ஹா மற்றும் உம்மு சுலைம் ஆகிய இருவருக்கும் இடையே (ஒருமுறை) ஒரு பேச்சுவார்த்தை (வாக்குவாதம்) ஏற்பட்டது. இதனால், உம்மு சுலைமை விவாகரத்து (தலாக்) செய்ய அபூதல்ஹா நாடினார்கள். இச்செய்தி நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களுக்கு எட்டியபோது, "நிச்சயமாக, உம்மு சுலைமை தலாக் கூறுவது ஒரு (பெரிய) பாவச் செயலாகும்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حَمْشَاذَ الْعَدْلُ ثنا أَبُو الْمُثَنَّى مُعَاذُ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ ثنا أَبِي ثنا شُعْبَةُ عَنْ فِرَاسٍ عَنِ الشَّعْبِيِّ عَنْ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِي مُوسَى الْأَشْعَرِيِّ عَنِ النَّبِيِّ ﷺ قَالَ §ثَلَاثَةٌ يَدْعُونَ اللَّهَ فَلَا يُسْتَجَابُ لَهُمْ رَجُلٌ كَانَتْ تَحْتَهُ امْرَأَةٌ سَيِّئَةَ الْخُلُقِ فَلَمْ يُطَلِّقْهَا وَرَجُلٌ كَانَ لَهُ عَلَى رَجُلٍ مَالٌ فَلَمْ يُشْهِدْ عَلَيْهِ وَرَجُلٌ آتَى سَفِيهًا مَالَهُ وَقَدْ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {وَلَا تُؤْتُوا السُّفَهَاءَ أَمْوَالَكُمْ} [النساء 5] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» لِتَوْقِيفِ أَصْحَابِ شُعْبَةَ هَذَا الْحَدِيثُ عَلَى أَبِي مُوسَى وَإِنَّمَا أَجْمَعُوا عَلَى سَنَدَ حَدِيثِ شُعْبَةَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ «ثَلَاثَةٌ يُؤْتَوْنَ أَجْرَهُمْ مَرَّتَيْنِ» وَقَدِ اتَّفَقَا جَمِيعًا عَلَى إِخْرَاجِهِ على شرط البخاري ومسلم ولم يخرجاه
அபூ மூஸா அல்-அஷ்அரீ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"மூன்று நபர்கள் அல்லாஹ்விடம் பிரார்த்தனை செய்கிறார்கள்; ஆனால் அவர்களின் பிரார்த்தனை ஏற்கப்பட மாட்டாது: (அவர்கள் யாரெனில்,) தன்னிடம் நற்குணமில்லாத (தீய நடத்தையுள்ள) ஒரு மனைவி இருந்தும், (அவளது தொல்லைகளைத் தாங்க முடியாமல் அல்லாஹ்விடம் முறையிடுகிறான், ஆனால் அவளைத் தீர்வுக்காக) விவாகரத்துச் செய்யாத ஒருவன்; மற்றொருவனுக்குத் தனது பணத்தைக் கடனாகக் கொடுத்தும், (பின்பு அவன் மறுக்கும்போது முறையிடுகிறான், ஆனால் கடன் கொடுக்கும்போதே) அதற்கு எவரையும் சாட்சியாக ஏற்படுத்தாத ஒருவன்; மற்றும் (பொருளைக் கையாளத் தெரியாத) பக்குவமற்ற அறிவீனனிடம் தனது செல்வத்தை ஒப்படைத்த ஒருவன். ஏனெனில், அல்லாஹ் (அஜ்ஜ வஜல்) கூறுகிறான்: 'உங்களுடைய செல்வங்களை (அவற்றைப் பேணத் தெரியாத) அறிவீனர்களிடம் கொடுக்காதீர்கள்' [அல்குர்ஆன் 4:5]."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنِي أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الشَّافِعِيُّ بِبَغْدَادَ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ الْحَسَنِ الْحَرْبِيُّ ثنا أَبُو حُذَيْفَةَ ثنا سُفْيَانُ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنِ الْحَكَمِ عَنْ مِقْسَمٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ تَعَالَى {§وَمَنْ كَانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ} [النساء 6] فَلَا يَحْتَاجُ إِلَى مَالِ الْيَتِيمِ {وَمَنْ كَانَ فَقِيرًا فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوفِ} [النساء 6] يَأْكُلُ مِنْ مَالِهِ مِثْلَ أَنْ يَقُوتَ حَتَّى لَا يَحْتَاجَ إِلَى مَالِ الْيَتِيمِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் பின்வரும் வசனம் குறித்து) அறிவிக்கிறார்கள்:

"{வமன் கான கனிய்யன் ஃபல்யஸ்தஅஃபிஃப்} (எவர் வசதியுடையவராக இருக்கிறாரோ அவர் -அனாதையின் சொத்திலிருந்து எதையும் எடுக்காமல்- தவிர்ந்து கொள்ளட்டும்)" [அந்-நிஸா 4:6] என்ற (அல்லாஹ்வின்) கூற்றுக்கு, "அவருக்கு அனாதையின் சொத்து (எடுக்க வேண்டிய) தேவை ஏற்படாது" என்று பொருளாகும்.

மேலும், "{வமன் கான ஃபகீரன் ஃபல்யஃகுல் பில்மஅரூஃப்} (எவர் ஏழையாக இருக்கிறாரோ அவர் முறையான விதத்தில் உண்ணட்டும்)" [அந்-நிஸா 4:6] என்ற கூற்றுக்கு, "அவர் (அனாதையின்) சொத்திலிருந்து தனது உயிர்வாழத் தேவையான அளவு (உணவாக) உண்பார்; (அதற்கு மேல்) அனாதையின் சொத்தின் பக்கம் அவருக்குத் தேவை ஏற்படாதவாறு (அவர் நடந்து கொள்ள வேண்டும்)" என்று பொருளாகும்.

(இது ஆதாரப்பூர்வமான அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்ட ஹதீஸாகும்; எனினும் இதனை புகாரியும் முஸ்லிமும் பதிவு செய்யவில்லை - ஸஹீஹ்).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنِي أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ الْحَافِظُ ثنا حَامِدُ بْنُ مَحْمُودٍ ثنا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الدَّشْتَكِيُّ ثنا عَمْرُو بْنُ أَبِي قَيْسٍ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ الشَّيْبَانِيِّ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {وَإِذَا حَضَرَ الْقِسْمَةَ أُولُو الْقُرْبَى وَالْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينُ فَارْزُقُوهُمْ مِنْهُ وَقُولُوا لَهُمْ قَوْلًا مَعْرُوفًا} قَالَ يُرْضَخُ لَهُمْ فَإِنْ كَانَ فِي الْمَالِ تَقْصِيرٌ اعْتُذِرَ إِلَيْهِمْ
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள், "{பாகம் பிரிக்கும்போது (பாகத்திற்கு உரிமையற்ற) உறவினர்களோ, அனாதைகளோ, ஏழைகளோ வந்துவிட்டால், அதிலிருந்து அவர்களுக்கும் சிறிது வழங்குங்கள்; மேலும், அவர்களிடம் கனிவான வார்த்தைகளைக் கூறுங்கள்} (அல்குர்ஆன் 4:8) எனும் அல்லாஹ்வின் வசனம் குறித்துக் கூறும்போது:
"(பாகம் பிரிக்கப்படும் செல்வத்திலிருந்து) அவர்களுக்குச் சிறிதளவு வழங்கப்பட வேண்டும். ஒருவேளை செல்வம் குறைவாக இருந்தால், அவர்களிடம் (கனிவான வார்த்தைகளைக் கூறி) மன்னிப்புக் கோரப்பட வேண்டும்" என்று விளக்கமளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنْبَأَ جَرِيرٌ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ لَمَّا أَنْزَلَ اللَّهُ {وَلَا تَقْرَبُوا مَالَ الْيَتِيمِ إِلَّا بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ} [الأنعام 152] {إِنَّ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ أَمْوَالَ الْيَتَامَى ظُلْمًا إِنَّمَا يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ نَارًا وَسَيَصْلَوْنَ سَعِيرًا} [النساء 10] قَالَ انْطَلَقَ مَنْ كَانَ عِنْدَهُ يَتِيمٌ فَعَزَلَ طَعَامَهُ مِنْ طَعَامِهِ وَشَرَابَهُ مِنْ شَرَابِهِ فَجَعَلَ يَفْضُلُ الشَّيْءُ مِنْ طَعَامِهِ وَشَرَابِهِ فَيُحْبَسُ حَتَّى يَأْكُلَهُ أَوْ يَفْسَدَ فَاشْتَدَّ ذَلِكَ عَلَيْهِمْ فَذَكَرُوا ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ ﷺ فَأَنْزَلَ اللَّهُ {§وَيَسْأَلُونَكَ عَنِ الْيَتَامَى قُلْ إِصْلَاحٌ لَهُمْ خَيْرٌ وَإِنْ تُخَالِطُوهُمْ فَإِخْوَانُكُمْ} [البقرة 220] فَخَلَطُوا طَعَامَهُمْ بِطَعَامِهِمْ وَشَرَابَهُمْ بِشَرَابِهِمْ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ»
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ், "அனாதையின் சொத்தை, அது (அவர்களுக்கு) மிகவும் நன்மையான முறையில் அன்றி நீங்கள் நெருங்காதீர்கள்" (அல்குர்ஆன் 6:152) என்றும், "நிச்சயமாக அனாதைகளின் சொத்துக்களை அநியாயமாக உண்பவர்கள், தங்கள் வயிறுகளில் நெருப்பையே உண்கிறார்கள்; மேலும் அவர்கள் (மறுமையில்) கொழுந்துவிட்டு எரியும் நரக நெருப்பில் நுழைவார்கள்" (அல்குர்ஆன் 4:10) என்ற வசனங்களையும் அருளியபோது, தங்களிடம் அனாதைகளைப் பராமரித்து வந்தவர்கள் (தங்கள் இல்லங்களுக்குச்) சென்று, தமது உணவிலிருந்து அனாதையின் உணவையும், தமது பானத்திலிருந்து அனாதையின் பானத்தையும் பிரித்து வைத்தார்கள். (அனாதையின் பராமரிப்பாளர் தனது உணவை அனாதையின் உணவோடு கலக்க அஞ்சியதால்) அனாதையின் உணவிலும் பானத்திலும் ஏதேனும் மீதமாகிவிட்டால், அவர் (மீண்டும்) அதனைச் சாப்பிடும் வரை அல்லது அது கெட்டுப்போகும் வரை (தனியாகவே) வைக்கப்படலாயிற்று.

இது அவர்களுக்கு (பராமரிப்பாளர்களுக்கும் அனாதைகளுக்கும்) மிகவும் சிரமமாக இருந்தது. எனவே, அவர்கள் இது குறித்து அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் முறையிட்டார்கள். அப்போது அல்லாஹ், "அனாதைகளைப் பற்றி அவர்கள் உம்மிடம் கேட்கிறார்கள்; (அதற்கு) 'அவர்களுக்கு நலம் புரிவது (சீர்திருத்தம் செய்வது) சிறந்தது; நீங்கள் அவர்களுடன் (உணவு மற்றும் வாழ்வாதாரத்தில்) கலந்து வாழ்ந்தாலும், அவர்கள் உங்கள் சகோதரர்களே' என்று (நபியே!) நீர் கூறுவீராக!" (அல்குர்ஆன் 2:220) என்ற வசனத்தை அருளினான். அதன் பிறகு, அவர்கள் தங்களின் உணவை அனாதைகளின் உணவுடனும், தங்களின் பானத்தை அனாதைகளின் பானத்துடனும் (அவர்களுக்கு நன்மை பயக்கும் விதமாக) கலந்து கொள்ளலானார்கள்.

(இது ஆதாரப்பூர்வமான அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்ட ஹதீஸாகும்; ஆயினும் இதனை புகாரியும் முஸ்லிமும் தங்களது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنِي أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ الْحَافِظُ ثنا حَامِدُ بْنُ مَحْمُودِ بْنِ حَرْبٍ الْمُقْرِئُ ثنا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَعْدٍ ثنا عَمْرُو بْنُ أَبِي قَيْسٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ §يَعُودُنِي وَأَنَا مَرِيضٌ فِي بَنِي سَلَمَةَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ أَقْسِمُ مَالِي بَيْنَ وَلَدِي؟ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيَّ شَيْئًا فَنَزَلَتْ {يُوصِيكُمُ اللَّهُ فِي أَوْلَادِكُمْ} [النساء 11] «قَدِ اتَّفَقَ الشَّيْخَانِ عَلَى إِخْرَاجِ حَدِيثِ شُعْبَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ فِي هَذَا الْبَابِ بِأَلْفَاظٍ غَيْرِ هَذِهِ» وَهَذَا إِسْنَادٌ صَحِيحٌ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ قد أخرجا أصله
ஜாபிர் பின் அப்தில்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் பனூ ஸலமா (குலத்தாரிடையே) நோயுற்றிருந்தபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னை நலம் விசாரிக்க வந்தார்கள். அப்போது நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எனது செல்வத்தை எனது பிள்ளைகளுக்கிடையே நான் எவ்வாறு பங்கிட வேண்டும்?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள் எனக்கு எந்தப் பதிலும் (உடனடியாகக்) கூறவில்லை. பின்னர், "அல்லாஹ் உங்கள் பிள்ளைகள் (விஷயத்தில் வாரிசுரிமை) குறித்து உங்களுக்கு உபதேசிக்கிறான்" [அல்குர்ஆன் 4:11] என்ற வசனம் அருளப்பட்டது.

முஹம்மத் பின் அல்-முன்கதிர் வாயிலாக ஷுஅபா அறிவிக்கும் இதே கருத்தமைந்த ஹதீஸை வேறு வார்த்தைகளில் பதிவு செய்வதில் இரு பேரறிஞர்கள் (இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம்) ஏகோபித்த கருத்தைக் கொண்டுள்ளனர். மேலும், இது ஒரு ஆதாரப்பூர்வமான அறிவிப்பாளர் தொடர் (இஸ்னாத் ஸஹீஹ்) ஆகும். அவர்கள் இதனை இந்த (குறிப்பிட்ட) வார்த்தைகளில் பதிவு செய்யவில்லை என்றாலும், இதன் மூலத்தைப் பதிவு செய்துள்ளனர்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
هَكَذَا أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عُقْبَةَ الشَّيْبَانِيُّ بِالْكُوفَةِ ثنا الْهَيْثَمُ بْنُ خَالِدٍ ثنا أَبُو نُعَيْمٍ ثنا ابْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ قَالَ سَمِعْتُ مُحَمَّدَ بْنَ طَلْحَةَ بْنَ يَزِيدَ بْنِ رُكَانَةَ يُحَدِّثُ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ قَالَ لَأَنْ أَكُونَ سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ عَنْ «§ثَلَاثٍ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ حُمْرِ النَّعَمِ مَنِ الْخَلِيفَةُ بَعْدَهُ وَعَنْ قَوْمٍ قَالُوا أَنُقِرُّ بِالزَّكَاةِ فِي أَمْوَالِنَا وَلَا نُؤَدِّيهَا إِلَيْكَ أَيَحِلُّ قِتَالُهُمْ؟ وَعَنِ الْكَلَالَةِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ بل ما خرجا لمحمد شيئا ولا أدرك عمر
உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் மூன்று விஷயங்களைப் பற்றிக் கேட்டிருப்பது, எனக்குச் சிவப்பு ஒட்டகங்களை (அடைவதை) விட மிகவும் விருப்பமானதாக இருந்திருக்கும். (அவை:)
1. அவர்களுக்குப் பிறகு கலீஃபா (தலைவர்) யார்?
2. 'எங்கள் செல்வங்களில் ஜகாத் (கடமை) என்பதை நாங்கள் அங்கீகரிக்கிறோம், ஆனால் அதனை உங்களிடம் (தலைவரிடம்) ஒப்படைக்க மாட்டோம்' என்று கூறும் ஒரு கூட்டத்தாரைப் பற்றி (அதாவது) அவர்களுடன் போர் புரிவது (மார்க்கப்படி) அனுமதிக்கப்பட்டதா?
3. மற்றும் 'கலாலா' (தந்தை, பாட்டன் போன்ற மேல்நிலை வாரிசுகளோ அல்லது பிள்ளைகள் போன்ற கீழ்நிலை வாரிசுகளோ இல்லாத நிலையில் இறப்பவரின் சொத்துரிமை) பற்றிய சட்டம்."

(இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி ஸஹீஹான - ஆதாரப்பூர்வமான - ஹதீஸாகும். ஆனால் அவர்கள் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை. மேலும் முஹம்மது (பின் தல்ஹா) என்பவரிடமிருந்து அவர்கள் எதனையும் பதிவு செய்யவில்லை; அவர் உமர் (ரலி) அவர்களைச் சந்திக்கவும் இல்லை.)
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
وَأَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عُقْبَةَ ثنا الْهَيْثَمُ بْنُ خَالِدٍ ثنا أَبُو نُعَيْمٍ ثنا ابْنُ عُيَيْنَةَ قَالَ سَمِعْتُ سُلَيْمَانَ الْأَحْوَلَ يُحَدِّثُ عَنْ طَاوُسٍ قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ قَالَ كُنْتُ آخِرَ النَّاسِ عَهْدًا بِعُمَرَ فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ الْقَوْلُ مَا قُلْتُ قُلْتُ وَمَا قُلْتَ؟ قَالَ قُلْتُ §«الْكَلَالَةُ مَنْ لَا وَلَدَ لَهُ» هَذَا إِسْنَادٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُعلى شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

உமர் (ரலி) அவர்களுடன் (அவர்களின் மரணத்திற்கு முன்னதாக) இறுதியாகத் தொடர்பு கொண்டிருந்தவன் நான் தான். அப்போது அவர்கள், "நான் (முன்பு) சொன்னது தான் (சரியான) கூற்றாகும்" என்று சொல்வதைக் கேட்டேன். நான் (அவர்களிடம்), "நீங்கள் என்ன சொன்னீர்கள்?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "கலாலா (Kalala) என்பது (நேரடி வாரிசாகிய) குழந்தை இல்லாதவரைக் குறிக்கும் என்று நான் கூறினேன்" என்றார்கள்.

இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடர் இமாம்கள் புகாரி, முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி ஆதாரப்பூர்வமானது (சஹீஹானது) ஆகும். ஆயினும், அவர்கள் இருவரும் இதனைத் தங்களின் நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
وَأَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عُقْبَةَ ثنا الْهَيْثَمُ بْنُ خَالِدٍ ثنا أَبُو نُعَيْمٍ ثنا سُفْيَانُ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ مُرَّةَ عَنْ عُمَرَ قَالَ § ثَلَاثٌ لَأَنْ يَكُونَ النَّبِيُّ ﷺ بَيَّنَهُمْ لَنَا أَحَبُّ إِلَيَّ مِنَ الدُّنْيَا وَمَا فِيهَا الْخِلَافَةُ وَالْكَلَالَةُ وَالرِّبَا «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"மூன்று விஷயங்களை நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் எங்களுக்கு (இன்னும் விரிவாகத்) தெளிவாக விளக்கியிருப்பது, இந்த உலகத்தையும் அதிலுள்ள அனைத்தையும் விட எனக்கு மிகவும் விருப்பமானதாக இருந்திருக்கும். (அவை:) கிலாஃபத் (ஆட்சித் தலைமை குறித்த சட்டங்கள்), கலாலா (தந்தை அல்லது பிள்ளைகள் இல்லாத நிலையில் வாரிசுரிமை பெறுவது குறித்த சட்டங்கள்) மற்றும் வட்டி (அதன் நுணுக்கமான வகைகள்) ஆகியவையாகும்."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ الْمَحْبُوبِيُّ بِمَرْوَ ثنا أَحْمَدُ بْنُ سَيَّارٍ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ ثنا سُفْيَانُ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ رَجَاءٍ عَنْ عُمَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ § حَرُمَ مِنَ النَّسَبِ سَبْعٌ وَمِنَ الصِّهْرِ سَبْعٌ ثُمَّ قَرَأَ هَذِهِ الْآيَةَ {حُرِّمَتْ عَلَيْكُمْ أُمَّهَاتُكُمْ وَبَنَاتُكُمْ وَأَخَوَاتُكُمْ وَعَمَّاتُكُمْ وَخَالَاتُكُمْ وَبَنَاتُ الْأَخِ وَبَنَاتُ الْأُخْتِ} [النساء 23] هَذَا مِنَ النَّسَبِ {وَأُمَّهَاتُكُمُ اللَّاتِي أَرْضَعْنَكُمْ وَأَخَوَاتُكُمْ مِنَ الرَّضَاعَةِ وَأُمَّهَاتُ نِسَائِكُمْ وَرَبَائِبُكُمُ اللَّاتِي فِي حُجُورِكُمْ مِنْ نِسَائِكُمُ اللَّاتِي دَخَلْتُمْ بِهِنَّ فَإِنْ لَمْ تَكُونُوا دَخَلْتُمْ بِهِنَّ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ وَحَلَائِلُ أَبْنَائِكُمُ الَّذِينَ مِنْ أَصْلَابِكُمْ وَأَنْ تَجْمَعُوا بَيْنَ الْأُخْتَيْنِ إِلَّا مَا قَدْ سَلَفَ وَلَا تَنْكِحُوا مَا نَكَحَ آبَاؤُكُمْ مِنَ النِّسَاءِ} «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ وَلَهُ شَاهِدٌ صَحِيحٌ مِنْ رِوَايَةِ عِكْرِمَةَ» على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"இரத்த உறவின் (அடிப்படையில்) ஏழு (வகையான பெண்களும்), திருமண உறவின் (மற்றும் பால்குடி உறவின் அடிப்படையில்) ஏழு (வகையான பெண்களும்) திருமணம் செய்யத் தடை செய்யப்பட்டுள்ளனர்."

பின்னர் அவர்கள் பின்வரும் திருக்குர்ஆன் வசனத்தை ஓதினார்கள்:

{உங்கள் தாய்மார்கள், உங்கள் புதல்வியர், உங்கள் சகோதரிகள், உங்கள் தந்தையின் சகோதரிகள், உங்கள் தாயின் சகோதரிகள், உங்கள் சகோதரனின் புதல்வியர், உங்கள் சகோதரியின் புதல்வியர் (ஆகியோர் உங்களுக்குத் தடை செய்யப்பட்டுள்ளனர்)} [அந்நிஸா 4:23].

"இவை இரத்த உறவின் (அடிப்படையில் அமைந்தவை)" (என்று கூறினார்கள்).

(தொடர்ந்து பின்வரும் வசனப் பகுதியை ஓதினார்கள்:)

{உங்களுக்குப் பாலூட்டிய உங்கள் (செவிலித்) தாய்மார்கள், உங்கள் பால்குடிச் சகோதரிகள், உங்கள் மனைவியரின் தாய்மார்கள், நீங்கள் தாம்பத்தியம் செய்த உங்கள் மனைவியரின் (முந்தைய கணவருக்குப் பிறந்த) உங்கள் அரவணைப்பில் வளரும் வளர்ப்பு மகள்கள் - அவர்களுடன் நீங்கள் தாம்பத்தியம் செய்யவில்லை என்றால் (அம்மனைவியரை விவாகரத்து செய்த பிறகு அவர்களின் மகள்களை மணப்பதில்) உங்கள் மீது குற்றமில்லை - உங்கள் முதுகெலும்பிலிருந்து பிறந்த உங்கள் மகன்களின் மனைவியர் மற்றும் இரு சகோதரிகளை (ஒரே நேரத்தில்) இணைத்து மணப்பது - ஏற்கனவே நடந்து முடிந்ததைத் தவிர - மேலும் உங்கள் தந்தையர் மணந்த பெண்களை நீங்கள் மணக்காதீர்கள்.}
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنِي أَبُو الْحَسَنِ عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عُقْبَةَ ثنا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ عَفَّانَ الْعَامِرِيُّ ثنا الْحَسَنُ بْنُ عَطِيَّةَ ثنا عَلِيُّ بْنُ صَالِحٍ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ §«حَرُمَ سَبْعٌ مِنَ النَّسَبِ وَسَبْعٌ مِنَ الصِّهْرِ» سكت عنه الذهبي في التلخيص
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"(திருமணம் செய்வதற்கு) இரத்த உறவின் அடிப்படையில் ஏழு (பெண்களும்), திருமண உறவின் அடிப்படையில் ஏழு (பெண்களும்) தடைசெய்யப்பட்டுள்ளனர்."

இதைப் பற்றி 'அத்-தல்கீஸ்' நூலில் இமாம் தஹபீ அவர்கள் மௌனம் காத்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இது குறித்து (அறிஞர்கள்) மௌனம் காத்துள்ளனர் / கருத்துக் கூறவில்லை
سكت عنه
أَخْبَرَنَا الْحَسَنُ بْنُ يَعْقُوبَ بْنِ يُوسُفَ الْعَدْلُ ثنا يَحْيَى بْنُ أَبِي طَالِبٍ ثنا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ عَطَاءٍ ثنا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي حُصَيْنٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُ قَالَ هَذِهِ الْآيَةُ {§وَالْمُحْصَنَاتُ مِنَ النِّسَاءِ إِلَّا مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ} [النساء 24] قَالَ «كُلُّ ذَاتِ زَوْجٍ إِتْيَانُهَا زِنًا إِلَّا مَا سُبِيَتْ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (பின்வருமாறு) கூறினார்கள்:
"{வல்முஹ்சனாத்து மினன் நிஸாயி இல்லா மா மலக்கத் அய்மானுக்கும்} (திருமணமான பெண்களும் உங்களுக்குத் தடையாக்கப்பட்டுள்ளனர்; உங்கள் வலக்கரங்கள் சொந்தமாக்கிக் கொண்டவர்களைத் தவிர) [அந்-நிஸா 4:24] என்ற இந்த (குர்ஆன்) வசனம் குறித்து அவர்கள் (விளக்கமளிக்கையில்), "கணவனுள்ள ஒவ்வொரு பெண்ணுடனும் (உறவு கொள்வது) விபச்சாரமாகும்; (போரில்) சிறைபிடிக்கப்பட்ட (பெண்களைத்) தவிர" என்று கூறினார்கள்.

(இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி ஸஹீஹான -ஆதாரப்பூர்வமான- ஹதீஸாகும். ஆனால் அவர்கள் இதனைத் தங்களது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنْبَأَ النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ أَنْبَأَ شُعْبَةُ ثنا أَبُو مَسْلَمَةَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا نَضْرَةَ يَقُولُ قَرَأْتُ عَلَى ابْنِ عَبَّاسٍ {§فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ فَرِيضَةً} [النساء 24] قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ «فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى» قَالَ أَبُو نَضْرَةَ فَقُلْتُ مَا نَقْرَؤُهَا كَذَلِكَ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ «وَاللَّهِ لَأَنْزَلَهَا اللَّهُ كَذَلِكَ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ على شرط مسلم
அபூ நழ்ரா (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

நான் இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களுக்கு முன்னிலையில் (திருக்குர்ஆனின் 4:24-வது வசனமான) "அவர்களில் எவர்களிடம் நீங்கள் (திருமணத்தின் மூலம்) இன்பம் அனுபவிக்கிறீர்களோ, அவர்களுக்குரிய (மஹர்) தொகையை ஒரு கடமையாக வழங்கி விடுங்கள்" (ஃபமஸ்தம்தஃதும் பிஹி மின்ஹுன்ன ஃபஆத்தூஹுன்ன உஜூரஹுன்ன ஃபரீழா) என்று ஓதிக்காட்டினேன்.

அதற்கு இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள், "(அவர்களில் எவர்களிடம் நீங்கள்) ஒரு குறிப்பிட்ட காலம் வரை (இன்பம் அனுபவிக்கிறீர்களோ...)" (ஃபமஸ்தம்தஃதும் பிஹி மின்ஹுன்ன இலா அஜலின் முஸம்மா) என்று (சேர்த்து ஓதுமாறு) கூறினார்கள்.

அப்போது நான், "நாங்கள் (எங்களுடைய குர்ஆன் பிரதிகளில்) அவ்வாறு ஓதுவதில்லையே!" என்றேன்.

அதற்கு இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! அல்லாஹ் இதனை இவ்வாறே (விளக்கத்துடன்) இறக்கியருளினான்" என்று கூறினார்கள்.

(இது இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைப்படி அமைந்த ஆதாரப்பூர்வமான - ஸஹீஹ் - ஹதீஸாகும். ஆயினும் இதனை அவர்கள் - புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் - இருவரும் (தங்கள் நூல்களில்) பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ الْمَحْبُوبِيُّ نا الْفَضْلُ بْنُ عَبْدِ الْجَبَّارِ نا عَلِيُّ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ شَقِيقٍ نا نَافِعُ بْنُ عُمَرَ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أَبِي مُلَيْكَةَ يَقُولُ سُئِلَتْ عَائِشَةَ عَنْ مُتْعَةِ النِّسَاءِ فَقَالَتْ بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ كِتَابُ اللَّهِ قَالَ وَقَرَأَتْ هَذِهِ الْآيَةَ {وَالَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَافِظُونَ إِلَّا عَلَى أَزْوَاجِهِمْ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ فَمَنِ ابْتَغَى وَرَاءَ} [المؤمنون 5] مَا زَوَّجَهُ اللَّهُ أَوْ مَلَّكَهُ فَقَدْ عَدَا
அன்னை ஆயிஷா (ரலி) அவர்களிடம் பெண்களுடன் (செய்யப்படும்) 'முத்ஆ' (தற்காலிகத் திருமணம்) குறித்துக் கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், "எனக்கும் உங்களுக்குமிடையே அல்லாஹ்வின் வேதம் (குர்ஆன் தீர்ப்பாக) உள்ளது" என்று கூறிவிட்டு, பின்வரும் (குர்ஆன்) வசனத்தை ஓதிக் காட்டினார்கள்:

"மேலும், அவர்கள் தங்கள் வெட்கத்தலங்களைப் பாதுகாத்துக் கொள்பவர்கள். தங்களின் மனைவியர் அல்லது தங்களின் வலக்கரங்கள் சொந்தமாக்கிக் கொண்ட (அடிமைப் பெண்)களைத் தவிர! (அவர்களிடம் உறவு கொள்வது குறித்து) நிச்சயமாக அவர்கள் பழிக்கப்பட மாட்டார்கள். எனவே, இதற்கு அப்பால் (வேறு எதனையும்) தேடுகிறவர்கள் (வரம்பு மீறியவர்களாவர்)." (அல்குர்ஆன் 23:5-7).

(இந்த வசனத்தை ஓதிவிட்டு) "அல்லாஹ் எவரை அவருக்குத் திருமணம் செய்து வைத்தானோ அல்லது எவரை அவருக்கு உரிமைப்படுத்திக் கொடுத்தானோ (அவர்களைத் தவிர), அதற்கு அப்பால் வேறு எதனையும் ஒருவர் நாடினால், அவர் (அல்லாஹ்வின் சட்டத்தை) மீறியவராவார்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا أَبُو الْبَخْتَرِيِّ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ شَاكِرٍ ثنا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ الْعَبْدِيُّ ثنا مِسْعَرُ بْنُ كِدَامٍ عَنْ مَعْنِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ § إِنَّ فِي سُورَةِ النِّسَاءِ لِخَمْسَ آيَاتٍ مَا يَسُرُّنِي أَنَّ لِيَ بِهَا الدُّنْيَا وَمَا فِيهَا {إِنَّ اللَّهَ لَا يَظْلِمُ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ وَإِنْ تَكُ حَسَنَةً يُضَاعِفْهَا وَيُؤْتِ مِنْ لَدُنْهُ أَجْرًا عَظِيمًا} [النساء 40] {إِنْ تَجْتَنِبُوا كَبَائِرَ مَا تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّئَاتِكُمْ وَنُدْخِلْكُمْ مُدْخَلًا كَرِيمًا} [النساء 31] {إِنَّ اللَّهَ لَا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِكَ لِمَنْ يَشَاءُ} [النساء 48] {وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جَاءُوكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّابًا رَحِيمًا} {وَمَنْ يَعْمَلْ سُوءًا أَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ اللَّهَ يَجِدِ اللَّهَ غَفُورًا رَحِيمًا} [النساء 110] قَالَ عَبْدُ اللَّهِ مَا يَسُرُّنِي أَنَّ لِيَ بِهَا الدُّنْيَا وَمَا فِيهَا «هَذَا إِسْنَادٌ صَحِيحٌ إِنْ كَانَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ سَمِعَ مِنَ أَبِيهِ فَقَدِ اخْتُلِفَ فِي ذَلِكَ» صحيح
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நிச்சயமாக, சூரா அந்-நிஸாவில் ஐந்து வசனங்கள் உள்ளன; அவற்றுக்குப் பகரமாக இந்த உலகமும் அதிலுள்ளவையும் எனக்குக் கிடைப்பதை நான் விரும்ப மாட்டேன். (அவை:)
1. 'நிச்சயமாக அல்லாஹ் ஓர் அணு அளவும் அநீதி இழைக்க மாட்டான். மேலும், அது ஒரு நன்மையாக இருந்தால் அதனை அவன் இரட்டிப்பாக்குகிறான்; மேலும், தன் புறத்திலிருந்து மகத்தான கூலியையும் வழங்குகிறான்.' (அல்குர்ஆன் 4:40)
2. 'நீங்கள் தடுக்கப்பட்டுள்ளவற்றில் பெரும் பாவங்களை நீங்கள் தவிர்த்துக் கொண்டால், உங்களின் (சிறு) பாவங்களை உங்களை விட்டும் நாம் மன்னித்து, உங்களை கண்ணியமான நுழைவிடத்தில் நுழையச் செய்வோம்.' (அல்குர்ஆன் 4:31)
3. 'நிச்சயமாக அல்லாஹ் தனக்கு இணைவைக்கப்படுவதை மன்னிக்க மாட்டான். அது அல்லாத (மற்றப் பாவங்)களை, தான் நாடியவர்களுக்கு அவன் மன்னிப்பான்.' (அல்குர்ஆன் 4:48)
4. 'அவர்கள் தமக்குத் தாமே அநீதி இழைத்துக் கொண்டபோது, உம்மிடம் வந்து அல்லாஹ்விடம் பாவமன்னிப்புத் தேடி, அவர்களுக்காக இத்தூதரும் பாவமன்னிப்புத் தேடியிருந்தால், அல்லாஹ்வை தவ்பாவை ஏற்பவனாகவும், பெருங்கிருபையாளனாகவும் அவர்கள் கண்டிருப்பார்கள்.' (அல்குர்ஆன் 4:64)
5. 'எவரேனும் ஒரு தீமையைச் செய்துவிட்டு அல்லது தமக்குத் தாமே அநீதி இழைத்துவிட்டு, பின்னர் அல்லாஹ்விடம் பாவமன்னிப்புத் தேடினால், அல்லாஹ்வை மிகவும் மன்னிப்பவனாகவும், பெருங்கிருபையாளனாகவும் அவர் காண்பார்.' (அல்குர்ஆன் 4:110)
அப்துல்லாஹ் (பின் மஸ்ஊத்) (ரலி) அவர்கள் (மீண்டும்) கூறினார்கள்: "அவற்றுக்குப் பகரமாக இந்த உலகமும் அதிலுள்ளவையும் எனக்குக் கிடைப்பதை நான் விரும்ப மாட்டேன்."
(இமாம் ஹாகிம் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:) "அப்துர் ரஹ்மான் தனது தந்தை (அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத்) இடமிருந்து செவியுற்றிருந்தால் இந்த அறிவிப்பாளர் தொடர் ஸஹீஹானதாகும். எனினும், இதில் (அறிஞர்களிடையே) கருத்து வேறுபாடு உள்ளது." (இது ஸஹீஹ் என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْوَهَّابِ أَنْبَأَ قَبِيصَةُ ثنا سُفْيَانُ عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ أَنَّهَا قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ §أَيَغْزُو الرِّجَالُ وَلَا نَغْزُو وَلَا نُقَاتِلُ فَنُسْتَشْهَدُ وَإِنَّمَا لَنَا نِصْفُ الْمِيرَاثِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ {وَلَا تَتَمَنَّوْا مَا فَضَّلَ اللَّهُ بِهِ بَعْضَكُمْ عَلَى بَعْضٍ} [النساء 32] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ إِنْ كَانَ سَمِعَ مُجَاهِدٌ مِنْ أُمِّ سَلَمَةَ» على شرط البخاري ومسلم
உம்மு ஸலமா (ரழி) அவர்கள் (நபி (ஸல்) அவர்களிடம்) கூறினார்கள்:

"அல்லாஹ்வின் தூதரே! ஆண்கள் போருக்குச் செல்கிறார்கள், ஆனால் நாங்கள் (பெண்கள்) போருக்குச் செல்வதில்லை; நாங்கள் (அவ்வாறு) போரிட்டு வீரமரணம் (ஷஹீத்) அடைவதுமில்லை. மேலும், (வாரிசுச்) சொத்திலும் எங்களுக்கு (ஆண்களுக்குக் கிடைப்பதில்) பாதிப் பங்கே கிடைக்கிறது."

அப்போது அல்லாஹ், "அல்லாஹ் உங்களில் சிலரை வேறு சிலரை விட எதன் மூலம் மேன்மைப்படுத்தியிருக்கிறானோ, அதனை நீங்கள் (பேராசையோடு) விரும்பாதீர்கள்" (அல்குர்ஆன் 4:32) எனும் வசனத்தை அருளினான்.

(முஜாஹித் அவர்கள் உம்மு ஸலமா (ரழி) அவர்களிடமிருந்து (நேரடியாக) செவியுற்றிருந்தால், புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி இது ஆதாரப்பூர்வமான (ஸஹீஹான) அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்ட ஹதீஸாகும்).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا أَبُو جَعْفَرٍ أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ الْحَمِيدِ الْحَارِثِيُّ ثنا أَبُو أُسَامَةَ حَدَّثَنِي إِدْرِيسُ بْنُ يَزِيدَ ثنا طَلْحَةُ بْنُ مُصَرِّفٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§وَالَّذِينَ عَقَدَتْ أَيْمَانُكُمْ فَآتُوهُمْ نَصِيبَهُمْ} [النساء 33] قَالَ كَانَ الْمُهَاجِرُونَ حِينَ قَدِمُوا الْمَدِينَةَ يُوَرِّثُونَ الْأَنْصَارَ دُونَ ذَوِي الْقُرْبَى رَحْمَةً لِلْأُخُوَّةِ الَّتِي آخَى رَسُولُ اللَّهِ ﷺ بَيْنَهُمْ فَلَمَّا نَزَلَتْ {وَلِكُلٍّ جَعَلْنَا مَوَالِيَ مِمَّا تَرَكَ الْوَالِدَانِ وَالْأَقْرَبُونَ} [النساء 33] قَالَ فَنَسَخَتْهَا ثُمَّ قَالَ {وَالَّذِينَ عَقَدْتُ أَيْمَانُكُمْ فَآتُوهُمْ نَصِيبَهُمْ} [النساء 33] مِنَ النَّصْرِ وَالنَّصِيحَةِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் பின்வரும் வசனம் குறித்து) அறிவிக்கிறார்கள்:

"உங்களின் வலக்கரங்கள் யாருடன் உடன்படிக்கை செய்துள்ளனவோ, அவர்களுக்குரிய பங்கை அவர்களுக்குக் கொடுத்து விடுங்கள்" (அல்குர்ஆன் 4:33) எனும் (அல்லாஹ்வின்) வசனம் குறித்து அவர்கள் கூறினார்கள்:

முஹாஜிர்கள் மதீனாவிற்கு வந்தபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (முஹாஜிர்களுக்கும் அன்ஸாரிகளுக்கும் இடையே) ஏற்படுத்திய சகோதரத்துவத்தின் காரணமாக, (அன்ஸாரிகளின்) இரத்த உறவினர்களைத் தவிர்த்து முஹாஜிர்களே (அன்ஸாரிகளுக்கு) வாரிசுகளாக இருந்தனர்.

பின்னர், "பெற்றோரும், நெருங்கிய உறவினரும் விட்டுச் சென்ற (சொத்து) ஒவ்வொன்றுக்கும் வாரிசுகளை நாம் ஏற்படுத்தியுள்ளோம்" (அல்குர்ஆன் 4:33) என்ற வசனம் அருளப்பட்டபோது, (முந்தைய வாரிசுரிமை நடைமுறையை) அது ரத்து செய்துவிட்டது.

பிறகு, "உங்களின் வலக்கரங்கள் யாருடன் உடன்படிக்கை செய்துள்ளனவோ, அவர்களுக்குரிய பங்கை அவர்களுக்குக் கொடுத்து விடுங்கள்" (என்ற வசனத்தின் பகுதி), உதவி செய்தல் மற்றும் நற்போதனை வழங்குதல் (ஆகியவற்றையே குறிக்கும்; சொத்துரிமையை அல்ல) என்று விளக்கினார்கள்.

(இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோரின் நிபந்தனைகளின்படி ஆதாரப்பூர்வமான - ஸஹீஹ் - ஹதீஸாகும்; ஆனால் அவர்கள் இருவரும் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை.)
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا يَحْيَى بْنُ مُحَمَّدٍ الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنْبَأَ أَبُو خَالِدٍ الْأَحْمَرُ ثنا سَعْدُ بْنُ طَارِقٍ أَبُو مَالِكٍ الْأَشْجَعِيُّ ثنا رِبْعِيُّ بْنُ حِرَاشٍ عَنْ حُذَيْفَةَ قَالَ أَتَى اللَّهُ بِعَبْدٍ مِنْ عِبَادِهِ آتَاهُ اللَّهُ مَالًا فَقَالَ لَهُ مَاذَا عَمِلْتَ فِي الدُّنْيَا؟ قَالَ {§وَلَا يَكْتُمُونَ اللَّهَ حَدِيثًا} [النساء 42] قَالَ مَا عَمِلْتُ مِنْ شَيْءٍ يَا رَبِّ إِلَّا أَنَّكَ آتَيْتَنِي مَالًا فَكُنْتُ أُبَايعُ النَّاسَ وَكَانَ مِنْ خُلُقِي أَنْ أُيَسِّرَ عَلَى الْمُوسِرِ وَأُنْظِرَ الْمُعْسِرَ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى أَنَا أَحَقُّ بِذَلِكَ مِنْكَ تَجَاوَزُوا عَنْ عَبْدِي فَقَالَ عُقْبَةُ بْنُ عَامِرٍ الْجُهَنِيُّ وَأَبُو مَسْعُودٍ الْأَنْصَارِيُّ هَكَذَا سَمِعْنَا مِنْ فِي رَسُولِ اللَّهِ ﷺ وَآلِهِ وَسَلَّمَ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط مسلم
ஹுதைஃபா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ் (மறுமை நாளில்) தனது அடியார்களில் ஒருவரை (விசாரணைக்காகத்) தன் முன்னே கொண்டுவருவான். அவனுக்கு அல்லாஹ் (இவ்வுலகில்) செல்வத்தை வழங்கியிருந்தான். அவனிடம், "நீ உலகத்தில் (எனக்காக) என்ன (நற்செயல்) செய்தாய்?" என்று அல்லாஹ் கேட்பான். அதற்கு அவர், "அவர்கள் அல்லாஹ்விடம் எந்தச் செய்தியையும் மறைக்க முடியாது" [அல்குர்ஆன் 4:42] (எனும் வசனத்திற்கேற்ப உண்மையை மறைக்காமல்), "என் இறைவா! நீ எனக்கு செல்வத்தை வழங்கியிருந்தாய்; அதைக் கொண்டு நான் மக்களுடன் வியாபாரம் செய்து வந்தேன். (கடனைத் திரும்பப் பெறும்போது) வசதியுள்ளவர்களிடம் இலகுவாக (மென்மையாக) நடந்துகொள்வதும், சிரமப்படுபவர்களுக்கு (கடனை அடைக்கக் கூடுதல்) அவகாசம் அளிப்பதும் எனது குணமாக இருந்தது. (இதைத் தவிர குறிப்பிடத்தக்க வேறு) எதையும் நான் செய்யவில்லை" என்று கூறுவார். அதற்கு அல்லாஹ், "(மன்னிப்பதற்கும் மென்மையாக நடப்பதற்கும்) உன்னை விட நானே அதிக தகுதியுடையவன். (வானவர்களே!) எனது அடியாரை (அவரது பாவங்களை) மன்னித்து விடுங்கள்" என்று கூறுவான்.

(இதனைச் செவியுற்ற) உக்பா பின் ஆமிர் அல்-ஜுஹனீ (ரலி) மற்றும் அபூ மஸ்வூத் அல்-அன்சாரி (ரலி) ஆகியோர், "இவ்வாறே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் திருவாயிலிருந்து நாங்கள் செவியுற்றோம்" என்று கூறினார்கள்.

(இது இமாம் முஸ்லிமின் நிபந்தனைப்படி அமைந்த ஸஹீஹான ஹதீஸாகும், எனினும் அவர்கள் இருவர் (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்) இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
أَخْبَرَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي نَصْرٍ الْمَرْوَزِيُّ ثنا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ حَاتِمٍ ثنا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَعْدٍ ثنا عَمْرُو بْنُ أَبِي قَيْسٍ عَنْ مُطَرِّفٍ عَنِ الْمِنْهَالِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ رَجُلًا سَأَلَهُ عَنْ هَذِهِ الْآيَةِ {وَاللَّهِ رَبِّنَا مَا كُنَّا مُشْرِكِينَ} [الأنعام 23] وَقَالَ فِي آيَةٍ أُخْرَى {وَلَا يَكْتُمُونَ اللَّهَ حَدِيثًا} [النساء 42] فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ §أَمَّا قَوْلُهُ {وَاللَّهِ رَبِّنَا مَا كُنَّا مُشْرِكِينَ} [الأنعام 23] فَإِنَّهُمْ لَمَّا رَأَوْا يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَنَّهُ لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ إِلَّا أَهْلُ الْإِسْلَامِ قَالُوا تَعَالَوْا فَلْنَجْحَدْ فَخَتَمَ اللَّهُ عَلَى أَفْوَاهِهِمْ فَتَكَلَّمَتْ أَيْدِيهِمْ وَأَرْجُلُهُمْ {وَلَا يَكْتُمُونَ اللَّهَ حَدِيثًا} [النساء 42] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு மனிதர் அவரிடம், "{வல்லாஹி ரப்பினா மா குன்னா முஷ்ரிகீன்} (எங்கள் இறைவனாகிய அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நாங்கள் இணைவைப்பவர்களாக இருந்ததில்லை) [அல்-அன்ஆம்: 23]" என்ற வசனத்தைக் குறித்தும், "{வலா யக்துமூனல்லாஹ ஹதீஸா} (மேலும், அவர்கள் அல்லாஹ்விடம் எந்தச் செய்தியையும் மறைக்க முடியாது) [அந்நிஸா: 42]" என்ற மற்றொரு வசனத்தைக் (இவை ஒன்றுக்கொன்று முரண்படுவது போல் உள்ளதே எனக்) குறித்தும் கேட்டார்.

அதற்கு இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் விளக்கமளித்தார்கள்: "{வல்லாஹி ரப்பினா மா குன்னா முஷ்ரிகீன்} [அல்-அன்ஆம்: 23] என்ற வசனத்தைப் பொறுத்தவரை, மறுமை நாளில் இஸ்லாமியர்களைத் தவிர வேறு எவரும் சொர்க்கத்தில் நுழைய மாட்டார்கள் என்பதை (இணைவைப்பாளர்கள்) காணும்போது, 'வாருங்கள், நாம் (இணைவைத்ததை) மறுத்துவிடுவோம்' என்று அவர்கள் (தங்களுக்குள்) கூறுவார்கள். (அவ்வாறு அவர்கள் பொய் சத்தியம் செய்யும்போது) அல்லாஹ் அவர்களின் வாய்களுக்கு முத்திரையிடுவான்; (அவர்கள் செய்ததைக் குறித்து) அவர்களின் கைகளும் கால்களும் பேசும். (அப்போது அவர்களால் எதையும் மறைக்க முடியாது, இதைத்தான்) {வலா யக்துமூனல்லாஹ ஹதீஸா} [அந்நிஸா: 42] (என்ற வசனம் குறிப்பிடுகிறது)."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ دُحَيْمٍ الشَّيْبَانِيُّ ثنا أَحْمَدُ بْنُ حَازِمٍ الْغِفَارِيُّ ثنا أَبُو نُعَيْمٍ وَقَبِيصَةُ قَالَا ثنا سُفْيَانُ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ عَلِيٍّ قَالَ دَعَانَا رَجُلٌ مِنَ الْأَنْصَارِ قَبْلَ تَحْرِيمِ الْخَمْرِ فَحَضَرَتْ صَلَاةُ الْمَغْرِبِ فَتَقَدَّمَ رَجُلٌ §فَقَرَأَ قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ فَالْتَبَسَ عَلَيْهِ فَنَزَلَتْ {لَا تَقْرَبُوا الصَّلَاةَ وَأَنْتُمْ سُكَارَى حَتَّى تَعْلَمُوا مَا تَقُولُونَ} [النساء 43] الْآيَةُ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» وَفِي هَذَا الْحَدِيثِ فَائِدَةٌ كَثِيرَةٌ وَهِيَ أَنَّ الْخَوَارِجَ تَنْسِبُ هَذَا السُّكْرَ وَهَذِهِ الْقِرَاءَةَ إِلَى أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ دُونَ غَيْرِهِ وَقَدْ بَرَّأَهُ اللَّهُ مِنْهَا فَإِنَّهُ رَاوِي هَذَا الْحَدِيثِ صحيح
அலி (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

மது (முழுமையாகத்) தடைசெய்யப்படுவதற்கு முன்பு, அன்சாரிகளைச் சேர்ந்த ஒருவர் எங்களை (உணவிற்காக) அழைத்திருந்தார். அப்போது மஃரிப் தொழுகைக்கான நேரம் வந்தது. (தொழுவிப்பதற்காக) ஒருவர் முன்வந்தார். அவர், "குல் யா அய்யுஹல் காஃபிரூன்" (நபியே! நீர் கூறுவீராக: காஃபிர்களே!) என்று ஓதினார். ஆனால், அவர் ஓதும்போது (வார்த்தைகளைக்) குழப்பிக் கொண்டார். அப்போது, "லா தக்ரபுஸ் ஸலாத்த வஅன்தும் சுகாரா ஹத்தா தஃலமூ மா தகூலூன்" (நீங்கள் போதையில் இருக்கும்போது, நீங்கள் என்ன சொல்கிறீர்கள் என்பதை நீங்களே உணர்ந்து கொள்ளும் வரை தொழுகைக்கு நெருங்காதீர்கள்) [அல்குர்ஆன் 4:43] என்ற வசனம் அருளப்பட்டது.

இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஸஹீஹானதாகும் (சரியானதாகும்). ஆயினும், இதனை அவர்கள் இருவரும் (இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம்) பதிவு செய்யவில்லை. இந்த ஹதீஸில் அதிகப் பயன் உள்ளது. அதாவது, கவாரிஜ்கள் (எனும் வழிகெட்ட பிரிவினர்) இந்தப் போதையையும் இந்த (தவறான) ஓதலையும் அமீருல் முஃமினீன் அலி இப்னு அபீ தாலிப் (ரலி) அவர்கள் மீது மட்டுமே (அவதூறாகப்) பழி சுமத்துகிறார்கள். ஆனால், அல்லாஹ் அவரை அதிலிருந்து பரிசுத்தப்படுத்தியுள்ளான். ஏனெனில், இந்த ஹதீஸை (தவறு செய்தவர் 'மற்றொருவர்' என்று) அறிவிப்பவரே அவர்தான் (அலி ரலி அவர்கள்தான்). இது ஸஹீஹானதாகும்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ قَاسِمُ بْنُ الْقَاسِمِ السَّيَّارِيُّ ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ هِلَالٍ ثنا عَلِيُّ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ شَقِيقٍ أَنْبَأَ الْحُسَيْنُ بْنُ وَاقِدٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ عَوْفٍ وَأَصْحَابًا لَهُ أَتَوُا النَّبِيَّ ﷺ بِمَكَّةَ فَقَالُوا يَا نَبِيَّ اللَّهِ كُنَّا فِي عِزٍّ وَنَحْنُ مُشْرِكُونَ فَلَمَّا آمَنَّا صِرْنَا أَذِلَّةً قَالَ «إِنِّي §أُمِرْتُ بِالْعَفْوِ فَلَا تُقَاتِلُوا فَكُفُّوا» فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى {أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ قِيلَ لَهُمْ كُفُّوا أَيْدِيَكُمْ وَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ وَآتُوا الزَّكَاةَ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ إِذَا فَرِيقٌ مِنْهُمْ يَخْشَوْنَ النَّاسَ} [النساء 77] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الْبُخَارِيِّ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அப்துர்ரஹ்மான் பின் அவ்ஃப் (ரலி) அவர்களும் அவர்களின் தோழர்கள் சிலரும் மக்காவில் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் நபியே! நாங்கள் (அறியாமைக் காலத்தில்) இணைவைப்பவர்களாக இருந்தபோது கண்ணியமாக (வலிமையுடன்) இருந்தோம்; நாங்கள் ஈமான் கொண்ட பிறகு (எதிரிகளால்) சிறுமைப்படுத்தப்பட்டவர்களாகி (பலவீனமாகி) விட்டோம்" என்று முறையிட்டனர். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "நிச்சயமாக நான் (மக்களிடம்) மன்னிக்கும்படி கட்டளையிடப்பட்டுள்ளேன்; எனவே, நீங்கள் (இப்போது) போர் செய்யாதீர்கள். (உங்கள் கைகளைத்) தடுத்துக் கொள்ளுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

அப்போது அல்லாஹ் (பின்வரும்) வசனத்தை அருளினான்:

"(நபியே!) எவர்களுக்கு, 'உங்களுடைய கைகளை (போரிடாது) தடுத்துக் கொள்ளுங்கள்; மேலும், தொழுகையை நிலைநிறுத்துங்கள்; ஜகாத்தையும் கொடுத்து வாருங்கள்' என்று (முன்னர்) கூறப்பட்டதோ அவர்களை நீர் பார்க்கவில்லையா? பின்னர், அவர்கள் மீது போர் கடமையாக்கப்பட்ட போது, அவர்களில் ஒரு பிரிவினர் (அல்லாஹ்வை அஞ்சுவது போல் அல்லது அதைவிட அதிகமாக) மனிதர்களைக் கண்டு அஞ்சுகின்றனர்". (அல்குர்ஆன் 4:77)

(இது இமாம் புகாரியின் நிபந்தனைப்படி அமைந்த ஸஹீஹான -ஆதாரப்பூர்வமான- ஹதீஸாகும், ஆயினும் இதனை அவர்கள் -புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்- தங்களது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط البخاري
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ الصَّغَانِيُّ ثنا أَبُو الْجَوَّابِ ثنا عَمَّارُ بْنُ رُزَيْقٍ ثنا عَطَاءُ بْنُ السَّائِبِ عَنْ أَبِي يَحْيَى عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ تَعَالَى {فَإِنْ كَانَ مِنْ قَوْمٍ عَدُوٍّ لَكُمْ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مُؤْمِنَةٍ} [النساء 92] قَالَ كَانَ الرَّجُلُ يَأْتِي رَسُولَ اللَّهِ ﷺ فَيُسْلِمُ ثُمَّ يَرْجِعُ إِلَى قَوْمِهِ فَيَكُونُ فِيهِمْ مُشْرِكُونَ فَيُصِيبُهُ الْمُسْلِمُونَ خَطَأً فِي سَرِيَّةٍ أَوْ غَزَاةٍ فَيُعْتِقُ الرَّجُلُ رَقَبَةً {وَإِنْ كَانَ مِنْ قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِيثَاقٌ فِدْيَةٌ مُسَلَّمَةٌ إِلَى أَهْلِهِ وَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مُؤْمِنَةٍ} [النساء 92] قَالَ يَكُونُ الرَّجُلُ مُعَاهَدًا وَقَوْمُهُ أَهْلُ عَهْدٍ فَيُسْلِمْ إِلَيْهِمْ دِيَتَهُ وَيَعْتِقُ الَّذِي أَصَابَهُ رَقَبَةً
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள், "{ஃபஇன் கான மின் கவ்மின் அதுவ்வின் லக்கும் வஹுவ முஃமினுன் ஃபதஹ்ரீரு ரகபதின் முஃமினதின்}" [(கொல்லப்பட்ட) அவர் உங்களுக்கு எதிரியான கூட்டத்தைச் சேர்ந்தவராகவும், (அதே சமயம்) அவர் முஃமினாகவும் (இறைநம்பிக்கையாளராகவும்) இருந்தால், (அவரைக் கொன்றவர் பரிகாரமாக) முஃமினான ஓர் அடிமையை விடுதலை செய்ய வேண்டும் - அல்குர்ஆன் 4:92] என்ற அல்லாஹ்வின் வசனம் குறித்துக் கூறியதாவது:

"ஒருவர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து இஸ்லாத்தை ஏற்றுவிட்டு, (பின்னர்) தன் சமூகத்தாரிடம் திரும்பிச் செல்வார்; அச்சமூகத்தாரிடையே (இஸ்லாத்தை ஏற்காத) இணைவைப்பாளர்கள் (முஷ்ரிக்குகள்) இருப்பார்கள். அப்போது (நடக்கும்) ஒரு சிறு படையெடுப்பிலோ (சரிய்யா) அல்லது போரிலோ (கஸ்வா) முஸ்லிம்கள் தவறுதலாக அவரைக் கொன்றுவிடுவார்கள். (இந்நிலையில்) அந்த நபர் (கொலை செய்தவர் பரிகாரமாக) ஓர் அடிமையை விடுதலை செய்ய வேண்டும்."

மேலும், "{வஇன் கான மின் கவ்மின் பைனகும் வபைனஹும் மீஸாகுன் ஃபதியதுன் முஸல்லமதுன் இலா அஹ்லிஹி வதஹ்ரீரு ரகபதின் முஃமினதின்}" [(கொல்லப்பட்ட) அவர் உங்களுக்கும் எவர்களுக்கும் இடையே உடன்படிக்கை இருக்கிறதோ அந்தக் கூட்டத்தைச் சேர்ந்தவராக இருந்தால், அவருடைய குடும்பத்தாருக்கு நஷ்டஈடு (திய்யத்) ஒப்படைக்கப்படுவதுடன், முஃமினான ஓர் அடிமையையும் விடுதலை செய்ய வேண்டும் - அல்குர்ஆன் 4:92] என்ற அல்லாஹ்வின் வசனம் குறித்துக் கூறியதாவது:

"(கொல்லப்பட்ட) அந்த நபர் உடன்படிக்கை செய்யப்பட்டவராகவும் (முஆஹித்), அவருடைய கூட்டத்தார் (முஸ்லிம்களுடன்) உடன்படிக்கை ஒப்பந்தத்தில் இருப்பவர்களாகவும் இருப்பார்கள். (அவர் தவறுதலாகக் கொல்லப்பட்டால்) அவருடைய குடும்பத்தாருக்கு நஷ்டஈடு (திய்யத்) ஒப்படைக்கப்பட வேண்டும். அத்துடன், அவரைக் கொன்றவர் (பரிகாரமாக) ஓர் அடிமையை விடுதலை செய்ய வேண்டும்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنِي إِسْمَاعِيلُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْفَقِيهُ بِالرِّيِّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ الْفَرَجِ ثنا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي يَعْلَى بْنُ مُسْلِمٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ {§إِنْ كَانَ بِكُمْ أَذًى مِنْ مَطَرٍ أَوْ كُنْتُمْ مَرْضَى} [النساء 102] قَالَ نَزَلَتْ فِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ كَانَ جَرِيحًا «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் (கூறினார்கள்):

"{மழையினால் உங்களுக்கு (ஏதேனும்) இடையூறு ஏற்பட்டாலோ அல்லது நீங்கள் நோயாளிகளாக இருந்தாலோ...}" (திருக்குர்ஆன் 4:102) என்ற (வசனம்), அப்துர் ரஹ்மான் பின் அவ்ஃப் (ரழி) அவர்கள் காயமடைந்திருந்த போது (அவர்களைக் குறித்து) அருளப்பட்டது.

(இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோரின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்ட ஆதாரப்பூர்வமான - ஸஹீஹ் - ஹதீஸாகும். எனினும் அவர்கள் இருவரும் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْأَصْبَهَانِيُّ الزَّاهِدُ ثنا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِسْحَاقَ ثنا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ ثنا حَمَّادُ بْنُ أَيُّوبَ عَنِ الْحَجَّاجِ الصَّوَّافِ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي الْمُهَلَّبِ قَالَ رَحَلْتُ إِلَى عَائِشَةَ فِي هَذِهِ الْآيَةِ {§لَيْسَ بِأَمَانِيِّكُمْ وَلَا أَمَانِيِّ أَهْلِ الْكِتَابِ مَنْ يَعْمَلْ سُوءًا يُجْزَ بِهِ} [النساء 123] قَالَتْ هُوَ مَا يُصِيبُكُمْ فِي الدُّنْيَا على شرط البخاري ومسلم
அபூ முஹல்லப் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

"{லைஸ பிஅமானிய்யிகும் வலா அமானிய்யி அஹ்லில் கிதாபி மன் யஃமல் சூஅன் யுஜ்ஸ பிஹி}" (உங்களுடைய ஆசைகளினாலோ அல்லது வேதமுடையவர்களின் ஆசைகளினாலோ எதுவும் நடந்துவிடாது; எவர் தீமையைச் செய்கிறாரோ அவர் அதற்கேற்ப தண்டிக்கப்படுவார்) [அல்குர்ஆன் 4:123] என்ற இந்த வசனத்தைப் பற்றி (விளக்கம் கேட்க) நான் ஆயிஷா (ரலி) அவர்களிடம் சென்றேன். அதற்கு அவர்கள், "அது (மறுமையில் தண்டிக்கப்படுவதற்குப் பதிலாக) இவ்வுலகில் உங்களை வந்தடையும் (சோதனைகள் மற்றும்) துன்பங்களையே குறிக்கின்றது" என்று பதிலளித்தார்கள்.

(இந்த ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோரின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்டதாகும்).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ الصَّغَانِيُّ ثنا أَبُو الْجَوَّابِ ثنا عَمَّارُ بْنُ رُزَيْقٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§وَمَا يُتْلَى عَلَيْكُمْ فِي الْكِتَابِ فِي يَتَامَى النِّسَاءِ} [النساء 127] فِي أَوَّلِ السُّورَةِ مِنَ الْمَوَارِيثِ كَانُوا لَا يُوَرِّثُونَ صَبِيًّا حَتَّى يَحْتَلِمَ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள், "{அநாதைப் பெண்களைக் குறித்து} இவ்வேதத்தில் உங்களுக்கு ஓதிக்காட்டப்படுபவை" (அல்குர்ஆன் 4:127) என்ற அல்லாஹ்வின் வசனம் குறித்துக் கூறினார்கள்:
"இச்சூராவின் ஆரம்பத்தில் வாரிசுரிமை குறித்துக் கூறப்பட்டுள்ளது. (அறியாமைக் காலத்தில்) அவர்கள் ஒரு சிறுவன் பருவமடையும் வரை அவனுக்கு வாரிசுரிமை அளிக்க மாட்டார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنْبَأَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَ مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيِّبِ وَسُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ عَنْ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ أَنَّهُ كَانَتْ تَحْتَهُ امْرَأَةٌ قَدْ خَلَا مِنْ سِنِّهَا فَتَزَوَّجَ عَلَيْهَا شَابَّةً فَآثَرَ الْبِكْرَ عَلَيْهَا فَأَبَتِ امْرَأَتُهُ الْأُولَى أَنْ تَقَر‍َّ عَلَى ذَلِكَ فَطَلَّقَهَا تَطْلِيقَةً حَتَّى إِذَا بَقِيَ مِنْ أَجَلِهَا يَسِيرٌ قَالَ إِنْ شِئْتِ رَاجَعْتُكِ وَصَبَرْتِ عَلَى الْأَثَرَةِ وَإِنْ شِئْتِ تَرَكْتُكِ حَتَّى يَخْلُوَ أَجَلُكِ قَالَتْ بَلْ رَاجِعْنِي أَصْبِرْ عَلَى الْأَثَرَةِ فَرَاجَعَهَا ثُمَّ آثَرَ عَلَيْهَا فَلَمْ تَصْبِرْ عَلَى الْأَثَرَةِ فَطَلَّقَهَا الْأُخْرَى وَآثَرَ عَلَيْهَا الشَّابَّةَ قَالَ فَذَلِكَ الصُّلْحُ الَّذِي بَلَغَنَا أَنَّ اللَّهَ قَدْ أَنْزَلَ فِيهِ {§وَإِنِ امْرَأَةٌ خَافَتْ مِنْ بَعْلِهَا نُشُوزًا أَوْ إِعْرَاضًا فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا أَنْ يُصْلِحَا بَيْنَهُمَا صُلْحًا} [النساء 128] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
ராஃபிஉ பின் கதீஜ் (ரலி) அவர்கள் (கூறியதாவது):

அவரிடம் (வயது முதிர்ந்து) தன் இளமைப் பருவம் கடந்த ஒரு மனைவி இருந்தார். அவர் (அவருக்குப் பின்) ஒரு இளம் பெண்ணை மணமுடித்தார். (அவர்) அந்தப் கன்னித்தன்மை கொண்ட (இளம்) மனைவிக்கு (முதல் மனைவியை விட) முன்னுரிமை அளித்தார். அவருடைய முதல் மனைவி இதனை (சகித்துக்கொண்டு) நிலைத்திருக்க மறுத்துவிட்டார். எனவே, அவர் அவளுக்கு ஒரு தலாக் (விவாகரத்து) கூறினார். அவளது (இத்தா எனும்) காத்திருப்பு காலம் முடிவடையச் சிறிது காலமே மீதமிருந்த நிலையில், அவர் (அவளிடம்), "நீ விரும்பினால் உன்னை நான் திரும்பச் சேர்த்துக்கொள்கிறேன்; (ஆனால்) நான் (அவளுக்கு அளிக்கும்) முன்னுரிமையை நீ சகித்துக்கொள்ள வேண்டும். அல்லது நீ விரும்பினால், உனது (இத்தா) காலம் முடிவடையும் வரை உன்னை (திரும்பச் சேர்க்காமல்) விட்டுவிடுகிறேன்" என்று கூறினார்.

அதற்கு அவள், "இல்லை, என்னைத் திரும்பச் சேர்த்துக்கொள்ளுங்கள். நீங்கள் (அவளுக்கு அளிக்கும்) முன்னுரிமையை நான் சகித்துக்கொள்கிறேன்" என்று கூறினாள். அவ்வாறே அவர் அவளைத் திரும்பச் சேர்த்துக்கொண்டார். பின்னர், மீண்டும் அவர் (அந்த இளம் மனைவிக்கே) முன்னுரிமை அளித்தார். (இம்முறை) முதல் மனைவியால் அந்த முன்னுரிமையைச் சகித்துக்கொள்ள முடியவில்லை. எனவே, அவர் அவளுக்கு மற்றொரு (இரண்டாவது) தலாக்கைக் கூறிவிட்டு, அந்த இளம் மனைவிக்கே முன்னுரிமை அளித்தார்.

"இந்தச் சமரசத்தைக் குறித்தே அல்லாஹ் (பின்வரும் வசனத்தை) அருளினான் என்று எங்களுக்குச் செய்தி எட்டியுள்ளது" என்று (ராஃபிஉ ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"{வஇனிம்ரஅதுன் காஃபத் மிம் பஃலிஹா நுஷூஸன் அவ் இஃராழன் ஃபலா ஜுனாஹ அலைஹிமா அய்யுஸ்லிஹா பைனஹுமா ஸுல்ஹா}" [அல்குர்ஆன் 4:128].

(பொருள்: ஒரு பெண் தன் கணவனிடமிருந்து பிணக்கையோ அல்லது புறக்கணிப்பையோ அஞ்சினால், அவர்கள் தங்களுக்குள் ஏதேனும் ஒரு சமரசம் செய்து கொள்வது அவர்கள் இருவர் மீதும் குற்றமில்லை).

[இந்த ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி ஆதாரப்பூர்வமான (ஸஹீஹான) ஹதீஸாகும். ஆயினும் அவர்கள் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை].
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنِي أَبُو بَكْرٍ الشَّافِعِيُّ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ الْحَسَنِ ثنا أَبُو حُذَيْفَةَ ثنا سُفْيَانُ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ ذَرٍّ عَنْ سُبَيْعٍ الْكِنْدِيِّ قَالَ كُنْتُ عِنْدَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ فَقَالَ رَجُلٌ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ أَرَأَيْتَ قَوْلَ اللَّهِ تَعَالَى {فَاللَّهُ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَنْ يَجْعَلَ اللَّهُ لِلْكَافِرِينَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ سَبِيلًا} [النساء 141] وَهُمْ يُقَاتِلُونَهُمْ فَيَظْهَرُونَ وَيَقْتُلُونَ؟ فَقَالَ عَلِيٌّ §ادْنُهْ ادْنُهْ ثُمَّ قَالَ {فَاللَّهُ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَنْ يَجْعَلَ اللَّهُ لِلْكَافِرِينَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ سَبِيلًا} [النساء 141] هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُصحيح
சுபைஃ அல்-கிந்தி (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:
நான் அலி பின் அபீ தாலிப் (ரலி) அவர்களிடம் இருந்தேன். அப்போது ஒரு மனிதர், "அமீருல் முஃமினீன் அவர்களே! 'மறுமை நாளில் அல்லாஹ் உங்களுக்கிடையில் தீர்ப்பளிப்பான்; மேலும், முஃமின்களுக்கு எதிராக நிராகரிப்பவர்களுக்கு அல்லாஹ் எந்த வழியையும் (வெற்றிக்கான ஆதாரத்தை) ஆக்கவே மாட்டான்' (அல்குர்ஆன் 4:141) எனும் அல்லாஹ் தஆலாவின் கூற்றைப் பற்றி நீங்கள் என்ன கருதுகிறீர்கள்? (ஏனெனில் நிதர்சனத்தில்) அவர்கள் (நிராகரிப்பாளர்கள்) இவர்களுடன் (முஃமின்களுடன்) போரிடுகிறார்கள், அவர்கள் மீது ஆதிக்கம் செலுத்துகிறார்கள் மற்றும் அவர்களைக் கொல்கிறார்களே? (அப்படியிருக்க இந்த வசனத்தின் பொருள் என்ன?)" என்று கேட்டார்.

அதற்கு அலி (ரலி) அவர்கள், "(என்னருகில்) நெருங்கி வாருங்கள், நெருங்கி வாருங்கள்" என்று கூறிவிட்டு, (அந்த வசனத்தின் ஆரம்பப் பகுதியைச் சுட்டிக்காட்டி) "'மறுமை நாளில் அல்லாஹ் உங்களுக்கிடையில் தீர்ப்பளிப்பான்; மேலும், முஃமின்களுக்கு எதிராக நிராகரிப்பவர்களுக்கு அல்லாஹ் எந்த வழியையும் ஆக்கவே மாட்டான்' (அல்குர்ஆன் 4:141)" என்று (அந்தத் தீர்ப்பு மறுமை நாளில் தான் முழுமையாக நிகழும் என்பதை உணர்த்தும் விதமாக மீண்டும்) கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ الْحَافِظُ ثنا عَلِيُّ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ أَبِي عِيسَى ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْوَلِيدِ ثنا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي حُصَيْنٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ {§وَإِنْ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ إِلَّا لَيُؤْمِنَنَّ بِهِ قَبْلَ مَوْتِهِ} [النساء 159] قَالَ خُرُوجُ عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் (பின்வரும் குர்ஆன் வசனம் குறித்து) அறிவிக்கிறார்கள்:

"{வ-இன் மின் அஹ்லில் கிதாபி இல்லா லயுஃமினன்ன பிஹி கப்ல மவ்திஹி}" (அந்-நிஸா 4:159) - 'வேதத்தையுடையவர்களில் எவரும் அவர் (ஈஸா அலைஹிஸ்ஸலாம்) இறப்பதற்கு முன் அவர் மீது ஈமான் கொள்ளாமல் இருப்பதில்லை' (என்ற வசனம் குறித்து) அவர்கள் கூறுகையில், "(இது) மர்யமின் புதல்வர் ஈஸா (ஸலவாத்துல்லாஹி அலைஹி) அவர்கள் (இறுதிக்காலத்தில் மீண்டும்) வெளிப்படுவதைக் குறிக்கின்றது" என்று விளக்கமளித்தார்கள்.

(இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோரின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்ட ஆதாரப்பூர்வமான 'ஸஹீஹ்' ஆன ஹதீஸாகும்; எனினும் அவர்கள் இருவரும் இதனைத் தமது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الزَّاهِدُ الْأَصْبَهَانِيُّ ثنا أَحْمَدُ بْنُ مِهْرَانَ بْنِ خَالِدٍ الْأَصْبَهَانِيُّ ثنا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى أَنْبَأَ إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِي مُوسَى قَالَ أَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ أَنْ نَنْطَلِقَ إِلَى أَرْضِ النَّجَاشِيِّ فَبَلَغَ ذَلِكَ قُرَيْشًا فَبَعَثُوا إِلَى عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ وَعُمَارَةَ بْنِ الْوَلِيدِ وَجَمَعُوا لِلنَّجَاشِيِّ هَدَايَا فَقَدِمْنَا وَقَدِمُوا عَلَى النَّجَاشِيِّ فَأَتَوْهُ بِهَدِيَّةٍ فَقَبِلَهَا وَسَجَدُوا لَهُ ثُمَّ قَالَ عَمْرُو بْنُ الْعَاصِ إِنَّ قَوْمًا مِنَّا رَغِبُوا عَنْ دِينِنَا وَهُمْ فِي أَرْضِكَ فَقَالَ لَهُمُ النَّجَاشِيُّ فِي أَرْضِي؟ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَبَعَثَ إِلَيْنَا فَقَالَ لَنَا جَعْفَرٌ لَا يَتَكَلَّمْ مِنْكُمْ أَحَدٌ أَنَا خَطِيبُكُمُ الْيَوْمَ فَانْتَهَيْنَا إِلَى النَّجَاشِيِّ وَهُوَ جَالِسٌ فِي مَجْلِسِهِ وَعَمْرُو بْنُ الْعَاصِ عَنْ يَمِينِهِ وَعُمَارَةُ عَنْ يَسَارِهِ وَالْقِسِّيسُونَ مِنَ الرُّهْبَانِ جُلُوسٌ سِمَاطَيْنِ فَقَالَ لَهُ عَمْرٌو وَعُمَارَةُ إِنَّهُمْ لَا يَسْجُدُونَ لَكَ فَلَمَّا انْتَهَيْنَا إِلَيْهِ زَبَرَنَا مَنْ عِنْدَهُ مِنَ الْقِسِّيسِينَ وَالرُّهْبَانِ اسْجُدُوا لِلْمَلِكِ فَقَالَ جَعْفَرٌ لَا نَسْجُدُ إِلَّا لِلَّهِ فَقَالَ لَهُ النَّجَاشِيُّ وَمَا ذَاكَ؟ قَالَ إِنَّ §اللَّهَ بَعَثَ فِينَا رَسُولَهُ وَهُوَ الرَّسُولُ الَّذِي بَشَّرَ بِهِ عِيسَى بِرَسُولٍ يَأْتِي مِنْ بَعْدِهِ اسْمُهُ أَحْمَدُ فَأَمَرَنَا أَنْ نَعْبُدَ اللَّهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَنُقِيمَ الصَّلَاةَ وَنُؤْتِي الزَّكَاةَ وَأَمَرَنَا بِالْمَعْرُوفِ وَنَهَانَا عَنِ الْمُنْكَرِ قَالَ فَأَعْجَبَ النَّاسَ قَوْلُهُ فَلَمَّا رَأَى ذَلِكَ عَمْرٌو قَالَ لَهُ أَصْلَحَ اللَّهُ الْمَلِكَ إِنَّهُمْ يُخَالِفُونَكَ فِي عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ فَقَالَ النَّجَاشِيُّ لِجَعْفَرٍ مَا يَقُولُ صَاحِبُكَ فِي ابْنِ مَرْيَمَ؟ قَالَ يَقُولُ فِيهِ قَوْلَ اللَّهِ هُوَ رُوحُ اللَّهِ وَكَلِمَتُهُ أَخْرَجَهُ مِنَ الْبَتُولِ الْعَذْرَاءِ لَمْ يَقْرَبْهَا بَشَرٌ قَالَ فَتَنَاوَلَ النَّجَاشِيُّ عُودًا مِنَ الْأَرْضِ فَرَفَعَهُ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ الْقِسِّيسِينَ وَالرُّهْبَانِ مَا يَزِيدُ هَؤُلَاءِ عَلَى مَا تَقُولُونَ فِي ابْنِ مَرْيَمَ مَا يَزِنُ هَذِهِ مَرْحَبًا بِكُمْ وَبِمَنْ جِئْتُمْ مِنْ عِنْدِهِ فَأَنَا أَشْهَدُ أَنَّهُ رَسُولُ اللَّهِ وَأَنَّهُ الَّذِي بَشَّرَ بِهِ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ وَلَوْلَا مَا أَنَا فِيهِ مِنَ الْمُلْكِ لَأَتَيْتُهُ حَتَّى أَحْمِلَ نَعْلَيْهِ امْكُثُوا فِي أَرْضِي مَا شِئْتُمْ وَأَمَرَ لَهُمْ بِطَعَامٍ وَكِسْوَةٍ وَقَالَ رُدُّوا عَلَى هَذَيْنِ هَدِيَّتَهُمْ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» وَإِنَّمَا خَرَّجْتُهُ فِي هَذَا الْمَوْضِعِ اقْتِدَاءً بِشَيْخِنَا أَبِي يَحْيَى الْخَفَّافِ فَإِنَّهُ خَرَّجَهُ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {لَنْ يَسْتَنْكِفَ الْمَسِيحُ أَنْ يَكُونَ عَبْدًا لِلَّهِ} [النساء 172] على شرط البخاري ومسلم
அபூ மூஸா (அல்-அஷ்அரீ) (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களை நஜாஷியின் (அபிசீனியா) பூமிக்குச் செல்லும்படி கட்டளையிட்டார்கள். இந்தச் செய்தி குறைஷிகளுக்கு எட்டியபோது, அவர்கள் அம்ர் பின் அல்-ஆஸ் மற்றும் உமாரா பின் அல்-வலீத் ஆகியோரை (தூதுவர்களாக) அனுப்பினார்கள்; மேலும், நஜாஷிக்காகப் பல அன்பளிப்புகளையும் திரட்டி (அவர்களிடம்) கொடுத்தனர்.

நாங்கள் (அபிசீனியாவை) சென்றடைந்தோம், அவர்களும் நஜாஷியிடம் வந்தனர். அவர்கள் நஜாஷியிடம் அன்பளிப்புகளை வழங்கினர், அவர் அவற்றை ஏற்றுக்கொண்டார். பின்னர் அவர்கள் நஜாஷிக்குச் சிரம் பணிந்தனர் (சஜ்தா செய்தனர்). பிறகு அம்ர் பின் அல்-ஆஸ், "எங்கள் சமூகத்தைச் சேர்ந்த சிலர் எங்கள் மார்க்கத்தைப் புறக்கணித்துவிட்டு, இப்போது உமது பூமியில் (தஞ்சம் புகுந்துள்ளனர்)" என்று கூறினார். அதற்கு நஜாஷி, "எனது பூமியிலா?" என்று கேட்டார். அவர், "ஆம்" என்றார்.

உடனே நஜாஷி எங்களை (அழைத்து வரும்படி) ஆளனுப்பினார். அப்போது ஜஅஃபர் (ரழி) அவர்கள் எங்களிடம், "உங்களில் யாரும் இன்று பேச வேண்டாம். இன்று உங்களுக்குப் பதிலாக நானே பேசுவேன் (உங்கள் பேச்சாளர்)" என்று கூறினார். நாங்கள் நஜாஷியின் சபைக்குச் சென்றோம். அவர் தமது ஆசனத்தில் அமர்ந்திருந்தார்; அவரது வலப்பக்கத்தில் அம்ர் பின் அல்-ஆஸும், இடப்பக்கத்தில் உமாராவும் இருந்தனர். பாதிரியார்களும், துறவிகளும் இரண்டு வரிசைகளில் அமர்ந்திருந்தனர்.

அப்போது அம்ரும் உமாராவும் நஜாஷியிடம், "இவர்கள் உமக்குச் சிரம் பணிய மாட்டார்கள்" என்று கூறினர். நாங்கள் அவரிடம் சென்றடைந்தபோது, அவரிடம் இருந்த பாதிரியார்களும் துறவிகளும் எங்களை அதட்டி, "மன்னருக்குச் சிரம் பணியுங்கள்!" என்று கூறினர். அதற்கு ஜஅஃபர் (ரழி) அவர்கள், "நாங்கள் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யாருக்கும் சிரம் பணிய மாட்டோம்" என்றார்.

நஜாஷி அவரிடம், "அதற்குக் காரணம் என்ன?" என்று கேட்டார். ஜஅஃபர் (ரழி) கூறினார்: "நிச்சயமாக, அல்லாஹ் எங்களுக்கு மத்தியில் அவனது ஒரு தூதரை அனுப்பியுள்ளான். 'எனக்குப் பின்னால் அஹ்மத் என்ற பெயருடைய ஒரு தூதர் வருவார்' என்று ஈஸா (அலை) அவர்கள் யாரைப் பற்றி நற்செய்தி கூறினார்களோ, அவர்தான் அந்தத் தூதர். அவர் எங்களை அல்லாஹ் ஒருவனையே வணங்க வேண்டும் என்றும், அவனுக்கு எதையும் இணையாக்கக் கூடாது என்றும் கட்டளையிட்டார். மேலும், தொழுகையை நிலைநாட்டவும், ஜகாத் வழங்கவும் எங்களுக்குக் கட்டளையிட்டார். நன்மையை ஏவினார்; தீமையிலிருந்து எங்களைத் தடுத்தார்." அவர் கூறியதைக் கேட்டு மக்கள் ஆச்சரியமடைந்தனர்.

இதைக் கண்ட அம்ர் மன்னரிடம், "மன்னர் செழித்தோங்குவாராக! மர்யமின் மகன் ஈஸா (அலை) அவர்கள் விஷயத்தில், இவர்கள் உங்களுக்கு முரணான கொள்கையைக் கொண்டுள்ளார்கள்" என்று கூறினார். அப்போது நஜாஷி ஜஅஃபரிடம், "மர்யமின் மகனைக் குறித்து உம்முடைய தோழர் (நபி) என்ன கூறுகிறார்?" என்று கேட்டார். ஜஅஃபர் (ரழி) கூறினார்: "அல்லாஹ்வின் கூற்றையே அவரும் கூறுகிறார். 'அவர் அல்லாஹ்வின் ரூஹ் (உயிர்/ஆன்மா) ஆவார்; எந்த மனிதனும் தீண்டாத கன்னி மர்யமுக்கு அவன் (அல்லாஹ்) வழங்கிய அவனது வார்த்தையுமாவார்' என்று கூறுகிறார்."

அப்போது நஜாஷி தரையிலிருந்து ஒரு சிறு குச்சியை எடுத்து, அதை உயர்த்திக் காட்டி, "பாதிரியார்களே! துறவிகளே! மர்யமின் மகனைக் குறித்து நீங்கள் கூறுவதை விட இவர்கள் இந்தச் சிறு குச்சியளவு கூட அதிகமாகக் கூறிவிடவில்லை (அதாவது இவர்களது கூற்று முற்றிலும் உண்மை)" என்றார்.

பிறகு (முஸ்லிம்களை நோக்கி), "உங்களுக்கும், நீங்கள் யாரிடமிருந்து வந்தீர்களோ அவருக்கும் நல்வரவு! நிச்சயமாக அவர் அல்லாஹ்வின் தூதர் தான் என்றும், அவர் மர்யமின் மகன் ஈஸா (அலை) நற்செய்தி கூறியவர் தான் என்றும் நான் சாட்சி கூறுகிறேன். நான் மட்டும் இந்த ஆட்சிப் பொறுப்பில் (மன்னராக) இல்லாமல் இருந்திருந்தால், அவருடைய காலணிகளைச் சுமப்பதற்காகவேனும் அவரிடம் நான் சென்றிருப்பேன். நீங்கள் விரும்பும் காலம் வரை எனது பூமியில் தங்கியிருங்கள்" என்று கூறினார். மேலும், அவர்களுக்கு உணவும் உடையும் வழங்கும்படி கட்டளையிட்டார். பிறகு, "இவர்கள் இருவருக்கும் (அம்ர், உமாரா) இவர்களுடைய அன்பளிப்புகளைத் திருப்பிக் கொடுத்துவிடுங்கள்" என்று கூறினார்.

(இமாம் ஹாகிம் கூறுகிறார்: இந்த ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி ஆதாரப்பூர்வமானதாகும்; எனினும் அவர்கள் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை. எங்களின் ஆசிரியர் அபூ யஹ்யா அல்-கஃப்பாஃப் அவர்களைப் பின்பற்றியே நான் இந்த ஹதீஸை இந்த இடத்தில் பதிவு செய்துள்ளேன். அவர் அல்லாஹ்வுடைய "மஸீஹ் அல்லாஹ்வுக்கு அடிமையாக இருப்பதை ஒருபோதும் இழிவாகக் கருதமாட்டார்" (அந்-நிஸா: 172) என்ற வசனத்தின் விளக்கத்தில் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் நிபந்தனைகளின்படி இதனைப் பதிவு செய்துள்ளார்).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنِي الشَّيْخُ الْفَقِيهُ أَبُو الْوَلِيدِ ثنا الْحَسَنُ بْنُ شَقِيقٍ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَفَيَّاضُ بْنُ زُهَيْرٍ قَالَا ثنا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَ مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَ جَاءَ ابْنَ عَبَّاسٍ رَجُلٌ فَقَالَ رَجُلٌ تُوُفِّيَ وَتَرَكَ ابْنَةً وَأُخْتًا لِأَبِيهِ وَأُمِّهِ فَقَالَ §لِلِابْنَةِ النِّصْفُ وَلَيْسَ لِلْأُخْتِ شَيْءٌ مَا بَقِيَ فَهُوَ لِعَصَبَتِهِ فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ فَإِنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ قَدْ قَضَى بِغَيْرِ ذَلِكَ جَعَلَ لِلِابْنَةِ النِّصْفَ وَلِلْأُخْتِ النِّصْفَ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ أَنْتُمْ أَعْلَمُ أَمِ اللَّهُ؟ قَالَ مَعْمَرٌ فَلَمْ أَدْرِ مَا وَجْهُ ذَلِكَ حَتَّى لَقِيتُ ابْنَ طَاوُسٍ فَذَكَرْتُ لَهُ حَدِيثَ الزُّهْرِيِّ فَقَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي أَنَّهُ سَمِعَ ابْنَ عَبَّاسٍ يَقُولُ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى {إِنِ امْرُؤٌ هَلَكَ لَيْسَ لَهُ وَلَدٌ وَلَهُ أُخْتٌ فَلَهَا نِصْفُ مَا تَرَكَ} [النساء 176] قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَقُلْتُمْ أَنْتُمْ لَهَا النِّصْفُ وَإِنْ كَانَ لَهُ وَلَدٌ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களிடம் ஒரு மனிதர் வந்து, "ஒரு மனிதர் இறந்துவிட்டார். அவர் ஒரு மகளையும், (அவரது) உடன்பிறந்த (தாய்-தந்தை வழி) சகோதரியையும் விட்டுச் சென்றுள்ளார் (அவர்களுக்கான சொத்துப்பங்கு என்ன?)" என்று கேட்டார்.

அதற்கு இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள், "மகளுக்குப் பாதி (1/2) பங்கு உண்டு. சகோதரிக்கு (பங்காக) எதுவும் இல்லை. மீதமுள்ளவை (அவரது) தந்தைவழி ஆண் உறவினர்களுக்கே (அசபாக்களுக்கே) உரியது" என்று கூறினார்கள்.

அப்போது ஒரு மனிதர் அவரிடம், "நிச்சயமாக உமர் இப்னு அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் இதற்கு மாற்றமாகத் தீர்ப்பளித்துள்ளார்களே! அவர்கள் மகளுக்குப் பாதியும், சகோதரிக்குப் பாதியும் வழங்கினார்களே!" என்று கூறினார்.

அதற்கு இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள், "நீங்களா அதிகம் அறிந்தவர்கள் அல்லது அல்லாஹ்வா?" என்று கேட்டார்கள்.

மஃமர் (ரஹ்) கூறுகிறார்: இப்னு தாவூஸைச் சந்திக்கும் வரை இதன் (இப்னு அப்பாஸ் ரலி அவர்களின் கருத்தின்) பின்னணி எனக்குப் புரியவில்லை. நான் அவரிடம் ஸுஹ்ரீயின் இந்த ஹதீஸைக் குறிப்பிட்டபோது அவர் கூறினார்: "இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (பின்வருமாறு) கூறுவதை என் தந்தை கேட்டதாக எனக்கு அறிவித்தார்: 'அல்லாஹ் கூறுகிறான்: {ஒரு மனிதன் இறந்துவிட்டால், அவனுக்குக் குழந்தை இல்லாத நிலையில், அவனுக்கு ஒரு சகோதரி இருந்தால், அவன் விட்டுச்சென்றதில் பாதி அவளுக்குரியதாகும்} [அல்குர்ஆன் 4:176]. (ஆனால்) அவனுக்குக் குழந்தை (மகள்) இருக்கும் நிலையிலும் அவளுக்கு (சகோதரிக்கு) பாதி உண்டு என்று நீங்கள் கூறுகிறீர்களே!' என்று இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்."

(இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி அமைந்த ஆதாரப்பூர்வமான ஹதீஸாகும். ஆனால் அவர்கள் இருவரும் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை.)
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
تَفْسِيرُ سُورَةِ الْمَائِدَةِ
ஸூரா அல்-மாயிதாவின் விரிவுரை
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا بَحْرُ بْنُ نَصْرٍ الْخَوْلَانِيُّ قَالَ قُرِئَ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ وَهْبٍ أَخْبَرَكَ مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ أَبِي الزَّاهِرِيَّةِ عَنْ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ قَالَ حَجَجْتُ فَدَخَلْتُ عَلَى عَائِشَةَ فَقَالَتْ لِي يَا جُبَيْرُ تَقْرَأُ الْمَائِدَةَ؟ فَقُلْتُ نَعَمْ قَالَتْ §«أَمَا إِنَّهَا آخِرُ سُورَةٍ نَزَلَتْ فَمَا وَجَدْتُمْ فِيهَا مِنْ حَلَالٍ فَاسْتَحِلُّوهُ وَمَا وَجَدْتُمْ مِنْ حَرَامٍ فَحَرِّمُوهُ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
ஜுபைர் பின் நுஃபைர் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

நான் ஹஜ் செய்தபோது ஆயிஷா (ரலி) அவர்களிடம் சென்றேன். அப்போது அவர்கள் என்னிடம், "ஜுபைரே! நீங்கள் (சூரா) அல்-மாயிதாவை ஓதுகிறீர்களா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நான், "ஆம்" என்றேன்.

அவர்கள் கூறினார்கள்: "அறிந்துகொள்ளுங்கள்! நிச்சயமாக அதுதான் (சட்ட திட்டங்கள் அடங்கிய அத்தியாயங்களில்) இறுதியாக அருளப்பட்ட அத்தியாயம் (சூரா) ஆகும். எனவே, அதில் எவற்றை ஹலால் (அனுமதிக்கப்பட்டவை) என நீங்கள் காண்கிறீர்களோ, அவற்றை (உறுதியாகப் பின்பற்றி) ஹலால் ஆக்கிக்கொள்ளுங்கள். மேலும், அதில் எவற்றை ஹராம் (தடைசெய்யப்பட்டவை) என நீங்கள் காண்கிறீர்களோ, அவற்றை (உறுதியாகத் தவிர்த்து) ஹராம் ஆக்கிக்கொள்ளுங்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
وَحَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ ثنا بَحْرُ بْنُ نَصْرٍ قَالَ قُرِئَ عَلَى ابْنِ وَهْبٍ أَخْبَرَكَ حُيَيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْمَعَافِرِيُّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْحُبُلِيُّ حَدَّثَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو أَنَّ §«آخِرَ سُورَةٍ نَزَلَتِ سُورَةٍ الْمَائِدَةُ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"இறுதியாக அருளப்பட்ட (முழுமையான) அத்தியாயம் 'சூரா அல்-மாயிதா' ஆகும்."

(இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோரின் நிபந்தனைகளின்படி ஆதாரப்பூர்வமான - ஸஹீஹான - ஹதீஸாகும். எனினும் அவர்கள் இருவரும் இதனைத் தமது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ بَالَوَيْهِ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ شَاذَانَ الْجَوْهَرِيُّ ثنا مُعَلَّى بْنُ مَنْصُورٍ ثنا ابْنُ أَبِي زَائِدَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ عَنْ أَبَانَ بْنِ صَالِحٍ عَنِ الْقَعْقَاعِ بْنِ حَكِيمٍ عَنْ سَلْمَى عَنْ أَبِي رَافِعٍ قَالَ أَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ بِقَتْلِ الْكِلَابِ فَقَالَ النَّاسُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا أُحِلَّ لَنَا مِنْ هَذِهِ الْأُمَّةِ الَّتِي أَمَرْتَ بِقَتْلِهَا؟ فَأَنْزَلَ اللَّهُ {§يَسْأَلُونَكَ مَاذَا أُحِلَّ لَهُمْ قُلْ أُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّبَاتُ وَمَا عَلَّمْتُمْ مِنَ الْجَوَارِحِ مُكَلِّبِينَ} [المائدة 4] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
அபூ ராஃபிஉ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் நாய்களைக் கொல்லும்படி எங்களுக்குக் கட்டளையிட்டார்கள். அப்போது மக்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நீங்கள் கொல்லும்படி கட்டளையிட்ட இந்த (நாய்) இனத்திலிருந்து எங்களுக்கு எது ஆகுமாக்கப்பட்டுள்ளது?" என்று கேட்டனர்.

அப்போது அல்லாஹ் (பின்வரும் வசனத்தை) அருளினான்:
"(நபியே!) தங்களுக்கு எவை ஆகுமாக்கப்பட்டுள்ளன என்று அவர்கள் உம்மிடம் கேட்கின்றனர். நீர் கூறுவீராக: தூய்மையானவை உங்களுக்கு ஆகுமாக்கப்பட்டுள்ளன. மேலும், வேட்டைப் பிராணிகளில் எவற்றுக்கு நீங்கள் (வேட்டையாடப்) பயிற்சியளித்து (அவை பிடித்து வருபவையும் உங்களுக்கு ஆகுமாக்கப்பட்டுள்ளன)" (அல்குர்ஆன் 5:4).

(இந்த ஹதீஸ் ஆதாரப்பூர்வமான அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்ட ஸஹீஹான ஹதீஸாகும். ஆயினும், இதனை புகாரியும் முஸ்லிமும் (தங்கள் நூல்களில்) பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ عَفَّانَ الْعَامِرِيُّ ثنا يَحْيَى بْنُ فُضَيْلٍ ثنا الْحَسَنُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ إِنَّمَا §«أُحِلَّتْ ذَبَائِحُ الْيَهُودِ وَالنَّصَارَى مِنْ أَجْلِ أَنَّهُمْ آمَنُوا بِالتَّوْرَاةِ وَالْإِنْجِيلِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"யூதர்கள் மற்றும் கிறிஸ்தவர்கள் தவ்ராத் மற்றும் இஞ்சீல் (ஆகிய வேதங்களை) நம்பிக்கை கொண்டிருப்பதன் காரணமாகவே, அவர்களால் அறுக்கப்படும் பிராணிகள் (உண்பதற்கு) ஆகுமாக்கப்பட்டுள்ளன."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو الْحَسَنِ عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ الْقُرَشِيُّ بِالْكُوفَةِ ثنا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ عَفَّانَ الْعَامِرِيُّ ثنا مُصْعَبُ بْنُ الْمِقْدَامِ ثنا سُفْيَانُ بْنُ سَعِيدٍ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§جَعَلَ فِيكُمْ أَنْبِيَاءَ} [المائدة 20] قَالَ جَعَلَ مِنْكُمْ أَنْبِيَاءَ {وَجَعَلَكُمْ مُلُوكًا} [المائدة 20] قَالَ الْمَرْأَةُ وَالْخَادِمُ {وَآتَاكُمْ مَا لَمْ يُؤْتِ أَحَدًا مِنَ الْعَالَمِينَ} [المائدة 20] قَالَ الَّذِينَ هُمْ بَيْنَ ظَهْرَانَيْهِمْ يَوْمَئِذٍ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள், வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வின் (பின்வரும்) வசனங்களுக்கு (இவ்வாறு) விளக்கமளித்தார்கள்:

"{ஜஅல ஃபீகும் அன்பியாஅ}" (அவன் உங்களில் நபிமார்களை ஏற்படுத்தினான்) [அல்குர்ஆன் 5:20] என்பது குறித்து, "உங்களிலிருந்தே நபிமார்களை (அல்லாஹ்) ஏற்படுத்தினான்" என்று விளக்கமளித்தார்கள்.

"{வஜஅலகும் முலூகன்}" (மேலும், உங்களை அரசர்களாக ஆக்கினான்) [அல்குர்ஆன் 5:20] என்பது குறித்து, "(ஒருவருக்குத்) துணைவியும், பணியாளும் (அமைவதையே) இது குறிக்கிறது" என்று விளக்கமளித்தார்கள்.

"{வஆதாகும் மா லம் யுஃதி அஹதன் மினல் ஆலமீன்}" (மேலும், அகிலத்தாரில் எவருக்கும் அவன் வழங்காததை உங்களுக்கு வழங்கினான்) [அல்குர்ஆன் 5:20] என்பது குறித்து, "அந்நாளில் அவர்களுக்கிடையே (வாழ்ந்த அக்கால) மக்களையே இது குறிக்கிறது" என்று விளக்கமளித்தார்கள்.

(இந்த ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி ஆதாரப்பூர்வமானதாகும்; எனினும், அவர்கள் இருவரும் இதனைத் தங்களது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ الْقُرَشِيُّ ثنا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ ثنا مُصْعَبُ بْنُ الْمِقْدَامِ ثنا سُفْيَانُ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ عَنْ مَالِكِ بْنِ حُصَيْنٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَلِيٍّ فِي قَوْلِهِ تَعَالَى {§رَبَّنَا أَرِنَا اللَّذَيْنِ أَضَلَّانَا مِنَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ نَجْعَلْهُمَا تَحْتَ أَقْدَامِنَا} قَالَ إِبْلِيسُ وَابْنُ آدَمَ الَّذِي قَتَلَ أَخَاهُ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
அலி (ரலி) அவர்கள் (பின்வருமாறு) அறிவிக்கிறார்கள்:

"{ரப்பனா அரினல்லதைனி அழல்லானா மினல் ஜின்னி வல்-இன்ஸி நஜ்அல்ஹுமா தஹ்த அக்தாமினா} (எங்கள் இறைவா! ஜின்களிலும் மனிதர்களிலும் எங்களை வழிகெடுத்த அவ்விருவரையும் எங்களுக்குக் காட்டுவாயாக! நாங்கள் அவர்களை எங்கள் பாதங்களுக்குக் கீழே ஆக்குவோம் - அல்குர்ஆன் 41:29)" என்ற அல்லாஹ்தஆலாவின் வசனம் குறித்து (விளக்கம் அளிக்கும் போது), "(அவ்விருவர் என்பது) இப்லீஸும், (தவறான முன்மாதிரியை ஏற்படுத்தி) தன் சகோதரனைக் கொலை செய்த ஆதமின் மகனும் (காபிலும்) ஆவர்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ الشَّيْبَانِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْوَهَّابِ ثنا مُحَاضِرُ بْنُ الْمُوَرِّعِ ثنا الْأَعْمَشُ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ حُذَيْفَةَ أَنَّهُ سَمِعَ قَارِئًا يَقْرَأُ {§يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ} [المائدة 35] قَالَ الْقُرْبَةَ ثُمَّ قَالَ لَقَدْ عَلِمَ الْمَحْفُوظُونَ مِنْ أَصْحَابِ مُحَمَّدٍ ﷺ أَنَّ ابْنَ أُمِّ عَبْدٍ مِنْ أَقْرَبِهِمْ إِلَى اللَّهِ وَسِيلَةً على شرط البخاري ومسلم
ஹுதைஃபா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
ஒருவர், "நம்பிக்கை கொண்டோரே! அல்லாஹ்வை அஞ்சிக் கொள்ளுங்கள்; மேலும், அவன்பால் (நெருங்குவதற்குரிய) 'வஸீலா'வைத் தேடுங்கள்" (அல்குர்ஆன் 5:35) என்ற வசனத்தை ஓதுவதை அவர்கள் கேட்டார்கள். அப்போது அவர்கள், "(இங்கு வஸீலா என்பது அல்லாஹ்வை) நெருங்குவதைக் குறிக்கும்" என்று கூறினார்கள். பின்னர், "முஹம்மத் (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களில் (மார்க்க அறிவில்) பாதுகாக்கப்பட்டவர்கள், இப்னு உম্মி அப்த் (அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத்) அவர்கள் அல்லாஹ்வை நெருங்குவதில் (வஸீலாவில்) தங்களில் மிகவும் நெருக்கமானவர் என்பதை நிச்சயமாக அறிவார்கள்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ صَالِحِ بْنِ هَانِئٍ ثنا السَّرِيُّ بْنُ خُزَيْمَةَ ثنا سَعِيدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْوَاسِطِيُّ ثنا عَبَّادُ بْنُ الْعَوَّامِ ثنا سُفْيَانُ بْنُ حُسَيْنٍ عَنِ الْحَكَمِ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ §آيَتَانِ مَنْسُوخَتَانِ مِنْ سُورَةِ الْمَائِدَةِ {فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ أَوْ أعْرِضْ عَنْهُمْ} [المائدة 42] فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {وَأَنِ احْكُمْ بَيْنَهُمْ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ وَلَا تَتَّبِعْ أَهْوَاءَهُمْ} [المائدة 49] «صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

சூரா அல்-மாயிதாவில் உள்ள இரண்டு வசனங்கள் (சட்ட ரீதியாக) மாற்றப்பட்டவை (மன்ஸூக்) ஆகும். (அதில் ஒன்று:) "எனவே, நீர் அவர்களுக்கு இடையே தீர்ப்பு வழங்குவீராக; அல்லது அவர்களைப் புறக்கணித்து விடுவீராக" [அல்-மாயிதா: 42]. (இதனை மாற்றி) பின்னர், கண்ணியமும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ், "மேலும், அல்லாஹ் அருளியதைக் கொண்டு அவர்களுக்கு இடையே நீர் தீர்ப்பு வழங்குவீராக; அவர்களுடைய மனஇச்சைகளைப் பின்பற்றாதீர்" [அல்-மாயிதா: 49] (என்ற வசனத்தை) அருளினான்.

[இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரப்பூர்வமானது (ஸஹீஹ்); எனினும் புகாரியும் முஸ்லிமும் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை].
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو زَكَرِيَّا يَحْيَى بْنُ مُحَمَّدٍ الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنْبَأَ جَرِيرٌ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ هَمَّامٍ قَالَ كُنَّا عِنْدَ حُذَيْفَةَ فَذَكَرُوا {وَمَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولَئِكَ هُمُ الْكَافِرُونَ} [المائدة 44] فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ إِنَّ هَذَا فِي بَنِي إِسْرَائِيلَ فَقَالَ حُذَيْفَةُ §«نِعْمَ الْإِخْوَةُ بَنُو إِسْرَائِيلَ إِنْ كَانَ لَكُمُ الْحُلْوُ وَلَهُمُ الْمُرُّ كَلَّا وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ حَتَّى تَحْذُوا السُّنَّةَ بِالسُّنَّةِ حَذْوَ الْقُذَّةَ بِالْقُذَّةَ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
ஹம்மாம் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நாங்கள் ஹுதைஃபா (ரலி) அவர்களிடம் இருந்தோம். அப்போது, "அல்லாஹ் அருளியதைக் கொண்டு எவர் தீர்ப்பு வழங்கவில்லையோ, அவர்கள்தாம் நிராகரிப்பாளர்கள்" (அல்குர்ஆன் 5:44) என்ற வசனத்தைப் பற்றி (அங்கிருந்தவர்கள்) பேசிக்கொண்டிருந்தனர்.

அப்போது கூட்டத்திலிருந்த ஒருவர், "நிச்சயமாக இது பனூ இஸ்ரவேலர்களைப் பற்றியதாகும் (நமக்குரியதல்ல)" என்றார்.

அதற்கு ஹுதைஃபா (ரலி) அவர்கள், "பனூ இஸ்ரவேலர்கள் உங்களுக்கு எத்தகைய (சிறந்த) சகோதரர்களாக இருக்கிறார்கள்! (குர்ஆனில் உள்ள) இனிமையானவை (சலுகைகள்) அனைத்தும் உங்களுக்கும், கசப்பானவை (கடுமையான எச்சரிக்கைகள்) அனைத்தும் அவர்களுக்கா? ஒருபோதும் அவ்வாறில்லை! என் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக! (அம்பின் பின்னால் உள்ள) ஓர் இறகை மற்றோர் இறகிற்கு நிகராக (சரியாக) அமைப்பதைப் போன்று, நீங்கள் (முந்தையவர்களின்) வழிமுறையை அணுவணுவாகப் பின்பற்றும் வரை (இது தொடரும்)" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْمَوْصِلِيُّ ثنا عَلِيُّ بْنُ حَرْبٍ ثنا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ هِشَامِ بْنِ حُجَيْرٍ عَنْ طَاوُسٍ قَالَ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ إِنَّهُ § لَيْسَ بِالْكُفْرِ الَّذِي يَذْهَبُونَ إِلَيْهِ إِنَّهُ لَيْسَ كُفْرًا يَنْقِلُ عَنِ الْمِلَّةِ {وَمَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولَئِكَ هُمُ الْكَافِرُونَ} [المائدة 44] كُفْرٌ دُونَ كُفْرٍ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"அவர்கள் (தவறாகக்) கருதுகின்ற (மார்க்கத்தை விட்டு வெளியேற்றும்) குஃப்ர் (நிராகரிப்பு) இதுவல்ல. இது (இஸ்லாமிய) மார்க்கத்திலிருந்து வெளியேற்றக்கூடிய குஃப்ர் அல்ல. {அல்லாஹ் அருளியதைக் கொண்டு தீர்ப்பு வழங்காதவர்கள், அவர்களே காஃபிர்கள் (நிராகரிப்பாளர்கள்) ஆவார்கள்} (அல்-மாயிதா 5:44). (இந்த வசனத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது) ஒரு குஃப்ருக்குக் கீழான (சிறிய) குஃப்ர் ஆகும்."

[இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஸஹீஹானது (ஆதாரப்பூர்வமானது), ஆனால் அவர்கள் இருவரும் (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்) இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை. இது ஸஹீஹ் (ஆதாரப்பூர்வமானது) ஆகும்].
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو عَمْرٍو عُثْمَانُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ السَّمَّاكِ بِبَغْدَادَ ثنا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ مُحَمَّدٍ الرَّقَاشِيُّ ثنا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ وَسَعِيدُ بْنُ عَامِرٍ قَالَا ثنا شُعْبَةُ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ قَالَ سَمِعْتُ عِيَاضًا الْأَشْعَرِيَّ يَقُولُ لَمَّا نَزَلَتْ {فَسَوْفَ يَأْتِي اللَّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَهُ} [المائدة 54] قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «§هُمْ قَوْمُكَ يَا أَبَا مُوسَى وَأَوْمَأَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ بِيَدِهِ إِلَى أَبِي مُوسَى الْأَشْعَرِيِّ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ على شرط مسلم
இயாத் அல்-அஷ்அரீ (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

"{ஃபஸவ்ஃப யஃதில்லாஹு பிகவ்மின் யுஹிப்புஹும் வயுஹிப்பூனஹு}" (அல்லாஹ் ஒரு கூட்டத்தாரைக் கொண்டுவருவான்; அவன் அவர்களை நேசிப்பான், அவர்களும் அவனை நேசிப்பார்கள்) என்ற (அல்குர்ஆன் 5:54-வது) இறைவசனம் அருளப்பட்டபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "(அபூ மூஸாவே!) அவர்கள் உமது கூட்டத்தினர் (யெமன் நாட்டு மக்கள்) ஆவர்" என்று கூறினார்கள். மேலும், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தம் கையால் அபூ மூஸா அல்-அஷ்அரீ (ரலி) அவர்களை நோக்கி சைகை செய்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَلِيٍّ الْبَزَّازُ بِبَغْدَادَ أَنْبَأَ أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى الْقَاضِي ثنا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ ثنا الْحَارِثُ بْنُ عُبَيْدٍ ثنا مَعْبَدُ الْجُرَيْرِيُّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَقِيقٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ كَانَ النَّبِيُّ ﷺ يَحْرُسُ حَتَّى نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ {وَاللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ} [المائدة 67] فَأَخْرَجَ النَّبِيُّ ﷺ رَأْسَهُ مِنَ الْقُبَّةِ فَقَالَ لَهُمْ «أَيُّهَا النَّاسُ §انْصَرِفُوا فَقَدْ عَصَمَنِي اللَّهُ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ صحيح
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

(அல்லாஹ்வின் தூதர்) நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களுக்கு (பாதுகாவலர்களால்) பாதுகாப்பு அளிக்கப்பட்டு வந்தது. "அல்லாஹ் உங்களை மனிதர்களிடமிருந்து பாதுகாப்பான்" (அல்குர்ஆன் 5:67) என்ற இந்த வசனம் அருளப்படும் வரை (இந்நிலை நீடித்தது). (அவ்வசனம் அருளப்பட்ட பின்னர்) நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் (தமது) கூடாரத்திலிருந்து (தமது) தலையை வெளியே நீட்டி, "மக்களே! நீங்கள் (பாதுகாப்புப் பணியிலிருந்து) கலைந்து செல்லுங்கள்; நிச்சயமாக அல்லாஹ் என்னைப் பாதுகாத்துக்கொண்டான்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ عَفَّانَ ثنا يَحْيَى بْنُ آدَمَ ثنا إِسْرَائِيلُ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {فَاكْتُبْنَا مَعَ الشَّاهِدِينَ} [آل عمران 53] قَالَ «§مَعَ أُمَّةِ مُحَمَّدٍ ﷺ وَأُمَّتُهُ شَهِدُوا لَهُ بِالْبَلَاغِ وَشَهِدُوا لِلرُّسُلِ أَنَّهُمْ قَدْ بَلَّغُوا» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் வசனம் குறித்து) அறிவிக்கிறார்கள்:

வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வின் {ஃபக்துப்னா மஅஷ்-ஷாஹிதீன்} (எங்களை சாட்சியாளர்களுடன் பதிவு செய்வாயாக!) எனும் (ஆல இம்ரான் 3:53 ஆவது) வசனம் குறித்து அவர்கள் (விளக்கமளிக்கையில்) கூறினார்கள்:

"(இதன் பொருள்) முஹம்மது (ஸல்) அவர்களின் சமுதாயத்தினருடன் (எம்மைப் பதிவு செய்வாயாக என்பதாகும்). அவருடைய சமுதாயத்தினர், அவர் (இறைச்செய்தியை மக்களிடம்) சேர்த்துவிட்டார் என்று அவருக்குச் சாட்சியளிப்பார்கள். மேலும், (ஏனைய) இறைத்தூதர்களும் (தமது தூதுத்துவச் செய்தியைத் தத்தமது மக்களிடம்) சேர்த்துவிட்டார்கள் என்றும் அவர்கள் சாட்சியளிப்பார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنْبَأَ جَرِيرٌ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ أَبِي الضُّحَى عَنْ مَسْرُوقٍ قَالَ أُتِيَ عَبْدُ اللَّهِ بِضَرْعٍ فَقَالَ لِلْقَوْمِ ادْنُو فَأَخَذُوا يَطْعَمُونَهُ وَكَانَ رَجُلٌ مِنْهُمْ فِي نَاحِيَةٍ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ ادْنُ فَقَالَ إِنِّي لَا أُرِيدُهُ فَقَالَ لِمَ؟ قَالَ لِأَنِّي حَرَّمْتُ الضَّرْعَ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ هَذَا مِنْ خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ {§يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تُحَرِّمُوا طَيِّبَاتِ مَا أَحَلَّ اللَّهُ لَكُمْ وَلَا تَعْتَدُوا إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ} [المائدة 87] ادْنُ فَكُلْ وَكَفِّرْ عَنْ يَمِينِكَ فَإِنَّ هَذَا مِنْ خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
மஸ்ரூக் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்களிடம் (சமைக்கப்பட்ட விலங்கின்) மடி கொண்டுவரப்பட்டது. அப்போது அவர்கள் (அங்கிருந்த) மக்களிடம், "அருகில் வாருங்கள்" என்று கூறினார்கள். அவ்வாறே அவர்கள் அதனை உண்ணத் தொடங்கினர். ஆனால், அவர்களில் ஒரு மனிதர் மட்டும் ஒரு பக்கமாக (ஒதுங்கி) இருந்தார். அவரிடம் அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள், "அருகில் வா" என்று (அழைத்துக்) கூறினார்கள். அதற்கு அவர், "நிச்சயமாக நான் அதை விரும்பவில்லை" என்றார். அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் "ஏன்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "நான் (விலங்கின்) மடியை (உண்பதை எனக்கு) ஹராமாக்கிக் (தடை செய்து) கொண்டேன்" என்றார்.

அப்போது அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள், "இது ஷைத்தானின் அடிச்சுவடுகளில் உள்ளதாகும்" என்று கூறிவிட்டு, (பின்வரும் குர்ஆன் வசனத்தை) ஓதினார்கள்:

"{ஈமான் கொண்டவர்களே! அல்லாஹ் உங்களுக்கு ஆகுமாக்கி வைத்திருக்கும் தூய்மையான பொருட்களை (உங்களுக்கு) ஹராமாக்கிக் கொள்ளாதீர்கள்; வரம்பு மீறாதீர்கள்; நிச்சயமாக அல்லாஹ் வரம்பு மீறுபவர்களை நேசிக்க மாட்டான்.}" (அல்குர்ஆன் 5:87).

(பிறகு அவரிடம்) "அருகில் வந்து உண்; உனது சத்தியத்திற்குப் பரிகாரம் (கஃப்பாரா) செய்து விடு; ஏனெனில், இது ஷைத்தானின் அடிச்சுவடுகளில் உள்ளதாகும்" என்று கூறினார்கள்.

(இந்த ஹதீஸ் இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி அமைந்த ஆதாரப்பூர்வமான - ஸஹீஹான - செய்தியாகும். எனினும், அவர்கள் இருவரும் இதனைத் தங்களது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا الْفَسَوِيُّ مِنْ أَصْلِ كِتَابِهِ لَفْظًا ثنا يَعْقُوبُ بْنُ سُفْيَانَ الْفَسَوِيُّ ثنا يَحْيَى بْنُ يَعْلَى بْنِ الْحَارِثِ ثنا أَبِي يَعْلَى بْنُ الْحَارِثِ عَنْ غَيْلَانَ بْنِ جَامِعٍ الْمُحَارِبِيِّ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي خَالِدٍ عَنْ عَامِرٍ الشَّعْبِيِّ عَنْ أَبِي مُوسَى الْأَشْعَرِيِّ أَنَّهُ § شَهِدَ عِنْدَهُ رَجُلَانِ نَصْرَانِيَّانِ عَلَى وَصِيَّةِ رَجُلٍ مُسْلِمٍ مَاتَ عِنْدَهُمْ قَالَ فَارْتَابَ أَهْلُ الْوَصِيَّةِ فَأَتَوْا بِهِمَا أَبَا مُوسَى الْأَشْعَرِيَّ فَاسْتَحْلَفَهُمَا بَعْدَ صَلَاةِ الْعَصْرِ بِاللَّهِ مَا اشْتَرِيَا بِهِ ثَمَنًا وَلَا كَتَمَا شَهَادَةَ اللَّهِ إِنَّا إِذًا لَمِنَ الْآثِمِينَ قَالَ عَامِرٌ ثُمَّ قَالَ أَبُو مُوسَى الْأَشْعَرِيُّ وَاللَّهِ إِنَّ هَذِهِ لَقِصَّةٌ «صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
அபூ மூஸா அல்-அஷ்அரீ (ரழி) அவர்கள் (முன்னிலையில்) தங்களுக்கு அருகில் மரணமடைந்த ஒரு முஸ்லிமான மனிதரின் மரண சாசனம் (வஸிய்யத்) குறித்து இரண்டு கிறிஸ்தவ நபர்கள் சாட்சியம் அளித்தனர். (அந்த) மரண சாசனத்தைப் பெறுவதற்குரிய (இறந்தவரின்) குடும்பத்தினர் (அவர்களின் சாட்சியத்தின் மீது) சந்தேகம் அடைந்ததால், அவர்கள் அந்த இருவரையும் அபூ மூஸா அல்-அஷ்அரீ (ரழி) அவர்களிடம் அழைத்து வந்தனர்.

அப்போது அவர், அஸ்ர் தொழுகைக்குப் பிறகு அந்த இருவரையும் அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியம் செய்ய வைத்தார். (அதன்படி அவர்கள்,) "நாங்கள் இதற்குப் பகரமாக எந்த விலையையும் (இலாபத்தையும்) பெற்றுக்கொள்ளவில்லை; அல்லாஹ்வின் சாட்சியத்தை நாங்கள் மறைக்கவுமில்லை. (அவ்வாறு செய்திருந்தால்) நிச்சயமாக நாங்கள் பாவிகளில் ஆகிவிடுவோம்" (என்று சத்தியம் செய்தனர்).

ஆமிர் (ரஹ்) கூறுகிறார்கள்: பின்னர் அபூ மூஸா அல்-அஷ்அரீ (ரழி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! இது (குர்ஆனில் கூறப்பட்டுள்ளவாறே நடந்த) ஒரு நிகழ்வாகும்" என்று கூறினார்கள்.

(இந்த ஹதீஸ், புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இரு இமாம்களின் நிபந்தனைகளின்படி ஆதாரப்பூர்வமானது; ஆனால் அவர்கள் இதனைத் தங்களது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا هَارُونُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْأَصْبَهَانِيُّ ثنا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ ثنا سُفْيَانُ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ الْحَكَمِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ قَالَتْ قُرَيْشٌ لِلنَّبِيِّ ﷺ ادْعُ اللَّهَ رَبَّكَ أَنْ يَجْعَلَ لَنَا الصَّفَا ذَهَبًا وَنُؤْمِنَ بِكَ قَالَ «أَوَ تَفْعَلُونَ؟» قَالُوا نَعَمْ فَدَعَا اللَّهَ فَأَتَاهُ جِبْرِيلُ فَقَالَ إِنَّ رَبَّكَ يَقْرَأُ عَلَيْكَ السَّلَامَ وَيَقُولُ إِنْ شِئْتَ أَصْبَحَ لَهُمُ الصَّفَا ذَهَبًا فَمَنْ كَفَرَ مِنْهُمْ عَذَّبْتُهُ عَذَابًا لَا أُعَذِّبُهُ أَحَدًا مِنَ الْعَالَمِينَ وَإِنْ شِئْتَ فَتَحْتُ لَهُمْ أَبْوَابَ التَّوْبَةِ وَالرَّحْمَةِ؟ قَالَ §«يَا رَبِّ بَابَ التَّوْبَةِ وَالرَّحْمَةَ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
குறைஷியர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம், "உங்கள் இறைவனிடம் எங்களுக்காக ஸஃபா (மலையைத்) தங்கமாக ஆக்கித் தரும்படி பிரார்த்தியுங்கள்; (அவ்வாறு செய்தால்) நாங்கள் உங்களை நம்பிக்கை கொள்வோம்" என்று கூறினார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், "நீங்கள் (உண்மையாகவே) அப்படிச் செய்வீர்களா?" என்று கேட்டார்கள். அவர்கள், "ஆம்" என்றார்கள். எனவே, நபி (ஸல்) அவர்கள் அல்லாஹ்விடம் பிரார்த்தித்தார்கள். அப்போது ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் வந்து, "நிச்சயமாக உங்கள் இறைவன் உங்களுக்கு சலாம் கூறுகிறான். மேலும், 'நீங்கள் விரும்பினால் அவர்களுக்காக ஸஃபா (மலை) தங்கமாக மாறும். (அதன் பிறகும்) அவர்களில் யார் நிராகரிக்கிறாரோ, அகிலத்தாரில் எவருக்கும் நான் வழங்காத கடும் வேதனையை அவருக்கு வழங்குவேன். அல்லது நீங்கள் விரும்பினால், அவர்களுக்காக தவ்பா (பாவமன்னிப்பு) மற்றும் ரஹ்மத் (அருள்) ஆகிய வாசல்களைத் திறந்து விடுகிறேன்' என்று கூறுகிறான்" என்றார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "என் இறைவா! தவ்பா மற்றும் ரஹ்மத்தின் வாசலையே (நான் விரும்புகிறேன்)" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
تَفْسِيرُ سُورَةِ الْأَنْعَامِ
ஸூரா அல்-அன்ஆமின் விரிவுரை
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ الْحَافِظُ وَأَبُو الْفَضْلِ الْحَسَنُ بْنُ يَعْقُوبَ الْعَدْلُ قَالَا ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْوَهَّابِ الْعَبْدِيُّ أَنْبَأَ جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ أَنْبَأَ إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُنْكَدِرِ عَنْ جَابِرٍ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ سُورَةُ الْأَنْعَامِ سَبَّحَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ ثُمَّ قَالَ «لَقَدْ شَيَّعَ هَذِهِ السُّورَةَ مِنَ الْمَلَائِكَةِ مَا سَدَّ الْأُفُقَ»
ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

'அல்அன்ஆம்' அத்தியாயம் அருளப்பட்டபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (சுப்ஹானல்லாஹ் என்று கூறி) இறைவனைத் துதித்தார்கள். பின்னர், "இந்த அத்தியாயத்தை (வானத்திலிருந்து பூமிக்குக் கொண்டு வரும்போது) அடிவானத்தை மறைக்கும் அளவுக்கு ஏராளமான வானவர்கள் பின்தொடர்ந்து வந்தனர்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ الْجَبَّارِ ثنا أَبُو بَكْرِ بْنُ عَيَّاشٍ عَنْ أَبِي حُصَيْنٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ {§ثُمَّ قَضَى أَجَلًا وَأَجَلٌ مُسَمًّى عِنْدَهُ} [الأنعام 2] قَالَ هُمَا أَجَلَانِ أَجَلُ الدُّنْيَا وَأَجَلٌ فِي الْآخِرَةِ مُسَمًّى عِنْدَهُ لَا يَعْلَمُهُ إِلَّا اللَّهُ وَقَوْلُهُ {وَلَوْ نَزَّلْنَا عَلَيْكَ كِتَابًا فِي قِرْطَاسٍ فَلَمَسُوهُ بِأَيْدِيهِمْ} [الأنعام 7] قَالَ مَسُّوهُ وَنَظَرُوا إِلَيْهِ لَمْ يُؤْمِنُوا بِهِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (பின்வருமாறு) கூறினார்கள்:

"பின்பு அவன் ஒரு தவணையைக் குறிப்பிட்டான்; மேலும், ஒரு குறிப்பிட்ட தவணை அவனிடம் இருக்கிறது" (அல்குர்ஆன் 6:2) என்ற வசனம் குறித்து அவர்கள் விளக்கமளிக்கையில்: "அவை இரண்டு தவணைகளாகும். (ஒன்று) இவ்வுலகின் தவணை (மரண காலம்), (மற்றொன்று) மறுமையின் (உயிர்த்தெழுப்பப்படும்) தவணை. அது அவனிடம் (மட்டும்) குறிப்பிடப்பட்ட தவணையாகும், அதனை அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யாரும் அறிய மாட்டார்கள்" என்று கூறினார்கள்.

மேலும், "ஒரு காகிதத்தில் (எழுதப்பட்ட) வேதத்தையே நாம் உம்மீது இறக்கி வைத்து, அதனை அவர்கள் தங்கள் கைகளால் தொட்டுப் பார்த்தபோதிலும்..." (அல்குர்ஆன் 6:7) என்ற வசனம் குறித்து அவர்கள் விளக்கமளிக்கையில்: "அவர்கள் அதனைத் தொட்டு, அதனை (நேரில்) பார்த்தபோதிலும், அவர்கள் அதனை நம்பிக்கை கொள்ளமாட்டார்கள் (என்றே இதற்குப் பொருள்)" என்று கூறினார்கள்.

(இந்த ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோரின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்ட ஸஹீஹான - ஆதாரப்பூர்வமான - ஹதீஸாகும். ஆயினும் அவர்கள் இதனைத் தமது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حَمْشَاذَ الْعَدْلُ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْدَهِ الْأَصْبَهَانِيُّ ثنا بَكْرُ بْنُ بَكَّارٍ ثنا حَمْزَةُ بْنُ حَبِيبٍ عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {§وَهُمْ يَنْهَوْنَ عَنْهُ وَيَنْأَوْنَ عَنْهُ} [الأنعام 26] قَالَ نَزَلَتْ فِي أَبِي طَالِبٍ كَانَ يَنْهَى الْمُشْرِكِينَ أَنْ يُؤْذُوا رَسُولَ اللَّهِ ﷺ وَيَتَبَاعَدُ عَمَّا جَاءَ بِهِ صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் வசனமான) {அவர்கள் அதிலிருந்து (பிறரைத்) தடுக்கிறார்கள், மேலும் அவர்களும் அதிலிருந்து விலகி நிற்கிறார்கள்} (அல்குர்ஆன் 6:26) என்பது குறித்துக் கூறும்போது:

"இது அபூ தாலிப் விஷயத்தில் அருளப்பட்டது. அவர் (நபி (ஸல்) அவர்களுக்குத்) துன்பம் இழைக்க வேண்டாமென இணைவைப்பவர்களைத் தடுத்து வந்தார், (ஆனால் அதேசமயம்) அவர் (நபி (ஸல்) அவர்கள்) கொண்டு வந்த (மார்க்கத்)திலிருந்து தாமும் விலகி இருந்தார்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ الْمَحْبُوبِيُّ ثنا أَحْمَدُ بْنُ سَيَّارٍ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ ثنا سُفْيَانُ عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ عَمَّنْ سَمِعَ ابْنَ عَبَّاسٍ يَقُولُ فِي قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {وَهُمْ يَنْهَوْنَ عَنْهُ وَيَنْأَوْنَ عَنْهُ} [الأنعام 26] قَالَ نَزَلَتْ فِي أَبِي طَالِبٍ كَانَ §«يَنْهَى الْمُشْرِكِينَ أَنْ يُؤْذُوهُ وَيَنْأَى عَنْهُ» حَدِيثُ حَمْزَةَ بْنِ حَبِيبٍ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் வசனமான) "அவர்கள் (மற்றவர்களை) அவரை விட்டும் தடுக்கிறார்கள்; அவர்களும் அவரை விட்டும் விலகிச் செல்கிறார்கள்" (அல்குர்ஆன் 6:26) என்பது குறித்துக் கூறும்போது:

"இது அபூதாலிப் குறித்து அருளப்பட்டது. அவர் (நபி (ஸல்) அவர்களுக்குத் தீங்கு செய்வதிலிருந்து) இணைவைப்பவர்களைத் தடுத்து வந்தார்; (அதேநேரம்) அவரும் (நம்பிக்கை கொள்ளாமல்) அவரை விட்டும் விலகியிருந்தார்" என்று குறிப்பிட்டார்கள்.

ஹம்ஸா பின் ஹபீப் வழியில் வரும் இந்த ஹதீஸ், இரு ஷேக்குகளின் (இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம்) நிபந்தனைகளின்படி ஆதாரப்பூர்வமானதாகும் (ஸஹீஹ்). ஆயினும் அவர்கள் இருவரும் இதனைத் தங்களின் நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْحَفِيدُ ثنا الْحُسَيْنُ بْنُ الْفَضْلِ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ سَابِقٍ ثنا إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ نَاجِيَةَ بْنِ كَعْبٍ الْأَسَدِيِّ عَنْ عَلِيٍّ قَالَ قَالَ أَبُو جَهْلٍ لِلنَّبِيِّ ﷺ قَدْ نَعْلَمُ يَا مُحَمَّدُ أَنَّكَ تَصِلُ الرَّحِمَ وَتَصْدُقُ الْحَدِيثَ وَلَا نُكَذِّبُكَ وَلَكِنْ نُكَذِّبُ الَّذِي جِئْتَ بِهِ §فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {قَدْ نَعْلَمُ إِنَّهُ لَيَحْزُنُكَ الَّذِي يَقُولُونَ فَإِنَّهُمْ لَا يُكَذِّبُونَكَ وَلَكِنَّ الظَّالِمِينَ بِآيَاتِ اللَّهِ يَجْحَدُونَ} [الأنعام 33] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» ما خرجا لناجية شيئا
அலி (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அபூஜஹ்ல் (அல்லாஹ்வின் தூதர்) நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம், "முஹம்மதே! நிச்சயமாக நீர் உறவினர்களை அரவணைத்துச் செல்பவர் (உறவுகளைப் பேணுபவர்) என்பதையும், உண்மையே பேசுபவர் என்பதையும் நாங்கள் அறிவோம். நாங்கள் உம்மைப் பொய்யரெனக் கூறவில்லை; மாறாக, நீர் கொண்டு வந்த (மார்க்கச் செய்தியை)த் தான் நாங்கள் பொய்யெனக் கூறுகிறோம் (நிராகரிக்கிறோம்)" என்று கூறினான்.

அப்போது கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ் (பின்வரும் வசனத்தை) அருளினான்:

"(நபியே!) அவர்கள் கூறுவது உமக்கு நிச்சயமாக வருத்தமளிக்கிறது என்பதை நாம் அறிவோம். உண்மையில் அவர்கள் உம்மைப் பொய்யரெனக் கூறவில்லை; மாறாக அந்த அநியாயக்காரர்கள் அல்லாஹ்வின் வசனங்களையே (தெரிந்து கொண்டே) நிராகரிக்கிறார்கள்." (அல்-குர்ஆன், 6:33)
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنِي أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ الصَّنْعَانِيُّ بِمَكَّةَ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبَّادٍ ثنا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَ مَعْمَرٌ عَنْ جَعْفَرٍ الْجِذْرِيُّ عَنْ يَزِيدَ بْنِ الْأَصَمِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {أُمَمٌ أَمْثَالُكُمْ} [الأنعام 38] قَالَ §يُحْشَرُ الْخَلْقُ كُلُّهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ الْبَهَائِمُ وَالدَّوَابُّ وَالطَّيْرُ وَكُلُّ شَيْءٍ فَيَبْلُغُ مِنْ عَدْلِ اللَّهِ أَنْ يَأْخُذَ لِلْجَمَّاءِ مِنَ الْقَرْنَاءِ ثُمَّ يَقُولُ كُونِي تُرَابًا فَذَلِكَ {يَقُولُ الْكَافِرُ يَا لَيْتَنِي كُنْتُ تُرَابًا} [النبأ 40] «جَعْفَرٌ الْجِذْرِيُّ هَذَا هُوَ ابْنُ بُرْقَانَ قَدِ احْتَجَّ بِهِ مُسْلِمٌ وَهُوَ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِهِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط مسلم
அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின்) பின்வரும் வசனம் குறித்துக் கூறினார்கள்: "(அவை) உங்களைப் போன்ற சமுதாயங்களே" (அல்குர்ஆன் 6:38).

"மறுமை நாளில் கால்நடைகள், ஊர்வன, பறவைகள் மற்றும் அனைத்துப் படைப்புகளும் ஒன்றுதிரட்டப்படும். அப்போது, கொம்புள்ள பிராணியால் (துன்புறுத்தப்பட்ட) கொம்பில்லாத பிராணிக்காக (அல்லாஹ்) பழிவாங்கி (நீதியை நிலைநாட்டி)க் கொடுக்கும் அளவிற்கு அல்லாஹ்வின் நீதி (பரிபூரணமாக) இருக்கும். அதன் பிறகு, (அப்பிராணிகளை நோக்கி) 'மண்ணாகி விடுங்கள்' என்று (அல்லாஹ்) கூறுவான். அதைக் கண்டுதான், 'அந்தோ! நான் மண்ணாகிப் போயிருக்கக் கூடாதா!' என்று நிராகரிப்பவன் கூறுவான்" (அல்குர்ஆன் 78:40).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرٍ الشَّافِعِيُّ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ الْحَسَنِ ثنا أَبُو حُذَيْفَةَ ثنا سُفْيَانُ عَنْ زِيَادِ بْنِ عِلَاقَةَ عَنْ زِيَادِ بْنِ حَرْمَلَةَ قَالَ سَمِعْتُ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ يَقْرَأُ هَذِهِ الْآيَةَ {الَّذِينَ آمَنُوا وَلَمْ يَلْبِسُوا إِيمَانَهُمْ بِظُلْمٍ} [الأنعام 82] قَالَ «هَذِهِ فِي إِبْرَاهِيمَ وَأَصْحَابِهِ لَيْسَتْ فِي هَذِهِ الْأُمَّةِ»
அலி இப்னு அபீ தாலிப் (ரலி) அவர்கள், "{அல்லதீன ஆமனூ வலம் யல்பிஸூ ஈமானஹும் பிளுல்ம்}" (எவர்கள் ஈமான் கொண்டு, தமது ஈமானுடன் அநீதியைக் கலந்துவிடவில்லையோ) [அல்-அன்ஆம்: 82] என்ற இந்த வசனத்தை ஓதிவிட்டு, "இது இப்ராஹீம் (அலை) மற்றும் அவர்களது தோழர்களைப் பற்றியதாகும்; (இந்த வசனத்தின் நேரடிப் பின்னணி) இந்த உம்மத்தைப் (முஹம்மது நபியின் சமுதாயத்தைப்) பற்றியதல்ல" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنِي إِسْمَاعِيلُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ الْفَضْلِ الشَّعْرَانِيُّ حَدَّثَنَا جَدِّي ثنا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ ثنا هُشَيْمٌ أَنْبَأَ أَبُو بِشْرٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {يَعْلَمُ مُسْتَقَرَّهَا وَمُسْتَوْدَعَهَا} [هود 6] قَالَ «§الْمُسْتَقَرُّ مَا كَانَ فِي الرَّحِمِ مِمَّا هُوَ حَيٌّ وَمِمَّا هُوَ قَدْ مَاتَ وَالْمُسْتَوْدَعُ مَا فِي الصُّلْبِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின்) "அவன் அவற்றின் தங்குமிடத்தையும் (முஸ்தகர்), அவை ஒப்படைக்கப்படும் இடத்தையும் (முஸ்தவ்தஉ) அறிகிறான்" (குர்ஆன் 11:6) என்ற வசனத்தைப் பற்றிக் கூறுகையில்:

" 'முஸ்தகர்' (தங்குமிடம்) என்பது, கர்ப்பப்பையில் (உயிருடன்) இருப்பவை மற்றும் (அங்கேயே) இறந்துவிட்டவை ஆகும். 'முஸ்தவ்தஉ' (ஒப்படைக்கப்படும் இடம்) என்பது, (தந்தையின்) முதுகெலும்பில் இருப்பதாகும்" என்று கூறினார்கள்.

(இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்ட ஸஹீஹான (ஆதாரப்பூர்வமான) ஹதீஸாகும். ஆயினும், அவர்கள் இதனைத் தங்களது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا يَحْيَى بْنُ مُحَمَّدٍ الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنْبَأَ إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْحَكَمِ بْنِ أَبَانَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُ سُئِلَ هَلْ رَأَى مُحَمَّدٌ رَبَّهُ؟ قَالَ نَعَمْ § رَأَى كَأَنَّ قَدَمَيْهِ عَلَى خَضِرَةٍ دُونَهُ سِتْرٌ مِنْ لُؤْلُؤٍ فَقُلْتُ يَا ابْنَ عَبَّاسٍ أَلَيْسَ يَقُولُ اللَّهُ {لَا تُدْرِكُهُ الْأَبْصَارُ وَهُوَ يُدْرِكُ الْأَبْصَارَ} [الأنعام 103] قَالَ يَا لَا أُمَّ لَكَ ذَاكَ نُورُهُ وَهُوَ نُورُهُ إِذَا تَجَلَّى بِنُورِهِ لَا يُدْرِكُهُ شَيْءٌ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» بل إبراهيم متروك
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களிடம், "முஹம்மது (ஸல்) அவர்கள் தமது இறைவனைக் கண்டார்களா?" என்று கேட்கப்பட்டது.

அதற்கு அவர்கள், "ஆம்! (இறைவனின்) இரு பாதங்களும் ஒரு பச்சையான (விரிப்பின்) மீது இருப்பது போன்றும், அவனுக்கு முன்பாக முத்துக்களால் ஆன ஒரு திரை இருப்பது போன்றும் (நபி (ஸல்) அவர்கள்) கண்டார்கள்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

உடனே (இதைக் கேட்ட இக்ரிமாவாகிய நான்), "இப்னு அப்பாஸ் அவர்களே! '{பார்வைகள் அவனை அடைய முடியாது; ஆனால் அவனோ அனைத்துப் பார்வைகளையும் முழுமையாக அடைகிறான்}' (அல்குர்ஆன் 6:103) என்று அல்லாஹ் கூறவில்லையா?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள், "உனக்குத் தாய் இல்லாமல் போக! (நீ குறிப்பிடும் அந்த வசனம்) அவனது (சுயமான) பேரொளியைக் குறிப்பதாகும்; அவனும் பேரொளியாகவே இருக்கிறான். அவன் தனது (முழுமையான) பேரொளியுடன் வெளிப்படும்போது, எந்தவொன்றும் அவனை (கண்களால்) அடைய முடியாது" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرٍ الشَّافِعِيُّ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ الْحَسَنِ ثنا أَبُو حُذَيْفَةَ ثنا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ أَبِي الْأَحْوَصِ عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ {§وَمِنَ الْأَنْعَامِ حَمُولَةً وَفَرْشًا} [الأنعام 142] قَالَ الْحَمُولَةُ مَا حَمَلَ مِنَ الْإِبِلِ وَالْفَرْشُ الصِّغَارُ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
இப்னு மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் (பின்வரும் வசனம் குறித்து) அறிவிக்கிறார்கள்:
"{வமினல் அன்ஆமி ஹமூலத்தவ் வஃபர்ஷா} (கால்நடைகளில் பொதி சுமப்பவையும், தரையோடு ஒட்டி இருப்பவையும் உள்ளன)" (அல்குர்ஆன் 6:142).
(இதற்கு விளக்கமளிக்கையில்,) "இதில் 'ஹமூலா' என்பது (பொதி) சுமக்கக்கூடிய ஒட்டகங்களையும், 'ஃபர்ஷ்' என்பது (சுமை சுமக்க இயலாத) சிறிய (கால்நடைகளையும்) குறிக்கும்" என்று கூறினார்கள்.

இந்த ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி ஸஹீஹான (ஆதாரப்பூர்வமான) ஹதீஸாகும். ஆயினும், அவர்கள் இருவருமே இதனைத் தங்களது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حَمْشَاذَ الْعَدْلُ ثنا بِشْرُ بْنُ مُوسَى ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الزُّبَيْرِ الْحُمَيْدِيُّ ثنا سُفْيَانُ ثنا عَمْرُو بْنُ دِينَارٍ قَالَ قُلْتُ لِجَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ إِنَّهُمْ يَزْعُمُونَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ §«نَهَى عَنْ لُحُومِ الْحُمُرِ الْأَهْلِيَّةِ يَوْمَ خَيْبَرَ» على شرط البخاري ومسلم
அம்ரு பின் தீனார் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:
நான் ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்களிடம், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கைபர் (போரின்) போது வீட்டுக்கழுதைகளின் இறைச்சியைத் தடை செய்தார்கள் என்று அவர்கள் (மக்கள்) கூறுகிறார்களே?" என்று கேட்டேன். (அதற்கு அவர்கள் ஆம் என உறுதிப்படுத்தினார்கள்).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنْبَأَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَ مَعْمَرٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ طَاوُسٍ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُ سَمِعَ رَجُلًا يَقُولُ الشَّرُّ لَيْسَ بِقَدَرٍ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ بَيْنَنَا وَبَيْنَ أَهْلِ الْقَدَرِ {سَيَقُولُ الَّذِينَ أَشْرَكُوا لَوْ شَاءَ اللَّهُ مَا أَشْرَكْنَا وَلَا آبَاؤُنَا} [الأنعام 148] حَتَّى بَلَغَ {فَلَوْ شَاءَ لَهَدَاكُمْ أَجْمَعِينَ} [الأنعام 149] قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ وَالْعَجْزُ وَالْكَيْسُ مِنَ الْقَدْرِ
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு மனிதர், "தீமை என்பது விதியின் (கத்ர்) படி நடப்பது அல்ல" என்று கூறுவதை அவர்கள் கேட்டார்கள். அப்போது இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நமக்கும் விதியை மறுப்பவர்களுக்கும் (கதரிய்யாக்களுக்கும்) இடையே (பின்வரும் இறைவசனமே தீர்ப்பாகும்): 'இணைவைத்தவர்கள் கூறுவார்கள்: அல்லாஹ் நாடியிருந்தால் நாங்களோ அல்லது எங்கள் மூதாதையர்களோ இணைவைத்திருக்க மாட்டோம்...' (அல்குர்ஆன் 6:148) என்பது முதல், 'அவன் நாடியிருந்தால் உங்கள் அனைவரையும் நேர்வழியில் செலுத்தியிருப்பான்' (அல்குர்ஆன் 6:149) என்பது வரை (உள்ள வசனங்களை) ஓதினார்கள். பின்னர் இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "இயலாமையும் (அசட்டுத்தனமும்), அறிவாற்றலும் (சாமர்த்தியமும்) விதியைச் (கத்ர்) சேர்ந்ததேயாகும்."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا بَكْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ الصَّيْرَفِيُّ بِمَرْوَ ثنا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ الْفَضْلِ ثنا مَالِكُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ النَّهْدِيُّ ثنا إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ خَلِيفَةَ قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ يَقُولُ إِنَّ §فِي الْأَنْعَامِ آيَاتٍ مُحْكَمَاتٍ هُنَّ أُمُّ الْكِتَابِ ثُمَّ قَرَأَ {قُلْ تَعَالَوْا أَتْلُ مَا حَرَّمَ رَبُّكُمْ عَلَيْكُمْ} [الأنعام 151] الْآيَةُ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"நிச்சயமாக, (ஸூரத்துல்) அன்ஆமில் (தெளிவான மற்றும் மாற்றப்பட முடியாத) உறுதியான வசனங்கள் உள்ளன. அவையே வேதத்தின் அடிப்படை (அதாவது 'உம்முல் கிதாப்') ஆகும்." பின்னர் அவர்கள், "(நபியே!) நீர் கூறுவீராக: வாருங்கள்! உங்கள் இறைவன் உங்கள் மீது எவற்றைத் தடுத்திருக்கின்றானோ அவற்றை நான் (உங்களுக்கு) ஓதிக்காட்டுகிறேன்" (என்று தொடங்கும் அல்-அன்ஆம் அத்தியாயத்தின் 151-வது) வசனத்தை ஓதினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنْبَأَ جَرِيرٌ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ لَمَّا أَنْزَلَ اللَّهُ {وَلَا تَقْرَبُوا مَالَ الْيَتِيمِ إِلَّا بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ} [الأنعام 152] {إِنَّ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ أَمْوَالَ الْيَتَامَى ظُلْمًا إِنَّمَا يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ نَارًا وَسَيَصْلَوْنَ سَعِيرًا} [النساء 10] انْطَلَقَ مَنْ كَانَ عِنْدَهُ يَتِيمٌ فَعَزَلَ طَعَامَهُ مِنْ طَعَامِهِ وَشَرَابَهُ مِنْ شَرَابِهِ فَجَعَلَ يَفْضُلُ الشَّيْءُ مِنْ طَعَامِهِ فَيُحْبَسُ لَهُ حَتَّى يَأْكُلَهُ أَوْ يَفْسَدَ فَاشْتَدَّ ذَلِكَ عَلَيْهِمْ فَذَكَرُوا ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ ﷺ §فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {يَسْأَلُونَكَ عَنِ الْيَتَامَى قُلْ إِصْلَاحٌ لَهُمْ خَيْرٌ وَإِنْ تُخَالِطُوهُمْ فَإِخْوَانُكُمْ} [البقرة 220] فَخَلَطُوا طَعَامَهُمْ بِطَعَامِهِمْ وَشَرَابَهُمْ بِشَرَابِهِمْ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ»
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ், {வலா தக்ரபூ மாலல் யதீமி இல்லா பில்லதீ ஹிய அஹ்ஸன்} "அனாதையின் பொருளை, அது மிக அழகிய (நன்மையான) முறையில் அமைந்தாலன்றி நீங்கள் நெருங்காதீர்கள்" [அல்-அன்ஆம் 6:152] என்ற வசனத்தையும், {இன்னல்லதீன யஃகுலூன அம்வாலல் யதாமா துல்மன் இன்னமா யஃகுலூன ஃபீ புதூனிஹிம் நாரன் வஸயஸ்லவ்ன ஸயீரா} "நிச்சயமாக அனாதைகளின் சொத்துக்களை அநியாயமாக உண்பவர்கள், தங்கள் வயிறுகளில் நெருப்பையே உண்கிறார்கள்; மேலும் அவர்கள் கொழுந்துவிட்டெரியும் நரகத்தில் நுழைவார்கள்" [அந்-நிஸா 4:10] என்ற வசனத்தையும் அருளிய போது, தங்களிடம் அனாதைகளைப் பராமரித்து வந்தவர்கள் (அச்சமடைந்து), தங்களுடைய உணவிலிருந்து அந்த அனாதையின் உணவையும், தங்களுடைய பானத்திலிருந்து அந்த அனாதையின் பானத்தையும் (தனியாகப்) பிரித்துவிட்டார்கள். அனாதையின் உணவில் ஏதேனும் மீதமாகிவிட்டால், அதனை அந்த அனாதை (மீண்டும்) உண்பதற்காக (தனியாகவே) எடுத்து வைப்பார்கள்; அல்லது அது (உண்ணப்படாமல்) கெட்டுப் போய்விடும். இது அவர்களுக்கு (பராமரிப்பாளர்களுக்கு) மிகுந்த சிரமத்தை ஏற்படுத்தியது.

எனவே, இதைப் பற்றி அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் முறையிட்டார்கள். அப்போது மாண்பும் வல்லமையும் மிக்க அல்லாஹ், {யஸ்அலூனக அனில் யதாமா குல் இஸ்லாஹுன் லஹும் கைருன் வஇன் துகாலிதூஹும் ஃஇக்வானுகும்} "அனாதைகளைப் பற்றி அவர்கள் உம்மிடம் கேட்கிறார்கள்; (அதற்கு) நீர் கூறுவீராக: அவர்களுக்கு நன்மையை நாடுவதே (சீர்திருத்தம் செய்வதே) சிறந்தது. நீங்கள் அவர்களுடன் (உங்கள் உணவையும் விவகாரங்களையும்) கலந்து கொண்டால் அவர்கள் உங்கள் சகோதரர்களே" [அல்-பகரா 2:220] என்ற வசனத்தை அருளினான். அதன் பின்னர், அவர்கள் தங்களுடைய உணவுடன் அனாதைகளின் உணவையும், தங்களுடைய பானத்துடன் அவர்களின் பானத்தையும் (அவர்களின் நலன் கருதி) ஒன்றாகக் கலந்து கொண்டார்கள்.

(இது ஸஹீஹான அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்ட ஹதீஸாகும்; ஆயினும் இதனை புகாரியும் முஸ்லிமும் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الصَّفَّارُ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ مَسْلَمَةَ الْوَاسِطِيُّ ثنا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَنْبَأَ سُفْيَانُ بْنُ حُسَيْنٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «§مَنْ يُبَايِعُنِي عَلَى هَذِهِ الْآيَاتِ» ثُمَّ قَرَأَ {قُلْ تَعَالَوْا أَتْلُ مَا حَرَّمَ رَبُّكُمْ عَلَيْكُمْ} [الأنعام 151] حَتَّى خَتَمَ الْآيَاتِ الثَّلَاثَ فَمَنْ وَفَّى فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ وَمَنِ انْتَقَصَ شَيْئًا أَدْرَكَهُ اللَّهُ بِهَا فِي الدُّنْيَا كَانَتْ عُقُوبَتَهُ وَمَنْ أَخَّرَ إِلَى الْآخِرَةِ كَانَ أَمْرُهُ إِلَى اللَّهِ إِنْ شَاءَ عَذَّبَهُ وَإِنْ شَاءَ غَفَرَ لَهُ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» إِنَّمَا اتَّفَقَا جَمِيعًا عَلَى حَدِيثِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ عَنْ عُبَادَةَ «بَايِعُونِي عَلَى أَنْ لَا تُشْرِكُوا بِاللَّهِ شَيْئًا» وَقَدْ رَوَى سُفْيَانُ بْنُ حُسَيْنٍ الْوَاسِطِيُّ كِلَا الْحَدِيثَيْنِ عَنِ الزُّهْرِيِّ فَلَا يَنْبَغِي أَنْ يُنْسَبَ إِلَى الْوَهْمِ فِي أَحَدِ الْحَدِيثَيْنِ إِذَا جَمَعَ بَيْنَهُمَا وَاللَّهُ أَعْلَمُ صحيح
உப்பாதா பின் அஸ்-ஸாமித் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (மக்களிடம்), "இந்த வசனங்களின் அடிப்படையில் என்னிடம் பைஅத் (உறுதிமொழி) அளிப்பவர் யார்?" என்று கேட்டார்கள். பின்னர் அவர்கள், '{குல் தஆலவ் அத்லு மா ஹர்ரம ரப்புகும் அலைகும்...}' (நீர் கூறுவீராக: வாருங்கள்! உங்கள் இறைவன் உங்களுக்குத் தடை செய்துள்ளவற்றை நான் ஓதிக் காண்பிக்கிறேன்...) [அல்-அன்ஆம் 151] என்று தொடங்கி அந்த மூன்று வசனங்களையும் (151, 152, 153) ஓதி முடித்தார்கள்.

(பிறகு கூறினார்கள்:) "எவர் (இந்த உறுதிமொழியை ஏற்று) அதனை முழுமையாக நிறைவேற்றுகிறாரோ, அவருக்கான நற்கூலி அல்லாஹ்விடம் உள்ளது. எவர் இதில் ஏதேனும் குறைவு செய்து (அதாவது அந்தத் தடைகளை மீறி), அதற்காக அல்லாஹ் அவரை இவ்வுலகிலேயே பிடித்துக் கொண்டால் (தண்டித்தால்), அதுவே அவருக்கு (அவரது பாவத்திற்குப் பரிகாரமாகவும்) தண்டனையாகவும் ஆகிவிடும். எவருடைய விஷயம் (தண்டனை வழங்கப்படாமல்) மறுமைக்காகப் பிற்படுத்தப்படுகிறதோ, அவரது முடிவு அல்லாஹ்வின் விருப்பத்தைப் பொறுத்தது. அவன் நாடினால் அவரைத் தண்டிப்பான்; அவன் நாடினால் அவரை மன்னிப்பான்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ الْجَبَّارِ ثنا أَبُو بَكْرِ بْنُ عَيَّاشٍ ثنا عَاصِمُ بْنُ أَبِي النَّجُودِ وَأَخْبَرَنِي الشَّيْخُ أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ أَنْبَأَ إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِسْحَاقَ الْقَاضِي ثنا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ ثنا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ ثنا عَاصِمٌ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ خَطَّ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ خَطًّا ثُمَّ خَطَّ عَنْ يَمِينِهِ وَعَنْ شِمَالِهِ خُطُوطًا ثُمَّ قَالَ § هَذَا سَبِيلُ اللَّهِ وَهَذِهِ السُّبُلُ عَلَى كُلِّ سَبِيلٍ مِنْهَا شَيْطَانٌ يَدْعُو إِلَيْهِ {وَأَنَّ هَذَا صِرَاطِي مُسْتَقِيمًا فَاتَّبِعُوهُ وَلَا تَتَّبِعُوا السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَنْ سَبِيلِهِ} [الأنعام 153] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» وَشَاهِدُهُ لَفْظًا وَاحِدًا حَدِيثُ الشَّعْبِيِّ عَنْ جَابِرٍ مِنْ وَجْهٍ غَيْرِ مُعْتَمِدٍ
அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (நேரான) ஒரு கோட்டை எங்களுக்காக வரைந்தார்கள். பின்னர், அதன் வலதுபுறத்திலும் இடதுபுறத்திலும் (வேறு சில) கோடுகளை வரைந்தார்கள். பிறகு, "இது அல்லாஹ்வின் பாதையாகும்; (மற்ற) இவையெல்லாம் (வழிகெட்ட) பல்வேறு வழிகளாகும். அந்த ஒவ்வொரு வழியிலும் அதன்பால் (மக்களை) அழைக்கும் ஒரு ஷைத்தான் இருக்கிறான்" என்று கூறிவிட்டு, (பின்வரும் வசனத்தை) ஓதினார்கள்:

"நிச்சயமாக இதுவே எனது நேரான வழியாகும். ஆகவே, இதையே பின்பற்றுங்கள். (இதர) வழிகளைப் பின்பற்றாதீர்கள்; அவை உங்களை அவனது (நேரான) பாதையிலிருந்து பிரித்துவிடும்." (அல்குர்ஆன் 6:153)
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
تَفْسِيرُ سُورَةِ الْأَعْرَافِ
ஸூரா அல்-அஃராஃபின் விளக்கவுரை
حَدَّثَنَا أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ صَالِحِ بْنِ هَانِئٍ ثنا السَّرِيُّ بْنُ خُزَيْمَةَ ثنا أَبُو نُعَيْمٍ ثنا سُفْيَانُ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنِ الْمِنْهَالِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ {§وَلَقَدْ خَلَقْنَاكُمْ ثُمَّ صَوَّرْنَاكُمْ} [الأعراف 11] قَالَ خُلِقُوا فِي أَصْلَابِ الرِّجَالِ وَصُوِّرُوا فِي أَرْحَامِ النِّسَاءِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (திருக்குர்ஆனின் 7:11-வது வசனமான) "{வ லகத் கலக்னாகும் சும்ம ஸவ்வர்னாகும்} (நிச்சயமாக நாமே உங்களைப் படைத்தோம்; பின்பு உங்களுக்கு உருவமைத்தோம்)" என்பது குறித்துக் கூறுகையில்:

"(மனிதர்கள்) ஆண்களின் முதுகுத்தண்டுகளில் (விந்துக்களாகப்) படைக்கப்பட்டார்கள்; (பின்னர்) பெண்களின் கருவறைகளில் அவர்கள் உருவமைக்கப்பட்டார்கள்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا يَحْيَى بْنِ مُحَمَّدٍ الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنْبَأَ جَرِيرٌ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ قَالَ §«لَا تُقَبِّحُوا الْوُجُوهَ» وَذَكَرَ بَاقِي الْحَدِيثِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "முகங்களை (திட்டி) அவலட்சணமாக்காதீர்கள் (அல்லது முகத்தில் அடித்து விகாரப்படுத்தாதீர்கள்)" என்று கூறினார்கள். (தொடர்ந்து) ஹதீஸின் மீதிப் பகுதியையும் (அறிவிப்பாளர்) குறிப்பிட்டார்.

(இது புகாரி, முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்ட ஆதாரப்பூர்வமான (ஸஹீஹ்) ஹதீஸாகும். எனினும், அவர்கள் இருவருமே இதனைத் தங்களது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا الشَّيْخُ أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ أَنْبَأَ مُحَمَّدُ بْنُ رِيحٍ السَّمَّاكُ ثنا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَنْبَأَ سُفْيَانُ بْنُ سَعِيدٍ عَنْ عُبَيْدٍ الْكَاتِبِ الْمُكْتِبِ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ §خَلَقَ اللَّهُ أَرْبَعَةَ أَشْيَاءٍ بِيَدِهِ الْعَرْشَ وَجَنَّاتِ عَدْنٍ وَآدَمَ وَالْقَلَمَ وَاحْتَجَبَ مِنَ الْخَلْقِ بِأَرْبَعَةٍ بِنَارٍ وَظُلْمَةٍ وَنُورٍ وَظُلْمَةٍ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ் நான்கு பொருட்களைத் தனது கையால் (அவனது மகத்துவத்திற்கு ஏற்ப) படைத்தான்: அர்ஷ் (இறை சிம்மாசனம்), அத்ன் (எனும் நிலையான) சொர்க்கச் சோலைகள், ஆதம் (அலை) மற்றும் எழுதுகோல் (பேனா). மேலும், நெருப்பு, இருள், ஒளி மற்றும் (மீண்டும் ஒரு) இருள் ஆகிய நான்கு (திரை)களைக் கொண்டு படைப்பினங்களை விட்டும் அவன் தன்னை மறைத்துக் கொண்டான்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنِي عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَلِيٍّ الْبَزَّازُ بِبَغْدَادَ ثنا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الْحَمِيدِ الْجُعْفِيُّ ثنا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبَانَ ثنا سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ عَنْ عَمْرِو بْنِ قَيْسٍ الْمُلَائِيُّ عَنِ الْمِنْهَالِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ «§كَانَ لِبَاسُ آدَمَ وَحَوَّاءَ مِثْلَ الظُّفُرِ فَلَمَّا ذَاقَا الشَّجَرَةَ جَعَلَا يَخْصِفَانِ عَلَيْهِمَا مِنْ وَرَقِ الْجَنَّةِ» قَالَ هُوَ وَرَقُ التِّينِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"ஆதம், ஹவ்வா ஆகியோரின் ஆடைகள் நகங்களைப் போன்று (உறுதியாகவும் பிரகாசமாகவும்) இருந்தன. அவர்கள் இருவரும் அந்த (விலக்கப்பட்ட) மரத்தின் (கனியைச்) சுவைத்தபோது, (அவர்களது ஆடைகள் நீங்கிவிட்டன. எனவே) சொர்க்கத்தின் இலைகளை இணைத்துத் தங்களை மறைத்துக்கொள்ளத் தொடங்கினார்கள்." மேலும், "அவை அத்தி மரத்தின் இலைகளாகும்" என்று (இப்னு அப்பாஸ் ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مَرْزُوقٍ ثنا أَبُو دَاوُدَ الطَّيَالِسِيُّ ثنا شُعْبَةُ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ قَالَ سَمِعْتُ مُسْلِمَ الْبَطِينَ يُحَدِّثُ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ §كَانَتِ الْمَرْأَةُ تَطُوفُ بِالْبَيْتِ فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَهِيَ عُرْيَانَةٌ وَعَلَى فَرْجِهَا خِرْقَةٌ وَهِيَ تَقُولُ الْيَوْمَ يَبْدُو بَعْضُهُ أَوْ كُلُّهُ فَمَا بَدَا مِنْهُ فَلَا أُحِلُّهُ فَنَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ {قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِينَةَ اللَّهِ} [الأعراف 32] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அறியாமைக் காலத்தில் (ஜாஹிலிய்யா காலத்தில்) பெண்கள் கஅபாவை நிர்வாணமாகத் தவாஃப் செய்து வந்தனர். அவர்கள் தங்களது மர்மஸ்தானத்தின் மீது (மட்டும்) ஒரு துண்டுத் துணியை வைத்துக்கொண்டு, "இன்று இதன் ஒரு பகுதியோ அல்லது முழுமையோ வெளிப்படலாம்; (அவ்வாறு) வெளிப்பட்ட எதையும் நான் (பார்ப்பதற்கு எவருக்கும்) அனுமதிக்க மாட்டேன்" என்று (கவிதை வடிவில்) கூறுவார்கள்.

அப்போதுதான், "(நபியே!) அல்லாஹ் (தன் அடியார்களுக்காக) வெளிப்படுத்தியுள்ள (ஆடை போன்ற) அலங்காரத்தை ஹராமாக்கியவர் யார் என்று நீர் கேளும்" (அல்குர்ஆன் 7:32) என்ற இந்த வசனம் அருளப்பட்டது.

(இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்ட ஸஹீஹான - ஆதாரப்பூர்வமான - ஹதீஸாகும். ஆயினும், அவர்கள் இருவரும் இதனைத் தங்களது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை.)
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو الْحَسَنِ عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عُقْبَةَ الشَّيْبَانِيُّ ثنا الْهَيْثَمُ بْنُ خَالِدٍ ثنا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى أَنْبَأَ يُونُسُ بْنُ أَبِي إِسْحَاقَ عَنِ الشَّعْبِيِّ عَنْ صِلَةَ بْنِ زُفَرَ عَنْ حُذَيْفَةَ قَالَ أَصْحَابُ الْأَعْرَافِ قَوْمٌ تَجَاوَزَتْ بِهِمْ حَسَنَاتُهُمُ النَّارَ وَقَصُرَتْ بِهِمْ سَيِّئَاتُهُمْ عَنِ الْجَنَّةِ فَإِذَا صُرِفَتْ أَبْصَارُهُمْ تِلْقَاءَ أَصْحَابِ النَّارِ قَالُوا رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا مَعَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ إِذِ اطَّلَعَ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ قَالَ §«قُومُوا ادْخُلُوا الْجَنَّةَ فَإِنِّي قَدْ غَفَرْتُ لَكُمْ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
ஹுதைஃபா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"அஃராஃப் வாசிகள் (என்போர்) ஒரு கூட்டத்தினர் ஆவர். அவர்களின் நன்மைகள் அவர்களை நரகத்தை விட்டும் (தாண்டிச் செல்லச் செய்து) காத்துவிட்டன; (ஆயினும்) அவர்களின் பாவங்கள் அவர்களைச் சொர்க்கத்தில் (உடனடியாக) நுழைய விடாமல் தடுத்துவிட்டன. அவர்களின் பார்வைகள் நரகவாசிகளின் பக்கம் திருப்பப்படும்போது அவர்கள், 'எங்கள் இறைவனே! அநீதி இழைத்த மக்களுடன் எங்களைச் சேர்த்துவிடாதே' என்று பிரார்த்திப்பார்கள். அவர்கள் இந்த நிலையில் இருக்கும்போது, உமது இறைவன் அவர்களைப் பார்த்து, 'எழுந்து சொர்க்கத்தில் நுழையுங்கள்; நிச்சயமாக நான் உங்களை மன்னித்துவிட்டேன்' என்று கூறுவான்."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ الصَّنْعَانِيُّ بِمَكَّةَ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبَّادٍ أَنْبَأَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَ مَعْمَرٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُثْمَانَ بْنِ خُثَيْمٍ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ لَمَّا مَرَّ النَّبِيُّ ﷺ بِالْحِجْرِ قَالَ «§لَا تَسْأَلُوا الْآيَاتِ فَقَدْ سَأَلَهَا قَوْمُ صَالِحٍ فَكَانَتْ يَعْنِي النَّاقَةَ تَرِدُ مِنْ هَذَا الْفَجِّ وَتَصْدُرُ مِنْ هَذَا الْفَجِّ فَعَتَوْا عَنْ أَمْرِ رَبِّهِمْ فَعَقَرُوهَا فَأَخَذَتْهُمُ الصَّيْحَةُ فَأَهْمَدَ اللَّهُ مَنْ تَحْتَ السَّمَاءِ مِنْهُمْ إِلَّا رَجُلًا وَاحِدًا كَانَ فِي حَرَمِ اللَّهِ» قِيلَ مَنْ هُوَ؟ قَالَ «أَبُو رِغَالٍ فَلَمَّا خَرَجَ مِنَ الْحَرَمِ أَصَابَهُ مَا أَصَابَ قَوْمَهُ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ صحيح على شرط البخاري ومسلم
ஜாபிர் பின் அப்தில்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் (தபூக் போரின் போது) 'அல்-ஹிஜ்ர்' (எனும் ஸமூத் மக்கள் வாழ்ந்த) பகுதியைக் கடந்து சென்றபோது (பின்வருமாறு) கூறினார்கள்: "(தேவையற்ற முறையில் இறைவனிடம்) அற்புதங்களைக் கேட்காதீர்கள். ஏனெனில், ஸாலிஹ் (அலை) அவர்களின் சமுதாயத்தினர் அவ்வாறே அற்புதங்களைக் கேட்டார்கள். (அவர்களுக்கு அற்புதமாக வழங்கப்பட்ட) அந்தப் பெண் ஒட்டகம், இந்த மலைப்பாதையின் வழியாக (தண்ணீர் குடிக்க) வந்து, இந்த மலைப்பாதையின் வழியாகவே (திரும்பிச்) சென்று கொண்டிருந்தது. ஆனால், அவர்கள் தங்கள் இறைவனின் கட்டளையை மீறி (வரம்பு மீறி) அந்த ஒட்டகத்தை அறுத்துக் கொன்றார்கள். எனவே, ஒரு பேரோசை அவர்களைப் பிடித்துக்கொண்டது. அல்லாஹ்வின் புனித எல்லையான 'ஹரம்' பகுதியில் இருந்த ஒரு மனிதரைத் தவிர, வானத்தின் கீழ் (பூமியில்) இருந்த அவர்கள் அனைவரையும் அல்லாஹ் அழித்தான்."

அப்போது, "அவர் யார்?" என்று கேட்கப்பட்டது.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அவர் அபூ ரிகால் ஆவார். அவரும் அந்த ஹரமை (புனித எல்லையை) விட்டு வெளியேறியபோது, அவரது சமுதாயத்திற்கு ஏற்பட்ட அதே (அழிவு) அவருக்கும் ஏற்பட்டது" என்று பதிலளித்தார்கள்.

(இந்த ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோரின் நிபந்தனைகளுக்கு அமைவான ஆதாரப்பூர்வமான - ஸஹீஹ் - அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்டதாகும்; ஆயினும் இதனை அவர்கள் இருவரும் (தங்கள் நூல்களில்) பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حَمْشَاذَ الْعَدْلُ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ غَالِبٍ وَهِشَامُ بْنُ عَلِيٍّ قَالَا ثنا عَفَّانُ بْنُ مُسْلِمٍ ثنا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ وَأَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ بَكْرٍ الْعَدْلُ وَاللَّفْظُ لَهُ ثنا الْحَسَنُ بْنُ الْفَضْلِ ثنا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ ثنا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ أَنْبَأَ ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍ عَنِ النَّبِيِّ ﷺ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§فَلَمَّا تَجَلَّى رَبُّهُ لِلْجَبَلِ جَعَلَهُ دَكًّا} [الأعراف 143] قَالَ حَمَّادٌ هَكَذَا وَوَضَعَ الْإِبْهَامَ عَلَى مَفْصِلِ الْخِنْصَرِ الْأَيْمَنِ قَالَ فَقَالَ حُمَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ تُحَدِّثُ بِمِثْلِ هَذَا؟ قَالَ فَضَرَبَ ثَابِتٌ صَدْرَ حُمَيْدٍ ضَرْبَةً بِيَدِهِ وَقَالَ «رَسُولُ اللَّهِ ﷺ يُحَدِّثُ بِهِ وَأَنَا لَا أُحَدِّثُ بِهِ؟» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ على شرط مسلم
அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள், கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ்வினுடைய **{ஃபலம்மா தஜல்லா ரப்புஹு லில்ஜபலி ஜஅலஹு தக்கன்}** ("அவருடைய இறைவன் அந்த மலைக்குத் (தன்னை) வெளிப்படுத்தியபோது, அவன் அதனைத் தூள்தூளாக்கினான்" - அல்குர்ஆன் 7:143) என்ற வசனத்தைக் குறித்து (விளக்கிக்) கூறினார்கள்.

(இதனை அறிவிக்கும்) ஹம்மாத் (ரஹ்) அவர்கள், "அது இவ்வாறுதான் (மிகச் சிறிய அளவிலேயே வெளிப்பட்டது)" என்று கூறிவிட்டு, தமது வலது கை சுண்டு விரலின் (மேல்) மூட்டின் மீது கட்டை விரலை வைத்துக் காண்பித்தார்கள்.

அப்போது (அங்கிருந்த) ஹுமைத் (அல்-அஃரஜ்), ஸாபித் (அல்-புனானி) அவர்களிடம், "இதைப் போன்ற (அல்லாஹ்வின் பண்புகள் தொடர்பான) விஷயங்களையா நீங்கள் அறிவிக்கிறீர்கள்?" என்று (வியப்புடன்) கேட்டார். உடனே ஸாபித் (ரஹ்) அவர்கள் ஹுமைதின் நெஞ்சில் தமது கையால் ஓர் அடி அடித்துவிட்டு, "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இதை அறிவித்துள்ளார்கள்; (அவ்வாறிருக்க) நான் இதை அறிவிக்கக் கூடாதா?" என்று கேட்டார்கள்.

(இந்த ஹதீஸ் இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைகளுக்குட்பட்ட ஆதாரப்பூர்வமான - ஸஹீஹான ஹதீஸாகும்).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
أَخْبَرَنِي عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْحَكِيمِيُّ بِبَغْدَادَ ثنا الْعَبَّاسُ بْنُ مُحَمَّدٍ الدُّورِيُّ ثنا سُرَيْجُ بْنُ النُّعْمَانِ ثنا هُشَيْمٌ عَنْ أَبِي بِشْرٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «§لَيْسَ الْخَبَرُ كَالْمُعَايَنَةِ إِنَّ اللَّهَ خَبَّرَ مُوسَى بِمَا صَنَعَ قَوْمُهُ فِي الْعِجْلِ فَلَمْ يُلْقِ الْأَلْوَاحَ فَلَمَّا عَايَنَ مَا صَنَعُوا أَلْقَى الْأَلْوَاحَ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"கேள்விப்படும் செய்தி (நேரில்) காண்பதைப் போன்றதல்ல. நிச்சயமாக அல்லாஹ், மூஸா (அலை) அவர்களின் சமூகத்தார் (தங்களுடைய) காளைக் கன்றைக் கொண்டு செய்த காரியத்தைப் பற்றி அவர்களுக்கு (மூஸாவுக்கு) அறிவித்த போது, அவர்கள் (தம்மிடமிருந்த வேதப்) பலகைகளை எறியவில்லை. ஆனால், அவர்கள் செய்ததை அவர்கள் (மூஸா) நேரில் கண்டபோது, அந்தப் பலகைகளை எறிந்தார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنِي عُمَرُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ صَفْوَانَ الْجُمَحِيُّ بِمَكَّةَ فِي دَارِ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ ثنا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ ثنا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ ثنا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ أَنْبَأَ سِمَاكُ بْنُ حَرْبٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ أَتَى هَارُونُ عَلَى السَّامِرِيِّ وَهُوَ يَصْنَعُ الْعِجْلَ فَقَالَ لَهُ مَا تَصْنَعُ؟ قَالَ مَا يَنْفَعُ وَلَا يَضُرُّ فَقَالَ اللَّهُمَّ أَعْطِهِ مَا سَأَلَكَ فِي نَفْسِهِ فَلَمَّا ذَهَبَ قَالَ «§اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ أَنْ يَخُورَ فَخَارَ وَكَانَ إِذَا سَجَدَ خَارَ وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ خَارَ وَذَلِكَ بِدَعْوَةِ هَارُونَ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ على شرط مسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஸாமிரி (ஒரு) காளைக் கன்றுக்குட்டி (சிலை)யை உருவாக்கிக் கொண்டிருந்தபோது, அவனிடம் ஹாரூன் (அலை) அவர்கள் வந்தார்கள். அவனிடம், "நீ என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறாய்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவன், "(இது) பலனும் அளிக்காது, தீங்கும் விளைவிக்காது" என்று பதிலளித்தான்.

அப்போது ஹாரூன் (அலை) அவர்கள், "யா அல்லாஹ்! அவன் தன் மனதிற்குள் உன்னிடம் எதைக் கேட்டானோ அதை அவனுக்கு வழங்குவாயாக" என்று (பிரார்த்தித்தார்கள்).

பின்னர் (ஹாரூன் அலை அவர்கள் அங்கிருந்து) சென்றபோது, (ஸாமிரி) "யா அல்லாஹ்! இது சத்தமிட (மாடு கத்துவது போல் ஒலியெழுப்ப) வேண்டும் என நான் உன்னிடம் வேண்டுகிறேன்" என்று கூறினான். அவ்வாறே அது சத்தமிட்டது. அவன் (அதற்கு) ஸஜ்தா (சிரவணக்கம்) செய்யும் போதெல்லாம் அது சத்தமிட்டது; அவன் தன் தலையை உயர்த்தும் போதெல்லாம் அது சத்தமிட்டது. இது ஹாரூன் (அலை) அவர்களின் (முந்தைய) பிரார்த்தனையாலேயே நிகழ்ந்தது.

(இந்த ஹதீஸ் இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைகளின்படி ஸஹீஹ் -ஆதாரப்பூர்வமானது- ஆகும்; ஆனால் அவர்கள் இருவரும் (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்) இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை.)
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو أَحْمَدَ مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ الْعَدْلُ ثنا أَحْمَدُ بْنُ نَصْرٍ ثنا عَمْرُو بْنُ طَلْحَةَ ثنا أَسْبَاطُ بْنُ نَصْرٍ الْهَمْدَانِيُّ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ السُّدِّيُّ عَنْ مُرَّةَ الْهَمْدَانِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ أَنَّهُ قَالَ إِنَّ § أَصْحَابَ الْعِجْلِ قَالُوا هطا سقماثا أزبه مزبا وَهِيَ بِالْعَرَبِيَّةِ حِنْطَةٌ حَمْرَاءُ قَوِيَّةٌ فِيهَا شَعْرَةٌ سَوْدَاءُ فَذَلِكَ قَوْلُهُ عَزَّ وَجَلَّ {فَبَدَّلَ الَّذِينَ ظَلَمُوا قَوْلًا غَيْرَ الَّذِي قِيلَ لَهُمْ} [البقرة 59] فَلَمَّا أَبَوْا أَنْ يَسْجُدُوا قَالَ أَمَرَ اللَّهُ الْجَبَلَ أَنْ يَقَعَ عَلَيْهِمْ فَنَظَرُوا إِلَيْهِ قَدْ غَشِيَهُمْ فَسَقَطُوا سُجَّدًا عَلَى شِقٍّ وَنَظَرُوا بِالشِّقِّ الْآخَرِ فَرَحِمَهُمُ اللَّهُ فَكَشَفَهُ عَنْهُمْ فَقَالُوا مَا سَجْدَةٌ أَحَبَّ إِلَى اللَّهِ تَعَالَى مِنْ سَجْدَةٍ كَشَفَ بِهَا الْعَذَابَ عَنْكُمْ فَهُمْ يَسْجُدُونَ لِذَلِكَ عَلَى شِقٍّ فَذَلِكَ قَوْلُهُ عَزَّ وَجَلَّ {وَإِذْ نَتَقْنَا الْجَبَلَ فَوْقَهُمْ كَأَنَّهُ ظُلَّةٌ} [الأعراف 171] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط مسلم
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
கன்றுக்குட்டியை (வணங்கிய) தோழர்கள் 'ஹித்தா சக்மாஸா அஸ்பா மஸ்பா' என்று கூறினார்கள். அரபு மொழியில் இதன் பொருள் 'கருப்பு முடி கொண்ட உறுதியான சிவப்பு கோதுமை' என்பதாகும். இதுவே, "வரம்பு மீறியவர்கள், தங்களுக்குக் கூறப்பட்ட சொல்லை, தங்களுக்குக் கூறப்படாத வேறு சொல்லாக மாற்றிக் கொண்டார்கள்" (அல்குர்ஆன் 2:59) என்ற அல்லாஹ்வின் கூற்றுக்கு விளக்கமாகும். அவர்கள் சிரம் பணிய (ஸஜ்தா செய்ய) மறுத்தபோது, மலை அவர்கள் மீது விழும்படி அல்லாஹ் கட்டளையிட்டான். அது தங்களைச் சூழ்ந்து கொண்டதை அவர்கள் பார்த்தபோது, ஒரு பக்கமாக (சாய்ந்து) சிரம் பணிந்தார்கள்; மற்றொரு பக்கத்தால் (மலையை) பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்கள். அல்லாஹ் அவர்களுக்கு இரக்கம் காட்டி, அதை அவர்களை விட்டும் அகற்றினான். அப்போது அவர்கள், "உங்களை விட்டும் வேதனையை அகற்றிய இந்த ஸஜ்தாவை விட அல்லாஹ்வுக்கு மிகவும் விருப்பமான ஸஜ்தா வேறு எதுவும் இல்லை" என்று கூறினார்கள். இதனாலேயே அவர்கள் ஒரு பக்கமாக சாய்ந்து ஸஜ்தா செய்கிறார்கள். இதுவே, "அவர்களுக்கு மேலே ஒரு விதானத்தைப் போல் மலையை நாம் உயர்த்தியபோது..." (அல்குர்ஆன் 7:171) என்ற அல்லாஹ்வின் கூற்றுக்கு விளக்கமாகும்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنْبَأَ جَرِيرٌ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§وَاخْتَارَ مُوسَى قَوْمَهُ سَبْعِينَ رَجُلًا لِمِيقَاتِنَا} [الأعراف 155] قَالَ دَعَا مُوسَى فَبَعَثَ اللَّهُ سَبْعِينَ فَجَعَلَ دُعَاءَهُ حِينَ دَعَاهُ لِمَنْ آمَنَ بِمُحَمَّدٍ ﷺ وَاتَّبَعَهُ قَوْلَهُ {فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَأَنْتَ خَيْرُ الْغَافِرِينَ} [الأعراف 155] {فَسَأَكْتُبُهَا لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ} [الأعراف 156] وَالَّذِينَ يَتَّبِعُونَ مُحَمَّدًا ﷺ وَآلِهِ وَسَلَّمَ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள், "மூஸா தம் சமூகத்தாரிலிருந்து எழுபது ஆண்களை நமது குறிக்கப்பட்ட நேரத்திற்காகத் தேர்ந்தெடுத்தார்" (அல்குர்ஆன் 7:155) என்ற அல்லாஹ்வின் வசனம் குறித்துக் கூறினார்கள்:
"மூஸா (அலை) அவர்கள் பிரார்த்தனை செய்தார்கள். அல்லாஹ் அந்த எழுபது பேரையும் (இறந்த பின்) உயிர்ப்பித்தான். அவர் பிரார்த்தனை செய்தபோது, முஹம்மத் (ஸல்) அவர்களை நம்பிக்கை கொண்டு, அவர்களைப் பின்பற்றுபவர்களுக்காகவே தமது பிரார்த்தனையை அமைத்தார். (அதாவது) 'எங்களை மன்னிப்பாயாக! எங்கள் மீது கருணை புரிவாயாக! நீயே மன்னிப்பவர்களில் மிகச் சிறந்தவன்' (அல்குர்ஆன் 7:155) என்றும், 'தக்வா (இறையச்சம்) கொண்டு, ஸகாத் கொடுப்பவர்களுக்கும் (எனது அருளை) நான் விதிப்பேன்' (அல்குர்ஆன் 7:156) என்றும் அவர் கூறியது, முஹம்மத் (ஸல்) அவர்களைப் பின்பற்றுபவர்களுக்கே ஆகும்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا الْحَاكِمُ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْحَافِظُ إِمْلَاءً فِي ذِي الْحِجَّةِ سَنَةَ تِسْعٍ وَتِسْعِينَ وَثَلَاثِ مِائَةٍ ثنا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ أَنْبَأَ الرَّبِيعُ بْنُ سُلَيْمَانَ أَنْبَأَ الشَّافِعِيُّ أَخْبَرَنِي يَحْيَى بْنُ سُلَيْمٍ ثنا ابْنُ جُرَيْجٍ عَنْ عِكْرِمَةَ قَالَ دَخَلْتُ عَلَى ابْنِ عَبَّاسٍ وَهُوَ يَقْرَأُ فِي الْمُصْحَفِ قَبْلَ أَنْ يَذْهَبَ بَصَرُهُ وَهُوَ يَبْكِي فَقُلْتُ مَا يُبْكِيكَ يَا ابْنَ عَبَّاسٍ جَعَلَنِي اللَّهُ فِدَاكَ؟ قَالَ فَقَالَ هَلْ تَعْرِفُ أَيْلَةَ؟ قُلْتُ وَمَا أَيْلَةَ؟ قَالَ قَرْيَةٌ كَانَ بِهَا نَاسٌ مِنَ الْيَهُودِ فَحَرَّمَ اللَّهُ عَلَيْهِمُ الْحِيتَانِ يَوْمَ السَّبْتِ فَكَانَتْ حِيتَانُهُمْ تَأْتِيهِمْ يَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعًا بَيْضَاءَ سِمَانَ كَأَمْثَالِ الْمَخَاضِ بَأَفْنِيَاتِهِمْ وَأَبْنِيَاتِِهِمْ فَإِذَا كَانَ فِي غَيْرِ يَوْمِ السَّبْتِ لَمْ يَجِدُوهَا وَلَمْ يُدْرِكُوهَا إِلَّا فِي مَشَقَّةٍ وَمَئُونَةٍ شَدِيدَةٍ فَقَالَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ أَوْ مَنْ قَالَ ذَلِكَ مِنْهُمْ لَعَلَّنَا لَوْ أَخَذْنَاهَا يَوْمَ السَّبْتِ وَأَكَلْنَاهَا فِي غَيْرِ يَوْمِ السَّبْتِ فَفَعَلَ ذَلِكَ أَهْلُ بَيْتٍ مِنْهُمْ فَأَخَذُوا فَشَوَوْا فَوَجَدَ جِيرَانُهُمْ رِيحَ الشِّوَاءِ فَقَالُوا وَاللَّهِ مَا نََرََى أَصْحَابَ بَنِي فُلَانٍ شَيْءٌ فَأَخَذُوهَا آخَرُونَ حَتَّى فَشَا ذَلِكَ فِيهِمْ وَكَثُرَ فَافْتَرَقُوا فِرَقًا ثَلَاثًا فِرْقَةٌ أَكَلَتْ وَفِرْقَةٌ نَهَتْ وَفِرْقَةٌ قَالَتْ {لِمَ تَعِظُونَ قَوْمًا اللَّهُ مُهْلِكُهُمْ أَوْ مُعَذِّبُهُمْ} [الأعراف 164] عَذَابًا شَدِيدًا فَقَالَتِ الْفِرْقَةُ الَّتِي نَهَتْ إِنَّا نُحَذِّرُكُمْ غَضَبَ اللَّهِ وَعِقَابَهُ أَنْ يُصِيبَكُمْ بِخَسْفٍ أَوْ قَذْفٍ أَوْ بِبَعْضِ مَا عِنْدَهُ مِنَ الْعَذَابِ وَاللَّهِ لَا نُبَايِتُكُمْ فِي مَكَانٍ وَأَنْتُمْ فِيهِ وَخَرَجُوا مِنَ السُّورِ فَغَدَوْا عَلَيْهِ مِنَ الْغَدِ فَضَرَبُوا بَابَ السُّورِ فَلَمْ يُجِبْهُمْ أَحَدٌ فَأَتَوْا بِسُلَّمٍ فَأَسْنَدُوهُ إِلَى السُّورِ ثُمَّ رَقِيَ مِنْهُمْ رَاقٍ عَلَى السُّورِ فَقَالَ يَا عِبَادَ اللَّهِ قِرَدَةٌ وَاللَّهِ لَهَا أَذْنَابٌ تَعَاوَى ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ نَزَلَ مِنَ السُّورِ فَفَتَحَ السُّورَ فَدَخَلَ النَّاسُ عَلَيْهِمْ فَعَرَفَتِ الْقِرَدَةُ أَنْسَابَهَا مِنَ الْإِنْسِ وَلَمْ تَعْرِفِ الْإِنْسُ أَنْسَابَهَا مِنَ الْقِرَدَةِ قَالَ فَيَأْتِي الْقَرَدُ إِلَى نَسِيبِهِ وَقَرِيبِهِ مِنَ الْإِنْسِ فَيَحْتَكُّ بِهِ وَيَلْصَقُ وَيَقُولُ الْإِنْسَانُ أَنْتَ فُلَانٌ؟ فَيُشِيرُ بِرَأْسِهِ أَيْ نَعَمْ وَيَبْكِي وَتَأْتِي الْقِرَدَةُ إِلَى نَسِيبِهَا وَقَرِيبِهَا مِنَ الْإِنْسِ فَيَقُولُ لَهَا أَنْتِ فُلَانَةٌ؟ فَتُشِيرُ بِرَأْسِهَا أَيْ نَعَمْ وَتَبْكِي فَيَقُولُ لَهُمُ الْإِنْسُ أَمَا إِنَّا حَذَّرْنَاكُمْ غَضَبَ اللَّهِ وَعِقَابَهُ أَنْ يُصِيبَكُمْ بِخَسْفٍ أَوْ مَسْخٍ أَوْ بِبَعْضِ مَا عِنْدَهُ مِنَ الْعَذَابِ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَاسْمَعِ اللَّهَ يَقُولُ «فَأَنْجَيْنَا الَّذِينَ يَنْهَوْنَ عَنِ السُّوءِ وَأَخَذْنَا الَّذِينَ ظَلَمُوا بِعَذَابٍ بَئِيسٍ بِمَا كَانُوا يَفْسُقُونَ» فَلَا أَدْرِي مَا فَعَلَتِ الْفُرْقَةُ الثَّالِثَةُ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَكَمْ قَدْ رَأَيْنَا مِنْ مُنْكَرٍ فَلَمْ نَنْهَ عَنْهُ قَالَ عِكْرِمَةُ فَقُلْتُ مَا تَرَى جَعَلَنِي اللَّهُ فِدَاكَ؟ إِنَّهُمْ قَدْ أَنْكَرُوا وَكَرِهُوا حِينَ قَالُوا لِمَ تَعِظُونَ قَوْمًا اللَّهُ مُهْلِكُهُمْ أَوْ مُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا شَدِيدًا؟ فَأَعْجَبَهُ قُولِي ذَلِكَ وَأَمَرَ لِي بِبُرْدَيْنِ غَلِيظَيْنِ فَكَسَانِيهُمَا
இக்ரிமா (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் தமது பார்வையை இழப்பதற்கு முன்பு, (முஸ்ஹஃபைப் பார்த்து) குர்ஆனை ஓதிக்கொண்டிருந்தபோது நான் அவர்களிடம் சென்றேன். அப்போது அவர்கள் அழுதுகொண்டிருந்தார்கள். நான் கேட்டேன்: "இப்னு அப்பாஸ் அவர்களே! உங்களை அழச் செய்தது எது? அல்லாஹ் என்னை உங்களுக்கு அர்ப்பணமாக்கட்டும் (ஜஅலனில்லாஹு ஃபிதாக)."

அதற்கு அவர்கள், "அய்லா (என்ற ஊரைப்) பற்றி உனக்குத் தெரியுமா?" என்று கேட்டார்கள். நான், "அய்லா என்றால் என்ன?" என்று கேட்டேன்.

அவர்கள் கூறினார்கள்: "அது யூதர்கள் வாழ்ந்து வந்த ஒரு கிராமம். சனிக்கிழமையன்று மீன்பிடிப்பதை அல்லாஹ் அவர்களுக்குத் தடை செய்திருந்தான். அவர்களின் சனிக்கிழமையன்று மீன்கள் (நீரின் மேற்பரப்பில்) வெளிப்படையாகவும், வெண்மையாகவும், சினை ஒட்டகங்களைப் போன்று கொழுத்தவையாகவும் அவர்களின் முற்றங்களுக்கும் கட்டடங்களுக்கும் அருகே வந்து கொண்டிருந்தன. ஆனால் சனிக்கிழமை அல்லாத மற்ற நாட்களில், அவர்கள் அந்த மீன்களைக் காண முடியாது; பெரும் சிரமமும் கடும் உழைப்பும் இன்றி அவற்றைப் பிடிக்கவும் முடியாது.

எனவே, அவர்களில் சிலர் (அல்லது அவ்வாறு எண்ணியவர்கள்) மற்றவர்களிடம் கூறினர்: 'நாம் சனிக்கிழமையன்று அவற்றைப் பிடித்துவிட்டு, சனிக்கிழமை அல்லாத மற்ற நாட்களில் அவற்றைச் சாப்பிட்டால் என்ன?' (இவ்வாறு சூழ்ச்சி செய்து) அவர்களில் ஒரு குடும்பத்தார் அவ்வாறு செய்தனர். அவர்கள் மீன்களைப் பிடித்துச் சுட்டனர். அண்டை வீட்டார் சுட்ட மீனின் வாசனையை உணர்ந்து, 'அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! இன்னாரின் குடும்பத்தாரிடம் ஏதோ (மீன்) இருக்கிறது என்றே நாம் கருதுகிறோம்' என்று கூறினர். பின்னர் மற்றவர்களும் (அவர்களைப் பின்பற்றி) அந்த மீன்களைப் பிடித்தனர். இவ்வாறு இந்தச் செயல் அவர்களுக்குள் பரவி, அதிகமாகிவிட்டது.

இறுதியில் அவர்கள் மூன்று பிரிவினராகப் பிரிந்தனர். ஒரு பிரிவினர் (தடையை மீறி மீனைப் பிடித்துச்) சாப்பிட்டனர்; மற்றொரு பிரிவினர் (அவர்களைத் தீமையை விட்டும்) தடுத்தனர்; மூன்றாவது பிரிவினர் (தடுத்தவர்களை நோக்கி), '{லிம தஇழூன கவ்மனில்லாஹு முஹ்லிகுஹும் அவ் முஅத்திபுஹும் அதாபன் ஷதீதா} (எவர்களை அல்லாஹ் அழிக்கவோ அல்லது அவர்களுக்குக் கடுமையான வேதனையை அளிக்கவோ இருக்கிறானோ, அந்த மக்களுக்கு நீங்கள் ஏன் உபதேசம் செய்கிறீர்கள்?)' [அல்குர்ஆன் 7:164] என்று கூறினர்.

(தீமையைத்) தடுத்த அந்தப் பிரிவினர் (மீன்பிடித்தவர்களை நோக்கி), 'அல்லாஹ் உங்களைப் பூமியில் புதையச் செய்தோ, அல்லது உங்கள் மீது (கல்) மழையைப் பொழிந்தோ, அல்லது அவனிடமுள்ள வேறு ஏதேனும் வேதனையைக் கொண்டோ தண்டிப்பான் என அவனது கோபத்தையும் தண்டனையையும் குறித்து நாங்கள் உங்களை எச்சரிக்கிறோம். அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! நீங்கள் இருக்கும் இந்த இடத்தில் நாங்கள் உங்களுடன் இரவைக் கழிக்க மாட்டோம்' என்று கூறிவிட்டு, மதிலை (ஊரை) விட்டு வெளியேறினர்.

மறுநாள் காலை அவர்கள் அங்கு வந்து மதிலின் கதவைத் தட்டினர். ஆனால், அவர்களுக்கு யாரும் பதிலளிக்கவில்லை. எனவே, அவர்கள் ஒரு ஏணியைக் கொண்டுவந்து அதை மதிலின் மீது சாய்த்து வைத்தனர். அவர்களில் ஒருவர் மதிலின் மீது ஏறிப் பார்த்துவிட்டு, 'அல்லாஹ்வின் அடியார்களே! அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! (அவர்கள்) வால்கள் முளைத்த குரங்குகளாக (மாறி) ஊளையிட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்கள்!' என்று மூன்று முறை சப்தமிட்டுக் கூறினார். பின்னர் அவர் மதிலிலிருந்து கீழே இறங்கி, கதவைத் திறந்தார். மக்கள் உள்ளே சென்றனர்.

அந்தக் குரங்குகள் தங்களது மனித உறவினர்களை அடையாளம் கண்டுகொண்டன; ஆனால், மனிதர்களுக்குக் குரங்குகளாக மாறியிருந்த தங்களது உறவினர்களை அடையாளம் தெரியவில்லை. ஒரு ஆண் குரங்கு தனது மனித உறவினரிடம் வந்து, (அன்பினால்) உரசிக் கொண்டு ஒட்டிக் கொள்ளும். அந்த மனிதர், 'நீ இன்னார் தானா?' என்று கேட்பார். அதற்கு அக்குரங்கு 'ஆம்' என்பது போல் தலையசைத்துவிட்டு அழும். அதேபோன்று, ஒரு பெண் குரங்கு தனது மனித உறவினரிடம் வரும். அந்த மனிதர், 'நீ இன்னாள் தானா?' என்று கேட்பார். அதற்கு அக்குரங்கு 'ஆம்' என்பது போல் தலையசைத்துவிட்டு அழும்.

அப்போது அந்த மனிதர்கள் அவர்களிடம், 'அல்லாஹ் உங்களைப் பூமியில் புதையச் செய்தோ, அல்லது உருமாற்றம் (மஸ்க்) செய்தோ, அல்லது அவனிடமுள்ள வேறு ஏதேனும் வேதனையைக் கொண்டோ தண்டிப்பான் என அவனது கோபத்தையும் தண்டனையையும் குறித்து நாங்கள் உங்களை எச்சரிக்கவில்லையா?' என்று கூறினர்."

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ் கூறுவதைச் செவியுறுங்கள்: '{ஃப அன்ஜெய்னல்லதீன யன்ஹவ்ன அனிஸ் சூயி வ அகத்னல்லதீன லலமூ பி அதாபின் பஈசின் பிமா கானூ யஃப்சுகூன்} (தீமையை விட்டும் தடுத்துக் கொண்டிருந்தோரை நாம் காப்பாற்றினோம். வரம்பு மீறி அநியாயம் செய்து கொண்டிருந்தோரை, அவர்கள் செய்து வந்த பாவத்தின் காரணமாகக் கடுமையான வேதனையைக் கொண்டு நாம் பிடித்தோம்)' [அல்குர்ஆன் 7:165]. (இந்த வசனத்தில் தடுத்தவர்கள் தப்பித்ததாகவும், பாவம் செய்தவர்கள் தண்டிக்கப்பட்டதாகவும் உள்ளது) ஆனால் அந்த மூன்றாவது பிரிவினருக்கு (மௌனமாக இருந்தவர்களுக்கு) என்ன நேர்ந்தது என்று எனக்குத் தெரியவில்லை (அவர்களும் தண்டிக்கப்பட்டிருப்பார்களோ என்று நான் அஞ்சுகிறேன்)."

மேலும் இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நாமும் எத்தனையோ தீமைகளைக் காண்கிறோம், ஆனால் நாம் அவற்றைத் தடுப்பதில்லையே!"

இக்ரிமா (ரஹ்) கூறுகிறார்கள்: நான் கேட்டேன், "அல்லாஹ் என்னை உங்களுக்கு அர்ப்பணமாக்கட்டும்! தாங்கள் என்ன கருதுகிறீர்கள்? அவர்கள் 'எவர்களை அல்லாஹ் அழிக்கவோ அல்லது அவர்களுக்குக் கடுமையான வேதனையை அளிக்கவோ இருக்கிறானோ, அந்த மக்களுக்கு நீங்கள் ஏன் உபதேசம் செய்கிறீர்கள்?' என்று கூறியதன் மூலம், (பாவம் செய்தவர்களின் செயலை) அவர்களும் வெறுக்கவே செய்தார்கள், (அவர்கள் திருந்த மாட்டார்கள் என்ற விரக்தியிலேயே அவ்வாறு கூறினார்கள், எனவே அவர்களும் தப்பித்திருப்பார்கள் அல்லவா?)" எனது இந்தக் கூற்று அவர்களை ஆச்சரியப்பட (மகிழ்ச்சியடையச்) செய்தது. எனக்கு இரண்டு தடிமனான ஆடைகளை வழங்குமாறு அவர்கள் உத்தரவிட்டார்கள். அவ்வாறே அவை எனக்கு அணிவிக்கப்பட்டன.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ الشَّيْبَانِيُّ بِالْكُوفَةِ ثنا أَحْمَدُ بْنُ حَازِمٍ الْغِفَارِيُّ ثنا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى ثنا أَبُو جَعْفَرٍ عِيسَى بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَاهَانَ عَنِ الرَّبِيعِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ أَبِي الْعَالِيَةِ عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {وَإِذْ أَخَذَ رَبُّكَ مِنْ بَنِي آدَمَ مِنْ ظُهُورِهِمْ ذُرِّيَّاتِهِمْ وَأَشْهَدَهُمْ عَلَى أَنْفُسِهِمْ} إِلَى قَوْلِهِ تَعَالَى {أَفَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ الْمُبْطِلُونَ} [الأعراف 173] قَالَ § جَمَعَهُمْ لَهُ يَوْمَئِذٍ جَمِيعًا مَا هُوَ كَائِنٌ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ فَجَعَلَهُمْ أَرْوَاحًا ثُمَّ صَوَّرَهُمْ وَاسْتَنْطَقَهُمْ فَتَكَلَّمُوا وَأَخَذَ عَلَيْهِمُ الْعَهْدَ وَالْمِيثَاقَ وَأَشْهَدَهُمْ عَلَى أَنْفُسِهِمْ أَلَسْتُ بِرَبِّكُمْ؟ قَالُوا بَلَى شَهِدْنَا أَنْ تَقُولُوا يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّا كُنَّا عَنْ هَذَا غَافِلِينَ أَوْ تَقُولُوا إِنَّمَا أَشْرَكَ آبَاؤُنَا مِنْ قَبْلُ وَكُنَّا ذُرِّيَّةً مِنْ بَعْدِهِمْ أَفَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ الْمُبْطِلُونَ قَالَ فَإِنِّي أُشْهِدُ عَلَيْكُمُ السَّمَاوَاتِ السَّبْعَ وَالْأَرَضِينَ السَّبْعَ وَأُشْهِدُ عَلَيْكُمْ أَبَاكُمْ آدَمَ أَنْ تَقُولُوا يَوْمَ الْقِيَامَةِ لَمْ نَعْلَمْ أَوْ تَقُولُوا إِنَّا كُنَّا عَنْ هَذَا غَافِلِينَ فَلَا تُشْرِكُوا بِي شَيْئًا فَإِنِّي أُرْسِلُ إِلَيْكُمْ رُسُلِي يُذَكِّرُونَكُمْ عَهْدِي وَمِيثَاقِي وَأُنْزِلُ عَلَيْكُمْ كُتُبِي فَقَالُوا نَشْهَدُ أَنَّكَ رَبُّنَا وَإِلَهُنَا لَا رَبَّ لَنَا غَيْرُكَ وَلَا إِلَهَ لَنَا غَيْرُكَ وَرَفَعَ لَهُمْ أَبُوهُمْ آدَمَ فَنَظَرَ إِلَيْهِمْ فَرَأَى فِيهِمُ الْغَنِيَّ وَالْفَقِيرَ وَحَسَنَ الصُّورَةِ وَغَيْرَ ذَلِكَ فَقَالَ رَبِّ لَوْ سَوَّيْتَ بَيْنَ عِبَادِكَ فَقَالَ إِنِّي أُحِبُّ أَنْ أُشْكَرَ وَرَأَى فِيهِمُ الْأَنْبِيَاءَ مِثْلَ السُّرُجِ وَخُصُّوا بِمِيثَاقٍ آخَرَ بِالرِّسَالَةِ وَالنُّبُوَّةِ فَذَلِكَ قَوْلُهُ عَزَّ وَجَلَّ {وَإِذْ أَخَذْنَا مِنَ النَّبِيِّينَ مِيثَاقَهُمْ وَمِنْكَ وَمِنْ نُوحٍ} [الأحزاب 7] الْآيَةُ وَهُوَ قَوْلُهُ تَعَالَى {فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفًا فِطْرَةَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْهَا لَا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَّهِ} [الروم 30] وَذَلِكَ قَوْلُهُ {هَذَا نَذِيرٌ مِنَ النُّذُرِ الْأُولَى} [النجم 56] وَقَوْلُهُ {وَمَا وَجَدْنَا لِأَكْثَرِهِمْ مِنْ عَهْدٍ وَإِنْ وَجَدْنَا أَكْثَرَهُمْ لَفَاسِقِينَ} [الأعراف 102] وَهُوَ قَوْلُهُ {ثُمَّ بَعَثْنَا مِنْ بَعْدِهِ رُسُلًا إِلَى قَوْمِهِمْ فَجَاءُوهُمْ بِالْبَيِّنَاتِ فَمَا كَانُوا لِيُؤْمِنُوا بِمَا كَذَّبُوا بِهِ مِنْ قَبْلُ} كَانَ فِي عِلْمِهِ بِمَا أَقَرُّوا بِهِ مَنْ يُكَذِّبُ بِهِ وَمَنْ يُصَدِّقُ بِهِ فَكَانَ رُوحُ عِيسَى مِنْ تِلْكَ الْأَرْوَاحِ الَّتِي أُخِذَ عَلَيْهَا الْمِيثَاقُ فِي زَمَنِ آدَمَ فَأَرْسَلَ ذَلِكَ الرُّوحَ إِلَى مَرْيَمَ حِينَ {انْتَبَذَتْ مِنْ أَهْلِهَا مَكَانًا شَرْقِيًّا فَاتَّخَذَتْ مِنْ دُونِهِمْ حِجَابًا فَأَرْسَلْنَا إِلَيْهَا رُوحَنَا فَتَمَثَّلَ لَهَا بَشَرًا سَوِيًّا} [مريم 17] إِلَى قَوْلِهِ {مَقْضِيًّا} [مريم 21] فَحَمَلَتْهُ قَالَ حَمَلَتِ الَّذِي خَاطَبَهَا وَهُوَ رُوحُ عِيسَى عَلَيْهِ السَّلَامُ قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ فَحَدَّثَنِي الرَّبِيعُ بْنُ أَنَسٍ عَنْ أَبِي الْعَالِيَةِ عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ قَالَ دَخَلَ مِنْ فِيهَا «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
உபைய் பின் கஅப் (ரழி) அவர்கள் (பின்வரும் குர்ஆன் வசனம் குறித்து) அறிவிக்கிறார்கள்:

{வஇத் அகத ரப்புக்க மின் பனீ ஆதம மின் ளுஹூரிஹிம் துர்ரிய்யாதிஹிம் வஅஷ்ஹதஹும் அலா அன்ஃபுசிஹிம்...} முதல் {அஃபதுஹ்லிகுனா பிமா ஃபஅலல் முப்திலூன்} வரையுள்ள (அல்குர்ஆன் 7:172, 173 ஆகிய) வசனங்கள் குறித்து அவர்கள் கூறியதாவது:

மறுமை நாள் வரை (உலகில்) உருவாகவிருக்கின்ற அனைவரையும் அந்நாளில் (ஆதம் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்களின் முதுகிலிருந்து வெளிப்படுத்தி) அல்லாஹ் ஒன்றுதிரட்டினான். அவர்களை ஆன்மாக்களாக ஆக்கி, பின்னர் அவர்களுக்கு உருவமளித்து, அவர்களைப் பேசவைத்தான்; அவர்களும் பேசினார்கள். பின்னர், அவர்களிடம் வாக்குறுதியையும் உடன்படிக்கையையும் வாங்கினான். 'நான் உங்களின் இறைவன் இல்லையா?' என்று கேட்டு, அவர்களுக்கு எதிராக அவர்களையே சாட்சியாக்கினான். அதற்கு அவர்கள், 'ஆம்! (நீயே எங்கள் இறைவன் என) நாங்கள் சாட்சி கூறுகிறோம்' என்றனர்.

(அல்லாஹ் கூறினான்:) 'மறுமை நாளில், "நாங்கள் இதைப்பற்றி அறியாதவர்களாக இருந்துவிட்டோம்" என்றோ, அல்லது "இதற்கு முன்னர் எங்கள் மூதாதையர்கள்தான் இணைவைப்பவர்களாக இருந்தார்கள், நாங்கள் அவர்களுக்குப் பின்வந்த சந்ததியினராகவே இருந்தோம். எனவே, அந்தப் பொய்யர்கள் செய்த (பாவத்)திற்காக எங்களை நீ அழித்துவிடுவாயா?" என்றோ நீங்கள் கூறாமல் இருப்பதற்காகவே (இந்தச் சாட்சியம் பெறப்படுகிறது).

நிச்சயமாக, உங்கள் மீது ஏழு வானங்களையும் ஏழு பூமிகளையும் நான் சாட்சியாக்குகிறேன். மேலும், (மறுமை நாளில்) உங்கள் தந்தை ஆதம் அவர்களையும் உங்கள் மீது நான் சாட்சியாக்குகிறேன். மறுமை நாளில் "நாங்கள் அறியவில்லை" என்றோ அல்லது "நாங்கள் இதைப்பற்றி கவனமற்றவர்களாக இருந்துவிட்டோம்" என்றோ நீங்கள் கூறக்கூடாது (என்பதற்காகவே இதைச் செய்கிறேன்). எனவே, எனக்கு எதையும் இணையாக்காதீர்கள். நிச்சயமாக, என்னிடம் நீங்கள் செய்த வாக்குறுதியையும் உடன்படிக்கையையும் உங்களுக்கு நினைவூட்டுவதற்காக எனது தூதர்களை உங்களிடம் நான் அனுப்புவேன். மேலும், எனது வேதங்களையும் உங்கள் மீது இறக்கியருள்வேன்' (என்று அல்லாஹ் கூறினான்).

அதற்கு அந்த ஆன்மாக்கள், 'நீயே எங்கள் ரப்பு (இறைவன்) என்றும், நீயே எங்கள் இலாஹ் (வணக்கத்திற்குரியவன்) என்றும் நாங்கள் சாட்சி கூறுகிறோம். உன்னைத் தவிர எங்களுக்கு வேறு இறைவன் இல்லை; உன்னைத் தவிர எங்களுக்கு வேறு இலாஹ் இல்லை' என்று கூறினார்கள்.

பின்னர், அவர்களின் தந்தை ஆதம் (அலை) அவர்கள் (தமது சந்ததியினரைப் பார்ப்பதற்காக) உயர்த்தப்பட்டார்கள். அவர்கள் தமது சந்ததியினரைப் பார்த்தபோது, அவர்களில் செல்வந்தர்கள், ஏழைகள், அழகான தோற்றமுடையவர்கள் மற்றும் (அவை) அல்லாத பல்வேறு நிலைகளில் உள்ளவர்களைக் கண்டார்கள். அப்போது அவர்கள், 'என் இறைவா! உனது அடியார்களுக்கிடையே நீ சமத்துவத்தை ஏற்படுத்தியிருக்கலாமே! (அதாவது அனைவரையும் ஒரே நிலையில் படைத்திருக்கலாமே!)' என்று கூறினார்கள். அதற்கு அல்லாஹ், 'நிச்சயமாக, நான் (பல்வேறு நிலைகளில் படைப்பதன் மூலம்) நன்றி செலுத்தப்படுவதையே விரும்புகிறேன்' என்று கூறினான்.

மேலும், அவர்களில் நபிமார்களை ஒளிரும் விளக்குகளைப் போன்று (ஆதம் அலை அவர்கள்) கண்டார்கள். அவர்களுக்கு (நபிமார்களுக்கு) தூதுத்துவம் மற்றும் நுபுவ்வத் (நபித்துவம்) தொடர்பான மற்றொரு உடன்படிக்கை பிரத்தியேகமாக வாங்கப்பட்டது. இதுவே, {வஇத் அகத்னா மினன் நபிய்யீன மீஸாகஹும் வமின்க வமின் நூஹின்...} (அல்குர்ஆன் 33:7) என்ற வசனத்தின் கருத்தாகும்.

மேலும், {ஃபஅகிம் வஜ்ஹக லித்தீனி ஹனீஃபன் ஃபித்ரதல்லாஹில் லதீ ஃபதரந் நாஸ அலைஹா லா தப்தீல லிகல்கில்லாஹ்...} (அல்குர்ஆன் 30:30) என்ற வசனமும், {ஹாதா நதீரும் மினன் நுதுரில் ஊலா} (அல்குர்ஆன் 53:56) என்ற வசனமும், {வமா வஜத்னா லிஅக்டரிஹிம் மின் அஹ்தின் வஇன் வஜத்னா அக்டரஹும் லஃபாஸிகீன்} (அல்குர்ஆன் 7:102) என்ற வசனமும் இதன் கருத்தையே விளக்குகின்றன. மேலும், {சும்ம பஅஸ்னா மின் பஃதிஹி ருஸுலன் இலா கவ்மிஹிம் ஃபாஜாஊஹும் பில்பய்யினாதி ஃபாமா கானூ லியுஃமினூ பிமா கத்தபூ பிஹி மின் கபல்} (அல்குர்ஆன் 10:74) என்ற வசனத்தின் கருத்தும் இதுவேயாகும். (அதாவது) அவர்கள் (ஆன்மாக்களின் உலகில்) எதை ஏற்றுக்கொண்டார்களோ, அவர்களில் யார் (உலகில்) அதனைப் பொய்யாக்குவார்கள் என்றும், யார் அதனை உண்மையாக்குவார்கள் என்றும் அவனது (அல்லாஹ்வின்) ஞானத்தில் ஏற்கனவே இருந்தது.

ஈஸா (அலை) அவர்களின் ஆன்மாவும் ஆதம் (அலை) அவர்களின் காலத்தில் உடன்படிக்கை வாங்கப்பட்ட அந்த ஆன்மாக்களில் ஒன்றாக இருந்தது. அந்த ஆன்மாவைத்தான் அல்லாஹ் மர்யம் (அலை) அவர்களிடம் அனுப்பினான். (இதனை விளக்கும் விதமாக) {இன்தபதத் மின் அஹ்லிஹா மகானன் ஷர்கிய்யா... ஃபத்தஹதத் மின் தூனிஹிம் ஹிஜாபன் ஃபாஅர்ஸல்னா இலைஹா ரூஹனா ஃபதமஸ்ஸல லஹா பஷரன் ஸவிய்யா} (அல்குர்ஆன் 19:16-17) என்பதிலிருந்து {மக்ளிய்யா} (அல்குர்ஆன் 19:21) வரையுள்ள வசனங்கள் அமைந்துள்ளன. அதன்படி அவர்கள் (ஈஸா அலை அவர்களைச்) சுமந்தார்கள். (அதாவது) மர்யம் (அலை) அவர்களிடம் எவர் உரையாடினாரோ (அந்த ஆன்மாவை) அவர்கள் சுமந்தார்கள், அவரே ஈஸா (அலை) அவர்களின் ஆன்மாவாவார். அந்த ஆன்மா அவர்களின் (மர்யம் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்களின்) வாய் வழியாக நுழைந்தது என்று உபைய் பின் கஅப் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ الشَّيْبَانِيُّ ثنا حَامِدُ بْنُ أَبِي حَامِدٍ الْمُقْرِئُ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ سُلَيْمَانَ قَالَ سَمِعْتُ مَالِكَ بْنَ أَنَسٍ يَذْكُرُ وَأَخْبَرَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي نَصْرٍ ثنا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ فِيمَا قُرِئَ عَلَى مَالِكٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَبِي أُنَيْسَةَ أَنَّ عَبْدَ الْحَمِيدِ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ زَيْدِ بْنِ الْخَطَّابِ أَخْبَرَهُ عَنْ مُسْلِمِ بْنِ يَسَارٍ الْجُهَنِيِّ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ سُئِلَ عَنْ هَذِهِ الْآيَةِ {وَإِذْ أَخَذَ رَبُّكَ مِنْ بَنِي آدَمَ مِنْ ظُهُورِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَأَشْهَدَهُمْ عَلَى أَنْفُسِهِمْ أَلَسْتُ بِرَبِّكُمْ قَالُوا بَلَى شَهِدْنَا أَنْ تَقُولُوا يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّا كُنَّا عَنْ هَذَا غَافِلِينَ} [الأعراف 172] فَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ وَسُئِلَ عَنْهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ §خَلَقَ اللَّهُ آدَمَ ثُمَّ مَسَحَ ظَهْرَهُ بِيَمِينِهِ فَاسْتَخْرَجَ مِنْهُ ذُرِّيَّةً فَقَالَ خَلَقْتُ هَؤُلَاءِ لِلْجَنَّةِ وَبِعَمَلِ أَهْلِ الْجَنَّةِ يَعْمَلُونَ ثُمَّ مَسَحَ عَلَى ظَهْرِهِ فَاسْتَخْرَجَ مِنْهُ ذُرِّيَّةً فَقَالَ خَلَقْتُ هَؤُلَاءِ لِلنَّارِ وَبِعَمَلِ أَهْلِ النَّارِ يَعْمَلُونَ فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَفِيمَ الْعَمَلُ؟ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «إِنَّ اللَّهَ إِذَا خَلَقَ الرَّجُلَ لِلْجَنَّةِ اسْتَعْمَلَهُ بِعَمَلِ أَهْلِ الْجَنَّةِ» الْحَدِيثُ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ على شرط مسلم
உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்களிடம், "{உமது இறைவன் ஆதமுடைய மக்களின் முதுகுகளிலிருந்து அவர்களின் சந்ததிகளை வெளிப்படுத்தி, அவர்களைத் தங்களுக்கு எதிரான சாட்சிகளாக்கி, 'நான் உங்களின் இறைவன் இல்லையா?' என்று கேட்டபோது, அவர்கள் 'ஆம், (நீயே எங்கள் இறைவன் என) நாங்கள் சாட்சி கூறுகிறோம்' என்றார்கள். மறுமை நாளில் 'நிச்சயமாக நாங்கள் இதனை அறியாதவர்களாக இருந்துவிட்டோம்' என்று நீங்கள் கூறாதிருப்பதற்காகவே (இவ்வாறு சாட்சி வாங்கினான்)}" (அல்குர்ஆன் 7:172) என்ற இறைவசனம் குறித்து கேட்கப்பட்டது.

அப்போது உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் இது குறித்து கேட்கப்பட்ட போது நான் செவியேற்றுள்ளேன். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

'நிச்சயமாக அல்லாஹ் ஆதாமைப் படைத்தான். பிறகு, தனது வலக்கரத்தால் (அவனது கண்ணியத்திற்குத் தகுந்தவாறு) அவரது முதுகைத் தடவி அதிலிருந்து அவரது சந்ததியினரை வெளிப்படுத்தினான். பின்னர், "இவர்களை நான் சொர்க்கத்திற்காகப் படைத்தேன்; இவர்கள் சொர்க்கவாசிகளின் செயல்களையே செய்வார்கள்" என்று கூறினான். பிறகு மீண்டும் அவரது முதுகைத் தடவி அதிலிருந்து அவரது (மற்றொரு) சந்ததியினரை வெளிப்படுத்தினான். பின்னர், "இவர்களை நான் நரகத்திற்காகப் படைத்தேன்; இவர்கள் நரகவாசிகளின் செயல்களையே செய்வார்கள்" என்று கூறினான்.'

அப்போது ஒரு மனிதர், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! (அனைத்தும் ஏற்கனவே தீர்மானிக்கப்பட்டு விட்டது என்றால்) பிறகு செயல் எதற்கு?' என்று கேட்டார்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'நிச்சயமாக அல்லாஹ் ஒரு மனிதனைச் சொர்க்கத்திற்காகப் படைத்திருந்தால், (அவன் மரணிக்கும் வரை) அவனைச் சொர்க்கவாசிகளின் செயல்களைச் செய்யப் பயன்படுத்துகிறான் (அதன் மூலம் அவனைச் சொர்க்கத்தில் சேர்க்கிறான்)' என்று பதிலளித்தார்கள்."

(இந்த ஹதீஸ் இமாம் முஸ்லிமின் நிபந்தனையின்படி ஆதாரப்பூர்வமானது (ஸஹீஹ்) ஆகும். எனினும் இதனை அவர்கள் (புகாரி, முஸ்லிம் ஆகிய) இருவரும் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حَمْشَاذَ الْعَدْلُ ثنا بِشْرُ بْنُ مُوسَى الْأَسَدِيُّ وَعَلِيُّ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ قَالَا ثنا أَبُو نُعَيْمٍ ثنا هِشَامُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ §لَمَّا خَلَقَ اللَّهُ آدَمَ مَسَحَ ظَهْرَهُ فَسَقَطَ مِنْ ظَهْرِهِ كُلُّ نَسَمَةٍ هُوَ خَالِقُهَا إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ أَمْثَالَ الذَّرِّ ثُمَّ جَعَلَ بَيْنَ عَيْنَيْ كُلِّ إِنْسَانٍ مِنْهُمْ وَبِيصًا مِنْ نُورٍ ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى آدَمَ فَقَالَ آدَمُ مَنْ هَؤُلَاءِ يَا رَبِّ؟ قَالَ هَؤُلَاءِ ذُرِّيَّتِكَ فَرَأَى آدَمُ رَجُلًا مِنْهُمْ أَعْجَبَهُ وَبِيصُ مَا بَيْنَ عَيْنَيْهِ فَقَالَ يَا رَبِّ مَنْ هَذَا؟ قَالَ هَذَا ابْنُكَ دَاوُدُ يَكُونُ فِي آخِرِ الْأُمَمِ قَالَ آدَمُ كَمْ جَعَلْتَ لَهُ مِنَ الْعُمُرِ؟ قَالَ سِتِّينَ سَنَةً قَالَ يَا رَبِّ زِدْهُ مِنْ عُمْرِي أَرْبَعِينَ سَنَةً حَتَّى يَكُونَ عُمْرُهُ مِائَةَ سَنَةٍ فَقَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ «إِذَنْ يُكْتَبُ وَيُخْتَمُ فَلَا يُبَدَّلْ» فَلَمَّا انْقَضَى عُمْرُ آدَمَ جَاءَهُ مَلَكُ الْمَوْتِ لَقَبْضِ رُوحِهِ قَالَ آدَمُ أَوَ لَمْ يَبْقَ مِنْ عُمْرِي أَرْبَعُونَ سَنَةً؟ قَالَ لَهُ مَلَكُ الْمَوْتِ أَوَ لَمْ تَجْعَلْهَا لِابْنِكَ دَاوُدَ؟ قَالَ فَجَحَدَ فَجَحَدَتْ ذُرِّيَّتُهُ وَنَسِيَ وَنَسِيَتْ ذُرِّيَّتُهُ وَخَطِئَ فَخَطِئَتْ ذُرِّيَّتُهُ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط مسلم
அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ் ஆதம் (அலை) அவர்களைப் படைத்தபோது, அவரது முதுகைத் தடவினான். அப்போது கியாமத் நாள் வரை அவன் படைக்கவிருக்கும் அவரது சந்ததியினர் அனைவரும் (சிறு எறும்புகளைப் போன்ற அல்லது அணுக்களைப் போன்ற உருவில்) அவரது முதுகிலிருந்து வெளிப்பட்டனர். பின்னர் அவர்கள் ஒவ்வொரு மனிதரின் கண்களுக்கு இடையிலும் ஒரு பிரகாசமான ஒளியை அவன் அமைத்தான். பிறகு அவர்களை ஆதம் (அலை) அவர்களிடம் அவன் காண்பித்தான்.

ஆதம் (அலை) அவர்கள், 'என் இறைவா! இவர்கள் யார்?' என்று கேட்டார்.
அதற்கு அல்லாஹ், 'இவர்கள் உமது சந்ததியினர்' என்று பதிலளித்தான்.

அப்போது, அவர்களில் ஒரு மனிதரின் கண்களுக்கிடையே இருந்த ஒளி ஆதம் (அலை) அவர்களை ஆச்சரியப்படுத்தியது. எனவே அவர், 'என் இறைவா! இவர் யார்?' என்று கேட்டார்.
அதற்கு அல்லாஹ், 'இவர் உமது சந்ததிகளில் பிந்தைய சமுதாயங்களில் வரவிருக்கும் உமது மகன் தாவூத் ஆவார்' என்று கூறினான்.

ஆதம் (அலை) அவர்கள், 'என் இறைவா! அவருக்கு எவ்வளவு ஆயுளை நிர்ணயித்துள்ளாய்?' என்று கேட்டார்.
அதற்கு அல்லாஹ், 'அறுபது ஆண்டுகள்' என்று கூறினான்.

அப்போது ஆதம் (அலை) அவர்கள், 'என் இறைவா! எனது ஆயுளிலிருந்து நாற்பது ஆண்டுகளை அவருக்குக் கூடுதலாக வழங்கி, அவரது ஆயுளை நூறு ஆண்டுகளாக ஆக்குவாயாக!' என்று கூறினார்.
அதற்கு மாண்பும் மகிமையும் மிக்க அல்லாஹ், 'அவ்வாறெனில், அது (அவ்வாறே) எழுதப்பட்டு முத்திரையிடப்படும்; இனி அது மாற்றப்படாது' என்று கூறினான்.

ஆதமுடைய ஆயுள் முடிவடைந்தபோது, அவரது உயிரைக் கைப்பற்ற மலக்குல் மவ்த் (மரணத்தின் வானவர்) அவரிடம் வந்தார். அப்போது ஆதம் (அலை) அவர்கள், 'எனது ஆயுளில் இன்னும் நாற்பது ஆண்டுகள் மீதம் இருக்கவில்லையா?' என்று கேட்டார்.
அதற்கு மலக்குல் மவ்த், 'அதை உமது மகன் தாவூதிற்கு நீர் (அன்பளிப்பாக) வழங்கிவிடவில்லையா?' என்று கேட்டார்."

(தொடர்ந்து) நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஆதம் (தான் கொடுத்ததை மறந்து) மறுத்தார்; எனவே, அவரது சந்ததியினரும் (உண்மையை) மறுக்கின்றனர். ஆதம் மறந்தார்; எனவே, அவரது சந்ததியினரும் மறக்கின்றனர். ஆதம் தவறு செய்தார்; எனவே, அவரது சந்ததியினரும் தவறு செய்கின்றனர்."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
أَخْبَرَنِي أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ عَبْدِ الْحَمِيدِ الصَّنْعَانِيُّ بِمَكَّةَ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبَّادٍ ثنا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَ الثَّوْرِيُّ عَنِ الْأَعْمَشِ وَمَنْصُورٍ عَنْ أَبِي الضُّحَى عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ الَّذِي آتَيْنَاهُ آيَاتِنَا فَانْسَلَخَ مِنْهَا} [الأعراف 175] قَالَ هُوَ بَلْعَمُ بْنُ بَاعُورَاءَ على شرط البخاري ومسلم
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின்) இந்த வசனத்தைக் குறித்துக் கூறினார்கள்:

'அவர்களுக்கு நீர் அந்த மனிதனின் செய்தியை ஓதிக்காட்டுவீராக! அவனுக்கு நாம் நம்முடைய வசனங்களை (அத்தாட்சிகளை) வழங்கினோம்; பிறகு அவன் அவற்றிலிருந்து (பாம்பின் தோல் உரிவது போல்) முற்றிலும் நழுவிவிட்டான்' (அல்குர்ஆன் 7:175).

அவர் (இந்த வசனத்தில் குறிப்பிடப்படுபவர்) பல்ஆம் பின் பாஊரா ஆவார்.

(இந்த ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோரின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்டதாகும்).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
تَفْسِيرُ سُورَةِ الْأَنْفَالِ
அல்-அன்ஃபால் அத்தியாயத்தின் விரிவுரை
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا الْعَبَّاسُ بْنُ مُحَمَّدٍ الدُّورِيُّ ثنا وَهْبُ بْنُ جَرِيرِ بْنِ حَازِمٍ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ سَمِعْتُ مُحَمَّدَ بْنَ إِسْحَاقَ يَقُولُ حَدَّثَنِي الْحَارِثُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ مَكْحُولٍ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ قَالَ سَأَلْتُهُ عَنِ الْأَنْفَالِ قَالَ فِينَا يَوْمَ بَدْرٍ نَزَلَتْ كَانَ النَّاسُ عَلَى ثَلَاثِ مَنَازِلٍ ثُلُثٌ يُقَاتِلُ الْعَدُوَّ وَثُلُثٌ يَجْمَعُ الْمَتَاعَ وَيَأْخُذُ الْأُسَارَى وَثُلُثٌ عِنْدَ الْخَيْمَةِ يَحْرُسُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ فَلَمَّا جَمَعَ الْمَتَاعَ اخْتَلَفُوا فِيهِ فَقَالَ الَّذِينَ جَمَعُوهُ وَأَخْذُوهُ قَدْ نَفَلَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ كُلَّ امْرِئٍ مِنَّا مَا أَصَابَ فَهُوَ لَنَا دُونَكُمْ وَقَالَ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَ الْعَدُوَّ وَيَطْلُبُونَهُ وَاللَّهِ لَوْلَا نَحْنُ مَا أَصَبْتُمُوهُ فَنَحْنُ شَغَلْنَا الْقَوْمَ وَقَالَ الْحَرَسُ وَاللَّهِ مَا أَنْتُمْ بِأَحَقَّ بِهِ مِنَّا لَقَدْ رَأَيْنَا أَنْ نُقَاتِلَ الْعَدُوَّ حِينَ مَنَحَنَا اللَّهُ أَكْتَافَهُمْ أَنْ نَأْخُذَ الْمَتَاعَ حِينَ لَمْ يَكُنْ أَحَدٌ يَمْنَعُ دُونَهُ وَلَكِنَّا خِفْنَا غِرَّةَ الْعَدُوَّ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ ﷺ فَقُمْنَا دُونَهُ قَالَ فَانْتَزَعَهَا اللَّهُ مِنْ أَيْدِينَا فَجَعَلَهُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ ﷺ «§فَقَسَمَهُ عَلَى السَّوَاءِ لَمْ يَكُنْ فِيهِ يَوْمَئِذٍ خُمُسٌ فَكَانَ فِيهِ تَقْوَى اللَّهِ وَطَاعَتُهُ وَطَاعَةُ رَسُولِهِ ﷺ وَصَلَاحُ ذَاتِ الْبَيْنِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ على شرط مسلم
அபூஉமாமா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
நான் உப்பாதா பின் அஸ்ஸாமித் (ரலி) அவர்களிடம் 'அன்ஃபால்' (போர்ப்பொருள்கள்) குறித்துக் கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்:
பத்ருப் போரின்போது எங்களைப் பற்றியே அது (அன்ஃபால் அத்தியாயம்) அருளப்பட்டது. (அன்று) மக்கள் மூன்று குழுக்களாக இருந்தனர். மூன்றில் ஒரு பகுதியினர் எதிரிகளுடன் போரிட்டனர். இன்னொரு பகுதியினர் போர்ப்பொருள்களைச் சேகரித்து, கைதிகளைப் பிடித்தனர். மற்றொரு பகுதியினர் கூடாரத்தில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்குப் பாதுகாப்பளித்து வந்தனர். போர்ப்பொருள்கள் சேகரிக்கப்பட்டபோது, அது குறித்து அவர்களுக்குள் கருத்து வேறுபாடு ஏற்பட்டது.
போர்ப்பொருள்களைச் சேகரித்துப் பிடித்தவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் நம்மில் ஒவ்வொருவருக்கும் அவர் அடைந்ததை (போர்ப்பொருளாக) வழங்கியுள்ளார்கள். எனவே, அது உங்களுக்கல்ல; எங்களுக்குரியதே" என்று கூறினர்.
எதிரிகளுடன் போரிட்டு அவர்களை விரட்டியடித்தவர்கள், "அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! நாங்கள் இல்லையென்றால் நீங்கள் அதனை அடைந்திருக்க முடியாது. நாங்கள்தான் அந்த மக்களை (எதிரிகளை) திசைதிருப்பி (போரில்) மும்முரமாக்கினோம்" என்று கூறினர்.
பாதுகாவலர்களாக இருந்தவர்கள், "அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! எங்களை விட நீங்கள் அதற்கு அதிகத் தகுதியுடையவர்கள் அல்லர். அல்லாஹ் எதிரிகளின் முதுகுகளை (புறமுதுகிட்டு ஓடச் செய்து) எங்களுக்கு வழங்கியபோது, நாங்களும் எதிரிகளுடன் போரிட்டிருக்க முடியும் என்பதையும், எவரும் தடுக்காத நிலையில் நாங்களும் போர்ப்பொருள்களை எடுத்திருக்க முடியும் என்பதையும் நாங்கள் கண்டோம். ஆனால், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மீது எதிரிகள் திடீர்த்தாக்குதல் நடத்திவிடுவார்களோ என்று நாங்கள் அஞ்சினோம். எனவே, அவர்களைப் பாதுகாப்பதற்காக நாங்கள் நின்றோம்" என்று கூறினர்.
(உப்பாதா பின் அஸ்ஸாமித் (ரலி) அவர்கள்) கூறினார்கள்: "ஆகவே, அல்லாஹ் அதனை (போர்ப்பொருள்களை) எங்கள் கைகளிலிருந்து பறித்து, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் ஒப்படைத்தான். அவர்கள் அதனைச் சமமாகப் பங்கிட்டார்கள். அந்நாளில் அதில் 'குமுஸ்' (ஐந்தில் ஒரு பங்கு) எடுக்கப்படவில்லை. அதில் அல்லாஹ்வை அஞ்சுவதும், அவனுக்குக் கீழ்ப்படிவதும், அவனுடைய தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்குக் கீழ்ப்படிவதும், (முஸ்லிம்களுக்கிடையே) நல்லிணக்கத்தை ஏற்படுத்துவதும் அடங்கியிருந்தன."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ أَحْمَدُ بْنُ إِسْحَاقَ ثنا أَبُو الْمُثَنَّى ثنا مُسَدَّدٌ ثنا الْمُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ قَالَ سَمِعْتُ دَاوُدَ بْنَ أَبِي هِنْدٍ يُحَدِّثُ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ §«مَنْ فَعَلَ كَذَا وَكَذَا أَوْ أَتَى مَكَانَ كَذَا وَكَذَا فَلَهُ كَذَا وَكَذَا» فَتَسَارَعَ الشُّبَّانُ إِلَى ذَلِكَ وَثَبَتَ الشُّيُوخُ تَحْتَ الرَّايَاتِ فَلَمَّا فَتَحَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ جَاءَ الشُّبَّانُ يَطْلُبُونَ مَا جُعِلَ لَهُمْ وَقَالَ الشُّيُوخُ إِنَّا كُنَّا رِدْأً لَكُمْ وَكُنَّا تَحْتَ الرَّايَاتِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {يَسْأَلُونَكَ عَنِ الْأَنْفَالِ قُلِ الْأَنْفَالُ لِلَّهِ وَالرَّسُولِ فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَصْلِحُوا ذَاتَ بَيْنِكُمْ} [الأنفال 1] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (பத்ருப் போரின் போது) கூறினார்கள்: "யார் இன்னின்ன காரியங்களைச் செய்கிறாரோ அல்லது இன்னின்ன இடத்திற்குச் செல்கிறாரோ, அவருக்கு இன்னின்ன (வெகுமதி) கிடைக்கும்."

உடனே, இளைஞர்கள் அதனை நோக்கி விரைந்து சென்றனர். ஆனால், முதியவர்கள் கொடிகளின் கீழ் (அரணாக) உறுதியாக நிலைத்து நின்றார்கள். அல்லாஹ் அவர்களுக்கு வெற்றியளித்தபோது, இளைஞர்கள் தங்களுக்கு (வாக்களிக்கப்பட்ட வெகுமதியைக்) கேட்டு வந்தார்கள். அப்போது முதியவர்கள், "நாங்கள் உங்களுக்கு ஆதரவாக (பின்புறம்) அரணாக இருந்தோம்; மேலும் கொடிகளின் கீழேயே தங்கியிருந்தோம் (நாங்கள் இல்லாவிட்டால் நீங்கள் பின்வாங்கி வந்திருக்க முடியாது)" என்று கூறினார்கள்.

அப்போது மாபெரும் மாண்புடைய அல்லாஹ் (பின்வரும் வசனத்தை) அருளினான்:

"(நபியே!) போர்ப்பொருள்களைப் (பங்கிடுவது) பற்றி அவர்கள் உம்மிடம் கேட்கின்றனர். நீர் கூறுவீராக: போர்ப்பொருள்கள் அல்லாஹ்வுக்கும் அவனுடைய தூதருக்கும் சொந்தமானவை. எனவே, நீங்கள் அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சுங்கள்; உங்களுக்கிடையே உள்ள உறவைச் சீர்படுத்திக் கொள்ளுங்கள்." [அல்-அன்ஃபால் 8:1]

(இது ஆதாரப்பூர்வமான அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்ட ஹதீஸாகும்).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ أَحْمَدُ بْنُ سَلْمَانَ الْفَقِيهُ ثنا جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ شَاكِرٍ ثنا أَبُو نُعَيْمٍ ثنا إِسْرَائِيلُ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ لَمَّا فَرَغَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ مِنَ الْقَتْلَى قِيلَ لَهُ عَلَيْكَ الْعِيرُ لَيْسَ دُونَهَا شَيْءٌ فَنَادَاهُ الْعَبَّاسُ وَهُوَ فِي وَثَاقِهِ أَنَّهُ لَا يَصْلُحُ لَكَ قَالَ «لِمَ؟» قَالَ «§لِأَنَّ اللَّهَ وَعَدَكَ إِحْدَى الطَّائِفَتَيْنِ وَقَدْ أَنْجَزَ لَكَ مَا وَعَدَكَ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (பத்ருப் போரில்) கொல்லப்பட்டவர்களின் விவகாரங்களை முடித்தபோது, அவர்களிடம், "நீங்கள் (குறைஷிகளின் வியாபாரக்) கூட்டத்தை நோக்கிச் செல்லுங்கள். அவர்களுக்குப் பாதுகாப்பாக எதுவும் (எந்தப் படையணியும்) இல்லை" என்று கூறப்பட்டது. அப்போது, (கைதியாகக்) கட்டப்பட்டிருந்த நிலையில் அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் சப்தமிட்டு, "அது உங்களுக்குத் தகுதியானதல்ல" என்று கூறினார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "ஏன்?" என்று கேட்டார்கள். அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள், "ஏனெனில், அல்லாஹ் இரண்டு கூட்டங்களில் ஒன்றை உங்களுக்கு (வெற்றி தருவதாக) வாக்களித்திருந்தான். அவன் உங்களுக்கு அளித்த வாக்குறுதியை நிறைவேற்றிவிட்டான்" என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ مَخْلَدٍ الْقَاضِي بِبَغْدَادَ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ الدَّوْرَقِيُّ ثنا يَعْقُوبُ بْنُ يُوسُفَ السَّدُوسِيُّ ثنا شُعْبَةُ عَنْ دَاوُدَ بْنِ أَبِي هِنْدٍ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ فِي هَذِهِ الْآيَةِ {§وَمَنْ يُوَلِّهِمْ يَوْمَئِذٍ دُبُرَهُ} [الأنفال 16] قَالَ نَزَلَتْ فِينَا يَوْمَ بَدْرٍ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط مسلم
அபூ ஸயீத் அல்-குத்ரி (ரலி) அவர்கள் (குர்ஆனின்) இந்த வசனம்:

"{வமன் யுவல்லிஹிம் யவ்மஇ(த்)தின் துபுரஹு} (அந்நாளில் எவர் அவர்களுக்குத் தனது முதுகைக் காட்டி -போர்க்களத்தை விட்டு- ஓடுகிறாரோ...)" [அல்-அன்ஃபால் 8:16] என்பது குறித்துக் கூறுகையில்:

"(இந்த வசனம்) பத்ருப் போர் நாளில் எங்களைப் பற்றி (எங்களுக்கு அறிவுறுத்தவே) அருளப்பட்டது" என்று கூறினார்கள்.

(இது இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனையின்படி ஆதாரப்பூர்வமான ஹதீஸாகும்; ஆனால் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இரு இமாம்களும் இதனைத் தமது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
أَخْبَرَنِي إِسْمَاعِيلُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ الْفَضْلِ الشَّعْرَانِيُّ ثنا جَدِّي ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُنْذِرِ الْحِزَامِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ فُلَيْحٍ عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيِّبِ عَنْ أَبِيهِ قَالَ أَقْبَلَ أُبَيُّ بْنُ خَلَفٍ يَوْمَ أُحُدٍ إِلَى النَّبِيِّ ﷺ يُرِيدُهُ فَاعْتَرَضَ رِجَالٌ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ §فَأَمَرَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ فَخَلَّوْا سَبِيلَهُ فَاسْتَقْبَلَهُ مُصْعَبُ بْنُ عُمَيْرٍ أَخُو بَنِي عَبْدِ الدَّارِ وَرَأَى رَسُولُ اللَّهِ ﷺ تُرْقُوَةَ أُبَيٍّ مِنٍ فُرْجَةٍ بَيْنَ سَابِغَةِ الدِّرْعِ وَالْبَيْضَةِ فَطَعَنَهُ بِحَرْبَتِهِ فَسَقَطَ أُبَيٌّ عَنْ فَرَسِهِ وَلَمْ يَخْرُجْ مِنْ طَعْنَتِهِ دَمٌ فَكَسَرَ ضِلَعًا مِنْ أَضْلَاعِهِ فَأَتَاهُ أَصْحَابُهُ وَهُوَ يَخُورُ خُوَارَ الثَّوْرِ فَقَالُوا لَهُ مَا أَعْجَزَكَ إِنَّمَا هُوَ خَدْشٌ فَذَكَرَ لَهُمْ قَوْلَ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ «بَلْ أَنَا أَقْتُلُ أُبَيًّا» ثُمَّ قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوْ كَانَ هَذَا الَّذِي بِي بِأَهْلِ ذِي الْمَجَازِ لَمَاتُوا أَجْمَعِينَ فَمَاتَ أُبَيٌّ إِلَى النَّارِ فَسُحْقًا لِأَصْحَابِ السَّعِيرِ قَبْلَ أَنْ يَقْدَمَ مَكَّةَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ {وَمَا رَمَيْتَ إِذْ رَمَيْتَ وَلَكِنَّ اللَّهَ رَمَى} [الأنفال 17] الْآيَةُ هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُعلى شرط البخاري ومسلم
முஸய்யிப் பின் ஹஸ்ன் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

உஹுத் போரின் போது, உபை பின் கலஃப் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களை (தாக்கும்) நோக்கத்தில் அவர்களை நோக்கி முன்னேறி வந்தான். அப்போது இறைநம்பிக்கையாளர்களில் சிலர் அவனை வழிமறித்தனர். ஆனால், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (அவனை விட்டுவிடும்படி) அவர்களுக்குக் கட்டளையிட்டார்கள்; எனவே அவர்கள் அவனுக்கு வழியை விட்டனர். பனூ அப்தித் தார் குலத்தைச் சேர்ந்த முஸ்அப் பின் உமைர் (ரலி) அவனை எதிர்கொண்டார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், உபையின் அகலமான கவச ஆடைக்கும் தலைக்கவசத்திற்கும் இடையிலிருந்த இடைவெளியின் வழியாக அவனது காறை எலும்பைக் கண்டார்கள். உடனே, தமது ஈட்டியால் அவனைக் குத்தினார்கள். உபை தனது குதிரையிலிருந்து கீழே விழுந்தான். அவனது குத்துக்காயத்திலிருந்து இரத்தம் வெளிவரவில்லை; ஆனால் அவனது விலா எலும்புகளில் ஒன்று முறிந்துவிட்டது. அவன் ஒரு காளையைப் போலக் கத்திக்கொண்டிருந்த நிலையில் அவனது தோழர்கள் அவனிடம் வந்தனர். அவர்கள் அவனிடம், "உன்னை இவ்வளவு பலவீனமாக்கியது எது? இது வெறும் சிராய்ப்புத் தானே!" என்று கூறினர். அதற்கு அவன், "மாறாக, நான் தான் உபையைக் கொல்வேன்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (மக்காவில் வைத்து தன்னிடம்) கூறியதை அவர்களுக்கு நினைவூட்டினான். பின்னர் அவன், "என் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக! எனக்கு ஏற்பட்டுள்ள இந்த வலி துல்-மஜாஸ் (சந்தை) மக்கள் அனைவருக்கும் ஏற்பட்டிருந்தால், அவர்கள் அனைவரும் இறந்திருப்பார்கள்" என்று கூறினான். மக்காவைச் சென்றடைவதற்கு முன்பாகவே உபை இறந்து நரகத்திற்குச் சென்றான். "நரகவாசிகளுக்குக் கேடுதான்!" (என்று குர்ஆன் கூறுவது போல் அவனுக்குக் கேடு உண்டானது). அப்போது அல்லாஹ், "(நபியே!) நீர் எறிந்தபோது அதனை நீர் எறியவில்லை; மாறாக அல்லாஹ்தான் எறிந்தான்" (அல்குர்ஆன் 8:17) என்ற வசனத்தை அருளினான்.

(இது புகாரி, முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி அமைந்த ஸஹீஹான ஹதீஸாகும்; எனினும் அவர்கள் இதனைத் தமது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْحُسَيْنِ الْقَاضِي ثنا الْحَارِثُ بْنُ أَبِي أُسَامَةَ ثنا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَنْبَأَ مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ عَنِ الزُّهْرِيِّ وَأَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ جَعْفَرٍ الْقَطِيعِيُّ وَاللَّفْظُ لَهُ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ حَنْبَلٍ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنِي يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنِي صَالِحٌ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ ثَعْلَبَةَ بْنِ أَبِي صُعَيْرٍ الْعُذْرِيُّ قَالَ كَانَ الْمُسْتَفْتِحَ أَبُو جَهْلٍ فَإِنَّهُ قَالَ حِينَ الْتَقَى الْقَوْمُ §اللَّهُمَّ أَيُّنَا كَانَ أَقْطَعَ لِلرَّحِمِ وَآتَانَا بِمَا لَا نَعْرِفُ فَاحْنِهِ الْغَدَاةَ فَكَانَ ذَلِكَ اسْتِفْتَاحَهُ فَأَنْزَلَ اللَّهُ {إِنْ تَسْتَفْتِحُوا فَقَدْ جَاءَكُمُ الْفَتْحُ} [الأنفال 19] إِلَى قَوْلِهِ {وَأَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُؤْمِنِينَ} [الأنفال 19] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
அப்துல்லாஹ் பின் ஸஅலபா பின் அபீ ஸுஐர் அல்-உத்ரீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

(பத்ருப் போர்க்களத்தில் இரு) படைகளும் நேருக்கு நேர் சந்தித்த போது, அபூஜஹ்ல் தான் (அல்லாஹ்விடம்) தீர்ப்புக் கோரியவனாக இருந்தான். அவன்,

"யா அல்லாஹ்! எங்களில் யார் உறவுகளை அதிகம் துண்டிப்பவராகவும், நாங்கள் அறியாத (புதிய) ஒன்றைக் கொண்டு வந்தவராகவும் இருக்கிறாரோ, அவரை இன்றைய காலைப் பொழுதில் அழித்து விடுவாயாக!" என்று (பிரார்த்தனை செய்து) கூறினான்.

இதுவே அவன் (தனக்கு எதிராகத் தானே) கோரிய தீர்ப்பாக அமைந்தது. அப்போது அல்லாஹ்,

"(இறை நிராகரிப்பாளர்களே!) நீங்கள் தீர்ப்புக் கோரினால், இதோ (உங்களுக்கு எதிரான) அத்தீர்ப்பு (தோல்வியின் மூலம்) உங்களிடம் வந்துவிட்டது" (அல்குர்ஆன் 8:19) என்பது தொடங்கி,

"...நிச்சயமாக அல்லாஹ் இறைநம்பிக்கையாளர்களுடன் இருக்கிறான்" (அல்குர்ஆன் 8:19) என்பது வரையுள்ள வசனங்களை அருளினான்.

(இந்த ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோரின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்ட ஆதாரப்பூர்வமான (ஸஹீஹ்) ஹதீஸாகும். ஆயினும், அவர்கள் இதனைத் தங்களது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ أَنْبَأَ جَرِيرٌ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {يَحُولُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَقَلْبِهِ} [الأنفال 24] قَالَ «§يَحُولُ بَيْنَ الْكَافِرِ وَبَيْنَ الْإِيمَانِ وَيَحُولُ بَيْنَ الْمُؤْمِنِ وَبَيْنَ الْمَعَاصِي» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"(அல்லாஹ்) மனிதனுக்கும் அவனது உள்ளத்திற்கும் இடையே குறுக்கிடுகிறான்" (அல்குர்ஆன் 8:24) என்ற கண்ணியமும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வின் வசனம் குறித்து (விளக்கமளிக்கையில்), "காஃபிருக்கும் (நிராகரிப்பவனுக்கும்) ஈமானுக்கும் (இறைநம்பிக்கைக்கும்) இடையே அவன் குறுக்கிடுகிறான்; முஃமினுக்கும் (இறைநம்பிக்கையாளனுக்கும்) பாவங்களுக்கும் இடையே அவன் குறுக்கிடுகிறான்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الشَّافِعِيُّ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ مَيْمُونٍ ثنا أَبُو حُذَيْفَةَ ثنا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُثْمَانَ بْنِ خُثَيْمٍ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ عُبَيْدِ بْنِ رِفَاعَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَ جَمَعَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ قُرَيْشًا فَقَالَ «هَلْ فِيكُمْ مِنْ غَيْرِكُمْ؟» قَالُوا فِينَا ابْنُ أُخْتِنَا وَفِينَا حَلِيفُنَا وَفِينَا مَوْلَانَا فَقَالَ «§حَلِيفُنَا مِنَّا وَابْنُ أُخْتِنَا مِنَّا وَمَوْلَانَا مِنَّا إِنَّ أَوْلِيَائِي مِنْكُمُ الْمُتَّقُونَ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ صحيح
ரிஃபாஆ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் குறைஷிகளை ஒன்றுகூட்டி, "உங்களில் உங்களைச் சாராத வேறெவரும் (அந்நியர்கள்) இருக்கிறார்களா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், "எங்களில் எங்களின் சகோதரியின் மகன் இருக்கிறார், எங்களின் ஒப்பந்த நண்பர் (ஹலீஃப்) இருக்கிறார், எங்களால் உரிமைவிடப்பட்ட அடிமையும் (மௌலா) இருக்கிறார்" என்று கூறினார்கள்.

அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "நமது ஒப்பந்த நண்பர் நம்மைச் சார்ந்தவரே; நமது சகோதரியின் மகனும் நம்மைச் சார்ந்தவரே; நம்மால் உரிமைவிடப்பட்ட அடிமையும் நம்மைச் சார்ந்தவரே. நிச்சயமாக, (உங்களில்) இறையச்சம் உடையவர்களே எனது நேசர்கள் (உற்ற நண்பர்கள்) ஆவார்கள்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنِي أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ صَالِحِ بْنِ هَانِئٍ ثنا السَّرِيُّ بْنُ خُزَيْمَةَ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ الْمُقْرِئُ ثنا سَعِيدُ بْنُ أَبِي أَيُّوبَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ أَبِي الْخَيْرِ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ الْجُهَنِيُّ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَقُولُ {§وَأَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ} [الأنفال 60] أَلَا إِنَّ الْقُوَّةَ الرَّمْيَ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجْهُ الْبُخَارِيُّ لِأَنَّ صَالِحَ بْنَ كَيْسَانَ أَوْقَفَهُ» على شرط البخاري ومسلم وبعضهم أوقفه
உக்பா பின் ஆமிர் அல்-ஜுஹனீ (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "{வஅஇத்தூ லஹும் மஸ்ததஃதும் மின் குவ்வத்தின்} (அவர்களுக்கு எதிராக உங்களால் இயன்ற அளவு பலத்தை நீங்கள் ஆயத்தப்படுத்துங்கள்) [அல்குர்ஆன் 8:60]" என்று (திருக்குர்ஆன் வசனத்தை ஓதிக்) கூறிவிட்டு, "அறிந்துகொள்ளுங்கள்! நிச்சயமாக (அந்தப்) பலம் என்பது அம்பெறிவதே (இலக்கைத் தாக்குவதே) ஆகும்" என்று (மூன்று முறை) கூறுவதை நான் கேட்டேன்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنْبَأَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَ مَعْمَرٌ عَنِ ابْنِ طَاوُسٍ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ إِنَّ §الرَّحِمَ لَتُقْطَعُ وَإِنَّ النِّعْمَةَ لَتُكْفَرُ وَإِنَّ اللَّهَ إِذَا قَارَبَ بَيْنَ الْقُلُوبِ لَمْ يُزَحْزِحْهَا شَيْءٌ ثُمَّ قَرَأَ {لَوْ أَنْفَقْتَ مَا فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا مَا أَلَّفْتَ بَيْنَ قُلُوبِهِمْ} [الأنفال 63] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நிச்சயமாக (இரத்தப் பந்த) உறவுகள் துண்டிக்கப்படலாம்; நிச்சயமாக (அல்லாஹ்வின்) அருட்கொடைகள் மறுக்கப்படலாம் (நன்றி மறக்கப்படலாம்). ஆனால், அல்லாஹ் உள்ளங்களுக்கிடையே நெருக்கத்தை (இணக்கத்தை) ஏற்படுத்திவிட்டால், எப்பொருளும் அவற்றை (அவ்வுள்ளங்களை) அசைக்க (பிரிக்க) முடியாது."

பின்னர், அவர்கள் (பின்வரும் திருக்குர்ஆன் வசனத்தை) ஓதினார்கள்:
"(நபியே!) பூமியிலுள்ள அனைத்தையும் நீர் செலவு செய்திருந்தாலும், அவர்கள் உள்ளங்களுக்கிடையில் நீர் இணக்கத்தை ஏற்படுத்தியிருக்க முடியாது." (அல்குர்ஆன் 8:63).

(இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோரின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்ட ஸஹீஹான - ஆதாரப்பூர்வமான - ஹதீஸாகும். ஆனால் அவர்கள் இருவரும் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ إِسْمَاعِيلُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْفَقِيهُ بِالرِّيِّ ثنا أَبُو حَاتِمٍ مُحَمَّدُ بْنُ إِدْرِيسَ ثنا مَالِكُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ النَّهْدِيُّ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلِ بْنِ غَزْوَانَ عَنْ أَبِيهِ وَأَخْبَرَنِي أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ الْحَافِظُ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْوَهَّابِ ثنا يَعْلَى بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنِي فُضَيْلُ بْنُ غَزْوَانَ قَالَ لَقِيتُ أَبَا إِسْحَاقَ بَعْدَمَا ذَهَبَ بَصَرُهُ فَقُلْتُ لَهُ أَتَعْرِفُنِي؟ فَقَالَ إِنِّي لَأَعْرِفُكَ وَأُحِبُّكَ ثُمَّ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو الْأَحْوَصِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّهُ قَالَ §نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ فِي الْمُتَحَابِّينَ فِي اللَّهِ {لَوْ أَنْفَقْتَ مَا فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا مَا أَلَّفْتَ بَيْنَ قُلُوبِهِمْ} [الأنفال 63] الْآيَةُ «هَذَا لَفْظُ حَدِيثِ أَبِي حَاتِمٍ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"அல்லாஹ்விற்காக ஒருவரையொருவர் நேசிப்பவர்களைப் பற்றியே, '{பூமியிலுள்ள அனைத்தையும் நீர் செலவழித்திருந்தாலும், அவர்களுடைய உள்ளங்களுக்கிடையே உம்மால் பிணைப்பை ஏற்படுத்தியிருக்க முடியாது}' [அல்-அன்ஃபால்: 63] என்ற இந்த வசனம் அருளப்பட்டது."

(இது அபூ ஹாத்திம் அவர்களின் அறிவிப்பில் இடம்பெற்றுள்ள வாசகமாகும். இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்ட ஆதாரப்பூர்வமான - ஸஹீஹ் - ஹதீஸாகும்; ஆயினும், அவர்கள் இருவருமே இதனைத் தங்களின் நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை.)
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ الْمَحْبُوبِيُّ ثنا سَعِيدُ بْنُ مَسْعُودٍ ثنا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى ثنا إِسْرَائِيلُ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مُهَاجِرٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ اسْتَشَارَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ فِي الْأُسَارَى أَبَا بَكْرٍ فَقَالَ قَوْمُكَ وَعَشِيرَتُكَ فَخَلِّ سَبِيلَهُمْ فَاسْتَشَارَ عُمَرُ فَقَالَ اقْتُلْهُمْ قَالَ فَفَدَاهُمْ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ §فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {مَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَكُونَ لَهُ أَسْرَى حَتَّى يُثْخِنَ فِي الْأَرْضِ} [الأنفال 67] إِلَى قَوْلِهِ {فَكُلُوا مِمَّا غَنِمْتُمْ حَلَالًا طَيِّبًا} [الأنفال 69] قَالَ فَلَقِيَ النَّبِيُّ ﷺ عُمَرَ قَالَ كَادَ أَنْ يُصِيبَنَا فِي خِلَافِكَ بَلَاءٌ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح على شرط مسلم
இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

(பத்ருப் போரின்) போர்க் கைதிகள் குறித்து அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களிடம் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஆலோசனை கேட்டார்கள். அப்போது அவர்கள், "(அவர்கள்) உங்கள் சமூகத்தாரும் உங்கள் உறவினர்களுமாவர். எனவே, அவர்களை (பிணைத்தொகை பெற்றுக்கொண்டு) விடுவித்துவிடுங்கள்" என்று கூறினார்கள். பின்னர் உமர் (ரலி) அவர்களிடம் ஆலோசனை கேட்டார்கள். அவர்கள், "அவர்களைக் கொன்றுவிடுங்கள்" என்று கூறினார்கள். (ஆனால்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவர்களிடமிருந்து பிணைத்தொகையைப் பெற்றுக் கொண்டு அவர்களை விடுவித்தார்கள்.

அப்போது அல்லாஹ் (அஸ்ஸவஜல்), "எந்தவொரு நபிக்கும் பூமியில் (எதிரிகளை) முற்றாக அடக்கி (வெற்றி பெற்று) நிலைபெறும் வரை போர்க்கைதிகள் இருப்பதற்கு (அவர்களை உயிருடன் வைத்திருப்பதற்கு) அனுமதியில்லை" (அல்குர்ஆன் 8:67) என்பதிலிருந்து, "எனவே, நீங்கள் போரில் ஈட்டிய பொருள்களை (கனீமத்) ஆகுமானதாகவும் தூய்மையானதாகவும் கருதி உண்ணுங்கள்" (அல்குர்ஆன் 8:69) என்ற வசனம் வரை இறக்கியருளினான்.

பின்னர், நபி (ஸல்) அவர்கள் உமர் (ரலி) அவர்களைச் சந்தித்தபோது, "(உமரே!) உமது கருத்துக்கு மாறுசெய்ததால் (உமது ஆலோசனையை ஏற்காததால்), நமக்கு ஒரு பெரும் சோதனை ஏற்பட்டிருக்கக் கூடும்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
حَدَّثَنَا الشَّيْخُ أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ أَنْبَأَ مُحَمَّدُ بْنُ شَاذَانَ الْجَوْهَرِيُّ ثنا زَكَرِيَّا بْنُ عَدِيٍّ ثنا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو الرَّقِّيُّ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَبِي أُنَيْسَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ خَيْثَمَةَ قَالَ كَانَ سَعْدُ بْنُ أَبِي وَقَّاصٍ فِي نَفَرٍ فَذَكَرُوا عَلِيًّا فَشَتَمُوهُ فَقَالَ سَعْدٌ مَهْلًا عَنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ فَإِنَّا أَصَبْنَا دُنْيَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ §فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {لَوْلَا كِتَابٌ مِنَ اللَّهِ سَبَقَ لَمَسَّكُمْ فِيمَا أَخَذْتُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ} [الأنفال 68] فَأَرْجُو أَنْ تَكُونَ رَحْمَةً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ سَبَقَتْ لَنَا فَقَالَ بَعْضُهُمْ فَوَاللَّهِ إِنَّهُ كَانَ يُبْغِضُكَ وَيُسَمِّيكَ الْأَخْنَسَ فَضَحِكَ سَعْدٌ حَتَّى اسْتَعْلَاهُ الضَّحِكُ ثُمَّ قَالَ أَلَيْسَ قَدْ يَجِدُ الْمَرْءُ عَلَى أَخِيهِ فِي الْأَمْرِ يَكُونُ بَيْنَهُ وَبَيْنَهُ ثُمَّ لَا يَبْلُغُ ذَلِكَ أَمَانَتَهُ وَذَكَرَ كَلِمَةً أُخْرَى «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
ஸஅத் பின் அபீ வக்காஸ் (ரலி) அவர்கள் ஒரு கூட்டத்தினருடன் இருந்தார்கள். அப்போது அக்கூட்டத்தினர் அலி (ரலி) அவர்களைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டு, அவரைத் திட்டினார்கள்.

உடனே ஸஅத் (ரலி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தோழர்கள் விஷயத்தில் நிதானமாக இருங்கள் (அவர்களைத் திட்டாதீர்கள்). ஏனெனில், நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் இருந்தபோது (பத்ருப் போரின்போது) உலக (செல்வத்)தை அடைந்தோம். அப்போது அல்லாஹ் (அஜ்ஜ வஜல்ல), {லவ்லா கிதாபுன் மினல்லாஹி ஸபக லமஸ்ஸகும் ஃபீமா அகஸ்தும் அதாபுன் அளீம்} (அல்லாஹ்விடமிருந்து விதி முன்னரே எழுதப்பட்டிருக்காவிட்டால், நீங்கள் எடுத்துக் கொண்டவற்றின் -போர்க்கைதிகளுக்கான ஈட்டுத்தொகையின்- காரணத்தால் கடுமையான வேதனை உங்களை வந்தடைந்திருக்கும்) (அல்குர்ஆன் 8:68) என்று இறக்கியருளினான். எனவே, அது எங்களுக்காக முன்கூட்டியே எழுதப்பட்ட அல்லாஹ்வின் புறத்திலிருந்தான ஒரு அருளாகவே இருக்க வேண்டும் என்று நான் ஆதரவு வைக்கிறேன் (அதாவது, அல்லாஹ் எங்களை மன்னித்துவிட்டான்)" என்று கூறினார்கள்.

அப்போது அக்கூட்டத்தாரில் ஒருவர் (ஸஅத் (ரலி) அவர்களிடம்), "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! அவர் (அலி) உங்களை வெறுத்தார்; உங்களை 'அல்-அக்னஸ்' (சிறு மூக்குடையவர்) என்று அழைப்பார்" என்று கூறினார்.

இதைக் கேட்ட ஸஅத் (ரலி) அவர்கள் தங்களை மீறிச் சப்தமிட்டுச் சிரித்தார்கள். பின்னர், "ஒரு மனிதர் தனக்கும் தன் சகோதரருக்கும் இடையிலான ஒரு விஷயத்தில் தன் சகோதரர் மீது மனவருத்தம் கொள்ளமாட்டாரா என்ன? எனினும், அந்த மனவருத்தம் அவரது அமானிதத்தை (மார்க்க ரீதியான நம்பகத்தன்மையை) மீறும் அளவுக்குச் செல்லாது அல்லவா?" என்று கூறினார்கள். மேலும் மற்றொரு வார்த்தையையும் குறிப்பிட்டார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
تَفْسِيرُ سُورَةِ التَّوْبَةِ
ஸூரத்துத் தவ்பாவின் விரிவுரை
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ أَحْمَدُ بْنُ كَامِلٍ الْقَاضِي ثنا مُحَمَّدُ بْنُ سَعْدٍ الْعَوْفِيُّ ثنا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ ثنا عَوْفُ بْنُ أَبِي جَمِيلَةَ عَنْ يَزِيدَ الْفَارِسِيِّ قَالَ ثنا ابْنُ عَبَّاسٍ قَالَ قُلْتُ لِعُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ مَا حَمَلَكُمْ عَلَى أَنْ عَمَدْتُمْ إِلَى الْأَنْفَالِ وَهِيَ مِنَ الْمَثَانِي وَإِلَى بَرَاءَةَ وَهِيَ مِنَ الْمِئِينَ فَقَرَنْتُمْ بَيْنَهُمَا وَلَمْ تَكْتُبُوا بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ وَوَضَعْتُمُوهَا فِي السَّبْعِ الطِّوَالِ فَمَا حَمَلَكُمْ عَلَى ذَلِكَ؟ فَقَالَ عُثْمَانُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ مِمَّا يَأْتِي عَلَيْهِ الزَّمَانُ وَهُوَ يَنْزِلُ عَلَيْهِ مِنَ السُّوَرِ ذَوَاتِ الْعَدَدِ قَالَ وَكَانَ إِذَا نَزَلَ عَلَيْهِ الشَّيْءُ دَعَا بَعْضَ مَنْ يَكْتُبُ لَهُ فَيَقُولُ §«ضَعُوا هَذِهِ فِي السُّورَةِ الَّتِي فِيهَا كَذَا وَكَذَا» وَكَانَتِ الْأَنْفَالُ مِنْ أَوَائِلِ مَا نَزَلَتْ بِالْمَدِينَةِ وَكَانَتْ بَرَاءَةُ مِنْ آخِرِ الْقُرْآنِ وَكَانَتْ قِصَّتُهَا شَبِيهَةً بِقِصَّتِهَا فَظَنَنْتُ أَنَّهَا مِنْهَا فَقُبِضَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ وَلَمْ يُبَيِّنْ لَنَا أَنَّهَا مِنْهَا فَلَمْ أَكْتُبْ بَيْنَهُمَا سَطْرَ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» تقدم هذا وأنه صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
நான் உஸ்மான் பின் அஃப்பான் (ரலி) அவர்களிடம், "'அல்-மஸானி' (நூறு வசனங்களுக்கும் குறைவான அத்தியாயங்கள்) வகையைச் சேர்ந்த 'அல்-அன்ஃபால்' அத்தியாயத்தையும், 'அல்-மியீன்' (நூறு வசனங்கள் கொண்ட அத்தியாயங்கள்) வகையைச் சேர்ந்த 'பராஅத்' (தவ்பா) அத்தியாயத்தையும் ஒன்றிணைத்து, அவற்றுக்கிடையே 'பிஸ்மில்லாஹிர் ரஹ்மானிர் ரஹீம்' என்று எழுதாமல், அவற்றை (குர்ஆனின்) நீண்ட ஏழு அத்தியாயங்களுக்குள் (அஸ்-ஸப்உத் திவால்) நீங்கள் சேர்த்ததற்கு என்ன காரணம்? அப்படிச் செய்ய உங்களைத் தூண்டியது எது?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு உஸ்மான் (ரலி) அவர்கள் பின்வருமாறு பதிலளித்தார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு ஒரே காலகட்டத்தில் பல அத்தியாயங்கள் அருளப்பட்டு வந்தன. அவர்களுக்கு ஏதேனும் (வசனங்கள்) அருளப்பட்டால், வஹீ எழுதும் எழுத்தர்களில் ஒருவரை அழைத்து, 'இந்த வசனங்களை இன்ன இன்ன விஷயங்கள் கூறப்பட்டுள்ள அத்தியாயத்தில் வையுங்கள்' என்று கூறுவார்கள்.

'அல்-அன்ஃபால்' அத்தியாயம் மதீனாவில் ஆரம்ப காலங்களில் அருளப்பட்டவைகளில் ஒன்றாகும். 'பராஅத்' அத்தியாயம் குர்ஆனின் இறுதிக் காலத்தில் அருளப்பட்டவைகளில் ஒன்றாகும். இவ்விரண்டு அத்தியாயங்களின் உள்ளடக்கங்களும் (கருப்பொருள் ரீதியாக) ஒன்றுபோலவே இருந்தன. எனவே, அதுவும் (பராஅத் அத்தியாயமும்) அதனுடைய (அல்-அன்ஃபால் அத்தியாயத்தின்) ஒரு பகுதி என்றே நான் எண்ணினேன். அது அதனுடைய ஒரு பகுதிதான் என்பதை எங்களுக்குத் தெளிவாகக் கூறாமலேயே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இறையடி சேர்ந்துவிட்டார்கள். அதனால்தான், நான் அவற்றுக்கிடையே 'பிஸ்மில்லாஹிர் ரஹ்மானிர் ரஹீம்' என்ற வரியை எழுதவில்லை (மேலும் அவற்றை இணைத்து வைத்தேன்)."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
فَحَدَّثَنَاهُ أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْجُنَيْدُ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ زَكَرِيَّا بْنِ دِينَارٍ ثنا يَعْقُوبُ بْنُ جَعْفَرِ بْنِ سُلَيْمَانَ الْهَاشِمِيُّ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبِيَ يَقُولُ سَأَلْتُ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ لِمَ لَمْ تُكْتَبْ فِي بَرَاءَةَ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ؟ قَالَ لِأَنَّ «§بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ أَمَانٌ وَبَرَاءَةٌ نَزَلَتْ بِالسَّيْفِ لَيْسَ فِيهَا أَمَانٌ»
அப்துல்லாஹ் பின் அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

நான் அலி பின் அபீ தாலிப் (ரலி) அவர்களிடம், "(சூரா) பராஅத்தின் (தவ்பாவின்) தொடக்கத்தில் 'பிஸ்மில்லாஹிர் ரஹ்மானிர் ரஹீம்' ஏன் எழுதப்படவில்லை?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள், "ஏனெனில், 'பிஸ்மில்லாஹிர் ரஹ்மானிர் ரஹீம்' என்பது அபயத்தை (பாதுகாப்பை)க் குறிப்பதாகும். ஆனால், (சூரா) பராஅத் வாளுடன் (போருக்கான கட்டளையுடன்) அருளப்பட்டது; அதில் (உடன்படிக்கையை மீறியவர்களுக்கு) எவ்வித அபயமும் இல்லை" என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حَمْشَاذَ الْعَدْلُ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُغِيرَةِ الْيَشْكُرِيُّ ثنا الْقَاسِمُ بْنُ الْحَكَمِ الْعُرَنِيُّ ثنا سُفْيَانُ بْنُ سَعِيدٍ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُرَّةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَلَمَةَ عَنْ حُذَيْفَةَ قَالَ «§مَا تَقْرَءُونَ رُبُعُهَا يَعْنِي بَرَاءَةَ وَإِنَّكُمْ تُسَمُّونَهَا سُورَةَ التَّوْبَةِ وَهِيَ سُورَةُ الْعَذَابِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ صحيح
ஹுதைஃபா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நீங்கள் (தற்போது) ஓதுவது அதன் (அசல் அளவில்) கால் பகுதிதான் - அதாவது 'பராஅத்' (தவ்பா) அத்தியாயத்தை (அவர் குறிப்பிடுகிறார்). நீங்கள் அதனை 'சூரத்துத் தவ்பா' என்று அழைக்கிறீர்கள். ஆனால், அது 'சூரத்துல் அதாப்' (வேதனையின் அத்தியாயம்) ஆகும்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ الْمَحْبُوبِيُّ ثنا الْفَضْلُ بْنُ عَبْدِ الْجَبَّارِ ثنا النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ أَنْبَأَ شُعْبَةُ عَنْ سُلَيْمَانَ الشَّيْبَانِيِّ عَنِ الشَّعْبِيِّ عَنِ الْمُحَرَّرِ بْنِ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ كُنْتُ فِي الْبَعْثِ الَّذِينَ بَعَثَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ مَعَ عَلِيٍّ بِبَرَاءَةَ إِلَى مَكَّةَ فَقَالَ لَهُ ابْنُهُ أَوْ رَجُلٌ آخَرُ فَبِمَ كُنْتُمْ تُنَادُونَ؟ قَالَ كُنَّا نَقُولُ «§لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ إِلَّا مُؤْمِنٌ وَلَا يَحُجَّ بَعْدَ الْعَامِ مُشْرِكٌ وَلَا يَطُوفُ بِالْبَيْتِ عُرْيَانٌ وَمَنْ كَانَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ عَهْدٌ فَإِنَّ أَجَلَهُ أَرْبَعَةُ أَشْهُرٍ فَنَادَيْتُ حَتَّى صَحِلَ صَوْتِي» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ صحيح
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அலி (ரலி) அவர்களுடன் 'பராஆ' (சூரா அத்தவ்பாவின் ஆரம்ப வசனங்கள் - ஒப்பந்த முறிவு) குறித்து அறிவிப்பதற்காக மக்காவிற்கு அனுப்பி வைத்த குழுவில் நானும் இருந்தேன்.

அப்போது அவருடைய மகனோ (முஹர்ரர்) அல்லது வேறொருவரோ அவரிடம், "நீங்கள் (அங்கு) என்ன அறிவித்துக் கொண்டிருந்தீர்கள்?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர் பதிலளித்தார்: "நாங்கள் பின்வருமாறு கூறி அறிவித்து வந்தோம்:

'இறைநம்பிக்கையாளர் (முஃமின்) தவிர வேறு எவரும் சொர்க்கத்தில் நுழைய மாட்டார். இந்த ஆண்டிற்குப் பிறகு எந்தவொரு இணைவைப்பவரும் (முஷ்ரிக்) ஹஜ் செய்யக் கூடாது. எவரும் நிர்வாணமாக இறையில்லத்தை (கஅபாவை) வலம்வரக் (தவாஃப் செய்யக்) கூடாது. மேலும், எவருக்கேனும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் உடன்படிக்கை (குறிப்பிட்ட காலக்கெடு இல்லாமல்) இருந்தால், அதற்கான காலக்கெடு நான்கு மாதங்களாகும்.'

எனது குரல் கரகரப்பாகும் வரை நான் சப்தமிட்டு இதை அறிவித்துக் கொண்டே இருந்தேன்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنِي أَبُو النَّضْرِ مُحَمَّدُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْفَقِيهُ بِالطَّابِرَانِ ثنا عُثْمَانُ بْنُ سَعِيدٍ الدَّارِمِيُّ ثنا سُلَيْمَانُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدِّمَشْقِيُّ ثنا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ ثنا هِشَامُ بْنُ الْغَازِ أَخْبَرَنِي نَافِعٌ عَنِ ابْنِ عُمَرَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ وَقَفَ يَوْمَ النَّحْرِ بَيْنَ الْجَمَرَاتِ فِي الْحَجَّةِ الَّتِي حَجَّ فَقَالَ لِلنَّاسِ «أَيُّ يَوْمٍ هَذَا؟» قَالُوا هَذَا يَوْمُ النَّحْرِ قَالَ «فَأَيُّ بَلَدٍ هَذَا؟» قَالُوا هَذَا الْبَلَدُ الْحَرَامُ قَالَ «فَأَيُّ شَهْرٍ هَذَا؟» قَالُوا الشَّهْرُ الْحَرَامُ قَالَ «§هَذَا يَوْمُ الْحَجِّ الْأَكْبَرِ فَدِمَاؤُكُمْ وَأَمْوَالُكُمْ وَأَعْرَاضُكُمْ عَلَيْكُمْ حَرَامٌ كَحُرْمَةِ هَذَا الْبَلَدِ فِي هَذَا الْيَوْمِ» ثُمَّ قَالَ «أَلَا هَلْ بَلَّغْتُ؟» قَالُوا نَعَمْ فَطَفِقَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ يَقُولُ «اللَّهُمَّ اشْهَدْ» ثُمَّ وَدَّعَ النَّاسَ فَقَالُوا هَذِهِ حَجَّةُ الْوَدَاعِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ بِهَذِهِ السِّيَاقَةِ» وَأَكْثَرُ هَذَا الْمَتْنِ مُخَرَّجٌ فِي الصَّحِيحَيْنِ إِلَّا قَوْلُهُ «إِنَّ يَوْمَ الْحَجِّ الْأَكْبَرِ يَوْمَ النَّحْرِ سُنَّةٌ» فَإِنَّ الْأَقَاوِيلَ فِيهِ عَنِ الصَّحَابَةِ وَالتَّابِعِينَ عَلَى خِلَافٍ بَيْنَهُمْ فِيهِ فَمِنْهُمْ مَنْ قَالَ يَوْمُ عَرَفَةَ وَمِنْهُمْ مَنْ قَالَ يَوْمُ النَّحْرِ صحيح
இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தாம் (நிறைவேற்றிய) ஹஜ்ஜின்போது, நஹ்ருடைய (பலியிடும்) நாளில் ஜமராத்துகளுக்கு (கல்லெறியும் தூண்களுக்கு) இடையே நின்று, மக்களிடம், "இது எந்த நாள்?" என்று கேட்டார்கள். மக்கள், "இது நஹ்ருடைய (பலியிடும்) நாள்" என்றார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், "இது எந்த ஊர்?" என்று கேட்டார்கள். மக்கள், "இது புனிதமான ஊர் (மக்கா)" என்றார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், "இது எந்த மாதம்?" என்று கேட்டார்கள். மக்கள், "இது புனிதமான மாதம் (துல்ஹஜ்)" என்றார்கள்.

(அப்போது) நபி (ஸல்) அவர்கள், "இதுவே ‘ஹஜ்ஜுல் அக்பர்’ (மிகப்பெரிய ஹஜ்) உடைய நாளாகும். எனவே, இந்த ஊரில், இன்றைய தினம் எவ்வாறு புனிதமானதோ, அதேபோன்று உங்கள் இரத்தங்களும் (உயிர்களும்), உங்கள் செல்வங்களும், உங்கள் மானங்களும் உங்களுக்குப் புனிதமானவையாகும் (அத்துமீறக்கூடாதவையாகும்)" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர், "அறிந்து கொள்ளுங்கள்! நான் (இறைச் செய்தியை உங்களிடம்) சேர்த்துவிட்டேனா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு மக்கள், "ஆம்" என்றார்கள். உடனே, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "யா அல்லாஹ்! நீயே சாட்சி" என்று கூறலானார்கள். பின்னர் மக்களிடம் விடைபெற்றார்கள். (இதன் காரணமாகவே) மக்கள், "இது விடைபெறும் ஹஜ் (ஹஜ்ஜத்துல் விதா)" என்று கூறிக் கொண்டார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الزَّاهِدُ ثنا أَحْمَدُ بْنُ مِهْرَانَ ثنا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى أَنْبَأَ أَبُو جَعْفَرٍ الرَّازِيُّ وَأَخْبَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ حَمْدَانَ الْجَلَّابُ بِهَمْدَانَ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ أَحْمَدَ الْخَزَّازُ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ سُلَيْمَانَ الرَّازِيُّ ثنا أَبُو جَعْفَرٍ الرَّازِيُّ عَنِ الرَّبِيعِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ عنْ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ قَالَ § مَنْ فَارَقَ الدُّنْيَا عَلَى الْإِخْلَاصِ لِلَّهِ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ وَإِقَامِ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءِ الزَّكَاةِ فَارَقَهَا وَاللَّهُ عَنْهُ رَاضٍ وَهُوَ دِينُ اللَّهِ الَّذِي جَاءَتْ بِهِ الرُّسُلُ وَبَلَّغُوهُ عَنْ رَبِّهِمْ قَبْلَ مَرْجِ الْأَحَادِيثِ وَاخْتِلَافِ الْأَهْوَاءِ وَتَصْدِيقُ ذَلِكَ فِي كِتَابِ اللَّهِ {فَإِنْ تَابُوا وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَآتَوُا الزَّكَاةَ فَخَلُّوا سَبِيلَهُمْ} [التوبة 5] وَقَوْلُهُ عَزَّ وَجَلَّ {فَإِنْ تَابُوا} [التوبة 5] يَقُولُ خَلَعُوا الْأَوْثَانَ وَعِبَادَتَهَا {وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَآتَوُا الزَّكَاةَ فَإِخْوَانُكُمْ فِي الدِّينِ} [التوبة 11] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صدر الخبر مرفوع وسائره مدرج فيما أرى
அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எவர் அல்லாஹ்வுக்கு எதனையும் இணையாக்காமல், அவனுக்கு மட்டுமே (வணக்கத்தைத்) தூயதாக்கியவராகவும் (இக்லாஸ்), தொழுகையை நிலைநாட்டியவராகவும், ஸகாத்தை வழங்கியவராகவும் இவ்வுலகத்தை விட்டுப் பிரிகிறாரோ, அவர் மீது அல்லாஹ் திருப்தியடைந்த நிலையிலேயே அவர் இவ்வுலகை விட்டுப் பிரிகிறார். (வீணான) பேச்சுகள் கலப்பதற்கும், மனோஇச்சைகள் மாறுபடுவதற்கும் முன்பாக, தூதர்கள் எதனைக் கொண்டு வந்தார்களோ, எதனைத் தங்கள் இறைவனிடமிருந்து எத்திவைத்தார்களோ அத்தகைய அல்லாஹ்வின் (தூய) மார்க்கம் இதுவேயாகும். இதற்கான சான்று அல்லாஹ்வின் வேதத்தில் உள்ளது: '(அவர்கள் இணைவைப்பிலிருந்து) விலகி, தொழுகையை நிலைநாட்டி, ஸகாத்தையும் வழங்கினால், அவர்களின் வழியை விட்டுவிடுங்கள் (அவர்களைத் தடையின்றிச் செல்ல விடுங்கள்)' (அல்குர்ஆன் 9:5). மேலும், வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அவனது வார்த்தையான 'அவர்கள் விலகி (தவ்பா செய்து)' என்பது, 'அவர்கள் சிலைகளையும் அவற்றை வழிபடுவதையும் கைவிடுவதைக்' குறிக்கிறது. (மேலும் இறைவன் கூறுகிறான்:) 'அவர்கள் (இணைவைப்பிலிருந்து) விலகி, தொழுகையை நிலைநாட்டி, ஸகாத்தையும் வழங்கினால், அவர்கள் மார்க்க ரீதியாக உங்கள் சகோதரர்களாவர்' (அல்குர்ஆன் 9:11)."
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ بَالَوَيْهِ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ شَاذَانَ الْجَوْهَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ سَابِقٍ ثنا إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ صِلَةَ بْنِ زُفَرَ عَنْ حُذَيْفَةَ فِي قَوْلِهِ تَعَالَى {§فَقَاتِلُوا أَئِمَّةَ الْكُفْرِ إِنَّهُمْ لَا أَيْمَانَ لَهُمْ} [التوبة 12] قَالَ لَا عَهْدَ لَهُمْ قَالَ حُذَيْفَةُ مَا قُوتِلُوا بَعْدُ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
ஹுதைஃபா (ரலி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் வசனமான) "{ஃபகாத்திலூ அஇம்மதல் குஃப்ரி இன்னஹும் லா அய்மான லஹும்}" (நிராகரிப்பின் தலைவர்களுடன் போர் புரியுங்கள்; நிச்சயமாக அவர்களுக்கு எவ்வித சத்தியங்களும் இல்லை - அல்குர்ஆன் 9:12) என்பது குறித்துக் கூறும்போது:

"(இதன் பொருள்) அவர்களுக்கு எவ்வித உடன்படிக்கையும் (பாதுகாப்பும்) கிடையாது என்பதாகும்" என்று கூறினார்கள்.

மேலும், "அவர்கள் (இந்த வசனத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளவர்கள்) இன்னும் போரிடப்படவில்லை" என்றும் ஹுதைஃபா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்.

(இந்த ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி ஆதாரப்பூர்வமானதாகும். ஆனால் அவர்கள் இருவரும் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ بَالَوَيْهِ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ شَاذَانَ ثنا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ ثنا أَبُو دَاوُدَ ثنا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي بِشْرٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ فِي قَوْلِهِ {§فَقَاتِلُوا أَئِمَّةَ الْكُفْرِ} [التوبة 12] قَالَ أَبُو جَهْلِ بْنُ هِشَامٍ وَأُمَيَّةُ بْنُ خَلَفٍ وَعُتْبَةُ بْنُ رَبِيعَةَ وَأَبُو سُفْيَانَ بْنُ حَرْبٍ وَسُهَيْلُ بْنُ عَمْرٍو وَهُمُ الَّذِينَ نَكَثُوا عَهْدَ اللَّهِ وَهَمُّوا بِإِخْرَاجِ الرَّسُولِ مِنْ مَكَّةَ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள், "{ஃபகாதிலூ அஇம்மதல் குஃப்ர்} (நிராகரிப்பின் தலைவர்களுடன் போரிடுங்கள்)" [அத்-தவ்பா: 12] என்ற இறைவசனம் குறித்துக் கூறினார்கள்:

"(அந்தத் தலைவர்கள் யாரெனில்) அபூஜஹ்ல் இப்னு ஹிஷாம், உமைய்யா இப்னு கலஃப், உத்பா இப்னு ரபீஆ, அபூசுஃப்யான் இப்னு ஹர்ப் மற்றும் சுஹைல் இப்னு அம்ர் ஆகியோரே ஆவர். இவர்கள்தாம் அல்லாஹ்வுடனான உடன்படிக்கையை முறித்தவர்கள்; மேலும் இறைத்தூதரை (ஸல்) மக்காவிலிருந்து வெளியேற்றத் திட்டமிட்டவர்கள் (சதி செய்தவர்கள்) ஆவர்."

(இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்ட ஸஹீஹான - ஆதாரப்பூர்வமான - ஹதீஸாகும்; ஆனால் அவர்கள் இதனைத் தங்கள் நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا دَعْلَجُ بْنُ أَحْمَدَ السِّجْزِيُّ ثنا أَحْمَدُ بْنُ بِشْرِ بْنِ سَعْدٍ الْمَرْثَدِيُّ ثنا خَالِدُ بْنُ خِدَاشٍ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ عَنْ دَرَّاجٍ عَنْ أَبِي الْهَيْثَمِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ §إِذَا رَأَيْتُمُ الرَّجُلَ يَلْزَمُ الْمَسْجِدَ فَلَا تَحَرَّجُوا أَنْ تَشْهَدُوا أَنَّهُ مُؤْمِنٌ فَإِنَّ اللَّهَ يَقُولُ {إِنَّمَا يَعْمُرُ مَسَاجِدَ اللَّهِ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ} [التوبة 18] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
அபூ ஸயீத் அல்குத்ரீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஒரு மனிதர் பள்ளிவாசலுக்குத் தொடர்ந்து செல்வதை (அதனுடன் நெருங்கிய தொடர்பில் இருப்பதை) நீங்கள் கண்டால், அவர் ஒரு முஃமின் (உண்மையான இறைநம்பிக்கையாளர்) என்று சாட்சி கூறத் தயங்காதீர்கள் (சங்கடப்பட வேண்டாம்). ஏனெனில், அல்லாஹ் (தனது திருமறையில்) கூறுகிறான்: 'அல்லாஹ்வின் பள்ளிவாசல்களைப் பராமரிப்போர் (நிர்வகிப்போர் மற்றும் அங்கு இபாதத் செய்வோர்) எல்லாம் அல்லாஹ்வை (உண்மையாக) நம்பிக்கை கொண்டவர்களே'." [அல்குர்ஆன் 9:18]
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عُقْبَةَ الشَّيْبَانِيُّ ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ إِسْحَاقَ الزُّهْرِيُّ ثنا يَحْيَى بْنُ يَعْلَى بْنِ الْحَارِثِ الْمُحَارِبِيُّ ثنا أَبِي ثنا غَيْلَانُ بْنُ جَامِعٍ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ الْقَطَّانِ الْخُزَاعِيِّ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ إِيَاسٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ {الَّذِينَ يَكْنِزُونَ} [التوبة 34] الذَّهَبَ وَالْفِضَّةَ وَلَا يُنْفِقُونَهَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ كَبُرَ ذَلِكَ عَلَى الْمُسْلِمِينَ وَقَالُوا مَا يَسْتَطِيعُ أَحَدُنَا أَنْ يَتْرُكَ مَالًا لِوَلَدِهِ يَبْقَى بَعْدَهُ فَقَالَ عُمَرُ أَنَا أُفَرِّجُ عَنْكُمْ قَالَ فَانْطَلَقُوا وَانْطَلَقَ عُمَرُ وَاتَّبَعَهُ ثَوْبَانُ فَأَتَوْا رَسُولَ اللَّهِ ﷺ فَقَالَ عُمَرُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ قَدْ كَبُرَ عَلَى أَصْحَابِكَ هَذِهِ الْآيَةُ فَقَالَ نَبِيُّ اللَّهِ ﷺ «إِنَّ اللَّهَ لَمْ يَفْرِضِ الزَّكَاةَ إِلَّا لِيُطَيِّبَ بِهَا مَا بَقِيَ مِنْ أَمْوَالِكُمْ وَإِنَّمَا فَرَضَ الْمَوَارِيثَ فِي أَمْوَالٍ تَبْقَى بَعْدَكُمْ» قَالَ فَكَبَّرَ عُمَرُ ثُمَّ قَالَ لَهُ النَّبِيُّ ﷺ «§أَلَا أُخْبِرُكَ بِخَيْرِ مَا يَكْنِزُهُ الْمَرْءُ الْمَرْأَةُ الصَّالِحَةُ إِذَا نَظَرَ إِلَيْهَا سَرَّتْهُ وَإِذَا أَمَرَهَا أَطَاعَتْهُ وَإِذَا غَابَ عَنْهَا حَفِظَتْهُ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ عثمان لا أعرفه والخبر عجيب
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"தங்கம் மற்றும் வெள்ளியைச் சேமித்து வைத்து, அவற்றை அல்லாஹ்வின் பாதையில் செலவிடாதிருப்பவர்கள் (பற்றிய 9:34-வது வசனம்) அருளப்பட்டபோது, அது முஸ்லிம்களுக்கு (மனதிற்கு) பாரமாக அமைந்தது. "நம்மில் எவராலும் தமக்குப்பின் தமது குழந்தைகளுக்காக (எஞ்சியிருக்கும்) எந்தச் செல்வத்தையும் விட்டுச் செல்ல முடியாது (அனைத்தையும் செலவு செய்துவிட வேண்டுமோ?)" என்று அவர்கள் கூறினார்கள்.

அப்போது உமர் (ரலி) அவர்கள், "உங்கள் (கவலையை) நான் போக்குகிறேன்" என்று கூறினார்கள். (அவ்வாறே) அவர்கள் புறப்பட்டுச் சென்றனர். உமர் (ரலி) அவர்களும் சென்றார்கள்; அவர்களைத் தொடர்ந்து ஸவ்பான் (ரலி) அவர்களும் சென்றார்கள். அவர்கள் (அனைவரும்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தனர்.

உமர் (ரலி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் நபியே! இந்த வசனம் உங்களின் தோழர்களுக்கு (மனதிற்கு) பாரமாக அமைந்துவிட்டது" என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் நபி (ஸல்) அவர்கள், "உங்களின் எஞ்சிய செல்வங்களைத் தூய்மைப்படுத்துவதற்காகவே தவிர (வேறெதற்காகவும்) அல்லாஹ் ஜகாத்தைக் கடமையாக்கவில்லை; உங்களுக்குப் பின்னால் (வாரிசுகளுக்கு) எஞ்சியிருக்கும் செல்வங்களில் தான் அவன் வாரிசுரிமையைக் கடமையாக்கியுள்ளான்" என்று கூறினார்கள்.

(இதைக் கேட்டதும்) உமர் (ரலி) அவர்கள் 'அல்லாஹு அக்பர்' (அல்லாஹ் மிகப் பெரியவன்) என்று தக்பீர் கூறினார்கள்.

பின்னர் நபி (ஸல்) அவர்கள் (உமரிடம்), "ஒரு மனிதன் சேமித்து வைக்கும் (செல்வங்களில்) மிகவும் சிறந்ததை நான் உனக்கு அறிவிக்கட்டுமா? (அது) நற்குணமுடைய (ஸாலிஹான) மனைவியாவாள். (கணவன்) அவளைப் பார்த்தால், அவள் அவனை மகிழ்விப்பாள்; அவன் அவளுக்குக் கட்டளையிட்டால், அவனுக்குக் கீழ்ப்படிவாள்; அவன் அவளை விட்டு (வெளியில்) சென்றால் (தன்னையும் அவனது உடைமைகளையும்) பாதுகாப்பாள்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنِي الْحَسَنُ بْنُ حَلِيمٍ الْمَرْوَزِيُّ ثنا أَبُو الْمُوَجِّهِ أَنْبَأَ عَبْدَانُ أَنْبَأَ عَبْدُ اللَّهِ أَنْبَأَ صَفْوَانُ بْنُ عَمْرٍو أَخْبَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ جَلَسْنَا إِلَى الْمِقْدَادِ بْنِ الْأَسْوَدِ بِدِمَشْقَ وَهُوَ عَلَى تَابُوتٍ مَا بِهِ عَنْهُ فَضْلٌ فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ لَوْ قَعَدْتَ الْعَامَ عَنِ الْغَزْوِ قَالَ § أَتَتْ عَلَيْنَا الْبَعُوثُ يَعْنِي سُورَةَ التَّوْبَةِ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {انْفِرُوا خِفَافًا وَثِقَالًا} [التوبة 41] وَلَا أَجِدُنِي إِلَّا خَفِيفًا «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
நாங்கள் டமாஸ்கஸில் மிக்தாத் பின் அல்-அஸ்வத் (ரலி) அவர்களுடன் அமர்ந்திருந்தோம். அவர்கள் ஒரு பெட்டியின் (அல்லது மரப்பலகையின்) மீது அமர்ந்திருந்தார்கள்; அது அவர்களுக்குச் சரியாகப் பொருந்தும் வகையில் இருந்தது (அதாவது அவர்களை விட அது பெரிதாக இருக்கவில்லை).

அப்போது ஒரு மனிதர் அவர்களிடம், "இந்த வருடம் நீங்கள் அறப்போருக்குச் செல்லாமல் (வீட்டிலேயே) தங்கியிருக்கலாமே!" என்று கூறினார்.

அதற்கு மிக்தாத் (ரலி) அவர்கள், "(அறப்போருக்குப் புறப்படுமாறு தூண்டும்) 'அல்-பவூஸ்' (எனும் வசனங்கள் அடங்கிய) சூரா அத்-தவ்பா எங்களிடம் வந்துவிட்டது. மாண்பும் மகிமையும் மிக்க அல்லாஹ் (அதில்) கூறுகிறான்: '{நீங்கள் இலகுவானவர்களாக இருந்தாலும் சரி, பாரமானவர்களாக இருந்தாலும் சரி (அறப்போருக்குப்) புறப்படுங்கள்}' [சூரா அத்-தவ்பா: 41]. மேலும், நான் என்னைப் (புறப்படுவதற்கு) இலகுவானவனாகவே காண்கிறேன்" என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ جَعْفَرٍ الْقَطِيعِيُّ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ حَنْبَلٍ حَدَّثَنِي أَبِي ثنا عَبْدٌ ثنا مَعْمَرٌ عَنْ أَيُّوبَ عَنِ الْقَاسِمِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ {أَنَّ اللَّهَ هُوَ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ وَيَأْخُذُ الصَّدَقَاتِ} [التوبة 104] قَالَ إِنَّ «اللَّهَ يَقْبَلُ الصَّدَقَةَ إِذَا كَانَتْ مِنْ طَيِّبٍ فَيَأْخُذُهَا بِيَمِينِهِ وَإِنَّ الرَّجُلَ لَيَتَصَدَّقُ بِمِثْلِ اللُّقْمَةِ فَيُرَبِّيهَا اللَّهُ لَهُ كَمَا يُرَبِّي أَحَدُكُمْ فَصِيلَهُ أَوْ مُهْرَهُ فَيَرْبُو فِي كَفِّ اللَّهِ أَوْ فِي يَدِ اللَّهِ حَتَّى يَكُونَ مِثْلَ أُحُدٍ» قَدِ اتَّفَقَ الشَّيْخَانُ عَلَى إِخْرَاجِ حَدِيثِ أَبِي الْحُبَابِ سَعِيدِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ بِغَيْرِ هَذَا اللَّفْظِ
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் (பின்வரும் குர்ஆன் வசனத்தை ஓதிவிட்டு) அறிவிக்கிறார்கள்:

"{அன்னல்லாஹ ஹுவ யக்பலுத் தவ்பத அன் இபாதிஹி வ யஃகுதுஸ் ஸதகாத்} (நிச்சயமாக அல்லாஹ் தன் அடியார்களின் தவ்பாவை - பாவமன்னிப்பை - ஏற்கிறான்; மேலும் தர்மங்களையும் வாங்கிக் கொள்கிறான்) [அத்தவ்பா: 104] (என்ற வசனத்தை ஓதிவிட்டு), (பின்வருமாறு) கூறினார்கள்:

"நிச்சயமாக அல்லாஹ் தூய்மையான (ஹலாலான) பொருளிலிருந்து வழங்கப்படும் தர்மத்தை (மட்டுமே) ஏற்றுக்கொள்கிறான். அதனைத் தனது வலது கரத்தால் (அவனது கண்ணியத்திற்கு ஏற்ப) வாங்கிக் கொள்கிறான். ஒரு மனிதர் ஒரு கவளம் உணவு அளவுக்கு தர்மம் செய்தாலும், உங்களில் ஒருவர் தமது ஒட்டகக் கன்றையோ அல்லது குதிரைக் குட்டியையோ பராமரித்து வளர்ப்பதைப் போன்று அல்லாஹ் அதனை அவருக்காக வளர்க்கிறான். அது அல்லாஹ்வின் உள்ளங்கையில் அல்லது கையில் உஹுத் மலையைப் போன்று (பெரிதாக) ஆகும் வரை வளர்கிறது."

(அபூஹுபாப் ஸயீத் பின் யஸார் வழியாக அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கும் ஹதீஸை இதே கருத்தில் வேறொரு வார்த்தை அமைப்பில் பதிவு செய்வதில் இரு ஷேக்குகளும் - இமாம் புகாரியும் இமாம் முஸ்லிமும் - ஏகோபித்த கருத்தைக் கொண்டுள்ளனர்).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ صَالِحِ بْنِ هَانِئٍ وَأَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ قَالَا ثنا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ نَصْرٍ ثنا أَبُو نُعَيْمٍ الْفَضْلُ بْنُ دُكَيْنٍ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَامِرٍ الْأَسْلَمِيُّ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ أَبِي أَنَسٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ قَالَ سُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ عَنِ الْمَسْجِدِ الَّذِي أُسِّسَ عَلَى التَّقْوَى قَالَ «هُوَ مَسْجِدِي هَذَا»
உபை இப்னு கஅப் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

இறையச்சத்தின் (தக்வா) அடிப்படையில் (முதன்முதலில்) நிறுவப்பட்ட பள்ளிவாசல் (எது என்பது) குறித்து அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், "அது என்னுடைய இந்தப் பள்ளிவாசல்தான் (மஸ்ஜிதுன் நபவி)" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَاهُ أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ أَنْبَأَ مُوسَى بْنُ إِسْحَاقَ الْأَنْصَارِيُّ ثنا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ ثنا وَكِيعٌ ثنا أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ قَالَ «§الْمَسْجِدُ الَّذِي أُسِّسَ عَلَى التَّقْوَى مَسْجِدُ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ» صحيح
அபூசயீத் அல்குத்ரீ (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

"இறையச்சத்தின் (தக்வாவின்) அடிப்படையில் (அஸ்திவாரம்) நிர்மாணிக்கப்பட்ட பள்ளிவாசல் என்பது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் (மதீனா) பள்ளிவாசலாகும்."

(இது ஸஹீஹ் எனும் ஆதாரப்பூர்வமான ஹதீஸாகும்).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَاهُ أَبُو جَعْفَرٍ أَحْمَدُ بْنُ عُبَيْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ الْحَافِظُ بِهَمْدَانَ ثنا عُمَيْرُ بْنُ مِرْدَاسٍ ثنا مُطَرِّفُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ ثنا سَحْبَلٌ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي يَحْيَى عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ تَلَاحَى رَجُلَانِ فِي الْمَسْجِدِ الَّذِي أُسِّسَ عَلَى التَّقْوَى فَقَالَ أَحَدُهُمَا هُوَ مَسْجِدُ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ وَقَالَ الْآخَرُ هُوَ مَسْجِدُ قُبَاءَ فَتَسَاوَقَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ ﷺ فَسَأَلَاهُ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ §«الْمَسْجِدُ الَّذِي أُسِّسَ عَلَى التَّقْوَى هُوَ مَسْجِدِي 60 هَذَا» إسناده جيد
அபூஸயீத் அல்குத்ரீ (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

'இறையச்சத்தின் அடிப்படையில் (முதன்முதலில்) தோற்றுவிக்கப்பட்ட பள்ளிவாசல்' (எது என்பது) குறித்து இரண்டு மனிதர்கள் தர்க்கித்துக் கொண்டார்கள். அவர்களில் ஒருவர், "அது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் பள்ளிவாசல் (மஸ்ஜிதுன் நபவி)" என்றார். மற்றொருவர், "அது குபா பள்ளிவாசல்" என்றார். பின்னர் அவர்கள் இருவரும் (தீர்ப்பு வேண்டி) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் சென்று இது குறித்துக் கேட்டார்கள். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "இறையச்சத்தின் அடிப்படையில் தோற்றுவிக்கப்பட்ட (அந்தப்) பள்ளிவாசல், என்னுடைய இந்தப் பள்ளிவாசல் தான்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنِي أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ سَلَمَةَ الْعَنْبَرِيُّ ثنا عُثْمَانُ بْنُ سَعِيدٍ الدَّارِمِيُّ ثنا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ السُّلَمِيُّ ثنا صَدَقَةُ بْنُ خَالِدٍ عَنْ عُتْبَةَ بْنِ أَبِي حَكِيمٍ حَدَّثَنِي طَلْحَةُ بْنُ نَافِعٍ حَدَّثَنِي أَبُو أَيُّوبَ الْأَنْصَارِيُّ وَجَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ وَأَنَسُ بْنُ مَالِكٍ أَنَّ هَذِهِ الْآيَةَ لَمَّا نَزَلَتْ {فِيهِ رِجَالٌ يُحِبُّونَ أَنْ يَتَطَهَّرُوا} [التوبة 108] قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «يَا مَعْشَرَ الْأَنْصَارِ إِنَّ §اللَّهَ قَدْ أَثْنَى عَلَيْكُمْ فِي الطُّهُورِ خَيْرًا فَمَا طُهُورُكُمْ هَذَا؟» قَالُوا نَتَوَضَّأُ لِلصَّلَاةِ وَنَغْتَسِلُ مِنَ الْجَنَابَةِ وَنَسْتَنْجِي بِالْمَاءِ قَالَ هُوَ ذَاكَ فَعَلَيْكُمْ بِهِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
அபூ அய்யூப் அல்-அன்சாரி (ரலி), ஜாபிர் பின் அப்தில்லாஹ் (ரலி) மற்றும் அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி) ஆகியோர் அறிவிக்கிறார்கள்:

"{ஃபீஹி ரிஜாலுன் யுஹிப்பூன அன் யததஹ்ஹரூ}" (அதில் தங்களைத் தூய்மைப்படுத்திக் கொள்வதை விரும்பும் மனிதர்கள் உள்ளனர் - அல்குர்ஆன் 9:108) என்ற இந்த (குர்ஆன்) வசனம் அருளப்பட்டபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அன்சாரிச் சமூகத்தாரே! நிச்சயமாக அல்லாஹ் உங்களுடைய தூய்மையைக் குறித்து (உங்களைப்) புகழ்ந்துரைத்துள்ளான். (அத்தகைய சிறப்பிற்குரிய) உங்களின் அந்தத் தூய்மை (முறை) என்ன?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அவர்கள், "நாங்கள் தொழுகைக்காக உளூ செய்கிறோம், ஜனாபத் (பெருந்துடக்கு) ஏற்பட்டால் குளிக்கிறோம், மேலும் (மலஜலம் கழித்த பின்) தண்ணீரைக் கொண்டு இஸ்திஞ்சா (சுத்தம்) செய்கிறோம்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அதுதான் (அந்தப் புகழுக்குக்) காரணம். எனவே அதனையே நீங்கள் (தொடர்ந்து) கடைப்பிடியுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

(இது சரியான அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்ட ஹதீஸாகும். புகாரியும் முஸ்லிமும் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை - ஸஹீஹ்)
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ بْنِ مُوسَى الْمُذَكِّرُ ثنا جُنَيْدُ بْنُ حَكِيمٍ الدَّقَّاقُ ثنا حَامِدُ بْنُ يَحْيَى الْبَلْخِيُّ ثنا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ عَنْ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ سُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ عَنِ §السَّائِحِينَ فَقَالَ «هُمُ الصَّائِمُونَ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ عَلَى أَنَّهُ مِمَّا أَرْسَلَهُ أَكْثَرُ أَصْحَابِ بْنِ عُيَيْنَةَ وَلَمْ يَذْكُرُوا أَبَا هُرَيْرَةَ فِي إِسْنَادِهِ على شرط البخاري ومسلم أرسله أكثر أصحاب ابن عيينة
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் 'அஸ்-ஸாயிஹீன்' (இறைவழியில் பயணம் மேற்கொள்பவர்கள்/சுற்றித் திரிபவர்கள்) பற்றிக் கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், "(இம்மார்க்கத்தில்) அவர்கள் நோன்பாளிகள் ஆவர்" என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الصَّفَّارُ ثنا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْبَرْتِيُّ ثنا أَبُو نُعَيْمٍ وَأَبُو حُذَيْفَةَ قَالَا ثنا سُفْيَانُ وَأَخْبَرَنِي عَلِيُّ بْنُ عِيسَى بْنِ إِبْرَاهِيمَ ثنا الْحُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ ثنا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ ثنا وَكِيعٌ ثنا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ أَبِي الْخَلِيلِ عَنْ عَلِيٍّ قَالَ سَمِعْتُ رَجُلًا يَسْتَغْفِرُ لِأَبَوَيْهِ وَهُمَا مُشْرِكَانِ فَقُلْتُ لَا تَسْتَغْفِرْ لِأَبَوَيْكَ وَهُمَا مُشْرِكَانِ فَقَالَ أَلَيْسَ قَدِ اسْتَغْفَرَ إِبْرَاهِيمُ لِأَبِيهِ وَهُوَ مُشْرِكٌ؟ فَذَكَرْتُهُ لِلنَّبِيِّ ﷺ فَنَزَلَتْ {§مَا كَانَ لِلنَّبِيِّ وَالَّذِينَ آمَنُوا أَنْ يَسْتَغْفِرُوا لِلْمُشْرِكِينَ وَلَوْ كَانُوا أُولِي قُرْبَى مِنْ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُمْ أَصْحَابُ الْجَحِيمِ وَمَا كَانَ اسْتِغْفَارُ إِبْرَاهِيمَ لِأَبِيهِ إِلَّا عَنْ مَوْعِدَةٍ وَعَدَهَا إِيَّاهُ فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُ أَنَّهُ عَدُوٌّ لِلَّهِ تَبَرَّأَ مِنْهُ إِنَّ إِبْرَاهِيمَ لَأَوَّاهٌ حَلِيمٌ} [التوبة 114] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
அலி (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒருவர் இணைவைப்பவர்களாக (முஷ்ரிக்குகளாக) இருந்த தமது பெற்றோருக்காகப் பாவமன்னிப்புத் தேடுவதை நான் செவியுற்றேன். அப்போது நான் அவரிடம், "உமது பெற்றோர் இணைவைப்பவர்களாக இருக்கும் நிலையில், அவர்களுக்காக நீர் பாவமன்னிப்புத் தேடாதீர்" என்று கூறினேன்.

அதற்கு அவர், "இப்ராஹீம் (அலை) அவர்கள் தம் தந்தை இணைவைப்பவராக இருந்தபோதும் அவருக்காகப் பாவமன்னிப்புத் தேடவில்லையா?" என்று கேட்டார்.

நான் இந்த விஷயத்தை நபிகள் நாயகம் ((ஸல்)) அவர்களிடம் கூறினேன். அப்போது (பின்வரும்) இறைவசனங்கள் அருளப்பட்டன:

"(மா கான லின்னபிய்யி வல்லதீன ஆமனூ அன் யஸ்தக்ஃபிரூ லில்முஷ்ரிகீன வலவ் கானூ உலீ குர்பா மிம் பஃதி மா தபய்யன லஹும் அன்னஹும் அஸ்ஹாபுல் ஜஹீம். வமா கானஸ்திக்ஃபாரு இப்ராஹீம லிஅபீஹி இல்லா அம் மவ்இததிவ் வஅதஹா இய்யாஹு ஃபலம்மா தபய்யன லஹூ அன்னஹூ அதுவ்வுல் லில்லாஹி தபர்ரஅ மின்ஹ். இன்ன இப்ராஹீம லஅவ்வாஹுன் ஹலீம்)"

பொருள்: "இணைவைப்பவர்கள் நரகவாசிகள் என்பது (அவர்கள் இணைவைப்பிலேயே மரணித்ததன் மூலம்) தெளிவான பின்னரும், அவர்கள் நெருங்கிய உறவினர்களாக இருந்தாலும்கூட, அவர்களுக்காகப் பாவமன்னிப்புத் தேடுவது நபிக்கோ, ஈமான் கொண்டவர்களுக்கோ தகுதியானதல்ல. இப்ராஹீம் தம் தந்தைக்காகப் பாவமன்னிப்புத் தேடியதெல்லாம், அவருக்கு அவர் (முன்னரே) அளித்திருந்த ஒரு வாக்குறுதியின் காரணமாகவேயன்றி வேறில்லை. ஆனால், அவர் (தம் தந்தை) அல்லாஹ்வின் எதிரி என்பது அவருக்குத் தெளிவான போது, அதிலிருந்து அவர் முற்றிலுமாக விலகிக் கொண்டார். நிச்சயமாக இப்ராஹீம் மிகவும் உள்ளச்சம் மிக்கவரும், சகிப்புத்தன்மை கொண்டவருமாவார்." (அல்குர்ஆன், அத்தவ்பா 9:113-114).

"இது ஓர் ஆதாரப்பூர்வமான (ஸஹீஹான) அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்ட ஹதீஸாகும்; எனினும் அவர்கள் இருவர் (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்) இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை." (ஸஹீஹ்)
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنِي أَبُو عَلِيٍّ الْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحَافِظُ أَنْبَأَ الْفَضْلُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْجَنَدِيُّ بِمَكَّةَ ثنا أَبُو حُمَةَ الْيَمَانِيُّ ثنا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ عَنْ جَابِرٍ قَالَ لَمَّا مَاتَ أَبُو طَالِبٍ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «§رَحِمَكَ اللَّهُ وَغَفَرَ لَكَ يَا عَمُّ وَلَا أَزَالُ أَسْتَغْفِرُ لَكَ حَتَّى يَنْهَانِيَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ» فَأَخَذَ الْمُسْلِمُونَ يَسْتَغْفِرُونَ لِمَوْتَاهُمُ الَّذِينَ مَاتُوا وَهُمْ مُشْرِكُونَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى {مَا كَانَ لِلنَّبِيِّ وَالَّذِينَ آمَنُوا أَنْ يَسْتَغْفِرُوا لِلْمُشْرِكِينَ وَلَوْ كَانُوا أُولِي قُرْبَى مِنْ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُمْ أَصْحَابُ الْجَحِيمِ} [التوبة 113] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» وَقَالَ لَنَا أَبُو عَلِيٍّ عَلَى أَثَرِهِ لَا أَعْلَمُ أَحَدًا وَصَلَ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ سُفْيَانَ غَيْرَ أَبِي حُمَةَ الْيَمَانِيِّ وَهُوَ ثِقَةٌ وَقَدْ أَرْسَلَهُ أَصْحَابُ ابْنِ عُيَيْنَةَ صحيح
ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அபூதாலிப் இறந்தபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "என் சிறிய தந்தையே! அல்லாஹ் உங்களுக்குக் கருணை புரிவானாக, உங்களை மன்னிப்பானாக! வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ் என்னைத் தடுக்கும் வரை உங்களுக்காக நான் (தொடர்ந்து) பாவமன்னிப்புத் தேடிக்கொண்டே இருப்பேன்."

(இதைக் கண்ட) முஸ்லிம்கள், இணைவைப்பாளர்களாக (முஷ்ரிக்குகளாக) இறந்துபோன தங்களது (உறவினர்களான) மய்யித்களுக்காகப் பாவமன்னிப்புத் தேடத் தொடங்கினர். அப்போது உயர்ந்தோனாகிய அல்லாஹ் (பின்வரும் வசனத்தை) அருளினான்:

"இணைவைப்பவர்கள் நரகவாசிகள்தான் என்று தங்களுக்குத் தெளிவாகத் தெரிந்த பிறகு, அவர்கள் நெருங்கிய உறவினர்களாக இருந்தாலும்கூட, அந்த இணைவைப்பவர்களுக்காகப் பாவமன்னிப்புத் தேடுவது நபிக்கோ, இறைநம்பிக்கையாளர்களுக்கோ தகுதியானதல்ல." [அல்குர்ஆன் 9:113]
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو الْفَضْلِ الْحَسَنُ بْنُ يَعْقُوبَ الْعَدْلُ ثنا يَحْيَى بْنُ أَبِي طَالِبٍ ثنا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَنْبَأَ سُفْيَانُ بْنُ حُسَيْنٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيِّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ لَمَّا حَضَرَتْ أَبَا طَالِبٍ الْوَفَاةُ أَتَاهُ النَّبِيُّ ﷺ وَعِنْدَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي أُمَيَّةَ وَأَبُو جَهْلِ بْنُ هِشَامُ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «أَيْ عَمِّ إِنَّكَ §أَعْظَمُهُمْ عَلَيَّ حَقًّا وَأَحْسَنُهُمْ عِنْدِي يَدًا وَلَأَنْتَ أَعْظَمُ حَقًّا عَلَيَّ مِنْ وَالِدِي فَقُلْ كَلِمَةً تَجِبْ لَكَ عَلَيَّ بِهَا الشَّفَاعَةُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ قُلْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ» فَقَالَا لَهُ أَتَرْغَبُ عَنْ مِلَّةِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ؟ فَسَكَتَ فَأَعَادَهَا عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ فَقَالَ أَنَا عَلَى مِلَّةِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَمَاتَ فَقَالَ النَّبِيُّ ﷺ «لَأَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ مَا لَمْ أُنْهَ عَنْكَ» فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {مَا كَانَ لِلنَّبِيِّ وَالَّذِينَ آمَنُوا أَنْ يَسْتَغْفِرُوا لِلْمُشْرِكِينَ} [التوبة 113] الْآيَةُ {وَمَا كَانَ اسْتِغْفَارُ إِبْرَاهِيمَ لِأَبِيهَ} [التوبة 114] إِلَى آخِرِ الْآيَةِ هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ فَإِنَّ يُونُسَ وعَقِيلًا أَرْسَلَاهُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدٍصحيح
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அபூதாலிபுக்கு மரணத் தருவாய் நெருங்கியபோது, நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம் வந்தார்கள். அப்போது அவரிடம் அப்துல்லாஹ் பின் அபீ உமைய்யா மற்றும் அபூஜஹ்ல் பின் ஹிஷாம் ஆகியோரும் இருந்தனர். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம், "என் சிறிய தந்தையே! என் மீது உரிமை கொண்டவர்களில் நீங்கள் மிகவும் மகத்தானவர்; எனக்கு (உதவி செய்வதில்) மிகச் சிறந்த கரமுடையவர் (உபகாரம் செய்தவர்). என் தந்தையை விடவும் என் மீது உங்களுக்கு அதிக உரிமை இருக்கிறது. எனவே, ஒரு வார்த்தையைச் சொல்லுங்கள்; அதன் மூலம் மறுமை நாளில் உங்களுக்காகப் பரிந்துரை (ஷஃபாஅத்) செய்வது எனக்குக் கடமையாகிவிடும். 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' (வணக்கத்திற்குரியவன் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யாருமில்லை) என்று சொல்லுங்கள்" என்றார்கள்.

அப்போது அங்கிருந்த அவர்கள் இருவரும் அவரிடம், "அப்துல் முத்தலிபின் மார்க்கத்தை நீங்கள் புறக்கணிக்கப் போகிறீர்களா?" என்று கேட்டனர். அவர் (சிறிது நேரம்) மௌனமாக இருந்தார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மீண்டும் அதை (அந்தக் கலிமாவை) அவரிடம் கூறினார்கள். அப்போது அபூதாலிப், "நான் அப்துல் முத்தலிபின் மார்க்கத்திலேயே இருக்கிறேன்" என்று கூறிவிட்டு இறந்துவிட்டார்.

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "எனக்குத் தடை விதிக்கப்படாத வரை, நான் உங்களுக்காக நிச்சயமாகப் பாவமன்னிப்புத் தேடுவேன்" என்று கூறினார்கள்.

அப்போது மாண்பும் வல்லமையும் மிக்க அல்லாஹ் பின்வரும் வசனங்களை இறக்கியருளினான்:
"{மா கான லின்னபிய்யி வல்லதீன ஆமனூ அன் யஸ்தக்ஃபிரூ லில்முஷ்ரிகீன}" (இணைவைப்பவர்களுக்குப் பாவமன்னிப்புக் கோருவது நபிகளாருக்கும், நம்பிக்கை கொண்டவர்களுக்கும் தகுதியானதல்ல) [அல்குர்ஆன் 9:113] எனும் வசனமும், மேலும் "{வமா கானிஸ்திக்ஃபாரூ இப்ராஹீம லிஅபீஹி}" (இப்ராஹீம் தம் தந்தைக்காகப் பாவமன்னிப்புக் கோரியதெல்லாம்...) [அல்குர்ஆன் 9:114] எனத் தொடங்கும் வசனத்தின் இறுதி வரையிலும் அருளப்பட்டது.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا بَحْرُ بْنُ نَصْرٍ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ أَنْبَأَ ابْنُ جُرَيْجٍ عَنْ أَيُّوبَ بْنِ هَانِئٍ عَنْ مَسْرُوقِ بْنِ الْأَجْدَعِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ يَنْظُرُ فِي الْمَقَابِرِ وَخَرَجْنَا مَعَهُ فَأَمَرَنَا فَجَلَسْنَا ثُمَّ تَخَطَّا الْقُبُورَ حَتَّى انْتَهَى إِلَى قَبْرٍ مِنْهَا فَنَاجَاهُ طَوِيلًا ثُمَّ ارْتَفَعَ نَحِيبُ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ بَاكِيًا فَبَكَيْنَا لِبُكَائِهِ ثُمَّ أَقْبَلَ إِلَيْنَا فَتَلَقَّاهُ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا الَّذِي أَبْكَاكَ فَقَدْ أَبْكَانَا وَأَفْزَعَنَا فَجَاءَ فَجَلَسَ إِلَيْنَا فَقَالَ «أَفْزَعَكُمْ بُكَائِي؟» فَقُلْنَا نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ إِنَّ §الْقَبْرَ الَّذِي رَأَيْتُمُونِي أُنَاجِي فِيهِ قَبْرُ أُمِّي آمِنَةَ بِنْتِ وَهْبٍ وَإِنِّي اسْتَأْذَنْتُ رَبِّي فِي زِيَارَتِهَا فَأَذِنَ لِي فِيهِ فَاسْتَأْذَنْتُهُ فِي الِاسْتِغْفَارِ لَهَا فَلَمْ يَأْذَنْ لِي فِيهِ وَنَزَلَ عَلَيَّ {مَا كَانَ لِلنَّبِيِّ وَالَّذِينَ آمَنُوا أَنْ يَسْتَغْفِرُوا لِلْمُشْرِكِينَ} [التوبة 113] حَتَّى خَتَمَ الْآيَةَ {وَمَا كَانَ اسْتِغْفَارُ إِبْرَاهِيمَ لِأَبِيهِ إِلَّا عَنْ مَوْعِدَةٍ وَعَدَهَا إِيَّاهُ} [التوبة 114] فَأَخَذَنِي مَا يَأْخُذُ الْوَلَدَ لِوَالِدِهِ مِنَ الرِّقَةِ فَذَلِكَ الَّذِي أَبْكَانِي «صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِهِمَا وَلَمْ يُخْرِجَاهُ هَكَذَا بِهَذِهِ السِّيَاقَةِ» إِنَّمَا أَخْرَجَ مُسْلِمٌ حَدِيثَ يَزِيدَ بْنِ كَيْسَانَ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ فِيهِ مُخْتَصَرًا أيوب بن هانىء ضعفه ابن معين
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (மக்காவிற்குச் செல்லும் வழியில்) மண்ணறைகளைப் (கப்ருகளைப்) பார்வையிடுவதற்காகப் புறப்பட்டார்கள், நாங்களும் அவர்களுடன் புறப்பட்டோம். அவர்கள் எங்களை அமருமாறு கட்டளையிட்டார்கள், நாங்களும் அமர்ந்தோம். பின்னர் அவர்கள் மண்ணறைகளைக் கடந்து சென்று, அவற்றில் ஒரு குறிப்பிட்ட மண்ணறையை அடைந்து அங்கு (இறைவனிடம்) நெடுநேரம் இரகசியமாகப் பேசிக் (பிரார்த்தித்துக்) கொண்டிருந்தார்கள். பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் விம்மிய அழுகை சப்தம் அதிகமானது; அவர்கள் அழுவதைக் கண்டு நாங்களும் அழுதோம்.

பின்னர் அவர்கள் எங்களை நோக்கி வந்தார்கள். அப்போது உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் நபியவர்களைச் சந்தித்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! உங்களை அழச் செய்தது எது? உங்களது அழுகை எங்களையும் அழச் செய்து, எங்களை அச்சத்திலாழ்த்தி விட்டதே!" என்று கேட்டார்கள். நபியவர்கள் எங்களிடம் வந்து அமர்ந்து, "எனது அழுகை உங்களை அச்சப்படச் செய்ததா?" என்று கேட்டார்கள். நாங்கள், "ஆம், அல்லாஹ்வின் தூதரே!" என்றோம்.

அவர்கள் கூறினார்கள்: "நான் எந்த மண்ணறையிடம் (இறைவனிடம்) இரகசியமாகப் பேசிக் கொண்டிருந்ததை நீங்கள் பார்த்தீர்களோ, அது எனது தாயார் ஆமினா பின்த் வஹ்ப் அவர்களின் மண்ணறையாகும். நான் எனது தாயாரைச் சந்திப்பதற்கு (அவரது கப்ரை ஸியாரத் செய்ய) எனது இறைவனிடம் அனுமதி கேட்டேன்; அவன் எனக்கு அனுமதி வழங்கினான். பின்னர், அவர்களுக்காகப் பாவமன்னிப்புத் தேட (துஆ செய்ய) அவனிடம் அனுமதி கேட்டேன்; ஆனால், அதற்கு அவன் எனக்கு அனுமதி வழங்கவில்லை. மேலும், என் மீது **'{நபிக்கும், ஈமான் கொண்டவர்களுக்கும் இணைவைப்பவர்களுக்காகப் பாவமன்னிப்புத் தேடுவது தகுதியானதல்ல...}'** (திருக்குர்ஆன் 9:113) என்ற வசனம் இறங்கியது. தொடர்ந்து, **'{இப்ராஹீம் தம் தந்தைக்குப் பாவமன்னிப்புத் தேடியதெல்லாம், அவர் தம் தந்தைக்கு அளித்திருந்த ஒரு வாக்குறுதியின் காரணமாகவேயன்றி வேறில்லை...}'** (திருக்குர்ஆன் 9:114) என்ற வசனம் இறுதி வரை இறங்கியது. அப்போது ஒரு பிள்ளைக்குத் தனது பெற்றோரின் மீது ஏற்படும் (இயல்பான) மென்மையான உணர்வும் பரிவும் என்னை ஆட்கொண்டது. அதுவே என்னை அழச் செய்தது."

(குறிப்பு: இமாம் ஹாகிம் அவர்கள் இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிமின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்டு ஆதாரப்பூர்வமானது என்று குறிப்பிட்டுள்ளார். ஆயினும் அவர்கள் இந்த முழுமையான வாசக அமைப்பில் இதைப் பதிவு செய்யவில்லை. இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் அபூ ஹுரைரா (ரலி) வழியாக இதே கருத்துள்ள ஹதீஸைச் சுருக்கமாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள். இந்த அறிவிப்பாளர் தொடரில் உள்ள அய்யூப் பின் ஹானிஃ என்பவரை இமாம் இப்னு மஈன் அவர்கள் பலவீனமானவர் எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்).
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது
ضعيف
أَخْبَرَنِي أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الشَّافِعِي ثنا إِسْحَاقُ بْنُ الْحَسَنِ ثنا أَبُو حُذَيْفَةَ ثنا سُفْيَانُ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنِ الْمِنْهَالِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُ سُئِلَ عَنْ قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§وَكَانَ عَرْشُهُ عَلَى الْمَاءِ} [هود 7] عَلَى أَيِّ شَيْءٍ كَانَ الْمَاءُ؟ قَالَ عَلَى مَتْنِ الرِّيحِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களிடம், கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ்வின் வசனமான {வக்கான அர்ஷுஹு அலல் மாஇ} (மேலும் அவனது அர்ஷ் -சிம்மாசனம்- நீரின் மீது இருந்தது) [ஹூத் 11:7] என்பது குறித்து, "அந்த நீர் எதன் மீது இருந்தது?" என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், "(அது) காற்றின் மேற்பரப்பின் மீது (இருந்தது)" என்று பதிலளித்தார்கள்.

(இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி ஆதாரப்பூர்வமான -ஸஹீஹ்- ஹதீஸாகும்; ஆனால் அவர்கள் இருவரும் இதனைத் தங்கள் நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنِي الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ الْإِسْفِرَايِينِيُّ ثنا عُمَيْرُ بْنُ مِرْدَاسٍ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُكَيْرٍ الْغَنَوِيُّ ثنا حَكِيمُ بْنُ جُبَيْرٍ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ سَعْدٍ مَوْلَى عَلِيٍّ عَنْ عَلِيٍّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ أَرَادَ أَنْ يَغْزُوَ غَزَاةً لَهُ قَالَ فَدَعَا جَعْفَرًا فَأَمَرَهُ أَنْ يَتَخَلَّفَ عَلَى الْمَدِينَةِ فَقَالَ لَا أَتَخَلَّفُ بَعْدَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَبَدًا قَالَ فَدَعَانِي رَسُولُ اللَّهِ ﷺ فَعَزَمَ عَلَيَّ لَمَا تَخَلَّفْتُ قَبْلَ أَنْ أَتَكَلَّمَ قَالَ فَبَكَيْتُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ مَا يُبْكِيكَ يَا عَلِيُّ؟ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ يُبْكِينِي خِصَالٌ غَيْرُ وَاحِدَةٍ تَقُولُ قُرَيْشٌ غَدًا مَا أَسْرَعَ مَا تَخَلَّفَ عَنِ ابْنِ عَمِّهِ وَخَذَلَهُ وَيُبْكِينِي خَصْلَةٌ أُخْرَى كُنْتُ أُرِيدُ أَنْ أَتَعَرَّضَ لِلْجِهَادِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ لِأَنَّ اللَّهَ يَقُولُ {وَلَا يَطَئُونَ مَوْطِئًا يَغِيظُ الْكُفَّارَ وَلَا يَنَالُونَ مِنْ عَدُوٍّ نَيْلًا} إِلَى آخِرِ الْآيَةِ فَكُنْتُ أُرِيدُ أَنْ أَتَعَرَّضَ لِفَضْلِ اللَّهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ §«أَمَّا قَوْلُكَ تَقُولُ قُرَيْشٌ مَا أَسْرَعَ مَا تَخَلَّفَ عَنِ ابْنِ عَمِّهِ وَخَذَلَهُ فَإِنَّ لَكَ بِي أُسْوَةً قَدْ قَالُوا سَاحِرٌ وَكَاهِنٌ وَكَذَّابٌ أَمَا تَرْضَى أَنْ تَكُونَ مِنِّي بِمَنْزِلَةِ هَارُونَ مِنْ مُوسَى إِلَّا أَنَّهُ لَا نَبِيَّ بَعْدِي؟ وَأَمَّا قَوْلُكَ أَتَعَرَّضُ لِفَضْلِ اللَّهِ فَهَذِهِ أَبْهَارٌ مِنْ فُلْفُلٍ جَاءَنَا مِنَ الْيَمَنِ فَبِعْهُ وَاسْتَمْتِعْ بِهِ أَنْتَ وَفَاطِمَةُ حَتَّى يَأْتِيَكُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ فَإِنَّ الْمَدِينَةَ لَا تَصْلُحُ إِلَّا بِي أَوْ بِكَ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ أنى له الصحبة والوضع لائح عليه
அலி (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு போருக்குச் செல்ல நாடினார்கள். அப்போது அவர்கள் ஜஃபர் (ரழி) அவர்களை அழைத்து, மதீனாவிலேயே (மக்களுக்குப் பொறுப்பாளராகத்) தங்கியிருக்குமாறு கட்டளையிட்டார்கள். அதற்கு ஜஃபர் (ரழி), "அல்லாஹ்வின் தூதரே! தங்களுக்குப் பின்னால் (போருக்கு வராமல்) நான் ஒருபோதும் தங்கியிருக்க மாட்டேன்" என்று கூறினார்.

பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னை அழைத்தார்கள். நான் பேசுவதற்கு முன்பாகவே என்னை (மதீனாவில்) தங்கியிருக்குமாறு உறுதியாகக் கட்டளையிட்டார்கள். (இதைக் கேட்டு) நான் அழத் தொடங்கினேன். "அலியே! உங்களை அழச் செய்வது எது?" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கேட்டார்கள்.

அதற்கு நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! பல காரணங்கள் என்னை அழச் செய்கின்றன. 'அவர் எவ்வளவு விரைவாகத் தனது தந்தையின் சகோதரர் மகனை (நபியவர்களைப் போர்க்களத்தில்) கைவிட்டு, அவருக்குத் துரோகம் இழைத்து (மதீனாவில் தங்கி)விட்டார்' என்று குறைஷியர்கள் நாளை பேசுவார்கள்.

என்னை அழச் செய்யும் மற்றொரு விஷயம், நான் அல்லாஹ்வின் பாதையில் அறப்போர் (ஜிஹாத்) செய்ய (அதன் நன்மைகளைப் பெற) விரும்பினேன். ஏனெனில், அல்லாஹ் (தனது வேதத்தில்) கூறுகிறான்:
'நிராகரிப்போரைக் கோபமூட்டும் எந்த இடத்திலும் அவர்கள் காலடி எடுத்து வைப்பதில்லை; பகைவர்களுக்கு எந்த ஒரு பாதிப்பையும் அவர்கள் ஏற்படுத்துவதில்லை (எனில் அதற்காக அவர்களுக்கு நற்கூலி உண்டு)' (அல்குர்ஆன் 9:120) என்று அந்த வசனத்தின் இறுதிவரை (அல்லாஹ் கூறுகிறான்). அதன் மூலம் அல்லாஹ்வின் அருளை (மறுமையின் நற்பலனை) அடைய நான் விரும்பினேன்" என்று கூறினேன்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"'அவர் எவ்வளவு விரைவாகத் தனது தந்தையின் சகோதரர் மகனைக் கைவிட்டு, அவருக்குத் துரோகம் இழைத்துவிட்டார்' என்று குறைஷியர் கூறுவார்கள் என்ற உமது கவலையைப் பொறுத்தவரை, என்னிடம் உமக்கு ஒரு சிறந்த முன்மாதிரி இருக்கிறது. (ஏனெனில்) அவர்கள் என்னையும் சூனியக்காரன், குறிகாரன் மற்றும் பொய்யன் என்றெல்லாம் கூறினார்கள். மூஸாவிடம் ஹாரூனுக்கு இருந்த அதே அந்தஸ்தில், நீர் என்னிடம் இருப்பதைக் குறித்துத் திருப்தியடையவில்லையா? ஆயினும், எனக்குப் பிறகு வேறு எந்த நபியும் இல்லை.

'அல்லாஹ்வின் அருளை அடைய விரும்புகிறேன்' என்ற உமது கூற்றைப் பொறுத்தவரை, யெமனிலிருந்து நமக்கு மிளகு மூட்டைகள் வந்துள்ளன. அவற்றை விற்று, அல்லாஹ் (வேறு வழிகளில்) தனது அருளை உங்களுக்கு வழங்கும் வரை நீரும் ஃபாத்திமாவும் (அதன் மூலம்) பயனடையுங்கள். நிச்சயமாக மதீனா (நிர்வாகம்) என்னாலோ அல்லது உம்மாலோ மட்டுமே சீராக இருக்கும் (தகுதியுடையதாக இருக்கும்)."
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنِي الْحُسَيْنُ بْنُ حَلِيمٍ الْمَرْوَزِيُّ أَنْبَأَ أَبُو الْمُوَجِّهِ أَنْبَأَ عَبْدَانُ أَنْبَأَ أَبُو خَلْدَةَ عَنْ أَبِي الْعَالِيَةِ قَالَ كُنْتُ أَطُوفُ مَعَ ابْنِ عَبَّاسٍ بِالْبَيْتِ فَكَانَ يَأْخُذُ بِيَدِي فَيُعَلِّمُنِي لَحْنَ الْكَلَامِ فَقَالَ يَا أَبَا الْعَالِيَةِ §لَا تَقُلِ انْصَرَفْتُمْ مِنَ الصَّلَاةِ وَلَكِنْ قُلْ {قَضَيْتُمُ الصَّلَاةَ} [النساء 103] فَإِنَّ اللَّهَ تَعَالَى يَقُولُ {انْصَرَفُوا صَرَفَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ} [التوبة 127] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
அபுல் ஆலியா (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களுடன் (கஅபா) ஆலயத்தை தவாஃப் செய்து கொண்டிருந்தேன். அப்போது அவர்கள் என் கையைப் பிடித்துக்கொண்டு, பேச்சின் நுணுக்கங்களை (சரியான மொழிநடையை) எனக்குக் கற்றுக் கொடுத்தார்கள்.

அவர்கள் கூறினார்கள்: "அபுல் ஆலியாவே! (தொழுகையை முடித்ததைக் குறிக்க) ‘இன்ஸரஃப்தும் மினஸ் ஸலாத்’ (நீங்கள் தொழுகையிலிருந்து திரும்பிவிட்டீர்கள்) என்று கூறாதீர்கள். மாறாக, {கழய்துமுஸ் ஸலாத்} (நீங்கள் தொழுகையை நிறைவேற்றி விட்டீர்கள்) என்றே கூறுங்கள். ஏனெனில், நிச்சயமாக அல்லாஹ்தஆலா (திருக்குர்ஆனில்), {இன்ஸரஃபூ ஸரஃபல்லாஹு குலூபஹும்} (அவர்கள் திரும்பிச் சென்றுவிட்டனர்; அல்லாஹ் அவர்களின் உள்ளங்களைத் திருப்பிவிட்டான்) என்று கூறுகிறான்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا بَكَّارُ بْنُ قُتَيْبَةَ الْقَاضِي ثنا أَبُو عَامِرٍ عَبْدُ الْمَلِكِ بْنِ عَمْرٍو الْعَقَدِيُّ ثنا شُعْبَةُ عَنْ يُونُسَ بْنِ عُبَيْدٍ وَعَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ عَنْ يُوسُفَ بْنِ مِهْرَانَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ قَالَ «§آخِرُ مَا نَزَلَ مِنَ الْقُرْآنِ {لَقَدْ جَاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْكُمْ بِالْمُؤْمِنِينَ رَءُوفٌ رَحِيمٌ} » حَدِيثُ شُعْبَةَ عَنْ يُونُسَ بْنِ عُبَيْدٍ «صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் உபை பின் கஅப் (ரலி) அவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கிறார்கள்:
"குர்ஆனில் இறுதியாக அருளப்பட்ட வசனம்: '(இறைநம்பிக்கையாளர்களே!) நிச்சயமாக உங்களிலிருந்தே ஒரு தூதர் உங்களிடம் வந்திருக்கிறார். நீங்கள் துன்பப்படுவது அவருக்கு மிகவும் சிரமமாக இருக்கும். உங்கள் (நலத்தின்) மீது அதிக அக்கறை கொண்டவர்; இறைநம்பிக்கையாளர்கள் மீது மிகுந்த பரிவும் கருணையும் உடையவர்.' (அல்குர்ஆன் 9:128) என்பதாகும்."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
تَفْسِيرُ سُورَةِ يُونُسَ
யூனுஸ் அத்தியாயத்தின் விரிவுரை
أَخْبَرَنِي أَبُو نَصْرٍ أَحْمَدُ بْنُ سَهْلٍ الْفَقِيهُ بِبُخَارَى ثنا أَبُو عِصْمَةَ سَهْلُ بْنُ الْمُتَوَكِّلِ ثنا عَمْرُو بْنُ مَرْزُوقٍ ثنا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ فِي قَوْلِهِ تَعَالَى {§وَبَشِّرِ الَّذِينَ آمَنُوا أَنَّ لَهُمْ قَدَمَ صِدْقٍ عِنْدَ رَبِّهِمْ} [يونس 2] قَالَ سَلَفُ صِدْقٍ عِنْدَ رَبِّهِمْ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
உபை பின் கஅப் (ரலி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் வசனமான) {நம்பிக்கை கொண்டவர்களுக்கு, நிச்சயமாகத் தங்கள் இறைவனிடம் 'கதம ஸித்கின்' (உண்மையான அந்தஸ்து/முன்னிலை) உண்டு என்று நற்செய்தி கூறுவீராக} [யூனுஸ்: 2] என்பது குறித்து (விளக்கமளிக்கையில்), "இதற்குத் 'தங்கள் இறைவனிடம் (முன்கூட்டியே செய்து அனுப்பிய) உண்மையான நற்செயல்கள்' என்று பொருள்" எனக் கூறினார்கள்.

(இந்த ஹதீஸ் நம்பகமான அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்டது; எனினும் இதனை புகாரியும் முஸ்லிமும் பதிவு செய்யவில்லை - ஸஹீஹ்).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنْبَأَ النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ ثنا عُيَيْنَةُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْغَطَفَانِيُّ قَالَ سَمِعْتُ أَبِيَ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي بَكْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ §لَا تَبْغِ وَلَا تَكُنْ بَاغِيًا فَإِنَّ اللَّهَ يَقُولُ {إِنَّمَا بَغْيُكُمْ عَلَى أَنْفُسِكُمْ} [يونس 23] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
அபூபக்ரா (ரலி) அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "(யாருக்கும் அநீதி இழைத்து) வரம்பு மீறாதே! வரம்பு மீறுபவனாகவும் ஆகிவிடாதே! ஏனெனில், அல்லாஹ் (திருக்குர்ஆனில்) கூறுகிறான்: {(மக்களே!) உங்களின் வரம்பு மீறல் உங்களுக்கு எதிராகவே அமையும்} [யூனுஸ்: 23]."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنِي أَبُو الطَّيِّبِ طَاهِرُ بْنُ يَحْيَى الْبَيْهَقِيُّ بِهَا مِنْ أَصْلِ كِتَابِ خَالِهِ ثنا خَالِي الْفَضْلُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْبَيْهَقِيُّ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنِي اللَّيْثُ حَدَّثَنِي خَالِدُ بْنُ يَزِيدَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي هِلَالٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا جَعْفَرٍ مُحَمَّدَ بْنَ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ وَتَلَا هَذِهِ الْآيَةَ {وَاللَّهُ يَدْعُو إِلَى دَارِ السَّلَامِ وَيَهْدِي مَنْ يَشَاءُ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ} [يونس 25] فَقَالَ حَدَّثَنِي جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ خَرَجَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ يَوْمًا فَقَالَ § إِنِّي رَأَيْتُ فِيَ الْمَنَامِ كَأَنَّ جِبْرِيلَ عِنْدَ رَأْسِي وَمِيكَائِيلَ عِنْدَ رِجْلَيَّ يَقُولُ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ اضْرِبْ لَهُ مِثْلًا فَقَالَ لَهُ اسْمَعْ سَمعَهُ أُذُنُكَ وَاعْقِلْ عَقَلَ قَلْبُكَ إِنَّمَا مَثَلُكَ وَمَثَلُ أُمَّتِكَ كَمَثَلِ مَلِكٍ اتَّخَذَ دَارًا ثُمَّ بَنَى فِيهَا بَيْتًا ثُمَّ جَعَلَ فِيهَا مَأْدُبَةً ثُمَّ بَعَثَ رَسُولًا يَدْعُو النَّاسَ إِلَى طَعَامِهِمْ فَمِنْهُمْ مَنْ أَجَابَ الرَّسُولَ وَمِنْهُمْ مَنْ تَرَكَ فَاللَّهُ هُوَ الْمَلِكُ وَالدَّارُ الْإِسْلَامُ وَالْبَيْتُ الْجَنَّةُ وَأَنْتَ يَا مُحَمَّدُ الرَّسُولُ مَنْ أَجَابَكَ دَخَلَ الْإِسْلَامَ وَمَنْ دَخَلَ الْإِسْلَامَ دَخَلَ الْجَنَّةَ وَمَنْ دَخَلَ الْجَنَّةَ أَكَلَ مِنْهَا «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒருநாள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களிடம் வந்து கூறினார்கள்: "நான் (உறங்கிக் கொண்டிருந்தபோது) ஒரு கனவு கண்டேன். (அதில்) ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் என் தலைப்பகுதியிலும், மீக்காயீல் (அலை) அவர்கள் என் கால்பகுதியிலும் இருப்பது போன்று இருந்தது. அவர்களில் ஒருவர் மற்றவரிடம், 'இவருக்கு (முஹம்மதுக்கு) ஓர் உதாரணத்தைக் கூறுங்கள்' என்றார். அதற்கவர் (என்னிடம்), 'உமது செவிகள் கேட்கும் வகையில் (கவனமாகச்) செவிதாழ்த்திக் கேளும்; உமது உள்ளம் விளங்கும் வகையில் (ஆழமாகச்) சிந்தித்துப் புரியும்! உமக்கும் உமது சமுதாயத்திற்கும் (உம்மத்திற்கும்) உள்ள உதாரணம், ஓர் இருப்பிடத்தை (நிலப்பரப்பை) அமைத்து, அதில் ஒரு மாளிகையைக் கட்டிய ஓர் அரசனின் உதாரணத்தைப் போன்றதாகும். பின்னர் அவன் அதில் ஒரு விருந்துக்கு (விருந்துணவுக்கு) ஏற்பாடு செய்து, அந்த விருந்தில் உண்பதற்கு மக்களை அழைப்பதற்காக ஒரு தூதரை அனுப்பினான். மக்களில் சிலர் அந்தத் தூதரின் அழைப்பை ஏற்றனர்; இன்னும் சிலர் அதனைப் புறக்கணித்தனர். (இதன் விளக்கம் என்னவென்றால்) அந்த அரசன் 'அல்லாஹ்' ஆவான். அந்த இருப்பிடம் 'இஸ்லாம்' ஆகும். அந்த மாளிகை 'சொர்க்கம்' ஆகும். முஹம்மதே! அந்தத் தூதர் நீர் ஆவீர். யார் உமது அழைப்பை ஏற்கிறாரோ அவர் இஸ்லாத்தில் நுழைகிறார். யார் இஸ்லாத்தில் நுழைகிறாரோ அவர் சொர்க்கத்தில் நுழைகிறார். யார் சொர்க்கத்தில் நுழைகிறாரோ, அவர் அதிலுள்ளவற்றை உண்பார் (அனுபவிப்பார்)."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عِيسَى ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو الْحَرَشِيُّ ثنا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى أَنْبَأَ الْمُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ التَّيْمِيُّ ثنا أَبِي ثنا أَبُو نَضْرَةَ عَنْ أَبِي سَعْدٍ مَوْلَى أَبِي أُسَيْدٍ الْأَنْصَارِيِّ قَالَ سَمِعَ عُثْمَانُ بْنُ عَفَّانَ أَنَّ وَفْدَ أَهْلِ مِصْرَ قَدْ أَقْبَلُوا فَاسْتَقْبَلَهُمْ فَلَمَّا سَمِعُوا بِهِ أَقْبَلُوا نَحْوَهُ قَالَ وَكَرِهَ أَنْ يَقْدَمُوا عَلَيْهِ الْمَدِينَةَ قَالَ فَأَتَوْهُ فَقَالُوا لَهُ ادْعُ بِالْمُصْحَفِ وَافْتَتَحِ السَّابِعَةَ وَكَانُوا يُسَمُّونَ سُورَةَ يُونُسَ السَّابِعَةَ فَقَرَأَهَا حَتَّى أَتَى عَلَى هَذِهِ الْآيَةِ {§قُلْ أَرَأَيْتُمْ مَا أَنْزَلَ اللَّهُ لَكُمْ مِنْ رِزْقٍ فَجَعَلْتُمْ مِنْهُ حَرَامًا وَحَلَالًا قُلْ آللَّهُ أَذِنَ لَكُمْ أَمْ عَلَى اللَّهِ تَفْتَرُونَ} [يونس 59] فَقَالُوا لَهُ قِفْ أَرَأَيْتَ مَا حَمَيْتَ مِنَ الْحِمَى آللَّهُ أَذِنَ لَكَ أَمْ عَلَى اللَّهِ تَفْتَرِي؟ قَالَ فَقَالَ امْضِهْ نَزَلَتْ فِي كَذَا وَكَذَا فَأَمَّا الْحِمَى فَإِنَّ عُمَرَ حَمَى الْحِمَى قَبْلِي لِإِبِلِ الصَّدَقَةِ فَلَمَّا وُلِّيتُ وَزَادَتْ إِبِلُ الصَّدَقَةِ فَزِدْتُ فِي الْحِمَى لَمَا زَادَ فِي الصَّدَقَةِ «صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط مسلم
அபூ உஸைத் அல்-அன்சாரி (ரலி) அவர்களின் விடுவிக்கப்பட்ட அடிமையான அபூ ஸஅத் அறிவிக்கிறார்கள்:

எகிப்துவாசிகளின் பிரதிநிதிகள் குழு ஒன்று (மதீனாவை நோக்கி) வருவதைக் கேள்வியுற்ற உஸ்மான் பின் அஃப்பான் (ரலி) அவர்கள், அவர்களைச் சந்திப்பதற்காக எதிர்கொண்டு சென்றார்கள். உஸ்மான் (ரலி) அவர்கள் வருவதைக் கேள்வியுற்ற அக்குழுவினர் அவர்களை நோக்கி வந்தனர். அவர்கள் மதீனாவிற்குள் (ஆயுதங்களுடன் அல்லது குழப்பம் விளைவிக்கும் நோக்கில்) நுழைவதை உஸ்மான் (ரலி) அவர்கள் விரும்பவில்லை. அவர்கள் உஸ்மான் (ரலி) அவர்களிடம் வந்து, "திருக்குர்ஆன் பிரதியைக் கொண்டு வருமாறு கூறுங்கள், மேலும் ஏழாவது அத்தியாயத்தைத் திறங்கள்" என்று கூறினார்கள். அவர்கள் 'சூரா யூனுஸ்' அத்தியாயத்தையே 'ஏழாவது அத்தியாயம்' என்று அழைத்து வந்தனர்.

உஸ்மான் (ரலி) அவர்கள் அந்த அத்தியாயத்தை ஓதத் தொடங்கி, (பின்வரும்) இந்த வசனத்தை அடைந்தார்கள்:
"(நபியே!) நீர் கூறுவீராக: அல்லாஹ் உங்களுக்காக இறக்கி வைத்த உணவை (வாழ்வாதாரத்தை) நீங்கள் கவனித்தீர்களா? அதில் சிலவற்றை ஹராமாகவும் (விலக்கப்பட்டதாகவும்), சிலவற்றை ஹலாலாகவும் (அனுமதிக்கப்பட்டதாகவும்) நீங்களே ஆக்கிக் கொண்டீர்கள். (இதற்கு) அல்லாஹ் உங்களுக்கு அனுமதியளித்தானா? அல்லது அல்லாஹ்வின் மீது நீங்கள் இட்டுக்கட்டுகிறீர்களா? என்று (நபியே!) நீர் கேட்பீராக." (குர்ஆன் 10:59)

அப்போது அக்குழுவினர் உஸ்மான் (ரலி) அவர்களிடம், "நிறுத்துங்கள்! நீங்கள் (தர்ம ஒட்டகங்களுக்காக) பாதுகாக்கப்பட்ட மேய்ச்சல் நிலத்தை (ஹிமாவை) ஒதுக்கினீர்களே, (அதற்கு) அல்லாஹ் உங்களுக்கு அனுமதியளித்தானா? அல்லது அல்லாஹ்வின் மீது நீங்கள் இட்டுக்கட்டுகிறீர்களா?" என்று (வசனத்தைச் சுட்டிக்காட்டி ஆட்சேபனையாகக்) கேட்டனர்.

அதற்கு உஸ்மான் (ரலி) அவர்கள், "(வசனத்தை) தொடர்ந்து ஓதுங்கள்; இந்த வசனம் இன்னின்ன (அறியாமைக் கால வழக்கங்கள் போன்ற) விஷயங்களைப் பற்றி அருளப்பட்டது. பாதுகாக்கப்பட்ட மேய்ச்சல் நிலத்தைப் (ஹிமாவை) பொறுத்தவரை, எனக்கு முன்பாகவே உமர் (ரலி) அவர்கள் ஜகாத் (தர்மமாக வசூலிக்கப்பட்ட) ஒட்டகங்களுக்காக பாதுகாக்கப்பட்ட மேய்ச்சல் நிலத்தை ஒதுக்கினார்கள். நான் ஆட்சியாளராகப் பொறுப்பேற்றபோது, ஜகாத் ஒட்டகங்களின் எண்ணிக்கை அதிகரித்தது; எனவே ஜகாத் ஒட்டகங்களின் எண்ணிக்கை அதிகரித்ததற்கு ஏற்ப, பாதுகாக்கப்பட்ட மேய்ச்சல் நிலத்தின் அளவையும் நான் அதிகப்படுத்தினேன்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

(இது இமாம் முஸ்லிமின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்ட ஆதாரப்பூர்வமான 'ஸஹீஹ்' ஹதீஸாகும்).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الصَّفَّارُ ثنا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِسْحَاقَ ثنا أَبُو النُّعْمَانِ ثنا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عُلَيَّةَ ثنا أَيُّوبُ عَنْ نَافِعٍ قَالَ أَطَالَ الْحَجَّاجُ الْخُطْبَةَ فَوَضَعَ ابْنُ عُمَرَ رَأْسَهُ فِي حِجْرِي فَقَالَ الْحَجَّاجُ إِنَّ ابْنَ الزُّبَيْرِ بَدَّلَ كِتَابَ اللَّهِ فَقَعَدَ ابْنُ عُمَرَ فَقَالَ §لَا يَسْتَطِيعُ ذَاكَ أَنْتَ وَلَا ابْنُ الزُّبَيْرِ {لَا تَبْدِيلَ لِكَلِمَاتِ اللَّهِ} [يونس 64] فَقَالَ الْحَجَّاجُ لَقَدْ أُوتِيتَ عِلْمًا إِنْ نَفَعَكَ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
நாஃபிஉ (ரஹ்) அறிவிக்கிறார்கள்:

(ஒருமுறை) ஹஜ்ஜாஜ் (தனது குத்பா) உரையை நீட்டினான். (அதனால் சோர்வடைந்த) இப்னு உமர் (ரலி) தமது தலையை எனது மடியில் வைத்துச் (சாய்ந்து) கொண்டார். அப்போது ஹஜ்ஜாஜ், "நிச்சயமாக இப்னு ஸுபைர் அல்லாஹ்வின் வேதத்தை மாற்றிவிட்டார்" என்று (அபாண்டமாகக்) கூறினான். உடனே இப்னு உமர் (ரலி) (நிமிர்ந்து) அமர்ந்து, "அவ்வாறு செய்ய உம்மாலும் முடியாது; இப்னு ஸுபைராலும் முடியாது. 'அல்லாஹ்வின் வார்த்தைகளுக்கு எவ்வித மாற்றமும் இல்லை' (அல்குர்ஆன், 10:64)" என்று கூறினார்கள். அதற்கு ஹஜ்ஜாஜ், "நிச்சயமாக உமக்கு (மார்க்க) ஞானம் வழங்கப்பட்டுள்ளது; அது உமக்குப்பயனளித்தால் (சரிதான்)!" என்று (ஏளனமாக) கூறினான்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ كَامِلٍ الْقَاضِي ثنا أَبُو قِلَابَةَ ثنا أَبُو عَاصِمٍ ثنا عَلِيُّ بْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ قَالَ سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {لَهُمُ الْبُشْرَى فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَفِي الْآخِرَةِ} [يونس 64] قَالَ «§هِيَ الرُّؤْيَا الصَّالِحَةُ يَرَاهَا الرَّجُلُ أَوْ تُرَى لَهُ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ صحيح
உபாதா பின் அஸ்-ஸாமித் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வின் கூற்றான, "{லஹுமுல் புஷ்ரா ஃபில் ஹயாதித் துன்யா வஃபில் ஆஹிரா}" (இவ்வுலக வாழ்விலும் மறுமையிலும் அவர்களுக்கு நற்செய்தி உண்டு - 10:64) என்பது குறித்துக் கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "அது (ஒரு முஃமின்/நல்ல மனிதர்) காணும் அல்லது அவருக்காக (மற்றவர்களால்) காணப்படும் நல்ல கனவாகும்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ الْمَحْبُوبِيُّ ثنا سَعِيدُ بْنُ مَسْعُودٍ ثنا النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ أَنْبَأَ شُعْبَةُ عَنْ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ قَالَ سَمِعْتُ سَعِيدَ بْنَ جُبَيْرٍ يُحَدِّثُ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ قَالَ § جَعَلَ جِبْرِيلُ يَدُسُّ الطِّينَ فِي فِي فِرْعَوْنَ مَخَافَةَ أَنْ يَقُولَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» إِلَّا أَنَّ أَكْثَرَ أَصْحَابِ شُعْبَةَ أَوْقَفُوهُ عَلَى ابْنِ عَبَّاسٍ على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"(ஃபிர்அவ்ன் கடலில் மூழ்கடிக்கப்பட்ட போது) 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' (அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவனில்லை) என்று அவன் கூறிவிடுவானோ (அதன் மூலம் அவனுக்கு அல்லாஹ்வின் கருணை கிடைத்துவிடுமோ) என்ற அச்சத்தில், ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் அவனது வாயில் சகதியைத் திணித்தார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
تَفْسِيرُ سُورَةِ هُودٍ
ஸூரா ஹூதின் விரிவுரை
أَخْبَرَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ أَيُّوبَ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ زَكَرِيَّا الْمَكِّيُّ ثنا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ الْوَلِيدِ الْأَزْرَقِيُّ ثنا مُسْلِمُ بْنُ خَالِدٍ عَنِ ابْنِ خُثَيْمٍ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ لَمَّا نَزَلَ الْحِجْرَ فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ قَامَ فَخَطَبَ النَّاسَ فَقَالَ «يَا أَيُّهَا النَّاسُ §لَا تَسْأَلُوا نَبِيَّكُمْ عَنِ الْآيَاتِ فَهَؤُلَاءِ قَوْمُ صَالِحٍ سَأَلُوا نَبِيَّهُمْ أَنْ يَبْعَثَ لَهُمْ آيَةً فَبَعَثَ اللَّهُ لَهُمُ النَّاقَةَ فَكَانَتْ تَرِدُ مِنْ هَذَا الْفَجِّ فَتَشْرَبُ مَاءَهُمْ يَوْمَ وِرْدِهَا وَيَشْرَبُونَ مِنْ لَبَنِهَا مِثْلَ مَا كَانُوا يَتَرَوُّونَ مِنْ مَائِهِمْ فَعَتَوْا عَنْ أَمْرِ رَبِّهِمْ فَعَقَرُوهَا فَوَعَدَهُمُ اللَّهُ ثَلَاثَةَ أَيَّامٍ وَكَانَ مَوْعِدًا مِنَ اللَّهِ غَيْرَ مَكْذُوبٍ ثُمَّ جَاءَتْهُمُ الصَّيْحَةُ فَأَهْلَكَ اللَّهُ مَنْ كَانَ تَحْتَ مَشَارِقِ السَّمَاوَاتِ وَمَغَارِبِهَا مِنْهُمْ إِلَّا رَجُلًا كَانَ فِي حَرَمِ اللَّهِ فَمَنَعَهُ حَرَمُ اللَّهِ مِنْ عَذَابِ اللَّهِ» قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ مَنْ هُوَ؟ قَالَ «أَبُو رِغَالٍ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ صحيح
ஜாபிர் பின் அப்தில்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

தபூக் போரின் போது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (ஸமூத் மக்கள் வாழ்ந்த) 'அல்-ஹிஜ்ர்' எனும் இடத்தில் தங்கியிருந்த வேளையில், எழுந்து நின்று மக்களிடையே உரையாற்றினார்கள். அப்போது அவர்கள் கூறினார்கள்:

"மக்களே! உங்களுடைய நபியிடம் அத்தாட்சிகளை (அற்புதங்களை)க் கேட்காதீர்கள். இதோ, இந்த ஸாலிஹ் (அலை) அவர்களின் சமுதாயத்தினர், தங்களிடம் ஓர் அத்தாட்சியைக் கொண்டுவருமாறு தமது நபியிடம் கேட்டார்கள். எனவே, அல்லாஹ் அவர்களுக்கு (அவர்கள் கேட்டவாறே) ஒரு பெண் ஒட்டகத்தை அனுப்பி வைத்தான். அது இந்த மலைப் பாதையிலிருந்து வரும். தனக்கென (அல்லாஹ்வினால்) குறிக்கப்பட்ட நாளில் அவர்களது நீரை அது அருந்தும். அவர்கள் தங்களது நீரைக் குடித்து தாகம் தீர்த்துக் கொள்வதைப் போலவே, (தங்களுக்கான நாளில்) அதனுடைய பாலையும் அவர்கள் குடித்து (தாகம் தீர்த்து) வந்தார்கள்.

ஆனால், அவர்கள் தங்கள் இறைவனின் கட்டளையை மீறி, அந்த ஒட்டகத்தின் கால்களை வெட்டிக் கொன்றார்கள். எனவே, அல்லாஹ் அவர்களுக்கு (வேதனை வருவதற்கு முன்) மூன்று நாட்கள் கெடு விதித்தான். அது அல்லாஹ்வின் பொய்யாக்கப்படாத வாக்குறுதியாக இருந்தது. பின்னர் அவர்களைப் பேரிடி முழக்கம் (ஸைஹா) வந்தடைந்தது. வானங்களின் கிழக்கு மற்றும் மேற்குத் திசைகளுக்குக் கீழே இருந்த அந்த சமுதாயத்தினர் அனைவரையும் அல்லாஹ் அழித்துவிட்டான். ஆனால், அல்லாஹ்வின் புனிதத் தலமான ஹரமில் (மக்காவில்) இருந்த ஒரு மனிதரைத் தவிர! அல்லாஹ்வின் ஹரம் அவரை அல்லாஹ்வின் வேதனையிலிருந்து பாதுகாத்துக் கொண்டது."

அப்போது மக்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவர் யார்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், "அபூ ரிகால்" என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا الْحَسَنُ بْنُ يَعْقُوبَ الْعَدْلُ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْوَهَّابِ أَنْبَأَ جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ أَنْبَأَ إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي خَالِدٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنِ الْأَسْوَدِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ فِي قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {§يَعْلَمُ مُسْتَقَرَّهَا وَمُسْتَوْدَعَهَا} [هود 6] قَالَ مُسْتَقَرُّهَا فِي الْأَرْحَامِ وَمُسْتَوْدَعُهَا حَيْثُ تَمُوتُ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்கள் (பின்வருமாறு) கூறினார்கள்:
மாண்பும் வல்லமையும் மிக்க அல்லாஹ்வின் கூற்றான "{யஃலமு முஸ்தகர்ரஹா வமுஸ்தவ்தஅஹா}" (அவை தங்கியிருக்கும் இடத்தையும், அவை ஒப்படைக்கப்படும் இடத்தையும் அவன் நன்கறிவான்) [ஹூத்: 6] என்பது குறித்து, "அதன் தங்குமிடம் (முஸ்தகர்ரஹா) என்பது கருவறைகளாகும்; அது ஒப்படைக்கப்படும் இடம் (முஸ்தவ்தஅஹா) என்பது அது (உயிர்) எங்கு மரணிக்குமோ அந்த இடமாகும்" என்று விளக்கமளித்தார்கள்.

(இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்ட ஆதாரப்பூர்வமான (ஸஹீஹ்) ஹதீஸாகும். ஆயினும், அவர்கள் இதனைத் தமது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنِي أَبُو بَكْرٍ الشَّافِعِيُّ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ الْحَسَنِ ثنا أَبُو حُذَيْفَةَ ثنا سُفْيَانُ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنِ الْمِنْهَالِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُ سُئِلَ عَنْ قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§وَكَانَ عَرْشُهُ عَلَى الْمَاءِ} [هود 7] عَلَى أَيِّ شَيْءٍ كَانَ الْمَاءُ؟ قَالَ عَلَى مَتْنِ الرِّيحِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களிடம், (மாண்பும் மகிமையும் மிக்க அல்லாஹ்வின்) "அவனது அர்ஷ் (அரியாசனம்) நீரின் மீது இருந்தது" (ஹூத் 11:7) எனும் வசனத்தைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டு, "அந்த நீர் எதன் மீது இருந்தது?" என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், "(அது) காற்றின் முதுகின் (மேற்பரப்பின்) மீது (இருந்தது)" என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو عَمْرٍو عُثْمَانُ بْنُ أَحْمَدَ الدَّقَّاقُ بِبَغْدَادَ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي دَاوُدَ الْمُنَادِي ثنا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ ثنا الْمَسْعُودِيُّ عَنْ أَبِي صَخْرَةَ جَامِعِ بْنِ شَدَّادٍ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ مُحْرِزٍ عَنْ بُرَيْدَةَ الْأَسْلَمِيِّ قَالَ دَخَلَ قَوْمٌ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ ﷺ فَجَعَلُوا يَسْأَلُونَهُ يَقُولُونَ أَعْطِنَا حَتَّى سَاءَهُ ذَلِكَ وَدَخَلَ عَلَيْهِ آخَرُونَ فَقَالُوا جِئْنَا نُسَلِّمُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ ﷺ وَنَتَفَقَّهُ فِي الدِّينِ وَنَسْأَلُهُ عَنْ بَدْءِ هَذَا الْأَمْرِ فَقَالَ «§كَانَ اللَّهُ وَلَا شَيْءَ غَيْرُهُ وَكَانَ الْعَرْشُ عَلَى الْمَاءِ وَكَتَبَ فِي الذِّكْرِ كُلَّ شَيْءٍ ثُمَّ خَلَقَ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ» قَالَ ثُمَّ أَتَاهُ آتٍ فَقَالَ إِنَّ نَاقَتَكَ قَدْ ذَهَبَتْ قَالَ فَوَدِدْتُ أَنِّي كُنْتُ تَرَكْتُهَا «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
புரைதா அல்-அஸ்லமீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு கூட்டத்தினர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "எங்களுக்கு (பொருட்களைத்) தாருங்கள்" என்று (தொடர்ந்து) கேட்கத் தொடங்கினர். அது நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு வருத்தத்தை ஏற்படுத்தும் வரை (அவர்கள் கேட்டுக் கொண்டே இருந்தனர்). பின்னர் வேறு ஒரு கூட்டத்தினர் (நபி அவர்களிடம்) நுழைந்து, "நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு ஸலாம் கூறுவதற்காகவும், மார்க்கத்தில் ஆழ்ந்த அறிவைப் பெறுவதற்காகவும், இந்த (படைப்புத் தொடர்பான) விவகாரத்தின் ஆரம்பம் குறித்து அவரிடம் கேட்பதற்காகவும் வந்துள்ளோம்" என்று கூறினார்கள்.

அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "அல்லாஹ் (மட்டுமே) இருந்தான்; அவனைத் தவிர வேறு எதுவும் இருக்கவில்லை. அவனது அர்ஷ் (சிம்மாசனம்) நீரின் மேல் இருந்தது. அவன் 'திக்ர்' (எனும் லவ்ஹுல் மஹ்ஃபூழ் - பாதுகாக்கப்பட்ட ஏட்டில்) அனைத்தையும் எழுதினான். பின்னர் ஏழு வானங்களைப் படைத்தான்" என்று கூறினார்கள்.

(அறிவிப்பாளர் புரைதா (ரலி) கூறுகிறார்:) பின்னர் ஒருவர் (என்னிடம்) வந்து, "உமது ஒட்டகம் (கயிற்றை அறுத்துக் கொண்டு) ஓடிவிட்டது" என்று கூறினார். (அதைக் கேட்டு நான் அந்த இடத்தை விட்டு எழுந்து சென்றேன்). "அந்த ஒட்டகத்தை (தேடிச் செல்லாமல்) அப்படியே விட்டிருக்கலாமே (நபி அவர்களின் பேச்சை முழுமையாகக் கேட்டிருக்கலாமே)!" என்று நான் (பின்னர்) ஆசைப்பட்டேன்.

(இது ஆதாரப்பூர்வமான அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்ட ஸஹீஹான ஹதீஸாகும்).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا هَارُونُ بْنُ سُلَيْمَانَ ثنا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ ثنا سُفْيَانُ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ أَبِي رَزِينٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ {§وَلَئِنْ أَخَّرْنَا عَنْهُمُ الْعَذَابَ إِلَى أُمَّةٍ مَعْدُودَةٍ} [هود 8] قَالَ إِلَى أَجَلٍ مَعْدُودٍ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் (பின்வரும் குர்ஆன் வசனம் குறித்து) அறிவிக்கிறார்கள்:

"{வலஇன் அஹ்ஹர்னா அன்ஹுமுல் அதாப இலா உம்மதின் மஃதூதஹ்} (நிச்சயமாக நாம் அவர்களுக்குரிய வேதனையை ஒரு குறிப்பிட்ட காலம் வரை பிற்படுத்தினால் - ஹூத் 11:8)" என்ற வசனத்திற்கு, "(இங்கு உம்மத் என்பது) ஒரு குறிப்பிட்ட காலம் (தவணை) வரை என்று பொருளாகும்" என விளக்கமளித்தார்கள்.

(இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரப்பூர்வமானது (ஸஹீஹ்). எனினும், இதனை புகாரியும் முஸ்லிமும் (தங்கள் நூல்களில்) பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ الصَّنْعَانِيُّ بِمَكَّةَ ثنا عَلِيُّ بْنُ الْمُبَارَكِ الصَّنْعَانِيُّ ثنا زَيْدُ بْنُ الْمُبَارَكِ الصَّنْعَانِيُّ عَنْ عَبْدِ الرَّزَّاقِ عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ أَبِي عَمْرٍو الْبَصْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ §مَا مِنْ أَحَدٍ يَسْمَعُ بِي مِنْ هَذِهِ الْأُمَّةِ وَلَا يَهُودِيٌّ وَلَا نَصْرَانِيٌّ وَلَا يُؤْمِنُ بِي إِلَّا دَخَلَ النَّارَ فَجَعَلْتُ أَقُولُ أَيْنَ تَصْدِيقُهَا فِي كِتَابِ اللَّهِ؟ حَتَّى وَجَدْتُ هَذِهِ الْآيَةَ {وَمَنْ يَكْفُرُ بِهِ مِنَ الْأَحْزَابِ فَالنَّارُ مَوْعِدُهُ} [هود 17] قَالَ الْأَحْزَابُ الْمِلَلُ كُلُّهَا «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "(எனது காலத்திலிருந்து இறுதி நாள் வரையிலான) இந்தச் சமுதாயத்தில் (உள்ளவர்களில்) என்னைப் பற்றிக் கேள்விப்படும் எவரும் - அவர் யூதராகவோ அல்லது கிறிஸ்தவராகவோ இருந்தாலும் சரி - (பின்னர்) என் மீது ஈமான் (நம்பிக்கை) கொள்ளாவிட்டால் அவர் நரகத்தில்தான் நுழைவார்."

(இதைக் கேட்ட) நான், "இதனை மெய்ப்பிக்கும் (ஆதாரம்) அல்லாஹ்வின் வேதத்தில் எங்குள்ளது?" என்று (எண்ணியவாறு) தேடிக்கொண்டே இருந்தேன். இறுதியில் இந்த வசனத்தை நான் கண்டேன்:

"{வமன் யக்ஃபுர் பிஹி மினல் அஹ்ஸாபி ஃபன்னாரு மவ்இதுஹு}"
[(பல்வேறு) கூட்டமைப்பினரில் (பிரிவினர்களில்) எவர் இதனை (குர்ஆனை அல்லது நபியை) நிராகரிக்கிறாரோ அவருக்கு வாக்களிக்கப்பட்ட இடம் நரகமே ஆகும்]. (அல்குர்ஆன், 11:17).

(இங்கு) 'அஹ்ஸாப்' (கூட்டமைப்பினர்) என்பது அனைத்து மதங்களையும் (மார்க்கங்களையும்) குறிக்கும் என்று (இப்னு அப்பாஸ் ரலி) கூறினார்கள்.

(இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கு அமைந்த ஆதாரப்பூர்வமான - ஸஹீஹான - ஹதீஸ் ஆகும். எனினும், அவர்கள் இருவரும் இதனைத் தங்களது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو النَّضْرِ مُحَمَّدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ يُوسُفَ الْفَقِيهُ ثنا عُثْمَانُ بْنُ سَعِيدٍ الدَّارِمِيُّ ثنا سَعِيدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ ثنا مُوسَى بْنُ يَعْقُوبَ الزَّمْعِيُّ حَدَّثَنِي فَائِدٌ مَوْلَى عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي رَافِعٍ أَنَّ إِبْرَاهِيمَ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَبِيعَةَ أَخْبَرَهُ أَنَّ عَائِشَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ ﷺ أَخْبَرَتْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ قَالَ §«لَوْ رَحِمَ اللَّهُ أَحَدًا مِنْ قَوْمِ نُوحٍ لَرَحِمَ أُمَّ الصَّبِيِّ» قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ كَانَ نُوحٌ مَكَثَ فِي قَوْمِهِ أَلْفَ سَنَةٍ إِلَّا خَمْسِينَ عَامًا يَدْعُوهُمْ حَتَّى كَانَ آخِرَ زَمَانِهِ غَرَسَ شَجَرَةً فَعَظُمَتْ وَذَهَبَتْ كُلَّ مَذْهَبٍ ثُمَّ قَطَعَهَا ثُمَّ جَعَلَ يَعْمَلُهَا سَفِينَةً وَيَمُرُّونَ فَيَسْأَلُونَهُ فَيَقُولُ أَعْمَلُهَا سَفِينَةً فَيَسْخَرُونَ مِنْهُ وَيَقُولُونَ تَعْمَلُ سَفِينَةً فِي الْبَرِّ وَكَيْفَ تَجْرِي؟ قَالَ سَوْفَ تَعْلَمُونَ فَلَمَّا فَرَغَ مِنْهَا فَارَ التَّنُّورُ وَكَثُرَ الْمَاءُ فِي السِّكَكِ خَشِيَتْ أُمُّ الصَّبِيِّ عَلَيْهِ وَكَانَتْ تُحِبُّهُ حُبًّا شَدِيدًا فَخَرَجَتْ إِلَى الْجَبَلِ حَتَّى بَلَغَتْ ثُلْمَةً فَلَمَّا بَلَغَهَا الْمَاءُ خَرَجَتْ بِهِ حَتَّى اسْتَوَتْ عَلَى الْجَبَلِ فَلَمَّا بَلَغَ الْمَاءُ رَقَبَتَهَا رَفَعَتْهُ بِيَدِهَا حَتَّى ذَهَبَ بِهَا الْمَاءُ فَلَوْ رَحِمَ اللَّهُ مِنْهُمْ أَحَدًا لَرَحِمَ أُمَّ الصَّبِيِّ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» إسناده مظلم وموسى ليس بذاك
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் துணைவியார் அன்னை ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"நூஹ் (அலை) அவர்களின் சமுதாயத்தில் எவருக்காவது அல்லாஹ் கருணை காட்டுவதாக இருந்தால், (அந்தச்) சிறுவனின் தாய்க்கு அவன் கருணை காட்டியிருப்பான்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

(மேலும்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நூஹ் (அலை) அவர்கள் தமது சமுதாயத்தாரிடம் ஐம்பது குறைய ஆயிரம் ஆண்டுகள் (அதாவது 950 ஆண்டுகள்) தங்கி, தமது வாழ்வின் இறுதிப் பகுதி வரை அவர்களை (இறைவன்பால்) அழைத்துக் கொண்டிருந்தார்கள். அவர் (அல்லாஹ்வின் கட்டளைப்படி) ஒரு மரத்தை நட்டார். அது நன்கு பெரிதாகி, எல்லாத் திசைகளிலும் படர்ந்து வளர்ந்தது. பின்னர், அவர் அதனை வெட்டி (அதன் மூலம்) ஒரு கப்பலை உருவாக்கத் தொடங்கினார். (மக்கள்) அவரைக் கடந்து செல்லும்போது (அவரிடம் அது குறித்துக்) கேட்பார்கள். அதற்கு அவர், 'நான் ஒரு கப்பலை உருவாக்குகிறேன்' என்று கூறுவார். (அப்போது) அவர்கள் அவரைப் பரிகாசம் செய்தவாறு, 'தரைப்பகுதியில் (கடல் இல்லாத இடத்தில்) கப்பல் கட்டுகிறீரே, அது எப்படி ஓடும்?' என்று கேட்பார்கள். அதற்கு அவர், '(அது எப்படி ஓடும் என்பதை) நீங்கள் விரைவில் அறிந்துகொள்வீர்கள்' என்று பதிலளிப்பார்.

அவர் அந்தக் கப்பலைச் செய்து முடித்ததும், அடுப்பு (பூமியிலிருந்து நீர்) பொங்கியது; தெருக்களில் தண்ணீர் பெருகியது. (அப்போது) அந்தச் சிறுவனின் தாய் அவன் மீது (கவலை கொண்டு) பயந்தாள். அவள் அவன் மீது மிகுந்த அன்பு கொண்டிருந்தாள். அவள் (தன் குழந்தையைத் தூக்கிக்கொண்டு) மலையை நோக்கிச் சென்று, ஒரு மேட்டுப்பகுதியை அடைந்தாள். அங்கேயும் தண்ணீர் வந்தடைந்தபோது, அங்கிருந்து புறப்பட்டு மலையின் உச்சிக்குச் சென்றாள். தண்ணீர் அவளது கழுத்தளவு உயர்ந்தபோது, (தண்ணீரில் மூழ்காமல் இருக்க) அவள் தன் குழந்தையைத் தன் கைகளால் (உயர்த்திப்) பிடித்தாள். இறுதியில் அந்த வெள்ளம் அவளையும் அடித்துச் சென்றுவிட்டது. எனவே, அவர்களில் எவருக்காவது அல்லாஹ் கருணை காட்டுவதாக இருந்தால், அந்தச் சிறுவனின் தாய்க்கு கருணை காட்டியிருப்பான்."
ஹதீஸ் தரம் : இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் பலவீனமானது
إسناده ضعيف
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ عَفَّانَ الْعَامِرِيُّ ثنا أَبُو يَحْيَى الْحِمَّانِيُّ ثنا النَّضْرُ أَبُو عُمَرَ الْخَزَّازُ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ «§كَانَ بَيْنَ نُوحٍ وَهَلَاكِ قَوْمِهِ ثَلَاثُ مِائَةِ سَنَةٍ وَكَانَ قَدْ فَارَ التَّنُّورُ فِي الْهِنْدِ وَطَافَتْ سَفِينَةُ نُوحٍ بِالْكَعْبَةِ أُسْبُوعًا» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُالنضر ضعفوه
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

"நூஹ் (அலை) அவர்களுக்கும், அவர்களது சமுதாயத்தினர் அழிக்கப்பட்டதற்கும் இடையே முந்நூறு ஆண்டுகள் (கால இடைவெளி) இருந்தது. மேலும், (வெள்ளப் பெருக்கின் அடையாளமான) அடுப்பு (தன்னூர்) இந்தியாவில் (இருந்து நீர்) பொங்கியது; நூஹ் (அலை) அவர்களின் கப்பல் கஅபாவை ஏழு முறை (ஒரு வாரம்/சுற்று) வலம் வந்தது."
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا مَيْمُونُ بْنُ إِسْحَاقَ الْهَاشِمِيُّ ثنا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ الْجَبَّارِ ثنا يُونُسُ بْنُ بُكَيْرٍ ثنا الْمُفَضَّلُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ حَنَشٍ الْكِنَانِيِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا ذَرٍّ يَقُولُ وَهُوَ آخِذٌ بِبَابِ الْكَعْبَةِ أَيُّهَا النَّاسُ مَنْ عَرَفَنِي فَأَنَا مَنْ عَرَفْتُمْ وَمَنْ أَنْكَرَنِي فَأَنَا أَبُو ذَرٍّ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَقُولُ §«مَثَلُ أَهْلِ بَيْتِي مَثَلُ سَفِينَةِ نُوحٍ مَنْ رَكِبَهَا نَجَا وَمَنْ تَخَلَّفَ عَنْهَا غَرِقَ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ مفضل خرج له الترمذي فقط ضعفوه
அபூ தர் (ரலி) அவர்கள் கஅபாவின் வாசலைப் பிடித்துக் கொண்டு (மக்களை நோக்கி) கூறியதாவது:

"மக்களே! என்னை அறிந்தவர்களுக்கு, நீங்கள் அறிந்தவர்தான் நான். என்னை அறியாதவர்களுக்கு (நான் கூறுகிறேன்): நான்தான் அபூ தர். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டிருக்கிறேன்: 'எனது குடும்பத்தாரின் (அஹ்லுல்பைத்) உதாரணம் நூஹ் (அலை) அவர்களின் கப்பலைப் போன்றதாகும். அதில் ஏறிக்கொண்டவர் (அழிவிலிருந்து) ஈடேற்றம் பெறுவார்; அதிலிருந்து (ஏறாமல்) விலகி நின்றவர் (வெள்ளத்தில்) மூழ்கி அழிவார்.'"
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا الشَّيْخُ أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ أَنْبَأَ بِشْرُ بْنُ مُوسَى ثنا الْحَسَنُ بْنُ مُوسَى الْأَشْيَبُ ثنا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ دَاوُدَ بْنِ أَبِي هِنْدٍ عَنْ أَبِي الْعَالِيَةِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ أَتَى عَلَى وَادِي الْأَزْرَقِ فَقَالَ «مَا هَذَا؟» قَالُوا وَادِي الْأَزْرَقِ فَقَالَ §«كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى مُوسَى بْنِ عِمْرَانَ مُهْبِطًا لَهُ خُوَارٌ إِلَى اللَّهِ بِالتَّكْبِيرِ» ثُمَّ أَتَى عَلَى ثَنِيَّةٍ فَقَالَ «مَا هَذِهِ الثَّنِيَّةُ؟» قَالُوا ثَنِيَّةُ كَذَا وَكَذَا؟ فَقَالَ «كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى يُونُسَ بْنِ مَتَّى عَلَى نَاقَةٍ حَمْرَاءَ جَعْدَةٍ خِطَامُهَا لِيفٌ وَهُوَ يُلَبِّي وَعَلَيْهِ جُبَّةٌ صُوفٌ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ على شرط مسلم
அப்துல்லாஹ் பின் அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் 'வாதி அல்-அஸ்ரக்' (அஸ்ரக் பள்ளத்தாக்கு) எனும் இடத்திற்கு வந்தபோது, "இது என்ன இடம்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு (அங்கிருந்த) மக்கள், "இது வாதி அல்-அஸ்ரக்" என்று பதிலளித்தனர். அப்போது அவர்கள், "மூஸா பின் இம்ரான் (அலை) அவர்கள் அல்லாஹ்வை நோக்கி சப்தமாக 'தக்பீர்' கூறியவாறு அந்தப் பள்ளத்தாக்கிலிருந்து கீழே இறங்கி வருவதை நான் (இப்போது) நேரில் பார்ப்பது போன்றுள்ளது" என்றார்கள்.

பின்னர் அவர்கள் ஒரு மலைப்பாதைக்கு (ஸனிய்யா) வந்தபோது, "இது என்ன மலைப்பாதை?" என்று கேட்டார்கள். மக்கள், "இது இன்ன (பெயருடைய) மலைப்பாதை" என்று பதிலளித்தனர். அதற்கு அவர்கள், "யூனுஸ் பின் மத்தா (அலை) அவர்கள் கம்பளியாலான அங்கி அணிந்தவர்களாக, பேரீச்ச நாரினால் ஆன கடிவாளம் பூட்டப்பட்ட (உடல் வலிமை மிக்க அல்லது) சுருள் முடி கொண்ட சிவப்பு நிற ஒட்டகத்தின் மீது அமர்ந்து, 'தல்பியா' கூறியவாறு வருவதை நான் (இப்போது) நேரில் பார்ப்பது போன்றுள்ளது" என்றார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
حَدَّثَنِي أَبُو عَمْرٍو مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ مَطَرٍ وَأَنَا سَأَلْتُهُ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو مُحَمَّدٍ جَعْفَرُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ نَصْرٍ الْحَافِظُ ثنا أَبُو كُرَيْبٍ ثنا مُعَاوِيَةُ بْنُ هِشَامٍ عَنْ شَيْبَانَ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ لِرَسُولِ اللَّهِ ﷺ أَرَاكَ قَدْ شِبْتَ قَالَ §«شَيَّبَتْنِي هُودٌ وَالْوَاقِعَةُ وَعَمَّ يَتَسَاءَلُونَ وَإِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الْبُخَارِيِّ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ على شرط البخاري
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அபூபக்கர் சித்தீக் (ரலி) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம், "(அல்லாஹ்வின் தூதரே!) தங்களுக்கு நரை விழுந்துவிட்டதைக் காண்கிறேன்" என்று கூறினார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "ஹூத், அல்வாக்கியா, அம்ம யதஸாஅலூன் (அந்நபா), இதஷ் ஷம்ஸு குவ்விரத் (அத்தக்வீர்) ஆகிய (அத்தியாயங்கள்) எனக்கு நரையை ஏற்படுத்திவிட்டன" என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط البخاري
حَدَّثَنِي أَبُو الْحَسَنِ إِسْمَاعِيلُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ الْفَضْلِ بْنِ مُحَمَّدٍ الشَّعْرَانِيُّ ثنا جَدِّي ثنا أَبُو ثَابِتٍ مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ الْمَدَنِيُّ حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَابِرٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ §«أُلْهِمَ إِبْرَاهِيمُ الْخَلِيلُ عَلَيْهِ السَّلَامُ هَذَا اللِّسَانَ الْعَرَبِيَّ إِلْهَامًا» هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ إِنْ كَانَ الْفَضْلُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَفِظَهُ مُتَّصِلًا عَنْ أَبِي ثَابِتٍ فَقَدْ حَدَّثَنَاهُ أَبُو عَلِيٍّ الْحَافِظُ أَنْبَأَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ النَّسَائِيُّ ثنا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعْدٍ الزُّهْرِيُّ ثنا عَمِّي عَنْ أَبِيهِ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ مُرْسَلًا نَحْوَهُعلى شرط مسلم
ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"அல்லாஹ்வின் உற்ற தோழரான இப்ராஹீம் (அலை) அவர்களுக்கு இந்த அரபு மொழி (அல்லாஹ்வின் தரப்பிலிருந்து) உள்ளுதிப்பாக (இல்ஹாம் - Inspiration) வழங்கப்பட்டது."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ الشَّيْبَانِيُّ الْحَافِظُ إِمْلَاءً ثنا حَمَّادُ بْنُ مَحْمُودٍ الْمُقْرِئُ ثنا عِيسَى بْنُ جَعْفَرٍ الرَّازِيُّ ثنا سُفْيَانُ بْنُ سَعِيدٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ سَعِيدٍ عَنْ عَطَاءٍ فِي قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {رَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ عَلَيْكُمْ أَهْلَ الْبَيْتِ} قَالَ كُنْتُ عِنْدَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ إِذْ جَاءَهُ رَجُلٌ فَسَلَّمَ عَلَيْهِ فَقُلْتُ وَعَلَيْكُمُ السَّلَامُ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ وَمَغْفِرَتُهُ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ §«انْتَهِ إِلَى مَا انْتَهَتْ إِلَيْهِ الْمَلَائِكَةُ» هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ صَحِيحٌ لِلثَّوْرِيِّ لَا أَعْلَمُ أَنَّا كَتَبْنَاهُ إِلَّا بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ صحيح غريب
அதாஃ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

"{ரஹ்மத்துல்லாஹி வ பரகாத்துஹு அலைக்கும் அஹ்லல் பைத்தி}" (அல்லாஹ்வின் அருளும் அவனது அபிவிருத்திகளும் -பரக்கத்களும்- உங்கள் மீது உண்டாவதாக, இவ்வீட்டாரே!) எனும் (ஹூத் அத்தியாயத்தின் 73-வது) கண்ணியமிக்க அல்லாஹ்வின் வசனம் (குறித்த விளக்கத்தின்) போது நான் அப்துல்லாஹ் பின் அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களிடம் (அமர்ந்து) இருந்தேன். அப்போது ஒரு மனிதர் அவரிடம் வந்து ஸலாம் கூறினார்.

அதற்கு நான், "வ அலைக்குமுஸ் ஸலாம் வ ரஹ்மத்துல்லாஹி வ பரகாத்துஹு வ மக்ஃபிரத்துஹு" (உங்கள் மீதும் சாந்தியும், அல்லாஹ்வின் அருளும், அவனது அபிவிருத்திகளும், அவனது மன்னிப்பும் உண்டாவதாக!) என்று (கூடுதலாகச் சேர்த்துப்) பதிலளித்தேன்.

அப்போது இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள், "வானவர்கள் (தங்கள் வாழ்த்தை) எதனோடு முடித்துக் கொண்டார்களோ, அதோடு நீங்களும் நிறுத்திக் கொள்ளுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ عِصْمَةَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ الْعَدْلُ ثنا السَّرِيُّ بْنُ خُزَيْمَةَ ثنا سَعِيدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْوَاسِطِيُّ ثنا خَالِدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْوَاسِطِيُّ عَنْ حُصَيْنِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ قَالَ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ لَمَّا جَاءَتْ رُسُلُ اللَّهِ لُوطًا ظَنَّ أَنَّهُمْ ضِيفَانٌ لَقَوْهُ فَأَدْنَاهُمْ حَتَّى أَقْعَدَهُمْ قَرِيبًا وَجَاءَ بِبَنَاتِهِ وَهُنَّ ثَلَاثٌ فَأَقْعَدَهُنَّ بَيْنَ ضِيفَانِهِ وَبَيْنَ قَوْمِهِ فَجَاءَ قَوْمُهُ يُهْرَعُونَ إِلَيْهِ فَلَمَّا رَآهُمْ قَالَ {هَؤُلَاءِ بَنَاتِي هُنَّ أَطْهُرُ لَكُمْ فَاتَّقُوا اللَّهَ وَلَا تُخْزُونِ فِي ضَيْفِي} [هود 78] قَالُوا {مَا لَنَا فِي بَنَاتِكِ مِنْ حَقٍّ وَإِنَّكَ لَتَعْلَمُ مَا نُرِيدُ} [هود 79] {قَالَ لَوْ أَنَّ لِيَ بِكُمُ قُوَّةً أَوْ آوِي إِلَى رُكْنٍ شَدِيدٍ} [هود 80] فَالْتَفَتَ إِلَيْهِ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَامُ فَقَالَ {إِنَّا رُسُلُ رَبِّكَ لَنْ يَصِلُوا إِلَيْكَ} [هود 81] قَالَ فَطَمَسَ أَعْيُنَهُمْ فَرَجَعُوا وَرَاءَهُمْ يَرْكَبُ بَعْضُهُمْ بَعْضًا حَتَّى خَرَجُوا إِلَى الَّذِينَ بِالْبَابِ فَقَالُوا جِئْنَاكُمْ مِنْ عِنْدِ أَسْحَرِ النَّاسِ قَدْ طَمَسَ أَبْصَارَنَا فَانْطَلَقُوا يَرْكَبُ بَعْضُهُمْ بَعْضًا حَتَّى دَخَلُوا الْقَرْيَةَ فَرُفِعَتْ فِي بَعْضِ اللَّيْلِ حَتَّى كَانَتْ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ حَتَّى إِنَّهُمْ لَيَسْمَعُونَ أَصْوَاتَ الطَّيْرِ فِي جَوِّ السَّمَاءِ ثُمَّ قُلِبَتْ فَخَرَجَتِ الْإِفْكَةُ عَلَيْهِمْ فَمَنْ أَدْرَكَتْهُ الْإِفْكَةُ قَتَلَتْهُ وَمَنْ خَرَجَ أَتْبَعَتْهُ حَيْثُ كَانَ حَجَرًا فَقَتَلَتْهُ قَالَ فَارْتَحَلَ بِبَنَاتِهِ وَهُنَّ ثَلَاثٌ حَتَّى إِذَا بَلَغَ مَكَانَ كَذَا وَكَذَا مِنَ الشَّامِ فَمَاتَتِ ابْنَتُهُ الْكُبْرَى فَخَرَجَتْ عِنْدَهَا عَيْنٌ يُقَالَ لَهَا الْوَرِيَّةُ ثُمَّ انْطَلَقَ حَيْثُ شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَبْلُغَ فَمَاتَتِ الصُّغْرَى فَخَرَجَتْ عِنْدَهَا عَيْنٌ يُقَالَ لَهَا الرُّعُونَةَ فَمَا بَقِيَ مِنْهُنَّ إِلَّا الْوُسْطَى
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர்கள் (வானவர்கள் மனித உருவில்) லூத் (அலை) அவர்களிடம் வந்தபோது, அவர்கள் (சாதாரண) விருந்தினர்கள் என்று அவர் நினைத்தார். அவர் அவர்களை (வரவேற்று) சந்தித்து, தமக்கு அருகாமையில் அவர்களை அமரவைத்தார். பிறகு தனது மூன்று புதல்வியரையும் அழைத்து வந்து, தனது விருந்தினர்களுக்கும் தனது சமுதாயத்தினருக்கும் இடையில் அவர்களை அமரவைத்தார். அப்போது, அவரது சமுதாயத்தினர் (தீய எண்ணத்துடன்) அவரை நோக்கி விரைந்தோடி வந்தனர்.

அவர்களைக் கண்டபோது லூத் (அலை) அவர்கள்,
"இவர்களே என் புதல்வியர்; இவர்கள் உங்களுக்குத் தூய்மையானவர்கள் (இவர்களைத் திருமணம் செய்து கொள்ளுங்கள்). எனவே, அல்லாஹ்வை அஞ்சுங்கள். என் விருந்தினர்கள் விஷயத்தில் என்னை அவமானப்படுத்தாதீர்கள்" (ஹூத் 11:78) என்று கூறினார்.

அதற்கு அவர்கள்,
"உம் புதல்வியரிடம் எங்களுக்கு எந்த உரிமையும் (தேவையும்) இல்லை என்பதை நீர் அறிவீர். நாங்கள் விரும்புவது என்ன என்பதையும் நீர் திண்ணமாக அறிவீர்" (ஹூத் 11:79) என்று கூறினர்.

அதற்கு லூத் (அலை) அவர்கள்,
"(உங்களைத் தடுக்க) எனக்குப் பலமிருக்க வேண்டுமே, அல்லது ஒரு பலமான ஆதரவின்பால் (கோத்திரத்தின்பால்) நான் ஒதுங்க வேண்டுமே" (ஹூத் 11:80) என்று கூறினார்.

அப்போது ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் அவரை நோக்கித் திரும்பி,
"நாங்கள் உம் இறைவனின் தூதர்கள் ஆவோம். அவர்கள் உம்மை வந்தடையவே மாட்டார்கள்" (ஹூத் 11:81) என்று கூறினார்கள்.

(இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் தொடர்ந்து) கூறுகிறார்கள்:
பின்பு (ஜிப்ரீல் அலை அவர்கள்) அந்த மக்களின் கண்களைப் பார்வையிழக்கச் செய்தார்கள். அவர்கள் பின்வாங்கி, ஒருவர் மீது ஒருவர் மோதித் தடுமாறியபடி வாசலில் நின்றுகொண்டிருந்தவர்களிடம் திரும்பிச் சென்றனர். அங்கு சென்று, "மனிதர்களிலேயே மிகப் பெரிய சூனியக்காரனிடமிருந்து நாங்கள் உங்களிடம் வந்திருக்கிறோம். அவன் எங்கள் கண்களைக் குருடாக்கிவிட்டான்" என்று கூறினார்கள். பிறகு அவர்கள் ஒருவர் மீது ஒருவர் மோதித் தடுமாறியபடியே புறப்பட்டு, ஊருக்குள் சென்றடைந்தனர்.

இரவின் ஒரு பகுதியில் அந்த ஊர் வானத்திற்கும் பூமிக்கும் இடையில் இருக்கும் அளவிற்கு (ஜிப்ரீல் அலை அவர்களால்) மேல்நோக்கி உயர்த்தப்பட்டது. எந்த அளவிற்கென்றால், வானத்தின் வளிமண்டலத்தில் பறவைகளின் சத்தங்களை அவர்கள் (வானவர்கள்) செவியேற்றார்கள். பின்னர் அது தலைகீழாகப் புரட்டப்பட்டது. 'அல்-இஃப்கா' (தலைகீழாகப் புரட்டப்பட்ட ஊரின் பேரழிவு) அவர்கள் மீது இறங்கியது. அந்தப் பேரழிவு யாரையெல்லாம் அடைந்ததோ, அவர்களை அழித்துவிட்டது. (ஊரை விட்டுத்) தப்பித்து வெளியேறியவர்களை, அவர்கள் எங்கிருந்தாலும் ஒரு கல் பின்தொடர்ந்து சென்று அவர்களைக் கொன்றது.

பிறகு லூத் (அலை) அவர்கள் தனது மூன்று புதல்வியருடன் புறப்பட்டுச் சென்றார்கள். ஷாம் நாட்டின் இன்னின்ன இடங்களைச் சென்றடைந்த போது, அவரது மூத்த மகள் மரணமடைந்தாள். அவளருகே ஒரு நீரூற்று வெளிப்பட்டது. அதற்கு 'அல்-வரிய்யா' என்று கூறப்படுகிறது. பின்னர், அவர் அல்லாஹ் நாடிய இடத்தை அடைவதற்காகப் பயணத்தைத் தொடர்ந்தார். அங்கு அவரது இளைய மகள் மரணமடைந்தாள். அவளருகிலும் ஒரு நீரூற்று வெளிப்பட்டது. அதற்கு 'அர்-ருஊனா' என்று கூறப்படுகிறது. முடிவில் அவரது புதல்வியரில் நடுத்தர வயதைக் கொண்ட மகள் மட்டுமே எஞ்சியிருந்தாள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ دُحَيْمٍ الشَّيْبَانِيُّ بِالْكُوفَةِ ثنا أَحْمَدُ بْنُ حَازِمِ بْنِ أَبِي غَرَزَةَ ثنا الْفَضْلُ بْنُ دُكَيْنٍ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ مُسْلِمٍ الطَّائِفِيُّ ثنا عَمْرُو بْنُ دِينَارٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ رَأَى نَاسٌ نَارًا فِي الْمَقْبَرَةِ فَأَتَوْهَا فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ فِي الْقَبْرِ وَإِذَا هُوَ يَقُولُ «§نَاوِلُونِي صَاحِبَكُمْ وَإِذَا هُوَ الرَّجُلُ الْأَوَّاهُ الَّذِي يَرْفَعُ صَوْتَهُ بِالذِّكْرِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ صحيح
ஜாபிர் பின் அப்தில்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

மக்கள் மையவாடியில் (கப்ருஸ்தானில்) ஒரு நெருப்பைக் (ஒளியைக்) கண்டார்கள். எனவே, அவர்கள் அங்கு சென்றார்கள். (அங்கு சென்றபோது) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு கப்ரில் (சவக்குழியில்) இருந்தார்கள். அப்போது அவர்கள், "உங்கள் தோழரை (உடலை அடக்கம் செய்வதற்காக) என்னிடம் கொடுங்கள்" என்று கூறிக் கொண்டிருந்தார்கள். (இறந்துபோன) அவர், (அல்லாஹ்வின் மீதுள்ள அச்சத்தால் அதிகம் முறையிடுபவராகவும் - அல்-அவ்வாஹ்) அல்லாஹ்வை திக்ரு செய்யும்போது (நினைவுகூரும்போது) தமது குரலை உயர்த்திச் சொல்லும் நபராகவும் இருந்தார்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
تَفْسِيرُ سُورَةِ يُوسُفَ
சூரா யூஸுஃபின் விரிவுரை
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا يَحْيَى بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ أَنْبَأَ عَمْرُو بْنُ مُحَمَّدٍ الْقُرَشِيُّ ثنا خَلَّادُ بْنُ مُسْلِمٍ الصَّفَّارُ عَنْ عَمْرِو بْنِ قَيْسٍ الْمُلَائِيِّ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ مُصْعَبِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ فِي قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {نَحْنُ نَقُصُّ عَلَيْكَ أَحْسَنَ الْقَصَصِ} [يوسف 3] الْآيَةُ قَالَ نَزَلَ الْقُرْآنُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ ﷺ فَتَلَا عَلَيْهِمْ زَمَانًا فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ قَصَصْتَ عَلَيْنَا فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {الر تِلْكَ آيَاتُ الْكِتَابِ الْمُبِينِ} [يوسف 1] تَلَا إِلَى قَوْلِهِ {نَحْنُ نَقُصُّ عَلَيْكَ أَحْسَنَ الْقَصَصِ} [يوسف 3] الْآيَةُ فَتَلَا عَلَيْهِمْ زَمَانًا فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ حَدَّثَتْنَا فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {اللَّهُ نَزَّلَ أَحْسَنَ الْحَدِيثِ كِتَابًا مُتَشَابِهًا} [الزمر 23] الْآيَةُ كُلُّ ذَلِكَ يُؤْمَرُ بِالْقُرْآنِ
ஸஅத் பின் அபீ வக்காஸ் (ரழி) அவர்கள், கண்ணியமும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வின் கூற்றான "{நஹ்னு நகுஸ்ஸு அலைக்க அஹ்சனல் கஸஸி - (நபியே!) நாம் உமக்கு மிக அழகான வரலாறுகளைக் கூறுகிறோம்}" [யூஸுஃப்: 3] என்ற வசனம் குறித்து அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்குக் குர்ஆன் அருளப்பட்டது. அவர்கள் அதை ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்திற்கு மக்களுக்கு ஓதிக் காண்பித்தார்கள். அப்போது (தோழர்களான) மக்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நீங்கள் எங்களுக்கு (முந்தைய சமூகங்களின்) வரலாறுகளைக் கூறக் கூடாதா?" என்று கேட்டார்கள்.

அப்போது, கண்ணியமும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ், "{அலிஃப், லாம், றா. தில்க ஆயாதுல் கிதாபில் முபீன் - அலிஃப், லாம், றா. இவை தெளிவான வேதத்தின் வசனங்களாகும்}" [யூஸுஃப்: 1] என்ற வசனத்தை இறக்கியருளினான். அதைத் தொடர்ந்து, "{நஹ்னு நகுஸ்ஸு அலைக்க அஹ்சனல் கஸஸி}" [யூஸுஃப்: 3] என்ற வசனம் வரை (அல்லாஹ்) அவர்களுக்கு ஓதிக் காண்பித்தான்.

பின்னர் மீண்டும் ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்திற்கு அவர்களுக்கு (நபி ஸல் அவர்கள் குர்ஆனை) ஓதிக் காண்பித்தார்கள். அப்போது அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நீங்கள் எங்களுக்கு (இன்னும் அதிகமான) பேச்சுகளை (செய்திகளை) அறிவிக்கக் கூடாதா?" என்று கேட்டார்கள்.

அப்போது, கண்ணியமும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ், "{அல்லாஹு நஸ்ஸல அஹ்சனல் ஹதீஸி கிதாபன் முதஷாபிஹன் - அல்லாஹ் மிக அழகான பேச்சை (செய்தியை) ஒரு வேதமாக இறக்கியருளினான், அது (வசனங்களில்) ஒன்றுக்கொன்று ஒத்ததாக இருக்கிறது}" [அஸ்ஸுமர்: 23] என்ற வசனத்தை இறக்கியருளினான். இவை அனைத்தும் குர்ஆனைக் கொண்டே (மக்களுக்கு அறிவுரை வழங்கும்படி) ஏவப்படுகின்றன.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ صَالِحِ بْنِ هَانِئٍ ثنا الْحُسَيْنُ بْنُ الْفَضْلِ ثنا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ ثنا وَكِيعٌ ثنا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ أَبِي الْأَحْوَصِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ §أَفْرَسُ النَّاسِ ثَلَاثَةٌ الْعَزِيزُ حِينَ قَالَ لِامْرَأَتِهِ أَكْرِمِي مَثْوَاهُ عَسَى أَنْ يَنْفَعَنَا أَوْ نَتِّخِذَهُ وَلَدًا وَالَّتِي قَالَتْ {يَا أَبَتِ اسْتَأْجِرْهُ إِنَّ خَيْرَ مَنِ اسْتَأْجَرْتَ الْقَوِيُّ الْأَمِينُ} [القصص 26] وَأَبُو بَكْرٍ حِينَ تَفَرَّسَ فِي عُمَرَ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

மக்களில் மிகச் சிறந்த நுண்ணறிவு (மற்றும் கூர்ந்த மதி) படைத்தவர்கள் மூன்று பேர் ஆவர்:

1. அஸீஸ் (எகிப்து நாட்டின் அமைச்சர்), (யூஸுஃப் (அலை) அவர்களைக் குறித்து) தமது மனைவியிடம்: "இவரை கண்ணியமான முறையில் தங்க வைப்பாயாக! இவர் நமக்கு பயனளிக்கலாம் அல்லது இவரை நாம் ஒரு மகனாகவே சுவீகரித்துக் கொள்ளலாம்" (அல்குர்ஆன் 12:21) என்று கூறியபோது (வெளிப்படுத்திய நுண்ணறிவு).

2. (மூஸா (அலை) அவர்களைக் குறித்துத் தன் தந்தையிடம்) ஒரு பெண்மணி: "என் தந்தையே! இவரை நீர் (வேலைக்குக்) கூலிக்கு அமர்த்திக் கொள்ளும்; நிச்சயமாக நீர் கூலிக்கு அமர்த்திக் கொள்பவர்களில் இவரே மிகவும் சிறந்தவர்; (ஏனெனில் இவர்) வலிமையுடையவர், நம்பிக்கைக்குரியவர்" (அல்குர்ஆன் 28:26) என்று கூறியபோது (வெளிப்படுத்திய நுண்ணறிவு).

3. உமர் (ரலி) அவர்களைக் குறித்து (தமக்குப் பின் தகுதியான கலீபாவாகத் தேர்ந்தெடுப்பதில்) அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் (கூர்ந்த மதியுடன்) முடிவு செய்தபோது (வெளிப்படுத்திய நுண்ணறிவு).

(இந்த ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி ஆதாரப்பூர்வமானது (ஸஹீஹ்) ஆகும். எனினும், அவர்கள் இருவரும் இதனைத் தமது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْحَسَنِ الْقَاضِي ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْحُسَيْنِ ثنا آدَمُ بْنُ أَبِي إِيَاسٍ ثنا شُعْبَةُ عَنْ سُلَيْمَانَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا وَائِلٍ يَقُولُ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مَسْعُودٍ §يَقْرَأُ {وَقَالَتْ هَيْتَ لَكَ} [يوسف 23] فَقِيلَ لَهُ فَقَالَ هَكَذَا عُلِّمْنَا «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள், "வ காலத் ஹைத லக" (அவள், "உமக்காக நான் தயாராக இருக்கிறேன்" என்று கூறினாள்) [யூஸுஃப் 12:23] என்று ஓதினார்கள்.

இது குறித்து அவரிடம் (ஏன் இவ்வாறு ஓதுகிறீர்கள் என்று) கேட்கப்பட்ட போது, அதற்கு அவர்கள், "இப்படித்தான் எங்களுக்கு (அல்லாஹ்வின் தூதரால்) கற்றுக்கொடுக்கப்பட்டது" என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ عَفَّانَ الْعَامِرِيُّ ثنا يَحْيَى بْنُ آدَمَ ثنا إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي حُصَيْنٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ تَعَالَى {§لَوْلَا أَنْ رَأَىَ بُرْهَانَ رَبِّهِ} [يوسف 24] قَالَ مُثِّلَ لَهُ يَعْقُوبُ فَضَرَبَ صَدْرَهُ فَخَرَجَتْ شَهْوَتُهُ مِنْ أَنَامِلِهِ هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُعلى شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"{லவ்லா அன் ரஆ புர்ஹான ரப்பிஹி}" (அவர் தனது இறைவனின் அத்தாட்சியைக் கண்டிருக்காவிட்டால் - 12:24) என்ற திருக்குர்ஆன் வசனம் குறித்து அவர்கள் விளக்கமளிக்கையில், "யஃகூப் (அலை) அவர்கள் அவருக்கு (யூஸுஃப் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்களுக்கு) உருவகப்படுத்திக் காட்டப்பட்டார்கள். அவர் (யஃகூப் அலைஹிஸ்ஸலாம்) அவரது (யூஸுஃப் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்களின்) நெஞ்சில் அடித்தார், உடனே அவரது இச்சை அவரது விரல் நுனிகளின் வழியாக வெளியேறிவிட்டது" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الصَّفَّارُ ثنا أَحْمَدُ بْنُ مِهْرَانَ الْأَصْبَهَانِيُّ ثنا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى ثنا إِسْرَائِيلُ عَنْ خُصَيْفٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ §عَثَرَ يُوسُفُ ثَلَاثَ عَثَرَاتٍ حِينَ هَمَّ بِهَا فَسُجِنَ وَقَوْلُهُ لِلرَّجُلِ {اذْكُرْنِي عِنْدَ رَبِّكَ} [يوسف 42] فَلَبِثَ فِي السِّجْنِ بِضْعَ سِنِينَ فَأَنْسَاهُ الشَّيْطَانُ ذِكْرَ رَبِّهِ وَقَوْلُهُ لَهُمْ {إِنَّكُمْ لَسَارِقُونَ} [يوسف 70] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» هو خبر منكر
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

யூஸுஃப் (அலை) அவர்கள் மூன்று சறுக்கல்களைச் (சிறு தவறுகளைச்) சந்தித்தார்கள். (முதலாவதாக) அவர் அவளை (ஜுலைகாவை) எண்ணியபோது (நாடியபோது), அவர் சிறையிலடைக்கப்பட்டார். (இரண்டாவதாக) அவர் அந்த மனிதரிடம் (சிறைத்தோழரிடம்), "{உத்குர்னீ இந்த ரப்பிக}" (உமது எஜமானனிடம் என்னைப் பற்றிக் கூறுவீராக) (அல்குர்ஆன் 12:42) என்று கூறியது. (இதனால்) ஷைத்தான் அவர் தமது இறைவனை நினைவுகூருவதை (அல்லது இறைவனிடம் உதவி கோருவதை) மறக்கச் செய்தான்; இதனால் அவர் சில ஆண்டுகள் சிறையிலேயே தங்கிவிட்டார். (மூன்றாவதாக) அவர் அவர்களுக்கு (அவரது சகோதரர்களுக்கு) நோக்கி, "{இன்னகும் லஸாரிகூன்}" (நிச்சயமாக நீங்கள் திருடர்கள்தாம்) (அல்குர்ஆன் 12:70) என்று கூறியது.

(இந்த ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்ட ஸஹீஹான (ஆதாரப்பூர்வமான) செய்தியாகும்; எனினும் அவர்கள் இதனைத் தங்களது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை. ஆயினும், இது ஒரு 'முன்கர்' (நிராகரிக்கத்தக்க) செய்தியாகும்).
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது மற்றும் நிராகரிக்கத்தக்கது (முன்கர்)
ضعيف منكر
أَخْبَرَنِي الشَّيْخُ أَبُو بَكْرٍ أَحْمَدُ بْنُ إِسْحَاقَ الْفَقِيهُ أَنْبَأَ مُحَمَّدُ بْنُ غَالِبٍ ثنا مُوسَى بْنُ مَسْعُودٍ ثنا سُفْيَانُ عَنْ عُمَارَةَ بْنِ الْقَعْقَاعِ الضَّبِّيِّ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنِ الْأَسْوَدِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ {§قُضِيَ الْأَمْرُ الَّذِي فِيهِ تَسْتَفْتِيَانِ} [يوسف 41] قَالَ لَمَّا حَكَيَا مَا رَأَيَاهُ وَعَبَّرَ يُوسُفُ عَلَيْهِ السَّلَامُ قَالَ أَحَدُهُمَا مَا رَأَيْنَا شَيْئًا فَقَالَ قُضِيَ الْأَمْرُ الَّذِي فِيهِ تَسْتَفْتِيَانِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ»
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் (பின்வருமாறு) அறிவிக்கிறார்கள்:

"அவர்கள் இருவரும் (சிறையில் யூஸுஃப் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்களிடம்) தாங்கள் கண்டதைக் (கனவை) கூறி, அதற்கு யூஸுஃப் (அலை) அவர்கள் விளக்கம் அளித்தபோது, அவர்களில் ஒருவர் (விளக்கத்தைக் கேட்டுவிட்டு), 'நாங்கள் (உண்மையில் அத்தகைய கனவு) எதையும் காணவில்லை' என்று கூறினார். அப்போது யூஸுஃப் (அலை) அவர்கள், 'நீங்கள் இருவரும் எந்த விஷயத்தைப் பற்றி விளக்கம் கேட்டீர்களோ அந்த காரியம் (அல்லாஹ்வினால் ஏற்கனவே) தீர்மானிக்கப்பட்டுவிட்டது' (என்று பொருள்படும் 'குழிய அல்-அம்ருல் லதீ ஃபீஹி தஸ்தஃப்தியான்' எனும் வசனத்தைக்) கூறினார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ أَحْمَدُ بْنُ سَلْمَانَ الْفَقِيهُ بِبَغْدَادَ ثنا الْحَسَنُ بْنُ مُكْرَمٍ ثنا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَنْبَأَ مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ §إِنَّ الْكَرِيمَ ابْنَ الْكَرِيمِ ابْنِ الْكَرِيمِ ابْنِ الْكَرِيمِ يُوسُفَ بْنَ يَعْقُوبَ بْنِ إِسْحَاقَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ خَلِيلُ الرَّحْمَنِ وَلَوْ لَبِثْتُ مَا لَبِثَ يُوسُفُ ثُمَّ جَاءَنِيَ الدَّاعِي لَأَجَبْتُ إِذْ جَاءَهُ الرَّسُولُ فَقَالَ ارْجِعْ إِلَى رَبِّكَ فَاسْأَلْهُ مَا بَالُ النِّسْوَةِ اللَّاتِي قَطَّعْنَ أَيْدِيَهُنَّ إِنَّ رَبِّي بِكَيْدِهِنَّ عَلِيمٌ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ بِهَذِهِ السِّيَاقَةِ» إِنَّمَا اتَّفَقَا عَلَى حَدِيثِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدٍ وَأَبِي عُبَيْدٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ «لَوْ لَبِثْتُ فِي السِّجْنِ مَا لَبِثَ يُوسُفُ» فَقَطْوقد اتفقا على حديث سعيد وابن عبيد عن أبي هريرة
அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"கண்ணியவான் (யூசுப்), கண்ணியவானின் (யஃகூப்) மகன், அவர் கண்ணியவானின் (இஸ்ஹாக்) மகன், அவர் (அளவற்ற அருளாளனின் உற்ற தோழரான) கண்ணியவானின் (இப்ராஹீம்) மகன் ஆவார். யூசுப் (அலை) அவர்கள் சிறையில் தங்கியிருந்த (நீண்ட) காலத்தை நானும் சிறையில் கழித்திருந்து, பின்னர் (விடுதலைக்கான) அழைப்பாளர் என்னிடம் வந்திருந்தால், நான் (உடனடியாக) அந்த அழைப்பை ஏற்றிருப்பேன். (ஆனால் யூசுப் அலை அவர்கள் தனது கண்ணியத்தை நிலைநாட்டவே முன்னுரிமை அளித்தார்கள்). தூதுவர் தன்னிடம் வந்தபோது அவர், ‘நீர் உம்முடைய எஜமானனிடம் (மன்னனிடம்) திரும்பிச் சென்று, தங்கள் கைகளை வெட்டிக் கொண்ட அந்தப் பெண்களின் நிலை என்ன என்று அவரிடம் கேளும்; நிச்சயமாக என் இறைவன் அவர்களின் சதியை நன்கறிந்தவன்’ என்று (தனது குற்றமற்ற நிலையை நிரூபிக்கக் கோரி) கூறினார்."
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ سِنَانٍ الْقَزَّازُ ثنا أَبُو عَامِرٍ الْعَقَدِيُّ ثنا مُوسَى بْنُ عَلِيِّ بْنِ رَبَاحٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ اسْتَأْذَنَ رَجُلٌ عَلَى عُمَرَ فَقَالَ اسْتَأْذِنُوا لِابْنِ الْأَخْيَارِ فَقَالَ عُمَرُ إِيذَنُوا لَهُ فَلَمَّا دَخَلَ قَالَ لَهُ عُمَرُ مَنْ أَنْتَ؟ قَالَ أَنَا فُلَانُ ابْنُ فُلَانِ ابْنِ فُلَانٍ قَالَ فَجَعَلَ يَعُدُّ رِجَالًا مِنْ أَشْرَافِ الْجَاهِلِيَّةِ فَقَالَ لَهُ عُمَرُ § أَنْتَ يُوسُفُ بْنُ يَعْقُوبَ بْنِ إِسْحَاقَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ؟ قَالَ لَا قَالَ ذَاكَ ابْنُ الْأَخْيَارِ وَأَنْتَ ابْنُ الْأَشْرَارِ إِنَّمَا تَعُدُّ عَلَيَّ رِجَالَ أَهْلِ النَّارِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» «وَعَلِيُّ بْنُ رَبَاحٍ تَابِعِيٌّ كَبِيرٌ» على شرط مسلم
அலீ பின் ரபாஹ் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

ஒரு மனிதர் உமர் (ரலி) அவர்களிடம் (சந்திப்பதற்கு) அனுமதி கேட்டார். (அப்போது அவர் அங்கிருந்தவர்களிடம்) "சிறந்தவர்களின் மகனுக்கு (உள்ளே வர) அனுமதி கேளுங்கள்" என்று கூறினார். உமர் (ரலி) அவர்கள், "அவருக்கு அனுமதி அளியுங்கள்" என்றார்கள். அவர் உள்ளே நுழைந்ததும் உமர் (ரலி) அவர்கள், "நீர் யார்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "நான் இன்னாரின் மகன் இன்னார், (அவர்) இன்னாரின் மகன்..." என்று கூறி, அறியாமைக் காலத்து (ஜாஹிலிய்யாக் காலத்து) பிரமுகர்களான (தன் முன்னோர்களைப்) பட்டியலிடத் தொடங்கினார்.

அப்போது உமர் (ரலி) அவர்கள், "நீர் இப்ராஹீமின் மகன், இஸ்ஹாக்கின் மகன், யஅகூபின் மகன் (ஆகிய வரிசையில் வந்த) யூசுப்பா?" என்று கேட்டார்கள். அவர், "இல்லை" என்றார்.

அதற்கு உமர் (ரலி) அவர்கள், "அவர்தான் சிறந்தவர்களின் மகன்! நீயோ தீயவர்களின் மகன். நீ என்னிடம் நரகவாசிகளான மனிதர்களை(ப் பற்றி)யே பட்டியலிட்டுக் கொண்டிருக்கிறாய்!" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
أَخْبَرَنِي أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ الْمُزَكِّي بِمَرْوَ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَوْحٍ الْمَدَاينِيُّ ثنا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَنْبَأَ هِشَامُ بْنُ حَسَّانَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ لِي عُمَرُ يَا عَدُوَّ اللَّهِ وَعَدُوَّ الْإِسْلَامِ خُنْتَ مَالَ اللَّهِ قَالَ قُلْتُ لَسْتُ عَدُوَّ اللَّهِ وَلَا عَدُوَّ الْإِسْلَامِ وَلَكِنِّي عَدُوُّ مَنْ عَادَاهُمَا وَلَمْ أَخُنْ مَالَ اللَّهِ وَلَكِنَّهَا أَثْمَانُ إِبِلِي وَسِهَامٌ اجْتَمَعَتْ قَالَ فَأَعَادَهَا عَلَيَّ وَأَعَدْتُ عَلَيْهِ هَذَا الْكَلَامَ قَالَ فَغَرَّمَنِي اثْنَيْ عَشَرَ أَلْفًا قَالَ فَقُمْتُ فِي صَلَاةِ الْغَدَاةِ فَقُلْتُ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِأَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ فَلَمَّا كَانَ بَعْدَ ذَلِكَ أَرَادَنِي عَلَى الْعَمَلِ فَأَبَيْتُ عَلَيْهِ فَقَالَ وَلِمَ وَقَدْ سَأَلَ يُوسُفُ الْعَمَلَ وَكَانَ خَيْرًا مِنْكَ؟ فَقُلْتُ إِنَّ يُوسُفَ نَبِيٌّ ابْنُ نَبِيٍّ ابْنِ نَبِيٍّ ابْنِ نَبِيٍّ وَأَنَا ابْنُ أُمَيْمَةَ وَأَنَا أَخَافُ ثَلَاثًا وَاثْنَتَيْنِ قَالَ أَوَلَا تَقُولُ خَمْسًا؟ قُلْتُ لَا قَالَ فَمَا هُنَّ؟ قُلْتُ «§أَخَافُ أَنْ أَقُولَ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَأَنْ أُفْتِيَ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَأَنْ يُضْرَبَ ظَهْرِي وَأَنْ يُشْتَمَ عِرْضِي وَأَنْ يُؤْخَذَ مَالِي بِالضَّرْبِ» هَذَا حَدِيثٌ بِإِسْنَادٍ صَحِيحٍ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
அபு ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

உமர் (ரழி) அவர்கள் என்னிடம், "அல்லாஹ்வின் எதிரியே, இஸ்லாத்தின் எதிரியே! நீங்கள் அல்லாஹ்வின் செல்வத்திற்குத் துரோகம் இழைத்துவிட்டீர்கள் (பொதுப் பணத்தைக் கையாடல் செய்துவிட்டீர்கள்)" என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு நான் கூறினேன்: "நான் அல்லாஹ்வின் எதிரியும் அல்ல, இஸ்லாத்தின் எதிரியும் அல்ல; மாறாக அவற்றுக்கு யார் எதிரியோ அவர்களின் எதிரியாவேன். நான் அல்லாஹ்வின் செல்வத்திற்குத் துரோகம் இழைக்கவில்லை; மாறாக இவை எனது ஒட்டகங்களின் விலையும் (அவற்றை விற்றதால் கிடைத்த லாபமும்), நான் (போர்களில்) பெற்றுச் சேர்த்து வைத்த பங்குகளுமே ஆகும்."

அபு ஹுரைரா (ரழி) கூறுகிறார்கள்: அவர் மீண்டும் அதையே என்னிடம் கூற, நானும் இதே பதிலை அவரிடம் திரும்பக் கூறினேன். அதனால் அவர் எனக்கு பன்னிரண்டாயிரத்தை (திரஹம்களை) அபராதமாக விதித்தார்.

பின்னர் நான் அதிகாலைத் தொழுகையில் நின்று, "அல்லாஹும்மஃபிர் லி அமீரில் முஃமினீன்" (யா அல்லாஹ்! இறைநம்பிக்கையாளர்களின் தலைவரை மன்னிப்பாயாக!) என்று பிரார்த்தித்தேன்.

அதன் பிறகு, அவர் என்னை (மீண்டும் ஒரு) பதவிக்கு நியமிக்க விரும்பினார். ஆனால் நான் அதற்கு மறுத்துவிட்டேன்.

அவர் கேட்டார்: "ஏன்? யூஸுஃப் (அலை) அவர்கள் (அரசனிடம்) பதவியைக் கேட்டார்களே, அவர் உங்களை விடச் சிறந்தவராயிற்றே?"

நான் கூறினேன்: "யூஸுஃப் (அலை) அவர்கள் ஒரு நபியாவார்கள்; ஒரு நபியின் மகன், ஒரு நபியின் பேரன், ஒரு நபியின் கொள்ளுப்பேரன் ஆவார். நானோ உமைமாவின் மகன் (சாதாரணமானவன்). மேலும், நான் மூன்று மற்றும் இரண்டு (விஷயங்கள்) குறித்து அஞ்சுகிறேன்."

அவர், "அவற்றை 'ஐந்து' என்று (ஒட்டுமொத்தமாகச்) நீங்கள் கூறக் கூடாதா?" என்று கேட்டார். நான் "இல்லை" என்றேன்.

அவர், "அப்படியானால் அவை என்ன?" என்று கேட்டார்.

நான் கூறினேன்: "(அதிகாரத்தில் இருக்கும்போது) நான் அறிவின்றிப் பேசுவேனோ என்றும், அறிவின்றி மார்க்கத் தீர்ப்பு (ஃபத்வா) வழங்குவேனோ என்றும், (தவறுதலாகத் தண்டிக்கப்பட்டு) எனது முதுகு அடிக்கப்படுமோ என்றும், எனது மானம் தூற்றப்படுமோ என்றும், எனது செல்வம் (அபராதமாக) அடித்துப் பறிக்கப்படுமோ என்றும் நான் அஞ்சுகிறேன்."

(இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிமின் நிபந்தனைக்கு ஏற்ப ஸஹீஹான ஹதீஸாகும், ஆனால் அவர்கள் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا الشَّيْخُ أَبُو الْوَلِيدِ الْفَقِيهُ ثنا هِشَامُ بْنُ بِشْرٍ ثنا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ ثنا يَحْيَى بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ أَبِي غَنِيَّةَ عَنْ حُصَيْنِ بْنِ عُمَرَ عَنْ أبِيْ الزُّبَيْرِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ كَانَ لِيَعْقُوبَ النَّبِيِّ عَلَيْهِ السَّلَامُ أَخٌ مُؤَاخِيًا فِي اللَّهِ فَقَالَ ذَاتَ يَوْمٍ يَا يَعْقُوبُ مَا الَّذِي أَذْهَبَ بَصَرَكَ وَمَا الَّذِي قَوَّسَ ظَهْرَكَ؟ فَقَالَ أَمَّا §الَّذِي أَذْهَبَ بَصَرِي فَالْبُكَاءُ عَلَى يُوسُفَ وَأَمَّا الَّذِي قَوَّسَ ظَهْرِي فَالْحُزْنُ عَلَى ابْنِي بِنْيَامِينَ قَالَ فَأَتَاهُ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَامُ فَقَالَ يَا يَعْقُوبُ إِنَّ اللَّهَ يُقْرِئُكَ السَّلَامَ وَيَقُولُ لَكَ أَمَا تَسْتَحْيِي تَشْكُونِي إِلَى غَيْرِي؟ قَالَ فَقَالَ يَعْقُوبُ إِنَّمَا أَشْكُوا بَثِّي وَحُزْنِي إِلَى اللَّهِ قَالَ فَقَالَ جِبْرِيلُ أَعْلَمُ مَا تَشْكُوا يَا يَعْقُوبُ قَالَ ثُمَّ قَالَ يَعْقُوبُ أَيْ رَبِّ أَمَا تَرْحَمُ الشَّيْخَ الْكَبِيرَ أَذْهَبْتَ بَصَرِي وَقَوَّسْتَ ظَهْرِي فَارْدُدْ عَلَيَّ رَيْحَانَتِي أَشُمُّهُ شَمًّا قَبْلَ الْمَوْتِ ثُمَّ اصْنَعْ بِي مَا أَرَدْتَ قَالَ فَأَتَاهُ جِبْرِيلُ فَقَالَ إِنَّ اللَّهَ يُقْرِئُكَ السَّلَامَ وَيَقُولُ لَكَ أَبْشِرْ وَلْيَفْرَحْ قَلْبُكَ فَوَعِزَّتِي لَوْ كَانَا مَيِّتَيْنِ لَنَشَرْتُهُمَا فَاصْنَعْ طَعَامًا لِلْمَسَاكِينِ فَإِنَّ أَحَبَّ عِبَادِي إِلَيَّ الْأَنْبِيَاءُ وَالْمَسَاكِينُ أَتَدْرِي لِمَ أَذْهَبْتُ بَصَرَكَ وَقَوَّسْتُ ظَهْرَكَ وَصَنَعَ إِخْوَةُ يُوسُفَ بِهِ مَا صَنَعُوا؟ إِنَّكُمْ ذَبَحْتُمْ شَاةً فَأَتَاكُمْ مِسْكِينٌ يَتِيمٌ وَهُوَ صَائِمٌ فَلَمْ تُطْعِمُوهُ مِنْهُ شَيْئًا قَالَ فَكَانَ يَعْقُوبُ بَعْدَهَا إِذَا أَرَادَ الْغَدَاءَ أَمَرَ مُنَادِيًا فَنَادَى أَلَا مَنْ أَرَادَ الْغَدَاءَ مِنَ الْمَسَاكِينِ فَلْيَتَغَدَّ مَعَ يَعْقُوبَ وَإِذَا كَانَ صَائِمًا أَمَرَ مُنَادِيًا فَنَادَى أَلَا مَنْ كَانَ صَائِمًا مِنَ الْمَسَاكِينِ فَلْيُفْطِرْ مَعَ يَعْقُوبَ قَالَ الْحَاكِمُ هَكَذَا فِي سَمَاعِي بِخَطِّ يَدِ حَفْصِ بْنِ عُمَرَ بْنِ الزُّبَيْرِ وَأَظُنُّ الزُّبَيْرَ وَهْمًا مِنَ الرَّاوِي فَإِنَّهُ حَفْصُ بْنُ عُمَرَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ الْأَنْصَارِيُّ ابْنُ أَخِي أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ فَإِنْ كَانَ كَذَلِكَ فَالْحَدِيثُ صَحِيحٌ وَقَدْ أَخْرَجَ الْإِمَامُ أَبُو يَعْقُوبَ إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ هَذَا الْحَدِيثَ فِي التَّفْسِيرِ مُرْسَلًا
அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"நபி யஃகூப் (அலை) அவர்களுக்கு, அல்லாஹ்விற்காக (நேசம் கொண்ட) ஒரு சகோதரர் இருந்தார். ஒருநாள் அவர் (யஃகூப் அலை அவர்களிடம்), 'யஃகூபே! உங்கள் பார்வையைப் பறித்தது எது? உங்கள் முதுகை வளைத்தது எது?' என்று கேட்டார். அதற்கு யஃகூப் (அலை) அவர்கள், 'என் பார்வையைப் பறித்தது யூஸுஃபை நினைத்து (அழுத) அழுகையாகும்; என் முதுகு வளைந்தற்குக் காரணம் என் மகன் பின்யாமீனை நினைத்து (ஏற்பட்ட) கவலையாகும்' என்று பதிலளித்தார்கள்.

அப்போது ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் அவரிடம் வந்து, 'யஃகூபே! நிச்சயமாக அல்லாஹ் உங்களுக்கு ஸலாமைத் தெரிவிக்கிறான். மேலும், "என்னைத் தவிர மற்றவர்களிடம் என்னைப் பற்றி முறையிட நீங்கள் வெட்கப்படவில்லையா?" என்று உமக்குக் கூறுகிறான்' என்றார். அதற்கு யஃகூப் (அலை) அவர்கள், 'நிச்சயமாக நான் என் துக்கத்தையும், என் கவலையையும் அல்லாஹ்விடமே முறையிடுகிறேன்' (என்று குர்ஆன் 12:86 வசனத்தைக்) கூறினார்கள். ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள், 'யஃகூபே! நீங்கள் எதைப் பற்றி முறையிடுகிறீர்கள் என்பதை (அல்லாஹ்) அறிவான்' என்று கூறினார்கள்.

பின்னர் யஃகூப் (அலை) அவர்கள், 'என் இறைவா! இந்த முதியவர் மீது நீ இரக்கம் காட்ட மாட்டாயா? நீ என் பார்வையைப் பறித்துவிட்டாய்; என் முதுகை வளைத்துவிட்டாய். எனவே, நான் இறப்பதற்கு முன் என் நறுமணத்தை (என் மகனை) நான் நுகரும் பொருட்டு அவனை என்னிடமே திருப்பித் தந்துவிடு. அதன்பிறகு நீ நாடியதை எனக்குச் செய்வாயாக!' என்று (பிரார்த்தித்தார்கள்).

அப்போது ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் (மீண்டும்) அவரிடம் வந்து, 'நிச்சயமாக அல்லாஹ் உங்களுக்கு ஸலாமைத் தெரிவிக்கிறான்; மேலும் "நற்செய்தி பெறுவீராக! உமது இதயம் மகிழட்டும்! என் கண்ணியத்தின் மீது சத்தியமாக! அவர்கள் இருவரும் (யூஸுஃபும், பின்யாமீனும்) இறந்திருந்தாலும், நிச்சயமாக நான் அவர்கள் இருவரையும் (உமக்காக) உயிர்ப்பித்திருப்பேன். எனவே, ஏழைகளுக்கு உணவளியுங்கள். ஏனெனில், என் அடியார்களில் எனக்கு மிகவும் விருப்பமானவர்கள் நபிமார்களும் ஏழைகளுமே ஆவர். உமது பார்வை ஏன் பறிக்கப்பட்டது, உமது முதுகு ஏன் வளைந்தது, யூஸுஃபின் சகோதரர்கள் அவனுக்குச் செய்ததை ஏன் செய்தார்கள் என்பது உமக்குத் தெரியுமா? நீங்கள் ஒரு ஆட்டை அறுத்தீர்கள். அப்போது நோன்பாளியான ஓர் ஏழை அனாதை உங்களிடம் வந்தான். ஆனால், அதிலிருந்து எதையும் அவனுக்கு நீங்கள் உணவாக அளிக்கவில்லை" என்று அல்லாஹ் கூறுகிறான்' என்றார்.

அதன்பிறகு, யஃகூப் (அலை) அவர்கள் மதிய உணவு உண்ண நாடும்போதெல்லாம், ஒருவரை அறிவிக்கச் செய்வார்கள். அவர், 'ஏழைகளில் மதிய உணவு உண்ண விரும்புவோர் யஃகூபுடன் வந்து உண்ணலாம்!' என்று அறிவிப்பார். அவர்கள் நோன்பு நோற்றிருக்கும்போது, 'ஏழைகளில் நோன்பு நோற்றிருப்போர் யஃகூபுடன் வந்து நோன்பு திறக்கலாம்!' என்று ஒருவரை அறிவிக்கச் செய்வார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَاهُ أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ أَنْبَأَ عَمْرُو بْنُ مُحَمَّدٍ ثنا زَافِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ الْمَلِكِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ قَالَ «كَانَ لِيَعْقُوبَ أَخٌ مُؤَاخِيًا» فَذَكَرَ الْحَدِيثَ بِنَحْوِهِ
அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "யஃகூப் (அலை) அவர்களுக்கு (உயிருக்கு உயிரான/சகோதரத்துவப் பிணைப்புள்ள) ஒரு சகோதரர் இருந்தார்" என்று கூறினார்கள். பின்னர், (அறிவிப்பாளர்) இதே போன்றதொரு ஹதீஸைக் குறிப்பிட்டார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ بَالَوَيْهِ ثنا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْمَعْمَرِيُّ ثنا أَبُو مُسْلِمٍ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ وَاقِدٍ الْحَرَّانِيُّ ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ حَدَّثَنِي صَالِحُ بْنُ كَيْسَانَ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَ قُلْتُ لَهَا قَوْلُهُ تَعَالَى {§حَتَّى إِذَا اسْتَيْأَسَ الرُّسُلُ وَظَنُّوا أَنَّهُمْ قَدْ كُذِبُوا} [يوسف 110] قُلْتُ لَقَدِ اسْتَيْأَسُوا أَنَّهُمْ كُذِبُوا حَقِيقَةً؟ قَالَتْ مُعَاذَ اللَّهِ أَنْ تَكُونَ الرُّسُلُ تَظُنُّ ذَلِكَ بِرَبِّهَا إِنَّمَا هُمْ أَتْبَاعُ الرُّسُلِ لَمَّا اسْتَأْخَرَ عَنْهُمُ النَّصْرُ وَاشْتَدَّ عَلَيْهِمُ الْبَلَاءُ ظَنَّتِ الرُّسُلُ أَنَّ أَتْبَاعَهُمُ قَدْ كُذِبُوا «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
உர்வா பின் அஸ்-ஸுபைர் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் ஆயிஷா (ரலி) அவர்களிடம், "{ஹத்தா இதஸ்தைய்அஸர் ருஸுலு வழன்னூ அன்னஹும் கத் குதிபூ} (தூதர்கள் நிராசையாகி, தாங்கள் பொய்யாக்கப்பட்டு விட்டோம் என்று எண்ணிய போது...)" [குர்ஆன் 12:110] என்ற இறைவசனத்தைக் குறித்து, "(இறைத்தூதர்கள்) தாங்கள் (உண்மையிலேயே இறைவனால்) பொய்யாக்கப்பட்டுவிட்டோம் (அதாவது தங்களுக்கு அளிக்கப்பட்ட இறைவாக்குறுதி பொய்த்துவிட்டது) என்று அவர்கள் எண்ணினார்களா?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள், "முஆதல்லாஹ் (அல்லாஹ்விடம் பாதுகாப்புக் கோருகிறேன்)! இறைத்தூதர்கள் தங்கள் இறைவனைப் பற்றி அவ்வாறு எண்ணுவார்களா? மாறாக, (அந்த வசனத்தில் குறிப்பிடப்படுவது) இறைத்தூதர்களைப் பின்பற்றியவர்களைக் குறிக்கிறது. அவர்களுக்கு (இறைவனின்) உதவி தாமதமாகி, (அவர்கள் மீதான) சோதனை கடுமையான போது, (தங்களைப் பின்பற்றியவர்கள் தங்களைப் பொய்யர்களாகக் கருதிவிட்டார்களோ என்று அஞ்சிய நிலையில்) தங்களைப் பின்பற்றியவர்கள் தங்களைப் பொய்யர்களாகக் கருதிவிட்டார்கள் (அதாவது தங்களுக்குச் சொல்லப்பட்ட வாக்குறுதி பொய் என்று அவர்கள் எண்ணத் தொடங்கிவிட்டார்கள்) என்றுதான் இறைத்தூதர்கள் எண்ணினார்கள்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

(இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்ட ஆதாரப்பூர்வமான 'ஸஹீஹ்' ஹதீஸாகும்; எனினும் அவர்கள் இருவரும் இதனைத் தங்களின் நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
تَفْسِيرُ سُورَةِ الرَّعْدِ
ஸூரா அர்-ரஃதின் விரிவுரை
حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حَمْشَاذَ الْعَدْلُ ثنا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِسْحَاقَ الْقَاضِي وَهِشَامُ بْنُ عَلِيٍّ السَّدُوسِيُّ قَالَا ثنا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ ثنا صَدَقَةُ بْنُ مُوسَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ وَاسِعٍ عَنْ سُمَيْرٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ ﷺ قَالَ §إِنَّ رَبَّكُمْ تَعَالَى يَقُولُ لَوْ أَنَّ عِبَادِيَ أَطَاعُونِي لَأَسْقَيْتُهُمُ الْمَطَرَ بِاللَّيْلِ وَأَطْلَعْتُ عَلَيْهِمُ الشَّمْسَ بِالنَّهَارِ وَلَمْ أُسْمِعْهُمْ صَوْتَ الرَّعْدِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» بل صدقة بن موسى واه
அபு ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக உங்களின் மேலான இறைவன் கூறுகிறான்: 'என் அடியார்கள் எனக்கு (முழுமையாகக்) கீழ்ப்படிந்து நடந்தால், நான் அவர்களுக்கு இரவில் மழையைப் பொழியச் செய்திருப்பேன்; பகலில் அவர்கள் மீது சூரியனை உதிக்கச் செய்திருப்பேன்; மேலும், இடியின் ஓசையை (அச்சமூட்டும் விதமாக) நான் அவர்களுக்குக் கேட்கச் செய்திருக்க மாட்டேன்.'"
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ الصَّغَانِيُّ ثنا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ ثنا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ سُلَيْمَانَ التَّيْمِيِّ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {يَمْحُو اللَّهُ مَا يَشَاءُ} [الرعد 39] قَالَ § مِنْ أَحَدِ الْكِتَابَيْنِ هُمَا كِتَابَانِ يَمْحُو اللَّهُ مَا يَشَاءَ مِنْ أَحَدِهِمَا {وَيُثْبِتُ وَعِنْدَهُ أُمُّ الْكِتَابِ} [الرعد 39] أَيْ جُمْلَةُ الْكِتَابِ «قَدِ احْتَجَّ مُسْلِمٌ بِحَمَّادٍ وَاحْتَجَّ الْبُخَارِيُّ بِعِكْرِمَةَ» وَهُوَ غَرِيبٌ صَحِيحٌ مِنْ حَدِيثِ سُلَيْمَانِ التَّيْمِيِّ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ صحيح غريب
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் வசனமான) "அல்லாஹ் தான் நாடியதை அழிப்பான்" (அர்-ரஃது 13:39) என்பது குறித்துக் கூறுகையில்:

"(அல்லாஹ்விடம் உள்ள) இரண்டு ஏடுகளில் ஒன்றிலிருந்து (தான் நாடியதை அவன் அழிப்பான்). அவை இரண்டு ஏடுகளாகும்; அவற்றில் ஒன்றிலிருந்து அல்லாஹ் தான் நாடியதை அழிப்பான். 'மேலும் அவன் (தான் நாடியதை) உறுதிப்படுத்துவான்; அவனிடமே உம்முல் கிதாப் உள்ளது' என்பதன் பொருள், (மாற்றங்களுக்கு இடமில்லாத) முழுமையான மூல ஏடாகும்" என்று விளக்கினார்கள்.

(குறிப்பு: இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் ஹம்மாத் என்பவரையும், இமாம் புகாரி அவர்கள் இக்ரிமா என்பவரையும் (தமது நூல்களில்) ஆதாரமாகக் கொண்டுள்ளனர். சுலைமான் அத்-தைமீ அவர்களின் அறிவிப்பில் இடம்பெற்றுள்ள இந்த ஹதீஸ் 'ஸஹீஹ்' (ஆதாரப்பூர்வமானது) மற்றும் 'கரீப்' (அபூர்வமானது) ஆகும். புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரும் இதனை (தமது ஸஹீஹ் நூல்களில்) பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
ثنا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ الْحَافِظُ ثنا حَامِدُ بْنُ مَحْمُودٍ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ سُلَيْمَانَ الرَّازِيُّ ثنا حَنْظَلَةُ عَنْ طَاوُسٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ «§لَا يَنْفَعُ الْحَذَرُ مِنَ الْقَدْرِ وَلَكِنَّ اللَّهَ يَمْحُو بِالدُّعَاءِ مَا يَشَاءُ مِنَ الْقَدَرِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"விதியிலிருந்து (தப்பிக்க மேற்கொள்ளப்படும்) முன்னெச்சரிக்கை (எந்தப்) பலனையும் அளிக்காது. ஆனால், அல்லாஹ் தான் நாடுகின்ற விதியை(ப் பிரார்த்தனையின் மூலம்) அழித்துவிடுகிறான் (மாற்றிவிடுகிறான்)."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ أَنْبَأَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَ الثَّوْرِيُّ عَنْ طَلْحَةَ عَنْ عَطَاءٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§أَوَلَمْ يَرَوْا أَنَّا نَأْتِي الْأَرْضَ نَنْقُصُهَا مِنْ أَطْرَافِهَا} [الرعد 41] قَالَ مَوْتُ عُلَمَائِهَا وَفُقَهَائِهَا «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» طلحة بن عمرو قال أحمد متروك
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் (பின்வருமாறு) அறிவிக்கிறார்கள்:

வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வின், “{அவலம் யரவ் அன்னா நஃதியல் அர்ள நன்குஸுஹா மின் அத்ராஃபிஹா}” (நாம் பூமியின் ஓரங்களில் அதனைப் படிப்படியாகக் குறைத்துக்கொண்டு வருவதை அவர்கள் பார்க்கவில்லையா? - அல்குர்ஆன் 13:41) என்ற வசனம் குறித்து அவர்கள் கூறுகையில், “(இதன் விளக்கம்) அப்பூமியின் அறிஞர்கள் மற்றும் மார்க்கச் சட்ட நிபுணர்களின் மரணமாகும்” என்று விளக்கமளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
تَفْسِيرُ سُورَةِ إِبْرَاهِيمَ عَلَيْهِ السَّلَامُ
இப்ராஹீம் (அலை) அத்தியாயத்தின் விரிவுரை
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا يَحْيَى بْنُ مُحَمَّدٍ الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنْبَأَ يَزِيدُ بْنُ أَبِي حَكِيمٍ ثنا الْحَكَمُ بْنُ أَبَانَ قَالَ سَمِعْتُ عِكْرِمَةَ يَقُولُ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ § إِنَّ اللَّهَ فَضَّلَ مُحَمَّدًا ﷺ عَلَى أَهْلِ السَّمَاءِ وَفَضَّلَهُ عَلَى أَهْلِ الْأَرْضِ قَالُوا يَا ابْنَ عَبَّاسٍ فَبِمَا فَضَّلَهُ اللَّهُ عَلَى أَهْلِ السَّمَاءِ قَالَ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {وَمَنْ يَقُلْ مِنْهُمْ إِنِّي إِلَهٌ مِنْ دُونِهِ فَذَلِكَ نَجْزِيهِ جَهَنَّمَ كَذَلِكَ نَجْزِي الظَّالِمِينَ} [الأنبياء 29] وَقَالَ لِمُحَمَّدٍ ﷺ {إِنَّا فَتَحْنَا لَكَ فَتْحًا مُبِينًا لِيَغْفِرَ لَكَ اللَّهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ} [الفتح 2] الْآيَةُ قَالُوا فَبِمَا فَضَّلَهُ اللَّهُ عَلَى أَهْلِ الْأَرْضِ؟ قَالَ إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يَقُولُ {وَمَا أَرْسَلْنَا مِنْ رَسُولٍ إِلَّا بِلِسَانِ قَوْمِهِ} [إبراهيم 4] الْآيَةُ وَقَالَ لِمُحَمَّدٍ ﷺ {وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا كَافَّةً لِلنَّاسِ بَشِيرًا وَنَذِيرًا} [سبأ 28] فَأَرْسَلَهُ إِلَى الْجِنِّ وَالْإِنْسِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ» فَإِنَّ الْحَكَمَ بْنَ أَبَانَ قَدِ احْتَجَّ بِهِ جَمَاعَةٌ مِنْ أَئِمَّةِ الْإِسْلَامِ وَلَمْ يُخَرِّجْهُ الشَّيْخَانِ صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
"நிச்சயமாக அல்லாஹ் (வானவர்களான) வானங்களில் உள்ளவர்களை விட முஹம்மத் (ஸல்) அவர்களைச் சிறப்பித்துள்ளான்; மேலும், (முந்தைய நபிமார்கள் உள்ளிட்ட) பூமியில் உள்ளவர்களை விடவும் அவர்களைச் சிறப்பித்துள்ளான்."

அப்போது (அங்கிருந்தவர்கள்), "இப்னு அப்பாஸ் அவர்களே! வானங்களில் உள்ளவர்களை விட அல்லாஹ் அவர்களை எதன் மூலமாகச் சிறப்பித்துள்ளான்?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ் (அஸ்ஸ வஜல்) (வானவர்களைப் பற்றிக் குறிப்பிடும்போது) கூறுகிறான்: 'அவர்களில் எவரேனும், அவனையன்றி நிச்சயமாக நானும் ஓர் இறைவன் தான் என்று கூறுவாராயின், அவருக்கு நரகத்தையே நாம் கூலியாகக் கொடுப்போம். இவ்வாறே அநியாயக்காரர்களுக்கு நாம் கூலி கொடுக்கிறோம்.' (அல்-அன்பியா: 29).

ஆனால், முஹம்மத் (ஸல்) அவர்களிடம், '(நபியே!) நிச்சயமாக நாம் உமக்குத் தெளிவானதொரு வெற்றியை அளித்துள்ளோம். உம்முடைய பாவங்களில் முன்சென்றவற்றையும், பின்வருபவற்றையும் உமக்காக அல்லாஹ் மன்னிப்பதற்காக (இவ்வெற்றியை அளித்தான்).' (அல்-ஃபத்ஹ்: 2) என்று அல்லாஹ் (கண்ணியப்படுத்தி) கூறினான்" என பதிலளித்தார்கள்.

பிறகு, "பூமியில் உள்ளவர்களை விட அல்லாஹ் அவர்களை எதன் மூலமாகச் சிறப்பித்துள்ளான்?" என்று மக்கள் கேட்டார்கள்.

அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ் (அஸ்ஸ வஜல்) (முந்தைய நபிமார்களைப் பற்றிக் குறிப்பிடும்போது) கூறுகிறான்: 'நாம் எந்த ஒரு தூதரையும் அவருடைய சமூகத்தாருக்குத் தெளிவாக விளக்குவதற்காக அவர்களுடைய மொழியிலேயே தவிர நாம் அனுப்பவில்லை.' (இப்ராஹீம்: 4).

ஆனால், முஹம்மத் (ஸல்) அவர்களிடம், '(நபியே!) மனிதர்கள் அனைவருக்கும் நற்செய்தி கூறுபவராகவும், எச்சரிக்கை செய்பவராகவுமே தவிர உம்மை நாம் அனுப்பவில்லை.' (ஸபா: 28) என்று அல்லாஹ் கூறினான். எனவே, அவர்களை ஜின்களுக்கும் மனிதர்களுக்கும் (பொதுவான) தூதராக அனுப்பி வைத்தான்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

(இது ஓர் ஆதாரப்பூர்வமான 'ஸஹீஹான' அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்ட ஹதீஸாகும். ஏனெனில், இஸ்லாமிய அறிஞர்களில் ஒரு சாரார் அல்-ஹகம் பின் அபான் என்பவரை ஆதாரமாகக் கொண்டுள்ளனர். ஆயினும், ஷைகான் -புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்- இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை - ஸஹீஹ்).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الزَّاهِدُ الْأَصْبَهَانِيُّ أَنْبَأَ أَحْمَدُ بْنُ مِهْرَانَ الْأَصْبَهَانِيُّ ثنا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى أَنْبَأَ إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ أَبِي الْأَحْوَصِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّهُ قَالَ فِي قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {فَرَدُّوا أَيْدِيَهُمْ فِي أَفْوَاهِهِمْ} [إبراهيم 9] قَالَ عَضُّوا عَلَيْهَا
அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

மாண்பும் வல்லமையும் மிக்க அல்லாஹ்வின், "{ஃபரத்தூ அய்தியஹும் ஃபீ அஃப்வாஹிஹிம் - அவர்கள் தங்கள் கைகளைத் தங்கள் வாய்களின் பக்கம் கொண்டு சென்றார்கள்}" [அல்குர்ஆன் 14:9] என்ற வசனத்தைக் குறித்து, "(கோபத்தினால்) அவர்கள் அவற்றைக் (கைகளை) கடித்துக் கொண்டனர்" என்று விளக்கமளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنْبَأَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَ الثَّوْرِيُّ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ أَبِي الْأَحْوَصِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§فَرَدُّوا أَيْدِيَهُمْ فِي أَفْوَاهِهِمْ} [إبراهيم 9] قَالَ عَبْدُ اللَّهِ كَذَا وَرَدَّ يَدَهُ فِي فِيهِ وَعَضَّ يَدَهُ وَقَالَ عَضُّوا عَلَى أَصَابِعِهِمْ غَيْظًا «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ بِالزِّيَادَةِ عَلَى شَرْطِهِمَا» على شرط البخاري ومسلم
அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்கள் (பின்வருமாறு) அறிவிக்கிறார்கள்:

"அவர்கள் தங்கள் கைகளைத் தங்கள் வாய்களுக்குள் (திருப்பிக்) கொண்டு சென்றார்கள்" [அல்குர்ஆன் 14:9] என்ற கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ்வின் வசனம் குறித்து (விளக்கமளிக்கையில்), அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் இவ்வாறு (செய்து காட்டினார்கள்): (அதாவது) தமது கையைத் தமது வாய்க்குள் வைத்து (அதை)க் கடித்தார்கள். மேலும், "அவர்கள் கோபத்தினால் தங்கள் விரல்களைக் கடித்துக் கொண்டார்கள் (என்பதே இதன் பொருள்)" என்று கூறினார்கள்.

(இந்த ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி ஸஹீஹான -ஆதாரப்பூர்வமான- ஹதீஸாகும்).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنِي الشَّيْخُ أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ أَنْبَأَ مُحَمَّدُ بْنُ شَاذَانَ الْجَوْهَرِيُّ ثنا سَعِيدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْوَاسِطِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ بْنِ خُنَيْسٍ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ أَبِي رَوَّادٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ لَمَّا أَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَى نَبِيِّهِ ﷺ {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا قُوا أَنْفُسَكُمْ وَأَهْلِيكُمْ نَارًا} [التحريم 6] تَلَاهَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ عَلَى أَصْحَابِهِ ذَاتَ لَيْلَةٍ أَوْ قَالَ يَوْمٍ فَخَرَّ فَتًى مَغْشِيًّا عَلَيْهِ فَوَضَعَ النَّبِيُّ ﷺ يَدَهُ عَلَى فُؤَادِهِ فَإِذَا هُوَ يَتَحَرَّكُ فَقَالَ «يَا فَتًى قُلْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ» فَقَالَهَا فَبَشَّرَهُ بِالْجَنَّةِ فَقَالَ أَصْحَابُهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَمِنْ بَيْنِنَا؟ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ §أَمَا سَمِعْتُمْ قَوْلَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {ذَلِكَ لِمَنْ خَافَ مَقَامِي وَخَافَ وَعِيدِ} [إبراهيم 14] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ»
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ் தனது நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு, "நம்பிக்கை கொண்டவர்களே! உங்களையும் உங்கள் குடும்பத்தாரையும் (நரக) நெருப்பிலிருந்து பாதுகாத்துக் கொள்ளுங்கள்" (அத்தஹ்ரீம் 66:6) என்ற வசனத்தை அருளியபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு இரவிலோ அல்லது (ஒரு) பகலிலோ அதனைத் தனது தோழர்களுக்கு ஓதிக் காட்டினார்கள். (அதனைக் கேட்டவுடன்) ஓர் இளைஞர் மயக்கமுற்று கீழே விழுந்தார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் அந்த இளைஞரின் இதயத்தின் மீது தனது கையை வைத்தார்கள்; அது (வேகமாகத்) துடித்துக் கொண்டிருந்தது. அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "இளைஞரே! 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' (அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் வேறு யாருமில்லை) என்று கூறுவீராக!" என்றார்கள். அவரும் அதனைச் சொன்னார். உடனே அவருக்கு (நபி ஸல் அவர்கள்) சொர்க்கத்தைக் கொண்டு நற்செய்தி கூறினார்கள்.

அப்போது (அங்கிருந்த) தோழர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! (இந்த நற்செய்தி) எங்களில் இவருக்கு மட்டும்தானா?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வின் (இந்த) வசனத்தை நீங்கள் செவியுறவில்லையா? (அது:) 'இது எனது (முன்னிலையில் விசாரணைக்காக) நிற்பதை அஞ்சி, எனது எச்சரிக்கையையும் பயப்படுபவருக்கே உரியதாகும்' (இப்ராஹீம் 14:14)" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنِي الْحَسَنُ بْنُ حَلِيمٍ الْمَرْوَزِيُّ أَنْبَأَ أَبُو الْمُوَجِّهِ أَنْبَأَ عَبْدَانُ أَنْبَأَ عَبْدُ اللَّهِ أَنْبَأَ صَفْوَانُ بْنُ عَمْرٍو عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُسْرٍ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ عَنِ النَّبِيِّ ﷺ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {وَيُسْقَى مِنْ مَاءٍ صَدِيدٍ يَتَجَرَّعُهُ} [إبراهيم 17] قَالَ يُقَرَّبُ إِلَيْهِ فَيَتَكَرَّهُهُ فَإِذَا أُدْنِيَ مِنْهُ شَوَى وَجْهَهُ وَوَقَعَتْ فَرْوَةُ رَأْسِهِ فَإِذَا شَرِبَ قَطَّعَ أَمْعَاءَهُ حَتَّى يَخْرُجَ مِنْ دُبُرِهِ يَقُولُ اللَّهُ {وَسُقُوا مَاءً حَمِيمًا فَقَطَّعَ أَمْعَاءَهُمْ} [محمد 15] وَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {وَإِنْ يَسْتَغِيثُوا يُغَاثُوا بِمَاءٍ كَالْمُهْلِ يَشْوِي الْوُجُوهَ بِئْسَ الشَّرَابُ} [الكهف 29]
அபு உமாமா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வின், "{வ யுஸ்கா மின் மாஇன் ஸதீதின், யதஜர்ரஉஹு} (அவனுக்குச் சீழ் நீர் புகட்டப்படும். அதை அவன் (சிரமப்பட்டு) விழுங்குவான்)" (இப்ராஹீம் 14:17) என்ற வசனத்தைப் பற்றி நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"அந்த நீர் அவனுக்கு (நரகவாசிக்கு) அருகில் கொண்டு வரப்படும் போது, அவன் அதை வெறுப்பான். அது அவனுக்கு இன்னும் நெருக்கமாகக் கொண்டு வரப்படும் போது, (அதன் வெப்பத்தினால்) அவனது முகத்தை அது சுட்டுக் கருக்கிவிடும்; அவனது தலையின் தோல் (அதில்) கழன்று விழுந்துவிடும். பின்னர் அவன் அதைக் குடிக்கும் போது, அவனது குடல்கள் துண்டு துண்டாக்கப்பட்டு அவனது ஆசன வாய் வழியாக வெளியேறும்.

(இது குறித்து) அல்லாஹ் கூறுகிறான்:
"{வ ஸுகூ மாஅன் ஹமீமன் ஃபகத்தஅ அம்ஆஅஹும்} (மேலும் அவர்களுக்குக் கொதிக்கும் நீர் புகட்டப்பட்டு, அது அவர்களின் குடல்களைத் துண்டு துண்டாக்கிவிடும்)" (முஹம்மத் 47:15).

மேலும் வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ் கூறுகிறான்:
"{வ இன் யஸ்தகீஸூ யுகாஸூ பிமாஇன் கல்முஹ்லி யஷ்வில் வுஜூஹ், பிஃஸஷ் ஷராப்} (அவர்கள் (தாகத்தினால்) உதவி தேடினால், உருக்கிய உலோகத்தைப் போன்ற நீரைக் கொண்டே அவர்களுக்கு உதவி செய்யப்படும். அது முகங்களைச் சுட்டுக் கருக்கிவிடும்; பானங்களில் அது மிகக் கெட்டதாகும்)" (அல்கஹ்ஃப் 18:29).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ صَالِحِ بْنِ هَانِئٍ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ أَنَسٍ الْقُرَشِيُّ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ الْمُقْرِئُ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَاقِدٍ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ مَالِكٍ عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ {تَحِيَّتُهُمْ يَوْمَ يَلْقَوْنَهُ سَلَامٌ} [الأحزاب 44] قَالَ يَوْمَ يَلْقَوْنَ مَلَكَ الْمَوْتِ لَيْسَ مِنْ مُؤْمِنٍ يُقْبَضُ رُوحُهُ إِلَّا سَلَّمَ عَلَيْهِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» عبد الله بن واقد قال ابن عدي مظلم الحديث ومحمد بن مالك قال ابن حبان لا يحتج به
பராஉ பின் ஆஸிப் (ரழி) அவர்கள் (பின்வரும் குர்ஆன் வசனம் குறித்து) அறிவிக்கிறார்கள்:
"{தஹிய்யதுஹும் யவ்ம யல்கவ்னஹு ஸலாம்}" [அல்குர்ஆன் 33:44] (அவனை அவர்கள் சந்திக்கும் நாளில் அவர்களின் முகமன் 'ஸலாம்' என்பதாகும்) என்ற வசனம் குறித்து அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அது அவர்கள் மலக்குல் மௌத்தை (மரணத்தின் வானவரைச்) சந்திக்கும் நாளாகும். எந்தவொரு முஃமினுடைய (இறைநம்பிக்கையாளருடைய) உயிரும் கைப்பற்றப்படும்போது, (அவ்வானவர்) அவருக்கு ஸலாம் கூறாமல் (அவரது உயிர் கைப்பற்றப்படுவதில்லை)."

"இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஸஹீஹானதாகும் (ஆதாரப்பூர்வமானதாகும்), ஆயினும் இதனை (புகாரியும் முஸ்லிமும்) பதிவு செய்யவில்லை." (எனினும்) அப்துல்லாஹ் பின் வாகித் என்பவரின் ஹதீஸ்கள் இருளடைந்தவை (நம்பகத்தன்மையற்றவை) என இப்னு அதீ கூறியுள்ளார்; முஹம்மது பின் மாலிக் என்பவரை ஆதாரமாகக் கொள்ள முடியாது என இப்னு ஹிப்பான் கூறியுள்ளார்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ أَيُّوبَ ثنا أَبُو يَحْيَى بْنُ أَبِي مَسَرَّةَ ثنا الْعَلَاءُ بْنُ عَبْدِ الْجَبَّارِ الْعَطَّارُ ثنا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ شُعَيْبِ بْنِ الْحَبْحَابِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكِ قَالَ أُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ بِقِنَاعٍ مِنْ بُسْرٍ «§فَقَرَأَ» مَثَلُ كَلِمَةٍ طَيِّبَةٍ كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ قَالَ «هِيَ النَّخْلَةُ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ على شرط مسلم
அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் (பழுக்கத் தொடங்கிய) பேரீச்சம் பழங்கள் (கொண்ட) ஒரு தட்டு கொண்டு வரப்பட்டது. அப்போது அவர்கள், "தூய நல்வசனத்திற்கு (ஈமானுக்கு) உதாரணம், ஒரு தூய நற்பலன் தரும் மரத்தைப் போன்றதாகும்" (என்ற குர்ஆன் வசனத்தை - 14:24) ஓதினார்கள். பின்னர், "அது (அந்த மரம்) பேரீச்ச மரமாகும்" என்று கூறினார்கள்.

(இது இமாம் முஸ்லிமின் நிபந்தனைப்படி ஸஹீஹான - ஆதாரப்பூர்வமான - ஹதீஸாகும்; எனினும் அவர்கள் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
أَخْبَرَنِي أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ الشَّيْبَانِيُّ بِالْكُوفَةِ ثنا أَحْمَدُ بْنُ حَازِمٍ الْغِفَارِيُّ ثنا أَبُو نُعَيْمٍ ثنا بَسَّامٌ الصَّيْرَفِيُّ ثنا أَبُو الطُّفَيْلِ عَامِرُ بْنُ وَاثِلَةَ قَالَ سَمِعْتُ عَلِيًّا قَامَ فَقَالَ سَلُونِي قَبْلَ أَنْ تَفْقِدُونِيَ وَلَنْ تَسْأَلُوا بَعْدِي مِثْلِي فَقَامَ ابْنُ الْكَوَّاءِ فَقَالَ § مَنِ الَّذِينَ بَدَّلُوا نِعْمَةَ اللَّهِ كُفْرًا وَأَحَلُّوا قَوْمَهُمْ دَارَ الْبَوَارِ؟ قَالَ مُنَافِقُوا قُرَيْشٍ قَالَ فَمَنِ الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَهُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعًا؟ قَالَ مِنْهُمْ أَهْلُ حَرُورَاءَ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَالٍ» وَبَسَّامُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الصَّيْرَفِيُّ مِنْ ثِقَاتِ الْكُوفِيِّينَ مِمَّنْ يُجْمَعُ حَدِيثُهُمْ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ
அபூதுஃபைல் ஆமிர் பின் வாஸிலா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அலி (ரலி) அவர்கள் (மக்களிடையே) எழுந்து நின்று, "என்னை நீங்கள் இழந்துவிடுவதற்கு முன்பாக என்னிடம் (மார்க்க விளக்கங்களைக்) கேட்டுக்கொள்ளுங்கள். ஏனெனில், எனக்குப் பிறகு என்னைப் போன்ற (அறிவுள்ள) ஒருவரிடம் நீங்கள் (இனி) கேட்க முடியாது" என்று கூறியதை நான் கேட்டேன்.

அப்போது இப்னுல் கவ்வா எழுந்து, " 'அல்லாஹ்வின் அருட்கொடையை நிராகரிப்பாக மாற்றி, தங்கள் சமூகத்தாரை அழிவின் இல்லத்தில் (நரகத்தில்) இறக்கியவர்கள் யார்?' (அல்குர்ஆன் 14:28)" என்று கேட்டார்.

அதற்கு அலி (ரலி) அவர்கள், "அவர்கள் குறைஷிகளில் உள்ள நயவஞ்சகர்கள் (முனாஃபிக்குகள்) ஆவர்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

மீண்டும் அவர், " 'இவ்வுலக வாழ்வில் எவர்களுடைய முயற்சிகள் வீணாகிப் போய், தாங்கள் மெய்யாகவே நற்செயல்களைச் செய்வதாக எண்ணிக் கொண்டிருக்கிறார்களோ அவர்கள் யார்?' (அல்குர்ஆன் 18:104)" என்று கேட்டார்.

அதற்கு அலி (ரலி) அவர்கள், "அவர்களில் (ஒரு பிரிவினர்) ஹரூராவாசிகள் (கவாரிஜ்கள்) ஆவர்" என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ مَيْمُونٍ الرَّقِّيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ الْفِرْيَابِيُّ ثنا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ عَمْرٍو ذِي مُرٍّ عَنْ عَلِيٍّ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§وَأَحَلُّوا قَوْمَهُمْ دَارَ الْبَوَارِ} [إبراهيم 28] قَالَ هُمُ الْأَفْجَرَانِ مِنْ قُرَيْشٍ بَنُو أُمَيَّةَ وَبَنُو الْمُغِيرَةِ فَأَمَّا بَنُو الْمُغِيرَةِ فَقَدْ قَطَعَ اللَّهُ دَابِرَهُمْ يَوْمَ بَدْرٍ وَأَمَّا بَنُو أُمَيَّةَ فَمُتِّعُوا إِلَى حِينٍ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
அலி (ரலி) அவர்கள் (பின்வரும் வசனம் குறித்து) அறிவிக்கிறார்கள்:

வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வின், "அவர்கள் தங்கள் சமூகத்தினரை அழிவின் இல்லத்தில் (நரகத்தில்) இறக்கினார்கள்" (அத்தியாயம் இப்ராஹீம்: 28) என்ற வசனம் குறித்து அவர்கள் (விளக்கமளிக்கும் போது):

"அவர்கள் குறைஷிகளிலேயே மிகக் கொடிய இரு (கூட்டத்தினர்) ஆவர்; (அவர்கள்) பனூ உமைய்யா மற்றும் பனூ முஃகீரா (ஆவர்). பனூ முஃகீராவைப் பொறுத்தவரை, பத்ருப் போரின் நாளில் அல்லாஹ் அவர்களின் வேரை (சந்ததியினரை) அறுத்துவிட்டான். பனூ உமைய்யாவைப் பொறுத்தவரை, அவர்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட காலம் வரை (இவ்வுலகில் சுகம் அனுபவிக்க) அவகாசம் அளிக்கப்பட்டனர்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ أَحْمَدُ بْنُ يَعْقُوبَ الثَّقَفِيُّ ثنا مُوسَى بْنُ هَارُونَ ثنا عُقْبَةُ بْنُ مُكْرَمٍ الضَّبِّيُّ ثنا مَحْبُوبُ بْنُ الْحَسَنِ ثنا دَاوُدُ بْنُ أَبِي هِنْدٍ عَنِ الشَّعْبِيِّ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ §قَرَأَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ {يَوْمَ تُبَدَّلُ الْأَرْضُ غَيْرَ الْأَرْضِ وَالسَّمَوَاتُ وَبَرَزُوا لِلَّهِ الْوَاحِدِ الْقَهَّارِ} قُلْتُ أَيْنَ النَّاسُ يَوْمَئِذٍ؟ قَالَ عَلَى الصِّرَاطِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "**யவ்ம துபத்தலுல் அர்ளு கய்ரல் அர்ளி வஸ்ஸமாவாது, வபரஸூ லில்லாஹில் வாஹிதில் கஹ்ஹார்**" (பூமி வேறு பூமியாகவும், வானங்களும் மாற்றப்படும் அந்நாளில், அடக்கியாளும் ஏகனான அல்லாஹ்வின் சந்நிதியில் அவர்கள் வெளிப்படுவார்கள் - அல்குர்ஆன் 14:48) (என்ற வசனத்தை) ஓதினார்கள்.

(அப்போது) நான், "அந்நாளில் மக்கள் எங்கே இருப்பார்கள்?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "(அவர்கள்) ஸிராத் (எனும் பாலத்தின்) மீது இருப்பார்கள்" என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
تَفْسِيرُ سُورَةِ الحِجْر
ஸூரத்துல் ஹிஜ்ர் விரிவுரை
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا يَحْيَى بْنُ مُحَمَّدٍ الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ أَنْبَأَ جَرِيرٌ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ §مَا يَزَالُ اللَّهُ يَشْفَعُ وَيُدْخِلُ الْجَنَّةَ وَيَرْحَمُ وَيُشَفَّعُ حَتَّى يَقُولَ مَنْ كَانَ مِنَ الْمُسْلِمِينَ فَلْيَدْخُلِ الْجَنَّةَ فَذَاكَ حِينَ يَقُولُ {رُبَمَا يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ كَانُوا مُسْلِمَيْنَ} [الحجر 2] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"அல்லாஹ் (தானே) பரிந்துரை செய்தும், (மக்களைச்) சொர்க்கத்தில் நுழைவித்தும், கருணை காட்டியும், (பிறரின்) பரிந்துரையை ஏற்றுக்கொண்டும் இருப்பான். எதுவரையெனில், 'முஸ்லிம்களாக இருந்தவர்கள் (யாவரும்) சொர்க்கத்தில் நுழையட்டும்' என்று அவன் கூறும் வரை (இது தொடரும்). அந்நேரத்தில்தான், 'நிராகரிப்பாளர்கள், தாங்களும் முஸ்லிம்களாக இருந்திருக்கலாமே என்று பெரிதும் விரும்புவார்கள்' (அல்குர்ஆன் 15:2) எனும் வசனம் (உண்மையாகும்/நிறைவேறும்)."

(இது ஸஹீஹான அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்ட ஹதீஸாகும்; ஆயினும் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை - ஸஹீஹ்).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حَمْشَاذَ الْعَدْلُ ثنا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِسْحَاقَ الْقَاضِي ثنا أَبُو عُمَرَ حَفْصُ بْنُ عُمَرَ ثنا نُوحُ بْنُ قَيْسٍ ثنا عَمْرُو بْنُ مَالِكٍ عَنْ أَبِي الْجَوْزَاءِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ كَانَتْ تُصَلِّي خَلْفَ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ امْرَأَةٌ حَسْنَاءُ مِنْ أَحْسَنِ النَّاسِ وَكَانَ بَعْضُ الْقَوْمِ يَسْتَقْدِمُ فِي الصَّفِّ الْأَوَّلِ لِأَنْ لَا يَرَاهَا وَيَسْتَأْخِرُ بَعْضُهُمْ حَتَّى يَكُونَ فِي الصَّفِّ الْمُؤَخَّرِ فَإِذَا رَكَعَ قَالَ هَكَذَا وَنَظَرَ مِنْ تَحْتِ إِبْطِهِ وَجَافَى يَدَيْهِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فِي شَأْنِهِمْ {§وَلَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَقْدِمِينَ مِنْكُمْ وَلَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَأْخِرِينَ} [الحجر 24] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» وَقَالَ عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ لَمْ يَتَكَلَّمْ أَحَدٌ فِي نُوحِ بْنِ قَيْسٍ الطَّاهِي بِحُجَّةٍ وَلَهُ أَصْلُهُ مِنْ حَدِيثِ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்குப் பின்னால் (தொழுகையில்) ஒரு அழகான பெண் தொழுது வந்தார். அவர் மக்களில் மிகவும் அழகானவர்களில் ஒருவராக இருந்தார். (அவரைப் பார்த்துவிடக் கூடாது என்ற இறையச்சத்தினால்) மக்களில் சிலர் முதல் வரிசைக்கு முன்னேறிச் செல்வார்கள். இன்னும் சிலர் (அவரைப் பார்ப்பதற்காக) கடைசி வரிசையில் தங்கிவிடுவார்கள். அவர்கள் ருகூஃ செய்யும்போது, (தங்கள் அக்குள் வழியாகப் பார்ப்பதற்காக) கைகளை அகல விரித்து இப்படிச் செய்வார்கள். அப்போது அல்லாஹ் (அவர்களின் எண்ணங்களைக் குறித்து) பின்வரும் வசனத்தை அருளினான்:

"உங்களில் (நற்காரியங்களில் அல்லது வரிசைகளில்) முந்திச் சென்றோரையும் நாம் நிச்சயமாக அறிவோம்; (அவ்வாறே) உங்களுக்குப் பின்னால் தங்கிவிடுவோரையும் நாம் நிச்சயமாக அறிவோம்." [அல்குர்ஆன் 15:24]

(இமாம் அல்-ஹாகிம் கூறுகிறார்: இது சரியான அறிவிப்பாளர் தொடரைக் (ஸஹீஹ்) கொண்ட ஹதீஸாகும். எனினும், புகாரியும் முஸ்லிமும் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை. அம்ர் பின் அலீ அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "நூஹ் பின் கைஸ் அத்-தாஹி என்பவரை எவரும் தக்க ஆதாரத்துடன் விமர்சிக்கவில்லை. மேலும், சுஃப்யான் அத்-ஸவ்ரி அவர்களின் ஹதீஸிலிருந்து இதற்கு ஒரு அடிப்படை உள்ளது; அதுவும் ஸஹீஹ் ஆகும்.")
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَاهُ أَبُو بَكْرٍ الشَّافِعِيُّ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ الْحَسَنِ ثنا أَبُو حُذَيْفَةَ ثنا سُفْيَانُ عَنْ رَجُلٍ عَنْ أَبِي الْجَوْزَاءِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ §«الْمُسْتَقْدِمِينَ الصُّفُوفُ الْمُقَدَّمَةُ وَالْمُسْتَأْخِرِينَ الصُّفُوفُ الْمُؤَخَّرَةُ» سكت عنه الذهبي في التلخيص
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

"முன்னால் செல்பவர்கள் (என்பது தொழுகையின்) முன் வரிசைகளாகும்; பின்னால் தங்குபவர்கள் (என்பது தொழுகையின்) பின் வரிசைகளாகும்."

(இமாம் தஹபீ (ரஹ்) அவர்கள் 'அத்-தல்கீஸ்' நூலில் இது குறித்து எவ்விதக் குறிப்பும் தெரிவிக்காமல் மௌனம் காத்துள்ளார்கள்).
ஹதீஸ் தரம் : இது குறித்து (அறிஞர்கள்) மௌனம் காத்துள்ளனர் / கருத்துக் கூறவில்லை
سكت عنه
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ أَحْمَدُ بْنُ هَارُونَ الْفَقِيهُ إِمْلَاءً ثنا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ نَصْرٍ ثنا أَبُو نُعَيْمٍ ثنا أَبَانُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْبَجَلِيُّ حَدَّثَنِي نُعَيْمُ بْنُ أَبِي هِنْدٍ حَدَّثَنِي رِبْعِيُّ بْنُ حِرَاشٍ قَالَ إِنِّي لَعِنْدَ عَلِيٍّ جَالِسٌ إِذْ جَاءَ ابْنٌ لِطَلْحَةَ فَسَلَّمَ عَلَى عَلِيٍّ فَرَحَّبَ بِهِ فَقَالَ تُرَحِّبُ بِي يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ وَقَدْ قَتَلْتَ أَبِي وَأَخَذْتَ مَالِي؟ قَالَ §أَمَّا مَالُكَ فَهُوَ ذَا مَعْزُولٌ فِي بَيْتِ الْمَالِ فَاغْدُ إِلَى مَالِكَ فَخُذْهُ وَأَمَّا قَوْلُكُ قَتَلْتَ أَبِي فَإِنِّي أَرْجُو أَنْ أَكُونَ أَنَا وَأَبُوكَ مِنَ الَّذِينَ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {وَنَزَعْنَا مَا فِي صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ إِخْوَانًا عَلَى سُرُرٍ مُتَقَابِلِينَ} [الحجر 47] فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ هَمْدَانِ إِنَّ اللَّهَ أَعْدَلُ مِنْ ذَلِكَ فَصَاحَ عَلَيْهِ عَلِيٌّ صَيْحَةً تَدَاعَى لَهَا الْقَصْرُ قَالَ فَمَنْ إِذًا إِذَا لَمْ نَكُنْ نَحْنُ أُولَئِكَ؟ «صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
ரிப்யீ பின் ஹிராஷ் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் அலி (ரலி) அவர்களிடம் அமர்ந்திருந்தேன். அப்போது (ஜமல் போரில் கொல்லப்பட்ட) தல்ஹா (ரலி) அவர்களின் மகன் வந்து அலி (ரலி) அவர்களுக்கு ஸலாம் கூறினார். அவரை அலி (ரலி) அவர்கள் (கனிவோடு) வரவேற்றார்கள்.

அப்போது அவர், "அமீருல் முஃமினீன் அவர்களே! என் தந்தையை நீங்கள் கொன்றுவிட்டு (அதாவது உங்கள் தரப்புப் படைகளால் கொல்லப்பட்டு), எனது செல்வத்தையும் நீங்கள் (கைப்பற்றி) எடுத்துக்கொண்ட நிலையில் என்னை (இவ்வளவு அந்நியோன்யமாக) வரவேற்கிறீர்களா?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு அலி (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "உமது செல்வத்தைப் பொறுத்தவரை, அது பைத்துல் மாலில் (அரசுப் பொதுப் பொக்கிஷத்தில்) உமக்காகத் தனியாகப் பிரித்து வைக்கப்பட்டுள்ளது. நாளை காலைச் சென்று உமது செல்வத்தை நீர் எடுத்துக் கொள்ளலாம். 'என் தந்தையை நீங்கள் கொன்றுவிட்டீர்கள்' என்று நீர் கூறுவதைப் பொறுத்தவரை, (மறுமையில்) அல்லாஹு அஸ்ஸவஜல் எவர்களைப் பற்றிக் குறிப்பிடுகிறானோ அவர்களில் நானும் உமது தந்தையும் இருப்போம் என்று நான் (உறுதியாக) ஆதரவு வைக்கிறேன். (அந்த வசனம் இதுதான்):

"அவர்களது நெஞ்சங்களில் இருந்த கசப்புணர்வுகளை (மற்றும் குரோதங்களை) நாம் நீக்கிவிடுவோம். அவர்கள் சகோதரர்களாக ஒருவரையொருவர் முன்னோக்கியவாறு மஞ்சங்களின் மீது அமர்ந்திருப்பார்கள்" (அல்குர்ஆன் 15:47).

அப்போது (அங்கிருந்த) ஹம்தான் குலத்தைச் சேர்ந்த ஒரு மனிதர், "நிச்சயமாக அல்லாஹ் இதைவிட மிகவும் நீதமானவன் (அதாவது இத்தகையவர்களுக்கு இந்த அந்தஸ்து கிடைக்காது என்பது போன்ற தொனியில்)" என்று கூறினார். இதைக் கேட்டதும் அலி (ரலி) அவர்கள் அந்த மாளிகையே அதிரும் அளவிற்கு அவரைப் பார்த்து ஒரு சத்தமிட்டார்கள். பிறகு, "நாங்கள் (நானும் தல்ஹாவும் ஸுபைரும் போன்றோர்) அவர்கள் இல்லையென்றால், வேறு யார்தான் அந்த வசனத்தில் கூறப்பட்டவர்கள்?" என்று கேட்டார்கள்.

(இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஸஹீஹானதாகும்).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا يَحْيَى بْنُ مُحَمَّدٍ الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنْبَأَ مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ صَاحِبُ الدَّسْتُوَائِيِّ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَبِي الْمُتَوَكِّلِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ قَالَ §«إِذَا خَلَصَ الْمُؤْمِنُونَ مِنَ النَّارِ حُبِسُوا بِقَنْطَرَةٍ بَيْنَ النَّارِ وَالْجَنَّةِ يَتَقَاصُّونَ مَظَالِمَ كَانَتْ بَيْنَهُمْ فِي الدُّنْيَا حَتَّى إِذَا نُقُّوا وَهُذِّبُوا أُذِنَ لَهُمْ بِدُخُولِ الْجَنَّةِ وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لَأَحَدُهُمْ أَهْدَى لِمَسْكَنِهِ فِي الْجَنَّةِ مِنْ أَحَدِكُمْ لِمَنْزِلِهِ فِي الدُّنْيَا» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ «لِأَنَّ مَعْمَرَ بْنَ رَاشِدٍ رَوَاهُ عَنُ قَتَادَةَ عَنْ رَجُلٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ وَلَيْسَ هَذَا بِعِلَّةٍ فَإِنَّ هِشَامًا الدَّسْتُوَائِيَّ أَعْلَمُ بِحَدِيثِ قَتَادَةَ مِنْ غَيْرِهِ» على شرط البخاري ومسلم
அபூசயீத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "இறைநம்பிக்கையாளர்கள் நரகத்திலிருந்து (பத்திரமாகத்) தப்பித்து வரும்போது, நரகத்திற்கும் சொர்க்கத்திற்கும் இடையிலுள்ள ஒரு பாலத்தில் தடுத்து நிறுத்தப்படுவார்கள். அப்போது அவர்கள் உலகில் (வாழ்ந்தபோது) தங்களுக்குள் இழைத்துக்கொண்ட அநீதிகளுக்குப் பழிதீர்த்துக் கொள்வார்கள். இறுதியில் அவர்கள் (குற்றங்களிலிருந்து) தூய்மைப்படுத்தப்பட்டு, পরিশুদ্ধமாக்கப்படும்போது சொர்க்கத்தில் நுழைவதற்கு அவர்களுக்கு அனுமதி வழங்கப்படும். முஹம்மதின் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக! உங்களில் ஒருவர் உலகில் உள்ள தமது இல்லத்தை அறிந்துகொள்வதைவிட, அவர்கள் சொர்க்கத்திலுள்ள தமது இல்லத்தை மிகத் துல்லியமாக அறிந்துகொள்வார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ صَالِحِ بْنِ هَانِئٍ ثنا السَّرِيُّ بْنُ خُزَيْمَةَ ثنا أَبُو نُعَيْمٍ ثنا سُفْيَانُ ثنا سِمَاكُ بْنُ حَرْبٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ {§إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً} [الحجر 77] قَالَ أَمَا تَرَى الرَّجُلَ يُرْسِلُ بِخَاتَمِهِ إِلَى أَهْلِهِ فَيَقُولُ هَاتُوا كَذَا وَكَذَا فَإِذَا رَأَوْهُ عَرَفُوا أَنَّهُ حَقٌّ هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخْرِجَاهُعلى شرط مسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள், "நிச்சயமாக இதில் ஓர் அத்தாட்சி இருக்கிறது" (அல்குர்ஆன் 15:77) என்ற வசனம் குறித்துக் கூறினார்கள்:
"ஒருவர் தனது மோதிரத்தை(த் தூதுவரிடம் அடையாளமாகக் கொடுத்து)த் தன் குடும்பத்தாரிடம் அனுப்பி, 'இன்னின்ன பொருட்களைக் கொண்டு வாருங்கள்' என்று கூறுவதை நீங்கள் பார்த்ததில்லையா? அவர்கள் அதனை (அந்த மோதிரத்தை)ப் பார்த்ததும், அது (அவர் அனுப்பியதுதான் என்பது) உண்மை என அறிந்துகொள்வார்கள். (அதுபோலவே அத்தாட்சி என்பதும் ஓர் உண்மையின் அடையாளமாகும்)."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ الْحَمِيدِ الْحَارِثِيُّ بِالْكُوفَةِ ثنا أَبُو أُسَامَةَ ثنا عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ جَعْفَرٍ الْأَنْصَارِيُّ عَنِ الْعَلَاءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَعْقُوبَ مَوْلَى الْحُرَقَةِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ قَالَ §«السَّبْعُ الْمَثَانِي فَاتِحَةُ الْكِتَابِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ الْإِسْنَادِ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ «وَقَدْ أَمْلَيْتُ طُرُقَ هَذَا الْحَدِيثِ فِي كِتَابِ فَضَائِلِ الْقُرْآنِ»
உபை பின் கஅப் (ரலி) அவர்கள் வாயிலாக அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"(குர்ஆனில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள) அஸ்-ஸப்உல் மஸானீ (திரும்பத் திரும்ப ஓதப்படும் ஏழு வசனங்கள்) என்பது (குர்ஆன் எனும்) வேதத்தின் தோற்றுவாய் (அல்-ஃபாத்திஹா) ஆகும்."
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنْبَأَ جَرِيرٌ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ مُسْلِمٍ الْبَطِينِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ §«أُوتِي رَسُولُ اللَّهِ ﷺ سَبْعًا مِنَ الْمَثَانِي وَالطُّوَلِ وَأُوتِيَ مُوسَى سِتًّا» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு ஏழு 'மஸானி' (திரும்பத் திரும்ப ஓதப்படும் வசனங்கள்) மற்றும் நீண்ட அத்தியாயங்கள் வழங்கப்பட்டன. மேலும், மூஸா (அலை) அவர்களுக்கு ஆறு (அத்தியாயங்கள்/வேதப்பகுதிகள்) வழங்கப்பட்டன."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الصَّفَّارُ ثنا أَحْمَدُ بْنُ مِهْرَانَ ثنا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى عَنْ إِسْرَائِيلَ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ مُسْلِمٍ الْبَطِينِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§وَلَقَدْ آتَيْنَاكَ سَبْعًا مِنَ الْمَثَانِي وَالْقُرْآنَ الْعَظِيمَ} [الحجر 87] قَالَ الْبَقَرَةُ وَآلُ عِمْرَانَ وَالنِّسَاءُ وَالْمَائِدَةُ وَالْأَنْعَامُ وَالْأَعْرَافُ وَسُورَةُ الْكَهْفَ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் வசனம் குறித்து) அறிவிக்கிறார்கள்:

வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வின், "(நபியே!) நிச்சயமாக நாம் உமக்குத் திரும்பத் திரும்ப ஓதப்படும் ஏழினையும் (ஸப்அன் மினல் மஸானீ), மகத்தான குர்ஆனையும் வழங்கியுள்ளோம்" (அல்-ஹிஜ்ர் 15:87) எனும் வசனம் குறித்து அவர்கள் கூறும்போது, "(அந்த ஏழு அத்தியாயங்கள்) அல்-பகரா, ஆலு இம்ரான், அன்-நிஸா, அல்-மாயிதா, அல்-அன்ஆம், அல்-அஃராஃப் மற்றும் சூரத்துல் கஹ்ஃப் ஆகியவையாகும்" என்று குறிப்பிட்டார்கள்.

(இந்த ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி ஆதாரப்பூர்வமானது (ஸஹீஹ்) ஆகும். எனினும், அவர்கள் இருவரும் இதனைத் தங்களது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنْبَأَ جَرِيرٌ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي ظَبْيَانَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {كَمَا أَنْزَلْنَا عَلَى الْمُقْتَسِمِينَ الَّذِينَ جَعَلُوا الْقُرْآنَ عِضِينَ} [الحجر 91] قَالَ §الْمُقْتَسِمُونَ الْيَهُودُ وَالنَّصَارَى وَقَوْلُهُ {جَعَلُوا الْقُرْآنَ عِضِينَ} [الحجر 91] قَالَ آمَنُوا بِبَعْضٍ وَكَفَرُوا بِبَعْضٍ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» ذا أخرجه البخاري
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் பின்வரும் வசனம் குறித்து) அறிவிக்கிறார்கள்:

"பிரிவினைவாதிகள் (அல்-முக்தஸிமீன்) மீது நாம் (வேதனையை) இறக்கியது போல். அவர்கள் குர்ஆனைப் (வேதத்தைப்) பல கூறுகளாக (இதீன்) ஆக்கிக் கொண்டார்கள்" (அல்குர்ஆன் 15:90,91) என்ற வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வின் வசனம் குறித்து அவர்கள் கூறுகையில்:

"(இதில் குறிப்பிடப்படும்) 'அல்-முக்தஸிமூன்' (பிரிவினைவாதிகள்) என்பவர்கள் யூதர்களும் கிறிஸ்தவர்களும் ஆவர்" என்றார்கள்.

மேலும், "அவர்கள் குர்ஆனைப் பல கூறுகளாக ஆக்கிக் கொண்டார்கள்" (ஜஅலுல் குர்ஆன இதீன்) என்ற வசனம் குறித்துக் கூறுகையில்: "(அவர்கள் தங்கள் வேதத்தின்) ஒரு பகுதியை நம்பினார்கள், மற்றொரு பகுதியை நிராகரித்தார்கள் (என்பதே இதன் பொருள்)" என்று விளக்கமளித்தார்கள்.

(இந்த ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்ட ஆதாரப்பூர்வமான ஹதீஸாகும். ஆயினும், அவர்கள் இதனைத் தங்களின் ஸஹீஹ் நூல்களில் (இந்த வாசகத்துடன்) பதிவு செய்யவில்லை. எனினும் இமாம் புகாரி அவர்கள் (தனது ஸஹீஹ் நூலில் தப்ஸீர் பகுதியில்) இதனைப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.)
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
تَفْسِيرُ سُورَةِ النَّحْلِ
ஸூரத்துந் நஹ்லின் விரிவுரை
أَخْبَرَنِي أَبُو النَّضْرِ الْفَقِيهُ ثنا مُعَاذُ بْنُ نَجْدَةَ الْقُرَشِيُّ ثنا قَبِيصَةُ بْنُ عُقْبَةَ ثنا سُفْيَانُ عَنِ الْأَسْوَدِ بْنِ قَيْسٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ سُلَيْمٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُ سُئِلَ عَنْ هَذِهِ الْآيَةِ {§تَتَّخِذُونَ مِنْهُ سَكَرًا وَرِزْقًا حَسَنًا} [النحل 67] قَالَ السَّكَرُ مَا حُرِّمَ مِنْ ثَمَرِهَا وَالرِّزْقُ الْحَسَنُ مَا حَلَّ مِنْ ثَمَرِهَا «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களிடம் "{தத்தகிதூன மின்ஹு ஸகரன் வரிஸ்கன் ஹஸனா} (அதிலிருந்து போதையையும், அழகிய உணவையும் நீங்கள் பெற்றுக்கொள்கிறீர்கள்)" [அந்நஹ்ல் 16:67] என்ற இந்த வசனத்தைக் குறித்து கேட்கப்பட்டது.

அதற்கு அவர்கள், "'ஸகர்' (போதை) என்பது அதன் பழங்களில் இருந்து (மதுவாக மாற்றப்பட்டு) தடுக்கப்பட்டதைக் குறிக்கும். 'ரிஸ்கன் ஹஸனா' (அழகிய உணவு) என்பது அதன் பழங்களில் இருந்து (உணவாகவோ அல்லது பானமாகவோ) அனுமதிக்கப்பட்டதைக் குறிக்கும்" என்று கூறினார்கள்.

(இது ஸஹீஹான -ஆதாரப்பூர்வமான- அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்ட ஹதீஸாகும்; எனினும் இதனை புகாரியும் முஸ்லிமும் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي دَارِمٍ الْحَافِظُ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عُثْمَانَ بْنِ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنِي أَبِي ثنا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ أَبَانَ بْنِ تَغْلِبَ عَنِ الْمِنْهَالِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ زِرِّ بْنِ حُبَيْشٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§بَنِينَ وَحَفَدَةً} [النحل 72] قَالَ الْحَفَدَةُ الْأَخْتَانُ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரழி) அவர்கள் (குர்ஆனின்) பின்வரும் வசனம் குறித்துக் கூறுகிறார்கள்:

வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வின் {பனீன வஹஃபததன்} (ஆண்களையும், பேரக்குழந்தைகளையும்/உதவியாளர்களையும் - அந்நஹ்ல் 72) என்ற வசனம் குறித்து அவர்கள் கூறுகையில், "அல்-ஹஃபதா (என்பது) மருமக்களை (மகளின் கணவன்மார்களைக்) குறிக்கும்" என்றார்கள்.

(இந்த ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோரின் நிபந்தனைகளின்படி ஆதாரப்பூர்வமானது (ஸஹீஹ்) ஆகும். எனினும், அவர்கள் இருவரும் இதனைத் தங்களது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ عِيسَى ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي طَالِبٍ ثنا ابْنُ أَبِي عُمَرَ ثنا سُفْيَانُ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُرَّةَ عَنْ مَسْرُوقٍ قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ فِي قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {§زِدْنَاهُمْ عَذَابًا فَوْقَ الْعَذَابِ} [النحل 88] قَالَ عَقَارِبُ أَنْيَابِهَا كَالنَّخْلِ الطِّوَالِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்கள், "வேதனைக்கு மேல் வேதனையை அவர்களுக்கு நாம் அதிகமாக்கினோம்" (அல்குர்ஆன் 16:88) எனும் வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வின் கூற்று குறித்துக் கூறுகையில்:

"(அங்குள்ள) தேள்களின் கொடுக்குகள் (அல்லது விஷப் பற்கள்) நீண்ட பேரீச்ச மரங்களைப் போன்று (மிகப் பெரியதாக) இருக்கும்" என்று கூறினார்கள்.

(குறிப்பு: இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோரின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்ட ஆதாரப்பூர்வமான - ஸஹீஹ் - ஹதீஸாகும், ஆயினும் அவர்கள் இதனைத் தமது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنْبَأَ الْمُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ قَالَ سَمِعْتُ مَنْصُورَ بْنَ الْمُعْتَمِرِ يُحَدِّثُ عَنْ عَامِرٍ قَالَ جَلَسَ شُتَيْرُ بْنُ شَكَلٍ وَمَسْرُوقُ بْنُ الْأَجْدَعِ فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ حَدِّثْ بِمَا سَمِعْتَ مِنْ عَبْدِ اللَّهِ وَأُصَدِّقُكَ أَوْ أُحَدِّثُكَ وَصَدِّقْنِي قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ يَقُولُ إِنَّ §أَجْمَعَ آيَةٍ فِي الْقُرْآنِ لِلْخَيْرِ وَالشَّرِّ فِي سُورَةِ النَّحْلِ {إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلُ وَالْإِحْسَانِ وَإِيتَاءِ ذِي الْقُرْبَى وَيَنْهَى عَنِ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنْكَرِ وَالْبَغْيِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذْكُرُونَ} [النحل 90] قَالَ صَدَقْتَ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
ஷுதைர் பின் ஷகல் மற்றும் மஸ்ரூக் பின் அல்-அஜ்தஉ (ஆகிய இரு தாபியீன்களும்) ஒன்றாக அமர்ந்திருந்தனர். அப்போது அவர்களில் ஒருவர் மற்றொருவரிடம், "அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்வூத் - ரலி) அவர்களிடமிருந்து நீங்கள் செவியுற்றதைக் கூறுங்கள், அதனை நான் மெய்ப்பிக்கிறேன்; அல்லது நான் கூறுகிறேன், நீங்கள் அதனை மெய்ப்பியுங்கள்" என்று கூறினார்.

அதற்கவர், "நான் அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் பின்வருமாறு கூறுவதைச் செவியுற்றேன்:
'நிச்சயமாக, திருக்குர்ஆனில் நன்மை மற்றும் தீமை ஆகிய (அனைத்து அம்சங்களையும்) உள்ளடக்கிய மிக விரிவான வசனம் சூரா அன்-நஹ்லில் (உள்ள இந்த வசனமாகும்): {நிச்சயமாக அல்லாஹ் நீதியையும், நன்மையையும், உறவினர்களுக்குக் கொடுப்பதையும் கட்டளையிடுகிறான்; மேலும் மானக்கேடான காரியங்கள், பாவங்கள், அக்கிரமம் ஆகியவற்றை விட்டும் (உங்களை) விலக்குகிறான். நீங்கள் நினைவு கூரும் பொருட்டு அவன் உங்களுக்கு அறிவுரை கூறுகிறான்} (அல்குர்ஆன் 16:90)'." என்றார்.

இதைக் கேட்ட மற்றவர், "நீங்கள் உண்மையே கூறினீர்கள்" என்றார்.

(இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோரின் நிபந்தனைகளுக்குட்பட்ட ஆதாரப்பூர்வமான - ஸஹீஹ் - ஹதீஸாகும், ஆயினும் அவர்கள் இதனைத் தமது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا الْحَسَنُ بْنُ حَلِيمٍ الْمَرْوَزِيُّ أَنْبَأَ أَبُو الْمُوَجِّهِ أَنْبَأَ عَبْدَانُ أَنْبَأَ عَبْدُ اللَّهِ أَنْبَأَ عُيَيْنَةُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْغَطَفَانِيُّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي بَكْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «مَا مِنْ ذَنْبٍ أَجْدَرُ أَنْ تُعَجَّلَ لِصَاحِبِهِ الْعُقُوبَةُ فِي الدُّنْيَا مَعَ مَا يُدَّخَرُ لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنَ الْبَغِيِ وَقَطِيعَةِ الرَّحِمِ» صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ صحيح
அபூபக்ரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அநியாயம் செய்வது (மற்றும் வரம்பு மீறுவது) மற்றும் இரத்தப் பந்த உறவுகளைத் துண்டிப்பது ஆகிய பாவங்களை விட, மறுமையில் அதனைச் செய்தவனுக்காகச் சேர்த்து வைக்கப்படும் தண்டனையுடன், இவ்வுலகிலும் அவனுக்கு மிக விரைவாகத் தண்டனை அளிக்கப்படுவதற்குத் தகுதியான பாவம் வேறெதுவுமில்லை."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا الشَّيْخُ أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ أَنْبَأَ يَعْقُوبُ بْنُ يُوسُفَ الْقَزْوِينِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ سَعِيدِ بْنِ سَابِقٍ ثنا عَمْرُو بْنُ أَبِي قَيْسٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ {فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَيَاةً طَيِّبَةً} [النحل 97] قَالَ الْقُنُوعُ قَالَ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ يَدْعُو وَيَقُولُ «§اللَّهُمَّ قَنِّعْنِي بِمَا رَزَقْتَنِي وَبَارِكْ لِي فِيهِ وَاخْلُفْ عَلَيَّ كُلَّ غَائِبَةٍ لِي بِخَيْرٍ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُصحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (பின்வரும் குர்ஆன் வசனம் குறித்துக்) கூறினார்கள்:

"{ஃபலநுஹ்யியன்னஹு ஹயாத்தன் தய்யிபத்தன்} - (நிச்சயமாக நாம் அவரை நல்வாழ்வு வாழச் செய்வோம்)" (அல்குர்ஆன் 16:97). (இதன் பொருள்) "போதுமென்ற மனம் (திருப்தி) கொள்வதாகும்" என்று விளக்கமளித்தார்கள்.

மேலும், அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (பின்வருமாறு) பிரார்த்தனை செய்பவர்களாக இருந்தார்கள்:

"அல்லாஹும்ம கன்னிஃனீ பிமா ரஸக்தனீ, வபாரிக் லீ ஃபீஹி, வக்லுஃப் அலய்ய குல்ல காயிபத்தின் லீ பிகைர்"

(பொருள்: யா அல்லாஹ்! நீ எனக்கு வழங்கிய (வாழ்வாதாரத்தைக்) கொண்டு எனக்குப் போதுமென்ற மனதைத் தருவாயாக! அதில் எனக்கு சுபிட்சத்தை (அபிவிருத்தியை) வழங்குவாயாக! மேலும், எனக்குக் கிடைக்காமல் போன (மறைந்து போன) ஒவ்வொன்றுக்கும் பதிலாக (அதைவிடச்) சிறந்ததை எனக்கு வழங்குவாயாக!)
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنْبَأَ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ بْنِ وَاقِدٍ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ يَزِيدَ النَّحْوِيِّ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§مَا نَنْسَخْ مِنْ آيَةٍ} [البقرة 106] الْآيَةُ وَقَالَ فِي سُورَةِ النَّحْلِ {وَإِذَا بَدَّلْنَا آيَةً مَكَانَ آيَةٍ} [النحل 101] وَقَالَ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {ثُمَّ إِنَّ رَبَّكَ لِلَّذِينَ هَاجَرُوا مِنْ بَعْدِ مَا فُتِنُوا} [النحل 110] الْآيَةُ قَالَ هُوَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعْدٍ أَوْ غَيْرُهُ الَّذِي كَانَ وَالِيًا بِمِصْرَ يَكْتُبُ لِرَسُولِ اللَّهِ ﷺ فَزَلَّ فَلَحِقَ بِالْكُفَّارِ فَأَمَرَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ أَنْ يُقْتَلَ يَوْمَ الْفَتْحِ فَاسْتَجَارَ لَهُ عُثْمَانُ بْنُ عَفَّانَ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ فَأَجَارَهُ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (பின்வரும் வசனங்கள் குறித்து) அறிவிக்கிறார்கள்:

"{நாம் ஒரு வசனத்தை மாற்றினால் அல்லது அதனை மறக்கச் செய்தால்...}" [அல்பகரா: 106] எனும் (வல்லமையும் கண்ணியமும் மிக்க) அல்லாஹ்வின் வசனம் குறித்தும், ஸூரத்துந் நஹ்லில் இடம்பெற்றுள்ள "{நாம் ஒரு வசனத்தின் இடத்தில் மற்றொரு வசனத்தை மாற்றினால்...}" [அந்நஹ்ல்: 101] எனும் வசனம் குறித்தும், மேலும் அவனது (வல்லமையும் கண்ணியமும் மிக்க) கூற்றான "{நிச்சயமாக உமது இறைவன், (மார்க்கத்திற்காகச்) சோதிக்கப்பட்ட பின்னர் ஹிஜ்ரத் செய்தவர்களுக்கு...}" [அந்நஹ்ல்: 110] எனும் வசனம் குறித்தும் (விளக்கமளிக்கையில்) அவர்கள் பின்வருமாறு கூறினார்கள்:

"இது, (பிற்காலத்தில்) எகிப்தின் ஆளுநராகப் பொறுப்பு வகித்த அப்துல்லாஹ் பின் ஸஅத் (பின் அபீ ஸர்ஹ்) என்பவரையோ அல்லது வேறொருவரையோ குறிக்கிறது. அவர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்காக (வஹீயை) எழுதுபவராக இருந்தார். பின்னர் அவர் (ஷைத்தானின் தூண்டுதலால்) தடம்மாறி, (மக்காவிலிருந்த) நிராகரிப்பாளர்களுடன் சென்று இணைந்து கொண்டார். எனவே, மக்கா வெற்றியின் நாளில் அவரைக் கொல்லுமாறு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் உத்தரவிட்டார்கள். அப்போது, அவருக்காக உஸ்மான் பின் அஃப்பான் (ரலி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் அடைக்கலம் (மன்னிப்பு) கோரினார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும் அவருக்கு அடைக்கலம் வழங்கினார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ حَمْدَانَ الْجَلَّابُ بِهَمْدَانَ ثنا هِلَالُ بْنُ الْعَلَاءِ الرَّقِّيُّ ثنا أَبِي ثنا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو الرَّقِّيُّ عَنْ عَبْدِ الْكَرِيمِ عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ أَخَذَ الْمُشْرِكُونَ عَمَّارَ بْنَ يَاسِرٍ فَلَمْ يَتْرُكُوهُ حَتَّى سَبَّ النَّبِيَّ ﷺ وَذَكَرَ آلِهَتَهُمْ بِخَيْرٍ ثُمَّ تَرَكُوهُ فَلَمَّا أَتَى رَسُولَ اللَّهِ ﷺ قَالَ «مَا وَرَاءَكَ؟» قَالَ شَرٌّ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا تُرِكْتُ حَتَّى نِلْتُ مِنْكَ وَذَكَرْتُ آلِهَتَهُمْ بِخَيْرٍ قَالَ «§كَيْفَ تَجِدُ قَلْبَكَ؟» قَالَ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِيمَانِ قَالَ «إِنْ عَادُوا فَعُدْ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
முஹம்மது பின் அம்மார் பின் யாசிர் (ரஹ்) அவர்கள் தனது தந்தையிடமிருந்து (அம்மார் பின் யாசிர் (ரலி) அவர்களின் மகனிடமிருந்து) அறிவிக்கிறார்கள்:

இணைவைப்பாளர்கள் அம்மார் பின் யாசிர் (ரலி) அவர்களைப் பிடித்துக் கொண்டனர். அவர் நபி (ஸல்) அவர்களைத் திட்டி, அவர்களின் தெய்வங்களைப் புகழ்ந்து பேசும் வரை (துன்புறுத்துவதை) அவர்கள் நிறுத்தவில்லை. அதன் பின்னர், அவரை அவர்கள் விடுவித்தனர்.

அவர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தபோது, "(உமக்கு பின்னால்) என்ன செய்தி?" என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கேட்டார்கள்.

அதற்கு அவர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! தீமைதான் (நடந்தது). தங்களை நான் குறை கூறி, அவர்களின் தெய்வங்களைப் புகழ்ந்து பேசும் வரை அவர்கள் என்னை விட்டுவிடவில்லை" என்று கூறினார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், "உமது உள்ளத்தை எவ்வாறு உணர்கிறீர்?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அவர், "(எனது உள்ளம்) ஈமானால் (இறைநம்பிக்கையால்) அமைதி பெற்றதாக (உணர்கிறேன்)" என்றார்.

அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "அவர்கள் மீண்டும் (உம்மைத் துன்புறுத்த) வந்தால், நீரும் மீண்டும் அவ்வாறே (சொல்லித் தப்பித்துக்) கொள்வீராக!" என்று கூறினார்கள்.

(இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி ஸஹீஹான ஹதீஸாகும், ஆனால் அவர்கள் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ أَحْمَدَ الْأَسَدِيُّ بِهَمْدَانَ ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْحُسَيْنِ ثنا آدَمُ بْنُ أَبِي إِيَاسٍ ثنا وَرْقَاءُ عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {إِنَّمَا يُعَلِّمُهُ بَشَرٌ لِسَانُ الَّذِي يُلْحِدُونَ إِلَيْهِ أَعْجَمِيٌّ وَهَذَا لِسَانٌ عَرَبِيٌّ مُبِينٌ} [النحل 103] قَالُوا إِنَّمَا يُعَلِّمُ مُحَمَّدًا عَبْدُ بْنُ الْحَضْرَمِيِّ وَهُوَ صَاحِبُ الْكُتُبِ فَقَالَ اللَّهُ {لِسَانُ الَّذِي يُلْحِدُونَ إِلَيْهِ أَعْجَمِيٌّ وَهَذَا لِسَانٌ عَرَبِيٌّ مُبِينٌ إِنَّمَا يَفْتَرِي الْكَذِبَ الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ}
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள், வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வின்,

"{இன்னமா யுஅல்லிமுஹு பஷர்; லிஸானுல்லதீ யுல்ஹிதூன இலைஹி அஃஜமிய்யுன் வஹாதா லிஸானுன் அரபிய்யுன் முபீன்}" (நிச்சயமாக இதை அவருக்குக் கற்றுக்கொடுப்பவனெல்லாம் ஒரு மனிதன்தான் என்று அவர்கள் கூறுகிறார்கள். எவனை அவர்கள் (இதன்பால்) சாய்க்கிறார்களோ அவனுடைய மொழி அரபியல்லாத அந்நிய மொழியாகும். ஆனால், இதுவோ மிகத் தெளிவான அரபு மொழியாகும்) என்ற [அந்நஹ்ல் 16:103] இறைவசனம் குறித்துக் கூறினார்கள்:

"(முந்தைய) வேதங்களை அறிந்த (அப்துல்லாஹ் பின் அல்-ஹள்ரமீ என்பவரின் அடிமையான) அப்து பின் அல்-ஹள்ரமீ என்பவர்தான் முஹம்மதுக்குக் கற்றுக் கொடுக்கிறார்" என்று (இறைமறுப்பாளர்கள்) கூறினார்கள். அப்போது அல்லாஹ் (அதற்குப் பதிலடியாகப்) பின்வருமாறு கூறினான்:

"{லிஸானுல்லதீ யுல்ஹிதூன இலைஹி அஃஜமிய்யுன் வஹாதா லிஸானுன் அரபிய்யுன் முபீன். இன்னமா யஃப்தரில் கதிபல்லதீன லா யுஃமினூன பிஆயாத்தில்லாஹ்}"
(எவனை அவர்கள் இதன்பால் சாய்க்கிறார்களோ அவனுடைய மொழி அரபியல்லாத அந்நிய மொழியாகும். ஆனால், இதுவோ மிகத் தெளிவான அரபு மொழியாகும். அல்லாஹ்வின் வசனங்களை நம்பாதவர்கள்தாம் இத்தகைய பொய்யை இட்டுக்கட்டுகிறார்கள்).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَاهُ أَبُو مُحَمَّدٍ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ جَعْفَرِ بْنِ دَرَسْتَوَيْهِ الْفَارِسِيُّ وَأَنَا سَأَلْتُهُ قَالَ ثنا يَعْقُوبُ بْنُ سُفْيَانَ الْفَارِسِيُّ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الزُّبَيْرِ الْحُمَيْدِيُّ قَالَ كُنَّا قُعُودًا مَعَ سُفْيَانَ بْنِ عُيَيْنَةَ فِي مَسْجِدِ الْخَيْفِ بِمِنًى إِذْ قَامَ رَجُلٌ قَاصٌّ قَالَ ثنا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنِ ابْنِ طَاوُسٍ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ثُمَّ أَخَذَ فِي قَصَصٍ طَوِيلٍ فَقَامَ ابْنُ عُيَيْنَةَ فَاتَّكَأَ عَلَى عَصَاهُ فَقَالَ {§إِنَّمَا يَفْتَرِي الْكَذِبَ الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ} [النحل 105] مَا حَدَّثْتُ بِهَذَا قَطُّ وَلَا أَعْرِفُهُسكت عنه الذهبي في التلخيص
அப்துல்லாஹ் பின் அஸ்-ஸுபைர் அல்-ஹுமைதி (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நாங்கள் மினாவில் உள்ள மஸ்ஜிதுல் கைஃபில் சுஃப்யான் பின் உயைனா (ரஹ்) அவர்களுடன் அமர்ந்திருந்தோம். அப்போது (மக்களுக்குக்) கதை சொல்பவர் (قاصٌّ) ஒருவர் எழுந்து நின்று, "சுஃப்யான் பின் உயைனா அவர்கள், இப்னு தாவூஸ் வழியாகவும், அவர் தனது தந்தை வழியாகவும், அவர் இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் வழியாகவும் எங்களுக்கு (இந்தச் செய்தியை) அறிவித்தார்கள்..." என்று கூறிவிட்டு, ஒரு நீண்ட கதையைக் கூறத் தொடங்கினார்.

அப்போது (அவர் தன் மீது பொய் சொல்வதைக் கேட்ட) சுஃப்யான் பின் உயைனா (ரஹ்) அவர்கள் எழுந்து, தமது கைத்தடியில் சாய்ந்தவாறு (பின்வரும் குர்ஆன் வசனத்தை ஓதினார்கள்):

"இன்னமா யஃப்தரில் கதிபல் லதீன லா யுஃமினூன பிஆயாத்தில்லாஹ்"
(பொருள்: அல்லாஹ்வின் வசனங்களை நம்பாதவர்களே பொய்யை இட்டுக்கட்டுகிறார்கள்). [அல்குர்ஆன், அந்நஹ்ல் 16:105]

பின்னர், "நான் இதை ஒருபோதும் (யாருக்கும்) அறிவிக்கவில்லை; இதைப்பற்றி எனக்குத் தெரியவும் செய்யாது" என்று (அந்தக் கதையை மறுத்துக்) கூறினார்கள்.

(அத்தல்கீஸ் எனும் நூலில் இமாம் தஹபீ (ரஹ்) அவர்கள் இது குறித்து மௌனம் சாதித்துள்ளார்கள்).
ஹதீஸ் தரம் : இது குறித்து (அறிஞர்கள்) மௌனம் காத்துள்ளனர் / கருத்துக் கூறவில்லை
سكت عنه
أَخْبَرَنَا الشَّيْخُ أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ أَنْبَأَ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ النَّضْرِ الْأَزْدِيُّ ثنا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو ثنا أَبُو إِسْحَاقَ الْفَزَارِيُّ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ عَنْ أَبِي صَادِقٍ قَالَ قَالَ عَلِيٌّ إِنَّكُمْ §سَتُعْرَضُونَ عَلَى سَبِّي فَسُبُّونِي فَإِنْ عُرِضَتْ عَلَيْكُمُ الْبَرَاءَةُ مِنِّي فَلَا تَبْرَءُوا مِنِّي فَإِنِّي عَلَى الْإِسْلَامِ فَلْيَمْدُدْ أَحَدُكُمْ عُنُقَهُ ثَكِلَتْهُ أُمُّهُ فَإِنَّهُ لَا دُنْيَا لَهُ وَلَا آخِرَةَ بَعْدَ الْإِسْلَامِ ثُمَّ تَلَا {إِلَّا مَنْ أُكْرِهَ وَقَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِيمَانِ} [النحل 106] «صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
அலி (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"நிச்சயமாக, நீங்கள் என்னைத் திட்டுமாறு (நிர்ப்பந்திக்கப்பட்டு) முன்வைக்கப்படுவீர்கள்; (அப்போது) நீங்கள் என்னைத் திட்டிக் கொள்ளுங்கள். ஆனால், என்னிடமிருந்து நீங்கள் விலகிவிடும்படி (முற்றிலுமாகத் துண்டித்துக் கொள்ளும்படி) கோரப்பட்டால், என்னிடமிருந்து நீங்கள் விலகிவிடாதீர்கள். ஏனெனில், நிச்சயமாக நான் இஸ்லாத்தின் மீதே (உறுதியாக) இருக்கிறேன். (இஸ்லாத்தை விட்டு விலக நேரிடும் சூழலில்) உங்களில் ஒருவர் தனது கழுத்தை (மரணத்திற்காகத் துணிந்து) நீட்டிவிடட்டும்! (அவ்வாறு செய்யத் தவறினால்) அவனை அவனது தாய் இழக்கட்டும்! ஏனெனில், இஸ்லாத்திற்குப் பிறகு அவனுக்கு இம்மையிலும் மறுமையிலும் (வெற்றி) இல்லை."

பின்னர் அவர்கள் (பின்வரும் குர்ஆன் வசனத்தை) ஓதினார்கள்: "யார் நிர்ப்பந்திக்கப்பட்டு, அவரது உள்ளம் ஈமானைக் (இறைநம்பிக்கையை) கொண்டு அமைதியுற்றிருக்கிறதோ அவரைத் தவிர (மற்றவர்கள் தண்டனைக்குரியவர்கள்)." [அந்நஹ்ல் 16:106]

(இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் 'ஸஹீஹ்' எனும் ஆதாரப்பூர்வமானதாகும்).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ بَكْرُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَمْدَانَ الصَّيْرَفِيُّ بِمَرْوَ مِنْ أَصْلِ كِتَابِهِ ثنا أَبُو مُحَمَّدٍ عُبَيْدُ بْنُ قُنْفُذَ الْبَزَّارُ ثنا يَحْيَى بْنُ عَبْدِ الْحَمِيدِ الْحِمَّانِيُّ ثنا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ طَاوُسٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ كَانَ حُجْرُ بْنُ قَيْسٍ الْمَدَرِيُّ مِنَ الْمُخْتَصِّينَ بِخِدْمَةِ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ فَقَالَ لَهُ عَلِيٌّ يَوْمًا يَا حُجْرُ إِنَّكَ «تُقَامُ بَعْدِي فَتُؤْمَرُ بِلَعْنِي فَالْعَنِّي وَلَا تَبْرَأْ مِنِّي» قَالَ طَاوُسٌ فَرَأَيْتُ حُجْرَ الْمَدَرِيَّ وَقَدْ أَقَامَهُ أَحْمَدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ خَلِيفَةُ بَنِي أُمَيَّةَ فِي الْجَامِعِ وَوُكِّلَ بِهِ لِيَلْعَنَ عَلِيًّا أَوْ يُقْتَلَ فَقَالَ حُجْرٌ أَمَا إِنَّ الْأَمِيرَ أَحْمَدَ بْنَ إِبْرَاهِيمَ أَمَرَنِي أَنْ أَلْعَنَ عَلِيًّا فَالْعَنُوهُ لَعَنَهُ اللَّهُ فَقَالَ طَاوُسٌ فَلَقَدْ أَعْمَى اللَّهُ قُلُوبَهُمْ حَتَّى لَمْ يَقِفْ أَحَدٌ مِنْهُمْ عَلَى مَا قَالَيحيى الحماني ضعيف
தாவூஸ் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

ஹுஜ்ர் பின் கைஸ் அல்-மதரீ அவர்கள் அமீருல் முஃமினீன் அலி பின் அபீ தாலிப் (ரலி) அவர்களுக்குப் பணிவிடை செய்யும் (மிக நெருக்கமானவர்களில்) ஒருவராக இருந்தார். ஒருநாள் அலி (ரலி) அவர்கள் அவரிடம், "ஹுஜ்ரே! எனக்குப் பிறகு நீங்கள் (மக்கள் முன்னிலையில்) நிறுத்தப்படுவீர்கள். என்னைச் சபிக்கும்படி உங்களுக்குக் கட்டளையிடப்படும். அப்போது நீங்கள் என்னைச் சபியுங்கள்; ஆனால் (உள்ளத்தால்) என்னைவிட்டு விலகிவிடாதீர்கள் (என்னைத் துறந்துவிடாதீர்கள்)!" என்று கூறினார்கள்.

தாவூஸ் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
நான் ஹுஜ்ர் அல்-மதரீயைப் பார்த்தேன். உமையாக்களின் பிரதிநிதியான அஹ்மத் பின் இப்ராஹீம் என்பவர் ஜாமிஆ பள்ளிவாசலில் அவரை நிறுத்தி, அலி (ரலி) அவர்களைச் சபிக்க வேண்டும், இல்லையெனில் கொல்லப்படுவீர் என (அவரைப் பாதுகாக்கும் காவலர்களைக் கொண்டு) அச்சுறுத்தினான்.

அப்போது ஹுஜ்ர் அவர்கள், "அறிந்துகொள்ளுங்கள்! நிச்சயமாக அமீர் அஹ்மத் பின் இப்ராஹீம், அலியைச் சபிக்கும்படி எனக்குக் கட்டளையிட்டுள்ளார். எனவே நீங்கள் அவரைச் சபியுங்கள். அல்லாஹ் அவரைச் சபிப்பானாக!" என்று (அமீர் அஹ்மத் பின் இப்ராஹீமையே குறிப்பிடும் விதமாகச் சாதுரியமாகக்) கூறினார்.

தாவூஸ் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ் அவர்களின் (உமையா ஆட்சியாளர்களின்) உள்ளங்களைக் குருடாக்கிவிட்டான். எனவே அவர் (உண்மையில் யாரைச் சபித்தார் என்பது குறித்து) அவர் கூறியதை அவர்களில் எவரும் விளங்கிக்கொள்ளவில்லை."

(குறிப்பு: இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர்களில் ஒருவரான) யஹ்யா அல்-ஹிம்மானீ என்பவர் பலவீனமானவர் (ளயீஃப்) ஆவார்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது
ضعيف
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ الصَّفَّارُ ثنا أَحْمَدُ بْنُ مِهْرَانَ ثنا أَبُو نُعَيْمٍ ثنا سُفْيَانُ وَأَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ أَنْبَأَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَ الثَّوْرِيُّ عَنْ فِرَاسٍ عَنِ الشَّعْبِيِّ عَنْ مَسْرُوقٍ قَالَ قَرَأْتُ عِنْدَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ {إِنَّ §إِبْرَاهِيمَ كَانَ أُمَّةً قَانِتًا لِلَّهِ} [النحل 120] قَالَ فَقَالَ ابْنُ مَسْعُودٍ إِنَّ مُعَاذًا كَانَ أُمَّةً قَانِتًا قَالَ فَأَعَادُوا عَلَيْهِ فَأَعَادَ ثُمَّ قَالَ أَتَدْرُونَ مَا الْأُمَّةُ؟ الَّذِي يُعَلِّمُ النَّاسَ الْخَيْرَ وَالْقَانِتُ الَّذِي يُطِيعُ اللَّهَ وَرَسُولَهُ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
மஸ்ரூக் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:
நான் அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத் (ரலி) அவர்களுக்கு அருகில், "நிச்சயமாக இப்ராஹீம் (நன்மை அனைத்தையும் உள்ளடக்கிய) ஒரு சமுதாயமாகவும் (அல்லாஹ்வுக்கு) முற்றிலும் கீழ்ப்படிந்தவராகவும் இருந்தார்" (அல்குர்ஆன் 16:120) என்ற வசனத்தை ஓதினேன். அப்போது இப்னு மஸ்ஊத் (ரலி) அவர்கள், "நிச்சயமாக முஆத் (நன்மை அனைத்தையும் உள்ளடக்கிய) ஒரு சமுதாயமாகவும் முற்றிலும் கீழ்ப்படிந்தவராகவும் இருந்தார்" என்று கூறினார்கள். மக்கள் (அவர்கள் தவறுதலாகக் கூறிவிட்டார்கள் என்று கருதி, அந்த வசனத்தை) மீண்டும் அவர்களிடம் ஓதிக் காட்டினார்கள். அவர்களும் (தாம் கூறியதையே) மீண்டும் கூறினார்கள். பிறகு, "உம்மா (சமுதாயம்) என்றால் என்னவென்று உங்களுக்குத் தெரியுமா? அவர் மக்களுக்கு நன்மையைக் கற்றுக்கொடுப்பவர் ஆவார். 'கானித்' (முற்றிலும் கீழ்ப்படிந்தவர்) என்பவர் அல்லாஹ்வுக்கும் அவனுடைய தூதருக்கும் கீழ்ப்படிந்து நடப்பவர் ஆவார்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ الْفَضْلِ بْنِ مُوسَى ثنا عِيسَى بْنُ عُبَيْدٍ عَنِ الرَّبِيعِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ أَبِي الْعَالِيَةِ قَالَ حَدَّثَنِي أُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ قَالَ لَمَّا كَانَ يَوْمُ أُحُدٍ أُصِيبَ مِنَ الْأَنْصَارِ أَرْبَعَةٌ وَسِتُّونَ رَجُلًا وَمِنَ الْمُهَاجِرِينَ سِتَّةٌ فَمَثَّلُوا بِهِمْ وَفِيهِمْ حَمْزَةُ فَقَالَتِ الْأَنْصَارُ لَئِنْ أَصَبْنَاهُمْ يَوْمًا مِثْلَ هَذَا لَنُرْبِيَنَّ عَلَيْهِمْ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ فَتْحِ مَكَّةَ أَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {وَإِنْ عَاقَبْتُمْ فَعَاقِبُوا بِمِثْلِ مَا عُوقِبْتُمْ بِهِ وَلَئِنْ صَبَرْتُمْ لَهُوَ خَيْرٌ لِلصَّابِرِينَ} [النحل 126] فَقَالَ رَجُلٌ لَا قُرَيْشَ بَعْدَ الْيَوْمِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ §«كُفُّوا عَنِ الْقَوْمِ غَيْرَ أَرْبَعَةٍ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ صحيح
உபை பின் கஅப் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
உஹுத் போரின் போது அன்சாரிகளில் அறுபத்து நான்கு பேரும், முஹாஜிர்களில் ஆறு பேரும் கொல்லப்பட்டனர். (எதிரிகள்) அவர்களின் உடல்களைச் சிதைத்தனர்; அவர்களில் ஹம்ஸா (ரலி) அவர்களும் இருந்தார்கள். அப்போது அன்சாரிகள், "இதுபோன்றதொரு நாளில் நாம் அவர்களை வீழ்த்தினால், நிச்சயமாக அவர்களை விட அதிகமாகவே (அவர்களின் உடல்களைச் சிதைத்து) பழிவாங்குவோம்" என்று கூறினர். மக்கா வெற்றியின் போது, அல்லாஹ், "{நீங்கள் தண்டிப்பதாக இருந்தால், நீங்கள் எந்த அளவுக்குத் துன்புறுத்தப்பட்டீர்களோ அந்த அளவுக்கே தண்டியுங்கள். நீங்கள் பொறுமைகாத்தால், பொறுமையாளர்களுக்கு அதுவே சிறந்ததாகும்} [அந்நஹ்ல்: 126]" என்ற வசனத்தை அருளினான். அப்போது ஒரு மனிதர், "இன்றைக்குப் பிறகு குறைஷிகள் (என்று எவரும்) இருக்க மாட்டார்கள்" என்று கூறினார். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "நான்கு பேரைத் தவிர மற்றவர்களை (கொல்வதை விட்டும்) தடுத்துக் கொள்ளுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
تَفْسِيرُ سُورَةِ بَنِي إِسْرَائِيلَ
சூரா பனீ இஸ்ராயீலின் தஃப்சீர் (விளக்கவுரை)
حَدَّثَنَا الْحَاكِمُ الْفَاضِلُ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْحَافِظُ إِمْلَاءً فِي شَهْرِ رَبِيعٍ الْأَوَّلِ سَنَةَ أَرْبَعِ مِائَةٍ قَالَ أَخْبَرَنَا جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ نُصَيْرٍ الْخَوَّاصُ ثنا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ الْبَغَوِيُّ ثنا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ ثنا أَبُو بَكْرِ بْنُ عَيَّاشٍ عَنْ عَاصِمِ بْنِ أَبِي النَّجُودِ عَنْ زِرِّ بْنِ حُبَيْشٍ قَالَ كُنْتُ فِي مَجْلِسٍ فِيهِ حُذَيْفَةُ بْنُ الْيَمَانِ فَقُلْتُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ حَيْثُ أُسْرِيَ بِهِ دَخَلَ الْمَسْجِدَ الْأَقْصَى قَالَ فَقَالَ حُذَيْفَةُ وَكَيْفَ عَلِمْتَ ذَلِكَ يَا أَصْلَعُ فَإِنِّي أَعْرِفُ وَجْهَكَ وَلَا أَدْرِي مَا اسْمُكَ فَمَا اسْمُكَ؟ فَقُلْتُ لَهُ أَنَا زِرُّ بْنُ حُبَيْشٍ الْأَسَدِيُّ قَالَ ثُمَّ قَالَ كَيْفَ عَلِمْتَ أَنَّهُ دَخَلَ الْمَسْجِدَ؟ قَالَ فَقُلْتُ بِالْقُرْآنِ فَقَالَ حُذَيْفَةُ فَمَنْ أَخَذَ بِالْقُرْآنِ فَلَحَ قَالَ فَقَرَأْتُ {سُبْحَانَ الَّذِي أَسْرَى بِعَبْدِهِ لَيْلًا مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى الَّذِي بَارَكْنَا حَوْلَهُ} [الإسراء 1] فَقَالَ حُذَيْفَةُ هَلْ تَرَاهُ أَنَّهُ دَخَلَهُ؟ فَقُلْتُ أَجَلْ فَقَالَ وَاللَّهِ مَا دَخَلَهُ وَلَوْ دَخَلَهُ لَكُتِبَ عَلَيْكُمُ الصَّلَاةُ فِيهِ قَالَ ثُمَّ قَالَ وَلَمْ يُفَارِقْ ظَهْرَ الْبُرَاقِ حَتَّى رَأَى الْجَنَّةَ وَالنَّارَ وَوَعَدَهُ الْآخِرَةَ أَجْمَعَ قَالَ قُلْتُ يَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ فَمَا الْبُرَاقُ قَالَ دَابَّةٌ فَوْقَ الْحِمَارِ وَدُونَ الْبَغْلَةِ خُطْوَتُهُ مُدَّ بَصَرِهِ
ஜிர்ரு பின் ஹுபைஷ் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

ஹுதைஃபா பின் அல்-யமான் (ரலி) அவர்கள் இருந்த ஒரு சபையில் நான் இருந்தேன். அப்போது நான், "நிச்சயமாக, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (விண்ணேற்றத்திற்காக) இரவுப் பயணம் அழைத்துச் செல்லப்பட்டபோது, மஸ்ஜிதுல் அக்ஸாவிற்குள் நுழைந்தார்கள்" என்று கூறினேன்.

அதற்கு ஹுதைஃபா (ரலி) அவர்கள், "வழுக்கைத் தலையுடையவரே! அதை நீர் எப்படி அறிவீர்? நான் உமது முகத்தை அறிவேன், ஆனால் உமது பெயர் எனக்குத் தெரியவில்லை. உமது பெயர் என்ன?" என்று கேட்டார்கள்.

நான் அவர்களிடம், "நான் ஜிர்ரு பின் ஹுபைஷ் அல்-அசதீ" என்று கூறினேன்.

பிறகு அவர்கள், "அவர்கள் (நபி (ஸல்) அவர்கள்) பள்ளிவாசலுக்குள் நுழைந்தார்கள் என்பதை நீர் எப்படி அறிவீர்?" என்று கேட்டார்கள்.

நான், "குர்ஆனின் மூலம் (அறிகிறேன்)" என்று பதிலளித்தேன்.

ஹுதைஃபா (ரலி) அவர்கள், "குர்ஆனை (ஆதாரமாகப்) பற்றிக்கொண்டவர் வெற்றியடைவார்" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர் நான், {سُبْحَانَ الَّذِي أَسْرَى بِعَبْدِهِ لَيْلًا مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى الَّذِي بَارَكْنَا حَوْلَهُ} - "தமது அடியாரை, மஸ்ஜிதுல் ஹராமிலிருந்து, நாம் எதன் சுற்றிலும் பாக்கியம் செய்திருக்கிறோமோ அந்த மஸ்ஜிதுல் அக்ஸாவிற்கு ஓர் இரவில் அழைத்துச் சென்றவன் தூயவன்" (அல்குர்ஆன் 17:1) என்ற வசனத்தை ஓதிக்காட்டினேன்.

ஹுதைஃபா (ரலி) அவர்கள், "அவர்கள் (நபி (ஸல்) அவர்கள்) அதற்குள் நுழைந்தார்கள் என்று (இந்த வசனத்தின் மூலம்) நீர் கருதுகிறீரா?" என்று கேட்டார்கள்.

நான், "ஆம்" என்றேன்.

அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! அவர்கள் அதற்குள் நுழையவில்லை. ஒருவேளை அவர்கள் அதற்குள் நுழைந்திருந்தால், அங்கு தொழுவது உங்கள் மீது கடமையாக்கப்பட்டிருக்கும்" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர் அவர்கள் கூறினார்கள்: "சுவர்க்கம் மற்றும் நரகத்தைக் காணும் வரையிலும், மறுமையின் அனைத்து விஷயங்களும் அவர்களுக்கு வாக்களிக்கப்படும் வரையிலும் அவர்கள் அல்-புராக் (வாகனத்தின்) முதுகிலிருந்து பிரியவில்லை (இறங்கவில்லை)."

நான் கேட்டேன்: "அபூ அப்துல்லாஹ்வே! அல்-புராக் என்றால் என்ன?"

அவர்கள் பதிலளித்தார்கள்: "அது கழுதையை விடப் பெரியதும், கோவேறு கழுதையை விடச் சிறியதுமான ஒரு பிராணியாகும். அதன் பார்வை எட்டும் தூரத்திற்கு அதனுடைய ஒவ்வோர் எட்டும் (காலடியும்) அமையும்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الدَّوْرَقِيُّ ثنا أَبُو تُمَيْلَةَ عَنِ الزُّبَيْرِ بْنِ جُنَادَةَ عَنِ ابْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «§لَمَّا انْتَهَيْنَا إِلَى بَيْتِ الْمَقْدِسِ قَالَ جِبْرِيلُ بِأُصْبُعِهِ فَخَرَقَ بِهَا الْحَجَرَ وَشَدَّ بِهِ الْبُرَاقَ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ «وَأَبُو تُمَيْلَةَ وَالزُّبَيْرُ مَرْوَزِيَّانِ ثِقَتَانِ» صحيح والزبير مروزي ثقة
இப்னு புரைதா (ரஹ்) அவர்கள் தமது தந்தை (புரைதா - ரலி) அவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நாங்கள் பைத்துல் மக்திஸை (ஜெருசலேமில் உள்ள அல்-அக்ஸா பள்ளிவாசலை) அடைந்தபோது, ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் தமது விரலால் (சைகை செய்து அல்லது அழுத்தி) அந்தப் பாறையில் ஒரு துளையை ஏற்படுத்தினார்கள். மேலும், (அந்தத் துளையின் வழியாக) அதில் 'புராக்' (வாகனத்தை)க் கட்டினார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الزَّاهِدُ أَنْبَأَ أَحْمَدُ بْنُ مِهْرَانَ ثنا أَبُو نُعَيْمٍ ثنا سُفْيَانُ عَنْ سُلَيْمَانَ التَّيْمِيِّ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ النَّهْدِيِّ عَنْ سَلْمَانَ قَالَ §«كَانَ نُوحٌ إِذَا طَعِمَ طَعَامًا أَوْ لَبِسَ ثَوْبًا حَمِدَ اللَّهَ فَسُمِّيَ عَبْدًا شَكُورًا» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
சல்மான் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
"நூஹ் (அலை) அவர்கள் ஏதேனும் உணவை உண்டாலோ அல்லது (புதிய) ஆடையை அணிந்தாலோ அல்லாஹ்வைப் புகழ்வார்கள் (அல்ஹம்துலில்லாஹ் என்று கூறுவார்கள்). எனவேதான், அவர்கள் 'நன்றியுள்ள அடியார்' (அப்தன் ஷகூரா) என்று அழைக்கப்பட்டார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
الْأَعْمَشُ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ مَيْسَرَةَ عَنْ طَاوُسٍ قَالَ كُنْتُ عِنْدَ ابْنِ عَبَّاسٍ وَمَعَنَا رَجُلٌ مِنَ الْقَدَرِيَّةِ فَقُلْتُ إِنَّ أُنَاسًا يَقُولُونَ لَا قَدَرَ قَالَ أَوَفِي الْقَوْمِ أَحَدٌ مِنْهُمْ؟ قُلْتُ لَوْ كَانَ مَا كُنْتَ تَصْنَعُ بِهِ؟ قَالَ §لَوْ كَانَ فِيهِمْ أَحَدٌ مِنْهُمْ لَأَخَذْتُ بِرَأْسِهِ ثُمَّ قَرَأْتُ عَلَيْهِ آيَةَ كَذَا وَكَذَا {وَقَضَيْنَا إِلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ فِي الْكِتَابِ لَتُفْسِدُنَّ فِي الْأَرْضِ مَرَّتَيْنِ وَلَتَعْلُنَّ عُلُوًّا كَبِيرًا} [الإسراء 4] على شرط البخاري ومسلم
தாவூஸ் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களிடம் இருந்தேன். எங்களுடன் 'கதரிய்யா' (விதியை மறுக்கும்) பிரிவைச் சேர்ந்த ஒருவரும் இருந்தார். அப்போது நான், "நிச்சயமாகச் சில மனிதர்கள் (அல்லாஹ்வின்) விதி (கத்ர்) என்று ஒன்று இல்லை எனக் கூறுகிறார்களே?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள், "இந்தக் கூட்டத்தில் அவர்களில் யாராவது இருக்கிறார்களா?" என்று கேட்டார்கள். நான், "அப்படி (யாராவது) இருந்தால் நீங்கள் அவருக்கு என்ன செய்திருப்பீர்கள்?" என்று கேட்டேன்.

அவர்கள் கூறினார்கள்: "அவர்களில் யாராவது (இங்கே) இருந்திருந்தால், நான் அவரது தலையைப் பிடித்துக் கொண்டு (கடுமையாகக் கண்டித்து), பின்னர் இன்ன இன்ன வசனங்களை அவருக்கு ஓதிக்காட்டியிருப்பேன்." (பின்னர் பின்வரும் வசனத்தை ஓதிக்காட்டினார்கள்:)

"{வ கழய்னா இலா பனீ இஸ்ராயீல ஃபில் கிதாபி லதுஃப்சிதுன்ன ஃபில் அர்ளி மர்ரதைனி வலதஃலுன்ன உலுவ்வன் கபீரா}"

(பொருள்: மேலும், நாம் இஸ்ராயீலின் சந்ததியினருக்கு அவ்வேதத்தில் விதித்ததாவது: 'நீங்கள் பூமியில் இருமுறை குழப்பம் விளைவிப்பீர்கள்; மேலும், நீங்கள் பெரும் கர்வம் கொண்டு வரம்பு மீறுவீர்கள்!' [அல்குர்ஆன் 17:4]).

(இந்த ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோரின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்டதாகும்).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ عَفَّانَ الْعَامِرِيُّ ثنا أَبُو أُسَامَةَ ثنا الْأَعْمَشُ عَنْ أَبِي وَائِلٍ قَالَ كَانَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْعُودٍ كَثِيرًا مَا يَتْلُوا هَذِهِ الْآيَةَ {إِنَّ هَذَا الْقُرْآنَ يَهْدِي لِلَّتِي هِيَ أَقُومُ وَيُبَشِّرُ الْمُؤْمِنِينَ} [الإسراء 9] خَفِيفٌ قَالَ عُثْمَانُ وَهَذِهِ قِرَاءَةُ حَمْزَةَ
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள், "நிச்சயமாக இந்தக் குர்ஆன் மிகவும் நேரான வழியைக் காட்டுகிறது; மேலும், நம்பிக்கையாளர்களுக்கு நன்மாராயம் கூறுகிறது" [அல்குர்ஆன் 17:9] என்ற வசனத்தை அதிகமாக ஓதக்கூடியவர்களாக இருந்தார்கள். (அதில் வரும் 'யுபஷ்ஷிரு' என்ற வார்த்தையை) மென்மையாக (அதாவது தஷ்தீத் இன்றி 'யப்ஷுரு' என்று) ஓதுவார்கள்.

உஸ்மான் அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "இது ஹம்ஸாவுடைய ஓதும் முறை (கிராஅத்) ஆகும்."
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ الْحَافِظُ ثنا أَبُو زَكَرِيَّا يَحْيَى بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى الشَّهِيدُ ثنا أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ ثنا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ خَالِدِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي هِلَالٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ثنا أَنُّ رَجُلًا قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي ذُو مَالٍ كَثِيرٍ وَذُو أَهْلٍ وَوَلَدٍ فَكَيْفَ يَجِبُ لِي أَنْ أَصْنَعَ أَوْ أُنْفِقَ قَالَ «§أَدِّ الزَّكَاةَ الْمَفْرُوضَةَ طُهْرَةً تُطَهِّرُكَ وَآتِ صِلَةَ الرَّحِمِ وَاعْرِفْ حَقَّ السَّائِلِ وَالْجَارِ وَالْمِسْكِينِ وَابْنِ السَّبِيلِ» قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَقْلِلْ لِي قَالَ «فَآتِ ذَا الْقُرْبَى حَقَّهُ وَالْمِسْكِينَ وَابْنَ السَّبِيلِ وَلَا تُبَذِّرْ تَبْذِيرًا» قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِذَا أَدَّيْتُ الزَّكَاةَ إِلَى رَسُولِ رَسُولِ اللَّهِ فَقَدْ أَدَّيْتُهَا إِلَى اللَّهِ وَإِلَى رَسُولِهِ؟ قَالَ «نَعَمْ إِذَا أَدَّيْتَهَا إِلَى رَسُولِهِ فَقَدْ أَدَّيْتَهَا وَلَكَ أَجْرُهَا وَعَلَى مَنْ بَدَّلَهَا إِثْمُهَا» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு மனிதர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் ஏராளமான செல்வம், குடும்பம் மற்றும் குழந்தைகளை உடையவனாக இருக்கிறேன். எனவே, நான் (அவற்றைக் கொண்டு) எப்படிச் செயல்பட வேண்டும் அல்லது (என் செல்வத்தை) எப்படிச் செலவிட வேண்டும்?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "(உன்னைத் தீமைகளிலிருந்து) தூய்மைப்படுத்தும் கடமையான ஜகாத்தை நீ செலுத்திவிடு. உறவினர்களுடன் (இணைந்து வாழ்ந்து அவர்களுக்குரிய உரிமைகளை) பேணுவாயாக. மேலும், யாசகர், அண்டை வீட்டார், ஏழை (மிஸ்கீன்) மற்றும் வழிப்போக்கர் ஆகியோரின் உரிமைகளை அறிந்து (அதை நிறைவேற்று)" என்று கூறினார்கள்.

அம்மனிதர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எனக்கு (இதனை) இன்னும் சுருக்கமாகக் கூறுங்கள்" என்று கேட்டார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், "(உறவினருக்கு அவருக்குரிய உரிமையை வழங்குவீராக! ஏழைக்கும் வழிப்போக்கருக்கும் (அவரவர் உரிமைகளை வழங்கிடுவீராக!) மேலும், வீண் விரயம் செய்யாதீர்!)" (என்ற திருக்குர்ஆன் 17:26 வசனத்தைக்) கூறினார்கள்.

அவர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அல்லாஹ்வின் தூதருடைய தூதரிடம் (ஜகாத் வசூலிக்கும் பிரதிநிதியிடம்) நான் ஜகாத்தைச் செலுத்திவிட்டால், நான் அதனை அல்லாஹ்விடமும் அவனது தூதரிடமும் செலுத்தியதாகி விடுமா?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "ஆம், நீ அதனை (எனது) தூதரிடம் செலுத்திவிட்டால், நிச்சயமாக நீ அதனைச் செலுத்திவிட்டாய். உனக்குரிய நற்கூலி உனக்குக் கிடைத்துவிடும். அதனை (வசூலித்தவர் முறைகேடாக) மாற்றினால் அதற்கான பாவம் அவரையே சாரும்" என்று கூறினார்கள்.

(இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்ட ஆதாரப்பூர்வமான ஹதீஸாகும். ஆயினும் அவர்கள் இதனைத் தமது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை.)
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ أَنْبَأَ جَرِيرٌ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنِ الْحَكَمِ عَنْ يَحْيَى بْنِ الْجَزَّارِ قَالَ جَاءَ أَبُو الْعُبَيْدَيْنِ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ وَكَانَ رَجُلًا ضَرِيرَ الْبَصَرِ فَكَانَ عَبْدُ اللَّهِ يُعَرَّفُ لَهُ فَقَالَ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ مَنْ نَسْأَلُ إِذَا لَمْ نَسْأَلْكَ؟ قَالَ «فَمَا حَاجَتُكَ؟» قَالَ §مَا الْأَوَّاهُ؟ قَالَ «الرَّحِيمُ» قَالَ فَمَا الْمَاعُونُ؟ قَالَ «مَا يَتَعَاوَنُ النَّاسُ بَيْنَهُمْ» قَالَ فَمَا التَّبْذِيرُ؟ قَالَ «إِنْفَاقُ الْمَالِ فِي غَيْرِ حَقِّهِ» قَالَ فَمَا الْأُمَّةُ؟ قَالَ «الَّذِي يُعَلِّمُ النَّاسَ الْخَيْرَ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
அபூ உபைதைன் என்பவர் அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்வூத் - ரலி) அவர்களிடம் வந்தார். அவர் கண்பார்வையற்ற மனிதராக இருந்தார். அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் அவருக்கு (யார் என்று) அறிமுகப்படுத்தப்பட்டார்கள்.

அப்போது அவர், "அபூ அப்துர்ரஹ்மானே! நாங்கள் உங்களிடம் கேட்கவில்லை என்றால் வேறு யாரிடம் கேட்போம்?" என்று கூறினார்.

அதற்கு அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள், "உமது தேவை (கேள்வி) என்ன?" என்று கேட்டார்கள்.

அவர், " 'அல்-அவ்வாவ்' (الْأَوَّاهُ) என்றால் என்ன?" என்று கேட்டார். அதற்கு அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள், "(பிறர் மீது) இரக்கமுடையவர்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

அவர், " 'அல்-மாஊன்' (الْمَاعُونُ) என்றால் என்ன?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், "மக்கள் தங்களுக்கு மத்தியில் ஒருவருக்கொருவர் (பொருட்களைப் பகிர்ந்து) உதவிக்கொள்ளும் காரியங்கள்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

அவர், " 'அத்-தப்தீர்' (التَّبْذِيرُ - வீண்விரயம்) என்றால் என்ன?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், "செல்வத்தை அதற்குரியதல்லாத (தவறான) வழியில் செலவிடுவதாகும்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

அவர், " 'அல்-உம்மா' (الْأُمَّةُ) என்றால் என்ன?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், "மக்களுக்கு நன்மையைக் கற்றுத் தருபவர்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

(இந்த ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோரின் நிபந்தனைகளின்படி அமைந்த ஸஹீஹான - ஆதாரப்பூர்வமான - ஹதீஸாகும். எனினும், அவர்கள் இருவரும் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை.)
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ الْفَقِيهُ أَنْبَأَ بِشْرُ بْنُ مُوسَى حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ ثنا سُفْيَانُ ثنا الْوَلِيدُ بْنُ كَثِيرٍ عَنِ ابْنِ تَدْرُسَ عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ قَالَتْ لَمَّا نَزَلَتْ {تَبَّتْ يَدَا أَبِي لَهَبٍ} [المسد 1] أَقْبَلَتِ الْعَوْرَاءُ أُمُّ جَمِيلِ بِنْتُ حَرْبٍ وَلَهَا وَلْوَلَةٌ وَفِي يَدِهَا فِهْرٌ وَهِيَ تَقُولُ مُذَمَّمًا أَبَيْنَا وَدِينَهُ قَلَيْنَا وَأَمْرَهُ عَصَيْنَا وَالنَّبِيُّ ﷺ جَالِسٌ فِي الْمَسْجِدِ وَمَعَهُ أَبُو بَكْرٍ فَلَمَّا رَآهَا أَبُو بَكْرٍ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ أَقْبَلَتْ وَأَنَا أَخَافُ أَنْ تَرَاكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ §«إِنَّهَا لَنْ تَرَانِي» وَقَرَأَ قُرْآنًا فَاعْتَصَمَ بِهِ كَمَا قَالَ وَقَرَأَ {وَإِذَا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ جَعَلْنَا بَيْنَكَ وَبَيْنَ الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ حِجَابًا مَسْتُورًا} [الإسراء 45] فَوَقَفَتْ عَلَى أَبِي بَكْرٍ وَلَمْ تَرَ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ فَقَالَتْ يَا أَبَا بَكْرٍ إِنِّي أُخْبِرْتُ أَنَّ صَاحِبَكَ هَجَانِي فَقَالَ لَا وَرَبِّ هَذَا الْبَيْتِ مَا هَجَاكِ فَوَلَّتْ وَهِيَ تَقُولُ قَدْ عَلِمَتْ قُرَيْشٌ أَنِّي بِنْتُ سَيِّدِهَا «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
அஸ்மா பின்த் அபீபக்ர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

{தப்பத் யதா அபீ லஹபின்} (அல்குர்ஆன் 111:1) என்ற (அபூ லஹபையும் அவனது மனைவியையும் கண்டிக்கும்) வசனம் அருளப்பட்ட போது, ஹர்பின் மகளான அல்-அவ்ரா (எனும் பட்டப்பெயருடைய) உம்மு ஜமீல் கூச்சலிட்டவாறும், தன் கையில் ஒரு கல்லை (அல்லது உரல் கல்லை) வைத்துக் கொண்டும் வந்தாள். அவள், "நிந்திக்கப்பட்டவனை (முஹம்மதை) நாங்கள் நிராகரிக்கிறோம்; அவனுடைய மார்க்கத்தை நாங்கள் வெறுக்கிறோம்; அவனுடைய கட்டளையை நாங்கள் மீறுகிறோம்" என்று (கவிதை நடையில்) கூறிக் கொண்டே வந்தாள்.

அப்போது நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களுடன் பள்ளிவாசலில் (கஅபாவில்) அமர்ந்திருந்தார்கள். அவளைக் கண்ட அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவள் (ஆக்ரோஷமாக) வந்துவிட்டாள், அவள் தங்களைப் பார்த்து (ஏதேனும் தீங்கு செய்து) விடுவாளோ என நான் அஞ்சுகிறேன்" என்றார்கள்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவளால் என்னைப் பார்க்க முடியாது" என்று கூறினார்கள். மேலும் அவர்கள் குர்ஆனின் (சில) வசனங்களை ஓதி, அதனைக் கொண்டு (அல்லாஹ்விடம்) பாதுகாவல் தேடினார்கள்.

(அல்லாஹ் தன் வேதத்தில்) கூறுவதைப் போல, "மேலும், நீர் குர்ஆனை ஓதும் போது உமக்கும், மறுமையின் மீது நம்பிக்கை கொள்ளாதவர்களுக்கும் இடையே ஒரு மறைக்கப்பட்ட திரையை நாம் ஏற்படுத்தி விடுகிறோம்" என்ற {வ இதா கறஅதல் குர்ஆன ஜஅல்னா பைனக வ பைனல்லதீன லா யுஃமინூன பில் ஆகிரதி ஹிஜாபன் மஸ்தூரா} (அல்குர்ஆன் 17:45) வசனத்தை அவர்கள் ஓதினார்கள்.

அவள் அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களுக்கு முன்பாக வந்து நின்றாள். ஆனால், அவளால் (அங்கேயே அமர்ந்திருந்த) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைப் பார்க்க முடியவில்லை. அவள், "அபூபக்ரே! உமது தோழர் என்னைப் பற்றி இகழ்ந்து பாடியதாக (கவிதை பாடியதாக) எனக்குச் செய்தி கிடைத்துள்ளது" என்றாள்.

அதற்கு அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள், "இல்லையே, இந்த ஆலயத்தின் (கஅபாவின்) இறைவன் மீது சத்தியமாக! அவர் உன்னை இகழ்ந்து பாடவில்லை (ஏனெனில் குர்ஆன் என்பது இறைவனின் வாக்கு, கவிதை அல்ல)" என்று கூறினார்கள்.

அதைக் கேட்ட அவள், "நான் குறைஷியரின் தலைவரின் மகள் என்பது குறைஷிகளுக்கு நன்றாகவே தெரியும்" என்று (பெருமையுடன்) கூறியவாறு திரும்பிச் சென்றாள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا الْحَسَنُ بْنُ يَعْقُوبَ الْعَدْلُ أَنْبَأَ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْوَهَّابِ ثنا يَعْلَى بْنُ عُبَيْدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي نَجِيحٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ سَأَلْنَاهُ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {§أَوْ خَلْقًا مِمَّا يَكْبُرُ فِي صُدُورِكُمْ} [الإسراء 51] مَا الَّذِي أَرَادَ بِهِ؟ قَالَ «الْمَوْتُ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ على شرط مسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களிடம், "{அவ் கல்கன் மிம்மா யக்புரு ஃபீ சுதூரிகும்} (அல்லது உங்கள் நெஞ்சங்களில் மறுமையில் மீண்டும் உயிர்ப்பிக்கப்படுவதற்கு மிகவும் கடினமானதாகத் தோன்றும் வேறு ஏதேனும் ஒரு படைப்பாக ஆகிவிடுங்கள்)" (அல்குர்ஆன் 17:51) என்ற கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ்வின் வசனம் குறித்து, "இதன் மூலம் அவன் (அல்லாஹ்) எதை நாடுகிறான்?" என்று நாங்கள் கேட்டோம்.

அதற்கு அவர்கள், "(அது) மரணம்" என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ دُحَيْمٍ الشَّيْبَانِيُّ بِالْكُوفَةِ ثنا أَحْمَدُ بْنُ حَازِمِ بْنِ أَبِي غَرَزَةَ ثنا قَبِيصَةُ بْنُ عُقْبَةَ ثنا سُفْيَانُ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِي مَعْمَرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ § كَانَ نَفَرٌ مِنَ الْإِنْسِ يَعْبُدُونَ نَفَرًا مِنَ الْجِنِّ فَأَسْلَمَ النَّفَرُ مِنَ الْجِنِّ وَتَمَسَّكَ الْإِنْسِيُّونَ بِعِبَادَتِهِمْ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {قُلِ ادْعُوا الَّذِينَ زَعَمْتُمْ مِنْ دُونِهِ فَلَا يَمْلِكُونَ كَشْفَ الضُّرِّ عَنْكُمْ وَلَا تَحْوِيلًا أُولَئِكَ الَّذِينَ يَدْعُونَ يَبْتَغُونَ إِلَى رَبِّهِمُ الْوَسِيلَةَ} [الإسراء 57] «كِلَاهُمَا بِالْيَاءِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ على شرط مسلم
அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

மனிதர்களில் ஒரு கூட்டத்தினர் ஜின்களில் ஒரு கூட்டத்தினரை வணங்கி வந்தனர். பின்னர் அந்த ஜின்களின் கூட்டத்தினர் இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொண்டனர். ஆனால், (அவர்கள் இஸ்லாத்தை ஏற்றதை அறியாத அந்த) மனிதர்கள் (தங்கள் பழைய) வழிபாட்டிலேயே பிடிவாதமாக ஒட்டிக்கொண்டிருந்தனர். அப்போது கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ் (பின்வரும் வசனத்தை) அருளினான்:

{குலித்உ(வ்) அல்லதீன ஸஅம்தும் மின் தூனிஹி ஃபலா யம்லிகூன கஷ்ஃபள்-ளுர்ரி அன்கும் வலா தஹ்வீலா. உலாஇக்கல்லதீன யத்ஊன யப்தகூன இலா ரப்பிஹிமுல் வஸீலத} [அல்-இஸ்ரா 17:56-57]

(பொருள்: "(நபியே!) கூறுவீராக: அல்லாஹ்வையன்றி எவர்களை நீங்கள் (தெய்வங்கள் என்று) எண்ணிக் கொண்டிருக்கிறீர்களோ அவர்களை நீங்கள் அழையுங்கள். உங்களை விட்டு எவ்விதத் துன்பத்தையும் நீக்கவோ அல்லது (அத்துன்பத்தை வேறு பக்கம்) திருப்பிவிடவோ அவர்களுக்கு அதிகாரம் இல்லை. இவர்கள் (யாரைத் தெய்வங்கள் என அழைத்து) பிரார்த்திக்கிறார்களோ, அவர்களே (அதாவது அந்த ஜின்களே) தங்கள் இறைவனிடம் நெருங்குவதற்குரிய வழியைத் தேடுகிறார்கள்.")

"(யத்ஊன, யப்தகூன ஆகிய) இந்த இரண்டு வார்த்தைகளும் (அரபு மூலத்தில்) 'யா' (ي) எனும் எழுத்தைக் கொண்டு (படர்க்கை பன்மையாக) வந்துள்ளன."

(இது இமாம் முஸ்லிமின் நிபந்தனைக்குட்பட்ட ஸஹீஹான - ஆதாரப்பூர்வமான - ஹதீஸாகும். ஆயினும், அவர்கள் (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்) இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنْبَأَ جَرِيرٌ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ إِيَاسٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ § سَأَلَ أَهْلُ مَكَّةَ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ أَنْ يَجْعَلَ لَهُمُ الصَّفَا ذَهَبًا وَأَنْ تُنَحَّى عَنْهُمُ الْجِبَالُ فَيَزْرَعُوا فِيهَا فَقَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ إِنَّ شِئْتَ آتَيْنَاهُمْ مَا سَأَلُوا فَإِنْ كَفَرُوا أُهْلِكُوا كَمَا أَهْلَكْتُ مَنْ قَبْلَهُمْ وَإِنْ شِئْتَ أَنْ أَسْتَأْنِيَ بِهِمْ لَعَلَّنَا نَسْتَحْيِي مِنْهُمْ فَأَنْزَلَ اللَّهُ هَذِهِ {وَمَا مَنَعَنَا أَنْ نُرْسِلَ بِالْآيَاتِ إِلَّا أَنْ كَذَّبَ بِهَا الْأَوَّلُونَ وَآتَيْنَا ثَمُودَ النَّاقَةَ مُبْصِرَةً} [الإسراء 59] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

மக்கா வாசிகள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம், தங்களுக்கு ஸஃபா மலையைத் தங்கமாக மாற்றித் தருமாறும், தாங்கள் விவசாயம் செய்வதற்காக (அவர்களைச் சுற்றியுள்ள) மலைகளை அகற்றித் தருமாறும் கேட்டனர். அப்போது அல்லாஹ் (அஸ்ஸவஜல்) (நபியிடம்) கூறினான்: "(நபியே!) நீர் விரும்பினால் அவர்கள் கேட்டதை அவர்களுக்கு நாம் வழங்குவோம். (ஆனால்) அதன் பிறகும் அவர்கள் நிராகரித்தால், அவர்களுக்கு முன் வாழ்ந்தவர்களை நாம் அழித்ததைப் போன்று இவர்களையும் (நிச்சயமாக) அழித்துவிடுவோம். அல்லது, நீர் விரும்பினால் அவர்களுக்கு நாம் அவகாசம் அளிக்கிறோம்; (அதன் மூலம்) அவர்களில் இருந்து (நம்பிக்கையாளர்கள் உருவாவதை) நாம் எதிர்பார்க்கலாம்."

அப்போது அல்லாஹ் இந்த வசனத்தை அருளினான்:
"முந்தையவர்கள் (இத்தகைய) அத்தாட்சிகளைப் பொய்யாக்கினார்கள் என்பது தவிர, (நீர் கோரும்) அத்தாட்சிகளை நாம் அனுப்புவதற்கு வேறெதுவும் தடையாக இருக்கவில்லை. மேலும், ஸமூது சமுதாயத்திற்கு ஒரு பெண் ஒட்டகத்தைக் கண்கூடான அத்தாட்சியாக நாம் வழங்கினோம் (ஆனால் அவர்கள் அதனை அநியாயமாகத் துன்புறுத்தினார்கள்)." [குர்ஆன் 17:59]
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ عَبْدِ الْحَمِيدِ الصَّنْعَانِيُّ بِمَكَّةَ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبَّادٍ أَنْبَأَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَ ابْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ تَعَالَى {§وَمَا جَعَلْنَا الرُّؤْيَا الَّتِي أَرَيْنَاكَ إِلَّا فِتْنَةً لِلنَّاسِ} [الإسراء 60] قَالَ «هِيَ رُؤْيَا عَيْنٍ رَأَى لَيْلَةَ أُسْرِيَ بِهِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الْبُخَارِيِّ على شرط البخاري
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள், "{வமா ஜஅல்னார் ருஃயா அல்லதீ அரய்னாக இல்லா ஃபித்னதல் லின்னாஸ்}" (உமக்கு நாம் காட்டிய அந்தத் தரிசனத்தை மனிதர்களுக்கு ஒரு சோதனையாகவே அன்றி நாம் ஆக்கவில்லை - 17:60) என்ற அல்லாஹ்வின் வசனத்தைக் குறித்துக் கூறும்போது:

"அது (மிஃராஜ் எனும்) விண்ணுலகப் பயணம் அழைத்துச் செல்லப்பட்ட இரவில், (நபி ஸல் அவர்கள்) தம் கண்களால் நேரடியாகக் கண்ட காட்சியாகும்" என்று கூறினார்கள்.

(இது இமாம் புகாரி அவர்களின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்ட ஸஹீஹான - ஆதாரப்பூர்வமான - ஹதீஸாகும்).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط البخاري
وَأَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ ثنا إِسْحَاقُ أَنْبَأَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَ ابْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ {§وَالشَّجَرَةَ الْمَلْعُونَةَ فِي الْقُرْآنِ} [الإسراء 60] قَالَ «هِيَ الزَّقُّومُ»
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (திருக்குர்ஆனின் 17:60-வது வசனத்தில் இடம்பெற்றுள்ள) "{வஷ்ஷஜரதல் மல்ஊனத ஃபில் குர்ஆன்}" (குர்ஆனில் சபிக்கப்பட்ட மரம்) என்பது குறித்துக் கூறுகையில்: "அது (நரகத்திலுள்ள) 'ஜக்கூம்' மரமாகும்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
وَأَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ أَنْبَأَ جَرِيرٌ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ وَعُمَارَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ قَالَ كَانَ عَبْدُ اللَّهِ يُصَلِّي الْمَغْرِبَ وَنَحْنُ نَرَى أَنَّ الشَّمْسَ طَالِعَةٌ قَالَ فَنَظَرْنَا يَوْمًا إِلَى ذَلِكَ فَقَالَ «مَا تَنْظُرُونَ؟» قَالُوا إِلَى الشَّمْسِ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ «§هَذَا وَالَّذِي لَا إِلَهَ غَيْرُهُ مِيقَاتُ هَذِهِ الصَّلَاةِ» ثُمَّ قَالَ {أَقِمُ الصَّلَاةِ لِدُلُوكِ الشَّمْسِ إِلَى غَسَقِ اللَّيْلِ} [الإسراء 78] فَهَذَا دُلُوكُ الشَّمْسِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ بِهَذِهِ السِّيَاقَةِ» على شرط البخاري ومسلم
அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்கள் மஃக்ரிப் தொழுகையை நிறைவேற்றுவார்கள்; அப்போது சூரியன் (மறையாமல்) இன்னும் தென்படுவதாகவே நாங்கள் கருதுவோம். ஒருநாள் நாங்கள் அதனைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தோம்.

அப்போது அவர்கள், "நீங்கள் எதைப் பார்க்கிறீர்கள்?" என்று கேட்டார்கள். நாங்கள், "சூரியனைப் பார்க்கிறோம்" என்றோம்.

அதற்கு அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள், "எவனைத் தவிர வணக்கத்திற்குரிய வேறு இறைவன் இல்லையோ அவன் மீது சத்தியமாக! இதுவே இந்தத் தொழுகைக்கான (சரியான) நேரமாகும்" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர் அவர்கள், "சூரியன் சாய்ந்ததிலிருந்து (மறைந்ததிலிருந்து) இரவின் இருள் சூழும் வரை தொழுகையை நிலைநிறுத்துவீராக" (திருக்குர்ஆன் 17:78) என்ற வசனத்தை ஓதினார்கள். மேலும், "இதுவே (சூரியன் மறைந்து) சாய்வதாகும்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنِي أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ سَلَمَةَ الْعَنَزِيُّ ثنا عُثْمَانُ بْنُ سَعِيدٍ الدَّارِمِيُّ ثنا يَزِيدُ بْنُ عَبْدِ رَبِّهِ الْجُرْجُسِيُّ وَسُلَيْمَانُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدِّمَشْقِيُّ قَالَا ثنا مُحَمَّدُ بْنُ حَرْبٍ عَنِ الزُّبَيْدِيِّ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ قَالَ §«يُبْعَثُ النَّاسُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَأَكُونُ أَنَا وَأُمَّتِي عَلَى تَلٍّ وَيَكْسُونِي رَبِّي حُلَّةً خَضْرَاءَ ثُمَّ يُؤْذِنُ لِي فَأَقُولُ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ أَقُولَ فَذَلِكَ الْمَقَامُ الْمَحْمُودُ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
கஅப் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"மறுமை நாளில் மக்கள் (உயிர்ப்பித்து) எழுப்பப்படுவார்கள். அப்போது நானும் எனது சமுதாயத்தினரும் (உம்மத்தினரும்) ஒரு குன்றின் மீது இருப்போம். எனது இறைவன் எனக்குப் பச்சை நிற ஆடையை அணிவிப்பான். பிறகு, (பேசுவதற்கு/பரிந்துரை செய்வதற்கு) எனக்கு அனுமதி வழங்கப்படும். அப்போது நான் என்ன சொல்ல வேண்டும் என்று அல்லாஹ் நாடுகிறானோ, அதை நான் சொல்வேன். அதுவே 'மகாமுல் மஹ்மூத்' (புகழப்பட்ட/போற்றத்தக்க இடம்) ஆகும்."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ الْمَحْبُوبِيُّ ثنا سَعِيدُ بْنُ مَسْعُودٍ ثنا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى أَنْبَأَ إِسْرَائِيلُ ثنا أَبُو إِسْحَاقَ عَنْ صِلَةَ بْنِ زُفَرَ عَنْ حُذَيْفَةَ بْنِ الْيَمَانِ سَمِعْتُهُ يَقُولُ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {عَسَى أَنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقَامًا مَحْمُودًا} [الإسراء 79] قَالَ يُجْمَعُ النَّاسُ فِي صَعِيدٍ وَاحِدٍ يُسْمِعُهُمُ الدَّاعِي وَيَنْفُذُهُمُ الْبَصَرُ حُفَاةً عُرَاةً كَمَا خُلِقُوا سُكُوتًا لَا تَتَكَلَّمُ نَفْسٌ إِلَّا بِإِذْنِهِ قَالَ فَيُنَادَى مُحَمَّدٌ فَيَقُولُ §«لَبَّيْكَ وَسَعْدَيْكَ وَالْخَيْرُ فِي يَدَيْكَ وَالشَّرُّ لَيْسَ إِلَيْكَ الْمَهْدِيُّ مَنْ هَدَيْتَ وَعَبْدُكَ بَيْنَ يَدَيْكَ وَلَكَ وَإِلَيْكَ لَا مَلْجَأَ وَلَا مَنْجَا مِنْكَ إِلَّا إِلَيْكَ تَبَارَكْتَ وَتَعَالَيْتَ سُبْحَانَ رَبِّ الْبَيْتِ» فَذَلِكَ الْمَقَامُ الْمَحْمُودُ الَّذِي قَالَ اللَّهُ {عَسَى أَنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقَامًا مَحْمُودًا} [الإسراء 79] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» بِهَذِهِ السِّيَاقَةِ إِنَّمَا أَخْرَجَ مُسْلِمٌ حَدِيثَ أَبِي مَالِكٍ الْأَشْجَعِيِّ عَنْ رِبْعِيِّ بْنِ حِرَاشٍ عَنْ حُذَيْفَةَ لَيَخْرُجَنَّ مِنَ النَّارِ فَقَطْ على شرط البخاري ومسلم
ஹுதைஃபா பின் அல்-யமான் (ரலி) அவர்கள், {அஸா அன் யப்அதக ரப்புக மகாமன் மஹ்மூதா} [(நபியே!) உமது இறைவன் உம்மைப் புகழத்தக்க ஓரிடத்தில் (மகாமுல் மஹ்மூத்) எழுப்பக்கூடும்] [அல்குர்ஆன் 17:79] எனும் (அல்லாஹ்வின்) வசனத்தைப் பற்றிக் கூறினார்கள்:

"மக்கள் அனைவரும் (மறுமையில்) ஒரே சமவெளியில் ஒன்றுதிரட்டப்படுவார்கள். (அங்கு) அழைப்பவர் (சத்தம்) அவர்கள் அனைவருக்கும் கேட்கும்; (அனைவரையும்) பார்வை ஊடுருவிச் செல்லும் (அதாவது அனைவரும் ஒரே பார்வையில் தென்படுவர்). அவர்கள் (ஆரம்பத்தில்) படைக்கப்பட்டபோது இருந்ததைப் போலவே, காலணிகள் அணியாதவர்களாகவும், ஆடைகளற்ற நிர்வாணமானவர்களாகவும், மௌனமாகவும் இருப்பார்கள். அவனது (அல்லாஹ்வின்) அனுமதியின்றி எந்த ஓர் ஆன்மாவும் பேசாது.

அப்போது முஹம்மது (ஸல்) அவர்கள் அழைக்கப்படுவார்கள். அவர்கள் (பின்வருமாறு) கூறுவார்கள்:

'லப்பைக், வஸஅதைக்க, வல்கைரு ஃபீ யதைக்க, வஷ்ஷர்ரு லைஸ இலைக்க, அல்மஹ்திய்யு மன் ஹதைத்த, வ அப்துக பைன யதைக்க, வ லக வ இலைக்க, லா மல்ஜஅ வலா மன்ஜா மின்க இல்லா இலைக்க, தபாரக்த்த வதஆலைத்த, சுப்ஹான ரப்பில் பைத்'

(இதோ உனது அழைப்பை ஏற்று வந்துவிட்டேன், உனக்கு முற்றிலும் கீழ்ப்படிந்துள்ளேன். நன்மைகள் அனைத்தும் உன் கைகளிலேயே உள்ளன. தீமை உன்னைச் சார்ந்ததல்ல (அதாவது தீமை உன்னால் படைக்கப்பட்டாலும் அது உனது செயலோடு தொடர்புடையதல்ல). நீ யாருக்கு நேர்வழி காட்டினாயோ அவரே நேர்வழி பெற்றவர். உனது அடியான் உனக்கு முன்னால் இருக்கிறான். (அனைத்து வணக்கங்களும்) உனக்கே உரியன; (மீட்சியும்) உன்னிடமே உள்ளது. உன்னைத் தவிர வேறு புகலிடமோ, உன்னிடமிருந்து தப்பிச் செல்லும் இடமோ இல்லை. நீ பாக்கியம் பொருந்தியவன்; உயர்ந்தவன். (கஃபா எனும்) இந்த ஆலயத்தின் இறைவா, நீ தூய்மையானவன்).

அல்லாஹ், {அஸா அன் யப்அதக ரப்புக மகாமன் மஹ்மூதா} [(நபியே!) உமது இறைவன் உம்மைப் புகழத்தக்க ஓரிடத்தில் எழுப்பக்கூடும்] [அல்குர்ஆன் 17:79] என்று குறிப்பிடும் புகழப்பட்ட இடம் (மகாமுல் மஹ்மூத்) இதுவேயாகும்."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ الشَّيْبَانِيُّ ثنا يَحْيَى بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى ثنا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْمُبَارَكِ الْعَبْسِيُّ ثنا الصَّعْقُ بْنُ حَزْنٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحَكَمِ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ قَالَ جَاءَ ابْنَا مُلَيْكَةَ وَهُمَا مِنَ الْأَنْصَارِ فَقَالَا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أُمَّنَا تَحْفَظُ عَلَى الْبَعْلِ وَتُكْرِمُ الضَّيْفَ وَقَدْ وَأَدَتْ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَأَيْنَ أُمُّنَا؟ قَالَ «أُمُّكُمَا فِي النَّارِ» فَقَامَا وَقَدْ شَقَّ ذَلِكَ عَلَيْهِمَا فَدَعَاهُمَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ فَرَجَعَا فَقَالَ «إِنَّ أُمِّي مَعَ أُمِّكُمَا» فَقَالَ مُنَافِقٌ مِنَ النَّاسِ لِي مَا يُغْنِي هَذَا عَنْ أُمِّهِ إِلَّا مَا يُغْنِي ابْنَا مُلَيْكَةَ عَنْ أُمِّهِمَا وَنَحْنُ نَطَأُ عَقِبَيْهِ فَقَالَ رَجُلٌ شَابٌّ مِنَ الْأَنْصَارِ لَمْ أَرْ رَجُلًا كَانَ أَكْثَرَ سُؤَالًا لِرَسُولِ اللَّهِ ﷺ مِنْهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَى أَبَوَاكَ فِي النَّارِ فَقَالَ §«مَا سَأَلْتُهُمَا رَبِّي فَيُعْطِينِي فِيهِمَا وَإِنِّي لَقَائِمٌ يَوْمَئِذٍ الْمَقَامَ الْمَحْمُودَ» قَالَ فَقَالَ الْمُنَافِقُ لِلشَّابِّ الْأَنْصَارِيِّ سَلْهُ وَمَا الْمَقَامُ الْمَحْمُودُ؟ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا الْمَقَامُ الْمَحْمُودُ؟ قَالَ يَوْمَ يَنْزِلُ اللَّهُ فِيهِ عَلَى كُرْسِيِّهِ يَئِطُّ بِهِ كَمَا يَئِطُّ الرَّحْلُ مِنْ تَضَايُقِهِ كَسَعَةِ مَا بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ وَيُجَاءُ بِكُمْ حُفَاةً عُرَاةً غُرْلًا فَيَكُونُ أَوَّلَ مَنْ يُكْسَى إِبْرَاهِيمُ يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ اكْسُوا خَلِيلِي رَيْطَتَيْنِ بَيْضَاوَيْنِ مِنْ رِيَاطِ الْجَنَّةِ ثُمَّ أُكْسَى عَلَى أَثَرِهِ فَأَقُومُ عَنْ يَمِينِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ مَقَامًا يَغْبِطُنِي فِيهِ الْأَوَّلُونَ وَالْآخِرُونَ وَيُشَقُّ لِي نَهَرٌ مِنَ الْكَوْثَرِ إِلَى حَوْضِي قَالَ يَقُولُ الْمُنَافِقُ لَمْ أَسْمَعْ كَالْيَوْمِ قَطُّ لَقَلَّ مَا جَرَى نَهَرٌ قَطُّ إِلَّا وَكَانَ فِي فَخَّارَةٍ أَوْ رَضْرَاضٍ فَسَلْهُ فِيمَا يَجْرِي النَّهَرُ؟ قَالَ «فِي حَالَةٍ مِنَ الْمِسْكِ وَرَضْرَاضٍ» قَالَ يَقُولُ الْمُنَافِقُ لَمْ أَسْمَعْ كَالْيَوْمِ قَطُّ لَقَلَّ مَا جَرَى نَهَرٌ قَطُّ إِلَّا كَانَ لَهُ نَبَاتٌ قَالَ «نَعَمْ» قَالَ مَا هُوَ؟ قَالَ «قُضْبَانُ الذَّهَبِ» قَالَ يَقُولُ الْمُنَافِقُ لَمْ أَسْمَعْ كَالْيَوْمِ قَطُّ وَاللَّهِ مَا نَبَتَ قَضِيبٌ إِلَّا كَانَ لَهُ ثَمَرٌ فَسَلْهُ هَلْ لِتِلْكَ الْقُضْبَانِ ثِمَارٌ؟ قَالَ «نَعَمْ اللُّؤْلُؤُ وَالْجَوْهَرُ» قَالَ فَقَالَ الْمُنَافِقُ لَمْ أَسْمَعْ كَالْيَوْمِ قَطُّ سَلْهُ عَنْ شَرَابِ الْحَوْضِ فَقَالَ الْأَنْصَارِيُّ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا شَرَابُ الْحَوْضِ؟ قَالَ «أَشَدُّ بَيَاضًا مِنَ اللَّبَنِ وَأَحْلَى مِنَ الْعَسَلِ مَنْ سَقَاهُ اللَّهُ مِنْهُ شَرْبَةً لَمْ يَظْمَأْ بَعْدَهَا وَمَنْ حَرَمَهُ لَمْ يَرْوِ بَعْدَهَا» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ «وَعُثْمَانُ بْنُ عُمَيْرٍ هُوَ ابْنُ الْيَقْظَانِ» لا والله فعثمان ضعفه الدراقطني والباقون ثقات
இப்னு மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அன்சாரித் தோழர்களில் உள்ள முலைக்காவின் இரண்டு மகன்கள் (நபியவர்களிடம்) வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எங்கள் தாய் (தன்) கணவருக்குக் கட்டுப்பட்டு நடந்தார், விருந்தினர்களைக் கண்ணியப்படுத்தினார், (ஆனால்) அறியாமைக் காலத்தில் (ஜாஹிலிய்யாவில் பெண் குழந்தையை) உயிருடன் புதைத்துள்ளார். எனவே, எங்கள் தாய் எங்கே (இருப்பார்)?" என்று கேட்டனர். அதற்கு (நபிகள் நாயகம் ஸல்) அவர்கள், "உங்கள் தாய் நரகத்தில் உள்ளார்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

(இதனைக் கேட்டு) அவர்கள் இருவரும் எழுந்து சென்றனர்; அது அவர்களுக்கு மிகுந்த வருத்தத்தை ஏற்படுத்தியது. அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவ்வவ்விருவரையும் அழைத்தார்கள். அவர்கள் திரும்பி வந்ததும், "நிச்சயமாக என் தாயும் உங்கள் தாயுடன் தான் (நரகத்தில்) உள்ளார்" என்று கூறினார்கள்.

அப்போது மக்களில் இருந்த ஒரு முனாஃபிக் (நயவஞ்சகன்), "நாம் இவருடைய (நபியுடைய) காலடிகளைப் பின்பற்றிச் செல்கிறோம்; (ஆனால்) முலைக்காவின் மகன்களுக்கு அவர்களது தாயின் விஷயத்தில் எவ்விதப் பயனும் கிடைக்காதது போலவே, இவருக்கும் இவரது தாயின் விஷயத்தில் எவ்விதப் பயனும் கிடைக்காது" என்று (ஏளனமாக) கூறினான்.

அன்சாரிகளில் ஒரு இளைஞர் இருந்தார், அவரை விட அதிகமாக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் கேள்வி கேட்கக்கூடிய ஒருவரை நான் பார்த்ததில்லை. (அந்த இளைஞர்), "அல்லாஹ்வின் தூதரே! உங்களது பெற்றோரும் நரகத்தில் இருப்பதை நான் காண்கிறேனே (அது ஏன்)?" என்று கேட்டார். அதற்கு (நபி ஸல்) அவர்கள், "அவர்கள் இருவர் விஷயத்திலும் (அவர்களை மன்னிக்குமாறு) நான் என் இறைவனிடம் கேட்கவில்லை; (அப்படிக் கேட்டிருந்தால்) அவன் அவர்களை எனக்கு (பரிசாக) அளித்திருப்பான். எனினும், நான் அந்த (மறுமை) நாளில் 'மகாமுல் மஹ்மூத்' (புகழப்பட்ட தலம்) எனும் இடத்தில் நிற்பேன்" என்று கூறினார்கள்.

அப்போது அந்த முனாஃபிக் அன்சாரி இளைஞரிடம், "மகாமுல் மஹ்மூத் என்றால் என்ன என்று அவரிடம் கேள்" என்று கூறினான். அந்த இளைஞர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! மகாமுல் மஹ்மூத் என்றால் என்ன?" என்று கேட்டார். அதற்கு (நபியவர்கள்) கூறினார்கள்: "அது, அல்லாஹ் தனது 'குர்ஸி'யின் மீது (தீர்ப்பு வழங்க) இறங்கும் நாளாகும். வானங்கள் மற்றும் பூமிக்கு இடைப்பட்ட விசாலத்தின் காரணமாக (அல்லாஹ்வின் மகத்துவத்தால்) ஏற்படும் நெருக்கடியால், ஒட்டகச் சேணம் (அதன் பாரத்தால்) சத்தமிடுவதைப் போன்று அந்த குர்ஸி சத்தமிடும். மேலும், நீங்கள் (மறுமையில்) வெறும் கால்களுடனும், நிர்வாணமாகவும், விருத்தசேதனம் செய்யப்படாதவர்களாகவும் கொண்டு வரப்படுவீர்கள்.

அப்போது முதன்முதலாக இப்ராஹீம் (அலை) அவர்களுக்கு ஆடை அணிவிக்கப்படும். அல்லாஹ் (அஸ்ஸ வஜல்), 'என் உற்ற நண்பருக்கு (கலீலுக்கு) சுவனத்து ஆடைகளில் இருந்து இரண்டு வெள்ளை நிற ஆடைகளை அணிவியுங்கள்' என்று கூறுவான். அவரைத் தொடர்ந்து எனக்கும் ஆடை அணிவிக்கப்படும். பிறகு நான் அல்லாஹ்வுக்கு (அஸ்ஸ வஜல்) வலப்புறமாக, முன்னோர் மற்றும் பின்னோர் அனைவரும் பொறாமைப்படும் (அளவிற்குச் சிறப்பான) ஒரு இடத்தில் நிற்பேன். மேலும், எனக்காக 'கவ்ஸர்' நதியிலிருந்து ஒரு கால்வாய் எனது 'ஹவ்ழ்' (தடாகம்) வரை வெட்டப்படும்."

அந்த முனாஃபிக், "இன்றைய தினத்தைப் போல (ஆச்சரியமான செய்தியை) நான் இதுவரை கேட்டதில்லை. ஒரு நதி ஓடுகிறது என்றால் அது களிமண் அல்லது கூழாங்கற்களின் மீது தான் ஓடும். எனவே, அந்த நதி எதன் மீது ஓடுகிறது என்று அவரிடம் கேள்" என்று கூறினான். (அந்த இளைஞர் கேட்க,) நபியவர்கள், "கஸ்தூரியால் ஆன சேறு மற்றும் கூழாங்கற்களின் மீது (ஓடும்)" என்று கூறினார்கள்.

மீண்டும் அந்த முனாஃபிக், "இன்றைய தினத்தைப் போல நான் இதுவரை கேட்டதில்லை. ஒரு நதி ஓடுகிறது என்றால் அதற்குத் தாவரங்கள் (கரையில்) இருக்க வேண்டுமே, (அது பற்றிக் கேள்)" என்றான். (அந்த இளைஞர் கேட்க,) நபியவர்கள், "ஆம்" என்றார்கள். அவர், "அது என்ன?" என்று கேட்க, "தங்கத்தாலான கிளைகள்" என்று (நபியவர்கள்) கூறினார்கள்.

உடனே அந்த முனாஃபிக், "இன்றைய தினத்தைப் போல நான் இதுவரை கேட்டதில்லை. அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! எந்தவொரு கிளையும் பழங்கள் இல்லாமல் முளைப்பதில்லை. எனவே, அந்தத் தங்கக் கிளைகளில் பழங்கள் இருக்குமா என்று அவரிடம் கேள்" என்றான். அதற்கு (நபியவர்கள்), "ஆம், முத்துக்களும் மாணிக்கங்களும் (பழங்களாக இருக்கும்)" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர் அந்த முனாஃபிக், "இன்றைய தினத்தைப் போல நான் இதுவரை கேட்டதில்லை. அந்த 'ஹவ்ழ்' தடாகத்தின் பானம் குறித்து அவரிடம் கேள்" என்றான். அன்சாரி இளைஞர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அந்தத் தடாகத்தின் பானம் (எப்படிப்பட்டது)?" என்று கேட்டார். (நபியவர்கள்) கூறினார்கள்: "அது பாலை விட அதிக வெண்மையானது, தேனை விட அதிக இனிப்பானது. அதிலிருந்து ஒரு மிடறு பானத்தை அல்லாஹ் யாருக்குப் புகட்டுகிறானோ, அவர் அதன்பிறகு ஒருபோதும் தாகமடைய மாட்டார். மேலும், எவர் அதிலிருந்து தடுக்கப்படுகிறாரோ, அவர் அதன்பிறகு ஒருபோதும் தாகம் தீர மாட்டார்."
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنِي الْحَسَنُ بْنُ حَلِيمٍ الْمَرْوَزِيُّ ثنا أَبُو الْمُوَجِّهِ أَنْبَأَ عَبْدَانُ أَنْبَأَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ أَنْبَأَ جَعْفَرُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنِ الْجُرَيْرِيِّ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ الْعَبْدِيِّ عَنْ أُسَيْرِ بْنِ جَابِرٍ قَالَ قَالَ لِي صَاحِبٌ لِي وَأَنَا بِالْكُوفَةِ هَلْ لَكَ فِي رَجُلٍ تَنْظُرُ إِلَيْهِ؟ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ هَذِهِ مَدْرَجَتُهُ وَإِنَّهُ أُوَيْسٌ الْقَرَنِيُّ وَأَظُنُّهُ أَنَّهُ سَيَمُرُّ الْآنَ قَالَ فَجَلَسْنَا لَهُ فَمَرَّ فَإِذَا رَجُلٌ عَلَيْهِ سَمَلٌ قَطِيفَةٌ قَالَ وَالنَّاسُ يَطَئُونَ عَقِبَهُ قَالَ وَهُوَ يُقْبِلُ فَيُغْلِظُ لَهُمْ وَيُكَلِّمُهُمْ فِي ذَلِكَ فَلَا يَنْتَهُونَ عَنْهُ فَمَضَيْنَا مَعَ النَّاسِ حَتَّى دَخَلَ مَسْجِدَ الْكُوفَةِ وَدَخَلْنَا مَعَهُ فَتَنَحَّى إِلَى سَارِيَةٍ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ أَقْبَلَ إِلَيْنَا بِوَجْهِهِ فَقَالَ «يَا أَيُّهَا النَّاسُ §مَا لِي وَلَكُمْ تَطَئُونَ عَقِبِي فِي كُلِّ سِكَّةٍ وَأَنَا إِنْسَانٌ ضَعِيفٌ تَكُونُ لِيَ الْحَاجَةُ فَلَا أَقْدِرُ عَلَيْهَا مَعَكُمْ لَا تَفْعَلُوا رَحِمَكُمُ اللَّهُ مَنْ كَانَتْ لَهُ إِلَيَّ حَاجَةٌ فَلْيَلْقَنِي هَا هُنَا» قَالَ وَكَانَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ سَأَلَ وَفْدًا قَدِمُوا عَلَيْهِ هَلْ سَقَطَ إِلَيْكُمْ رَجُلٌ مِنْ قَرْنٍ مِنْ أَمْرِهِ كَيْتَ وَكَيْتَ؟ فَقَالَ الرَّجُلُ لِأُوَيْسٍ ذَكَرَكَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ وَلَمْ يَذْكُرْ ذَلِكَ كَمَا يُقَالَ مَا كَانَ ذَلِكَ مِنْ ذِكْرِهِ مَا أَتَبَلَّغُ إِلَيْكُمْ بِهِ قَالَ وَكَانَ أُوَيْسٌ أَخَذَ عَلَى الرَّجُلِ عَهْدًا وَمِيثَاقًا أَنْ لَا يُحَدِّثَ بِهِ غَيْرَهُ قَالَ ثُمَّ قَالَ أُوَيْسٌ «إِنَّ هَذَا الْمَجْلِسَ يَغْشَاهُ ثَلَاثَةُ نَفَرٍ مُؤْمِنٌ فَقِيهٌ وَمُؤْمِنٌ لَمْ يَتَفَقَّهْ وَمُنَافِقٌ وَذَلِكَ فِي الدُّنْيَا مِثْلُ الْغَيْثِ يَنْزِلُ مِنَ السَّمَاءِ إِلَى الْأَرْضِ فَيُصِيبُ الشَّجَرَةَ الْمُورِقَةَ الْمُونِعَةَ الْمُثْمِرَةَ فَيَزِيدُ وَرَقَهَا حُسْنًا وَيَزِيدُهَا إِينَاعًا وَكَذَلِكَ يَزِيدُ ثَمَرَهَا طِيبًا وَيُصِيبُ الشَّجَرَةَ الْمُورِقَةَ الْمُونِعَةَ الَّتِي لَيْسَ لَهَا ثَمَرَةٌ فَيَزِيدُهَا إِينَاقًا وَيَزِيدُهَا وَرَقَهَا حُسْنًا وَتَكُونُ لَهَا ثَمَرَةٌ فَتَخْلَقُ بِأُخْتِهَا وَيُصِيبُ الْهَشِيمُ مِنَ الشَّجَرِ فَيَحْطِمُهُ فَيَذْهَبُ بِهِ» قَالَ ثُمَّ قَرَأَ الْآيَةَ {وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاءٌ وَرَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ وَلَا يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إِلَّا خَسَارًا} [الإسراء 82] لَمْ يُجَالِسْ هَذَا الْقُرْآنُ أَحَدًا إِلَّا قَامَ عَنْهُ بِزِيَادَةٍ أَوْ نُقْصَانٍ فَقَضَاءُ اللَّهِ الَّذِي قَضَى شِفَاءٌ وَرَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ وَلَا يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إِلَّا خَسَارًا اللَّهُمَّ ارْزُقْنِي شَهَادَةً تَسْبِقُ كِسْرَتُهَا أذَاهَا وَأَمْنُهَا فَزَعَهَا تُوجِبُ الْحَيَاةَ وَالرِّزْقَ ثُمَّ سَكَتَ قَالَ أَسِيرٌ فَقَالَ لِي صَاحِبِي كَيْفَ رَأَيْتَ الرَّجُلَ؟ قُلْتُ مَا ازْدَدْتُ فِيهِ إِلَّا رَغْبَةً وَمَا أَنَا بِالَّذِي أُفَارِقُهُ فَلَزِمْنَا فَلَمْ نَلْبَثْ إِلَّا يَسِيرًا حَتَّى ضَرَبَ عَلَى النَّاسِ بَعْثُ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عَلِيٌّ فَخَرَجَ صَاحِبُ الْقَطِيفَةِ أُوَيْسٌ فِيهِ وَخَرَجْنَا مَعَهُ فِيهِ وَكُنَّا نَسِيرُ مَعَهُ وَنَنْزِلُ مَعَهُ حَتَّى نَزَلْنَا بِحَضْرَةِ الْعَدُوِّصحيح وعلى شرط مسلم
உஸைர் பின் ஜாபிர் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

நான் கூஃபாவில் இருந்தபோது என் நண்பர் ஒருவர் என்னிடம், "உம்மால் பார்க்கப்பட வேண்டிய (சிறப்புமிக்க) ஒரு மனிதரைப் பற்றி உமக்கு விருப்பமா?" என்று கேட்டார். நான் "ஆம்" என்றேன். அதற்கவர், "இதுதான் அவர் செல்லும் பாதை. அவர் உவைஸ் அல்-கரானி ஆவார். அவர் இப்போது இந்த வழியாகத்தான் செல்வார் என நான் நினைக்கிறேன்" என்று கூறினார். எனவே, அவருக்காக நாங்கள் காத்திருந்தோம். அவர் (அந்தப் பாதையைக் கடந்து) சென்றார். அவர் ஒரு பழைய (தேய்ந்துபோன) ஆடையை அணிந்திருந்தார். மக்கள் அவரது காலடிகளைப் பின்தொடர்ந்து (நெருக்கமாக) சென்று கொண்டிருந்தனர். அவர் அவர்களை நோக்கித் திரும்பி, (அவ்வாறு செய்ய வேண்டாம் என) அவர்களிடம் கடுமையாகப் பேசி எச்சரித்தார்; ஆனால் அவர்கள் அதை நிறுத்தவில்லை. நாங்களும் மக்களுடன் சேர்ந்து சென்று கூஃபா பள்ளிவாசலுக்குள் நுழைந்தோம். அவரும் (உள்ளே) நுழைந்தார். பின்னர் அவர் ஒரு தூணின் அருகே ஒதுங்கிச் சென்று இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுதார். அதன் பிறகு, எங்கள் பக்கம் தனது முகத்தைத் திருப்பி அவர் கூறினார்:

"மக்களே! எனக்கும் உங்களுக்கும் என்ன நேர்ந்தது? நான் செல்லும் ஒவ்வொரு தெருவிலும் ஏன் எனது காலடிகளைப் பின்தொடர்ந்து வருகிறீர்கள்? நான் ஒரு பலவீனமான மனிதன். எனக்குச் சில தேவைகள் இருக்கலாம், நீங்கள் (கூட்டமாக) என்னுடன் வரும்போது என்னால் அவற்றை நிறைவேற்ற முடியாது. அல்லாஹ் உங்கள் மீது கருணை புரிவானாக! (இனி) அவ்வாறு செய்யாதீர்கள். என்னிடம் ஏதாவது தேவை இருப்பவர்கள் என்னை இங்கேயே சந்திக்கட்டும்."

(முன்னதாக) உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் தன்னிடம் வந்த ஒரு தூதுக்குழுவினரிடம், "கரன் (எனும் கோத்திரத்தை) சேர்ந்த, இன்ன இன்ன அடையாளங்களைக் கொண்ட ஒரு மனிதர் உங்களிடம் தென்பட்டாரா?" என்று கேட்டிருந்தார்கள். (இதையறிந்த) ஒரு நபர் உவைஸிடம், "அமீருல் முஃமினீன் அவர்கள் உங்களைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டார்கள்" என்று கூறினார். (ஆனால் உவைஸ் அதை ஒரு பொருட்டாகக் கருதவில்லை). மேலும் உவைஸ், அந்த விஷயத்தை வேறு யாரிடமும் கூறக் கூடாது என்று அந்த நபரிடம் உறுதியான வாக்குறுதியைப் பெற்றிருந்தார்.

பின்னர் உவைஸ் கூறினார்: "இந்தச் சபையில் மூன்று வகையான மக்கள் கலந்து கொள்கிறார்கள்: (மார்க்க) அறிவுடைய முஃமின், (மார்க்க) அறிவில்லாத முஃமின் மற்றும் முனாஃபிக் (நயவஞ்சகன்). இதற்கு உதாரணம், வானத்திலிருந்து பூமியில் பெய்யும் மழையைப் போன்றதாகும். அது பசுமையான, செழிப்பான, கனி தரக்கூடிய மரத்தின் மீது விழும்போது, அதன் இலைகளின் அழகையும், செழிப்பையும் அதிகமாக்குகிறது; அதைப் போலவே அதன் கனிகளின் சுவையையும் அது அதிகமாக்குகிறது. அந்த மழை, பசுமையான, செழிப்பான, ஆனால் கனிகள் இல்லாத மரத்தின் மீது விழும்போது, அதன் அழகையும் அதன் இலைகளின் வனப்பையும் அதிகமாக்குகிறது; மேலும் அது கனிகளை உருவாக்கி, அதன் சகோதரியான (முந்தைய) மரத்தைப் போன்றே ஆகிவிடுகிறது. மேலும், அந்த மழை காய்ந்துபோன சுள்ளிகளின் மீது விழும்போது, அதை உடைத்து (அழித்து) விடுகிறது."

பின்னர் அவர் பின்வரும் வசனத்தை ஓதினார்: "மேலும், முஃமின்களுக்கு அருளாகவும், (உள்ளத்து நோய்களைத்) தீர்க்கும் மருந்தாகவும் உள்ளவற்றையே குர்ஆனில் நாம் இறக்கிவைக்கிறோம். ஆனால், அநியாயக்காரர்களுக்கு அது நஷ்டத்தையே தவிர வேறெதையும் அதிகப்படுத்துவதில்லை" [அல்-இஸ்ரா 17:82].

(தொடர்ந்து அவர் கூறினார்:) "இந்தக் குர்ஆனுடன் ஒரு சபையில் அமரும் எவரும், (நன்மையில்) அதிகரித்தவராகவோ அல்லது (வழிகேட்டில்) குறைந்தவராகவோ தவிர எழுந்து செல்வதில்லை. அல்லாஹ் விதித்த தீர்ப்பு என்னவென்றால், இது முஃமின்களுக்கு மருந்தாகவும் அருளாகவும் இருக்கிறது; ஆனால் அநியாயக்காரர்களுக்கு அது நஷ்டத்தையே தவிர வேறெதையும் அதிகப்படுத்துவதில்லை. யா அல்லாஹ்! வேதனையை விடவும் அதன் எளிமை முந்தக்கூடிய, பயத்தை விடவும் அதன் பாதுகாப்பு முந்தக்கூடிய, (மறுமை) வாழ்வையும் வாழ்வாதாரத்தையும் உறுதிப்படுத்தக்கூடிய ஒரு ஷஹாதத்தை (வீரமரணத்தை) எனக்கு வழங்குவாயாக!" என்று கூறிவிட்டு பின்னர் அவர் மௌனமானார்.

உஸைர் கூறுகிறார்: என் நண்பர் என்னிடம், "இந்த மனிதரைப் பற்றி நீர் என்ன நினைக்கிறீர்?" என்று கேட்டார். அதற்கு நான், "அவர் மீதான எனது ஆர்வம் அதிகரித்துள்ளதே தவிர வேறில்லை. நான் அவரை விட்டுப் பிரியமாட்டேன்" என்று கூறினேன். எனவே நாங்கள் அவருடனேயே தங்கியிருந்தோம். சிறிது காலமே கடந்திருக்கும், அமீருல் முஃமினீன் அலி (ரலி) அவர்கள் ஒரு படையை (போருக்காக) அறிவித்தார்கள். பழைய ஆடை அணிந்த அந்த மனிதரான உவைஸ் அவர்களும் அதில் புறப்பட்டார்கள்; நாங்களும் அவருடன் புறப்பட்டோம். நாங்கள் அவருடனேயே பயணம் செய்து, அவருடனேயே தங்கி, இறுதியில் எதிரிகளின் களத்தை வந்தடைந்தோம்."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ أَحْمَدُ بْنُ كَامِلِ بْنِ خَلَفِ بْنُ شَجَرَةَ الْقَاضِي إِمْلَاءً ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَوْحٍ الْمَدَاينِيُّ ثنا شَبَابَةُ بْنُ سَوَّارٍ ثنا نُعَيْمُ بْنُ حَكِيمٍ ثنا أَبُو مَرْيَمَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ قَالَ انْطَلَقَ بِي رَسُولُ اللَّهِ ﷺ حَتَّى أَتَى بِيَ الْكَعْبَةَ فَقَالَ لِي §«اجْلِسْ» فَجَلَسْتُ إِلَى جَنْبِ الْكَعْبَةِ فَصَعِدَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ بِمَنْكِبِي ثُمَّ قَالَ لِي «انْهَضْ» فَنَهَضْتُ فَلَمَّا رَأَى ضَعْفِي تَحْتَهُ قَالَ لِي «اجْلِسْ» فَنَزَلْتُ وَجَلَسْتُ ثُمَّ قَالَ لِي «يَا عَلِيُّ اصْعَدْ عَلَى مَنْكِبِي» فَصَعِدْتُ عَلَى مَنْكِبَيْهِ ثُمَّ نَهَضَ بِي رَسُولُ اللَّهِ ﷺ فَلَمَّا نَهَضَ بِي خُيِّلَ إِلَيَّ لَوْ شِئْتُ نِلْتُ أُفُقَ السَّمَاءِ فَصَعِدْتُ فَوْقَ الْكَعْبَةِ وَتَنَحَّى رَسُولُ اللَّهِ ﷺ فَقَالَ لِي «أَلْقِ صَنَمَهُمُ الْأَكْبَرَ صَنَمَ قُرَيْشٍ» وَكَانَ مِنْ نُحَاسٍ مُوَتَّدًا بِأَوْتَادٍ مِنْ حَدِيدٍ إِلَى الْأَرْضِ فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «عَالِجْهُ» وَرَسُولُ اللَّهِ ﷺ يَقُولُ لِي إِيهٍ إِيهٍ {جَاءَ الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ إِنَّ الْبَاطِلَ كَانَ زَهُوقًا} [الإسراء 81] فَلَمْ أَزَلْ أُعَالِجُهُ حَتَّى اسْتَمْكَنْتُ مِنْهُ فَقَالَ اقْذِفْهُ فَقَذَفْتُهُ فَتَكَسَّرَ وَتَرَدَّيْتُ مِنْ فَوْقِ الْكَعْبَةِ فَانْطَلَقْتُ أَنَا وَالنَّبِيُّ ﷺ نَسْعَى وَخَشِينَا أَنْ يَرَانَا أَحَدٌ مِنْ قُرَيْشٍ وَغَيْرِهِمْ قَالَ عَلِيٌّ فَمَا صُعِدَ بِهِ حَتَّى السَّاعَةِ
அலி இப்னு அபீ தாலிப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னை அழைத்துக்கொண்டு கஅபாவை வந்தடைந்தார்கள். என்னிடம், "உட்கார்" என்றார்கள். நான் கஅபாவின் அருகில் அமர்ந்தேன். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எனது தோளின் மீது ஏறிக்கொண்டு, "எழுந்திரு!" என்றார்கள். நான் எழுந்தேன். (அவர்களின் பாரத்தை என்னால் தாங்க முடியாத) பலவீனத்தை அவர்கள் கண்டபோது, "உட்கார்!" என்றார்கள். நான் கீழே அமர்ந்தேன், அவர்கள் (எனது தோளிலிருந்து) இறங்கினார்கள். பின்பு என்னிடம், "அலியே! எனது தோள்களின் மீது ஏறுவீராக!" என்றார்கள். நான் அவர்களின் தோள்களின் மீது ஏறினேன். பின்பு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னைத் தூக்கிக் கொண்டு எழுந்தார்கள். அவர்கள் என்னைத் தூக்கிக்கொண்டு எழுந்தபோது, (நான் விரும்பினால்) வானத்தின் எல்லையைத் தொட்டுவிடலாம் என்பது போன்ற ஓர் உணர்வு எனக்கு ஏற்பட்டது.

நான் கஅபாவின் (மேற்கூரையின்) மீது ஏறினேன். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (நான் கீழே தள்ளுவதற்கு வசதியாகச்) சற்று ஒதுங்கி நின்று என்னிடம், "அவர்களின் மிகப்பெரிய சிலையான குறைஷிகளின் சிலையைக் கீழே தள்ளுவீராக!" என்று கூறினார்கள். அது தாமிரத்தால் செய்யப்பட்டிருந்தது; மேலும், இரும்பிலான ஆணிகளால் தரையோடு (கஅபாவின் கூரையோடு) அறையப்பட்டிருந்தது.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம், "அதைப் பெயர்த்து எடுப்பீராக!" என்றார்கள். மேலும், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "தொடர்ந்து செய்! தொடர்ந்து செய்! 'ஜாஅல் ஹக்கு வஸஹகல் பாதில், இன்னல் பாதில கான ஸஹூகா' (சத்தியம் வந்தது, அசத்தியம் அழிந்தது; நிச்சயமாக அசத்தியம் அழிந்துபோகக் கூடியதே!) (அல்குர்ஆன் 17:81)" என்று கூறிக் கொண்டிருந்தார்கள். அதை முழுமையாகப் பெயர்த்தெடுக்கும் வரை நான் அதைத் தளர்த்தும் வேலையைத் தொடர்ந்தேன். அவர்கள் "அதைக் கீழே வீசுவீராக!" என்றார்கள். நான் அதைக் கீழே வீசினேன், அது சுக்குநூறாக உடைந்தது.

பின்னர் நான் கஅபாவின் மேலிருந்து கீழே இறங்கினேன். பின்பு நானும் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களும் குறைஷிகளோ அல்லது வேறு யாரேனுமோ எங்களைப் பார்த்துவிடுவார்களோ என்று அஞ்சி அங்கிருந்து விரைந்து சென்றோம்.

அலி (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "(அந்தச் சிலை உடைக்கப்பட்ட பிறகு) இன்று வரை அது மீண்டும் அங்கு உயர்த்தப்படவில்லை."
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ أَنْبَأَ شَبَابَةُ بْنُ سَوَّارٍ فَذَكَرَهُ بِمِثْلِهِ هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُإسناده نظيف والمتن منكر
இதேபோன்ற ஒரு செய்தியை ஷபாபா இப்னு ஸவ்வார் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவித்ததாக இஸ்ஹாக் இப்னு இப்ராஹீம் அல்-ஹன்ழலீ (ரஹ்) அவர்கள் குறிப்பிடுகிறார்கள்.

இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரப்பூர்வமானது (ஸஹீஹானது). எனினும், இதனை அவர்கள் இருவரும் (இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம்) (தங்களது நூல்களில்) பதிவு செய்யவில்லை. இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் (குறையற்றது எனுமளவிற்கு) தூய்மையானது; ஆனால், இதன் செய்தி (மத்ன்) நிராகரிக்கத்தக்கது (முன்கர்) ஆகும்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது மற்றும் நிராகரிக்கத்தக்கது (முன்கர்)
ضعيف منكر
أَخْبَرَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ الْمَحْبُوبِيُّ ثنا سَعِيدُ بْنُ مَسْعُودٍ ثنا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَنْبَأَ الْوَلِيدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَمِيعٍ عَنْ أَبِي الطُّفَيْلِ عَامِرِ بْنِ وَاثِلَةَ عَنْ حُذَيْفَةَ بْنِ أَسِيدٍ أَبِي سَرِيحَةَ الْغِفَارِيِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا ذَرٍّ الْغِفَارِيَّ وَتَلَا هَذِهِ الْآيَةَ {وَنَحْشُرُهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَلَى وُجُوهِهِمْ عُمْيًا وَبُكْمًا وَصُمًّا} [الإسراء 97] فَقَالَ أَبُو ذَرٍّ حَدَّثَنِي الصَّادِقُ الْمَصْدُوقُ ﷺ §«إِنَّ النَّاسَ يُحْشَرُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَلَى ثَلَاثَةِ أَفْوَاجٍ طَاعِمِينَ كَاسِينَ رَاكِبِينَ وَفَوْجٌ يَمْشُونَ وَيَسْعَوْنَ وَفَوْجٌ تَسْحَبُهُمُ الْمَلَائِكَةُ عَلَى وُجُوهِهِمْ» قُلْنَا قَدْ عَرَفْنَا هَذَيْنِ فَمَا تِلْكَ الَّذِينَ يَمْشُونَ وَيَسْعَوْنَ؟ قَالَ «يُلْقِي اللَّهُ الْآفَةَ عَلَى الظَّهْرِ حَتَّى لَا تَبْقَى ذَاتُ ظَهْرٍ حَتَّى إِنَّ الرَّجُلَ لَيُعْطِي الْحَدِيقَةَ الْمُعْجِبَةَ بِالشَّارِدَةِ ذَاتِ الْقَتَبِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط مسلم ولكنه منكر
ஹுதைஃபா பின் அஸீத் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
நான் அபூதர் அல்-கிஃபாரி (ரலி) அவர்கள், "மறுமை நாளில் நாம் அவர்களைக் குருடர்களாகவும், ஊமையர்களாகவும், செவிடர்களாகவும் முகங்குப்புற (அவர்களது முகங்களின் மீது) ஒன்றுதிரட்டுவோம்" (அல்குர்ஆன் 17:97) என்ற வசனத்தை ஓதுவதைக் கேட்டேன்.

அப்போது அபூதர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "உண்மையாளரும் (அல்லாஹ்வினால்) உண்மைப்படுத்தப்பட்டவருமான (நபி (ஸல்)) அவர்கள் எனக்குத் தெரிவித்தார்கள்: 'நிச்சயமாக, மறுமை நாளில் மக்கள் மூன்று கூட்டத்தினராக (குழுக்களாக) ஒன்றுதிரட்டப்படுவார்கள்: (முதல் குழுவினர்) உணவு உண்டவர்களாகவும், ஆடை அணிந்தவர்களாகவும், வாகனம் ஏறியவர்களாகவும் (கண்ணியத்துடன்) வருவார்கள். (இரண்டாவது) ஒரு கூட்டத்தினர் நடந்தும் விரைந்தும் செல்பவர்களாக வருவார்கள். (மூன்றாவது) ஒரு கூட்டத்தினரை வானவர்கள் அவர்களது முகங்களின் மீது (முகங்குப்புற) இழுத்துச் செல்வார்கள்.'"

நாங்கள் (அபூதர் (ரலி) அவர்களிடம்), "இந்த (முதல் மற்றும் மூன்றாவது) இரண்டு கூட்டத்தினரையும் (அவர்களது நிலையை) நாங்கள் (குர்ஆன் மூலம்) அறிவோம்; ஆனால், நடந்தும் விரைந்தும் செல்லும் அந்த கூட்டத்தினர் (ஏன் அவ்வாறு செல்கிறார்கள்)? (அவர்களது நிலை என்ன?)" என்று கேட்டோம்.

அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ் (பயணத்திற்காகப் பயன்படுத்தப்படும்) வாகனங்கள் (மிருகங்கள்) மீது ஒரு அழிவை (நோயை அல்லது தட்டுப்பாட்டை) ஏற்படுத்துவான்; அதனால் (பயணிக்கக்கூடிய) முதுகுடைய எந்தவொரு பிராணியும் எஞ்சியிருக்காது. எந்த அளவிற்கென்றால், ஒரு மனிதன் (தன்னிடம் உள்ள) மிகவும் கவரக்கூடிய (அழகிய) தோட்டத்தைக்கூட, (பயணத்திற்காக) சேணமிட்ட ஓடித் திரியும் ஒரு (சாதாரண) ஒட்டகத்திற்காகக் கொடுத்து விடுவான் (அந்த அளவிற்கு வாகனங்களுக்குத் தட்டுப்பாடு ஏற்படும்)" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو الْفَضْلِ الْحَسَنُ بْنُ يَعْقُوبَ بْنِ يُوسُفَ الْعَدْلُ أَنْبَأَ يَحْيَى بْنُ أَبِي طَالِبٍ ثنا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ عَطَاءٍ أَنْبَأَ دَاوُدُ بْنُ أَبِي هِنْدٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ §نَزَلَ الْقُرْآنُ جُمْلَةً إِلَى السَّمَاءِ الدُّنْيَا ثُمَّ نَزَلَ بَعْدَ ذَلِكَ فِي عِشْرِينَ سَنَةً وَقَالَ عَزَّ وَجَلَّ {وَلَا يَأْتُونَكَ بِمَثَلٍ إِلَّا جِئْنَاكَ بِالْحَقِّ وَأَحْسَنَ تَفْسِيرًا} [الفرقان 33] قَالَ {وَقُرْآنًا فَرَقْنَاهُ لِتَقْرَأَهُ عَلَى النَّاسِ عَلَى مُكْثٍ وَنَزِّلْنَاهُ تَنْزِيلًا} [الإسراء 106] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

குர்ஆன் முழுமையாக (ஒரே நேரத்தில்) கீழ் வானத்திற்கு இறக்கப்பட்டது. பின்னர், அதற்குப் பிறகு இருபது ஆண்டுகளில் (படிப்படியாகத் தேவைக்கேற்ப) இறக்கப்பட்டது. வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ் கூறுகிறான்: "{வலா யஃதூனக பிமஸலின் இல்லா ஜிஃனாக பில்ஹக்கி வஅஹ்சன தஃப்சீரா}" (அவர்கள் உம்மிடம் எந்த ஓர் உதாரணத்தைக் கொண்டு வந்தாலும், நாம் உம்மிடம் சத்தியத்தையும் மிக அழகிய விளக்கத்தையும் கொண்டு வராமல் இருப்பதில்லை) [அல்-ஃபுர்கான் 33].

மேலும் கூறுகிறான்: "{வகுர்ஆனன் ஃபரக்னாஹு லிதக்ரஅஹு அலன்னாஸி அலா முக்ஸிவ் வநஸ்ஸல்னாஹு தன்ஸீலா}" (மனிதர்களுக்கு நீர் நிதானமாக ஓதிக்காட்டுவதற்காக இக்குர்ஆனை நாம் (பிரிவு பிரிவாகப்) பிரித்தோம். மேலும், அதனைப் படிப்படியாக இறக்கிவைத்தோம்) [அல்-இஸ்ரா 106].

(இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரப்பூர்வமானது (ஸஹீஹ்), ஆயினும் புகாரியும் முஸ்லிமும் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
تَفْسِيرُ سُورَةِ الْكَهْفِ
ஸூரத்துல் கஹ்ஃபின் விரிவுரை
أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرٍ أَحْمَدُ بْنُ سَلْمَانَ الْفَقِيهُ بِبَغْدَادَ ثنا الْحَسَنُ بْنُ مُكْرَمٍ ثنا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَنْبَأَ هَمَّامُ بْنُ يَحْيَى عَنْ قَتَادَةَ عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ عَنْ مَعْدَانِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ عَنِ النَّبِيِّ ﷺ قَالَ §«مَنْ حَفِظَ عَشْرَ آيَاتٍ مِنْ أَوَّلِ سُورَةِ الْكَهْفِ عُصِمَ مِنَ الدَّجَّالِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ صحيح
அபுத்தர்தா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"எவர் 'ஸூரதுல் கஹ்ஃப்' (குகை) அத்தியாயத்தின் முதல் பத்து வசனங்களை மனனம் செய்து கொள்கிறாரோ, அவர் தஜ்ஜாலிடமிருந்து (ஏற்படும் குழப்பங்களிலிருந்து) பாதுகாக்கப்படுவார்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ الْمُؤَمَّلِ ثنا الْفَضْلُ بْنُ مُحَمَّدٍ الشَّعْرَانِيُّ ثنا نُعَيْمُ بْنُ حَمَّادٍ ثنا هُشَيْمٌ أَنْبَأَ أَبُو هَاشِمٍ عَنْ أَبِي مِجْلَزٍ عَنْ قَيْسِ بْنِ عَبَّادٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ قَالَ §«إِنَّ مَنْ قَرَأَ سُورَةَ الْكَهْفِ يَوْمَ الْجُمُعَةِ أَضَاءَ لَهُ مِنَ النُّورِ مَا بَيْنَ الْجُمُعَتَيْنِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ نعيم ذو مناكير
அபூ ஸயீத் அல்குத்ரீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக எவர் வெள்ளிக்கிழமையன்று ஸூரத்துல் கஹ்ஃபை ஓதுகிறாரோ, அவருக்கு (அந்த வெள்ளிக்கிழமைக்கும் அடுத்த) இரண்டு வெள்ளிக்கிழமைகளுக்கு இடைப்பட்ட காலம் வரை (அல்லாஹ்வின்) ஒளியிலிருந்து பிரகாசம் உண்டாகும்."
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது மற்றும் நிராகரிக்கத்தக்கது (முன்கர்)
ضعيف منكر
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ صَالِحِ بْنِ هَانِئٍ أَنْبَأَ السَّرِيُّ بْنُ خُزَيْمَةَ ثنا سَعِيدُ بْنُ هُبَيْرَةَ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ أَنْبَأَ صَفْوَانُ بْنُ عَمْرٍو عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُسْرٍ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ عَنِ النَّبِيِّ ﷺ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {وَيُسْقَى مِنْ مَاءٍ صَدِيدٍ يَتَجَرَّعُهُ} [إبراهيم 17] قَالَ §«يُقَرَّبُ إِلَيْهِ فَيَتَكَرَّهُهُ فَإِذَا أُدْنِيَ مِنْهُ شَوَى وَجْهَهُ وَوَقَعَتْ فَرْوَةُ رَأْسِهِ فَإِذَا شَرِبَهُ قَطَعَ أَمْعَاءَهُ حَتَّى يَخْرُجَ مِنْ دُبُرِهِ» يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {وَسُقُوا مَاءً حَمِيمًا فَقَطَّعَ أَمْعَاءَهُمْ} [محمد 15] وَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {وَإِنْ يَسْتَغِيثُوا يُغَاثُوا بِمَاءٍ كَالْمُهْلِ يَشْوِي الْوُجُوهَ بِئْسَ الشَّرَابُ} [الكهف 29] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ»
அபு உமாமா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

மாண்பும் வல்லமையும் மிக்க அல்லாஹ்வின் கூற்றான {வயுஸ்கா மின் மாஇன் ஸதீத், யதஜர்ரஉஹு} ("அவனுக்குச் சீழ் நீரே குடிக்கக் கொடுக்கப்படும்; அதனை அவன் (சிரமத்துடன்) விழுங்குவான்" - அல்குர்ஆன் 14:16-17) என்பது குறித்து நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"அது (அந்தக் கொடிய பானம்) அவனது வாய்க்கு அருகில் கொண்டுவரப்படும், அப்போது அவன் அதனை (அதன் துர்நாற்றம் மற்றும் வெப்பத்தினால்) வெறுப்பான். அது அவனுக்கு இன்னும் நெருக்கமாகக் கொண்டுவரப்படும்போது, அது அவனது முகத்தைக் கருக்கிவிடும்; (அதன் வெப்பத்தால்) அவனது தலையின் தோல் கழன்று விழுந்துவிடும். பின்னர் அவன் அதனைக் குடித்தால், அது அவனது குடல்களைத் துண்டித்து, அவனது மலத்துவாரம் வழியாக வெளியேறும்."

(இதையே) மாண்பும் வல்லமையும் மிக்க அல்லாஹ் கூறுகிறான்: {வஸுகூ மாஅன் ஹமீமன் ஃபகத்தஅ அம்ஆஅஹும்} ("அவர்களுக்குக் கொதிக்கும் நீர் குடிக்கக் கொடுக்கப்படும்; அது அவர்களின் குடல்களைத் துண்டித்துவிடும்" - அல்குர்ஆன் 47:15).

மேலும், மாண்பும் வல்லமையும் மிக்க அல்லாஹ் கூறுகிறான்: {வஇன் யஸ்தகீஸு யுகாஸு பிமாஇன் கல்முஹ்லி யஷ்வில் வுஜூஹ், பிஃஸஷ் ஷராப்} ("அவர்கள் (தாகத்தால்) தண்ணீர் கேட்டு அலறினால், உருக்கிய உலோகத்தைப் போன்ற நீர் அவர்களுக்கு வழங்கப்படும். அது முகங்களைக் கருக்கிவிடும்; இது மிகக் கெட்ட பானமாகும்" - அல்குர்ஆன் 18:29).

(இந்த ஹதீஸ் ஸஹீஹான அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்டது, ஆயினும் இதனை இமாம் புகாரியும் இமாம் முஸ்லிமும் தங்களது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ بَالَوَيْهِ ثنا أَبُو عِمْرَانَ مُوسَى بْنُ هَارُونَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْحَافِظُ حَدَّثَنِي أَبِي ثنا أَبُو دَاوُدَ الطَّيَالِسِيُّ ثنا ابْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ حَدَّثَنِي أُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ قَالَ § لَمَّا لَقِيَ مُوسَى الْخَضِرَ عَلَيْهِمَا السَّلَامُ جَاءَ طَيْرٌ فَأَلْقَى مِنْقَارَهُ فِي الْمَاءِ فَقَالَ الْخَضِرُ لِمُوسَى تَدَبَّرْ مَا يَقُولُ هَذَا الطَّيْرُ قَالَ وَمَا يَقُولُ؟ قَالَ يَقُولُ مَا عِلْمُكَ وَعِلْمُ مُوسَى فِي عِلْمِ اللَّهِ إِلَّا كَمَا أَخَذَ مِنْقَارِي مِنَ الْمَاءِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: உபை பின் கஅப் (ரலி) என்னிடம் (பின்வருமாறு) கூறினார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

'மூஸா (அலை) அவர்கள் கிழ்ரு (அலை) அவர்களைச் சந்தித்தபோது, ஒரு பறவை வந்து தனது அலகைத் தண்ணீரில் (கடலில்) போட்டது. அப்போது கிழ்ரு (அலை) அவர்கள் மூஸா (அலை) அவர்களிடம், "இந்தப் பறவை என்ன சொல்கிறது என்று சிந்தித்துப் பாரும்" என்றார்கள். (அதற்கு) மூஸா (அலை) அவர்கள், "அது என்ன சொல்கிறது?" என்று கேட்டார்கள். (அதற்கு) அவர் (கிழ்ரு), "அல்லாஹ்வின் அறிவில் (ஒப்பிடுகையில்), உமது அறிவும் மூஸாவின் அறிவும் (அதாவது எனது அறிவும் உமது அறிவும்), எனது அலகு கடலிலிருந்து எடுத்த (நீரைப்) போன்றதே தவிர வேறில்லை என்று அது சொல்கிறது" எனக் கூறினார்.'

(இமாம் ஹாகிம் கூறுகிறார்:) இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைப்படி ஸஹீஹான (ஆதாரப்பூர்வமான) ஹதீஸாகும், ஆனால் அவர்கள் இதனை (தங்களது நூல்களில்) பதிவு செய்யவில்லை.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حَمْشَاذَ الْعَدْلُ ثنا بِشْرُ بْنُ مُوسَى ثنا الْحُمَيْدِيُّ ثنا سُفْيَانُ عَنْ مِسْعَرٍ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ مَيْسَرَةَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ {§وَكَانَ أَبُوهُمَا صَالِحًا} [الكهف 82] قَالَ «حِفْظًا لِصَلَاحِ أَبِيهِمَا وَمَا ذَكَرَ عَنْهُمَا صَلَاحًا» صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (அல்குர்ஆன் 18:82-வது வசனமான) "{வ கான அபூஹுமா ஸாலிஹா} (அவர்கள் இருவரின் தந்தை நல்லவராக இருந்தார்)" என்பது குறித்துக் கூறுகையில்:

"(அந்தச் சிறுவர்கள் இருவரும்) அவர்களின் தந்தையின் நன்னடத்தை காரணமாகவே (அல்லாஹ்வினால்) பாதுகாக்கப்பட்டனர். அவர்கள் இருவரின் நன்னடத்தை குறித்து (அந்த வசனத்தில்) எதுவும் குறிப்பிடப்படவில்லை" என்று கூறினார்கள்.

(இந்த ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி ஆதாரப்பூர்வமானது (ஸஹீஹ்) ஆகும். ஆயினும், அவர்கள் இருவரும் இதனைத் தமது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الصَّفَّارُ ثنا أَحْمَدُ بْنُ مِهْرَانَ ثنا أَبُو نُعَيْمٍ ثنا عَلِيُّ بْنُ صَالِحٍ عَنْ مَيْسَرَةَ بْنِ حَبِيبٍ النَّهْدِيِّ عَنِ الْمِنْهَالِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ {§وَكَانَ تَحْتَهُ كَنْزٌ لَهُمَا} [الكهف 82] قَالَ «مَا كَانَ ذَهَبًا وَلَا فِضَّةً كَانَ صُحُفًا عِلْمًا» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ وَقَدْ صَحَّتِ الرِّوَايَةُ بِضِدِّهِ عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் (குர்ஆனின்) "{வக்கான தஹ்தஹு கன்ஸுல் லஹுமா}" (அதன் கீழே அவ்விருவருக்கும் சொந்தமான ஒரு புதையல் இருந்தது - அல்குர்ஆன் 18:82) என்ற வசனம் குறித்துக் கூறினார்கள்:

"அது (புதையல்) தங்கமாகவோ அல்லது வெள்ளியாகவோ இருக்கவில்லை; (மாறாக) அது கல்வி (ஞானம்) அடங்கிய ஏடுகளாகவே இருந்தது."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا الْأُسْتَاذُ الْإِمَامُ أَبُو الْوَلِيدِ إِمْلَاءً ثنا حُسَامُ بْنُ بِشْرٍ وَالْحَسَنُ بْنُ سُفْيَانَ بْنِ عَامِرٍ الشَّيْبَانِيُّ قَالَا ثنا صَفْوَانُ بْنُ صَالِحٍ الدِّمَشْقِيُّ ثنا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ ثنا يَزِيدُ بْنُ يُوسُفَ عَنْ يَزِيدَ بْنَ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ عَنْ مَكْحُولٍ عَنْ أُمِّ الدَّرْدَاءِ عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ عَنِ النَّبِيِّ ﷺ فِي قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {§وَكَانَ تَحْتَهُ كَنْزٌ لَهُمَا} [الكهف 82] قَالَ «ذَهَبٌ وَفِضَّةٌ» بل يزيد بن يوسف متروك
அபூதர்தா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வின் கூற்றான "{வ கான தஹ்தஹு கன்ஸுன் லஹுமா}" (அதற்கடியே அவ்விருவருக்கும் சொந்தமான ஒரு புதையல் இருந்தது) [அல்கஹ்ஃப்: 82] என்பது குறித்து நபி (ஸல்) அவர்கள் (விளக்கமளிக்கையில்), "(அந்தப் புதையல்) தங்கமும் வெள்ளியுமாகும்" என்று கூறினார்கள்.

(குறிப்பு: இதன் அறிவிப்பாளர் தொடரில் இடம்பெறும் யஸீத் பின் யூஸுஃப் என்பவர் ஹதீஸ் கலையில் கைவிடப்பட்டவர் (மத்ரூக்) ஆவார்).
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது மற்றும் கைவிடப்பட்டது (மத்ரூக்)
ضغيف متروك
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حَمْشَاذَ الْعَدْلُ ثنا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِسْحَاقَ الْقَاضِي ثنا أَبُو الْوَلِيدِ ثنا نَافِعُ بْنُ عُمَرَ الْجُمَحِيُّ عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ قَالَ سُئِلَ ابْنُ عَبَّاسٍ عَنِ §الْوِلْدَانِ أَفِي الْجَنَّةِ هُمْ؟ قَالَ «حَسْبُكِ مَا اخْتَصَمَ فِيهِ مُوسَى وَالْخَضِرُ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ صحيح على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களிடம் (இளம் வயதில் மரணிக்கும்) சிறுவர்களைப் பற்றி, "அவர்கள் சொர்க்கத்தில் இருப்பார்களா?" என்று கேட்கப்பட்டது.

அதற்கு அவர்கள், "மூஸா (அலை) மற்றும் கிள்ரு (அலை) ஆகியோருக்கிடையே (சிறுவன் கொல்லப்பட்டது தொடர்பாக) நடைபெற்ற விவாதமே உங்களுக்குப் போதுமானதாகும்" என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ أَيُّوبَ ثنا أَبُو حَاتِمٍ الرَّازِيُّ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ صَالِحِ بْنِ مُسْلِمٍ الْعِجْلِيُّ ثنا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ ثَابِتِ بْنِ ثَوْبَانَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ قُرَّةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ ضَمْرَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ قَالَ §«إِنَّ ذَرَارِيَّ الْمُؤْمِنِينَ فِي الْجَنَّةِ يَكْفُلُهُمْ إِبْرَاهِيمُ عَلَيْهِ السَّلَامُ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ وَقَدِ اتَّفَقَ الشَّيْخَانِ عَلَى إِخْرَاجِ حَدِيثِ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ سُئِلَ عَنْ أَطْفَالِ الْمُشْرِكِينَ فَقَالَ «اللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا كَانُوا عَامِلِينَ» صحيح
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக (சிறுவயதிலேயே மரணித்த) இறைநம்பிக்கையாளர்களின் சந்ததியினர் சொர்க்கத்தில் இருப்பார்கள்; அவர்களை இப்ராஹீம் (அலை) அவர்கள் பொறுப்பேற்று (அரவணைத்துப்) பராமரிப்பார்கள்."

(இது ஆதாரப்பூர்வமான - ஸஹீஹான - அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்ட ஹதீஸாகும். ஆயினும் புகாரியும் முஸ்லிமும் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை. மேலும், இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் வாயிலாக ஸயீத் பின் ஜுபைர் அவர்கள் அறிவிக்கும் பின்வரும் ஹதீஸைப் பதிவு செய்வதில் அவர்கள் இருவரும் ஒருமித்த கருத்தைக் கொண்டுள்ளனர்: "நபி (ஸல்) அவர்களிடம் இணைவைப்பவர்களின் குழந்தைகளைப் பற்றிக் கேட்கப்பட்டபோது, 'அவர்கள் (உயிருடன் வாழ்ந்திருந்தால்) எத்தகைய செயல்களைச் செய்திருப்பார்கள் என்பதை அல்லாஹ்வே நன்கு அறிந்தவன்' என்று பதிலளித்தார்கள்." - ஸஹீஹ்)
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مَنْصُورٍ الْقَاضِي ثنا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ ثنا أَبُو نُعَيْمٍ ثنا سُفْيَانُ عَنْ مَنْصُورٍ وَأَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ وَاللَّفْظُ لَهُ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ ثنا جَرِيرٌ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ مُصْعَبِ بْنِ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ قَالَ §قُلْتُ لِأُبَيٍّ {هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْأَخْسَرِينَ أَعْمَالًا الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَهُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعًا} [الكهف 104] الْحَرُورِيَّةُ هُمْ؟ قَالَ «لَا وَلَكِنَّهُمْ أَصْحَابُ الصَّوَامِعِ وَالْحَرُورِيَّةُ قَوْمٌ زَاغُوا فَأَزَاغَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
முஸ்அப் பின் ஸஅத் பின் அபீவக்காஸ் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

நான் (என் தந்தை ஸஅத் பின் அபீவக்காஸ் - ரலி) அவர்களிடம், "செயல்களில் பெரும் நஷ்டவாளிகளைப் பற்றி நாம் உங்களுக்கு அறிவிக்கட்டுமா? அவர்கள் யார் என்றால், இவ்வுலக வாழ்வில் அவர்களின் முயற்சிகள் அனைத்தும் வீணாகிவிட்டன. எனினும், தாங்கள் நல்ல காரியங்களையே செய்வதாக அவர்கள் எண்ணிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்" (அல்குர்ஆன் 18:103-104) என்ற வசனத்தில் (குறிப்பிடப்படுபவர்கள்) ஹரூரிய்யாக்கள் (கவாரிஜ்கள்) தானா? என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள், "இல்லை; மாறாக அவர்கள் (கிறிஸ்தவ) மடாலயங்களில் வசிப்பவர்கள் (துறவிகள்). ஹரூரிய்யாக்கள் என்பவர்கள் (நேர்வழியை விட்டுப்) பிறழ்ந்து சென்ற ஒரு கூட்டத்தினர்; எனவே, அல்லாஹ் அவர்களின் உள்ளங்களைப் பிறழச் செய்துவிட்டான்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இரு இமாம்களின் நிபந்தனைக்கு ஏற்ப அமைந்த ஸஹீஹான (ஆதாரப்பூர்வமான) ஹதீஸாகும். ஆனால் அவர்கள் இருவரும் இதனை (தங்கள் நூல்களில்) பதிவு செய்யவில்லை.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ الصَّفَّارُ الْعَدْلُ ثنا أَحْمَدُ بْنُ نَصْرٍ ثنا خَلَّادٌ الصَّفَّارُ ثنا عَمْرُو بْنُ قَيْسٍ الْمُلَائِيُّ ثنا عَمْرُو بْنُ مُرَّةَ عَنْ مُصْعَبِ بْنِ سَعْدٍ قَالَ كُنْتُ أَقْرَأُ عَلَى أَبِي حَتَّى إِذَا بَلَغْتُ هَذِهِ الْآيَةَ {قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْأَخْسَرِينَ أَعْمَالًا} [الكهف 103] الْآيَةُ قُلْتُ يَا أَبَتَاهُ أَهُمُ الْخَوَارِجُ؟ قَالَ لَا يَا بُنَيَّ اقْرَأِ الْآيَةَ الَّتِي بَعْدَهَا {أُولَئِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآيَاتِ رَبِّهِمْ وَلِقَائِهِ فَحَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فَلَا نُقِيمُ لَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَزْنًا} [الكهف 105] قَالَ §«هُمُ الْمُجْتَهِدُونَ مِنَ النَّصَارَى كَانَ كُفْرُهُمْ بِآيَاتِ رَبِّهِمْ بِمُحَمَّدٍ وَلِقَائِهِ» وَقَالُوا لَيْسَ فِي الْجَنَّةِ طَعَامٌ وَلَا شَرَابٌ وَلَكِنَّ الْخَوَارِجَ هُمُ الْفَاسِقُونَ الَّذِينَ يَنْقُضُونَ عَهْدَ اللَّهِ مِنْ بَعْدِ مِيثَاقِهِ وَيَقْطَعُونَ مَا أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ وَيُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ أُولَئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
முஸ்அப் பின் ஸஅத் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

நான் என் தந்தை (ஸஅத் பின் அபீ வக்காஸ் - ரலி) அவர்களுக்கு (குர்ஆனை) ஓதிக் காட்டிக் கொண்டிருந்தேன். அப்போது நான், "{குல் ஹல் நுனப்பிஉக்கும் பில்அக்ஸரீன அஃமாலா} (தமது செயல்களில் மிகப் பெரும் நஷ்டவாளிகள் யார் என்பதை நாங்கள் உங்களுக்கு அறிவிக்கட்டுமா?) [அல்கஹ்ஃப் 103]" என்ற வசனத்தை அடைந்த போது, "என் தந்தையே! அவர்கள் கவாரிஜ்களா?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள், "இல்லை என் மகனே! அதற்குப் பின் வரும் வசனத்தை ஓதுவாயாக: {உலாயிகல்லதீன கஃபரூ பி ஆயாதி ரப்பிஹிம் வ லிகாயிஹி ஃபஹபிதத் அஃமாலுஹும் ஃபலா நுகீமு லஹும் யவ்மல் கியாமதி வஸ்னா} (அவர்கள் தங்களது இறைவனின் அத்தாட்சிகளையும் அவனது சந்திப்பையும் நிராகரித்தார்கள்; எனவே அவர்களின் செயல்கள் அழிந்துவிட்டன; மறுமை நாளில் அவர்களுக்கு நாம் எந்த எடையையும் (மதிப்பையும்) அளிக்க மாட்டோம்) [அல்கஹ்ஃப் 105]" என்றார்கள்.

(மேலும்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அவர்கள் நஸாராக்களில் (கிறிஸ்தவர்களில்) உள்ள (தவறான வழியில்) தீவிரமாக உழைப்பவர்கள் ஆவர். தங்களது இறைவனின் அத்தாட்சியாகிய முஹம்மத் (ஸல்) அவர்களை நிராகரிப்பதிலும், (மறுமையில்) அவனது சந்திப்பை (மறுப்பதிலும்) அவர்களின் நிராகரிப்பு அமைந்திருந்தது. மேலும், 'சொர்க்கத்தில் உணவோ, பானமோ இல்லை' என்றும் அவர்கள் கூறினார்கள். ஆனால், கவாரிஜ்கள் என்பவர்கள் (அல்லாஹ்வின் வரம்புகளை மீறிய) பாவிகள் (ஃபாஸிக்குகள்) ஆவர். அவர்கள் அல்லாஹ்விடம் செய்த உடன்படிக்கையை உறுதிப்படுத்திய பின்னர் அதனை முறிக்கிறார்கள். அல்லாஹ் எதனைச் சேர்த்து வைக்கக் கட்டளையிட்டானோ (உறவுகள் போன்றவற்றை) அதனைத் துண்டிக்கிறார்கள்; மேலும் பூமியில் குழப்பம் விளைவிக்கிறார்கள். அவர்களே நஷ்டவாளிகள் ஆவர்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنِي أَبُو أَحْمَدَ مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ الصَّفَّارُ ثنا أَحْمَدُ بْنُ نَصْرٍ ثنا عَمْرُو بْنُ طَلْحَةَ وَتَلَا قَوْلَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {كَانَتْ لَهُمْ جَنَّاتُ الْفِرْدَوْسِ نُزُلًا} [الكهف 107] قَالَ عَمْرٌو أَنْبَأَ إِسْرَائِيلُ بْنُ يُونُسَ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنِ الْقَاسِمِ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «سَلُوا اللَّهَ الْفِرْدَوْسَ فَإِنَّهَا سُرَّةُ الْجَنَّةِ»
அபு உமாமா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்விடம் 'ஃபிர்தவ்ஸ்' (எனும் சொர்க்கத்தை)க் கேளுங்கள்; ஏனெனில், அதுவே சொர்க்கத்தின் (மிகச் சிறந்த) மையப்பகுதியாகும்."
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ أَنْبَأَ النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ حَدَّثَنِي أَبُو قُرَّةَ الْأَسَدِيُّ قَالَ سَمِعْتُ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيِّبِ يُحَدِّثُ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ §«إِنَّهُ قَدْ أُوحِيَ إِلَيَّ أَنَّهُ مَنْ كَانَ يَرْجُو لِقَاءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صَالِحًا وَلَا يُشْرِكْ بِعِبَادَةِ رَبِّهِ أَحَدًا كَانَ لَهُ نُورًا مِنْ أَبْيَنَ إِلَى مَكَّةَ حَشُّهُ الْمَلَائِكَةُ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ أبو قرة فيه جهالة ولم يضعف
உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நிச்சயமாக எனக்கு (அல்லாஹ்விடமிருந்து) இவ்வாறு வஹீ (இறைச்செய்தி) அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது: 'எவர் தன் இறைவனைச் சந்திப்பதை (மறுமையில்) ஆதரவு வைக்கிறாரோ, அவர் நற்செயல்களைச் செய்யட்டும்; மேலும், தன் இறைவனை வணங்குவதில் வேறு எவரையும் இணையாக்காதிருக்கட்டும்' (அல்குர்ஆன் 18:110). (அவ்வாறு செயல்படுபவருக்கு மறுமை நாளில்) அப்யன் (எனும் ஏமன் நாட்டுப் பகுதியிலிருந்து) மக்கா வரை (நீளக்கூடிய) ஓர் ஒளி இருக்கும்; வானவர்கள் அவரைச் சூழ்ந்திருப்பார்கள் (அல்லது அவருக்காகப் பிரார்த்தனை செய்துகொண்டிருப்பார்கள்)."
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ الْمَحْبُوبِيُّ ثنا سَعِيدُ بْنُ مَسْعُودٍ أَنْبَأَ يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ وَتَلَا {فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صَالِحًا وَلَا يُشْرِكْ بِعِبَادَةِ رَبِّهِ أَحَدًا} [الكهف 110] فَقَالَ أَنْبَأَ ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ بُكَيْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْأَشَجِّ عَنِ الْوَلِيدِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَجُلًا قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ الرَّجُلُ يُجَاهِدُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَهُوَ يَبْتَغِي عَرَضًا مِنَ الدُّنْيَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «لَا أَجْرَ لَهُ» فَأَعْظَمَ النَّاسُ ذَلِكَ فَعَادَ الرَّجُلُ فَقَالَ «لَا أَجْرَ لَهُ»
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு மனிதர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! ஒரு மனிதர் உலக ஆதாயத்தைத் தேடியவராக அல்லாஹ்வின் பாதையில் அறப்போர் (ஜிஹாத்) செய்கிறார் (அவருடைய நிலை என்ன?)" என்று கேட்டார். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவருக்கு எந்த நற்கூலியும் இல்லை" என்று கூறினார்கள். மக்கள் இதனை ஒரு பாரதூரமான (கவலையளிக்கும்) விஷயமாகக் கருதினர். எனவே, அந்த மனிதர் மீண்டும் (அதே கேள்வியைக்) கேட்டார். அப்போதும் நபி (ஸல்) அவர்கள், "அவருக்கு எந்த நற்கூலியும் இல்லை" என்றே கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
تَفْسِيرُ سُورَةِ مَرْيَمَ
ஸூரா மர்யமின் விரிவுரை
حَدَّثَنَا الشَّيْخُ أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ أَنْبَأَ يَعْقُوبُ بْنُ يُوسُفَ الْقَزْوِينِيُّ ثنا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الدَّشْتَكِيُّ ثنا عَمْرُو بْنُ أَبِي قَيْسٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَوْلُهُ عَزَّ وَجَلَّ {§كهيعص} [مريم 1] قَالَ كَافٌّ مِنْ كَرِيمٍ وَهَا مِنْ هَادٍ وَيَا مِنْ حَكِيمٍ وَعَيْنٌ مِنْ عَلِيمٍ وَصَادٌ مِنْ صَادِقٍ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள், (அல்லாஹ்வின் கூற்றான) "{காஃப், ஹா, யா, ஐன், ஸாத்}" (எனும் அல்குர்ஆன் 19:1 வது வசனம்) குறித்துக் கூறினார்கள்:

"(இதில் உள்ள) 'காஃப்' என்பது 'கரீம்' (கண்ணியமானவன்) என்பதிலிருந்தும், 'ஹா' என்பது 'ஹாதி' (நேர்வழி காட்டுபவன்) என்பதிலிருந்தும், 'யா' என்பது 'ஹகீம்' (ஞானமிக்கவன்) என்பதிலிருந்தும், 'ஐன்' என்பது 'அலீம்' (நன்கறிந்தவன்) என்பதிலிருந்தும், 'ஸாத்' என்பது 'ஸாதிக்' (உண்மையாளன்) என்பதிலிருந்தும் (எடுக்கப்பட்ட)வையாகும்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ الصَّفَّارُ ثنا أَحْمَدُ بْنُ نَصْرٍ ثنا عَمْرُو بْنُ طَلْحَةَ الْقَنَّادُ أَنْبَأَ شَرِيكٌ عَنْ سَالِمٍ الْأَفْطَسِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَوْلُهُ عَزَّ وَجَلَّ {§كهيعص} [مريم 1] قَالَ «كَافٌّ هَادٍ أَمِينٌ عَزِيزٌ صَادِقٌ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ على شرط مسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின்) "காஃப்-ஹா-யா-ஐன்-ஸாத்" (எனும் 19:1 வசனம்) குறித்துக் கூறினார்கள்:
"(இதன் பொருள் அல்லாஹ்) போதுமானவன், நேர்வழி காட்டுபவன், நம்பிக்கைக்குரியவன், மிகைத்தவன், உண்மையாளன் (என்பதாகும்)."

(இந்த ஹதீஸ் இமாம் முஸ்லிமின் நிபந்தனைப்படி ஆதாரப்பூர்வமானதாகும். ஆனால் அவர்கள் இருவரும் (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்) இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الصَّفَّارُ ثنا أَحْمَدُ بْنُ مِهْرَانَ ثنا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى أَنْبَأَ إِسْرَائِيلُ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلُهُ عَزَّ وَجَلَّ {§لَمْ نَجْعَلْ لَهُ مِنْ قَبْلُ سَمِيًّا} [مريم 7] قَالَ «لَمْ يُسَمَّ يَحْيَى قَبْلَهُ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின்) பின்வரும் வசனம் குறித்துக் கூறினார்கள்: "(அவருக்கு) முன்னர் எவரையும் இப்பெயருடையவராக (யஹ்யா எனும் பெயர் கொண்டவராக) நாம் ஆக்கவில்லை" (ஸூரா மர்யம்: 7).

(இதன் விளக்கமாக) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அவருக்கு (யஹ்யா அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்களுக்கு) முன்னர் எவருக்கும் யஹ்யா என்று பெயரிடப்படவில்லை".
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو زَكَرِيَّا يَحْيَى بْنُ مُحَمَّدٍ الْعَنْبَرِيُّ ثنا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ حَمْزَةَ الْمَرْوَزِيُّ ثنا أَبُو صَالِحٍ هَدِيَّةُ بْنُ عَبْدِ الْوَهَّابِ أَنْبَأَ مُحَمَّدُ بْنُ شُجَاعٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ الْيَشْكُرِيِّ عَنْ مَيْمُونِ بْنِ مِهْرَانَ أَنَّ نَافِعَ بْنَ الْأَزْرَقِ سَأَلَ ابْنَ عَبَّاسٍ فَقَالَ أَخْبِرْنِي عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {وَقَدْ بَلَغْتُ مِنَ الْكِبَرِ عِتِيًّا} [مريم 8] مَا الْعِتِيُّ؟ قَالَ «§الْبُؤْسُ مِنَ الْكِبْرِ» قَالَ الشَّاعِرُ [البحر الخفيف] إِنَّمَا يُعْذَرُ الْوَلِيدُ وَلَا يُعْذَرُ مَنْ كَانَ فِي الزَّمَانِ عَتِيًّاقال أحمد بن حنبل محمد بن زياد اليشكري الطحان كذاب خبيث يضع الحديث وابن شجاع من ضعفاء المراوزة
நாஃபிஉ பின் அல்-அஸ்ரக் அவர்கள் இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களிடம் கேட்டார்கள்:

"வல்லமை மிக்க அல்லாஹ் கூறுகிறான்: {வ கத் பலஃழ்து மினல் கிபரி இதிய்யா} [மர்யம்: 8] (இதன் பொருள்: 'நிச்சயமாக நான் முதுமையில் தளர்ச்சியின் உச்சியை அடைந்துவிட்டேன்'). இதில் 'இதிய்யா' (عِتِيًّا) என்றால் என்ன?"

அதற்கு இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள், "அது முதுமையினால் ஏற்படும் (உடல்) தளர்ச்சியாகும்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

ஒரு கவிஞர் [அல்-பஹ்ருல் கஃபீஃப் எனும் பா வகையில்] கூறுகிறார்:
"சிறு குழந்தைக்கு மட்டுமே (அறியாமையினால் செய்யும் தவறுகளுக்கு) விதிவிலக்கு அளிக்கப்படும்; ஆனால், காலத்தில் முதுமையை (இதிய்யா - தளர்ச்சியை) அடைந்தவருக்கு (அவ்வாறு) விதிவிலக்கு அளிக்கப்பட மாட்டாது."

இமாம் அஹ்மத் பின் ஹம்பல் (ரஹ்) அவர்கள் (இந்த அறிவிப்பாளர் தொடர் குறித்துக்) கூறுகிறார்கள்:
"முஹம்மத் பின் ஸியாத் அல்-யஷ்குரி அத்-தஹ்ஹான் என்பவர் ஹதீஸ்களை இட்டுக்கட்டக்கூடிய மோசமான பொய்யர் ஆவார். மேலும், இப்னு ஷுஜா என்பவர் மர்வ் (நகரத்தைச் சேர்ந்த) பலவீனமான அறிவிப்பாளர்களில் ஒருவராவார்."
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது
ضعيف
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ أَنْبَأَ جَرِيرٌ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ تَعَالَى {§فَأَوْحَى إِلَيْهِمْ أَنْ سَبِّحُوا بُكْرَةً وَعَشِيًّا} [مريم 11] قَالَ «كَانَ يَأْمُرُهُمْ بِالصَّلَاةِ بُكْرَةً وَعَشِيًّا» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் வசனமான) "அவர்களுக்கு (ஸக்கரிய்யா அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்கள்) சைகை மூலம், நீங்கள் காலையிலும் மாலையிலும் (இறைவனைத்) துதியுங்கள் (என்று அறிவித்தார்கள்)" [மர்யம்: 11] என்பது குறித்துக் கூறும்போது:

"அவர் (ஸக்கரிய்யா அலைஹிஸ்ஸலாம்) காலை மற்றும் மாலை வேளைகளில் தொழுமாறு அவர்களுக்குக் கட்டளையிடுபவராக இருந்தார்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الشَّافِعِيُّ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ الْحَسَنِ الْحَرْبِيُّ ثنا أَبُو حُذَيْفَةَ ثنا سُفْيَانُ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَوْلُهُ عَزَّ وَجَلَّ {§وَحَنَانًا مِنْ لَدُنَّا} [مريم 13] قَالَ «التَّعَطُّفُ بِالرَّحْمَةِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள், (கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க) அல்லாஹ்வினுடைய "{வஹனானம் மின் லதுன்னா - நம்மிடமிருந்து வந்த அன்பையும்}" [அல்குர்ஆன் 19:13] என்ற (திருக்குர்ஆன்) வசனம் குறித்துக் கூறும்போது: "(இதற்கு) அருளுடன்கூடிய இரக்கம் (என்று பொருள்)" என விளக்கமளித்தார்கள்.

(இந்த ஹதீஸ் ஆதாரப்பூர்வமான - ஸஹீஹ் - அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்டது; ஆயினும், இதனை இமாம் புகாரியும் இமாம் முஸ்லிமும் (தங்களது நூல்களில்) பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدٍ الْجَبَّارِ الْعُطَارِدِيُّ ثنا يُونُسُ بْنُ بُكَيْرٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيِّبِ حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ الْعَاصِ أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَقُولُ §«كُلُّ بَنِي آدَمَ يَأْتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَهُ ذَنْبٌ إِلَّا مَا كَانَ مِنْ يَحْيَى بْنِ زَكَرِيَّا» قَالَ ثُمَّ دَلَّى رَسُولُ اللَّهِ ﷺ يَدَهُ إِلَى الْأَرْضِ فَأَخَذَ عُودًا صَغِيرًا ثُمَّ قَالَ «وَذَلِكَ أَنَّهُ لَمْ يَكُنْ لَهُ مَا لِلرِّجَالِ إِلَّا مِثْلُ هَذَا الْعُودِ لِذَلِكَ سَمَّاهُ اللَّهُ سَيِّدًا وَحَصُورًا وَنَبِيًّا مِنَ الصَّالِحِينَ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ على شرط مسلم
அம்ர் பின் அல்-ஆஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்:
"யஹ்யா பின் ஸகரிய்யா (அலை) அவர்களைத் தவிர, ஆதமின் மக்கள் (மனிதர்கள்) ஒவ்வொருவரும் கியாமத் நாளில் (ஏதேனும்) ஒரு பாவத்துடன்தான் (அல்லது பாவம் செய்தவர்களாகத்தான்) வருவார்கள்."

பின்னர், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தங்களின் கையை பூமியை நோக்கிக் கீழே தாழ்த்தி, ஒரு சிறிய குச்சியை எடுத்தார்கள். பிறகு கூறினார்கள்:
"ஏனென்றால், ஆண்களுக்கு (உறுப்பு/உணர்ச்சி) இருப்பதைப் போன்று அவரிடம் இல்லை, இந்தச் சிறிய குச்சியளவே தவிர (அதாவது அவர் இச்சைகளிலிருந்து பாதுகாக்கப்பட்டிருந்தார்). இதனாலேயே அல்லாஹ் அவரை 'ஸையிதன்' (தலைவராகவும்), 'வஹஸூரன்' (பெண்களின் இச்சையிலிருந்து ஒதுங்கியவராகவும்), 'வநபிய்யன் மினஸ் ஸாலிஹீன்' (நல்லோர்களில் ஒரு நபியாகவும்) என்று பெயரிட்டுள்ளான்."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ الشَّيْبَانِيُّ بِالْكُوفَةِ ثنا أَحْمَدُ بْنُ حَازِمٍ الْغِفَارِيُّ ثنا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى أَنْبَأَ أَبُو جَعْفَرٍ الرَّازِيُّ عَنِ الرَّبِيعِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ أَبِي الْعَالِيَةِ عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ قَالَ كَانَ رُوحُ عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ مِنْ تِلْكَ الْأَرْوَاحِ الَّتِي أُخِذَ عَلَيْهَا الْمِيثَاقُ فِي زَمَنِ آدَمَ فَأَرْسَلَهُ اللَّهُ إِلَى مَرْيَمَ فِي صُورَةِ بَشَرٍ {فَتَمَثَّلَ لَهَا بَشَرًا سَوِيًّا} [مريم 17] {قَالَتْ أَنَّى يَكُونُ لِي غُلَامٌ وَلَمْ يَمْسَسْنِي بَشَرٌ وَلَمْ أَكُ بَغِيًّا} [مريم 20] فَحَمَلَ الَّذِي يُخَاطِبُهَا فَدَخَلَ مِنْ فِيهَا
உபை பின் கஅப் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

மர்யமின் புதல்வர் ஈஸா (அலை) அவர்களின் ஆன்மாவானது, ஆதம் (அலை) அவர்களின் காலத்தில் (அல்லாஹ்விடம்) வாக்குறுதி பெறப்பட்ட (அனைத்து மனிதர்களின்) ஆன்மாக்களில் ஒன்றாக இருந்தது. அல்லாஹ் அதனை (அந்த ஆன்மாவை) மர்யமிடம் ஒரு மனித உருவில் அனுப்பினான்.

{ஃபதமஸ்ஸல லஹா பஷரன் ஸவிய்யா}
(அது அவளுக்கு முழுமையான மனித உருவில் தோன்றியது) [திருக்குர்ஆன், 19:17].

{காலத் அன்னா யகூனு லீ குலாமுன் வலம் யம்ஸஸ்னீ பஷருன் வலம் அகு பகிய்யா}
(அதற்கு மர்யம், "என்னை எந்த ஆடவரும் தீண்டாத நிலையிலும், நான் நடத்தை கெட்டவளாக இல்லாத நிலையிலும் எனக்கு எப்படி ஒரு சிறுவன் பிறப்பான்?" என்று கேட்டார்) [திருக்குர்ஆன், 19:20].

அப்போது, தன்னிடம் பேசிக்கொண்டிருந்தவரை (அந்த ஆன்மாவை மர்யம்) கருத்தரித்தார்; அது அவரது வாய் வழியாக உள்ளே சென்றது.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ الْمَحْبُوبِيُّ ثنا أَحْمَدُ بْنُ سَيَّارٍ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ ثنا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§قَدْ جَعَلَ رَبُّكِ تَحْتَكِ سَرِيًّا} [مريم 24] قَالَ «هُوَ الْجَدْوَلُ النَّهَرُ الصَّغِيرُ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
பராஉ பின் ஆஸிப் (ரழி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் வசனமான) {قَدْ جَعَلَ رَبُّكِ تَحْتَكِ سَرِيًّا} (உன் இறைவன் உனக்குக் கீழே ஒரு நீரோடையை உண்டாக்கியிருக்கிறான் - அல்குர்ஆன் 19:24) என்பது குறித்துக் கூறுகையில்: "அது ஒரு சிறிய நதியாகும் (அதாவது வாய்க்கால் போன்ற நீரோடையாகும்)" என்று கூறினார்கள்.

(இந்த ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோரின் நிபந்தனைகளின்படி அமைந்த ஸஹீஹான - ஆதாரப்பூர்வமான - ஹதீஸாகும். எனினும், அவர்கள் இருவரும் இதனைத் தமது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَحْمَدَ الْحَفِيدُ ثنا أَحْمَدُ بْنُ نَصْرٍ اللَّبَّادُ أَنْبَأَ أَبُو نُعَيْمٍ ثنا سُفْيَانُ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ {§وَقَرَّبْنَاهُ نَجِيًّا} [مريم 52] قَالَ «سَمِعَ صَرِيفَ الْقَلَمِ حِينَ كَتَبَ فِي اللَّوْحِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (குர்ஆனின்) "{வ கர்ரப்னாஹு நஜிய்யா}" [19:52] (நாம் அவரை இரகசியமாக உரையாடுபவராக நெருக்கமாக்கினோம் என்ற வசனத்தைக் குறித்துக் கூறுகையில்):

"(லவ்ஹுல் மஹ்ஃபூழ் எனும் பாதுகாக்கப்பட்ட) பலகையில் (விதி) எழுதப்படும்போது, (மூஸா அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்கள்) எழுதுகோலின் சத்தத்தைச் செவியுற்றார்கள்" என்று கூறினார்கள்.

(இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரப்பூர்வமானது (ஸஹீஹ்). ஆயினும் இதனை புகாரியும் முஸ்லிமும் (தங்கள் நூல்களில்) பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ أَنْبَأَ عَمْرُو بْنُ مُحَمَّدٍ الْعَنْقَزِيُّ ثنا إِسْرَائِيلُ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَوْلُهُ عَزَّ وَجَلَّ {وَاذْكُرْ فِي الْكِتَابِ إِبْرَاهِيمَ إِنَّهُ كَانَ صِدِّيقًا نَبِيًّا} [مريم 41] قَالَ «§كَانَ الْأَنْبِيَاءُ مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ إِلَّا عَشَرَةٌ نُوحٌ وَصَالِحٌ وَهُودٌ وَلُوطٌ وَشُعَيْبٌ وَإِبْرَاهِيمُ وَإِسْمَاعِيلُ وَإِسْحَاقُ وَيَعْقُوبُ وَمُحَمَّدٌ عَلَيْهِمُ الصَّلَاةُ وَالسَّلَامُ وَلَمْ يَكُنْ مِنَ الْأَنْبِيَاءِ مَنْ لَهُ اسْمَانِ إِلَّا إِسْرَائِيلُ وَعِيسَى فَإِسْرَائِيلُ يَعْقُوبُ وَعِيسَى الْمَسِيحُ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் (பின்வரும் வசனம் குறித்து) அறிவிக்கிறார்கள்:

வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வின் கூற்றான, {வத்(து)குர் ஃபில் கிதாபி இப்ராஹீம இன்னஹு கான ஸித்தீக்கன் நபிய்யா} "(நபியே!) இவ்வேதத்தில் இப்ராஹீமைப் பற்றியும் நினைவு கூருவீராக! நிச்சயமாக அவர் (மிக்க) உண்மையாளராகவும், நபியாகவும் இருந்தார்" [ஸூரா மர்யம்: 41] என்பது குறித்து அவர்கள் கூறினார்கள்:

"பத்து பேரைத் தவிர (மற்றைய) நபிமார்கள் (அனைவரும்) பனூ இஸ்ராயீல் (இஸ்ரவேலர்) சந்ததியைச் சேர்ந்தவர்களாவர். (அந்தப் பத்து பேர்:) நூஹ், ஸாலிஹ், ஹூத், லூத், ஷுஐப், இப்ராஹீம், இஸ்மாயீல், இஸ்ஹாக், யஃகூப் மற்றும் முஹம்மத் (அலைஹிமுஸ் ஸலாத்து வஸ்ஸலாம்). மேலும், நபிமார்களில் இஸ்ராயீல் மற்றும் ஈஸா ஆகிய இருவரைத் தவிர (வேறு) எவருக்கும் இரண்டு பெயர்கள் இருக்கவில்லை. இஸ்ராயீல் என்பவர் யஃகூப் ஆவார்; ஈஸா என்பவர் (அல்-)மஸீஹ் ஆவார்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنِي أَبُو مُحَمَّدٍ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِسْحَاقَ الْخُزَاعِيُّ بِمَكَّةَ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ زَكَرِيَّا بْنِ أَبِي مَسَرَّةَ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ الْمُقْرِئُ ثنا حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ أَخْبَرَنِي بَشِيرُ بْنُ أَبِي عَمْرٍو الْخَوْلَانِيُّ أَنَّ الْوَلِيدَ بْنَ قَيْسٍ التُّجِيبِيَّ حَدَّثَهُ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ وَتَلَا هَذِهِ الْآيَةَ {فَخَلَفَ مِنْ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ} [الأعراف 169] فَقَالَ ﷺ §«يَكُونُ خَلْفٌ مِنْ بَعْدِ سِتِّينَ سَنَةً أَضَاعُوا الصَّلَاةَ وَاتَّبَعُوا الشَّهَوَاتِ فَسَوْفَ يَلْقَوْنَ غَيًّا ثُمَّ يَكُونُ خَلْفٌ يَقْرَءُونَ الْقُرْآنَ لَا يَعْدُو تَرَاقِيَهُمْ وَيَقْرَأُ الْقُرْآنَ ثَلَاثَةٌ مُؤْمِنٌ وَمُنَافِقٌ وَفَاجِرٌ» قَالَ بَشِيرٌ فَقُلْتُ لِلْوَلِيدِ مَا هَؤُلَاءِ الثَّلَاثَةُ؟ فَقَالَ الْمُنَافِقُ كَافِرٌ وَالْفَاجِرُ يَتَأَكَّلُ بِهِ وَالْمُؤْمِنُ يُؤْمِنُ بِهِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ رُوَاتُهُ حِجَازِيُّونَ وَشَامِيُّونَ أَثْبَاتٌ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
அபூ ஸயீத் அல்-குத்ரீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் "{ஃபகலஃப மின் பஃதிஹிம் கல்ஃபுன்}" (அவர்களுக்குப் பின் ஒரு சந்ததியினர் வந்தனர் - அல்-அஃராஃப் 169 / மர்யம் 59) என்ற வசனத்தை ஓதியதை நான் கேட்டேன்.

பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "(ஹிஜ்ரத் அல்லது எனது காலத்திற்குப் பின்) அறுபது ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு ஒரு (தீய) சந்ததியினர் தோன்றுவார்கள்; அவர்கள் தொழுகையைப் பாழாக்குவார்கள், (தங்கள்) மன இச்சைகளைப் பின்பற்றுவார்கள். அவர்கள் விரைவில் 'கய்யா' எனும் (நரகத்தின் தீங்கை அல்லது வழிகேட்டின் தண்டனையை) சந்திப்பார்கள். பின்னர் (இன்னொரு) சந்ததியினர் வருவார்கள்; அவர்கள் குர்ஆனை ஓதுவார்கள், ஆனால் அது அவர்களின் தொண்டைக் குழிகளைத் தாண்டி (உள்ளத்திற்குள்) செல்லாது. குர்ஆனை மூன்று தரப்பினர் ஓதுவார்கள்: முஃமின் (உண்மையான நம்பிக்கையாளர்), முனாஃபிக் (நயவஞ்சகர்), மற்றும் ஃபாஜிர் (பாவம் செய்பவர்/தீயவர்)."

(அறிவிப்பாளர்) பஷீர் கூறுகிறார்: நான் வலீத் என்பவரிடம், "இந்த மூவரும் யார்?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர், "முனாஃபிக் என்பவர் (உள்ளத்தால்) நிராகரிப்பவர். ஃபாஜிர் என்பவர் குர்ஆனைக் கொண்டு (உலக ஆதாயம் தேடிப் பிழைப்பு நடத்தி) உண்பவர். முஃமின் என்பவர் அதன் மீது (உண்மையாக) நம்பிக்கை கொண்டவர்" என்று பதிலளித்தார்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنِي أَبُو بَكْرٍ إِسْمَاعِيلُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْفَقِيهُ بِالرِّيِّ ثنا أَبُو حَاتِمٍ الرَّازِيُّ حَدَّثَنِي أَبُو أَيُّوبَ سُلَيْمَانُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدِّمَشْقِيُّ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ خَيْرٍ الزِّيَادِيُّ عَنْ أَبِي قَبِيلٍ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَقُولُ §«سَيَهْلِكُ مِنْ أُمَّتِي أَهْلُ الْكِتَابِ وَأَهْلُ اللَّبِنِ» قَالَ عُقْبَةُ مَا أَهْلُ الْكِتَابِ يَا رَسُولَ اللَّهِ؟ قَالَ «قَوْمٌ يَتَعَلَّمُونَ كِتَابَ اللَّهِ يُجَادِلُونَ بِهِ الَّذِينَ آمَنُوا» قَالَ فَقُلْتُ مَا أَهْلُ اللَّبِنِ يَا رَسُولَ اللَّهِ؟ قَالَ «قَوْمٌ يَتَّبِعُونَ الشَّهَوَاتِ وَيُضِيعُونَ الصَّلَوَاتِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ صحيح
உக்பா பின் ஆமிர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "என் சமுதாயத்தில் 'வேதக்காரர்கள்' (அஹ்லுல் கிதாப்) மற்றும் 'பால்காரர்கள்' (அஹ்லுல் லபன்) ஆகிய (இரு சாராரும்) அழிந்துபோவார்கள்" என்று கூறக் கேட்டேன்.

அப்போது நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! (இந்தச் சமுதாயத்தில் உள்ள) வேதக்காரர்கள் என்பவர்கள் யார்?" என்று கேட்டேன். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அவர்கள் அல்லாஹ்வின் வேதத்தைக் கற்றுக்கொண்டு, (தவறான உள்நோக்கத்துடன்) அதனை வைத்து இறைநம்பிக்கையாளர்களிடம் தர்க்கம் செய்யும் கூட்டத்தினர் ஆவர்" என்று கூறினார்கள்.

பிறகு நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! பால்காரர்கள் என்பவர்கள் யார்?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "அவர்கள் (கிராமப்புறங்களுக்குச் சென்று கால்நடைகளை மேய்த்துக்கொண்டு) தங்களின் மன இச்சைகளைப் பின்பற்றி, (ஜமாஅத் மற்றும் ஜுமுஆ போன்ற) தொழுகைகளைப் பாழாக்கும் கூட்டத்தினர் ஆவர்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْحَسَنِ الْقَاضِي بِهَمْدَانَ ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْحُسَيْنِ ثنا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§فَسَوْفَ يَلْقَوْنَ غَيًّا} [مريم 59] قَالَ «نَهَرٌ فِي جَهَنَّمَ بَعِيدُ الْقَعْرِ خَبِيثُ الطَّعْمِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ صحيح
அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்வூத்) (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வின் {விரைவில் அவர்கள் 'கய்யா'வைச் சந்திப்பார்கள்} (குர்ஆன் 19:59) என்ற வசனம் குறித்து (விளக்குகையில்), "அது நரகத்தில் உள்ள ஒரு நதியாகும்; அது மிகவும் ஆழமானதும், அருவருப்பான சுவையுடையதும் ஆகும்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ الشَّيْبَانِيُّ ثنا أَحْمَدُ بْنُ حَازِمٍ الْغِفَارِيُّ ثنا أَبُو نُعَيْمٍ ثنا عَاصِمُ بْنُ رَجَاءِ بْنِ حَيْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ رَفَعَ الْحَدِيثَ قَالَ «§مَا أَحَلَّ اللَّهُ فِي كِتَابِهِ فَهُوَ حَلَالٌ وَمَا حَرَّمَ فَهُوَ حَرَامٌ وَمَا سَكَتَ عَنْهُ فَهُوَ عَافِيَةٌ فَاقْبَلُوا مِنَ اللَّهِ الْعَافِيَةَ فَإِنَّ اللَّهَ لَمْ يَكُنْ نَسِيًّا» ثُمَّ تَلَا هَذِهِ الْآيَةَ {وَمَا كَانَ رَبُّكَ نَسِيًّا} [مريم 64] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அபூதர்தா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"அல்லாஹ் தனது வேதத்தில் எவற்றை அனுமதித்துள்ளானோ அவை 'ஹலால்' (ஆகுமாக்கப்பட்டவை) ஆகும். எவற்றைத் தடை செய்துள்ளானோ அவை 'ஹராம்' (தடுக்கப்பட்டவை) ஆகும். எவற்றைப் பற்றி அவன் (சட்டங்களைக் கூறாமல்) மௌனம் சாதித்துள்ளானோ, அவை (அவன் உங்களுக்கு அளித்த) சலுகையாகும். எனவே, அல்லாஹ்விடமிருந்து கிடைத்த அந்தச் சலுகையை ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள். ஏனெனில், அல்லாஹ் (எதையும்) மறப்பவன் அல்ல."

பின்னர், **"வமா கான ரப்புக நஸிய்யா"** (உமது இறைவன் எதையும் மறப்பவனாக இல்லை) [அத்தியாயம் மர்யம்: 64] என்ற திருக்குர்ஆன் வசனத்தை (நபி (ஸல்) அவர்கள்) ஓதிக்காட்டினார்கள்.

(இது ஓர் ஆதாரப்பூர்வமான - ஸஹீஹான - அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்ட ஹதீஸாகும்).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنْبَأَ وَكِيعٌ وَيَحْيَى بْنُ آدَمَ قَالَا حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§هَلْ تَعْلَمُ لَهُ سَمِيًّا} [مريم 65] قَالَ «لَمْ يُسَمَّ أَحَدٌ الرَّحْمَنَ غَيْرُهُ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வின் {ஹல் தஃலமு லஹு ஸமிய்யா} (அவனுக்கு நிகரானவரை அல்லது அவனது பெயரை உடையவரை நீர் அறிவீரா?) [மர்யம்: 65] என்ற வசனம் குறித்து அவர்கள் கூறுகையில், "அவனைத் (அல்லாஹ்வைத்) தவிர வேறு எவருக்கும் 'அர்-ரஹ்மான்' (அளவற்ற அருளாளன்) என்று பெயரிடப்படவில்லை" என்றார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ الْمَحْبُوبِيُّ ثنا سَعِيدُ بْنُ مَسْعُودٍ ثنا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى أَنْبَأَ إِسْرَائِيلُ عَنِ السُّدِّيِّ قَالَ سَأَلْتُ مُرَّةَ الْهَمْدَانِيَّ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {وَإِنْ مِنْكُمْ إِلَّا وَارِدُهَا كَانَ عَلَى رَبِّكَ حَتْمًا مَقْضِيًّا} [مريم 71] فَحَدَّثَنِي أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مَسْعُودٍ حَدَّثَهُمْ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ قَالَ «§يَرِدُ النَّاسُ النَّارَ ثُمَّ يَصْدُرُونَ بِأَعْمَالِهِمْ فَأَوَّلُهُمْ كَلَمْعِ الْبَرْقِ ثُمَّ كَمَرِّ الرِّيحِ ثُمَّ كَحُضْرِ الْفَرَسِ ثُمَّ كَالرَّاكِبِ ثُمَّ كَشَدِّ الرِّحَالِ ثُمَّ كَمَشْيِهِمْ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخْرِجَاهُعلى شرط مسلم
முர்ரா அல்-ஹம்தானீ (ரஹ்) அவர்களிடம், மாண்பும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ்வின், {உங்களில் எவரும் அதனை (நரகத்தை)க் கடக்காமல் இருக்க முடியாது; இது உமது இறைவனிடம் தீர்மானிக்கப்பட்ட ஒரு முடிவாகும் - குர்ஆன் 19:71} என்ற வசனத்தைக் குறித்துக் கேட்கப்பட்டபோது, அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத் (ரலி) அவர்கள் தமக்கு அறிவித்ததாகப் பின்வருமாறு கூறினார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"மக்கள் நரகத்திற்கு வருவார்கள் (அதனைக் கடப்பார்கள்). பின்னர் அவர்கள் தங்களின் (நற்)செயல்களுக்கு ஏற்ப அதிலிருந்து வெளியேறுவார்கள். அவர்களில் முதலாவதாகச் செல்பவர்கள் மின்னல் வெட்டைப் போன்று (அதனைக் கடந்து) செல்வார்கள். பின்னர் (செல்பவர்கள்) வீசும் காற்றைப் போன்று (கடப்பார்கள்). பின்னர் (செல்பவர்கள்) பாய்ந்தோடும் குதிரையைப் போன்று (கடப்பார்கள்). பின்னர் (செல்பவர்கள்) வாகனத்தில் அமர்ந்து செல்பவரைப் போன்று (கடப்பார்கள்). பின்னர் (செல்பவர்கள்) வேகமாக நடப்பவரைப் போன்று (கடப்பார்கள்). பின்னர் (செல்பவர்கள்) சாதாரணமாக நடந்து செல்பவரைப் போன்று (கடப்பார்கள்)."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ جَعْفَرٍ الْقَطِيعِيُّ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ حَنْبَلٍ حَدَّثَنِي أَبِي ثنا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ إِسْحَاقَ الْقُرَشِيِّ عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ سَعْدٍ عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ §شِعَارُ الْمُسْلِمِينَ عَلَى الصِّرَاطِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ اللَّهُمَّ سَلِّمْ سَلِّمْ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط مسلم
முஃகீரா பின் ஷுஅபா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"மறுமை நாளில் (நரகத்தின் மீதுள்ள) 'ஸிராத்' பாலத்தின் மீது முஸ்லிம்களின் அடையாளச் சொல் (மற்றும் பிரார்த்தனை), 'அல்லாஹும்ம ஸல்லிம், ஸல்லிம்' (இறைவா! எங்களைக் காப்பாற்றுவாயாக! எங்களைக் காப்பாற்றுவாயாக!) என்பதாகும்."

[இது இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைப்படி அமைந்த ஸஹீஹான (ஆதாரப்பூர்வமான) ஹதீஸாகும்; எனினும், இதனை அவர்கள் இருவரும் (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்) தங்களது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை].
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ الصَّفَّارُ ثنا أَحْمَدُ بْنُ نَصْرٍ ثنا عَمْرُو بْنُ طَلْحَةَ الْقَنَّادُ أَنْبَأَ إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ أَبِي الْأَحْوَصِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ {وَإِنْ مِنْكُمْ إِلَّا وَارِدُهَا} [مريم 71] قَالَ § الصِّرَاطُ عَلَى جَهَنَّمَ مِثْلُ حَدِّ السَّيْفِ فَتَمُرُّ الطَّائِفَةُ الْأُولَى كَالْبَرْقِ وَالثَّانِيَةُ كَالرِّيحِ وَالثَّالِثَةُ كَأَجْوَدِ الْخَيْلِ وَالرَّابِعَةُ كَأَجْوَدِ الْإِبِلِ وَالْبَهَائِمِ ثُمَّ يَمُرُّونَ وَالْمَلَائِكَةُ تَقُولُ رَبِّ سَلِّمْ سَلِّمْ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்கள், "{வஇன் மின்கும் இல்லா வாரிதுஹா}" [மர்யம் 71] (உங்களில் அதனைக் கடக்காதவர் எவரும் இரார்) என்ற (வசனம் குறித்துப்) பின்வருமாறு கூறினார்கள்:

"நரகத்தின் மீதுள்ள (அஸ்-ஸிராத் எனும்) பாலம் வாளின் முனையைப் போன்று (கூர்மையானதாக) இருக்கும். (அதனைக் கடக்கும்) முதல் கூட்டத்தினர் மின்னலைப் போல (வேகமாகக்) கடந்து செல்வார்கள். இரண்டாவது கூட்டத்தினர் காற்றைப் போலக் கடந்து செல்வார்கள். மூன்றாவது கூட்டத்தினர் மிகச் சிறந்த குதிரைகளைப் போலக் கடந்து செல்வார்கள். நான்காவது கூட்டத்தினர் மிகச் சிறந்த ஒட்டகங்கள் மற்றும் கால்நடைகளைப் போலக் கடந்து செல்வார்கள். பின்னர் (மற்றவர்கள்) கடந்து செல்லும்போது, மலக்குகள் (வானவர்கள்), 'ரப்பி ஸல்லிம் ஸல்லிம்' (இறைவா! காப்பாற்றுவாயாக! காப்பாற்றுவாயாக!) என்று (பிரார்த்தனை செய்தவாறு) கூறுவார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ صَالِحِ بْنِ هَانِئٍ وَالْحَسَنُ بْنُ يَعْقُوبَ وَإِبْرَاهِيمُ بْنُ عِصْمَةَ قَالُوا ثنا السَّرِيُّ بْنُ خُزَيْمَةَ ثنا أَبُو غَسَّانَ مَالِكُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ النَّهْدِيُّ ثنا عَبْدُ السَّلَامِ بْنُ حَرْبٍ أَنْبَأَ يَزِيدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَبُو خَالِدٍ الدَّالَانِيُّ حَدَّثَنَا الْمِنْهَالُ بْنُ عَمْرٍو عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ §يَجْمَعُ اللَّهُ النَّاسَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ قَالَ فَيُنَادِي مُنَادٍ يَا أَيُّهَا النَّاسُ أَلَمْ تَرْضَوْا مِنْ رَبِّكُمُ الَّذِي خَلَقَكُمْ وَرَزَقَكُمْ وَصَوَّرَكُمْ أَنْ يُوَلِّيَ كُلَّ إِنْسَانٍ مِنْكُمْ إِلَى مَنْ كَانَ يَتَوَلَّى فِي الدُّنْيَا؟ قَالَ وَيُمَثَّلُ لِمَنْ كَانَ يَعْبُدُ عُزَيْرًا شَيْطَانُ عُزَيْرٍ حَتَّى يُمَثِّلَ لَهُمُ الشَّجَرَةَ وَالْعَوْدَ وَالْحَجَرَ وَيَبْقَى أَهْلُ الْإِسْلَامِ جُثُومًا فَيُقَالُ لَهُمْ مَا لَكُمْ لَا تَنْطَلِقُونَ كَمَا يَنْطَلِقُ النَّاسُ؟ فَيَقُولُونَ إِنَّ لَنَا رِبًّا مَا رَأَيْنَاهُ بَعْدُ قَالَ فَيُقَالُ فَبِمَ تَعْرِفُونَ رَبَّكُمْ إِنْ رَأَيْتُمُوهُ؟ قَالُوا بَيْنَنَا وَبَيْنَهُ عَلَامَةٌ إِنْ رَأَيْنَاهُ عَرَفْنَاهُ قِيلَ وَمَا هِيَ؟ قَالُوا يَكْشِفُ عَنْ سَاقٍ قَالَ فَيُكْشَفُ عِنْدَ ذَلِكَ عَنْ سَاقٍ قَالَ فَيَخِرُّونَ مَنْ كَانَ لِظَهْرِهِ طَبَقًا سَاجِدًا وَيَبْقَى قَوْمٌ ظُهُورُهُمْ كَصَيَاصِيِّ الْبَقَرِ يُرِيدُونَ السُّجُودَ فَلَا يَسْتَطِيعُونَ ثُمَّ يُؤْمَرُونَ فَيَرْفَعُونَ رُءُوسَهُمْ فَيُعْطَوْنَ نُورَهُمْ عَلَى قَدْرِ أَعْمَالِهِمْ قَالَ فَمِنْهُمْ مَنْ يُعْطَى نُورَهُ مِثْلَ الْجَبَلِ بَيْنَ يَدَيْهِ وَمِنْهُمْ مَنْ يُعْطَى نُورَهُ فَوْقَ ذَلِكَ وَمِنْهُمْ مَنْ يُعْطَى نُورَهُ مِثْلَ النَّخْلَةِ بِيَمِينِهِ وَمِنْهُمْ مَنْ يُعْطَى دُونَ ذَلِكَ بِيَمِينِهِ حَتَّى يَكُونَ آخِرُ ذَلِكَ مَنْ يُعْطَى نُورَهُ عَلَى إِبْهَامِ قَدَمِهِ يُضِيءُ مَرَّةً وَيُطْفِئُ مَرَّةً فَإِذَا أَضَاءَ قَدَمُهُ وَإِذَا طُفِئَ قَامَ فَيَمُرُّ وَيَمُرُّونَ عَلَى الصِّرَاطِ وَالصِّرَاطُ كَحَدِّ السَّيْفِ دَحْضُ مَزِلَّةٍ فَيُقَالُ انْجُوا عَلَى قَدْرِ نُورِكُمْ فَمِنْهُمْ مَنْ يَمُرُّ كَانْقِضَاضِ الْكَوْكَبِ وَمِنْهُمْ مَنْ يَمُرُّ كَالطَّرْفِ وَمِنْهُمْ مَنْ يَمُرُّ كَالرِّيحِ وَمِنْهُمْ مَنْ يَمُرُّ كَشَدِّ الرَّجُلِ وَيَرْمُلُ رَمَلًا فَيَمُرُّونَ عَلَى قَدْرِ أَعْمَالِهِمْ حَتَّى يَمُرَّ الَّذِي نُورُهُ عَلَى إِبْهَامِ قَدَمِهِ قَالَ يَجُرُّ يَدًا وَيُعَلِّقُ يَدًا وَيَجُرُّ رِجْلًا وَيُعَلِّقُ رِجْلًا وَتَضْرِبُ جَوَانِبَهُ النَّارُ قَالَ فَيَخْلَصُوا فَإِذَا خَلَصُوا قَالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي نَجَّانَا مِنْكِ بَعْدَ الَّذِي أَرَانَاكِ لَقَدْ أَعْطَانَا اللَّهُ مَا لَمْ يُعْطِ أَحَدًا قَالَ مَسْرُوقٌ فَمَا بَلَغَ عَبْدُ اللَّهِ هَذَا الْمَكَانَ مِنْ هَذَا الْحَدِيثِ إِلَّا ضَحِكَ فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ لَقَدْ حَدَّثْتَ هَذَا الْحَدِيثَ مِرَارًا كُلَّمَا بَلَغْتَ هَذَا الْمَكَانَ مِنْ هَذَا الْحَدِيثِ ضَحِكْتَ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يُحَدِّثُهُ مِرَارًا فَمَا بَلَغَ هَذَا الْمَكَانَ مِنْ هَذَا الْحَدِيثِ إِلَّا ضَحِكَ حَتَّى تَبْدُوَ لَهَوَاتُهُ وَيَبْدُو آخِرُ ضِرْسٍ مِنْ أَضْرَاسِهِ لِقَوْلِ الْإِنْسَانِ أَتَهْزَأُ بِي وَأَنْتَ رَبُّ الْعَالَمِينَ؟ فَيَقُولُ لَا وَلَكِنِّي عَلَى ذَلِكَ قَادِرٌ فَسَلُونِي «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ بِهَذَا اللَّفْظِ» على شرط البخاري ومسلم
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

மறுமை நாளில் அல்லாஹ் மக்களை ஒன்றுதிரட்டுவான். அப்போது அழைப்பாளர் ஒருவர், "மக்களே! உங்களைப் படைத்து, உங்களுக்கு உணவளித்து, உங்களை வடிவமைத்த உங்கள் இறைவன், உங்களில் ஒவ்வொரு மனிதரையும் அவர்கள் இம்மை வாழ்வில் யாரைப் பின்பற்றி (வழிபட்டு) வந்தார்களோ அவர்களுடனேயே அனுப்பிவைக்கிறான் என்பதைப் பொருந்தி ஏற்றுக்கொள்ள மாட்டீர்களா?" என்று அழைப்பார்.

உஸைரை (அலை) வணங்கியவர்களுக்கு உஸைரின் வடிவத்தில் ஷைத்தான் தோற்றமளிப்பான். (அவ்வாறே) மரங்கள், குச்சிகள் மற்றும் கற்களை (வணங்கியவர்களுக்கும்) அவையே உருவகப்படுத்திக் காட்டப்படும். ஆனால், இஸ்லாமியர்கள் (தங்கள் இடங்களில்) முழங்காலிட்டபடியே அமர்ந்திருப்பார்கள். அவர்களிடம், "உங்களுக்கு என்ன நேர்ந்தது? மற்ற மக்கள் செல்வதைப் போன்று நீங்கள் ஏன் செல்லவில்லை?" என்று கேட்கப்படும். அதற்கு அவர்கள், "எங்களுக்கு ஒரு இறைவன் இருக்கிறான்; அவனை நாங்கள் இன்னும் பார்க்கவில்லை" என்று கூறுவார்கள்.

அப்போது, "உங்கள் இறைவனை நீங்கள் கண்டால் எவ்வாறு அறிந்துகொள்வீர்கள்?" என்று கேட்கப்படும். "எங்களுக்கும் அவனுக்கும் இடையே ஓர் அடையாளம் உள்ளது. அதனை நாங்கள் காணும்போது அவனை அறிந்துகொள்வோம்" என்று அவர்கள் பதிலளிப்பார்கள். "அந்த அடையாளம் என்ன?" என்று கேட்கப்படும். "அவன் (தனது) கெண்டைக்காலை வெளிப்படுத்துவான்" என்று அவர்கள் கூறுவார்கள்.

அப்போது (இறைவன் தனது) கெண்டைக்காலை வெளிப்படுத்துவான். உடனே (உண்மையான இறைவிசுவாசிகள்) சிரம் பணிந்து 'ஸஜ்தா'வில் வீழ்வார்கள். ஆனால், (நயவஞ்சகர்களாக இருந்த) சிலருடைய முதுகுகள் மாட்டின் கொம்புகளைப் போன்று (வளையாதவாறு) நேராக மாறிவிடும்; அவர்கள் ஸஜ்தா செய்ய விரும்புவார்கள், ஆனால் அவர்களால் முடியாது. பின்னர், அவர்கள் (தலைகளை உயர்த்த) கட்டளையிடப்பட்டுத் தங்கள் தலைகளை உயர்த்துவார்கள். அப்போது அவர்களின் (நற்)செயல்களுக்கு ஏற்ப அவர்களுக்கு ஒளி வழங்கப்படும்.

அவர்களில் சிலருக்கு அவர்களுக்கு முன்பாக ஒரு மலை அளவிலான ஒளி வழங்கப்படும். சிலருக்கு அதைவிட அதிகமான ஒளி வழங்கப்படும். சிலருக்கு அவர்களின் வலதுபுறத்தில் ஒரு பேரீச்ச மரத்தின் அளவிலான ஒளி வழங்கப்படும். சிலருக்கு வலதுபுறத்தில் அதைவிடக் குறைவான ஒளி வழங்கப்படும். இறுதியில், அவர்களில் ஆகக் குறைந்த நிலையில் இருப்பவருக்கு அவரது காலின் பெருவிரலில் ஒளி வழங்கப்படும். அது ஒருமுறை ஒளிரும், மறுமுறை அணைந்துவிடும். அது ஒளிரும்போது அவர் (முன்னோக்கி) நடப்பார்; அது அணையும்போது அவர் (அப்படியே) நின்றுவிடுவார்.

பின்னர் அவர்கள் 'ஸிராத்' (எனும் நரகத்தின் மீதுள்ள பாலத்தைக்) கடப்பார்கள். அந்தப் பாலம் வாளின் முனையைப் போன்று (கூர்மையாகவும்) வழுக்கக்கூடியதாகவும் இருக்கும். அவர்களிடம், "உங்கள் ஒளியின் அளவுக்கு ஏற்ப (இதைக் கடந்து) தப்பிச் செல்லுங்கள்" என்று கூறப்படும். அவர்களில் சிலர் வீழும் விண்மீனைப் போன்று (வேகமாகக்) கடந்து செல்வார்கள். சிலர் கண் இமைக்கும் நேரத்தில் கடப்பார்கள். சிலர் காற்றைப் போன்று கடப்பார்கள். சிலர் வேகமாக ஓடும் மனிதனைப் போன்று கடப்பார்கள். இன்னும் சிலர் (சாதாரணமாக) ஓடிக்கடப்பார்கள்.

இவ்வாறு அவர்கள் தங்களின் நற்செயல்களுக்கு ஏற்பக் கடந்து செல்வார்கள். இறுதியில், தன் கால் பெருவிரலில் மட்டும் ஒளியைப் பெற்ற நபர் அதனைக் கடந்து செல்வார். அவர் ஒரு கையை இழுத்துக்கொண்டு மற்றொரு கையைப் பிடித்துத் தொங்கியபடியும், ஒரு காலை இழுத்துக்கொண்டு மற்றொரு காலைத் தொங்கவிட்டபடியும் செல்வார். நரக நெருப்பு அவருடைய விலாப்பகுதிகளைத் தாக்கும்.

ஒருவாறாக அவர் அதிலிருந்து தப்பிவிடுவார். அவர் அதிலிருந்து தப்பியதும் (நரகத்தைப் பார்த்து), "உன்னை எனக்குக் காட்டிய பின்னர், உன்னிடமிருந்து என்னைக் காப்பாற்றிய அல்லாஹ்வுக்கே எல்லாப் புகழும். (முன்னையோர் பின்னையோர் என) வேறு எவருக்கும் வழங்காத (பெரும் பாக்கியத்தை) அல்லாஹ் எனக்கு வழங்கியுள்ளான்" என்று கூறுவார்.

(இந்த ஹதீஸை அறிவித்த தாபியீயான) மஸ்ரூக் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள், இந்த ஹதீஸின் இப்பகுதியை எட்டும்போது சிரிக்காமல் இருந்ததில்லை."

அப்போது அவரிடம் ஒருவர், "அபூ அப்துர்ரஹ்மானே! நீங்கள் இந்த ஹதீஸைப் பலமுறை அறிவித்துள்ளீர்கள்; ஒவ்வொரு முறையும் இந்த இடத்தை அடையும்போது நீங்கள் சிரிக்கிறீர்களே (ஏன்?)" என்று கேட்டார்.

அதற்கு அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இந்த ஹதீஸைப் பலமுறை அறிவிப்பதை நான் கேட்டுள்ளேன். அவர்கள் இந்த இடத்தை அடையும் போதெல்லாம் அவர்களின் கடைவாய்ப் பற்கள் மற்றும் உள்நாக்குத் தெரியும் அளவிற்குச் சிரிப்பார்கள். ஏனெனில், அந்த மனிதன் (அல்லாஹ் தமக்கு சுவனத்தின் இன்பங்களை வழங்கியபோது வியப்படைந்து), 'நீ அகிலங்களின் இறைவனாக இருந்துகொண்டு என்னைக் கேலி செய்கிறாயா?' என்று கேட்பார். அதற்கு அல்லாஹ், 'இல்லை (நான் உன்னைக் கேலி செய்யவில்லை), மாறாக நான் அனைத்தின் மீதும் ஆற்றல் உடையவன். எனவே, நீ என்னிடம் கேள் (நான் தருவேன்)' என்று பதிலளிப்பான் (என்பதை நினைத்து நபி (ஸல்) அவர்கள் சிரிப்பார்கள்)."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ الْجَبَّارِ ثنا أَبُو مُعَاوِيَةَ ثنا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْوَهَّابِ ثنا يَعْلَى بْنُ عُبَيْدٍ قَالَا ثنا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِسْحَاقَ الْقُرَشِيُّ عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ عَلِيٍّ فِي هَذِهِ الْآيَةِ {§يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِينَ إِلَى الرَّحْمَنِ وَفْدًا} [مريم 85] قَالَ عَلِيٌّ أَمَا وَاللَّهِ مَا يُحْشَرُ الْوَفْدُ عَلَى أَرْجُلِهِمْ وَلَا يُسَاقُونَ سَوْقًا وَلَكِنَّهُمْ يُؤْتَوْنَ بِنُوقٍ لَمْ تَرَ الْخَلَائِقُ مِثْلَهَا عَلَيْهَا رَحْلُ الذَّهَبِ وَأَزِمَّتُهَا الزَّبَرْجَدُ فَيَرْكَبُونَ عَلَيْهَا حَتَّى يَضْرِبُوا أَبْوَابَ الْجَنَّةِ «الْحَدِيثُ هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» بل عبد الرحمن لم يرو له مسلم ولا لخاله النعمان وضعفوه
அலி (ரலி) அவர்கள் (பின்வரும் வசனம் குறித்து) அறிவிக்கிறார்கள்:

"{யவ்ம நஹ்ஷுருல் முத்தஹீன இலர்ரஹ்மானி வஃப்தா}" (அளவற்ற அருளாளனிடம் இறையச்சமுடையவர்களைச் சிறப்பு விருந்தினர்களாக நாம் ஒன்றுசேர்க்கும் அந்நாளில் - திருக்குர்ஆன் 19:85) என்ற இந்த வசனத்தைக் குறித்து அவர்கள் கூறினார்கள்:

"அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! அந்தச் சிறப்பு விருந்தினர்கள் (மறுமை நாளில்) தங்களின் கால்களால் நடந்து ஒன்றுசேர்க்கப்பட மாட்டார்கள்; (விலங்குகளைப் போல) அவர்கள் ஓட்டிச் செல்லப்படவும் மாட்டார்கள். மாறாக, படைப்பினங்கள் (இதுவரை) கண்டிராத (அதிசயமான) பெண் ஒட்டகங்கள் அவர்களிடம் கொண்டு வரப்படும். அவற்றின் மீது தங்கத்தாலான சேணங்களும், மரகதத்தாலான கடிவாளங்களும் இருக்கும். சொர்க்கத்தின் வாசல்களை (அடையும் வரை) அவர்கள் அவற்றின் மீதேறிப் பயணம் செய்வார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ حَاتِمٍ الْمُزَكِّي بِمَرْوَ ثنا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ حَاتِمٍ ثنا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَعْدٍ ثنا الْمَسْعُودِيُّ عَنْ عَوْنٍ عَنِ الْأَسْوَدِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ أَنَّهُ قَرَأَ {إِلَّا مَنِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمَنِ عَهْدًا} [مريم 87] فَقَالَ اتَّخَذُوا عِنْدَ الرَّحْمَنِ عَهْدًا فَإِنَّ اللَّهَ يَقُولُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مَنْ كَانَ لَهُ عِنْدِي عَهْدٌ فَلْيَقُمْ قَالَ فَقُلْنَا فَعَلِّمْنَا يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَ §قُولُوا اللَّهُمَّ فَاطِرَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ عَالِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ إِنِّي أَعْهَدُ إِلَيْكَ فِي هَذِهِ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا بِأَنِّي أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ وَحْدَكَ لَا شَرِيكَ لَكَ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُكَ وَرَسُولُكَ فَإِنَّكَ إِنْ تَكِلْنِي إِلَى نَفْسِي تُقَرِّبْنِي مِنَ الشَّرِّ وَتُبَاعِدْنِي مِنَ الْخَيْرِ وَإِنِّي لَا أَثِقُ إِلَّا بِرَحْمَتِكَ فَاجْعَلْهُ لِي عِنْدَكَ عَهْدًا تُوَفِّيهِ إِلَيَّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّكَ لَا تُخْلِفُ الْمِيعَادَ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத் (ரலி) அவர்கள் (பின்வரும் குர்ஆன் வசனத்தை) ஓதினார்கள்:
"{இல்லா மனித்தஃகத இந்தர்ரஹ்மானி அஹ்தா}" (அளவற்ற அருளாளனிடம் உறுதிமொழி எடுத்தவரைத் தவிர) [மர்யம் 19:87].

பிறகு (அவர்கள்), "அளவற்ற அருளாளனிடம் ஒரு உறுதிமொழியை ஏற்படுத்திக் கொள்ளுங்கள். ஏனெனில், நிச்சயமாக அல்லாஹ் மறுமை நாளில், 'என்னிடம் யாருக்கு உறுதிமொழி இருக்கிறதோ, அவர் (தமது நற்கூலியைப் பெற்றுக்கொள்ள) எழுந்து நிற்கட்டும்' என்று கூறுவான்" என்றார்கள்.

(அப்போது) நாங்கள், "அபூ அப்திர்ரஹ்மானே! (அந்த உறுதிமொழியை) எங்களுக்குக் கற்றுக் கொடுங்கள்" என்று கேட்டோம்.

அதற்கு அவர்கள் (பின்வருமாறு) கூறினார்கள்:
"நீங்கள் இவ்வாறு கூறுங்கள்:

'அல்லாஹும்ம ஃபாத்திரஸ் ஸமாவாதி வல்அர்ளி, ஆலிமல் கய்பி வஷ்ஷஹாததி, இன்னீ அஹது இலைக்க ஃபீ ஹாதிஹில் ஹயாதித் துன்யா, பிஅன்னீ அஷ்ஹது அன் லா இலாஹ இல்லா அன்த, வஹ்தக்க லா ஷரீக்க லக்க, வஅன்ன முஹம்மதன் அப்துக்க வரசூலுக்க. ஃபஇன்னக்க இன் தக்கில்னீ இலா நஃப்சீ துகர்ரிப்னீ மினஷ் ஷர்ரி வதுபாஇத்னீ மினல் கைரி, வஇன்னீ லா அதிகு இல்லா பிரஹ்மதிக்க, ஃபஜ்அல்ஹு லீ இந்தக்க அஹ்தன் துவஃபீஹி இலய்ய யவ்மல் கியாமா, இன்னக்க லா துக்லிஃபுல் மீஆத்.'

(பொருள்: யா அல்லாஹ்! வானங்களையும் பூமியையும் படைத்தவனே! மறைவானவற்றையும் வெளிப்படையானவற்றையும் அறிபவனே! நிச்சயமாக இந்த உலக வாழ்வில் நான் உன்னிடம் (ஒரு) உறுதிமொழி எடுக்கிறேன். நிச்சயமாக உன்னைத் தவிர (வணக்கத்திற்குரிய) இறைவன் வேறு யாருமில்லை; நீ தனித்தவன்; உனக்கு இணையானவர் யாருமில்லை என்றும், முஹம்மது (ஸல்) அவர்கள் உனது அடியாரும் தூதரும் ஆவார்கள் என்றும் நான் சாட்சி கூறுகிறேன். நிச்சயமாக நீ என்னை என் (சுய) பொறுப்பிலேயே விட்டுவிட்டால், அது என்னைத் தீமையின் பக்கம் நெருக்கி, நன்மையிலிருந்து என்னைத் தூரமாக்கிவிடும். உன் அருளைத் தவிர வேறு எதன் மீதும் எனக்கு நம்பிக்கையில்லை. எனவே, இதை உன்னிடம் எனக்கான ஒரு உறுதிமொழியாக ஆக்குவாயாக! மறுமை நாளில் அதை எனக்கு (முழுமையாக) நிறைவேற்றித் தருவாயாக! நிச்சயமாக நீ வாக்குறுதியை மீறாதவன்)."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
تَفْسِيرُ سُورَةِ طَهْ
ஸூரா தாஹாவின் விரிவுரை
أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ الصَّفَّارُ ثنا أَحْمَدُ بْنُ نَصْرٍ ثنا عَمْرُو بْنُ طَلْحَةَ أَنْبَأَ عُمَرُ بْنُ أَبِي زَائِدَةَ قَالَ سَمِعْتُ عِكْرِمَةَ يَذْكُرُ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§طَهْ} [سورة طه آية رقم 1] قَالَ هُوَ كَقَوْلِكَ يَا مُحَمَّدُ بِلِسَانِ الْحَبَشِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வின் வார்த்தையான "{தாஹா}" [அல்குர்ஆன் 20:1] குறித்து அவர்கள் (விளக்கமளிக்கையில்), "இது அபிசீனிய (ஹபஷா) மொழியில் 'முஹம்மதே!' என்று (அழைப்பதற்கு) ஒப்பானதாகும்" என்று கூறினார்கள்.

(இந்த ஹதீஸ் ஆதாரப்பூர்வமான அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்டது; எனினும் இதனை புகாரியும் முஸ்லிமும் பதிவு செய்யவில்லை. இது ஸஹீஹ் ஆகும்).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنْبَأَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَ يَحْيَى بْنُ الْعَلَاءِ عَنْ عَمِّهِ شُعَيْبِ بْنِ خَالِدٍ قَالَ حَدَّثَنِي سِمَاكُ بْنُ حَرْبٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمِيرَةَ عَنِ الْعَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ قَالَ كُنَّا جُلُوسًا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ بِالْبَطْحَاءِ فَمَرَّتْ سَحَابَةٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «أَتَدْرُونَ مَا هَذَا؟» فَقُلْنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ فَقَالَ «السَّحَابُ» فَقُلْنَا السَّحَابُ فَقَالَ «وَالْمُزْنُ» فَقُلْنَا وَالْمُزْنُ فَقَالَ «وَالْعَنَانُ» ثُمَّ سَكَتَ ثُمَّ قَالَ «§تَدْرُونَ كَمْ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ؟» فَقُلْنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ فَقَالَ «بَيْنَهُمَا مَسِيرَةُ خَمْسِمِائَةِ سَنَةٍ وَبَيْنَ كُلِّ سَمَاءٍ إِلَى السَّمَاءِ الَّتِي تَلِيهَا مَسِيرَةُ خَمْسِ مِائَةِ سَنَةٍ وَكِثَفُ كُلِّ سَمَاءٍ مَسِيرَةُ خَمْسِ مِائَةِ سَنَةٍ وَفَوْقَ السَّمَاءِ السَّابِعَةِ بَحْرٌ بَيْنَ أَعْلَاهُ وَأَسْفَلِهِ كَمَا بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ ثُمَّ فَوْقَ ذَلِكَ ثَمَانِيَةُ أَوْعَالٍ بَيْنَ رُكَبِهِمْ وَأَظْلَافِهِمْ كَمَا بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ وَاللَّهُ فَوْقَ ذَلِكَ لَيْسَ يَخْفَى عَلَيْهِ مِنْ أَعْمَالِ بَنِي آدَمَ شَيْءٌ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ وقد مر وهو صحيح
அப்பாஸ் பின் அப்துல் முத்தலிப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் 'பத்ஹா' (மக்காவிற்கு அருகிலுள்ள ஒரு பள்ளத்தாக்கு) என்னுமிடத்தில் அமர்ந்திருந்தோம். அப்போது ஒரு மேகம் கடந்து சென்றது. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "இது என்னவென்று உங்களுக்குத் தெரியுமா?" என்று கேட்டார்கள். நாங்கள், "அல்லாஹ்வும் அவனது தூதருமே நன்கறிந்தவர்கள்" என்றோம். அவர்கள், "அது 'ஸஹாப்' (மேகம்)" என்றார்கள். நாங்களும் "ஆம், ஸஹாப்" என்றோம். அவர்கள், "அது 'முஸ்ன்' (மழைச் சுமையுடைய மேகம்)" என்றார்கள். நாங்களும் "ஆம், முஸ்ன்" என்றோம். அவர்கள், "அது 'அனான்' (உயர்ந்த மேகம்)" என்றார்கள்.

பின்னர் சிறிது நேரம் அமைதியாக இருந்துவிட்டு, "வானத்திற்கும் பூமிக்கும் இடையே எவ்வளவு தொலைவு உள்ளது என்று உங்களுக்குத் தெரியுமா?" என்று கேட்டார்கள். நாங்கள், "அல்லாஹ்வும் அவனது தூதருமே நன்கறிந்தவர்கள்" என்றோம்.

அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: "அவ்விரண்டிற்கும் இடையே ஐந்நூறு ஆண்டுகள் (பயணிக்கும்) தொலைவு உள்ளது. ஒவ்வொரு வானத்திற்கும் அதற்கடுத்த வானத்திற்கும் இடையே ஐந்நூறு ஆண்டுகள் (பயணிக்கும்) தொலைவு உள்ளது. ஒவ்வொரு வானத்தின் பருமனும் (தடிமனும்) ஐந்நூறு ஆண்டுகள் (பயணிக்கும்) அளவுடையதாகும். ஏழாவது வானத்திற்கு மேலே ஒரு கடல் உள்ளது. அதன் மேற்பகுதிக்கும் கீழ்ப்பகுதிக்கும் இடையிலான தூரம், வானத்திற்கும் பூமிக்கும் இடையிலான தூரத்தைப் போன்றதாகும். அதற்கும் மேலே எட்டு 'அவ்ஆல்'கள் (மலை ஆடு வடிவத்திலான வானவர்கள்) உள்ளனர். அவர்களின் முழங்கால்களுக்கும் குளம்புகளுக்கும் இடையிலான தூரம் வானத்திற்கும் பூமிக்கும் இடையிலான தூரத்தைப் போன்றதாகும். அல்லாஹ் இவை அனைத்திற்கும் மேலே இருக்கிறான். ஆதமுடைய மக்களின் செயல்களில் எதுவும் அவனுக்கு மறைந்திருக்காது."

(இது ஸஹீஹான அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்ட ஹதீஸாகும். எனினும் இதனை புகாரியும் முஸ்லிமும் பதிவு செய்யவில்லை. இது ஏற்கனவே கடந்து வந்துள்ளது, மேலும் இது ஸஹீஹானதாகும்.)
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ الزَّاهِدُ ثنا أَبُو نَصْرٍ أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ نَصْرٍ ثنا أَبُو غَسَّانَ مَالِكُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ ثنا شَرِيكٌ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمِيرَةَ عَنِ الْعَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فِي قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {§وَيَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٍ ثَمَانِيَةٌ} [الحاقة 17] أَمْلَاكٌ عَلَى صُورَةِ الْأَوْعَالِ بَيْنَ أَظْلَافِهِمْ وَرُكَبِهِمْ مَسِيرَةُ ثَلَاثٍ وَسِتِّينَ سَنَةً أَوْ خَمْسٍ وَسِتِّينَ سَنَةً «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط مسلم
அப்பாஸ் பின் அப்துல் முத்தலிப் (ரழி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் வசனமான) {வ யஹ்மிலு அர்ஷ ரப்பிக ஃபவ்கஹும் யவ்மஇதி(ன்) தமானியஹ்} ('அந்நாளில், உமது இறைவனின் அர்ஷை (அரியணையை) அவர்களுக்கு மேலே எட்டு (வானவர்கள்) சுமப்பார்கள்' - அல்-ஹாக்கா: 17) என்பது குறித்துக் கூறினார்கள்:

(அவர்கள்) மலை ஆடுகளின் (காட்டு ஆடுகளின்) உருவத்தில் உள்ள வானவர்கள் ஆவர். அவர்களின் குளம்புகளுக்கும் முழங்கால்களுக்கும் இடையிலான தூரம் அறுபத்து மூன்று அல்லது அறுபத்து ஐந்து ஆண்டுகள் பயணத் தொலைவாகும்.

(இந்த ஹதீஸ் இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைகளின்படி ஸஹீஹ் (ஆதாரப்பூர்வமானது) ஆகும், ஆனால் அவர்கள் இருவரும் (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்) இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ الْحَافِظُ ثنا حَامِدُ بْنُ أَبِي حَامِدٍ الْمُقْرِئُ ثنا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الدَّشْتَكِيُّ ثنا عَمْرُو بْنُ أَبِي قَيْسٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ تَعَالَى {§يَعْلَمُ السِّرَّ وَأَخْفَى} [طه 7] قَالَ {السِّرُّ} [طه 7] مَا عَلِمْتَهُ أَنْتَ {وَأَخْفَى} [طه 7] مَا قَذَفَهُ اللَّهُ فِي قَلْبِكَ مِمَّا لَمْ تَعْلَمْهُ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின்) பின்வரும் வசனம் குறித்துக் கூறினார்கள்:

"அவன் (உள்ளத்திலுள்ள) ரகசியத்தையும், (அதைவிட) மிகவும் மறைவானதையும் அறிகிறான்" (திருக்குர்ஆன் 20:7).

(இதன் விளக்கமாக அவர்கள் கூறியதாவது:) "ரகசியம்" (அஸ்-ஸிர்ரு) என்பது நீ (உனக்குள்) அறிந்து வைத்திருப்பதாகும். "மிகவும் மறைவானது" (வஅக்ஃபா) என்பது நீ (இதுவரை) அறியாதவற்றிலிருந்து அல்லாஹ் உனது உள்ளத்தில் (வருங்காலத்தில்) போடக்கூடியதாகும்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا الشَّيْخُ أَبُو بَكْرٍ أَحْمَدُ بْنُ إِسْحَاقَ أَنْبَأَ مُحَمَّدُ بْنُ غَالِبٍ ثنا عُمَرُ بْنُ حَفْصِ بْنِ غِيَاثٍ ثنا أَبِي وَخَلَفُ بْنُ خَلِيفَةَ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ قَيْسٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «§يَوْمَ كَلَّمَ اللَّهُ مُوسَى كَانَتْ عَلَيْهِ جُبَّةٌ صُوفٌ وَكِسَاءٌ صُوفٌ وَسَرَاوِيلُ صُوفٌ وَكُمُّهُ صُوفٌ وَنَعْلَاهُ مِنْ جِلْدِ حِمَارٍ غَيْرِ ذَكِيٍّ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الْبُخَارِيِّ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ بل ليس على شرط البخاري
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ் மூஸா (அலை) அவர்களிடம் பேசிய நாளில், அவர்கள் (அணிந்திருந்த) நீண்ட அங்கி கம்பளியாகவும், (அணிந்திருந்த) மேலாடை கம்பளியாகவும், (அணிந்திருந்த) கால்சட்டை கம்பளியாகவும், அவர்களின் (சட்டையின்) கைகளும் கம்பளியாகவும் இருந்தன. மேலும், அவர்களின் இரு செருப்புகளும் (முறைப்படி) அறுக்கப்படாத கழுதையின் தோலால் (செய்யப்பட்டவையாக) இருந்தன."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط البخاري
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ صَالِحِ بْنِ هَانِئٍ ثنا الْحُسَيْنُ بْنُ الْفَضْلِ الْبَجَلِيُّ ثنا عَفَّانُ بْنُ مُسْلِمٍ ثنا أَبُو هِلَالٍ ثنا قَتَادَةُ عَنْ أَبِي حَسَّانَ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَ كَانَ النَّبِيُّ ﷺ §«يُحَدِّثُنَا عَامَّةَ لَيْلِهِ عَنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ لَا يَقُومُ إِلَّا لَعَظِيمِ صَلَاةٍ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ صحيح
இம்ரான் பின் ஹுஸைன் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் இரவின் பெரும்பகுதியை பனூ இஸ்ராயீல்களைப் பற்றிய (வரலாற்றுச் செய்திகளை) எங்களுக்கு எடுத்துரைப்பவர்களாக இருந்தார்கள். மகத்துவமிக்க (கடமையான அல்லது நீண்ட உபரியான) தொழுகைக்காகத் தவிர (அவ்விடத்திலிருந்து) அவர்கள் எழமாட்டார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْبَغْدَادِيُّ ثنا يَحْيَى بْنُ عُثْمَانَ بْنِ صَالِحٍ السَّهْمِيُّ حَدَّثَنِي أَبِي ثنا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ زَحْرٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ يَزِيدَ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ قَالَ لَمَّا وُضِعَتْ أُمُّ كُلْثُومِ بِنْتُ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ فِي الْقَبْرِ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «§مِنْهَا خَلَقْنَاكُمْ وَفِيهَا نُعِيدُكُمْ وَمِنْهَا نُخْرِجُكُمْ تَارَةً أُخْرَى بِسْمِ اللَّهِ وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ وَعَلَى مِلَّةِ رَسُولِ اللَّهِ» فَلَمَّا بُنِيَ عَلَيْهَا لَحْدُهَا طَفِقَ يَطْرَحُ إِلَيْهِمُ الْحُبُوبَ وَيَقُولُ «سُدُّوا خِلَالَ اللَّبِنِ» ثُمَّ قَالَ «أَمَا هَذَا لَيْسَ بِشَيْءٍ وَلَكِنَّهُ يَطِيبُ بِنَفْسِ الْحَيِّ» لم يتكلم عليه وهو خبر واه لأن علي بن يزيد متروك
அபூ உமாமா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் புதல்வி உம்மு குல்தூம் (ரலி) அவர்கள் கப்ரில் (மண்ணறையில்) வைக்கப்பட்டபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (பின்வருமாறு) கூறினார்கள்:

"(மண்ணாகிய) இதிலிருந்தே நாம் உங்களைப் படைத்தோம்; இதிலேயே நாம் உங்களை மீளச் செய்வோம்; இதிலிருந்தே நாம் உங்களை மற்றொரு முறையும் (மறுமை நாளில்) வெளிப்படுத்துவோம். அல்லாஹ்வின் பெயரால், அல்லாஹ்வின் பாதையில், அல்லாஹ்வின் தூதருடைய மார்க்கத்தில் (இவரை ஒப்படைக்கிறோம்)."

பிறகு அவர்களுக்கான 'லஹ்த்' (சவக்குழியின் உட்புறப் பக்கவாட்டு அறை) அமைக்கப்பட்டபோது, (அங்கிருந்தவர்களிடம்) சிறு மண்கட்டிகளைப் போட்டுவிட்டு, "செங்கற்களுக்கு இடையிலான இடைவெளிகளை அடையுங்கள்" என்று கூறினார்கள். பின்னர் அவர்கள், "நிச்சயமாக இது (இறந்தவருக்குப் பயன் தரும்) ஒரு விஷயம் அல்ல; எனினும், இது உயிருடன் இருப்பவர்களின் உள்ளத்திற்கு ஆறுதலை (மகிழ்ச்சியை) அளிக்கும்" என்று கூறினார்கள்.

(இது குறித்து ஆசிரியர் எவ்விதக் குறிப்பும் வழங்கவில்லை. மேலும், அறிவிப்பாளர் தொடரில் வரும் அலி பின் யஸீத் என்பவர் 'மத்ரூக்' - கைவிடப்பட்டவர் என்பதால், இது மிகவும் பலவீனமான செய்தியாகும்).
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது மற்றும் கைவிடப்பட்டது (மத்ரூக்)
ضغيف متروك
حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حَمْشَاذَ الْعَدْلُ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ بْنِ الْحَارِثِ ثنا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى أَنْبَأَ إِسْرَائِيلُ ثنا أَبُو إِسْحَاقَ عَنْ عُمَارَةَ بْنِ عَمْرٍو السَّلُولِيُّ وَأَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ السُّلَمِيِّ عَنْ عَلِيٍّ قَالَ § لَمَّا تَعَجَّلَ مُوسَى إِلَى رَبِّهِ عَمَدَ السَّامِرِيُّ فَجَمَعَ مَا قَدَرَ عَلَيْهِ مِنَ الْحُلِيِّ حُلِيِّ بَنِي إِسْرَائِيلَ فَضَرَبَهُ عِجْلًا ثُمَّ أَلْقَى الْقَبْضَةَ فِي جَوْفِهِ فَإِذَا هُوَ عِجْلٌ لَهُ خُوَارٌ فَقَالَ لَهُمُ السَّامِرِيُّ هَذَا إِلَهُكُمْ وَإِلَهُ مُوسَى فَقَالَ لَهُمْ هَارُونُ يَا قَوْمِ أَلَمْ يَعِدُكُمْ رَبُّكُمْ وَعْدًا حَسَنًا فَلَمَّا أَنْ رَجَعَ مُوسَى إِلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ وَقَدْ أَضَلَّهُمُ السَّامِرِيُّ أَخَذَ بِرَأْسِ أَخِيهِ فَقَالَ لَهُ هَارُونُ مَا قَالَ فَقَالَ مُوسَى لِلسَّامِرِيِّ مَا خَطْبُكَ؟ قَالَ السَّامِرِيُّ قَبَضْتُ قَبْضَةً مِنْ أَثَرِ الرَّسُولِ فَنَبَذْتُهَا وَكَذَلِكَ سَوَّلَتْ لِي نَفْسِي قَالَ فَعَمَدَ مُوسَى إِلَى الْعِجْلِ فَوَضَعَ عَلَيْهِ الْمَبَارِدَ فَبَرَدَهُ بِهَا وَهُوَ عَلَى شِفِّ نَهَرٍ فَمَا شَرِبَ أَحَدٌ مِنْ ذَلِكَ الْمَاءِ مِمَّنْ كَانَ يَعْبُدُ ذَلِكَ الْعِجْلَ إِلَّا اصْفَرَّ وَجْهُهُ مِثْلَ الذَّهَبِ فَقَالُوا لِمُوسَى مَا تَوْبَتُنَا؟ قَالَ يَقْتُلُ بَعْضُكُمْ بَعْضًا فَأَخَذُوا السَّكَاكِينَ فَجَعَلَ الرَّجُلُ يَقْتُلُ أَبَاهُ وَأَخَاهُ وَلَا يُبَالِي مَنْ قَتَلَ حَتَّى قُتِلَ مِنْهُمْ سَبْعُونَ أَلْفًا فَأَوْحَى اللَّهُ إِلَى مُوسَى مُرْهُمْ فَلْيَرْفَعُوا أَيْدِيَهُمْ فَقَدْ غَفَرْتُ لِمَنْ قُتِلَ وَتُبْتُ عَلَى مَنْ بَقِيَ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
அலி (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

மூஸா (அலை) அவர்கள் (வேதத்தைப் பெற்றுக்கொள்ள) தமது இறைவனிடம் அவசரமாகச் சென்றபோது, சாமிரி (இஸ்ரவேலர்களிடம்) தான் சேகரிக்க முடிந்த அளவு இஸ்ரவேலர்களின் நகைகளைத் திரட்டி, அதிலிருந்து ஒரு காளைக்கன்றை உருவாக்கினான். பின்னர், (வானவர் ஜிப்ரீல் அலை அவர்களின் குதிரையின் காலடித் தடத்திலிருந்து எடுத்த) ஒரு பிடி (மண்ணை) அதன் வயிற்றுக்குள் போட்டான். உடனே அது சத்தமிடும் (உயிருள்ளதைப் போன்ற) ஒரு காளைக்கன்றாக மாறியது. அப்போது சாமிரி அவர்களிடம், "இதுதான் உங்களின் இறைவன், மூஸாவின் இறைவனும் இதுதான் (அவர் இதை மறந்துவிட்டுத் தேடிச் சென்றுள்ளார்)" என்று கூறினான்.

ஹாறூன் (அலை) அவர்கள் மக்களிடம், "என் சமூகத்தாரே! உங்களது இறைவன் உங்களுக்கு ஒரு அழகான வாக்குறுதியை அளிக்கவில்லையா?" என்று கூறினார்கள். சாமிரி அவர்களை வழிகெடுத்திருந்த நிலையில், மூஸா (அலை) அவர்கள் இஸ்ரவேலர்களிடம் திரும்பி வந்தபோது, (கோபத்தில்) தமது சகோதரரின் (ஹாறூனின்) தலையைப் பிடித்தார்கள். அப்போது ஹாறூன் (அலை) அவர்கள் (தம் தரப்பு நியாயத்தைக்) கூறினார்கள்.

பிறகு மூஸா (அலை) அவர்கள் சாமிரியிடம், "உன் விவகாரம் என்ன?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு சாமிரி, "(இறைத்) தூதருடைய (வானவருடைய) காலடியிலிருந்து ஒரு பிடி (மண்ணை) எடுத்து அதனை நான் (அதனுள்) எறிந்தேன். இவ்வாறு செய்வதையே என் மனம் எனக்குத் தூண்டியது" என்றான்.

பிறகு மூஸா (அலை) அவர்கள் அந்தக் காளைக்கன்றிடம் சென்று, அரங்களைக் கொண்டு (அதைச் செதுக்கி) ஒரு ஆற்றின் கரையில் வைத்து அதனைத் தேய்த்துப் பொடியாக்கி (ஆற்றில் கரைத்து) விட்டார்கள். அந்தக் காளைக்கன்றை வணங்கியவர்களில் யார் அந்த (ஆற்று) நீரைக் குடித்தாரோ, அவரது முகம் தங்கம் போன்று மஞ்சளாக மாறியது.

அவர்கள் மூஸா (அலை) அவர்களிடம், "எங்கள் பாவமன்னிப்பு (தவ்பா) என்ன?" என்று கேட்டனர். அதற்கு மூஸா (அலை) அவர்கள், "உங்களில் (குற்றமற்றவர்கள் குற்றவாளிகளான) ஒருவரை ஒருவர் கொல்ல வேண்டும்" என்று கூறினார்கள். உடனே அவர்கள் கத்திகளை எடுத்துக் கொண்டனர். ஒரு மனிதன் தன் தந்தை மற்றும் சகோதரனைக் கொல்லத் தொடங்கினான்; தான் யாரைக் கொல்கிறோம் என்பதை அவன் பொருட்படுத்தவில்லை. இவ்வாறு அவர்களில் எழுபதாயிரம் பேர் கொல்லப்பட்டனர்.

அப்போது அல்லாஹ் மூஸா (அலை) அவர்களுக்கு வஹீ (செய்தி) அறிவித்தான்: "அவர்களைத் தங்கள் கைகளை உயர்த்திக் கொள்ளுமாறு (கொல்வதை நிறுத்துமாறு) கூறுவீராக! கொல்லப்பட்டவர்களை நான் மன்னித்துவிட்டேன், எஞ்சியவர்களின் பாவமன்னிப்பையும் நான் ஏற்றுக்கொண்டேன்."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنِي أَبُو الْحُسَيْنِ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ تَمِيمٍ الْحَنْظَلِيُّ ثنا جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ شَاكِرٍ ثنا عَفَّانُ ثنا أَبُو عَوَانَةَ وَأَخْبَرَنَا أَبُو الْحُسَيْنِ ثنا جَعْفَرٌ ثنا سَعْدُ بْنُ عَبْدِ الْحَمِيدِ ثنا هِشَامٌ عَنْ أَبِي بِشْرٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ § يَرْحَمُ اللَّهُ مُوسَى لَيْسَ الْمُعَايِنُ كَالْمُخْبَرِ أَخْبَرَهُ رَبُّهُ أَنَّ قَوْمَهُ فُتِنُوا بَعْدَهُ فَلَمْ يُلْقِ الْأَلْوَاحَ فَلَمَّا رَآهُمْ وَعَايَنَهُمْ أَلْقَى الْأَلْوَاحَ وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «رَحِمَ اللَّهُ مُوسَى لَوْ لَمْ يُعَجِّلْ لَقُصَّ مِنْ حَدِيثِهِ غَيْرُ الَّذِي قُصَّ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "மூஸா (அலை) அவர்களுக்கு அல்லாஹ் அருள்புரிவானாக! நேரில் காண்பவர் (செய்தி) அறிவிக்கப்பட்டவரைப் போன்றவர் அல்ல. (ஏனெனில்) மூஸாவுக்குப் பின்னால் அவருடைய சமூகத்தார் சோதிக்கப்பட்டு (வழிகெட்டு) விட்டார்கள் என்று அவருடைய இறைவன் அவருக்குச் செய்தி அறிவித்தபோது, அவர் (தம்மிடமிருந்த வேதப்) பலகைகளை எறியவில்லை. ஆனால், அவர்களை (நேரில்) கண்டு தரிசித்தபோது, அப்பலகைகளை எறிந்தார்."

மேலும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "மூஸா (அலை) அவர்களுக்கு அல்லாஹ் அருள்புரிவானாக! அவர் (கிழ்ருடனான பயணத்தில்) அவசரப்படாமல் (பொறுமையாக) இருந்திருந்தால், (அவரைப் பற்றி குர்ஆனில்) கூறப்பட்ட செய்திகளைத் தவிர இன்னும் அதிகமான செய்திகள் நமக்குக் கூறப்பட்டிருக்கும்."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ الصَّفَّارُ ثنا أَحْمَدُ بْنُ مِهْرَانَ ثنا أَبُو نُعَيْمٍ ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ نَافِعٍ قَالَ سَمِعْتُ الْحَسَنَ بْنَ مُسْلِمٍ يَقُولُ سَمِعْتُ سَعِيدَ بْنَ جُبَيْرٍ يُحَدِّثُ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ «§خَلَقَ اللَّهُ آدَمَ مِنْ أَدِيمِ الْأَرْضِ كُلِّهَا فَسُمِّيَ آدَمَ» قَالَ إِبْرَاهِيمُ بْنُ نَافِعٍ فَسَمِعْتُ سَعِيدَ بْنَ جُبَيْرٍ يَقُولُ سَأَلْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ فَقَالَ خَلَقَ اللَّهُ آدَمَ فَنَسِيَ فَسُمِّيَ الْإِنْسَانَ فَقَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {وَلَقَدْ عَهِدْنَا إِلَى آدَمَ مِنْ قَبْلُ فَنَسِيَ وَلَمْ نَجِدْ لَهُ عَزْمًا} [طه 115] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
அல்லாஹ் ஆதாமை பூமியின் அனைத்து மேற்பரப்பிலிருந்தும் (அதீமுல் அர்ள்) படைத்தான். எனவே அவர் 'ஆதம்' என்று பெயரிடப்பட்டார்.

மேலும் இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
அல்லாஹ் ஆதாமைப் படைத்தான். அவர் (அல்லாஹ்வின் கட்டளையை) மறந்துவிட்டார். எனவே அவர் (மறதிக்குரியவர் என்ற பொருளில்) 'இன்சான்' என்று பெயரிடப்பட்டார். (இதையே) மாண்பும் வல்லமையும் மிக்க அல்லாஹ் கூறுகிறான்: "இதற்கு முன்னர் நாம் ஆதமுக்குக் கட்டளையிட்டிருந்தோம். ஆனால் அவர் மறந்துவிட்டார். அவரிடம் நாம் உறுதியைக் காணவில்லை." (அல்குர்ஆன் 20:115).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنِي أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ سُلَيْمَانَ الْمُذَكِّرِ ثنا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي الدُّنْيَا حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ مُحَمَّدٍ النَّاقِدُ ثنا عَبَّادُ بْنُ الْعَوَّامِ عَنْ سُفْيَانَ بْنِ حُسَيْنٍ عَنْ يَعْلَى بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ §لَمَّا أَكَلَ آدَمُ مِنَ الشَّجَرَةِ الَّتِي نُهِيَ عَنْهَا قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ «مَا حَمَلَكَ عَلَى أَنْ عَصَيْتَنِي؟» قَالَ رَبِّ زَيَّنَتْ لِي حَوَّاءُ قَالَ «فَإِنِّي أَعْقَبْتُهَا أَنْ لَا تَحْمِلَ إِلَّا كَرْهًا وَلَا تَضَعَ إِلَّا كَرْهًا وَدَمَيْتُهَا فِي الشَّهْرِ مَرَّتَيْنِ» فَلَمَّا سَمِعَتْ حَوَّاءُ ذَلِكَ رَنَّتْ فَقَالَ لَهَا عَلَيْكِ الرَّنَّةُ وَعَلَى بَنَاتِكِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

தடுக்கப்பட்ட அந்த மரத்திலிருந்து ஆதம் (அலை) அவர்கள் உண்டபோது, கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ், "எனக்கு மாறுசெய்ய உன்னைத் தூண்டியது எது?" என்று கேட்டான். அதற்கு ஆதம் (அலை) அவர்கள், "என் இறைவா! ஹவ்வா தான் (அதைச் செய்யுமாறு) எனக்கு அழகாகக் காட்டினார்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

அப்போது அல்லாஹ், "நிச்சயமாக நான் அவளுக்கு (இதன் விளைவாக) தண்டனையை ஏற்படுத்திவிட்டேன்; அவள் சிரமத்துடனேயே அன்றி (கருவைச்) சுமக்க மாட்டாள், சிரமத்துடனேயே அன்றி (பிள்ளையைப்) பெற்றெடுக்க மாட்டாள். மேலும், மாதத்தில் இரண்டு முறை அவளுக்கு உதிரப்போக்கை (மாதவிடாயை) ஏற்படுத்துவேன்" என்று கூறினான்.

இதைக் கேட்டவுடன் ஹவ்வா (அலை) அவர்கள் சப்தமிட்டு அழுதார்கள். அப்போது அல்லாஹ், "இந்தச் சப்தமிட்டு அழுவது உன் மீதும் உனது பெண் சந்ததிகள் மீதும் (விதியாக) ஆகிவிட்டது" என்று கூறினான்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ الْجَبَّارِ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلِ بْنِ غَزْوَانَ ثنا عَطَاءُ بْنُ السَّائِبِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ § مَنْ قَرَأَ الْقُرْآنَ وَاتَّبَعَ مَا فِيهِ هَدَاهُ اللَّهُ مِنَ الضَّلَالَةِ وَوَقَاهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ سُوءَ الْحِسَابِ وَذَلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ قَالَ {فَمَنِ اتَّبَعَ هُدَايَ فَلَا يَضِلُّ وَلَا يَشْقَى} [طه 123] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"எவர் குர்ஆனை ஓதி, அதில் உள்ளவற்றைப் பின்பற்றுகிறாரோ, அவரை அல்லாஹ் (இவ்வுலகில்) வழிகேட்டிலிருந்து (பாதுகாத்து) நேர்வழி செலுத்துவான். மேலும், மறுமை நாளில் (அவரை) மோசமான கேள்விக்கணக்கிலிருந்து பாதுகாப்பான். இது ஏனெனில், கண்ணியமும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ் (பின்வருமாறு) கூறுகின்றான்:

"{ஃபமனித்தபஅ ஹுதாய ஃபலா யழில்லு வலா யஷ்கா}"
(எனவே, எவர் எனது நேர்வழியைப் பின்பற்றுகிறாரோ அவர் (இவ்வுலகில்) வழிகெடவும் மாட்டார்; (மறுமையில்) துன்பப்படவும் மாட்டார்)." [ஸூரா தாஹா 20:123]
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ أَنْبَأَ النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ ثنا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ أَبِي حَازِمٍ الْمَدَنِيِّ عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ أَبِي عَيَّاشٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ {مَعِيشَةً ضَنْكًا} [طه 124] قَالَ §«عَذَابُ الْقَبْرِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ على شرط مسلم
அபு ஸயீத் அல்குத்ரீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (குர்ஆனின்) "{மயீஷதன் ழன்கா}" (நெருக்கடியான வாழ்க்கை) [அத்தியாயம் தாஹா: 124] (எனும் வசனம்) குறித்து, "அது மண்ணறை (கப்ருடைய) வேதனையாகும்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
أَخْبَرَنَا الْحَسَنُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْوَهَّابِ أَنْبَأَ جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ أَنْبَأَ مِسْعَرٌ حَدَّثَنِي عَلْقَمَةُ بْنُ مَرْثَدٍ عَنِ الْمُغِيرَةِ الْيَشْكُرِيِّ عَنِ الْمَعْرُورِ بْنِ سُوَيْدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ قَالَتْ أُمُّ حَبِيبَةَ بِنْتُ أَبِي سُفْيَانَ اللَّهُمَّ مَتِّعْنِي بِزَوْجِي رَسُولِ اللَّهِ ﷺ وَبِأَبِي سُفْيَانَ وَبِأَخِي مُعَاوِيَةَ فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «§إِنَّكِ دَعَوْتِ اللَّهَ لِآجَالٍ مَعْلُومَةٍ وَأَرْزَاقٍ مَقْسُومَةٍ وَآثَارٍ مَبْلُوغَةٍ لَا يُعَجَّلُ شَيْءٌ مِنْهَا قَبْلَ حِلِّهِ وَلَا يُؤَخَّرُ شَيْءٌ مِنْهَا بَعْدَ حِلِّهِ فَلَوْ دَعَوْتِ اللَّهَ أَنْ يُعَافِيَكَ أَوْ سَأَلْتِ اللَّهَ أَنْ يُعِيذَكِ أَوْ يُعَافِيَكَ مِنْ عَذَابِ النَّارِ أَوْ عَذَابِ الْقَبْرِ لَكَانَ خَيْرًا أَوْ لَكَانَ أَفْضَلَ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ صحيح
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அபூ சுஃப்யானின் மகளான உம்மு ஹபீபா (ரலி) அவர்கள், “அல்லாஹும்ம மத்திஃனீ பிஸௌஜீ ரஸூலில்லாஹி (ஸல்), வபி அபீ சுஃப்யான, வபி அகீ முஆவியா” (யா அல்லாஹ்! எனது கணவரான அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடனும், எனது தந்தை அபூ சுஃப்யானுடனும், எனது சகோதரர் முஆவியாவுடனும் என்னை (நீண்ட காலம்) வாழச் செய்து இன்புறச் செய்வாயாக!) என்று பிரார்த்தித்தார்கள்.

அப்போது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம், "நிச்சயமாக நீ அல்லாஹ்விடம் (ஏற்கெனவே) நிர்ணயிக்கப்பட்ட ஆயுள் காலங்களுக்காகவும், பங்கிடப்பட்ட வாழ்வாதாரங்களுக்காகவும், (பூமியில்) எட்டப்பட வேண்டிய காலடிச் சுவடுகளுக்காகவும் (அதாவது மரணம் வரை நீ எட்ட வேண்டிய இடங்கள்/தூரங்கள்) பிரார்த்தனை செய்திருக்கிறாய். அவற்றில் எதுவும் அதன் (குறிக்கப்பட்ட) நேரத்திற்கு முன்பாக முற்படுத்தப்பட மாட்டாது; அதன் (குறிக்கப்பட்ட) நேரத்திற்குப் பிறகு தாமதப்படுத்தப்படவும் மாட்டாது. (அதற்குப் பதிலாக) நரகத்தின் வேதனையிலிருந்தும் அல்லது கப்ருடைய (கல்லறை) வேதனையிலிருந்தும் உன்னைப் பாதுகாக்கும்படி அல்லது உனக்கு நலம் (ஆஃபியா) அளிக்கும்படி அல்லாஹ்விடம் நீ கேட்டிருந்தால், அது உனக்கு மிகச் சிறந்ததாக அல்லது மேலானதாக இருந்திருக்கும்!" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنِي أَبُو بَكْرٍ أَحْمَدُ بْنُ إِسْحَاقَ أَنْبَأَ الْحَسَنُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ زِيَادٍ ثنا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْأُوَيْسِيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ §«فِتْنَةُ الْقَبْرِ فِيَّ فَإِذَا سُئِلْتُمْ عَنِّي فَلَا تَشَكُّوا» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ بل محمد مجمع على ضعفه
ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "கப்ருடைய (மண்ணறையின்) சோதனை என்னைப் பற்றியதாகும். எனவே, (மரணத்திற்குப் பின்) என்னைப் பற்றி உங்களிடம் கேட்கப்படும்போது நீங்கள் (எவ்விதச்) சந்தேகமும் கொள்ளாதீர்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
تَفْسِيرُ سُورَةِ الْأَنْبِيَاءِ
ஸூரா அல்-அன்பியாவின் விரிவுரை
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرِ بْنِ أَحْمَدَ بْنِ مُوسَى الْمُزَكِّي ثنا مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْعَبْدِيُّ ثنا يَعْقُوبُ بْنُ كَعْبٍ الْحَلَبِيُّ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ عَنْ زُهَيْرِ بْنِ مُحَمَّدٍ الْعَنْبَرِيُّ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ تَلَا قَوْلَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {وَلَا يَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضَى} [الأنبياء 28] فَقَالَ ﷺ §«إِنَّ شَفَاعَتِي لِأَهْلِ الْكَبَائِرِ مِنْ أُمَّتِي» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ على شرط مسلم
ஜாபிர் பின் அப்தில்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவன் (அல்லாஹ்) பொருந்திக் கொண்டவர்களுக்கே தவிர, அவர்கள் (மற்றெவருக்கும்) பரிந்துரை செய்ய மாட்டார்கள்" (அல்குர்ஆன் 21:28) என்ற வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வின் வசனத்தை ஓதினார்கள். பின்னர் (ஸல்) அவர்கள், "நிச்சயமாக எனது பரிந்துரை, எனது சமுதாயத்தில் பெரும் பாவங்கள் செய்தவர்களுக்காகவே ஆகும்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ بَالَوَيْهِ ثنا بِشْرُ بْنُ مُوسَى ثنا خَلَّادُ بْنُ يَحْيَى حَدَّثَنَا سُفْيَانُ ثنا طَلْحَةُ بْنُ عَمْرٍو عَنْ عَطَاءٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ تَعَالَى {§أَوَلَمْ يَرَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضَ كَانَتَا رَتْقًا} فَفَتَقْنَاهُمَا قَالَ «فُتِقَتِ السَّمَاءُ بِالْغَيْثِ وَفُتِقَتِ الْأَرْضُ بِالنَّبَاتِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ طلحة بن عمرو واه
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் பின்வரும் வசனம் குறித்து) அறிவிக்கிறார்கள்:

"நிராகரிப்பவர்கள் பார்க்கவில்லையா? வானங்களும் பூமியும் இணைந்திருந்தன (ஒன்றாக ஒட்டியிருந்தன); பின்னர் நாமே அவ்விரண்டையும் பிரித்தோம் (திறந்தோம்)" (அல்குர்ஆன் 21:30) என்ற அல்லாஹ்வின் வசனம் குறித்து அவர்கள் கூறுகையில், "(மழை பொழியாமல் இருந்த) வானம் மழையினால் திறக்கப்பட்டது, மேலும் (தாவரங்கள் முளைக்காமல் இருந்த) பூமி தாவரங்களினால் திறக்கப்பட்டது (பிளக்கப்பட்டது)" என்று விளக்கமளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ إِمْلَاءً وَقِرَاءَةً ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ مَيْمُونٍ الرَّقِّيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ الْفِرْيَابِيُّ حَدَّثَنِي يُونُسُ بْنُ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ §«دُعَاءُ ذِي النُّونِ إِذْ دَعَا بِهِ وَهُوَ فِي بَطْنِ الْحُوتِ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحَانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ أَنَّهُ لَمْ يَدْعُ بِهَا رَجُلٌ مُسْلِمٌ فِي شَيْءٍ قَطُّ إِلَّا اسْتُجِيبَ لَهُ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ صحيح
ஸஅத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "தூன்நூன் (யூனுஸ் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்கள்) மீனின் வயிற்றில் இருந்தபோது செய்த பிரார்த்தனை: 'லா இலாஹ இல்லா அன்த்த, சுப்ஹானக்க இன்னீ குன்த்து மினழ் ழாலிமீன்' (உன்னைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் வேறு யாருமில்லை; நீ தூய்மையானவன். நிச்சயமாக நான் அநீதியிழைத்தோரில் ஆகிவிட்டேன்) என்பதாகும். எந்தவொரு முஸ்லிம் மனிதரும் (தனது) எந்தவொரு காரியத்திற்காகவும் (துன்பத்தின் போது) இதைக் கொண்டு பிரார்த்தித்தால், அவருக்கு (அல்லாஹ்வினால்) பதில் அளிக்கப்படாமல் இருப்பதில்லை (அவரது பிரார்த்தனை அங்கீகரிக்கப்படும்)."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ الْمَحْبُوبِيُّ ثنا سَعِيدُ بْنُ مَسْعُودٍ ثنا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى أَنْبَأَ إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ فِي قَوْلِهِ تَعَالَى {§فَنَادَى فِي الظُّلُمَاتِ} [الأنبياء 87] قَالَ «ظُلْمَةُ اللَّيْلِ وَظُلْمَةُ بَطْنِ الْحُوتِ وَظُلْمَةُ الْبَحْرِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் (பின்வரும் குர்ஆன் வசனம் குறித்து) அறிவிக்கிறார்கள்:

"{ஃபனாதா ஃபிழ்-ழுலுமாத்} (பின்னர் அவர் இருள்களிலிருந்து -இறைவனை- அழைத்தார்)" (அல்குர்ஆன் 21:87) என்ற அல்லாஹ்தஆலாவின் வசனத்திற்கு (விளக்கமளிக்கையில்), "அது இரவின் இருள், திமிங்கலத்தின் (மீனின்) வயிற்று இருள் மற்றும் கடலின் இருள் (ஆகிய மூன்று இருள்களைக்) குறிக்கிறது" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ صَالِحِ بْنِ هَانِئٍ ثنا أَحْمَدُ بْنُ نَصْرٍ حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ ثنا طَلْحَةُ بْنُ عَمْرٍو عَنْ عَطَاءٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِ اللَّهِ تَعَالَى {§وَأَصْلَحْنَا لَهُ زَوْجَهُ} [الأنبياء 90] قَالَ «كَانَ فِي لِسَانِ امْرَأَةِ زَكَرِيَّا طُولٌ فَأَصْلَحَهُ اللَّهُ تَعَالَى» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ طلحة بن عمرو واه
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் திருவசனமான) "அவருக்காக அவருடைய மனைவியை நாம் சீர்படுத்தினோம்" (21:90) என்பது குறித்துக் கூறுகையில்:

"ஸகரிய்யா (அலை) அவர்களின் மனைவியின் நாவில் நீளம் (பேச்சில் கடுமை/கடுஞ்சொல் பேசும் தன்மை) இருந்தது. அதனை அல்லாஹ் தஆலா (அவருக்காகச்) சீர்படுத்தினான்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ ثنا مُوسَى بْنُ إِسْحَاقَ الْقَاضِي أَنْبَأَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ ثنا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِسْحَاقَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُبَيْدٍ الْقُرَشِيُّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُكَيْمٍ قَالَ خَطَبَنَا أَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ بِمَا هُوَ لَهُ أَهْلٌ قَالَ §أُوصِيكُمْ بِتَقْوَى اللَّهِ وَأَنْ تُثْنُوا عَلَيْهِ بِمَا هُوَ لَهُ أَهْلٌ وَأَنْ تَخْلِطُوا الرَّغْبَةَ بِالرَّهْبَةِ فَإِنَّ اللَّهَ أَثْنَى عَلَى زَكَرِيَّا وَأَهْلِ بَيْتِهِ فَقَالَ {إِنَّهُمْ كَانُوا يُسَارِعُونَ فِي الْخَيْرَاتِ وَيَدْعُونَنَا رَغَبًا وَرَهَبًا وَكَانُوا لَنَا خَاشِعِينَ} [الأنبياء 90] ثُمَّ اعْلَمُوا عِبَادَ اللَّهِ أَنَّ اللَّهَ قَدِ ارْتَهَنَ بِحَقِّهِ أَنْفُسَكُمْ وَأَخَذَ عَلَى ذَلِكَ مَوَاثِيقَكُمْ وَاشْتَرَى مِنْكُمُ الْقَلِيلَ الْفَانِي بِالْكَثِيرِ الْبَاقِي وَهَذَا كِتَابُ اللَّهِ فِيكُمْ لَا يُطْفَأُ نُورُهُ وَلَا تَنْقَضِي عَجَائِبُهُ فَاسْتَضِيئُوا بِنُورِهِ وَانْتَصِحُوا كِتَابَهُ وَاسْتَضِيئُوا مِنْهُ لِيَوْمِ الظُّلْمَةِ فَإِنَّهُ إِنَّمَا خَلَقَكُمْ لِعِبَادَتِهِ وَوَكَّلَ بِكُمْ كِرَامًا كَاتِبِينَ يَعْلَمُونَ مَا تَفْعَلُونَ ثُمَّ اعْلَمُوا عِبَادَ اللَّهِ أَنَّكُمْ تَغْدُونَ وَتَرُوحُونَ فِي أَجَلٍ قَدْ غُيِّبَ عَنْكُمْ عِلْمُهُ فَإِنِ اسْتَطَعْتُمْ أَنْ تَنْقَضِيَ الْآجَالُ وَأَنْتُمْ فِي عَمَلِ اللَّهِ فَافْعَلُوا وَلَنْ تَسْتَطِيعُوا ذَلِكَ إِلَّا بِاللَّهِ فَسَابِقُوا فِي مُهْلِ آجَالِكُمْ قَبْلَ أَنْ تَنْقَضِيَ آجَالُكُمْ فَيَرُدَّكُمْ إِلَى سُوءِ أَعْمَالِكُمْ فَإِنَّ قَوْمًا جَعَلُوا آجَالَهُمْ لِغَيْرِهِمْ وَنَسَوْا أَنْفُسَهُمْ فَأَنْهَاكُمْ أَنْ تَكُونُوا أَمْثَالَهُمْ فَالْوَحَا الْوَحَا ثُمَّ النَّجَا النَّجَا فَإِنَّ وَرَاءَكُمْ طَالِبًا حَثِيثٌ مَرُّهُ سَرِيعُ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ الْإِسْنَادِ» عبد الرحمن بن إسحاق كوفي ضعيف
அப்துல்லாஹ் பின் உகைம் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அபூபக்கர் சித்தீக் (ரலி) அவர்கள் எங்களுக்கு உரை நிகழ்த்தினார்கள். அப்போது, அல்லாஹ் அவனுக்குத் தகுதியான முறையிலே அவனது புகழைக் கூறிப் போற்றினார்கள். பிறகு கூறினார்கள்:

"நான் உங்களுக்கு அல்லாஹ்வை அஞ்சிக்கொள்ளுமாறு (தக்வா) அறிவுறுத்துகிறேன். மேலும், அவனுக்குத் தகுதியான முறையிலே அவனைப் புகழ்ந்து போற்றுமாறும், (அருளின் மீதான) ஆதரவையும் (தண்டனையின் மீதான) அச்சத்தையும் இணைத்துக்கொள்ளுமாறும் உங்களுக்கு நான் அறிவுறுத்துகிறேன். ஏனெனில், அல்லாஹ் ஜகரிய்யா (அலை) அவர்களையும், அவர்களின் குடும்பத்தாரையும் புகழ்ந்து கூறுகின்றான்:

{நிச்சயமாக அவர்கள் நற்செயல்களில் விரைபவர்களாகவும், ஆதரவோடும் அச்சத்தோடும் நம்மை அழைத்துப் பிரார்த்திப்பவர்களாகவும், நமக்கு மிகவும் பணிவுடையவர்களாகவும் இருந்தார்கள்}. [அல்-அன்பியா 21:90]

அல்லாஹ்வின் அடியார்களே! மேலும் அறிந்துகொள்ளுங்கள், அல்லாஹ் அவனது உரிமைக்காக (அதாவது அவனுக்குச் செய்ய வேண்டிய கடமைகளுக்காக) உங்களின் ஆன்மாக்களைப் பிணையாகப் பெற்றுள்ளான்; இதற்காக உங்களிடம் அவன் (அலஸ்து எனும் நாளில்) உறுதிமொழிகளையும் வாங்கியுள்ளான். மேலும், அழிந்துபோகும் அற்பமானதை (இவ்வுலக வாழ்வை) உங்களிடமிருந்து (விலையாகப்) பெற்றுக்கொண்டு, நிலையான அதிகமானதை (மறுமையை) உங்களுக்குக் கொடுத்து உங்களை விலைக்கு வாங்கியுள்ளான்.

இதோ, இது உங்களிடையே இருக்கும் அல்லாஹ்வின் வேதமாகும். அதன் ஒளி அணைக்கப்படாது, அதன் ஆச்சரியங்கள் ஒருபோதும் முடிவடையாது. எனவே, அதன் ஒளியைக் கொண்டு பிரகாசத்தைத் தேடுங்கள். அவனது வேதத்திலிருந்து அறிவுரைகளைப் பெறுங்கள். (மறுமையின்) இருள் நிறைந்த நாளுக்காக இதிலிருந்து ஒளியைப் பெற்றுக்கொள்ளுங்கள். நிச்சயமாக அவன் உங்களை அவனது வணக்கத்திற்காகவே படைத்துள்ளான். மேலும், நீங்கள் செய்வதை அறியக்கூடிய கண்ணியமிக்க எழுத்தாளர்களான (வானவர்)களை உங்கள் மீது (கண்காணிப்பாளர்களாகவும்) பொறுப்பாளர்களாகவும் ஆக்கியுள்ளான்.

அல்லாஹ்வின் அடியார்களே! மேலும் அறிந்துகொள்ளுங்கள், நீங்கள் காலையிலும் மாலையிலும் ஒரு குறிப்பிட்ட தவணைக்குள்ளாகவே (ஆயுள் காலத்திற்குள்ளாகவே) செயல்படுகிறீர்கள்; அந்தத் தவணையின் (முடிவு பற்றிய) அறிவு உங்களிடமிருந்து மறைக்கப்பட்டுள்ளது. உங்களின் ஆயுள் முடிவடையும்போது, நீங்கள் அல்லாஹ்வின் (விருப்பத்திற்குரிய) நற்செயல்களில் ஈடுபடுபவர்களாக இருக்க முடிந்தால், அவ்வாறே செயல்படுங்கள். எனினும், அல்லாஹ்வின் உதவியின்றி அதனை உங்களால் செய்ய முடியாது. எனவே, உங்களின் ஆயுள் முடிவடைந்து, அது உங்களை உங்களின் தீய செயல்களின் பால் திருப்புவதற்கு முன்னால், உங்களுக்கு வழங்கப்பட்டுள்ள ஆயுள் அவகாசத்திற்குள் நற்செயல்களில் முந்துங்கள். ஏனெனில், ஒரு கூட்டத்தினர் தங்களின் ஆயுளை மற்றவர்களுக்காக (வீணாகச் செலவிட்டு) அர்ப்பணித்துவிட்டு, தங்களையே (தங்கள் மறுமை வாழ்வையே) மறந்துவிட்டனர். அவர்களைப் போன்று நீங்களும் ஆகிவிட வேண்டாம் என உங்களை நான் எச்சரிக்கிறேன்.

எனவே, விரைந்து செயல்படுங்கள், விரைந்து செயல்படுங்கள்! ஈடேற்றத்தைத் தேடுங்கள், ஈடேற்றத்தைத் தேடுங்கள்! நிச்சயமாக, உங்களுக்குப் பின்னால் (மரணமெனும்) ஒரு தேடுபவன் மிகத் தீவிரமாகவும் வேகமாகவும் விரட்டி வந்து கொண்டிருக்கிறான்."
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது
ضعيف
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ أَحْمَدُ بْنُ سَلْمَانَ الْفَقِيهُ بِبَغْدَادَ ثنا الْحَسَنُ بْنُ مُكْرَمٍ ثنا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَنْبَأَ الْعَوَّامُ بْنُ حَوْشَبٍ عَنْ جَبَلَةَ بْنِ سُحَيْمٍ عَنْ مُؤْثِرِ بْنِ غِفَارَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ لَمَّا أُسْرِيَ لَيْلَةَ أُسْرِيَ بِالنَّبِيِّ ﷺ لَقِيَ إِبْرَاهِيمَ وَمُوسَى وَعِيسَى فَتَذَاكَرُوا السَّاعَةَ فَبَدَءُوا بِإِبْرَاهِيمَ فَسَأَلُوهُ عَنْهَا فَلَمْ يَكُنْ عِنْدَهُ مِنْهَا عِلْمٌ ثُمَّ مُوسَى فَلَمْ يَكُنْ عِنْدَهُ مِنْهَا عِلْمٌ فَتَرَاجَعُوا الْحَدِيثَ إِلَى عِيسَى فَقَالَ عِيسَى §عَهِدَ اللَّهُ إِلَيَّ فِيمَا دُونَ وَجْبَتِهَا فَلَا نَعْلَمُهَا قَالَ فَذَكَرَ مِنْ خُرُوجِ الدَّجَّالِ فَأَهْبِطُ فَاقْتُلُهُ وَيَرْجِعُ النَّاسُ إِلَى بِلَادِهِمْ فَيَسْتَقْبِلُهُمْ يَأْجُوجُ وَمَأْجُوجُ وَهُمْ مِنْ كُلِّ حَدَبٍ يَنْسِلُونَ فَلَا يَمُرُّونَ بِمَاءٍ إِلَّا شَرِبُوهُ وَلَا يَمُرُّونَ بِشَيْءٍ إِلَّا أَفْسَدُوهُ فَيَجْأَرُونَ إِلَى اللَّهِ فَيَدْعُونَ اللَّهَ فَيُمِيتُهُمْ فَتَجْأَرُ الْأَرْضُ إِلَى اللَّهِ مِنْ رِيحِهِمْ وَيَجْأَرُونَ إِلَيَّ فَأَدْعُوا اللَّهَ فَيُرْسِلُ السَّمَاءَ بِالْمَاءِ فَيَحْمِلُ أَجْسَامَهُمْ فَيَقْذِفُهَا فِي الْبَحْرِ ثُمَّ يَنْسِفُ الْجِبَالَ وَتُمَدُّ الْأَرْضُ مَدَّ الْأَدِيمِ فَعَهِدَ اللَّهُ إِلَيَّ إِذَا كَانَ ذَلِكَ فَإِنَّ السَّاعَةَ مِنَ النَّاسِ كَالْحَامِلِ الْمُتِمِّ لَا يَدْرِي أَهْلُهَا مَتَى تَفْجَأُهُمْ بِوِلَادَتِهَا لَيْلًا أَوْ نَهَارًا قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْعُودٍ فَوَجَدْتُ تَصْدِيقَ ذَلِكَ فِي كِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {حَتَّى إِذَا فُتِحَتْ يَأْجُوجُ وَمَأْجُوجُ وَهُمْ مِنْ كُلِّ حَدَبٍ يَنْسِلُونَ وَاقْتَرَبَ الْوَعْدُ الْحَقُّ} [الأنبياء 97] الْآيَةُ قَالَ وَجَمِيعُ النَّاسِ مِنْ كُلِّ مَكَانٍ جَاءُوا مِنْهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَهُوَ حَدَبٌ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» فَأَمَّا مُؤْثِرِ فَلَيْسَ بِمَجْهُولٍ قَدْ رُوِيَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ وَالْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ وَرَوَى عَنْهُ جَمَاعَةٌ مِنَ التَّابِعِينَصحيح
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் (விண்ணுலகப்) பயணம் மேற்கொண்ட இரவில், இப்ராஹீம் (அலை), மூஸா (அலை), ஈஸா (அலை) ஆகியோரைச் சந்தித்தார்கள். அப்போது அவர்கள் மறுமை நாளைக் குறித்துக் கலந்துரையாடினார்கள்.

அவர்கள் (முதலில்) இப்ராஹீம் (அலை) அவர்களிடம் தொடங்கி, அதைப் பற்றிக் கேட்டார்கள். ஆனால் அது (மறுமை நாள் எப்போது நிகழும் என்பது) குறித்து அவர்களிடம் எந்த அறிவும் இருக்கவில்லை. பின்னர் மூஸா (அலை) அவர்களிடம் கேட்டார்கள். அவர்களிடமும் அதைப் பற்றி எந்த அறிவும் இருக்கவில்லை. பின்னர் அவர்கள் ஈஸா (அலை) அவர்களிடம் அந்தப் பேச்சைக் கொண்டு சென்றார்கள். அப்போது ஈஸா (அலை) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அது (மறுமை நாள்) நிகழ்வதற்கு முன்னால் (நடைபெறும் அடையாளங்கள்) குறித்து அல்லாஹ் என்னிடம் உடன்படிக்கை செய்துள்ளான். ஆனால் அதன் (சரியான) நேரத்தை அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யாரும் அறியமாட்டார்கள்."

பிறகு ஈஸா (அலை) அவர்கள் தஜ்ஜாலின் வருகையைக் குறித்துக் குறிப்பிட்டு விட்டு (பின்வருமாறு) கூறினார்கள்: "நான் (பூமிக்கு) இறங்கி வந்து அவனைக் கொல்வேன். பின்னர் மக்கள் தங்களின் நாடுகளுக்குத் திரும்புவார்கள். அப்போது யஃஜூஜ், மஃஜூஜ் கூட்டத்தார் அவர்களை எதிர்கொள்வார்கள். அவர்கள் ஒவ்வொரு மேட்டிலிருந்தும் வேகமாக இறங்கி வருவார்கள். அவர்கள் எந்தவொரு நீர்நிலையைக் கடந்து சென்றாலும் அதைக் குடித்து (வற்றச் செய்து) விடுவார்கள். அவர்கள் எந்தவொரு பொருளைக் கடந்து சென்றாலும் அதைப் பாழாக்கி விடுவார்கள். (மக்கள் துன்புற்று) அல்லாஹ்விடம் முறையிட்டுப் பிரார்த்திப்பார்கள். அப்போது அல்லாஹ் அவர்களை (யஃஜூஜ், மஃஜூஜ் கூட்டத்தாரை) மரணிக்கச் செய்வான்.

(அவர்கள் செத்து மடிந்ததும்) அவர்களின் (உடல்களின்) துர்நாற்றத்தால் பூமி அல்லாஹ்விடம் முறையிடும். மக்கள் என்னிடம் முறையிடுவார்கள். நான் அல்லாஹ்விடம் பிரார்த்தனை செய்வேன். அப்போது வானத்திலிருந்து மழையை அல்லாஹ் அனுப்புவான். அது அவர்களின் உடல்களைச் சுமந்து சென்று கடலில் வீசிவிடும்.

பின்னர் மலைகள் தூளாக்கப்படும். பூமி (பதனிடப்பட்ட) தோலைப் போன்று நீட்டப்படும். இவை நிகழும்போது, பேறுகாலம் முழுமையடைந்த ஒரு கர்ப்பிணிப் பெண்ணை, அவளது குடும்பத்தினர் அவள் எப்போது திடீரெனப் பிரசவிப்பாள் - இரவிலா அல்லது பகலிலா - என்று அறியமாட்டார்களோ, அதுபோன்றுதான் மறுமை நாள் மக்கள் மீது (திடீரென வரும்) என்று அல்லாஹ் எனக்கு உடன்படிக்கை செய்துள்ளான்."

அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வின் வேதத்தில் இதற்கான உண்மையை நான் கண்டேன்:

"{யஃஜூஜ், மஃஜூஜ் (திறந்து விடப்படும் வரை). அவர்கள் ஒவ்வொரு மேட்டிலிருந்தும் வேகமாக இறங்கி வருவார்கள். மேலும், உண்மையான வாக்குறுதி (மறுமை) நெருங்கி விட்டால்...}" [அல்-அன்பியா: 96-97]

மேலும், (அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத் (ரலி) அவர்கள்) கூறினார்கள்: "மறுமை நாளில் மக்கள் எந்தெந்த இடங்களிலிருந்து வருவார்களோ, அந்த இடங்கள் அனைத்தும் 'ஹதப்' (மேடு) ஆகும்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ قَاسِمُ بْنُ الْقَاسِمِ السَّيَّارِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ مُوسَى بْنِ حَاتِمٍ ثنا عَلِيُّ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ شَقِيقٍ ثنا الْحُسَيْنُ بْنُ وَاقِدٍ عَنْ يَزِيدَ النَّحْوِيِّ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ §لَمَّا نَزَلَتْ {إِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ حَصَبُ جَهَنَّمَ أَنْتُمْ لَهَا وَارِدُونَ} [الأنبياء 98] فَقَالَ الْمُشْرِكُونَ الْمَلَائِكَةُ وَعِيسَى وَعُزَيْرٌ يُعْبَدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ؟ فَقَالَ لَوْ كَانَ هَؤُلَاءِ الَّذِينَ يُعْبَدُونَ آلِهَةً مَا وَرَدُوهَا قَالَ فَنَزَلَتْ {إِنَّ الَّذِينَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِنَّا الْحُسْنَى أُولَئِكَ عَنْهَا مُبْعَدُونَ} [الأنبياء 101] عِيسَى وَعُزَيْرٌ وَالْمَلَائِكَةُ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"நிச்சயமாக நீங்களும், அல்லாஹ்வையன்றி நீங்கள் வணங்குபவையும் நரகத்தின் எரிபொருள்களே; நீங்கள் அங்குச் சென்றடைவீர்கள்" (அல்-அன்பியா 21:98) என்ற வசனம் அருளப்பட்டபோது, இணைவைப்பவர்கள், "மலக்குகள் (வானவர்கள்), ஈஸா (இயேசு) மற்றும் உஸைர் (எஸ்ரா) ஆகியோர் அல்லாஹ்வையன்றி வணங்கப்படுகிறார்களே (அப்படியென்றால் அவர்களும் நரகத்திற்குச் செல்வார்களா)?" என்று கேட்டனர்.

அதற்கு (பதிலாக), "இவர்கள் (உண்மையான) தெய்வங்களாக இருந்திருந்தால், அங்கு (நரகத்திற்கு)ச் சென்றிருக்க மாட்டார்கள்" (அல்-அன்பியா 21:99) என்று (வசனம்) கூறுகிறது.

பின்னர், "எவர்களுக்கு நம்மிடமிருந்து நற்கூலி (சுவனம்) முன்கூட்டியே தீர்மானிக்கப்பட்டு விட்டதோ, அவர்கள் அதை (நரகத்தை) விட்டும் வெகு தொலைவில் வைக்கப்படுவார்கள்" (அல்-அன்பியா 21:101) என்ற வசனம் ஈஸா, உஸைர் மற்றும் மலக்குகள் (ஆகியோரைக் குறித்து) அருளப்பட்டது.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
تَفْسِيرُ سُورَةِ الْحَجِّ
அல்-ஹஜ் அத்தியாயத்தின் விரிவுரை
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ الصَّغَانِيُّ ثنا الْحَسَنُ بْنُ مُوسَى الْأَشْيَبُ ثنا شَيْبَانُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ قَتَادَةَ قَالَ الصَّغَانِيُّ وَحَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ قَالَ وَهُوَ فِي بَعْضِ أَسْفَارِهِ قَدْ فَاوَتَ بَيْنَ أَصْحَابِهِ السَّيْرَ فَرَفَعَ بِهَاتَيْنِ الْآيَتَيْنِ صَوْتَهُ {§يَا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمْ إِنَّ زَلْزَلَةَ السَّاعَةِ شَيْءٌ عَظِيمٌ يَوْمَ تَرَوْنَهَا تَذْهَلُ كُلُّ مُرْضِعَةٍ عَمَّا أَرْضَعَتْ وَتَضَعُ كُلُّ ذَاتِ حَمْلٍ حَمْلَهَا وَتَرَى النَّاسَ سُكَارَى وَمَا هُمْ بِسُكَارَى وَلَكِنَّ عَذَابَ اللَّهِ شَدِيدٌ} [الحج 2] فَلَمَّا سَمِعَ ذَلِكَ أَصْحَابُهُ حَثُّوا الْمَطِيَّ وَعَرَفُوا أَنَّهُ عِنْدَهُ قَوْلٌ يَقُولُهُ فَلَمَّا تَأَشَّبُوا حَوْلَهُ قَالَ «هَلْ تَدْرُونَ أَيُّ يَوْمٍ ذَاكُمْ؟» قَالُوا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ ذَاكَ يَوْمَ يُنَادَى آدَمُ عَلَيْهِ السَّلَامُ فَيُنَادِيهِ رَبُّهُ فَيَقُولُ يَا آدَمُ ابْعَثْ بَعْثَ النَّارِ فَيَقُولُ يَا رَبِّ وَمَا بَعْثُ النَّارِ؟ فَيَقُولُ مِنْ كُلِّ أَلْفٍ تِسْعُمِائَةٌ وَتِسْعَةٌ وَتِسْعُونَ فِي النَّارِ وَوَاحِدٌ فِي الْجَنَّةِ قَالُوا فَأُبْلِسُوا حَتَّى مَا أَوْضَحُوا بِضَاحِكَةٍ فَلَمَّا رَأَى رَسُولُ اللَّهِ ﷺ ذَلِكَ قَالَ «اعْمَلُوا وَأَبْشِرُوا فَوَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ إِنَّكُمْ لَمَعَ خَلِيقَتَيْنِ مَا كَانَتَا مَعَ شَيْءٍ إِلَّا كَثَّرَتَاهُ يَأْجُوجُ وَمَأْجُوجُ وَمَا هَلَكَ مِنْ بَنِي آدَمَ وَمِنْ بَنِي إِبْلِيسَ» قَالَ فَسَرَّى ذَلِكَ عَنِ الْقَوْمِ فَقَالَ «اعْمَلُوا وَأَبْشِرُوا فَوَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ مَا أَنْتُمْ فِي النَّاسِ إِلَّا كَالرَّقْمَةِ فِي ذِرَاعِ الدَّابَّةِ أَوْ كَالشَّامَةِ فِي جَنْبِ الْبَعِيرِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ وَأَكْثَرُ أَئِمَّةِ الْبَصْرَةِ عَلَى أَنَّ الْحَسَنَ قَدْ سَمِعَ مِنْ عِمْرَانَ غَيْرَ أَنَّ الشَّيْخَيْنِ لَمْ يُخْرِجَاهُ قد مر تصحيحه
இம்ரான் பின் ஹுஸைன் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தங்களின் ஒரு பயணத்தில் இருந்தபோது, (நடைவேகத்தில்) தங்களின் தோழர்களுக்கு இடையே இடைவெளி ஏற்பட்டிருந்தது. அப்பொழுது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தங்களின் சப்தத்தை உயர்த்திப் பின்வரும் இவ்விரண்டு வசனங்களை ஓதினார்கள்:

"மக்களே! உங்கள் இறைவனை அஞ்சிக் கொள்ளுங்கள்! நிச்சயமாக இறுதித் தீர்ப்பு நாளின் அதிர்ச்சி மாபெரும் ஒன்றாகும். அதனை நீங்கள் காணும் நாளில், பாலூட்டும் ஒவ்வொரு தாயும் தான் பாலூட்டிக் கொண்டிருந்ததை மறந்துவிடுவாள். கர்ப்பிணிகள் அனைவரும் தங்கள் கர்ப்பங்களைக் கலைத்துவிடுவார்கள். மனிதர்களைப் போதையில் இருப்பவர்களாக நீங்கள் காண்பீர்கள்; ஆனால், அவர்கள் போதையில் இருப்பவர்கள் அல்லர்; மாறாக, அல்லாஹ்வின் வேதனை கடுமையானதாகும்" (அல்குர்ஆன் 22:1-2).

அதைக் கேட்டதும், (நபி (ஸல்) அவர்கள் ஏதோ முக்கியமான ஒன்றைச் சொல்லப் போகிறார்கள் என்பதை அறிந்து,) நபித்தோழர்கள் தங்கள் வாகனங்களை விரைவாகச் செலுத்தி அவர்களைச் சுற்றி ஒன்றுகூடினர். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "அது எந்த நாள் என்று உங்களுக்குத் தெரியுமா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ்வும் அவனது தூதருமே நன்கறிந்தவர்கள்" என்றனர்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அது ஆதம் (அலை) அவர்கள் அழைக்கப்படும் நாளாகும். அவருடைய இறைவன் அவரை அழைத்து, 'ஆதமே! நரகத்திற்கு உரியவர்களைப் பிரித்து அனுப்புவீராக!' என்று கூறுவான். அதற்கு ஆதம் (அலை) அவர்கள், 'என் இறைவா! நரகத்திற்கு உரியவர்கள் எத்தனை பேர்?' என்று கேட்பார்கள். அதற்கு இறைவன், 'ஒவ்வோர் ஆயிரத்திலிருந்தும் தொள்ளாயிரத்து தொண்ணூற்று ஒன்பது பேர் நரகத்திற்கும், ஒருவர் சொர்க்கத்திற்கும் (உரியவர்கள்)' என்று பதிலளிப்பான்."

இதனைக் கேட்ட நபித்தோழர்கள், (கடும் கவலையினால்) சிரிப்பதற்குக் கூட மனமில்லாமல் (நம்பிக்கையிழந்து) ஆழ்ந்தார்கள். தோழர்களின் இந்நிலையை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கண்டபோது, "நற்செயல்கள் புரியுங்கள்; மேலும் நற்செய்தி பெறுங்கள். முஹம்மதின் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக! (அந்த நரகவாசிகளின் பெரும் கூட்டத்தோடு ஒப்பிடுகையில்) இரண்டு கூட்டத்தார்களுடன் நீங்கள் இணைக்கப்படுவீர்கள்; அவர்கள் எதனுடன் இணைந்தாலும் அதன் எண்ணிக்கையை (கணக்கில்லாமல்) பெருக்கிவிடுவார்கள். (அவர்கள்) யஃஜூஜ் மற்றும் மஃஜூஜ் கூட்டத்தாரும், ஆதம் மற்றும் இப்லீஸின் சந்ததியினரில் (இறைமறுப்பில்) அழிந்துபோனவர்களுமாவர்" என்று கூறினார்கள்.

அறிவிப்பாளர் கூறுகிறார்: இது மக்களின் கவலையைப் போக்கியது.

பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள், "நற்செயல்கள் புரியுங்கள்; நற்செய்தி பெறுங்கள்! முஹம்மதின் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக! (முழு) மனித குலத்தோடு ஒப்பிடுகையில் நீங்கள், ஒரு பிராணியின் முன்னங்காலில் உள்ள சிறு வட்ட அடையாளத்தைப் போன்றோ, அல்லது ஒரு ஒட்டகத்தின் விலாப் புறத்தில் உள்ள ஒரு மச்சத்தைப் போன்றோ தான் (மிகச் சிறிய எண்ணிக்கையில்) இருக்கிறீர்கள்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرٍ أَحْمَدُ بْنُ إِسْحَاقَ أَنْبَأَ مُحَمَّدُ بْنُ غَالِبٍ ثنا الْحَسَنُ بْنُ بِشْرٍ ثنا الْحَكَمُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ عَنْ قَتَادَةَ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ §يَقْرَأُ {وَتَرَى النَّاسَ سُكَارَى وَمَا هُمْ بِسُكَارَى وَلَكِنَّ عَذَابَ اللَّهِ شَدِيدٌ} [الحج 2] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ»
இம்ரான் பின் ஹுஸைன் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (பின்வரும் குர்ஆன் வசனத்தை) ஓதுபவர்களாக இருந்தார்கள்:
"(அந்நாளில்) மக்களை நீர் போதையுற்றவர்களாகக் காண்பீர்; ஆனால் அவர்கள் (உண்மையில்) போதையுற்றவர்கள் அல்லர். மாறாக, அல்லாஹ்வின் வேதனை (மிகவும்) கடுமையானதாகும் (அதன் அச்சத்தால் அவர்கள் அவ்வாறு காணப்படுவார்கள்)" [அல்-ஹஜ்: 2].

(இந்த ஹதீஸ் ஸஹீஹான -ஆதாரப்பூர்வமான- அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்டது; ஆயினும் புகாரியும் முஸ்லிமும் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ إِسْمَاعِيلُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْفَقِيهُ بِالرِّيِّ ثنا سَعِيدُ بْنُ يَزِيدَ التَّيْمِيُّ ثنا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الدَّشْتَكِيُّ ثنا عَمْرُو بْنُ أَبِي قَيْسٍ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ {§مُخَلَّقَةٍ وَغَيْرِ مُخَلَّقَةٍ} [الحج 5] قَالَ «الْمُخَلَّقَةُ مَا كَانَ حَيًّا وَغَيْرُ الْمُخَلَّقَةِ مَا كَانَ مِنْ سَقْطٍ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (குர்ஆனின்) "{முழுமையாக உருவானது மற்றும் முழுமையாக உருவாகாதது}" [அல்-ஹஜ்: 5] (என்ற வசனம் குறித்துக்) கூறினார்கள்:

"‘முழுமையாக உருவானது’ (முகல்லகஹ்) என்பது உயிருடன் (முழுமையாக) உருவானதாகும். ‘முழுமையாக உருவாகாதது’ (ஃகய்ரு முகல்லகஹ்) என்பது (முழுமையாக உருவாகாமல்) கருச்சிதைவாக (விழுந்ததாகும்)" என்று விளக்கினார்கள்.

(இந்த ஹதீஸ் ஆதாரப்பூர்வமான அறிவிப்பாளர் வரிசையைக் கொண்டதாகும்; எனினும், இதனை இமாம் புகாரியும் இமாம் முஸ்லிமும் தங்களது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرٍ الشَّافِعِيُّ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ الْحَسَنِ ثنا أَبُو حُذَيْفَةَ ثنا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنِ التَّيْمِيِّ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ تَعَالَى {§مَنْ كَانَ يَظُنُّ أَنْ لَنْ يَنْصُرَهُ اللَّهُ} [الحج 15] قَالَ «أَيْ مَنْ كَانَ يَظُنُّ أَنْ لَنْ يَنْصُرَ اللَّهُ مُحَمَّدًا ﷺ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் (பின்வரும் குர்ஆன் வசனம் குறித்து) அறிவிக்கிறார்கள்:

"{மன் கான யளுன்னு அன் லன் யன்ஸுரஹுல்லாஹ்}" [அல்-ஹஜ் 22:15] (அல்லாஹ் அவருக்கு உதவி செய்யமாட்டான் என்று எவரேனும் எண்ணினால்) என்ற அல்லாஹ்வின் வசனம் குறித்து அவர்கள் கூறுகையில், "(அதாவது) எவரேனும் அல்லாஹ் (தன் தூதர்) முஹம்மது (ஸல்) அவர்களுக்கு (இவ்வுலகிலும் மறுமையிலும்) உதவி செய்யமாட்டான் என்று எண்ணினால் (என்பது இதன் பொருளாகும்)" என்று விளக்கமளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ الْحَافِظُ أَنْبَأَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَحْمَدُ بْنُ شُعَيْبٍ الْفَقِيهُ بِمِصْرَ ثنا سَعِيدُ بْنُ يَحْيَى الْأُمَوِيُّ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنِي سُفْيَانُ بْنُ سَعِيدٍ الثَّوْرِيُّ عَنْ أَبِي هَاشِمٍ الْوَاسِطِيُّ أَظُنُّهُ عَنْ أَبِي مِجْلَزٍ عَنْ قَيْسِ بْنِ عَبَّادٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ أَنَّهُ قَالَ {§هَذَانِ خَصْمَانِ اخْتَصَمُوا فِي رَبِّهِمْ} [الحج 19] قَالَ «نَزَلَتْ فِينَا وَفِي الَّذِينَ بَارَزُوا يَوْمَ بَدْرٍ عُتْبَةَ وَشَيْبَةَ وَالْوَلِيدِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ عَنْ عَلِيٍّ وَقَدِ اتَّفَقَ الشَّيْخَانِ عَلَى إِخْرَاجِهِ مِنْ حَدِيثِ الثَّوْرِيِّ
அலி பின் அபீ தாலிப் (ரலி) அவர்கள் (கூறினார்கள்):

"{ஹாதானி கஸ்மானி இக்தஸமூ ஃபீ ரப்பிஹிம்} (இவ்விரு எதிர்தரப்பினரும் தங்கள் இறைவனைக் குறித்துத் தர்க்கித்துக் கொண்டவர்கள்)" [அல்குர்ஆன் 22:19] (எனும் வசனம்) குறித்து அவர்கள் கூறும்போது, "(இந்த வசனம்) எங்களைப் பற்றியும், பத்ருப் போரின் போது (எங்களுக்கு எதிராக) நேருக்கு நேர் போரிட்ட (முஷ்ரிக்குகளான) உத்பா, ஷைபா மற்றும் வலீத் ஆகியோரைப் பற்றியுமே அருளப்பட்டது" என்றார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
كَمَا حَدَّثَنَاهُ أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ أَنْبَأَ وَكِيعٌ ثنا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي هَاشِمٍ الرُّمَّانِيِّ يَحْيَى بْنِ دِينَارٍ الْوَاسِطِيِّ عَنْ أَبِي مِجْلَزٍ لَاحِقِ بْنِ حُمَيْدٍ السَّدُوسِيِّ عَنْ قَيْسِ بْنِ عَبَّادٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا ذَرٍّ § يُقْسِمُ لَنَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ فِي هَؤُلَاءِ الرَّهْطِ السِّتَّةِ يَوْمَ بَدْرٍ عَلِيٌّ وَحَمْزَةُ وَعُبَيْدَةُ وَشَيْبَةُ وَعُتْبَةُ ابْنَا رَبِيعَةَ وَالْوَلِيدُ بْنُ عُتْبَةَ {هَذَانِ خَصْمَانِ اخْتَصَمُوا فِي رَبِّهِمْ} [الحج 19] إِلَى قَوْلِهِ تَعَالَى {نُذِقْهُ مِنْ عَذَابٍ أَلِيمٍ} [الحج 25] وَقَدْ تَابَعَ سُلَيْمَانُ التَّيْمِيُّ أَبَا هَاشِمٍ عَلَى رِوَايَتِهِ عَنْ أَبِي مِجْلَزٍ عَنْ قَيْسٍ عَنْ عَلِيٍّ مِثْلَ الْأَوَّلِ
கய்ஸ் பின் உப்பாதா (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:
அபூதர் (ரலி) அவர்கள், "பத்ருப் போரின்போது (களமிறங்கிய) அலி, ஹம்ஸா, உபைதா (ஆகிய மூவர்) மற்றும் ஷைபா, உத்பா ஆகிய ரபீஆவின் இரு மகன்கள், வலீத் பின் உத்பா ஆகிய இந்த ஆறு பேரைச் சுட்டிக்காட்டித்தான், 'இவ்விரு பிரிவினரும் தம் இறைவனைக் குறித்துத் தர்க்கித்துக்கொண்ட எதிரிகளாவர்' (22:19) என்பது முதல் 'நோவினை தரும் வேதனையை நாம் அவருக்குச் சுவைக்கச் செய்வோம்' (22:25) என்பது வரையிலான இறைவசனங்கள் அருளப்பெற்றன" என்று சத்தியமிட்டுக் கூறுவதை நான் செவியுற்றேன்.
(அறிவிப்பாளர் கூறுகிறார்:) சுலைமான் அத்தய்மீ (ரஹ்) அவர்கள் அபூஹாஷிம் (ரஹ்) அவர்களைத் தொடர்ந்து, அபூமிஜ்லஸ் (ரஹ்), கய்ஸ் (ரஹ்) வழியாக அலி (ரலி) அவர்களிடமிருந்து முந்தைய அறிவிப்பைப் போன்றே அறிவித்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَاهُ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا حَامِدُ بْنُ أَبِي حَامِدٍ الْمُقْرِئُ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ سُلَيْمَانَ ثنا أَبُو جَعْفَرٍ الرَّازِيُّ عَنْ سُلَيْمَانَ التَّيْمِيِّ عَنْ لَاحِقِ بْنِ حُمَيْدٍ عَنْ قَيْسِ بْنِ عَبَّادٍ عَنْ عَلِيٍّ قَالَ نَزَلَتْ {هَذَانِ خَصْمَانِ اخْتَصَمُوا فِي رَبِّهِمْ} [الحج 19] فِي الَّذِينَ بَارَزُوا يَوْمَ بَدْرٍ حَمْزَةُ بْنُ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ وَعَلِيٌّ وَعُبَيْدَةُ بْنُ الْحَارِثِ وَعُتْبَةُ بْنُ رَبِيعَةَ وَشَيْبَةُ بْنُ رَبِيعَةَ وَالْوَلِيدُ بْنُ عُتْبَةَ قَالَ عَلِيٌّ وَأَنَا أَوَّلُ مَنْ يَجْثُو لِلْخُصُومَةِ عَلَى رُكْبَتَيْهِ بَيْنَ يَدَيِ اللَّهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ «لَقَدْ صَحَّ الْحَدِيثُ بِهَذِهِ الرِّوَايَاتِ عَنْ عَلِيٍّ كَمَا صَحَّ عَنْ أَبِي ذَرٍّ الْغِفَارِيِّ وَإِنْ لَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
அலி (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
"{தங்கள் இறைவனைப் பற்றித் தர்க்கித்துக் கொண்ட இரு எதிர்த் தரப்பினர் இவர்கள்} (அல்குர்ஆன் 22:19) என்ற வசனம், பத்ருப் போரின்போது (நேருக்கு நேர்) மோதியவர்களான ஹம்ஸா பின் அப்துல் முத்தலிப், அலி, உபைதா பின் அல்-ஹாரிஸ் மற்றும் (எதிர்த் தரப்பைச் சேர்ந்த) உத்பா பின் ரபீஆ, ஷைபா பின் ரபீஆ, வலீத் பின் உத்பா ஆகியோரைக் குறித்தே அருளப்பட்டது.

அலி (ரலி) அவர்கள் (மேலும்) கூறினார்கள்: "மறுமை நாளில் அல்லாஹ்வுக்கு முன்னால் (வழக்காடுவதற்காகத்) தன் முழங்கால்களில் மண்டியிடும் முதல் நபர் நானாகவே இருப்பேன்."

"அபூதர் அல்-கிஃபாரி (ரலி) அவர்கள் வழியாக (இச்செய்தி) எவ்வாறு ஆதாரப்பூர்வமாக வந்துள்ளதோ, அவ்வாறே அலி (ரலி) அவர்கள் வழியாக வந்துள்ள இந்த அறிவிப்புகளின் மூலமும் இந்த ஹதீஸ் ஆதாரப்பூர்வமானதாகவே (ஸஹீஹ்) உள்ளது; (இமாம்களான புகாரியும், முஸ்லிமும்) இதனைத் (தங்கள் நூல்களில்) பதிவு செய்யாவிட்டாலும் சரியே."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ بَالَوَيْهِ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ النَّضْرِ الْأَزْدِيُّ ثنا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو ثنا أَبُو إِسْحَاقَ الْفَزَارِيُّ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي خَالِدٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ §نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ فِي حَمْزَةَ وَأَصْحَابِهِ {وَلَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْيَاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ} [آل عمران 169] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"அல்லாஹ்வின் பாதையில் கொல்லப்பட்டவர்களை இறந்தவர்கள் என்று எண்ண வேண்டாம். மாறாக, அவர்கள் தம் இறைவனிடம் உயிருள்ளவர்களாக இருக்கிறார்கள்" (அல்குர்ஆன் 3:169) எனும் இந்த வசனம் ஹம்ஸா (ரழி) மற்றும் அவரது தோழர்கள் (உஹுத் போரில் ஷஹீதானவர்கள்) குறித்து அருளப்பட்டது.

(இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோரின் நிபந்தனைகளின்படி ஆதாரப்பூர்வமான - ஸஹீஹான - ஹதீஸாகும்; எனினும் அவர்கள் இருவரும் இதனைத் தங்களது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا الْحَسَنُ بْنُ حَلِيمٍ الْمَرْوَزِيُّ أَنْبَأَ أَبُو الْمُوَجِّهِ أَنْبَأَ عَبْدَانُ أَنْبَأَ ابْنُ الْمُبَارَكِ أَنْبَأَ سَعِيدُ بْنُ يَزِيدَ عَنْ أَبِي السَّمْحِ عَنْ أَبِي حُجَيْرَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَتَلَا قَوْلَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {فَالَّذِينَ كَفَرُوا قُطِّعَتْ لَهُمْ ثِيَابٌ مِنْ نَارٍ} [الحج 19] فَقَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَقُولُ «إِنَّ الْحَمِيمَ لَيُصَبُّ عَلَى رُءُوسِهِمْ فَيَنْفُذُ الْجُمْجُمَةَ حَتَّى يَخْلُصَ إِلَى جَوْفِهِ فَيَسْلِتُ مَا فِي جَوْفِهِ حَتَّى يُمَزِّقَ قَدَمَيْهِ وَهُوَ الصَّهْرُ ثُمَّ يُعَادُ كَمَا كَانَ»
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள், "ஃபல்லதீன கஃபரூ குத்திஅத் லஹும் தியாபுன் மின் நார்" (நிராகரிப்போருக்கு நெருப்பாலான ஆடைகள் வெட்டப்படும்) [அல்-ஹஜ் 19] என்ற வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வின் வசனத்தை ஓதினார்கள். பின்பு அவர்கள் கூறினார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் செவியுற்றேன்:
"நிச்சயமாக, (நரகவாசிகளின்) தலைகள் மீது கொதிக்கும் நீர் (ஹமீம்) ஊற்றப்படும். அது (அவர்களது) மண்டையோட்டைத் துளைத்துக்கொண்டு (உடல்) உட்பகுதிக்குச் சென்றடையும். அது வயிற்றுக்குள் இருப்பவற்றை உருக்கி (வெளியேற்றும்), அது அவர்களின் பாதங்கள் வரை (சென்று அவற்றை)க் கிழித்துவிடும். இதுவே 'அஸ்-ஸஹ்ரு' (உருக்குதல்) ஆகும். பின்னர் அவர்கள் (வேதனையைத் தொடர்வதற்காக) முன்பிருந்த நிலையிலேயே மீண்டும் ஆக்கப்படுவார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ أَنْبَأَ جَرِيرٌ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي ظَبْيَانَ عَنْ سَلْمَانَ قَالَ §النَّارُ سَوْدَاءُ لَا يُضِيءُ لَهِيبُهَا وَلَا جَمْرُهَا ثُمَّ قَرَأَ هَذِهِ الْآيَةَ {كُلَّمَا أَرَادُوا أَنْ يَخْرُجُوا مِنْهَا مِنْ غَمٍّ أَعِيدُوا فِيهَا} [الحج 22] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
சல்மான் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"(நரக) நெருப்பு கருமையானது. அதன் தீப்பிழம்புகளோ அல்லது அதன் தணல்களோ (எந்த) வெளிச்சத்தையும் தராது."

பின்னர் அவர்கள் (பின்வரும்) திருக்குர்ஆன் வசனத்தை ஓதினார்கள்:

"குல்லமா அராதூ அன் யக்ருஜூ மின்ஹா மின் கம்மின் உஈதூ ஃபீஹா"

(இதன் பொருள்: "துயரத்தின் காரணமாக அதிலிருந்து அவர்கள் வெளியேற நாடும் போதெல்லாம், அதிலேயே அவர்கள் மீண்டும் தள்ளப்படுவார்கள்.") [அல்-ஹஜ் 22:22].
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا أُسَيْدُ بْنُ عَاصِمٍ الْأَصْبَهَانِيُّ ثنا الْحُسَيْنُ بْنُ حَفْصٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ زُبَيْدٍ عَنْ مُرَّةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ فِي قَوْلِهِ تَعَالَى {§وَمَنْ يُرِدْ فِيهِ بِإِلْحَادٍ} [الحج 25] بِظُلْمٍ نُذِقْهُ مِنْ عَذَابٍ أَلِيمٍ قَالَ «لَوْ أَنَّ رَجُلًا هَمَّ بِخَطِيئَةٍ يَعْنِي مَا لَمْ يَعْمَلْهَا لَمْ يُكْتَبْ عَلَيْهِ وَلَوْ أَنَّ رَجُلًا هَمَّ بِقَتْلِ رَجُلٍ عِنْدَ الْبَيْتِ وَهُوَ بِعَدَنِ أَبْيَنَ أَذَاقَهُ اللَّهُ عَذَابًا أَلِيمًا» وَقَدْ رَفَعَهُ شُعْبَةُ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ السُّدِّيِّ عَنْ مُرَّةَعلى شرط مسلم
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் (பின்வருமாறு) அறிவிக்கிறார்கள்:

“{எவர் அதில் (புனித மக்காவில்) அநியாயமாக வரம்பு மீற (தீய செயலைச் செய்ய) நாடுகிறாரோ, அவருக்கு நோவினை தரும் வேதனையை நாம் சுவைக்கச் செய்வோம்} (அல்குர்ஆன் 22:25)” என்ற இறைவசனம் குறித்து அவர்கள் கூறியதாவது:

“ஒருவர் ஒரு பாவத்தைச் செய்ய நினைத்து, (அதாவது) அதனை அவர் செய்யாத வரையில், (சாதாரணமாக) அது அவருக்கு எதிராகப் பதியப்பட மாட்டாது. ஆனால், ஒருவர் 'அதன் அப்யன்' (ஏமன் நாட்டிலுள்ள ஒரு தொலைதூரப் பகுதி) எனும் இடத்தில் இருந்துகொண்டே, (புனித கஃபாவைக் கொண்டுள்ள) அந்த இறையில்லத்தில் ஒருவரைக் கொலை செய்ய (தீய எண்ணத்துடன்) நாடினாலும், அல்லாஹ் அவருக்கு நோவினை தரும் வேதனையைச் சுவைக்கச் செய்வான்.”

மேலும், இது ஷுஅபா அவர்கள் வாயிலாக இஸ்மாயீல் பின் அப்துர்ரஹ்மான் அஸ்ஸுத்தீ, முர்ரா ஆகியோர் வழியாக, இமாம் முஸ்லிமின் நிபந்தனைக்குட்பட்டு மர்ஃபூஃ ஆகவும் (நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாகவும்) அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
حَدَّثَنَا أَبُو الْحَسَنِ مُحَمَّدُ بْنُ مُوسَى بْنِ عِمْرَانَ الْفَقِيهُ مِنْ أَصْلِ كِتَابِهِ ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي طَالِبٍ ثنا أَبُو هَاشِمٍ زِيَادُ بْنُ أَيُّوبَ أَنْبَأَ يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَنْبَأَ شُعْبَةُ عَنِ السُّدِّيِّ عَنْ مُرَّةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ رَفَعَهُ فِي قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {§وَمَنْ يُرِدْ فِيهِ بِإِلْحَادٍ بِظُلْمٍ نُذِقْهُ مِنْ عَذَابٍ أَلِيمٍ} [الحج 25] قَالَ «لَوْ أَنَّ رَجُلًا هَمَّ فِيهِ بِإِلْحَادٍ وَهُوَ بِعَدَنِ أَبْيَنَ لَأَذَاقَهُ اللَّهُ عَذَابًا أَلِيمًا» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ يزيد بن هارون أنا شعبة عن السدي عن مرة عن عبد الله رفعه على شرط مسلم
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக) அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் "{வமன் யுரித் ஃபீஹி பி-இல்ஹாதின் பி-ளுல்மின் நுதிக்ஹு மின் அதாபின் அலீம்}" (அதில் -மக்காவில்- எவர் அநியாயமாக வரம்புமீற நாடுகிறாரோ, அவருக்கு நோவினை செய்யும் வேதனையை நாம் சுவைக்கச் செய்வோம் - அல்குர்ஆன் 22:25) என்ற வசனத்தைக் குறித்து (நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள்) கூறினார்கள்:

"ஒரு மனிதர் அதில் (மக்காவின் புனித எல்லைக்குள்) அநியாயமாக வரம்புமீற (தீய காரியம் செய்ய) நாடி, அவர் (ஏமன் தேசத்தின்) 'அதன் அப்யன்' (Adan Abyan) எனும் (தொலைதூர) இடத்தில் இருந்தாலும் கூட, அல்லாஹ் அவருக்கு நோவினை செய்யும் வேதனையை நிச்சயமாகச் சுவைக்கச் செய்வான்."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
حَدَّثَنَا أَبُو الْحَسَنِ مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ بَكْرٍ الْعَدْلُ أَنْبَأَ إِبْرَاهِيمُ بْنُ هَانِئٍ ثنا الْحُسَيْنُ بْنُ الْفَضْلِ الْبَجَلِيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كُنَاسَةَ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ عِيسَى بْنِ عَاصِمٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ أَتَى عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الزُّبَيْرِ فَقَالَ يَا ابْنَ الزُّبَيْرِ إِيَّاكَ وَالْإِلْحَادَ فِي حَرَمِ اللَّهِ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَقُولُ §«إِنَّهُ سَيُلْحِدُ فِيهِ رَجُلٌ مِنْ قُرَيْشٍ لَوْ أَنَّ ذُنُوبَهُ تُوزَنُ بِذُنُوبِ الثَّقَلَيْنِ لَرَجَحَتْ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ أبو حاتم بن كناسة لا يحتج به
அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அவர்கள் அப்துல்லாஹ் பின் ஸுபைர் (ரலி) அவர்களிடம் வந்து, "ஸுபைரின் மகனே! அல்லாஹ்வின் புனிதத் தலத்தில் (ஹரமில்) வரம்பு மீறுவதைக் (குற்றங்கள் புரிவதைக்) குறித்து உங்களை நான் எச்சரிக்கிறேன். ஏனெனில், 'நிச்சயமாகக் குறைஷி குலத்தைச் சேர்ந்த ஒரு மனிதர் அங்கு (ஹரமில்) வரம்பு மீறுவார். அவருடைய பாவங்கள் இரு பெரும் சாரார்களின் (மனிதர்கள் மற்றும் ஜின்களின்) பாவங்களுடன் (தராசில்) எடையிடப்பட்டால், (இவருடைய பாவங்களே) கனத்துவிடும் (மிகைத்துவிடும்)' என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதை நான் செவியுற்றுள்ளேன்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ قَاسِمُ بْنُ الْقَاسِمِ السَّيَّارِيُّ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَلِيٍّ الْغَزَّالُ ثنا عَلِيُّ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ شَقِيقٍ أَنْبَأَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ أَنْبَأَ عَمْرُو بْنُ سَعِيدِ بْنِ أَبِي حُسَيْنٍ أَخْبَرَنِي ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنْ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ «أَقْبَلَ تُبَّعٌ يُرِيدُ الْكَعْبَةَ حَتَّى إِذَا كَانَ بِكُرَاعِ الْغَمِيمِ بَعَثَ اللَّهُ عَلَيْهِ رِيحًا لَا يَكَادُ الْقَائِمُ يَقُومُ إِلَّا بِمَشَقَّةٍ وَيَذْهَبُ الْقَائِمُ ثُمَّ يَقْعُدُ فَيُصْرَعُ وَقَامَتْ عَلَيْهِ وَلَقُوا مِنْهَا عَنَاءً وَدَعَا تُبَّعٌ حَبْرَيْهِ فَسَأَلَهُمَا مَا هَذَا الَّذِي بُعِثَ عَلَيَّ؟» قَالَا أَتُؤَمِّنَّا؟ قَالَ «أَنْتُمْ آمِنُونَ» قَالَا فَإِنَّكَ تُرِيدُ بَيْتًا يَمْنَعُهُ اللَّهُ مِمَّنْ أَرَادَهُ قَالَ «فَمَاذَا يُذْهِبُ هَذَا عَنِّي؟» قَالَا تَجَرَّدْ فِي ثَوْبَيْنِ ثُمَّ تَقُولُ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ ثُمَّ تَدْخُلُ فَتَطُوفُ بِذَلِكَ الْبَيْتِ وَلَا تَهِيجُ أَحَدًا مِنْ أَهْلِهِ قَالَ «فَإِنْ أَجْمَعْتُ عَلَى هَذَا ذَهَبَتْ هَذِهِ الرِّيحُ عَنِّي؟» قَالَا نَعَمْ فَتَجَرَّدَ ثُمَّ لَبَّى قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَأَدْبَرَتِ الرِّيحُ كَقِطَعِ اللَّيْلِ الْمُظْلِمِ
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

'துப்பஃ' (என்ற யெமன் நாட்டு மன்னர்) கஅபாவை (தாக்கும் அல்லது கைப்பற்றும்) நோக்கத்தில் புறப்பட்டார். அவர் 'குராஉல் ஃகமீம்' (என்ற இடத்தை) அடைந்தபோது, அல்லாஹ் அவர் மீது (கடுமையான) ஒரு காற்றை அனுப்பினான். (அக்காற்றின் வேகம் எவ்வளவு இருந்ததென்றால்) நின்றுகொண்டிருப்பவர் பெரும் சிரமத்துடனே தவிர நிற்க முடியாது என்ற நிலை ஏற்பட்டது. நின்றுகொண்டிருப்பவர் (நடக்க முயன்றால்) அமர்ந்துவிடுவார், பின்னர் (தரையோடு தரையாகச்) சாய்க்கப்படுவார். அந்தக் காற்று அவர்களை (முழுமையாகச்) சூழ்ந்துகொண்டது, அதனால் அவர்கள் (மிகுந்த) சிரமத்தைச் சந்தித்தனர்.

அப்போது துப்பஃ தன்னுடனிருந்த இரண்டு (யூத) வேத அறிஞர்களை அழைத்து, "என் மீது அனுப்பப்பட்டுள்ள இது என்ன?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள் இருவரும், "நீங்கள் எங்களுக்கு அபயம் அளிப்பீர்களா? (உண்மையைக் கூறினால் எங்களைத் தண்டிக்கமாட்டீர்கள் என்று உறுதியளிப்பீர்களா?)" என்று கேட்டனர். அவர், "உங்களுக்கு அபயம் அளிக்கப்படுகிறது" என்றார். அவர்கள் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக நீங்கள் ஒரு (புனிதமான) வீட்டை (கஅபாவைத் தாக்க) நாடுகிறீர்கள். அதனை நாடி (தீங்கு செய்ய) வருபவர்களிடமிருந்து அல்லாஹ் அந்த வீட்டைப் பாதுகாப்பான்."

அதற்கு அவர், "என்னை விட்டு இது அகல்வதற்கு நான் என்ன செய்ய வேண்டும்?" என்று கேட்டார். அவர்கள் கூறினார்கள்: "(உமது அரச உடைகளைக் களைந்துவிட்டு) இரண்டு (சாதாரண) துணிகளை அணிந்து கொள்ளுங்கள். பின்னர் 'லப்பைக், லப்பைக்' என்று (இறைவனை அழைத்துத் தல்பியா) கூறுங்கள். பிறகு (மக்காவிற்குள்) நுழைந்து, அந்த ஆலயத்தை (கஅபாவைத்) தவாஃப் செய்யுங்கள். மேலும், அங்குள்ள மக்களில் எவருக்கும் எந்தத் தீங்கும் செய்யாதீர்கள்."

"நான் இதைச் செய்ய முடிவு செய்தால், இந்தக் காற்று என்னை விட்டு அகன்றுவிடுமா?" என்று அவர் கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், "ஆம்" என்றனர். அதன்படியே அவர் (தன் ஆடைகளைக் களைந்துவிட்டு இஹ்ராம் அணிந்து) தல்பியா கூறினார்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "அப்போது, அந்தச் சூறாவளிக் காற்று காரிருள் (மேகக்) கூட்டங்கள் (விலகிச் செல்வது) போல் (அவர்களை விட்டு) விலகிச் சென்றது."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ أَنْبَأَ جَرِيرٌ عَنْ قَابُوسَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ §لَمَّا فَرَغَ إِبْرَاهِيمُ مِنْ بِنَاءِ الْبَيْتِ قَالَ رَبِّ قَدْ فَرَغْتُ فَقَالَ «أَذِّنِ فِي النَّاسَ بِالْحَجِّ» قَالَ رَبِّ وَمَا يَبْلُغُ صَوْتِي؟ قَالَ «أَذِّنْ وَعَلَيَّ الْبَلَاغُ» قَالَ رَبِّ كَيْفَ أَقُولُ؟ قَالَ قُلْ يَا أَيُّهَا النَّاسُ كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْحَجُّ حَجُّ الْبَيْتِ الْعَتِيقِ فَسَمِعَهُ مَنْ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ أَلَا تَرَى أَنَّهُمْ يَجِيئُونَ مِنْ أَقْصَى الْأَرْضِ يُلَبُّونَ؟ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
இப்ராஹீம் (அலை) அவர்கள் (கஅபா) ஆலயத்தைக் கட்டி முடித்ததும், "என் இறைவா! நான் (கட்டி) முடித்துவிட்டேன்" என்று கூறினார்கள்.
அப்போது அல்லாஹ், "மக்களுக்கு ஹஜ்ஜைப் பற்றி அறிவிப்புச் செய்வீராக!" என்று கூறினான்.
அதற்கு அவர்கள், "என் இறைவா! என் குரல் (எவ்வாறு அனைவரையும்) சென்றடையும்?" என்று கேட்டார்கள்.
அல்லாஹ், "நீர் அறிவிப்புச் செய்வீராக! அதைச் சென்றடையச் செய்வது என் பொறுப்பாகும்" என்று கூறினான்.
அவர்கள், "என் இறைவா! நான் எவ்வாறு கூற வேண்டும்?" என்று கேட்டார்கள்.
அல்லாஹ், "மக்களே! இந்தப் பழமையான ஆலயத்திற்கு ஹஜ் செய்வது உங்கள் மீது கடமையாக்கப்பட்டுள்ளது என்று கூறுவீராக!" என்று கூறினான்.
ஆகவே, வானத்திற்கும் பூமிக்கும் இடைப்பட்ட அனைவரும் அதனைச் செவியுற்றனர். அவர்கள் பூமியின் கடைக்கோடியிலிருந்தெல்லாம் தல்பியா கூறியவாறு வருவதை நீர் பார்க்கவில்லையா?
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنِي إِسْمَاعِيلُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ الْفَضْلِ الشَّعْرَانِيُّ ثنا جَدِّي ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ صَالِحٍ ثنا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ خَالِدِ بْنِ مُسَافِرٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَمِّهِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «§إِنَّمَا سَمَّى اللَّهُ الْبَيْتَ الْعَتِيقَ لِأَنَّهُ أَعْتَقَهُ مِنَ الْجَبَابِرَةِ فَلَمْ يَظْهَرْ عَلَيْهِ جَبَّارٌ قَطُّ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الْبُخَارِيِّ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ على شرط مسلم
அப்துல்லாஹ் பின் அஸ்-ஸுபைர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ் இந்த ஆலயத்திற்கு 'அல்-பைத்துல் அதீக்' (பழைமையான/விடுவிக்கப்பட்ட ஆலயம்) என்று பெயரிட்டுள்ளான். ஏனெனில், அவன் இதனை கொடுங்கோலர்களிடமிருந்து விடுவித்துள்ளான். எனவே, எந்தவொரு கொடுங்கோலனும் ஒருபோதும் இதன் மீது (வெற்றி கொண்டு) ஆதிக்கம் செலுத்தியதில்லை."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ أَنْبَأَ جَرِيرٌ عَنِ الْأَعْمَشِ وَمَنْصُورٍ عَنْ أَبِي ظَبْيَانَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ قُلْتُ لَهُ قَوْلُهُ عَزَّ وَجَلَّ {§وَالْبُدْنَ جَعَلْنَاهَا لَكُمْ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ لَكُمْ فِيهَا خَيْرٌ فَاذْكُرُوا اسْمَ اللَّهِ عَلَيْهَا صَوَافَّ} [الحج 36] قَالَ إِذَا أَرَدْتَ أَنْ تَنْحَرَ الْبَدَنَةَ فَأَقِمْهَا ثُمَّ قُلِ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ مِنْكَ وَلَكَ ثُمَّ سَمِّ ثُمَّ انْحَرْهَا قَالَ قُلْتُ وَأَقُولُ ذَلِكَ فِي الْأُضْحِيَّةِ؟ قَالَ «وَالْأُضْحِيَّةِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
அபூ ழப்யான் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:
நான் இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களிடம், {வல் புத்ன ஜஅல்னாஹா லக்கும் மின் ஷஆஇரில்லாஹி லக்கும் ஃபீஹா கைருன் ஃபத்குருஸ் மல்லாஹி அலைஹா ஸவாஃப்} [(குர்பானிக்கான) ஒட்டகங்களை அல்லாஹ்வுடைய அடையாளங்களில் உள்ளவையாக உங்களுக்காக நாம் ஆக்கியிருக்கிறோம்; அவற்றில் உங்களுக்கு நன்மை இருக்கிறது; எனவே, அவை (மூன்று கால்களால்) வரிசையாக நிறுத்தப்பட்ட நிலையில் அவற்றின் மீது அல்லாஹ்வின் பெயரைக் கூறுவீர்களாக] (அல்குர்ஆன் 22:36) என்ற கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ்வின் வசனம் குறித்துக் கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள், "நீங்கள் ஒட்டகத்தை அறுக்க (நஹ்ரு செய்ய) நாடினால், அதனை (நின்ற நிலையில்) நிறுத்தி வையுங்கள். பின்னர், 'அல்லாஹு அக்பர், அல்லாஹு அக்பர், மின்க வ லக' (அல்லாஹ் மிகப்பெரியவன், அல்லாஹ் மிகப்பெரியவன், இறைவா! இது உன்னிடமிருந்து கிடைத்த வாழ்வாதாரம், உனக்காகவே அர்ப்பணிக்கப்படுகிறது) என்று கூறுங்கள். பின்னர் (பிஸ்மில்லாஹ் என்று) அல்லாஹ்வின் பெயரைக் கூறி, அதனை அறுத்து விடுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

நான், "உழ்ஹிய்யா (ஆடு, மாடு போன்ற குர்பானி) கொடுக்கும்போதும் இதையே நான் கூறலாமா?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள், "(ஆம்,) உழ்ஹிய்யாவிலும் (அவ்வாறே கூறலாம்)" என்று பதிலளித்தார்கள்.

இந்த ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்ட ஆதாரப்பூர்வமான (ஸஹீஹ்) ஹதீஸாகும்; ஆயினும், அவர்கள் இருவரும் இதனைத் (தமது நூல்களில்) பதிவு செய்யவில்லை.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْبَزَّارُ بِبَغْدَادَ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ الْوَاسِطِيُّ ثنا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَنْبَأَ سَلَّامُ بْنُ مِسْكِينٍ عَنْ عَائِذِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْمُجَاشِعِيُّ عَنْ أَبِي دَاوُدَ السَّبِيعِيِّ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَرْقَمَ قَالَ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا هَذِهِ الْأَضَاحِيُّ؟ قَالَ «§سُنَّةُ أَبِيكُمْ إِبْرَاهِيمَ» قَالَ قُلْنَا فَمَا لَنَا مِنْهَا؟ قَالَ «بِكُلِّ شَعْرَةٍ حَسَنَةٌ» قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَالصُّوفُ؟ قَالَ «فَكُلُّ شَعْرَةٍ مِنَ الصُّوفِ حَسَنَةٌ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ عائذ الله قال أبو حاتم منكر الحديث
ஸைத் பின் அர்கம் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நாங்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இந்தக் குர்பானிகள் (பலியிடுதல்) என்ன?" என்று கேட்டோம். அதற்கு அவர்கள், "இது உங்கள் தந்தை இப்ராஹீம் அவர்களின் வழிமுறையாகும் (சுன்னத்தாகும்)" என்று பதிலளித்தார்கள். நாங்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இவற்றில் எங்களுக்கு என்ன (நற்பலன்) இருக்கிறது?" என்று கேட்டோம். அதற்கு அவர்கள், "(அறுக்கப்படும் பிராணியின்) ஒவ்வொரு முடிக்கும் ஒரு நன்மை உண்டு" என்றார்கள். நாங்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! (செம்மறியாடு போன்ற விலங்குகளின்) உரோமத்திற்குமா?" என்று கேட்டோம். அதற்கு அவர்கள், "அந்த உரோமத்தின் ஒவ்வொரு முடிக்கும் ஒரு நன்மை உண்டு" என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا الْحَسَنُ بْنُ يَعْقُوبَ بْنِ يُوسُفَ الْعَدْلُ ثنا يَحْيَى بْنُ أَبِي طَالِبٍ ثنا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَيَّاشٍ الْقِتْبَانِيِّ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «§مَنْ وَجَدَ سَعَةً لِأَنْ يُضَحِّيَ فَلَمْ يُضَحِّ فَلَا يَحْضُرْ مُصَلَّانَا» ابن عياش ضعفه أبو داود
அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"யார் (குர்பானி கொடுப்பதற்குத் தேவையான) வசதி இருந்தும், குர்பானி கொடுக்கவில்லையோ அவர் நமது தொழுகைத் திடலுக்கு (ஈத்காவிற்கு) வர வேண்டாம்."

(இப்னு அய்யாஷ் என்பவரை அபூதாவூத் பலவீனமானவர் என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்).
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது
ضعيف
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ الصَّفَّارُ ثنا أَحْمَدُ بْنُ مِهْرَانَ ثنا أَبُو نُعَيْمٍ ثنا سُفْيَانُ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ مُسْلِمٍ الْبَطِينِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُ كَانَ يَقْرَؤُهَا {§أُذِنَ لِلَّذِينَ يُقَاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَإِنَّ اللَّهَ عَلَى نَصْرِهِمْ لَقَدِيرٌ} [الحج 39] قَالَ «هِيَ أَوَّلُ آيَةٍ نَزَلَتْ فِي الْقِتَالِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (பின்வரும் வசனத்தை) ஓதுவார்கள்:

"{உதின லில்லதீன யுகாதலூன பிஅன்னஹும் துலிமூ வஇன்னல்லாஹ அலா நஸ்ரிஹிம் லகதீர்}" (எவர் மீது போர் தொடுக்கப்படுகிறதோ அவர்களுக்கு, அவர்கள் அநீதி இழைக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள் என்பதனால் போரிடுவதற்கு அனுமதி அளிக்கப்பட்டுள்ளது. மேலும், நிச்சயமாக அல்லாஹ் அவர்களுக்கு உதவி செய்யப் பேராற்றல் உடையவன் - அல்குர்ஆன் 22:39).

மேலும், "போர் செய்வது (மற்றும் தற்காப்பு) குறித்து அருளப்பட்ட முதல் வசனம் இதுவேயாகும்" என்று கூறினார்கள்.

(இது புகாரி, முஸ்லிம் ஆகியோரின் நிபந்தனைகளின்படி அமைந்த ஸஹீஹான -ஆதாரப்பூர்வமான- ஹதீஸாகும். ஆயினும், அவர்கள் இருவருமே இதனைத் தங்களின் நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ أَنْبَأَ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الْحَكَمِ أَنْبَأَ ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي ابْنُ لَهِيعَةَ وَأَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْحُسَيْنِ الْقَاضِي ثنا الْحَارِثُ بْنُ أَبِي أُسَامَةَ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ عِيسَى ثنا ابْنُ لَهِيعَةَ حَدَّثَنِي مِشْرَحُ بْنُ هَاعَانَ قَالَ سَمِعْتُ عُقْبَةَ بْنَ عَامِرٍ يَقُولُ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَفُضِّلَتْ سُورَةُ الْحَجِّ بِسَجْدَتَيْنِ؟ قَالَ «نَعَمْ فَمَنْ لَمْ يَسْجُدْهُمَا فَلَا يَقْرَأْهَا»
உக்பா பின் ஆமிர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! (குர்ஆனின் மற்ற அத்தியாயங்களை விட) சூரா அல்-ஹஜ் இரண்டு ஸஜ்தாக்களைக் கொண்டு சிறப்பிக்கப்பட்டுள்ளதா?" என்று கேட்டேன். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "ஆம்! (அவ்விரண்டு ஸஜ்தாக்களையும் செய்ய நாட்டம் இல்லாதவர் அல்லது) அவ்விரண்டிற்கும் ஸஜ்தா செய்யாதவர், அந்த (அத்தியாயத்தை அல்லது அந்த வசனங்களை) ஓத வேண்டாம்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
فَحَدَّثْنَاهُ أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ الصَّغَانِيُّ ثنا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ وَسَعِيدُ بْنُ عَامِرٍ قَالَا حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ ثَعْلَبَةَ «أَنَّهُ صَلَّى مَعَ عُمَرَ الصُّبْحَ §فَسَجَدَ فِي الْحَجِّ سَجْدَتَيْنِ» وَأَمَّا حَدِيثُ ابْنِ عَبَّاسٍ صحيح
அப்துல்லாஹ் பின் தஃலபா (ரலி) அவர்கள் (கூறினார்கள்):
அவர்கள் உமர் (ரலி) அவர்களுடன் (சுபஹ்) ஃபஜ்ர் தொழுகையைத் தொழுதார்கள். (அப்போது) உமர் (ரலி) அவர்கள் (சூரா) அல்-ஹஜ்ஜில் இரண்டு ஸஜ்தாக்கள் செய்தார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களின் ஹதீஸைப் பொறுத்தவரை, அது ஸஹீஹ் (ஆதாரப்பூர்வமானது) ஆகும்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
فَحَدَّثْنَاهُ مُحَمَّدُ بْنُ صَالِحِ بْنِ هَانِئٍ ثنا السَّرِيُّ بْنُ خُزَيْمَةَ ثنا عُمَرُ بْنُ حَفْصِ بْنِ غِيَاثٍ ثنا أَبِي عَنْ عَاصِمٍ الْأَحْوَلِ عَنْ أَبِي الْعَالِيَةِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ §«فِي سُورَةِ الْحَجِّ سَجْدَتَانِ» وَأَمَّا حَدِيثُ ابْنِ عُمَرَ على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"ஸூரத்துல் ஹஜ்ஜில் (திலாவத்துடைய - ஓதும்போது செய்ய வேண்டிய) இரண்டு ஸஜ்தாக்கள் உள்ளன."

மேலும், இப்னு உமர் (ரலி) அவர்களின் ஹதீஸைப் பொறுத்தவரை, அது புகாரி மற்றும் முஸ்லிமின் நிபந்தனைகளுக்கு (ஆதாரப்பூர்வமான தரத்திற்கு) உட்பட்டதாகும்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
فَحَدَّثْنَاهُ أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ أَنْبَأَ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الْحَكَمِ أَنْبَأَ ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي مَخْرَمَةُ بْنُ بُكَيْرٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ أَنَّهُ §«سَجَدَ فِي الْحَجِّ سَجْدَتَيْنِ» وَأَمَّا حَدِيثُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ وَعَمَّارٍ صحيح
இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் (திருக்குர்ஆனின்) அல்-ஹஜ் அத்தியாயத்தில் இரண்டு சஜ்தாக்கள் செய்தார்கள்.

(நூல் ஆசிரியர் குறிப்பிடுகிறார்:) அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத் மற்றும் அம்மார் (ரலி) ஆகியோரின் ஹதீஸ் ஸஹீஹானதாகும் (சரியானதாகும்).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
فَحَدَّثْنَاهُ أَبُو النَّضْرِ الْفَقِيهُ ثنا مُعَاذُ بْنُ نَجْدَةَ الْقُرَشِيُّ ثنا قَبِيصَةُ بْنُ عُقْبَةَ ثنا سُفْيَانُ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ زِرٍّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ وَعَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ أَنَّهُمَا §«كَانَا يَسْجُدَانِ فِي الْحَجِّ سَجْدَتَيْنِ» وَأَمَّا حَدِيثُ أَبِي مُوسَى
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத் (ரலி) மற்றும் அம்மார் பின் யாஸிர் (ரலி) ஆகிய இருவரும் (திருக்குர்ஆனின்) ஹஜ் அத்தியாயத்தில் (ஓதும்போது) இரண்டு ஸஜ்தாக்கள் செய்பவர்களாக இருந்தனர்.

அபூ மூஸா (ரலி) அவர்களின் ஹதீஸைப் பொறுத்தவரை...
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
فَأَخْبَرَنَاهُ مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ الْعَدْلُ ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي طَالِبٍ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عُلَيَّةَ ثنا يُونُسُ بْنُ عُبَيْدٍ عَنْ بَكْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْمُزَنِيُّ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ مُحْرِزٍ أَنَّ أَبَا مُوسَى «§سَجَدَ فِي سُورَةِ الْحَجِّ سَجْدَتَيْنِ وَأَنَّهُ قَرَأَ السَّجْدَةَ الَّتِي فِي آخِرِ سُورَةِ الْحَجِّ فَسَجَدَ وَسَجَدْنَا مَعَهُ» وَأَمَّا حَدِيثُ أَبِي الدَّرْدَاءِ
அபூ மூஸா (ரலி) அவர்கள் 'ஸூரத்துல் ஹஜ்' அத்தியாயத்தில் (ஓதும்போது) இரண்டு ஸஜ்தாக்கள் செய்தார்கள். ஸூரத்துல் ஹஜ்ஜின் இறுதியில் உள்ள ஸஜ்தா (வசனத்தை) அவர்கள் ஓதியபோது (அவர்கள்) ஸஜ்தா செய்தார்கள்; நாங்களும் அவர்களுடன் இணைந்து ஸஜ்தா செய்தோம். அபூ தர்தா (ரலி) அவர்களின் ஹதீஸைப் பொறுத்தவரை (அதிலும் இவ்வாறே வந்துள்ளது)...
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
فَحَدَّثْنَاهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْحَسَنِ الْقَاضِي ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْحُسَيْنِ ثنا آدَمُ بْنُ أَبِي إِيَاسٍ ثنا شُعْبَةُ عَنْ يَزِيدَ بْنِ خُمَيْرٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جُبَيْرٍ قَالَ رَأَيْتُ أَبَا الدَّرْدَاءِ §«سَجَدَ فِي الْحَجِّ سَجْدَتَيْنِ»
அப்துர்ரஹ்மான் பின் ஜுபைர் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:
அபுத்தர்தா (ரலி) அவர்கள் (திருக்குர்ஆனின் சூரா) அல்-ஹஜ்ஜில் இரண்டு சஜ்தாக்கள் செய்வதை நான் பார்த்தேன்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعْدٍ الْحَافِظُ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعِيدٍ الْعَبْدِيُّ وَحُسَامُ بْنُ بِشْرِ بْنِ الْعَنْبَرِ قَالَا ثنا الْحَكَمُ بْنُ مُوسَى الْقَنْطَرِيُّ ثنا يَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ ثنا الْحَكَمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّهُ سَمِعَ الْقَاسِمَ بْنَ مُحَمَّدٍ يُحَدِّثُ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا سَأَلَتِ النَّبِيَّ ﷺ عَنْ هَذِهِ الْآيَةِ {§وَمَا جَعَلَ عَلَيْكُمْ فِي الدِّينِ مِنْ حَرَجِ} [الحج 78] قَالَ «الضِّيقُ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ بل الحكم تركوه من أهل أيلة
ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"மார்க்கத்தில் அவன் உங்களுக்கு எந்தச் சிரமத்தையும் (ஹரஜ்) ஏற்படுத்தவில்லை" (அல்குர்ஆன் 22:78) என்ற இந்த வசனத்தைப் பற்றி நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் அவர்கள் கேட்டார்கள். அதற்கு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "(இதன் பொருள்) நெருக்கடி" என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسِ الضَّبِّيُّ ثنا أَبُو عَامِرٍ الْعَقَدِيُّ ثنا زُهَيْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْعَنْبَرِيُّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلِ بْنِ أَبِي طَالِبٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ {§لِكُلِّ أُمَّةٍ جَعَلْنَا مَنْسَكًا هُمْ نَاسِكُوهُ} [الحج 67] قَالَ ذَبْحٌ هُمْ ذَابِحُوهُسهيل ذو مناكير وابن عقيل ليس بالقوي
அலி இப்னு ஹுஸைன் (ரஹ்) அவர்கள் (பின்வரும் வசனம் குறித்து) அறிவிக்கிறார்கள்:

"{ஒவ்வொரு சமுதாயத்தினருக்கும் நாம் ஓர் வழிபாட்டு முறையை (அறுத்துப் பலியிடும் முறையை) ஆக்கியுள்ளோம்; அதனை அவர்கள் (அறுத்துப் பலியிட்டு) நிறைவேற்றுபவர்களாக இருக்கின்றனர்}" [அல்குர்ஆன் 22:67].

(இதற்கு விளக்கமளிக்கும்போது) அவர், "அது (அவர்கள் நிறைவேற்ற வேண்டிய) அறுத்துப் பலியிடுதலாகும்" என்று கூறினார்.

(குறிப்பு: இதன் அறிவிப்பாளர் தொடரில் வரும் ஸுஹைல் என்பவரின் அறிவிப்புகள் 'முன்கர்' - நிராகரிக்கப்பட வேண்டியவை - ஆகும்; மேலும் இப்னு அகீல் பலமானவர் அல்லர்).
ஹதீஸ் தரம் : இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் பலவீனமானது
إسناده ضعيف
تَفْسِيرُ سُورَةِ الْمُؤْمِنُونَ
அல்-முஃமினூன் அத்தியாயத்தின் விரிவுரை
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ جَعْفَرٍ الْقَطِيعِيُّ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ حَنْبَلٍ حَدَّثَنِي أَبِي وَأَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ قَالَا أَنْبَأَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَ يُونُسُ بْنُ سُلَيْمٍ قَالَ أَمْلَى عَلَيَّ يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ الْأَيْلِيُّ صَاحِبُ الزُّهْرِيِّ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدٍ الْقَارِيِّ قَالَ سَمِعْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ يَقُولُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ إِذَا نَزَلَ عَلَيْهِ الْوَحْيُ سُمِعَ عِنْدَهُ دَوِيٌّ كَدَوِيِّ النَّحْلِ فَمَكَثْنَا سَاعَةً فَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ وَرَفَعَ يَدَيْهِ فَقَالَ «§اللَّهُمَّ زِدْنَا وَلَا تَنْقُصْنَا وَأَكْرِمْنَا وَلَا تُهِنَّا وَأَعْطِنَا وَلَا تَحْرِمْنَا وَآثِرْنَا وَلَا تُؤْثِرْ عَلَيْنَا وَارْضِ عَنَّا وَأَرْضِنَا» ثُمَّ قَالَ «لَقَدْ أُنْزِلَ عَلَيَّ عَشْرُ آيَاتٍ مَنْ أَقَامَهُنَّ دَخَلَ الْجَنَّةَ» ثُمَّ قَرَأَ {قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ هُمْ فِي صَلَاتِهِمْ خَاشِعُونَ} [المؤمنون 2] الْآيَاتُ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» سئل عبد الرزاق عن شيخه ذا فقال لا أظنه شيء
உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு வஹீ (இறைச்செய்தி) அருளப்படும்போது, தேனீக்களின் ரீங்காரத்தைப் போன்றதொரு சத்தம் அவர்களின் (முகத்திற்கு) அருகே கேட்கும். (ஒருமுறை வஹீ அருளப்பட்டபோது) நாங்கள் சிறிது நேரம் காத்திருந்தோம். பின்னர், அவர்கள் கிப்லாவை முன்னோக்கித் தமது கைகளை உயர்த்தி,

"யா அல்லாஹ்! எங்களுக்கு (உனது அருளை) அதிகப்படுத்துவாயாக, (அதை) குறைத்துவிடாதே! எங்களைக் கண்ணியப்படுத்துவாயாக, (எங்களை) சிறுமைப்படுத்திவிடாதே! எங்களுக்கு (நன்மைகளை) வழங்குவாயாக, (அவற்றைத்) தடுத்துவிடாதே! எங்களுக்கு முன்னுரிமை அளிப்பாயாக, எங்களுக்கு மேலாக (பிறருக்கு) முன்னுரிமை அளித்துவிடாதே! எங்களைப் பொருந்திக் கொள்வாயாக, எங்களையும் (உனது விதியைக் கொண்டு) திருப்தியடையச் செய்வாயாக!" என்று பிரார்த்தித்தார்கள்.

பின்னர், "நிச்சயமாக எனக்குப் பத்து வசனங்கள் அருளப்பட்டுள்ளன; யார் அவற்றை (தமது வாழ்வில் முறையாகப் பேணி) நிலைநிறுத்துகிறாரோ அவர் சொர்க்கத்தில் நுழைவார்" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர், "நிச்சயமாக நம்பிக்கையாளர்கள் வெற்றியடைந்து விட்டார்கள். அவர்கள் எத்தகையோரென்றால், தங்கள் தொழுகையில் உள்ளச்சத்தோடு இருப்பார்கள்" (என்று தொடங்கும் அத்தியாயம் அல்-முஃமினூனின் முதல்) பத்து வசனங்களையும் ஓதிக்காட்டினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا الْعَبَّاسُ بْنُ مُحَمَّدٍ الدُّورِيُّ ثنا عَلِيُّ بْنُ عَاصِمٍ أَنْبَأَ حُمَيْدٌ الطَّوِيلُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ §خَلَقَ اللَّهُ جَنَّةَ عَدْنٍ وَغَرَسَ أَشْجَارَهَا بِيَدِهِ فَقَالَ لَهَا تَكَلَّمِي فَقَالَتْ قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» بل ضعيف
அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ் 'அத்ன்' (எனும்) சுவனத்தைப் படைத்து, அதன் மரங்களைத் தன் கையாலேயே (அவனது கண்ணியத்திற்குத் தக்கவாறு) நட்டான். பின்னர் அதனிடம், 'பேசுவாயாக!' என்று கூறினான். அதற்கு அது, 'கத் அஃப்லஹல் முஃமினூன்' (இறைநம்பிக்கையாளர்கள் நிச்சயமாக வெற்றியடைந்து விட்டார்கள்) என்று கூறியது."
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது
ضعيف
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ سَهْلٍ الْفَقِيهُ بِبُخَارَى ثنا قَيْسُ بْنُ أُنَيْفٍ ثنا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ ثنا جَعْفَرُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ أَبِي عِمْرَانَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ بَابَنُوسَ قَالَ قُلْنَا لِعَائِشَةَ يَا أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ كَيْفَ كَانَ خَلْقُ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ؟ قَالَتْ §«كَانَ خُلُقُ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ الْقُرْآنُ» ثُمَّ قَالَتْ تَقْرَأُ سُورَةَ الْمُؤْمِنِينَ؟ اقْرَأْ {قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ} [المؤمنون 1] حَتَّى بَلَغَ الْعَشْرَ فَقَالَتْ هَكَذَا كَانَ خُلُقُ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ صحيح
நாங்கள் (யஸீத் இப்னு பாபனூஸ் மற்றும் அவருடன் இருந்தவர்கள்) இறைநம்பிக்கையாளர்களின் அன்னையான ஆயிஷா (ரலி) அவர்களிடம், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் குணம் எவ்வாறு இருந்தது?" என்று கேட்டோம்.

அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் குணம் திருக்குர்ஆனாகவே இருந்தது" என்று பதிலளித்தார்கள்.

பின்னர் அவர்கள், "(நீங்கள்) 'ஸூரத்துல் முஃமினூன்' அத்தியாயத்தை ஓதுவீர்களா? {கத் அஃப்லஹல் முஃமினூன்} (நிச்சயமாக இறைநம்பிக்கையாளர்கள் வெற்றி பெற்றுவிட்டனர் - 23:1) என்பதிலிருந்து ஓதுங்கள்" எனக் கூறினார்கள். (அந்த அத்தியாயத்தின்) பத்தாவது வசனம் வரை (ஓதி) அடைந்த போது, "இவ்வாறே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் குணம் அமைந்திருந்தது" என்று (ஆயிஷா (ரலி)) கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنِي الْحَسَنُ بْنُ حَلِيمٍ الْمَرْوَزِيُّ أَنْبَأَ أَبُو الْمُوَجِّهِ أَنْبَأَ عَبْدَانُ أَنْبَأَ عَبْدُ اللَّهِ أَنْبَأَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ الْمَسْعُودِيُّ أَخْبَرَنِي أَبُو سِنَانٍ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ أَنَّهُ سُئِلَ عَنْ قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {الَّذِينَ هُمْ فِي صَلَاتِهِمْ خَاشِعُونَ} [المؤمنون 2] قَالَ «الْخُشُوعُ فِي الْقَلْبِ وَأَنْ تَلِينُ كَتِفَكَ لِلْمَرْءِ الْمُسْلِمِ وَأَنْ لَا تَلْتَفِتَ فِي صَلَاتِكَ»
அலி பின் அபீ தாலிப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வுடைய {அவர்கள் எத்தகையோரென்றால், தங்கள் தொழுகையில் உள்ளச்சத்தோடு இருப்பவர்கள்} (அல்குர்ஆன் 23:2) என்ற வசனத்தைப் பற்றி அவர்களிடம் கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், "உள்ளச்சம் (குஷூஉ) என்பது உள்ளத்தில் இருப்பதாகும்; மேலும், (தொழுகை வரிசையில் நிற்கும்) ஒரு முஸ்லிமுக்காக உமது தோளை மென்மையாக்குவதும், உமது தொழுகையில் (அங்கும் இங்கும்) திரும்பிப் பார்க்காமல் இருப்பதும் ஆகும்" என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنِي أَبُو سَعِيدٍ أَحْمَدُ بْنُ يَعْقُوبَ الثَّقَفِيُّ ثنا أَبُو شُعَيْبٍ الْحَرَّانِيُّ حَدَّثَنِي أَبِي ثنا إِسْمَاعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ §كَانَ إِذَا صَلَّى رَفَعَ بَصَرَهُ إِلَى السَّمَاءِ فَنَزَلَتْ {الَّذِينَ هُمْ فِي صَلَاتِهِمْ خَاشِعُونَ} [المؤمنون 2] فَطَأْطَأَ رَأْسَهُ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ لَوْلَا خِلَافٌ فِيهِ عَلَى مُحَمَّدٍ فَقَدْ قِيلَ عَنْهُ مُرْسَلًا وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» الصحيح مرسل
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழும்போது (ஆரம்ப காலத்தில்) தமது பார்வையை வானத்தை நோக்கி உயர்த்துபவர்களாக இருந்தார்கள். அப்போது '{அல்லதீன ஹும் ஃபீ ஸலாத்திஹிம் காஷிஊன்}' (அவர்கள் எத்தகையோரென்றால், தங்கள் தொழுகையில் உள்ளச்சத்தோடு இருப்பார்கள்) [அல்-முஃமினூன் 23:2] என்ற வசனம் அருளப்பட்டது. அதன்பின்னர், அவர்கள் (தொழுகையில்) தமது தலையைத் தாழ்த்திக் கொண்டார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ الْمَحْبُوبِيُّ ثنا الْفَضْلُ بْنُ عَبْدِ الْجَبَّارِ ثنا عَلِيُّ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ شَقِيقٍ ثنا نَافِعُ بْنُ عُمَرَ الْجُمَحِيُّ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ يَقُولُ سَأَلْتُ عَائِشَةَ عَنْ مُتْعَةِ النِّسَاءِ فَقَالَتْ «§بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ كِتَابُ اللَّهِ» قَالَ وَقَرَأَتْ هَذِهِ الْآيَةَ {وَالَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَافِظُونَ إِلَّا عَلَى أَزْوَاجِهِمْ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ فَمَنِ ابْتَغَى وَرَاءَ} [المؤمنون 6] مَا زَوَّجَهُ اللَّهُ أَوْ مَلَّكَهُ فَقَدْ عَدَا «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
அப்துல்லாஹ் பின் உபைதுல்லாஹ் பின் அபீ முலைகா (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

நான் ஆயிஷா (ரலி) அவர்களிடம் பெண்களை 'முத்ஆ' (தற்காலிகத் திருமணம்) செய்வது குறித்துக் கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "எனக்கும் உங்களுக்கும் இடையே அல்லாஹ்வின் வேதம் (குர்ஆன் தீர்ப்பாக) உள்ளது" என்று கூறிவிட்டு, பின்வரும் வசனத்தை ஓதிக்காட்டினார்கள்:

"{வல்லதீன ஹும் லிஃபுரூஜிஹிம் ஹாஃபிழூன். இல்லா அலா அஸ்வாஜிஹிம் அவ் மா மலக்கத் அய்மானுஹும் ஃபஇன்னஹும் ஃகய்ரு மலூமீன். ஃபமனிப்தகா வராஅ...}" [அல்-முஃமினூன்: 5-7]

(பொருள்: "மேலும், அவர்கள் தங்கள் வெட்கத்தலங்களை பாதுகாத்துக் கொள்வார்கள். தங்கள் மனைவியர் அல்லது தங்கள் வலக்கரங்கள் சொந்தமாக்கிக் கொண்ட (அடிமைப்) பெண்களிடம் தவிர. (அவர்களிடம் உறவு கொள்வது குறித்து) நிச்சயமாக அவர்கள் பழிக்கப்பட மாட்டார்கள். எனவே, இதற்கு அப்பால் (வேறு வழியைத்) தேடுகிறவர்கள் (வரம்பு மீறியவர்களாவர்)...")

(இவ்வாறு ஓதிக்காட்டிவிட்டு ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள்) "அல்லாஹ் எவரை (ஒருவருக்குத்) திருமணம் முடித்து வைத்தானோ அல்லது எவரை (அவருக்கு) உரிமையாக்கிக் கொடுத்தானோ, அதற்கு அப்பால் (வேறு எதையும்) ஒருவர் நாடினால், அவர் நிச்சயமாக வரம்பு மீறியவராவார்" என்று கூறினார்கள்.

(இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி அமைந்த ஆதாரப்பூர்வமான - ஸஹீஹ் - ஹதீஸ் ஆகும்; ஆனால் அவர்கள் இதனைத் தங்களின் நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை.)
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ أَنْبَأَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَ مَعْمَرٌ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ فِي قَوْلِهِ تَعَالَى {§أُولَئِكَ هُمُ الْوَارِثُونَ} [المؤمنون 10] قَالَ «يَرِثُونَ مَسَاكِنَهُمْ وَمَسَاكِنَ إِخْوَانِهِمُ الَّذِينَ أُعِدَّتْ لَهُمْ إِذَا أَطَاعُوا اللَّهَ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
அபு ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"{உலாயிக ஹுமுல் வாரிஸூன் - அவர்களே வாரிசுதாரர்கள்}" (அல்குர்ஆன் 23:10) எனும் (உயர்ந்தோன்) அல்லாஹ்வின் வசனத்தைக் குறித்து அவர்கள் கூறுகையில், "(சுவனவாசிகள்) தங்களின் தங்குமிடங்களையும், மேலும் தங்களது (மனித இனத்தைச் சேர்ந்த) சகோதரர்கள் அல்லாஹ்வுக்குக் கீழ்ப்படிந்திருந்தால் அவர்களுக்காகத் (சுவனத்தில்) தயார் செய்யப்பட்டிருந்த தங்குமிடங்களையும் அனந்தரமாகப் பெறுவார்கள்" என்று குறிப்பிட்டார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الزَّاهِدُ الْأَصْبَهَانِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ سَابِقٍ ثنا مَالِكُ بْنُ مِغْوَلٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَعِيدِ بْنِ وَهْبٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {الَّذِينَ يُؤْتُونَ مَا آتَوْا وَقُلُوبُهُمْ وَجِلَةٌ} [المؤمنون 60] أَهُوَ الرَّجُلُ يَزْنِي وَيَسْرِقُ وَيَشْرَبُ الْخَمْرَ وَهُوَ مَعَ ذَلِكَ يَخَافُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ؟ قَالَ «§لَا وَلَكِنَّهُ الرَّجُلُ يَصُومُ وَيُصَلِّي وَيَتَصَدَّقُ وَهُوَ مَعَ ذَلِكَ يَخَافُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ صحيح
ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! '{அல்லதீன யுஃதூன மா ஆதவ் வ குலூபுஹும் வஜிலதுன்}' (தாங்கள் கொடுப்பவற்றைத் தங்கள் உள்ளங்கள் நடுங்கிய நிலையில் கொடுக்கிறார்களே - அல்குர்ஆன் 23:60) என்ற மாண்பும் மகிமையும் மிக்க அல்லாஹ்வின் கூற்று, (ஒருவர்) விபச்சாரம் செய்து, திருடி, மது அருந்திவிட்டு, அதேவேளையில் மாண்பும் மகிமையும் மிக்க அல்லாஹ்வை அஞ்சுபவரைக் குறிக்கிறதா?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "இல்லை! மாறாக, அவர் நோன்பு நோற்று, தொழுது, தானதர்மங்கள் செய்துவிட்டு, (அவை தன்னிடமிருந்து ஏற்றுக் கொள்ளப்படுமா என்ற கவலையில்) அதேவேளையில் மாண்பும் மகிமையும் மிக்க அல்லாஹ்வை அஞ்சுபவராவார்" என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ الصَّفَّارُ ثنا أَحْمَدُ بْنُ نَصْرٍ ثنا عَمْرُو بْنُ طَلْحَةَ أَنْبَأَ إِسْرَائِيلُ عَنْ عَبْدِ الْأَعْلَى عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ §إِنَّمَا كُرِهَ السَّمَرُ حِينَ نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ {مُسْتَكْبِرِينَ بِهِ سَامِرًا تَهْجُرُونَ} [المؤمنون 67] قَالَ مُسْتَكْبِرِينَ بِالْبَيْتِ يَقُولُونَ نَحْنُ أَهْلُهُ {تَهْجُرُونَ} [المؤمنون 67] قَالَ كَانُوا يَهْجُرُونَهُ وَلَا يُعَمِّرُونَهُ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"{முஸ்தக்பிரீன பிஹி ஸாமிரன் தஹ்ஜுரூன்} (அதாவது: அதன் காரணமாகப் பெருமையடித்தவர்களாக, இரவில் வீண்பேச்சுப் பேசுபவர்களாக, நீங்கள் அதனைப் புறக்கணித்தீர்கள் - அல்குர்ஆன் 23:67) என்ற இந்த வசனம் அருளப்பட்டபோதுதான் (இரவில் விழித்திருந்து பேசும்) 'அஸ்-ஸமர்' (எனும் இரவுப் பேச்சு) வெறுக்கப்பட்டது.

அவர் (இதற்கு விளக்கமளிக்கையில்) கூறினார்: "(இதில்) 'பெருமையடித்தவர்களாக' என்பது, அவர்கள் (கஅபா எனும்) இல்லத்தின் காரணமாகப் பெருமையடித்தவர்களாக, 'நாங்களே அதற்கு உரியவர்கள்' என்று கூறி வந்ததைக் குறிக்கிறது. (மேலும்) {தஹ்ஜுரூன்} என்பதற்கு, 'அவர்கள் அதனை (கஅபாவை)ப் புறக்கணித்து வந்தார்கள்; அதனை அவர்கள் (வணக்க வழிபாடுகளால்) உயிர்ப்பிக்கவில்லை' என்று பொருளாகும்."

(இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரப்பூர்வமானது (ஸஹீஹ்). ஆயினும், இதனை இமாம் புகாரியும் இமாம் முஸ்லிமும் (தங்கள் நூல்களில்) பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنِي أَبُو الْعَبَّاسِ السَّيَّارِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ مُوسَى بْنِ حَلِيمٍ ثنا عَلِيُّ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ شَقِيقٍ أَنْبَأَ الْحُسَيْنُ بْنُ وَاقِدٍ حَدَّثَنِي يَزِيدُ النَّحْوِيُّ أَنَّ عِكْرِمَةَ حَدَّثَهُ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ جَاءَ أَبُو سُفْيَانَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ ﷺ فَقَالَ § يَا مُحَمَّدُ أَنْشُدُكَ اللَّهَ وَالرَّحِمَ قَدْ أَكَلْنَا الْعَلْهَزَ يَعْنِي الْوَبَرَ وَالدَّمَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {وَلَقَدْ أَخَذْنَاهُمْ بِالْعَذَابِ فَمَا اسْتَكَانُوا لِرَبِّهِمْ وَمَا يَتَضَرَّعُونَ} [المؤمنون 76] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அபூசுஃப்யான் அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "முஹம்மதே! அல்லாஹ்வின் பெயராலும், (நம்மிடையேயுள்ள) இரத்த பந்தத்தின் (உறவின்) பெயராலும் நான் உங்களிடம் (உதவி செய்யுமாறு) வேண்டுகிறேன்; (கடும் பஞ்சத்தின் காரணமாக) நாங்கள் விலங்குகளின் ரோமமும் இரத்தமும் கலந்த 'அல்-இல்ஹிஸ்' (العلهز) என்பதை உண்ணும் நிலைக்கு ஆளாகிவிட்டோம்" என்று கூறினார்.

அப்போது, வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ் (பின்வரும் வசனத்தை) அருளினான்:

"நிச்சயமாக நாம் அவர்களை வேதனையைக் கொண்டு பிடித்தோம். ஆயினும், அவர்கள் தங்கள் இறைவனுக்குப் பணியவுமில்லை; (அவனிடம்) கெஞ்சிக் கேட்கவுமில்லை." (அல்குர்ஆன் 23:76).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنْبَأَ حَكَّامُ بْنُ سَلْمٍ الرَّازِيُّ ثنا عَمْرُو بْنُ أَبِي قَيْسٍ عَنْ مُطَرِّفٍ عَنِ الْمِنْهَالِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ جَاءَهُ رَجُلٌ فَقَالَ لَهُ يَا ابْنَ عَبَّاسٍ إِنَّ فِي نَفْسِي مِنَ الْقُرْآنِ شَيْءٌ قَالَ «وَمَا هُوَ؟» فَقَالَ شَكٌّ قَالَ «وَيْحَكَ هَلْ سَأَلْتَ أَحَدًا غَيْرِي؟» فَقَالَ لَا قَالَ «هَاتِ» قَالَ أَسْمَعُ اللَّهَ يَقُولُ {وَكَانَ اللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرًا} [الأحزاب 27] كَانَ هَذَا أَمَرًا قَدْ كَانَ وَقَالَ {فَلَا أَنْسَابَ بَيْنَهُمْ يَوْمَئِذٍ وَلَا يَتَسَاءَلُونَ} [المؤمنون 101] وَقَالَ فِي آيَةٍ أُخْرَى {وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ يَتَسَاءَلُونَ} [الصافات 27] ثُمَّ ذَكَرَ أَشْيَاءَ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ أَمَّا قَوْلُهُ تَعَالَى {§وَكَانَ اللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرًا} [الأحزاب 27] فَإِنَّهُ لَمْ يَزَلْ وَلَا يَزَالُ هُوَ الْأَوَّلُ وَالْآخَرُ وَالظَّاهِرُ وَالْبَاطِنُ وَأَمَّا قَوْلُهُ تَعَالَى {فَلَا أَنْسَابَ بَيْنَهُمْ يَوْمَئِذٍ وَلَا يَتَسَاءَلُونَ} [المؤمنون 101] فَهَذَا فِي النَّفْخَةِ الْأُولَى حِينَ لَا يَبْقَى عَلَى الْأَرْضِ شَيْءٌ فَلَا أَنْسَابَ بَيْنَهُمْ يَوْمَئِذٍ وَلَا يَتَسَاءَلُونَ وَأَمَّا قَوْلُهُ تَعَالَى {فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ يَتَسَاءَلُونَ} [الصافات 50] فَإِنَّهُمْ لَمَّا دَخَلُوا الْجَنَّةَ أَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ يَتَسَاءَلُونَ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அவர்களிடம் ஒரு மனிதர் வந்து, "இப்னு அப்பாஸ் அவர்களே! குர்ஆன் (வசனங்கள்) குறித்து என் மனதில் ஒரு விஷயம் (குழப்பமாக) உள்ளது" என்று கூறினார்.
அவர்கள், "அது என்ன?" என்று கேட்டார்கள்.
அதற்கு அவர், "(அது ஒரு) சந்தேகம்" என்று பதிலளித்தார்.
அவர்கள், "உனக்கு நற்பேறு உண்டாகட்டும்! (அல்லது உனக்கு இரக்கம் காட்டப்படட்டும்!) இது குறித்து என்னை அல்லாது வேறு யாரிடமாவது நீ கேட்டாயா?" என்று கேட்டார்கள்.
அவர், "இல்லை" என்றார்.
அவர்கள், "(உன் சந்தேகத்தை) இங்கே கொண்டு வா (சொல்)" என்று கூறினார்கள்.
அந்த மனிதர் கூறினார்: "அல்லாஹ், '{வ கானல்லாஹு அலா குல்லி ஷய்இன் கதீரா}' (அல்லாஹ் அனைத்துப் பொருட்களின் மீதும் பேராற்றல் உடையவனாக இருக்கிறான்) என்று கூறுவதை நான் செவியுறுகிறேன். (இங்கு 'கான' - 'இருந்தான்' என்ற சொல் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளதால்) இது நடந்து முடிந்த ஒரு காரியமாக (கடந்த காலத்தை மட்டும் குறிப்பதாக) இருக்கிறதே! (அல்லாஹ்வின் ஆற்றல் எப்போதும் உள்ளதல்லவா?)
மேலும், (மறுமை நாளில்) '{அந்நாளில் அவர்களுக்கிடையே எவ்வித உறவுகளும் இருக்காது; ஒருவரையொருவர் விசாரித்துக்கொள்ளவும் மாட்டார்கள்}' (23:101) என்று அல்லாஹ் கூறுகிறான்.
ஆனால், மற்றொரு வசனத்தில், '{அவர்கள் ஒருவரையொருவர் முன்னோக்கி (நலம்) விசாரித்துக் கொள்வார்கள்}' (37:27) என்று கூறுகிறான். (இவை ஒன்றுக்கொன்று முரணாகத் தெரிகிறதே!)" பின்னர் அவர் இன்னும் சில விஷயங்களைக் குறிப்பிட்டார்.
அப்போது இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (பின்வருமாறு விளக்கம்) கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ் தஆலாவின் '{வ கானல்லாஹு அலா குல்லி ஷய்இன் கதீரா}' என்ற கூற்றைப் பொறுத்தவரை, நிச்சயமாக அவன் எப்போதுமே (அத்தகைய பேராற்றலுடையவனாக) இருந்து வருகிறான்; இனியும் (என்றென்றும்) அவ்வாறே இருப்பான். (ஏனெனில்) அவனே ஆரம்பமானவன்; அவனே முடிவானவன்; அவனே பகிரங்கமானவன்; அவனே அந்தரங்கமானவன்.
அல்லாஹ் தஆலாவின் '{அந்நாளில் அவர்களுக்கிடையே எவ்வித உறவுகளும் இருக்காது; ஒருவரையொருவர் விசாரித்துக்கொள்ளவும் மாட்டார்கள்}' என்ற கூற்றைப் பொறுத்தவரை, இது (ஸூர்) எக்காளம் முதல் முறை ஊதப்படும்போது (ஏற்படும் அதிர்ச்சியில்) நிகழும். அப்போது பூமியில் எந்தவொரு உயிரினமும் மீதமிருக்காது. (அந்தப் பயங்கரமான நேரத்தில்) அவர்களுக்கிடையே எவ்வித உறவும் (பயன் தராது) இருக்காது; ஒருவரையொருவர் விசாரித்துக்கொள்ளவும் மாட்டார்கள்.
அல்லாஹ் தஆலாவின் '{அவர்கள் ஒருவரையொருவர் முன்னோக்கி (நலம்) விசாரித்துக் கொள்வார்கள்}' என்ற கூற்றைப் பொறுத்தவரை, அவர்கள் (விசாரணை முடிந்து) சொர்க்கத்தில் நுழையும்போது, அவர்களில் சிலர் சிலரை முன்னோக்கி (மகிழ்ச்சியுடன்) ஒருவரையொருவர் விசாரித்துக்கொள்வார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنِي الْحَسَنُ بْنُ حَلِيمٍ الْمَرْوَزِيُّ أَنْبَأَ أَبُو الْمُوَجِّهِ أَنْبَأَ عَبْدَانُ أَنْبَأَ عَبْدُ اللَّهِ أَنْبَأَ سَعِيدُ بْنُ يَزِيدَ أَبُو شُجَاعٍ عَنْ أَبِي السَّمْحِ عَنْ أَبِي الْهَيْثَمِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ {تَلْفَحُ وُجُوهَهُمُ النَّارُ وَهُمْ فِيهَا كَالِحُونَ} [المؤمنون 104] قَالَ «تَشْوِيهِ النَّارُ فَتَقَلَّصُ شَفَتُهُ الْعُلْيَا حَتَّى تَبْلُغَ وَسَطَ رَأْسِهِ وَتَسْتَرْخِي شَفَتُهُ السُّفْلَى حَتَّى تَضْرِبَ سُرَّتَهُ»
அபூஸயீத் அல்குத்ரீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"{தல்ஃபஹு வுஜூஹஹுமுன் நாரு வஹும் ஃபீஹா காலிஹூன்}" (நெருப்பு அவர்களின் முகங்களைச் சுட்டெரிக்கும்; அதில் அவர்கள் விகாரமான தோற்றமுடையவர்களாக இருப்பார்கள்) [அல்-முஃமினூன்: 104] என்ற வசனம் குறித்து அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"(நரக) நெருப்பு (அவரது முகத்தைச்) சுட்டெரிக்கும். (அதன் வெப்பத்தினால்) அவரது மேல் உதடு சுருங்கி, அவரது தலையின் மையப் பகுதியைச் சென்றடையும். மேலும், அவரது கீழ் உதடு (கீழே) தொங்கி, அவரது தொப்புளைத் தொடும் (அளவிற்கு நீண்டுவிடும்)."
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ الصَّفَّارُ حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ نَصْرٍ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ طَلْحَةَ أَنْبَأَ إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ أَبِي الْأَحْوَصِ عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§وَهُمْ فِيهَا كَالِحُونَ} [المؤمنون 104] قَالَ «كَكُلُوحِ الرَّأْسِ النَّضِيجِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ صحيح
இப்னு மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வின் "வஹும் ஃபீஹா காலிஹூன்" (அதில் அவர்கள் விகாரமாகப் பற்கள் தெரிந்த நிலையில் இருப்பார்கள் - 23:104) என்ற வசனத்தைக் குறித்து அவர்கள் விளக்கும்போது, "(அது நரக நெருப்பில்) நன்கு வேகவைக்கப்பட்ட (ஆட்டின்) தலையின் (உதடுகள் சுருங்கிப் பற்கள் விகாரமாகத் தெரிவதைப்) போன்றதாகும்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ يَعْقُوبَ الْعَدْلُ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي طَالِبٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ عَطَاءٍ أَنْبَأَ سَعِيدُ بْنُ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَبِي أَيُّوبَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ قَالَ §إِنَّ أَهْلَ النَّارِ يَدْعُونَ مَالِكًا فَلَا يُجِيبُهُمْ أَرْبَعِينَ يَوْمًا ثُمَّ يَرُدُّ عَلَيْهِمْ إِنَّكُمْ مَاكِثُونَ قَالَ هَانَتْ دَعْوَتُهُمْ وَاللَّهِ عَلَى مَالِكٍ وَرَبِّ مَالِكٍ قَالُوا {رَبَّنَا غَلَبَتْ عَلَيْنَا شِقْوَتُنَا وَكُنَّا قَوْمًا ضَالِّينَ} [المؤمنون 106] {قَالَ اخْسَئُوا فِيهَا وَلَا تُكَلِّمُونَ} «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் பின் அல்-ஆஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"நிச்சயமாக, நரகவாசிகள் (நரகத்தின் காவலரான) மாலிக்கை அழைப்பார்கள். அவர் நாற்பது நாட்களுக்கு அவர்களுக்குப் பதிலளிக்க மாட்டார். அதன் பிறகு அவர்களிடம், 'நிச்சயமாக நீங்கள் (இங்கேயே) தங்கியிருப்பவர்கள் தான்' என்று பதிலளிப்பார்."

(இதைக் கூறிவிட்டு) அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! மாலிக்கிடமும், மாலிக்கின் இறைவனிடமும் அவர்களின் அந்த அழைப்பு அற்பமானதாகிவிட்டது (மதிப்பற்றதாகிவிட்டது)."

(பின்னர்) அவர்கள் (நரகவாசிகள்), "எங்கள் இறைவா! எங்களின் துர்பாக்கியம் எங்களை மிகைத்துவிட்டது; மேலும் நாங்கள் வழிதவறிய கூட்டத்தினராகவே இருந்துவிட்டோம்" (அல்குர்ஆன் 23:106) என்று கூறுவார்கள்.

(அதற்கு இறைவன்,) "இதிலேயே சிறுமையடைந்து கிடங்கள்; என்னிடம் பேசாதீர்கள்" (அல்குர்ஆன் 23:108) என்று கூறுவான்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
تَفْسِيرُ سُورَةِ النُّورِ
ஸூரா அந்-நூரின் விளக்கவுரை (தஃப்சீர்)
أَخْبَرَنَا أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْبَغْدَادِيُّ ثنا يَحْيَى بْنُ عُثْمَانَ بْنِ صَالِحٍ السَّهْمِيُّ حَدَّثَنِي أَبِي ثنا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ حَدَّثَنِي حُمَيْدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ عَنِ الْمِسْوَرِ بْنِ مَخْرَمَةَ أَنَّهُ سَمِعَ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ يَقُولُ «§تَعَلَّمُوا سُورَةَ الْبَقَرَةِ وَسُورَةَ النِّسَاءِ وَسُورَةَ الْمَائِدَةِ وَسُورَةَ الْحَجِّ وَسُورَةَ النُّورِ فَإِنَّ فِيهِنَّ الْفَرَائِضَ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
மிஸ்வர் பின் மக்ரமா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் பின்வருமாறு கூற நான் கேட்டேன்:
"ஸூரத்துல் பகரா, ஸூரத்துன் நிஸா, ஸூரத்துல் மாயிதா, ஸூரத்துல் ஹஜ் மற்றும் ஸூரத்துந் நூர் ஆகிய அத்தியாயங்களைக் கற்றுக்கொள்ளுங்கள். ஏனெனில், (நிச்சயமாக) அவற்றில் (மார்க்கத்தின்) கட்டாயக் கடமைகள் (மற்றும் சட்டதிட்டங்கள்) இடம்பெற்றுள்ளன."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا أَبُو عَلِيٍّ الْحَافِظُ أَنْبَأَ مُحَمَّدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ سُلَيْمَانَ ثنا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ الضَّحَّاكِ ثنا شُعَيْبُ بْنُ إِسْحَاقَ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ §«لَا تُنْزِلُوهُنَّ الْغُرَفَ وَلَا تُعَلِّمُوهُنَّ الْكِتَابَةَ» يَعْنِي النِّسَاءَ «وَعَلِّمُوهُنَّ الْمِغْزَلَ وَسُورَةَ النُّورِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ بل موضوع
ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"(பெண்களை) மேல் மாடி அறைகளில் குடியமர்த்தாதீர்கள்; அவர்களுக்கு எழுதக் கற்றுத் தராதீர்கள். (மாறாக) அவர்களுக்கு நூல் நூற்பதையும் (நூற்புக்கலை), 'சூரத்துந் நூர்' (எனும் திருக்குர்ஆன்) அத்தியாயத்தையும் கற்றுக் கொடுங்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : இட்டுக்கட்டப்பட்டது (பொய்யானது)
موضوع
أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ الْمُؤَمَّلِ بْنِ الْحَسَنِ بْنِ عِيسَى ثنا الْفَضْلُ بْنُ مُحَمَّدِ الشَّعْرَانِيُّ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ الْوَاسِطِيُّ ثنا هُشَيْمٌ عَنْ سُلَيْمَانَ التَّيْمِيُّ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ فِي قَوْلِهِ تَعَالَى {§الزَّانِي لَا يَنْكِحُ إِلَّا زَانِيَةً أَوْ مُشْرِكَةً} [النور 3] قَالَ «كُنَّ نِسَاءً مَرَارِدَ بِالْمَدِينَةَ فَكَانَ الرَّجُلُ الْمُسْلِمُ يُزَوِّجُ الْمَرْأَةَ مِنْهُنَّ لِتُنْفِقَ عَلَيْهِ فَنُهُوا عَنْ ذَلِكَ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் பின் அல்-ஆஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
"விபச்சாரம் செய்யும் ஆண், விபச்சாரம் செய்யும் பெண்ணையோ அல்லது இணைவைக்கும் பெண்ணையோ தவிர வேறு எவரையும் மணமுடிக்க மாட்டான்..." (அல்குர்ஆன் 24:3) என்ற இறைவசனம் குறித்து அவர்கள் கூறினார்கள்:
"மதீனாவில் விபச்சாரப் பெண்கள் சிலர் இருந்தனர். முஸ்லிமான ஒரு மனிதர், தமக்கு அவள் செலவழிக்க வேண்டும் என்பதற்காக அத்தகைய பெண்களில் ஒருத்தியை மணமுடிப்பார். எனவே, அவ்வாறு செய்வது அவர்களுக்குத் தடை செய்யப்பட்டது."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا أَبُو عَلِيٍّ الْحَافِظُ أَنْبَأَ عَبْدَانُ الْأَهْوَازِيُّ ثنا عَمْرُو بْنُ مُحَمَّدٍ النَّاقِدُ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ ثنا سُفْيَانُ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ إِيَاسٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ تَعَالَى {§لَا تَدْخُلُوا بُيُوتًا غَيْرَ بُيُوتِكُمْ حَتَّى تَسْتَأْنِسُوا} [النور 27] قَالَ «أَخْطَأَ الْكَاتِبُ حَتَّى تَسْتَأْذِنُوا» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
{உங்களுடைய வீடுகள் அல்லாத வேறு வீடுகளில், நீங்கள் (அங்குள்ளவர்களுடன்) இணக்கம் காணும் வரை (தஸ்தஃனிஸூ) நுழையாதீர்கள்} [அந்நூர் 24:27] என்ற (அல்லாஹ்வின்) வசனம் குறித்து இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறும்போது: "எழுத்தாளர் (எழுதியதில்) தவறு செய்துவிட்டார்; (அது) 'நீங்கள் அனுமதி கேட்கும் வரை' (தஸ்தஃதினூ) என்று (இருக்க வேண்டும்)" எனக் கூறினார்கள்.

இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி அமைந்த ஆதாரப்பூர்வமான (ஸஹீஹ்) ஹதீஸாகும். ஆனால் அவர்கள் இருவரும் இதனை (தங்கள் நூல்களில்) பதிவு செய்யவில்லை.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
وَحَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ الصَّغَانِيُّ ثنا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ ثنا ثَابِتُ بْنُ عُمَارَةَ قَالَ سَمِعْتُ غُنَيْمَ بْنَ قَيْسٍ يَقُولُ سَمِعْتُ أَبَا مُوسَى الْأَشْعَرِيَّ يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ §«أَيُّمَا امْرَأَةٍ اسْتَعْطَرَتْ فَمَرَّتْ عَلَى قَوْمٍ لِيَجِدُوا رِيحَهَا فَهِيَ زَانِيَةٌ» هَذَا حَدِيثٌ أَخْرَجَهُ الصَّغَانِيُّ فِي التَّفْسِيرِ عِنْدَ قَوْلِهِ تَعَالَى {قُلْ لِلْمُؤْمِنِينَ يَغُضُّوا مِنْ أَبْصَارِهِمْ} [النور 30] وَهُوَ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ صحيح
அபூ மூஸா அல்-அஷ்அரீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எந்தவொரு பெண் நறுமணம் பூசிக்கொண்டு, (அந்நிய) மக்கள் தனது நறுமணத்தை நுகர வேண்டும் என்பதற்காக அவர்களைக் கடந்து செல்கிறாளோ, அவள் (பாவத்தின் அடிப்படையில்) ஒரு விபச்சாரி ஆவாள்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو سَهْلٍ أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ النَّحْوِيُّ بِبَغْدَادَ ثنا جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ شَاكِرٍ ثنا قَبِيصَةُ بْنُ عُقْبَةَ ثنا سُفْيَانُ عَنْ يُونُسَ بْنِ عُبَيْدٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ بْنِ عَمْرِو بْنِ جَرِيرٍ عَنْ جَدِّهِ قَالَ سَأَلْتُ النَّبِيَّ ﷺ عَنْ نَظْرَةِ الْفُجَاءَةِ §فَأَمَرَنِي أَنْ أَصْرِفَ بَصَرِي «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَقَدْ أَخْرَجَهُ مُسْلِمٌ» صحيح وقد أخرجه مسلم
ஜரீர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் (அந்நியப் பெண்கள் மீது) எதிர்பாராமல் (திடீரெனப்) பார்வை விழுவது குறித்துக் கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், (உடனடியாக) என் பார்வையைத் திருப்பிக் கொள்ளும்படி எனக்குக் கட்டளையிட்டார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ الصَّيْدَلَانِيُّ ثنا إِسْمَاعِيلُ بْنُ قُتَيْبَةَ ثنا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ ثنا شَرِيكٌ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ أَبِي الْأَحْوَصِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ {§وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ} [النور 31] قَالَ «لَا خُلْخَالَ وَلَا شَنْفَ وَلَا قُرْطَ وَلَا قِلَادَةَ» {إِلَّا مَا ظَهَرَ مِنْهَا} [النور 31] قَالَ «الثِّيَابُ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ على شرط مسلم
அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

“{வலா யுப்தீன ஸீனதஹுன்ன} (தங்கள் அலங்காரத்தை அவர்கள் வெளிப்படுத்த வேண்டாம்)” (அந்நூர்: 31) எனும் (வசனம் குறித்து) அவர்கள் கூறும்போது, “(அதாவது) கொலுசு, (காதின் மேல் பகுதியில் அணியும்) காதணி, (காதின் கீழ் பகுதியில் அணியும்) தோடு மற்றும் கழுத்து மாலை ஆகியவற்றை (அவர்கள் வெளிப்படுத்தக் கூடாது)” என்றார்கள்.

மேலும், “{இல்லா மா ழஹர மின்ஹா} (அவற்றில் இயல்பாக வெளியே தெரிபவற்றைத் தவிர)” (அந்நூர்: 31) எனும் (வசனம் குறித்து) அவர்கள் கூறும்போது, “(அது அவர்கள் அணியும் வெளி) ஆடைகளைக் குறிக்கும்” என்றார்கள்.

(இந்த ஹதீஸ் இமாம் முஸ்லிமின் நிபந்தனைப்படி ஆதாரப்பூர்வமானதாகும்; எனினும், அவர்கள் இருவரும் (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்) இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو عَمْرٍو عُثْمَانُ بْنُ أَحْمَدَ الزَّاهِدُ بِبَغْدَادَ ثنا يَحْيَى بْنُ جَعْفَرِ بْنِ الزِّبْرِقَانِ ثنا زَيْدُ بْنُ الْحُبَابِ ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ نَافِعٍ قَالَ سَمِعْتُ الْحَسَنَ بْنَ مُسْلِمٍ يُحَدِّثُ عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ شَيْبَةَ عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينِ قَالَتْ §لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ {وَلْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَى جُيُوبِهِنَّ} [النور 31] أَخَذَ نِسَاءُ الْأَنْصَارِ أُزْرَهُنَّ فَشَقَقْنَهُ مِنْ نَحْوِ الْحَوَاشِي فَاخْتَمَرْنَ بِهِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
இறைநம்பிக்கையாளர்களின் அன்னை ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"{தங்கள் முக்காடுகளை மார்புகளின் மீது போட்டுக்கொள்ளட்டும்}" [அந்நூர் 24:31] என்ற இந்த (குர்ஆன்) வசனம் அருளப்பட்டபோது, அன்சாரிப் பெண்கள் தங்களின் கீழாடைகளை (எடுத்து) அவற்றின் ஓரங்களில் கிழித்து, அவற்றைக் கொண்டு (தங்கள் தலைகளையும் மார்புகளையும் மறைத்து) முக்காடிட்டுக் கொண்டார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنْبَأَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَ ابْنُ جُرَيْجٍ حَدَّثَنِي عَطَاءُ بْنُ السَّائِبِ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ حَبِيبٍ أَخْبَرَهُ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ عَنِ النَّبِيِّ ﷺ أَنَّهُ قَالَ {وَآتُوهُمْ مِنْ مَالِ اللَّهِ الَّذِي آتَاكُمْ} [النور 33] قَالَ §«يُتْرَكُ لِلْمُكَاتَبِ الرُّبُعُ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ «وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ حَبِيبٍ هُوَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ السُّلَمِيُّ وَقَدْ أَوْقَفَهُ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ عَلِيٍّ فِي رِوَايَةٍ أُخْرَى» صحيح وروي موقوفا
அலி பின் அபீ தாலிப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "{வஆதூஹும் மின் மாலில்லாஹில்லதீ ஆதாகும்} (மேலும், அல்லாஹ் உங்களுக்கு வழங்கிய அவனது செல்வத்திலிருந்து நீங்கள் அவர்களுக்குக் கொடுங்கள்) [அந்நூர்: 33]" (எனும் வசனத்தை ஓதிவிட்டு), "விடுதலைக்காக ஒப்பந்தம் செய்துகொண்ட அடிமையின் (செலுத்த வேண்டிய தொகையிலிருந்து) கால் பங்கு (அவருக்காகவே) விட்டுவிடப்படும் (அல்லது தள்ளுபடி செய்யப்படும்)" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ الصَّغَانِيُّ ثنا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرًا يَقُولُ §كَانَتْ مُسَيْكَةُ لِبَعْضِ الْأَنْصَارِ فَقَالَتْ إِنَّ سَيِّدِي يُكْرِهُنِي عَلَى الْبِغَاءِ فَنَزَلَتْ {وَلَا تُكْرِهُوا فَتَيَاتِكُمْ عَلَى الْبِغَاءِ إِنْ أَرَدْنَ تَحَصُّنًا} [النور 33] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط مسلم
ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

அன்சாரிகளில் ஒருவருக்கு ‘முஸைகா’ (என்ற பெயருடைய) ஓர் அடிமைப் பெண் இருந்தார். அவர், "(நிச்சயமாக) எனது எஜமான் என்னை விபச்சாரத்தில் ஈடுபடுமாறு கட்டாயப்படுத்துகிறார்" என்று கூறினார். அப்போது, "{வலா துக்ரிஹூ ஃபதயாத்திகும் அலல் பிகாயி இன் அரத்ன தஹஸ்ஸுனா} (உங்கள் அடிமைப் பெண்கள் கற்புடன் வாழ விரும்பும்போது, உலகாயத லாபத்திற்காக அவர்களை விபச்சாரத்திற்கு வற்புறுத்தாதீர்கள்) [அந்நூர் 33]" என்ற (குர்ஆன்) வசனம் அருளப்பட்டது.

(இந்த ஹதீஸ் இமாம் முஸ்லிமின் நிபந்தனைப்படி ஆதாரப்பூர்வமானது (ஸஹீஹ்); எனினும் அவர்கள் (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்) இருவரும் இதனைத் தங்கள் நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ الدَّشْتَكِيُّ ثنا عَمْرُو بْنُ أَبِي قَيْسٍ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ §«اللَّهُ نُورُ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ مَثَلُ نُورِ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ كَمِشْكَاةٍ» قَالَ «وَهِيَ الْقُبَّرَةُ يَعْنِي الْكُوَّةَ» صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் கூற்றான) "அல்லாஹ் வானங்கள் மற்றும் பூமியின் ஒளியாவான். அல்லாஹ்வை நம்பிக்கை கொண்டவரின் ஒளியின் உதாரணம் ஒரு மாடத்தைப் போன்றது" (அல்குர்ஆன் 24:35) என்பது குறித்துக் கூறும்போது:

"(அந்த வசனத்தில் இடம்பெறும் 'மிஷ்காத்' என்பது) மாடத்தைக் குறிக்கும். அதாவது (சுவரில் விளக்கு வைப்பதற்காக அமைக்கப்பட்டிருக்கும்) சிறு மாடமாகும் (அல்-குவ்வத்)" என்று கூறினார்கள்.

(இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரபூர்வமானது (ஸஹீஹ்). ஆனால் இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகியோர் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ الصَّفَّارُ ثنا أَحْمَدُ بْنُ مِهْرَانَ ثنا أَبُو نُعَيْمٍ ثنا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عِيسَى بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى عَنْ عَطَاءٍ عَنْ أَبِي أُسَيْدٍ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ قَالَ «§كُلُوا الزَّيْتَ وَادَّهِنُوا بِهِ فَإِنَّهُ مِنْ شَجَرَةٍ مُبَارَكَةٍ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ وَلَهُ شَاهِدٌ آخَرُ بِإِسْنَادٍ صَحِيحٍ صحيح
அபூ உஸைத் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"ஆலிவ் எண்ணெயை உண்ணுங்கள்; மேலும் அதனை (உடலில்) தேய்த்துப் பூசிக்கொள்ளுங்கள். ஏனெனில், நிச்சயமாக அது (அல்லாஹ்வினால்) பாக்கியம் அளிக்கப்பட்ட (ஒரு) மரத்திலிருந்து (உருவானது) ஆகும்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا بَكَّارُ بْنُ قُتَيْبَةَ الْقَاضِي بِمِصْرَ ثنا صَفْوَانُ بْنُ عِيسَى الْقَاضِي عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ قَالَ سَمِعْتُ جَدِّيَ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ §«كُلُوا الزَّيْتَ وَادَّهِنُوا بِهِ فَإِنَّهُ طَيِّبٌ مُبَارَكٌ» عبد الله بن سعيد واه
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நீங்கள் ஆலிவ் எண்ணெயை (உணவில் சேர்த்து) உண்ணுங்கள்; மேலும், அதனை (உங்கள் உடலிலும், முடியிலும்) பூசிக்கொள்ளுங்கள். ஏனெனில், நிச்சயமாக அது தூய்மையானதும் பாக்கியம் நிறைந்ததுமாகும்."
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ أَحْمَدُ بْنُ زِيَادٍ الْفَقِيهُ بِالْأَهْوَازِ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ أَيُّوبَ أَنْبَأَ مُحَمَّدُ بْنُ سَعِيدِ بْنِ سَابِقٍ ثنا عَمْرُو بْنُ أَبِي قَيْسٍ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ {§فِي بُيُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَنْ تُرْفَعَ وَيُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ يُسَبِّحُ لَهُ فِيهَا بِالْغُدُوِّ وَالْآصَالِ رِجَالٌ لَا تُلْهِيهِمْ تِجَارَةٌ وَلَا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ} [النور 37] قَالَ «ضَرَبَ اللَّهُ هَذَا الْمَثَلَ» قَوْلُهُ {مَثَلُ نُورِهِ كَمِشْكَاةٍ فِيهَا مِصْبَاحٌ الْمِصْبَاحَ فِي زُجَاجَةٍ} [النور 35] «لِأُولَئِكَ الْقَوْمِ الَّذِينَ لَا تُلْهِيهِمْ تِجَارَةٌ وَلَا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ وَكَانُوا أَتْجَرَ النَّاسِ وَأَبْيَعَهُمْ وَلَكِنْ لَمْ تَكُنْ تُلْهِيهِمْ تِجَارَتُهُمْ وَلَا بَيْعُهُمْ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (பின்வரும் வசனங்கள் குறித்து) அறிவிக்கிறார்கள்:

"{ஃபீ புயூதின் அதினல்லாஹு அன் துர்ஃபஅ வயுத்கர ஃபீஹஸ்முஹு யுஸப்பிஹு லஹு ஃபீஹா பில்குதுவ்வி வல்ஆஸால். ரிஜாலுன் லா துல்ஹீஹிம் திஜாரதுன் வலா பைய்உன் அன் திக்ரில்லாஹ்}" (அல்குர்ஆன் 24:36, 37)

(பொருள்: எந்த இல்லங்களை -பள்ளிகளை- உயர்த்தப்பட வேண்டும் என்றும், அவற்றில் தனது பெயர் நினைவு கூரப்பட வேண்டும் என்றும் அல்லாஹ் கட்டளையிட்டானோ, அவற்றில் காலையிலும் மாலையிலும் அவனைத் துதிக்கும் ஆடவர்கள் உள்ளனர். அல்லாஹ்வை நினைவு கூர்வதை விட்டும் எந்த வியாபாரமும், எந்தக் கொடுக்கல் வாங்கலும் அவர்களைத் திசைதிருப்பி விடாது).

(இந்த வசனங்கள் குறித்து) அவர்கள் விளக்கமளித்ததாவது: "{மஸலு நூரிஹீ கமிஷ்காதின் ஃபீஹா மிஸ்பாஹ், அல்மிஸ்பாஹு ஃபீ ஸுஜாஜா}" (அல்குர்ஆன் 24:35 - பொருள்: அவனது ஒளிக்கு உவமை ஒரு மாடம்; அதில் ஒரு விளக்கு இருக்கிறது; அந்த விளக்கு ஒரு பளிங்குச் சிமிழில் இருக்கிறது) என்ற (வசனத்தில் உள்ள) இந்த உவமையை, எந்த வியாபாரமும் கொடுக்கல் வாங்கலும் அல்லாஹ்வை நினைவு கூர்வதை விட்டும் திசைதிருப்பி விடாத அந்த மக்களுக்காகவே அல்லாஹ் கூறினான். அவர்கள் மக்களில் மிக அதிகமாக வியாபாரமும் கொடுக்கல் வாங்கலும் செய்பவர்களாகவே இருந்தார்கள்; ஆயினும், அவர்களது வியாபாரமோ அல்லது கொடுக்கல் வாங்கலோ அல்லாஹ்வை நினைவு கூர்வதை விட்டும் அவர்களைத் திசைதிருப்பி விடவில்லை.

(இந்த ஹதீஸ் ஸஹீஹான அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்டது; எனினும் இதனை புகாரி, முஸ்லிம் ஆகிய இரு நூல்களிலும் அவர்கள் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ سَلْمَانَ الْفَقِيهُ أَنْبَأَ الْحَسَنُ بْنُ مُكْرَمٍ الْبَزَّازُ أَنْبَأَ يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَنْبَأَ أَبُو غَسَّانَ مُحَمَّدُ بْنُ مُطَرِّفٍ اللَّيْثِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو حَازِمٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيِّبِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَلَّامٍ قَالَ «إِنَّ لِلْمَسَاجِدِ أَوْتَادًا هُمْ أَوْتَادُهَا لَهُمْ جُلَسَاءُ مِنَ الْمَلَائِكَةِ فَإِنْ غَابُوا سَأَلُوا عَنْهُمْ وَإِنْ كَانُوا مَرْضَى عَادُوهُمْ وَإِنْ كَانُوا فِي حَاجَةٍ أَعَانُوهُمْ»
அப்துல்லாஹ் பின் ஸலாம் (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

"நிச்சயமாகப் பள்ளிவாசல்களுக்கென்று சில ஆப்புகள் (கூடாரத்தை நிலைநிறுத்தும் ஆப்புகளைப் போன்று பள்ளிவாசலில் நிலையாக இருப்பவர்கள்) உள்ளனர். அவர்கள் தான் அதன் ஆப்புகள் (தூண்கள்) ஆவார்கள். அவர்களுக்கு வானவர்கள் (மலக்குகள்) தோழர்களாக இருப்பார்கள். அவர்கள் (பள்ளிவாசலுக்கு வராமல்) மறைந்துவிட்டால், (வானவர்கள்) அவர்களைப் பற்றி விசாரிப்பார்கள். அவர்கள் நோயுற்றால், (வானவர்கள்) அவர்களை நலம் விசாரிப்பார்கள். மேலும், அவர்களுக்கு ஏதேனும் தேவை ஏற்பட்டால், (வானவர்கள்) அவர்களுக்கு உதவி செய்வார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ عِيسَى الْحِيرِيُّ ثنا مُسَدَّدُ بْنُ قَطَنٍ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ ثنا أَبُو الْأَحْوَصِ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَطَاءٍ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ الْجُهَنِيِّ قَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ فِي سَفَرٍ فَكُنَّا نَتَنَاوَبُ الرَّعِيَّةَ فَلَمَّا كَانَتْ نَوْبَتِي سَرَّحْتُ إِبِلِي ثُمَّ رَجَعْتُ فَجِئْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ وَهُوَ يَخْطُبُ النَّاسَ فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ «مَا مِنْ مُسْلِمٍ يَتَوَضَّأُ فَيُسْبِغُ الْوُضُوءَ ثُمَّ يَقُومُ فِي صَلَاتِهِ فَيَعْلَمُ مَا يَقُولُ إِلَّا انْفَتَلَ كَيَوْمِ وَلَدَتْهُ أُمُّهُ مِنَ الْخَطَايَا لَيْسَ عَلَيْهِ ذَنْبٌ» قَالَ فَمَا مَلَكْتُ نَفْسِي عِنْدَ ذَلِكَ أَنْ قُلْتُ بَخٍ بَخٍ فَقَالَ عُمَرُ وَكُنْتُ إِلَى جَنْبِهِ أَتَعْجَبُ مِنْ هَذَا؟ قَدْ قَالَ قَبْلَ أَنْ تَجِيءَ مَا هُوَ أَجْوَدُ مِنْهُ فَقُلْتُ مَا هُوَ فِدَاكَ أَبِي وَأُمِّي؟ قَالَ قَالَ §مَا مِنْ رَجُلٍ يَتَوَضَّأُ فَيُسْبِغُ الْوُضُوءَ ثُمَّ يَقُولُ عِنْدَ فَرَاغِهِ مِنْ وُضُوئِهِ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ إِلَّا فُتِحَتْ لَهُ ثَمَانِيَةُ أَبْوَابٍ مِنَ الْجَنَّةِ يَدْخُلُ مِنْ أَيُّهَا شَاءَ ثُمَّ قَالَ «يُجْمَعُ النَّاسُ فِي صَعِيدٍ وَاحِدٍ يَنْفُذُهُمُ الْبَصَرُ وَيُسْمِعُهُمُ الدَّاعِي فَيُنَادِي مُنَادٍ سَيَعْلَمُ أَهْلُ الْجَمْعِ لِمَنِ الْكَرَمُ الْيَوْمَ» ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ يَقُولُ «أَيْنَ الَّذِينَ كَانَتْ تَتَجَافَى جُنُوبُهُمْ عَنِ الْمَضَاجِعِ» ثُمَّ يَقُولُ أَيْنَ الَّذِينَ كَانُوا {لَا تُلْهِيهِمْ تِجَارَةٌ وَلَا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ} [النور 37] إِلَى آخِرِ الْآيَةِ ثُمَّ يُنَادِي مُنَادٍ سَيَعْلَمُ الْجَمْعُ لِمَنِ الْكَرَمُ الْيَوْمَ ثُمَّ يَقُولُ «أَيْنَ الْحَمَّادُونَ الَّذِينَ كَانُوا يَحْمَدُونَ رَبَّهُمْ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ وَلَهُ طُرُقٌ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ وَكَانَ مِنْ حَقِّنَا أَنْ نُخَرِّجَهُ فِي كِتَابِ الْوُضُوءِ فَلَمْ نَقْدِرْ فَلَمَّا وَجَدْتُ الْإِمَامَ إِسْحَاقَ الْحَنْظَلِيَّ خَرَّجَ طُرُقَهُ عِنْدَ قَوْلِهِ {رِجَالٌ لَا تُلْهِيهِمْ تِجَارَةٌ وَلَا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ} [النور 37] اتَّبَعْتُهُ صحيح
உக்பா பின் ஆமிர் அல்-ஜுஹனீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் ஒரு பயணத்தில் இருந்தோம். நாங்கள் (ஒட்டகங்களை) மேய்க்கும் பணியை முறை வைத்துப் பகிர்ந்து கொண்டோம். என்னுடைய முறை வந்தபோது, நான் என் ஒட்டகங்களை மேய விட்டுவிட்டுத் (திரும்பி) வந்தேன். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மக்களுக்கு உரை நிகழ்த்திக் கொண்டிருக்கும்போது நான் அவர்களிடம் வந்தேன். அவர்கள் கூறுவதை நான் செவியுற்றேன்:

"எந்த ஒரு முஸ்லிமும் உளூ செய்து, அந்த உளூவை முழுமையாக (உறுப்புகள் நனையும்படி) செய்துவிட்டு, பிறகு தனது தொழுகையில் நின்று, தான் என்ன சொல்கிறோம் என்பதை அறிந்து (மன ஒருமைப்பாட்டுடன்) தொழுதால், அவர் தனது தாய் அவரைப் பெற்றெடுத்த நாளைப் போன்று பாவங்களிலிருந்து விடுபட்டவராகத் திரும்புவார். அவர் மீது எந்தப் பாவமும் இருக்காது."

(இதைக் கேட்ட) நான், "ஆஹா! ஆஹா! (இது எவ்வளவு சிறப்பானது!)" என்று கூறினேன். எனக்கு அருகில் இருந்த உமர் (ரலி) அவர்கள், "இதைக் கண்டு நீங்கள் ஆச்சரியப்படுகிறீர்களா? நீங்கள் வருவதற்கு முன்பு இதைவிடச் சிறப்பான ஒன்றை அவர்கள் கூறினார்கள்" என்றார்கள். அதற்கு நான், "என் தந்தையும் தாயும் உங்களுக்கு அர்ப்பணமாகட்டும்! அது என்ன?" என்று கேட்டேன்.

உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "எவரேனும் உளூ செய்து, அந்த உளூவை முழுமையாகச் செய்துவிட்டு, அதன் முடிவில்: **'அஷ்ஹது அன் லா இலாஹ இல்லல்லாஹு வ அஷ்ஹது அன்ன முஹம்மதன் அப்துஹு வ ரசூலுஹு'** (அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் வேறு யாருமில்லை என்றும், முஹம்மது (ஸல்) அவர்கள் அவனுடைய அடியாரும் தூதரும் ஆவார்கள் என்றும் நான் சாட்சி கூறுகிறேன்) என்று கூறினால், அவருக்காகச் சொர்க்கத்தின் எட்டு வாசல்களும் திறக்கப்படுகின்றன. அவர் தான் விரும்பிய வாசல் வழியாக அதில் நுழைந்துகொள்ளலாம் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்."

பின்னர் நபி (ஸல்) அவர்கள் (தொடர்ந்து) கூறினார்கள்:
"மக்கள் அனைவரும் (மறுமையில்) ஒரே மைதானத்தில் ஒன்றுதிரட்டப்படுவார்கள். (அவர்கள் அனைவரையும்) பார்ப்போரின் பார்வை ஊடுருவிச் செல்லும். அழைப்பாளரின் குரலை அனைவரும் செவியுறுவர். அப்போது ஓர் அழைப்பாளர், 'இன்றைய தினம் கண்ணியம் யாருக்கு உரியது என்பதை இந்தச் சபையினர் விரைவில் அறிந்துகொள்வார்கள்' என்று மூன்று முறை அறிவிப்பார்.

பிறகு, 'படுக்கைகளை விட்டுத் தங்கள் விலாக்களை உயர்த்திக் (கொண்டு இரவில் வணங்கிக்) கொண்டிருந்தவர்கள் எங்கே?' என்று அவர் கேட்பார். (அவர்கள் எழுந்து செல்வார்கள்). பின்னர், **{எந்த வணிகமும் வியாபாரமும் இறைநினைவை விட்டு அவர்களைத் திசை திருப்புவதில்லை}** [அந்-நூர்: 37] என்ற வசனத்தின் இறுதி வரை (ஓதி), 'இவர்கள் எங்கே?' என்று கேட்பார்.

பின்னர் அந்த அழைப்பாளர் மீண்டும், 'இன்றைய தினம் கண்ணியம் யாருக்கு உரியது என்பதை இந்தச் சபையினர் விரைவில் அறிந்துகொள்வார்கள்' என்று அறிவிப்பார். அதன் பிறகு, 'தங்கள் இறைவனை (எல்லா நிலைகளிலும்) அதிகமாகப் புகழ்ந்து கொண்டிருந்தவர்கள் எங்கே?' என்று கேட்பார்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ مُوسَى بْنِ عِمْرَانَ الْفَقِيهُ ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي طَالِبٍ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ سَهْلِ بْنِ عَسْكَرٍ ثنا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَ الثَّوْرِيُّ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّهُ دَعَا بِشَرَابٍ فَأُتِيَ بِهِ فَقَالَ «§نَاوِلِ الْقَوْمَ» فَقَالُوا نَحْنُ صِيَامٌ فَقَالَ لَكِنْ أَنَا لَسْتُ بِصَائِمٍ ثُمَّ أَمَرَهُ فَشَرِبَهُ ثُمَّ قَالَ {يَخَافُونَ يَوْمًا تَتَقَلَّبُ فِيهِ الْقُلُوبُ وَالْأَبْصَارُ} [النور 37] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அவர்கள் (அருந்துவதற்காக) ஒரு பானத்தைக் கொண்டு வருமாறு கேட்டார்கள். அது அவர்களிடம் கொண்டு வரப்பட்டதும், "(முதலில்) இதனை (இங்குள்ள) மக்களுக்கு வழங்குங்கள்" என்று (பணியாளரிடம்) கூறினார்கள். அதற்கு (அங்கிருந்த) அவர்கள், "நாங்கள் நோன்பாளிகளாக இருக்கிறோம்" என்று கூறினார்கள். அப்போது அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள், "ஆனால், நான் (இன்று) நோன்பாளியாக இல்லை" என்று கூறிவிட்டு, (அந்தப் பானத்தைத் தமக்கு அளிக்குமாறு மீண்டும்) கட்டளையிட்டு, அதைக் குடித்தார்கள். பின்னர்,

"{யகாஃபூன யவ்மன் ததகல்லபு ஃபீஹில் குலூபு வல்-அப்ஸார்}"
(உள்ளங்களும் பார்வைகளும் நிலைகுலைந்து தடுமாறும் அந்த நாளை அவர்கள் அஞ்சுவார்கள்) [அல்குர்ஆன் 24:37]

என்று (வசனத்தை) ஓதினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الزَّاهِدُ ثنا أَحْمَدُ بْنُ مِهْرَانَ أَنْبَأَ عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى أَنْبَأَ أَبُو جَعْفَرٍ الرَّازِيُّ عَنِ الرَّبِيعِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ أَبِي الْعَالِيَةَ عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ فِي قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {اللَّهُ نُورُ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ} فَقَرَأَ الْآيَةَ ثُمَّ قَالَ {وَالَّذِينَ كَفَرُوا أَعْمَالُهُمْ كَسَرَابٍ بِقِيعَةٍ يَحْسَبُهُ الظَّمْآنُ مَاءً حَتَّى إِذَا جَاءَهُ لَمْ يَجِدْهُ شَيْئًا وَوَجَدَ اللَّهَ عِنْدَهُ فَوَفَّاهُ حِسَابَهُ وَاللَّهُ سَرِيعُ الْحِسَابِ} [النور 39] قَالَ «وَكَذَلِكَ الْكَافِرُ يَجِيءُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَهُوَ يَحْسِبُ أَنَّ لَهُ عِنْدَ اللَّهِ خَيْرًا يَجِدُهُ وَيُدْخِلُهُ اللَّهُ النَّارَ» قَالَ وَضَرَبَ مَثَلًا آخَرَ لِلْكَافِرِ فَقَالَ {أَوْ كَظُلُمَاتٍ فِي بَحْرٍ لُجِّيٍّ يَغْشَاهُ مَوْجٌ مِنْ فَوْقِهِ مَوْجٌ مِنْ فَوْقِهِ سَحَابٌ ظُلُمَاتٌ بَعْضُهَا فَوْقَ بَعْضٍ إِذَا أَخْرَجَ يَدَهُ لَمْ يَكَدْ يَرَاهَا وَمَنْ لَمْ يَجْعَلِ اللَّهُ لَهُ نُورًا فَمَا لَهُ مِنْ نُورٍ} [النور 40] فَهُوَ يَنْقُلُهُ فِي خَمْسٍ مِنَ الظُّلَمِ فَكَلَامُهُ ظُلْمَةٌ وَعَمَلُهُ ظُلْمَةٌ وَمَدْخَلُهُ ظُلْمَةٌ وَمَخْرَجُهُ ظُلْمَةٌ وَمَصِيرُهُ إِلَى الظُّلُمَاتِ إِلَى النَّارِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ
உபை பின் கஅப் (ரலி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் ஒளியைப் பற்றிக் கூறும்) "{அல்லாஹு நூருஸ் ஸமாவாதி வல் அர்ள்}" (அல்லாஹ் வானங்கள் மற்றும் பூமியின் ஒளியாவான்) என்ற (அந்நூர் 24:35) வசனத்தை ஓதிவிட்டு, பின்னர் (நிராகரிப்பாளர்கள் குறித்து) பின்வரும் வசனத்தை ஓதினார்கள்:

"{வல்லதீன கஃபரூ அஃமாலuஹும் கஸராபின் பிகீஅத்தின் யஹ்ஸபுஹுழ் ழம்ஆனு மாஅன் ஹத்தா இதா ஜாஅஹு லம் யஜித்ஹu ஷைஅன் வ வஜதல்லாஹ இந்தஹு ஃபவஃப்பாஹு ஹிஸாபஹு வல்லாஹு ஸரீஉல் ஹிஸாப்}"
(பொருள்: இன்னும், எவர்கள் நிராகரிக்கிறார்களோ அவர்களின் செயல்கள் தட்டையான வெட்டவெளியில் தோன்றும் கானல் நீரைப் போன்றதாகும். தாகித்தவன் அதனைத் தண்ணீரென்றே எண்ணுகிறான். இறுதியில், அவன் அதனிடம் வரும்போது அங்கு எதனையும் அவன் காணமாட்டான்; மாறாக, அவனுக்கு முன்பாக அல்லாஹ்வையே அவன் காண்பான். அவனுக்குரிய கணக்கை அல்லாஹ் முழுமையாக முடிப்பான். மேலும், அல்லாஹ் கணக்கெடுப்பதில் மிகவும் விரைவானவன்.) [அந்நூர் 24:39]

(இதனை விளக்கும்போது) அவர்கள் கூறினார்கள்: "இவ்வாறே ஒரு காஃபிர் (நிராகரிப்பவன்) மறுமை நாளில் வருவான். அவன் அல்லாஹ்விடம் தனக்கு ஏதேனும் நற்கூலி கிடைக்கும் என்று எண்ணியிருப்பான். (ஆனால் அங்கு அவனுக்கு ஏதும் கிடைக்காது), அல்லாஹ் அவனை நரகில் நுழையச் செய்வான்."

மேலும், நிராகரிப்பவனுக்கு அல்லாஹ் மற்றொரு உதாரணத்தைக் கூறுகிறான் என்று கூறிவிட்டுப் பின்வரும் வசனத்தை ஓதினார்கள்:

"{அவ் களுலுமாத்தின் ஃபீ பஹ்ரின் லுஜ்ஜிய்யின் யக்ஷாஹு மவ்ஜுன் மின் ஃபவ்கிஹி மவ்ஜுன் மின் ஃபவ்கிஹி ஸஹாப், ளுலுமாத்துன் பஃளுஹா ஃபவ்க பஃள், இதா அக்ரஜ யதஹு லம் யகத் யராஹா, வமன் லம் யஜ்அலில்லாஹு லஹு நூரன் ஃபமா லஹு மின் நூர்}"
(பொருள்: அல்லது ஆழ்கடலில் உள்ள இருள்களைப் போன்றதாகும். அதனைக் கடல் அலை மூடுகிறது. அதற்கு மேல் மற்றொரு அலை; அதற்கு மேல் மேகம்! இவ்வாறு ஒன்றின் மேல் ஒன்றாகப் பல இருள்கள். அவன் தன் கையை வெளியே நீட்டினால் அதனைக் கூட அவனால் பார்க்க முடியாது. எவனுக்கு அல்லாஹ் ஒளியை ஏற்படுத்தவில்லையோ, அவனுக்கு எந்த ஒளியும் இல்லை.) [அந்நூர் 24:40]

பின்னர் அவர்கள் (அந்த நிராகரிப்பவனைப் பற்றி) விளக்கினார்கள்: "ஆகவே, அவன் ஐந்து இருள்களுக்குள் (உழன்று) கொண்டிருக்கிறான்: அவனது பேச்சும் இருள், அவனது செயலும் இருள், அவன் (இவ்வுலகில்) நுழையும் இடமும் இருள், அவன் (இவ்வுலகிலிருந்து) வெளியேறும் இடமும் இருள், மேலும் மறுமை நாளில் அவனது சேருமிடமும் இருள்கொண்ட நரகமே ஆகும்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنِي الْحَسَنُ بْنُ حَلِيمٍ الْمَرْوَزِيُّ أَنْبَأَ أَبُو الْمُوَجِّهِ أَنْبَأَ عَبْدَانُ أَنْبَأَ عَبْدُ اللَّهِ أَنْبَأَ صَفْوَانُ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنِي سُلَيْمُ بْنُ عَامِرٍ قَالَ خَرَجْنَا عَلَى جَنَازَةٍ فِي بَابِ دِمَشْقَ مَعَنَا أَبُو أُمَامَةَ الْبَاهِلِيِّ فَلَمَّا صَلَّى عَلَى الْجَنَازَةِ وَأَخَذُوا فِي دَفْنِهَا قَالَ أَبُو أُمَامَةَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّكُمْ قَدْ أَصْبَحْتُمْ وَأَمْسَيْتُمْ فِي مَنْزِلٍ تَقْتَسِمُونَ فِيهِ الْحَسَنَاتِ وَالسَّيِّئَاتِ وَتُوشِكُونَ أَنْ تَظْعَنُوا مِنْهُ إِلَى الْمَنْزِلِ الْآخَرِ وَهُوَ هَذَا يُشِيرُ إِلَى الْقَبْرِ بَيْتُ الْوَحْدَةِ وَبَيْتُ الظُّلْمَةِ وَبَيْتُ الدُّودِ وَبَيْتُ الضِّيقِ إِلَّا مَا وَسَّعَ اللَّهُ ثُمَّ تَنْتَقِلُونَ مِنْهُ إِلَى مَوَاطِنِ يَوْمِ الْقِيَامَةِ فَإِنَّكُمْ لَفِي بَعْضِ تِلْكَ الْمَوَاطِنِ حَتَّى يَغْشَى النَّاسَ أَمْرٌ مِنْ أَمْرِ اللَّهِ فَتَبْيَضُّ وُجُوهٌ وَتَسْوَدُّ وُجُوهٌ ثُمَّ تَنْتَقِلُونَ مِنْهُ إِلَى مَنْزِلٍ آخَرَ فَيَغْشَى النَّاسَ ظُلْمَةٌ شَدِيدَةٌ ثُمَّ يُقْسَمُ النُّورُ فَيُعْطَى الْمُؤْمِنُ نُورًا وَيُتْرَكُ الْكَافِرُ وَالْمُنَافِقُ فَلَا يُعْطَيَانِ شَيْئًا وَهُوَ الْمَثَلُ الَّذِي ضَرَبَهُ اللَّهُ تَعَالَى فِي كِتَابِهِ {أَوْ كَظُلُمَاتٍ فِي بَحْرٍ لُجِّيٍّ يَغْشَاهُ مَوْجٌ مِنْ فَوْقِهِ مَوْجٌ مِنْ فَوْقِهِ سَحَابٌ ظُلُمَاتٌ بَعْضُهَا فَوْقَ بَعْضٍ إِذَا أَخْرَجَ يَدَهُ لَمْ يَكَدْ يَرَاهَا وَمَنْ لَمْ يَجْعَلِ اللَّهُ لَهُ نُورًا فَمَا لَهُ مِنْ نُورٍ} [النور 40] وَلَا يَسْتَضِيءُ الْكَافِرُ وَالْمُنَافِقُ بِنُورِ الْمُؤْمِنِ كَمَا لَا يَسْتَضِيءُ الْأَعْمَى بِبَصَرِ الْبَصِيرِ يَقُولُ الْمُنَافِقُ لِلَّذِينَ آمَنُوا {انْظُرُونَا نَقْتَبِسْ مِنْ نُورِكُمْ قِيلَ ارْجِعُوا وَرَاءَكُمْ فَالْتَمِسُوا نُورًا} [الحديد 13] وَهِيَ خُدْعَةُ الَّتِي خَدَعَ بِهَا الْمُنَافِقُ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {يُخَادِعُونَ اللَّهَ وَهُوَ خَادِعُهُمْ} [النساء 142] فَيَرْجِعُونَ إِلَى الْمَكَانِ الَّذِي قُسِمَ فِيهِ النُّورُ فَلَا يَجِدُونَ شَيْئًا فَيَنْصَرِفُونَ إِلَيْهِمْ وَقَدْ ضُرِبَ بَيْنَهُمْ بِسُوَرٍ لَهُ بَابٌ بَاطِنُهُ فِيهِ الرَّحْمَةُ وَظَاهِرُهُ مِنْ قِبَلِهِ الْعَذَابُ يُنَادُونَهُمْ أَلَمْ نَكُنْ مَعَكُمْ؟ نُصَلِّي بِصَلَاتِكُمْ وَنَغْزُو بِمَغَازِيكُمْ؟ {قَالُوا بَلَى وَلَكِنَّكُمْ فَتَنْتُمْ أَنْفُسَكُمْ وَتَرَبَّصْتُمْ وَارْتَبْتُمْ وَغَرَّتْكُمُ الْأَمَانِيُّ حَتَّى جَاءَ أَمْرُ اللَّهِ وَغَرَّكُمْ بِاللَّهِ الْغَرُورُ} [الحديد 14] تَلَا إِلَى قَوْلِهِ {وَبِئْسَ الْمَصِيرُ} [الحديد 15]
அபூ உமாமா அல்-பாஹிலீ (ரலி) அவர்களைக் குறித்து (சுலைம் பின் ஆமிர் (ரஹ்) அவர்கள்) அறிவிக்கிறார்கள்:

நாங்கள் டமாஸ்கஸ் வாசல் (பகுதி) ஒன்றில் ஒரு ஜனாஸாவிற்காக (அடக்கம் செய்ய) புறப்பட்டுச் சென்றிருந்தோம். எங்களுடன் அபூ உமாமா அல்-பாஹிலீ (ரலி) அவர்கள் இருந்தார்கள். அவர்கள் ஜனாஸாத் தொழுகையை முடித்துவிட்டு, (மக்கள்) அதனை அடக்கம் செய்யத் தொடங்கியபோது, அபூ உமாமா (ரலி) அவர்கள் (மக்களை நோக்கி) கூறினார்கள்:

"மக்களே! நீங்கள் நன்மைகளையும் தீமைகளையும் (செய்து) பங்கிட்டுக் கொள்ளும் ஒரு வீட்டில் (இவ்வுலகில்) காலையையும் மாலையையும் கழிக்கிறீர்கள். விரைவில் இதிலிருந்து மற்றொரு வீட்டிற்கு நீங்கள் பயணமாகப் போகிறீர்கள்."

(பின்னர் கப்ரைக் காட்டி) "அதுதான் இந்த வீடு. இது தனிமையின் வீடு, இருளின் வீடு, புழுக்களின் வீடு, மேலும் அல்லாஹ் விசாலமாக்கினால் தவிர (மிகவும்) நெருக்கடியான வீடு. பின்னர் இங்கிருந்து மறுமை நாளின் (பல்வேறு) நிலைகளுக்கு நீங்கள் மாற்றப்படுவீர்கள்.

அல்லாஹ்வின் கட்டளைகளில் ஒன்று (மறுமையின் நிகழ்வுகள்) மக்களைச் சூழ்ந்து கொள்ளும் வரை அந்த நிலைகளில் சிலவற்றில் நீங்கள் இருப்பீர்கள். (அந்நாளில்) சில முகங்கள் வெண்மையடையும், சில முகங்கள் கருமையடையும். பின்னர் அங்கிருந்து மற்றொரு இடத்திற்கு நீங்கள் மாற்றப்படுவீர்கள். (அங்கு) மக்களைக் கடுமையான இருள் சூழ்ந்துகொள்ளும்.

அதன் பிறகு, ஒளி (நூர்) பங்கிடப்படும். முஃமினுக்கு (இறைநம்பிக்கையாளருக்கு) ஒளி வழங்கப்படும்; காஃபிரும் (நிராகரிப்பவனும்) முனாஃபிக்கும் (நயவஞ்சகனும்) கைவிடப்படுவார்கள், அவர்களுக்கு எதுவும் வழங்கப்படாது. இதனைத்தான் அல்லாஹ் தன் திருமறையில் உதாரணமாகக் கூறுகிறான்:

{அல்லது (அவர்களுடைய செயல்களுக்கு உதாரணம்) ஓர் ஆழமான கடலில் ஏற்படும் இருள்களைப் போன்றது. அதனை ஓர் அலை மூடுகிறது; அதற்கு மேல் மற்றோர் அலை; அதற்கு மேல் மேகம். இப்படி ஒன்றின் மேல் ஒன்றாகப் பல இருள்கள். அவன் தன் கையை வெளியே நீட்டினால் அவனால் அதைக் காண முடியாது. அல்லாஹ் எவனுக்கு ஒளியை ஏற்படுத்தவில்லையோ அவனுக்கு எந்த ஒளியும் இல்லை.} [அல்குர்ஆன் 24:40].

பார்வையுள்ளவனின் பார்வையைக்கொண்டு குருடன் ஒளிபெற முடியாதது போல், முஃமினின் ஒளியைக் கொண்டு காஃபிரும் முனாஃபிக்கும் ஒளிபெற மாட்டார்கள். (அந்நாளில்) முனாஃபிக் ஈமான் கொண்டவர்களைப் பார்த்து, {எங்களுக்காகச் சிறிது காத்திருங்கள்; உங்களுடைய ஒளியிலிருந்து நாங்களும் (சிறிது) பெற்றுக்கொள்கிறோம்} என்று கூறுவான். அதற்கு, {நீங்கள் உங்கள் பின்புறமாகத் திரும்பிச் சென்று ஒளியைத் தேடிக்கொள்ளுங்கள்} என்று (பரிகாசமாகப்) பதில் சொல்லப்படும். [அல்குர்ஆன் 57:13].

இதுதான் முனாஃபிக் (இவ்வுலகில்) செய்த ஏமாற்று வேலைக்கு (அல்லாஹ் அளிக்கும் பிரதிபலனாகிய) ஏமாற்றமாகும். அல்லாஹ் கூறுகிறான்: {நிச்சயமாக நயவஞ்சகர்கள் அல்லாஹ்வை ஏமாற்ற நினைக்கிறார்கள்; ஆனால் அவனோ அவர்களை ஏமாற்றி விடுகிறான்.} [அல்குர்ஆன் 4:142].

எனவே, ஒளி பங்கிடப்பட்ட இடத்திற்கு அவர்கள் (மீண்டும்) திரும்பிச் செல்வார்கள், ஆனால் அங்கு எதையும் அவர்கள் காண மாட்டார்கள். பின்னர் அவர்கள் (முஃமின்களிடம்) திரும்பி வருவார்கள். அப்போது அவர்களுக்கிடையே ஒரு சுவர் எழுப்பப்படும். அதில் ஒரு வாசல் இருக்கும். அதன் உட்புறத்தில் அருளும், அதன் வெளிப்புறத்தில் வேதனையும் இருக்கும். அவர்கள் (முஃமின்களைப் பார்த்து), 'நாங்கள் (உலகில்) உங்களுடன் இருக்கவில்லையா? உங்களுடன்தானே நாங்களும் தொழுதோம், உங்களுடன்தானே நாங்களும் அறப்போர்களில் ஈடுபட்டோம்?' என்று சப்தமிட்டுக் கேட்பார்கள். அதற்கு அவர்கள் (முஃமின்கள்):

{'ஆம்! (உண்மைதான்) ஆனால், நீங்களே உங்களைச் சோதனையில் (நாசத்தில்) ஆழ்த்திக் கொண்டீர்கள்; (எங்களுக்குத் தீங்கு வருவதை) நீங்கள் எதிர்பார்த்திருந்தீர்கள்; (மறுமையைப் பற்றி) சந்தேகமும் கொண்டீர்கள்; அல்லாஹ்வின் கட்டளை (மரணம்) வரும்வரை வீணான ஆசைகள் உங்களை ஏமாற்றிவிட்டன. மேலும், அந்தப் பெரும் ஏமாற்றுக்காரன் (ஷைத்தான்) அல்லாஹ்வைக் குறித்தும் உங்களை ஏமாற்றிவிட்டான்'} என்று கூறுவார்கள். [அல்குர்ஆன் 57:14].

பின்னர் அவர், {சேருமிடங்களில் அது மிகவும் கெட்டது} [அல்குர்ஆன் 57:15] என்பது வரை (வசனங்களை) ஓதிக்காட்டினார்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ صَالِحِ بْنِ هَانِئٍ ثنا أَبُو سَعِيدٍ مُحَمَّدُ بْنُ شَاذَانَ حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ سَعِيدٍ الدَّارِمِيُّ ثنا عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ بْنِ وَاقِدٍ حَدَّثَنِي أَبِي عَنِ الرَّبِيعِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ أَبِي الْعَالِيَةَ عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ قَالَ لَمَّا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ وَأَصْحَابُهُ الْمَدِينَةَ وَآوَتْهُمُ الْأَنْصَارُ رَمَتْهُمُ الْعَرَبُ عَنْ قَوْسٍ وَاحِدَةٍ كَانُوا لَا يَبِيتُونَ إِلَّا بِالسِّلَاحِ وَلَا يُصْبِحُونَ إِلَّا فِيهِ فَقَالُوا § تَرَوْنَ أَنَّا نَعِيشُ حَتَّى نَبِيتَ آمِنَيْنِ مُطْمَئِنَّيْنِ لَا نَخَافُ إِلَّا اللَّهَ؟ فَنَزَلَتْ {وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَلَيُمَكِنَّنَ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضَى لَهُمْ وَلَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْنًا} [النور 55] إِلَى {وَمَنْ كَفَرَ بَعْدَ ذَلِكَ} [النور 55] يَعْنِي بِالنِّعْمَةِ {فَأُولَئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ} [آل عمران 82] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
உபை பின் கஅப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும் அவர்களுடைய தோழர்களும் மதீனாவிற்கு வந்தபோது, அன்சாரிகள் அவர்களுக்கு அடைக்கலம் அளித்தனர். (அந்நேரத்தில்) அரபியர்கள் அனைவரும் அவர்களுக்கு எதிராக (ஒரே வில்லிலிருந்து அம்பு எய்வதைப் போல) ஓரணியில் திரண்டனர். அவர்கள் ஆயுதங்களுடனேயே தவிர இரவைக் கழிக்க மாட்டார்கள்; ஆயுதங்களுடனேயே தவிர காலையை அடைய மாட்டார்கள்.

அப்போது அவர்கள், "நாம் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு எவருக்கும் அஞ்சாமல், நிம்மதியாகவும் பாதுகாப்பாகவும் இரவைக் கழிக்கும் (அளவிற்கு நீண்ட காலம்) நாம் வாழ்வோம் என்று நீங்கள் கருதுகிறீர்களா?" என்று கேட்டார்கள்.

அப்போது (பின்வரும் குர்ஆன் வசனம்) அருளப்பட்டது:
"{வஅதல்லாஹுல்லதீன ஆமனூ மின்கும் வஅமிலுஸ் ஸாலிஹாத்தி லயஸ்தஹ்லிபன்னஹும் பில் அர்ளி கமஸ்தஹ்லபல்லதீன மின் கப்லிஹிம் வலயுமக்கினன்ன லஹும் தீனஹுமுல்லதிர் தழா லஹும் வலயுபத்திலன்னஹும் மின் பஃதி கவ்பிஹிம் அம்னா} (உங்களில் எவர் ஈமான் கொண்டு நற்கருமங்கள் செய்கிறார்களோ அவர்களை, அவர்களுக்கு முன்னிருந்தோரை இப்பூமிக்கு ஆட்சியாளர்களாக்கியது போல், இந்தப் பூமியில் நிச்சயமாக ஆட்சியாளர்களாக்கி வைப்பதாகவும், இன்னும் அவன் அவர்களுக்காகப் பொருந்திக் கொண்ட மார்க்கத்தை அவர்களுக்காக நிச்சயமாக நிலைநிறுத்துவதாகவும், அவர்களுடைய அச்சத்திற்குப் பின்னர் அதனைப் பாதுகாப்பாக நிச்சயமாக மாற்றிக் கொடுப்பதாகவும் அல்லாஹ் வாக்களித்துள்ளான்)" என்பதிலிருந்து "{வமன் கஃபர பஃத தாலிக} (இதன் பிறகு எவர் நிராகரிக்கிறாரோ)" - அதாவது (அல்லாஹ்வின்) அருட்கொடையை (நன்றிமறந்து) நிராகரிக்கிறாரோ - "{ஃபஉலாயிக ஹுமுல் ஃபாஸிகூன்} (அவர்கள்தாம் வரம்பு மீறிய பாவிகள்)" என்பது வரை அருளப்பட்டது. (அல்குர்ஆன் 24:55)
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي دَارِمٍ الْحَافِظُ ثنا أَحْمَدُ بْنُ مُوسَى التَّمِيمِيُّ ثنا مِنْجَابُ بْنُ الْحَارِثِ ثنا أَبُو بَكْرِ بْنُ عَيَّاشٍ عَنْ أَبِي حُصَيْنٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ السُّلَمِيِّ عَنْ عَلِيٍّ فِي قَوْلِهِ تَعَالَى {§لِيَسْتَأْذِنْكُمُ الَّذِينَ مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ} [النور 58] قَالَ «النِّسَاءُ فَإِنَّ الرِّجَالَ يَسْتَأْذِنُونَ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ صحيح
அலி (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
"உங்களின் வலக்கரங்கள் சொந்தமாக்கிக் கொண்டவர்கள் (அடிமைகள்) உங்களிடம் அனுமதி கேட்கட்டும்" (திருக்குர்ஆன் 24:58) என்ற அல்லாஹ்வின் வசனம் குறித்து (விளக்கமளிக்கையில்), "இது (அடிமைப்) பெண்களைக் குறிக்கும். ஏனெனில், (அடிமை) ஆண்கள் (எல்லா நேரங்களிலும்) அனுமதி கேட்க வேண்டும்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنِي أَبُو الْعَبَّاسِ السَّيَّارِيُّ أَنْبَأَ أَبُو الْمُوَجِّهِ أَنْبَأَ عَبْدَانُ أَنْبَأَ عَبْدُ اللَّهِ أَنْبَأَ مَعْمَرٌ قَالَ سَمِعْتُ عَمْرَو بْنَ دِينَارٍ يُحَدِّثُ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {فَإِذَا دَخَلْتُمْ بُيُوتًا فَسَلِّمُوا عَلَى أَنْفُسِكُمْ} [النور 61] قَالَ هُوَ الْمَسْجِدُ إِذَا دَخَلْتَهُ فَقُلْ السَّلَامُ عَلَيْنَا وَعَلَى عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ «صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
'{நீங்கள் வீடுகளில் நுழையும்போது, உங்களுக்கு நீங்களே சலாம் சொல்லிக் கொள்ளுங்கள்}' (அல்குர்ஆன் 24:61) என்ற அல்லாஹ்வின் வசனம் குறித்து, 'அது பள்ளிவாசலைக் குறிக்கும். நீங்கள் அதில் (பள்ளிவாசலில்) நுழையும்போது, 'அஸ்ஸலாமு அலைனா வஅலா இபாதில்லாஹிஸ் ஸாலிஹீன்' (எங்கள் மீதும் அல்லாஹ்வின் நல்லடியார்கள் மீதும் சாந்தி உண்டாகட்டும்) என்று கூறுங்கள்' என விளக்கமளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْبَغْدَادِيُّ ثنا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ الْعَلَّافُ بِمِصْرَ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ أَبِي الْحَسَنِ الْمَخْزُومِيُّ بِالْمَدِينَةِ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْحَارِثِ بْنِ فُضَيْلٍ الْخَطْمِيُّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ قَالَ §إِذَا دَخَلْتُمْ بُيُوتَكُمْ فَسَلِّمُوا عَلَى أَهْلِهَا وَإِذَا طَعِمْتُمْ فَاذْكُرُوا اسْمَ اللَّهِ وَإِذَا سَلَّمَ أَحَدُكُمْ حِينَ يَدْخُلُ بَيْتَهُ وَذَكَرَ اسْمَ اللَّهِ عَلَى طَعَامِهِ يَقُولُ الشَّيْطَانُ لِأَصْحَابِهِ لَا مَبِيتَ لَكُمْ وَلَا عَشَاءَ وَإِذَا لَمْ يُسَلِّمْ أَحَدُكُمْ وَلَمْ يُسَمِّ يَقُولُ الشَّيْطَانُ لِأَصْحَابِهِ أَدْرَكْتُمُ الْمَبِيتَ وَالْعَشَاءَ «هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبُ الْإِسْنَادِ وَالْمَتْنِ فِي هَذَا الْبَابِ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ الْمَخْزُومِيُّ أَخْشَى أَنَّهُ ابْنُ زَبَالَةَ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» غريب
ஜாபிர் பின் அப்தில்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நீங்கள் உங்கள் வீடுகளுக்குள் நுழையும்போது, (அங்குள்ள) அதன் வீட்டாருக்கு ஸலாம் கூறுங்கள். நீங்கள் உணவு உண்ணும்போது அல்லாஹ்வின் பெயரை (நினைவு) கூறுங்கள். உங்களில் ஒருவர் தமது வீட்டிற்குள் நுழையும்போது ஸலாம் கூறி, தனது உணவின் மீது அல்லாஹ்வின் பெயரையும் நினைவு கூர்ந்தால், ஷைத்தான் தனது கூட்டாளிகளிடம், 'உங்களுக்கு (இங்கு) தங்குமிடமும் இல்லை, இரவு உணவும் இல்லை' என்று கூறுகிறான். உங்களில் ஒருவர் (வீட்டிற்குள் நுழையும்போது) ஸலாம் கூறாமலும், (உண்ணும்போது அல்லாஹ்வின் பெயரை) நினைவு கூராமலும் இருந்தால், ஷைத்தான் தனது கூட்டாளிகளிடம், 'உங்களுக்குத் தங்குமிடமும் இரவு உணவும் கிடைத்துவிட்டது' என்று கூறுகிறான்."
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
تَفْسِيرُ سُورَةِ الْفُرْقَانِ
ஸூரத்துல் ஃபுர்கான் விரிவுரை
أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ حَمْدَانَ الْجَلَّابُ بِهَمْدَانَ ثنا أَبُو حَاتِمٍ الرَّازِيُّ ثنا قَبِيصَةُ بْنُ عُقْبَةَ ثنا سُفْيَانُ عَنْ مَيْسَرَةَ بْنِ حَبِيبٍ عَنِ الْمِنْهَالِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ رَضِيَ اللَّهُ
இப்னு மஸ்வூத் (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் (பின்வருமாறு) அறிவிக்கிறார்கள்:
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ الْمَحْبُوبِيُّ ثنا سَعِيدُ بْنُ مَسْعُودٍ ثنا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَنْبَأَ إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي خَالِدٍ عَنْ أَبِي دَاوُدَ السَّبِيعِيِّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ سُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ كَيْفَ يُحْشَرُ أَهْلُ النَّارِ عَلَى وُجُوهَهِمْ؟ قَالَ §«إِنَّ الَّذِي أَمْشَاهُمْ عَلَى أَقْدَامِهِمْ قَادِرٌ أَنْ يُمْشِيَهُمُ عَلَى وُجُوهِهِمْ» صحيح
அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம், "(மறுமை நாளில்) நரகவாசிகள் எவ்வாறு தங்கள் முகங்களால் (குப்புற விழுந்து) நடந்தவாறு ஒன்றுதிரட்டப்படுவார்கள்?" என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், "(இவ்வுலகில்) அவர்களைத் தங்கள் கால்களால் நடக்கச் செய்தவன், (மறுமையில்) அவர்களைத் தங்கள் முகங்களால் நடக்கச் செய்யவும் ஆற்றலுடையவன் ஆவான்" என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
وَأَخْبَرَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ الْمَحْبُوبِيُّ ثنا أَحْمَدُ بْنُ سَيَّارٍ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ ثنا سُفْيَانُ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي خَالِدٍ قَالَ أَخْبَرَنِي مَنْ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ قَالَ قَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ الَّذِينَ يُحْشَرُونَ عَلَى وُجُوهِهِمْ كَيْفَ يُحْشَرُونَ؟ قَالَ §«إِنَّ الَّذِي أَمْشَاهُمْ عَلَى أَرْجُلِهِمْ قَادِرٌ أَنْ يَحْشُرَهُمْ عَلَى وُجُوهِهِمْ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ إِذَا جُمِعَ بَيْنَ الْإِسْنَادَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ
அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு மனிதர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! (மறுமை நாளில்) தங்கள் முகங்களால் (நடந்தவாறு) ஒன்றுதிரட்டப்படுபவர்கள், எவ்வாறு (அவ்வாறு) ஒன்றுதிரட்டப்படுவார்கள்?" என்று கேட்டார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "நிச்சயமாக, அவர்களை (இவ்வுலகில்) அவர்களின் கால்களால் நடக்கச் செய்தவன், அவர்களை (மறுமையில்) அவர்களின் முகங்களால் (நடந்தவாறு) ஒன்றுதிரட்டுவதற்கும் ஆற்றலுடையவன்" என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا الْعَبَّاسُ بْنُ مُحَمَّدٍ الدُّورِيُّ ثنا خَالِدُ بْنُ مَخْلَدٍ الْقَطَوَانِيُّ ثنا مُوسَى بْنُ يَعْقُوبَ الزَّمْعِيُّ عَنْ عَمِّهِ الْحَارِثُ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ قَالَتْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَقُولُ §«مَعْدُ بْنِ عَدْنَانَ بْنِ آدَدَ بْنِ زَنْدِ بْنِ الْبَرَاءِ بْنِ أَعْرَاقِ الثَّرَى» قَالَتْ ثُمَّ قَرَأَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «أَهْلَكَ عَادًا وَثَمُودَ وَأَصْحَابَ الرَّسِّ وَقُرُونًا بَيْنَ ذَلِكَ كَثِيرًا لَا يَعْلَمُهُمْ إِلَّا اللَّهُ» قَالَتْ أُمُّ سَلَمَةَ وَأَعْرَاقُ الثَّرَى إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَزَنْدٌ هَمَيْسَعٌ وَبَرَاءٌ نَبْتٌ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
உம்மு ஸலமா (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டிருக்கிறேன்: "(நபியின் வம்சாவளி) மஃத் பின் அத்னான் பின் ஆதத் பின் ஸிந்த் பின் அல்பராஉ பின் அஃராக் அத்-ஸரா (ஆகும்)."

பின்னர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (பின்வரும் குர்ஆன் வசனத்தை) ஓதிக்காட்டினார்கள்:
"(அல்லாஹ்) ஆது, ஸமூத் மற்றும் ரஸ் (கிணற்று) வாசிகள், இன்னும் இவற்றுக்கிடையே பல தலைமுறையினரையும் (அவர்களின் அக்கிரமங்கள் காரணமாக) அழித்தான். அவர்களை அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு எவரும் (முழுமையாக) அறிய மாட்டார்கள்."

உம்மு ஸலமா (ரலி) அவர்கள் (அந்தப் பெயர்களுக்கு விளக்கம் அளிக்கும்போது) கூறினார்கள்: "அஃராக் அத்-ஸரா என்பவர் (இப்ராஹீமின் மகனான) இஸ்மாயீல் பின் இப்ராஹீம் ஆவார்கள். ஸிந்த் என்பவர் ஹமைஸஃ ஆவார்கள். பராஉ என்பவர் நப்த் ஆவார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنِي أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ الْحَافِظُ ثنا إِبْرَاهِيمُ أَنْبَأَ يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَنْبَأَ سُلَيْمَانُ التَّيْمِيُّ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ §مَا مِنْ عَامٍ أَمْطَرَ مِنْ عَامٍ وَلَكِنَّ اللَّهَ يَصْرِفُهُ حَيْثُ يَشَاءُ ثُمَّ قَرَأَ {وَلَقَدْ صَرَّفْنَاهُ بَيْنَهُمُ} [الفرقان 50] الْآيَةُ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

"எந்தவொரு ஆண்டும் மற்றொரு ஆண்டை விட அதிக மழை பெய்வதில்லை. (அதாவது, உலகளாவிய ரீதியில் பெய்யும் மழையின் மொத்த அளவு சமமானதே). மாறாக, அல்லாஹ் தான் நாடிய இடங்களுக்கு அதனைத் (மழையைத்) திருப்பி விடுகிறான் (பகிர்ந்தளிக்கிறான்)."

பின்னர் அவர்கள், "{வ லக்கத் ஸர்ரஃப்னாஹு பைனஹும்}" (நிச்சயமாக இதனை அவர்களுக்கு இடையே நாம் திருப்பி விடுகிறோம் - அதாவது பலவாறாக விவரிக்கிறோம்/பகிர்ந்தளிக்கிறோம்) [அத்தியாயம் அல்-ஃபுர்கான்: 50] என்ற வசனத்தை ஓதிக் காட்டினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا يَحْيَى بْنُ مُحَمَّدٍ الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنْبَأَ جَرِيرٌ عَنْ مَنْصُورِ بْنِ الْمُعْتَمِرِ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ جُبَيْرٍ قَالَ أَمَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبْزَى أَنْ أَسْأَلَ ابْنَ عَبَّاسٍ عَنْ هَاتَيْنِ الْآيَتَيْنِ مَا أَمْرُهُمَا الَّتِي فِي سُورَةِ الْفُرْقَانِ {وَالَّذِينَ لَا يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ وَلَا يَقْتُلُونَ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ} [الفرقان 68] وَالَّتِي فِي سُورَةِ النِّسَاءِ {وَمَنْ يَقْتُلْ مُؤْمِنًا مُتَعَمِّدًا فَجَزَاؤُهُ جَهَنَّمَ} [النساء 93] الْآيَةُ قَالَ فَسَأَلْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ عَنْ ذَلِكَ قَالَ §«لَمَّا أَنْزَلَ الَّتِي فِي سُورَةِ الْفُرْقَانِ قَالَ مُشْرِكُوا أَهْلِ مَكَّةَ قَدْ قَتَلْنَا النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَدَعَوْنَا مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ وَأَتَيْنَا الْفَوَاحِشَ» قَالَ فَنَزَلَتْ {إِلَّا مَنْ تَابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ عَمَلًا صَالِحًا} [الفرقان 70] الْآيَةَ قَالَ «فَهَؤُلَاءِ لِأُولَئِكَ» قَالَ وَأَمَّا الَّتِي فِي سُورَةِ النِّسَاءِ {وَمَنْ يَقْتُلْ مُؤْمِنًا مُتَعَمِّدًا} [النساء 93] الْآيَةُ فَهُوَ الرَّجُلُ الَّذِي قَدْ عَرَفَ الْإِسْلَامَ وَعَمِلَ عَمَلَ الْإِسْلَامِ ثُمَّ قَتَلَ مُؤْمِنًا مُتَعَمِّدًا فَجَزَاؤُهُ جَهَنَّمَ لَا تَوْبَةَ لَهُ قَالَ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِمُجَاهِدٍ فَقَالَ إِلَّا مَنْ نَدِمَ «صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
ஸயீத் பின் ஜுபைர் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

இந்த இரண்டு வசனங்களின் (விளக்கம்) குறித்து இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களிடம் கேட்கும்படி அப்துர் ரஹ்மான் பின் அப்ஸா (ரலி) அவர்கள் எனக்குக் கட்டளையிட்டார்கள்.

(அவற்றில் ஒன்று) சூரா அல்-ஃபுர்கானில் இடம்பெற்றுள்ள, "{வல்லதீன லா யத்ஊன மஅல்லாஹி இலாஹன் ஆஹர வலா யக்துலூனன் நஃப்ஸல்லதீ ஹர்ரமல்லாஹு இல்லா பில்ஹக்கி}" (மேலும், அவர்கள் அல்லாஹ்வுடன் வேறு எந்த இறைவனையும் அழைக்க மாட்டார்கள்; அல்லாஹ் புனிதமாக்கியுள்ள எந்தவோர் உயிரையும் நியாயமான காரணமின்றிக் கொல்ல மாட்டார்கள்) [அல்-ஃபுர்கான்: 68] என்ற வசனமாகும்.

(மற்றொன்று) சூரா அந்-நிஸாவில் இடம்பெற்றுள்ள, "{வமன் யக்துல் முஃமினன் முதஅம்மிதன் ஃபஜஸாவுஹு ஜஹன்னம்}" (யாரேனும் ஒரு முஃமினை வேண்டுமென்றே கொலை செய்தால், அவனுக்குரிய தண்டனை நரகமே ஆகும்) [அந்-நிஸா: 93] என்ற வசனமாகும்.

இது குறித்து நான் இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களிடம் கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்:
"சூரா அல்-ஃபுர்கானில் உள்ள அந்த வசனம் அருளப்பட்டபோது, மக்காவின் இணைவைப்பாளர்கள், 'அல்லாஹ் புனிதமாக்கியுள்ள உயிர்களை நாங்கள் நியாயமின்றிக் கொலை செய்துள்ளோம்; அல்லாஹ்வுடன் வேறு தெய்வங்களையும் நாங்கள் அழைத்துள்ளோம்; மேலும் நாங்கள் மானக்கேடான செயல்களையும் செய்துள்ளோம்' என்று கூறினர். அப்போது, "{இல்லா மன் தாப வ ஆமன வ அமில அமலன் ஸாலிஹா}" (எனினும், யார் பாவமன்னிப்புக் கோரி, ஈமான் கொண்டு, நற்செயல் புரிகிறாரோ அவரைத் தவிர) [அல்-ஃபுர்கான்: 70] என்ற வசனம் அருளப்பட்டது."

மேலும் இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள், "இந்த (விதிவிலக்கு) வசனம் அந்த (இணைவைப்பாளர்களான) மக்களுக்காக அருளப்பட்டதாகும்" என்று கூறினார்கள்.

"ஆனால், சூரா அந்-நிஸாவில் உள்ள '{வமன் யக்துல் முஃமினன் முதஅம்மிதன்}' என்ற வசனம், இஸ்லாத்தை அறிந்து, இஸ்லாமிய அடிப்படையில் அமல்கள் செய்த ஒரு மனிதரைப் பற்றியதாகும். அதன் பின்னர், அவர் ஒரு முஃமினை வேண்டுமென்றே கொலை செய்தால், அவனுக்கான தண்டனை நரகமே; அவனுக்குப் பாவமன்னிப்பு (தவ்பா) கிடையாது" என்று (இப்னு அப்பாஸ் ரலி) விளக்கமளித்தார்கள்.

(ஸயீத் பின் ஜுபைர் கூறுகிறார்:) நான் இதனை முஜாஹித் (ரஹ்) அவர்களிடம் கூறினேன். அதற்கு அவர்கள், "(செய்த தவறுக்காக) மனம் வருந்தியவரைத் தவிர (அனைவருக்கும் தண்டனை உண்டு)" என்று கூறினார்கள்.

(இந்த ஹதீஸ் ஷெய்கைன் எனப்படும் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்ட ஆதாரப்பூர்வமான 'ஸஹீஹ்' ஆன ஹதீஸாகும்; எனினும் அவர்கள் இதனைத் தங்களது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ آدَمَ ثنا ابْنُ أَبِي زَائِدَةَ عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ يَعْلَى بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ قَالَ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الشِّرْكِ يَا رَسُولَ اللَّهِ § وَقَدْ قَتَلُوا فَأَكْثَرُوا وَزَنَوْا فَأَكْثَرُوا مَا أَحْسَنَ مَا تَدْعُونَا إِلَيْهِ لَوْ أَخْبَرْتَنَا أَنَّ لِمَا عَمِلْنَا كَفَّارَةً فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {وَالَّذِينَ لَا يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ} [الفرقان 68] الْآيَةُ وَنَزَلَتْ {قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ} [الزمر 53] «صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

இணைவைப்பவர்களில் ஒரு மனிதர் (நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களிடம்) வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே!" என்று அழைத்தார். அவர்கள் (அறியாமைக் காலத்தில்) ஏராளமான கொலைகளையும், ஏராளமான விபச்சாரங்களையும் செய்திருந்தனர். அவர், "தாங்கள் எங்களை அழைக்கும் இம்மார்க்கம் (இஸ்லாம்) மிகவும் அழகானது! ஆனால், நாங்கள் (முன்னர்) செய்த பாவங்களுக்கான பரிகாரம் (மன்னிப்பு) ஏதேனும் உள்ளதா என்று எங்களுக்குத் தாங்கள் தெரிவித்தால் (நன்றாக இருக்கும்)" என்று கூறினார்.

அப்போது மாண்பும் வல்லமையும் மிக்க அல்லாஹ் பின்வரும் வசனத்தை அருளினான்:
"வல்லதீன லா யத்ஊன மஅல்லாஹி இலாஹன் ஆகர..." (மேலும், அவர்கள் அல்லாஹ்வுடன் வேறு எந்தக் கடவுளையும் அழைக்க மாட்டார்கள்...) - [அல்குர்ஆன் 25:68].

மேலும், பின்வரும் வசனமும் அருளப்பட்டது:
"குல் யா இபாதியல்லதீன அஸ்ரஃபூ அலா அன்ஃபுஸிஹிம் லா தக்னதூ மின் ரஹ்மதில்லாஹ்" (தமக்குத் தாமே வரம்பு மீறிக்கொண்ட என் அடியார்களே! அல்லாஹ்வின் அருளின் மீது நிராசை கொள்ளாதீர்கள் என்று கூறுவீராக!) - [அல்குர்ஆன் 39:53].

(இந்த ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோரின் நிபந்தனைகளின்படி ஆதாரப்பூர்வமானது (ஸஹீஹ்) ஆகும். எனினும், அவர்கள் இதனைத் தங்களது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
تَفْسِيرُ سُورَةِ الشُّعَرَاءِ
சூரா அஷ்-ஷுஅராவின் விரிவுரை
حَدَّثَنَا أَبُو الْحَسَنِ عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عُقْبَةَ الشَّيْبَانِيُّ بِالْكُوفَةِ ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ إِسْحَاقَ الزُّهْرِيُّ ثنا أَبُو نُعَيْمٍ ثنا يُونُسُ بْنُ أَبِي إِسْحَاقَ أَنَّهُ تَلَا قَوْلَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {وَأَوْحَيْنَا إِلَى مُوسَى أَنْ أَسْرِ بِعِبَادِي إِنَّكُمْ مُتَّبَعُونَ} [الشعراء 52] الْآيَاتُ فَقَالَ أَبُو بُرْدَةَ بْنُ أَبِي مُوسَى الْأَشْعَرِيُّ عَنْ أَبِيهِ قَالَ نَزَلَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ بِأَعْرَابِيٍّ فَأَكْرَمَهُ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «تَعَهَّدْنَا ائْتِنَا» فَأَتَاهُ الْأَعْرَابِيُّ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «مَا حَاجَتُكَ؟» فَقَالَ نَاقَةٌ بِرَحْلِهَا وَيَحْلِبُ لَبَنَهَا أَهْلِي فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ عَجَزَ هَذَا أَنْ يَكُونَ كَعَجُوزِ بَنِي إِسْرَائِيلَ فَقَالَ لَهُ أَصْحَابُهُ مَا عَجُوزُ بَنِي إِسْرَائِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ؟ فَقَالَ § إِنَّ مُوسَى حِينَ أَرَادَ أَنْ يَسِيرَ بِبَنِي إِسْرَائِيلَ ضَلَّ عَنْهُ الطَّرِيقُ فَقَالَ لِبَنِي إِسْرَائِيلَ مَا هَذَا؟ قَالَ فَقَالَ لَهُ عُلَمَاءُ بَنِي إِسْرَائِيلَ إِنَّ يُوسُفَ عَلَيْهِ السَّلَامُ حِينَ حَضَرَهُ الْمَوْتُ أَخَذَ عَلَيْنَا مَوْثِقًا مِنَ اللَّهِ أَنْ لَا نُخْرِجَ مِنْ مِصْرَ حَتَّى تُنْقَلَ عِظَامُهُ مَعَنَا فَقَالَ مُوسَى أَيُّكُمْ يَدْرِي أَيْنَ قَبْرُ يُوسُفَ؟ فَقَالَ عُلَمَاءُ بَنِي إِسْرَائِيلَ مَا يَعْلَمُ أَحَدٌ مَكَانَ قَبْرِهِ إِلَّا عَجُوزٌ لِبَنِي إِسْرَائِيلَ فَأَرْسَلَ إِلَيْهَا مُوسَى فَقَالَ دُلِّينَا عَلَى قَبْرِ يُوسُفَ قَالَتْ لَا وَاللَّهِ حَتَّى تُعْطِيَنِي حُكْمِي فَقَالَ لَهَا مَا حُكْمُكِ؟ قَالَتْ حُكْمِي أَنْ أَكُونَ مَعَكَ فِي الْجَنَّةِ فَكَأَنَّهُ كَرِهَ ذَلِكَ قَالَ فَقِيلَ لَهُ أَعْطِهَا حُكْمَهَا فَأَعْطَاهَا حُكْمَهَا فَانْطَلَقَتْ بِهِمْ إِلَى بُحَيْرَةٍ مُسْتَنْقِعَةٍ مَاءً فَقَالَتْ لَهُمُ أَنْضِبُوا هَذَا الْمَاءَ فَلَمَّا أَنْضَبُوا قَالَتْ لَهُمُ احْفِرُوا فَحَفَرُوا فَاسْتَخْرَجُوا عِظَامَ يُوسُفَ فَلَمَّا أَنْ أَقَلُّوهُ مِنَ الْأَرْضِ إِذِ الطَّرِيقُ مِثْلُ ضَوْءِ النَّهَارِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» وَلَعَلَّ وَاهِمٌ يُتَوَهَّمُ إِنَّ يُونُسَ بْنَ أَبِي إِسْحَاقَ سَمِعَ مِنَ أَبِي بُرْدَةَ حَدِيثَ «لَا نِكَاحَ إِلَّا بِوَلِيٍّ» كَمَا سَمِعَهُ أَبُوهُ على شرط البخاري ومسلم
அபூமூஸா அல்அஷ்அரீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒரு கிராமவாசியிடம் தங்கியிருந்தார்கள். அவர் நபி (ஸல்) அவர்களைக் கண்ணியப்படுத்தினார் (நன்கு உபசரித்தார்). அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம், "நம்மிடம் வாருங்கள் (உமக்குத் தேவையானதைக் கேளுங்கள்)" என்றார்கள். அந்த கிராமவாசி நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தார். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம், "உமது தேவை என்ன?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "பயணச் சாமான்களுடன் கூடிய ஒரு ஒட்டகம், மற்றும் என் குடும்பத்தார் கறந்து குடிப்பதற்குப் பால் தரும் ஒரு பிராணி" என்று கேட்டார். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "பனூ இஸ்ராயீல்களின் மூதாட்டியைப் போன்று இருப்பதற்கு இவர் இயலாதவராகி விட்டாரா?" என்று கேட்டார்கள். நபித்தோழர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! பனூ இஸ்ராயீல்களின் மூதாட்டி யார்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"மூஸா (அலை) அவர்கள் பனூ இஸ்ராயீல்களுடன் (எகிப்திலிருந்து) புறப்பட நாடியபோது, அவர்களுக்கு வழி தவறிவிட்டது. அப்போது மூஸா (அலை) அவர்கள் பனூ இஸ்ராயீல்களிடம், 'இது என்ன (ஏன் வழி தவறியது)?' என்று கேட்டார்கள். அதற்கு பனூ இஸ்ராயீல்களின் அறிஞர்கள், 'யூஸுஃப் (அலை) அவர்களுக்கு மரணம் நெருங்கியபோது, நாங்கள் எகிப்திலிருந்து வெளியேறினால், அவருடைய எலும்புகளை (உடலை) எங்களுடன் எடுத்துச் செல்லாமல் வெளியேறக் கூடாது என்று அல்லாஹ்வைக் கொண்டு எங்களிடம் உறுதிமொழி வாங்கியிருந்தார்கள்' என்று கூறினார்கள். மூஸா (அலை) அவர்கள், 'யூஸுஃப் (அலை) அவர்களின் கப்ரு (சமாதி) எங்குள்ளது என்று உங்களில் யாருக்குத் தெரியும்?' என்று கேட்டார்கள். அதற்கு பனூ இஸ்ராயீல்களின் அறிஞர்கள், 'பனூ இஸ்ராயீல்களைச் சேர்ந்த ஒரு மூதாட்டியைத் தவிர வேறு யாருக்கும் அவருடைய கப்ரு இருக்கும் இடம் தெரியாது' என்று கூறினார்கள். மூஸா (அலை) அவர்கள் அந்த மூதாட்டியிடம் ஆளனுப்பி, 'யூஸுஃப் (அலை) அவர்களின் கப்ரை எங்களுக்குக் காட்டுங்கள்' என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அந்த மூதாட்டி, 'இல்லை, அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! நீங்கள் எனது நிபந்தனையை நிறைவேற்றும் வரை நான் காட்ட மாட்டேன்' என்று கூறினார். மூஸா (அலை) அவர்கள், 'உனது நிபந்தனை என்ன?' என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், 'நான் சொர்க்கத்தில் உங்களுடன் இருக்க வேண்டும் என்பதே எனது நிபந்தனை' என்று கூறினார். மூஸா (அலை) அவர்கள் அதை (ஏற்றுக்கொள்ள) தயங்கினார்கள். அப்போது (அல்லாஹ்வின் தரப்பிலிருந்து) 'அவருடைய நிபந்தனையை அவருக்குக் கொடுத்து விடுங்கள்' என்று மூஸா (அலை) அவர்களுக்கு அறிவிக்கப்பட்டது. எனவே, மூஸா (அலை) அவர்கள் அவருடைய நிபந்தனையை ஏற்றுக்கொண்டார்கள். அந்த மூதாட்டி அவர்களை நீர் தேங்கியிருந்த ஒரு குட்டையிடம் அழைத்துச் சென்று, 'இந்த நீரை இறைத்து வெளியேற்றுங்கள்' என்று கூறினார். அவர்கள் நீரை இறைத்து வெளியேற்றியதும், 'தோண்டுங்கள்' என்று கூறினார். அவர்கள் தோண்டியபோது, யூஸுஃப் (அலை) அவர்களின் எலும்புகளை (உடலை) வெளியே எடுத்தார்கள். அவர்கள் அதை பூமியிலிருந்து எடுத்தவுடன், பகல் வெளிச்சத்தைப் போன்று வழி அவர்களுக்குத் தெளிவாகத் தெரிந்தது."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ صَالِحِ بْنِ هَانِئٍ ثنا السَّرِيُّ بْنُ خُزَيْمَةَ ثنا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ ثنا وهَيْبُ بْنُ خَالِدٍ ثنا أَبُو وَاقِدٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ جُدْعَانَ كَانَ يُقْرِي الضَّيْفَ وَيَصِلُ الرَّحِمَ وَيَفْعَلُ وَيَفْعَلُ أَيَنْفَعُهُ ذَلِكَ؟ قَالَ §لَا إِنَّهُ لَمْ يَقُلْ يَوْمًا قَطُّ رَبِّ اغْفِرْ لِي خَطِيئَتِي يَوْمَ الدِّينِ «صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"அல்லாஹ்வின் தூதரே! அப்துல்லாஹ் பின் ஜுத்ஆன் (அறியாமைக் காலத்தில்) விருந்தினர்களை உபசரிப்பவராகவும், உறவுகளைப் பேணி வாழ்பவராகவும், மேலும் பல (நற்செயல்களைச்) செய்பவராகவும் இருந்தார். இவை (மறுமையில்) அவருக்குப் பலனளிக்குமா?" என்று நான் கேட்டேன். அதற்கு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "இல்லை; ஏனெனில் அவர் (தன் வாழ்நாளில்) எந்தவொரு நாளிலும், 'ரப்பிக்ஃபிர் லீ கதீஅத்தீ யவ்மத்தீன்' (என் இறைவா! தீர்ப்பு நாளில் எனது குற்றங்களை எனக்கு மன்னித்தருள்வாயாக) என்று ஒருபோதும் கூறியதில்லை" என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
تَفْسِيرُ سُورَةِ النَّمْلِ
ஸூரத்துந் நம்லின் விரிவுரை
حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حَمْشَاذَ الْعَدْلُ ثنا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِسْحَاقَ الْقَاضِي ثنا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ ثنا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنِ الزُّبَيْرِ بْنِ الْخِرِّيتِ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ «§كَانَ الْهُدْهُدُ يَدُلُّ سُلَيْمَانَ عَلَى الْمَاءِ» فَقُلْتُ وَكَيْفَ ذَاكَ وَالْهُدْهُدُ يُنْصَبُ لَهُ الْفَخُّ يُلْقَى عَلَيْهِ التُّرَابُ؟ فَقَالَ «أَهْنَكَ اللَّهُ بِهَنِّ أَبِيكَ أَوَ لَمْ يَكُنْ إِذَا جَاءَ الْقَضَاءُ ذَهَبَ الْبَصَرُ؟»
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"ஹுத்ஹுத் பறவை (பூமிக்கு அடியில்) தண்ணீர் இருக்கும் இடத்தைச் சுலைமான் (அலை) அவர்களுக்குக் காட்டிக் கொடுப்பதாக இருந்தது."

(இதைக் கேட்ட) நான், "அது எப்படி (சாத்தியம்)? ஹுத்ஹுத் பறவைக்காக (வேட்டைக்காரர்களால்) வலை விரிக்கப்பட்டு, அதன் மீது மண் தூவப்படுகிறது (ஆனாலும் அது அதில் சிக்கிக் கொள்கிறதே; பூமிக்கு அடியில் உள்ள தண்ணீரைப் பார்க்கும் அதற்கு, மேலேயுள்ள வலை தெரியவில்லையா)?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள், "(உனது தந்தையின் சிறப்பைக் கொண்டு) அல்லாஹ் உனக்கு நற்பேறு அளிப்பானாக! (அல்லாஹ்வின்) விதி வந்துவிட்டால், (கண்களின்) பார்வை மறைந்துவிடும் (என்பது உனக்குத் தெரியாதா)?" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَاهُ أَبُو زَكَرِيَّا يَحْيَى بْنُ مُحَمَّدٍ الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ أَنْبَأَ أَبُو مُعَاوِيَةَ ثنا الْأَعْمَشُ عَنِ الْمِنْهَالِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ تَعَالَى {لَأُعَذِّبَنَّهُ عَذَابًا شَدِيدًا} [النمل 21] قَالَ «أَنْتُفُ رِيشَهُ» قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ «كَانَ سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ يُوضَعُ لَهُ سِتُّ مِائَةِ أَلْفِ كُرْسِيٍّ ثُمَّ يَجِيءُ أَشْرَافُ الْإِنْسِ حَتَّى يَجْلِسُوا مِمَّا يَلِيهِ ثُمَّ يَجِيءُ أَشْرَافُ الْجِنِّ حَتَّى يَجْلِسُوا مِمَّا يَلِي الْإِنْسَ ثُمَّ يَدْعُو الطَّيْرَ فَيُظِلُّهُمْ ثُمَّ يَدْعُو الرِّيحَ فَتَحْمِلُهُمْ فَيَسِيرُ فِي الْغَدَاةِ الْوَاحِدَةِ مَسِيرَةَ شَهْرٍ فَبَيْنَمَا هُوَ يَسِيرُ فِي فَلَاةٍ إِذِ احْتَاجَ إِلَى الْمَاءِ فَجَاءَ الْهُدْهُدُ فَجَعَلَ يَنْقُرُ الْأَرْضَ فَأَصَابَ مَوْضِعَ الْمَاءَ فَجَاءَتِ الشَّيَاطِينُ فَسَلَخَتْ ذَلِكَ الْمَوْضِعَ كَمَا تَسْلُخُ الْإِهَابَ فَأَصَابُوا الْمَاءَ» فَقَالَ نَافِعُ بْنُ الْأَزْرَقِ يَا وَقَّافُ أَرَأَيْتَ الْهُدْهُدَ كَيْفَ يَجِيءُ فَيَنْقُرُ الْأَرْضَ فَيُصِيبُ مَوْضِعَ الْمَاءَ وَهُوَ يَجِيءُ إِلَى الْفَخِّ وَهُوَ يُبْصِرُهُ حَتَّى يَقَعَ فِي عُنُقِهِ؟ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ «إِنَّ الْقَدْرَ إِذَا جَاءَ حَالَ دُونَ الْبَصَرِ»
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள், {லஉஅத்திபன்னஹு அதாபன் ஷதீதா} (நிச்சயமாக நான் அதற்கு கடுமையான தண்டனையளிப்பேன் - அல்குர்ஆன் 27:21) என்ற அல்லாஹ்வின் கூற்றுக்கு (விளக்கமளிக்கையில்), "அதன் இறகுகளை நான் பிடுங்குவேன் (என்று சுலைமான் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்கள் கூறினார்கள்)" எனத் தெரிவித்தார்கள்.

மேலும் இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "சுலைமான் பின் தாவூத் (அலை) அவர்களுக்காக ஆறு இலட்சம் நாற்காலிகள் போடப்படும். பின்னர் மனிதர்களில் உள்ள பிரமுகர்கள் வந்து அவருக்கு அருகில் அமருவார்கள். அதன்பின் ஜின்களில் உள்ள பிரமுகர்கள் வந்து மனிதர்களுக்கு அடுத்து அமருவார்கள். பிறகு, அவர் பறவைகளை அழைப்பார், அவை அவர்களுக்கு நிழல் தரும். அதன் பின்னர், அவர் காற்றை அழைப்பார், அது அவர்களைச் சுமந்துகொண்டு செல்லும்; ஒரு காலையில் ஒரு மாத காலப் பயணத் தொலைவை அவர் கடந்துவிடுவார்.

இவ்வாறு அவர் ஒரு பாலைவனத்தில் பயணித்துக் கொண்டிருந்தபோது, அவருக்குத் தண்ணீரின் தேவை ஏற்பட்டது. அப்போது 'ஹுத்ஹுத்' பறவை வந்து தரையைக் கொத்தித் தண்ணீர் இருக்கும் இடத்தைக் கண்டுபிடித்தது. உடனே ஷைத்தான்கள் வந்து, விலங்கின் தோலை உரிப்பதைப் போன்று அந்த இடத்தைத் தோண்டித் தண்ணீரை வெளிப்படுத்தினார்கள்."

அப்போது நாஃபிஉ பின் அல்-அஸ்ரக் அவர்கள் (இப்னு அப்பாஸை நோக்கி), "ஓ வக்காஃப் (மார்க்க வரம்புகளில் நின்று நிதானிப்பவரே)! ஹுத்ஹுத் பறவை எப்படி தரையைக் கொத்தித் தண்ணீர் இருக்கும் இடத்தைக் கண்டுபிடிக்கிறது என்பதைக் கவனித்தீர்களா? ஆனால், அதே பறவை ஒரு பொறியின் (வலையின்) பக்கம் வரும்போது, அதைப் பார்த்தும் அதன் கழுத்து அதில் சிக்கும் வரை (அதை உணராமல்) அதில் வீழ்ந்து விடுகிறதே?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள், "நிச்சயமாக விதி (கத்ர்) வரும்போது, அது பார்வையைத் தடுத்துவிடுகிறது (மறைத்துவிடுகிறது)" என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا الرَّبِيعُ بْنُ سُلَيْمَانَ ثنا الشَّافِعِيُّ وَأَسَدُ بْنُ مُوسَى قَالَا ثنا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ إِنَّمَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ § إِنَّهُمْ لَيَعْلَمُونَ الْآنَ أَنَّ الَّذِي كُنْتُ أَقُولُ لَهُمْ فِي الدُّنْيَا حَقٌّ وَقَالَ اللَّهُ تَعَالَى لِنَبِيِّهِ ﷺ {إِنَّكَ لَا تُسْمِعُ الْمَوْتَى وَلَا تُسْمِعُ الصُّمَّ الدُّعَاءَ إِذَا وَلَّوْا مُدْبِرِينَ} [النمل 80] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "(பத்ருப் போரில் கொல்லப்பட்டு கிணற்றில் வீசப்பட்ட அந்த நிராகரிப்பாளர்கள்) இவ்வுலகில் நான் அவர்களுக்குக் கூறிக்கொண்டிருந்தவை (மறுமை மற்றும் வேதனை பற்றிய செய்திகள்) சத்தியமானவை என்பதை இப்போது (மரணத்திற்குப் பின்) நிச்சயமாக அறிந்துகொள்வார்கள்" என்றுதான் கூறினார்கள். மேலும், அல்லாஹ் தனது நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு, "(நபியே!) நிச்சயமாக நீர் இறந்தோரைச் செவியேற்கச் செய்ய முடியாது; செவிடர்கள் புறமுதுகிட்டுத் திரும்பிச் சென்றால், அவர்களுக்கு (உம்முடைய) அழைப்பைச் செவியேற்கச் செய்ய முடியாது" (அல்குர்ஆன் 27:80) என்று கூறியுள்ளான்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا مَيْمُونُ بْنُ إِسْحَاقَ الْهَاشِمِيُّ بِبَغْدَادَ ثنا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ الْجَبَّارِ ثنا حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ عَنِ الْأَعْمَشِ وَالْحَسَنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنِ الْأَسْوَدِ بْنِ هِلَالٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ {§مَنْ جَاءَ بِالْحَسَنَةِ} [الأنعام 160] قَالَ «مَنْ جَاءَ بِلَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ» {وَمَنْ جَاءَ بِالسَّيِّئَةِ} [الأنعام 160] قَالَ «بِالشِّرْكِ» صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்கள் (பின்வருமாறு) அறிவிக்கிறார்கள்:

"{மன் ஜாஅ பில் ஹஸனதி}" (எவர் ஒரு நன்மையைக் கொண்டு வருகிறாரோ - அல்குர்ஆன் 6:160) என்ற இறைவசனத்திற்கு, "எவர் 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' (அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் வேறு யாருமில்லை என்ற ஏகத்துவக் கொள்கையை)க் கொண்டு வருகிறாரோ அவர்" என்று (விளக்கமளித்தார்கள்).

மேலும், "{வமன் ஜாஅ பிஸ் ஸய்யிஅதி}" (எவர் ஒரு தீமையைக் கொண்டு வருகிறாரோ - அல்குர்ஆன் 6:160) என்ற இறைவசனத்திற்கு, "(எவர்) இணைவைப்பைக் (ஷிர்க்கை) கொண்டு வருகிறாரோ அவர்" என்று (விளக்கமளித்தார்கள்).

(இந்த ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி ஆதாரப்பூர்வமான 'ஸஹீஹ்' ஆகும்; எனினும், அவர்கள் இதனைத் தங்களது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
تَفْسِيرُ سُورَةِ الْقَصَصِ
சூரா அல்-கஸஸின் விரிவுரை (தஃப்சீர்)
حَدَّثَنَا الشَّيْخُ أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ حَنْبَلٍ حَدَّثَنِي أَبِي ثنا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ عَنْ سُفْيَانَ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ حَسَّانَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَوْلُهُ تَعَالَى {§وَأَصْبَحَ فُؤَادُ أُمِّ مُوسَى فَارِغًا} [القصص 10] قَالَ «فَارِغًا مِنْ كُلِّ شَيْءٍ غَيْرِ ذِكْرِ مُوسَى» {إِنْ كَادَتْ لَتُبْدِي بِهِ} [القصص 10] قَالَ «أَنْ تَقُولَ يَا بُنَيَّاهُ» {وَقَالَتْ لِأُخْتِهِ قُصِّيهِ} [القصص 11] ابْتَغِي أَثَرَهُ {وَحَرَّمْنَا عَلَيْهِ الْمَرَاضِعَ مِنْ قَبْلُ} [القصص 12] قَالَ «لَا يُؤْتَى بِمُرْضِعٍ فَيَقْبَلُهَا» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ وَحَسَّانُ هُوَ ابْنُ عَبَّادٍ قَدِ احْتَجَّا جَمِيعًا بِهِ حسان بن أبي عباد لا يدري من هو
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் (பின்வருமாறு) அறிவிக்கிறார்கள்:

(அல்லாஹ்வின் கூற்றான) "{வஅஸ்பஹ ஃபுஆது உம்மி மூஸா ஃபாரிகன்}" [அல்கஸஸ் 10] என்பது குறித்து அவர்கள் விளக்கமளிக்கையில், "(மூஸாவின் தாயாருடைய உள்ளம்) மூஸாவின் நினைவைத் தவிர மற்ற அனைத்தையும் விட்டும் காலியாகிவிட்டது" என்று கூறினார்கள்.

"{இன் காதத் லதுப்தீ பிஹி}" [அல்கஸஸ் 10] என்பது குறித்து விளக்கமளிக்கையில், "(அவள் தன் உணர்ச்சியை வெளிப்படுத்தி) 'என் அருமை மகனே!' என்று கூறுவதற்கு நெருங்கிவிட்டாள்" என்று கூறினார்கள்.

"{வகாலத் லிஉக்திஹீ குஸ்ஸீஹி}" [அல்கஸஸ் 11] என்பது குறித்து விளக்கமளிக்கையில், "அவனது (கால்) தடத்தைத் தேடித் தொடர்ந்து செல் (என்று மூஸாவின் சகோதரியிடம் கூறினாள்)" என்று கூறினார்கள்.

"{வஹர்ரம்னா அலைஹில் மராளிஅ மின் கப்லு}" [அல்கஸஸ் 12] என்பது குறித்து விளக்கமளிக்கையில், "எந்தவொரு செவிலித் தாய் கொண்டு வரப்பட்டாலும், அவர் (அவர்களிடம் பால் குடிக்க மறுத்து) அவர்களை ஏற்கவில்லை" என்று கூறினார்கள்.

(இது ஷைகைன் (புகாரி, முஸ்லிம்) ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி ஸஹீஹான ஹதீஸாகும். ஆயினும், அவர்கள் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை. ஹஸ்ஸான் என்பவர் இப்னு அப்பாத் ஆவார்; அவர்கள் இருவரும் இவரை ஆதாரமாகக் கொண்டுள்ளனர். 'ஹஸ்ஸான் பின் அபீ அப்பாத் என்பவர் யார் என்று அறியப்படவில்லை' (என்ற குறிப்பும் இதில் உள்ளது)).
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدّثَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ الصَّفَّارُ ثنا أَحْمَدُ بْنُ مِهْرَانَ الْأَصْبَهَانِيُّ ثنا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى أَنْبَأَ إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ عَنْ عُمَرَ {فَجَاءَتْهُ إِحْدَاهُمَا تَمْشِي عَلَى اسْتِحْيَاءٍ} [القصص 25] قَالَ §كَانَتْ تَجِيءُ وَهِيَ خَرَّاجَةٌ وَلَّاجَةٌ وَاضِعَةٌ يَدَهَا عَلَى وَجْهِهَا فَقَامَ مَعَهَا مُوسَى وَقَالَ لَهَا امْشِي خَلْفِي وَانْعَتِي لِيَ الطَّرِيقَ وَأَنَا أَمْشِي أَمَامَكَ فَإِنَّا لَا نَنْظُرُ فِي أَدْبَارِ النِّسَاءِ ثُمَّ قَالَتْ {يَا أَبَتِ اسْتَأْجِرْهُ إِنَّ خَيْرَ مَنِ اسْتَأْجَرْتَ الْقَوِيُّ الْأَمِينُ} [القصص 26] لِمَا رَأَتْهُ مِنْ قُوَّتِهِ وَلِقَوْلِهِ لَهَا مَا قَالَ فَزَادَهُ ذَلِكَ فِيهِ رَغْبَةً فَقَالَ {إِنِّي أُرِيدُ أَنْ أُنْكِحَكَ إِحْدَى ابْنَتَيَّ هَاتَيْنِ عَلَى أَنْ تَأْجُرَنِي ثَمَانِيَ حِجَجٍ فَإِنْ أَتْمَمْتَ عَشْرًا فَمِنْ عِنْدَكَ وَمَا أُرِيدُ أَنْ أَشُقَّ عَلَيْكَ سَتَجِدُنِي إِنْ شَاءَ اللَّهُ مِنَ الصَّالِحِينَ} [القصص 27] أَيْ فِي حُسْنِ الصُّحْبَةِ وَالْوَفَاءِ بِمَا قُلْتُ قَالَ مُوسَى {ذَلِكَ بَيْنِي وَبَيْنَكَ أَيُّمَا الْأَجَلَيْنِ قَضَيْتُ فَلَا عُدْوَانَ عَلَيَّ} [القصص 28] قَالَ نَعَمْ قَالَ اللَّهُ عَلَى مَا نَقُولُ وَكِيلٌ فَزَوَّجَهُ وَأَقَامَ مَعَهُ يَكْفِيهِ وَيَعْمَلُ لَهُ فِي رِعَايَةِ غَنَمِهِ وَمَا يَحْتَاجُ إِلَيْهِ مِنْهُ وَزَوَّجَهُ صَفُورَةَ أَوْ أُخْتَهَا شَرْقَاءَ وَهُمَا اللَّتَانِ كَانَتَا تَذُودَانِ «صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
உமர் (ரலி) அவர்கள் (பின்வரும் வசனம் குறித்து) கூறினார்கள்: {ஃபஜாஅத்து இஹ்தாஹுமா தம்ஷீ அலஸ்திஹ்யாஇன்} ("அவ்விருவரில் ஒருத்தி வெட்கத்துடன் நடந்து அவரிடம் வந்தாள்." - அல்கஸஸ் 25). அவர் (உமர்) கூறினார்: "அவள் (அடிக்கடி) வெளியே செல்பவளாகவோ, உள்ளே நுழைபவளாகவோ (அதாவது, வெட்கமில்லாமல் சுற்றித் திரிபவளாகவோ இருக்கவில்லை); (மாறாக, மிகுந்த வெட்கத்துடன்) தனது கையைத் தனது முகத்தின் மீது (மறைத்தவாறு) வைத்திருந்தாள்."

மூஸா (அலை) அவர்கள் அவளுடன் (அவளது தந்தையைச் சந்திக்க) எழுந்தார்கள். மேலும் அவளிடம், "எனக்குப் பின்னால் நீ நட; (சரியான) வழியை எனக்கு (சைகை மூலம்) விவரித்துக் கூறு. நான் உனக்கு முன்னால் நடக்கிறேன். ஏனெனில், நிச்சயமாக நாங்கள் பெண்களின் பின்பக்கங்களைப் பார்ப்பதில்லை" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர் அவள் (தன் தந்தையிடம்), {யா அபதிஸ்தஃஜிர்ஹு இன்ன கய்ர மனிஸ்தஃஜர்தல் கவிய்யுல் அமீன்} ("என் தந்தையே! இவரை நீர் கூலிக்கு அமர்த்திக் கொள்ளும்; நிச்சயமாக நீர் கூலிக்கு அமர்த்துபவர்களில் இவரே மிகவும் சிறந்தவர்; (இவர்) பலசாலி, நம்பிக்கையானவர்." - அல்கஸஸ் 26) என்று கூறினாள். அவரது வலிமையையும் (பெரிய கல்லை அவர் நகர்த்தியதையும்), அவர் அவளிடம் கூறிய (கண்ணியமான) வார்த்தைகளையும் அவள் கண்டதே இதற்குச் காரணமாகும்.

இதனால் அவர் (மூஸா) மீது அந்தத் தந்தைக்கு விருப்பம் அதிகரித்தது. எனவே (அவர்) கூறினார்: {இன்னீ உரீது அன் உன்கிஹக இஹ்தப்னதய்ய ஹாதைனி அலா அன் தஃஜுரனீ தமானிய ஹிஜஜின் ஃபஇன் அத்மம்த அஷ்ரன் ஃபமின் இந்திக வமா உரீது அன் அஷுக்க அலைக ஸதஜிதுனீ இன்ஷாஅல்லாஹு மினஸ் ஸாலிஹீன்} ("நீர் எனக்கு எட்டு வருடங்கள் (ஆடு மேய்க்கும்) கூலி வேலை செய்ய வேண்டும் என்ற நிபந்தனையின் பேரில், என்னுடைய இவ்விரு புதல்விகளில் ஒருத்தியை உமக்கு மணமுடித்து வைக்க நாடுகிறேன்; நீர் பத்து வருடங்களாகப் பூர்த்தி செய்தால் அது உமது விருப்பமாகும். நான் உமக்குச் சிரமம் கொடுக்க விரும்பவில்லை; இன்ஷா அல்லாஹ் (அல்லாஹ் நாடினால்) என்னை நீர் நல்லோர்களில் ஒருவராகவே காண்பீர்." - அல்கஸஸ் 27). அதாவது, அழகிய தோழமையிலும், (வாக்களித்ததை) நிறைவேற்றுவதிலும் (என்னை நல்லவராகக் காண்பீர் என்று அவர் கூறினார்).

அதற்கு மூஸா (அலை) அவர்கள், {தாலிக பைனீ வபைனக அய்யுமல் அஜலைனி கதய்து ஃபலா உத்வான அலய்ய} ("எனக்கும் உமக்குமிடையே (உள்ள ஒப்பந்தம்) இதுதான். இவ்விரு தவணைகளில் நான் எதைப் பூர்த்தி செய்தாலும், என் மீது எவ்வித அத்துமீறலும் (கூடுதல் வேலையும்) இருக்கக் கூடாது." - அல்கஸஸ் 28) என்றார்கள்.

அதற்கு அவர் (தந்தை), "ஆம்! நாம் கூறுவதற்கு அல்லாஹ்வே பொறுப்பாளன்" என்று கூறினார்.

இவ்வாறு அவர் (தந்தை) தனது மகளை மூஸாவுக்கு மணமுடித்து வைத்தார். மூஸா (அலை) அவர்கள் அவருடன் தங்கியிருந்து, அவருக்குத் தேவையான (வேலைகளைச்) செய்து கொடுத்தார்கள்; மேலும், அவருடைய ஆடுகளை மேய்ப்பதிலும் அவருக்குப் போதுமானவராக இருந்தார்கள்.

அவர் மூஸாவுக்கு 'ஸஃபூரா' என்பவரையோ அல்லது அவளது சகோதரியான 'ஷர்கா' என்பவரையோ மணமுடித்து வைத்தார். (மூஸா முதன்முதலில் அவர்களைச் சந்தித்த போது) அவர்கள் இருவருமே (தங்கள் ஆடுகளைத் தண்ணீர் புகட்ட முடியாமல் பிறரிடமிருந்து) தடுத்து நிறுத்திக் கொண்டிருந்தவர்கள் ஆவர்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنِي بَكْرُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَمْدَانَ الصَّيْرَفِيُّ بِمَرْوَ ثنا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ الْفَضْلِ الْبَلْخِيُّ ثنا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ الْعَدَنِيُّ ثنا الْحَكَمُ بْنُ أَبَانَ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ سُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ §أَيُّ الْأَجَلَيْنِ قَضَى مُوسَى؟ قَالَ قَالَ «أَبْعَدَهُمَا وَأَطْيَبَهُمَا» حفص واه
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம், "(மூஸா அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்கள் மத்யன் நகரில் தங்கியிருக்க ஒப்பந்தம் செய்யப்பட்ட) இரண்டு தவணைகளில் எதை மூஸா (அலை) அவர்கள் நிறைவு செய்தார்கள்?" என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், "அவ்விரண்டில் நீண்டதையும் (அதாவது பத்து ஆண்டுகளையும்) மிகச் சிறந்ததையுமே (நிறைவு செய்தார்கள்)" என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
وَحَدَّثَنَاهُ مُحَمَّدُ بْنُ صَالِحِ بْنِ هَانِئٍ ثنا أَبُو عَمْرٍو أَحْمَدُ بْنُ الْمُبَارَكِ الْمُسْتَمْلِي ثنا مُحَمَّدُ بْنُ الْوَلِيدِ الْفَحَّامُ ثنا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ يَحْيَى رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ عَدَنٍ ثنا الْحَكَمُ بْنُ أَبَانَ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ سَأَلَ جِبْرِيلَ §أَيَّ الْأَجَلَيْنِ قَضَى مُوسَى؟ قَالَ «أَتَمَّهُمَا» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ إبراهيم بن يحيى لا يعرف
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்களிடம், "(மத்யன் நகரில் வேலை செய்த) இரண்டு தவணைகளில் (எட்டு அல்லது பத்து ஆண்டுகளில்) மூஸா (அலை) அவர்கள் எந்தத் தவணையை முடித்தார்கள்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள், "அவ்விரண்டில் முழுமையானதையே (பத்து ஆண்டுகளையே) அவர் முடித்தார்" என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الصَّفَّارُ ثنا أَحْمَدُ بْنُ مِهْرَانَ ثنا أَبُو نُعَيْمٍ ثنا مِسْعَرٌ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ صَلَّيْتُ إِلَى جَنْبِ ابْنِ عُمَرَ الْعَصْرَ فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ فِي رُكُوعِهِ §«رَبِّ بِمَا أَنْعَمْتَ عَلَيَّ فَلَنْ أَكُونَ ظَهِيرًا لِلْمُجْرِمِينَ» فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ «مَا صَلَّيْتُ صَلَاةً إِلَّا وَأَنَا أَرْجُو أَنْ تَكُونَ كَفَّارَةً لِلَّتِي أَمَامَهَا» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
அபூ புர்தா (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் இப்னு உமர் (ரலி) அவர்களுக்குப் பக்கத்தில் அஸர் தொழுகையைத் தொழுதேன். அப்போது அவர்கள் தமது ருகூவில், “(என்) இறைவா! நீ எனக்குச் செய்த அருட்கொடையினால், நான் இனி ஒருபோதும் குற்றவாளிகளுக்கு உதவியாளனாக இருக்க மாட்டேன்” (ரப்பி பிமா அன்அம்த அலய்ய ஃபலன் அகூன ழஹீரன் லில்முஜ்ரிமீன் - அல்குர்ஆன் 28:17) என்று (துஆவாகக்) கூறுவதை நான் செவியுற்றேன்.

அவர்கள் தொழுகையை முடித்துத் திரும்பியதும், “நான் எந்தவொரு தொழுகையைத் தொழுதாலும், அது அதற்கு முன்னால் உள்ள (சிறு பாவங்களுக்குப்) பரிகாரமாக அமைய வேண்டும் என்று நான் (அல்லாஹ்விடம்) ஆதரவு வைக்காமல் இருந்ததில்லை” என்று கூறினார்கள்.

(இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோரின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்ட ஆதாரப்பூர்வமான - ஸஹீஹான - ஹதீஸாகும்; ஆயினும் அவர்கள் இருவருமே இதனைத் தமது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ أَحْمَدُ بْنُ كَامِلٍ الْقَاضِي بِبَغْدَادَ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ سَعْدٍ الْعَوْفِيُّ ثنا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ ثنا عَوْفٌ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ قَالَ §مَا أَهْلَكَ اللَّهُ قَوْمًا وَلَا قَرْنًا وَلَا أُمَّةً وَلَا أَهْلَ قَرْيَةٍ مُنْذُ أَنْزَلَ التَّوْرَاةَ عَلَى وَجْهِ الْأَرْضِ بِعَذَابٍ مِنَ السَّمَاءِ غَيْرَ أَهْلِ الْقَرْيَةِ الَّتِي مُسِخَتْ قِرَدَةً أَلَمْ تَرَ إِلَى قَوْلِهِ تَعَالَى {وَلَقَدْ آتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ مِنْ بَعْدِ مَا أَهْلَكْنَا الْقُرُونَ الْأُولَى بَصَائِرَ لِلنَّاسِ وَهَدًى وَرَحْمَةً لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ} [القصص 43] «صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
அபூஸயீத் அல்குத்ரீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"பூமியில் தவ்ராத் (வேதத்தை) இறக்கியதிலிருந்து, குரங்குகளாக உருமாற்றப்பட்ட அந்த ஊர்வாசிகளைத் தவிர, வேறு எந்தவொரு கூட்டத்தாரையோ, தலைமுறையினரையோ, சமுதாயத்தையோ அல்லது எந்தவொரு ஊர்வாசிகளையோ வானத்திலிருந்து (இறங்கும்) ஒரு வேதனையைக் கொண்டு அல்லாஹ் அழிக்கவில்லை. (இதற்கு ஆதாரமாக) 'முந்தைய தலைமுறையினரை நாம் அழித்த பின்னர், மக்கள் சிந்தித்துப் படிப்பினை பெறுவதற்காக அவர்களுக்கு அறிவொளியாகவும், நேர்வழியாகவும், அருளாகவும் மூஸாவுக்கு நாம் வேதத்தை வழங்கினோம்' (அல்குர்ஆன் 28:43) எனும் அல்லாஹ்வின் வசனத்தை நீர் பார்க்கவில்லையா?"

இந்த ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி ஆதாரப்பூர்வமானது (ஸஹீஹ்) ஆகும். ஆயினும், அவர்கள் இருவரும் இதனைத் தங்களின் நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الْفَقِيهُ ثنا الْحَسَنُ بْنُ سُفْيَانَ الشَّيْبَانِيُّ ثنا عُقْبَةُ بْنُ مُكْرَمٍ الضَّبِّيُّ ثنا أَبُو قَطَنٍ عَمْرُو بْنُ الْهَيْثَمِ بْنِ قَطَنِ بْنِ كَعْبٍ ثنا حَمْزَةُ الزَّيَّاتُ عَنْ سُلَيْمَانَ الْأَعْمَشِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ مُدْرِكٍ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ {§وَمَا كُنْتَ بِجَانِبِ الطُّورِ إِذْ نَادَيْنَا} [القصص 46] قَالَ «نُودُوا يَا أُمَّةَ مُحَمَّدٍ اسْتَجَبْتُ لَكُمْ قَبْلَ أَنْ تَدْعُونِي وَأَعْطَيْتُكُمْ قَبْلَ أَنْ تَسْأَلُونِيَ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ سكت عنه الذهبي في التلخيص
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
"(நபியே!) நாம் (மூஸாவை) அழைத்தபோது நீங்கள் தூர் மலையின் பக்கத்தில் இருக்கவில்லை" (அல்குர்ஆன் 28:46) என்ற வசனம் குறித்து அவர்கள் கூறினார்கள்:
"(அப்போது) 'முஹம்மதின் சமுதாயமே! நீங்கள் என்னை அழைப்பதற்கு முன்பாகவே நான் உங்களுக்குப் பதிலளித்துவிட்டேன்; நீங்கள் என்னிடம் கேட்பதற்கு முன்பாகவே நான் உங்களுக்கு வழங்கிவிட்டேன்' என்று அவர்கள் அழைக்கப்பட்டார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا يَحْيَى بْنُ مُحَمَّدٍ الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ أَنْبَأَ أَبُو مُعَاوِيَةَ ثنا الْأَعْمَشُ عَنِ الْمِنْهَالِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ §لَمَّا أَتَى مُوسَى قَوْمَهُ أَمَرَهُمْ بِالزَّكَاةِ فَجَمَعَهُمْ قَارُونُ فَقَالَ لَهُمْ «جَاءَكُمْ بِالصَّلَاةِ وَجَاءَكُمْ بِأَشْيَاءَ فَاحْتَمَلْتُمُوهَا فَتَحَمَّلُوا أَنْ تُعْطُوهُ أَمْوَالَكُمْ» فَقَالُوا لَا نَحْتَمِلُ أَنْ نُعْطِيَهُ أَمْوَالَنَا فَمَا تَرَى؟ فَقَالَ لَهُمْ أَرَى أَنْ أُرْسِلَ إِلَى بَغِيِّ بَنِي إِسْرَائِيلَ فَنُرْسِلَهَا إِلَيْهِ فَتَرْمِيَهُ بِأَنَّهُ أَرَادَهَا عَلَى نَفْسِهَا فَدَعَا مُوسَى عَلَيْهِمْ فَأَمَرَ اللَّهُ الْأَرْضَ أَنْ تُطِيعَهُ فَقَالَ مُوسَى لِلْأَرْضِ خُذِيهِمْ فَأَخَذَتْهُمْ إِلَى أَعْقَابِهِمْ فَجَعَلُوا يَقُولُونَ يَا مُوسَى يَا مُوسَى ثُمَّ قَالَ لِلْأَرْضِ «خُذِيهِمْ فَأَخَذَتْهُمْ إِلَى رُكَبِهِمْ» فَجَعَلُوا يَقُولُونَ يَا مُوسَى يَا مُوسَى ثُمَّ قَالَ «لِلْأَرْضِ خُذِيهِمْ فَأَخَذَتْهُمْ إِلَى أَعْنَاقِهِمْ» فَجَعَلُوا يَقُولُونَ يَا مُوسَى يَا مُوسَى فَقَالَ لِلْأَرْضِ خُذِيهِمْ فَأَخَذَتْهُمْ فَغَيَّبَتْهُمْ فَأَوْحَى اللَّهُ إِلَى مُوسَى يَا مُوسَى سَأَلَكَ عِبَادِي وَتَضَرَّعُوا إِلَيْكَ فَلَمْ تُجِبْهُمْ وَعِزَّتِي لَوْ أَنَّهُمْ دَعَوْنِي لَأَجَبْتُهُمْ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ وَذَلِكَ قَوْلُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {فَخَسَفْنَا بِهِ وَبِدَارِهِ الْأَرْضَ} [القصص 81] خُسِفَ بِهِ إِلَى الْأَرْضِ السُّفْلَى «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

மூஸா (அலை) அவர்கள் தமது சமுதாயத்தாரிடம் வந்து (அல்லாஹ்வின் கட்டளைப்படி) ஜகாத் (கடமையான தர்மம்) செலுத்துமாறு அவர்களுக்குக் கட்டளையிட்டார்கள். அப்போது காரூன் (மக்களை) ஒன்றுதிரட்டி அவர்களிடம் கூறினான்: "(மூஸா) உங்களிடம் தொழுகையைக் கொண்டு வந்தார், மேலும் பல காரியங்களைக் கொண்டு வந்தார், அவையனைத்தையும் நீங்கள் (சிரமத்துடன்) பொறுத்து ஏற்றுக் கொண்டீர்கள். இப்போது உங்கள் செல்வங்களை அவருக்குக் கொடுப்பதையும் நீங்கள் பொறுத்துக் கொள்வீர்களா?" அதற்கு அவர்கள், "எங்கள் செல்வங்களை அவருக்குக் கொடுப்பதை எங்களால் தாங்கிக்கொள்ள முடியாது. (இது குறித்து) உமது கருத்து என்ன?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு காரூன் அவர்களிடம், "பனூ இஸ்ராயீல்களிலுள்ள ஒரு விலைமாதுவை (அழைத்து) அவரிடம் அனுப்புவோம். அவர் தன்னைத் தவறான நோக்கத்திற்காக (பாலியல் ரீதியாக) அணுகினார் என்று அவள் அவர் மீது பழிசுமத்துவாள்; இதுவே எனது கருத்தாகும்" என்று கூறினான்.

(இதனைத் தொடர்ந்து) மூஸா (அலை) அவர்கள் அவர்களுக்கு எதிராகப் பிரார்த்தனை செய்தார்கள். மூஸாவுக்குக் கீழ்ப்படியுமாறு பூமிக்கு அல்லாஹ் கட்டளையிட்டான். மூஸா (அலை) அவர்கள் பூமியிடம், "அவர்களைப் பிடித்துக்கொள்!" என்று கூறினார்கள். உடனே பூமி அவர்களை அவர்களின் கணுக்கால் வரை விழுங்கியது. அவர்கள், "மூஸாவே! மூஸாவே! (எங்களை மன்னியுங்கள்)" என்று கதறத் தொடங்கினார்கள். பின்னர் அவர் பூமியிடம், "அவர்களைப் பிடித்துக்கொள்!" என்றார். அது அவர்களை அவர்களின் முழங்கால் வரை விழுங்கியது. அவர்கள், "மூஸாவே! மூஸாவே!" என்று கதறினார்கள். மீண்டும் அவர் பூமியிடம், "அவர்களைப் பிடித்துக்கொள்!" என்றார். அது அவர்களை அவர்களின் கழுத்து வரை விழுங்கியது. அவர்கள், "மூஸாவே! மூஸாவே!" என்று கதறினார்கள். மீண்டும் அவர் பூமியிடம், "அவர்களைப் பிடித்துக்கொள்!" என்றார். அது அவர்களை (முழுமையாக) விழுங்கி மறைத்துவிட்டது.

அப்போது அல்லாஹ் மூஸா (அலை) அவர்களுக்கு வஹீ (இறைச்செய்தி) அறிவித்தான்: "மூஸாவே! என் அடியார்கள் உங்களிடம் உதவி வேண்டி மன்றாடினார்கள், ஆனால் நீங்கள் அவர்களுக்குப் பதிலளிக்கவில்லை. என் கண்ணியத்தின் மீது சத்தியமாக! அவர்கள் (நேரடியாக) என்னைப் பிரார்த்தித்திருந்தால், நான் அவர்களுக்குப் பதிலளித்திருப்பேன்."

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ்வின் {ஃபகஸஃப்னா பிஹி வபிதாரிஹில் அர்ள} (நாம் அவனையும், அவனுடைய மாளிகையையும் பூமியில் புதையச் செய்தோம்) [அல்குர்ஆன் 28:81] எனும் வசனம் இதனையே குறிக்கிறது. அவன் பூமியின் அடிமட்டம் வரை புதைக்கப்பட்டான்.

(இந்த ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி ஆதாரப்பூர்வமானது (ஸஹீஹ்), ஆயினும் அவர்கள் இருவரும் இதனைத் தங்களது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
تَفْسِيرُ سُورَةِ الْعَنْكَبُوتِ
ஸூரத்துல் அன்கபூத்தின் விரிவுரை (தஃப்ஸீர்)
أَخْبَرَنَا الشَّيْخُ أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ ثنا مُوسَى بْنُ إِسْحَاقَ الْخَطْمِيُّ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ ثنا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ أَبِي يُونُسَ حَاتِمِ بْنِ أَبِي صَغِيرَةَ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أُمِّ هَانِئٍ قَالَتْ سَأَلْتُ النَّبِيَّ ﷺ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {§وَتَأْتُونَ فِي نَادِيكُمُ الْمُنْكَرَ} [العنكبوت 29] قَالَ «كَانُوا يَخْذِفُونَ أَهْلَ الطَّرِيقِ وَيَسْخَرُونَ مِنْهُمْ فَهُوَ الْمُنْكَرُ الَّذِي كَانُوا يَأْتُونَ» صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
உம்மு ஹானி (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

நான் நபி (ஸல்) அவர்களிடம், கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ்வின் கூற்றான {மேலும், உங்கள் சபைகளில் நீங்கள் (வெறுக்கத்தக்க) தீய செயல்களைச் செய்கிறீர்கள்} [அல்குர்ஆன் 29:29] என்பது குறித்துக் கேட்டேன்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "(அவர்கள்) வழிப்போக்கர்கள் மீது (சிறு கற்களை) வீசி எறிவார்கள்; மேலும் அவர்களைக் கேலி செய்வார்கள். இதுவே அவர்கள் (தங்கள் சபைகளில்) செய்து வந்த (வெறுக்கத்தக்க) தீய செயல் ஆகும்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

(இந்த ஹதீஸ் இமாம் முஸ்லிமின் நிபந்தனைகளின்படி ஆதாரப்பூர்வமானது ஆகும். ஆனால் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரும் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை.)
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حَمْشَاذَ الْعَدْلُ أَخْبَرَنِي يَزِيدُ بْنُ الْهَيْثَمِ ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي اللَّيْثِ ثنا الْأَشْجَعِيُّ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ رَبِيعَةَ قَالَ سَأَلَنِي ابْنُ عَبَّاسٍ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {§وَلَذِكْرُ اللَّهِ أَكْبَرُ} [العنكبوت 45] فَقُلْتُ ذِكْرُ اللَّهِ بِالتَّسْبِيحِ وَالتَّهْلِيلِ وَالتَّكْبِيرِ فَقَالَ «لَا ذِكْرَ اللَّهِ أَكْبَرُ مِنْ ذِكْرِكُمْ إِيَّاهُ» صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ صحيح
அப்துல்லாஹ் பின் ரபீஆ (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

அல்லாஹ் (அஸ்ஸ வஜல்)வின் வசனமான {வ லதிக்ருல்லாஹி அக்பர் - (நிச்சயமாக) அல்லாஹ்வின் நினைவு மிகப் பெரியது} (அல்குர்ஆன் 29:45) என்பது குறித்து இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் என்னிடம் கேட்டார்கள். அதற்கு நான், "(அது) தஸ்பீஹ் (அல்லாஹ்வைத் துதித்தல்), தஹ்லீல் (லா இலாஹ இல்லல்லாஹ் எனக் கூறுதல்) மற்றும் தக்பீர் (அல்லாஹ்வைப் பெருமைப்படுத்துதல்) ஆகியவற்றின் மூலம் அல்லாஹ்வை நினைவுகூர்வதாகும்" என்று கூறினேன். அதற்கு அவர்கள், "இல்லை; நீங்கள் அல்லாஹ்வை நினைவுகூருவதை விட, (அவன் உங்களை நினைவுகூரும்) அல்லாஹ்வின் நினைவே மிகப் பெரியதாகும்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
تَفْسِيرُ سُورَةِ الرُّومِ
ஸூரா அர்-ரூமின் விரிவுரை
أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْخَلِيلِ الْأَصْبَهَانِيُّ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ثنا مُوسَى بْنُ إِسْحَاقَ الْقَاضِي حَدَّثَنِي أَبِي ثنا مَعْنُ بْنُ عِيسَى ثنا مُعَاوِيَةُ بْنُ أَبِي صَالِحٍ عَنْ مَرْثَدِ بْنِ سُمَيٍّ الْخَوْلَانِيِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الدَّرْدَاءِ يَقُولُ §سَيَجِيءُ قَوْمٌ يَقْرَءُونَ {الم غَلَبَتِ الرُّومُ} [الروم 2] وَإِنَّمَا هِيَ غُلِبَتْ «صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
அபுத்தர்தா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

"இனி ஒரு கூட்டத்தினர் தோன்றுவார்கள்; அவர்கள் {அலிஃப்-லாம்-மீம். ஃகலபத்திர்-ரூம்} (ரோமர்கள் வெற்றி கொண்டார்கள் - என்று வினைச்சொல்லை மாற்றி) ஓதுவார்கள். ஆனால், அது உண்மையில் 'ஃகுலிபத்' (ரோமர்கள் தோற்கடிக்கப்பட்டார்கள் - என்பதே சரியான ஓதல் முறையாகும்)."

(இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரப்பூர்வமானதாகும். எனினும், இதனை புகாரியும் முஸ்லிமும் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ صَالِحِ بْنِ هَانِئٍ ثنا الْحُسَيْنُ بْنُ الْفَضْلِ الْبَجَلِيُّ ثنا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرِو بْنِ الْمُهَلَّبِ الْأَزْدِيُّ ثنا أَبُو إِسْحَاقَ الْفَزَارِيُّ عَنْ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي عَمْرَةَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ كَانَ الْمُسْلِمُونَ يُحِبُّونَ أَنْ تَظْهَرَ الرُّومُ عَلَى فَارِسَ لِأَنَّهُمْ أَهْلُ الْكِتَابِ وَكَانَ الْمُشْرِكُونَ يُحِبُّونَ أَنْ تَظْهَرَ فَارِسُ عَلَى الرُّومِ لِأَنَّهُمْ أَهْلُ أَوْثَانٍ فَذَكَرَ ذَلِكَ الْمُسْلِمُونَ لِأَبِي بَكْرٍ فَذَكَرَ ذَلِكَ أَبُو بَكْرٍ لِلنَّبِيِّ ﷺ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ ﷺ §«أَمَا إِنَّهُمْ سَيَهْزِمُونَ» فَذَكَرَ أَبُو بَكْرٍ لَهُمْ ذَلِكَ فَقَالُوا اجْعَلْ بَيْنَنَا وَبَيْنَكَ أَجَلًا فَإِنْ ظَهَرُوا كَانَ لَكَ كَذَا وَكَذَا وَإِنْ ظَهَرْنَا كَانَ لَنَا كَذَا وَكَذَا فَجَعَلَ بَيْنَهُمْ أَجَلَ خَمْسِ سِنِينَ فَلَمْ يَظْهَرُوا فَذَكَرَ ذَلِكَ أَبُو بَكْرٍ لِلنَّبِيِّ ﷺ فَقَالَ «أَلَا جَعَلْتَهُ أُرَاهُ» قَالَ دُونَ الْعَشَرَةِ قَالَ فَظَهَرَتِ الرُّومُ بَعْدَ ذَلِكَ فَذَلِكَ قَوْلُهُ تَعَالَى {الم غُلِبَتِ الرُّومُ فِي أَدْنَى الْأَرْضِ وَهُمْ مِنْ بَعْدِ غَلَبِهِمْ سَيَغْلِبُونَ} [الروم 2] قَالَ فَغُلِبَتِ الرُّومُ ثُمَّ غَلَبَتْ بَعْدُ لِلَّهِ الْأَمْرُ مِنْ قَبْلُ وَمَنْ بَعْدُ وَيَوْمَئِذٍ يَفْرَحُ الْمُؤْمِنُونَ بِنَصْرِ اللَّهِ قَالَ سُفْيَانُ وَسَمِعْتُ أَنَّهُمُ ظَهَرُوا يَوْمَ بَدْرٍ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

(கிறிஸ்தவ) ரோமானியர்கள் வேதமுடையவர்களாக (அஹ்லுல் கிதாப்) இருந்ததால், அவர்கள் (நெருப்பை வணங்கும்) பாரசீகர்களை வெற்றிபெற வேண்டும் என்று முஸ்லிம்கள் விரும்பினார்கள். ஆனால், பாரசீகர்கள் சிலை வணங்கிகளாக இருந்ததால், அவர்கள் ரோமானியர்களை வெற்றிபெற வேண்டும் என்று (மக்காவிலிருந்த) இணைவைப்பவர்கள் (முஷ்ரிக்குகள்) விரும்பினார்கள்.

இதை முஸ்லிம்கள் அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களிடம் கூற, அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் அதனை நபி (ஸல்) அவர்களிடம் தெரிவித்தார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "நிச்சயமாக அவர்கள் (பாரசீகர்கள்) விரைவில் தோற்கடிக்கப்படுவார்கள் (ரோமானியர்கள் வெற்றி பெறுவார்கள்)" என்று கூறினார்கள். அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் இதனை இணைவைப்பவர்களிடம் கூறியபோது அவர்கள், "எங்களுக்கும் உங்களுக்கும் இடையில் ஒரு காலக்கெடுவை நிர்ணயித்துக் கொள்வோம்; அவர்கள் (ரோமானியர்கள்) வெற்றி பெற்றால் உங்களுக்கு இன்னின்னவை (ஒட்டகங்கள்) தரப்படும், நாங்கள் (ஆதரிக்கும் பாரசீகர்கள்) வெற்றி பெற்றால் எங்களுக்கு இன்னின்னவை தரப்பட வேண்டும்" என்று (பந்தயம் கட்டிக்) கூறினார்கள்.

அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் ஐந்து ஆண்டுகள் காலக்கெடுவை நிர்ணயித்தார்கள். ஆனால் (அந்த ஐந்தாண்டுகளுக்குள்) அவர்கள் வெற்றிபெறவில்லை. அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் இதை நபி (ஸல்) அவர்களிடம் குறிப்பிட்டபோது, நபி (ஸல்) அவர்கள், "அதை (பத்துக்குக் குறைவான) 'பிழ்வு' (என்ற கால அளவுக்குள்) நீங்கள் ஆக்கியிருக்கக் கூடாதா?" என்று கேட்டார்கள். (அதாவது பத்துக்குக் குறைவான ஒன்பது ஆண்டுகள் வரை காலத்தை நீட்டித்திருக்கலாமே என்பது அதன் பொருள்).

அதன் பிறகு (ஒன்பது ஆண்டுகளுக்குள்) ரோமானியர்கள் வெற்றி பெற்றார்கள். இதைத்தான் உயர்ந்தோனாகிய அல்லாஹ்வின் பின்வரும் வசனம் குறிக்கிறது:
"{அலிஃப் லாம் மீம். ரோமானியர்கள் தோற்கடிக்கப்பட்டனர். அருகிலுள்ள பூமியில். ஆனால் அவர்கள் தங்கள் தோல்விக்குப் பின்னர், விரைவில் (சில ஆண்டுகளில்) வெற்றி பெறுவார்கள்.}" (அல்குர்ஆன் 30:1-3).

மேலும் அவர் கூறுகிறார்: ரோமானியர்கள் (முதலில்) தோற்கடிக்கப்பட்டனர், பின்னர் (பாரசீகர்களை) வெற்றி பெற்றனர்.
"{இதற்கு முன்னரும் பின்னரும் அனைத்து அதிகாரமும் அல்லாஹ்வுக்கே உரியது. அந்நாளில் (ரோமானியர்களின் வெற்றியின் போது) முஃமின்கள் அல்லாஹ்வின் உதவியால் மகிழ்ச்சியடைவார்கள்.}" (அல்குர்ஆன் 30:4-5).

ஸுஃப்யான் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "பத்ருப் போரின் நாளில்தான் அவர்கள் (ரோமானியர்கள்) வெற்றி பெற்றார்கள் என்று நான் கேள்விப்பட்டுள்ளேன்."

(இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி அமைந்த ஆதாரப்பூர்வமான ஹதீஸாகும்; ஆயினும் அவர்கள் இதனைத் தங்களின் நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا الشَّيْخُ أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ أَنْبَأَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ حَنْبَلٍ حَدَّثَنِي أَبِي ثنا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ ثنا سُفْيَانُ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ أَبِي رَزِينٍ قَالَ جَاءَ نَافِعُ بْنُ الْأَزْرَقِ إِلَى ابْنِ عَبَّاسٍ فَقَالَ «§الصَّلَوَاتُ الْخُمُسُ فِي الْقُرْآنِ؟» فَقَالَ نَعَمْ فَقَرَأَ {فَسُبْحَانَ اللَّهِ حِينَ تُمْسُونَ} [الروم 17] قَالَ صَلَاةُ الْمَغْرِبِ {وَحِينَ تُصْبِحُونَ} [الروم 17] صَلَاةُ الصُّبْحِ {وَعَشِيًّا} [مريم 11] صَلَاةُ الْعَصْرِ {وَحِينَ تُظْهِرُونَ} [الروم 18] صَلَاةُ الظُّهْرِ وَقَرَأَ {وَمِنْ بَعْدِ صَلَاةِ الْعِشَاءِ ثَلَاثُ عَوْرَاتٍ لَكُمْ} [النور 58] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
அபு ரஸீன் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

நாஃபிஉ பின் அல்-அஸ்ரக் (என்பவர்) இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களிடம் வந்து, "ஐவேளைத் தொழுகைகள் (பற்றிய குறிப்புகள்) குர்ஆனில் இடம்பெற்றுள்ளனவா?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், "ஆம்" என்று கூறிவிட்டுப் பின்வருமாறு (வசனங்களை) ஓதிக்காட்டினார்கள்:

"{ஃபஸுப்ஹானல்லாஹி ஹீன தும்ஸூன்} (மாலை நேரத்தை நீங்கள் அடையும்போது அல்லாஹ்வைத் துதியுங்கள் - அர்-ரூம் 30:17)" என்று ஓதிவிட்டு, "இது மஃக்ரிப் தொழுகை" என்றார்கள்.

"{வஹீன துஸ்பிஹூன்} (காலை நேரத்தை நீங்கள் அடையும்போதும் - அர்-ரூம் 30:17)" என்று ஓதிவிட்டு, "இது ஸுப்ஹ் (ஃபஜ்ர்) தொழுகை" என்றார்கள்.

"{வஅஷிய்யா} (மாலையின் பிற்பகுதியிலும் - அர்-ரூம் 30:18)" என்று ஓதிவிட்டு, "இது அஸ்ர் தொழுகை" என்றார்கள்.

"{வஹீன துழ்ஹிரூன்} (நீங்கள் நண்பகல் நேரத்தை அடையும்போதும் - அர்-ரூம் 30:18)" என்று ஓதிவிட்டு, "இது ளுஹர் தொழுகை" என்றார்கள்.

மேலும், "{வமின் பஅ்தி ஸலாத்தில் இஷாஇ தலாத்து அவ்ராத்தில் லகும்} (இஷா தொழுகைக்குப் பின்னரும்... இவை உங்களுக்கு மூன்று அந்தரங்க நேரங்களாகும் - அந்-நூர் 24:58)" என்ற வசனத்தையும் ஓதிக்காட்டினார்கள் (இதன் மூலம் இஷா தொழுகையை உறுதிப்படுத்தினார்கள்).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
تَفْسِيرُ سُورَةِ لُقْمَانَ
ஸூரா லுக்மானின் விரிவுரை
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا بَكَّارُ بْنُ قُتَيْبَةَ الْقَاضِي ثنا صَفْوَانُ بْنُ عِيسَى الْقَاضِي ثنا حُمَيْدٌ الْخَرَّاطُ عَنْ عَمَّارٍ الدُّهْنِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ أَبِي الصَّهْبَاءِ عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ قَالَ {§وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْتَرِي لَهُوَ الْحَدِيثِ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ} [لقمان 6] قَالَ «هُوَ وَاللَّهِ الْغِنَاءُ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ صحيح
இப்னு மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் (பின்வருமாறு) கூறினார்கள்:

'அல்லாஹ்வின் பாதையிலிருந்து (மக்களை) வழிகெடுப்பதற்காக வீணான பேச்சுகளை விலைக்கு வாங்குபவர்களும் மனிதர்களில் இருக்கின்றனர்' (அல்குர்ஆன் 31:6) எனும் வசனம் குறித்து (அவர்கள் விளக்கும்போது), 'அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! அது (வீணான பேச்சு என்பது) பாடலாகும் (இசையாகும்)' என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو عَلِيٍّ الْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحَافِظُ ثنا يَحْيَى بْنُ مُحَمَّدٍ الْحَلَبِيُّ ثنا الْحَارِثُ بْنُ سُلَيْمَانَ ثنا عُقْبَةُ بْنُ عَلْقَمَةَ عَنِ الْأَوْزَاعِيِّ عَنْ مُوسَى بْنِ سُلَيْمَانَ قَالَ سَمِعْتُ الْقَاسِمَ بْنَ مُخَيْمِرَةَ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي مُوسَى الْأَشْعَرِيِّ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ قَالَ لُقْمَانُ لِابْنِهِ وَهُوَ يَعِظُهُ «§يَا بُنَيَّ إِيَّاكَ وَالتَّقَنُّعَ فَإِنَّهَا مَخْوَفَةٌ بِاللَّيْلِ مَذَلَّةٌ بِالنَّهَارِ» هَذَا مَتْنٌ شَاهِدُهُ إِسْنَادٌ صَحِيحٌ وَاللَّهُ أَعْلَمُ صحيح
அபூ மூஸா அல்-அஷ்அரீ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
லுக்மான் அவர்கள் தமது மகனுக்கு அறிவுரை கூறும்போது, "என் அருமை மகனே! (தேவையின்றி ஆடையால்) முகத்தை மூடி மறைப்பதை நீ தவிர்த்துக்கொள்! ஏனெனில், அது இரவில் (பார்ப்பவர்களுக்கு) அச்சத்தையும், பகலில் (அணிபவருக்கு) இழிவையும் தரக்கூடியதாகும்" என்று கூறினார்கள்.

இந்தக் கருத்திற்குச் சான்றாக அமையும் (இந்த) அறிவிப்பாளர் தொடர் (இஸ்னாத்) சரியானதாகும் (ஸஹீஹ்). அல்லாஹ்வே நன்கறிந்தவன்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حَمْشَاذَ الْعَدْلُ ثنا يَزِيدُ بْنُ الْهَيْثَمِ ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي اللَّيْثِ ثنا الْأَشْجَعِيُّ عَنْ سُفْيَانَ عَنِ الْأَسْوَدِ بْنِ قَيْسٍ عَنْ نُبَيْحٍ الْعَنَزِيِّ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ وَتَلَا قَوْلَ لُقْمَانَ لِابْنِهِ {وَاقْصِدْ فِي مَشْيِكَ وَاغْضُضْ مِنْ صَوْتِكَ} [لقمان 19] قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ §«إِذَا خَرَجَ مَشَوْا بَيْنَ يَدَيْهِ وَخَلَّوْا ظَهْرَهُ لِلْمَلَائِكَةِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ صحيح
ஜாபிர் பின் அப்தில்லாஹ் (ரலி) அவர்கள், லுக்மான் (அலை) அவர்கள் தம் மகனுக்குக் கூறிய "உமது நடையில் நடுத்தரத்தைக் கடைப்பிடிப்பீராக! உமது குரலைத் தாழ்த்திக் கொள்வீராக!" (திருக்குர்ஆன் 31:19) எனும் வசனத்தை ஓதிக்காட்டினார்கள்.

(பின்னர்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (வெளியே) புறப்படும்போது, (நபித்தோழர்கள்) அவர்களுக்கு முன்னால் நடப்பார்கள்; மலக்குகளுக்காக (வானவர்களுக்காக) நபிகளாரின் பின்பகுதியை (யாரும் நடக்காமல்) காலியாக விட்டுவிடுவார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
تَفْسِيرُ سُورَةِ السَّجْدَةِ
ஸூரா அஸ்-ஸஜ்தாவின் விரிவுரை (தஃப்சீர்)
حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ نُصَيْرٍ الْخَوَّاصُ ثنا الْحَارِثُ بْنُ أَبِي أُسَامَةَ ثنا أَبُو النَّضْرِ هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ ثنا أَبُو خَيْثَمَةَ زُهَيْرُ بْنُ مُعَاوِيَةَ قَالَ قُلْتُ لِأَبِي الزُّبَيْرِ أَسَمِعْتَ أَنَّ جَابِرًا يَذْكُرُ أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ كَانَ §«لَا يَنَامُ حَتَّى يَقْرَأَ الم تَنْزِيلُ السَّجْدَةُ وَتَبَارَكَ الَّذِي بِيَدِهِ الْمُلْكُ» فَقَالَ أَبُو الزُّبَيْرِ حَدَّثَنِيهِ صَفْوَانُ أَوْ أَبُو صَفْوَانَ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ لِأَنَّ مَدَارَهُ عَلَى حَدِيثِ لَيْثِ بْنِ أَبِي سُلَيْمٍ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ» على شرط مسلم
ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் 'அலிஃப் லாம் மீம் தன்ஸீல்' (அத்தியாயம் அஸ்-ஸஜ்தா) மற்றும் 'தபாரகல்லதீ பியதிஹில் முல்க்' (அத்தியாயம் அல்-முல்க்) ஆகியவற்றை ஓதாமல் உறங்க மாட்டார்கள்.

(இச்செய்தியைப் பற்றி ஸுஹைர் பின் முஆவியா கூறுகிறார்: நான்) அபூ ஸுபைரிடம்: "நபி (ஸல்) அவர்கள் (மேற்கூறிய இரு அத்தியாயங்களையும்) ஓதாமல் உறங்க மாட்டார்கள் என்று ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் குறிப்பிட்டதை நீங்கள் கேட்டிருக்கிறீர்களா?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அபூ ஸுபைர்: "இதை சஃப்வான் அல்லது அபூ சஃப்வான் (எனக்கு) அறிவித்தார்" என்று கூறினார்.

(குறிப்பு: இச்செய்தி இமாம் முஸ்லிமின் நிபந்தனைப்படி ஸஹீஹானதாகும். ஆனால் லைஸ் பின் அபீ ஸுலைம் என்பவரின் வழியாக அபூ ஸுபைர் அறிவிப்பதால் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இரு நூல்களிலும் இது இடம்பெறவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
أَخْبَرَنِي أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ الشَّيْبَانِيُّ بِالْكُوفَةِ ثنا أَحْمَدُ بْنُ حَازِمٍ الْغِفَارِيُّ ثنا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى أَنْبَأَ إِسْرَائِيلُ ثنا سِمَاكُ بْنُ حَرْبٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§يُدَبِّرُ الْأَمْرَ مِنَ السَّمَاءِ إِلَى الْأَرْضِ ثُمَّ يَعْرُجُ إِلَيْهِ فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ أَلْفَ سَنَةٍ مِمَّا تَعُدُّونَ} [السجدة 5] قَالَ «مِنَ الْأَيَّامِ السِّتَّةِ الَّتِي خَلَقَ اللَّهُ فِيهَا السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ ثُمَّ يَعْرُجُ إِلَيْهِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள், "வானத்திலிருந்து பூமி வரையிலான (அனைத்துக்) காரியங்களையும் அவனே நிர்வகிக்கிறான். பின்னர் ஒரு நாளில் அவனிடமே அது மேலேறிச் செல்லும்; அந்த நாளின் அளவு நீங்கள் கணக்கிடுகின்ற ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்குச் சமமானதாகும்" (அல்குர்ஆன் 32:5) என்ற அல்லாஹ்வின் வசனம் குறித்துக் கூறும்போது: "அல்லாஹ் வானங்களையும் பூமியையும் படைத்த அந்த ஆறு நாட்களில் உள்ள (ஒரு) நாளாகும். பின்னர் அவனிடமே அது மேலேறிச் செல்லும்" என்று விளக்கமளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ بْنِ بَشَّارٍ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنْبَأَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ ثنا يَحْيَى بْنُ الْعَلَاءِ عَنْ عَمِّهِ شُعَيْبِ بْنِ خَالِدٍ حَدَّثَنِي سِمَاكُ بْنُ حَرْبٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمِيرَةَ عَنِ الْعَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ قَالَ كُنَّا جُلُوسًا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ بِالْبَطْحَاءِ فَمَرَّتْ سَحَابَةٌ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «أَتَدْرُونَ مَا هَذَا؟» فَقُلْنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ فَقَالَ «السَّحَابُ» فَقُلْنَا السَّحَابُ فَقَالَ «وَالْمُزْنُ» فَقُلْنَا وَالْمُزْنُ فَقَالَ «وَالْعَنَانُ» فَسَكَتَ ثُمَّ قَالَ «§أَتَدْرُونَ كَمْ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ؟» فَقُلْنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ فَقَالَ «بَيْنَهُمَا مَسِيرَةُ خَمْسِ مِائَةِ سَنَةٍ وَمِنْ كُلِّ سَمَاءٍ إِلَى السَّمَاءِ الَّتِي تَلِيهَا مَسِيرَةُ خَمْسِ مِائَةِ سَنَةٍ وَكِثَفُ كُلِّ سَمَاءٍ خَمْسُ مِائَةِ سَنَةٍ وَفَوْقَ السَّمَاءِ السَّابِعَةِ بَحْرٌ بَيْنَ أَعْلَاهُ وَأَسْفَلِهِ كَمَا بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ وَاللَّهُ فَوْقَ ذَلِكَ وَلَيْسَ يَخْفَى عَلَيْهِ مِنْ أَعْمَالِ بَنِي آدَمَ شَيْءٌ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ أن يحيى بن العلاء واه
அப்பாஸ் பின் அப்துல் முத்தலிப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் 'பத்ஹா' (என்னும் திறந்தவெளிப் பிரதேசத்தில்) அமர்ந்திருந்தோம். அப்போது ஒரு மேகம் கடந்து சென்றது. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "இது என்னவென்று உங்களுக்குத் தெரியுமா?" என்று கேட்டார்கள். நாங்கள், "அல்லாஹ்வும் அவனுடைய தூதருமே நன்கறிந்தவர்கள்" என்று கூறினோம். அவர்கள், "இது 'ஸஹாப்' (மேகம்)" என்றார்கள். நாங்களும் "ஸஹாப்" என்றோம். அவர்கள், "இது 'முஸ்ன்' (மழை மேகம்)" என்றார்கள். நாங்களும் "முஸ்ன்" என்றோம். அவர்கள், "இது 'அனான்' (வான் முகில்)" என்றார்கள். (பின்னர் அவர்கள் மௌனமாக இருந்தார்கள்).

பின்னர், "வானத்திற்கும் பூமிக்கும் இடையிலுள்ள தூரம் எவ்வளவு என்று உங்களுக்குத் தெரியுமா?" என்று கேட்டார்கள். நாங்கள், "அல்லாஹ்வும் அவனுடைய தூதருமே நன்கறிந்தவர்கள்" என்று பதிலளித்தோம்.

அப்போது அவர்கள் கூறினார்கள்: "அவ்விரண்டிற்கும் இடையிலான தூரம் ஐந்நூறு ஆண்டுகள் (பயணம் செய்யும்) தொலைவாகும். ஒவ்வொரு வானத்திற்கும் அதற்கடுத்த வானத்திற்கும் இடையிலுள்ள தூரம் ஐந்நூறு ஆண்டுகள் (பயணம் செய்யும்) தொலைவாகும். ஒவ்வொரு வானத்தின் பருமனும் (தடிமனும்) ஐந்நூறு ஆண்டுகள் (பயணம் செய்யும்) அளவுடையதாகும். ஏழாவது வானத்திற்கு மேலே ஒரு கடல் உள்ளது; அதன் மேற்பரப்பிற்கும் அடிமட்டத்திற்கும் இடையிலான தூரம், வானத்திற்கும் பூமிக்கும் இடையிலுள்ள தூரத்தைப் போன்றதாகும். அல்லாஹ் (அர்ஷின் மீது) இவை அனைத்திற்கும் மேலாக இருக்கின்றான். ஆதமுடைய மக்களின் செயல்களில் எவ்விதமானதும் அவனுக்கு மறைந்திருக்காது."
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ بَالَوَيْهِ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ نَضْرٍ الْأَزْدِيُّ ثنا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو ثنا أَبُو إِسْحَاقَ الْفَزَارِيُّ عَنِ الْأَعْمَشِ وَأَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ وَاللَّفْظُ لَهُ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ أَنْبَأَ جَرِيرٌ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ وَالْحَكَمِ بْنِ عُتَيْبَةَ عَنْ مَيْمُونِ بْنِ أَبِي شَبِيبٍ عَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ قَالَ بَيْنَمَا نَحْنُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ وَقَدْ أَصَابَ الْحَرُّ فَتَفَرَّقَ الْقَوْمُ حَتَّى نَظَرْتُ فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ أَقْرَبُهُمْ مِنِّي قَالَ فَدَنَوْتُ مِنْهُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْبِئْنِي بِعَمَلٍ يُدْخِلُنِي الْجَنَّةَ وَيُبَاعِدُنِي مِنَ النَّارِ قَالَ «لَقَدْ سَأَلْتَ عَنْ عَظِيمٍ وَإِنَّهُ لَيَسِيرٌ عَلَى مَنْ يَسَّرَهُ اللَّهُ عَلَيْهِ §تَعْبُدُ اللَّهَ وَلَا تُشْرِكُ بِهِ شَيْئًا وَتُقِيمُ الصَّلَاةَ الْمَكْتُوبَةَ وَتُؤْتِي الزَّكَاةَ الْمَفْرُوضَةَ وَتَصُومُ رَمَضَانَ» قَالَ «وَإِنْ شِئْتَ أَنْبَأْتُكَ بِأَبْوَابِ الْجَنَّةِ» قُلْتُ أَجَلْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ «الصَّوْمُ جُنَّةٌ وَالصَّدَقَةُ تُكَفِّرُ الْخَطِيئَةَ وَقِيَامُ الرَّجُلِ فِي جَوْفِ اللَّيْلِ يَبْتَغِي وَجْهَ اللَّهِ» قَالَ ثُمَّ قَرَأَ هَذِهِ الْآيَةَ {تَتَجَافَى جُنُوبُهُمْ عَنِ الْمَضَاجِعِ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ خَوْفًا وَطَمَعًا وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنْفِقُونَ} [السجدة 16] قَالَ «وَإِنْ شِئْتَ أَنْبَأْتُكَ بِرَأْسِ الْأَمْرِ وَعَمُودِهِ وَذُرْوَةِ سَنَامِهِ» قَالَ قُلْتُ أَجَلْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ «أَمَّا رَأْسُ الْأَمْرِ فَالْإِسْلَامُ وَأَمَّا عَمُودُهُ فَالصَّلَاةُ وَأَمَّا ذِرْوَةُ سَنَامِهِ فَالْجِهَادُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَإِنْ شِئْتَ أَنْبَأْتُكَ بِمِلَاكِ ذَلِكَ كُلِّهِ» فَسَكَتَ فَإِذَا رَاكِبَانِ يُوضِعَانَ قِبَلَنَا فَخَشِيتُ أَنْ يَشْغَلَاهُ عَنْ حَاجَتِي قَالَ فَقُلْتُ مَا هُوَ يَا رَسُولَ اللَّهِ؟ قَالَ «فَأَهْوَى بِإِصْبَعِهِ إِلَى فِيهِ» قَالَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَإِنَّا لَنُؤَاخَذُ بِمَا نَقُولُ بِأَلْسِنَتِنَا؟ قَالَ «ثَكِلَتْكَ أُمُّكَ ابْنَ جَبَلٍ هَلْ يَكُبُّ النَّاسَ عَلَى مَنَاخِرِهِمْ فِي جَهَنَّمَ إِلَّا حَصَائِدُ أَلْسِنَتِهِمْ؟» هَذَا لَفْظُ حَدِيثِ جَرِيرٍ وَلَمْ يَذْكُرْ أَبُو إِسْحَاقَ الْفَزَارِيُّ فِي حَدِيثِهِ الْحَكَمَ بْنَ عُتَيْبَةَ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
முஆத் பின் ஜபல் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நாங்கள் தபூக் போரின்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் இருந்தோம். அப்போது கடுமையான வெப்பம் நிலவியதால் மக்கள் (நிழலைத் தேடித்) சிதறிச் சென்றனர். நான் பார்த்தபோது எனக்கு மிகவும் அருகில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இருந்தார்கள். நான் அவர்களை நெருங்கி, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! என்னைச் சொர்க்கத்தில் நுழையச் செய்து, நரகத்தை விட்டும் என்னைத் தூரமாக்கும் ஒரு செயலை எனக்குக் கூறுங்கள்" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள், "நிச்சயமாக நீங்கள் ஒரு மாபெரும் விஷயத்தைப் பற்றித்தான் கேட்டுள்ளீர்கள். ஆயினும், அல்லாஹ் யாருக்கு அதனை எளிதாக்குகிறானோ அவருக்கு அது மிகவும் எளிமையானதே! (அதாவது) நீங்கள் அல்லாஹ்வுக்கு எதனையும் இணையாக்காமல் அவனை மட்டுமே வணங்க வேண்டும்; கடமையாக்கப்பட்ட தொழுகையை நிலைநிறுத்த வேண்டும்; கடமையாக்கப்பட்ட ஜகாத்தை வழங்க வேண்டும்; ரமலான் மாதத்தில் நோன்பு நோற்க வேண்டும்" என்று கூறினார்கள்.

தொடர்ந்து அவர்கள், "சொர்க்கத்தின் வாசல்களைப் பற்றி நான் உங்களுக்கு அறிவிக்கட்டுமா?" என்று கேட்டார்கள். "ஆம், அல்லாஹ்வின் தூதரே!" என்றேன். அவர்கள், "நோன்பு (பாவங்களிலிருந்து காக்கும்) ஒரு கேடயமாகும். தர்மம் (நீரானது நெருப்பை அணைப்பதைப் போலப்) பாவங்களை அழித்துவிடும். மேலும், இரவின் மையப்பகுதியில் அல்லாஹ்வின் திருப்தியை நாடி ஒரு மனிதர் நின்று வணங்குவதாகும்" என்று கூறினார்கள்.

பிறகு, பின்வரும் குர்ஆன் வசனத்தை ஓதிக்காட்டினார்கள்:
"(ததஜாஃபா ஜுனூபுஹும் அனில் மழாஜிஇ யத்ஊன ரப்பஹும் கௌஃபன் வதமஅன் வமிம்மா ரஸக்னாஹும் யுன்ஃபிகூன்)
அவர்களது விலாக்கள் படுக்கைகளை விட்டும் விலகியிருக்கும். அவர்கள் தமது இறைவனை அச்சத்தோடும் எதிர்பார்ப்போடும் பிரார்த்திப்பார்கள். மேலும், நாம் அவர்களுக்கு வழங்கியதிலிருந்து அவர்கள் செலவிடுவார்கள்." [குர்ஆன் 32:16]

பின்னர், "இந்தக் காரியத்தின் (மார்க்கத்தின்) தலைப்பகுதி, அதன் தூண் மற்றும் அதன் சிகரம் குறித்து நான் உங்களுக்கு அறிவிக்கட்டுமா?" என்று கேட்டார்கள். "ஆம், அல்லாஹ்வின் தூதரே!" என்றேன். அவர்கள், "இந்தக் காரியத்தின் தலைப்பகுதி இஸ்லாம் (அல்லாஹ்வுக்கு அடிபணிதல்) ஆகும். அதன் தூண் தொழுகை ஆகும். அதன் சிகரம் அல்லாஹ்வின் பாதையில் அறப்போர் (ஜிஹாத்) செய்வதாகும்" என்று கூறிவிட்டு, "இவை அனைத்தையும் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருக்கக் கூடியது (அடிப்படை) எது என்பதைப் பற்றி நான் உங்களுக்கு அறிவிக்கட்டுமா?" என்று கேட்டார்கள்.

பின்னர் அவர்கள் சிறிது மௌனமாக இருந்தார்கள். அப்போது எங்களை நோக்கி இருவர் வாகனங்களில் (வேகமாக) வந்து கொண்டிருந்தனர். என் தேவையிலிருந்து அவர்கள் நபியவர்களைத் திசைதிருப்பி விடுவார்களோ என்று நான் அஞ்சினேன். எனவே, "அது என்ன, அல்லாஹ்வின் தூதரே?" என்று கேட்டேன்.

அவர்கள் தமது விரலால் தம் வாயைச் சுட்டிக்காட்டினார்கள் (இதனைக் கட்டுப்படுத்திக் கொள்வாயாக என்றார்கள்). நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நாங்கள் எங்கள் நாவுகளால் பேசுவதற்கெல்லாமா குற்றம் பிடிக்கப்படுவோம்?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள், "ஜபலின் மகனே! உன்னை உன் தாய் இழக்கட்டும்! (இது அரபியில் வியப்பை வெளிப்படுத்தும் ஒரு சொல்). நாவுகள் அறுவடை செய்தவற்றின் (தீய பேச்சுகளின்) காரணத்தினால் அல்லவா மக்கள் தங்கள் முகங்குப்புற (அல்லது மூக்குக்குப்புற) நரக நெருப்பில் வீசப்படுகிறார்கள்!" என்று கூறினார்கள்.

(இது ஜரீர் அவர்களின் ஹதீஸ் வாசகமாகும். அபூ இஸ்ஹாக் அல்-ஃபஸாரி தமது அறிவிப்பில் ஹகம் பின் உதய்ஃபாவைக் குறிப்பிடவில்லை. இந்த ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி ஆதாரப்பூர்வமானதாகும். ஆயினும் அவர்கள் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَلِيٍّ الْبَزَّارِ بِبَغْدَادَ ثنا أَبُو إِسْمَاعِيلَ مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ ثنا سَعِيدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سُوَيْدِ بْنِ حَيَّانَ حَدَّثَنِي أَبُو صَخْرٍ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ قَالَ بَيْنَا نَحْنُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ وَهُوَ يَصِفُ الْجَنَّةَ حَتَّى انْتَهَى ثُمَّ قَالَ § فِيهَا مَا لَا عَيْنٌ رَأَتْ وَلَا أُذُنٌ سَمِعَتْ وَلَا خَطَرَ عَلَى قَلْبِ بَشَرٍ ثُمَّ قَرَأَ {تَتَجَافَى جُنُوبُهُمْ عَنِ الْمَضَاجِعِ} [السجدة 16] إِلَى آخِرِ الْآيَةِ قَالَ أَبُو صَخْرٍ فَذَكَرْتُهُ لِلْقُرَظِيِّ فَقَالَ إِنَّهُمْ أَخْفَوْا لِلَّهِ عَمَلًا وَأَخْفَى لَهُمْ ثَوَابًا فَقَدِمُوا عَلَى اللَّهِ فَقَرَّتْ تِلْكَ الْأَعْيُنُ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
ஸஹ்ல் பின் ஸஅத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் இருந்தோம். அப்போது அவர்கள் சொர்க்கத்தைப் பற்றி வர்ணித்துக் கொண்டிருந்தார்கள். (அதை) வர்ணித்து முடித்ததும் அவர்கள், "எந்தக் கண்ணும் பார்த்திராத, எந்தக் காதும் கேட்டிராத, எந்த மனித உள்ளத்திலும் (கற்பனையிலும்) உதித்திராத (இன்பங்கள்) அதில் (சொர்க்கத்தில்) உள்ளன" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர், "{ததஜாஃபா ஜுனூபுஹும் அனில் மழாஜிஇ}" [அஸ்-ஸஜ்தா 32:16] (அவர்களுடைய விலாப்புறங்கள் படுக்கைகளிலிருந்து ஒதுங்கியிருக்கும்) என்று தொடங்கி அந்த வசனத்தின் இறுதி வரை ஓதிக்காட்டினார்கள்.

அபூ ஸஹ்ர் கூறுகிறார்: நான் இதனை (முஹம்மத் பின் கஅப்) அல்-குரழீ அவர்களிடம் குறிப்பிட்டேன். அதற்கு அவர், "அவர்கள் அல்லாஹ்வுக்காகத் தங்கள் (வணக்க வழிபாட்டு) நற்செயல்களை மறைத்துச் செய்தார்கள்; (அதனால்) அல்லாஹ்வும் அவர்களுக்கான நற்கூலிகளை (மறைத்து) இரகசியமாக வைத்துள்ளான். அவர்கள் அல்லாஹ்வைச் சென்றடையும்போது, அந்தக் கண்கள் குளிர்ச்சியடையும்" என்று கூறினார்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا الشَّيْخُ أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ أَنْبَأَ إِسْمَاعِيلُ بْنُ قُتَيْبَةَ ثنا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ ثنا أَبُو الْأَحْوَصِ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ §أَنَّهُ مَكْتُوبٌ فِي التَّوْرَاةِ لَقَدْ أَعَدَّ اللَّهُ لِلَّذِينَ تَتَجَافَى جُنُوبُهُمْ عَنِ الْمَضَاجِعِ مَا لَمْ تَرَ عَيْنٌ وَلَمْ تَسْمَعْ أُذُنٌ وَلَمْ يَخْطِرْ عَلَى قَلْبِ بَشَرٍ وَلَا يَعْلَمُهُ نَبِيٌّ مُرْسَلٌ وَلَا مَلَكٌ مُقَرَّبٌ قَالَ نَحْنُ نَقْرَؤُهَا {فَلَا تَعْلَمُ نَفْسٌ مَا أُخْفِيَ لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ أَعْيُنٍ جَزَاءً بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ} [السجدة 17] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நிச்சயமாக தவ்ராத் (வேதத்தில்) இவ்வாறு எழுதப்பட்டுள்ளது: '(இரவில் வணங்குவதற்காகப்) படுக்கைகளை விட்டு எவர்களுடைய விலாக்கள் விலகியிருக்கின்றதோ அவர்களுக்காக, எந்தக் கண்ணும் பார்த்திராத, எந்தக் காதும் கேட்டிராத, எந்த மனிதனின் உள்ளத்திலும் உதித்திராத (பேரின்பங்களை) அல்லாஹ் தயாரித்து வைத்திருக்கிறான். அதனை அனுப்பப்பட்ட எந்த நபியோ, (அல்லாஹ்வுக்கு) நெருக்கமான எந்த வானவரோ அறிய மாட்டார்கள்.'"

(தொடர்ந்து) அவர் கூறினார்கள்: "நாங்கள் (இதனைப் பின்வரும் குர்ஆன் வசனமாக) ஓதுகிறோம்:
'ஃபலா தஅலமு நஃப்சுன் மா உஹ்ஃபிய லஹும் மின் குர்ரதி அஅயுனின் ஜஸாஅன் பிமா கானூ யஅமலூன்'
(பொருள்: அவர்கள் செய்து கொண்டிருந்த (நற்)செயல்களுக்குக் கூலியாக, அவர்களுக்குக் கண் குளிர்ச்சியளிக்கக் கூடிய மறைத்து வைக்கப்பட்டுள்ள (பேரின்பத்)தை எந்த ஓர் ஆன்மாவும் அறியாது.)" [அல்குர்ஆன் 32:17]
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ الْمَحْبُوبِيُّ ثنا أَحْمَدُ بْنُ سَيَّارٍ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ ثنا سُفْيَانُ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي الضُّحَى عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ {§وَلَنُذِيقَنَّهُمْ مِنَ الْعَذَابِ الْأَدْنَى دُونَ الْعَذَابِ الْأَكْبَرِ} [السجدة 21] قَالَ «يَوْمُ بَدْرٍ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்கள் (பின்வரும் வசனம் குறித்து) அறிவிக்கிறார்கள்:

"{வலநுத்தீ கன்னஹும் மினல் அதாபில் அத்னா தூனல் அதாபில் அக்பர்} (மறுமையின்) மிகப்பெரிய வேதனைக்கு முன்னதாகவே, (இவ்வுலகின்) சிறிய வேதனையை நிச்சயமாக நாம் அவர்களைச் சுவைக்கச் செய்வோம்" (அல்குர்ஆன் 32:21).

அவர்கள் (அப்துல்லாஹ் இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) கூறினார்கள்: "(அந்தச் சிறிய வேதனை என்பது) பத்ரு (போர் நடைபெற்ற) நாள் ஆகும்."

(இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி ஸஹீஹான -ஆதாரப்பூர்வமான- ஹதீஸாகும். ஆனால் அவர்கள் இதனைத் தங்கள் நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ حَمْدَانَ الْجَلَّابُ بِهَمْدَانَ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ مِهْرَانَ الْخَرَّازُ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ سُلَيْمَانَ الرَّازِيُّ قَالَ سَمِعْتُ مَالِكَ بْنَ أَنَسٍ وَتَلَا قَوْلَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {وَجَعَلْنَا مِنْهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنَا لَمَّا صَبَرُوا} [السجدة 24] فَقَالَ حَدَّثَنِي الزُّهْرِيُّ أَنَّ عَطَاءَ بْنَ يَزِيدَ حَدَّثَهُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ ﷺ يَقُولُ «مَا رُزِقَ عَبْدٌ خَيْرًا لَهُ وَلَا أَوْسَعَ مِنَ الصَّبْرِ» قَدِ اتَّفَقَ الشَّيْخَانِ عَلَى إِخْرَاجِ هَذِهِ اللَّفْظَةِ فِي آخِرِ حَدِيثِهِ بِهَذَا الْإِسْنَادِ أَنَّ نَاسًا مِنَ الْأَنْصَارِ سَأَلُوا رَسُولَ اللَّهِ ﷺ الْحَدِيثُ بِطُولِهِ وَفِي آخِرِهِ هَذِهِ اللَّفْظَةُ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ بِهَذِهِ السِّيَاقَةَ الَّتِي عِنْدَ إِسْحَاقَ بْنِ سُلَيْمَانَ على شرط البخاري ومسلم
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"ஒரு அடியாருக்குப் பொறுமையை விடச் சிறந்ததும், (அவரது வாழ்வை) விசாலமாக்கக்கூடியதுமான (வேறு எந்த) அருட்கொடையும் வழங்கப்படவில்லை" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ الصَّفَّارُ ثنا أَحْمَدُ بْنُ نَصْرٍ ثنا عَمْرُو بْنُ طَلْحَةَ ثنا أَسْبَاطُ بْنُ نَصْرٍ عَنِ السُّدِّيِّ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {وَيَقُولُونَ مَتَى هَذَا الْفَتْحُ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ قُلْ يَوْمَ الْفَتْحِ لَا يَنْفَعُ الَّذِينَ كَفَرُوا إِيمَانُهُمْ وَلَا هُمْ يُنْظَرُونَ} [السجدة 29] قَالَ «يَوْمُ بَدْرٍ فُتِحَ لِلنَّبِيِّ ﷺ فَلَمْ يَنْفَعِ الَّذِينَ كَفَرُوا إِيمَانُهُمْ بَعْدَ الْمَوْتِ»
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள், "{வ யகூலூன மதா ஹாதல் ஃபத்ஹு இன் குன்தும் ஸாதிகீன். குல் யவ்மல் ஃபத்ஹி லா யன்ஃபஉல் லதீன கஃபரூ ஈமானுஹும் வலா ஹும் யுன்ழரூன்}" [அஸ்-ஸஜ்தா: 28, 29] (நீங்கள் உண்மையாளர்களாக இருந்தால், இந்த வெற்றி எப்போது வரும்? என்று அவர்கள் கேட்கிறார்கள். அந்த வெற்றி நாளில், நிராகரிப்பவர்களுக்கு அவர்களின் ஈமான் பயனளிக்காது; அவர்களுக்கு அவகாசமும் அளிக்கப்படமாட்டாது என்று கூறுவீராக) எனும் அல்லாஹ் அஸ்ஸ வஜல்லவின் வசனம் குறித்து (விளக்கமளிக்கையில்):

"அது பத்ருடைய நாளாகும்; (அந்நாளில்) நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு வெற்றி அளிக்கப்பட்டது. (அந்நாளில் கொல்லப்பட்ட) நிராகரித்தவர்களுக்கு மரணத்திற்குப் பிறகு அவர்களின் நம்பிக்கை எவ்விதப் பயனும் அளிக்கவில்லை" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
تَفْسِيرُ سُورَةِ الْأَحْزَابِ
ஸூரத்துல் அஹ்ஸாபின் விரிவுரை
أَخْبَرَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ أَحْمَدُ بْنُ هَارُونَ الْفَقِيهُ ثنا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ ثنا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ ثنا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ زِرٍّ عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ قَالَ §كَانَتْ سُورَةُ الْأَحْزَابِ تُوَازِي سُورَةَ الْبَقَرَةِ وَكَانَ فِيهَا الشَّيْخُ وَالشَّيْخَةُ إِذَا زَنَيَا فَارْجُمُوهُمَا الْبَتَّةَ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
உபை இப்னு கஅப் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

"சூரா அல்-அஹ்ஸாப் (அளவில்) சூரா அல்-பகராவுக்கு நிகரானதாக இருந்தது. மேலும் அதில், 'வயதான ஆணும் வயதான பெண்ணும் (திருமணமானவர்கள்) விபச்சாரம் செய்தால், அவர்கள் இருவரையும் நிச்சயமாகக் கல்லெறிந்து கொல்லுங்கள்' (எனும் வசனமும்) இருந்தது."
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ أَحْمَدُ بْنُ يَعْقُوبَ الثَّقَفِيُّ ثنا أَبُو شُعَيْبٍ الْحَرَّانِيُّ ثنا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ وَاقِدٍ ثنا زُهَيْرُ بْنُ مُعَاوِيَةَ ثنا قَابُوسُ بْنُ أَبِي ظَبْيَانَ أَنَّ أَبَاهُ حَدَّثَهُ قَالَ قُلْتُ لِابْنِ عَبَّاسٍ قَوْلَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {§مَا جَعَلَ اللَّهُ لِرَجُلٍ مِنْ قَلْبَيْنِ فِي جَوْفِهِ} [الأحزاب 4] مَا عَنَى بِذَلِكَ؟ قَالَ قَامَ نَبِيُّ اللَّهِ ﷺ فَخَطَرَ خَطْرَةً فَقَالَ الْمُنَافِقُونَ الَّذِينَ يُصَلُّونَ مَعَهُ أَلَا تَرَوْنَ لَهُ قَلْبَانِ قَلْبٌ مَعَهُمْ وَقَلَبٌ مَعَكُمْ؟ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {مَا جَعَلَ اللَّهُ لِرَجُلٍ مِنْ قَلْبَيْنِ فِي جَوْفِهِ} [الأحزاب 4] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» قابوس بن أبي ظبيان ضعيف
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களிடம், "மா ஜஅலல்லாஹு லிரஜுலின் மின் கல்பெய்னி ஃபீ ஜவ்ஃபிஹி" (எந்த மனிதனுக்கும் அவனது உடலுக்குள் இரண்டு உள்ளங்களை அல்லாஹ் அமைக்கவில்லை) (குர்ஆன் 33:4) என்ற வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வின் வசனத்தின் கருத்து (பொருள்) என்ன? என்று கேட்கப்பட்டது.

அதற்கு அவர்கள் பதிலளித்தார்கள்:
"(ஒருமுறை) அல்லாஹ்வின் நபி (ஸல்) அவர்கள் (தொழுகைக்காக) நின்றபோது, அவர்களுக்கு (தொழுகையில் ஒரு சிறு) மறதி அல்லது எண்ணம் ஏற்பட்டது. அப்போது அவர்களுடன் (தொழுது கொண்டிருந்த) நயவஞ்சகர்கள் (முனாஃபிக்குகள்), 'அவருக்கு இரண்டு உள்ளங்கள் இருப்பதை நீங்கள் பார்க்கவில்லையா? ஓர் உள்ளம் அவர்களுடனும் (முஸ்லிம்களுடனும்), மற்றோர் உள்ளம் உங்களுடனும் இருக்கிறது' என்று (ஏளனமாக) கூறினார்கள். அப்போது வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ், 'மா ஜஅலல்லாஹு லிரஜுலின் மின் கல்பெய்னி ஃபீ ஜவ்ஃபிஹி' (எந்த மனிதனுக்கும் அவனது உடலுக்குள் இரண்டு உள்ளங்களை அல்லாஹ் அமைக்கவில்லை) என்ற வசனத்தை அருளினான்."
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது
ضعيف
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو الْبَزَّازُ بِبَغْدَادَ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ الْحَسَنِ ثنا أَبُو حُذَيْفَةَ ثنا سُفْيَانُ عَنْ طَلْحَةَ عَنْ عَطَاءٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ «أَنَّهُ كَانَ يَقْرَأُ هَذِهِ الْآيَةَ §» النَّبِيُّ أَوْلَى بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ وَهُوَ أَبٌ لَهُمْ وَأَزْوَاجُهُ أُمَّهَاتُهُمْ «» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ بل طلحة ساقط
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (பின்வரும்) வசனத்தை (இவ்வாறு) ஓதுபவர்களாக இருந்தார்கள்:

"நபி, முஃமின்களுக்கு (இறைநம்பிக்கையாளர்களுக்கு) அவர்களின் உயிர்களை விட மேலானவர் (நெருக்கமானவர்) ஆவார்; (மேலும்) அவர் அவர்களுக்குத் தந்தையாக இருக்கிறார்; அவருடைய மனைவியர் அவர்களின் அன்னையர் ஆவர்."
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنِي أَبُو الْحَسَنِ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ بَكْرٍ الْعَدْلُ ثنا الْحُسَيْنُ بْنُ الْفَضْلِ الْبَجَلِيُّ ثنا شَبَابَةُ بْنُ سَوَّارٍ حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ يَحْيَى بْنِ طَلْحَةَ عَنْ عَمِّهِ مُوسَى بْنِ طَلْحَةَ قَالَ بَيْنَا عَائِشَةُ بِنْتُ طَلْحَةَ تَقُولُ لِأُمِّهَا أُمِّ كُلْثُومِ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ أَبِي خَيْرٌ مِنْ أَبِيكِ فَقَالَتْ عَائِشَةُ أُمُّ الْمُؤْمِنِينَ أَلَا أَقْضِي بَيْنَكُمَا إِنَّ أَبَا بَكْرٍ دَخَلَ عَلَى النَّبِيِّ ﷺ فَقَالَ §«يَا أَبَا بَكْرٍ أَنْتَ عَتِيقُ اللَّهِ مِنَ النَّارِ» قُلْتُ فَمِنْ يَوْمَئِذٍ سُمِّيَ عَتِيقًا وَدَخَلَ طَلْحَةُ عَلَى النَّبِيِّ ﷺ فَقَالَ «أَنْتَ يَا طَلْحَةُ مِمَّنْ قَضَى نَحْبَهُ» صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ بل إسحاق بن يحيى بن طلحة متروك قاله أحمد
மூஸா பின் தல்ஹா (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

ஆயிஷா பின்த் தல்ஹா அவர்கள் தமது தாயார் உம்மு குல்ஸூம் பின்த் அபூபக்கர் அவர்களிடம், "எனது தந்தை (தல்ஹா) உங்கள் தந்தையை (அபூபக்கரை) விடச் சிறந்தவர்" என்று கூறிக் கொண்டிருந்தார்.

அப்போது இறைநம்பிக்கையாளர்களின் அன்னை ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள், "உங்கள் இருவருக்கும் இடையே நான் தீர்ப்பு வழங்கட்டுமா? (நிச்சயமாக) அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தபோது, 'அபூபக்கரே! நீங்கள் நரக நெருப்பிலிருந்து அல்லாஹ்வால் விடுவிக்கப்பட்டவர் (அத்தீக்) ஆவீர்' என்று நபியவர்கள் கூறினார்கள். (அன்றிலிருந்துதான் அவருக்கு 'அத்தீக்' - விடுவிக்கப்பட்டவர் என்று பெயரிடப்பட்டது என நான் கூறினேன்). மேலும், தல்ஹா (ரலி) அவர்கள் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தபோது, 'தல்ஹாவே! நீங்கள் (தமது வாக்கை/நேர்ச்சையை) நிறைவேற்றியவர்களில் ஒருவராவீர்' என்று நபியவர்கள் கூறினார்கள்" என்று தெரிவித்தார்கள்.

(இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஸஹீஹ் என்று இமாம் ஹாகிம் கூறினாலும், புகாரியும் முஸ்லிமும் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை. மேலும், இதில் இடம்பெறும் இஸ்ஹாக் பின் யஹ்யா பின் தல்ஹா என்பவர் ஹதீஸ் கலையில் கைவிடப்பட்டவர் - மத்ரூக் - என இமாம் அஹ்மத் (ரஹ்) அவர்கள் விமர்சித்துள்ளார்கள்).
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது மற்றும் கைவிடப்பட்டது (மத்ரூக்)
ضغيف متروك
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا الْعَبَّاسُ بْنُ مُحَمَّدٍ الدُّورِيُّ ثنا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ ثنا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ ثنا شَرِيكُ بْنُ أَبِي نَمِرٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ أَنَّهَا قَالَتْ فِي بَيْتِي نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ {إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ} [الأحزاب 33] قَالَتْ §فَأَرْسَلَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ إِلَى عَلِيٍّ وَفَاطِمَةَ وَالْحَسَنِ وَالْحُسَيْنِ أَجْمَعِينَ فَقَالَ «اللَّهُمَّ هَؤُلَاءِ أَهْلُ بَيْتِي» قَالَتْ أُمُّ سَلَمَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا أَنَا مِنْ أَهْلِ الْبَيْتِ؟ قَالَ «إِنَّكِ أَهْلِي خَيْرٌ وَهَؤُلَاءِ أَهْلُ بَيْتِي اللَّهُمَّ أَهْلِي أَحَقُّ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الْبُخَارِيِّ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ على شرط مسلم
உம்மு ஸலமா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"என்னுடைய வீட்டில் தான் {இன்னமா யுரீதுல்லாஹு லியுத்ஹிப அன்குமுர் ரிஜ்ஸ அஹ்லல் பைத்தி} (நிச்சயமாக அல்லாஹ் நாடுவது என்னவென்றால், நபியின் குடும்பத்தினராகிய உங்களை விட்டு அசுத்தங்களை நீக்கி, உங்களை முற்றிலும் பரிசுத்தமாக்கவே) [அல்-அஹ்ஸாப் 33:33] என்ற இந்த வசனம் அருளப்பட்டது.

பின்னர், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அலி, பாத்திமா, ஹஸன் மற்றும் ஹுஸைன் (ரழி) ஆகிய அனைவரையும் (அழைத்து வர) ஆளனுப்பினார்கள். (அவர்கள் வந்ததும்) «அல்லாஹும்ம ஹாஉலாஇ அஹ்லு பைத்தீ» (யா அல்லாஹ்! இவர்களே எனது வீட்டார்) என்று கூறினார்கள்.

அப்போது உம்மு ஸலமா (ரழி) அவர்கள், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் (உங்களது) வீட்டாரைச் சேர்ந்தவள் இல்லையா?' என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், 'நிச்சயமாக நீங்கள் எனது குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர் (தான்), நீங்கள் நன்மையின் மீதே இருக்கிறீர்கள். (ஆயினும்) இவர்களே எனது (சிறப்புக்குரிய) வீட்டார். «அல்லாஹும்ம அஹ்லீ அஹக்கு» (யா அல்லாஹ்! எனது இந்தக் குடும்பத்தினரே இதற்கு அதிக தகுதியுடையவர்கள்)' என்று கூறினார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ أَنْبَأَ الْعَبَّاسُ بْنُ الْوَلِيدِ بْنِ مَزِيدٍ أَخْبَرَنِي أَبِي قَالَ سَمِعْتُ الْأَوْزَاعِيَّ يَقُولُ حَدَّثَنِي أَبُو عَمَّارٍ قَالَ حَدَّثَنِي وَاثِلَةُ بْنُ الْأَسْقَعِ قَالَ جِئْتُ أُرِيدُ عَلِيًّا فَلَمْ أَجِدْهُ فَقَالَتْ فَاطِمَةُ انْطَلَقَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ ﷺ يَدْعُوهُ فَاجْلِسْ فَجَاءَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ فَدَخَلَ وَدَخَلْتُ مَعَهُمَا قَالَ §فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ حَسَنًا وَحُسَيْنًا فَأَجْلَسَ كُلَّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا عَلَى فَخِذِهِ وَأَدْنَى فَاطِمَةَ مِنْ حِجْرِهِ وَزَوْجَهَا ثُمَّ لَفَّ عَلَيْهِمْ ثَوْبَهُ وَأَنَا شَاهِدٌ فَقَالَ {إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا} [الأحزاب 33] اللَّهُمَّ هَؤُلَاءِ أَهْلُ بَيْتِي «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ»
வாஸிலா பின் அல்-அஸ்கஃ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நான் அலி (ரலி) அவர்களைத் தேடி வந்தேன். ஆனால், அவர்களை நான் காணவில்லை. அப்போது ஃபாத்திமா (ரலி) அவர்கள், "அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களை அழைப்பதற்காகச் சென்றுள்ளார்கள், எனவே அமருங்கள்" என்று கூறினார்கள். பின்னர் அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் வந்தார்கள். அவர்கள் உள்ளே நுழைந்தார்கள், நானும் அவர்களுடன் உள்ளே நுழைந்தேன். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஹஸன் மற்றும் ஹுஸைன் ஆகியோரை அழைத்து, அவர்கள் ஒவ்வொருவரையும் தமது தொடையின் மீது அமர்த்திக் கொண்டார்கள். மேலும், ஃபாத்திமா (ரலி) அவர்களையும், அவர்களின் கணவரையும் தமது மடிக்கு நெருக்கமாகக் கொண்டு வந்தார்கள். பின்னர், அவர்கள் மீது தமது ஆடையைப் போர்த்தினார்கள். நான் இதைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். அப்போது, "(நபியின்) குடும்பத்தாரே! உங்களை விட்டு அசுத்தத்தை நீக்கி, உங்களை முழுமையாகப் பரிசுத்தப்படுத்தவே அல்லாஹ் நாடுகிறான்" (அல்குர்ஆன் 33:33) என்ற வசனத்தை ஓதிவிட்டு, "யா அல்லாஹ்! இவர்களே எனது குடும்பத்தார்" என்று கூறினார்கள். (இந்த ஹதீஸ் இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனையின்படி ஆதாரப்பூர்வமானது என்று இமாம் அல்-ஹாகிம் குறிப்பிட்டுள்ளார்கள்).
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الزَّاهِدُ الْأَصْبَهَانِيُّ ثنا أُسَيْدُ بْنُ عَاصِمٍ ثنا الْحُسَيْنُ بْنُ حَفْصٍ ثنا سُفْيَانُ بْنُ سَعِيدٍ عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ قَالَتْ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ §يُذْكَرُ الرِّجَالُ وَلَا يُذْكَرُ النِّسَاءُ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {إِنَّ الْمُسْلِمِينَ وَالْمُسْلِمَاتِ وَالْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ} [الأحزاب 35] الْآيَةُ وَأَنْزَلَ {أَنِّي لَا أُضِيعُ عَمَلَ عَامِلٍ مِنْكُمْ مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثَى} [آل عمران 195] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
உம்மு ஸலமா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! (குர்ஆனில் ஹிஜ்ரத் மற்றும் நற்செயல்கள் குறித்துப் பேசப்படும்போது) ஆண்கள் (மட்டுமே) குறிப்பிடப்படுகிறார்கள், ஆனால் பெண்கள் (அவ்வாறு தனியாகக்) குறிப்பிடப்படுவதில்லையே!" என்று கேட்டேன்.

அப்போது மாண்பும் வல்லமையும் மிக்க அல்லாஹ் பின்வரும் வசனத்தை அருளினான்:
"நிச்சயமாக முஸ்லிமான ஆண்களும், முஸ்லிமான பெண்களும்; இறைநம்பிக்கை கொண்ட ஆண்களும், இறைநம்பிக்கை கொண்ட பெண்களும்..." (அல்-அஹ்ஸாப் 33:35).

மேலும், "உங்களில் ஆணோ அல்லது பெண்ணோ எவர் நற்செயல் செய்தாலும், அவரது செயலை நிச்சயமாக நான் வீணாக்க மாட்டேன்..." (ஆல இம்ரான் 3:195) என்ற வசனத்தையும் அருளினான்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا الشَّيْخُ أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ أَنْبَأَ الْحَارِثُ بْنُ أَبِي أُسَامَةَ ثنا أَبُو نُعَيْمٍ ثنا سُفْيَانُ عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْأَقْمَرِ عَنِ الْأَغَرِّ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ قَالَ §«إِذَا أَيْقَظَ الرَّجُلُ امْرَأَتَهُ مِنَ اللَّيْلِ فَصَلَّيَا رَكْعَتَيْنِ كُتِبَا مِنَ الذَّاكِرِينَ اللَّهَ كَثِيرًا وَالذَّاكِرَاتِ» لَمْ يُسْنِدْهُ أَبُو نُعَيْمٍ وَلَمْ يَذْكُرِ النَّبِيَّ ﷺ فِي الْإِسْنَادِ وَأَسْنَدَهُ عِيسَى بْنُ جَعْفَرٍ وَهُوَ ثِقَةٌ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ»
அபூ ஸயீத் (ரலி) மற்றும் அபூஹுரைரா (ரலி) ஆகியோர் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஒரு மனிதர் (வணக்கத்திற்காக) இரவில் தன் மனைவியை எழுப்பி, அவர்கள் இருவரும் இரண்டு ரக்அத்துகள் தொழுதால், அல்லாஹ்வை அதிகம் நினைவுகூரும் ஆண்களிலும் (அதிகம் நினைவுகூரும்) பெண்களிலும் அவர்கள் (அல்லாஹ்விடம்) பதிவு செய்யப்படுவார்கள்."

இந்த ஹதீஸை அபூ நுஐம் அவர்கள் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களைத் தொட்டுச் செல்லும் அறிவிப்பாளர் வரிசையுடன் (முஸ்னதாகக்) பதிவு செய்யவில்லை. எனினும், நம்பகமான அறிவிப்பாளரான ஈஸா பின் ஜஅஃபர் இதைத் தொடரான அறிவிப்பாளர் வரிசையுடன் பதிவு செய்துள்ளார். "இந்த ஹதீஸ் ஷைகைன் (புகாரி, முஸ்லிம்) ஆகியோரின் நிபந்தனைகளின்படி ஆதாரப்பூர்வமான (ஸஹீஹ்) ஹதீஸாகும்; எனினும் அவர்கள் இருவரும் இதனைத் தமது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை."
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حَمْشَاذَ الْعَدْلُ ثنا هِشَامُ بْنُ عَلِيٍّ السَّدُوسِيُّ ثنا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ ثنا أَبُو عَوَانَةَ أَخْبَرَنِي عُمَرُ بْنُ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ حَدَّثَنِي أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ قَالَ كُنْتُ فِي الْمَسْجِدِ فَأَتَانِي الْعَبَّاسُ وَعَلِيٌّ فَقَالَا لِي يَا أُسَامَةُ اسْتَأْذِنْ لَنَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ ﷺ فَدَخَلْتُ عَلَى النَّبِيِّ ﷺ فَاسْتَأْذَنْتُهُ فَقُلْتُ لَهُ إِنَّ الْعَبَّاسَ وَعَلِيًّا يَسْتَأْذِنَانِ قَالَ «هَلْ تَدْرِي مَا حَاجَتُهُمَا؟» قُلْتُ لَا وَاللَّهِ مَا أَدْرِي قَالَ «لَكِنِّي أَدْرِي ائْذَنْ لَهُمَا» فَدَخَلَا عَلَيْهِ فَقَالَا يَا رَسُولَ اللَّهِ جِئْنَاكَ نَسْأَلُكَ أَيُّ أَهْلِكَ أَحَبُّ إِلَيْكَ؟ قَالَ «§أَحَبُّ أَهْلِي إِلَيَّ فَاطِمَةُ بِنْتُ مُحَمَّدٍ» فَقَالَا يَا رَسُولَ اللَّهِ لَيْسَ نَسْأَلُكَ عَنْ فَاطِمَةَ قَالَ «فَأُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ الَّذِي أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِ وَأَنْعَمْتُ عَلَيْهِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ عمر بن أبي سلمة ضعيف
உஸாமா பின் ஸைத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் பள்ளிவாசலில் இருந்தபோது அப்பாஸ் (ரலி), அலி (ரலி) ஆகிய இருவரும் என்னிடம் வந்தனர். அவர்கள் என்னிடம், "உஸாமாவே! எங்களுக்காக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் (உள்ளே நுழைய) அனுமதி கேளுங்கள்" என்று கூறினர். பிறகு நான் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் சென்று, "அப்பாஸும் அலியும் (உங்களைச் சந்திக்க) அனுமதி கேட்கிறார்கள்" என்று கூறினேன்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "(அவர்கள் எதற்காக வந்திருக்கிறார்கள் என்ற) அவர்களுடைய தேவை என்னவென்று உனக்குத் தெரியுமா?" என்று கேட்டார்கள். நான், "இல்லை, அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! எனக்குத் தெரியாது" என்றேன். நபி (ஸல்) அவர்கள், "ஆனால், எனக்குத் தெரியும். அவர்களை (உள்ளே வர) அனுமதியுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர் அவர்கள் இருவரும் (உள்ளே) சென்று, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! உங்கள் குடும்பத்தினரில் உங்களுக்கு மிகவும் விருப்பமானவர் யார் என்பதை உங்களிடம் கேட்பதற்காக நாங்கள் வந்துள்ளோம்" என்று கேட்டனர். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "என் குடும்பத்தினரில் எனக்கு மிகவும் விருப்பமானவர் முஹம்மதின் மகள் ஃபாத்திமா ஆவார்" என்று கூறினார்கள். அவர்கள் இருவரும், "(பெண்களில் அவர் என்பதை நாங்கள் அறிவோம், ஆனால் இப்போது) நாங்கள் ஃபாத்திமாவைப் பற்றி (மட்டும்) கேட்கவில்லை" என்றனர். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "(அப்படியானால் ஆண்களில் எனக்கு மிகவும் விருப்பமானவர்) ஸைதின் மகன் உஸாமா ஆவார்; அவர் மீது அல்லாஹ்வும் அருள்புரிந்துள்ளான், நானும் அருள்புரிந்துள்ளேன்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது
ضعيف
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ الْعَدْلُ ثنا الْحُسَيْنُ بْنُ الْفَضْلِ الْبَجَلِيُّ ثنا عَفَّانُ بْنُ مُسْلِمٍ ثنا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَ جَاءَ زَيْدُ بْنُ حَارِثَةَ يَشْكُو إِلَى رَسُولِ اللَّهِ ﷺ مِنْ زَيْنَبَ بِنْتِ جَحْشٍ فَقَالَ النَّبِيُّ ﷺ «§أَمْسِكْ عَلَيْكَ أَهْلَكَ» فَنَزَلَتْ {وَتُخْفِي فِي نَفْسِكَ مَا اللَّهُ مُبْدِيهِ} [الأحزاب 37] على شرط البخاري ومسلم
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
ஸைத் பின் ஹாரிஸா (ரழி) அவர்கள் ஸைனப் பின்த் ஜஹ்ஷ் (ரழி) அவர்களைப் பற்றி (அவர்களுக்கிடையிலான குடும்பப் பிணக்குகள் காரணமாக) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் முறையிடுவதற்காக வந்தார்கள். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "உம் மனைவியை உம்மிடமே (விவாகரத்து செய்யாமல்) வைத்துக் கொள்வீராக! (அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சிக் கொள்வீராக!)" என்று கூறினார்கள். அப்போது, "(நபியே!) அல்லாஹ் வெளிப்படுத்தவிருந்ததை (ஸைனபை நீங்கள் மணக்கப் போகிறீர்கள் என்ற செய்தியை) நீங்கள் உங்கள் மனதிற்குள் மறைத்து வைத்தீர்கள்" [அல்குர்ஆன் 33:37] என்ற இறைவசனம் அருளப்பட்டது. (இந்த ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்ட ஸஹீஹான ஹதீஸாகும்).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنْبَأَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَ مَعْمَرٌ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ لَمَّا تَزَوَّجَ النَّبِيُّ ﷺ زَيْنَبَ بَعَثَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ حَيْسًا فِي تَوْرٍ مِنْ حِجَارَةٍ قَالَ أَنَسٌ فَقَالَ لِيَ النَّبِيُّ ﷺ §«اذْهَبْ فَادْعُ مَنْ لَقِيتَ مِنَ الْمُسْلِمِينَ» فَذَهَبْتُ فَمَا رَأَيْتُ أَحَدًا إِلَّا دَعْوَتُهُ قَالَ وَوَضَعَ النَّبِيُّ ﷺ يَدَهُ فِي الطَّعَامِ وَدَعَا فِيهِ وَقَالَ «مَا شَاءَ اللَّهُ» قَالَ فَجَعَلُوا يَأْكُلُونَ وَيَخْرُجُونَ وَبَقِيَتْ طَائِفَةٌ فِي الْبَيْتِ فَجَعَلَ النَّبِيُّ ﷺ يَسْتَحِي مِنْهُمْ وَأَطَالُوا الْحَدِيثَ فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ وَتَرَكَهُمْ فِي الْبَيْتِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَدْخُلُوا بُيُوتَ النَّبِيِّ إِلَّا أَنْ يُؤْذَنَ لَكُمْ إِلَى طَعَامٍ غَيْرَ نَاظِرِينَ إِنَاهُ} [الأحزاب 53] يَعْنِي غَيْرَ مُتَحَيِّنِينَ حَتَّى بَلَغَ {ذَلِكُمْ أَطْهُرُ لِقُلُوبِكُمْ وَقُلُوبِهِنَّ} [الأحزاب 53] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் ஜைனப் (ரலி) அவர்களைத் திருமணம் செய்தபோது, உம்மு சுலைம் (ரலி) அவர்கள் ஒரு கல் கிண்ணத்தில் 'ஹைஸ்' (பேரீச்சம்பழம், நெய், பாலாடைக்கட்டி கலந்த உணவு) உணவைக் கொடுத்து அனுப்பினார்கள்.

அனஸ் (ரலி) கூறுகிறார்கள்: நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம், "நீ சென்று முஸ்லிம்களில் யாரையெல்லாம் சந்திக்கிறாயோ அவர்களை அழைப்பாயாக!" என்று கூறினார்கள். நான் சென்று, யாரைக் கண்டேனோ அவர்களை எல்லாம் அழைத்தேன். நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் அந்த உணவில் தங்களது கையை வைத்து (அல்லாஹ்விடம்) துஆ செய்தார்கள். மேலும், "மாஷா அல்லாஹ்" (அல்லாஹ் நாடியது நடக்கும்) என்று கூறினார்கள்.

பின்னர், மக்கள் சாப்பிட்டுவிட்டு வெளியேறத் தொடங்கினார்கள். ஆனால் ஒரு குழுவினர் மட்டும் வீட்டிலேயே தங்கிவிட்டனர். நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் (அவர்களை வெளியேறச் சொல்ல) வெட்கப்பட்டார்கள். அவர்களோ நீண்ட நேரம் பேசிக் கொண்டிருந்தனர். எனவே, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவர்களை வீட்டிலேயே விட்டுவிட்டு (வெளியே) சென்றுவிட்டார்கள்.

அப்போது அல்லாஹ், "யா அய்யுஹல்லதீன ஆமனூ லா தத்ஹuலூ புயூதந் நபிய்யி இல்லா அன் யுஃதன லகும் இலா தஆமின் ஃகய்ர நாதிரீன இனாஹு" (பொருள்: நம்பிக்கையாளர்களே! நபியின் வீடுகளில் நீங்கள் நுழைய வேண்டாம்; உணவுக்காக உங்களுக்கு அனுமதியளிக்கப்பட்டால் தவிர. அந்த உணவு தயாராவதை எதிர்பார்த்து முன்கூட்டியே இருக்க வேண்டாம்) - அதாவது உணவு தயாராகும் நேரத்தை எதிர்பார்த்துக் காத்திருக்கக் கூடாது - என்று தொடங்கி, "தாலிகும் அத்ஹரு லிகுலூபிகும் வ குலூபிஹின்ன" (பொருள்: இதுவே உங்கள் உள்ளங்களுக்கும், அவர்களின் உள்ளங்களுக்கும் மிகத் தூய்மையானதாகும்) என்பது வரை (வசனத்தை) இறக்கியருளினான். [அல்குர்ஆன் 33:53]

(இது ஸஹீஹான அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்ட ஹதீஸாகும். எனினும் இதனை புகாரி, முஸ்லிம் ஆகிய இருவரும் (இந்த வாசக அமைப்பில்) பதிவு செய்யவில்லை. ஸஹீஹ்).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَوْفٍ الطَّائِيُّ ثنا عَبْدُ الْقُدُّوسِ بْنُ الْحَجَّاجِ حَدَّثَنِي صَفْوَانُ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنِي سُلَيْمُ بْنُ عَامِرٍ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى أَبِي أُمَامَةَ فَقَالَ يَا أَبَا أُمَامَةَ إِنِّي رَأَيْتُ فِيَ مَنَامِي أَنَّ الْمَلَائِكَةَ تُصَلِّي عَلَيْكَ كُلَّمَا دَخَلْتَ وَكُلَّمَا خَرَجْتَ وَكُلَّمَا قُمْتَ وَكُلَّمَا جَلَسْتَ قَالَ أَبُو أُمَامَةَ § اللَّهُمَّ غُفْرًا دَعُونَا عَنْكُمْ وَأَنْتُمْ لَوْ شِئْتُمْ صَلَّتْ عَلَيْكُمُ الْمَلَائِكَةُ ثُمَّ قَرَأَ {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اذْكُرُوا اللَّهَ ذِكْرًا كَثِيرًا وَسَبِّحُوهُ بُكْرَةً وَأَصِيلًا هُوَ الَّذِي يُصَلِّي عَلَيْكُمْ وَمَلَائِكَتُهُ لِيُخْرِجَكُمْ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَكَانَ بِالْمُؤْمِنِينَ رَحِيمًا} [الأحزاب 42] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط مسلم
ஒரு மனிதர் அபூ உமாமா (ரலி) அவர்களிடம் வந்து, "அபூ உமாமா அவர்களே! நீங்கள் (வீட்டிற்குள் அல்லது பள்ளிவாசலுக்குள்) நுழையும் ஒவ்வொரு முறையும், (அங்கிருந்து) வெளியேறும் ஒவ்வொரு முறையும், (தொழுகையிலோ அல்லது வேறு காரியங்களிலோ) நிற்கும் ஒவ்வொரு முறையும், அமரும் ஒவ்வொரு முறையும் மலக்குகள் (வானவர்கள்) உங்களுக்காகப் பிரார்த்திப்பதாக (அல்லாஹ்விடம் பாவமன்னிப்புத் தேடுவதாக) நான் எனது கனவில் கண்டேன்" என்று கூறினார்.

அதற்கு அபூ உமாமா (ரலி) அவர்கள், "**அல்லாஹும்ம குஃப்ரன்** (யா அல்லாஹ்! எங்களை மன்னிப்பாயாக). எங்களைப் பற்றிய (இத்தகைய புகழ்ச்சிகளை) விட்டுவிடுங்கள். நீங்கள் நாடினால் (அல்லாஹ்வை அதிகமதிகம் நினைவு கூர்ந்தால்) உங்களுக்காகவும் மலக்குகள் பிரார்த்திப்பார்கள்" என்று கூறிவிட்டு, பின்வரும் (குர்ஆன்) வசனத்தை ஓதினார்கள்:

"**நம்பிக்கையாளர்களே! அல்லாஹ்வை அதிகமதிகமாக நினைவு கூருங்கள். காலையிலும் மாலையிலும் அவனைத் துதியுங்கள். உங்களை (வழிகேடு எனும்) இருள்களிலிருந்து வெளியேற்றி (நேர்வழி எனும்) ஒளியின் பக்கம் கொண்டுவருவதற்காக, அவனும் அவனுடைய மலக்குகளும் உங்கள் மீது அருள்புரிகின்றனர் (மலக்குகள் உங்களுக்காகப் பிரார்த்திக்கின்றனர்). அவன் நம்பிக்கையாளர்கள் மீது பெருங்கருணையுடையவனாக இருக்கின்றான்.**" (அல்குர்ஆன் 33:41-43)

(இந்த ஹதீஸ் இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனையின்படி ஆதாரப்பூர்வமானது (ஸஹீஹ்) ஆகும், எனினும் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இரு இமாம்களும் இதனைத் தங்கள் நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை.)
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ صَالِحِ بْنِ هَانِئٍ ثنا أَبُو سَهْلٍ بِشْرُ بْنُ سَهْلٍ اللَّبَّادُ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ صَالِحٍ الْمِصْرِيُّ حَدَّثَنِي مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ سُوَيْدٍ عَنْ عَبْدِ الْأَعْلَى بْنِ هِلَالٍ عَنْ عِرْبَاضِ بْنِ سَارِيَةَ صَاحِبِ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَقُولُ «§إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ وَخَاتَمُ النَّبِيِّينَ وَأَبِي مُنْجَدِلٌ فِي طِينَتِهِ وَسَأُخْبِرُكُمْ عَنْ ذَلِكَ أَنَا دَعْوَةُ أَبِي إِبْرَاهِيمَ وَبِشَارَةُ عِيسَى وَرُؤْيَا أُمِّي آمِنَةَ الَّتِي رَأَتْ» وَكَذَلِكَ أُمَّهَاتُ النَّبِيِّينَ يَرَيْنَ وَأَنَّ أُمَّ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ رَأَتْ حِينَ وَضَعَتْهُ لَهُ نُورًا أَضَاءَتْ لَهَا قُصُورُ الشَّامِ ثُمَّ تَلَا {يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ شَاهِدًا وَمُبَشِّرًا وَنَذِيرًا وَدَاعِيًا إِلَى اللَّهِ بِإِذْنِهِ وَسِرَاجًا مُنِيرًا} [الأحزاب 46] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தோழரான இர்பாழ் பின் ஸாரியா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறக் கேட்டேன்:
"நிச்சயமாக நான் அல்லாஹ்வின் அடியாரும், நபிமார்களின் முத்திரையும் (இறுதி நபியும்) ஆவேன். எனது தந்தை (ஆதம் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்கள்) களிமண்ணில் (உருவம் கொடுக்கப்பட்டு) கிடந்த போதே (நான் இறுதி நபியாகத் தீர்மானிக்கப்பட்டுவிட்டேன்). இதைப் பற்றி நான் உங்களுக்கு (விளக்கமாக) அறிவிக்கிறேன்: நான் எனது தந்தை இப்ராஹீம் அவர்களின் பிரார்த்தனையாவேன்; ஈஸா அவர்களின் நற்செய்தியாவேன்; எனது தாய் ஆமினா அவர்கள் கண்ட கனவாவேன்."

இவ்வாறே நபிமார்களின் தாய்மார்களும் (கனவு) காண்பார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தாய், அவர்களைப் பெற்றெடுத்த போது ஒரு ஒளியைக் கண்டார்கள்; அந்த ஒளி ஷாம் (சிரியா) தேசத்தின் அரண்மனைகளை (அவரது பார்வைக்கு) பிரகாசமாக்கிக் காட்டியது.

பின்னர், (பின்வரும் குர்ஆன் வசனத்தை) ஓதினார்கள்:
"{யா அய்யுஹந் நபிய்யு இன்னா அர்ஸல்னாக ஷாஹிதன் வமுபஷ்ஷிரன் வனதீரன். வதாஇயன் இலல்லாஹி பிஇத்னிஹி வஸிராஜன் முனீரா}"
(பொருள்: நபியே! நிச்சயமாக நாம் உங்களை ஒரு சாட்சியாகவும், நன்மாராயம் கூறுபவராகவும், அச்சமூட்டி எச்சரிப்பவராகவும், அல்லாஹ்வின் அனுமதியைக் கொண்டு அவன்பால் அழைப்பவராகவும், பிரகாசிக்கும் விளக்காகவும் அனுப்பியுள்ளோம்.) [அல்-அஹ்ஸாப் 45, 46].

"இது ஸஹீஹான (ஆதாரப்பூர்வமான) அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்ட ஹதீஸாகும். ஆயினும், அவர்கள் இருவரும் (புகாரியும் முஸ்லிமும்) இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ الْحَافِظُ ثنا حَامِدُ بْنُ أَبِي حَامِدٍ الْمُقْرِئُ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ سُلَيْمَانَ الرَّازِيُّ قَالَ سَمِعْتُ فِطْرَ بْنَ خَلِيفَةَ يُحَدِّثُ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مُسْلِمِ بْنِ يَنَّاقٍ عَنْ طَاوُسٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُ تَلَا قَوْلَ اللَّهِ تَعَالَى {§يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا نَكَحْتُمُ الْمُؤْمِنَاتِ ثُمَّ طَلَّقْتُمُوهُنَّ مِنْ قَبْلِ أَنْ تَمَسُّوهُنَّ} [الأحزاب 49] قَالَ «فَلَا يَكُونُ طَلَاقٌ حَتَّى يَكُونَ نِكَاحٌ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ قَالَ الْحَاكِمُ «أَنَا مُتَعَجِّبٌ مِنَ الشَّيْخَيْنِ الْإِمَامَيْنِ كَيْفَ أَهْمَلَا هَذَا الْحَدِيثَ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ فِي الصَّحِيحَيْنِ فَقَدْ صَحَّ عَلَى شَرْطِهِمَا حَدِيثُ ابْنِ عُمَرَ وَعَائِشَةَ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ وَمُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ وَجَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ فَأَمَّا حَدِيثُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ» سكت عنه الذهبي في التلخيص
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள், "இறைநம்பிக்கையாளர்களே! நீங்கள் இறைநம்பிக்கை கொண்ட பெண்களை மணமுடித்து, அவர்களைத் தொடுவதற்கு (தாம்பத்தியத்தில் ஈடுபடுவதற்கு) முன்பாகவே விவாகரத்துச் செய்துவிட்டால்..." (அல்குர்ஆன் 33:49) என்ற அல்லாஹ் தஆலாவின் வசனத்தை ஓதினார்கள்.

(பிறகு) அவர்கள், "எனவே, நிக்காஹ் (திருமணம்) நடைபெறும் வரை தலாக் (விவாகரத்து) என்பது கிடையாது (செல்லுபடியாகாது)" என்று கூறினார்கள்.

(இமாம் அல்-ஹாகிம் கூறுகிறார்:) இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஸஹீஹ் (ஆதாரப்பூர்வமானது) ஆகும். ஆனால் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இரு இமாம்களும் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை. இமாம் அல்-ஹாகிம் மேலும் கூறுகிறார்: "இந்த ஹதீஸை அவ்விரு இமாம்களும் (தங்கள் ஸஹீஹ் நூல்களில்) ஏன் விட்டுவிட்டார்கள் என்பது குறித்து நான் ஆச்சரியப்படுகிறேன். ஏனெனில் இப்னு உமர், ஆயிஷா, இப்னு அப்பாஸ், முஆத் பின் ஜபல் மற்றும் ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரலி) ஆகியோரின் அறிவிப்புகள் அவ்விருவரின் நிபந்தனைகளின்படி ஆதாரப்பூர்வமானவை."
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
فَحَدَّثْنَاهُ أَبُو عَلِيٍّ وَأَبُو الْحُسَيْنِ بْنُ الْمُظَفَّرِ الْحَافِظَانِ وَأَبُو حَامِدِ بْنُ شَرِيكٍ الْفَقِيهُ وَأَبُو أَحْمَدَ الشَّعْبِيُّ وَأَبُو إِسْحَاقَ الرَّازِيُّ فِي آخَرِينَ قَالُوا ثنا يَحْيَى بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ صَاعِدٍ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى الْقَطِيعِيُّ ثنا عَاصِمٌ ثنا أَيُّوبُ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ §«لَا طَلَاقَ إِلَّا بَعْدَ نِكَاحٍ» وَأَمَّا حَدِيثُ عَائِشَةَ
இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "(முறையான) திருமணத்திற்குப் பிறகே தவிர (வேறு எவ்விதத்திலும்) விவாகரத்து (செல்லுபடியாகாது) இல்லை."

மேலும், ஆயிஷா (ரலி) அவர்களின் ஹதீஸைப் பொறுத்தவரை...
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
فَحَدَّثْنَاهُ أَبُو عِمْرَانَ مُوسَى بْنُ سَعِيدٍ الْحَنْظَلِيُّ الْحَافِظُ بِهَمَذَانَ ثنا أَبُو مُسْلِمٍ إِبْرَاهِيمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ حَجَّاجِ بْنِ مِنْهَالٍ ثنا هِشَامٌ الدَّسْتُوَائِيُّ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ قَالَ §«لَا طَلَاقَ إِلَّا بَعْدَ نِكَاحٍ وَلَا عِتْقَ إِلَّا بَعْدَ مِلْكٍ» وَأَمَّا حَدِيثُ ابْنِ عَبَّاسٍ
ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"திருமணத்திற்குப் பிறகே (தலாக் எனும்) விவாகரத்து (செல்லுபடியாகும்); (ஒருவரை அடிமையாக) உரிமையாக்கிய பிறகே (அடிமை) விடுதலை (செல்லுபடியாகும்)."
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களின் அறிவிப்பைப் பொறுத்தவரை...
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
فَأَخْبَرَنَاهُ أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْبَغْدَادِيُّ ثنا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ الْعَلَّافُ بِمِصْرَ ثنا عَمْرُو بْنُ خَالِدٍ الْحَرَّانِيُّ ثنا أَيُّوبُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْجُرَيْرِيُّ عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدٍ الرَّحْمَنِ عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ قَالَ §«لَا طَلَاقَ لِمَنْ لَا يَمْلِكُ» وَأَمَّا حَدِيثُ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "(திருமண பந்தத்தின் மூலம்) எவர் எதற்கு (பெண்ணுக்கு) உரிமை பெறவில்லையோ, அவருக்கு (அப்பெண்ணை) தலாக் (விவாகரத்துச் செய்யும் அதிகாரம்) இல்லை".

மேலும், முஆத் பின் ஜபல் (ரலி) அவர்களின் ஹதீஸைப் பொறுத்தவரை...
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
فَحَدَّثْنَاهُ أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الشَّافِعِيُّ ثنا أَبُو إِسْمَاعِيلَ مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ ثنا سَعِيدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ ثنا عَبْدُ الْمَجِيدِ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ ثنا ابْنُ جُرَيْجٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ عَنْ طَاوُسٍ عَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «§لَا طَلَاقَ إِلَّا بَعْدَ نِكَاحٍ وَلَا عِتْقَ إِلَّا بَعْدَ مِلْكٍ» وَأَمَّا حَدِيثُ جَابِرٍ
முஆத் பின் ஜபல் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "(முறையான) திருமணம் முடித்த பின்னரே தவிர விவாகரத்து (தலாக்) என்பது இல்லை; (சட்டப்பூர்வமாக) உரிமையாக்கிக் கொண்ட பின்னரே தவிர (அடிமையை) விடுதலை செய்தல் என்பது இல்லை."

மேலும் ஜாபிர் (ரலி) அவர்களின் ஹதீஸைப் பொறுத்தவரை...
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
فَحَدَّثْنَاهُ يَحْيَى بْنُ مَنْصُورٍ الْقَاضِي وَيَحْيَى بْنُ مُحَمَّدٍ الْعَنْبَرِيُّ وَأَبُو النَّضْرِ الْفَقِيهُ وَالْحَسَنُ بْنُ يَعْقُوبَ الْعَدْلُ وَمُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ الْمُزَكِّي قَالُوا ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ الْعَبْدِيُّ ثنا أَبُو بَكْرٍ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ الدِّمَشْقِيُّ ثنا صَدَقَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الدِّمَشْقِيُّ قَالَ جِئْتُ مُحَمَّدَ بْنَ الْمُنْكَدِرِ وَأَنَا مُغْضَبٌ فَقُلْتُ آللَّهِ أَنْتَ أَحْلَلْتَ لِلْوَلِيدِ بْنِ يَزِيدَ أُمَّ سَلَمَةَ؟ قَالَ أَنَا وَلَكِنْ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ حَدَّثَنِي جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيُّ أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَقُولُ «لَا طَلَاقَ لِمَنْ لَا يَمْلِكُ وَلَا عِتْقَ لِمَنْ لَا يَمْلِكُ»
ஸதகா பின் அப்துல்லாஹ் அத்-திமிஷ்கி (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

நான் முஹம்மது பின் அல்-முன்கதிர் (ரஹ்) அவர்களிடம் கோபத்துடன் வந்து, "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! வலீத் பின் யஸீதுக்கு உம்மு ஸலமாவை (மணமுடிக்க) நீங்களா அனுமதி அளித்தீர்கள்?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர், "நானா (அனுமதித்தேன்)? மாறாக, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் அல்-அன்சாரி (ரலி) அவர்கள் என்னிடம் கூறினார்கள்: 'ஒருவர் எதை (திருமண பந்தத்தின் மூலம்) கொண்டிருக்கவில்லையோ அதில் அவருக்கு தலாக் (விவாகரத்து) அதிகாரம் இல்லை; மேலும், ஒருவர் எதை (உரிமையின் மூலம்) கொண்டிருக்கவில்லையோ அதில் அவருக்கு (அடிமை) விடுதலையும் இல்லை' என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்" என்று பதிலளித்தார்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَاهُ أَبُو عَلِيٍّ الْحَافِظُ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَحْمُودٍ ثنا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْحَاكِمُ ثنا وَكِيعٌ عَنِ ابْنِ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ عَطَاءٍ وَمُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «§لَا طَلَاقَ قَبْلَ نِكَاحٍ» قَالَ الْحَاكِمُ «مَدَارُ سَنَدِ هَذَا الْحَدِيثِ عَلَى إِسْنَادَيْنِ وَاهِيَيْنِ جَرِيرٌ عَنِ الضَّحَّاكِ عَنِ النَّزَّالِ بْنِ سَبْرَةَ عَنْ عَلِيٍّ وَعَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ فَلِذَلِكَ لَمْ يَقَعِ الِاسْتِقْصَاءُ مِنَ الشَّيْخَيْنِ فِي طَلَبِ هَذِهِ الْأَسَانِيدِ الصَّحِيحَةِ وَاللَّهُ أَعْلَمُ»
ஜாபிர் பின் அப்தில்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "(முறைப்படியான) திருமணத்திற்கு முன் (கூறப்படும்) தலாக் (விவாகரத்து) செல்லாது."

இமாம் ஹாகிம் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
"இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடர் இரண்டு பலவீனமான (ஆதாரமற்ற) தொடர்களை மையமாகக்கொண்டே அமைந்துள்ளது. (அவை:) ஜரீர், ளஹ்ஹாக் மற்றும் நஸ்ஸால் பின் ஸப்ரா வழியாக அலி (ரழி) அவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கப்படும் தொடர்; மற்றொன்று, அம்ரு பின் ஷுஐப் தம் தந்தை மற்றும் பாட்டனார் வழியாக அறிவிக்கும் தொடர். இதன் காரணமாகவே, (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய) இரு இமாம்களும் இந்த அறிவிப்பாளர் தொடர்களை (ஆதாரப்பூர்வமானவை எனத்) தேடிப் பெறுவதில் முழுமையான ஆய்வை மேற்கொள்ளவில்லை. அல்லாஹ்வே மிக அறிந்தவன்."
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ الْمَحْبُوبِيُّ بِمَرْوَ ثنا سَعِيدُ بْنُ مَسْعُودٍ ثنا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى أَنْبَأَ إِسْرَائِيلُ عَنِ السُّدِّيِّ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أُمِّ هَانِئٍ قَالَتْ §خَطَبَنِي النَّبِيُّ ﷺ فَاعْتَذَرْتُ إِلَيْهِ فَعَذَرَنِي وَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِنَّا أَحْلَلْنَا لَكَ أَزْوَاجَكَ} [الأحزاب 50] إِلَى قَوْلِهِ تَعَالَى {اللَّاتِي هَاجَرْنَ مَعَكَ} [الأحزاب 50] قَالَتْ فَلَمْ أَكُنْ أَحِلُّ لَهُ لَمْ أُهَاجِرْ مَعَهُ كُنْتُ مِنَ الطُّلَقَاءِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
உம்மு ஹானிஃ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் என்னைத் திருமணத்திற்காகப் பெண் கேட்டார்கள். நான் அவர்களிடம் (எனது பிள்ளைகளின் பராமரிப்பு போன்ற காரணங்களைக் கூறி) மன்னிப்புக் கோரினேன்; அவர்களும் எனது மன்னிப்பை (ஏற்றுக்கொண்டு என்னை) மன்னித்தார்கள். அப்போது அல்லாஹ் (அஸ்ஸவஜல்), "{யா அய்யுஹந் நபிய்யு இன்னா அஹ்லல்னா லக அஸ்வாஜக}" (நபியே! நிச்சயமாக நாம் உமக்கு உம்முடைய மனைவியரை ஆகுமாக்கினோம்) [அல்குர்ஆன் 33:50] என்பதிலிருந்து அல்லாஹ்வின் வார்த்தையான "{அல்லாத்தீ ஹாஜர்ன மஅக}" (உம்முடன் ஹிஜ்ரத் செய்து வந்தவர்களையும்) [அல்குர்ஆன் 33:50] என்பது வரை (வசனத்தை) இறக்கியருளினான்.

(இதன் பின்னர்) உம்மு ஹானிஃ (ரலி) கூறினார்கள்: "எனவே, நான் நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு (திருமணத்திற்கு) ஆகுமானவளாக இருக்கவில்லை. ஏனெனில், நான் அவர்களுடன் ஹிஜ்ரத் செய்யவில்லை. நான் 'துலகா'க்களில் (மக்கா வெற்றியின்போது இஸ்லாத்தை ஏற்று மன்னித்து விடுவிக்கப்பட்டவர்களில்) ஒருத்தியாக இருந்தேன்."

(இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஸஹீஹானது, ஆயினும் இதனை புகாரியும் முஸ்லிமும் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ صَالِحِ بْنِ هَانِئٍ ثنا الْحُسَيْنُ بْنُ الْفَضْلِ الْبَجَلِيُّ ثنا عَفَّانُ بْنُ مُسْلِمٍ ثنا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ أَنْبَأَ ثَابِتٌ الْبُنَانِيُّ أَنَّهُ تَلَا قَوْلَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {إِنَّ اللَّهَ وَمَلَائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَسَلَّمُوا تَسْلِيمًا} [الأحزاب 56] فَقَالَ ثَابِتٌ قَدِمَ عَلَيْنَا سُلَيْمَانُ مَوْلَى الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ فَحَدَّثَنَا عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ الْأَنْصَارِيِّ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ جَاءَ ذَاتَ يَوْمٍ وَالْبُشْرَى تُرَى فِي وَجْهِهِ فَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا لَنَرَى الْبُشْرَى فِي وَجْهِكَ فَقَالَ §إِنَّهُ أَتَانِي الْمَلَكُ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ إِنَّ رَبَّكَ يَقُولُ أَمَا تَرْضَى مَا أَحَدٌ مِنْ أُمَّتِكَ صَلَّى عَلَيْكَ إِلَّا صَلَّيْتُ عَلَيْهِ عَشَرَ صَلَوَاتٍ وَلَا سَلَّمَ عَلَيْكَ أَحَدٌ مِنْ أُمَّتِكَ إِلَّا رَدَدْتُ عَلَيْهِ عَشْرَ مَرَّاتٍ؟ فَقَالَ بَلَى «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
அபூ தல்ஹா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு நாள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (எங்களிடம்) வந்தார்கள். அவர்களது முகத்தில் மகிழ்ச்சியின் பூரிப்பு தென்பட்டது. நாங்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! தங்களது முகத்தில் நாங்கள் மகிழ்ச்சியைக் காண்கிறோமே!" என்று கூறினோம்.

அதற்கு அவர்கள், "நிச்சயமாக என்னிடம் (ஜிப்ரீல் எனும்) வானவர் வந்து, 'முஹம்மதே! உமது இறைவன் கூறுகிறான்: உமது சமுதாயத்தில் யாரேனும் உம்மீது ஒருமுறை ஸலவாத்துச் சொன்னால், நான் அவர் மீது பத்து முறை ஸலவாத்துச் சொல்வேன்; உமது சமுதாயத்தில் யாரேனும் உம்மீது ஒருமுறை ஸலாம் கூறினால், நான் அவருக்குப் பத்து முறை (பதிலுக்கு) ஸலாம் கூறுவேன். இது உமக்குத் திருப்தி அளிக்கவில்லையா?' என்று கேட்டார். அதற்கு நான், 'ஆம் (நிச்சயமாகத் திருப்தி அளிக்கிறது)' என்று கூறினேன்" எனப் பதிலளித்தார்கள்.

(இந்த ஹதீஸ் ஆதாரப்பூர்வமான அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்டது; எனினும் இதனை புகாரியும் முஸ்லிமும் (தங்கள் நூல்களில்) பதிவு செய்யவில்லை - ஸஹீஹ்)
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو النَّضْرٍ الْفَقِيهُ وَأَبُو الْحَسَنِ الْعَنْبَرِيُّ قَالَا ثنا عُثْمَانُ بْنُ سَعِيدٍ الدَّارِمِيُّ ثنا أَبُو صَالِحٍ مَحْبُوبُ بْنُ مُوسَى ثنا أَبُو إِسْحَاقَ الْفَزَارِيُّ عَنِ الْأَعْمَشِ وَسُفْيَانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ زَاذَانَ عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ عَنِ النَّبِيِّ ﷺ قَالَ §«إِنَّ لِلَّهِ مَلَائِكَةً سَيَّاحِينَ فِي الْأَرْضِ يُبَلِّغُونِي عَنْ أُمَّتِي السَّلَامَ» صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ «وَقَدْ عَلَوْنَا فِي حَدِيثِ الثَّوْرِيِّ فَإِنَّهُ مَشْهُورٌ عَنْهُ فَأَمَّا حَدِيثُ الْأَعْمَشِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ السَّائِبِ فَإِنَّا لَمْ نَكْتُبْهُ إِلَّا بِهَذَا الْإِسْنَادِ» صحيح
இப்னு மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நிச்சயமாக, அல்லாஹ்விற்குப் பூமியில் சுற்றித்திரியும் (பயணம் செய்யும்) வானவர்கள் உள்ளனர். அவர்கள் எனது உம்மத்தினர் (சமுதாயத்தினர்) கூறும் ஸலாமை (முகமனை) என்னிடம் எத்திவைக்கின்றனர் (சேர்க்கின்றனர்)."

(இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரப்பூர்வமானது, எனினும் இதனை அவர்கள் இருவரும் - புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் - பதிவு செய்யவில்லை. அத்-ஸவ்ரீயின் அறிவிப்பில் நாம் உயர்ந்த - குறைவான நபர்களைக் கொண்ட - சங்கிலித் தொடரைப் பெற்றுள்ளோம், அது அவரிடமிருந்து பிரபலமானதாகும். அப்துல்லாஹ் பின் அஸ்-ஸாயிப் வழியாக வரும் அல்-அஃமஷின் அறிவிப்பைப் பொறுத்தவரை, இந்த அறிவிப்பாளர் தொடரைத் தவிர வேறு எதன் மூலமாகவும் நாம் அதனைப் பதிவு செய்யவில்லை. இது ஸஹீஹானதாகும்).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا الشَّيْخُ أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ الْفَقِيهُ أَنْبَأَ أَحْمَدُ بْنُ عَلِيٍّ الْأَبَّارُ ثنا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ بَكَّارٍ الدِّمَشْقِيُّ ثنا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ حَدَّثَنِي أَبُو رَافِعٍ عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ الْأَنْصَارِيِّ عَنِ النَّبِيِّ ﷺ قَالَ «§أَكْثِرُوا عَلَيَّ الصَّلَاةَ فِي يَوْمِ الْجُمُعَةِ فَإِنَّهُ لَيْسَ أَحَدٌ يُصَلِّي عَلَيَّ يَوْمَ الْجُمُعَةِ إِلَّا عُرِضَتْ عَلَيَّ صَلَاتُهُ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ فَإِنَّ أَبَا رَافِعٍ هَذَا هُوَ إِسْمَاعِيلُ بْنُ رَافِعٍ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ إسماعيل بن رافع أبو رافع ضعفوه
அபூ மஸ்ஊத் அல்அன்சாரி (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"வெள்ளிக்கிழமையன்று என் மீது அதிகமாக ஸலவாத்துச் சொல்லுங்கள். ஏனெனில், வெள்ளிக்கிழமையன்று எவரொருவர் என் மீது ஸலவாத்துச் சொல்கிறாரோ, (வானவர்கள் மூலம்) அவருடைய ஸலவாத்து என்னிடம் சமர்ப்பிக்கப்படும் (காண்பிக்கப்படும்)."
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا أَبُو الْحُسَيْنِ عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عِيسَى السَّبِيعِيُّ بِالْكُوفَةِ ثنا أَحْمَدُ بْنُ حَازِمِ بْنِ أَبِي غَرَزَةَ ثنا قَبِيصَةُ بْنُ عُقْبَةَ ثنا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ عَنِ الطُّفَيْلِ بْنِ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ إِذَا ذَهَبَ رُبْعُ اللَّيْلِ قَامَ فَقَالَ «§يَا أَيُّهَا النَّاسُ اذْكُرُوا اللَّهَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ اذْكُرُوا اللَّهَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ اذْكُرُوا اللَّهَ جَاءَتِ الرَّاجِفَةُ تَتْبَعُهَا الرَّادِفَةُ جَاءَ الْمَوْتُ بِمَا فِيهِ جَاءَ الْمَوْتُ بِمَا فِيهِ» فَقَالَ أُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أُكْثِرُ الصَّلَاةَ عَلَيْكَ فَكَمْ أَجْعَلُ لَكَ مِنْهَا؟ قَالَ «مَا شِئْتَ» قَالَ الرُّبُعُ؟ قَالَ «مَا شِئْتَ وَإِنْ زِدْتَ فَهُوَ خَيْرٌ لَكَ» قَالَ النِّصْفُ؟ قَالَ «مَا شِئْتَ وَإِنْ زِدْتَ فَهُوَ خَيْرٌ لَكَ» قَالَ الثُّلُثَيْنِ؟ قَالَ «مَا شِئْتَ وَإِنْ زِدْتَ فَهُوَ خَيْرٌ» قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَجْعَلُهَا كُلَّهَا لَكَ؟ قَالَ «إِذًا تُكْفَى هَمَّكَ وَيُغْفَرُ لَكَ ذَنْبُكَ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ صحيح
உபை இப்னு கஅப் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

இரவின் கால் பகுதி கழிந்ததும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எழுந்து நின்று, "மக்களே! அல்லாஹ்வை நினைவுகூருங்கள்! மக்களே! அல்லாஹ்வை நினைவுகூருங்கள்! மக்களே! அல்லாஹ்வை நினைவுகூருங்கள்! 'அர்-ராஜிஃபா' (பூமியை நடுங்கச் செய்யும் முதல் எக்காளச் சத்தம்) வந்துவிட்டது; அதைத் தொடர்ந்து 'அர்-ராதிஃபா' (மக்களை உயிர்ப்பிக்கும் இரண்டாம் எக்காளச் சத்தம்) வரவிருக்கிறது. மரணம், அது தன்னகத்தே கொண்டுள்ள (மரண வேதனை மற்றும் மறுமை நிகழ்வு)வற்றுடன் வந்துவிட்டது. மரணம், அது தன்னகத்தே கொண்டுள்ளவற்றுடன் வந்துவிட்டது" என்று கூறினார்கள்.

அப்போது நான் (உபை இப்னு கஅப்), "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் தங்களுக்கு அதிகமாக ஸலவாத்து சொல்கிறேன். எனது (துஆ செய்யும்) பிரார்த்தனை நேரத்தில் தங்களுக்கு ஸலவாத்து சொல்வதற்காக எவ்வளவு பகுதியை நான் ஒதுக்க வேண்டும்?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள், "நீ விரும்பிய அளவு (ஒதுக்கிக் கொள்)" என்றார்கள்.

"நான்கில் ஒரு பகுதியை (ஸலவாத்திற்காக) ஆக்கிக் கொள்ளட்டுமா?" என்று நான் கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள், "நீ விரும்பியவாறு செய். ஆனால், நீ இன்னும் அதிகரித்தால் அது உனக்கே சிறந்ததாகும்" என்று கூறினார்கள்.

நான், "(அப்படியானால்) பாதியை ஆக்கிக் கொள்ளட்டுமா?" என்று கேட்டேன்.

அவர்கள், "நீ விரும்பியவாறு செய். ஆனால், நீ இன்னும் அதிகரித்தால் அது உனக்கே சிறந்ததாகும்" என்றார்கள்.

நான், "மூன்றில் இரண்டு பகுதியை ஆக்கிக் கொள்ளட்டுமா?" என்று கேட்டேன்.

அவர்கள், "நீ விரும்பியவாறு செய். ஆனால், நீ இன்னும் அதிகரித்தால் அது உனக்கே சிறந்ததாகும்" என்றார்கள்.

நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எனது பிரார்த்தனை நேரம் முழுவதையும் தங்களுக்கு ஸலவாத்து சொல்வதற்காகவே ஆக்கிவிடட்டுமா?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள், "அப்படியானால் (உனது உலக மற்றும் மறுமைச் சார்ந்த) கவலைகள் அனைத்தும் தீர்க்கப்படும்; உனது பாவங்கள் மன்னிக்கப்படும்" என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنْبَأَ أَبُو مُعَاوِيَةَ ثنا الْأَعْمَشُ عَنِ الْمِنْهَالِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§لَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ آذَوْا مُوسَى} [الأحزاب 69] الْآيَةُ قَالَ لَهُ قَوْمُهُ بِهِ أُدْرَةُ فَخَرَجَ ذَاتَ يَوْمٍ يَغْتَسِلُ فَوَضَعَ ثِيَابَهُ عَلَى صَخْرَةٍ فَخَرَجَتِ الصَّخْرَةُ تَشْتَدُّ بِثِيَابِهِ فَخَرَجَ مُوسَى يَتْبَعُهَا عُرْيَانًا حَتَّى انْتَهَتْ إِلَى مَجَالِسِ بَنِي إِسْرَائِيلَ فَرَأَوْهُ وَلَيْسَ بَآدَرَ فَذَلِكَ قَوْلُهُ عَزَّ وَجَلَّ {فَبَرَّأَهُ اللَّهُ مِمَّا قَالُوا وَكَانَ عِنْدَ اللَّهِ وَجِيهًا} [الأحزاب 69] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ بِهَذِهِ السِّيَاقَةِ» على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் வசனம் குறித்து) அறிவிக்கிறார்கள்:

வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வின் {மூஸாவுக்குத் தொல்லை தந்தவர்களைப் போல் நீங்களும் ஆகிவிடாதீர்கள்} [அல்குர்ஆன் 33:69] எனும் வசனம் குறித்து அவர்கள் கூறியதாவது:

அவருடைய கூட்டத்தினர் (பனூ இஸ்ராயீலர்கள்) அவரைப் பற்றி, "அவருக்கு விரைவாதம் (விதைப்பையில் வீக்கம்) உள்ளது" என்று (அவதூறு) கூறினார்கள். ஒரு நாள் அவர் குளிப்பதற்காகப் புறப்பட்டு, தனது ஆடைகளை ஒரு பாறையின் மீது வைத்தார். அந்தப் பாறை அவரது ஆடைகளை எடுத்துக்கொண்டு வேகமாக ஓடத் தொடங்கியது. மூஸா (அலை) அவர்கள் (தமது ஆடைகளை மீட்பதற்காக) நிர்வாணமான நிலையில் அந்தப் பாறையைப் பின்தொடர்ந்து ஓடினார்கள். இறுதியில், அது பனூ இஸ்ராயீலர்கள் அமர்ந்திருந்த சபையைச் சென்றடைந்தது. அவர்கள் மூஸா (அலை) அவர்களைப் பார்த்தார்கள்; (அவர்கள் குறை கூறியவாறு) அவருக்கு விரைவாதம் எதுவும் இருக்கவில்லை (அவர் உடலளவில் குறையற்றவராக இருந்தார்).

இதுவே வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வின் {அவர்கள் கூறிய (அபாண்டமான) குற்றச்சாட்டிலிருந்து அல்லாஹ் அவரைப் பரிசுத்தப்படுத்தினான். மேலும், அவர் அல்லாஹ்விடம் கண்ணியம் மிக்கவராக இருந்தார்} [அல்குர்ஆன் 33:69] எனும் வசனத்தின் (பின்னணி) ஆகும்.

(இந்த ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோரின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்ட ஸஹீஹான - சரியான - ஹதீஸாகும். எனினும் அவர்கள் இருவரும் இதனை இதே வார்த்தை அமைப்பில் பதிவு செய்யவில்லை.)
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ مُوسَى الْفَقِيهُ ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي طَالِبٍ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ أَبِي مَزْعُورٍ ثنا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ ثنا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي بِشْرٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ {§إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمَانَةَ عَلَى السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ وَالْجِبَالِ فَأَبَيْنَ أَنْ يَحْمِلْنَهَا وَأَشْفَقْنَ مِنْهَا} قَالَ قِيلَ لِآدَمَ أَتَأْخُذُهَا بِمَا فِيهَا فَإِنْ أَطَعْتَ غَفَرْتُ وَإِنْ عَصَيْتَ حَذَّرْتُكَ؟ قَالَ قَبِلْتُ قَالَ فَمَا كَانَ إِلَّا كَمَا بَيْنَ صَلَاةِ الْعَصْرِ إِلَى أَنْ غَرَبَتِ الشَّمْسُ حَتَّى أَصَابَ الذَّنْبَ هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُعلى شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் (குர்ஆனின் 33:72 வசனம் குறித்து) அறிவிக்கிறார்கள்:

"நிச்சயமாக நாம் வானங்கள், பூமி, மலைகள் ஆகியவற்றின் மீது அமானிதத்தை (பொறுப்பை) முன்வைத்தோம்; ஆனால், அதனைச் சுமக்க அவை மறுத்துவிட்டன, மேலும் அதைப் பற்றி அவை அஞ்சின".

பின்னர் ஆதம் (அலை) அவர்களிடம், "இந்த அமானிதத்தையும் இதிலுள்ள (கடமைகள் மற்றும் தண்டனைகள் போன்ற) பொறுப்புகளையும் நீங்கள் ஏற்றுக்கொள்கிறீர்களா? நீங்கள் (இதனைச் சுமந்து எனக்குக்) கீழ்ப்படிந்தால் நான் உங்களை மன்னிப்பேன் (உங்களுக்கு நற்கூலி வழங்குவேன்). நீங்கள் மாறுசெய்தால் உங்களை நான் எச்சரிக்கிறேன் (தண்டிப்பேன்)" என்று கூறப்பட்டது. அதற்கு ஆதம் (அலை) அவர்கள், "நான் அதனை ஏற்றுக்கொண்டேன்" என்று கூறினார்கள்.

(அமானிதத்தை ஏற்றப் பிறகு) அஸர் தொழுகைக்கும் சூரியன் மறைவதற்கும் இடையிலான நேர அளவுதான் கடந்திருக்கும்; அதற்குள் அவர் அந்தத் தவற்றை (விலக்கப்பட்ட மரத்தின் கனியை உண்ட செயலை)ச் செய்துவிட்டார்.

(இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோரின் நிபந்தனைகளுக்குட்பட்ட ஸஹீஹான - ஆதாரப்பூர்வமான - ஹதீஸாகும்; ஆயினும் அவர்கள் இருவரும் இதனைத் தங்களது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ الْجَبَّارِ ثنا حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمَانَةَ عَلَى السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ وَالْجِبَالِ} قَالَ «مِنَ الْأَمَانَةِ أَنَّ الْمَرْأَةَ ائْتُمِنَتْ عَلَى فَرْجِهَا» سكت عنه الذهبي في التلخيص
உபை பின் கஅப் (ரலி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் பின்வரும் வசனம் குறித்து) அறிவிக்கிறார்கள்:

"நிச்சயமாக நாம் அமானிதத்தை (பொறுப்பை) வானங்கள், பூமி மற்றும் மலைகளுக்கு முன்வைத்தோம்" (அல்குர்ஆன் 33:72) எனும் கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ்வின் கூற்று குறித்து அவர்கள் (விளக்குகையில்):

"ஒரு பெண் தனது மர்மஸ்தானத்தின் மீது (கற்பைப் பாதுகாப்பதில்) நம்பிக்கைக்குரியவளாக்கப்பட்டிருப்பதும் (அவளிடம் ஒப்படைக்கப்பட்ட) அந்த அமானிதத்தில் உள்ளதாகும்" என்று கூறினார்கள்.

(இது குறித்து இமாம் தஹபீ அவர்கள் 'அத்-தல்கீஸ்' நூலில் மௌனம் சாதித்துள்ளார்கள்).
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
تَفْسِيرُ سُورَةِ سَبَأٍ
ஸூரா ஸபாவின் தஃப்ஸீர் (விளக்கவுரை)
حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ بَالَوَيْهِ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ مَيْمُونٍ ثنا عَفَّانُ ثنا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ أَنْبَأَ ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍ عِنْدَ قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§وَأَلَنَّا لَهُ الْحَدِيدَ أَنِ اعْمَلْ سَابِغَاتٍ} [سبأ 11] قَالَ أَنَسٌ إِنَّ لُقْمَانَ كَانَ عِنْدَ دَاوُدَ وَهُوَ يَسْرُدُ الدِّرْعَ فَجَعَلَ يَفْتِلُهُ هَكَذَا بِيَدِهِ فَجَعَلَ لُقْمَانُ يَتَعَجَّبُ وَيُرِيدُ أَنْ يَسْأَلَهُ وَيَمْنَعُهُ حِكْمَتُهُ أَنْ يَسْأَلَهُ فَلَمَّا فَرَغَ مِنْهَا صَبَّهَا عَلَى نَفْسِهِ فَقَالَ نِعْمَ دِرْعُ الْحَرْبِ هَذِهِ فَقَالَ لُقْمَانُ الصَّمْتُ مِنَ الْحِكْمَةِ وَقَلِيلٌ فَاعِلُهُ كُنْتُ أَرَدْتُ أَنْ أَسْأَلَكَ فَسَكَتُّ حَتَّى كَفَيْتَنِي «صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط مسلم
அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் கூற்றான {வஅலன்னா லஹுல் ஹதீத அனிஃமல் ஸாபிகாத்} (அவருக்கு நாம் இரும்பை மிருதுவாக்கினோம்; முழுமையான கவசங்களைச் செய்வீராக) [ஸூரா ஸபா: 10, 11] என்ற வசனம் குறித்து அனஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"தாவூத் (அலை) அவர்கள் (போர்க்) கவசத்தை (இரும்பு வளையங்களைக் கோர்த்து) உருவாக்கிக் கொண்டிருந்த போது, லுஃக்மான் (அலை) அவர்கள் அவரிடம் இருந்தார்கள். தாவூத் (அலை) அவர்கள் (இரும்பை) தம் கையாலேயே இவ்வாறு வளைத்துத் திருப்பிக் கொண்டிருந்தார்கள். லுஃக்மான் (அலை) அவர்கள் (அதைக் கண்டு) ஆச்சரியமடைந்து, (அது குறித்து) அவரிடம் கேட்க நினைத்தார்கள். ஆனால், அவர்களின் ஞானம் அவர்களைக் கேள்வி கேட்பதிலிருந்து தடுத்தது. தாவூத் (அலை) அவர்கள் (கவசத்தைச்) செய்து முடித்ததும், அதனைத் தம்மீது அணிந்து (பார்த்து) கொண்டு, 'இது போருக்கான மிகச் சிறந்த கவசமாகும்' என்று கூறினார்கள்.

அப்போது லுஃக்மான் (அலை) அவர்கள், 'மௌனமாக இருப்பது ஞானத்தின் (அடையாளத்தின்) பாற்பட்டது; ஆனால், அதைப் பின்பற்றுபவர்கள் மிகச் சிலரே. நான் உங்களிடம் (அது பற்றிக்) கேட்க நினைத்தேன்; எனினும் நான் அமைதி காத்தேன், முடிவில் (அது என்னவென்பதை நீங்களே செய்து காட்டி) எனக்குப் போதுமானதாகிவிட்டீர்கள்' என்று கூறினார்கள்."

(இந்த ஹதீஸ் இமாம் முஸ்லிமின் நிபந்தனையின்படி ஆதாரப்பூர்வமானது ஆகும்; எனினும் இமாம் புகாரியும் இமாம் முஸ்லிமும் இதனைத் தமது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
حَدَّثَنَا أَبُو مُحَمَّدٍ الْمُزَنِيُّ أَنْبَأَ أَحْمَدُ بْنُ نَجْدَةَ الْقُرَشِيُّ ثنا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ ثنا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنِي عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ مُجَاهِدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§وَقَدِّرْ فِي السَّرْدِ} [سبأ 11] قَالَ «لَا تَدُقَّ الْمَسَامِيرَ وَتُوَسِّعْ فَتَسْلُسَ وَلَا تُغْلِظِ الْمَسَامِيرَ وَتُضَيِّقِ الْحِلَقَ فَتَنْفَصِمُ وَاجْعَلْهُ قَدْرًا» هَذَا حَرْفٌ غَرِيبٌ فِي التَّفْسِيرِ وَعَبْدُ الْوَهَّابِ مِمَّنْ لَمْ يُخْرِجَاهُ عبد الوهاب لم يخرجاه لضعفه
இப்னு அப்பாஸ் (ரளியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின்) பின்வரும் வசனம் குறித்துக் கூறியதாவது:

{வ கத்திர் ஃபிஸ்-ஸர்த்} [ஸபா: 11] (பொருள்: கவசத்தின் பின்னலில் அளவைக் கடைப்பிடிப்பீராக).

"(கவசத்தின்) ஆணிகளை (மிகவும்) மெல்லியதாக்கி, (அதன்) வளையங்களை (அதிகம்) அகலமாக்கிவிட வேண்டாம்; (அப்படிச் செய்தால் இணைப்பு) தளர்ந்து கழன்றுவிடும். (அதேபோல்) ஆணிகளைத் தடிமனாக்கி, வளையங்களைச் சுருக்கிவிட வேண்டாம்; (அப்படிச் செய்தால் வளையங்கள்) உடைந்துவிடும். மாறாக, அதனைச் சரியான அளவில் (நேர்த்தியாக) அமைப்பீராக!"

இது தஃப்ஸீரில் (குர்ஆன் விரிவுரையில்) இடம்பெற்றுள்ள ஓர் அபூர்வமான (கரீப்) செய்தியாகும். மேலும், (இதன் அறிவிப்பாளர்) அப்துல் வஹ்ஹாப் பலவீனமானவர் என்பதால், (இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய) இரு அறிஞர்களும் இவரை (தங்கள் நூல்களில்) இடம்பெறச் செய்யவில்லை.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது
ضعيف
حَدَّثَنِي أَبُو عَمْرٍو إِسْمَاعِيلُ بْنُ نُجَيْدٍ السُّلَمِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ أَيُّوبَ أَنْبَأَ أَبُو غَسَّانَ مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو الطَّيَالِسِيُّ ثنا جَرِيرٌ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ مَاتَ سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ عَلَيْهِمَا السَّلَامُ وَهُوَ قَائِمٌ يُصَلِّي وَلَمْ تَعْلَمِ الشَّيَاطِينُ بِذَلِكَ حَتَّى أَكَلَتِ الْأَرَضَةُ عَصَاهُ فَخَرَّ وَكَانَ إِذَا نَبَتَتْ شَجَرَةٌ سَأَلَهَا لِأَيِّ دَاءٍ أَنْتِ؟ قَالَ فَتُخْبِرُهُ كَمَا أَخْبَرَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {وَلِسُلَيْمَانَ الرِّيحُ غُدُوُّهَا شَهْرٌ وَرَوَاحُهَا شَهْرٌ وَأَسَلْنَا لَهُ عَيْنَ الْقِطْرِ} [سبأ 12] الْآيَاتُ كُلُّهَا فَلَمَّا نَبَتَتِ الْخَرْنُوبُ سَأَلَهَا لِأَيِّ شَيْءٍ نَبَتِّ؟ فَقَالَتْ لِخَرَابِ هَذَا الْمَسْجِدِ فَقَالَ إِنَّ خَرَابَ هَذَا الْمَسْجِدِ لَا يَكُونُ إِلَّا عِنْدَ مَوْتِي فَقَامَ يُصَلِّي
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

சுலைமான் பின் தாவூத் (அலைஹிமஸ் ஸலாம்) அவர்கள் (தொழுகையில்) நின்று கொண்டிருந்த நிலையிலேயே மரணமடைந்தார்கள். கறையான் அவர்களின் கைத்தடியைச் சாப்பிட்டு (அரித்து), அவர்கள் கீழே விழும் வரை ஷைத்தான்கள் அதனை (அவரது மரணத்தை) அறியவில்லை. (வழக்கமாக) ஏதேனும் ஒரு மரம் முளைத்தால், அதனிடம் "நீ எந்த நோய்க்கான (மருந்தாக) இருக்கிறாய்?" என்று அவர் கேட்பார். அல்லாஹ் (குர்ஆனில்) அறிவித்திருப்பதைப் போலவே, அந்த மரம் அவருக்கு (பதிலை) அறிவிக்கும்.

(இதைக் கூறிவிட்டு இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் பின்வரும் வசனத்தை ஓதிக் காண்பித்தார்கள்:)
{வ லிஸுலைமானர் ரீஹ குதுவ்வுஹா ஷஹ்ருன் வ ரவாஹுஹா ஷஹ்ருன் வ அஸல்னா லஹு அய்னல் கித்ரி...} [ஸபா: 12] - (பொருள்: "மேலும் சுலைமானுக்குக் காற்றை (வசப்படுத்திக் கொடுத்தோம்). அதன் காலைப் பயணம் ஒரு மாத காலமாகும், அதன் மாலைப் பயணம் ஒரு மாத காலமாகும். மேலும் அவருக்காக உருகிய செம்பை ஊற்றாக ஓடச் செய்தோம்") என்ற வசனங்கள் அனைத்தையும் (ஓதினார்கள்).

பின்னர் 'கர்னூப்' (எனும் கருவேல வகை) மரம் முளைத்தபோது, அதனிடம் "நீ எதற்காக முளைத்தாய்?" என்று அவர் கேட்டார். அதற்கு அது, "இந்த மஸ்ஜித் (பைத்துல் முகத்தஸ்) பாழடைவதற்காக" என்று கூறியது. அப்போது அவர், "இந்த மஸ்ஜித் பாழடைவது என்பது எனது மரணத்தின் போதேயன்றி நிகழாது" என்று கூறிவிட்டு, (தொழுகைக்காக) எழுந்து நின்று தொழலானார் (அந்நிலையிலேயே அவர் மரணமடைந்தார்).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ صَالِحِ بْنِ هَانِئٍ ثنا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ أَنَسٍ الْقُرَشِيُّ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ الْمُقْرِئُ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَيَّاشٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ هُبَيْرَةَ السَّبَائِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ وَعْلَةَ قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ يَقُولُ إِنَّ رَجُلًا سَأَلَ النَّبِيَّ ﷺ عَنْ سَبَأٍ مَا هُوَ رَجُلٌ أَوِ امْرَأَةٌ أَوْ أَرْضٌ؟ فَقَالَ §«هُوَ رَجُلٌ وَلَدَ عَشَرَةً مِنَ الْوَلَدِ سِتَّةً مِنْ وَلَدِهِ بِالْيَمَنِ وَأَرْبَعَةٌ بِالشَّامِ فَأَمَّا الْيَمَانِيُّونَ فَمَذْحِجٌ وَكِنْدَةُ وَالْأَزْدُ وَالْأَشْعَرِيُّونَ وَأنْمَارُ وَحِمْيَرُ خَيْرٌ كُلُّهَا وَأَمَّا الشَّامِيُّونَ فَلَخْمٌ وَجُذَامُ وَعَامِلَةُ وَغَسَّانُ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ «وَشَاهِدُهُ حَدِيثُ فَرْوَةَ بْنِ مُسَيْكٍ الْمُرَادِيِّ» صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

ஒரு மனிதர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் ‘ஸபா’ என்பதைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டு, “அது ஓர் ஆணா? பெண்ணா? அல்லது ஒரு நிலமா?” என்று கேட்டார்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், “அவர் ஓர் ஆண் (அவர் ஒரு மனிதர்). அவருக்குப் பத்து குழந்தைகள் (ஆண் மக்கள்) பிறந்தனர். அவர்களில் ஆறு பேர் யெமனிலும், நான்கு பேர் ஷாமிலும் (சிரியா உள்ளிட்ட பகுதிகளில்) குடியேறினர். யெமனியர்கள் (யெமனில் குடியேறியவர்களின் வழித்தோன்றல்கள்) யாரெனில்: மத்ஹிஜ், கிந்தா, அஸ்த், அஷ்அரிய்யூன், அன்மார் மற்றும் ஹிம்யார் ஆகியோராவர். இவர்கள் அனைவரும் (இந்தக் கோத்திரங்கள் யாவும்) நல்லவர்களே. ஷாம் வாசிகள் (ஷாம் பகுதியில் குடியேறியவர்களின் வழித்தோன்றல்கள்) யாரெனில்: லக்ம், ஜுதாம், ஆமிலா மற்றும் கஸ்ஸான் ஆகியோராவர்” என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَاهُ أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ وَعَلِيُّ بْنُ حَمْشَاذٍ قَالَا أَنْبَأَ بِشْرُ بْنُ مُوسَى ثنا الْحُمَيْدِيُّ ثنا فَرَجُ بْنُ سَعِيدِ بْنِ عَلْقَمَةَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبْيَضَ بْنِ حَمَّالٍ الْمَأْرِبِيُّ حَدَّثَنِي عَمُّ أَبِي ثَابِتِ بْنِ سَعِيدِ بْنِ أَبْيَضَ عَنْ أَبِيهِ فَرْوَةَ بْنِ مُسَيْكٍ الْمُرَادِيِّ حَدَّثَهُ أَنَّهُ سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ عَنْ سَبَأٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ سَبَأٌ رَجُلٌ أَوْ جَبَلٌ أَمْ وَادٍ؟ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ §«بَلْ رَجُلٌ وَلَدَ عَشَرَةً فَتَشَاءَمَ أَرْبَعَةٌ وَتَيَامَنَ سِتَّةٌ فَتَشَاءَمَ لَخْمُ وَجُذَامُ وَعَامِلَةُ وَغَسَّانُ وَتَيَامَنَ حِمْيَرُ وَمَذْحِجٌ وَالْأَزْدُ وَكِنْدَةُ وَالْأَشْعَرِيُّونَ وَالْأَنْمَارُ الَّتِي مِنْهَا بَجِيلَةُ» سكت عنه الذهبي في التلخيص
ஃபர்வா பின் முஸைக் அல்-முராதீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் 'ஸபா' என்பதைப் பற்றி, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! ஸபா என்பது ஒரு மனிதரா? அல்லது மலையா? அல்லது பள்ளத்தாக்கா?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "இல்லை; அவர் (பத்து பிள்ளைகளைப் பெற்றெடுத்த) ஒரு மனிதராவார். அவர்களில் நால்வர் (ஷாம் தேசத்தை நோக்கி) இடதுபுறமாகவும், அறுவர் (யமன் தேசத்தை நோக்கி) வலதுபுறமாகவும் சென்றனர். ஷாம் தேசத்திற்குச் சென்றவர்கள் லக்ம், ஜுதாம், ஆமிலா மற்றும் கஸ்ஸான் ஆகியோராவர். யமன் தேசத்திற்குச் சென்றவர்கள் ஹிம்யர், மத்ஹிஜ், அல்-அஸ்து, கிந்தா, அல்-அஷ்அரிய்யூன் மற்றும் அல்-அன்மார் ஆகியோராவர். பஜீலா (குலத்தவர்) இந்த அல்-அன்மாரைச் சேர்ந்தவர்களே" என்று கூறினார்கள்.

(இமாம் தஹபீ அவர்கள் தமது 'அத்தல்கீஸ்' நூலில் இந்த ஹதீஸ் குறித்து மௌனம் சாதித்துள்ளார்கள்).
ஹதீஸ் தரம் : இது குறித்து (அறிஞர்கள்) மௌனம் காத்துள்ளனர் / கருத்துக் கூறவில்லை
سكت عنه
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ أَحْمَدُ بْنُ كَامِلِ بْنِ خَلَفٍ الْقَاضِي ثنا مُحَمَّدُ بْنُ جَرِيرٍ الْفَقِيهُ ثنا أَبُو كُرَيْبٍ سَمِعْتُ أَبَا أُسَامَةَ وَسُئِلَ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا كَافَّةً لِلنَّاسِ بَشِيرًا وَنَذِيرًا} [سبأ 28] فَقَالَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ أَبِي ذَرٍّ قَالَ طَلَبْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ لَيْلَةً فَوَجَدْتُهُ قَائِمًا يُصَلِّي فَأَطَالَ الصَّلَاةَ ثُمَّ قَالَ §«أُوتِيتُ اللَّيْلَةَ خَمْسًا لَمْ يُؤْتَهَا نَبِيٌّ قَبْلِي؛ أُرْسِلْتُ إِلَى الْأَحْمَرِ وَالْأَسْوَدِ» قَالَ مُجَاهِدٌ الْإِنْسِ وَالْجِنِّ وَنُصِرْتُ بِالرُّعْبِ فَيُرْعَبُ الْعَدُوُّ وَهُوَ عَلَى مَسِيرَةِ شَهْرٍ وَجُعِلَتْ لِيَ الْأَرْضُ مَسْجِدًا وَطَهُورًا وَأُحِلَّتْ لِيَ الْغَنَائِمُ وَلَمْ تَحِلَّ لِأَحَدٍ قَبْلِي وَقِيلَ لِي سَلْ تُعْطَهْ فَاخْتَبَأْتُهَا شَفَاعَةً لِأُمَّتِي فَهِيَ نَائِلَةٌ مَنْ لَمْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ شَيْئًا «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ بِهَذِهِ السِّيَاقَةِ إِنَّمَا أَخْرَجَا أَلْفَاظًا مِنَ الْحَدِيثِ مُتَفَرِّقَةً» على شرط البخاري ومسلم وخرجا منه
{வமா அர்ஸல்னாக இல்லா காஃப்பத்தன் லின்னாஸி பஷீரன் வநதீரன்} - (நபியே!) மனிதர்கள் அனைவருக்கும் நற்செய்தி கூறுபவராகவும், எச்சரிக்கை செய்பவராகவும் உங்களை நாம் அனுப்பியுள்ளோம்" (குர்ஆன் 34:28) என்ற அல்லாஹ்வின் வசனம் தொடர்பாக,

அபூதர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நான் ஒருநாள் இரவில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைத் தேடிச் சென்றேன். அப்போது அவர்கள் (நின்று) தொழுதுகொண்டிருப்பதைக் கண்டேன். அவர்கள் தமது தொழுகையை நீண்ட நேரம் ஆக்கினார்கள். பின்னர் (பின்வருமாறு) கூறினார்கள்:

"எனக்கு முன்னிருந்த எந்தவொரு நபிக்கும் வழங்கப்படாத ஐந்து சிறப்புகள் இன்றிரவு எனக்கு வழங்கப்பட்டுள்ளன:

1. நான் சிவப்பு மற்றும் கருப்பு நிறத்தவர் (அதாவது அனைத்து இனத்தவர் மற்றும் மனிதர்கள், ஜின்கள்) அனைவருக்கும் (நபியாக) அனுப்பப்பட்டுள்ளேன்." (இதற்கு 'மனிதர்கள் மற்றும் ஜின்கள்' என முஜாஹித் (ரஹ்) அவர்கள் விளக்கமளிக்கிறார்கள்).
2. ஒரு மாத காலப் பயணத் தொலைவில் எதிரி இருக்கும்போதே (அவர்கள் உள்ளத்தில்) பயம் ஏற்படுத்தப்படுவதன் மூலம் நான் உதவி செய்யப்பட்டுள்ளேன்.
3. பூமி முழுவதும் எனக்குத் தொழுமிடமாகவும், (தண்ணீர் கிடைக்காதபோது தயம்மும் செய்யத்தக்க) தூய்மைப்படுத்தும் பொருளாகவும் ஆக்கப்பட்டுள்ளது.
4. எனக்குப் போர்ச் செல்வங்கள் (கனீமத்) ஆகுமாக்கப்பட்டுள்ளன; எனக்கு முந்தைய எவருக்கும் அவை ஆகுமாக்கப்பட்டதில்லை.
5. 'கேளுங்கள், உங்களுக்குத் தரப்படும்' என்று என்னிடம் கூறப்பட்டது. அதை எனது சமுதாயத்தினருக்கான (மறுமை நாளில் செய்யும்) பரிந்துரையாக (ஷஃபாஅத்) நான் பத்திரப்படுத்தி வைத்துள்ளேன். அல்லாஹ்வுக்கு எதையும் எதனையும் இணையாக்காத (தவ்ஹீதுடன் மரணித்த)வர்களை அது சென்றடையும்."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الشَّافِعِيُّ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ الْحَسَنِ ثنا أَبُو حُذَيْفَةَ ثنا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنِ التَّيْمِيِّ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§وَأَنَّى لَهُمُ التَّنَاوشُ مِنْ مَكَانٍ بَعِيدٍ} [سبأ 52] قَالَ «يَسْأَلُونَ الرَّدَّ وَلَيْسَ بِحِينِ رَدٍّ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் (பின்வரும் வசனம் குறித்து) அறிவிக்கிறார்கள்:

கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ்வின் கூற்றான, "{அவர்களுக்கு வெகு தொலைவிலுள்ள இடத்திலிருந்து (ஈமானை - இறைநம்பிக்கையை) எவ்வாறு எட்ட முடியும்?}" (என்ற வசனம் குறித்து விளக்குகையில்), "அவர்கள் (உலகத்திற்குத்) திரும்பச் செல்லக் கேட்கிறார்கள்; ஆனால் அது (உலகிற்குத்) திரும்புவதற்கான நேரமல்ல" என்று கூறினார்கள்.

இந்த ஹதீஸ் ஸஹீஹான (ஆதாரப்பூர்வமான) அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்டுள்ளது, ஆயினும் இதனை அவர்கள் இருவரும் (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்) பதிவு செய்யவில்லை.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
تَفْسِيرُ سُورَةِ الْمَلَائِكَةِ
ஸூரத்துல் மலாயிகா (வானவர்கள்) அத்தியாயத்தின் விளக்கவுரை
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ الْحَافِظُ ثنا حَامِدُ بْنُ أَبِي حَامِدٍ الْمُقْرِئُ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ سُلَيْمَانَ أَنْبَأَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْمَسْعُودِيُّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُخَارِقِ بْنِ سُلَيْمٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ § إِذَا حَدَّثْنَاكُمْ بِحَدِيثٍ أَتَيْنَاكُمْ بِتَصْدِيقِ ذَلِكَ فِي كِتَابِ اللَّهِ إِنَّ الْعَبْدَ إِذَا قَالَ سُبْحَانَ اللَّهِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ وَلَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَاللَّهُ أَكْبَرُ وَتَبَارَكَ اللَّهُ قَبَضَ عَلَيْهِنَّ مَلَكٌ فَضَمَّهُنَّ تَحْتَ جَنَاحِهِ وَصَعِدَ بِهِنَّ لَا يَمُرُّ بِهِنَّ عَلَى جَمْعٍ مِنَ الْمَلَائِكَةِ إِلَّا اسْتَغْفَرُوا لِقَائِلِهِنَّ حَتَّى يَجِيءَ بِهِنَّ وَجْهَ الرَّحْمَنِ ثُمَّ تَلَا عَبْدُ اللَّهِ {إِلَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ وَالْعَمَلُ الصَّالِحُ يَرْفَعْهُ} [فاطر 10] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நாங்கள் உங்களுக்கு ஒரு (நபிகளாரின்) செய்தியை அறிவித்தால், அல்லாஹ்வின் வேதத்திலிருந்து (குர்ஆனிலிருந்து) அதற்கான உண்மையை உறுதிப்படுத்தும் ஆதாரத்தை உங்களிடம் கொண்டு வருவோம்: நிச்சயமாக, ஓர் அடியான் "சுப்ஹானல்லாஹ் (அல்லாஹ் தூய்மையானவன்), வல்ஹம்துலில்லாஹ் (புகழ் அனைத்தும் அல்லாஹ்வுக்கே), வலா இலாஹ இல்லல்லாஹ் (அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் வேறு யாருமில்லை), வல்லாஹு அக்பர் (அல்லாஹ் மிகப் பெரியவன்), வதபாரக்கல்லாஹ் (அல்லாஹ் மகா பாக்கியசாலி)" என்று கூறினால், ஒரு வானவர் அவற்றைப் பற்றிக் கொண்டு, தமது சிறகுக்கு அடியில் அவற்றை அணைத்துக்கொண்டு (பாதுகாப்பாக) மேலே ஏறிச் செல்வார். அவர் வானவர்களின் எந்தவொரு கூட்டத்தைக் கடந்து சென்றாலும், அந்த வார்த்தைகளைக் கூறியவருக்காக அவர்கள் பாவமன்னிப்புத் தேடாமல் இருப்பதில்லை; இறுதியாக, அளவற்ற அருளாளனின் (அர்ரஹ்மானின்) திருமுகத்திற்கு முன்பாக (சமூகத்திற்கு) அவற்றை அவர் கொண்டு சென்று சேர்ப்பார்.

பின்னர் அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள், "தூய்மையான வார்த்தைகள் அவனிடமே மேலேறிச் செல்கின்றன; நற்செயல்கள் அவற்றை உயர்த்துகின்றன" (அல்குர்ஆன் 35:10) என்ற வசனத்தை ஓதிக்காட்டினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حَمْشَاذَ الْعَدْلُ ثنا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِسْحَاقَ الْقَاضِي ثنا أَبُو الْوَلِيدِ ثنا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ إِيَادِ بْنِ لَقِيطٍ حَدَّثَنِي إِيَادُ بْنُ لَقِيطٍ عَنْ أَبِي رِمْثَةَ قَالَ انْطَلَقْتُ مَعَ أَبِي نَحْوَ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ فَسَلَّمَ عَلَيْهِ أَبِي وَجَلَسْنَا سَاعَةً فَتَحَدَّثْنَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ لِأَبِي «ابْنُكَ هَذَا؟» قَالَ إِي وَرَبِّ الْكَعْبَةِ قَالَ «حَقًّا» قَالَ أَشْهَدُ بِهِ فَتَبَسَّمَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ ضَاحِكًا مِنْ ثَبَتِ شَبَهِي بِأَبِي وَمِنْ حَلِفِ أَبِي عَلَى ذَلِكَ قَالَ ثُمَّ قَالَ §«أَمَا إِنَّ ابْنَكَ هَذَا لَا يَجْنِي عَلَيْكَ وَلَا تَجْنِي عَلَيْهِ» قَالَ وَقَرَأَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ {أَلَّا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى} [النجم 38] إِلَى قَوْلِهِ تَعَالَى {هَذَا نَذِيرٌ مِنَ النُّذُرِ الْأُولَى} [النجم 56] «صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
அபூ ரிம்ஸா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் என் தந்தையுடன் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களை நோக்கிச் சென்றேன். என் தந்தை அவர்களுக்கு ஸலாம் கூறினார்கள். நாங்கள் சிறிது நேரம் (அவர்களுடன்) அமர்ந்து பேசிக்கொண்டிருந்தோம். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என் தந்தையிடம், "இவர் உமது மகனா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு என் தந்தை, "ஆம், கஅபாவின் இறைவன் மீது சத்தியமாக! (இவர் என் மகன்தான்)" என்று பதிலளித்தார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் "(நிச்சயமாகவா?)" என்று கேட்க, என் தந்தை, "நான் இதற்கு சாட்சி கூறுகிறேன்" என்றார்கள்.

எனக்கும் என் தந்தைக்கும் இடையிலான உறுதியான தோற்ற ஒற்றுமையையும், அதற்காக என் தந்தை (உறுதியாகச்) செய்த சத்தியத்தையும் கண்டு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் புன்னகைத்துச் சிரித்தார்கள். பிறகு, "நிச்சயமாக உம்முடைய இந்த மகன் (செய்யும் குற்றத்திற்காக/பாவத்திற்காக) உம்மீது பழி சுமத்தப்பட மாட்டாது; நீர் (செய்யும் குற்றத்திற்காக/பாவத்திற்காக) அவர் மீதும் பழி சுமத்தப்பட மாட்டாது" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "சுமை சுமப்பவர் எவரும் மற்றவரின் சுமையைச் சுமக்கமாட்டார்" (அந்நஜ்ம் 53:38) என்ற வசனத்திலிருந்து, "முந்தைய எச்சரிக்கையாளர்களைப் போன்ற ஒரு எச்சரிக்கையாளரே இவர்" (அந்நஜ்ம் 53:56) என்பது வரை ஓதிக் காட்டினார்கள்.

(இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரப்பூர்வமானது; எனினும், இதனை புகாரியும் முஸ்லிமும் தங்களது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ الْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ التَّمِيمِيُّ ثنا أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ بْنِ خُزَيْمَةَ ثنا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ ثنا الْمُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ §لَمَّا نَزَلَتْ سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى قَالَ «كُلُّهَا فِي صُحُفِ إِبْرَاهِيمَ» فَلَمَّا نَزَلَتْ وَالنَّجْمِ إِذَا هَوَى فَبَلَغَ {وَإِبْرَاهِيمَ الَّذِي وَفَّى} [النجم 37] قَالَ وَفِي {أَلَّا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى} [النجم 38] إِلَى قَوْلِهِ تَعَالَى {هَذَا نَذِيرٌ مِنَ النُّذُرِ الْأُولَى} [النجم 56] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

‘சப்பிஹிஸ்ம ரப்பிகல் அஃலா’ (உமது மிக உயர்ந்த இறைவனின் திருநாமத்தைத் துதிப்பீராக! - அத்தியாயம் 87) என்ற அத்தியாயம் அருளப்பட்டபோது, (நபி (ஸல்) அவர்கள்) "இவை அனைத்தும் (அதாவது இந்த அத்தியாயத்தின் கருத்துக்கள் யாவும்) இப்ராஹீம் (அலை) அவர்களின் ஏடுகளில் (சுஹுஃப்களில்) உள்ளன" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர் ‘வந்நஜ்மி இதா ஹவா’ (சாய்ந்து மறையும் நட்சத்திரத்தின் மீது சத்தியமாக! - அத்தியாயம் 53) என்ற அத்தியாயம் அருளப்பட்டு, (அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள்) ‘வ இப்ராஹீமல்லதீ வஃப்பா’ (தமது கடமைகளை முழுமையாக நிறைவேற்றிய இப்ராஹீமும் (சான்றாவார்)) (வசனம் 53:37) என்ற வசனத்தை எட்டியபோது, ‘அல்லா தஸிரு வாஸிரத்துவ் விஸ்ர உக்ரா’ (சுமை சுமக்கும் ஓர் ஆத்மா மற்றோர் ஆத்மாவின் சுமையைச் சுமக்காது) (வசனம் 53:38) என்பதிலிருந்து ‘ஹாதா நதீரும் மினன் நுதுரில் ஊலா’ (இவர் முந்தைய எச்சரிக்கையாளர்களைப் போன்ற ஓர் எச்சரிக்கையாளரே) (வசனம் 53:56) என்ற அல்லாஹ்வின் வசனம் வரை (உள்ள கருத்துக்களும் இப்ராஹீம் (அலை) அவர்களின் ஏடுகளில் இருந்தன என்று) கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا يَحْيَى بْنُ مُحَمَّدٍ الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنْبَأَ جَرِيرٌ حَدَّثَنِي الْأَعْمَشُ عَنْ رَجُلٍ قَدْ سَمَّاهُ عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَقُولُ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§فَمِنْهُمْ ظَالِمٌ لِنَفْسِهِ وَمِنْهُمْ مُقْتَصِدٌ وَمِنْهُمْ سَابِقٌ بِالْخَيْرَاتِ} [فاطر 32] قَالَ «السَّابِقُ وَالْمُقْتَصِدُ يَدْخُلَانِ الْجَنَّةَ بِغَيْرِ حِسَابٍ وَالظَّالِمُ لِنَفْسِهِ يُحَاسَبُ حِسَابًا يَسِيرًا ثُمَّ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ» وَقَدِ اخْتَلَفَتِ الرِّوَايَاتُ عَنِ الْأَعْمَشِ فِي إِسْنَادِ هَذَا الْحَدِيثِ فَرُوِيَ عَنِ الثَّوْرِيِّ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي ثَابِتٍ عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ وَقِيلَ عَنْ شُعْبَةَ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ رَجُلٍ مِنْ ثَقِيفٍ عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ وَقِيلَ عَنِ الثَّوْرِيِّ أَيْضًا عَنِ الْأَعْمَشِ قَالَ ذَكَرَ أَبُو ثَابِتٍ عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ «وَإِذَا كَثُرَتِ الرِّوَايَاتِ فِي الْحَدِيثِ ظَهَرَ أَنَّ لِلْحَدِيثِ أَصْلًا»
அபுத்தர்தா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
அல்லாஹ்வின், "அவர்களில் தமக்குத் தாமே அநீதி இழைத்துக் கொண்டோரும் உண்டு; நடுநிலையாக நடப்போரும் அவர்களில் உண்டு; நற்செயல்களில் முந்திக்கொண்டோரும் அவர்களில் உண்டு" (திருக்குர்ஆன் 35:32) என்ற வசனம் குறித்து அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்:
"நற்செயல்களில் முந்திக்கொண்டவரும், நடுநிலையாக நடப்பவரும் எவ்விதக் கேள்விக் கணக்குமின்றி சொர்க்கத்தில் நுழைவார்கள். தமக்குத் தாமே அநீதி இழைத்துக் கொண்டவர், எளிதான முறையில் கேள்விக் கணக்கு கேட்கப்பட்டு, பின்னர் சொர்க்கத்தில் நுழைவார்."

(நூல் ஆசிரியர் கூறுகிறார்: இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடரில் அஃமஷ் வழியாக வரும் அறிவிப்புகளில் வேறுபாடுகள் உள்ளன. ஸவ்ரீ, அஃமஷ், அபுஸ் ஸாபித், அபுத்தர்தா என்ற தொடரிலும்; ஷுஅபா, அஃமஷ், ஸகீஃப் குலத்தைச் சேர்ந்த ஒருவர், அபுத்தர்தா என்ற தொடரிலும்; ஸவ்ரீ, அஃமஷ், அபுஸ் ஸாபித், அபுத்தர்தா என்ற தொடரிலும் இது அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. ஒரு ஹதீஸின் அறிவிப்புகள் அதிகரிக்கும்போது, அந்த ஹதீஸுக்கு ஓர் அடிப்படை இருப்பது தெளிவாகிறது.)
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا الشَّيْخُ أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ فِي سَنَدِ مُسَدَّدِ بْنِ مُسَرْهَدٍ أَنْبَأَ أَبُو الْمُثَنَّى عَنْ مُسَدَّدٌ ثنا الْمُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ حَدَّثَنِي أَبُو شُعَيْبٍ الصَّلْتُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنِي عُقْبَةُ بْنُ صُهْبَانَ الْحَرَّانِيُّ قَالَ قُلْتُ لِعَائِشَةَ يَا أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ أَرَأَيْتِ قَوْلَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {§ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتَابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنَا مِنْ عِبَادِنَا فَمِنْهُمْ ظَالِمٌ لِنَفْسِهِ وَمِنْهُمْ مُقْتَصِدٌ وَمِنْهُمْ سَابِقٌ بِالْخَيْرَاتِ بِإِذْنِ اللَّهِ ذَلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيرُ} [فاطر 32] فَقَالَتْ عَائِشَةُ «أَمَّا السَّابِقُ فَمَنْ مَضَى فِي حَيَاةِ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ فَشَهِدَ لَهُ بِالْحَيَاةِ وَالرِّزْقِ وَأَمَّا الْمُقْتَصِدُ فَمَنِ اتَّبَعَ آثَارُهُمْ فَعَمِلَ بِأَعْمَالِهِمْ حَتَّى يَلْحَقَ بِهِمْ وَأَمَّا الظَّالِمُ لِنَفْسِهِ فَمِثْلِي وَمِثْلُكَ وَمَنِ اتَّبَعَنَا وَكُلٌّ فِي الْجَنَّةِ» صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ الصلت قال النسائي ليس بثقة وقال أحمد ليس بالقوي
உக்பா பின் சுஹ்பான் அல்-ஹர்ரானி (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் (இறைநம்பிக்கையாளர்களின் அன்னை) ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடம் கேட்டேன்: "(சும்ம அவ்ரஸ்னல் கிதாபல்லதீனஸ் தஃபைனா மின் இபாதினா ஃபமின்ஹும் தாலிமுல் லினஃப்ஸிஹி வமின்ஹும் முக்தஸிதுன் வமின்ஹும் சாபிகும் பில்கைராதி பிஇத்னில்லாஹி தாலிக ஹுவல் ஃபத்லுல் கபீர் - பின்னர், நமது அடியார்களில் நாம் தேர்ந்தெடுத்தவர்களுக்கு இவ்வேதத்தை உரிமை ஆக்கினோம். அவர்களில் தமக்குத் தாமே அநீதி இழைத்துக் கொண்டவர்களும் உண்டு; நடுநிலையாக நடப்பவர்களும் அவர்களில் உண்டு; அல்லாஹ்வின் அனுமதியுடன் நன்மைகளில் முந்திச் செல்பவர்களும் அவர்களில் உண்டு. இதுவே மிகப்பெரும் அருளாகும்) [திருக்குர்ஆன் 35:32]" என்ற வல்லமையும் கண்ணியமும் மிக்க அல்லாஹ்வின் வசனத்தைப் பற்றி தாங்கள் என்ன கருதுகிறீர்கள்?

அதற்கு ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் பதிலளித்தார்கள்:

"(நன்மைகளில்) முந்திச் செல்பவர் என்பவர், அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்களின் காலத்திலேயே (வாழ்ந்து) மரணித்து, அவருக்காக (நபியவர்கள் சொர்க்கத்தின் நிலையான) வாழ்விற்கும் (அங்குள்ள) வாழ்வாதாரத்திற்கும் நற்சான்று அளித்தவராவார்.

நடுநிலையாக நடப்பவர் என்பவர், அவர்களின் (முந்திச் சென்றவர்களின்) அடிச்சுவடுகளைப் பின்பற்றி, அவர்களைப் போய்ச் சேரும் வரை அவர்களின் செயல்களைப் போன்றே (நற்செயல்களைச்) செய்தவராவார்.

தமக்குத் தாமே அநீதி இழைத்துக் கொண்டவர் என்பவர், என்னையும் உன்னையும் போன்றவர்களும், நம்மைப் பின்பற்றியவர்களுமே ஆவர். (இறுதியில்) இவர்கள் அனைவரும் சொர்க்கத்திலேயே இருப்பார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் பலவீனமானது
إسناده ضعيف
حَدَّثَنِي أَبُو عَلِيٍّ الْحَسَنُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ دَاوُدَ الْمُطَرِّزُ الْمِصْرِيُّ بِمَكَّةَ ثنا الْعَبَّاسُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ الْعَبَّاسِ الْمِصْرِيُّ ثنا عَمْرُو بْنُ سَوَّادٍ السَّرَخْسِيُّ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ عَنْ أَبِي السَّمْحِ عَنْ أَبِي الْهَيْثَمِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ §تَلَا قَوْلَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {جَنَّاتُ عَدْنٍ يَدْخُلُونَهَا يُحَلَّوْنَ فِيهَا مِنْ أَسَاوِرَ مِنْ ذَهَبٍ} [فاطر 33] فَقَالَ «إِنَّ عَلَيْهِمُ التِّيجَانَ إِنَّ أَدْنَى لُؤْلُؤَةٍ مِنْهَا لَتُضِيءُ مَا بَيْنَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ كَمَا حَدَّثَنَاهُ أَبُو الْعَبَّاسِ عَنِ الدُّورِيِّ عَنْ يَحْيَى بْنِ مَعِينٍ أَنَّهُ قَالَ أَصَحُّ إِسْنَادِ الْمِصْرِيِّينَ عَمْرٌو عَنْ دَرَّاجٍ عَنْ أَبِي الْهَيْثَمِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ صحيح
அபூ ஸயீத் அல்குத்ரீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள், மாண்பும் வல்லமையும் மிக்க அல்லாஹ்வின் பின்வரும் வசனத்தை ஓதினார்கள்:

"(அவர்கள்) நிலையான சுவனபதிகளில் நுழைவார்கள்; அங்கு அவர்கள் தங்கத்திலான காப்புகளால் அலங்கரிக்கப்படுவார்கள்" (அல்குர்ஆன் 35:33).

(அதை ஓதிவிட்டு) நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக அவர்கள் மீது (அழகிய) கிரீடங்கள் இருக்கும். அதிலுள்ள (மிகவும்) சிறிய ஒரு முத்து, கிழக்குக்கும் மேற்குக்கும் இடைப்பட்ட (உலகப்) பகுதிகள் அனைத்தையும் ஒளிரச் செய்யும் (அளவிற்குப் பிரகாசமானதாக இருக்கும்)."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنِي أَبُو سَعِيدٍ أَحْمَدُ بْنُ يَعْقُوبَ الثَّقَفِيُّ ثنا الْحَسَنُ بْنُ الْمُثَنَّى بْنِ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ حَدَّثَنِي أَبِي ثنا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَمْرِو بْنِ مَالِكٍ عَنْ أَبِي الْجَوْزَاءِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ {§الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَ} [فاطر 34] قَالَ «الْحَزَنُ النَّارُ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ سكت عنه الذهبي في التلخيص
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் (பின்வரும் குர்ஆன் வசனம் குறித்து) அறிவிக்கிறார்கள்:

"{அல்ஹம்து லில்லாஹில்லதீ அத்ஹப அன்னல் ஹஸன்} (எங்களை விட்டும் கவலையைப் போக்கிய அல்லாஹ்வுக்கே எல்லாப் புகழும்)" (பாதிர் 35:34).

"(இந்த வசனத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள) 'அல்-ஹஸன்' (கவலை) என்பது நரக நெருப்பாகும்" என்று அவர்கள் கூறினார்கள்.

(இது ஆதாரப்பூர்வமான அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்ட ஹதீஸாகும்; ஆயினும் இதனை புகாரியும் முஸ்லிமும் (தங்கள் நூல்களில்) பதிவு செய்யவில்லை. இமாம் தஹபீ அவர்கள் தமது 'தல்கீஸ்' நூலில் இது குறித்து மௌனம் சாதித்துள்ளார்.)
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الصَّفَّارُ ثنا أَحْمَدُ بْنُ مِهْرَانَ ثنا أَبُو نُعَيْمٍ ثنا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُثْمَانَ بْنِ خُثَيْمٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§أَوَلَمْ نُعَمِّرْكُمْ مَا يَتَذَكَّرُ فِيهِ مَنْ تَذَكَّرَ} [فاطر 37] قَالَ «سِتِّينَ سَنَةً» صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் கூற்றான):

"{அவலம் நுஅம்மிர்கும் மா யததக்கரு ஃபீஹி மன் ததக்கர்} (சிந்தித்து அறிவுரை பெறுவோர், சிந்தித்து அறிவுரை பெறும் அளவுக்கு நாம் உங்களுக்கு நீண்ட ஆயுளை அளிக்கவில்லையா?)" [அல்குர்ஆன் 35:37] என்ற வசனத்திற்கு, "(அந்த ஆயுள் என்பது) அறுபது ஆண்டுகள் (ஆகும்)" என்று விளக்கமளித்தார்கள்.

(இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஸஹீஹானது (ஆதாரப்பூர்வமானது). ஆயினும் இதனை புகாரியும் முஸ்லிமும் (தங்களது நூல்களில்) பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنِي أَبُو الْحَسَنِ أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْعَنْبَرِيُّ ثنا عُثْمَانُ بْنُ سَعِيدٍ الدَّارِمِيُّ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ صَالِحٍ ثنا اللَّيْثُ عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ §«إِذَا بَلَغَ الرَّجُلُ مِنْ أُمَّتِي سِتِّينَ سَنَةً فَقَدْ أَعْذَرَ اللَّهُ إِلَيْهِ فِي الْعُمُرِ» صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الْبُخَارِيِّ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எனது சமுதாயத்தைச் சேர்ந்த ஒரு மனிதர் அறுபது வயதை அடைந்துவிட்டால், (மறுமையில்) அல்லாஹ்விடம் எந்தச் சாக்குப்போக்கும் கூற முடியாத அளவிற்கு (அவருக்குத் தேவையான) வாழ்நாளை வழங்கி, அல்லாஹ் அவரது புகாரை முறியடித்துவிட்டான்."

(இந்த ஹதீஸ் இமாம் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோரின் நிபந்தனைகளின்படி ஆதாரப்பூர்வமானதாகும்).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا أَبُو الْحَسَنِ بْنُ الْفَضْلِ السَّامِرِيُّ بِبَغْدَادَ ثنا أَبُو عَلِيٍّ الْحُسَيْنُ بْنُ عَرَفَةَ الْعَبْدِيُّ ثنا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مُحَمَّدٍ الْمُحَارِبِيُّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ قَالَ §«أَعْمَارُ أُمَّتِي مَا بَيْنَ السِّتِّينَ إِلَى السَّبْعِينَ وَأَقَلُّهُمْ مَنْ يَجُوزُ ذَلِكَ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ على شرط مسلم
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"என் சமுதாயத்தினரின் ஆயுட்காலம் அறுபது முதல் எழுபது (ஆண்டுகளுக்கு) இடைப்பட்டதாக இருக்கும். அவர்களில் அதைத் (அந்த எல்லையைத்) தாண்டி வாழ்பவர்கள் மிகக் குறைவானவர்களே ஆவர்."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا أَبُو بَكْرَةَ بَكَّارُ بْنُ قُتَيْبَةَ الْقَاضِي بِمِصْرَ ثنا مُطَرِّفُ بْنُ مَازِنٍ ثنا مَعْمَرُ بْنُ رَاشِدٍ سَمِعْتُ مُحَمَّدَ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْغِفَارِيَّ يَقُولُ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَقُولُ §«لَقَدْ أَعْذَرَ اللَّهُ إِلَى عَبْدٍ عَمَّرَهُ سِتِّينَ أَوْ سَبْعِينَ سَنَةً لَقَدْ أَعْذَرَ اللَّهُ فِي عُمُرِهِ إِلَيْهِ» سكت عنه الذهبي في التلخيص
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

"அறுபது அல்லது எழுபது வயது வரை எந்த அடியாருக்கு அல்லாஹ் ஆயுளை நீட்டித்துக் கொடுத்தானோ, அவருக்கு (தம் தவறுகளுக்காக) எவ்விதச் சாக்குப்போக்கும் கூற முடியாத அளவிற்கு அல்லாஹ் போதுமான அவகாசத்தை அளித்துவிட்டான். அவரது வாழ்நாளில் (தவறுகளுக்கு) எந்தவொரு சாக்குப்போக்கும் சொல்ல முடியாத நிலையை அல்லாஹ் அவருக்கு ஏற்படுத்திவிட்டான்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்.

(இது குறித்து இமாம் தஹபீ (ரஹ்) அவர்கள் தமது 'அத்-தல்ஹீஸ்' நூலில் எவ்விதக் கருத்தும் தெரிவிக்காமல் மௌனம் காத்துள்ளார்கள்).
ஹதீஸ் தரம் : இது குறித்து (அறிஞர்கள்) மௌனம் காத்துள்ளனர் / கருத்துக் கூறவில்லை
سكت عنه
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ الصَّنْعَانِيُّ بِمَكَّةَ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنْبَأَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَ مَعْمَرٌ عَنْ شَيْخٍ مِنْ غِفَارٍ عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ ﷺ قَالَ §«لَقَدْ أَعْذَرَ اللَّهُ إِلَى عَبْدٍ أَحْيَاهُ حَتَّى بَلَغَ سِتِّينَ أَوْ سَبْعِينَ لَقَدْ أَعْذَرَ اللَّهُ إِلَيْهِ» سكت عنه الذهبي في التلخيص
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"அறுபது அல்லது எழுபது வயதை அடையும் வரை எந்த ஓர் அடியாருக்கு அல்லாஹ் ஆயுளை வழங்கினானோ, அவருக்கு (மறுமையில் சாக்குப்போக்குச் சொல்வதற்கான) எந்த வாய்ப்பையும் அல்லாஹ் விட்டுவைக்கவில்லை. நிச்சயமாக, அல்லாஹ் அவருக்கு (சாக்குப்போக்குச் சொல்வதற்கான) வழியை அடைத்துவிட்டான்" என்று நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

(இதன் தரம் குறித்து இமாம் தஹபீ (ரஹ்) அவர்கள் தமது 'அத்-தல்கீஸ்' நூலில் மௌனம் சாதித்துள்ளார்கள்).
ஹதீஸ் தரம் : இது குறித்து (அறிஞர்கள்) மௌனம் காத்துள்ளனர் / கருத்துக் கூறவில்லை
سكت عنه
حَدَّثَنَا الشَّيْخُ أَبُو بَكْرٍ مِنْ أَصْلِ كِتَابِهِ ثنا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِسْحَاقَ الْقَاضِي ثنا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ ثنا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «§مَنْ عُمِّرَ مِنْ أُمَّتِي سَبْعِينَ سَنَةً فَقَدْ أَعْذَرَ اللَّهُ إِلَيْهِ فِي الْعُمُرِ» صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
ஸஹ்ல் பின் ஸஅத் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"என் சமுதாயத்தில் யாருக்கு எழுபது ஆண்டுகள் ஆயுள் வழங்கப்பட்டுள்ளதோ, (அவர் நற்செயல்கள் புரியாமல் இருப்பதற்கும் அல்லது தவ்பா செய்யாமல் இருப்பதற்கும்) அவர் (தமது) வாழ்நாளைக் குறித்து சாக்குப்போக்குச் சொல்வதற்கான வாய்ப்பை அல்லாஹ் நீக்கிவிட்டான் (அதாவது அவருக்குப் போதுமான கால அவகாசத்தை வழங்கிவிட்டான்)."

(இது இமாம் புகாரி, இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்ட ஆதாரப்பூர்வமான (ஸஹீஹ்) ஹதீஸாகும்; ஆயினும், அவர்கள் இருவரும் இதனைத் தங்களது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ الصَّفَّارُ ثنا أَحْمَدُ بْنُ نَصْرٍ ثنا عَمْرُو بْنُ طَلْحَةَ ثنا إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ أَبِي الْأَحْوَصِ قَالَ قَرَأَ ابْنُ مَسْعُودٍ {§وَلَوْ يُؤَاخَذِ اللَّهُ النَّاسَ بِمَا كَسَبُوا مَا تَرَكَ عَلَى ظَهْرِهَا مِنْ دَابَّةٍ وَلَكِنْ يُؤَخِّرُهُمُ} [فاطر 45] الْآيَةُ قَالَ «كَادَ الْجُعْلُ يُعَذَّبُ فِي جُحْرِهِ بِذَنْبِ ابْنِ آدَمَ» صَحِيحُ الْإِسْنَادِ صحيح
இப்னு மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள், "{அல்லாஹ் மனிதர்களை அவர்கள் செய்த (தீய) செயல்களுக்காகத் தண்டிப்பதாக இருந்தால், பூமியின் மேற்பரப்பில் எந்தவொரு உயிரினத்தையும் அவன் விட்டுவைக்கமாட்டான். எனினும், (அவர்களை ஒரு குறிப்பிட்ட காலம் வரை) அவன் பிற்படுத்தி வைக்கிறான்}" (பாதிர் 35:45) என்ற வசனத்தை ஓதினார்கள்.

பின்பு, "ஆதமின் மகனுடைய (மனிதனின்) பாவத்தின் காரணமாக, ஒரு வண்டு அதன் பொந்திலேயே (வளையிலேயே) வேதனை செய்யப்படக் கூடும் (அதாவது மழையின்மை போன்ற பாதிப்புகளுக்கு உள்ளாகக்கூடும்)" என்று கூறினார்கள்.

(இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஸஹீஹானது - ஆதாரப்பூர்வமானது)
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
تَفْسِيرُ سُورَةِ يس
ஸூரா யாஸீனின் விரிவுரை
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ السَّبِيعِيُّ بِالْكُوفَةَ ثنا الْحُسَيْنُ بْنُ الْحَكَمِ الْحِيرِيُّ ثنا الْحَسَنُ بْنُ الْحُسَيْنِ الْعُرَنِيُّ ثنا عَمْرُو بْنُ ثَابِتٍ أَبِي الْمِقْدَامِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مَرْوَانَ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ قَالَ §«مَنْ وَجَدَ فِي قَلْبِهِ قَسْوَةً فَلْيَكْتُبْ يس وَالْقُرْآنِ فِي جَامٍ بِزَعْفَرَانٍ ثُمَّ يَشْرَبُهُ» سكت عنه الذهبي في التلخيص
அபூஜஅஃபர் முஹம்மது பின் அலீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"எவரேனும் தனது உள்ளத்தில் கடினத்தன்மையை (இறைவனை நினைவுகூர்வதில் ஆர்வமின்மையை) உணர்ந்தால், அவர் ஒரு கிண்ணத்தில் (அல்லது தட்டில்) குங்குமப்பூவைக் கொண்டு 'யாஸீன் வல் குர்ஆனில் ஹக்கீம்' (என்ற அத்தியாயத்தை) எழுதி, (அதை நீரில் கரைத்து) பின்னர் அதைக் குடிக்கட்டும்."

(இது குறித்து இமாம் தஹபீ அவர்கள் தமது 'அத்தல்கீஸ்' நூலில் மௌனம் சாதித்துள்ளார்கள்).
ஹதீஸ் தரம் : இது குறித்து (அறிஞர்கள்) மௌனம் காத்துள்ளனர் / கருத்துக் கூறவில்லை
سكت عنه
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ أَحْمَدُ بْنُ يَعْقُوبَ الثَّقَفِيُّ ثنا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ شَبِيبٍ الْمَعْمَرِيُّ حَدَّثَنِي جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ بْنِ يُوسُفَ الْأَزْدِيُّ حَدَّثَنِي جَدِّي ثنا سُفْيَانُ بْنُ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي سُفْيَانَ طريف بن شهابٍ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ كَانَ بَنُو سَلَمَةَ فِي نَاحِيَةٍ مِنَ الْمَدِينَةِ فَأَرَادُوا أَنْ يَنْتَقِلُوا إِلَى قُرْبِ الْمَسْجِدِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {§إِنَّا نَحْنُ نُحْيِي الْمَوْتَى وَنَكْتُبُ مَا قَدَّمُوا وَآثَارَهُمْ} [يس 12] فَدَعَاهُمْ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ فَقَالَ «إِنَّهُ يَكْتُبُ آثَارَكُمْ» ثُمَّ قَرَأَ عَلَيْهِمُ الْآيَةَ فَتَرَكُوا «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَجِيبٌ مِنْ حَدِيثِ الثَّوْرِيِّ» وَقَدْ أَخْرَجَ مُسْلِمٌ بَعْضَ هَذَا الْمَعْنَى مِنْ حَدِيثِ حُمَيْدٍ عَنْ أَنَسٍ تفرد به إسحاق الأزرق عنه صحيح
அபூ ஸயீத் அல்குத்ரீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

பனூ ஸலமா (குலத்தினர்) மதீனாவின் ஒரு (ஓரப்) பகுதியில் வசித்து வந்தனர். அவர்கள் (நபியவர்களின்) பள்ளிவாசலுக்கு அருகில் இடம் பெயர விரும்பினார்கள். அப்போது அல்லாஹ் அஸ்ஸ வஜல், "நிச்சயமாக நாமே மரணித்தவர்களை உயிர்ப்பிக்கிறோம்; அவர்கள் (முன்னர்) செய்தவற்றையும், அவர்களின் (காலடிச்) சுவடுகளையும் நாம் பதிவு செய்கிறோம்" (அல்குர்ஆன் 36:12) என்ற வசனத்தை அருளினான்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவர்களை அழைத்து, "நிச்சயமாக (நீங்கள் பள்ளிவாசலுக்கு நடந்து வரும்) உங்களின் காலடிச் சுவடுகள் பதிவு செய்யப்படுகின்றன" என்று கூறினார்கள். பின்னர் அவர்களுக்கு அந்த வசனத்தை ஓதிக் காட்டினார்கள். எனவே, அவர்கள் (இடம் பெயரும் எண்ணத்தைக்) கைவிட்டார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ سَعِيدٍ الرَّازِيُّ ثنا أَبُو زُرْعَةَ عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْكَرِيمِ ثنا أَبُو حَفْصٍ عَامِرُ بْنُ سَعِيدٍ ثنا الْقَاسِمُ بْنُ مَالِكٍ الْمُزَنِيُّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ إِسْحَاقَ عَنْ سَيَّارِ أَبِي الْحَكَمِ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ §لَمَّا قَالَ صَاحِبُ يَاسِينَ يَا قَوْمِ اتَّبِعُوا الْمُرْسَلِينَ قَالَ خَنَقُوهُ لَيَمُوتَ فَالْتَفَتَ إِلَى الْأَنْبِيَاءِ فَقَالَ {إِنِّي آمَنْتُ بِرَبِّكُمْ فَاسْمَعُونَ} [يس 25] أَيْ فَاشْهَدُوا لِي «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» ابن إسحاق ضعيف
அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

(சூரா யாஸீனில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள) அந்த மனிதர், "என் சமூகத்தாரே! இத்தூதர்களைப் பின்பற்றுங்கள்!" என்று கூறியபோது, (அவரது சமூகத்தினர்) அவர் இறக்கும் வரை அவரது கழுத்தை நெரித்தார்கள். அப்போது அவர் (அங்கிருந்த) நபிமார்களின் பக்கம் திரும்பி, "{நிச்சயமாக நான் உங்களுடைய இறைவனையே ஈமான் கொண்டுள்ளேன்; எனவே எனக்குச் செவிசாயுங்கள்}" (அதாவது, மறுமை நாளில் எனக்காக நீங்கள் சாட்சியாக இருங்கள்) என்று கூறினார்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது
ضعيف
أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ الْفَضْلِ بْنِ مُحَمَّدٍ الشَّعْرَانِيُّ ثنا جَدِّي ثنا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ ثنا هُشَيْمٌ أَنْبَأَ أَبُو بِشْرٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ جَاءَ الْعَاصِ بْنُ وَائِلٍ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ ﷺ بِعَظْمِ حَائِلٍ فَفَتَّهُ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ أَيَبْعَثُ اللَّهُ هَذَا بَعْدَ مَا أَرَمَ؟ قَالَ «§نَعَمْ يَبْعَثُ اللَّهُ هَذَا يُمِيتُكَ ثُمَّ يُحْيِيكَ ثُمَّ يُدْخِلُكَ نَارَ جَهَنَّمَ» قَالَ فَنَزَلَتِ الْآيَاتُ {أَوَلَمْ يَرَ الْإِنْسَانُ أَنَّا خَلَقْنَاهُ مِنْ نُطْفَةٍ فَإِذَا هُوَ خَصِيمٌ مُبِينٌ} [يس 77] إِلَى آخِرِ السُّورَةِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஆஸ் இப்னு வாஇல் (என்பவன்) ஒரு மக்கிப்போன (பழைய) எலும்பைக் கொண்டு வந்து, அதை (தன் கையால்) நுணுக்கியவாறு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம், "முஹம்மதே! இது மக்கிப்போன பிறகு அல்லாஹ் இதை மீண்டும் உயிர்ப்பிப்பானா?" என்று கேட்டான்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "ஆம்! அல்லாஹ் இதனை மீண்டும் உயிர்ப்பிப்பான். (மேலும்) அவன் உன்னை மரணிக்கச் செய்வான்; பின்னர் உன்னை உயிர்ப்பிப்பான்; அதன் பின்னர் உன்னை நரக நெருப்பில் நுழைப்பான்" என்று கூறினார்கள்.

அப்போது, "{அவலம் யரல் இன்ஸானு அன்னா கலக்னாஹு மின் நுத்ஃபதின் ஃபஇதா ஹுவ கஸீமுன் முபீன்} (மனிதனை நாம் ஒரு துளி விந்திலிருந்து நிச்சயமாகப் படைத்தோம் என்பதை அவன் பார்க்கவில்லையா? அவ்வாறிருந்தும், அவன் வெளிப்படையான விதண்டாவாதம் செய்பவனாக இருக்கிறான்) [யாசீன் 36:77]" என்பது தொடங்கி அந்த அத்தியாயத்தின் இறுதி வரை உள்ள வசனங்கள் அருளப்பட்டன.

(இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்ட ஸஹீஹான -ஆதாரப்பூர்வமான- ஹதீஸாகும்; எனினும் அவர்கள் இதனைத் தமது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
تَفْسِيرُ سُورَةِ الصَّافَّاتِ
ஸூரா அஸ்-ஸாஃப்பாத்தின் விரிவுரை
أَخْبَرَنَا أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ الشَّيْبَانِيُّ بِالْكُوفَةِ ثنا أَحْمَدُ بْنُ حَازِمٍ الْغِفَارِيُّ ثنا قَبِيصَةُ بْنُ عُقْبَةَ أَنْبَأَ سُفْيَانُ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي الضُّحَى عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§وَالصَّافَّاتِ صَفًّا} [الصافات 1] قَالَ الْمَلَائِكَةُ {فَالزَّاجِرَاتِ زَجْرًا} [الصافات 2] قَالَ «الْمَلَائِكَةُ» {فَالتَّالِيَاتِ ذِكْرًا} [الصافات 3] قَالَ «الْمَلَائِكَةُ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் வசனங்கள் குறித்து) அறிவிக்கிறார்கள்:

கண்ணியமும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வின் கூற்றான '{வஸ்ஸாஃப்பாத்தி ஸஃப்ஃபா}' (அணியணியாக நிற்பவர்கள் மீது சத்தியமாக) என்பது குறித்து (விளக்குகையில்), "அவர்கள் வானவர்கள்" என்று கூறினார்கள்.

'{ஃபஸ்ஸாஜிராத்தி ஸஜ்ரா}' (கண்டித்து விரட்டுபவர்கள் மீது சத்தியமாக) என்பது குறித்து (விளக்குகையில்), "அவர்கள் வானவர்கள்" என்று கூறினார்கள்.

'{ஃபத்தாலியாத்தி திக்ரா}' (நினைவூட்டலை ஓதுபவர்கள் மீது சத்தியமாக) என்பது குறித்து (விளக்குகையில்), "அவர்கள் வானவர்கள்" என்று கூறினார்கள்.

(இந்த ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோரின் நிபந்தனைகளின்படி ஸஹீஹான -ஆதாரப்பூர்வமான- ஹதீஸாகும். ஆயினும், அவர்கள் இருவருமே இதனைத் தங்களது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنْبَأَ جَرِيرٌ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي وَائِلٍ شَقِيقِ بْنِ سَلَمَةَ قَالَ قَرَأَ عَبْدُ اللَّهِ {بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُونَ} [الصافات 12] قَالَ شُرَيْحٌ §«إِنَّ اللَّهَ لَا يَعْجَبُ مِنْ شَيْءِ إِنَّمَا يَعْجَبُ مَنْ لَا يَعْلَمُ» قَالَ الْأَعْمَشُ فَذَكَرْتُ لِإِبْرَاهِيمَ فَقَالَ إِنَّ شُرَيْحًا كَانَ يُعْجِبُهُ رَأْيُهُ إِنَّ عَبْدَ اللَّهِ كَانَ أَعْلَمُ مِنْ شُرَيْحٍ وَكَانَ عَبْدُ اللَّهِ يَقْرَؤُهَا {بَلْ عَجِبْتَ} [الصافات 12] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்கள், "{பல் அஜிப்து வயஸ்ஹரூன்}" (மாறாக, [நபியே!] நான் ஆச்சரியப்படுகிறேன்; அவர்களோ பரிகசிக்கிறார்கள்) [அல்குர்ஆன் 37:12] என்று (அல்லாஹ்வின் பண்பைக் குறிக்கும் விதமாக 'து' என்று சேர்த்து) ஓதினார்கள்.

அப்போது (நீதியரசர்) ஷுரைஹ் அவர்கள், "நிச்சயமாக அல்லாஹ் எந்தவொன்றைக் கண்டும் ஆச்சரியப்படுவதில்லை; (விஷயங்களை முன்கூட்டியே) அறியாதவர்கள்தான் ஆச்சரியப்படுவார்கள்" என்று (அல்லாஹ்வுக்கு ஆச்சரியப்படும் பண்பு கிடையாது என்ற தனது சொந்தக் கருத்தைக்) கூறினார்கள்.

அஃமஷ் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: நான் இதை இப்ராஹீம் (அந்-நகஈ - ரஹ்) அவர்களிடம் குறிப்பிட்டபோது, அவர்கள் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக ஷுரைஹ் தன்னுடைய சொந்தக் கருத்தைக் கண்டு தானே ஆச்சரியப்படக்கூடியவராக (தனது அறிவில் கர்வம் கொண்டவராக) இருந்தார். நிச்சயமாக அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்கள் ஷுரைஹை விட (மார்க்கத்தில்) அதிக அறிவுடையவர்கள். மேலும், அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் அதனை '{பல் அஜிப்து}' (நான் ஆச்சரியப்படுகிறேன்) என்றுதான் ஓதுவார்கள்."

(இந்த ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி ஆதாரப்பூர்வமானது (ஸஹீஹ்) ஆகும். எனினும், அவர்கள் இதனைத் தங்களது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الصَّفَّارُ ثنا أَحْمَدُ بْنُ مِهْرَانَ ثنا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى أَنْبَأَ إِسْرَائِيلُ ثنا سِمَاكُ بْنُ حَرْبٍ عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فِي قَوْلِهِ تَعَالَى {§احْشُرُوا الَّذِينَ ظَلَمُوا وَأَزْوَاجَهُمْ} [الصافات 22] قَالَ «أَمْثَالَهُمُ الَّذِينَ هُمْ مِثْلُهُمْ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ على شرط مسلم
உமர் பின் அல்-கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் வசனமான), "{அநீதி இழைத்தவர்களையும், அவர்களின் துணைகளையும் (அஸ்வாஜஹும்) ஒன்று திரட்டுங்கள்}" (அல்குர்ஆன் 37:22) என்பது குறித்துக் கூறினார்கள்:

"(இங்கு துணைகள் என்பது) அவர்களைப் போன்றவர்களை, (அதாவது தீய செயல்களில்) அவர்களைப் போலவே இருந்தவர்களைக் குறிக்கும்."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ جَعْفَرٍ الْبَصْرِيُّ ثنا الْحَسَنُ بْنُ أَحْمَدَ التُّسْتَرِيُّ ثنا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ ثنا الْمُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَقُولُ § مَا مِنْ دَاعٍ دَعَا رَجُلًا إِلَى شَيْءٍ إِلَّا كَانَ مَوْقُوفًا مَعَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ لَازِمًا لَهُ يُقَادُ مَعَهُ ثُمَّ قَرَأَ هَذِهِ الْآيَةَ {وَقِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْئُولُونَ} [الصافات 24] «هَكَذَا حَدَّثَ بِهِ الْحَسَنُ بْنُ أَحْمَدَ التُّسْتَرِيُّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ مُعَاذٍ عَنْهُ وَلَوْ جَازَ لَنَا قَبُولُهُ مِنْهُ لَكِنَّا نُصَحِّحُهُ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَكِنَّا نَقُولُ أَنَّ صَوَابَهُ»
அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறக் கேட்டேன்:
"எவரேனும் ஒருவர் மற்றவரை ஏதேனும் ஒரு காரியத்தின் (நன்மை அல்லது தீமையின்) பக்கம் அழைத்தால், மறுமை நாளில் அவர் அதற்காக (பதில் சொல்லும் விதமாக) நிறுத்தி வைக்கப்படுவார். அக்காரியம் (அல்லது அழைக்கப்பட்டவர்) அவரை விட்டுப் பிரியாமல் பிணைக்கப்பட்டு அவருடனே கொண்டு வரப்படும்."

பின்னர் நபியவர்கள், "'வஃகிஃபூஹும் இன்னஹும் மஸ்ஊலூன்' (மேலும், அவர்களை நிறுத்துங்கள்; நிச்சயமாக அவர்கள் -தங்கள் செயல்கள் குறித்து- விசாரிக்கப்பட வேண்டியவர்கள்)" (அல்குர்ஆன் 37:24) என்ற வசனத்தை ஓதிக்காட்டினார்கள்.

(அறிவிப்பாளர் குறிப்பு: இதனை அல்ஹஸன் பின் அஹ்மத் அத்-துஸ்தரீ அவர்கள் உபைதுல்லாஹ் பின் முஆத் என்பாரிடமிருந்து இவ்வாறு அறிவிக்கிறார். அவரிடமிருந்து இதை நாம் ஏற்றுக்கொள்வது சாத்தியமாக இருந்திருந்தால், ஷைகைனி (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்) ஆகியோரின் நிபந்தனைகளின் அடிப்படையில் இதனை நாம் 'ஸஹீஹ்' (ஆதாரப்பூர்வமானது) என உறுதி செய்திருப்போம். எனினும், இதன் சரியான நிலை இதுவே என நாம் கூறுகிறோம்).
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
مَا أَخْبَرَنَاهُ أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنْبَأَ الْمُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ قَالَ سَمِعْتُ لَيْثَ بْنَ أَبِي سُلَيْمٍ يُحَدِّثُ عَنْ بِشْرٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكِ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَقُولُ §مَنْ دَعَا أَخَاهُ الْمُسْلِمَ إِلَى شَيْءٍ وَإِنْ دَعَا رَجُلٌ رَجُلًا كَانَ مَوْقُوفًا مَعَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ لَازِمًا لَهُ يُقَادُ مَعَهُ ثُمَّ تَلَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ {وَقِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْئُولُونَ} [الصافات 24] قَالَ الْحَاكِمُ فَقَدْ بَانَ بِرِوَايَةِ إِمَامِ عَصْرِهِ أَبِي يَعْقُوبَ الْحَنْظَلِيِّ أَنَّ لِلْحَدِيثِ أَصْلًا بِإِسْنَادِ مَا
அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறக் கேட்டிருக்கிறேன்:

"எவரேனும் தமது முஸ்லிம் சகோதரரை ஏதேனும் ஒரு விஷயத்தின் பக்கம் (நன்மை அல்லது தீமையின் பக்கம்) அழைத்தால் - ஒரு மனிதர் மற்றொரு மனிதரை அழைத்தாலும் சரியே - மறுமை நாளில் அவர் அவருடன் நிறுத்தி வைக்கப்படுவார்; அவருக்குப் பிணைக்கப்பட்டு (பிரியாமல்) அவருடனேயே (விசாரணைக்கு) அழைத்துச் செல்லப்படுவார்."

பின்னர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "{வகிஃபூஹும் இன்னஹும் மஸ்ஊலூன்}" (அவர்களை நிறுத்துங்கள்; நிச்சயமாக அவர்கள் விசாரிக்கப்பட வேண்டியவர்கள்) (அல்குர்ஆன் 37:24) என்ற வசனத்தை ஓதிக்காட்டினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ أَحْمَدُ بْنُ يَعْقُوبَ الثَّقَفِيُّ ثنا الْحَسَنُ بْنُ الْمُثَنَّى الْعَنْبَرِيُّ ثنا أَبُو حُذَيْفَةَ ثنا شِبْلُ بْنُ عَبَّادٍ عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {وَإِنَّ مِنْ شِيعَتِهِ لِإِبْرَاهِيمَ} [الصافات 83] قَالَ § مِنْ شِيعَةِ نُوحٍ إِبْرَاهِيمُ عَلَى مِنْهَاجِهِ وَسُنَّتِهِ بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ شَبَّ حَتَّى بَلَغَ سَعْيُهُ سَعْيَ إِبْرَاهِيمَ فِي الْعَمَلِ فَلَمَّا أَسْلَمَا مَا أُمِرَا بِهِ وَتَلَّهُ لِلْجَبِينِ وَضَعَ وَجْهَهُ إِلَى الْأَرْضِ فَقَالَ لَا تَذْبَحْنِي وَأَنْتَ تَنْظُرُ عَسَى أَنْ تَرْحَمَنِي فَلَا تُجْهِزْ عَلَيَّ ارْبُطْ يَدَيَّ إِلَى رَقَبَتِي ثُمَّ ضَعْ وَجْهِي عَلَى الْأَرْضِ فَلَمَّا أَدْخَلَ يَدَهُ لِيَذْبَحَهُ فَلَمْ يَحُكَّ الْمُدْيَةَ حَتَّى نُودِيَ {أَنْ يَا إِبْرَاهِيمُ قَدْ صَدَّقْتَ الرُّؤْيَا} [الصافات 105] فَأَمْسَكَ يَدَهُ وَرَفَعَ قَوْلُهُ {وَفَدَيْنَاهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍ} [الصافات 107] بِكَبْشٍ عَظِيمٍ مُتَقَبَّلٍ «وَزَعَمَ ابْنُ عَبَّاسٍ أَنَّ الذَّبِيحَ إِسْمَاعِيلُ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ على البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் "நிச்சயமாக அவருடைய (நூஹுடைய) வழியைப் பின்பற்றியவர்களில் இப்ராஹீமும் ஒருவர்" (37:83) என்ற (அஸ்ஸவஜல்) வசனம் குறித்து விளக்கம் அளிக்கையில் கூறியதாவது:

"நூஹ் (அலை) அவர்களின் (மார்க்க) வழிமுறையிலும் சுன்னாவிலும் இப்ராஹீம் (அலை) அவர்கள் இருந்தார்கள். (அவருடைய மகன்) அவருடன் உழைக்கும் (நடமாடும்) பருவத்தை அடைந்தபோது, இப்ராஹீம் (அலை) அவர்கள் (இறைப்பணியில்) காட்டிய அதே உழைப்பை (முயற்சியை) அவரும் காட்டும் அளவுக்கு வளர்ந்தார்.

அவர்கள் இருவரும் (இறைவன்) கட்டளையிட்டதற்குப் பணிய முன்வந்து, (இப்ராஹீம் அலை அவர்கள்) மகனை நெற்றி (முகம்) குப்புறக் கிடத்தியபோது, (மகன்) கூறினார்: 'என்னை நீங்கள் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் நிலையில் அறுக்காதீர்கள். (ஏனெனில்) என் மீது உங்களுக்கு இரக்கம் ஏற்பட்டு, (கட்டளையை நிறைவேற்றுவதில்) நீங்கள் தளர்ந்துவிடக்கூடும். எனவே, என் கைகளை என் கழுத்தோடு சேர்த்துக் கட்டுங்கள். பிறகு எனது முகத்தைத் தரையில் குப்புறக் கிடத்துங்கள்.'

பின்னர் (இப்ராஹீம் அலை அவர்கள்) அவரை அறுப்பதற்காகத் தமது கையை (கத்தியுடன்) வைத்தபோது, 'இப்ராஹீமே! நீர் கண்ட கனவை மெய்ப்படுத்திவிட்டீர்' (37:105) என்று அழைக்கப்படும் வரை அந்தக் கத்தி (அவரது கழுத்தில்) வேலை செய்யவில்லை.

உடனே அவர் (அறுப்பதைத் தவிர்த்து) தமது கையை உயர்த்திக் கொண்டார். 'மேலும், ஒரு மகத்தான பலியைக் கொடுத்து அவரை நாம் மீட்டோம்' (37:107) என்ற வசனத்திற்கேற்ப, (இறைவனால்) ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட ஒரு மாபெரும் செம்மறியாடு (பகரமாகப் பலியிடப்பட்டது)."

அறுக்கப்படவிருந்தவர் (தபீஹ்) இஸ்மாயீல் (அலை) அவர்களே என்று இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் (உறுதியாகக்) கூறினார்கள்.

(இந்த ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்ட ஆதாரப்பூர்வமான (ஸஹீஹான) ஹதீஸ் ஆகும். ஆயினும், அவர்கள் இருவரும் இதனைத் தங்களது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنِي أَبُو إِسْحَاقَ إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُحَمَّدٍ الزَّاهِدُ الْحِيرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ الصَّنْعَانِيُّ صَنْعَاءُ الْيَمَنِ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ جُعْشُمٍ الصَّنْعَانِيُّ ثنا سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ §«رُؤْيَا الْأَنْبِيَاءِ وَحْيٌ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"நபிமார்களின் கனவுகள் வஹீ (இறைச்செய்தி) ஆகும்."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
فَحَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا الْعَبَّاسُ بْنُ مُحَمَّدٍ الدُّورِيُّ ثنا يَعْقُوبُ بْنُ مُحَمَّدٍ الزُّهْرِيُّ ثنا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ شَرِيكِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي نَمِرٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَ كَانَ النَّبِيُّ ﷺ §«تَنَامُ عَيْنَاهُ وَلَا يَنَامُ قَلْبُهُ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ يعقوب ضعيف ولم يرو له مسلم
அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
"நபி (ஸல்) அவர்களின் கண்கள் உறங்கும், (ஆனால்) அவர்களின் உள்ளம் உறங்காது."
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
تَفْسِيرُ سُورَةِ ص
ஸாத் அத்தியாயத்தின் விளக்கம்
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ إِمْلَاءً ثنا بَحْرُ بْنُ نَصْرٍ الْخَوْلَانِيُّ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي هِلَالٍ عَنْ عِيَاضِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ أَنَّهُ قَالَ قَرَأَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ ص وَهُوَ عَلَى الْمِنْبَرِ فَلَمَّا بَلَغَ السَّجْدَةَ نَزَلَ فَسَجَدَ وَسَجَدَ النَّاسُ مَعَهُ فَلَمَّا كَانَ يَوْمًا آخَرَ قَرَأَهَا فَلَمَّا بَلَغَ السَّجْدَةَ تَهَيَّأَ النَّاسُ لِلسُّجُودِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «§هِيَ تَوْبَةُ نَبِيٍّ وَلَكِنْ رَأَيْتُكُمْ تَهَيَّأْتُمْ لِلسُّجُودِ» فَنَزَلَ وَسَجَدَ وَسَجَدَ النَّاسُ مَعَهُ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
அபூஸயீத் அல்குத்ரீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (ஒருமுறை) சொற்பொழிவு மேடையில் (மிம்பரில்) இருந்தவாறு 'ஸாத்' (ص) அத்தியாயத்தை ஓதினார்கள். அதில் ஸஜ்தா (வசனத்தை) அடைந்தபோது, (மிம்பரிலிருந்து) கீழே இறங்கி ஸஜ்தா செய்தார்கள். மக்களும் அவர்களுடன் ஸஜ்தா செய்தனர்.

மற்றொரு நாளில் (அதேபோன்று) அதை ஓதினார்கள். ஸஜ்தா (வசனத்தை) அடைந்தபோது, மக்கள் ஸஜ்தா செய்வதற்குத் தயாரானார்கள். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "இது (தாவூத் அலைஹிஸ்ஸலாம் எனும்) ஒரு நபியின் பாவமன்னிப்புக் கோருதலாகும் (தவ்பாவாகும்). ஆயினும், நீங்கள் ஸஜ்தா செய்யத் தயாராக இருப்பதைக் கண்டேன்" என்று கூறிவிட்டு, (மிம்பரிலிருந்து) கீழே இறங்கி ஸஜ்தா செய்தார்கள். மக்களும் அவர்களுடன் ஸஜ்தா செய்தனர்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
فَحَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا يَحْيَى بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى ثنا أَبُو الْوَلِيدِ ثنا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ حُمَيْدٍ عَنْ بَكْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْمُزَنِيِّ أَنَّ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ قَالَ رَأَيْتُ فِيمَا يَرَى النَّائِمُ كَأَنِّي افْتَتَحْتُ سُورَةَ ص حَتَّى انْتَهَيْتُ إِلَى السَّجْدَةِ فَسَجَدَتِ الدَّوَاةُ وَالْقَلَمُ وَمَا حَوْلَهُ فَأَخْبَرْتُ بِذَلِكَ النَّبِيَّ ﷺ §«فَسَجَدَ فِيهَا» على شرط مسلم
அபூ ஸயீத் அல்குத்ரீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"நான் தூங்குபவர் காண்பதைப் போன்று (ஒரு கனவு) கண்டேன். நான் 'ஸாத்' (ص) அத்தியாயத்தை (ஓதத்) தொடங்கி, அதிலுள்ள ஸஜ்தா (வசனம்) வரை சென்றடைந்தேன். அப்போது மைக்கூடும், எழுதுகோலும், அதைச் சுற்றியிருந்தவைகளும் ஸஜ்தா செய்தன. இதை நான் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் தெரிவித்தேன். (அதைக் கேட்டதும்) நபியவர்களும் அதில் (அந்த அத்தியாயத்தில்) ஸஜ்தா செய்தார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي دَارِمٍ الْحَافِظُ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عُثْمَانَ بْنِ أَبِي شَيْبَةَ ثنا أَبِي ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْأَسَدِيُّ ثنا سُفْيَانُ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ يَحْيَى بْنِ عُمَارَةَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ مَرِضَ أَبُو طَالِبٍ فَجَاءَتْ قُرَيْشٌ فَجَاءَ النَّبِيُّ ﷺ وَعِنْدَ رَأْسِ أَبِي طَالِبٍ مَجْلِسُ رَجُلٍ فَقَامَ أَبُو جَهْلٍ كَيْ يَمْنَعَهُ ذَاكَ وَشَكَوْهُ إِلَى أَبِي طَالِبٍ فَقَالَ يَا ابْنَ أَخِي مَا تُرِيدُ مِنْ قَوْمِكَ؟ قَالَ «يَا عَمُّ §إِنَّمَا أُرِيدُ مِنْهُمْ كَلِمَةً تَذِلُّ لَهُمْ بِهَا الْعَرَبُ وَتُؤَدَّى إِلَيْهِمْ بِهَا جِزْيَةُ الْعَجَمِ» قَالَ كَلِمَةٌ وَاحِدَةٌ؟ قَالَ «كَلِمَةٌ وَاحِدَةٌ» قَالَ مَا هِيَ؟ قَالَ «لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ» قَالَ فَقَالُوا أَجَعَلُوا الْآلِهَةَ إِلَهًا وَاحِدًا إِنْ هَذَا لِشَيْءٌ عُجَابٌ؟ قَالَ وَنَزَلَ فِيهِمْ {ص وَالْقُرْآنِ ذِي الذِّكْرِ} [ص 1] حَتَّى بَلَغَ {إِنْ هَذَا إِلَّا اخْتِلَاقٌ} [ص 7] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அபூ தாலிப் நோய்வாய்ப்பட்ட போது, குறைஷியர்கள் (அவரைப் பார்க்க) வந்தனர். அப்போது நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களும் அங்கே வந்தார்கள். அபூ தாலிபின் தலைப்பகுதியில் ஒரு மனிதர் அமரும் அளவிற்கான இடைவெளி இருந்தது. நபி (ஸல்) அவர்கள் அங்கு அமர்வதைத் தடுப்பதற்காக அபூ ஜஹ்ல் எழுந்து (அந்த இடத்தில் அமர்ந்து) கொண்டான். பின்னர் அவர்கள் (குறைஷியர்கள்) நபி (ஸல்) அவர்களைப் பற்றி அபூ தாலிபிடம் முறையிட்டனர்.

அபூ தாலிப், "என் சகோதரரின் மகனே! உனது சமுதாயத்தாரிடம் நீ என்ன நாடுகிறாய்?" என்று கேட்டார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "என் சிறிய தந்தையே! நான் அவர்களிடம் ஒரே ஒரு வார்த்தையைத் தான் நாடுகிறேன். (அவர்கள் அதை ஏற்றுக் கொண்டால்) அதன் மூலம் அரபியர்கள் அவர்களுக்குக் கீழ்ப்படிவார்கள்; அரபியல்லாதவர்கள் அவர்களுக்கு ஜிஸ்யா (வரியைச்) செலுத்துவார்கள்" என்று கூறினார்கள்.

அபூ தாலிப், "ஒரே ஒரு வார்த்தை தானா?" என்று கேட்க, நபி (ஸல்) அவர்கள், "ஆம், ஒரே ஒரு வார்த்தை தான்" என்றார்கள். அவர், "அது என்ன (வார்த்தை)?" என்று கேட்டார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "லா இலாஹ இல்லல்லாஹ் (அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவனில்லை)" என்று கூறினார்கள்.

இதைக் கேட்ட அவர்கள் (குறைஷியர்கள்), "அவன் (பல) தெய்வங்களை ஒரே இறைவனாக ஆக்கிவிட்டானா? நிச்சயமாக இது ஒரு விசித்திரமான விஷயமாகும்!" என்று கூறினர்.

இது குறித்து, "ஸாத். வல் குர்ஆனி தித் திக்ர்" (என்று தொடங்கும் வசனம் முதல்) "இன் ஹாதா இல்லக் திலாக்" என்பது வரை (உள்ள 38:1-7 திருக்குர்ஆன் வசனங்கள்) அருளப்பட்டன.

(இது ஆதாரப்பூர்வமான - ஸஹீஹான - அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்ட ஹதீஸாகும்; ஆனால் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இரு நூல்களிலும் இது இடம்பெறவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ أَنْبَأَ وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ سَمِعْتُ مُحَمَّدَ بْنَ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي الْعَبَّاسُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَعْبَدِ بْنِ عَبَّاسٍ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ §نَزَلَ {ص وَالْقُرْآنِ ذِي الذِّكْرِ} [ص 1] فِيهِمْ وَفِي مَجْلِسِهِمْ ذَلِكَ يَعْنِي مَجْلِسَ أَبِي طَالِبٍ وَأَبِي جَهْلٍ وَاجْتِمَاعِ قُرَيْشٍ إِلَيْهِمْ حِينَ نَازَعُوا رَسُولَ اللَّهِ ﷺ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط مسلم والعباس ثقة
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

"{ஸாத். வல்குர்ஆனி தித் திக்ர்}" (ஸாத், அறிவுரை/நினைவூட்டுதல் கொண்ட இந்த குர்ஆன் மீது சத்தியமாக - 38:1) எனும் வசனம் அவர்களைப் பற்றியும், (அவர்கள் கூடியிருந்த) அந்த சபையைப் பற்றியும் இறங்கியது. அதாவது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் அவர்கள் தர்க்கம் செய்தபோது, அபூதாலிப் மற்றும் அபூஜஹ்ல் ஆகியோரின் சபையைப் பற்றியும், அவர்களிடம் குறைஷியர்கள் ஒன்றுகூடியிருந்த (நிகழ்வைப்) பற்றியும் (இவ்வசனம்) இறங்கியது.

(இது இமாம் முஸ்லிமின் நிபந்தனைப்படி ஆதாரப்பூர்வமான ஹதீஸாகும்; ஆனால் புகாரியும் முஸ்லிமும் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை. இதன் அறிவிப்பாளர் அப்பாஸ் நம்பகமானவர் ஆவார்.)
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
أَخْبَرَنِي أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ الزَّاهِدُ ثنا الْحُسَيْنُ بْنُ الْفَضْلِ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ سَابِقٍ ثنا إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنِ التَّمِيمِيِّ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§وَلَاتَ حِينَ مَنَاصٍ} [ص 3] قَالَ «لَيْسَ بِحِينِ نَزْوٍ وَلَا فِرَارٍ» صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள், {வலாத்த ஹீன மனாஸ்} (தப்பித்துச் செல்ல எந்த வழியும் இல்லாத நேரம்) [அல்குர்ஆன் 38:3] என்ற கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ்வின் வசனம் குறித்துக் கூறுகையில்:

"அது (தண்டனையிலிருந்து) குதித்துத் தப்புவதற்கோ அல்லது (அங்கிருந்து) ஓடித் தப்பிப்பதற்கோ உரிய நேரமல்ல" என்று விளக்கமளித்தார்கள்.

(இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஸஹீஹ் -ஆதாரப்பூர்வமானது-; ஆனால் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இரு நூல்களிலும் இது பதிவு செய்யப்படவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْفَقِيهُ بِالرِّيِّ ثنا أَبُو حَاتِمٍ مُحَمَّدُ بْنُ إِدْرِيسَ أَنْبَأَ سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْهَاشِمِيُّ ثنا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ عَنْ كُرَيْبٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ § مَا أَصَابَ دَاوُدَ مَا أَصَابَهُ بَعْدَ الْقَدَرِ إِلَّا مِنْ عُجْبٍ عَجِبَ بِهِ مِنْ نَفْسِهِ وَذَلِكَ أَنَّهُ قَالَ يَا رَبِّ مَا مِنْ سَاعَةٍ مِنْ لَيْلٍ وَلَا نَهَارٍ إِلَّا وَعَابِدٍ مِنْ آلِ دَاوُدَ يعَبْدُكَ يُصَلِّي لَكَ أَوْ يُسَبِّحُ أَوْ يُكَبِّرُ وَذَكَرَ أَشْيَاءَ فَكَرِهَ اللَّهُ ذَلِكَ فَقَالَ «يَا دَاوُدُ إِنَّ ذَلِكَ لَمْ يَكُنْ إِلَّا بِي فَلَوْلَا عَوْنِي مَا قَوِيتَ عَلَيْهِ وَجَلَالِي لَأَكِلَنَّكَ إِلَى نَفْسِكَ يَوْمًا» قَالَ يَا رَبِّ فَأَخْبِرْنِي بِهِ فَأَصَابَتْهُ الْفِتْنَةُ ذَلِكَ الْيَوْمِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

தாவூத் (அலை) அவர்களுக்கு விதியின் நிர்ணயத்திற்குப் பிறகு ஏற்பட்ட அந்தச் சோதனைக்கு, அவர் தம்மைக் குறித்துக் கொண்ட சுய ஆச்சரியமே (பெருமிதமே) காரணமாகும். ஏனெனில் அவர் (இறைவனிடம்) கூறினார்: "என் இறைவா! இரவிலோ பகலிலோ எந்தவொரு நேரத்திலும் தாவூதின் குடும்பத்தாரில் யாரேனும் ஒருவர் உன்னை வணங்குபவராகவோ, உனக்குத் தொழுகை புரிபவராகவோ, உன்னைத் துதிப்பவராகவோ (தஸ்பீஹ்), அல்லது உன்னைப் பெருமைப்படுத்துபவராகவோ (தக்பீர்) இல்லாமல் இருப்பதில்லை" என்று கூறி, மேலும் சில விஷயங்களையும் குறிப்பிட்டார்.

அல்லாஹ் இதனை விரும்பவில்லை (வெறுத்தவன் ஆனான்). எனவே அல்லாஹ் கூறினான்: "தாவூதே! அது எனது உதவியால் அன்றி நிகழவில்லை. எனது உதவி மட்டும் இல்லாவிட்டால், உங்களால் அதற்கான சக்தியைப் பெற்றிருக்க முடியாது. எனது மகத்துவத்தின் மீது சத்தியமாக, ஒருநாள் உங்களை உங்கள் சுயத்திடமே (எனது உதவியின்றி உங்கள் பொறுப்பிலேயே) நான் ஒப்படைத்துவிடுவேன்."

அதற்கு தாவூத் (அலை) அவர்கள், "என் இறைவா! அந்த நாளை எனக்கு அறிவிப்பாயாக!" என்று கேட்டார்கள். அவ்வாறே, அந்த நாளில் அவருக்குச் சோதனை (ஃபித்னா) ஏற்பட்டது.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ الْجَبَّارِ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ سَعْدٍ الْأَنْصَارِيُّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يَزِيدَ الدِّمَشْقِيُّ ثنا عَائِذُ اللَّهِ أَبُو إِدْرِيسَ الْخَوْلَانِيُّ عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ عَنِ النَّبِيِّ ﷺ قَالَ §قَالَ دَاوُدُ عَلَيْهِ السَّلَامُ رَبِّ أَسْأَلُكَ حُبَّكَ وَحُبَّ مَنْ يُحِبُّكَ وَالْعَمَلَ الَّذِي يُبَلِّغُنِي حُبَّكَ رَبِّ اجْعَلْ حُبَّكَ أَحَبَّ إِلَيَّ مِنْ نَفْسِي وَأَهِلِّي وَمِنَ الْمَاءِ الْبَارِدِ وَكَانَ النَّبِيُّ ﷺ إِذَا ذَكَرَ دَاوُدَ وَحَدَّثَ عَنْهُ قَالَ «كَانَ أَعْبَدَ الْبَشَرِ» صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ بل عبد الله بن يزيد الدمشقي هذا قال أحمد أحاديثه موضوعة
அபூதர்தா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: தாவூத் (அலை) அவர்கள் (பின்வருமாறு) பிரார்த்திப்பவர்களாக இருந்தார்கள்:

"ரப்பி அஸ்அலுக ஹுப்பக, வஹுப்ப மன் யுஹிப்பக, வல்அமலல்லதீ யுபல்லிகுனீ ஹுப்பக. ரப்பிஜ்அல் ஹுப்பக அஹப்ப இலய்ய மின் நஃப்ஸீ, வ அஹ்லீ, வ மினல் மாஇல் பாரித்."

(பொருள்: இறைவா! உனது அன்பையும், உன்னை நேசிப்பவர்களின் அன்பையும், உனது அன்பை எனக்குப் பெற்றுத் தரும் (நற்)செயலையும் நான் உன்னிடம் வேண்டுகிறேன். இறைவா! உனது அன்பை எனது உயிரை விடவும், எனது குடும்பத்தாரை விடவும், (தாகத்தின் போது கிடைக்கும்) குளிர்ந்த நீரை விடவும் எனக்கு மிகவும் பிரியமானதாக ஆக்குவாயாக!)

மேலும், நபி (ஸல்) அவர்கள் தாவூத் (அலை) அவர்களைப் பற்றி நினைவுகூர்ந்து (மக்களுக்கு) அறிவிக்கும் போதெல்லாம், "அவர் மனிதர்களிலேயே மிக அதிகமாக வணக்க வழிபாடுகளில் ஈடுபடுபவராக இருந்தார்" என்று கூறுவார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ الصَّفَّارُ ثنا أَحْمَدُ بْنُ نَصْرٍ ثنا عَمْرُو بْنُ طَلْحَةَ الْقَنَّادُ أَنْبَأَ شَرِيكٌ عَنِ السُّدِّيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ «§مَاتَ دَاوُدُ عَلَيْهِ السَّلَامُ فَجْأَةً يَوْمَ السَّبْتِ وَكَانَ يَسْبِتُ فَتَعْكُفُ عَلَيْهِ الطَّيْرُ فَتُظِلُّهُ» على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"தாவூத் (அலை) அவர்கள் சனிக்கிழமையன்று திடீரென மரணமடைந்தார்கள். அவர்கள் (அந்த நாளை வணக்கத்திற்காக ஒதுக்கி) சனிக்கிழமையைக் கடைப்பிடிப்பவராக இருந்தார்கள். (அவர்கள் மரணித்த போது) பறவைகள் (அவர்கள் மீது) ஒன்றுகூடி அவர்களுக்கு நிழலளித்தன."

(இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோரின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்ட ஹதீஸாகும்).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
الْأَعْمَشُ عَنِ الْمِنْهَالِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {وَأَلْقَيْنَا عَلَى كُرْسِيِّهِ جَسَدًا} [ص 34] قَالَ § هُوَ الشَّيْطَانُ الَّذِي كَانَ عَلَى كُرْسِيِّهِ يَقْضِي بَيْنَ النَّاسِ أَرْبَعِينَ يَوْمًا وَكَانَ لِسُلَيْمَانَ جَارِيَةٌ يُقَالَ لَهَا جَرَادَةُ وَكَانَ بَيْنَ بَعْضِ أَهْلِهَا وَبَيْنَ قَوْمِهِ خُصُومَةٌ فَقَضَى بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ إِلَّا أَنَّهُ وَدَّ أَنَّ الْحَقَّ لِأَهْلِهَا فَأَوْحَى اللَّهُ إِلَيْهِ أَنَّهُ سَيُصِيبُكَ بَلَاءٌ وَكَانَ لَا يَدْرِي يَأْتِيهِ مِنَ السَّمَاءِ أَوْ مِنَ الْأَرْضِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخْرِجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் வசனமான) {வஅல்கைனா அலா குர்ஸிய்யிஹி ஜஸதன் - அவரது சிம்மாசனத்தின் மீது ஓர் உடலை நாம் போட்டோம்} [ஸாத்: 34] என்பது குறித்துக் கூறியதாவது:

"அது ஒரு ஷைத்தான் (ஆகும்). அவன் நாற்பது நாட்கள் அவரது (சுலைமான் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்களின்) சிம்மாசனத்தில் அமர்ந்து மக்களிடையே தீர்ப்பு வழங்கிக் கொண்டிருந்தான். சுலைமான் (அலை) அவர்களுக்கு 'ஜராதா' என்று அழைக்கப்படும் ஒரு பணிப்பெண் (அல்லது மனைவி) இருந்தாள். அவளுடைய குடும்பத்தாரில் சிலருக்கும், (சுலைமான் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்களின்) சமூகத்தைச் சேர்ந்த சிலருக்கும் இடையே ஒரு தகராறு ஏற்பட்டது. அப்போது சுலைமான் (அலை) அவர்கள் (உண்மையில்) சத்தியத்தைக் கொண்டே அவர்களுக்கு இடையே தீர்ப்பளித்தார்கள்; இருப்பினும், அந்தச் சத்தியம் (தீர்ப்பு) அவளுடைய (ஜராதாவின்) குடும்பத்தாருக்குச் சாதகமாக அமைய வேண்டும் என்று அவர்கள் (மனதிற்குள்) விரும்பினார்கள். எனவே, 'உமக்கு ஒரு சோதனை ஏற்படப்போகிறது' என்று அல்லாஹ் அவர்களுக்கு வஹீ (இறைச்செய்தி) அறிவித்தான். அச்சோதனை வானத்திலிருந்து வருமா அல்லது பூமியிலிருந்து வருமா என்பது அவர்களுக்குத் தெரிந்திருக்கவில்லை."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا بَحْرُ بْنُ نَصْرٍ الْخَوْلَانِيُّ ثنا بِشْرُ بْنُ بَكْرٍ عَنِ الْأَوْزَاعِيِّ قَالَ حَدَّثَنِي رَبِيعَةُ بْنُ يَزِيدَ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الدَّيْلَمِيِّ قَالَ دَخَلْتُ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ فِي حَائِطٍ بِالطَّائِفِ يُقَالَ لَهُ الْوَهْطُ يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَقُولُ «§إِنَّ سُلَيْمَانَ بْنَ دَاوُدَ عَلَيْهِمَا السَّلَامُ سَأَلَ اللَّهَ ثَلَاثًا فَأَعْطَاهُ اثْنَتَيْنِ وَأَنَا أَرْجُو أَنْ يَكُونَ أَعْطَاهُ الثَّالِثَةَ؛ سَأَلَهُ حُكْمًا يُصَادِفُ حُكْمَهُ فَأَعْطَاهُ إِيَّاهُ وَسَأَلَهُ مُلْكًا لَا يَنْبَغِي لِأَحَدٍ مِنْ بَعْدِهِ فَأَعْطَاهُ إِيَّاهُ وَسَأَلَهُ أَيُّمَا رَجُلٍ خَرَجَ مِنْ بَيْتِهِ لَا يُرِيدُ إِلَّا الصَّلَاةَ فِي هَذَا الْمَسْجِدِ يَعْنِي بَيْتَ الْمَقْدِسِ يَخْرُجُ مِنْ خَطِيئَتِهِ كَيَوْمِ وَلَدَتْهُ أُمُّهُ» قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «وَنَحْنُ نَرْجُو أَنْ يَكُونَ اللَّهُ قَدْ أَعْطَاهُ ذَلِكَ» عبد الله هو ابن فيروز ثقة
அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் பின் அல்-ஆஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்:
"தாவூத் (அலை) அவர்களின் புதல்வர் சுலைமான் (அலை) அவர்கள் அல்லாஹ்விடம் மூன்று (விஷயங்களை)க் கோரினார்கள். அவற்றில் இரண்டை அல்லாஹ் அவர்களுக்கு வழங்கினான்; மூன்றாவதையும் அல்லாஹ் அவர்களுக்கு வழங்கியிருப்பான் என்று நான் நம்புகிறேன்.

(முதலாவதாக,) அல்லாஹ்வின் தீர்ப்புக்குப் பொருத்தமான (சரியான) தீர்ப்பை (வழங்கும் ஆற்றலை) அவர் கேட்டார்; அல்லாஹ் அதை அவருக்கு வழங்கினான். (இரண்டாவதாக,) தனக்குப் பிறகு வேறு எவருக்கும் கிடைக்காத (தனித்துவமான) ஓர் ஆட்சியை அவர் கேட்டார்; அதையும் அல்லாஹ் அவருக்கு வழங்கினான்.

(மூன்றாவதாக,) 'எந்தவொரு மனிதர் இந்த மஸ்ஜிதில் - அதாவது பைத்துல் முகத்திஸில் (மஸ்ஜிதுல் அக்ஸாவில்) - தொழுவதற்காக மட்டுமே நாடித் தன் வீட்டை விட்டுப் புறப்பட்டு வருகிறாரோ, அவர் தனது தாய் அவரைப் பெற்றெடுத்த நாளில் (பாவமற்றவராக) இருந்ததைப் போன்று தனது பாவங்களிலிருந்து நீங்கி (தூய்மையாகி) வெளியேற வேண்டும்' என்று கேட்டார்."

(இதைக் கூறிவிட்டு) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அல்லாஹ் அதையும் அவருக்கு வழங்கியிருப்பான் என்று நாம் நம்புகிறோம்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
تَفْسِيرُ سُورَةِ الزُّمَرِ
ஸூரா அஸ்-ஸுமரின் விரிவுரை
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ صَالِحِ بْنِ هَانِئٍ ثنا الْحُسَيْنُ بْنُ الْفَضْلِ الْبَجَلِيُّ ثنا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ ثنا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ حَدَّثَنِي أَبُو لُبَابَةَ قَالَ سَمِعْتُ عَائِشَةَ تَقُولُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «§يَصُومُ حَتَّى نَقُولَ مَا يُرِيدُ أَنْ يُفْطِرَ وَيُفْطِرُ حَتَّى نَقُولَ مَا يُرِيدُ أَنْ يَصُومَ وَكَانَ يَقْرَأُ فِي كُلِّ لَيْلَةٍ سُورَةَ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَالزُّمَرَ» سكت عنه الذهبي في التلخيص
ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'இனி (இந்த மாதத்தில்) நோன்பை விடவே மாட்டார்கள்' என்று நாங்கள் கூறும் அளவுக்குத் தொடர்ந்து நோன்பு நோற்பார்கள். மேலும், 'இனி (இந்த மாதத்தில்) நோன்பு நோற்கவே மாட்டார்கள்' என்று நாங்கள் கூறும் அளவுக்குத் தொடர்ந்து நோன்பு நோற்காமல் இருப்பார்கள். அவர்கள் ஒவ்வொரு இரவிலும் (தூங்குவதற்கு முன்) 'பனூ இஸ்ராயீல்' (அல்-இஸ்ரா) மற்றும் 'அஸ்-ஸுமர்' ஆகிய சூராக்களை ஓதுவார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இது குறித்து (அறிஞர்கள்) மௌனம் காத்துள்ளனர் / கருத்துக் கூறவில்லை
سكت عنه
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ ثنا أَبُو أُسَامَةَ وَعَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ عَلْقَمَةَ عَنْ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ حَاطِبٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنِ الزُّبَيْرِ بْنِ الْعَوَّامِ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ ﷺ {إِنَّكَ مَيِّتٌ وَإِنَّهُمْ مَيِّتُونَ ثُمَّ إِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ عِنْدَ رَبِّكُمْ تَخْتَصِمُونَ} [الزمر 31] قُلْتُ أَيُكَرَّرُ عَلَيْنَا مَا كَانَ بَيْنَنَا فِي الدُّنْيَا مَعَ خَوَاصِّ الذُّنُوبِ قَالَ §«نَعَمْ لَيُكَرَّرَنَّ ذَلِكَ عَلَيْكُمْ حَتَّى يُؤَدِّيَ إِلَى كُلِّ ذِي حَقِّ حَقَّهُ» قَالَ الزُّبَيْرُ فَوَاللَّهِ إِنَّ الْأَمْرَ لَشَدِيدٌعلى شرط مسلم
ஸுபைர் பின் அல்-அவ்வாம் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு, "(நபியே!) நிச்சயமாக நீரும் மரணமடையக் கூடியவரே; அவர்களும் மரணமடையக் கூடியவர்களே. பின்னர், நிச்சயமாக நீங்கள் கியாமத் நாளில் உங்கள் இறைவனிடத்தில் (வழக்காடி) விவாதிப்பீர்கள்" (அல்குர்ஆன் 39:30, 31) என்ற இந்த வசனம் அருளப்பட்டபோது, நான் (நபியவர்களிடம்), "இவ்வுலகில் எங்களுக்கு இடையில் நடந்தவை (தனிப்பட்ட) பாவங்களுடன் சேர்த்து மீண்டும் எங்களிடம் (மறுமையில்) விசாரிக்கப்படுமா?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள், "ஆம், உரிமை உடைய ஒவ்வொருவருக்கும் அவருடைய உரிமை (முழுமையாக) வழங்கப்படும் வரை, நிச்சயமாக அவை மீண்டும் உங்களிடம் (விசாரிக்கப்பட்டு) ஒப்படைக்கப்படும்" என்று கூறினார்கள்.

(இதைக் கேட்ட) ஸுபைர் (ரலி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! (அப்படியாயின்) நிச்சயமாக இந்த விஷயம் மிகவும் கடுமையானதாகும்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
أَخْبَرَنَاهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي الزُّبَيْرِ ثنا أَبُو حَاتِمٍ الرَّازِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيُّ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو اللَّيْثِيُّ عَنْ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ حَاطِبٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ وَلَمْ يَذْكُرْ فِي إِسْنَادِهِ الزُّبَيْرَ «صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» على شرط مسلم
அப்துல்லாஹ் பின் அஸ்-ஸுபைர் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

"இந்த வசனம் (அதாவது: 'பின்னர் அந்நாளில் அருட்கொடைகளைப் பற்றி நீங்கள் நிச்சயமாக வினவப்படுவீர்கள்' என்ற 102:8-வது வசனம்) அருளப்பட்ட போது..." என்று கூறிவிட்டு அவர் அந்த ஹதீஸைக் குறிப்பிட்டார். ஆனால், (இந்த அறிவிப்பாளர் தொடரில்) அதன் அறிவிப்பாளர் தொடரில் (தனது தந்தை) ஸுபைர் அவர்களை அவர் குறிப்பிடவில்லை.

(இது இமாம் முஸ்லிமின் நிபந்தனைப்படி ஆதாரப்பூர்வமான -ஸஹீஹான- ஹதீஸாகும். எனினும், அவர்கள் இருவரும் -புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்- இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
حَدَّثَنِي أَبُو إِسْحَاقَ إِبْرَاهِيمُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ الْقَارِئُ ثنا عُثْمَانُ بْنُ سَعِيدٍ الدَّارِمِيُّ ثنا الْحَسَنُ بْنُ الرَّبِيعِ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِدْرِيسَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ قَالَ وَأَخْبَرَنِي نَافِعٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ عُمَرَ قَالَ كُنَّا نَقُولُ مَا لِمُفْتَتَنٍ تَوْبَةٌ وَمَا اللَّهُ بِقَابِلٍ مِنْهُ شَيْئًا فَلَمَّا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ الْمَدِينَةَ §أُنْزِلَ فِيهِمْ {يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ} [الزمر 53] وَالْآيَاتِ الَّتِي بَعْدَهَا قَالَ عُمَرُ فَكَتَبْتُهَا فَجَلَسْتُ عَلَى بَعِيرِي ثُمَّ طُفْتُ الْمَدِينَةَ ثُمَّ «أَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ بِمَكَّةَ يَنْتَظِرُ أَنْ يَأْذَنَ اللَّهُ لَهُ فِي الْهِجْرَةِ وَأَصْحَابِهِ مِنَ الْمُهَاجِرِينِ» وَقَدْ أَقَامَ أَبُو بَكْرٍ يَنْتَظِرُ أَنْ يُؤْذَنَ لِرَسُولِ اللَّهِ ﷺ فَيَخْرُجَ مَعَهُ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ»
உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"(இஸ்லாத்தை ஏற்ற பின் மக்காவில் எதிரிகளால் சித்திரவதை செய்யப்பட்டு) மார்க்கச் சோதனைகளில் வீழ்ந்தவர்களுக்குப் பாவமன்னிப்பு கிடையாது என்றும், அல்லாஹ் அவர்களிடமிருந்து எதையும் (வணக்க வழிபாடுகளை) ஏற்றுக்கொள்ள மாட்டான் என்றும் நாங்கள் (ஆரம்பத்தில்) கூறி வந்தோம். ஆனால், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மதீனாவிற்கு வந்தபோது, அத்தகையவர்களைக் குறித்து (பின்வரும் வசனம்) அருளப்பட்டது:

"தங்களுக்குத் தாங்களே வரம்புமீறித் தீங்கிழைத்துக் கொண்ட என் அடியார்களே! அல்லாஹ்வின் அருளில் நீங்கள் நிராசையாகி விடாதீர்கள். நிச்சயமாக அல்லாஹ் பாவங்கள் அனைத்தையும் மன்னிப்பான். நிச்சயமாக அவன் மிக்க மன்னிப்பவனாகவும், பெருங்கிருபையாளனாகவும் இருக்கின்றான்." (அல்குர்ஆன் 39:53) மேலும் அதனைத் தொடர்ந்த வசனங்களும் அருளப்பட்டன.

உமர் (ரலி) கூறினார்கள்: "பிறகு நான் இந்த வசனங்களை எழுதிக் கொண்டு, என் ஒட்டகத்தின் மீது அமர்ந்து (மக்காவிலிருந்து மதீனா வந்திருந்தவர்களிடம் இதனைத் தெரிவிக்க) மதீனாவைச் சுற்றி வந்தேன். (அந்தச் சமயத்தில்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மக்காவில் தங்கி, ஹிஜ்ரத் (புலம்பெயர்தல்) செய்வதற்கு அல்லாஹ் தமக்கும் முஹாஜிர்களான தமது தோழர்களுக்கும் அனுமதி அளிப்பதற்குக் காத்திருந்தார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு அனுமதி வழங்கப்பட்டதும் அவர்களுடன் இணைந்து செல்வதற்காக அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களும் காத்திருந்தார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا أَبُو الْفَضْلِ مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْمُزَكِّي ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو الْجُرَشِيُّ ثنا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يُونُسَ ثنا أَبُو بَكْرِ بْنُ عَيَّاشٍ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ §كُلُّ أَهْلِ النَّارِ يَرَى مَقْعَدَهُ مِنَ الْجَنَّةِ فَيَقُولُ لَوْ أَنَّ اللَّهَ هَدَانِي فَتَكُونُ عَلَيْهِ حَسْرَةٌ وَكُلُّ أَهْلِ الْجَنَّةِ يَرَى مَقْعَدَهُ مِنَ النَّارِ فَيَقُولُ لَوْلَا أَنَّ اللَّهَ هَدَانِي فَيَكُونُ لَهُ شُكْرٌ ثُمَّ تَلَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ {أَنْ تَقُولَ نَفْسٌ يَا حَسْرَتَا عَلَى مَا فَرَّطْتُ فِي جَنْبِ اللَّهِ} «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"நரகவாசி ஒவ்வொருவரும் சொர்க்கத்தில் (தமக்கு இருந்திருக்க வேண்டிய) இடத்தைப் பார்ப்பார். அப்போது அவர், 'அல்லாஹ் எனக்கு நேர்வழி காட்டியிருந்தால் (நானும் சொர்க்கவாசிகளில் ஒருவராக இருந்திருப்பேனே!)' என்று கூறுவார். இது அவருக்கு (பெரும்) கைசேதத்தை ஏற்படுத்தும். மேலும், சொர்க்கவாசி ஒவ்வொருவரும் நரகத்தில் (தமக்கு இருந்திருக்க வேண்டிய) இடத்தைப் பார்ப்பார். அப்போது அவர், 'அல்லாஹ் எனக்கு நேர்வழி காட்டியிருக்காவிட்டால் (நானும் நரகவாசிகளில் ஒருவராக இருந்திருப்பேனே!)' என்று கூறுவார். இது அவருக்கு (அல்லாஹ்வின் மீது) நன்றியுணர்வை ஏற்படுத்தும்."

பின்னர், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (பின்வரும் திருக்குர்ஆன் வசனத்தை) ஓதிக் காட்டினார்கள்:
"{அன் தகூல நஃப்சுன் யா ஹஸ்ரதா அலா மா ஃபர்ரத்து ஃபீ ஜன்பில்லாஹ்}"
(பொருள்: 'அல்லாஹ்வின் விஷயத்தில் நான் குறைசெய்துவிட்ட காரணத்தினால் எனக்கு வந்த கைசேதமே!' என்று எந்த ஓர் ஆன்மாவும் கூறுவதற்கு முன்பே...).
(அல்குர்ஆன் 39:56)
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا الْحَسَنُ بْنُ حَلِيمٍ الْمَرْوَزِيُّ ثنا أَبُو الْمُوَجِّهِ أَنْبَأَ عَبْدَانُ أَنْبَأَ عَبْدُ اللَّهِ عَنْ عَنْبَسَةَ بْنِ سَعِيدٍ عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي عَمْرَةَ عَنْ مُجَاهِدٍ قَالَ قَالَ لِي ابْنُ عَبَّاسٍ أَتَدْرِي مَا سَعَةُ جَهَنَّمَ؟ قُلْتُ لَا قَالَ أَجَلْ وَاللَّهِ مَا تَدْرِي أَنَّ بَيْنَ شَحْمَةِ أُذُنِ أَحَدِهِمْ وَبَيْنَ عَاتِقِهِ مَسِيرَةَ سَبْعِينَ خَرِيفًا أَوْدِيَةَ الْقَيْحِ وَالدَّمِ قُلْتُ لَهُ أَنْهَارٌ؟ قَالَ لَا بَلْ أَوْدِيَةٌ ثُمَّ قَالَ أَتَدْرِي مَا سَعَةُ جَهَنَّمَ؟ قُلْتُ لَا قَالَ أَجَلْ وَاللَّهِ مَا تَدْرِي حَدَّثَتْنِي عَائِشَةُ أَنَّهَا سَأَلَتْ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {§وَالْأَرْضُ جَمِيعًا قَبْضَتُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَالسَّمَوَاتُ مَطْوِيَّاتٌ بِيَمِينِهِ} قُلْتُ فَأَيْنَ النَّاسُ يَوْمَئِذٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ؟ قَالَ «عَلَى جِسْرِ جَهَنَّمَ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ بِهَذِهِ السِّيَاقَةِ صحيح
முஜாஹித் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் என்னிடம், "நரகத்தின் விரிவு (மற்றும் அதன் பிரம்மாண்டம்) எவ்வளவு என்று உனக்குத் தெரியுமா?" என்று கேட்டார்கள். நான், "தெரியாது" என்றேன்.

அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஆம்! அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக உனக்குத் தெரியாது. (நரகவாசிகளில்) ஒருவனின் காதுச் சோணைக்கும் அவனது தோள்பட்டைக்கும் இடையிலான தூரம், சீழ் மற்றும் இரத்தம் (ஓடும்) பள்ளத்தாக்குகளைக் கடக்கும் எழுபது ஆண்டுகள் (தொடர்) பயணத் தொலைவாகும்."

நான் அவர்களிடம், "அவை ஆறுகளா?" என்று கேட்டேன். "இல்லை, அவை (மிகப் பெரிய) பள்ளத்தாக்குகள்" என்று அவர்கள் கூறினார்கள்.

பின்னர் அவர்கள், "நரகத்தின் விரிவு எவ்வளவு என்று உனக்குத் தெரியுமா?" என்று கேட்டார்கள். நான், "தெரியாது" என்றேன்.

அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஆம்! அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக உனக்குத் தெரியாது. ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் எனக்குப் பின்வருமாறு அறிவித்தார்கள்: அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம், கண்ணியமும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வின் '{வல்அர்து ஜமீஅன் கப்ததுஹு யவ்மல் கியாமாதி வஸ்ஸமாவாத்து மத்விய்யாத்துன் பியமீனிஹி}' (மறுமை நாளில் பூமி முழுவதும் அவனது கைப்பிடிக்குள் இருக்கும்; மேலும், வானங்கள் அவனது வலது கையில் சுருட்டப்பட்டிருக்கும் - அல்குர்ஆன் 39:67) என்ற வசனத்தைக் குறித்துக் கேட்டார்கள். (அப்போது) 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! அந்நாளில் (பூமியும் வானமும் மாற்றப்படும் போது) மக்கள் எங்கே இருப்பார்கள்?' என்று நான் கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், 'நரகத்தின் (மீதுள்ள) பாலத்தின் (ஸிராத்) மீது (இருப்பார்கள்)' என்று பதிலளித்தார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ جَعْفَرٍ الْقَطِيعِي ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ حَنْبَلٍ حَدَّثَنِي أَبِي ثنا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَ مَعْمَرٌ عَنْ سُلَيْمَانَ التَّيْمِيِّ عَنْ بِشْرِ بْنِ شَغَافٍ التَّمِيمِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ عَنِ النَّبِيِّ ﷺ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§وَنُفِخَ فِي الصُّورِ} [الزمر 68] قَالَ النَّبِيُّ ﷺ «هُوَ قَرْنٌ يُنْفَخُ فِيهِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் பின் அல்-ஆஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

'வநுஃபிக ஃபிஸ்ஸூர்' (மேலும், சூர் ஊதப்படும்) (அல்குர்ஆன் 39:68) என்ற (வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க) அல்லாஹ்வின் வசனத்தைக் குறித்து நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் (விளக்கமளிக்கையில்), "அது (சூர் என்பது) ஊதப்படும் ஒரு கொம்பாகும்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ الْحَافِظُ إِمْلَاءً ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْوَهَّابِ أَنْبَأَ مُحَاضِرُ بْنُ الْمُوَرِّعِ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا كَانَتْ تَقُولُ لِنِسَاءِ النَّبِيِّ ﷺ مَا تَسْتَحْيِي الْمَرْأَةُ أَنْ تَهَبَ نَفْسَهَا؟ فَأَنْزَلَ اللَّهُ هَذِهِ الْآيَةَ فِي نِسَاءِ النَّبِيِّ ﷺ {تُرْجِي مَنْ تَشَاءَ مِنْهُنَّ وَتُؤْوِي إِلَيْكَ مَنْ تَشَاءُ} [الأحزاب 51] فَقَالَتْ عَائِشَةُ لِلنَّبِيِّ ﷺ §«أَرَى رَبَّكَ يُسَارِعُ لَكَ فِي هَوَاكَ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ بِهَذِهِ السِّيَاقَةِ على شرط البخاري ومسلم ولم يخرجاه بهذه السياقة
ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களின் மனைவியர்களிடம், "ஒரு பெண் (திருமணத்திற்காகத்) தன்னைத்தானே (மஹர் இன்றி நபியவர்களுக்கு) அர்ப்பணித்துக் கொள்ள வெட்கப்பட மாட்டாளா?" என்று கேட்பவர்களாக இருந்தார்கள். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்களின் மனைவியர் குறித்து அல்லாஹ் இந்த வசனத்தை இறக்கியருளினான்:

"{துர்ஜீ மன் தஷாஉ மின்ஹுன்ன வதுஃவீ இலைக்க மன் தஷாஉ}"
[(நபியே!) இவர்களில் நீர் விரும்பியவரை ஒதுக்கி வைக்கலாம்; நீர் விரும்பியவரை உம்முடன் சேர்த்துக் கொள்ளலாம்] (அல்குர்ஆன் 33:51).

உடனே ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம், "(அல்லாஹ்வின் தூதரே!) தங்களின் இறைவன், தங்களின் விருப்பத்தை (நிறைவேற்றுவதில் அல்லது திருப்திப்படுத்துவதில்) விரைந்து செயல்படுவதாகவே நான் கருதுகிறேன்" என்று கூறினார்கள்.

(இந்த ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோரின் நிபந்தனைகளின்படி ஆதாரப்பூர்வமானதாகும் (ஸஹீஹ்). ஆயினும், அவர்கள் இந்த வார்த்தை அமைப்பில் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை.)
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ عِصْمَةَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ الْعَدْلُ ثنا السَّرِيُّ بْنُ خُزَيْمَةَ ثنا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ ثنا وُهَيْبٌ حَدَّثَنِي ابْنُ جُرَيْجٍ فِي قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {لَا يَحِلُّ لَكَ النِّسَاءُ مِنْ بَعْدُ وَلَا أَنْ تَبَدَّلَ بِهِنَّ} [الأحزاب 52] قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ فَحَدَّثَنِي عَطَاءٌ عَنْ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ §«مَا تُوُفِّيَ النَّبِيُّ ﷺ حَتَّى أَحَلَّ اللَّهُ لَهُ أَنْ يَتَزَوَّجَ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
அல்லாஹ்வின் (கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்கவன்) கூற்றான: "{இதற்குப் பின்னர் (வேறு) பெண்கள் உமக்கு ஹலாலானது (அனுமதிக்கப்பட்டது) அல்ல; மேலும் இவர்களுக்குப் பதிலாக (வேறு) மனைவியரை மாற்றிக் கொள்வதும் (உமக்கு அனுமதி இல்லை)}" [அல்-அஹ்ஸாப்: 52] என்பது குறித்து இப்னு ஜுரைஜ் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ், நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு (மேலும் பெண்களைத்) திருமணம் செய்து கொள்வதை அனுமதிக்கும் வரை அவர்கள் மரணிக்கவில்லை."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
تَفْسِيرُ سُورَةِ حم الْمُؤْمِنِ
‘ஹா மீம் அல்-முஃமின்’ அத்தியாயத்தின் விரிவுரை (தஃப்சீர்)
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ بَالَوَيْهِ ثنا بِشْرُ بْنُ مُوسَى ثنا الْحُمَيْدِيُّ ثنا سُفْيَانُ عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ عَنْ مُجَاهِدٍ قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْعُودٍ §«الْحَوَامِيمُ دِيبَاجُ الْقُرْآنِ» سكت عنه الذهبي في التلخيص
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"‘ஹா-மீம்’ (எனத் தொடங்கும்) அத்தியாயங்கள் குர்ஆனின் பட்டு (ஆடைகளாகும்)."
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
قَالَ سُفْيَانُ وَحَدَّثَنِي حَبِيبُ بْنُ أَبِي ثَابِتٍ عَنْ رَجُلٍ أَنَّهُ مَرَّ عَلَى أَبِي الدَّرْدَاءِ وَهُوَ يَبْنِي مَسْجِدًا فَقَالَ مَا هَذَا؟ فَقَالَ §«هَذَا لِآلِ حَامِيمَ» سكت عنه الذهبي في التلخيص
அபுத்தர்தா (ரலி) அவர்கள் ஒரு பள்ளிவாசலைக் கட்டிக்கொண்டிருந்தபோது, அவரைக் கடந்து சென்ற ஒருவர், "இது என்ன?" என்று கேட்டார். அதற்கு அபுத்தர்தா (ரலி) அவர்கள், "இது ஹா-மீம் குடும்பத்தினருக்கானது (குர்ஆனில் 'ஹா-மீம்' என்று தொடங்கும் ஏழு அத்தியாயங்களை ஓதுபவர்களுக்காக அல்லது அந்த அத்தியாயங்களின் சிறப்பைக் கருதி இது கட்டப்படுகிறது)" என்று பதிலளித்தார்கள்.

(இமாம் தஹபீ அவர்கள் தமது 'தல்கீஸ்' நூலில் இது குறித்து மௌனம் காத்துள்ளார்கள்.)
ஹதீஸ் தரம் : இது குறித்து (அறிஞர்கள்) மௌனம் காத்துள்ளனர் / கருத்துக் கூறவில்லை
سكت عنه
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الزَّاهِدُ ثنا أَحْمَدُ بْنُ مِهْرَانَ ثنا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى أَنْبَأَ إِسْرَائِيلُ أَنْبَأَ أَبُو إِسْحَاقَ عَنْ أَبِي الْأَحْوَصِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§رَبَّنَا أَمَتَّنَا اثْنَتَيْنِ وَأَحْيَيْتَنَا اثْنَتَيْنِ} [غافر 11] قَالَ هِيَ مِثْلُ الَّتِي فِي الْبَقَرَةِ {كُنْتُمْ أَمْوَاتًا فَأَحْيَاكُمْ ثُمَّ يُمِيتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيكُمْ ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ} [البقرة 28] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் (குர்ஆனின் பின்வரும் வசனம் குறித்துக்) கூறுகிறார்கள்:

வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வின் கூற்றான "{எங்கள் இறைவா! நீ எங்களை இருமுறை மரணிக்கச் செய்தாய்; இருமுறை எங்களுக்கு உயிரளித்தாய்}" [சூரா ஃகாஃபிர்: 11] என்பது குறித்து அவர்கள் விளக்கும்போது, "இது சூரா அல்-பகராவில் இடம்பெற்றுள்ள "{நீங்கள் (கருவறையில் உருவாவதற்கு முன்) உயிரற்றவர்களாக இருந்தீர்கள், பின்னர் அவன் உங்களுக்கு (இவ்வுலகில்) உயிரளித்தான்; பின்னர் அவன் உங்களை (இவ்வுலக வாழ்வின் முடிவில்) மரணிக்கச் செய்வான்; பின்னர் அவன் (மறுமையில்) உங்களை உயிர்ப்பிப்பான்; பின்னர் அவனிடமே நீங்கள் திருப்பிக் கொண்டுவரப்படுவீர்கள்}" [சூரா அல்-பகரா: 28] என்ற வசனத்தைப் போன்றதாகும் (அதாவது இரண்டு மரணங்களும் இரண்டு வாழ்வுகளும் இதையே குறிக்கின்றன)" என்றார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ أَنْبَأَ جَرِيرٌ عَنْ سُلَيْمَانَ التَّيْمِيِّ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ §يُنَادِي مُنَادٍ بَيْنَ يَدَيِ السَّاعَةِ يَا أَيُّهَا النَّاسُ أَتَتْكُمُ السَّاعَةُ فَيَسْمَعُهَا الْأَحْيَاءُ وَالْأَمْوَاتُ وَيَنْزِلُ اللَّهُ إِلَى السَّمَاءِ الدُّنْيَا فَيُنَادِي لِمَنِ الْمُلْكُ الْيَوْمَ لِلَّهِ الْوَاحِدِ الْقَهَّارِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» على شرط مسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:
மறுமை நாளுக்கு முன்பாக ஓர் அழைப்பாளர், "மக்களே! மறுமை நாள் உங்களிடம் வந்துவிட்டது" என்று அழைப்பார். அதனை உயிருள்ளவர்களும் இறந்தவர்களும் செவியேற்பார்கள். மேலும், அல்லாஹ் முதல் வானத்திற்கு இறங்கி வருவான். அப்போது அவன், "இன்றைய தினம் ஆட்சி அதிகாரம் யாருக்கு உரியது?" என்று கேட்பான். (அதற்கு,) "அடக்கியாளும் ஏகனான அல்லாஹ்வுக்கே (உரியது)" என்று (பதிலளிக்கப்படும்).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ الْمَحْبُوبِيُّ ثنا سَعِيدُ بْنُ مَسْعُودٍ ثنا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَنْبَأَ هَمَّامُ بْنُ يَحْيَى عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ عَبْدِ الْوَاحِدِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ بَلَغَنِي حَدِيثٌ عَنْ رَجُلٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ ﷺ سَمِعَهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ فِي الْقِصَاصِ وَلَمْ أَسْمَعْهُ فَابْتَعْتُ بَعِيرًا فَشَدَدْتُ رَحْلِي عَلَيْهِ ثُمَّ سِرْتُ شَهْرًا حَتَّى قَدِمْتُ مِصْرَ فَأَتَيْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أُنَيْسٍ فَقُلْتُ لِلْبَوَّابِ قُلْ لَهُ جَابِرٌ عَلَى الْبَابِ فَقَالَ ابْنُ عَبْدِ اللَّهِ؟ قُلْتُ نَعَمْ فَأَتَاهُ فَأَخْبَرَهُ فَقَامَ يَطَأُ ثَوْبَهُ حَتَّى خَرَجَ إِلَيْهِ فَاعْتَنَقَنِي وَاعْتَنَقْتُهُ فَقُلْتُ لَهُ حَدِيثٌ بَلَغَنِي عَنْكَ سَمِعْتَهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ وَلَمْ أَسْمَعْهُ فِي الْقِصَاصِ فَخَشِيتُ أَنْ أَمُوتَ أَوْ تَمُوتَ قَبْلَ أَنْ أَسْمَعَهُ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَقُولُ §يَحْشُرُ اللَّهُ الْعِبَادَ أَوْ قَالَ النَّاسَ عُرَاةً غُرْلًا بُهْمًا قَالَ قُلْنَا مَا بُهْمًا؟ قَالَ لَيْسَ مَعَهُمْ شَيْءٌ ثُمَّ يُنَادِيهِمْ بِصَوْتٍ يَسْمَعُهُ مَنْ بَعُدَ كَمَا يَسْمَعُهُ مَنْ قَرُبَ أَنَا الْمَلِكُ أَنَا الدَّيَّانُ لَا يَنْبَغِي لِأَحَدٍ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ أَنْ يَدْخُلَ الْجَنَّةَ وَلَا يَنْبَغِي لِأَحَدٍ مِنْ أَهْلِ النَّارِ أَنْ يَدْخُلَ النَّارَ وَعِنْدَهُ مَظْلِمَةٌ حَتَّى أَقُصَّهُ مِنْهُ حَتَّى اللَّطْمَةَ قَالَ قُلْنَا كَيْفَ ذَا وَإِنَّمَا نَأْتِي اللَّهَ غُرْلًا بُهْمًا؟ قَالَ «بِالْحَسَنَاتِ وَالسَّيِّئَاتِ» قَالَ وَتَلَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ {الْيَوْمَ تُجْزَى كُلُّ نَفْسٍ بِمَا كَسَبَتْ لَا ظُلْمَ الْيَوْمَ} [غافر 17] «صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
ஜாபிர் பின் அப்தில்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களில் ஒருவரிடமிருந்து 'கிஸாஸ்' (மறுமையில் வழங்கப்படும் நீதி/பதிலடி) தொடர்பான ஒரு ஹதீஸ் எனக்கு எட்டியது. அந்த ஹதீஸை நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து (நேரடியாகச்) செவியுறவில்லை. எனவே, நான் ஒரு ஒட்டகத்தை விலைக்கு வாங்கி, எனது பயணச் சுமையைக் கட்டிக்கொண்டு ஒரு மாதம் பயணம் செய்து (எகிப்தை) அடைந்தேன். அங்கு அப்துல்லாஹ் பின் உனைஸ் (ரலி) அவர்களிடம் சென்றேன்.

வாயிற்காப்பாளரிடம், "ஜாபிர் வாசலில் நிற்கிறார் என்று அவரிடம் சொல்" என்றேன். அவர், "(நீங்கள்) அப்தில்லாஹ்வின் மகனா?" என்று கேட்டார். நான் "ஆம்" என்றேன். அவர் (உள்ளே சென்று) அவரிடம் தெரிவித்தார். உடனே அவர் (அவசரத்தில்) தமது ஆடையை மிதித்தவாறு வெளியே வந்தார். அவர் என்னைக் கட்டித் தழுவினார்; நானும் அவரைக் கட்டித் தழுவினேன்.

நான் அவரிடம், "'கிஸாஸ்' குறித்து நீங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து செவியுற்ற ஒரு ஹதீஸ் எனக்கு எட்டியது; ஆனால், அதை நான் (நேரடியாக) செவியுறவில்லை. எனவே, அதை நான் செவியுறுவதற்கு முன்பாக நானோ அல்லது நீங்களோ இறந்துவிடக் கூடும் என்று அஞ்சினேன் (அதனால் தான் உங்களைத் தேடி வந்தேன்)" என்றேன்.

அதற்கு அப்துல்லாஹ் (ரலி) கூறினார்கள்: நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறக் கேட்டுள்ளேன்:
"அல்லாஹ் அடியார்களை – அல்லது மக்களை – (மறுமை நாளில்) நிர்வாணமானவர்களாகவும், விருத்தசேதனம் செய்யப்படாதவர்களாகவும், 'புஹ்மன்' ஆகவும் ஒன்றுதிரட்டுவான்."
அப்போது நாங்கள், "'புஹ்மன்' என்றால் என்ன?" என்று கேட்டோம். அதற்கு அவர்கள், "அவர்களிடம் (உலகியல் ரீதியான) வேறு எந்தப் பொருளும் இருக்காது (வெறுங்கையராக இருப்பார்கள்)" என்று பதிலளித்தார்கள்.
"பின்னர், அருகில் இருப்பவர்கள் கேட்பதைப் போன்றே தொலைவில் இருப்பவர்களும் கேட்கும் வகையிலான ஒரு சப்தத்தில் அல்லாஹ் அவர்களை அழைப்பான்.
(அவன் கூறுவான்:) 'நானே அரசன்! நானே தீர்ப்பளிப்பவன் (அத்-தய்யான்)! சொர்க்கவாசிகளில் எவரும் சொர்க்கத்தில் நுழைவதும் தகாது; நரகவாசிகளில் எவரும் நரகத்தில் நுழைவதும் தகாது; ஒருவருக்குச் செய்யப்பட்ட அநீதிக்கு, அது ஒரு சிறு அறையாக இருந்தாலும் சரி, அதற்காக நான் (பாதிக்கப்பட்டவருக்கு) பழிவாங்கித் தராத வரையில் (அவர்கள் தங்களுக்குரிய இடங்களுக்குச் செல்ல முடியாது)!'"

நாங்கள், "எங்களிடம் எந்தப் பொருளுமின்றி (புஹ்மன் ஆக) வரும்போது இது எப்படிச் சாத்தியமாகும்?" என்று கேட்டோம்.
அதற்கு அவர்கள், "(உலகப் பொருட்கள் மூலம் அல்ல, மாறாக) நன்மைகள் மற்றும் தீமைகளைக் கொண்டு (பதிலடி கொடுக்கப்படும்)" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பின்வரும் குர்ஆன் வசனத்தை ஓதிக்காட்டினார்கள்:
"இன்றைய தினம் ஒவ்வொரு ஆத்மாவும் அது சம்பாதித்ததைக் கொண்டு கூலி கொடுக்கப்படும்; இன்று எவருக்கும் அநீதி இழைக்கப்பட மாட்டாது" (குர்ஆன் 40:17).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ السَّيَّارِيُّ وَأَبُو أَحْمَدَ الصَّيْرَفِيُّ بِمَرْوَ قَالَا ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ هِلَالٍ ثنا عَلِيُّ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ شَقِيقٍ سَمِعْتُ أَبِي يَقُولُ أنبا الْحُسَيْنُ بْنُ وَاقِدٍ ثنا الْأَعْمَشُ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ §مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَلْيَقُلْ عَلَى أَثَرِهَا الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ يُرِيدُ قَوْلَهُ عَزَّ وَجَلَّ {فَادْعُوهُ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ} [غافر 65] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

யார் 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' (வணக்கத்திற்குரியவன் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யாருமில்லை) என்று கூறுகிறாரோ, அவர் அதனைத் தொடர்ந்து 'அல்ஹம்து லில்லாஹி ரப்பில் ஆலமீன்' (அகிலங்களின் இறைவனாகிய அல்லாஹ்வுக்கே புகழனைத்தும்) என்று கூறட்டும். (இவ்வாறு கூறுவதன் மூலம்) கண்ணியமும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வின் பின்வரும் திருவசனத்தையே அவர் (கருத்தில் கொண்டு) நாடுகிறார்:

"ஃபத்ஊஹு முக்லிஸீன லஹுத் தீன், அல்ஹம்து லில்லாஹி ரப்பில் ஆலமீன்" (எனவே, மார்க்கத்தை அவனுக்கே தூய்மையானதாக ஆக்கி, அவனிடமே பிரார்த்தியுங்கள். அகிலங்களின் இறைவனாகிய அல்லாஹ்வுக்கே புகழனைத்தும்) (அல்குர்ஆன் 40:65).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ صَالِحِ بْنِ هَانِئٍ ثنا السَّرِيُّ بْنُ خُزَيْمَةَ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ الْمُقْرِئُ ثنا سَعِيدُ بْنُ يَزِيدَ عَنْ أَبِي السَّمْحِ عَنْ عِيسَى بْنِ هِلَالٍ الصَّدَفِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ § لَوْ أَنَّ رَصَاصَةً مِنْ هَذِهِ مِثْلُ هَذِهِ وَأَشَارَ إِلَى مِثْلِ الْجُمْجُمَةِ أُرْسِلَتْ مِنَ السَّمَاءِ إِلَى الْأَرْضِ وَهِيَ مَسِيرَةُ خَمْسِ مِائَةِ سَنَةٍ لَبَلَغَتِ الْأَرْضَ قَبْلَ اللَّيْلِ وَتَلَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ {إِذِ الْأَغْلَالُ فِي أَعْنَاقِهِمْ وَالسَّلَاسِلُ يُسْحَبُونَ فِي الْحَمِيمِ} [غافر 72] الْآيَاتُ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் பின் அல்-ஆஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (ஒரு மண்டையோட்டின் அளவை நோக்கி சைகை செய்தவாறு), "இது போன்ற ஒரு ஈயக் குண்டு வானத்திலிருந்து பூமிக்கு வீசப்பட்டால் - (அவற்றிற்கிடையிலான) தூரம் ஐந்நூறு ஆண்டுகள் பயணத் தொலைவாக இருந்தபோதிலும் - அது இரவுக்கு முன்பாகவே பூமியை வந்தடைந்து விடும்" என்று கூறினார்கள்.

மேலும், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "{இதில் அக்லாலு ஃபீ அஃனாக்கிஹிம் வஸ்ஸலாஸிலு யுஸ்ஹபூன ஃபில் ஹமீம்}" (அவர்களுடைய கழுத்துகளில் விலங்குகளும், சங்கிலிகளும் மாட்டப்பட்டு, அவர்கள் கொதிக்கும் நீரில் இழுக்கப்படுவார்கள்) [ஸூரா ஃகாஃபிர்: 71, 72] ஆகிய வசனங்களை ஓதினார்கள்.

(இது ஆதாரப்பூர்வமான அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்ட ஹதீஸாகும்; எனினும் புகாரியும் முஸ்லிமும் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
تَفْسِيرُ سُورَةِ حم السَّجْدَةِ
சூரா ஹா மீம் அஸ்-ஸஜ்தாவின் விரிவுரை
حَدَّثَنِي أَبُو الْحَسَنِ أَحْمَدُ بْنُ الْخَضِرِ الشَّافِعِيُّ ثنا أَبُو إِسْحَاقَ إِبْرَاهِيمُ بْنُ إِسْحَاقَ الْعُقَيْلِيُّ ثنا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ الزُّهْرِيُّ ثنا عَمِّي حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَابِرٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ §تَلَا {قُرْآنًا عَرَبِيًّا لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ} [فصلت 3] ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «أُلْهِمَ إِسْمَاعِيلُ هَذَا اللِّسَانَ إِلْهَامًا» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ مدار الحديث على إبراهيم بن إسحاق العسيلي وكان ممن يسرق الحديث
ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "(அறிந்து கொள்ளும் மக்களுக்குத் தெளிவான வசனங்களைக் கொண்ட) அரபு மொழியிலான குர்ஆன்" (எனும் திருக்குர்ஆன் 41:3-வது வசனத்தை) ஓதினார்கள். பின்னர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "இஸ்மாயீல் (அலை) அவர்களுக்கு இந்த (அரபு) மொழி உள்ளுணர்வாக (இறைவனால்) அருளப்பட்டது" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنِي عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ الْقَاضِي بِبُخَارَى ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَحْمُودِ بْنِ شَقِيقٍ ثنا أَبُو تُمَيْلَةَ عَنِ الْحُسَيْنِ بْنِ وَاقِدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِ {بِلِسَانٍ عَرَبِيٍّ مُبِينٍ} [الشعراء 195] قَالَ §«بِلِسَانِ جُرْهُمٍ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
புரைதா (ரலி) அவர்கள் (பின்வரும் வசனம் குறித்து) அறிவிக்கிறார்கள்:

"{பிலிசானின் அரபிய்யின் முபீன்} (தெளிவான அரபி மொழியில் - அஷ்-ஷுஅரா: 195)" (எனும் இறைவசனத்திற்கு), "(அது) ஜுர்ஹும் (கோத்திரத்தாரின்) மொழியாகும்" என்று (விளக்கமளித்தார்கள்).

இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஸஹீஹானது (ஆதாரப்பூர்வமானது). எனினும், இதனை அவர்கள் இருவரும் (இமாம் புகாரியும் இமாம் முஸ்லிமும் தமது நூல்களில்) பதிவு செய்யவில்லை.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو عَلِيٍّ الْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحَافِظُ أَنْبَأَ مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ الْعَسْقَلَانِيُّ ثنا أَبُو عُمَيْرٍ عِيسَى بْنُ مُحَمَّدٍ ثنا ضَمْرَةُ عَنْ سَعْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ قَالَ سَمِعَ النَّبِيُّ ﷺ رَجُلًا قَرَأَ فَلَحَنَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ §«أَرْشِدُوا أَخَاكُمْ» صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
அபூதர்தா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள், ஒரு மனிதர் (குர்ஆனை) ஓதுவதைக் கேட்டார்கள். அப்போது அவர் (இலக்கணப்) பிழை விட்டார். உடனே, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "உங்கள் சகோதரருக்குச் சரியானதை வழிகாட்டுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ سَعْدِ بْنِ الْحَسَنِ بْنِ سُفْيَانَ الشَّيْبَانِيُّ ثنا جَدِّي ثنا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ ثنا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيُّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ §«أَعْرِبُوا الْقُرْآنَ وَالْتَمِسُوا غَرَائِبَهُ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ عَلَى مَذْهَبِ جَمَاعَةٍ مِنْ أَئِمَّتِنَا وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ بل أجمع على ضعفه
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"குர்ஆனை (அதன் இலக்கண விதிகளுடன்) முறையாக ஓதுங்கள்; மேலும் அதன் (அபூர்வமான மற்றும் ஆழமான) பொருள்களைத் தேடி அறியுங்கள்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنِي أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْبَزَّازُ بِبَغْدَادَ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ ثنا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَنْبَأَ سَعِيدُ بْنُ إِيَاسٍ الْجُرَيْرِيُّ عَنْ حَكِيمِ بْنِ مُعَاوِيَةَ بْنِ حَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ النَّبِيِّ ﷺ قَالَ «§يَجِيئُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَعَلَى أَفْوَاهِهِمُ الْفِدَامُ وَإِنَّ أَوَّلَ مَا يَتَكَلَّمُ مِنَ الْآدَمِيِّ فَخِذُهُ وَكَفُّهُ» هَذَا حَدِيثٌ مَشْهُورٌ بِبَهْزِ بْنِ حَكِيمٍ عَنْ أَبِيهِ وَقَدْ تَابَعَهُ الْجُرَيْرِيُّ فَرَوَاهُ عَنْ حَكِيمِ بْنِ مُعَاوِيَةَ وَصَحَّ بِهِ الْحَدِيثُ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ وَقَدْ رَوَاهُ أَبُو قَزَعَةَ الْبَاهِلِيُّ أَيْضًا عَنْ حَكِيمِ بْنِ مُعَاوِيَةَتابعه بهز بن حكيم عن أبيه صحيح
முஆவியா பின் ஹைதா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"மறுமை நாளில் (மக்கள்) வருவார்கள்; அவர்களது வாய்களில் வாய்மூடிகள் (அல்லது முத்திரைகள்) இருக்கும். மனிதனிடமிருந்து (உறுப்புகளில்) முதன்முதலாகப் பேசுவது அவனது தொடையும் அவனது உள்ளங்கையும்தான்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَاهُ أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ بَالَوَيْهِ ثنا بِشْرُ بْنُ مُوسَى ثنا الْحَسَنُ بْنُ مُوسَى الْأَشْيَبُ ثنا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ أَنْبَأَ أَبُو قَزَعَةَ الْبَاهِلِيُّ عَنْ حَكِيمِ بْنِ مُعَاوِيَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «§تُحْشَرُونَ هَا هُنَا وَأَوْمَأَ بِيَدِهِ إِلَى الشَّامِ مُشَاةً وَرُكْبَانًا وَعَلَى وُجُوهِكُمْ وَتُعْرَضُونَ عَلَى اللَّهِ وَعَلَى أَفْوَاهِكُمُ الْفِدَامُ وَإِنَّ أَوَّلَ مَنْ يُعْرِبُ عَنْ أَحَدِكُمْ فَخِذُهُ» وَتَلَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ {وَمَا كُنْتُمْ تَسْتَتِرُونَ أَنْ يَشْهَدَ عَلَيْكُمْ سَمْعُكُمْ وَلَا أَبْصَارُكُمْ وَلَا جُلُودُكُمْ} [فصلت 22] أبو قزعة سويد بن حجير ثقة
ஹகீம் பின் முஆவியா தனது தந்தை (முஆவியா - ரலி) வாயிலாக அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "நீங்கள் இங்கே ஒன்றுதிரட்டப்படுவீர்கள்" என்று கூறிவிட்டு, தம் கையால் ஷாம் தேசத்தை (சிரியாவை) நோக்கி சைகை செய்தார்கள். "(அங்கு நீங்கள்) நடந்தவர்களாகவும், வாகனங்களில் ஏறியவர்களாகவும், உங்கள் முகங்களின் மீது (குப்புற வீழ்ந்தவர்களாகவும்) வருவீர்கள். நீங்கள் அல்லாஹ்வின் முன் ஆஜர்படுத்தப்படுவீர்கள். (அப்போது) உங்கள் வாய்களின் மீது முத்திரை (வாய்மூடி) இடப்பட்டிருக்கும். உங்களில் ஒருவரைப் பற்றி முதன்முதலாக (சாட்சியம் கூறிப்) பேசக்கூடியது அவரது தொடையாகும்" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "உங்கள் செவியோ, உங்கள் கண்களோ, உங்கள் தோல்களோ உங்களுக்கு எதிராகச் சாட்சியம் அளிப்பதைத் தவிர்க்கும் பொருட்டு (பாவங்களை) நீங்கள் மறைப்பவர்களாக இருக்கவில்லை" (திருக்குர்ஆன் 41:22) எனும் வசனத்தை ஓதிக்காட்டினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حَمْشَاذَ الْعَدْلُ ثنا أَبُو الْمُثَنَّى وَمُحَمَّدُ بْنُ أَيُّوبَ قَالَا ثنا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ الْعُكْبَرِيُّ ثنا سُفْيَانُ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ عَنْ مَالِكِ بْنِ حُصَيْنِ بْنِ عُقْبَةَ الْفَزَارِيِّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ وَسُئِلَ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {§رَبَّنَا أَرِنَا الَّذَيْنِ أَضَلَّانَا مِنَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ} [فصلت 29] قَالَ «ابْنُ آدَمَ الَّذِي قَتَلَ أَخَاهُ وَإِبْلِيسُ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
அலி இப்னு அபீ தாலிப் (ரலி) அவர்களிடம், "எங்கள் இறைவா! ஜின்கள் மற்றும் மனிதர்களிலிருந்து எங்களை வழிகெடுத்த அந்த இருவரையும் எங்களுக்குக் காட்டுவாயாக" (என்ற) அல்லாஹ் அஸ்ஸவஜல்லின் (திருக்குர்ஆன் 41:29 வசனத்தின்) கூற்றைக் குறித்துக் கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், "(அவ்விருவர்) தன் சகோதரனைக் கொன்ற ஆதாமுடைய மகனும் (காபீலும்), இப்லீஸும் (ஆவர்)" என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ الْجَبَّارِ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِدْرِيسَ أَنْبَأَ أَبُو إِسْحَاقَ الشَّيْبَانِيُّ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ أَبِي مُوسَى عَنِ الْأَسْوَدِ بْنِ هِلَالٍ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ قَالَ مَا تَقُولُونَ فِي قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا} [فصلت 30] وَقَوْلُهُ تَعَالَى {الَّذِينَ آمَنُوا وَلَمْ يَلْبِسُوا} [الأنعام 82] إِيمَانَهُمْ بِظُلْمٍ؟ فَقَالُوا الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا فَلَمْ يَلْتَفِتُوا وَقَوْلُهُ وَلَمْ يَلْبِسُوا إِيمَانَهُمْ بِظُلْمٍ بِخَطِيئَةٍ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ «§حَمَلْتُمُوهَا عَلَى غَيْرِ وَجْهِ الْمَحْمَلِ ثُمَّ اسْتَقَامُوا وَلَمْ يَلْتَفِتُوا إِلَى إِلَهٍ غَيْرِهِ وَلَمْ يَلْبِسُوا إِيمَانَهُمْ بِظُلْمٍ أَيْ بِشِرْكٍ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
அபூபக்கர் அஸ்-ஸித்தீக் (ரலி) அவர்கள் (மக்களிடம்), "மாண்பும் வல்லமையும் மிக்க அல்லாஹ்வின் கூற்றான {நிச்சயமாக எவர்கள் 'எங்கள் இறைவன் அல்லாஹ்' என்று கூறி, பின்னர் (அதில்) உறுதியாக நிலைத்திருக்கிறார்களோ} [ஃபுஸ்ஸிலத் 30], மேலும் அவனது கூற்றான {எவர்கள் ஈமான் கொண்டு, தமது ஈமானுடன் அநீதியைக் கலந்துவிடவில்லையோ} [அல்-அன்ஆம் 82] ஆகிய வசனங்களைப் பற்றி நீங்கள் என்ன கூறுகிறீர்கள்?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அவர்கள், "எவர்கள் 'எங்கள் இறைவன் அல்லாஹ்' என்று கூறி, பின்னர் நிலைத்திருக்கிறார்களோ என்பதற்கு 'அவர்கள் (பாவங்களின் பக்கம்) திரும்பவில்லை' என்றும், 'தங்களது ஈமானுடன் அநீதியைக் கலந்துவிடவில்லை' என்பதற்கு 'பாவத்தைக் கலந்துவிடவில்லை' என்றும் (பொருள்)" என்று பதிலளித்தனர்.

அப்போது அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நீங்கள் இதனை அதன் (உண்மையான) கருத்துக்கு மாற்றமாகவே கருதிவிட்டீர்கள். (உண்மையில்) 'பின்னர் நிலைத்திருப்பவர்கள்' என்பதன் பொருள், 'அவர்கள் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு எந்தக் கடவுளின் பக்கமும் திரும்பிப் பார்க்கவில்லை' (அதாவது ஏகத்துவத்தில் உறுதியாக இருந்தார்கள்) என்பதாகும். மேலும் 'தங்கள் ஈமானுடன் அநீதியைக் கலக்காதவர்கள்' என்பதன் பொருள், 'தங்கள் ஈமானுடன் அநீதியை அதாவது இணைவைப்பை (ஷிர்க்கை) கலக்காதவர்கள்' என்பதாகும்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا أَبُو الْبَخْتَرِيِّ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ شَاكِرٍ ثنا أَبُو أُسَامَةَ ثنا الْأَعْمَشُ عَنْ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ صُرَدَ قَالَ اسْتَبَّ رَجُلَانِ قُرْبَ النَّبِيِّ ﷺ فَاشْتَدَّ غَضَبُ أَحَدِهِمَا فَقَالَ النَّبِيُّ ﷺ §إِنِّي لَأَعْلَمُ كَلِمَةً لَوْ قَالَهَا لَذَهَبَ عَنْهُ الْغَضَبُ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ فَقَالَ الرَّجُلُ أَمَجْنُونًا تَرَانِي؟ فَتَلَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ {وَإِمَّا يَنْزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطَانِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ} [فصلت 36] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ» صحيح
சுலைமான் பின் ஸுரத் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களுக்கு அருகில் இரண்டு மனிதர்கள் ஒருவரையொருவர் திட்டிக் கொண்டனர். அவர்களில் ஒருவருக்குக் கடும் கோபம் ஏற்பட்டது (அவரது முகம் சிவந்து நரம்புகள் புடைத்தன). அப்போது நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "ஒரு வார்த்தையை நான் அறிவேன். அதை இவர் கூறினால், இவரை விட்டு கோபம் விலகிவிடும். அது 'அஊது பில்லாஹி மினஷ் ஷைத்தானிர் ரஜீம்' (விரட்டப்பட்ட ஷைத்தானிடமிருந்து அல்லாஹ்விடம் நான் பாதுகாப்புத் தேடுகிறேன்) என்பதாகும்" என்று கூறினார்கள்.

(இதைக் கேள்விப்பட்ட) அந்த மனிதர், "என்னை என்ன பைத்தியக்காரன் என்று கருதுகிறீர்களா?" (எனக் கோபத்துடன்) கேட்டார். பின்னர், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பின்வரும் திருக்குர்ஆன் வசனத்தை ஓதிக்காட்டினார்கள்:

"வ இம்மா யன்ஸகன்னக்க மினஷ் ஷைத்தானி நஸ்ஃகுன் ஃபஸ்தஇத் பில்லாஹ், இன்னஹு ஹுவஸ் ஸமீஉல் அலீம்"
(ஷைத்தானிடமிருந்து ஏதேனும் ஒரு தீய தூண்டுதல் உங்களை உந்தினால், அல்லாஹ்விடம் பாதுகாப்புத் தேடுங்கள். நிச்சயமாக அவன் (யாவற்றையும்) செவியுறுபவனாகவும், நன்கறிபவனாகவும் இருக்கிறான்) [அத்தியாயம் ஃபுஸ்ஸிலத்: 36].

(இது சரியான அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்ட ஸஹீஹான ஹதீஸாகும்).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ الْفَقِيهُ أَنْبَأَ مُوسَى بْنُ إِسْحَاقَ الْخَطْمِيُّ ثنا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ ثنا ابْنُ فُضَيْلٍ ثنا عَطَاءُ بْنُ السَّائِبِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُ «§كَانَ يَسْجُدُ بِآخِرِ الْآيَتَيْنِ مِنْ حمِ السَّجْدَةِ وَكَانَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ يَعْنِي ابْنَ مَسْعُودٍ يَسْجُدُ بِالْأُولَى مِنْهُمَا» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள், 'ஹா-மீம் அஸ்-ஸஜ்தா' (சூரா ஃபுஸ்ஸிலத்) அத்தியாயத்தின் (ஸஜ்தா தொடர்பான) இரண்டு வசனங்களில் இறுதி வசனத்தில் ஸஜ்தா செய்பவர்களாக இருந்தார்கள். அபூ அப்துர் ரஹ்மான் - அதாவது இப்னு மஸ்வூத் (ரழி) அவர்கள் - அவ்விரண்டில் முதல் வசனத்தில் ஸஜ்தா செய்பவர்களாக இருந்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُؤَمَّلِ بْنِ الْحَسَنِ بْنِ عِيسَى ثنا الْفَضْلُ بْنُ مُحَمَّدِ الشَّعْرَانِيُّ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنِي مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ عَنِ الْعَلَاءِ بْنِ الْحَارِثِ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَرْطَأَةَ عَنْ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ الْجُهَنِيِّ قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ §تَلَا {إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِالذِّكْرِ لَمَّا جَاءَهُمْ وَإِنَّهُ لِكِتَابٌ عَزِيزٌ لَا يَأْتِيهِ الْبَاطِلُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَلَا مِنْ خَلْفِهِ تَنْزِيلٌ مِنْ حَكِيمٍ حُمَيْدٍ} [فصلت 42] فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «إِنَّكُمْ لَنْ تَرْجِعُوا إِلَى اللَّهِ بِشَيْءٍ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنْ شَيْءٍ خَرَجَ مِنْهُ» يَعْنِي الْقُرْآنَ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
உக்பா பின் ஆமிர் அல்-ஜுஹனீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நிச்சயமாக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (பின்வரும் வசனங்களை) ஓதினார்கள்: "நிச்சயமாக எவர்கள் தங்களுக்கு அறிவுரை (குர்ஆன்) வந்தபோது அதனை நிராகரித்தார்களோ (அவர்கள் தண்டிக்கப்படுவார்கள்). மேலும், நிச்சயமாக இது ஒரு கண்ணியமிக்க வேதமாகும். இதற்கு முன்னாலிருந்தோ அல்லது இதற்குப் பின்னாலிருந்தோ இதில் பொய் (எதுவும்) வராது. (இது) ஞானமிக்கவனும், புகழுக்குரியவனுமாகிய (இறைவனிடமிருந்து) அருளப்பட்டதாகும்" (அல்குர்ஆன் 41:41-42).

பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள்: "நிச்சயமாக, அல்லாஹ்விடமிருந்து வெளிப்பட்ட (குர்ஆனை) விட அவனுக்கு மிகவும் விருப்பமான வேறு எதைக் கொண்டும் நீங்கள் அல்லாஹ்விடம் திரும்பச் செல்ல முடியாது" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنْبَأَ جَرِيرٌ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ هِلَالِ بْنِ يَسَافٍ عَنْ فَرْوَةَ بْنِ نَوْفَلٍ الْأَشْجَعِيِّ قَالَ كُنْتُ جَارَ الْخَبَّابِ بْنِ الْأَرَتِّ فَخَرَجْنَا مَرَّةً مِنَ الْمَسْجِدِ فَأَخَذَ بِيَدِي فَقَالَ «يَا هَنَاهْ §تَقَرَّبْ إِلَى اللَّهِ بِمَا اسْتَطَعْتَ فَإِنَّكَ لَنْ تَقَرَّبَ إِلَيْهِ بِشَيْءٍ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنْ كَلَامِهِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
ஃபர்வா பின் நவ்ஃபல் அல்-அஷ்ஜஈ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

நான் கப்பாப் பின் அல்-அரத் (ரலி) அவர்களின் அண்டை வீட்டாராக இருந்தேன். ஒருமுறை நாங்கள் பள்ளிவாசலில் இருந்து வெளியே வந்தோம். அப்போது அவர் எனது கையைப் பிடித்துக் கொண்டு கூறினார்:

"ஓ மனிதரே! (அல்லது இன்னாரே!) உம்மால் இயன்ற அளவு (வணக்க வழிபாடுகள் மூலம்) அல்லாஹ்வின் நெருக்கத்தைப் பெற்றுக்கொள்ளும். ஏனெனில், அவனது வார்த்தையை (திருக்குர்ஆனை) விட அவனுக்கு மிகவும் விருப்பமான வேறு எதன் மூலமும் நீர் அவனது நெருக்கத்தைப் பெற்றுவிட முடியாது."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
تَفْسِيرُ سُورَةِ حم عسق
ஸூரா ஹா-மீம் ஐன்-ஸீன்-காஃப்-இன் தஃப்சீர் (விளக்கவுரை)
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ الصَّفَّارُ ثنا أَحْمَدُ بْنُ مِهْرَانَ ثنا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى أَنْبَأَ إِسْرَائِيلُ عَنْ خُصَيْفٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَوْلُهُ عَزَّ وَجَلَّ {§تَكَادُ السَّمَوَاتُ يَتَفَطَّرْنَ مِنْ فَوْقِهِنَّ} قَالَ «مِنَ الثِّقَلِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் வசனமான), "வானங்கள் தமக்கு மேலிருந்து பிளந்துவிடப் பார்க்கின்றன" (அல்குர்ஆன் 42:5) என்பது குறித்துக் கூறுகையில், "(அல்லாஹ்வின் மகத்துவத்தாலும், வானவர்களின்) பளுவின் காரணமாக (அவ்வாறு நிகழப் பார்க்கின்றன)" என்று விளக்கமளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ أَنْبَأَ عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَبْدِ الْوَارِثِ ثنا هَمَّامٌ عَنْ قَتَادَةَ ثنا عِكْرِمَةُ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ «§كَانَ بَيْنَ آدَمَ وَنُوحٍ عَشَرَةُ قُرُونٍ كُلُّهُمْ عَلَى شَرِيعَةٍ مِنَ الْحَقِّ فَلَمَّا اخْتَلَفُوا بَعَثَ اللَّهُ النَّبِيِّينَ وَالْمُرْسَلِينَ وَأَنْزَلَ كِتَابَهُ فَكَانُوا أُمَّةً وَاحِدَةً» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الْبُخَارِيِّ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط البخاري
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
"ஆதம் (அலை) மற்றும் நூஹ் (அலை) ஆகிய இருவருக்கும் இடையே பத்து நூற்றாண்டுகள் (தலைமுறைகள்) இருந்தன. அவர்கள் அனைவரும் சத்திய (ஏகத்துவ) மார்க்கத்தில் நிலைத்திருந்தனர். பின்னர் அவர்கள் (மார்க்கத்தில்) முரண்பட்டுக் கொண்டபோது, அல்லாஹ் (மக்களுக்கு நற்செய்தி கூறுவோராகவும், எச்சரிக்கை செய்வோராகவும்) நபிமார்களையும், தூதர்களையும் அனுப்பினான். மேலும், (அவர்களிடையே நிலவிய கருத்து வேறுபாடுகளைத் தீர்ப்பதற்காகத்) தனது வேதத்தையும் அருளினான். (அதற்கு முன்னர்) அவர்கள் ஒரே சமுதாயமாகவே இருந்தனர்."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط البخاري
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ أَنْبَأَ إِسْحَاقُ أَنْبَأَ حَكَّامُ بْنُ سَلْمٍ الرَّازِيُّ وَكَانَ ثِقَةً ثنا أَبُو جَعْفَرٍ الرَّازِيُّ عَنِ الرَّبِيعِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ قَيْسِ بْنِ عَبَّادٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§وَمَا أُنْزِلَ عَلَى الْمَلَكَيْنِ بِبَابِلَ هَارُوتَ وَمَارُوتَ} [البقرة 102] الْآيَةُ قَالَ إِنَّ النَّاسَ بَعْدَ آدَمَ وَقَعُوا فِي الشِّرْكِ اتَّخَذُوا هَذِهِ الْأَصْنَامَ وَعَبَدُوا غَيْرَ اللَّهِ قَالَ فَجَعَلَتِ الْمَلَائِكَةُ يَدْعُونَ عَلَيْهِمْ وَيَقُولُونَ رَبَّنَا خَلَقْتَ عِبَادَكَ فَأَحْسَنْتَ خَلْقَهُمْ وَرَزَقْتَهُمْ فَأَحْسَنْتَ رِزْقَهُمْ فَعَصَوْكَ وَعَبَدُوا غَيْرَكَ اللَّهُمَّ اللَّهُمَّ يَدْعُونَ عَلَيْهِمْ فَقَالَ لَهُمُ الرَّبُّ عَزَّ وَجَلَّ إِنَّهُمْ فِي غَيْبٍ فَجَعَلُوا لَا يَعْذُرُونَهُمْ فَقَالَ اخْتَارُوا مِنْكُمُ اثْنَيْنِ أُهْبِطُهُمَا إِلَى الْأَرْضِ فَآمُرُهُمَا وَأَنْهَاهُمَا فَاخْتَارُوا هَارُوتَ وَمَارُوتَ قَالَ وَذَكَرَ الْحَدِيثَ بِطُولِهِ فِيهِمَا وَقَالَ فِيهِ فَلَمَّا شَرِبَا الْخَمْرَ وَانْتَشَيَا وَقَعَا بِالْمَرْأَةِ وَقَتَلَا النَّفْسَ فَكَثُرَ اللَّغَطُ فِيمَا بَيْنَهُمَا وَبَيْنَ الْمَلَائِكَةِ فَنَظَرُوا إِلَيْهِمَا وَمَا يَعْمَلَانِ فَفِي ذَلِكَ أُنْزِلَتْ {وَالْمَلَائِكَةُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَيَسْتَغْفِرُونَ لِمَنْ فِي الْأَرْضِ} [الشورى 5] الْآيَةُ قَالَ فَجَعَلَ بَعْدَ ذَلِكَ الْمَلَائِكَةُ يَعْذُرُونَ أَهْلَ الْأَرْضِ وَيَدْعُونَ لَهُمْ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள், {வமா உன்ஸில அலல் மலக்கய்னி பிபாபில ஹாரூத வமாரூத} (பாபிலோனில் ஹாரூத், மாரூத் எனும் இரண்டு வானவர்களுக்கு இறக்கப்பட்டவை) (அல்குர்ஆன் 2:102) என்ற (அல்லாஹ்வின்) வசனம் குறித்துக் கூறினார்கள்:

"ஆதமுக்குப் பிறகு மக்கள் ஷிர்க்கில் (இணைவைப்பில்) வீழ்ந்தனர். அவர்கள் இந்தச் சிலைகளை (வணக்கத்திற்குரியவையாக) எடுத்துக்கொண்டு, அல்லாஹ் அல்லாதவற்றை வணங்கினார்கள். அப்போது மலக்குகள் (வானவர்கள்) அவர்களுக்கு எதிராக (அல்லாஹ்விடம்) பிரார்த்தித்து, 'எங்கள் இறைவனே! நீ உன்னுடைய அடியார்களைப் படைத்தாய், அவர்களின் படைப்பை அழகாக்கினாய். அவர்களுக்கு உணவளித்தாய், அவர்களின் உணவையும் சிறந்ததாக்கினாய். (அப்படியிருந்தும்) அவர்கள் உனக்கு மாறுசெய்து, நீ அல்லாதவற்றை வணங்குகிறார்கள்' என்று கூறி, அவர்களுக்கு எதிராக (தண்டனை வேண்டி) மீண்டும் மீண்டும் பிரார்த்தித்தனர்.

அப்போது வல்லமைமிக்க இறைவன் அவர்களிடம், 'நிச்சயமாக அவர்கள் (என்னை நேரில் காணாத) மறைவான நிலையில் இருக்கிறார்கள்' என்று கூறினான். (இருப்பினும்) வானவர்கள் அவர்களை மன்னிக்கத் தயாராக இல்லை (அவர்களின் செயல்களுக்குச் சாக்குப்போக்குகளை ஏற்கவில்லை). அப்போது இறைவன், 'உங்களில் இருவரைத் தேர்ந்தெடுங்கள், நான் அவர்களைப் பூமிக்கு இறக்கி வைப்பேன்; (மனிதர்களுக்கு இடுவது போன்றே) நான் அவர்களுக்குக் கட்டளையிடுவேன், மேலும் (தீமைகளை விட்டும்) அவர்களைத் தடுப்பேன்' என்று கூறினான். அதன்படி அவர்கள் ஹாரூத் மற்றும் மாரூத் ஆகிய இருவரையும் தேர்ந்தெடுத்தனர்.

(அறிவிப்பாளர் கூறுகிறார்:) அவ்விருவர் குறித்தும் நீண்ட செய்தியை அவர் (இப்னு அப்பாஸ்) குறிப்பிட்டார். அதில் (பின்வருமாறு) கூறப்பட்டுள்ளது: "அவ்விருவரும் (பூமிக்கு வந்தபின்) மது அருந்தி போதையில் இருந்தபோது, ஒரு பெண்ணுடன் (தகாத உறவில்) ஈடுபட்டனர்; மேலும் ஒரு உயிரைக் கொலையும் செய்தனர். அப்போது அவர்களுக்கும் (வானத்தில் இருந்த) ஏனைய வானவர்களுக்கும் இடையே (இது குறித்துப்) பேச்சுக்கள் அதிகமானது. வானவர்கள் அவ்விருவரையும், அவர்கள் (பூமியில்) செய்துகொண்டிருந்தவற்றையும் பார்த்தனர்.

அந்தச் சந்தர்ப்பத்தில்தான், {வல்மலாயிகத்து யுஸப்பிஹூன பிஹம்தி ரப்பிஹிம் வயஸ்தக்ஃபிரூன லிமன் ஃபில் அர்ள்} (வானவர்கள் தங்கள் இறைவனின் புகழைக் கொண்டு துதித்து, பூமியில் உள்ளவர்களுக்காகப் பாவமன்னிப்புத் தேடுகிறார்கள்) (அல்குர்ஆன் 42:5) என்ற வசனம் அருளப்பட்டது. இதன் பிறகு வானவர்கள் பூமியில் உள்ளவர்களின் (பலவீனமான) நிலையை உணர்ந்து, அவர்களுக்காகப் பாவமன்னிப்புத் தேடத் தொடங்கினர்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
وَأَخْبَرَنِي أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ الشَّيْبَانِيُّ ثنا أَحْمَدُ بْنُ حَازِمِ بْنِ أَبِي غَرَزَةَ ثنا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عُمَرَ أَبُو الْمُنْذِرِ ثنا كَثِيرُ بْنُ زَيْدٍ عَنِ الْمُطَّلِبِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَنْطَبٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَنَّهُ كَانَ وَاقِفًا بِعَرَفَاتٍ فَنَظَرَ إِلَى الشَّمْسِ حِينَ تَدَلَّتْ مِثْلَ التُّرْسِ لِلْغُرُوبِ فَبَكَى وَاشْتَدَّ بُكَاؤُهُ وَتَلَا قَوْلَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {اللَّهُ الَّذِي أَنْزَلَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ وَالْمِيزَانِ وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّ السَّاعَةَ قَرِيبٌ} [الشورى 17] إِلَى {الْقَوِيُّ الْعَزِيزُ} [هود 66] فَقَالَ لَهُ عَبْدُهُ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَدْ وَقَفْتُ مَعَكَ مِرَارًا لَمْ تَصْنَعْ هَذَا فَقَالَ ذَكَرْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ وَهُوَ وَاقِفٌ بِمَكَانِي هَذَا فَقَالَ «§أَيُّهَا النَّاسُ لَمْ يَبْقَ مِنْ دُنْيَاكُمْ هَذِهِ فِيمَا مَضَى إِلَّا كَمَا بَقِيَ مِنْ يَوْمِكُمْ هَذَا فِيمَا مَضَى مِنْهُ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ كثير بن زيد ضعفه النسائي ومشاه غيره
அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அவர்கள் அரஃபாவில் (ஹஜ்ஜின் போது) நின்றுகொண்டிருந்தார்கள். அப்போது சூரியன் மறைவதற்காக ஒரு கேடயத்தைப் போன்று (கீழ்நோக்கி) இறங்குவதைப் பார்த்தார்கள். உடனே அவர்கள் அழத் தொடங்கினார்கள்; அவர்களின் அழுகை தீவிரமானது. பின்னர் அவர்கள் மாபெரும் கண்ணியமிக்க அல்லாஹ்வின் பின்வரும் வசனத்தை ஓதினார்கள்:

"அல்லாஹ் தான் சத்தியத்தைக் கொண்டு இவ்வேதத்தையும், (நீதியை நிலைநாட்ட) தராசையும் இறக்கி வைத்தான். (நபியே!) உமக்கு எது அறிவிக்கும்? ஒருவேளை அந்த (மறுமை) நேரம் நெருக்கமானதாக இருக்கலாம்" (அஷ்-ஷூரா 17) என்பதிலிருந்து, "(அல்லாஹ்) வல்லமை மிக்கவன், மிகைத்தவன்" (ஹூத் 66) என்பது வரை ஓதினார்கள்.

அப்போது அவர்களின் பணியாளர் அவர்களிடம், "அபூ அப்திர் ரஹ்மான் (இப்னு உமர்) அவர்களே! நான் உங்களுடன் பலமுறை (இங்கு) நின்றிருக்கிறேன், ஆனால் நீங்கள் ஒருபோதும் இவ்வாறு (அழுது) செய்ததில்லையே?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் நான் நிற்கும் இதே இடத்தில் நின்றுகொண்டிருந்ததை நான் (இப்போது) நினைவுகூர்ந்தேன். அப்போது அவர்கள், 'மக்களே! உங்களின் இந்த உலக வாழ்வின் கடந்துபோன காலத்துடன் ஒப்பிடுகையில், இனி எஞ்சியிருக்கும் காலமானது, உங்களின் இன்றைய தினத்தின் கடந்துபோன நேரத்துடன் ஒப்பிடுகையில் (அஸ்தமனத்திற்கு முன்) எஞ்சியிருக்கும் நேரத்தைப் போன்றதே தவிர வேறில்லை' என்று கூறினார்கள்" என பதிலளித்தார்கள்.

(இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஸஹீஹானது. எனினும், இதனை புகாரியும் முஸ்லிமும் பதிவு செய்யவில்லை. இதில் வரும் கஸீர் பின் ஸைத் என்பவரை இமாம் நஸாயீ பலவீனமானவர் என்றும், மற்றவர்கள் குறையற்றவர் என்றும் கூறியுள்ளனர்.)
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ بَكْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ الصَّيْرَفِيُّ ثنا أَحْمَدُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ النَّرْسِيُّ ثنا أَبُو أَحْمَدَ الزُّبَيْرِيُّ ثنا عِمْرَانُ بْنُ زَائِدَةَ بْنِ نَشِيطٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي خَالِدٍ الْوَالِبِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ §تَلَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ {مَنْ كَانَ يُرِيدُ حَرْثَ الْآخِرَةِ نَزِدْ لَهُ فِي حَرْثِهِ وَمَنْ كَانَ يُرِيدُ حَرْثَ الدُّنْيَا نُؤْتِهِ مِنْهَا وَمَا لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ نَصِيبٍ} [الشورى 20] ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ابْنَ آدَمَ تَفَرَّغْ لِعِبَادَتِي امْلَأْ صَدْرَكَ غِنًى وَأَسُدَّ فَقْرَكَ وَإِلَّا تَفْعَلْ مَلَأْتُ صَدْرَكَ شُغْلًا وَلَمْ أَسُدَّ فَقْرَكَ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “(மறுமையின் விளைச்சலை எவர் நாடுகிறாரோ, அவருடைய விளைச்சலை அவருக்கு நாம் அதிகமாக்குவோம்; எவர் இவ்வுலகத்தின் விளைச்சலை நாடுகிறாரோ அவருக்கு அதிலிருந்து நாம் வழங்குவோம்; ஆனால் மறுமையில் அவருக்கு எவ்விதப் பங்கும் இருக்காது)” (அல்குர்ஆன் 42:20) என்ற வசனத்தை ஓதினார்கள்.

பின்னர், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: உன்னதமும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ் (ஹதீஸ் குத்ஸியில்) கூறுகிறான்: “ஆதமின் மகனே! என்னை வணங்குவதற்காக உன்னை நீ (முழுமையாக) ஈடுபடுத்திக் கொள்; (அவ்வாறு செய்தால்) நான் உனது உள்ளத்தை (மன) நிறைவால் நிரப்புவேன்; உனது வறுமையைப் போக்குவேன். அவ்வாறு நீ செய்யாவிட்டால், உனது உள்ளத்தை (உலக) வேலைப்பளுவால் நிரப்புவேன்; (மேலும்) உனது வறுமையை நான் போக்க மாட்டேன்.”
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ الْفَقِيهُ أَنْبَأَ مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ الْفَقِيهُ أَنْبَأَ مُحَمَّدُ بْنُ غَالِبٍ ثنا سَعِيدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْوَاسِطِيُّ ثنا أَبُو عَقِيلٍ يَحْيَى بْنُ الْمُتَوَكِّلِ عَنْ عُمَرَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ زَيْدٍ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «§مَنْ جَعَلَ الْهُمُومَ هَمًّا وَاحِدًا كَفَاهُ اللَّهُ هَمَّ دُنْيَاهُ وَمَنْ تَشَعَّبَتْ بِهِ الْهُمُومُ لَمْ يُبَالِ اللَّهُ فِي أَيِّ أَوْدِيَةِ الدُّنْيَا هَلَكَ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எவர் (தனது பலதரப்பட்ட) கவலைகள் அனைத்தையும் (மறுமை எனும்) ஒரே கவலையாக ஆக்கிக் கொள்கிறாரோ, அவருடைய உலகக் கவலைகளுக்கு அல்லாஹ்வே போதுமானவனாகி விடுகிறான். மேலும், எவருடைய கவலைகள் (இவ்வுலக விவகாரங்களில்) சிதறிக் கிடக்கின்றனவோ, அவர் இவ்வுலகின் எந்தப் பள்ளத்தாக்கில் (வீழ்ந்து) அழிந்து போனாலும் அல்லாஹ் அதைப் பொருட்படுத்த மாட்டான்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حَمْشَاذَ الْعَدْلُ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ شَاذَانَ الْجَوْهَرِيُّ ثنا الْحَسَنُ بْنُ مُوسَى الْأَشْيَبُ ثنا قَزَعَةُ بْنُ سُوَيْدٍ الْبَاهِلِيُّ ثنا ابْنُ أَبِي نَجِيحٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ قَالَ §«لَا أَسْأَلُكُمْ عَلَى مَا أَتَيْتُكُمْ مِنَ الْبَيِّنَاتِ وَالْهُدَى أَجْرًا إِلَّا أَنْ تُوَادُّوا اللَّهَ وَأَنْ تَقَرَّبُوا إِلَيْهِ بِطَاعَتِهِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ إِنَّمَا اتَّفَقَا فِي تَفْسِيرِ هَذِهِ الْآيَةِ عَلَى حَدِيثِ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ مَيْسَرَةَ الزَّرَّادِ عَنْ طَاوُسٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُ فِي قُرْبَى آلِ مُحَمَّدٍ ﷺ صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நான் உங்களிடம் கொண்டு வந்துள்ள தெளிவான சான்றுகள் மற்றும் நேர்வழிக்காக (உங்களிடம்) யாதொரு கூலியையும் நான் கேட்கவில்லை; நீங்கள் அல்லாஹ்வை நேசிக்க வேண்டும் மற்றும் அவனுக்குக் கீழ்ப்படிவதன் மூலம் அவனிடம் நெருக்கத்தை ஏற்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும் என்பதைத் தவிர (வேறெதையும் நான் உங்களிடம் எதிர்பார்க்கவில்லை)."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
فَحَدَّثْنَاهُ أَبُو الْعَبَّاسِ أَحْمَدُ بْنُ هَارُونَ الْفَقِيهُ ثنا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ ثنا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ ثنا هُشَيْمٌ أَنْبَأَ دَاوُدُ عَنِ الشَّعْبِيِّ قَالَ أَكْثَرَ النَّاسُ عَلَيْنَا فِي هَذِهِ الْآيَةِ {قُلْ لَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى} [الشورى 23] فَكَتَبْنَا إِلَى ابْنِ عَبَّاسٍ نَسْأَلُهُ عَنْ ذَلِكَ فَكَتَبَ ابْنُ عَبَّاسٍ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ «كَانَ أَوْسَطَ بَيْتٍ فِي قُرَيْشٍ لَيْسَ بَطْنٌ مِنْ بُطُونِهِمْ إِلَّا قَدْ وَلَدَهُ» فَقَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {قُلْ لَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا} [الأنعام 90] إِلَى مَا أَدْعُوكُمْ إِلَيْهِ إِلَّا أَنْ تَوَدُّونِي بِقَرَابَتِي مِنْكُمْ وَتَحْفَظُونِي بِهَا قَالَ هُشَيْمٌ وَأَخْبَرَنِي حُصَيْنٌ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ بِنَحْوٍ مِنْ ذَلِكَ
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஷஅபீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "{குல் லா அஸ்அலுகும் அலைஹி அஜ்ரன் இல்லல் மவத்தத ஃபில் குர்பா}" (நான் உங்களை அழைக்கும் இந்த நற்செய்திக்காக உங்களிடம் எந்தக் கூலியையும் நான் கேட்கவில்லை; உறவினர்கள் என்ற முறையில் என் மீது நீங்கள் அன்பு காட்ட வேண்டும் என்பதைத் தவிர) என்ற (42:23ஆவது) குர்ஆன் வசனம் குறித்து மக்கள் எங்களிடம் அதிகம் (கேள்வி) கேட்டனர். எனவே, (இதுபற்றி விளக்கம் கேட்டு) இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களுக்கு நாங்கள் கடிதம் எழுதினோம்.

அதற்கு இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (பின்வருமாறு பதில்) எழுதினார்கள்:
"நிச்சயமாக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் குறைஷிக் குலத்திலேயே மிகவும் (மேன்மையான) மையமான குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்களாக இருந்தார்கள். குறைஷிகளின் எந்தவொரு கிளைக் கோத்திரத்திலும் அவர்களுக்கு (இரத்த) உறவு இல்லாமல் இல்லை (அனைத்து கிளைகளுடனும் அவர்களுக்குத் தொடர்பு இருந்தது). எனவே, கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ், '{குல் லா அஸ்அலுகும் அலைஹி அஜ்ரன்}' (நான் உங்களை அழைக்கும் இம்மார்க்கத்திற்காக உங்களிடம் எந்தக் கூலியையும் கேட்கவில்லை) என்று (கூறினான்). ஆயினும், 'உங்களுக்கும் எனக்குமிடையிலான உறவின் காரணத்தால் என்மீது நீங்கள் அன்பு செலுத்தி, அதன் மூலம் என்னைப் பேணிக் காக்க வேண்டும்' (என்பதையே அல்லாஹ் கூறுகிறான்)."

(இதே போன்றதொரு செய்தி இக்ரிமா (ரஹ்) அவர்கள் வழியாக இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களிடமிருந்தும் தமக்கு அறிவிக்கப்பட்டதாக அறிவிப்பாளர்களில் ஒருவரான ஹுஷைம் (ரஹ்) குறிப்பிடுகிறார்).
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ عِيسَى الْحِيرِيُّ ثنا مُسَدَّدُ بْنُ قَطَنٍ ثنا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ ثنا جَرِيرٌ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِدْرِيسَ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ شَقِيقِ بْنِ سَلَمَةَ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ سَبْرَةَ قَالَ خَطَبَنَا مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ فَقَالَ §أَنْتُمُ الْمُؤْمِنُونَ وَأَنْتُمْ أَهْلُ الْجَنَّةِ وَاللَّهِ إِنِّي لَأَطْمَعُ أَنْ يَكُونَ عَامَّةُ مَنْ تُصِيبُونَ بِفَارِسَ وَالرُّومِ فِي الْجَنَّةِ فَإِنَّ أَحَدَهُمْ يَعْمَلُ الْخَيْرَ فَيَقُولُ أَحْسَنْتَ بَارَكَ اللَّهُ فِيكَ أَحْسَنْتَ رَحِمَكَ اللَّهُ وَاللَّهُ يَقُولُ {وَيَسْتَجِيبُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَيَزِيدُهُمْ مِنْ فَضْلِهِ} [الشورى 26] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
முஆத் பின் ஜபல் (ரலி) அவர்கள் எங்களுக்கு ஆற்றிய உரையில் (பின்வருமாறு) கூறினார்கள்:

"நீங்களே இறைநம்பிக்கையாளர்கள்; நீங்களே சொர்க்கவாசிகள். அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! பாரசீகத்திலும் ரோமிலும் நீங்கள் (வெற்றி கொண்டு) சந்திப்பவர்களில் பெரும்பாலானவர்கள் சொர்க்கவாசிகளாக இருக்க வேண்டும் என்று நான் பெரிதும் விரும்புகிறேன் (என்று நம்புகிறேன்). ஏனெனில், அவர்களில் ஒருவர் ஏதேனும் ஒரு நற்செயல் புரியும்போது (அவரிடம் மற்றவர்கள்), 'மிகச் சிறப்பாகச் செய்தீர்கள்! பாரகல்லாஹு ஃபீக் (அல்லாஹ் உங்களுக்கு அபிவிருத்தி செய்வானாக)' என்றும், 'மிகச் சிறப்பாகச் செய்தீர்கள்! ரஹிமகல்லாஹ் (அல்லாஹ் உங்கள் மீது கருணை காட்டுவானாக)' என்றும் (பிரார்த்தித்துக்) கூறுவார்கள். மேலும், அல்லாஹ் (குர்ஆனில்) கூறுகிறான்: 'நம்பிக்கை கொண்டு நற்செயல்கள் புரிவோரின் (பிரார்த்தனைகளை) அவன் ஏற்றுக்கொள்கிறான்; மேலும், தனது அருளிலிருந்து அவர்களுக்கு அதிகப்படுத்துகிறான்.' (அல்குர்ஆன் 42:26)."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو الْحُسَيْنِ أَحْمَدُ بْنُ عُثْمَانَ بْنِ يَحْيَى الْمُقْرِئُ بِبَغْدَادَ ثنا أَبُو قِلَابَةَ الرَّقَاشِيُّ ثنا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَبْدِ الْوَارِثِ ثنا هِشَامُ بْنُ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ثنا قَتَادَةُ وَتَلَا قَوْلَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {وَلَوْ بَسَطَ اللَّهُ الرِّزْقَ لِعِبَادِهِ لَبَغَوْا فِي الْأَرْضِ وَلَكِنْ يُنَزِّلُ بِقَدَرٍ مَا يَشَاءَ} [الشورى 27] فَقَالَ ثنا خُلَيْدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْعَصَرِيُّ عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ عَنِ النَّبِيِّ ﷺ §مَا طَلَعَتْ شَمْسٌ قَطُّ إِلَّا بُعِثَ بِجَنْبَتَيْهَا مَلَكَانِ إِنَّهُمَا لَيُسْمِعَانِ أَهْلَ الْأَرْضِ إِلَّا الثَّقَلَيْنِ يَا أَيُّهَا النَّاسُ هَلُمُّوا إِلَى رَبِّكُمْ فَإِنَّ مَا قَلَّ وَكَفَى خَيْرٌ مِمَّا كَثُرَ وَأَلْهَى وَمَا غَرَبَتْ شَمْسٌ قَطُّ إِلَّا وَبِجَنْبَتَيْهَا مَلَكَانِ يُنَادِيَانِ اللَّهُمَّ عَجِّلْ لِمُنْفِقٍ خَلَفًا وَعَجِّلْ لِمُمْسِكٍ تَلَفًا «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
கதாதா (ரஹ்) அவர்கள், "அல்லாஹ் தன் அடியார்களுக்கு வாழ்வாதாரத்தை (அளவின்றி) விரிவாக்கிக் கொடுத்திருந்தால், அவர்கள் பூமியில் வரம்புமீறியிருப்பார்கள். எனினும், தான் நாடிய அளவிலேயே அவன் (அதனை) இறக்கியருளுகிறான்" (அல்குர்ஆன் 42:27) எனும் இறைவசனத்தை ஓதிக்காட்டிவிட்டுப் பின்வருமாறு அறிவித்தார்கள்:

அபூ தர்தா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"சூரியன் உதிக்கும்போதெல்லாம் அதன் இரு பக்கங்களிலும் இரண்டு வானவர்கள் அனுப்பப்படாமல் இருப்பதில்லை. (மனிதர்கள் மற்றும் ஜின்கள் ஆகிய) இரு கனமான படைப்புகளைத் தவிர, பூமியில் உள்ள (அனைத்து உயிரினங்களும்) செவியேற்கும் வகையில் அவர்கள், 'மனிதர்களே! உங்கள் இறைவனின் பக்கம் வாருங்கள்; ஏனெனில், (அளவால்) குறைவாக இருந்து (தேவைக்குப்) போதுமானதாக இருப்பது, (அளவால்) அதிகமாக இருந்து (இறைவனை விட்டும்) பராக்காக்கிவிடுவதை விடச் சிறந்ததாகும்' என்று சத்தமிட்டுக் கூறுகிறார்கள்.

மேலும், சூரியன் மறையும்போதெல்லாம் அதன் இரு பக்கங்களிலும் இரண்டு வானவர்கள் சத்தமிட்டுக் கூறாமல் இருப்பதில்லை: 'இறைவா! (நல்வழியில்) செலவு செய்பவருக்குப் பகரத்தை (அவர் செலவிட்டதற்குப் பதிலாக நன்மையை) விரைவாக வழங்குவாயாக! (செலவு செய்யாமல்) தடுத்து வைத்திருப்பவருக்கு அழிவை விரைவுபடுத்துவாயாக!'."

(இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரப்பூர்வமானது, ஆனால் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரும் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعْدٍ الْحَافِظُ ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي طَالِبٍ ثنا أَبُو كُرَيْبٍ ثنا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَخْبَرَةَ عَنْ عَلِيٍّ قَالَ § مَا أَصْبَحَ بِالْكُوفَةِ أَحَدٌ إِلَّا نَاعِمٌ إِنَّ أَدْنَاهُمْ مَنْزِلَةً يَشْرَبُ مِنْ مَاءِ الْفُرَاتِ وَيَجْلِسُ فِي الظِّلِّ وَيَأْكُلُ مِنَ الْبُرِّ وَإِنَّمَا أُنْزِلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ فِي أَصْحَابِ الصُّفَّةِ {وَلَوْ بَسَطَ اللَّهُ الرِّزْقَ لِعِبَادِهِ لَبَغَوْا فِي الْأَرْضِ وَلَكِنْ يُنَزِّلُ بِقَدَرٍ مَا يَشَاءُ} [الشورى 27] وَذَلِكَ أَنَّهُمْ قَالُوا لَوْ أَنَّ لَنَا فَتَمَنَّوُا الدُّنْيَا «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
அலி (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"கூஃபாவில் உள்ள ஒவ்வொருவரும் வசதியான நிலையிலேயே காலைப் பொழுதை அடைகின்றனர். அவர்களில் மிகக் குறைந்த நிலையில் உள்ளவர் கூட யூப்ரடீஸ் நதியின் நீரைக் குடிக்கிறார், நிழலில் அமர்கிறார், கோதுமையை உண்கிறார். மேலும், {அல்லாஹ் தன் அடியார்களில் அனைவருக்கும் செல்வத்தை விசாலமாக்கிக் கொடுத்தால், அவர்கள் பூமியில் வரம்பு மீறி நடப்பார்கள். எனினும், தான் நாடிய அளவிலேயே (அதனை) இறக்கி வைக்கிறான்} [அஷ்-ஷூரா: 27] என்ற இந்த வசனம் 'அஸ்ஹாபுஸ் ஸுஃப்பா' (திண்ணைத் தோழர்கள்) குறித்தே அருளப்பட்டது. ஏனெனில், அவர்கள் 'எங்களுக்கு (செல்வம்) இருந்திருந்தால்...' என்று கூறி, உலக வாழ்க்கையை(யும் அதன் வசதிகளையும்) ஆசைப்பட்டார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرٍ إِسْمَاعِيلُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْمَاعِيلَ الْفَقِيهُ بِالرِّيِّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ الْفَرَجِ ثنا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ ثنا يُونُسُ بْنُ أَبِي إِسْحَاقَ ثنا أَبُو إِسْحَاقَ عَنْ أَبِي جُحَيْفَةَ عَنْ عَلِيٍّ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «§مَنْ أَصَابَ ذَنْبًا فِي الدُّنْيَا فَعُوقِبَ بِهِ فَاللَّهُ أَعْدَلُ مِنْ أَنْ يُثَنِّيَ عُقُوبَتَهُ عَلَى عَبْدِهِ وَمَنْ أَذْنَبَ ذَنْبًا فَسَتَرَ اللَّهُ عَلَيْهِ وَعَفَا عَنْهُ فَاللَّهُ أَكْرَمُ مِنْ أَنْ يَعُودَ فِي شَيْءٍ عَفَا عَنْهُ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ وَإِنَّمَا أَخْرَجَهُ إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عِنْدَ قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {وَمَا أَصَابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِمَا كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ} [الشورى 30] على شرط البخاري ومسلم
அலி (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எவர் இவ்வுலகில் ஒரு பாவத்தைச் செய்து, அதற்காக (இவ்வுலகிலேயே) தண்டிக்கப்படுகிறாரோ, (அவ்வாறிருக்க) தன் அடியார் மீது அத்தண்டனையை (மறுமையில்) மீண்டும் வழங்குவதை விட அல்லாஹ் மிகவும் நீதியாளன் ஆவான். எவர் ஒரு பாவத்தைச் செய்து, அல்லாஹ் அதனை (மக்களுக்குத் தெரியாமல்) மறைத்து அவரை மன்னித்தானோ, தான் மன்னித்த ஒரு விஷயத்தில் மீண்டும் (தண்டனை வழங்கத்) திரும்புவதை விட அல்லாஹ் மிகவும் கண்ணியமானவன் (பேரருளாளன்) ஆவான்."

இது புகாரி, முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி அமைந்த ஆதாரப்பூர்வமான (ஸஹீஹ்) ஹதீஸாகும்; எனினும் அவர்கள் இருவரும் இதனைத் தங்களது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை. இஸ்ஹாக் பின் இப்ராஹீம் அவர்கள் மட்டுமே, கண்ணியமும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வின் {வமா அஸாபகும் மின் முஸீபதின் ஃபபிமா கஸபத் அய்தீக்கும்} (உங்களுக்கு ஏற்படும் எந்தத் துன்பமும் உங்கள் கைகள் சம்பாதித்ததே ஆகும்) [அஷ்-ஷூரா: 30] என்ற வசனத்தின் விளக்கத்தில் புகாரி, முஸ்லிம் ஆகியோரின் நிபந்தனைகளின்படி இதனைப் பதிவு செய்துள்ளார்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنِي أَحْمَدُ بْنُ سَهْلٍ الْفَقِيهُ بِبُخَارَى ثنا صَالِحُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَبِيبٍ الْحَافِظُ ثنا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَأَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ وَزِيَادُ بْنُ أَيُّوبَ قَالُوا ثنا هُشَيْمٌ أَنْبَأَ مَنْصُورُ بْنُ زَاذَانَ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَ §دَخَلَ عَلَيْهِ بَعْضُ أَصْحَابِهِ وَقَدِ ابْتُلِيَ فِي جَسَدِهِ فَقَالَ لَهُ بَعْضُهُمْ إِنَّا لَنَبْتَئِسُ لَكَ لِمَا نَزَلَ فِيكَ قَالَ فَلَا تَبْتَئِسْ لِمَا تَرَى فَإِنَّمَا نَزَلَ بِذَنْبٍ وَمَا يَعْفُو اللَّهُ عَنْهُ أَكْثَرُ قَالَ ثُمَّ تَلَا عِمْرَانُ هَذِهِ الْآيَةَ {وَمَا أَصَابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِمَا كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ وَيَعْفُو عَنْ كَثِيرٍ} [الشورى 30] إِلَى آخِرِ الْآيَةِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
இம்ரான் பின் ஹுஸைன் (ரழி) அவர்கள் (உடல் நலம்) பாதிக்கப்பட்டிருந்தபோது, அவர்களின் தோழர்கள் சிலர் அவர்களைக் காண வந்தனர். அப்போது அவர்களில் சிலர், "உங்களுக்கு ஏற்பட்ட இந்தத் துன்பத்தைக் கண்டு நாங்கள் மிகவும் வருந்துகிறோம்" என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு அவர்கள், "நீங்கள் காண்பதைக் குறித்து வருந்த வேண்டாம். ஏனெனில், இது (என்னுடைய) ஒரு பாவத்தின் காரணமாகவே (எனக்கு) ஏற்பட்டுள்ளது. மேலும், அல்லாஹ் (மன்னிக்கின்ற பாவங்கள்) மன்னிப்பவையே அதிகமாகும்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

பின்னர் இம்ரான் (ரழி) அவர்கள், "வமா அஸாபகும் மின் முஸீபதின் ஃபபிமா கஸபத் அய்தீகும் வயஅஃபூ அன் கஸீர்" (உங்களுக்கு ஏதேனும் ஒரு துன்பம் நேரிடுமானால் அது உங்கள் கரங்கள் தேடிக்கொண்டதால்தான் ஏற்படுகிறது. எனினும், பெரும்பாலானவற்றை அவன் மன்னித்தருள்கிறான்) எனும் (அல்குர்ஆன் 42:30) இறைவசனத்தை இறுதி வரை ஓதிக்காட்டினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ أَنْبَأَ جَرِيرٌ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي ظَبْيَانَ قَالَ كُنَّا نَعْرِضُ الْمَصَاحِفَ عِنْدَ عَلْقَمَةَ فَقَرَأَ هَذِهِ الْآيَةَ «إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِلْمُوقِنِينَ» فَقَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ الْيَقِينُ الْإِيمَانُ كُلُّهُ وَقَرَأَ هَذِهِ الْآيَةَ {§إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِكُلِّ صَبَّارٍ شَكُورٍ} [إبراهيم 5] قَالَ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ «الصَّبْرُ نِصْفُ الْإِيمَانِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
அபூ தப்யான் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நாங்கள் அல்கமா (ரஹ்) அவர்களிடம் குர்ஆன் பிரதிகளைச் சமர்ப்பித்து (ஓதிக் காண்பித்து) வந்தோம். அப்போது அவர், "நிச்சயமாக, இதில் உறுதியான நம்பிக்கை கொண்டோருக்குப் பல சான்றுகள் உள்ளன" (என்ற வசனத்தை) ஓதினார். பின்னர், "உறுதியான நம்பிக்கை (யகீன்) என்பது ஈமானின் (இறைநம்பிக்கையின்) முழுமையாகும் என்று அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்வூத் - ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்" எனத் தெரிவித்தார்.

மேலும் அவர், "நிச்சயமாக, இதில் பொறுமையாளர் மற்றும் நன்றியுடையோர் அனைவருக்கும் பல சான்றுகள் உள்ளன" (இப்ராஹீம் 14:5) என்ற வசனத்தை ஓதினார். பின்னர், "பொறுமை (ஸப்ர்) என்பது ஈமானின் (இறைநம்பிக்கையின்) பாதியாகும் என்று அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்வூத் - ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்" எனத் தெரிவித்தார்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنْبَأَ الْفَضْلُ بْنُ مُوسَى ثنا عِيسَى بْنُ عُبَيْدٍ عَنِ الرَّبِيعِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ أَبِي الْعَالِيَةِ قَالَ حَدَّثَنِي أُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ قَالَ § كَانَ يَوْمَ أُحُدٍ أُصِيبَ مِنَ الْأَنْصَارِ أَرْبَعَةٌ وَسِتُّونَ وَمِنْهُمْ سِتَّةٌ فِيهِمْ حَمْزَةُ فَمَثَّلُوا بِهِمْ فَقَالَتِ الْأَنْصَارُ لَئِنْ أَصَبْنَا مِنْهُمْ يَوْمًا مِثْلَ هَذَا لَنُرْبِيَنَّ عَلَيْهِمْ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ فَتْحِ مَكَّةَ أَنْزَلَ اللَّهُ {وَإِنْ عَاقَبْتُمْ فَعَاقِبُوا بِمِثْلِ مَا عُوقِبْتُمْ بِهِ وَلَئِنْ صَبَرْتُمْ لَهُوَ خَيْرٌ لِلصَّابِرِينَ} [النحل 126] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ»
உபை பின் கஅப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

உஹுத் போரின் போது அன்சாரிகளில் அறுபத்து நான்கு பேரும், (முஹாஜிர்களில்) ஆறு பேரும் கொல்லப்பட்டனர். அந்த ஆறு பேரில் ஹம்ஸா (ரலி) அவர்களும் அடங்குவார்கள். (எதிரிகள்) அவர்களின் உடல்களைச் சிதைத்திருந்தனர். அப்போது அன்சாரிகள், "இதேபோன்றதொரு நாளில் இவர்களை (எதிரிகளை) வீழ்த்தும் வாய்ப்பு எங்களுக்குக் கிடைத்தால், இவர்கள் (நமக்குச்) செய்ததை விட அதிகமாக (இவர்களின் உடல்களைச் சிதைத்து) இவர்களைத் தண்டிப்போம்" என்று கூறினார்கள்.

மக்கா வெற்றியின் போது அல்லாஹ் (பின்வரும் வசனத்தை) அருளினான்:

"நீங்கள் தண்டிப்பதாக இருந்தால், நீங்கள் எந்த அளவுக்குத் துன்புறுத்தப்பட்டீர்களோ அந்த அளவுக்கே தண்டியுங்கள். ஆனால் நீங்கள் பொறுமையைக் கடைப்பிடித்தால், நிச்சயமாக அதுவே பொறுமையாளர்களுக்கு மிகச் சிறந்ததாகும்" (அல்குர்ஆன் 16:126).

(இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஸஹீஹானதாகும்; எனினும் இதனைப் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரில் யாரும் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ عَفَّانَ الْعَامِرِيُّ ثنا يَحْيَى بْنُ فُضَيْلٍ ثنا الْحَسَنُ بْنُ صَالِحِ بْنِ صَالِحِ بْنِ حَيٍّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ {§وَإِنَّكَ لَتَهْدِي إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ} [الشورى 52] قَالَ «الصِّرَاطُ الْمُسْتَقِيمُ هُوَ الْإِسْلَامُ وَهُوَ أَوْسَعُ مَا بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
ஜாபிர் பின் அப்தில்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் (குர்ஆனின் பின்வரும் வசனம் குறித்து) அறிவிக்கிறார்கள்:

"{நிச்சயமாக நீர் நேரான வழியின் பக்கம் வழிகாட்டுகிறீர்} [அஷ்-ஷூரா 52]. (இந்த வசனத்தில் கூறப்பட்டுள்ள) 'நேரான வழி' (ஸிராத்துல் முஸ்தகீம்) என்பது இஸ்லாமாகும். அது வானத்திற்கும் பூமிக்கும் இடைப்பட்ட (தூரம் அல்லது பகுதியை) விடவும் விசாலமானதாகும்".

(இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரப்பூர்வமானது; ஆனால் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய நூல்களில் இது இடம்பெறவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرٍ الشَّافِعِيُّ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ الْحَسَنِ ثنا أَبُو حُذَيْفَةَ ثنا سُفْيَانُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§وَإِنَّكَ لَتَهْدِي إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ} [الشورى 52] قَالَ «كِتَابُ اللَّهِ» على شرط البخاري ومسلم
அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்கள் (கூறினார்கள்):

"நிச்சயமாக நீர் நேரான வழியின் பால் வழிகாட்டுகிறீர்" (அல்குர்ஆன் 42:52) எனும் (வல்லமையும் கண்ணியமும் மிக்க) அல்லாஹ்வின் வசனம் குறித்து (விளக்கமளிக்கையில்), "(அது) அல்லாஹ்வின் வேதம் (ஆகும்)" என்று கூறினார்கள்.

(இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோரின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்ட -ஸஹீஹான- ஹதீஸாகும்).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
تَفْسِيرُ سُورَةِ الزُّخْرُفِ
ஸூரா அஸ்-ஸுக்ருஃபின் விரிவுரை
حَدَّثَنَا الْحَاكِمُ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْحَافِظُ إِمْلَاءً فِي شَوَّالٍ سَنَةَ أَرْبَعِ مِائَةٍ أَنْبَأَ أَبُو عَوْنٍ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ الْخَزَّازُ بِمَكَّةَ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ ثنا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ ثنا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ أَبِي بِشْرٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ قَالَ قُلْتُ لِابْنِ عَبَّاسٍ وَجَعَلُوا الْمَلَائِكَةَ الَّذِينَ هُمْ عِبَادُ الرَّحْمَنِ أَوْ عَبْدُ الرَّحْمَنِ؟ فَقَالَ عِبَادُ الرَّحْمَنِ قُلْتُ هُوَ فِي مُصْحَفِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ قَالَ «فَامْحُهَا وَاكْتُبْ عِبَادَ الرَّحْمَنِ»
சயீத் பின் ஜுபைர் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:
நான் இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களிடம், "(குர்ஆனின் 43:19 ஆவது வசனத்தில்) 'அளவற்ற அருளாளனின் அடியார்களாகிய (இபாதுர் ரஹ்மான்) வானவர்களை...' என்று உள்ளதா? அல்லது 'அளவற்ற அருளாளனின் அடியாராகிய (அப்துர் ரஹ்மான்)...' என்று உள்ளதா?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "'அளவற்ற அருளாளனின் அடியார்களாகிய (இபாதுர் ரஹ்மான்)' என்றுதான் உள்ளது" என்று பதிலளித்தார்கள். நான், "என்னுடைய முஸ்ஹஃபில் (குர்ஆன் பிரதியில்) 'அப்துர் ரஹ்மான்' என்றுள்ளதே?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "அதை அழித்துவிட்டு, 'இபாதுர் ரஹ்மான்' என்று எழுதிக்கொள்ளுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْوَهَّابِ ثنا يَعْلَى بْنُ عُبَيْدٍ ثنا ابْنُ إِسْحَاقَ عَنِ الصَّبَّاحِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ مُرَّةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ {أَهُمْ يَقْسِمُونَ رَحْمَةَ رَبِّكَ نَحْنُ قَسَمْنَا بَيْنَهُمُ} [الزخرف 32] الْآيَةُ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَقُولُ «§إِنَّ اللَّهَ قَسَمَ بَيْنَكُمْ أَخْلَاقَكُمْ كَمَا قَسَمَ بَيْنَكُمْ أَرْزَاقَكُمْ وَإِنَّ اللَّهَ لَيُعْطِي الدُّنْيَا مَنْ أَحَبِّ وَمَنْ لَا يُحِبُّ وَلَا يُعْطِي الدِّينَ إِلَّا مَنْ أَحَبِّ فَمَنْ أَعْطَاهُ الدِّينَ فَقَدْ أَحَبَّهُ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"{அஹும் யக்ஸிமூன ரஹ்மத ரப்பிக நஹ்னு கஸம்னா பைனஹும்} (உமது இறைவனின் அருளை அவர்களா பங்கிடுகிறார்கள்? (இவ்வுலக வாழ்வில்) அவர்களுக்கு மத்தியில் (அவர்களது வாழ்வாதாரத்தை) நாமே பங்கிட்டுள்ளோம்)" (அல்குர்ஆன் 43:32) என்ற வசனத்தைக் குறிப்பிட்டுவிட்டு, அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறக் கேட்டிருக்கிறேன்: "நிச்சயமாக அல்லாஹ் உங்களுக்கு மத்தியில் உங்களது வாழ்வாதாரங்களைப் பங்கிட்டதைப் போலவே, உங்களது குணநலன்களையும் (பண்புகளையும்) பங்கிட்டுள்ளான். நிச்சயமாக அல்லாஹ் இவ்வுலகத்தை (செல்வம், அந்தஸ்து போன்றவற்றை) தான் நேசிப்பவர்களுக்கும் வழங்குகிறான், தான் நேசிக்காதவர்களுக்கும் வழங்குகிறான். ஆனால், மார்க்கத்தை (ஈமானையும் நற்செயல்களையும்) தான் நேசிப்பவர்களுக்கு மட்டுமே வழங்குகிறான். எனவே, எவருக்கு அவன் மார்க்கத்தை வழங்குகிறானோ, அவரை அவன் நிச்சயமாக நேசிக்கிறான்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا الشَّيْخُ أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ ثنا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ زِيَادٍ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدِ بْنِ حِسَابٍ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ ثَوْرٍ عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ قَتَادَةَ فِي قَوْلِهِ تَعَالَى {§فَإِمَّا نَذْهَبَنَّ بِكَ فَإِنَّا مِنْهُمْ مُنْتَقِمُونَ} [الزخرف 41] فَقَالَ قَالَ أَنَسٌ «ذَهَبَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ وَبَقِيَتِ النِّقْمَةُ وَلَمْ يُرِ اللَّهُ نَبِيَّهُ ﷺ فِي أُمَّتِهِ شَيْئًا يَكْرَهُهُ حَتَّى مَضَى وَلَمْ يَكُنْ نَبِيٌّ إِلَّا وَقَدْ رَأَى الْعُقُوبَةَ فِي أُمَّتِهِ إِلَّا نَبِيُّكُمْ ﷺ» صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
"ஃப இம்மா நத்ஹபன்ன பிக ஃப இன்னா மின்ஹும் முன்தகிமூன்" - "(நபியே!) நாம் உம்மை (இவ்வுலகிலிருந்து) கொண்டு போய்விட்டாலும் நிச்சயமாக நாம் அவர்களிடம் பழிவாங்குவோம்" (அல்குர்ஆன் 43:41) எனும் இறைவசனம் குறித்து கத்தாதா (ரஹ்) அவர்கள் (விளக்குகையில்), அனஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாகப் பின்வருமாறு அறிவிக்கிறார்கள்:

"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (இவ்வுலகை விட்டுப்) பிரிந்துவிட்டார்கள்; ஆனால் (அவர்களை நிராகரித்தோருக்கான) தண்டனை மீதமிருக்கிறது. அல்லாஹ் தனது நபி (ஸல்) அவர்கள் மரணிக்கும் வரை, அவர்கள் வெறுக்கக்கூடிய (வேதனையான) எதனையும் அவர்களின் சமுதாயத்தில் அவர்களுக்குக் காட்டவில்லை. உங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களைத் தவிர, (இதற்கு முன் வாழ்ந்த) எந்தவொரு நபியாக இருந்தாலும் அவர் தனது சமுதாயத்தில் (இறங்கிய) வேதனையைக் காணாமல் இருந்ததில்லை."

(இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஸஹீஹானது - ஆதாரப்பூர்வமானது, ஆனால் இதனை புகாரியும் முஸ்லிமும் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ عِيسَى الْحِيرِيُّ ثنا مُسَدَّدُ بْنُ قَطَنٍ ثنا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ ثنا مُعَاوِيَةُ بْنُ هِشَامٍ ثنا سُفْيَانُ ثنا الْمُغِيرَةُ بْنُ النُّعْمَانِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ §يُؤْخَذُ بِنَاسٍ مِنْ أَصْحَابِي ذَاتَ الشِّمَالِ فَأَقُولُ أَصْحَابِي أَصْحَابِي فَيُقَالَ إِنَّهُمْ لَمْ يَزَالُوا مُرْتَدِّينَ عَلَى أَعْقَابِهِمْ بَعْدَكَ فَأَقُولُ كَمَا قَالَ الْعَبْدُ الصَّالِحُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ {وَكُنْتُ عَلَيْهِمْ شَهِيدًا مَا دُمْتُ فِيهِمْ فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنِي كُنْتَ أَنْتَ الرَّقِيبَ عَلَيْهِمْ} [المائدة 117] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
(மறுமை நாளில்) என் தோழர்களில் சிலர் இடப்பக்கமாக (நரகத்தை நோக்கி) கொண்டு செல்லப்படுவார்கள். அப்போது நான், "என் தோழர்கள்! என் தோழர்கள்!" என்று கூறுவேன். அதற்கு, "உங்களுக்குப் பிறகு அவர்கள் (மார்க்கத்திலிருந்து) தங்கள் குதிங்கால்களின் வழியே பின்வாங்கியவர்களாகவே (மதம் மாறியவர்களாகவே) இருந்தனர்" என்று கூறப்படும். அப்போது நான், நல்லடியாரான மர்யமின் மகன் ஈஸா (அலை) அவர்கள் கூறியதைப் போன்று, "{நான் அவர்களிடையே இருந்தவரை அவர்களைக் கண்காணிப்பவனாக இருந்தேன். நீ என்னைக் கைப்பற்றியதும் நீயே அவர்களைக் கண்காணிப்பவனாக இருந்தாய்} (திருக்குர்ஆன் 5:117)" என்று கூறுவேன்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا الْحَسَنُ بْنُ يَعْقُوبَ الْعَدْلُ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْوَهَّابِ الْفَرَّاءُ أَنْبَأَ جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ أَنْبَأَ الْحَجَّاجُ بْنُ دِينَارٍ عَنْ أَبِي غَالِبٍ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ ﷺ §«مَا ضَلَّ قَوْمٌ بَعْدَ هُدًى إِلَّا أُوتُوا الْجَدَلَ» ثُمَّ قَرَأَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ {مَا ضَرَبُوهُ لَكَ إِلَّا جَدَلًا بَلْ هُمْ قَوْمٌ خَصِمُونَ} [الزخرف 58] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
அபூ உமாமா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நேர்வழி பெற்ற பிறகு எந்தவொரு சமுதாயமும் (வீண்) தர்க்கம் செய்யும் குணம் அவர்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்டால் தவிர (வேறு எதனாலும்) அவர்கள் வழிகெட்டுப் போவதில்லை."

பின்னர், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (பின்வரும் திருக்குர்ஆன் வசனத்தை) ஓதிக்காட்டினார்கள்:
"அவர்கள் வீண் தர்க்கத்திற்காகவே தவிர, (ஈஸா அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்களை) உங்களுக்கு உதாரணமாகக் கூறவில்லை. மாறாக, அவர்கள் (எப்போதும்) விதண்டாவாதம் செய்யும் கூட்டத்தினரே." (அல்குர்ஆன் 43:58).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ صَالِحِ بْنِ هَانِئٍ ثنا الْحُسَيْنُ بْنُ الْفُضَيْلِ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ سَابِقٍ ثنا إِسْرَائِيلُ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§وَإِنَّهُ لَعِلْمٌ لِلسَّاعَةِ} [الزخرف 61] قَالَ «خُرُوجُ عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் வசனமான) {வஇன்னஹு லஇல்முல் லிஸ்ஸாஅஹ்} (நிச்சயமாக அவர் இறுதி நாளுக்கான அடையாளமாக இருக்கிறார் - அல்குர்ஆன் 43:61) என்பது குறித்துக் கூறும்போது:

"(இதன் பொருள்) மர்யமின் மகன் ஈஸா (அலை) அவர்கள் (இறுதி காலத்தில் பூமிக்கு) வெளிப்படுவதாகும்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو الْقَاسِمِ الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدٍ السَّكُونِيُّ بِالْكُوفَةَ ثنا عُبَيْدُ بْنُ كَثِيرٍ الْعَامِرِيُّ ثنا يَحْيَى بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الدَّارِمِيُّ ثنا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَ ابْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سُوقَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ عَنْ جَابِرٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ {وَإِنَّهُ لَعِلْمٌ لِلسَّاعَةِ} [الزخرف 61] فَقَالَ «§النُّجُومُ أَمَانٌ لِأَهْلِ السَّمَاءِ فَإِذَا ذَهَبَتْ أَتَاهَا مَا يُوعَدُونَ وَأَنَا أَمَانٌ لِأَصْحَابِي مَا كُنْتُ فَإِذَا ذَهَبْتُ أَتَاهُمْ مَا يُوعَدُونَ وَأَهْلُ بَيْتِي أَمَانٌ لِأُمَّتِي فَإِذَا ذَهَبَ أَهْلُ بَيْتِي أَتَاهُمْ مَا يُوعَدُونَ» صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ أظنه موضوعا
ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "நிச்சயமாக அது (ஈஸா அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்களின் வருகை அல்லது குர்ஆன்) இறுதித் தீர்ப்பு நாளுக்கான ஓர் அடையாளமாகும்" (அல்குர்ஆன் 43:61) என்று கூறிவிட்டுப் பிறகு பின்வருமாறு கூறினார்கள்:

"நட்சத்திரங்கள் வானவாசிகளுக்குப் பாதுகாப்பாகும்; அந்த நட்சத்திரங்கள் (உதிர்ந்து) மறைந்துவிடும் போது, வானவாசிகளுக்கு வாக்களிக்கப்பட்டது (வானம் பிளப்பது போன்ற நிகழ்வுகள்) அவர்களுக்கு வந்துவிடும். நான் எனது தோழர்களுக்குப் பாதுகாப்பாவேன்; நான் (இவ்வுலகை விட்டுச்) சென்றுவிட்டால், எனது தோழர்களுக்கு வாக்களிக்கப்பட்டது (குழப்பங்கள் மற்றும் சோதனைகள்) அவர்களுக்கு வந்துவிடும். மேலும், எனது குடும்பத்தார் (அஹ்லுல் பைத்) எனது சமுதாயத்திற்குப் பாதுகாப்பாவார்கள்; எனது குடும்பத்தார் (இவ்வுலகை விட்டுச்) சென்றுவிட்டால், எனது சமுதாயத்திற்கு வாக்களிக்கப்பட்டது அவர்களுக்கு வந்துவிடும்."

(இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரப்பூர்வமானது, ஆயினும் இது இட்டுக்கட்டப்பட்டது என நான் கருதுகிறேன் என்று இமாம் ஹாகிம் குறிப்பிடுகிறார்).
ஹதீஸ் தரம் : கிட்டத்தட்ட இட்டுக்கட்டப்பட்டது போன்றது
شبه موضوع
أَخْبَرَنَا أَبُو الْحُسَيْنِ عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ السَّبِيعِيُّ ثنا الْحُسَيْنُ بْنُ الْحَكَمِ الْحِيرِيُّ ثنا قَبِيصَةُ بْنُ عُقْبَةَ ثنا سُفْيَانُ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§وَنَادَوْا يَا مَالِكُ لِيَقْضِ عَلَيْنَا رَبُّكَ} [الزخرف 77] قَالَ مَكَثَ عَنْهُمْ أَلْفَ سَنَةٍ ثُمَّ قَالَ إِنَّكُمْ مَاكِثُونَ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் (பின்வருமாறு) அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹு (அஸ்ஸ வஜல்)வின் {வநாதவ் யா மாலிகு லியக்தி அலைனா ரப்புக} - "மாலிக்கே! உமது இறைவன் எங்களை (மரணத்தின் மூலம்) முடித்துவிடட்டும் என்று அவர்கள் (நரகவாசிகள்) சப்தமிடுவார்கள்" (அல்குர்ஆன் 43:77) என்ற வசனம் குறித்து அவர்கள் கூறினார்கள்:

"அவர் (நரகத்தின் காவலரான மாலிக்) அவர்களுக்குப் (பதிலளிக்காமல்) ஆயிரம் ஆண்டுகள் (அப்படியே) இருப்பார். பின்னர் (அவர்களைப் பார்த்து), 'நிச்சயமாக நீங்கள் (வேதனையிலேயே நிரந்தரமாகத்) தங்கியிருக்க வேண்டியவர்கள் தான்' என்று கூறுவார்."

(இந்த ஹதீஸ் ஆதாரப்பூர்வமான அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்டது; எனினும் இதனை புகாரியும் முஸ்லிமும் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
تَفْسِيرُ سُورَةِ حم الدُّخَانِ
சூரா ஹா-மீம் அத்-துகானின் விரிவுரை (தஃப்சீர்)
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ صَالِحِ بْنِ هَانِئٍ ثنا الْحُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ الْقَبَّانِيُّ ثنا أَبُو عُثْمَانَ سَعِيدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ الْأُمَوِيُّ حَدَّثَنِي أَبِي ثنا عُثْمَانُ بْنُ حَكِيمٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ «§إِنَّكَ لَتَرَى الرَّجُلَ يَمْشِي فِي الْأَسْوَاقِ وَقَدْ وَقَعَ اسْمُهُ فِي الْمَوْتَى» ثُمَّ قَرَأَ {إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةٍ مُبَارَكَةٍ إِنَّا كُنَّا مُنْذِرِينَ فِيهَا يُفْرَقُ كُلُّ أَمْرٍ حَكِيمٍ} [الدخان 4] يَعْنِي لَيْلَةَ الْقَدْرِ فَفِي تِلْكَ اللَّيْلَةِ يُفْرَقُ أَمْرُ الدُّنْيَا إِلَى مِثْلِهَا مِنْ قَابِلٍ «صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح على شرط مسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"நிச்சயமாக நீங்கள் ஒரு மனிதர் கடைவீதிகளில் நடந்து செல்வதைக் காண்பீர்கள்; (ஆனால்) அவருடைய பெயர் (அடுத்த ஆண்டுக்குள் மரணிக்கப் போகிறவர்களின்) இறந்தவர்களின் பட்டியலில் ஏற்கனவே விழுந்திருக்கும் (பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கும்)." பின்னர் அவர்கள், "நிச்சயமாக நாம் இதனை ஒரு பாக்கியம் மிக்க இரவில் இறக்கினோம்; நிச்சயமாக நாம் எச்சரிக்கை செய்பவர்களாக இருந்தோம். அதில் (அந்த இரவில்) விவேகமுள்ள ஒவ்வொரு காரியமும் பிரிக்கப்படுகின்றது (தீர்மானிக்கப்படுகின்றது)" (அத்-துகான் 44:3-4) ஆகிய வசனங்களை ஓதினார்கள். (இதன் மூலம் அவர் நாடியது) 'லய்லத்துல் கத்ர்' இரவாகும். அந்த இரவில்தான், அடுத்த ஆண்டு (அதே காலம்) வரையிலான உலக விவகாரங்கள் (மரணங்கள், வாழ்வாதாரங்கள் போன்றவை) தீர்மானிக்கப்படுகின்றன.

(இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஸஹீஹானது; இது இமாம் முஸ்லிமின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ أَنْبَأَ جَرِيرٌ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§فَمَا بَكَتْ عَلَيْهِمُ السَّمَاءُ وَالْأَرْضُ} [الدخان 29] قَالَ «بِفَقْدَ الْمُؤْمِنِ أَرْبَعِينَ صَبَاحًا» صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (பின்வருமாறு) அறிவிக்கிறார்கள்:

"அவர்களுக்காக வானமும் பூமியும் அழவில்லை" [அத்-துகான்: 29] எனும் (வல்லமையும் கண்ணியமும் மிக்க) அல்லாஹ்வின் திருவசனம் குறித்து (விளக்கமளிக்கையில்), "ஒரு முஃமினை (இறைநம்பிக்கையாளரை) இழக்கும்போது (அவருக்காக) நாற்பது காலைகள் (வானமும் பூமியும்) அழுகின்றன" என்று கூறினார்கள்.

(இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரப்பூர்வமானது; ஆனால் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இரு நூல்களிலும் இது இடம்பெறவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ أَيُّوبَ ثنا أَبُو حَاتِمٍ مُحَمَّدُ بْنُ إِدْرِيسَ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ بْنِ سِنَانٍ الرَّهَاوِيُّ حَدَّثَنِي جَدِّي سِنَانُ بْنُ يَزِيدَ قَالَ خَرَجْنَا مَعَ عَلِيٍّ حِينَ تَوَجَّهَ إِلَى مُعَاوِيَةَ وَجَرِيرُ بْنُ سَهْمٍ التَّيْمِيُّ أَمَامَهُ يَقُولُ [البحر الرجز] يَا فَرَسِي سِيرِي وَأُمِّي الشَّامَا وَاقْطَعِي الْأَحْقَافَ وَالْأَعْلَامَا وَقَاتِلِي مَنْ خَالَفَ الْإِمَامَا لِأَنِّي لَأَرْجُو إِنْ لَقِينَا الْعَامَا جَمْعَ بَنِي أُمَيَّةَ الطِّغَامَا أَنْ نَقْتُلَ الْقَاضِي وَالْهُمَامَا وَأَنْ نُزِيلَ مِنْ رِجَالٍ هَامَا قَالَ فَلَمَّا وَصَلْنَا إِلَى الْمَدَائِنِ قَالَ جَرِيرٌ [البحر الكامل] عَفَتِ الرِّيَاحُ عَلَى رُسُومِ دِيَارِهِمْ فَكَأَنَّهُمْ كَانُوا عَلَى مِيعَادِ قَالَ فَقَالَ لِي عَلِيٌّ كَيْفَ قُلْتَ يَا أَخَا بَنِي تَمِيمٍ؟ قَالَ فَرَدَّ عَلَيْهِ الْبَيْتَ فَقَالَ عَلِيٌّ أَلَا قُلْتَ {كَمْ تَرَكُوا مِنْ جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ وَزُرُوعٍ وَمَقَامٍ كَرِيمٍ وَنَعْمَةٍ كَانُوا فِيهَا فَاكِهِينَ كَذَلِكَ وَأَوْرَثْنَاهَا قَوْمًا آخَرِينَ} [الدخان 26] ثُمَّ قَالَ أَيْ أَخِي هَؤُلَاءِ كَانُوا وَارِثِينَ فَأَصْبَحُوا مَوْرُوثِينَ إِنَّ هَؤُلَاءِ كَفَرُوا النِّعَمِ فَحَلَّتْ بِهِمُ النِّقَمُ ثُمَّ قَالَ «إِيَّاكُمْ وَكُفْرَ النِّعَمِ فَتَحِلَّ بِكُمُ النِّقَمُ» قَالَ أَبُو حَاتِمٍ قُلْتُ لِمُحَمَّدِ بْنِ يَزِيدَ بْنِ سِنَانٍ جَدُّكَ سِنَانٌ كَانَ كَبِيرَ السِّنِّ أَدْرَكَ عَلِيًّا؟ قَالَ «نَعَمْ شَهِدَ مَعَهُ الْمَشَاهِدَ»
சினான் இப்னு யஸீத் அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அலி (ரலி) அவர்கள் முஆவியாவை நோக்கிப் புறப்பட்ட போது (ஸிப்பீன் போருக்காக), நாங்கள் அவர்களுடன் சென்றோம். அப்போது ஜரீர் இப்னு சஹ்ம் அத்-தமீமீ அவர்கள், அலி (ரலி) அவர்களுக்கு முன்னே சென்று பின்வரும் கவிதையைப் பாடியவாறு சென்றார்:

'என் குதிரையே! ஷாம் தேசத்தை நோக்கிப் பயணித்துச் செல்!
மணல் மேடுகளையும் அடையாள மலைகளையும் கடந்து செல்!
இமாமுக்கு மாறு செய்பவர்களுடன் போர் புரி!
இந்த ஆண்டு பனூ உமையாக்களின் அறிவீனமான கூட்டத்தினரை நாங்கள் சந்தித்தால்,
(அவர்களின்) நீதிபதியையும், தலைவரையும் கொல்வோம் என்றும்,
ஆண்களின் தலைகளைத் துண்டிப்போம் என்றும் நான் நம்புகிறேன்.'

பின்னர் நாங்கள் 'அல்-மதாய்ன்' (பண்டைய பாரசீகப் பேரரசின் தலைநகர் இருந்த) பகுதியை அடைந்த போது, (அங்கிருந்த பாழடைந்த அரண்மனைகளைக் கண்டு) ஜரீர் பின்வரும் கவிதையைப் பாடினார்:

'அவர்களது வீடுகளின் தடங்களை காற்று அழித்து விட்டது;
அவர்கள் ஏதோ ஒரு குறிப்பிட்ட காலக்கெடுவில் (மட்டுமே அங்கு) வாழ்ந்தது போல (அவை காட்சியளிக்கின்றன).'

அப்போது அலி (ரலி) அவர்கள், 'பனூ தமீம் கூட்டத்தாரின் சகோதரரே! நீங்கள் என்ன கூறினீர்கள்?' என்று கேட்டார்கள். ஜரீர் அந்தக் கவிதை வரியை மீண்டும் அவர்களிடம் கூறினார். அப்போது அலி (ரலி) அவர்கள், '(இதற்குப் பதிலாக) நீங்கள் இவ்வாறு (திருக்குர்ஆன் வசனத்தைக்) கூறியிருக்கக் கூடாதா?' என்று கேட்டுவிட்டுப் பின்வரும் திருக்குர்ஆன் வசனங்களை ஓதிக் காட்டினார்கள்:

{கம் தர்கூ மின் ஜன்னாத்தின் வ உயூன். வ ஸுரூஇன் வ மகாமின் கரீம். வ நஃமதின் கானூ ஃபீஹா ஃபாக்கிஹீன். கதாலிக வ அவ்ரஸ்னாஹா கவ்மன் ஆகரீன்}

(பொருள்: அவர்கள் எத்தனை சோலைகளையும், நீரூற்றுகளையும் விட்டுச் சென்றார்கள்! இன்னும் விளைநிலங்களையும், கண்ணியமான இருப்பிடங்களையும், அவர்கள் மகிழ்ந்திருந்த பாக்கியங்களையும் (விட்டுச் சென்றார்கள்). அவ்வாறே (அவை அனைத்தையும்) வேறு சமூகத்தாருக்கு நாம் சுதந்தரமாக்கிக் கொடுத்தோம்.) [அல்குர்ஆன் 44: 25-28]

பின்னர் அலி (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'என் சகோதரரே! இவர்கள் (தங்கள் முன்னோர்களின் செல்வங்களுக்கு) வாரிசுகளாக இருந்தார்கள்; பின்னர் (இவர்களது செல்வங்களுக்கு வேறு சிலர்) வாரிசுகளாக ஆகும் நிலைக்கு (மரணத்தின் மூலம்) ஆளானார்கள். நிச்சயமாக இவர்கள் இறைவனின் அருட்கொடைகளுக்கு நன்றி மறந்தார்கள்; அதனால் அவர்கள் மீது (இறைவனின்) வேதனைகள் இறங்கின.'

தொடர்ந்து அலி (ரலி) அவர்கள், 'அருட்கொடைகளுக்கு நன்றி மறப்பதைப் பற்றி உங்களை நான் எச்சரிக்கிறேன்; அவ்வாறு செய்தால் உங்கள் மீதும் வேதனைகள் இறங்கி விடும்' என்று கூறினார்கள்.

அபூ ஹாத்திம் கூறுகிறார்: நான் முஹம்மத் இப்னு யஸீத் இப்னு சினான் என்பவரிடம், 'வயதில் முதிர்ந்தவரான உங்களின் தாத்தா சினான், அலி (ரலி) அவர்களின் காலத்தை அடைந்திருக்கிறாரா?' என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர், 'ஆம், அவர் அலி (ரலி) அவர்களுடன் பல போர்க்களங்களில் பங்கெடுத்துள்ளார்' என்று பதிலளித்தார்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنِي يَحْيَى بْنُ مَنْصُورٍ الْقَاضِي ثنا أَبُو عَمْرٍو أَحْمَدُ بْنُ الْمُبَارَكِ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ الْقُشَيْرِيُّ ثنا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَ مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا قَالَتْ «§كَانَ تُبَّعٌ رَجُلًا صَالِحًا أَلَا تَرَى أَنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ ذَمَّ قَوْمَهُ وَلَمْ يَذُمَّهُ؟» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"துப்பஉ (எனும் மன்னர்) ஒரு ஸாலிஹான (நல்ல) மனிதராக இருந்தார். அல்லாஹ் (அஸ்ஸ வஜல்) அவரது சமுதாயத்தாரைக் கண்டித்துள்ளான், ஆனால் அவரைக் கண்டிக்கவில்லை என்பதை நீங்கள் பார்க்கவில்லையா?"
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْحَسَنِ الْقَاضِي بِهَمْدَانَ ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْحُسَيْنِ ثنا آدَمُ بْنُ أَبِي إِيَاسٍ ثنا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنِ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «§مَا أَدْرِي أَتُبَّعٌ كَانَ لَعِينًا أَمْ لَا وَمَا أَدْرِي أَذُو الْقَرْنَيْنِ كَانَ نَبِيًّا أَمْ لَا وَمَا أَدْرِي الْحُدُودُ كَفَّارَةٌ لِأَهْلِهَا أَمْ لَا؟» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
"துப்பஃ (எனும் மன்னர்) சபிக்கப்பட்டவரா, இல்லையா என்று எனக்குத் தெரியாது. துல்கர்னைன் ஒரு நபியா, இல்லையா என்றும் எனக்குத் தெரியாது. குற்றவியல் தண்டனைகள் (ஹுதுத்) அதை அனுபவிப்பவர்களுக்குப் (பாவப்) பரிகாரமாக அமையுமா, இல்லையா என்றும் எனக்குத் தெரியாது" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ الْقَاسِمِ بْنِ سُلَيْمَانَ الذُّهْلِيُّ ثنا الْحَسَنُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ بْنِ صُبَيْحٍ الْيَشْكُرِيُّ حَدَّثَنِي أَبِي ثنا ابْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {وَمَا خَلَقْنَا السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لَاعِبِينَ} قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ سُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ فِي كَمْ خُلِقَتِ السَّمَاوَاتُ وَالْأَرْضً؟ قَالَ خَلَقَ اللَّهُ أَوَّلَ الْأَيَّامِ الْأَحَدَ وَخُلِقَتِ الْأَرْضُ فِي يَوْمِ الْأَحَدِ وَيَوْمَ الِاثْنَيْنِ وَخُلِقَتِ الْجِبَالُ وَشُقَّتِ الْأَنْهَارُ وَغُرِسَ فِي الْأَرْضِ الثِّمَارُ وَقُدِّرَ فِي كُلِّ أَرْضٍ قُوتُهَا يَوْمَ الثُّلَاثَاءِ وَيَوْمَ الْأَرْبِعَاءِ ثُمَّ اسْتَوَى إِلَى السَّمَاءِ وَهِيَ دُخَانٌ فَقَالَ لَهَا وَلِلْأَرْضِ {ائْتِيَا طَوْعًا أَوْ كَرْهًا قَالَتَا أَتَيْنَا طَائِعِينَ} [فصلت 11] فَقَضَاهُنَّ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ فِي يَوْمَيْنِ وَأَوْحَى فِي كُلِّ سَمَاءٍ أَمْرَهَا فِي يَوْمِ الْخَمِيسِ وَيَوْمِ الْجُمُعَةِ وَكَانَ آخِرُ الْخَلْقِ فِي آخِرِ السَّاعَاتِ يَوْمَ الْجُمُعَةِ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ السَّبْتِ لَمْ يَكُنْ فِيهِ خَلْقٌ فَقَالَتِ الْيَهُودُ فِيهِ مَا قَالَتْ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ تَكْذِيبَهَا {وَلَقَدْ خَلَقْنَا السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ وَمَا مَسَّنَا مِنْ لُغُوبٍ}
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

{வமா கலக்னஸ் ஸமாவாதி வல்அர்ள வமா பைனஹுமா லாஇபீன்} (வானங்களையும் பூமியையும், அவற்றுக்கு இடையே உள்ளவற்றையும் நாம் விளையாட்டிற்காகப் படைக்கவில்லை - அல்குர்ஆன் 44:38) என்ற வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வின் வசனம் தொடர்பாக இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

வானங்களும் பூமியும் எத்தனை நாட்களில் படைக்கப்பட்டன என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ் நாட்களின் துவக்கமான ஞாயிற்றுக்கிழமையைப் படைத்தான். ஞாயிறு மற்றும் திங்கட்கிழமைகளில் பூமி படைக்கப்பட்டது. செவ்வாய் மற்றும் புதன்கிழமைகளில் மலைகள் படைக்கப்பட்டன, நதிகள் (பாயும் வழிகள்) பிளந்து ஓடச் செய்யப்பட்டன, பூமியில் பழங்கள் (தரும் மரங்கள்) நடப்பட்டன, மேலும் ஒவ்வொரு பூமிக்கும் அதற்கேற்ற வாழ்வாதாரம் (உணவுத் தேவைகள்) நிர்ணயிக்கப்பட்டது. பின்னர், புகையாக இருந்த வானத்தின் பக்கம் அவன் (தன் படைப்பாற்றலைச்) செலுத்தினான். அவன் வானத்தையும் பூமியையும் நோக்கி, {இஃதியா தவ்அன் அவ் கர்ஹன் காலதா அதய்னா தாஇஈன்} (நீங்கள் இருவரும் விரும்பியோ அல்லது வெறுத்தோ வாருங்கள். அதற்கு அவையிரண்டும்: நாங்கள் கீழ்ப்படிந்தவர்களாகவே வருகிறோம் என்று கூறின - அல்குர்ஆன் 41:11) என்று கூறினான். அதன்படி, வியாழன் மற்றும் வெள்ளிக்கிழமைகளில் ஆகிய இரண்டு நாட்களில் அவற்றை ஏழு வானங்களாக அமைத்து, ஒவ்வொரு வானத்திற்கும் அதற்குரிய கட்டளையை (நிர்வாகத்தை) அறிவித்தான். படைப்புகளின் இறுதிப் படைப்பானது (ஆதம் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்கள்) வெள்ளிக்கிழமையின் கடைசி நேரங்களில் அமைந்தது. சனிக்கிழமை வந்தபோது, அதில் எந்தப் படைப்பும் நடைபெறவில்லை. அந்நாளைப் பற்றி (அல்லாஹ் ஓய்வெடுத்தான் என்று) யூதர்கள் தாங்கள் கூறியதைக் கூறினர். எனவே, அவர்களின் கூற்றைப் பொய்யாக்கி, வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ் {வலக்கத் கலக்னஸ் ஸமாவாதி வல்அர்ள வமா பைனஹுமா ஃபீ ஸித்ததி அய்யாமின் வமா மஸ்ஸனா மின் லுகூப்} (நிச்சயமாக நாம் வானங்களையும், பூமியையும், அவற்றுக்கு இடைப்பட்டவற்றையும் ஆறு நாட்களில் படைத்தோம்; எவ்விதக் களைப்பும் நம்மைத் தீண்டவில்லை - அல்குர்ஆன் 50:38) என்ற வசனத்தை இறக்கியருளினான்."
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ الشَّيْبَانِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْوَهَّابِ ثنا يَعْلَى بْنُ عُبَيْدٍ ثنا الْأَعْمَشُ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ هَمَّامِ بْنِ الْحَارِثِ عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ قَالَ قَرَأَ رَجُلٌ عِنْدَهُ {إِنَّ شَجَرَةَ الزَّقُّومِ طَعَامُ الْأَثِيمِ} [الدخان 44] فَقَالَ أَبُو الدَّرْدَاءِ «§قُلْ طَعَامُ الْأَثِيمِ» فَقَالَ الرَّجُلُ طَعَامُ الْيَثِيمِ فَقَالَ أَبُو الدَّرْدَاءِ قُلْ «طَعَامُ الْفَاجِرِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
அபுத்தர்தா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு மனிதர் அவர்களுக்கு அருகில் (திருக்குர்ஆன் வசனமான) "{நிச்சயமாக ஸக்கூம் (கள்ளி) மரம், பாவியின் (அல்-அதீம்) உணவாகும்}" (அத்-துகான் 44:43-44) என்று ஓதினார்.

அப்போது அபுத்தர்தா (ரலி) அவர்கள், "'தஆமுல் அதீம்' (பாவியின் உணவு) என்று கூறுவீராக!" என்றார்கள்.

அந்த மனிதர் (அதைச் சரியாக உச்சரிக்க முடியாமல்), "தஆமுல் யதீம்" (அநாதையின் உணவு) என்று கூறினார்.

அப்போது அபுத்தர்தா (ரலி) அவர்கள், (அவருக்குப் புரிய வைப்பதற்காகவும் எளிமைப்படுத்துவதற்காகவும்) "'தஆமுல் ஃபாஜிர்' (துன்மார்க்கனின் உணவு) என்று கூறுவீராக!" என்றார்கள்.

(இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி ஆதாரப்பூர்வமான (ஸஹீஹான) ஹதீஸாகும்; எனினும் அவர்கள் இதனைத் தங்கள் நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا بَكَّارُ بْنُ قُتَيْبَةَ الْقَاضِي ثنا صَفْوَانُ بْنُ عِيسَى أَنْبَأَ ابْنُ عَجْلَانَ عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَفَعَهُ قَالَ §إِنَّ لِلَّهِ ثَلَاثَةَ أَثْوَابٍ اتَّزَرَ الْعِزَّةَ وَتَسَرْبَلَ الرَّحْمَةَ وَارْتَدَأَ الْكِبْرِيَاءَ فَمَنْ تَعَزَّزَ بِغَيْرِ مَا أَعَزَّهُ اللَّهُ فَذَلِكَ الَّذِي يُقَالُ لَهُ {ذُقْ إِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْكَرِيمُ} [الدخان 49] وَمَنْ رَحِمَ النَّاسَ بِرَحْمَةِ اللَّهِ فَذَلِكَ الَّذِي تَسَرْبَلَ بِسِرْبَالِهِ الَّذِي يَنْبَغِي لَهُ وَمَنْ نَازَعَ اللَّهَ رِدَاءَهُ الَّذِي يَنْبَغِي لَهُ فَإِنَّ اللَّهَ يَقُولُ لَا يَنْبَغِي لِمَنْ نَازَعَنِي أَنْ أُدْخِلَهُ الْجَنَّةَ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"நிச்சயமாக அல்லாஹ்வுக்கு மூன்று (தன்மைமிக்க) ஆடைகள் உள்ளன: கண்ணியத்தைக் கீழாடையாகவும், கருணையைச் சட்டையாகவும், பெருமையை மேலாடையாகவும் அவன் (தனக்குரியதாக) ஆக்கிக் கொண்டான். எவர் அல்லாஹ் அளித்த கண்ணியத்தைத் தவிர்த்து, வேறொன்றின் மூலம் கண்ணியத்தைத் தேடுகிறாரோ அவரிடம், '{துக், இன்னக்க அன்த்தல் அஸீஸுல் கரீம்}' (சுவைத்துப் பார்! நிச்சயமாக நீதான் மிகைத்தவனும் கண்ணியமிக்கவனுமாவாய் - என்று நரகில் இகழ்ச்சியாக) [அத்துகான் 49] கூறப்படும்.

மேலும், எவர் அல்லாஹ்வின் கருணையைக் கொண்டு மக்கள் மீது கருணை காட்டுகிறாரோ, அவர் தமக்குத் தகுதியான ஆடையை அணிந்துகொண்டவர் (அதாவது அல்லாஹ்வின் பண்பைப் பின்பற்றியவர்) ஆவார். எவர் அல்லாஹ்வுக்கு மட்டுமே தகுதியான அவனது (பெருமை என்னும்) மேலாடையில் அவனோடு போட்டியிடுகிறாரோ, நிச்சயமாக அல்லாஹ் கூறுகிறான்: 'என்னோடு போட்டியிடுபவரை நான் சொர்க்கத்தில் நுழைவிப்பது தகுதியானதல்ல'."

[இந்த ஹதீஸ் ஸஹீஹான -ஆதாரப்பூர்வமான- அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்டது; ஆயினும் புகாரியும் முஸ்லிமும் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை.]
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مَرْزُوقٍ ثنا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ وَأَبُو دَاوُدَ قَالَا ثنا شُعْبَةُ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ §قَرَأَ هَذِهِ الْآيَةَ {اتَّقُوا اللَّهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنْتُمْ مُسْلِمُونَ} [آل عمران 102] وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لَوْ أَنَّ قَطْرَةً مِنَ الزَّقُّومِ قُطِرَتْ فِي الْأَرْضِ لَأَفْسَدَتْ عَلَى أَهْلِ الدُّنْيَا مَعَائِشَهُمْ فَكَيْفَ بِمَنْ يَكُونُ طَعَامُهُ؟ هَذَا حَدِيثٌ أَخْرَجَهُ الْإِمَامُ أَبُو يَعْقُوبَ الْحَنْظَلِيُّ فِي تَفْسِيرِ قَوْلِهِ {خُذُوهُ فَاعْتِلُوهُ إِلَى سَوَاءِ الْجَحِيمِ ثُمَّ صُبُّوا فَوْقَ رَأْسِهِ مِنْ عَذَابِ الْحَمِيمِ} [الدخان 48] «وَهُوَ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ»
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (பின்வரும் குர்ஆன்) வசனத்தை ஓதினார்கள்:

"(நம்பிக்கையாளர்களே!) நீங்கள் அல்லாஹ்வை அஞ்ச வேண்டிய முறைப்படி அஞ்சுங்கள்; மேலும், நீங்கள் முஸ்லிம்களாகவே அன்றி மரணிக்க வேண்டாம்." (அல்குர்ஆன் 3:102).

(பின்னர் கூறினார்கள்:) "முஹம்மதின் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக! 'ஜக்கூம்' (எனும் நரக மரத்தின்) ஒரு துளி இந்த பூமியில் சிந்தப்பட்டாலும், அது இந்த உலக மக்களின் வாழ்வாதாரங்களை (முற்றிலும்) நாசமாக்கிவிடும். அவ்வாறிருக்க, (நரகத்தில்) அதனையே தமது உணவாகக் கொண்டவர்களின் நிலை எவ்வாறு இருக்கும்?"
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
تَفْسِيرُ سُورَةِ حم الْجَاثِيَةِ
ஸூரா ஹா-மீம் அல்-ஜாஸியாவின் விரிவுரை (தஃப்சீர்)
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا يَحْيَى بْنُ مُحَمَّدٍ الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ أَنْبَأَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنْ عُمَرَ بْنِ حَبِيبٍ الْمَكِّيِّ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ قَيْسٍ الْأَعْرَجِ عَنْ طَاوُسٍ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ يَسْأَلُهُ مِمَّا خُلِقَ الْخَلْقُ؟ قَالَ «§مِنَ الْمَاءِ وَالنُّورِ وَالظُّلْمَةِ وَالرِّيحِ وَالتُّرَابِ؟» قَالَ الرَّجُلُ فَمِمَّ خُلِقَ هَؤُلَاءِ؟ قَالَ «لَا أَدْرِي» ثُمَّ أَتَى الرَّجُلُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الزُّبَيْرِ فَسَأَلَهُ فَقَالَ مِثْلَ قَوْلِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَ فَأَتَى الرَّجُلُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ فَسَأَلَهُ فَقَالَ مِمَّ خُلِقَ الْخَلْقُ؟ قَالَ «مِنَ الْمَاءِ وَالنُّورِ وَالظُّلْمَةِ وَالرِّيحِ وَالتُّرَابِ» قَالَ الرَّجُلُ فَمِمَّ خُلِقَ هَؤُلَاءِ؟ فَتَلَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ {وَسَخَّرَ لَكُمْ مَا فِي السَّمَوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا مِنْهُ} فَقَالَ الرَّجُلُ مَا كَانَ لَنَا بِهَذَا إِلَّا رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ بَيْتِ النَّبِيِّ ﷺ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» الخبر منكر
தாவுஸ் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு மனிதர் அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் பின் அல்-ஆஸ் (ரலி) அவர்களிடம் வந்து, "படைப்புகள் எதிலிருந்து படைக்கப்பட்டன?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு அவர்கள், "(அவை) நீர், ஒளி, இருள், காற்று மற்றும் மண்ணிலிருந்து (படைக்கப்பட்டன)" என்று பதிலளித்தார்கள்.

அந்த மனிதர், "அப்படியானால், இவை (அடிப்படை மூலங்கள்) எதிலிருந்து படைக்கப்பட்டன?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு அவர்கள், "எனக்குத் தெரியாது" என்றார்கள்.

பின்னர் அந்த மனிதர் அப்துல்லாஹ் பின் ஸுபைர் (ரலி) அவர்களிடம் வந்து (அதே கேள்வியைக்) கேட்டார். அவர்களும் அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரலி) கூறியதைப் போன்றே பதிலளித்தார்கள்.

பின்னர் அந்த மனிதர் அப்துல்லாஹ் பின் அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களிடம் வந்து, "படைப்புகள் எதிலிருந்து படைக்கப்பட்டன?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு அவர்கள், "(அவை) நீர், ஒளி, இருள், காற்று மற்றும் மண்ணிலிருந்து (படைக்கப்பட்டன)" என்று பதிலளித்தார்கள்.

அந்த மனிதர், "அப்படியானால், இவை (அடிப்படை மூலங்கள்) எதிலிருந்து படைக்கப்பட்டன?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு அப்துல்லாஹ் பின் அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள், "{வானங்களில் உள்ளவை மற்றும் பூமியில் உள்ளவை அனைத்தையும் அவன் தன் புறத்திலிருந்தே (மின்ஹு) உங்களுக்கு வசப்படுத்திக் கொடுத்திருக்கிறான்}" (அல்குர்ஆன் 45:13) என்ற வசனத்தை ஓதிக் காட்டினார்கள்.

அப்போது அந்த மனிதர், "நபி (ஸல்) அவர்களின் குடும்பத்தாரைச் சேர்ந்த (அறிவில் சிறந்த) ஒருவரைத் தவிர வேறு யாராலும் இதற்கு நமக்கு (இத்தகு தெளிவான பதிலை) அளித்திருக்க முடியாது" என்று கூறினார்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது மற்றும் நிராகரிக்கத்தக்கது (முன்கர்)
ضعيف منكر
حَدَّثَنَا أَبُو حَاتِمٍ مُحَمَّدُ بْنُ حَبَّانَ الْقَاضِي إِمْلَاءً ثنا أَبُو خَلِيفَةَ الْقَاضِي ثنا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَّامٍ الْجُمَحِيُّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَامِرٍ الْعَقَدِيُّ يَقُولُ سَمِعْتُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيَّ وَتَلَا قَوْلَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {أَمْ حَسِبَ الَّذِينَ اجْتَرَحُوا السَّيِّئَاتِ أَنْ نَجْعَلَهُمْ كَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ سَوَاءً مَحْيَاهُمْ وَمَمَاتُهُمْ سَاءَ مَا يَحْكُمُونَ} [الجاثية 21] ثُمَّ قَالَ سَمِعْتُ الْأَعْمَشَ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي سُفْيَانَ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ قَالَ §«يُبْعَثُ كُلُّ عَبْدٍ عَلَى مَا مَاتَ عَلَيْهِ» أَخْبَرَنَاهُ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ الصَّفَّارُ ثنا أَحْمَدُ بْنُ مِهْرَانَ ثنا أَبُو نُعَيْمٍ ثنا سُفْيَانُ عَنِ الْأَعْمَشِ فَذَكَرَهُ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» على شرط مسلم
ஸுஃப்யான் அத்-ஸவ்ரீ (ரஹ்) அவர்கள், {அம் ஹஸிபல்லதீனஜ்தரஹுஸ் ஸய்யிஆதி அன் நஜ்அலஹும் கல்லதீன ஆமனூ வ அமிலுஸ் ஸாலிஹாதி ஸவாஅன் மஹ்யாஹும் வமமாதுஹும் ஸாஅ மா யஹ்குமூன்} - "தீமைகளைச் சம்பாதித்துக் கொண்டவர்கள், ஈமான் கொண்டு நற்செயல்கள் செய்தவர்களைப் போல தங்களை நாம் ஆக்கிவிடுவோம் என்று எண்ணிக் கொண்டார்களா? அவர்களின் வாழ்வும் மரணமும் (இறைநம்பிக்கை கொண்டவர்களோடு) சமமாகிவிடுமா? அவர்கள் செய்யும் தீர்ப்பு மிகவும் கெட்டது" (அல்குர்ஆன் 45:21) என்ற அல்லாஹ்வின் வசனத்தை ஓதிக்காட்டினார்கள்.

பின்னர், ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
"ஒவ்வொரு அடியாரும் அவர் எந்த நிலையில் (ஈமான் அல்லது குஃப்ர், நன்மை அல்லது தீமை போன்ற எந்த நிலையில்) மரணித்தாரோ, அதே நிலையிலேயே (மறுமையில்) உயிர்ப்பித்து எழுப்பப்படுவார்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
حَدَّثَنَا الشَّيْخُ أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ أَنْبَأَ أَحْمَدُ بْنُ بِشْرٍ الْمَرْثَدِيُّ ثنا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ ثنا أَبُو يُوسُفَ الْقَاضِي يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ ثنا مُطَرِّفٌ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ إِيَاسٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ §كَانَ الرَّجُلُ مِنَ الْعَرَبِ يَعْبُدُ الْحَجَرَ فَإِذَا وَجَدَ أَحْسَنَ مِنْهُ أَخَذَهُ وَأَلْقَى الْآخَرَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {أَفَرَأَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلَهَهُ هَوَاهُ} [الجاثية 23] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"அரபிகளில் ஒரு மனிதர் (சிலையாகக் கருதி ஒரு) கல்லை வணங்குபவராக இருந்தார். அவர் அதைவிட அழகான (வேறு) ஒரு கல்லைக் கண்டால், (புதிய) அதை எடுத்துக்கொண்டு, மற்றதை (பழையதை) வீசியெறிந்து விடுவார். அப்போது அல்லாஹ் (அஸ்ஸ வஜல்), '{அஃபரஅய்த மனித்தஹத இலாஹஹு ஹவாஹு} (தன் மனோஇச்சையைத் தன் தெய்வமாக ஆக்கிக் கொண்டவனை நீர் பார்த்தீரா?)' [ஸூரா அல்-ஜாஸியா 45:23] என்ற வசனத்தை அருளினான்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ أَنْبَأَ ابْنُ عُيَيْنَةَ قَالَ كَانَ أَهْلُ الْجَاهِلِيَّةِ يَقُولُونَ إِنَّ الدَّهْرَ هُوَ الَّذِي يُهْلِكُنَا هُوَ الَّذِي يُمِيتُنَا وَيُحْيِينَا فَرَدَّ اللَّهُ عَلَيْهِمْ قَوْلَهُمْ قَالَ الزُّهْرِيُّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيِّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ قَالَ §يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ يُؤْذِينِي ابْنُ آدَمَ يَسُبُّ الدَّهْرَ وَأَنَا الدَّهْرُ أُقَلِّبُ لَيْلَهُ وَنَهَارَهُ فَإِذَا شِئْتُ قَبَضْتُهُمَا وَتَلَا سُفْيَانُ هَذِهِ الْآيَةَ {مَا هِيَ إِلَّا حَيَاتُنَا الدُّنْيَا نَمُوتُ وَنَحْيَا وَمَا يُهْلِكُنَا إِلَّا الدَّهْرُ} [الجاثية 24] قَدِ اتَّفَقَ الشَّيْخَانِ عَلَى إِخْرَاجِ حَدِيثِ الزُّهْرِيِّ «هَذَا بِغَيْرِ هَذِهِ السِّيَاقَةِ وَهُوَ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِهِمَا» على شرط البخاري ومسلم وأخرجاه بهذه السياقة
அறியாமைக் காலத்து மக்கள், "நிச்சயமாகக் காலம்தான் எங்களை அழிக்கிறது, அதுவே எங்களைக் கொல்கிறது, மேலும் எங்களை வாழ வைக்கிறது" என்று கூறிவந்தனர். அவர்களின் இக்கூற்றுக்கு அல்லாஹ் (திருக்குர்ஆன் வசனம் மூலம்) பதிலளித்தான்.

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ் கூறுகிறான்: 'ஆதமின் மகன் என்னைத் துன்புறுத்துகிறான் (அதாவது எனக்குப் பிடிக்காததைச் செய்கிறான்). அவன் காலத்தைத் திட்டுகிறான். ஆனால், நானே காலமாக (காலத்தைப் படைத்து நிர்வகிப்பவனாக) இருக்கிறேன். நானே இரவையும் பகலையும் மாற்றி அமைக்கிறேன். நான் நாடினால், அவ்விரண்டையும் கைப்பற்றி (அவற்றின் இயக்கத்தை நிறுத்தி) விடுவேன்'."

சுஃப்யான் (ரஹ்) அவர்கள் பின்வரும் திருக்குர்ஆன் வசனத்தை ஓதினார்கள்:
"மா ஹிய இல்லா ஹயாத்துனத் துன்யா நமூத்து வநஹ்யா வமா யுஹ்லிகுனா இல்லத் தஹ்ர்."
(பொருள்: "இவ்வுலகிலுள்ள நமது வாழ்க்கையைத் தவிர வேறு வாழ்க்கை இல்லை; (இங்கு) நாம் இறக்கிறோம்; நாம் வாழ்கிறோம்; காலத்தைத் தவிர வேறு எதுவும் எங்களை அழிப்பதில்லை"). [அல்குர்ஆன் 45:24]

ஷைகான் (இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம்) ஆகிய இருவரும் இந்த ஹதீஸை இந்த (குறிப்பிட்ட) விரிவான பின்னணி இன்றி (வேறு அறிவிப்பாளர் தொடர்களில்) பதிவு செய்ய ஏகோபித்து ஏற்றுக்கொண்டுள்ளனர். இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி இது ஆதாரப்பூர்வமானதாகும் (ஸஹீஹ்). மேலும் அவர்கள் இருவரும் இதே பின்னணியுடனும் இதனைப் பதிவு செய்துள்ளனர்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ الْمَحْبُوبِيُّ ثنا سَعِيدُ بْنُ مَسْعُودٍ أَنْبَأَ يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَنْبَأَ مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ §قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ اسْتَقْرَضْتُ مِنْ عَبْدِي فَأَبَى أَنْ يُقْرِضَنِي وَسَبَّنِي عَبْدِي وَلَا يَدْرِي يَقُولُ وَا دَهْرَاهُ وَا دَهْرَاهُ وَأَنَا الدَّهْرُ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ بِهَذِهِ السِّيَاقَةِ» على شرط مسلم
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"கண்ணியமும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ் கூறுகிறான்: 'நான் எனது அடியானிடம் கடன் (அதாவது ஏழைகளுக்குத் தர்மம் செய்யுமாறு) கேட்டேன், ஆனால் அவன் எனக்குக் கடன் தர மறுத்துவிட்டான். மேலும், என் அடியான் என்னைத் திட்டுகிறான்; அவன் (தான் என்ன சொல்கிறோம் என்பதை) அறியாமல் 'வா தஹ்ராஹு! வா தஹ்ராஹு!' (அந்தோ காலமே! அந்தோ காலமே!) என்று கூறுகிறான். நானே 'தஹ்ர்' (காலத்தைப் படைத்து, அதில் மாற்றங்களை ஏற்படுத்துபவன்) ஆவேன்'."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
أَخْبَرَنِي أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ عَبْدِ الْحَمِيدِ الصَّنْعَانِيُّ بِمَكَّةَ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبَّادٍ أَنْبَأَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَ مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيِّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ قَالَ §قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ يُؤْذِينِي ابْنُ آدَمَ يَقُولُ يَا خَيْبَةَ الدَّهْرِ فَلَا يَقُولَنَّ أَحَدُكُمْ يَا خَيْبَةَ الدَّهْرِ فَإِنِّي أَنَا الدَّهْرُ أُقَلِّبُ لَيْلَهُ وَنَهَارَهُ فَإِذَا شِئْتُ قَبَضْتُهُمَا «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِهِمَا وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ هَكَذَا» على شرط البخاري ومسلم
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ் கூறுகிறான்: "ஆதமின் மகன் (காலத்தை ஏசுவதன் மூலம்) எனக்குத் தொல்லை தருகிறான். அவன் 'காலமே நாசமாகட்டும்' (அல்லது காலத்திற்கு கேடு உண்டாகட்டும்) என்று கூறுகிறான். எனவே, உங்களில் எவரும் 'காலமே நாசமாகட்டும்' என்று கூற வேண்டாம். ஏனெனில், நானே காலமாக (காலத்தைப் படைத்து நிர்வகிப்பவனாக) இருக்கிறேன். அதன் இரவையும் பகலையும் நானே மாற்றி மாற்றி வரச் செய்கிறேன். நான் நாடினால், அவ்விரண்டையும் (அவற்றின் இயக்கத்தையும்) கைப்பற்றிக் கொள்வேன் (நிறுத்திவிடுவேன்)."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ الْحَافِظُ ثنا يَحْيَى بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى ثنا مُسَدَّدٌ ثنا الْمُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ مِقْسَمٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ § أَوَّلُ مَا خَلَقَ اللَّهُ الْقَلَمَ خَلَقَهُ مِنْ هَجَا قَبْلَ الْأَلْفِ وَاللَّامِ فَتَصَوَّرَ قَلَمًا مِنْ نُورٍ فَقِيلَ لَهُ اجْرِ فِي اللَّوْحِ الْمَحْفُوظِ قَالَ يَا رَبِّ بِمَاذَا؟ قَالَ بِمَا يَكُونُ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ فَلَمَّا خَلَقَ اللَّهُ الْخَلْقَ وَكَّلَ بِالْخَلْقِ حَفَظَةً يَحْفَظُونَ عَلَيْهِمْ أَعْمَالَهُمْ فَلَمَّا قَامَتِ الْقِيَامَةُ عُرِضَتْ عَلَيْهِمْ أَعْمَالُهُمْ وَقِيلَ {هَذَا كِتَابُنَا يَنْطِقُ عَلَيْكُمْ بِالْحَقِّ إِنَّا كُنَّا نَسْتَنْسِخُ مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ} [الجاثية 29] عَرَضَ بِالْكِتَابَيْنِ فَكَانَا سَوَاءً قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ أَلَسْتُمْ عَرَبًا؟ هَلْ تَكُونُ النُّسْخَةُ إِلَّا مِنْ كِتَابٍ؟ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"அல்லாஹ் முதன்முதலில் பேனாவைப் படைத்தான். அலிஃப், லாம் (போன்ற எழுத்துக்கள் உருவாவதற்கு) முன்னதாகவே (அடிப்படை எழுத்துக்களிலிருந்து) அதனை அவன் படைத்தான். அது ஒளியாலான ஒரு பேனாவாக உருவெடுத்தது. அதனிடம், 'லவ்ஹுல் மஹ்ஃபூளில் (பாதுகாக்கப்பட்ட பலகையில்) ஓடுவாயாக (எழுதுவாயாக)!' என்று கூறப்பட்டது. அதற்கு அப்பேனா, 'என் இறைவா! எதனைக் கொண்டு (எதை எழுத வேண்டும்)?' என்று கேட்டது. 'மறுமை நாள் வரை நிகழவிருக்கும் அனைத்தையும் (எழுதுவாயாக)!' என்று அல்லாஹ் கூறினான்.

பின்னர், அல்லாஹ் படைப்புகளைப் படைத்தபோது, அவர்களின் செயல்களைப் பாதுகாத்து (பதிவு செய்து) வைப்பதற்காகப் பாதுகாக்கும் வானவர்களை (ஹஃபழாக்களை) நியமித்தான். மறுமை நாள் நிகழும்போது, (மக்களிடம்) அவர்களின் செயல்கள் சமர்ப்பிக்கப்படும். அப்போது, 'இது நமது புத்தகம். இது உங்களுக்கு எதிராக உண்மையைப் பேசுகிறது; நிச்சயமாக நீங்கள் செய்து கொண்டிருந்தவற்றை நாம் (முன்னரே லவ்ஹுல் மஹ்ஃபூளில் இருந்ததை அடிப்படையாகக் கொண்டு) பிரதி எடுத்துக் கொண்டிருந்தோம்' (அல்குர்ஆன் 45:29) என்று கூறப்படும். அந்த இரண்டு புத்தகங்களும் (லவ்ஹுல் மஹ்ஃபூழ் மற்றும் வானவர்கள் பதிவு செய்த ஏடு) ஒப்புநோக்கப்படும்போது, அவை இரண்டும் எவ்வித வேறுபாடுமின்றி சமமாக இருக்கும்."

(இதனை விளக்கும்போது) இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள், "நீங்கள் அரபிகள் அல்லவா? ஒரு (மூல) புத்தகத்திலிருந்து எடுக்கப்படுவதைத் தவிர (வேறு ஒன்றுக்கு) 'நகல்' (நுஸ்கா) என்று சொல்லப்படுமா?" என்று கேட்டார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
تَفْسِيرُ سُورَةِ الْأَحْقَافِ
அல்-அஹ்காஃப் அத்தியாயத்தின் விளக்கம்
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ أَحْمَدُ بْنُ سَلْمَانَ الْفَقِيهُ بِبَغْدَادَ ثنا أَبُو دَاوُدَ سُلَيْمَانُ بْنُ الْأَشْعَثِ السِّجِسْتَانِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ الْعَبْدِيُّ ثنا سُفْيَانُ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ سُلَيْمٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§أَوْ أَثَارَةٍ مِنْ عِلْمٍ} [الأحقاف 4] قَالَ «هُوَ الْخَطُّ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ وَقَدْ أُسْنِدَ عَنِ الثَّوْرِيِّ مِنْ وَجْهٍ غَيْرِ مُعْتَمِدٍ على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் கூற்றான) "அல்லது (முந்தைய வேதங்களிலிருந்து எஞ்சியுள்ள) ஏதேனும் அறிவுச் சான்று" (அல்-அஹ்காஃப் 46:4) என்பது குறித்துக் கூறுகையில்:

"அது (மணலில்) கோடு கிழிப்பதைக் (குறிக்கும்)" என்று கூறினார்கள்.

(இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி ஸஹீஹான -ஆதாரப்பூர்வமான- ஹதீஸாகும். ஆனால் அவர்கள் இருவரும் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை. மேலும், இது ஸவ்ரீ வழியாக புகாரி மற்றும் முஸ்லிமின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்டு, (நேரடியாக) ஆதாரமாகக் கொள்ள முடியாத வேறொரு வழியிலும் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.)
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى الْمُزَكِّي حَقًّا لَا عَلَى الْعَادَةِ ثنا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ ثنا أَبُو هَمَّامِ بْنُ أَبِي بَدْرٍ ثنا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْقَطَّانُ ثنا أَبُو عُثْمَانَ عَمْرُو بْنُ الْأَزْهَرِ الْبَصْرِيُّ عَنِ ابْنِ عَوْنٍ عَنِ الشَّعْبِيِّ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§أَوْ أَثَارَةٍ مِنْ عِلْمٍ} [الأحقاف 4] قَالَ «جَوْدَةُ الْخَطِّ» هَذَا زِيَادَةٌ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ غَرِيبَةٌ فِي هَذَا الْحَدِيثِ سكت عنه الذهبي في التلخيص
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் கூற்றான) {அவ் அஸாரதின் மின் இல்ம்} [அல்குர்ஆன் 46:4] என்பதற்கு, "(அது) அழகான கையெழுத்து" என்று விளக்கமளித்தார்கள்.

இந்த ஹதீஸில் (அல்லாஹ்வின் கூற்று தொடர்பாக) இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களிடமிருந்து வந்துள்ள இக்கூடுதல் தகவல் அபூர்வமானதாகும் (கரீப்). 'அத்-தல்ஹீஸ்' நூலில் இமாம் தஹபீ அவர்கள் இது குறித்து மௌனம் சாதித்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இது குறித்து (அறிஞர்கள்) மௌனம் காத்துள்ளனர் / கருத்துக் கூறவில்லை
سكت عنه
أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي نَصْرٍ الدَّارَبُرْدِيُّ وَأَبُو مُحَمَّدٍ الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْحَلِيمِيُّ بِمَرْوَ قَالَا أَنْبَأَ أَبُو الْمُوَجِّهِ أَنْبَأَ عَبْدَانُ أَنْبَأَ عَبْدُ اللَّهِ أَنْبَأَ مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ خَارِجَةَ بْنِ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ عَنْ أُمِّ الْعَلَاءِ الْأَنْصَارِيَّةِ وَقَدْ كَانَتْ بَايَعَتْ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ قَالَتْ طَارَ لَنَا عُثْمَانُ بْنُ مَظْعُونٍ فِي السُّكْنَى حِينَ أَقْرَعَتِ الْأَنْصَارُ عَلَى سُكْنَى الْمُهَاجِرِينَ قَالَتْ فَاشْتَكَى فَمَرَّضْنَاهُ حَتَّى تُوُفِّيَ حَتَّى جَعَلْنَاهُ فِي أَثْوَابِهِ قَالَتْ فَدَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ فَقُلْتُ رَحِمَكَ اللَّهُ أَبَا السَّائِبِ فَشَهَادَتِي أَنْ قَدْ أَكْرَمَكَ اللَّهُ فَقَالَ النَّبِيُّ ﷺ «وَمَا يُدْرِيكِ؟» قَالَتْ لَا أَدْرِي وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ «أَمَّا هُوَ فَقَدْ جَاءَهُ الْيَقِينُ وَإِنِّي لَأَرْجُو لَهُ الْخَيْرَ مِنَ اللَّهِ» ثُمَّ تَلَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ {قُلْ مَا كُنْتُ بِدَعًا مِنَ الرُّسُلِ وَمَا أَدْرِي مَا يُفْعَلُ بِي وَلَا بِكُمْ} [الأحقاف 9] قَالَتْ أُمُّ الْعَلَاءِ وَاللَّهِ لَا أُزَكِّي أَحَدًا بَعْدَهُ أَبَدًا قَالَتْ أُمُّ الْعَلَاءِ وَرَأَيْتُ لِعُثْمَانَ فِي النَّوْمِ عَيْنًا تَجْرِي لَهُ فَجِئْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ فَقَالَ «ذَاكَ عَمَلُهُ يَجْرِي لَهُ»
நபி (ஸல்) அவர்களிடம் பைஅத் (உறுதிமொழி) அளித்திருந்த அன்சாரிப் பெண்மணியான உம்முல் அலா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

முஹாஜிர்கள் (மக்காவிலிருந்து ஹிஜ்ரத் செய்து வந்தவர்கள்) தங்குவதற்குரிய இடங்களை (பகிர்ந்தளிப்பதற்காக) அன்சாரிகள் சீட்டு குலுக்கிப் பார்த்தபோது, உஸ்மான் பின் மழ்ஊன் (ரலி) அவர்கள் (எங்கள் வீட்டில் தங்குவதற்கான) சீட்டு எங்களுக்கு விழுந்தது. அவர்கள் நோய்வாய்ப்பட்டார்கள்; அவர்கள் இறக்கும் வரை அவர்களை நாங்கள் (செவிலியராக இருந்து) கவனித்துக்கொண்டோம். பின்னர் அவர்களை அவர்களது (கஃபன்) ஆடைகளில் சுற்றினோம்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (எங்கள் வீட்டிற்குள்) நுழைந்தார்கள். நான் (அவரது உடலைப் பார்த்து), "அபுஸ் ஸாயிபே! 'ரஹிமகல்லாஹ்' (அல்லாஹ் உங்கள் மீது கருணை காட்டுவானாக!). அல்லாஹ் உங்களை கண்ணியப்படுத்தியிருக்கிறான் என்பதற்கு நான் சாட்சியளிக்கிறேன்" என்று கூறினேன்.

அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "அது உனக்கு எப்படித் தெரியும்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! எனக்குத் தெரியாது" என்று பதிலளித்தேன்.

அதற்கு அவர்கள், "அவரைப் பொறுத்தவரை அவருக்கு 'யகீன்' (உறுதியான மரணம்) வந்துவிட்டது. நான் அவருக்காக அல்லாஹ்விடமிருந்து நன்மையையே எதிர்பார்க்கிறேன்" என்று கூறினார்கள். பின்னர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள்,

"(நபியே!) நீர் கூறுவீராக: நான் தூதர்களில் புதியவன் அல்லன்; எனக்கோ அல்லது உங்களுக்கோ என்ன செய்யப்படும் என்பதை நான் அறியமாட்டேன்" (திருக்குர்ஆன் 46:9) என்ற வசனத்தை ஓதிக்காட்டினார்கள்.

(இதைக் கேட்ட) உம்முல் அலா (ரலி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! இவருக்குப் பிறகு இனி ஒருபோதும் நான் யாரையும் (இப்படித் தூய்மையானவர் என்று உறுதிபடக் கூறி) புகழ்ந்து பேசமாட்டேன்" என்று கூறினார்கள்.

உம்முல் அலா (ரலி) அவர்கள் (தொடர்ந்து) கூறினார்கள்: "நான் தூக்கத்தில் (கனவில்) உஸ்மான் (ரலி) அவர்களுக்காக ஓர் ஊற்று ஓடிக்கொண்டிருப்பதாகக் கண்டேன். நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, அதைப் பற்றிக் கூறினேன். அதற்கு அவர்கள், "அது (அவர் செய்த நற்செயல்களின் பலன்); அவருக்காக அது (மறுமையில்) ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حَمْشَاذَ الْعَدْلُ ثنا بِشْرُ بْنُ مُوسَى ثنا الْحُمَيْدِيُّ ثنا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ سَمِعَ صَفْوَانَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ صَفْوَانَ يَقُولُ اسْتَأْذَنَ سَعْدٌ عَلَى ابْنِ عَامِرٍ وَتَحْتَهُ مَرَافِقُ مِنْ حَرِيرٍ فَأَمَرَ بِهَا فَرَفَعْتُ فَدَخَلَ عَلَيْهِ وَعَلَيْهِ مُطْرَفُ خَزٍّ فَقَالَ لَهُ اسْتَأْذَنْتَ عَلَيَّ وَتَحْتِي مَرَافِقُ مِنْ حَرِيرٍ فَأَمَرْتُ بِهَا فَرُفِعَتْ فَقَالَ لَهُ نِعْمَ الرَّجُلُ أَنْتَ يَا ابْنَ عَامِرٍ إِنْ لَمْ تَكُنْ مِمَّنْ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {أَذَهَبْتُمْ طَيِّبَاتِكُمْ فِي حَيَاتِكُمُ الدُّنْيَا} [الأحقاف 20] وَاللَّهِ لَأَنْ أَضْطَجِعَ عَلَى جَمْرِ الْغَضَا أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ أَنْ أَضْطَجِعَ عَلَيْهَا
ஸஃப்வான் பின் அப்துல்லாஹ் பின் ஸஃப்வான் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

ஸஅத் (பின் அபீ வக்காஸ் - ரலி) அவர்கள் (ஆளுநராக இருந்த) இப்னு ஆமிர் அவர்களிடம் (உள்ளே வர) அனுமதி கேட்டார்கள். அப்போது இப்னு ஆமிருக்குக் கீழே பட்டுத் தலையணைகள் (மற்றும் மெத்தைகள்) இருந்தன. (ஸஅத் ரலி அவர்கள் பட்டுத் துணிகளை வெறுப்பார்கள் என்பதால்) உடனே அவற்றை அகற்றுமாறு அவர் உத்தரவிட்டார், அவ்வாறே அவை அகற்றப்பட்டன. பிறகு ஸஅத் (ரலி) அவர்கள் அவரிடம் சென்றார்கள். அப்போது அவர் (இப்னு ஆமிர்) 'கஸ்' (பட்டும் கம்பளியும் கலந்த விலை உயர்ந்த) ஆடையை அணிந்திருந்தார்.

இப்னு ஆமிர் அவரிடம், "நீங்கள் என்னிடம் (உள்ளே வர) அனுமதி கேட்டபோது, எனக்குக் கீழே பட்டுத் தலையணைகள் இருந்தன. எனவே, நான் அவற்றை அகற்றுமாறு உத்தரவிட்டேன், அவ்வாறே அவை அகற்றப்பட்டன" என்று (தாம் செய்த மரியாதையைச் சுட்டிக்காட்டிக்) கூறினார்.

அதற்கு ஸஅத் (ரலி) கூறினார்கள்: "இப்னு ஆமிரே! அல்லாஹு அஸ்ஸ வஜல், {அத்ஹப்தும் தய்யிபாதிகும் ஃபீ ஹயாத்திகுமத் துன்யா} (உங்களுடைய உலக வாழ்க்கையிலேயே உங்களுக்குரிய நல்லவைகளை நீங்கள் அனுபவித்துத் தீர்த்துவிட்டீர்கள் - அல்குர்ஆன் 46:20) என்று எவர்களைப் பற்றிக் குறிப்பிடுகிறானோ, அவர்களில் ஒருவராக நீங்கள் இல்லாவிட்டால், நீங்கள் மிகச் சிறந்த மனிதர்தான். அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! 'கழா' (எனும் கடினமான மரத்தின்) எரியும் நெருப்புத் தணல் மீது நான் படுப்பது, அவற்றின் (அந்தப் பட்டுத் தலையணைகளின்) மீது படுப்பதை விட எனக்கு மிகவும் விருப்பமானதாகும்."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَاهُ أَبُو عَلِيٍّ الْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحَافِظُ ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي طَالِبٍ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْجَرَّاحِ ثنا الْقَاسِمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ أَنَّ عُمَرَ رَأَى فِي يَدِ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ دِرْهَمًا فَقَالَ «§مَا هَذَا الدِّرْهَمُ؟» فَقَالَ أُرِيدُ أَنْ أَشْتَرِيَ لِأَهْلِي بِدِرْهَمٍ لَحْمًا فَرَمَوْا إِلَيْهِ فَقَالَ عُمَرُ أَكُلُّ مَا اشْتَهَيْتُمُ اشْتَرَيْتُمُوهَا مَا يُرِيدُ أَحَدُكُمْ أَنْ يَطْوِيَ بَطْنَهُ لِابْنِ عَمِّهِ وَجَارِهِ أَنْ تَذْهَبَ عَنْكُمْ هَذِهِ الْآيَةُ {أَذَهَبْتُمْ طَيِّبَاتِكُمْ فِي حَيَاتِكُمُ الدُّنْيَا وَاسْتَمْتَعْتُمْ بِهَا} [الأحقاف 20] القاسم واه
இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

உமர் (ரலி) அவர்கள் ஜாபிர் பின் அப்தில்லாஹ் (ரலி) அவர்களின் கையில் ஒரு திர்ஹம் இருப்பதைக் கண்டு, "இந்த திர்ஹம் எதற்காக?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு ஜாபிர் (ரலி), "என் குடும்பத்தினருக்காக இந்த ஒரு திர்ஹத்தில் இறைச்சி வாங்க விரும்புகிறேன் (அதற்காக அவர்கள் இதனை என்னிடம் கொடுத்தார்கள்)" என்றார்.

அப்போது உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நீங்கள் ஆசைப்படுவதை எல்லாம் (உடனுக்குடன்) விலைக்கு வாங்கிக் கொள்வீர்களா? உங்களில் எவரும் தனது உறவினருக்காகவும், அண்டை வீட்டாருக்காகவும் (தான் உண்ணாமல்) தன் வயிற்றைச் சுருக்கிக் கொள்ள (பசியைப் பொறுத்துக் கொள்ள) விரும்ப மாட்டாரா? '{அத்ஹப்தும் தய்யிபாதிகும் ஃபீ ஹயாத்திகமுத்-துன்யா வஸ்தம்தஃதும் பிஹா}' (உங்கள் உலக வாழ்க்கையிலேயே உங்களின் நற்பாக்கியங்களை நீங்கள் அனுபவித்துத் தீர்த்துவிட்டீர்கள்; மேலும் அவற்றின் மூலம் சுகமனுபவித்தீர்கள்) [அல்குர்ஆன் 46:20] என்ற இந்த வசனம் (உங்களுக்குப் பொருந்திப் போய்விடுமோ என நான் அஞ்சுகிறேன்)."
ஹதீஸ் தரம் : இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் பலவீனமானது
إسناده ضعيف
حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ الْفَقِيهُ ثنا مُعَاذُ بْنُ نَجْدَةَ الْقُرَشِيُّ ثنا قَبِيصَةُ بْنُ عُقْبَةَ ثنا سُفْيَانُ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنِ الْمِنْهَالِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ §«مَا أَرْسَلَ اللَّهُ عَلَى عَادٍ مِنَ الرِّيحِ إِلَّا قَدْرَ خَاتَمِي هَذَا» صَحِيحُ الْإِسْنَادِ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ وَقَدْ تَفَرَّدَ مُسْلِمٌ بِإِخْرَاجِ حَدِيثِ مَسْعُودِ بْنِ مَالِكٍعلى شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
"அல்லாஹ் ஆத் கூட்டத்தாரின் மீது (அவர்களை அழிப்பதற்காக) என்னுடைய இந்த மோதிரத்தின் (துவாரத்தின்) அளவேயன்றி (அதிகமான அளவில்) காற்றை அனுப்பவில்லை."

இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஷெய்கைன் (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்) ஆகியோரின் நிபந்தனைகளின்படி ஆதாரப்பூர்வமானது (ஸஹீஹ்) ஆகும்; எனினும் அவர்கள் இருவரும் இதனைத் தங்களது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை. மேலும், புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோரின் நிபந்தனைகளின்படி அமைந்த மஸ்வூத் பின் மாலிக் அவர்களின் ஹதீஸைப் பதிவு செய்வதில் முஸ்லிம் தனித்து விளங்குகிறார்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا بَحْرُ بْنُ نَصْرٍ ثنا ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ أَنَّ أَبَا النَّضْرِ حَدَّثَهُ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ عَنْ عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ ﷺ أَنَّهَا قَالَتْ «مَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ قَطُّ مُسْتَجْمِعًا ضَاحِكًا حَتَّى أَرَى مِنْهُ لَهَوَاتِهِ إِنَّمَا كَانَ يَبْتَسمُ» قَالَتْ وَكَانَ إِذَا رَأَى غَيْمًا أَوْ رِيحًا عُرِفَ فِي وَجْهِهِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ النَّاسُ إِذَا رَأَوُا الْغَيْمَ فَرِحُوا أَنْ يَكُونَ فِيهِ الْمَطَرُ وَأَرَاكَ إِذَا رَأَيْتَهُ عُرِفَ فِي وَجْهِكَ الْكَرَاهَةُ قَالَ «يَا عَائِشَةُ §وَمَا يُؤَمِّنُنِي أَنْ يَكُونَ فِيهِ عَذَابٌ قَدْ عُذِّبَ قَوْمٌ بِالرِّيحِ وَقَدْ أَتَى قَوْمًا بِالْعَذَابِ» وَتَلَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ {فَلَمَّا رَأَوْهُ عَارِضًا مُسْتَقْبِلَ أَوْدِيَتِهِمْ قَالُوا هَذَا عَارِضٌ مُمْطِرُنَا} [الأحقاف 24] الْآيَةُ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ بِهَذِهِ السِّيَاقَةِ» على شرط البخاري ومسلم
நபியவர்களின் மனைவி ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது உள்நாக்குத் தெரியுமளவுக்கு (வாய்விட்டு) முழுமையாகச் சிரித்ததை நான் ஒருபோதும் பார்த்ததில்லை. அவர்கள் புன்னகைக்கக் கூடியவர்களாகவே இருந்தார்கள். அவர்கள் (வானத்தில்) மேகத்தையோ அல்லது (பலத்த) காற்றையோ கண்டால், அவர்களது முகத்தில் (ஒருவித அச்சத்தின்) அறிகுறிகள் தென்படும்.

நான் அவர்களிடம், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! மக்கள் மேகத்தைக் கண்டால், அது மழையைக் கொண்டுவரும் என்று (எதிர்பார்த்து) மகிழ்ச்சியடைகிறார்கள். ஆனால், தாங்கள் அதைக் காணும்போது, தங்கள் முகத்தில் ஒருவித வெறுப்பின் (அச்சத்தின்) அடையாளங்களை நான் காண்கிறேனே (ஏன்)?' என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள், 'ஆயிஷாவே! அதில் (இறைவனின்) வேதனை இருக்காது என்பதற்கு எனக்கு என்ன நிச்சயம் உண்டு? ஒரு சமுதாயத்தினர் காற்றினால் தண்டிக்கப்பட்டுள்ளனர். மேலும், ஒரு சமுதாயத்தாரிடம் (அந்த மேகம்) வேதனையைக் கொண்டு வந்தது' என்று பதிலளித்தார்கள்.

பின்னர், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், {அவர்கள் அந்த வேதனையைத் தங்கள் பள்ளத்தாக்குகளை நோக்கி வரும் ஒரு மேகமாகப் பார்த்தபோது, 'இது நமக்கு மழையைத் தரும் மேகமாகும்' என்று கூறினார்கள்} (அல்குர்ஆன் 46:24) என்ற வசனத்தை ஓதிக்காட்டினார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا أَبُو عَلِيٍّ الْحَافِظُ أَنْبَأَ عَبْدَانُ الْأَهْوَازِيُّ ثنا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ ثنا أَبُو أَحْمَدَ الزُّبَيْرِيُّ ثنا سُفْيَانُ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ زِرٍّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ § هَبَطُوا عَلَى النَّبِيِّ ﷺ وَهُوَ يَقْرَأُ الْقُرْآنَ بِبَطْنِ نَخْلَةَ فَلَمَّا سَمِعُوهُ قَالُوا أَنْصِتُوا قَالُوا صَهٍ وَكَانُوا تِسْعَةً أَحَدُهُمْ زَوْبَعَةُ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {وَإِذْ صَرَفْنَا إِلَيْكَ نَفَرًا مِنَ الْجِنِّ يَسْتَمِعُونَ الْقُرْآنَ فَلَمَّا حَضَرُوهُ قَالُوا أَنْصِتُوا} [الأحقاف 29] الْآيَةُ إِلَى {ضَلَالٍ مُبِينٍ} [آل عمران 164] «صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் 'பத்னு நக்லா' (நக்லா பள்ளத்தாக்கு) என்னுமிடத்தில் குர்ஆனை ஓதிக்கொண்டிருந்தபோது, (ஜின்கள்) நபியவர்களிடம் வந்திறங்கினர். அவர்கள் அதனைச் செவியுற்றபோது, "கவனமாகக் கேளுங்கள்" என்றனர். (மேலும் தங்களுக்குள்) "அமைதியாக இருங்கள்" (صَهٍ - சஹ்) என்று சொல்லிக்கொண்டனர். அவர்கள் ஒன்பது பேராக இருந்தனர்; அவர்களில் ஒருவரது பெயர் 'ஸவ்பஆ' ஆகும். அப்போது அல்லாஹ் (அஸ்ஸவஜல்) பின்வரும் வசனங்களை அருளினான்:

{வ இத் ஸரஃப்னா இலைக்க நஃபரன் மினல் ஜின்னி யஸ்தமிஊனல் குர்ஆன ஃபலம்மா ஹளரூஹு காலூ அன்ஸிதூ}
[(நபியே!) குர்ஆனைச் செவியேற்பதற்காக ஜின்களில் ஒரு குழுவினரை உம்மிடம் நாம் திருப்பியதை (நினைவுகூர்வீராக). அவர்கள் அங்கு வந்தபோது, 'வாயை மூடிக்கொண்டு (அமைதியாகக்) கேளுங்கள்' என்று (தங்களுக்கிடையே) கூறினார்கள்] [அல்-அஹ்காஃப்: 29]

எனும் வசனம் தொடங்கி...

{ளலாலின் முபீன்}
[...தெளிவான வழிகேட்டில்...] (என்று முடியும் வசனம்) [அல்-அஹ்காஃப்: 32] வரை (அல்லாஹ் அருளினான்).

(இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரப்பூர்வமானது; ஆனால் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இரு நூல்களிலும் இது இடம்பெறவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنِي أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْعَنْبَرِيُّ ثنا عُثْمَانُ بْنُ سَعِيدٍ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ صَالِحٍ ثنا مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ أَبِي الزَّاهِرِيَّةِ عَنْ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ عَنْ أَبِي ثَعْلَبَةَ الْخُشَنِيِّ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «§الْجِنُّ ثَلَاثَةُ أَصْنَافٍ صِنْفٌ لَهُمْ أَجْنِحَةٌ يَطِيرُونَ فِي الْهَوَاءِ وَصِنْفٌ حَيَّاتٌ وَكِلَابٌ وَصِنْفٌ يَحِلُّونَ وَيَظْعَنُونَ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
அபூ தஃலபா அல்-குஷனீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஜின்கள் மூன்று வகையினராக உள்ளனர்: (அதில்) ஒரு வகையினருக்கு இறக்கைகள் உள்ளன, அவர்கள் காற்றில் பறப்பார்கள். (மற்றொரு) வகையினர் பாம்புகளாகவும் நாய்களாகவும் (உருவெடுப்பவர்களாக) இருப்பார்கள். (இன்னொரு) வகையினர் (ஓரிடத்தில்) தங்குபவர்களாகவும் (பின்னர் அங்கிருந்து) இடம்பெயர்பவர்களாகவும் இருப்பார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
تَفْسِيرُ سُورَةِ مُحَمَّدٍ ﷺ
ஸூரா முஹம்மத் (ஸல்) அவர்களின் விரிவுரை (தஃப்சீர்)
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الزَّاهِدُ الْأَصْبَهَانِيُّ ثنا أَحْمَدُ بْنُ مِهْرَانَ ثنا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى أَنْبَأَ إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي يَحْيَى عَنْ مُجَاهِدٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§الَّذِينَ كَفَرُوا وَصَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ أَضَلَّ أَعْمَالَهُمْ} [محمد 1] قَالَ «مِنْهُمْ أَهْلُ مَكَّةَ» {وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ} [محمد 2] قَالَ «هُمُ الْأَنْصَارُ» قَالَ {وَأَصْلَحَ بَالَهُمْ} [محمد 2] قَالَ «أَمَرَهُمْ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ்வின் "எவர் நிராகரித்து, அல்லாஹ்வின் பாதையை விட்டும் (மக்களைத்) தடுக்கிறார்களோ, அவர்களின் செயல்களை அவன் வீணாக்கிவிட்டான்" (அல்குர்ஆன் 47:1) என்ற வசனம் குறித்து விளக்கமளிக்கையில், "அவர்கள் மக்காவாசிகள் ஆவர்" என்று கூறினார்கள். மேலும், "எவர் ஈமான் கொண்டு, நற்செயல்கள் செய்கிறார்களோ" (அல்குர்ஆன் 47:2) என்ற வசனம் குறித்து விளக்கமளிக்கையில், "அவர்கள் அன்சாரிகள் ஆவர்" என்று கூறினார்கள். மேலும், "அவர்களுடைய நிலையை (பாலஹும்) அவன் சீராக்கினான்" (அல்குர்ஆன் 47:2) என்ற வசனம் குறித்து விளக்கமளிக்கையில், "(அவர்களுடைய) காரியங்களை (அவன் சீராக்கினான்)" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا الْحَسَنُ بْنُ حَلِيمٍ الْمَرْوَزِيُّ أَنْبَأَ أَبُو الْمُوَجِّهِ أَنْبَأَ عَبْدَانُ أَنْبَأَ عَبْدُ اللَّهِ أَنْبَأَ صَفْوَانُ بْنُ عَمْرٍو عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بِشْرٍ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ عَنِ النَّبِيِّ ﷺ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {وَيُسْقَى مِنْ مَاءٍ صَدِيدٍ يَتَجَرَّعُهُ} [إبراهيم 17] قَالَ يُقَرِّبُ إِلَيْهِ فَيَتَكَرَّهُهُ فَإِذَا أُدْنِيَ مِنْهُ شَوَى وَجْهَهُ وَوَقَعَ فَرْوَةُ رَأْسِهِ فَإِذَا شَرِبَهُ قَطَعَ أَمْعَاءَهُ حَتَّى يَخْرُجَ مِنْ دُبُرِهِ يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {وَسُقُوا مَاءً حَمِيمًا فَقَطَّعَ أَمْعَاءَهُمْ} [محمد 15] يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {وَإِنْ يَسْتَغِيثُوا يُغَاثُوا بِمَاءٍ كَالْمُهْلِ يَشْوِي الْوُجُوهَ بِئْسَ الشَّرَابُ} [الكهف 29]
அபூ உமாமா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வின், “அவனுக்குச் சீழ் நீர் புகட்டப்படும். அதனை அவன் (சிரமப்பட்டு) விழுங்குவான்” (அல்குர்ஆன் 14:17) எனும் திருவசனம் குறித்து நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"(அந்த நீர் நரகவாசிக்கு) அருகில் கொண்டுவரப்படும் போது அவன் அதை (அருவருப்பினால்) வெறுப்பான். அது அவனுக்கு மேலும் நெருக்கமாகக் கொண்டு வரப்படும் போது, (அதன் வெப்பம்) அவனது முகத்தைச் சுட்டுப் பொசுக்கிவிடும்; அவனது தலையின் தோல் உதிர்ந்து (அதில்) விழுந்துவிடும். அதை அவன் குடிக்கும் போது, அவனது குடல்கள் துண்டாக்கப்பட்டு (அவை) ஆசனவாய் வழியாக வெளியேறிவிடும்."

(இதையே) வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ் (மற்றொரு வசனத்தில்) கூறுகிறான்: “மேலும் அவர்களுக்குக் கொதிக்கும் நீர் புகட்டப்படும்; அது அவர்களின் குடல்களைத் துண்டாக்கி விடும்” (அல்குர்ஆன் 47:15).

மேலும் வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ் கூறுகிறான்: “அவர்கள் (தாகத்தினால்) உதவி தேடினால், உருக்கப்பட்ட உலோகம் போன்ற நீரைக் கொண்டு அவர்களுக்கு உதவி செய்யப்படும்; அது (அவர்களின்) முகங்களைச் சுட்டுப்பொசுக்கி விடும். அந்தப் பானம் மிகக் கெட்டது” (அல்குர்ஆன் 18:29).
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنْبَأَ يَحْيَى بْنُ آدَمَ ثنا شَرِيكٌ عَنْ عُثْمَانَ أَبِي الْيَقْظَانِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§حَتَّى إِذَا خَرَجُوا مِنْ عِنْدِكِ قَالُوا لِلَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ مَاذَا قَالَ آنِفًا} [محمد 16] قَالَ «كُنْتُ فِيمَنْ يُسْأَلُ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வின், {ஹத்தா இதா கரஜூ மின் இந்திக காலூ லில்லதீன ஊதுல் இல்ம மாதா கால ஆனிஃபா} "(நபியே!) உம்மிடமிருந்து அவர்கள் வெளியேறியதும், கல்வி வழங்கப்பட்டவர்களிடம், 'அவர் (நபி) சற்று முன் என்ன கூறினார்?' என்று கேட்கின்றனர்" (அல்குர்ஆன் 47:16) என்ற வசனம் குறித்துக் கூறுகையில், "(அவ்வாறு கேள்வி) கேட்கப்பட்ட (அறிஞர்களில்) நானும் ஒருவனாக இருந்தேன்" என்று கூறினார்கள்.

(இது ஸஹீஹான -ஆதாரப்பூர்வமான- அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்ட ஹதீஸாகும். ஆயினும் புகாரியும் முஸ்லிமும் இதனைத் தங்கள் நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو جَعْفَرٍ أَحْمَدُ بْنُ عُبَيْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ الْحَافِظُ بِهَمْدَانَ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُغِيرَةِ السُّكَّرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ الْقَاسِمِ الْأَسَدِيُّ ثنا سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ عَنِ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ عُبَيْدِ بْنِ الْمُغِيرَةِ قَالَ سَمِعْتُ حُذَيْفَةَ وَتَلَا قَوْلَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {فَاعْلَمْ أَنَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَاسْتَغْفِرْ لِذَنْبِكَ} [محمد 19] قَالَ كُنْتُ رَجُلًا ذَرِبَ اللِّسَانِ عَلَى أَهْلِي فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي لَأَخْشَى أَنْ يُدْخِلَنِي لِسَانِي النَّارَ فَقَالَ النَّبِيُّ ﷺ §«فَأَيْنَ أَنْتَ مِنَ الِاسْتِغْفَارِ إِنِّي لَأَسْتَغْفِرُ اللَّهَ فِي الْيَوْمِ مِائَةَ مَرَّةٍ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ هَكَذَا صحيح
ஹுதைஃபா (ரலி) அவர்கள், மாண்பும் வல்லமையும் மிக்க அல்லாஹ்வின் (பின்வரும்) வசனத்தை ஓதினார்கள்:

"ஃபஅலம் அன்னஹு லா இலாஹ இல்லல்லாஹு வஸ்தஃக்ஃபிர் லிதன்பிக"
[(நபியே!) நிச்சயமாக அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு வணக்கத்திற்குரியவன் யாருமில்லை என்பதை நீர் அறிந்துகொள்வீராக! மேலும் உமது பாவங்களுக்காக மன்னிப்புத் தேடுவீராக] (அல்குர்ஆன் 47:19).

பின்னர் அவர்கள் கூறினார்கள்: "நான் எனது குடும்பத்தாரிடம் நாவினால் கடுமையாகப் பேசக்கூடிய (கடுஞ்சொற்களைப் பயன்படுத்தும்) ஒரு மனிதனாக இருந்தேன். எனவே, நான் (நபி (ஸல்) அவர்களிடம்), 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! எனது நாவு என்னை நரகத்தில் நுழையச் செய்துவிடுமோ என்று நான் அஞ்சுகிறேன்' என்று கூறினேன். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், 'பாவமன்னிப்புத் தேடுவதை (இஸ்திஃபார் செய்வதை) விட்டும் நீர் எங்கே (தூரமாய்) இருக்கிறீர்? (அதாவது, ஏன் பாவமன்னிப்புத் தேடாமல் இருக்கிறீர்?) நிச்சயமாக, நான் நாள்தோறும் நூறு முறை அல்லாஹ்விடம் பாவமன்னிப்புத் தேடுகிறேன்' என்று கூறினார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ عَفَّانَ الْعَامِرِيُّ ثنا أَبُو أُسَامَةَ حَدَّثَنِي حُسَيْنُ بْنُ ذَكْوَانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ بَشِيرِ بْنِ كَعْبٍ عَنْ شَدَّادِ بْنِ أَوْسٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ §سَيِّدُ الِاسْتِغْفَارِ أَنْ يَقُولَ الْعَبْدُ اللَّهُمَّ أَنْتَ رَبِّي لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ خَلَقْتَنِي وَأَنَا عَبْدُكَ وَأَنَا عَلَى عَهْدِكَ وَوَعْدُكَ مَا اسْتَطَعْتُ أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا صَنَعْتُ أَبُوءُ لَكَ بِذُنُوبِي وَأَبُوءُ لَكَ بِنِعْمَتِكَ عَلَيَّ فَاغْفِرْ لِي إِنَّهُ لَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» سكت عنه الذهبي في التلخيص
ஷத்தாத் பின் அவ்ஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "பாவமன்னிப்புக் கோரும் பிரார்த்தனைகளில் தலைசிறந்தது (சையிதுல் இஸ்திஃபார்) ஓர் அடியான் இவ்வாறு கூறுவதாகும்: 'இறைவா! நீயே என் இறைவன். உன்னைத் தவிர வேறு வணக்கத்திற்குரியவன் யாருமில்லை. நீயே என்னைப் படைத்தாய். நான் உனது அடிமை. நான் உனது உடன்படிக்கையின்படியும் வாக்குறுதியின்படியும் என்னால் இயன்றவரை நடந்து கொள்கிறேன். நான் செய்த தீமைகளை விட்டு உன்னிடம் பாதுகாப்புக் கோருகிறேன். எனது பாவங்களை உன்னிடம் நான் ஒப்புக்கொள்கிறேன். மேலும், நீ எனக்குச் செய்த அருட்கொடைகளையும் நான் ஒப்புக்கொள்கிறேன். எனவே, என்னை மன்னித்தருள்வாயாக! ஏனெனில், உன்னைத் தவிர வேறு யாரும் பாவங்களை மன்னிக்க முடியாது.'"
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ جَعْفَرِ بْنِ دَرَسْتَوَيْهِ الْفَارِسِيُّ ثنا يَعْقُوبُ بْنُ سُفْيَانَ الْفَارِسِيُّ ثنا يَحْيَى بْنُ يَعْلَى بْنِ الْحَارِثِ ثنا أَبِي ثنا غَيْلَانُ بْنُ جَامِعٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ حَرْبٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ كُنْتُ جَالِسًا عِنْدَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ إِذْ سَمِعَ صَائِحَةً فَقَالَ «يَا يَرْفَأُ انْظُرْ مَا هَذَا الصَّوْتُ؟» فَانْطَلَقَ فَنَظَرَ ثُمَّ جَاءَ فَقَالَ جَارِيَةٌ مِنْ قُرَيْشٍ تُبَاعُ أُمُّهَا قَالَ فَقَالَ عُمَرُ ادْعُ لِي أَوْ قَالَ عَلَيَّ بِالْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنْصَارِ قَالَ فَلَمْ يَمْكُثْ إِلَّا سَاعَةً حَتَّى امْتَلَأَتِ الدَّارُ وَالْحُجْرَةُ قَالَ فَحَمِدَ اللَّهَ عُمَرُ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ §«أَمَّا بَعْدُ فَهَلْ تَعْلَمُونَهُ كَانَ مِمَّا جَاءَ بِهِ مُحَمَّدٌ ﷺ الْقَطِيعَةُ» قَالُوا لَا قَالَ فَإِنَّهَا قَدْ أَصْبَحَتْ فِيكُمْ فَاشِيَةً ثُمَّ قَرَأَ {فَهَلْ عَسَيْتُمْ إِنْ تَوَلَّيْتُمْ أَنْ تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ وَتُقَطِّعُوا أَرْحَامَكُمْ} [محمد 22] ثُمَّ قَالَ وَأَيُّ قَطِيعَةٍ أَقْطَعُ مِنْ أَنْ تُبَاعَ أُمُّ امْرِئٍ فِيكُمْ وَقَدْ أَوْسَعَ اللَّهُ لَكُمْ؟ قَالُوا فَاصْنَعْ مَا بَدَا لَكَ قَالَ «فَكَتَبَ فِي الْآفَاقِ أَنْ لَا تُبَاعَ أُمُّ حُرٍّ فَإِنَّهَا قَطِيعَةٌ وَإِنَّهُ لَا يَحِلُّ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
புரைதா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் உமர் இப்னு அல்-கத்தாப் (ரழி) அவர்களுடன் அமர்ந்திருந்தபோது, அவர்கள் ஒரு கூச்சல் சத்தத்தைக் கேட்டார்கள். அப்போது அவர்கள், "யர்ஃபாவே! (அவர் உமர் ரழி அவர்களின் பணியாளர்) இது என்ன சத்தம் என்று போய்ப் பாரும்" என்றார்கள். அவர் சென்று பார்த்துவிட்டுத் திரும்பி வந்து, "குறைஷி குலத்தைச் சேர்ந்த ஒரு சிறுமியின் தாய் விற்கப்படுகிறார் (அதனால் அந்தச் சிறுமி அழுது கூச்சலிடுகிறார்)" என்றார்.

உமர் (ரழி) அவர்கள், "முஹாஜிர்களையும் அன்ஸார்களையும் என்னிடம் அழைத்து வாரும்" என்று கூறினார்கள். சிறிது நேரத்திற்குள்ளாகவே இல்லமும் அறையும் (மக்களால்) நிரம்பிவிட்டன.

பின்னர், உமர் (ரழி) அவர்கள் அல்லாஹ்வைப் புகழ்ந்து துதித்துவிட்டு, "முஹம்மது (ஸல்) அவர்கள் கொண்டு வந்த (மார்க்கத்)தில் உறவுகளைத் துண்டிக்கும் செயல் (அனுமதிக்கப்பட்டதாக) உள்ளதா என்பதை நீங்கள் அறிவீர்களா?" என்று கேட்டார்கள். மக்கள், "இல்லை" என்றார்கள். உமர் (ரழி) அவர்கள், "ஆனால், அச்செயல் உங்களிடையே பரவலாகிவிட்டதே!" என்று கூறிவிட்டுப் பின்வரும் குர்ஆன் வசனத்தை ஓதினார்கள்:

"ஃபஹல் அஸைதும் இன் தவல்லைதும் அன் துஃப்ஸிதூ ஃபில் அர்ளி வதுகத்திஊ அர்ஹாமகும்"
(பொருள்: நீங்கள் (அதிகாரத்திற்கு வந்து இஸ்லாத்தைப்) புறக்கணித்து விட்டால், பூமியில் குழப்பம் விளைவிக்கவும், உங்கள் இரத்த உறவுகளைத் துண்டித்து விடவுமே முற்படுவீர்களோ? - அல்குர்ஆன் 47:22).

பிறகு அவர்கள், "அல்லாஹ் உங்களுக்கு (செல்வத்தை) விசாலமாக்கி இருக்கும் நிலையில், உங்களில் ஒரு (சுதந்திரமான) மனிதனின் தாய் விற்கப்படுவதை விட மோசமான உறவுத் துண்டிப்பு வேறு என்ன இருக்க முடியும்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு மக்கள், "உங்களுக்குச் சரியெனப் படும் முடிவை நீங்கள் எடுங்கள்" என்றார்கள்.

அப்போது உமர் (ரழி) அவர்கள் அனைத்துப் பகுதிகளுக்கும், "சுதந்திரமான பிள்ளையைப் பெற்றெடுத்த தாயை (உம்முல் வலது) விற்கக் கூடாது; ஏனெனில், அது உறவைத் துண்டிக்கும் செயலாகும்; மேலும், அது (மார்க்கத்தில்) அனுமதிக்கப்பட்டதல்ல" என்று (கட்டளையிட்டுத்) தகவல் அனுப்பினார்கள்.

(இந்த ஹதீஸ் ஆதாரப்பூர்வமான அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்டதாகும்).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْخَلَدِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ الصَّائِغُ ثنا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ ثنا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ ثنا الْعَلَاءُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ {وَإِنْ تَتَوَلَّوْا يَسْتَبْدِلْ قَوْمًا غَيْرَكُمْ} [محمد 38] قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ مَنْ هَؤُلَاءِ الَّذِينَ إِذَا تَوَلَّيْنَا اسْتُبْدِلُوا بِنَا؟ وَسَلْمَانُ إِلَى جَنْبِهِ فَقَالَ §«هُمُ الْفُرْسُ هَذَا وَقَوْمُهُ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ سكت عنه الذهبي في التلخيص
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"{வஇன் ததவல்லவ் யஸ்தப்தில் கவ்மன் ஃகைரக்கும்} (நீங்கள் புறக்கணித்தால், உங்களல்லாத வேறு ஒரு சமுதாயத்தை அவன் பகரமாகக் கொண்டு வருவான்)" எனும் (திருக்குர்ஆன் 47:38-வது) வசனம் அருளப்பட்ட போது, (நபித்தோழர்கள்) "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நாங்கள் (மார்க்கத்தைப் பின்பற்றுவதை விட்டும்) புறக்கணித்தால், எங்களுக்குப் பகரமாகக் கொண்டுவரப்படும் அந்த மக்கள் யார்?" என்று கேட்டார்கள். அப்போது ஸல்மான் (அல்-ஃபாரிஸி - ரலி) அவர்கள் (நபிகள் நாயகம் ஸல் அவர்களின்) அருகில் இருந்தார்கள். (அப்போது) நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "அவர்கள் பாரசீகர்கள்; இவரும் இவருடைய சமுதாயத்தினரும் தான்" என்று (அவரைச் சுட்டிக்காட்டிப்) பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
تَفْسِيرُ سُورَةِ الْفَتْحِ
ஸூரா அல்-ஃபத்ஹ் விரிவுரை
أَخْبَرَنِي أَحْمَدُ بْنُ جَعْفَرٍ الْقَطِيعِيُّ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ حَنْبَلٍ حَدَّثَنِي أَبِي ثنا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنِ الْمِسْوَرِ بْنِ مَخْرَمَةَ وَمَرْوَانَ بْنِ الْحَكَمِ قَالَا §«أُنْزِلَتْ سُورَةُ الْفَتْحِ بَيْنَ مَكَّةَ وَالْمَدِينَةِ فِي شَأْنِ الْحُدَيْبِيَةِ مِنْ أَوَّلِهَا إِلَى آخِرِهَا» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط مسلم
மிஸ்வர் பின் மக்ரமா (ரலி) மற்றும் மர்வான் பின் அல்-ஹகம் (ரஹ்) ஆகியோர் அறிவிக்கிறார்கள்:

"சூரா அல்-ஃபத்ஹ் (வெற்றி எனும் அத்தியாயம்) அதன் ஆரம்பம் முதல் இறுதி வரை மக்காவிற்கும் மதீனாவிற்கும் இடையில் (ஹுதைபியாவிலிருந்து திரும்பும் வழியில்), ஹுதைபியா (உடன்படிக்கை) நிகழ்வு தொடர்பாக அருளப்பட்டது."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
حَدَّثَنَا الشَّيْخُ أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ أَنْبَأَ إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِسْحَاقَ الْقَاضِي وَالْعَبَّاسُ بْنُ الْفَضْلِ الْأَسْفَاطِيُّ قَالَا ثنا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي أُوَيْسٍ حَدَّثَنِي مُجَمِّعُ بْنُ يَعْقُوبَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ سَمِعْتُ مُجَمِّعَ بْنَ جَارِيَةَ يَقُولُ أَقْبَلْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ مِنَ الْحُدَيْبِيَةِ حَتَّى بَلَغَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ كُرَاعَ الْغَمِيمِ فَإِذَا النَّاسُ يَرْسُمُونَ نَحْوَ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ فَقَالَ بَعْضُ النَّاسِ لِبَعْضٍ مَا لِلنَّاسِ؟ قَالُوا أُوحِيَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ ﷺ فَقَالَ بَعْضُ النَّاسِ فَحَرَّكْنَا حَتَّى وَجَدْنَا رَسُولَ اللَّهِ ﷺ عِنْدَ كُرَاعِ الْغَمِيمِ وَاقِفًا فَلَمَّا اجْتَمَعَ عَلَيْهِ النَّاسُ قَرَأَ عَلَيْهِمْ {إِنَّا فَتَحْنَا لَكَ فَتْحًا مُبِينًا} [الفتح 1] فَقَالَ بَعْضُ النَّاسِ أَوَ فَتْحٌ هُوَ؟ قَالَ «وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنَّهُ لَفَتْحٌ»
முஜம்மஉ பின் ஜாரியா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

நாங்கள் ஹுதைபியாவிலிருந்து அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் (திரும்பி) வந்துகொண்டிருந்தோம். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் 'குராஉல் கமீம்' (எனும் இடத்தை) அடைந்தபோது, மக்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களை நோக்கி (வேகமாக) விரைந்து கொண்டிருந்தார்கள். அப்போது மக்களில் சிலர் மற்றவர்களிடம், "மக்களுக்கு என்ன நேர்ந்தது?" என்று கேட்டனர். அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு வஹீ (இறைச்செய்தி) அருளப்பட்டுள்ளது" என்று கூறினர்.

(அறிவிப்பாளர் கூறுகிறார்:) நாங்களும் (எங்கள் வாகனங்களை) விரைவுபடுத்தி, 'குராஉல் கமீம்' என்ற இடத்தில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் நின்றுகொண்டிருப்பதைக் கண்டோம். மக்கள் அவர்களைச் சுற்றி ஒன்றுதிரண்டதும், "நிச்சயமாக நாம் உமக்கு ஒரு தெளிவான வெற்றியை அளித்துள்ளோம்" (எனும் 48:1 வசனத்தை) அவர்களுக்கு ஓதிக்காட்டினார்கள்.

அப்போது மக்களில் சிலர், "இது (உண்மையிலேயே) ஒரு வெற்றியா?" என்று கேட்டனர். அதற்கு (அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள்), "என் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக! நிச்சயமாக இது ஒரு வெற்றிதான்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْبَغْدَادِيُّ ثنا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِسْحَاقَ الْقَاضِي ثنا عَلِيُّ بْنُ الْمَدِينِيِّ ثنا حَرَمِيُّ بْنُ عُمَارَةَ بْنِ أَبِي حَفْصَةَ ثنا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§إِنَّا فَتَحْنَا لَكَ فَتْحًا مُبِينًا} [الفتح 1] قَالَ فَتْحُ خَيْبَرَ {لِيَغْفِرَ لَكَ اللَّهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ} [الفتح 2] فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ هَنِيئًا لَكَ فَمَا لَنَا؟ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {لِيُدْخِلَ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ} [الفتح 5] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ بِهَذِهِ السِّيَاقَةِ» إِنَّمَا أَخْرَجَ مُسْلِمٌ عَنْ أَبِي مُوسَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ شُعْبَةَ بِإِسْنَادِهِ {إِنَّا فَتَحْنَا لَكَ فَتْحًا مُبِينًا} [الفتح 1] قَالَ فَتْحُ خَيْبَرَ هَذَا فَقَطْ وَقَدْ سَاقَ الْحَكَمُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ هَذَا الْحَدِيثَ عَلَى وَجْهٍ يَذْكُرُ حُنَيْنًا وَخَيْبَرَ جَمِيعًاعلى شرط البخاري ومسلم وأخرج مسلم أوله
அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள் (பின்வருமாறு) அறிவிக்கிறார்கள்:

"நிச்சயமாக நாம் உமக்கு ஒரு தெளிவான வெற்றியை அளித்துள்ளோம்" (அல்குர்ஆன் 48:1) என்ற கண்ணியமும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வின் கூற்று குறித்து (விளக்கும்போது), "அது கைபர் வெற்றியைக் குறிக்கிறது" என்று (அனஸ் ரலி) கூறினார்கள்.

(மேலும்) "உமது பாவங்களில் முந்தியவற்றையும் பிந்தியவற்றையும் உமக்காக அல்லாஹ் மன்னிப்பதற்காக" (அல்குர்ஆன் 48:2) (என்ற வசனம் அருளப்பட்டபோது), "அல்லாஹ்வின் தூதரே! (இந்த நற்செய்தி) உங்களுக்கு இனிமையாகட்டும்! (உங்களுக்கு வாழ்த்துகள்!) எங்களுக்கு என்ன (பலன்) இருக்கிறது?" என்று (நபித்தோழர்கள்) கேட்டனர்.

அப்போது, "இறைநம்பிக்கை கொண்ட ஆண்களையும் பெண்களையும், அவற்றின் கீழே ஆறுகள் ஓடிக்கொண்டிருக்கும் சுவனச் சோலைகளில் அவன் நுழையச் செய்வதற்காக..." (அல்குர்ஆன் 48:5) என்ற வசனத்தை கண்ணியமும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ் அருளினான்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَاهُ عَلِيُّ بْنُ حَمْشَاذَ الْعَدْلُ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ غَالِبٍ وَعَلِيُّ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ قَالَا ثنا الْحَسَنُ بْنُ بِشْرِ بْنِ سَالِمٍ ثنا الْحَكَمُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ لَمَّا رَجَعْنَا مِنَ الْحُدَيْبِيَةِ وَأَصْحَابُ مُحَمَّدٍ ﷺ قَدْ خَالَطُوا الْحُزْنَ وَالْكَآبَةَ حَيْثُ ذَبَحُوا هَدْيَهُمْ فِي أَمْكِنَتِهِمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «§أُنْزِلَتْ عَلَيَّ آيَةٌ هِيَ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنَ الدُّنْيَا جَمِيعًا ثَلَاثًا» قُلْنَا مَا هِيَ يَا رَسُولَ اللَّهِ؟ قَالَ فَقَرَأَ {إِنَّا فَتَحْنَا لَكَ فَتْحًا مُبِينًا لِيَغْفِرَ لَكَ اللَّهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ وَيُتِمَّ نِعْمَتَهُ عَلَيْكَ وَيَهْدِيَكَ صِرَاطًا مُسْتَقِيمًا} [الفتح 2] إِلَى آخِرِ الْآيَتَيْنِ قُلْنَا هَنِيئًا لَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَمَا لَنَا؟ فَقَرَأَ {لِيُدْخِلَ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارَ خَالِدِينَ فِيهَا وَيُكَفِّرَ عَنْهُمْ سَيِّئَاتِهِمْ وَكَانَ ذَلِكَ عِنْدَ اللَّهِ فَوْزًا عَظِيمًا} [الفتح 5] فَلَمَّا أَتَيْنَا خَيْبَرَ فَأَبْصَرُوا خَمِيسَ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ يَعْنِي جَيْشَهُ أَدْبَرُوا هَارِبِينَ إِلَى الْحِصْنِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «خَرِبَتْ خَيْبَرُ إِنَّا إِذَا نَزَلْنَا بِسَاحَةِ قَوْمٍ فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرِينَ» الحكم بن مالك ضعيف أخرجه استشهادا
அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நாங்கள் ஹுதைபிய்யாவிலிருந்து திரும்பிக் கொண்டிருந்த போது, முஹம்மது (ஸல்) அவர்களின் தோழர்கள் (உம்ரா செய்ய முடியாமல் போனதாலும்) தாங்கள் இருந்த இடங்களிலேயே தங்களது பலிப்பிராணிகளை அறுத்ததாலும் பெருங்கவலையிலும் துயரத்திலும் ஆழ்ந்திருந்தனர். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "இந்த உலகத்திலிருக்கும் அனைத்தை விடவும் எனக்கு மிகவும் விருப்பமான ஒரு வசனம் எனக்கு அருளப்பட்டுள்ளது" என்று மூன்று முறை கூறினார்கள்.

நாங்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அது என்ன (வசனம்)?" என்று கேட்டோம். அதற்கு அவர்கள் பின்வரும் வசனத்தை ஓதிக்காட்டினார்கள்:
"நிச்சயமாக நாம் உமக்குத் தெளிவானதொரு வெற்றியை அளித்துள்ளோம். உமது முந்தைய, பிந்தைய பாவங்களை உமக்காக அல்லாஹ் மன்னித்து, தனது அருட்கொடையை உம்மீது முழுமையாக்கி, உம்மை நேர்வழியில் செலுத்துவதற்காகவும் (இவ்வெற்றியை அளித்துள்ளான்)." (குர்ஆன் 48:1-2)

நாங்கள் அவர்களிடம், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! உங்களுக்கு நல்வாழ்த்துகள்! (இதில்) எங்களுக்கு என்ன இருக்கிறது?" என்று கேட்டோம். அதற்கவர்கள் பின்வரும் வசனத்தை ஓதிக்காட்டினார்கள்:
"நம்பிக்கைகொண்ட ஆண்களையும் பெண்களையும், கீழே ஆறுகள் ஓடிக்கொண்டிருக்கும் சுவனங்களில் நிரந்தரமாக நுழைவிப்பதற்காகவும், அவர்களின் பாவங்களை அவர்களை விட்டு அகற்றுவதற்காகவும் (இவ்வாறு செய்தான்). மேலும், இது அல்லாஹ்விடத்தில் மகத்தான வெற்றியாகும்." (குர்ஆன் 48:5)

பின்னர், நாங்கள் கைபரை அடைந்த போது, (எதிரிகள்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் படையைக் கண்டதும், கோட்டையை நோக்கிப் புறமுதுகிட்டு ஓடினார்கள். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "கைபர் அழிந்தது! நிச்சயமாக நாம் ஒரு சமூகத்தாரின் களத்தில் இறங்கினால், எச்சரிக்கப்பட்ட அவர்களின் காலைப்பொழுது மிகவும் கெட்டதாகிவிடும்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது
ضعيف
أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرٍ الشَّافِعِيُّ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ الْحَسَنِ ثنا أَبُو حُذَيْفَةَ ثنا سُفْيَانُ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ عَنْ أَبِي الْأَحْوَصِ عَنْ عَلِيٍّ {§هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ السَّكِينَةَ فِي قُلُوبِ الْمُؤْمِنِينَ} [الفتح 4] قَالَ «السَّكِينَةُ لَهَا وَجْهٌ كَوَجْهِ الْإِنْسَانِ ثُمَّ هِيَ بَعْدُ رِيحٌ هَفَّافَةٌ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
அலி (ரலி) அவர்கள், "{ஹுவல்லதீ அன்ஸலஸ் ஸகீனத ஃபீ குலூபில் முஃமினீன்}" (அவன்தான் முஃமின்களின் உள்ளங்களில் அமைதியை இறக்கியருளினான் - ஸூரா அல்-ஃபத்: 4) என்ற இறைவசனத்தைக் குறித்துக் கூறினார்கள்:

"'ஸகீனா'வுக்கு (அமைதிக்கு) மனிதனின் முகத்தைப் போன்றதொரு முகம் உள்ளது; பின்னர், அது (வீசுகின்ற) ஒரு மென்மையான தென்றல் காற்றாகும்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقَ أَنْبَأَ بَقِيَّةُ بْنُ الْوَلِيدِ حَدَّثَنِي مُبَشِّرُ بْنُ عُبَيْدٍ عَنِ الْحَجَّاجِ بْنِ أَرْطَأَةَ عَنْ عِكْرِمَةَ قَالَ قُلْتُ لِابْنِ عَبَّاسٍ مَا قَوْلُهُ تَعَالَى {§وَتُعَزِّرُوهُ} [الفتح 9] ؟ قَالَ «الضَّرْبُ بَيْنَ يَدَيِ النَّبِيِّ ﷺ بِالسَّيْفِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ قال أحمد مبشر بن عبيد كان يضع الحديث
இக்ரிமா (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:
நான் இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களிடம், "அல்லாஹ்வின் கூற்றான {வ துஅஸ்ஸிரூஹு} (அவருக்கு நீங்கள் கண்ணியமளித்து உதவி செய்ய வேண்டும்) [அத்தியாயம் அல்-ஃபத்: 9] என்பதன் (பொருள்) என்ன?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள், "(அதன் பொருள்) நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு முன்னால் (நின்று) வாளால் (எதிரிகளைத்) தாக்குவதாகும்" என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ السَّيَّارِيُّ وَأَبُو أَحْمَدَ الصَّيْرَفِيُّ بِمَرْوَ قَالَا ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ هِلَالٍ ثنا عَلِيُّ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ شَقِيقٍ أَنْبَأَ الْحُسَيْنُ بْنُ وَاقِدٍ حَدَّثَنِي ثَابِتٌ الْبُنَانِيُّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ الْمُزَنِيُّ قَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ بِالْحُدَيْبِيَةِ فِي أَصْلِ الشَّجَرَةِ الَّتِي قَالَ اللَّهُ تَعَالَى فِي الْقُرْآنِ وَكَانَ غُصْنٌ مِنْ أَغْصَانِ تِلْكَ الشَّجَرَةِ عَلَى ظَهْرِ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ فَرَفَعْتُهُ عَنْ ظَهْرِهِ وَعَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ وَسُهَيْلُ بْنُ عَمْرٍو جَالِسَانِ بَيْنَ يَدَيْ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ لِعَلِيٍّ «اكْتُبْ» فَذَكَرَ مِنَ الْحَدِيثِ أَسْطُرًا مُخَرَّجَةً فِي الْكِتَابَيْنِ مِنْ ذِكْرِ سُهَيْلِ بْنِ عَمْرٍو قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُغَفَّلٍ فَبَيْنَا نَحْنُ كَذَلِكَ إِذْ خَرَجَ عَلَيْنَا ثَلَاثُونَ شَابًّا عَلَيْهِمُ السِّلَاحُ فَثَارُوا فِي وجُوهِنَا فَدَعَا عَلَيْهِمُ النَّبِيُّ ﷺ فَأَخَذَ اللَّهُ بِأَبْصَارِهِمْ فَقُمْنَا إِلَيْهِمْ فَأَخَذْنَاهُمْ فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ §«هَلْ جِئْتُمْ فِي عَهْدِ أَحَدٍ أَوْ هَلْ جَعَلَ لَكُمْ أَحَدٌ أَمَانًا؟» فَقَالُوا اللَّهُمَّ لَا فَخَلَّى سَبِيلَهُمْ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {وَهُوَ الَّذِي كَفَّ أَيْدِيَهُمْ عَنْكُمْ وَأَيْدِيَكُمْ عَنْهُمْ بِبَطْنِ مَكَّةَ مِنْ بَعْدِ أَنْ أَظْفَرَكُمْ عَلَيْهِمْ وَكَانَ اللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرًا} [الفتح 24] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ إِذْ لَا يَبْعُدُ سَمَاعُ ثَابِتٍ مِنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ» وَقَدِ اتَّفَقَا عَلَى إِخْرَاجِ حَدِيثِ مُعَاوِيَةَ بْنِ قُرَّةَ عَلَى حَدِيثِ حُمَيْدِ بْنِ هِلَالٍ عَنْهُ وَثَابِتٌ أَسَنُّ مِنْهُمَا جَمِيعًا
அப்துல்லாஹ் பின் முகஃப்பல் அல்-முஸனீ (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

அல்லாஹ் தன் திருமறையில் (சூரா அல்-ஃபத்தஹ் 48:18-இல்) குறிப்பிட்டுள்ள அந்த மரத்தின் அடியில், ஹுதைபிய்யாவில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் நாங்கள் இருந்தோம். அந்த மரத்தின் கிளை ஒன்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் முதுகின் மீது (சாய்ந்து) பட்டுக்கொண்டிருந்தது; அதை அவர்களின் முதுகிலிருந்து நான் (உயர்த்திப் பிடித்து) விலக்கிவிட்டேன். அப்போது அலீ பின் அபீ தாலிப் (ரலி) அவர்களும் (குறைஷிகளின் தூதரான) சுஹைல் பின் அம்ரு என்பவரும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு முன்பாக (உடன்படிக்கை எழுதுவதற்காக) அமர்ந்திருந்தனர். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அலீ (ரலி) அவர்களிடம், "எழுதுவீராக!" என்று கூறி, (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய) இரு நூல்களிலும் இடம்பெற்றுள்ளவாறு சுஹைல் பின் அம்ரு உடனான உரையாடலிலிருந்து சில வரிகளைக் குறிப்பிட்டார்கள்.

அப்துல்லாஹ் பின் முகஃப்பல் (ரலி) மேலும் கூறுகிறார்கள்: நாங்கள் இவ்வாறு (உடன்படிக்கை எழுதும் பணியில்) இருந்தபோது, ஆயுதங்களை ஏந்தியவாறு முப்பது இளைஞர்கள் எங்களை நோக்கி (திடீரெனத் தாக்கும் நோக்கில்) வந்தனர். அவர்கள் எங்களை நோக்கிப் பாய்ந்தனர். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவர்களுக்கு எதிராகப் பிரார்த்தனை செய்தார்கள். அல்லாஹ் அவர்களின் பார்வைகளைப் போக்கிவிட்டான் (அவர்கள் எதையும் பார்க்க முடியாதவாறு செய்தான்). உடனே நாங்கள் அவர்களை நோக்கி எழுந்து சென்று அவர்களைப் பிடித்துக்கொண்டோம்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவர்களிடம், "நீங்கள் யாருடைய உடன்படிக்கையின் கீழாவது வந்தீர்களா? அல்லது யாராவது உங்களுக்கு அபயம் அளித்துள்ளார்களா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், "இல்லை" என்றனர். ஆகவே, நபி (ஸல்) அவர்கள் அவர்களை (தண்டிக்காமல்) விடுவித்து விட்டார்கள். அப்போது அல்லாஹ் வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க பின்வரும் வசனத்தை அருளினான்:

"மக்காவின் பள்ளத்தாக்கில் அவர்கள் மீது உங்களுக்கு வெற்றியை அளித்த பின், அவர்களின் கைகளை உங்களை விட்டும், உங்கள் கைகளை அவர்களை விட்டும் தடுத்தவன் அவனே. அல்லாஹ் நீங்கள் செய்பவற்றைப் பார்ப்பவனாக இருக்கிறான்" (அல்-குர்ஆன் 48:24).
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عُقْبَةَ الشَّيْبَانِيُّ بِالْكُوفَةِ ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ إِسْحَاقَ الْقَاضِي ثنا يَعْلَى بْنُ عُبَيْدٍ ثنا سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ عَنْ عَبَايَةَ بْنِ رِبْعِيٍّ عَنْ عَلِيٍّ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§وَأَلْزَمَهُمْ كَلِمَةَ التَّقْوَى} [الفتح 26] قَالَ «لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَاللَّهُ أَكْبَرُ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
அலி (ரலி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் வசனம் குறித்து) அறிவிக்கிறார்கள்:

வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வின் கூற்றான, "{வ அல்ஸமஹும் கலிமதத் தக்வா} - மேலும், (அல்லாஹ்) அவர்களுக்கு இறையச்சத்தின் வார்த்தையை (கடைப்பிடிப்பதை)க் கடமையாக்கினான்" (அல்குர்ஆன் 48:26) என்பது குறித்து அவர்கள் (விளக்கம்) கூறும்போது, "அது 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ், வல்லாஹு அக்பர்' (அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் வேறு யாருமில்லை; மேலும் அல்லாஹ்வே மிகப்பெரியவன்) என்பதாகும்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنْبَأَ جَرِيرٌ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ خَيْثَمَةَ قَالَ قَرَأَ رَجُلٌ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ سُورَةَ الْفَتْحِ فَلَمَّا بَلَغَ {كَزَرْعٍ أَخْرَجَ شَطْأَهُ فَآزَرَهُ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوَى عَلَى سُوقِهِ يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ لِيَغِيظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ} [الفتح 29] قَالَ §«لِيَغِيظَ اللَّهُ بِالنَّبِيِّ ﷺ وَبِأَصْحَابِهِ الْكُفَّارَ» قَالَ ثُمَّ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ «أَنْتُمُ الزَّرْعُ وَقَدْ دَنَا حَصَادُهُ» حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
ஒரு மனிதர் அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்களிடம் 'ஸூரத்துல் ஃபத்ஹ்' அத்தியாயத்தை ஓதிக் காட்டினார். அவர், "{...ஒரு பயிரைப் போன்றது; அது தனது முளையை வெளிப்படுத்தி, பின்னர் அதனைப் பலப்படுத்தி, பிறகு அது தடித்து, தனது தண்டு (அடிப்பாகத்தின்) மீது நேராக நிமிர்ந்து நின்று, விவசாயிகளை ஆச்சரியத்தில் (மகிழ்ச்சியில்) ஆழ்த்துகிறது; அவர்களைக் கொண்டு (அல்லாஹ்) நிராகரிப்பாளர்களை ஆத்திரமூட்டுவதற்காக...}" [அல்குர்ஆன் 48:29] என்ற வசனத்தை எட்டியபோது, அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள், "நபி (ஸல்) அவர்கள் மூலமாகவும், அவர்களின் தோழர்கள் மூலமாகவும் நிராகரிப்பாளர்களை அல்லாஹ் ஆத்திரமூட்டுகிறான்" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர் அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள், "(மக்களே!) நீங்கள்தான் அந்தப் பயிர்; (இப்போது) அதன் அறுவடைக் காலம் நெருங்கிவிட்டது" என்று கூறினார்கள்.

(குறிப்பு: இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இரு இமாம்களின் நிபந்தனைகளின்படி அமைந்த ஸஹீஹான -ஆதாரப்பூர்வமான- ஹதீஸாகும்; ஆனால் அவர்கள் இதனைத் தங்களின் நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ الْفَقِيهُ أَنْبَأَ مُوسَى بْنُ إِسْحَاقَ الْقَاضِي ثنا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ ثنا أَبُو أُسَامَةَ وَوَكِيعٌ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ {§لِيَغِيظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ} [الفتح 29] قَالَتْ أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ «أُمِرُوا بِالِاسْتِغْفَارِ لَهُمْ فَسَبُّوهُمْ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
அன்னை ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் (குர்ஆனின் 48:29 வசனமான) '{லியகீழ பிஹிமுல் குஃப்பார்}' (இவர்களைக் கொண்டு இறைமறுப்பாளர்களை அவன் கோபமூட்டுவதற்காக) என்பது குறித்துக் கூறும்போது: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களுக்காகப் பாவமன்னிப்புத் தேடுமாறு (பிற்கால மக்களுக்குக்) கட்டளையிடப்பட்டது; ஆனால், அவர்கள் (அவர்களில் சிலர்) அத்தோழர்களைத் திட்டினார்கள்" என்று கூறினார்கள்.

இந்த ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி ஆதாரப்பூர்வமான (ஸஹீஹ்) ஹதீஸாகும்; எனினும், அவர்கள் இருவரும் இதனை (தங்கள் நூல்களில்) பதிவு செய்யவில்லை.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
تَفْسِيرُ سُورَةِ الْحُجُرَاتِ
சூரத்துல் ஹுஜுராத்தின் தஃப்ஸீர் (விரிவுரை)
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْحَكِيمِيُّ بِبَغْدَادَ ثنا الْعَبَّاسُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَاتِمٍ الدُّورِيُّ ثنا سَعِيدُ بْنُ عَامِرٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ §لَمَّا نَزَلَتْ {إِنَّ الَّذِينَ يَغُضُّونَ أَصْوَاتَهُمْ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ} [الحجرات 3] ﷺ قَالَ أَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ وَالَّذِي أَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتَابَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَا أُكَلِّمُكَ إِلَّا كَأَخِي السِّرَارِ حَتَّى أَلْقَى اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ هَذَا «حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» على شرط مسلم
அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"{இன்னல்லதீன யகுழ்ழூன அஸ்வாத்தஹும் இந்த ரஸூலில்லாஹ்} (நிச்சயமாக எவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதருக்கு முன்பாகத் தங்கள் சப்தங்களைத் தாழ்த்திக் கொள்கிறார்களோ... [திருக்குர்ஆன் 49:3])" என்ற வசனம் அருளப்பட்டபோது, அபூபக்கர் அஸ்-சித்தீக் (ரலி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! உங்கள் மீது வேதத்தை அருளியவன் மீது சத்தியமாக, நான் வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வைச் சந்திக்கும் வரை, உங்களிடம் இரகசியம் பேசுபவனைப் போல (மிக மென்மையான குரலில்) தவிர வேறெப்படியும் பேசமாட்டேன்" என்று கூறினார்கள்.

(இந்த ஹதீஸ் இமாம் முஸ்லிமின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்டு ஆதாரப்பூர்வமானது (ஸஹீஹ்) ஆகும். ஆனால், புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரும் இதனைத் தமது தொகுப்பில் பதிவு செய்யவில்லை.)
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
أَخْبَرَنِي أَبُو النَّضْرِ الْفَقِيهُ ثنا عُثْمَانُ بْنُ سَعِيدٍ الدَّارِمِيُّ ثنا سُلَيْمَانُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الدِّمَشْقِيُّ حَدَّثَنِي سُلَيْمَانُ بْنُ عُتْبَةَ قَالَ سَمِعْتُ يُونُسَ بْنَ مَيْسَرَةَ بْنِ حَلْبَسٍ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ الْخَوْلَانِيِّ عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ أَنَّهُ سُئِلَ فَقِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ مَا نَعْمَلُهُ أَشَيْءٌ قَدْ فُرِغَ مِنْهُ أَوْ شَيْءٌ نَسْتَأْنِفُهُ؟ قَالَ §«كُلُّ امْرِئٍ مُهَيَّأٌ لِمَا خُلِقَ لَهُ» ثُمَّ أَقْبَلَ يُونُسُ بْنُ مَيْسَرَةَ عَلَى سَعِيدِ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ فَقَالَ لَهُ إِنَّ تَصْدِيقَ هَذَا الْحَدِيثِ فِي كِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فَقَالَ لَهُ سَعِيدٌ وَأَيْنَ يَا ابْنَ حَلْبَسٍ؟ قَالَ أَمَا تَسْمَعُ اللَّهَ يَقُولُ فِي كِتَابِهِ {وَاعْلَمُوا أَنَّ فِيكُمْ رَسُولَ اللَّهِ لَوْ يُطِيعُكُمْ فِي كَثِيرٍ مِنَ الْأَمْرِ لَعَنِتُّمْ وَلَكِنَّ اللَّهَ حَبَّبَ إِلَيْكُمُ الْإِيمَانَ وَزَيَّنَهُ فِي قُلُوبِكُمْ وَكَرَّهَ إِلَيْكُمُ الْكُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْيَانَ أُولَئِكَ هُمُ الرَّاشِدُونَ فَضْلًا مِنَ اللَّهِ وَنِعْمَةٌ} [الحجرات 8] أَرَأَيْتَ يَا سَعِيدُ لَوْ أَنَّ هَؤُلَاءِ أُهْمِلُوا كَمَا يَقُولُ الْأَخَابِثُ أَيْنَ كَانُوا يَذْهَبُونَ حَيْثُ حُبِّبَ إِلَيْهِمْ وَزُيِّنَ لَهُمْ أَوْ حَيْثُ كَرِّهَ لَهُمْ وَبُغِّضَ إِلَيْهِمْ؟ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» بل قال ابن معين في سليمان بن عتبة لا شيء
அபுத் தர்தா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நாங்கள் செய்யும் செயல்களைப் பற்றி (தங்கள் கருத்து) என்ன? அவை ஏற்கனவே (விதியால்) தீர்மானிக்கப்பட்டு முடிந்த ஒன்றா? அல்லது நாங்கள் (இப்போது புதிதாகத்) தொடங்கும் ஒன்றா?" என்று கேட்கப்பட்டது.

அதற்கு அவர்கள், "ஒவ்வொரு மனிதனும் எதற்காகப் படைக்கப்பட்டானோ, (அதைச் செய்வதற்கு) அவன் எளிதாக்கப்பட்டுள்ளான்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

பின்னர் யூனுஸ் பின் மய்ஸரா (ரஹ்) அவர்கள், ஸயீத் பின் அப்துல் அஸீஸ் (ரஹ்) அவர்களை நோக்கி, "இந்த ஹதீஸை உறுதிப்படுத்தும் (வசனம்) வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வின் வேதத்தில் உள்ளது" என்று கூறினார்.

அதற்கு ஸயீத், "அது எங்கே உள்ளது, ஹல்பஸின் மகனே?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு அவர் (யூனுஸ்) கூறினார்: "அல்லாஹ் தனது வேதத்தில் கூறுவதை நீங்கள் செவியுறவில்லையா?

'உங்களிடையே அல்லாஹ்வின் தூதர் இருக்கின்றார் என்பதை நீங்கள் அறிந்து கொள்ளுங்கள். பல காரியங்களில் அவர் உங்களுக்குக் கட்டுப்பட்டால் நீங்கள்தான் சிரமத்திற்குள்ளாவீர்கள். எனினும், அல்லாஹ் உங்களுக்கு ஈமானை (இறைநம்பிக்கையை) நேசத்திற்குரியதாக்கி, அதை உங்கள் உள்ளங்களில் அழகாக்கினான். மேலும், குஃப்ரை (இறைமறுப்பை), பாவத்தை மற்றும் வரம்பு மீறுதலை உங்களுக்கு வெறுப்பாக்கினான். இவர்களே நேர்வழி பெற்றவர்கள். (இது) அல்லாஹ்வின் பேரருளும் கொடையுமாகும்.' (அல்குர்ஆன் 49:7-8)

ஸயீதே! தீயவர்கள் (விதியை மறுப்பவர்கள்) கூறுவது போல் இவர்கள் (தன்னிச்சையாக) விட்டுவிடப்பட்டிருந்தால், அவர்கள் எங்கே சென்றிருப்பார்கள் என்று நீர் கருதுகிறீர்? அவர்களுக்கு (அல்லாஹ்வினால்) எது நேசத்திற்குரியதாகவும் அழகானதாகவும் ஆக்கப்பட்டதோ அதன் பக்கமா? அல்லது அவர்களுக்கு எது வெறுப்பானதாகவும் அருவருப்பானதாகவும் ஆக்கப்பட்டதோ அதன் பக்கமா?"
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْأَصْبَهَانِيُّ ثنا أَحْمَدُ بْنُ مَهْدِيٍّ ثنا بِشْرُ بْنُ شُعَيْبِ بْنِ أَبِي حَمْزَةَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي حَمْزَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَنَّهُ بَيْنَا هُوَ جَالِسٌ مَعَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ جَاءَهُ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْعِرَاقِ فَقَالَ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ إِنِّي وَاللَّهِ لَقَدْ خَرَجْتُ أَنْ أَتَسَمَّتُ بِسَمْتِكَ وَأَقْتَدِي بِكَ فِي أَمْرِ فُرْقَةِ النَّاسِ وَأَعْتَزِلُ الشَّرَّ مَا اسْتَطَعْتُ وَأَنْ أَقْرَأَ آيَةً مِنْ كِتَابِ اللَّهِ مُحْكَمَةً قَدْ أَخَذَتْ بِقَلْبِي فَأَخْبِرْنِي عَنْهَا أَرَأَيْتَ قَوْلَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {وَإِنْ طَائِفَتَانِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُمَا فَإِنْ بَغَتْ إِحْدَاهُمَا عَلَى الْأُخْرَى فَقَاتِلُوا الَّتِي تَبْغِي حَتَّى تَفِيءَ إِلَى أَمْرِ اللَّهِ فَإِنْ فَاءَتْ فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُمَا بِالْعَدْلِ وَأَقْسِطُوا إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِينَ} [الحجرات 9] أَخْبِرْنِي عَنْ هَذِهِ الْآيَةِ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ «مَا لَكَ وَلِذَلِكَ انْصَرِفْ عَنِّي» فَقَامَ الرَّجُلُ فَانْطَلَقَ حَتَّى إِذَا تَوَارَيْنَا سَوَادَهُ أَقْبَلَ إِلَيْنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ فَقَالَ §«مَا وَجَدْتُ فِي نَفْسِي فِي شَيْءٍ مِنْ أَمْرِ هَذِهِ الْآيَةِ إِلَّا مَا وَجَدْتُ فِي نَفْسِي أَنِّي لَمْ أُقَاتِلْ هَذِهِ الْفِئَةَ الْبَاغِيَةَ كَمَا أَمَرَنِي اللَّهُ تَعَالَى» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
ஹம்ஸா பின் அப்தில்லாஹ் பின் உமர் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அவர்களுடன் அமர்ந்திருந்தபோது, ஈராக்வாசிகளில் ஒருவர் அவரிடம் வந்து, "அபூ அப்திர் ரஹ்மானே! அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! மக்களிடையே பிளவு ஏற்பட்டுள்ள இவ்விஷயத்தில் உங்களது வழிமுறையைப் பின்பற்றவும் (உங்களது நற்பண்புகளைப் பேணவும்), உங்களை முன்மாதிரியாகக் கொள்ளவுமே நான் புறப்பட்டு வந்தேன். என்னால் இயன்றவரை தீமைகளிலிருந்து விலகி இருக்கவே விரும்புகிறேன். எனது உள்ளத்தை ஈர்த்த, அல்லாஹ்வின் வேதத்தின் உறுதியான (தெளிவான) வசனம் ஒன்றைக் குறித்துத் தங்களிடம் விளக்கம் கேட்க வந்துள்ளேன். அது குறித்து எனக்கு அறிவியுங்கள். கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ்வின் இந்தக் கூற்றைப் பற்றி நீங்கள் என்ன கருதுீர்கள்?

[வஇன் தாயிஃபதானி மினல் முஃமினீனக்ததலு ஃபஅஸ்லிஹூ பைனஹுமா, ஃபஇன் பகத் இஹ்தாஹுமா அலல் உக்ரா ஃபகாத்திலுல்லதீ தப்ஙீ ஹத்தா தஃபீஅ இலா அம்ரில்லாஹ். ஃபஇன் ஃபாஅத் ஃபஅஸ்லிஹூ பைனஹுமா பில்அத்லி வஅக்ஸிதூ, இன்னல்லாஹ யுஹிப்புல் முக்ஸிதீன்.]
(பொருள்: முஃமின்களில் இரு சாரார் தங்களுக்குள் சண்டையிட்டுக் கொண்டால், அவ்விருவருக்கிடையே சமாதானம் செய்து வையுங்கள். பின்னர், அவ்விருவரில் ஒரு சாரார் மற்றவர் மீது வரம்பு மீறினால், வரம்பு மீறியவர்கள் அல்லாஹ்வின் கட்டளையின் பக்கம் திரும்பும் வரை அவர்களுடன் போர் புரியுங்கள். அவர்கள் திரும்பி விட்டால், அவ்விருவருக்கிடையே நீதத்துடன் சமாதானம் செய்து வையுங்கள். மேலும், நேர்மையாக நடந்து கொள்ளுங்கள். நிச்சயமாக அல்லாஹ் நேர்மையாக நடப்பவர்களை நேசிக்கின்றான். - அல்குர்ஆன் 49:9)

இந்த வசனத்தைப் பற்றி எனக்கு விவரிப்பீர்களாக!" என்றார்.

அதற்கு அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அவர்கள், "இதற்கும் உனக்கும் என்ன சம்பந்தம்? (இவ்விடத்தை விட்டு) என்னை விட்டு அகன்று செல்!" என்று கூறினார்கள்.

அந்த மனிதர் எழுந்து சென்றுவிட்டார். அவரது உருவம் எங்கள் கண்களை விட்டு மறையும் அளவிற்கு அவர் சென்றவுடன், அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அவர்கள் எங்களை முன்னோக்கிக் கூறினார்கள்:

"இந்த வசனம் தொடர்பாக என் உள்ளத்தில் ஒரு விஷயத்தைத் தவிர வேறெந்த (வருத்தத்தையும் அல்லது) உறுத்தலையும் நான் காணவில்லை; அதாவது, அல்லாஹ் எனக்குக் கட்டளையிட்டவாறு அந்த வரம்பு மீறிய கூட்டத்தாருக்கு எதிராக நான் போர் புரியவில்லையே (என்ற வருத்தம்) மட்டுமே என் உள்ளத்தில் உள்ளது."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنِي الْحَسَنُ بْنُ حَلِيمٍ الْمَرْوَزِيُّ أَنْبَأَ أَبُو الْمُوَجِّهِ أَنْبَأَ عَبْدَانُ أَنْبَأَ عَبْدُ اللَّهِ أَنْبَأَ أَبُو مَوْدُودٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {وَلَا تَلْمِزُوا أَنْفُسَكُمْ} [الحجرات 11] قَالَ «لَا يَطْعُنُ بَعْضُكُمْ عَلَى بَعْضٍ»
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (பின்வருமாறு) அறிவிக்கிறார்கள்:

வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வின் {வலா தல்மிஸூ அன்ஃபுஸகும்} (உங்களுக்குள்ளேயே நீங்கள் ஒருவரையொருவர் குறை கூறிக் கொள்ளாதீர்கள்) [அல்-ஹுஜுராத்: 11] என்ற வசனத்தைக் குறித்து, "உங்களில் ஒருவர் மற்றவர் மீது (குறை கூறி) அவதூறு செய்ய வேண்டாம்" என்று விளக்கமளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ الصَّغَانِيُّ ثنا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ ثنا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ أَنْبَأَ دَاوُدُ بْنُ أَبِي هِنْدٍ عَنِ الشَّعْبِيِّ عَنْ أَبِي جَبِيرَةَ بْنِ الضَّحَّاكِ فِي هَذِهِ الْآيَةِ {وَلَا تَنَابَزُوا بِالْأَلْقَابِ} [الحجرات 11] قَالَ كَانَتِ الْأَلْقَابُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَدَعَا النَّبِيُّ ﷺ رَجُلًا مِنْهُمْ بِلَقَبِهِ فَقِيلَ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُ يَكْرَهُهُ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {وَلَا تَنَابَزُوا بِالْأَلْقَابِ} [الحجرات 11]
அபூ ஜபீரா பின் அள்-ளஹ்ஹாக் (ரலி) அவர்கள் (பின்வருமாறு) அறிவிக்கிறார்கள்:

"{வலா தனாபஸூ பில் அல்காப்}" (அல்குர்ஆன் 49:11) எனும் இந்த வசனம் குறித்து அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஜாஹிலிய்யா (அறியாமை) காலத்தில் (மக்களிடையே பல) பட்டப் பெயர்கள் (வழக்கத்தில்) இருந்தன. நபி (ஸல்) அவர்கள் (மதீனாவுக்கு வந்தபோது) அவர்களில் ஒரு மனிதரை அவருடைய (பழைய) பட்டப் பெயரைக் கூறி அழைத்தார்கள். அப்போது (மக்களால்) அவர்களிடம், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! நிச்சயமாக அவர் அந்தப் பெயரை வெறுக்கிறார்' என்று கூறப்பட்டது. உடனே மாண்பும் வல்லமையும் மிக்க அல்லாஹ், '{வலா தனாபஸூ பில் அல்காப்}' (நீங்கள் ஒருவரையொருவர் பட்டப் பெயர்களால் அழைக்காதீர்கள்) என்ற வசனத்தை இறக்கியருளினான்."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْوَهَّابِ الْفَرَّاءُ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ الْمَخْزُومِيُّ بِالْمَدِينَةَ حَدَّثَتْنِي أُمُّ سَلَمَةَ بِنْتُ الْعَلَاءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَعْقُوبَ عَنْ أَبِيهَا عَنْ جَدِّهَا عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ قَالَ §إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يَقُولُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَمَرْتُكُمْ فَضَيَّعْتُمْ مَا عَهِدْتُ إِلَيْكُمْ فِيهِ وَرَفَعْتُ أَنْسَابُكُمْ فَالْيَوْمَ أَرْفَعُ نَسَبِي وَأَضَعُ أَنْسَابَكُمْ أَيْنَ الْمُتَّقُونَ أَيْنَ الْمُتَّقُونَ إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقَاكُمْ «هَذَا حَدِيثٌ عَالٍ غَرِيبُ الْإِسْنَادِ وَالْمَتْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» وَلَهُ شَاهِدٌ مِنْ حَدِيثِ طَلْحَةَ بْنِ عَمْرٍو عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَالمخزومي ابن زبالة ساقط
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நிச்சயமாக அல்லாஹ் (அஸ்ஸவஜல்) மறுமை நாளில் (பின்வருமாறு) கூறுவான்: 'நான் உங்களுக்குக் கட்டளையிட்டேன்; ஆனால், நான் உங்களிடம் (வாக்களித்து) ஒப்படைத்த (கட்டளைகளை) நீங்கள் வீணடித்துவிட்டீர்கள். (உலகில்) உங்கள் வம்சாவளிகளை (உயர்ந்ததாகக் கருதி) உயர்த்தினீர்கள். எனவே, இன்று நான் எனது வம்சாவளியை (அதாவது என்னுடன் நெருக்கத்தை ஏற்படுத்தும் இறையச்சத்தை) உயர்த்தி, உங்கள் (பெருமைமிக்க) வம்சாவளிகளைத் தாழ்த்துவேன். இறையச்சமுடையவர்கள் எங்கே? இறையச்சமுடையவர்கள் எங்கே? நிச்சயமாக அல்லாஹ்விடம் உங்களில் மிகவும் கண்ணியமானவர், உங்களில் எவர் அதிக இறையச்சம் உடையவரோ அவரே ஆவார்!'"
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَاهُ أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَحْمَدَ الْحَفِيدُ ثنا أَحْمَدُ بْنُ نَصْرٍ ثنا أَبُو غَسَّانَ النَّهْدِيُّ ثنا طَلْحَةُ بْنُ عَمْرٍو عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّهُ تَلَا قَوْلَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقَاكُمْ} [الحجرات 13] فَقَالَ §إِنَّ اللَّهَ يَقُولُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنِّي جَعَلْتُ نَسَبًا وَجَعَلْتُمْ نَسَبًا فَجَعَلْتُ أَكْرَمَكُمْ أَتْقَاكُمْ وَأَبَيْتُمْ إِلَّا أَنْ تَقُولُوا فُلَانُ ابْنُ فُلَانٍ أَكْرَمُ مِنْ فُلَانِ بْنِ فُلَانٍ وَإِنِّي الْيَوْمَ أَرْفَعُ نَسَبِي وَأَضَعُ أَنْسَابَكُمْ أَيْنَ الْمُتَّقُونَ أَيْنَ الْمُتَّقُونَ قَالَ طَلْحَةُ فَقَالَ لِي عَطَاءٌ يَا طَلْحَةُ مَا أَكْثَرَ الْأَسْمَاءَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَلَى اسْمِي وَاسْمِكَ فَإِذَا دُعِيَ فَلَا يَقُومُ إِلَّا مَنْ عُنِيَسكت عنه الذهبي في التلخيص
அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் வசனமான) {நிச்சயமாக அல்லாஹ்விடத்தில் உங்களில் மிகவும் கண்ணியமானவர் உங்களில் மிகவும் இறையச்சம் உடையவரே ஆவர்} [அல்-ஹுஜுராத்: 13] என்பதை ஓதினார்கள்.

பின்னர் (அல்லாஹ் கூறுவதாகக்) கூறினார்கள்: "மறுமை நாளில் அல்லாஹ் கூறுவான்: 'மனிதர்களே! நான் ஒரு வம்சாவழியை (கண்ணியத்திற்கான அளவுகோலாக) ஏற்படுத்தினேன்; நீங்களும் ஒரு வம்சாவழியை (அளவுகோலாக) ஏற்படுத்தினீர்கள். உங்களில் மிகவும் இறையச்சம் (தக்வா) உடையவரையே நான் மிகவும் கண்ணியமானவராக ஆக்கினேன். ஆனால், நீங்கள் 'இன்னாரின் மகன் இன்னாரை விடக் கண்ணியமானவர்' என்று கூறுவதைத் தவிர (வேறெதனையும்) ஏற்க மறுத்துவிட்டீர்கள். எனவே நிச்சயமாக, இன்று நான் (ஏற்படுத்திய) எனது வம்சாவழியை (அளவுகோலை) உயர்த்துகிறேன்; உங்கள் வம்சாவழிகளைத் (பெருமிதங்களைத்) தாழ்த்துகிறேன். இறையச்சமுடையவர்கள் எங்கே? இறையச்சமுடையவர்கள் எங்கே?'"

தல்ஹா (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: அதாஉ (ரஹ்) அவர்கள் என்னிடம், "தல்ஹாவே! மறுமை நாளில் எனது பெயரிலும் உனது பெயரிலும் எத்தனையோ (பேர்) இருப்பார்கள். ஆனால் (அப்பெயரைக் கூறி) அழைக்கப்படும் போது, எவர் நாடப்படுகிறாரோ (யார் உண்மையான தகுதியுடையவரோ) அவர் மட்டுமே எழுந்து நிற்பார்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இது குறித்து (அறிஞர்கள்) மௌனம் காத்துள்ளனர் / கருத்துக் கூறவில்லை
سكت عنه
تَفْسِيرُ سُورَةِ ق
ஸூரா காஃப் விரிவுரை
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ عَفَّانَ الْعَامِرِيُّ ثنا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ صَالِحِ بْنِ حَيَّانَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ فِي قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {§ق وَالْقُرْآنِ الْمَجِيدِ} [ق 1] قَالَ «جَبَلٌ مِنْ زُمُرُّدٍ مُحِيطٌ بِالدُّنْيَا عَلَيْهِ كَنَفَا السَّمَاءِ» سكت عنه الذهبي في التلخيص
அப்துல்லாஹ் பின் புரைதா (ரஹ்) அவர்கள் (வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க) அல்லாஹ்வின் வசனமான {காஃப், (மகத்துவமிக்க) குர்ஆனின் மீது சத்தியமாக} [50:1] என்பது குறித்து (விளக்குகையில்):

"(அது - காஃப் என்பது) உலகைச் சூழ்ந்துள்ள ஒரு மரகத மலையாகும்; அதன் மீதே வானத்தின் ஓரங்கள் (விதானம்) அமைந்துள்ளன" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இது குறித்து (அறிஞர்கள்) மௌனம் காத்துள்ளனர் / கருத்துக் கூறவில்லை
سكت عنه
حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُضَارِبٍ ثنا الْحُسَيْنُ بْنُ الْفَضْلِ ثنا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ ثنا الْمَسْعُودِيُّ عَنْ زِيَادِ بْنِ عِلَاقَةَ عَنْ عَمِّهِ قُطْبَةَ بْنِ مَالِكٍ قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ ﷺ «§يَقْرَأُ فِي صَلَاةِ الصُّبْحِ ق» فَلَمَّا أَتَى عَلَى هَذِهِ الْآيَةِ {وَالنَّخْلَ بَاسِقَاتٍ لَهَا طَلْعٌ نَضِيدٌ} [ق 10] قَالَ قُطْبَةُ فَجَعَلْتُ أَقُولُ لَهُ مَا بُسُوقُهَا فَقَالَ طُولُهَا قَدْ أَخْرَجَ مُسْلِمٌ هَذَا الْحَدِيثَ بِغَيْرِ هَذِهِ السِّيَاقَةِ وَلَمْ يَذْكُرْ تَفْسِيرَ الْبُسُوقَ فِيهِ وَهُوَ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِهِعلى شرط مسلم
குத்பா பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் சுப்ஹு (அதிகாலைத்) தொழுகையில் (சூரா) 'காஃப்' ஓதுவதைக் கேட்டேன். அவர்கள் "{வன் நக்ல பாஸிகாத்தின் லஹா தல்உன் நளீத்}" [அல்குர்ஆன் 50:10] (அதாவது: அடுக்கடுக்கான பாளைகளையுடைய நெடிய பேரீச்சை மரங்களையும் நாம் உண்டாக்கினோம்) என்ற இந்த வசனத்தை ஓதியபோது, நான் (மனதிற்குள் அல்லது அவரிடம்) "அதன் 'புஸூக்' (என்றால்) என்ன?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "அதன் உயரம்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

இந்த ஹதீஸை இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் இந்த (குறிப்பிட்ட) வாசக அமைப்பு இன்றி (வேறு விதமாகப்) பதிவு செய்துள்ளார்கள். மேலும் அதில் 'புஸூக்' என்பதற்கான விளக்கத்தை அவர் குறிப்பிடவில்லை. இருப்பினும், இது இமாம் முஸ்லிமின் நிபந்தனையின்படி ஆதாரப்பூர்வமான (ஸஹீஹான) ஹதீஸாகும்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَتَّابٍ الْعَبْدِيُّ بِبَغْدَادَ ثنا أَحْمَدُ بْنُ مُلَاعِبِ بْنِ حَيَّانَ ثنا خَالِدُ بْنُ مَخْلَدٍ الْقَطَوَانِيُّ ثنا مُوسَى بْنُ يَعْقُوبَ عَنْ عَمِّهِ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَبِيعَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ قَالَتْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَقُولُ §«مَعْدُ بْنُ عَدْنَانَ بْنِ آدَدَ بْنِ زَنَدِ بْنِ بَرِّيِّ بْنِ أَعْرَاقِ الثَّرَى» قَالَتْ ثُمَّ قَرَأَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «أَهْلَكَ عَادًا وَثَمُودَ وَأَصْحَابَ الرَّسِّ وَقُرُونًا بَيْنَ ذَلِكَ كَثِيرًا لَا يَعْلَمُهُمْ إِلَّا اللَّهُ» قَالَتْ أُمُّ سَلَمَةَ وَأَعْرَاقُ الثَّرَى إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَزَنَدٌ ابْنُ هُمَيْسَعٍ وَبَرِّيٌّ نَبْتٌ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
உம்மு ஸலமா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்: "(நபிகள் நாயகத்தின் முன்னோரான) மஅத் என்பவர் அத்னானின் மகன்; அத்னான் ஆததின் மகன்; ஆதத் ஸனதின் மகன்; ஸனத் பர்ரியின் மகன்; பர்ரி அஃராக் அஸ்-ஸராவின் மகன் ஆவார்."

பின்னர், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "(அவன்) ஆது மற்றும் ஸமூது கூட்டத்தாரையும், அர்-ரஸ்வாசிகளையும், இவர்களுக்கிடையே பல தலைமுறையினரையும் (அழித்தான்). அவர்களை அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு எவரும் அறிய மாட்டார்கள்" (என்ற குர்ஆன் வசனத்தை) ஓதினார்கள்.

(இதனை அறிவித்த) உம்மு ஸலமா (ரலி) அவர்கள் (விளக்கமளிக்கையில்) கூறினார்கள்: "அஃராக் அஸ்-ஸரா என்பவர் இஸ்மாயீல் இப்னு இப்ராஹீம் (அலை) ஆவார். ஸனத் என்பவர் ஹுமைஸாவின் மகன் ஆவார். பர்ரி என்பவர் நப்த் ஆவார்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنِي أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ التَّاجِرُ ثنا أَبُو حَاتِمٍ الرَّازِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيُّ ثنا هِشَامُ بْنُ حَسَّانَ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُ سُئِلَ عَنْ هَذِهِ الْآيَةِ {مَا يَلْفِظُ مِنْ قَوْلٍ إِلَّا لَدَيْهِ رَقِيبٌ عَتِيدٌ} [ق 18] قَالَ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ §«إِنَّمَا يَكْتُبُ الْخَيْرَ وَالشَّرَّ لَا يَكْتُبُ يَا غُلَامُ أَسْرِجِ الْفَرَسَ وَيَا غُلَامُ اسْقِنِي الْمَاءَ إِنَّمَا يَكْتُبُ الْخَيْرَ وَالشَّرَّ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الْبُخَارِيِّ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ سكت عنه الذهبي في التلخيص
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களிடம், "{மா யல்ஃபிளு மின் கவ்லின் இல்லா லதைஹி ரகீபுன் அதீத்}" [அவன் எந்தச் சொல்லைப் பேசினாலும் அவனிடம் கண்காணிக்கும் பொறுப்பாளர் தயாராக இல்லாமல் இல்லை] (குர்ஆன் 50:18) எனும் வசனத்தைப் பற்றிக் கேட்கப்பட்டது.

அதற்கு இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"(வானவர்களால்) நன்மையும் தீமையும் மட்டுமே எழுதப்படுகின்றன. 'சிறுவனே! குதிரைக்குச் சேணம் பூட்டு' என்றோ, 'சிறுவனே! எனக்குக் குடிக்கத் தண்ணீர் கொடு' என்றோ (கூறப்படும் சாதாரணப் பேச்சுகள்) எழுதப்படுவதில்லை. நன்மையும் தீமையும் மட்டுமே எழுதப்படுகின்றன."
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ صَالِحِ بْنِ هَانِئٍ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ نُعَيْمٍ ثنا قُتَيْبَةُ ثنا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ يَزِيدَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْهَادِ عَنْ مُوسَى بْنِ سَرْجِسٍ قَالَ سَمِعْتُ الْقَاسِمَ بْنَ مُحَمَّدٍ يُحَدِّثُ وَتَلَا قَوْلَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {وَجَاءَتْ سَكْرَةُ الْمَوْتِ بِالْحَقِّ ذَلِكَ مَا كُنْتَ مِنْهُ تَحِيدُ} [ق 19] ثُمَّ قَالَ حَدَّثَتْنِي عَائِشَةُ أُمُّ الْمُؤْمِنِينَ قَالَتْ لَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ وَهُوَ بِالْمَوْتِ وَعِنْدَهُ قَدَحٌ فِيهِ مَاءٌ وَهُوَ يُدْخِلُ يَدَهُ فِي الْقَدَحِ ثُمَّ يَمْسَحُ وَجْهَهُ بِالْمَاءِ ثُمَّ يَقُولُ «اللَّهُمَّ أَعِنِّي عَلَى سَكَرَاتِ الْمَوْتِ»
மூஸா பின் சர்ஜிஸ் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:
காஸிம் பின் முஹம்மத் (ரஹ்) அவர்கள், "மரண வேதனை சத்தியத்தைக் கொண்டு வரும். (அப்போது அவனிடம்) 'எதை விட்டு நீ வெருண்டோடினாயோ அது இதுதான்' (என்று கூறப்படும்)" (திருக்குர்ஆன் 50:19) என்ற இறைவசனத்தை ஓதியதைக் கேட்டேன். பின்னர் அவர்கள் கூறினார்கள்:
இறைநம்பிக்கையாளர்களின் அன்னை ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் எனக்கு அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மரணத் தருவாயில் இருந்தபோது நான் அவர்களைப் பார்த்தேன். அவர்களுக்கு அருகே தண்ணீர் உள்ள ஒரு கோப்பை இருந்தது. அவர்கள் தமது கையை அந்தக் கோப்பைக்குள் நுழைத்து, பின்னர் அந்தத் தண்ணீரால் தமது முகத்தைத் துடைத்தவாறு, "இறைவா! மரண வேதனைகளைத் தாங்கிக்கொள்ள எனக்கு உதவுவாயாக!" என்று பிரார்த்தித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حَمْشَاذَ الْعَدْلُ وَمُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ الدَّارَبُرْدِيُّ قَالَا ثنا الْحَارِثُ بْنُ أَبِي أُسَامَةَ ثنا سُرَيْجُ بْنُ النُّعْمَانِ الْجَوْهَرِيُّ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نَافِعٍ عَنْ عَاصِمِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ سَالِمٍ عَنْ سَالِمٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «§أَنَا أَوَّلُ مَنْ تَنْشَقُّ الْأَرْضُ عَنْهُ ثُمَّ أَبُو بَكْرٍ ثُمَّ عُمَرُ ثُمَّ آتِي أَهْلَ الْبَقِيعِ فَيُحْشَرُونَ مَعِي ثُمَّ أَنْتَظِرُ أَهْلَ مَكَّةَ» وَتَلَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ «يَوْمَ تَشَقَّقُ الْأَرْضُ عَنْهُمْ سِرَاعًا ذَلِكَ حَشْرٌ عَلَيْنَا يَسِيرٌ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ عبد الله بن نافع ضعيف
இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"(மறுமை நாளில்) பூமி பிளந்து முதலில் வெளிப்படுபவர் நானே ஆவேன். பிறகு அபூபக்கர், பிறகு உமர் (ஆகியோர் வெளிப்படுவார்கள்). பின்னர் நான் பகீஃவாசிகளிடம் (மதீனாவின் ஜன்னத்துல் பகீஃ கபரஸ்தானில் அடக்கம் செய்யப்பட்டவர்களிடம்) வருவேன், அவர்கள் என்னோடு ஒன்றுதிரட்டப்படுவார்கள். பிறகு (மக்காவில் அடக்கம் செய்யப்பட்ட) மக்காவாசிகளுக்காக நான் காத்திருப்பேன்."

(இதைக் கூறிவிட்டு) அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள், **"யவ்ம தஷக்ககுல் அர்ளு அன்ஹும் சிராஅன், தாலிக ஹஷ்ருன் அலைனா யசீர்"** (அவர்களை விட்டுப் பூமி பிளந்து, அவர்கள் வேகமாக வெளிப்படும் அந்நாளில், அவ்வாறு ஒன்றுதிரட்டுவது நமக்கு மிக எளிதானதே - அல்குர்ஆன் 50:44) என்ற குர்ஆன் வசனத்தை ஓதிக்காட்டினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது
ضعيف
حَدَّثَنَا أَبُو عَلِيٍّ الْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحَافِظُ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْقُرَشِيُّ بِهَرَاةَ ثنا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ الْمَكِّيُّ ثنا عَبَّادُ بْنُ الْعَوَّامِ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي خَالِدٍ عَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ عَنْ جَرِيرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ أُتِيَ النَّبِيُّ ﷺ بِرَجُلٍ تَرْعَدُ فَرَائِصُهُ قَالَ فَقَالَ لَهُ §«هَوِّنْ عَلَيْكَ فَإِنَّمَا أَنَا ابْنُ امْرَأَةٍ مِنْ قُرَيْشٍ كَانَتْ تَأْكُلُ الْقَدِيدَ فِي هَذِهِ الْبَطْحَاءِ» قَالَ ثُمَّ تَلَا جَرِيرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْبَجَلِيُّ {وَمَا أَنْتَ عَلَيْهِمْ بِجَبَّارٍ فَذَكِّرْ بِالْقُرْآنِ مَنْ يَخَافُ وَعِيدِ} [ق 45] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
ஜரீர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் (அச்சத்தால்) உடல் நடுங்கிக் கொண்டிருந்த ஒரு மனிதர் அழைத்து வரப்பட்டார். அப்போது அவரிடம் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "உமக்கு நீர் எளிதாக்கிக் கொள்வீராக (பயப்பட வேண்டாம்); நிச்சயமாக நான் இந்த (மக்கா) பள்ளத்தாக்கில் உலர்ந்த இறைச்சியைச் சாப்பிட்டு வந்த ஒரு குறைஷிப் பெண்ணின் மகன்தான்" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர் ஜரீர் பின் அப்துல்லாஹ் அல்-பஜலீ (ரலி) அவர்கள் (பின்வரும் இறைவசனத்தை) ஓதினார்கள்:

"{வமா அன்த அலைஹிம் பிஜப்பார், ஃபதக்கிர் பில்குர்ஆனி மன் யகாஃபு வஈத்}"

பொருள்: "(நபியே!) நீர் அவர்கள் மீது அடக்குமுறையாளராக இல்லை. எனவே, எனது எச்சரிக்கையை அஞ்சுவோருக்கு இந்தக் குர்ஆனைக் கொண்டு அறிவுரை கூறுவீராக!" (குர்ஆன் 50:45).

(இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோரின் நிபந்தனைகளுக்கு அமைவான ஆதாரப்பூர்வமான - ஸஹீஹ் - ஹதீஸாகும். ஆயினும், அவர்கள் இருவருமே இதனைத் தமது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنْبَأَ جَرِيرُ بْنُ عَبْدِ الْحَمِيدِ عَنْ مُسْلِمٍ الْأَعْوَرِ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «§يَعُودُ الْمَرِيضَ وَيَتْبَعُ الْجَنَائِزَ وَيُجِيبُ دَعْوَةَ الْمَمْلُوكِ وَيَرْكَبُ الْحِمَارَ وَلَقَدْ كَانَ يَوْمَ خَيْبَرَ وَيَوْمَ قُرَيْظَةَ عَلَى حِمَارٍ خِطَامُهُ حَبْلٌ مِنْ لِيفٍ وَتَحْتَهُ إِكَافٌ مِنْ لِيفٍ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் நோயாளிகளை நலம் விசாரிப்பார்கள்; ஜனாஸாக்களைப் பின்தொடர்வார்கள்; அடிமையின் அழைப்பை ஏற்பார்கள்; கழுதையின் மீது சவாரி செய்வார்கள். கைபர் மற்றும் குறைழா (போர்) நாள்களில் அவர்கள் ஒரு கழுதையின் மீது சவாரி செய்தார்கள். அதன் கடிவாளம் பேரீச்ச நாரால் ஆன கயிறாக இருந்தது. மேலும், அவர்களுக்குக் கீழே (கழுதையின் மீது விரிக்கப்பட்டிருந்த) சேணமும் பேரீச்ச நாரால் ஆனதாகவே இருந்தது.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ الْمَحْبُوبِيُّ ثنا سَعِيدُ بْنُ مَسْعُودٍ أَنْبَأَ يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَنْبَأَ سُفْيَانُ بْنُ حُسَيْنٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ بْنِ سَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «§يَأْتِي ضُعَفَاءَ الْمُسْلِمِينَ وَيَزُورُهُمْ وَيَعُودُ مَرْضَاهُمْ وَيَشْهَدُ جَنَائِزَهُمْ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
ஸஹ்ல் பின் ஹுனைஃப் (ரலி) அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் முஸ்லிம்களில் நலிவடைந்தவர்களிடம் வருவார்கள்; அவர்களைச் சந்திப்பார்கள்; அவர்களில் நோயுற்றவர்களை நலம் விசாரிப்பார்கள்; மேலும், அவர்களின் ஜனாஸாக்களில் (இறுதிச் சடங்குகளில்) கலந்துகொள்வார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
تَفْسِيرُ سُورَةِ الذَّارِيَاتِ
அத்-தாரியாத் அத்தியாயத்தின் விரிவுரை
أَخْبَرَنَا أَبُو الْحَسَنِ عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عُقْبَةَ ثنا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ عَفَّانَ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ الطَّنَافِسِيُّ ثنا بَسَّامُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الصَّيْرَفِيُّ ثنا أَبُو الطُّفَيْلِ قَالَ رَأَيْتُ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ قَامَ عَلَى الْمِنْبَرِ فَقَالَ §«سَلُونِي قَبْلَ أَنْ لَا تَسْأَلُونِي وَلَنْ تَسْأَلُوا بَعْدِي مِثْلِي» قَالَ فَقَامَ ابْنُ الْكَوَّاءِ فَقَالَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ مَا {الذَّارِيَاتِ ذَرُوًا} [الذاريات 1] قَالَ «الرِّيَاحُ» قَالَ فَمَا {الْحَامِلَاتِ وِقْرًا} قَالَ «السَّحَابُ» قَالَ فَمَا {الْجَارِيَاتِ يُسْرًا} قَالَ «السُّفُنُ» قَالَ فَمَا {الْمُقَسِّمَاتِ أَمْرًا} قَالَ «الْمَلَائِكَةُ» قَالَ فَمَنِ {الَّذِينَ بَدَّلُوا نِعْمَةَ اللَّهِ كُفْرًا وَأَحَلُّوا قَوْمَهُمْ دَارَ الْبَوَارِ جَهَنَّمَ} [إبراهيم 28] قَالَ «مُنَافِقُو قُرَيْشٍ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
அபூ துஃபைல் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அமீருல் முஃமினீன் அலி இப்னு அபீ தாலிப் (ரழி) அவர்கள் மிம்பரின் மீது நின்றவாறு, "நீங்கள் என்னிடம் கேட்க முடியாமல் போவதற்கு முன்பாகவே என்னிடம் (மார்க்க விளக்கங்களை) கேட்டுத் தெரிந்து கொள்ளுங்கள். எனக்குப் பிறகு என்னைப் போன்ற ஒருவரிடம் நீங்கள் (இதுபோன்று) கேட்க முடியாது" என்று கூறுவதை நான் பார்த்தேன்.

அப்போது இப்னுல் கவ்வா என்பவர் எழுந்து, "அமீருல் முஃமினீன் அவர்களே! {அத்-தாரியாதி தர்வா} (புழுதியை வாரி இறைப்பவை) என்பது என்ன?" என்று கேட்டார்.
அதற்கு அவர்கள், "(அவை) காற்றுகள்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

அவர், "{அல்-ஹாமிலாதி விக்ரா} (சுமைகளைச் சுமப்பவை) என்பது என்ன?" என்று கேட்டார்.
அதற்கு அவர்கள், "(அவை) மேகங்கள்" என்றார்கள்.

அவர், "{அல்-ஜாரியாதி யுஸ்ரா} (எளிதாகச் செல்பவை) என்பது என்ன?" என்று கேட்டார்.
அதற்கு அவர்கள், "(அவை) கப்பல்கள்" என்றார்கள்.

அவர், "{அல்-முகஸ்ஸிமாதி அம்ரா} (கட்டளைகளைப் பங்கிடுபவை) என்பது என்ன?" என்று கேட்டார்.
அதற்கு அவர்கள், "(அவர்கள்) வானவர்கள் (மலக்குகள்)" என்றார்கள்.

பின்னர் அவர், "{அல்லதீன பத்தலூ நிஃமதல்லாஹி குஃப்ரன் வ அஹல்லூ கவ்மஹும் தாரல் பவார் ஜஹன்னம்} (அல்லாஹ்வின் அருட்கொடையை நன்றிகேடாக மாற்றி, தம் சமூகத்தினரை அழிவின் இல்லமான நரகத்தில் இறக்கியவர்கள்) என்பவர்கள் யார்?" என்று கேட்டார்.
அதற்கு அவர்கள், "(அவர்கள்) குரைஷி நயவஞ்சகர்கள் (முனாஃபிக்குகள்)" என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنِي أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي الْوَزِيرِ ثنا أَبُو حَاتِمٍ الرَّازِيُّ ثنا الْأَنْصَارِيُّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ فِي هَذِهِ الْآيَةِ {§كَانُوا قَلِيلًا مِنَ اللَّيْلِ مَا يَهْجَعُونَ} [الذاريات 17] قَالَ «كَانُوا يُصَلُّونَ بَيْنَ الْعِشَاءِ وَالْمَغْرِبِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
அனஸ் (ரழி) அவர்கள், "{அவர்கள் இரவில் மிகக் குறைவாகவே உறங்குபவர்களாக இருந்தார்கள்}" (அல்குர்ஆன் 51:17) என்ற வசனத்தைக் குறித்துக் கூறும்போது, "(அவர்கள்) மஃக்ரிப் மற்றும் இஷா (தொழுகை)களுக்கு இடையில் (நஃபில் தொழுகைகளைத்) தொழுபவர்களாக இருந்தார்கள்" என்று கூறினார்கள்.

இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோரின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்ட ஸஹீஹான (ஆதாரப்பூர்வமான) ஹதீஸாகும்; ஆயினும், அவர்கள் இருவரும் இதனைப் (தமது நூல்களில்) பதிவு செய்யவில்லை.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الصَّفَّارُ ثنا أَحْمَدُ بْنُ مِهْرَانَ ثنا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى أَنْبَأَ إِسْرَائِيلُ عَنِ الْحَكَمِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§كَانُوا قَلِيلًا مِنَ اللَّيْلِ مَا يَهْجَعُونَ} [الذاريات 17] قَالَ «لَا تَمُرُّ بِهِمْ لَيْلَةٌ يَنَامُونَ حَتَّى يُصْبِحُوا يُصَلُّونَ فِيهَا» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ وَلَهُ شَاهِدٌ مُسْنَدٌ مِنْ وَجْهٍ آخَرَ على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் வசனமான) "{கானூ கலீலம் மினல் லைலி மா யஹ்ஜஊன்} (இரவில் அவர்கள் மிகக் குறைவாகவே உறங்குபவர்களாக இருந்தார்கள்)" [அத்-தாரியாத்: 17] என்பது குறித்துக் கூறினார்கள்:

"அவர்கள் (தொழாமல்) விடியும் வரை உறங்கிக் கழிக்கும் எந்தவொரு இரவும் அவர்களைக் கடந்து சென்றதில்லை; (மாறாக) அதில் அவர்கள் தொழுவார்கள்."

(இது ஷெய்கைன் (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்) ஆகியோரின் நிபந்தனைகளின்படி அமைந்த ஸஹீஹான (ஆதாரப்பூர்வமான) ஹதீஸாகும்; ஆயினும், அவர்கள் இதனைத் தங்களது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை. மேலும், புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோரின் நிபந்தனைகளின்படி வேறொரு அறிவிப்பாளர் தொடர் மூலமாகவும் இதற்கு ஒரு சான்று உள்ளது).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَاهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ الْخُزَاعِيُّ بِمَكَّةَ ثنا أَبُو يَحْيَى بْنُ أَبِي مَسَرَّةَ ثنا يَحْيَى بْنُ مُحَمَّدٍ الْجَارِيُّ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْحَارِثِ بْنِ فُضَيْلٍ الْخَطْمِيُّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ كَانَ مِنْ دُعَاءِ النَّبِيِّ ﷺ «§اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ الرِّيحِ وَمِنْ شَرِّ مَا تَجِيءُ بِهِ الرِّيحُ وَمِنْ رِيحِ الشِّمَالِ فَإِنَّهَا الرِّيحُ الْعَقِيمُ»
ஜாபிர் பின் அப்தில்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் ((ஸல்)) அவர்களின் பிரார்த்தனைகளில் பின்வரும் பிரார்த்தனையும் அமைந்திருந்தது:

"அல்லாஹும்ம இன்னீ அவூது பிக மின் ஷர்ரிர் ரீஹி, வமின் ஷர்ரி மா தஜீஉ பிஹிர் ரீஹு, வமின் ரீஹிஷ் ஷிமாலி, ஃபஇன்னஹார் ரீஹுல் அகீம்."

(பொருள்: யா அல்லாஹ்! நிச்சயமாக நான் உன்னிடம் காற்றின் தீங்கிலிருந்தும், அக்காற்று எதனைக் கொண்டு வருகிறதோ அதன் தீங்கிலிருந்தும், வடதிசைக் காற்றிலிருந்தும் பாதுகாப்புத் தேடுகிறேன். ஏனெனில், நிச்சயமாக அது (எவ்வித நன்மையும் தராத) மலட்டுக் காற்றாகும்.)
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنِي أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْعَنَزِيُّ ثنا عُثْمَانُ بْنُ سَعِيدٍ الدَّارِمِيُّ ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي اللَّيْثِ ثنا الْأَشْجَعِيُّ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ خُصَيْفٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§وَفِي عَادٍ إِذْ أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ الرِّيحَ الْعَقِيمَ} [الذاريات 41] قَالَ «الَّتِي لَا تُلْقِحُ شَيْئًا» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் வசனமான) "ஆது (கூட்டத்தாரிடம்) நாம் மலட்டுக் காற்றை அனுப்பியபோது..." (அல்குர்ஆன் 51:41) என்பது குறித்துக் கூறுகையில்:

"(அது) எதனையும் கருவுறச் செய்யாத (அல்லது எவ்வித நன்மையும் தராத) காற்றாகும்" என்று கூறினார்கள்.

(இது ஸஹீஹான அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்ட ஹதீஸாகும். ஆயினும், இதனை அவர்கள் இருவரும் (புகாரியும் முஸ்லிமும்) பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
تَفْسِيرُ سُورَةِ الطُّورِ
ஸூரத்துத் தூர் விரிவுரை
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يَعْقُوبَ الثَّقَفِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ أَيُّوبَ أَنْبَأَ سَهْلُ بْنُ بَكَّارٍ ثنا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ الصَّمَدِ الْعَمِّيُّ ثنا عَطَاءُ بْنُ السَّائِبِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§وَالطُّورِ} [الطور 1] قَالَ «جَبَلٌ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின்) 'வத்-தூர்' (அத்-தூர்: 1) எனும் திருவசனம் குறித்துக் கூறுகையில், '(அது ஒரு) மலை' என்று விளக்கமளித்தார்கள்.

(இது ஆதாரப்பூர்வமான (ஸஹீஹான) அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்ட ஹதீஸாகும். எனினும், புகாரியும் முஸ்லிமும் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ صَالِحِ بْنِ هَانِئٍ ثنا الْحُسَيْنُ بْنُ الْفَضْلِ الْبَجَلِيُّ ثنا عَفَّانُ وَسُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ قَالَا ثنا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ عَنْ أَنَسٍ عَنِ النَّبِيِّ ﷺ قَالَ §«الْبَيْتُ الْمَعْمُورُ فِي السَّمَاءِ السَّابِعَةِ يَدْخُلُهُ كُلَّ يَوْمٍ سَبْعُونَ أَلْفَ مَلَكٍ لَا يَعُودُونَ إِلَيْهِ حَتَّى تَقُومَ السَّاعَةُ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஏழாவது வானத்தில் உள்ள 'பைத்துல் மஃமூர்' (எனும் வானுலக இறையில்லம்) உள்ளது. அதில் ஒவ்வொரு நாளும் எழுபதாயிரம் வானவர்கள் (வணக்கத்திற்காக) நுழைகிறார்கள். மறுமை நாள் ஏற்படும் வரை அவர்கள் மீண்டும் அதற்குத் திரும்ப மாட்டார்கள் (அதாவது ஒவ்வொரு நாளும் புதிய வானவர்களே அங்கு நுழைகிறார்கள்)."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي نَصْرٍ الْمَرْوَزِيُّ ثنا أَحْمَدُ بْنُ عِيسَى الْقَاضِي ثنا أَبُو نُعَيْمٍ وَأَبُو حُذَيْفَةَ قَالَا ثنا سُفْيَانُ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ عَنْ خَالِدِ بْنِ عَرْعَرَةَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ فِي قَوْلِهِ تَعَالَى {§وَالسَّقْفِ الْمَرْفُوعِ} [الطور 5] قَالَ «السَّمَاءُ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
அலி இப்னு அபீ தாலிப் (ரலி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் கூற்றான) {வஸ்ஸக்ஃபில் மர்ஃபூஃ} (உயர்த்தப்பட்ட முகடு - அல்குர்ஆன் 52:5) என்பது குறித்து (விளக்கமளிக்கையில்), "அது 'வானம்' ஆகும்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ الصَّنْعَانِيُّ بِمَكَّةَ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبَّادٍ أَنْبَأَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَ الثَّوْرِيُّ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§أَلْحَقْنَا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَمَا أَلَتْنَاهُمْ} [الطور 21] قَالَ «إِنَّ اللَّهَ يَرْفَعُ ذُرِّيَّةَ الْمُؤْمِنِ مَعَهُ فِي دَرَجَتِهِ فِي الْجَنَّةِ وَإِنْ كَانُوا دُونَهُ فِي الْعَمَلِ» ثُمَّ قَرَأَ {وَالَّذِينَ آمَنُوا وَاتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُمْ بِإِيمَانٍ أَلْحَقْنَا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَمَا أَلَتْنَاهُمْ} [الطور 21] يَقُولُ «وَمَا نَقَصْنَاهُمْ» سكت عنه الذهبي في التلخيص
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின்) பின்வரும் வசனம் குறித்துக் கூறினார்கள்: "நாம் அவர்களுடன் அவர்களுடைய சந்ததியினரைச் சேர்த்து விடுவோம்; மேலும் (அவர்களது நற்செயல்களின் பலனில்) எதனையும் நாம் அவர்களுக்குக் குறைத்துவிட மாட்டோம்" (அத்-தூர்: 21).

"நிச்சயமாக அல்லாஹ், ஒரு முஃமினுடைய (இறைநம்பிக்கையாளருடைய) சந்ததியினர் நற்செயல்களில் அவரை விடக் கீழான நிலையில் இருந்தாலும், (அவரது கண்கள் குளிர்ச்சியடைவதற்காக) சொர்க்கத்தில் அவர்களை அவருடனேயே அவர் இருக்கும் (உயர்ந்த) அந்தஸ்திற்கு உயர்த்தி விடுவான்."

பின்னர் அவர்கள், "எவர்கள் ஈமான் (இறைநம்பிக்கை) கொண்டு, அவர்களுடைய சந்ததியினரும் ஈமானில் அவர்களைப் பின்பற்றுகிறார்களோ, அவர்களுடன் அவர்களுடைய சந்ததியினரை நாம் சேர்த்து விடுவோம்; மேலும் அவர்களுடைய (நற்செயல்களின்) பலனில் எதனையும் நாம் அவர்களுக்குக் குறைத்துவிட மாட்டோம்" (அத்-தூர்: 21) என்ற வசனத்தை ஓதிக்காட்டினார்கள்.

மேலும், (இவ்வசனத்தில் இடம்பெற்றுள்ள 'வமா அலத்னாஹும்' என்பதற்கு) "நாம் அவர்களுக்கு (அவர்களது நற்செயல்களுக்கான கூலியில் எதையும்) குறைத்துவிட மாட்டோம்" என்று (இப்னு அப்பாஸ் ரலி அவர்கள்) விளக்கமளித்தார்கள்.

(இமாம் அத்-தஹபீ அவர்கள் தமது 'அத்-தல்கீஸ்' நூலில் இது குறித்து மௌனம் சாதித்துள்ளார்கள்).
ஹதீஸ் தரம் : இது குறித்து (அறிஞர்கள்) மௌனம் காத்துள்ளனர் / கருத்துக் கூறவில்லை
سكت عنه
تَفْسِيرُ سُورَةِ النَّجْمِ
ஸூரத்துந் நஜ்ம் விரிவுரை
حَدَّثَنَا أَبُو مُحَمَّدٍ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِسْحَاقَ الْمُقْرِئُ الْعَدْلُ بِبَغْدَادَ ثنا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ مُحَمَّدٍ ثنا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَبْدِ الْوَارِثِ حَدَّثَنِي أَبِي ثنا أَيُّوبُ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ إِنَّ النَّبِيَّ ﷺ «§سَجَدَ فِيهَا يَعْنِي وَالنَّجْمِ وَسَجَدَ فِيهَا الْمُسْلِمُونَ وَالْمُشْرِكُونَ وَالْإِنْسُ وَالْجِنُّ» صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الْبُخَارِيِّ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ بِهَذِهِ السِّيَاقَةِ على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் 'அந்நஜ்ம்' (எனும் அத்தியாயத்தை ஓதியபோது) சஜ்தா செய்தார்கள். அவர்களுடன் முஸ்லிம்களும், இணைவைப்பாளர்களும், மனிதர்களும், ஜின்களும் சஜ்தா செய்தனர்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ أَنْبَأَ يَحْيَى بْنُ آدَمَ ثنا إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {مَا كَذَبَ الْفُؤَادُ مَا رَأَى} [النجم 11] قَالَ §«رَأَى رَسُولَ اللَّهِ ﷺ جِبْرِيلُ فِي حُلَّةِ رَفْرَفٍ قَدْ مَلَأَ مَا بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ» صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்கள் (குர்ஆனின்) "அவர் பார்த்ததை அவரது உள்ளம் பொய்ப்பிக்கவில்லை" (அந்நஜ்ம் 53:11) என்ற வசனம் குறித்துக் கூறும்போது: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்களை, வானத்திற்கும் பூமிக்கும் இடையிலான (வெளியை) முழுவதுமாக நிரப்பியிருந்த நிலையில், 'ரஃப்-ரஃப்' (எனும் பச்சை நிறப் பட்டுத் துணி போன்ற ஆடை) அணிந்த கோலத்தில் கண்டார்கள்" என்று கூறினார்கள்.

(இந்த ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி ஆதாரப்பூர்வமானது (ஸஹீஹ்) ஆகும். எனினும், அவர்கள் இதனைத் தங்களது நூல்களில் (இதே வாசக அமைப்பில்) பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنْبَأَ مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ ثنا أَبِي عَنْ قَتَادَةَ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ «§أَتَعْجَبُونَ أَنْ تَكُونَ الْخَلَّةُ لِإِبْرَاهِيمَ وَالْكَلَامُ لِمُوسَى وَالرُّؤْيَةُ لِمُحَمَّدٍ ﷺ وَصَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِمْ أَجْمَعِينَ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الْبُخَارِيِّ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط البخاري
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

"இப்ராஹீம் (அலை) அவர்களுக்கு (இறைவனின்) உற்ற தோழமையும் (அல்-கல்லா), மூஸா (அலை) அவர்களுக்கு (இறைவனுடன்) உரையாடும் பாக்கியமும் (அல்-கலாம்), முஹம்மத் (ஸல்) அவர்களுக்கு (இறைவனைக் காணும்) தரிசனமும் (அர்-ருஃயா) வழங்கப்பட்டிருப்பதைக் கண்டு நீங்கள் ஆச்சரியப்படுகிறீர்களா? அவர்கள் அனைவர் மீதும் அல்லாஹ்வின் அருளாசிகள் உண்டாகட்டும்!"
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط البخاري
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ الْجَبَّارِ ثنا يُونُسُ بْنُ بُكَيْرٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ عَنْ يَحْيَى بْنِ عَبَّادِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدَّتِهِ أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ قَالَتْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَقُولُ يَصِفُ سِدْرَةَ الْمُنْتَهَى قَالَ §«يَسِيرُ الرَّاكِبُ فِي الْفَنَنِ مِنْهَا مِائَةَ سَنَةٍ يَسْتَظِلُّ بِالْفَنَنِ مِنْهَا مِائَةُ رَاكِبٍ فِيهَا فَرَاشٌ مِنْ ذَهَبٍ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط مسلم
அஸ்மா பின்த் அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் 'சித்ரத்துல் முன்தஹா'வை (எல்லை முடிவிலுள்ள இலந்தை மரத்தை) வர்ணித்துச் சொல்வதை நான் கேட்டேன். அப்போது அவர்கள், "ஒரு பயணி அதன் ஒரு கிளையின் (நிழலில்) நூறு ஆண்டுகள் பயணிக்கலாம். (அல்லது) அதன் ஒரு கிளையின் நிழலில் நூறு பயணிகள் இளைப்பாற முடியும். அதில் தங்கத்தாலான விட்டில்கள் (பறக்கும் பூச்சிகள்) உள்ளன" என்று கூறினார்கள்.

(இது இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைப்படி அமைந்த ஆதாரப்பூர்வமான - ஸஹீஹ் - ஹதீஸாகும்; எனினும் இதனை புகாரி, முஸ்லிம் ஆகிய இருவரும் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الشَّافِعِيُّ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ الْحَسَنِ ثنا أَبُو حُذَيْفَةَ ثنا سُفْيَانُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ تَعَالَى {§مَا زَاغَ الْبَصَرُ} [النجم 17] قَالَ «مَا ذَهَبَ يَمِينًا وَلَا شِمَالًا» {وَمَا طَغَى} [النجم 17] قَالَ «مَا جَاوَزَ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الْبُخَارِيِّ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் வசனமான) "{மா ஸாகல் பஸரு} (பார்வை விலகவில்லை) [அந்-நஜ்ம்: 17]" என்பதற்கு, "(நபியவர்களின்) பார்வை வலதுபுறமோ அல்லது இடதுபுறமோ விலகிச் செல்லவில்லை" என்று விளக்கமளித்தார்கள். மேலும், "{வமா தகா} (அது வரம்பு மீறவில்லை) [அந்-நஜ்ம்: 17]" என்பதற்கு, "(அல்லாஹ் அவருக்கு எதனைப் பார்க்க அனுமதித்தானோ, அதனைத் தாண்டி) அது வரம்பு மீறவில்லை" என்று விளக்கமளித்தார்கள்.

(இந்த ஹதீஸ் புகாரியின் நிபந்தனைக்கு ஏற்ப அமைந்த ஸஹீஹான -ஆதாரப்பூர்வமான- ஹதீஸாகும். ஆனால் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரும் இதனைத் தங்களது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْحُسَيْنِ الْقَاضِي بِمَرْوَ ثنا الْحَارِثُ بْنُ أَبِي أُسَامَةَ ثنا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ ثنا زَكَرِيَا بْنُ إِسْحَاقَ الْمَكِّيُّ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {الَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبَائِرَ الْإِثْمِ وَالْفَوَاحِشَ إِلَّا اللَّمَمَ} [النجم 32] قَالَ يُلِمُّ بِهَا ثُمَّ يَتُوبُ مِنْهَا قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ كَانَ النَّبِيُّ ﷺ يَقُولُ « [البحر الرجز] §إِنْ تَغْفِرِ اللَّهُمَّ تَغْفِرْ جَمًّا وَأَيُّ عَبْدٍ لَكَ لَا أَلَمَّا» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُعلى شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் கூற்றான), "{அவர்கள்} பெரும் பாவங்களையும் மானக்கேடான செயல்களையும் தவிர்த்துக் கொள்வார்கள்; 'அல்-லமம்' (சிறு பாவங்கள்) தவிர" (அல்குர்ஆன் 53:32) என்ற வசனம் குறித்துக் கூறும்போது: "(ஒருவர்) அதனைச் செய்துவிட்டு, பின்னர் அதிலிருந்து (அல்லாஹ்விடம்) பாவமன்னிப்புத் தேடுவதாகும்" என்று விளக்கமளித்தார்கள்.

மேலும் இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் (பின்வருமாறு கவிதை நடையில்) கூறுபவர்களாக இருந்தார்கள்:
"யா அல்லாஹ்! நீ மன்னிப்பதாக இருந்தால், (பாவங்கள்) அனைத்தையும் மன்னிப்பாயாக! உனது அடியார்களில் (சிறு) பாவம் செய்யாதவர் யார் இருக்கிறார்கள்?"
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ أَنْبَأَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَ مَعْمَرٌ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي الضُّحَى عَنْ مَسْرُوقٍ أَنَّ ابْنَ مَسْعُودٍ قَالَ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§إِلَّا اللَّمَمَ} [النجم 32] قَالَ «زِنَا الْعَيْنَيْنِ النَّظَرُ وَزِنَا الشَّفَتَيْنِ التَّقْبِيلُ وَزِنَا الْيَدَيْنِ الْبَطْشُ وَزِنَا الرِّجْلَيْنِ الْمَشْيُ وَيُصَدِّقُ ذَلِكَ أَوْ يُكَذِّبُهُ الْفَرْجُ فَإِنْ تَقَدَّمَ بِفَرْجِهِ كَانَ زَانِيًا وَإِلَّا فَهُوَ اللَّمَمُ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
இப்னு மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் (அல்லாஹ் அஸ்ஸவஜல்லின்) "{இல்லல் லமம்}" [அந்நஜ்ம்: 32] (சிறு குற்றங்களைத் தவிர) என்ற வசனத்தைக் குறித்துக் கூறினார்கள்:

"கண்களின் விபச்சாரம் (தவறான) பார்வையாகும்; உதடுகளின் விபச்சாரம் (தவறான நோக்கத்தில்) முத்தமிடுவதாகும்; கைகளின் விபச்சாரம் (தீய நோக்குடன்) பிடிப்பதாகும்; கால்களின் விபச்சாரம் (பாவத்தை நோக்கி) நடப்பதாகும். மர்ம உறுப்பு இதனை மெய்ப்படுத்துகிறது அல்லது பொய்யாக்குகிறது. ஒருவன் தனது மர்ம உறுப்பால் (விபச்சாரத்தில் ஈடுபட்டு) முன்னேறிச் சென்றால் அவன் (முழுமையான) விபச்சாரியாகிறான். இல்லையெனில், அது 'லமம்' (மன்னிக்கப்படக்கூடிய சிறு குற்றம்) ஆகும்."

(இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி ஸஹீஹான ஹதீஸாகும். ஆனால் அவர்கள் இதனைத் தங்களின் நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை.)
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا الشَّيْخُ أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ أَنْبَأَ عُبَيْدُ بْنُ شَرِيكٍ الْبَزَّازُ ثنا يَحْيَى بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُكَيْرٍ ثنا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ عَنِ ابْنِ عَجْلَانَ عَنِ الْقَعْقَاعِ بْنِ حَكِيمٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ قَالَ §«عَلَى كُلِّ نَفْسٍ مِنِ ابْنِ آدَمَ كُتِبَ حَظٌّ مِنَ الزِّنَا أَدْرَكَ ذَلِكَ لَا مَحَالَةَ فَالْعَيْنُ زِنَاهَا النَّظَرُ وَالرِّجْلُ زِنَاهَا الْمَشْيُ وَالْأُذُنُ زِنَاهَا السَّمَاعُ وَالْيَدُ زِنَاهَا الْبَطْشُ وَاللِّسَانُ زِنَاهُ الْكَلَامُ وَالْقَلْبُ يَتَمَنَّى وَيَشْتَهِي وَيُصَدِّقُ ذَلِكَ أَوْ يُكَذِّبُهُ الْفَرْجُ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஆதமின் மகனுக்கு (ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும்) விபச்சாரத்தில் அவனுக்கான ஒரு பங்கு எழுதப்பட்டுள்ளது; அதனை அவன் அடைவது தவிர்க்க முடியாததாகும். கண்களின் விபச்சாரம் (தவறானவற்றைப்) பார்ப்பதாகும். கால்களின் விபச்சாரம் (பாவத்தை நோக்கி) நடப்பதாகும். காதுகளின் விபச்சாரம் (விலக்கப்பட்டவற்றைக்) கேட்பதாகும். கைகளின் விபச்சாரம் (தவறான முறையில்) பிடிப்பதாகும். நாவின் விபச்சாரம் (தவறானவற்றைப்) பேசுவதாகும். உள்ளம் (அதை) அவாவுகிறது, மேலும் இச்சை கொள்கிறது. மர்ம உறுப்பு அதனை (செயல் வடிவம் கொடுத்து) உண்மையாக்குகிறது அல்லது (தவிர்த்து) பொய்யாக்குகிறது."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ الْكَارِزِيُّ ثنا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ ثنا مُعَلَّى بْنُ رَاشِدٍ ثنا وُهَيْبٌ عَنْ دَاوُدَ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ § سِهَامُ الْإِسْلَامِ ثَلَاثُونَ سَهْمًا لَمْ يُتَمِّمْهَا أَحَدٌ قَبْلَ إِبْرَاهِيمَ عَلَيْهِ السَّلَامُ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {وَإِبْرَاهِيمَ الَّذِي وَفَّى} [النجم 37] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"இஸ்லாத்தின் (அறப்பண்புகள் எனும்) முப்பது பங்குகளை (அம்சங்களை), இப்ராஹீம் (அலை) அவர்களுக்கு முன்னால் எவரும் முழுமைப்படுத்தியதில்லை. (இது குறித்து) வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ் (குர்ஆனில்) கூறுகின்றான்: '{வஇப்ராஹீமல்லதீ வஃப்பா} - மேலும், (தனது கடமைகளை) முழுமையாக நிறைவேற்றிய இப்ராஹீம்' [அந்நஜ்ம் 53:37]."

(இது ஆதாரப்பூர்வமான அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்ட ஹதீஸாகும்; ஆயினும் இதனை புகாரியும் முஸ்லிமும் (தங்கள் நூல்களில்) பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
وَحَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ عِيسَى ثنا مُحَمَّدُ بْنُ النَّضْرِ الْجَارُودِيُّ ثنا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ ثنا الْمُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ §لَمَّا نَزَلَتْ سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى قَالَ «كُلُّهَا فِي صُحُفِ إِبْرَاهِيمَ» فَلَمَّا نَزَلَتْ وَالنَّجْمِ إِذَا هَوَى فَبَلَغَ {وَإِبْرَاهِيمَ الَّذِي وَفَّى أَلَّا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى} [النجم 38] إِلَى قَوْلِهِ {هَذَا نَذِيرٌ مِنَ النُّذُرِ الْأُولَى} [النجم 56] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"'{ஸப்பிஹிஸ்ம ரப்பிகல் அஃலா}' (உமது உன்னதமான இறைவனின் திருநாமத்தைப் போற்றித் துதிப்பீராக! - அத்தியாயம் 87) அருளப்பட்டபோது, '(இந்த அத்தியாயத்தின் கருத்துக்கள்) அனைத்தும் இப்ராஹீமுடைய ஏடுகளில் (ஏற்கனவே) உள்ளன' என்று (நபி (ஸல்) அவர்கள்) கூறினார்கள். பின்னர், '{வந்நஜ்மி இதா ஹவா}' (நட்சத்திரம் மறையும்போது அதன் மீது சத்தியமாக! - அத்தியாயம் 53) அருளப்பட்டபோது, '{வ இப்ராஹீமல்லதீ வஃப்பா, அல்லா தஸிரு வாஸிரதுன் விஸ்ர உக்ரா}' (மேலும், (தனது கடமைகளை) முழுமையாக நிறைவேற்றிய இப்ராஹீம் - ஒருவருடைய பாவச் சுமையை மற்றவர் சுமக்கமாட்டார்) [அந்நஜ்ம்: 37, 38] என்பது முதல், இறைவனின் கூற்றான '{ஹாத்தா நதீருன் மினன் நுதுரில் ஊலா}' (இவர் முந்தைய எச்சரிக்கையாளர்களில் ஒரு எச்சரிக்கையாளர் ஆவார்) [அந்நஜ்ம்: 56] என்பது வரை (உள்ள வசனங்கள் முந்தைய வேதங்களிலும் இருந்தன என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் விளக்கினார்கள்)."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي دَاوُدَ الْمُنَادِي ثنا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَمْرٍو الْعَقَدِيُّ ثنا زُهَيْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ أُسَيْدِ بْنِ أَبِي أُسَيْدٍ عَنْ مُوسَى بْنِ أَبِي مُوسَى الْأَشْعَرِيِّ عَنْ أَبِيهِ عَنِ النَّبِيِّ ﷺ قَالَ «§إِنَّ الْمَيِّتَ لَيُعَذَّبُ بِبُكَاءِ الْحَيِّ» فَإِذَا قَالَتْ وَاعَضُدَاهُ وَامَانِعَاهُ وَانَاصِرَاهُ وَاكَاسِيَاهُ حَبَّذَا الْمَيِّتُ فَقِيلَ أَنَاصِرُهَا أَنْتَ أَكَاسِيهَا أَنْتَ أَعَاضِدُهَا أَنْتَ؟ قَالَ فَقُلْتُ سُبْحَانَ اللَّهِ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى} [الأنعام 164] فَقَالَ وَيْحَكَ أُحَدِّثُكَ عَنْ أَبِي مُوسَى عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ وَتَقُولُ هَذَا؟ فَأَيُّنَا كَذَبَ فَوَاللَّهِ مَا كَذَبْتُ عَلَى أَبِي مُوسَى وَمَا كَذَبَ أَبُو مُوسَى عَلَى رَسُولِ اللَّهِ ﷺ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» سكت عنه الذهبي في التلخيص
அபூ மூஸா அல்-அஷ்அரீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நிச்சயமாக, உயிருடன் இருப்பவர்கள் (ஒப்பாரி வைத்து) அழுவதால் இறந்தவர் வேதனை செய்யப்படுகிறார். (அதாவது, இறந்தவருக்காக ஒப்பாரி வைக்கும் பெண்) 'என் தோளே (ஆதரவே)! என் பாதுகாவலரே! என் உதவியாளரே! எனக்கு ஆடையளித்தவரே!' என்று (அவரது சிறப்புகளைக் கூறி) கதறும்போது, (மறுமையில் அல்லது கப்ரிலே) அந்த இறந்தவரிடம், 'நீயா இவளுக்கு உதவியாளராக இருந்தாய்? நீயா இவளுக்கு ஆடையளித்தாய்? நீயா இவளுக்குத் தோள் கொடுத்தாய்?' என்று (கடிந்து) கேட்கப்படும்."

(இந்த ஹதீஸைச் செவியுற்ற ஒரு அறிவிப்பாளர்) கூறுகிறார்: நான், "சுப்ஹானல்லாஹ்! (அல்லாஹ் தூயவன்). மாண்பும் வல்லமையும் மிக்க அல்லாஹ், 'வலா தஸிரு வாஸிரதுன் விஸ்ர உக்ரா' (ஓர் ஆத்மா மற்றொரு ஆத்மாவின் சுமையைச் சுமக்காது) [அல்குர்ஆன் 6:164] என்று கூறுகிறானே? (அப்படியிருக்க மற்றவர் அழுவதற்கு இவர் ஏன் தண்டிக்கப்பட வேண்டும்?)" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு (எனக்கு ஹதீஸை அறிவித்தவர்), "உனக்குக் கேடுதான்! நான் உனக்கு அபூ மூஸா (ரலி) அவர்கள் வாயிலாக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறிய ஒரு செய்தியை அறிவிக்கிறேன்; ஆனால் நீ (அதற்கு முரணாக) இப்படிப் பேசுகிறாயா? நம்மில் யார் பொய்யர்? அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! நான் அபூ மூஸா (ரலி) அவர்கள் மீது பொய் சொல்லவில்லை; அபூ மூஸா (ரலி) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மீதும் பொய் சொல்லவில்லை" என்று கூறினார்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
تَفْسِيرُ سُورَةِ الْقَمَرِ
ஸூரா அல்-கமரின் த
أَخْبَرَنَا أَبُو مَنْصُورٍ مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ الْفَارِسِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ شَاذَانَ الْجَوْهَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ سَعِيدِ بْنِ سَابِقٍ ثنا إِسْرَائِيلُ ثنا سِمَاكُ بْنُ حَرْبٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ النَّخَعِيِّ عَنِ الْأَسْوَدِ بْنِ يَزِيدَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§وَانْشَقَّ الْقَمَرُ} [القمر 1] قَالَ «رَأَيْتُ الْقَمَرَ وَقَدِ انْشَقَّ فَأَبْصَرْتُ الْجَبَلَ بَيْنَ يَدَيْ فَرْجَيِ الْقَمَرِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ بِهَذِهِ السِّيَاقَةِ وَبِهَذَا اللَّفْظِ صحيح
அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்கள், "சந்திரன் பிளந்துவிட்டது" (அல்குர்ஆன் 54:1) எனும் (வல்லமையும் கண்ணியமும் மிக்க) அல்லாஹ்வின் திருவசனம் குறித்துக் கூறும்போது:

"சந்திரன் பிளந்திருப்பதை நான் பார்த்தேன். (அப்போது) பிளந்த சந்திரனின் இரு பகுதிகளுக்கு இடையே (ஹிரா) மலையை நான் கண்டேன்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ أَنْبَأَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَ ابْنُ عُيَيْنَةَ وَمُحَمَّدُ بْنُ مُسْلِمٍ عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ أَبِي مَعْمَرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ §«رَأَيْتُ الْقَمَرَ مُنْشَقًّا بِشِقَّتَيْنِ مَرَّتَيْنِ بِمَكَّةَ قَبْلَ مَخْرَجِ النَّبِيِّ ﷺ شِقَّةٌ عَلَى أَبِي قُبَيْسٍ وَشِقَّةٌ عَلَى السُّوَيْدَاءِ» فَقَالُوا سُحِرَ الْقَمَرُ فَنَزَلَتْ {اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ وَانْشَقَّ الْقَمَرُ} [القمر 1] يَقُولُ «كَمَا رَأَيْتُمْ مُنْشَقًّا فَإِنَّ الَّذِي أَخْبَرْتُكُمْ عَنِ اقْتِرَابِ السَّاعَةِ حَقٌّ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ بِهَذِهِ السِّيَاقَةِ «إِنَّمَا اتَّفَقَا عَلَى حَدِيثِ أَبِي مَعْمَرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ مُخْتَصَرًا وَهَذَا حَدِيثٌ لَا نَسْتَغْنِي فِيهِ عَنْ مُتَابَعَةِ الصَّحَابَةِ بَعْضٍ لِبَعْضٍ لِمُغَايَظَةِ أَهْلِ الْإِلْحَادِ فَإِنَّهُ أَوَّلُ آيَاتِ الشَّرِيعَةِ» فَنَظَرْتُ فَإِذَا فِي الْبَابِ مِمَّا لَمْ يُخَرِّجَاهُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو وَجُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ مِنْهَا إِلَّا حَدِيثُ أَنَسٍ «فَأَمَّا حَدِيثُ ابْنِ عَبَّاسٍ على شرط البخاري ومسلم
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
"மக்காவில் நபி (ஸல்) அவர்கள் (மதீனாவிற்குப்) புறப்படுவதற்கு முன்பு, சந்திரன் இரண்டு துண்டுகளாகப் பிளந்ததை நான் இரண்டு முறை பார்த்தேன். ஒரு துண்டு அபூ குபைஸ் (மலை) மீதும், மற்றொரு துண்டு அஸ்-ஸுவைதா (மலை) மீதும் இருந்தது."

அப்போது (மக்கத்துக் குரைஷிகள்), "சந்திரனுக்குச் சூனியம் செய்யப்பட்டுவிட்டது" என்று கூறினார்கள்.

அதனைத் தொடர்ந்து, "{மறுமை நாள் நெருங்கி விட்டது; சந்திரனும் பிளந்து விட்டது}" [அல்குர்ஆன் 54:1] என்ற வசனம் அருளப்பட்டது.

(நபி (ஸல்) அவர்கள்) கூறுகிறார்கள்: "நீங்கள் (சந்திரன்) பிளந்திருப்பதைப் பார்த்தது போலவே, மறுமை நாள் நெருங்குவது குறித்து நான் உங்களுக்கு அறிவித்ததும் உண்மையாகும்."

(இமாம் ஹாக்கிம் (ரஹ்) கூறுகிறார்கள்:) இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோரின் நிபந்தனைப்படி ஸஹீஹான (ஆதாரப்பூர்வமான) ஹதீஸாகும். ஆயினும், அவர்கள் இருவரும் இந்த வாசக அமைப்பில் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை. அபூ மஃமர் வழியாக அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்த ஹதீஸை மட்டுமே அவர்கள் சுருக்கமாகப் பதிவு செய்துள்ளனர். நாத்திகர்களுக்கு (பதிலடி கொடுத்து அவர்களை) ஆத்திரமூட்டும் விதமாக, சஹாபாக்கள் ஒருவரையொருவர் (தமது அறிவிப்புகளால்) பலப்படுத்தும் இந்த ஹதீஸ் நமக்கு அவசியமான ஒன்றாகும். ஏனெனில், இது மார்க்கத்தின் (உண்மைத்தன்மைக்கான) முதல் அத்தாட்சிகளில் ஒன்றாகும். நான் ஆராய்ந்தவரை, இப்னு அப்பாஸ், அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் மற்றும் ஜுபைர் பின் முத்இம் (ரழி) ஆகியோரிடமிருந்து வந்த அறிவிப்புகளை இந்தத் தலைப்பின் கீழ் அவர்கள் இருவரும் (புகாரி, முஸ்லிம்) பதிவு செய்யவில்லை; அனஸ் (ரழி) அவர்களின் ஹதீஸை மட்டுமே அவர்கள் பதிவு செய்துள்ளனர். இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களின் ஹதீஸைப் பொறுத்தவரை, அது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோரின் நிபந்தனையின்படி அமைந்ததாகும்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
فَحَدَّثْنَاهُ أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الْحَكَمِ ثنا أَبِي ثنا بَكْرُ بْنُ مُضَرٍ حَدَّثَنِي جَعْفَرُ بْنُ رَبِيعَةَ عَنْ عِرَاكِ بْنِ مَالِكِ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ §«انْشَقَّ الْقَمَرُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ» وَأَمَّا حَدِيثُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் சந்திரன் பிளந்தது.
மேலும், அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரலி) (அறிவிக்கும் இது தொடர்பான) ஹதீஸ் ஆதாரப்பூர்வமானதாகும்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
فَحَدَّثْنَاهُ أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مَرْزُوقٍ الْبَصْرِيُّ بِمِصْرَ ثنا أَبُو دَاوُدَ الطَّيَالِسِيُّ ثنا شُعْبَةُ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ وَانْشَقَّ الْقَمَرُ} [القمر 1] قَالَ كَانَ ذَلِكَ عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ ﷺ انْشَقَّ الْقَمَرُ فِلْقَتَيْنِ فِلْقَةٌ مِنْ دُونِ الْجَبَلِ وَفِلْقَةٌ خَلْفَ الْجَبَلِ فَقَالَ النَّبِيُّ ﷺ §«اللَّهُمَّ اشْهَدْ» وَأَمَّا حَدِيثُ جُبَيْرٍ صحيح
அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரலி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் வசனமான), "{மறுமை நாள் நெருங்கிவிட்டது; சந்திரனும் பிளந்துவிட்டது}" (அல்குர்ஆன் 54:1) என்பது குறித்துக் கூறுகையில்:

"இது நபி (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் நிகழ்ந்தது. சந்திரன் இரண்டு பிளவுகளாகப் பிளந்தது. ஒரு பிளவு மலையின் இப்பக்கத்திலும் (முன்புறத்திலும்), மற்றொரு பிளவு மலையின் அப்பக்கத்திலும் (பின்புறத்திலும்) இருந்தது. அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "யா அல்லாஹ்! (இதற்கு) நீயே சாட்சியாக இரு!" என்று கூறினார்கள்" எனக் குறிப்பிட்டார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
فَحَدَّثْنَاهُ أَبُو سَعِيدٍ أَحْمَدُ بْنُ يَعْقُوبَ الثَّقَفِيُّ ثنا أَحْمَدُ بْنُ يَحْيَى الْحُلْوَانِيُّ ثنا سَعِيدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْوَاسِطِيُّ ثنا هُشَيْمٌ أَنْبَأَ حُصَيْنُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ جُبَيْرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ وَانْشَقَّ} [القمر 1] الْقَمَرُ قَالَ «انْشَقَّ الْقَمَرُ وَنَحْنُ بِمَكَّةَ عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ ﷺ» قَالَ الْحَاكِمُ «هَذِهِ الشَّوَاهِدُ لِحَدِيثِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ كُلُّهَا صَحِيحَةٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
ஜுபைர் பின் முஹம்மது பின் ஜுபைர் பின் முத்இம் அவர்கள் தனது தந்தை வழியாக, தனது பாட்டனார் (ஜுபைர் பின் முத்இம் - ரலி) அவர்கள் கூறியதாக அறிவிக்கிறார்கள்:

வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க (அல்லாஹ்வின்) வசனமான {மறுமை நாள் நெருங்கிவிட்டது, சந்திரனும் பிளந்துவிட்டது} [அல்குர்ஆன் 54:1] என்பது குறித்து (எனது பாட்டனார்) கூறினார்கள்: "நபி (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் நாங்கள் மக்காவில் இருந்தபோது சந்திரன் பிளந்தது."

(இமாம் அல்-ஹாகிம் அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கும் ஹதீஸிற்கு சான்றாக அமையும் இந்த அறிவிப்புகள் அனைத்தும் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இரு இமாம்களின் நிபந்தனைப்படி ஸஹீஹானவை (ஆதாரப்பூர்வமானவை) ஆகும். ஆனால் அவர்கள் இருவரும் இதனை (தமது நூல்களில்) பதிவு செய்யவில்லை.")
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرٍ أَحْمَدُ بْنُ جَعْفَرٍ الزَّاهِدُ بِبَغْدَادَ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ حَنْبَلٍ حَدَّثَنِي أَبِي ثنا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَ مَعْمَرٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ قَالَ § سَأَلَ أَهْلُ مَكَّةَ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ آيَةً فَانْشَقَّ الْقَمَرُ بِمَكَّةَ مَرَّتَيْنِ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ وَانْشَقَّ الْقَمَرُ} [القمر 1] قَدِ اتَّفَقَ الشَّيْخَانِ عَلَى حَدِيثِ شُعْبَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ انْشَقَّ الْقَمَرُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ بِسِيَاقَةِ حَدِيثِ مَعْمَرٍ وَهُوَ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِهِمَا وفي الصحيحين حديث قتادة عن أنس انشق القمر على عهد رسول الله ﷺ
அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

மக்காவாசிகள் (குறைஷிகள்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் (தங்கள் நம்பிக்கையை உறுதிப்படுத்த) ஓர் அத்தாட்சியைக் கேட்டனர். அப்போது மக்காவில் சந்திரன் இரு துண்டுகளாகப் (பிளந்து) காட்சியளித்தது. (இதைக் குறித்து) வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ், "மறுமை நாள் நெருங்கி விட்டது; சந்திரனும் பிளந்து விட்டது" (அல்குர்ஆன் 54:1) என்று (வசனத்தை) இறக்கினான்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ عَفَّانَ الْعَامِرِيُّ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ عَنْ وَائِلِ بْنِ دَاوُدَ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُ كَانَ يَقْرَأُ §(خَاشِعًا أَبْصَارُهُمْ) بِالْأَلْفِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் (குர்ஆனின் 54:7 வசனத்திலுள்ள) "خَاشِعًا أَبْصَارُهُمْ" (காஷிஅன் அப்ஸாருஹும் - அவர்களின் பார்வைகள் தாழ்ந்த நிலையில் இருக்கும்) என்பதை (خُشَّعًا - குஷ்ஷஅன் என்பதற்குப் பதிலாக) 'அலிஃப்' எழுத்தைச் சேர்த்து (خَاشِعًا - காஷிஅன் என்று ஒருமையில்) ஓதுபவர்களாக இருந்தார்கள்.

"இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஸஹீஹானதாகும் (ஆதாரப்பூர்வமானதாகும்). எனினும் இதனை அவர்கள் இருவரும் (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்) பதிவு செய்யவில்லை." (ஸஹீஹ்).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَاهُ عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ سَعِيدٍ الْمُقْرِئُ بِالْكُوفَةِ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْحَضْرَمِيُّ ثنا أَبُو هِشَامٍ مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ ثنا حُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ الْجُعْفِيُّ سَمِعْتُ أَبَانَ بْنَ تَغْلِبَ §يَقْرَأُ (خَاشِعًا أَبْصَارُهُمْ) مِثْلَ حَمْزَةَ
ஹுஸைன் பின் அலீ அல்-ஜுஅஃபி (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

அபான் பின் தஃக்லிப் அவர்கள், (குர்ஆனின் வசனத்தை) ஹம்ஸாவைப் போன்று "(காஷிஅன் அப்ஸாருஹும் - அவர்களின் பார்வைகள் தாழ்ந்த நிலையில் இருக்கும்)" என்று ஓதியதை நான் செவியுற்றேன்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا الْعَبَّاسُ بْنُ مُحَمَّدٍ الدُّورِيُّ ثنا أَبُو يَحْيَى الْحِمَّانِيُّ ثنا النَّضْرُ أَبُو عُمَرَ الْخَزَّازُ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ §«كَانَ بَيْنَ دَعْوَةِ نُوحٍ وَبَيْنَ هَلَاكِ قَوْمِ نُوحٍ ثَلَاثُ مِائَةِ سَنَةٍ وَكَانَ فَارَ التَّنُّورُ بِالْهِنْدِ وَطَافَتْ سَفِينَةُ نُوحٍ بِالْبَيْتِ أُسْبُوعًا» صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

நூஹ் (அலை) அவர்களின் (அவர்களது சமூகத்திற்கு எதிரான) பிரார்த்தனைக்கும், நூஹ் (அலை) அவர்களின் சமூகம் அழிக்கப்பட்டதற்கும் இடையே முந்நூறு ஆண்டுகள் (இடைவெளி) இருந்தது. (வெள்ளப் பெருக்கின் அடையாளமாக) அடுப்பு (தன்னூர்) இந்தியாவில் பொங்கியது. மேலும், நூஹ் (அலை) அவர்களின் கப்பல் (கஅபா) ஆலயத்தை ஒரு வாரம் (ஏழு முறை) சுற்றி வந்தது.

(இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரப்பூர்வமானது; ஆனால் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இரு நூல்களிலும் இது இடம்பெறவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ تَمِيمٍ الْقَنْطَرِيُّ ثنا أَبُو قِلَابَةَ ثنا أَبُو عَنْبَسَةَ عَنِ الزُّهْرِيِّ أَنَّهُ تَلَا قَوْلَ اللَّهِ تَعَالَى {إِنَّ الْمُجْرِمِينَ فِي ضَلَالٍ وَسُعُرٍ} [القمر 47] الْآيَةُ إِلَى {بِقَدَرٍ} [القمر 49] فَقَالَ ثنا سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيِّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ قَالَ §«آخِرُ الْكَلَامِ فِي الْقَدَرِ لَشِرَارُ هَذِهِ الْأُمَّةِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الْبُخَارِيِّ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ عنبسة ثقة لكن لم يرويا له
உயர்ந்தோனாகிய அல்லாஹ்வின் கூற்றான, "நிச்சயமாகக் குற்றவாளிகள் வழிகேட்டிலும், நரக நெருப்பிலும் இருக்கிறார்கள்" (அல்குர்ஆன் 54:47) என்பதிலிருந்து, "நிச்சயமாக நாம் ஒவ்வொரு பொருளையும் ஓர் அளவின்படியே (விதிப்படியே) படைத்துள்ளோம்" (அல்குர்ஆன் 54:49) என்பது வரையிலான வசனங்களை (அஸ்-ஸுஹ்ரீ) ஓதினார்.

பின்னர், ஸயீத் இப்னுல் முஸய்யிப் வழியாக அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "விதியைப் (கத்ர்) பற்றிய (தர்க்கம் கலந்த) இறுதிப் பேச்சு, இந்தச் சமுதாயத்தின் (உம்மத்தின்) மிக மோசமானவர்களுக்கே உரியதாகும்."
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
تَفْسِيرُ سُورَةِ الرَّحْمَنِ
ஸூரத்துர் ரஹ்மான் விரிவுரை
حَدَّثَنَا أَبُو الْحَسَنِ أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْمَاعِيلَ بْنِ مِهْرَانَ ثنا أَبِي ثنا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ وَأَبُو مُسْلِمٍ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ وَاقِدُ الْحَرَّانِيُّ قَالَا ثنا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ ثنا زُهَيْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ لَمَّا قَرَأَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ سُورَةَ الرَّحْمَنِ عَلَى أَصْحَابِهِ حَتَّى فَرَغَ قَالَ §مَا لِي أَرَاكُمْ سُكُوتًا لَلْجِنُّ كَانُوا أَحْسَنَ مِنْكُمْ رَدًّا مَا قَرَأْتُ عَلَيْهِمْ مِنْ مَرَّةٍ {فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ} [الرحمن 13] إِلَّا قَالُوا وَلَا بِشَيْءٍ مِنْ نِعْمَتِكَ رَبَّنَا نُكَذِّبُ فَلَكَ الْحَمْدُ «صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
ஜாபிர் பின் அப்தில்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது தோழர்களுக்கு 'ஸூரத்துர் ரஹ்மான்' அத்தியாயத்தை (அது) முடியும் வரை ஓதிக் காண்பித்தார்கள். (பிறகு) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நான் உங்களை ஏன் அமைதியாகக் காண்கிறேன்? (இந்த அத்தியாயத்திற்குப்) பதிலளிப்பதில் உங்களை விட ஜின்கள் சிறந்தவர்களாக இருந்தனர். நான் அவர்களிடம் {ஃபபி அய்யி ஆலாஇ ரப்பிகுமா துகத்திபான்} (உங்கள் இறைவனின் அருட்கொடைகளில் எதனை நீங்கள் - ஜின்களும் மனிதர்களும் - பொய்யாக்குவீர்கள்?) என்று ஓதும்போதெல்லாம், அதற்கு அவர்கள் 'வலா பிஷைய்இம் மின் நிஃமதிக ரப்பனா நுகத்திபு ஃபலக்கல் ஹம்து' (எங்கள் இறைவா! உனது அருட்கொடைகளில் எதனையும் நாங்கள் பொய்யாக்க மாட்டோம்; புகழனைத்தும் உனக்கே உரியது) என்று (பதிலாகக்) கூறினார்கள்."

(இந்த ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி ஆதாரப்பூர்வமானது; எனினும் அவர்கள் இதனைத் தமது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا يَحْيَى بْنُ مُحَمَّدٍ الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ أَنْبَأَ وَكِيعٌ وَيَحْيَى بْنُ آدَمَ قَالَا ثنا إِسْرَائِيلُ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§هَلْ تَعْلَمُ لَهُ سَمِيًّا} [مريم 65] قَالَ «لَا يُسَمَّى أَحَدٌ الرَّحْمَنَ غَيْرُهُ» صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள், "{ஹல் தஃலமு லஹு ஸமிய்யா} (அவனுக்கு நிகரானவரை அல்லது அவனது பெயரை உடையவரை நீர் அறிவீரா?)" [மர்யம்: 65] எனும் கண்ணியமும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வின் வசனம் குறித்துக் கூறினார்கள்:

"அவனைத் (அல்லாஹ்வைத்) தவிர வேறு எவருக்கும் 'அர்-ரஹ்மான்' (அளவற்ற அருளாளன்) என்று பெயரிடப்படுவதில்லை."

(இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரப்பூர்வமானதாகும். எனினும், இதனை அவர்கள் இருவரும் [புகாரியும் முஸ்லிமும்] பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ الْعَدْلُ ثنا الْحُسَيْنُ بْنُ الْفَضْلِ ثنا أَبُو نُعَيْمٍ وَأَبُو غَسَّانَ قَالَا ثنا إِسْرَائِيلُ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ {§الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ بِحُسْبَانٍ} [الرحمن 5] قَالَ «بِحِسَابٍ وَمَنَازِلَ» صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (குர்ஆனின் 55:5 வது வசனமான) "சூரியனும் சந்திரனும் ஒரு கணக்கீட்டின்படி (இயங்குகின்றன)" என்பதற்கு, "(அவை) கணக்கீட்டின்படியும் (நிர்ணயிக்கப்பட்ட) தங்குமிடங்களின் (மனாஸில்) படியும் (இயங்குகின்றன)" என்று விளக்கமளித்தார்கள்.

(இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஸஹீஹ் (ஆதாரப்பூர்வமானது) ஆகும்; எனினும், இமாம் புகாரியும் இமாம் முஸ்லிமும் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ أَنْبَأَ يَحْيَى بْنُ الْيَمَانِ ثنا الْمِنْهَالُ بْنُ خَلِيفَةَ عَنْ حَجَّاجٍ عَنْ عَطَاءٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ {§وَالنَّجْمُ وَالشَّجَرُ} [الرحمن 6] قَالَ «النَّجْمُ مَا أَنْجَمَتِ الْأَرْضُ وَالشَّجَرُ مَا كَانَ عَلَى سَاقٍ» صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ منهال بن خليفة ضعفه ابن معين
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள், "{வந்நஜ்மு வஷ்ஷஜரு - படரும் கொடிகளும் மரங்களும்}" (அல்குர்ஆன் 55:6) என்ற வசனம் குறித்துக் கூறும்போது:

" 'நஜ்மு' என்பது பூமியிலிருந்து (அடிமரமின்றிப்) படரக்கூடிய (கொடி போன்ற) தாவரங்களையும், 'ஷஜரு' என்பது தண்டு (அல்லது அடிமரம்) கொண்டு நிமிர்ந்து நிற்கக்கூடிய (மரவகைத்) தாவரங்களையும் குறிக்கும்" என்று விளக்கமளித்தார்கள்.

(இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரப்பூர்வமானது என்று இமாம் ஹாகிம் கூறினாலும், இதனை புகாரியும் முஸ்லிமும் பதிவு செய்யவில்லை. மேலும், இதிலுள்ள 'மின்ஹால் பின் கலீஃபா' என்பவரை இமாம் இப்னு மஈன் பலவீனமானவர் எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்).
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது
ضعيف
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الصَّفَّارُ ثنا أَحْمَدُ بْنُ مِهْرَانَ ثنا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى أَنْبَأَ إِسْرَائِيلُ ثنا أَبُو إِسْحَاقَ عَنْ عَمْرِو بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ قَالَ §«السَّمُومُ الَّتِي خَلَقَ اللَّهُ مِنْهَا الْجَانَّ جُزْءٌ مِنْ سَبْعِينَ جُزْءًا مِنْ نَارِ جَهَنَّمَ» صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
இப்னு மஸ்ஊத் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

"அல்லாஹ் ஜின்களைப் படைத்த 'ஸமூம்' (எனும் நச்சுத்தன்மையுள்ள வெப்பக் காற்று/நெருப்பு), நரக நெருப்பின் எழுபது பாகங்களில் ஒரு பாகமாகும்."

(இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்ட ஆதாரப்பூர்வமான (ஸஹீஹ்) ஹதீஸாகும். எனினும், அவர்கள் இருவரும் இதனைத் தங்களின் நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْحَفِيدُ ثنا جَدِّي ثنا أَحْمَدُ بْنُ حَرْبٍ ثنا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي حَمْزَةَ الثُّمَالِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِي شَأْنٍ} [الرحمن 29] قَالَ إِنَّ مِمَّا خَلَقَ اللَّهُ لَوْحًا مَحْفُوظًا مِنْ دُرَّةٍ بَيْضَاءَ دَفَّتَاهُ مِنْ يَاقُوتَةٍ حَمْرَاءَ قَلَمُهُ نُورٌ وَكِتَابُهُ نُورٌ يَنْظُرُ فِيهِ كُلَّ يَوْمٍ ثَلَاثَ مِائَةٍ وَسِتِّينَ نَظْرَةً أَوْ مَرَّةً فَفِي كُلِّ نَظْرَةٍ مِنْهَا يَخْلُقُ وَيَرْزُقُ وَيُحْيِي وَيُمِيتُ وَيُعِزُّ وَيُذِلَّ وَيَفْعَلُ مَا يَشَاءُ فَذَلِكَ قَوْلُهُ تَعَالَى {كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِي شَأْنٍ} [الرحمن 29] «صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» اسم أبي حمزة ثابت وهو واه بمرة
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள், மாண்பும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ்வின் "ஒவ்வொரு நாளும் அவன் ஒரு காரியத்தில் (ஈடுபட்டவனாக) இருக்கிறான்" [அர்-ரஹ்மான்: 29] என்ற வசனத்தைக் குறித்துப் பின்வருமாறு கூறினார்கள்:

"நிச்சயமாக, அல்லாஹ் படைத்தவற்றுள் வெண்முத்தால் ஆன 'லவ்ஹுல் மஹ்ஃபூழ்' (பாதுகாக்கப்பட்ட ஏடு) ஒன்று உள்ளது. அதன் இரு பக்கங்களும் (அட்டைகளும்) சிவப்பு மாணிக்கத்தால் ஆனவை. அதன் பேனா ஒளியாகும்; அதிலுள்ள எழுத்துக்களும் ஒளியாகும். ஒவ்வொரு நாளும் அல்லாஹ் அதில் முந்நூற்று அறுபது தடவை (கவனமாகப்) பார்க்கிறான். அந்த ஒவ்வொரு பார்வையிலும் அவன் (புதிதாகப்) படைக்கிறான், (படைப்புகளுக்கு) உணவளிக்கிறான், (சிலருக்கு) உயிர் கொடுக்கிறான், (சிலரை) மரணிக்கச் செய்கிறான், (சிலரைக்) கண்ணியப்படுத்துகிறான், (சிலரை) இழிவுபடுத்துகிறான், மேலும் தான் நாடியதைச் செய்கிறான். இதுவே, "ஒவ்வொரு நாளும் அவன் ஒரு காரியத்தில் இருக்கிறான்" [அர்-ரஹ்மான்: 29] என்ற அல்லாஹ்வின் வசனத்தின் (பொருளாகும்)."
ஹதீஸ் தரம் : இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் பலவீனமானது
إسناده ضعيف
أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ مُوسَى الْعَدْلُ ثنا إِسْمَاعِيلُ بْنُ قُتَيْبَةَ ثنا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ ثنا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَبْدِ الْوَارِثِ عَنْ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ عَنْ أَبِي عِمْرَانَ الْجَوْنِيِّ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ أَبِي مُوسَى عَنْ أَبِيهِ {§وَلِمَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ جَنَّتَانِ} [الرحمن 46] قَالَ «جَنَّتَانِ مِنْ ذَهَبٍ لِلسَّابِقِينَ وَجَنَّتَانِ مِنْ فِضَّةٍ لِلتَّابِعِينَ» على شرط مسلم
அபூமூஸா (ரலி) அவர்கள் (பின்வருமாறு) அறிவிக்கிறார்கள்:

"{வ லிமன் காஃப மகாம ரப்பிஹி ஜன்னதான்} [அல்குர்ஆன் 55:46] (தமது இறைவனின் சந்நிதியில் நிற்பதை அஞ்சியவருக்கு இரண்டு சொர்க்கங்கள் உள்ளன) என்பது குறித்து, \"(அவற்றில்) முந்திக்கொண்டவர்களுக்கு (அதாவது நன்மையில் சிறந்து விளங்கியவர்களுக்கு)த் தங்கத்திலான இரண்டு சொர்க்கங்களும், (அவர்களுக்குப் பின்னால்) பின்தொடர்ந்தவர்களுக்கு வெள்ளியிலான இரண்டு சொர்க்கங்களும் (கிடைக்கும்)\" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ الْمَحْبُوبِيُّ ثنا أَحْمَدُ بْنُ سَيَّارٍ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ ثنا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ هُبَيْرَةَ بْنِ يَرِيمَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§بَطَائِنُهَا مِنْ إِسْتَبْرَقٍ} [الرحمن 54] قَالَ «أُخْبِرْتُمْ بِالْبَطَائِنِ فَكَيْفَ بِالظَّهَائِرِ؟» صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத் (ரழி) அவர்கள், வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வின் "{அவற்றின்} உட்புறங்கள் தடித்த பட்டுத் துணியால் ஆனவை" (அல்குர்ஆன் 55:54) என்ற வசனத்தைக் குறித்துக் கூறினார்கள்:

"(சுவனத்து விரிப்புகளின்) உட்புறங்களைப் பற்றி (மட்டும்) உங்களுக்கு அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது, அப்படியானால் அவற்றின் வெளிப்புறங்கள் எப்படி (மிகச் சிறப்பாக) இருக்கும்?"

(இந்த ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி ஸஹீஹானது (ஆதாரப்பூர்வமானது) ஆகும். ஆயினும் அவர்கள் இருவரும் இதனைத் தமது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை.)
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
وَحَدَّثَنِي أَبُو عَلِيٍّ الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْمِصْرِيُّ الْحَافِظُ بِمَكَّةَ ثنا عَلَّانُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ سُلَيْمَانَ ثنا عَمْرُو بْنُ سَوَّادٍ السَّرْحِيُّ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ عَنْ أَبِي السَّمْحِ عَنْ أَبِي الْهَيْثَمِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ عَنِ النَّبِيِّ ﷺ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§كَأَنَّهُنَّ الْيَاقُوتُ وَالْمَرْجَانُ} [الرحمن 58] قَالَ «يَنْظُرُ إِلَى وَجْهِهِ فِي خَدِّهَا أَصْفَى مِنَ الْمَرْآةِ وَإِنَّ أَدْنَى لُؤْلُؤَةٍ عَلَيْهَا لَتُضِيءُ مَا بَيْنَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَإِنَّهَا يَكُونُ عَلَيْهَا سَبْعُونَ ثَوْبًا يَنْفُذُهَا بَصَرُهُ حَتَّى يَرَى مُخَّ سَاقِهَا مِنْ وَرَاءِ ذَلِكَ» صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ دراج صاحب عجائب
அபூ ஸயீத் அல்குத்ரி (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வின் கூற்றான {அவர்கள் (அழகில்) யாக்கூத் (சிவப்பு மாணிக்கம்) மற்றும் மர்ஜான் (பவளம்) போன்றிருப்பார்கள்} [அர்-ரஹ்மான் 58] என்பது குறித்து நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"(சுவனவாசியான) அவன் தனது முகத்தை அவளது (சுவனத்துத் துணைவியின்) கன்னத்தில் பார்ப்பான்; அது (அவளது கன்னம்) கண்ணாடியை விடத் தெளிவானதாக இருக்கும். அவள் அணிந்திருக்கும் முத்துக்களில் மிகச் சிறியதும்கூட கிழக்குக்கும் மேற்குக்கும் இடைப்பட்ட பகுதியை ஒளிரச் செய்யும். மேலும், அவள் (தன்னுடைய உடலில்) எழுபது ஆடைகளை அணிந்திருப்பாள்; அவனது (கணவனுடைய) பார்வை அவற்றை ஊடுருவிச் சென்று, அவற்றிற்குப் பின்னாலிருந்து அவளது காலின் எலும்பு மஜ்ஜையை அவன் காண்பான்."
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ الْحَافِظُ إِمْلَاءً ثنا حَامِدُ بْنُ أَبِي حَامِدٍ الْمُقْرِئُ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ سُلَيْمَانَ ثنا عَنْبَسَةُ بْنُ سَعِيدٍ وَعَمْرُو بْنُ أَبِي قَيْسٍ وَغَيْرُهُ عَنِ الْمِنْهَالِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {§وَكَانَ عَرْشُهُ عَلَى الْمَاءِ} [هود 7] قَالَ «كَانَ عَرْشُ اللَّهِ عَلَى الْمَاءِ ثُمَّ اتَّخَذَ لِنَفْسِهِ جُنَّةً ثُمَّ اتَّخَذَ دُونَهَا أُخْرَى حَتَّى أَطْبَقَهَا بِلُؤْلُؤَةٍ وَاحِدَةٍ» فَقَالَ عَزَّ مِنْ قَائِلٍ {وَمِنْ دُونِهِمَا جَنَّتَانِ} [الرحمن 62] قَالَ «وَهِيَ الَّتِي لَا تَعْلَمُ الْخَلَائِقُ مَا فِيهَا» قَالَ وَهِيَ الَّتِي قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {فَلَا تَعْلَمُ نَفْسٌ مَا أُخْفِيَ لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ أَعْيُنٍ جَزَاءً بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ} [السجدة 17] يَأْتِيهِمْ مِنْهَا كُلَّ يَوْمٍ تُحْفَةٌ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (குர்ஆனில் உள்ள) மாண்பும் வல்லமையும் மிக்க அல்லாஹ்வின் வார்த்தையான "மேலும் அவனது அர்ஷ் (சிம்மாசனம்) தண்ணீரின் மீது இருந்தது" (ஹூத் 7:7) என்பது குறித்துக் கூறியதாவது:

"அல்லாஹ்வின் அர்ஷ் தண்ணீரின் மீது இருந்தது. பின்னர் அவன் தனக்காக ஒரு சுவர்க்கத்தை (ஜன்னத்) அமைத்தான். பின்னர் அதற்கு அப்பால் (அல்லது அதற்குக் கீழாக) மற்றொன்றை அமைத்து, அதனை ஒரே முத்தால் மூடினான்."

அதனால்தான் வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ் (குர்ஆனில்) கூறுகிறான்: "அவையிரண்டிற்கும் கீழாக மேலும் இரண்டு சுவர்க்கங்கள் உள்ளன" (அர்-ரஹ்மான் 55:62).

(இதுகுறித்து இப்னு அப்பாஸ் ரலி) கூறினார்கள்: "அதில் (அந்தச் சுவர்க்கங்களில்) என்ன இருக்கிறது என்பதைப் படைப்புகள் (யாரும்) அறியமாட்டார்கள்."

மேலும் அவர்கள் கூறினார்கள்: இதுகுறித்துதான் மாண்பும் வல்லமையும் மிக்க அல்லாஹ் (பின்வருமாறு) கூறுகிறான்: "அவர்கள் செய்து கொண்டிருந்த (நற்)செயல்களுக்குக் கூலியாக, அவர்களின் கண்களைக் குளிரவைக்கும் வகையில் அவர்களுக்காக (மறைத்து) வைக்கப்பட்டுள்ள (மகிழ்ச்சியான)வற்றை எந்த ஓர் ஆன்மாவும் அறியாது" (அஸ்-ஸஜ்தா 32:17).

"அங்கிருந்து ஒவ்வொரு நாளும் அவர்களுக்கு ஒரு பரிசு (அன்பளிப்பு) வந்துகொண்டே இருக்கும்."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْأَصْبَهَانِيُّ الزَّاهِدُ ثنا أُسَيْدُ بْنُ عَاصِمٍ الْأَصْبَهَانِيُّ ثنا الْحُسَيْنُ بْنُ جَعْفَرٍ ثنا سُفْيَانُ عَنْ حَمَّادٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§فِيهِمَا فَاكِهَةٌ وَنَخْلٌ وَرُمَّانٌ} [الرحمن 68] قَالَ «نَخْلُ الْجَنَّةِ جُذُوعُهَا زُمُرُّدٌ أَخْضَرُ وَكَرَانِيفُهَا ذَهَبٌ أَحْمَرُ وَسَعَفُهَا كِسْوَةٌ لِأَهْلِ الْجَنَّةِ مِنْهَا مُقَطَّعَاتُهُمْ وَحُلَلُهُمْ وَثَمَرُهَا أَمْثَالُ الْقِلَالِ أَوِ الدِّلَاءِ أَشَدُّ بَيَاضًا مِنَ اللَّبَنِ وَأَحْلَى مِنَ الْعَسَلِ وَأَلْيَنُ مِنَ الزُّبْدِ وَلَيْسَ لَهَا عَجْمٌ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط مسلم
வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வின், "{ஃபீஹிமா ஃபாக்கிஹதுன் வ நஹ்லுன் வ ரும்மான்}" (அவ்விரண்டிலும் பழங்களும், பேரீச்ச மரங்களும், மாதுளைகளும் இருக்கும்) [அர்-ரஹ்மான்: 68] என்ற வசனம் குறித்து இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் (பின்வருமாறு) கூறினார்கள்:

"சொர்க்கத்தின் பேரீச்ச மரத்தின் அடிமரங்கள் (தண்டுகள்) பச்சை மரகதத்தால் ஆனவை. அதன் மட்டைகளின் அடிப்பகுதிகள் சிவப்புத் தங்கத்தால் ஆனவை. அதன் ஓலைகள் சொர்க்கவாசிகளுக்கான ஆடைகளாகும்; அவற்றிலிருந்துதான் அவர்களின் தைக்கப்பட்ட ஆடைகளும் (மேலங்கிகளும்) அலங்கார ஆடைகளும் (உருவாக்கப்படுகின்றன). அதன் பழங்கள் பெரிய ஜாடிகள் அல்லது (பெரிய) வாளிகளைப் போன்றிருக்கும். அவை பாலை விட வெண்மையானவை, தேனை விட இனிமையானவை, வெண்ணெயை விட மென்மையானவை. மேலும், அவற்றில் கொட்டைகள் இருக்காது."

(இது இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனையின் அடிப்படையில் அமைந்த ஆதாரப்பூர்வமான - ஸஹீஹ் - செய்தியாகும். ஆயினும், புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இரு இமாம்களும் இதனைத் தங்கள் நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
تَفْسِيرُ سُورَةِ الْوَاقِعَةِ
ஸூரா அல்-வாகிஆவின் விரிவுரை (தஃப்ஸீர்)
أَخْبَرَنِي أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ الْمُزَكِّي ثنا مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْعَبْدِيُّ ثنا مُسَدَّدُ بْنُ مُسَرْهَدٍ ثنا أَبُو الْأَحْوَصِ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ الْهَمْدَانِيِّ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ سَأَلْتُ النَّبِيَّ ﷺ مَا شَيَّبَكَ؟ قَالَ §«سُورَةُ هُودٍ وَالْوَاقِعَةُ وَالْمُرْسَلَاتُ وَعَمَّ يَتَسَاءَلُونَ وَإِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الْبُخَارِيِّ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط البخاري
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அபூபக்கர் சித்தீக் (ரலி) அவர்கள் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம், "(அல்லாஹ்வின் தூதரே!) உங்களை நரையடையச் செய்தது எது?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "(மறுமை மற்றும் அதன் அச்சமூட்டும் நிகழ்வுகளைக் குறிப்பிடும்) சூரா ஹூத், அல்-வாக்கியா, அல்-முர்ஸலாத், அம்ம யதஸாஅலூன் (அந்-நபஃ) மற்றும் இதஷ் ஷம்ஸு குவ்விரத் (அத்-தக்வீர்) ஆகியவையே (என்னை நரையடையச் செய்தன)" என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط البخاري
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا الرَّبِيعُ بْنُ سُلَيْمَانَ ثنا بِشْرُ بْنُ بَكْرٍ ثنا صَفْوَانُ بْنُ عَمْرٍو عَنْ سُلَيْمِ بْنِ عَامِرٍ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ قَالَ كَانَ أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ يَقُولُونَ إِنَّ اللَّهَ يَنْفَعُنَا بِالْأَعْرَابِ وَمَسَائِلِهِمْ أَقْبَلَ أَعْرَابِيٌّ يَوْمًا فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَقَدْ ذَكَرَ اللَّهُ فِي الْقُرْآنِ شَجَرَةً مُؤْذِيَةً وَمَا كُنْتُ أَرَى أَنَّ فِي الْجَنَّةِ شَجَرَةٌ تُؤْذِي صَاحِبَهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «§وَمَا هِيَ؟» قَالَ السِّدْرُ فَإِنَّ لَهَا شَوْكًا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ {فِي سِدْرٍ مَخْضُودٍ} [الواقعة 28] يَخْضِدُ اللَّهُ شَوْكَهُ فَيُجْعَلُ مَكَانَ كُلِّ شَوْكَةٍ ثَمَرَةٌ فَإِنَّهَا تُنْبِتُ ثَمَرًا تُفْتَقُ الثَّمَرَةُ مَعَهَا عَنِ اثْنَيْنِ وَسَبْعِينَ لَوْنًا مَا مِنْهَا لَوْنٌ يُشْبِهُ الْآخَرَ «صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
அபூ உமாமா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தோழர்கள் (பின்வருமாறு) கூறுவது வழக்கம்: "கிராமப்புற அரபிகள் (அஃராபிகள்) மூலமாகவும், அவர்கள் (நபி -ஸல்- அவர்களிடம்) கேட்கும் கேள்விகள் மூலமாகவும் அல்லாஹ் எங்களுக்குப் பயனளிக்கிறான்."

ஒரு நாள் கிராமப்புற அரபி ஒருவர் (நபி -ஸல்- அவர்களிடம்) வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! (பிறருக்குத்) தீங்கு விளைவிக்கக்கூடிய (முட்கள் நிறைந்த) ஒரு மரத்தைப் பற்றி அல்லாஹ் குர்ஆனில் குறிப்பிட்டுள்ளான். ஆனால், சொர்க்கவாசிக்குத் தீங்கு தரக்கூடிய ஒரு மரம் சொர்க்கத்தில் இருக்கும் என்று நான் நினைக்கவில்லை" என்றார்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அது என்ன மரம்?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அவர், "இலந்தை (சித்ர்) மரம்; ஏனெனில், அதில் (குத்தக்கூடிய) முட்கள் இருக்குமே!" என்றார்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "{ஃபீ சித்ரின் மஃக்தூத்} (முட்கள் களையப்பட்ட இலந்தை மரங்களில்) [அல்குர்ஆன் 56:28]. அல்லாஹ் அதன் முட்களை அகற்றிவிட்டு, ஒவ்வொரு முள்ளின் இடத்திலும் ஒரு பழத்தை உருவாக்குவான். நிச்சயமாக அந்த மரம் பழங்களை விளைவிக்கும்; ஒவ்வொரு பழமும் (உள்ளிருந்து) வெடித்து அதிலிருந்து எழுபத்து இரண்டு (விதமான) வண்ணங்கள் வெளிப்படும். அவற்றில் எந்த ஒரு வண்ணமும் மற்றொன்றைப் போல இருக்காது."

(இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஸஹீஹானது; எனினும் இதனை புகாரியும் முஸ்லிமும் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الشَّافِعِيُّ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ الْحَسَنِ ثنا أَبُو حُذَيْفَةَ ثنا سُفْيَانُ عَنْ سُلَيْمَانَ الشَّيْبَانِيِّ عَنْ يَزِيدَ بْنِ الْأَصَمِّ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ {§وَظِلٍّ مِنْ يَحْمُومٍ} [الواقعة 43] قَالَ «مِنْ دُخَانٍ أَسْوَدَ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (குர்ஆனின்) "{வழில்லின் மின் யஹ்மூம்}" [அல்குர்ஆன் 56:43] (என்ற வசனத்திற்கு), "(அது) கரும் புகையிலிருந்து (உருவான நிழலாகும்)" என்று விளக்கமளித்தார்கள்.

இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி ஆதாரப்பூர்வமான (ஸஹீஹான) அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்ட ஹதீஸாகும்; எனினும், அவர்கள் இருவரும் இதனைப் (தங்கள் நூல்களில்) பதிவு செய்யவில்லை.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا الْأُسْتَاذُ الْإِمَامُ أَبُو الْوَلِيدِ ثنا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ الْبُوشَنْجِيُّ ثنا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ ثنا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَ مَعْمَرٌ عَنْ شَدَّادِ بْنِ جَابَانَ الصَّنْعَانِيُّ عَنْ حُجْرِ بْنِ قَيْسٍ الْمَدَرِيِّ قَالَ بِتُّ عِنْدَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ فَسَمِعْتُهُ وَهُوَ يُصَلِّي مِنَ اللَّيْلِ يَقْرَأُ فَمَرَّ بِهَذِهِ الْآيَةِ {أَفَرَأَيْتُمْ مَا تُمْنُونَ أَأَنْتُمْ تَخْلُقُونَهُ أَمْ نَحْنُ الْخَالِقُونَ} [الواقعة 59] قَالَ بَلْ أَنْتَ يَا رَبِّ ثَلَاثًا ثُمَّ قَرَأَ {أَفَرَأَيْتُمْ مَا تَحْرُثُونَ أَأَنْتُمْ تَزْرَعُونَهُ أَمْ نَحْنُ الزَّارِعُونَ} [الواقعة 63] قَالَ بَلْ أَنْتَ يَا رَبِّ بَلْ أَنْتَ يَا رَبِّ بَلْ أَنْتَ يَا رَبِّ ثُمَّ قَرَأَ {أَفَرَأَيْتُمُ الْمَاءَ الَّذِي تَشْرَبُونَ أَأَنْتُمْ أَنْزَلْتُمُوهُ مِنَ الْمُزْنِ أَمْ نَحْنُ الْمُنْزِلُونَ} [الواقعة 68] قَالَ بَلْ أَنْتَ يَا رَبِّ ثَلَاثًا ثُمَّ قَرَأَ {أَفَرَأَيْتُمُ النَّارَ الَّتِي تُورُونَ أَأَنْتُمْ أَنْشَأْتُمْ شَجَرَتَهَا أَمْ نَحْنُ الْمُنْشِئُونَ} قَالَ بَلْ أَنْتَ يَا رَبِّ ثَلَاثًا
ஹுஜ்ர் பின் கைஸ் அல்-மதரீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

"நான் அமீருல் முஃமினீன் (இறைநம்பிக்கையாளர்களின் தலைவர்) அலி பின் அபீ தாலிப் (ரலி) அவர்களிடம் ஓர் இரவைக் கழித்தேன். அப்போது அவர்கள் இரவில் தொழுது கொண்டிருக்கும்போது (குர்ஆன்) ஓதுவதை நான் செவியுற்றேன். அவர்கள்,

"{அஃபரஅய்தும் மா தும்னூன். அஅன்தும் தக்லுகூனஹu அம் நஹ்னுல் காலிகூன்}"
(நீங்கள் வெளிப்படுத்தும் விந்துவை கவனித்தீர்களா? அதனை நீங்கள் படைக்கிறீர்களா? அல்லது நாமே படைக்கிறோமா?) [அல்-வாக்கிஆ: 59]

என்ற வசனத்தைக் கடந்தபோது, "பல் அன்த யா ரப்" (மாறாக, என் இறைவா! நீயே தான் -அவற்றைப் படைப்பவன்-) என்று மூன்று முறை கூறினார்கள்.

பின்னர்,
"{அஃபரஅய்தும் மா தஹ்ருஸூன். அஅன்தும் தஸ்ரஊனஹு அம் நஹ்னுஸ் ஸாரிஊன்}"
(நீங்கள் பயிரிடுவதை கவனித்தீர்களா? அதனை நீங்கள் முளைக்கச் செய்கிறீர்களா? அல்லது நாமே முளைக்கச் செய்கிறோமா?) [அல்-வாக்கிஆ: 63]

என்று ஓதியபோது, "பல் அன்த யா ரப், பல் அன்த யா ரப், பல் அன்த யா ரப்" (மாறாக, என் இறைவா! நீயே தான்; மாறாக, என் இறைவா! நீயே தான்; மாறாக, என் இறைவா! நீயே தான் -அவற்றை முளைக்கச் செய்பவன்-) என்று கூறினார்கள்.

பின்னர்,
"{அஃபரஅய்தமுல் மாஅல்லதீ தஷ்ரபூன். அஅன்தும் அன்ஸல்துமூஹு மினல் முஸ்னி அம் நஹ்னுல் முன்ஸிலூன்}"
(நீங்கள் அருந்தும் நீரைக் கவனித்தீர்களா? மேகத்திலிருந்து அதனை நீங்கள் இறக்கினீர்களா? அல்லது நாமே இறக்கினோமா?) [அல்-வாக்கிஆ: 68]

என்று ஓதியபோது, "பல் அன்த யா ரப்" (மாறாக, என் இறைவா! நீயே தான் -நீரை இறக்குபவன்-) என்று மூன்று முறை கூறினார்கள்.

பின்னர்,
"{அஃபரஅய்தமுந் நாரல்லதீ தூரூன். அஅன்தும் அன்ஷஃதும் ஷஜரதஹா அம் நஹ்னுல் முன்ஷிஊன்}"
(நீங்கள் மூட்டும் நெருப்பைக் கவனித்தீர்களா? அதற்கான மரத்தை நீங்கள் உண்டாக்கினீர்களா? அல்லது நாமே உண்டாக்கினோமா?) [அல்-வாக்கிஆ: 71-72]

என்று ஓதியபோது, "பல் அன்த யா ரப்" (மாறாக, என் இறைவா! நீயே தான் -நெருப்பை உண்டாக்குபவன்-) என்று மூன்று முறை கூறினார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنِي أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ الْمُؤَمَّلِ ثنا الْفَضْلُ بْنُ مُحَمَّدٍ الشَّعْرَانِيُّ ثنا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ الْوَاسِطِيُّ ثنا هُشَيْمٌ أَنْبَأَ حُصَيْنُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ § أُنْزِلَ الْقُرْآنُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ مِنَ السَّمَاءِ الْعُلْيَا إِلَى السَّمَاءِ الدُّنْيَا جُمْلَةً وَاحِدَةً ثُمَّ فُرِقَ فِي السِّنِينَ قَالَ وَتَلَا هَذِهِ الْآيَةَ {فَلَا أُقْسِمُ بِمَوَاقِعِ النُّجُومِ} [الواقعة 75] قَالَ «نَزَلَ مُتَفَرِّقًا» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

திருக்குர்ஆன் 'லைலத்துல் கத்ர்' இரவில் மேல் வானத்திலிருந்து கீழ் வானத்திற்கு (பைத்துல் இஸ்ஸாவிற்கு) முழுமையாக ஒரே தடவையில் இறக்கப்பட்டது. பின்னர் அது (நபியவர்களின் வாழ்நாளில்) பல ஆண்டுகளாகப் (படிப்படியாகப்) பிரித்து அருளப்பட்டது.

பிறகு அவர்கள், "{ஃபலா உக்ஸிமு பிமவாகிஇந் நுஜூம்}" (நட்சத்திரங்கள் விழுமிடங்களின் மீது நான் சத்தியம் செய்கிறேன் - அல்-வாக்கிஆ 56:75) என்ற வசனத்தை ஓதிக்காட்டிவிட்டு, "அது (சிறிது சிறிதாகப்) பிரித்து அருளப்பட்டது" என்று கூறினார்கள்.

(இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோரின் நிபந்தனைகளுக்குட்பட்ட ஸஹீஹான ஹதீஸாகும். ஆயினும், அவர்கள் இருவரும் இதனைத் தங்களது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ أَنْبَأَ جَرِيرٌ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ قَالَ كُنَّا مَعَ سَلْمَانَ فَانْطَلَقَ إِلَى حَاجَةٍ فَتَوَارَى عَنَّا ثُمَّ خَرَجَ إِلَيْنَا وَلَيْسَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُ مَاءٌ قَالَ فَقُلْنَا لَهُ يَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ لَوْ تَوَضَّأْتَ فَسَأَلْنَاكَ عَنْ أَشْيَاءَ مِنَ الْقُرْآنِ قَالَ فَقَالَ «§سَلُوا فَإِنِّي لَسْتُ أَمَسُّهُ» فَقَالَ إِنَّمَا يَمَسُّهُ الْمُطَهَّرُونَ ثُمَّ تَلَا {إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ فِي كِتَابٍ مَكْنُونٍ لَا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ} [الواقعة 78] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
அப்துர்ரஹ்மான் பின் யஸீத் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:
நாங்கள் சல்மான் (ரலி) அவர்களுடன் இருந்தோம். அப்போது அவர்கள் இயற்கை உபாதை கழிப்பதற்காகச் சென்று, எங்களை விட்டு மறைந்தார்கள். பின்னர், அவர்கள் எங்களிடம் திரும்பி வந்தார்கள். (அப்போது அங்கசுத்தி செய்வதற்கு) எங்களுக்கும் அவர்களுக்கும் இடையே தண்ணீர் (எதுவும்) இருக்கவில்லை. நாங்கள் அவர்களிடம், "அபூ அப்தில்லாஹ் அவர்களே! நீங்கள் அங்கசுத்தி (உளூ) செய்துகொண்டால், குர்ஆனிலிருந்து சில விஷயங்களை நாங்கள் உங்களிடம் கேட்போம்" என்று கூறினோம்.

அதற்கு அவர்கள், "நீங்கள் கேளுங்கள், நிச்சயமாக நான் அதனை (குர்ஆனைத்) தொடப்போவதில்லை" என்று கூறிவிட்டு, "தூய்மையானவர்களைத் தவிர வேறு எவரும் அதனைத் தொடமாட்டார்கள்" (என்ற கருத்தில்) பின்வரும் திருக்குர்ஆன் வசனத்தை ஓதிக்காட்டினார்கள்:

"நிச்சயமாக இது கண்ணியமிக்க குர்ஆனாகும். (அது) மறைக்கப்பட்ட (பாதுகாக்கப்பட்ட) பதிவேட்டில் இருக்கிறது. தூய்மையானவர்களைத் தவிர வேறு எவரும் அதனைத் தொடமாட்டார்கள்." (அல்-வாக்கியா 56: 77-79)
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ صَالِحِ بْنِ هَانِئٍ ثنا السَّرِيُّ بْنُ خُزَيْمَةَ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ الْمُقْرِئُ ثنا مُوسَى بْنُ أَيُّوبَ الْغَافِقِيُّ حَدَّثَنِي إِيَاسُ بْنُ عَامِرٍ الْغَافِقِيُّ قَالَ سَمِعْتُ عُقْبَةَ بْنَ عَامِرٍ الْجُهَنِيِّ يَقُولُ لَمَّا نَزَلَتْ {فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ} [الواقعة 74] قَالَ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «§اجْعَلُوهَا فِي رُكُوعِكُمْ» فَلَمَّا نَزَلَتْ {سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى} [الأعلى 1] فَقَالَ «اجْعَلُوهَا فِي سُجُودِكُمْ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ الحديث صحيح
உக்பா பின் ஆமிர் அல்-ஜுஹனீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"{ஃபஸப்பிஹ் பிஸ்மி ரப்பிகல் அளீம்} (உமது மகத்துவமிக்க இறைவனின் திருநாமத்தைப் போற்றித் துதிப்பீராக - அல்குர்ஆன் 56:74) எனும் வசனம் அருளப்பட்டபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களிடம், 'இதனை (சுப்ஹான ரப்பியல் அளீம் என்பதை) உங்களது ருகூவில் (குனிந்து வணங்கும் நிலையில்) அமைத்துக் கொள்ளுங்கள்' என்று கூறினார்கள்.

பின்னர், {ஸப்பிஹிஸ்ம ரப்பிகல் அஃலா} (உமது மிக உயர்ந்த இறைவனின் திருநாமத்தைப் போற்றித் துதிப்பீராக - அல்குர்ஆன் 87:1) எனும் வசனம் அருளப்பட்டபோது, 'இதனை (சுப்ஹான ரப்பியல் அஃலா என்பதை) உங்களது ஸுஜூதில் (சிரவணக்கம் செய்யும் நிலையில்) அமைத்துக் கொள்ளுங்கள்' என்று கூறினார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
تَفْسِيرُ سُورَةِ الْحَدِيدِ
ஸூரத்துல் ஹதீத் விரிவுரை
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حَمْشَاذَ الْعَدْلُ ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْحُسَيْنِ بْنِ دِيزِيلَ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ صَالِحٍ الْمِصْرِيُّ حَدَّثَنِي اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا ذَرٍّ وَأَبَا الدَّرْدَاءِ قَالَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «§أَنَا أَوَّلُ مَنْ يُؤْذَنُ لَهُ فِي السُّجُودِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَأَوَّلُ مَنْ يُؤْذَنُ لَهُ أَنْ يَرْفَعَ رَأْسَهُ فَأَرْفَعُ رَأْسِي فَأَنْظُرُ بَيْنَ يَدَيَّ فَأَعْرِفُ أُمَّتِي مِنْ بَيْنِ الْأُمَمِ وَأَنْظُرُ عَنْ يَمِينِي فَأَعْرِفُ أُمَّتِي مِنْ بَيْنِ الْأُمَمِ وَأَنْظُرُ عَنْ شِمَالِي فَأَعْرِفُ أُمَّتِي مِنْ بَيْنِ الْأُمَمِ» فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَكَيْفَ تَعْرِفُ أُمَّتَكَ مِنْ بَيْنِ الْأُمَمِ مَا بَيْنَ نُوحٍ إِلَى أُمَّتِكَ؟ قَالَ «غُرٌّ مُحَجَّلُونَ مِنْ أَثَرِ الْوُضُوءِ وَلَا يَكَادُ لِأَحَدٍ مِنَ الْأُمَمِ غَيْرِهِمْ وَأَعْرِفُهُمْ أَنَّهُمْ يُؤْتَوْنَ كُتُبَهُمْ بِأَيْمَانِهِمْ وَأَعْرِفُهُمْ بِسِيمَاهُمْ فِي وُجُوهِهِمْ مِنْ أَثَرِ السُّجُودِ وَأَعْرِفُهُمْ بِنُورِهِمُ الَّذِي بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَعَنْ أَيْمَانِهِمْ وَعَنْ شَمَائِلِهِمْ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ سكت عنه الذهبي في التلخيص
அபூதர் (ரலி) மற்றும் அபூதர்தா (ரலி) ஆகியோர் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"மறுமை நாளில் (அல்லாஹ்வின் முன்னிலையில்) சுஜூது செய்வதற்கு முதலில் அனுமதிக்கப்படுபவன் நானே! மேலும், (சுஜூதிலிருந்து) தலையை உயர்த்துவதற்கு முதலில் அனுமதிக்கப்படுபவனும் நானே! நான் என் தலையை உயர்த்தி எனக்கு முன்புறமாகப் பார்ப்பேன்; (அங்குள்ள) பல்வேறு சமுதாயங்களுக்கு மத்தியில் எனது சமுதாயத்தை (உம்மத்தை) நான் அடையாளங்கண்டு கொள்வேன். என் வலப்புறமாகப் பார்ப்பேன்; அப்போதும் பல்வேறு சமுதாயங்களுக்கு மத்தியில் என் சமுதாயத்தை நான் அடையாளங்கண்டு கொள்வேன். என் இடப்புறமாகப் பார்ப்பேன்; அப்போதும் பல்வேறு சமுதாயங்களுக்கு மத்தியில் என் சமுதாயத்தை நான் அடையாளங்கண்டு கொள்வேன்."

அப்போது ஒரு மனிதர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நூஹ் (அலை) அவர்களின் காலம் முதல் உங்களது சமுதாயம் வரையிலான (ஏராளமான) மற்ற சமுதாயங்களுக்கு மத்தியில் உங்களது சமுதாயத்தினரை நீங்கள் எவ்வாறு அடையாளங்கண்டு கொள்வீர்கள்?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அவர்கள் அங்கத்தூய்மை (உளூ) செய்ததன் சுவடுகளால் (நெற்றி) பிரகாசிப்பவர்களாகவும், (கை கால்கள்) வெண்மையாக மின்னுபவர்களாகவும் இருப்பார்கள். அவர்களைத் தவிர மற்ற சமுதாயத்தினர் எவருக்கும் இத்தகைய (சிறப்பு) அடையாளம் இருக்காது. மேலும், அவர்களுடைய (செயல்) ஏடுகள் அவர்களின் வலது கைகளில் வழங்கப்படும் என்பதைக் கொண்டும் நான் அவர்களை அடையாளங்கண்டு கொள்வேன். சுஜூது செய்ததன் அடையாளமாக அவர்களின் முகங்களில் உள்ள சுவடுகளைக் கொண்டும் நான் அவர்களை அடையாளங்கண்டு கொள்வேன். அவர்களுக்கு முன்னாலும், அவர்களின் வலப்புறத்திலும், அவர்களின் இடப்புறத்திலும் பிரகாசிக்கும் அவர்களின் ஒளியைக் (நூர்) கொண்டும் நான் அவர்களை அடையாளங்கண்டு கொள்வேன்" என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا الشَّيْخُ أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ أَنْبَأَ إِسْمَاعِيلُ بْنُ قُتَيْبَةَ ثنا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِدْرِيسَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ الْمِنْهَالِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ قَيْسِ بْنِ السَّكَنِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§يَسْعَى نُورُهُمْ بَيْنَ أَيْدِيهِمْ} [الحديد 12] قَالَ «يُؤْتَوْنَ نُورَهُمْ عَلَى قَدْرِ أَعْمَالِهِمْ مِنْهُمْ مَنْ نُورُهُ مِثْلُ الْجَبَلِ وَأَدْنَاهُمْ نُورًا مَنْ نُورُهُ عَلَى إِبْهَامِهِ يُطْفِئُ مَرَّةً وَيُوقَدُ أُخْرَى» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط البخاري
அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்கள், {யஸ்ஆ நூருஹும் பைன அய்தீஹிம்} (அவர்களின் ஒளி அவர்களுக்கு முன்னே விரைந்து செல்லும் - அல்குர்ஆன் 57:12) எனும் வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வின் வசனம் குறித்துக் கூறினார்கள்:

"(மறுமை நாளில்) அவர்களுக்கு அவர்களின் (நற்)செயல்களுக்கு ஏற்ப ஒளி வழங்கப்படும். அவர்களில் மலை போன்ற (பெரிய) ஒளியைப் பெறுபவர்களும் உண்டு. அவர்களில் மிகக் குறைந்த ஒளியைப் பெறுபவர், தனது பெருவிரல் மீது (மட்டும்) ஒளி இருப்பவர் ஆவார்; அது ஒருமுறை அணைந்து, மறுமுறை ஒளிரும்."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط البخاري
حَدَّثَنَا أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ سَعِيدٍ الرَّازِيُّ ثنا أَبُو زُرْعَةَ عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْكَرِيمِ ثنا أَحْمَدُ بْنُ هَاشِمٍ الرَّمْلِيُّ ثنا ضَمْرَةُ بْنُ رَبِيعَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مَيْمُونٍ عَنْ بِلَالِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ مُؤَذِّنِ بَيْتِ الْمَقْدِسِ قَالَ رَأَيْتُ عُبَادَةَ بْنَ الصَّامِتِ فِي مَسْجِدِ بَيْتِ الْمَقْدِسِ مُسْتَقْبِلَ الشَّرْقَ أَوِ السُّوَرَ أَنَا أَشُكُّ وَهُوَ يَبْكِي وَهُوَ يَتْلُو هَذِهِ الْآيَةَ {فَضُرِبَ بَيْنَهُمْ بِسُوَرٍ لَهُ بَابٌ بَاطِنُهُ فِيهِ الرَّحْمَةُ} [الحديد 13] ثُمَّ قَالَ هَا هُنَا أُرَانَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ جَهَنَّمَ
பைத்துல் முகத்தஸின் முஅத்தின் பிலால் பின் அப்தில்லாஹ் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
நான் உபாதா பின் அஸ்-ஸாமித் (ரலி) அவர்களை பைத்துல் முகத்தஸ் (ஜெருசலேம்) பள்ளிவாசலில் கிழக்கு திசையை அல்லது (அங்குள்ள) மதில் சுவரை முன்னோக்கியவாறு (இரண்டில் எது என்பதில் எனக்குச் சந்தேகம் உள்ளது) அழுது கொண்டிருந்ததைக் கண்டேன். மேலும் அவர்கள் இந்த வசனத்தை ஓதிக் கொண்டிருந்தார்கள்:

"அப்போது, அவர்களுக்கு (நம்பிக்கையாளர்களுக்கும் நயவஞ்சகர்களுக்கும்) இடையே ஒரு சுவர் எழுப்பப்படும்; அதற்கு ஒரு வாசல் இருக்கும். அதன் உட்புறத்தில் (நம்பிக்கையாளர்கள் இருக்கும் பகுதியில்) அருளிருக்கும்." (அல்குர்ஆன் 57:13)

பின்னர் அவர்கள் கூறினார்கள்: "இங்கேதான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களுக்கு நரகத்தைக் காட்டினார்கள் (அதாவது நரகம் இருக்கும் திசையைச் சுட்டிக்காட்டினார்கள்)."
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ الصَّيْدَلَانِيُّ ثنا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ شَرِيكٍ الْبَزَّارُ ثنا سَعِيدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ ثنا مُوسَى بْنُ يَعْقُوبَ عَنْ أَبِي حَازِمٍ أَنَّ عَامِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ أَخْبَرَهُ عَنْ أَبِيهِ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مَسْعُودٍ أَخْبَرَهُ قَالَ §«لَمْ يَكُنْ بَيْنَ إِسْلَامِهِمْ وَبَيْنَ أَنْ نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ فَعَاتَبَهُمُ اللَّهُ إِلَّا أَرْبَعَ سِنِينَ (وَلَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ مِنْ قَبْلُ فَطَالَ عَلَيْهِمُ الْأَمَدُ) إِلَى آخِرِ الْآيَةِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அவர்கள் (ஸஹாபாக்கள்) இஸ்லாத்தை ஏற்றதற்கும், அல்லாஹ் அவர்களைக் கண்டித்து (அறிவுரை கூறி) இந்த வசனத்தை அருளியதற்கும் இடையில் நான்கு ஆண்டுகள் மட்டுமே (இடைவெளி) இருந்தது:

"(வலா தகூனூ கல்லதீன ஊதுல் கிதாப மின் கப்லு ஃபதால அலைஹிமுல் அமது...) - முன்னர் வேதம் கொடுக்கப்பட்டவர்களைப் போல (நீங்கள்) ஆகிவிட வேண்டாம். அவர்கள் மீது நீண்ட காலம் கழிந்த போது, அவர்களின் உள்ளங்கள் இறுகிவிட்டன. அவர்களில் அநேகர் வரம்புமீறியவர்களாக இருக்கின்றனர்" - (அல்-குர்ஆன் 57:16) என்னும் வசனத்தின் இறுதி வரை.

(இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஸஹீஹானதாகும், எனினும் இதனை புகாரியும் முஸ்லிமும் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا الْحَسَنُ بْنُ يَعْقُوبَ الْعَدْلُ ثنا يَحْيَى بْنُ أَبِي طَالِبٍ أَنْبَأَ عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ عَطَاءٍ أَنْبَأَ سَعِيدُ بْنُ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَبِي حَسَّانَ الْأَعْرَجِ أَنَّ عَائِشَةَ قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ يَقُولُ §كَانَ أَهْلُ الْجَاهِلِيَّةِ يَقُولُونَ إِنَّمَا الطِّيَرَةُ فِي الْمَرْأَةِ وَالدَّابَّةِ وَالدَّارِ ثُمَّ قَرَأَتْ {مَا أَصَابَ مِنْ مُصِيبَةٍ فِي الْأَرْضِ وَلَا فِي أَنْفُسِكُمْ إِلَّا فِي كِتَابٍ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَبْرَأَهَا إِنَّ ذَلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ} [الحديد 22] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
அன்னை ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அறியாமைக் கால மக்கள், 'பெண், வாகனம் (அல்லது குதிரை) மற்றும் வீடு ஆகியவற்றில்தான் துர்ச்சகுனம் உள்ளது' என்று கூறி வந்தனர்" என அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள். பின்னர், (இதற்கு மறுப்பாக) ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள், "பூமியிலோ அல்லது உங்களுக்குள்ளேயோ எந்தவொரு துன்பம் நிகழ்ந்தாலும், அதனை நாம் உருவாக்குவதற்கு முன்பே அது (லவ்ஹுல் மஹ்ஃபூழ் எனும்) பதிவேட்டில் இல்லாமல் இல்லை. நிச்சயமாக இது அல்லாஹ்வுக்கு மிக எளிதானதே ஆகும்" (அல்குர்ஆன் 57:22) என்ற வசனத்தை ஓதிக்காட்டினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ مُوسَى الصَّيْدَلَانِيُّ ثنا إِسْمَاعِيلُ بْنُ قُتَيْبَةَ ثنا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ ثنا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ تَعَالَى {§لِكَيْلَا تَأْسَوْا عَلَى مَا فَاتَكُمْ وَلَا تَفْرَحُوا بِمَا آتَاكُمْ} [الحديد 23] قَالَ «أَلَيْسَ أَحَدٌ إِلَّا وَهُوَ يَحْزَنُ وَيَفْرَحُ وَلَكِنْ مَنْ جَعَلَ الْمُصِيبَةَ صَبْرًا وَجَعَلَ الْفَرَحَ شُكْرًا» صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் பின்வரும் வசனம் குறித்து) அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின், "{உங்களுக்குத் தவறிப்போனவற்றின் மீது நீங்கள் துக்கப்படாமல் இருப்பதற்காகவும், அவன் உங்களுக்கு வழங்கியவற்றின் மீது நீங்கள் (பெருமிதத்துடன்) மகிழ்ச்சியடையாமல் இருப்பதற்காகவும் (இவ்வாறு விதியாக்கப்பட்டுள்ளது)}" [அல்-ஹதீத் 57:23] என்ற வசனம் குறித்து அவர்கள் (விளக்கிக்) கூறும்போது:

"துக்கப்படாமலும், மகிழ்ச்சியடையாமலும் இருக்கக்கூடிய எவரும் (மனிதர்களில்) இல்லை. எனினும், (உண்மையான முஃமின் என்பவன்) தனக்கு ஏற்படும் துன்பத்தைப் பொறுமையாகவும், மகிழ்ச்சியை (அல்லாஹ்வுக்குச் செலுத்தும்) நன்றியாகவும் ஆக்கிக்கொள்பவன் ஆவான்" என்று கூறினார்கள்.

(இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரப்பூர்வமானது (ஸஹீஹ்) ஆகும்).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ صَالِحِ بْنِ هَانِئٍ ثنا يَحْيَى بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى الشَّهِيدُ ثنا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْمُبَارَكِ ثنا الصَّعْقُ بْنُ حَزْنٍ عَنْ عَقِيلِ بْنِ يَحْيَى عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ الْهَمْدَانِيِّ عَنْ سُوَيْدِ بْنِ غَفَلَةَ عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ {وَجَعَلْنَا فِي قُلُوبِ الَّذِينَ اتَّبَعُوهُ رَأْفَةً وَرَحْمَةً وَرَهْبَانِيَّةً ابْتَدَعُوهَا مَا كَتَبْنَاهَا عَلَيْهِمْ إِلَّا ابْتِغَاءَ رِضْوَانِ اللَّهِ فَمَا رَعَوْهَا حَقَّ رِعَايَتِهَا فَآتَيْنَا الَّذِينَ آمَنُوا مِنْهُمْ أَجْرَهُمْ وَكَثِيرٌ مِنْهُمْ فَاسِقُونَ} [الحديد 27] قَالَ ابْنُ مَسْعُودٍ قَالَ لِيَ النَّبِيُّ ﷺ «يَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مَسْعُودٍ» فَقُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ ثَلَاثَ مِرَارٍ قَالَ «§هَلْ تَدْرِي أَيُّ عُرَى الْإِيمَانِ أَوْثَقُ؟» قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ «أَوْثَقُ الْإِيمَانِ الْوَلَايَةُ فِي اللَّهِ بِالْحَبِّ فِيهِ وَالْبُغْضِ فِيهِ يَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مَسْعُودٍ» قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ ثَلَاثَ مِرَارٍ قَالَ «هَلْ تَدْرِي أَيُّ النَّاسِ أَفْضَلُ؟» قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ «فَإِنَّ أَفْضَلَ النَّاسِ أَفْضَلُهُمْ عَمَلًا إِذَا فَقِهُوا فِي دِينِهِمْ يَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مَسْعُودٍ» قُلْتُ لَبَّيْكَ وَسَعْدَيْكَ ثَلَاثَ مِرَارٍ قَالَ «هَلْ تَدْرِي أَيُّ النَّاسِ أَعْلَمُ؟» قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ فَإِنَّ أَعْلَمَ النَّاسِ أَبْصَرُهُمْ بِالْحَقِّ إِذَا اخْتَلَفَتِ النَّاسُ وَإِنْ كَانَ مُقَصِّرًا فِي الْعَمَلِ وَإِنْ كَانَ يَزْحَفُ عَلَى اسْتِهِ وَاخْتَلَفَ مَنْ كَانَ قَبْلَنَا عَلَى اثْنَتَيْنِ وَسَبْعِينَ فِرْقَةً نَجَا مِنْهَا ثَلَاثٌ وَهَلَكَ سَائِرُهَا فِرْقَةٌ وَازَتِ الْمُلُوكَ وَقَاتَلَتْهُمْ عَلَى دِينِ اللَّهِ وَدِينِ عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ حَتَّى قُتِلُوا وَفِرْقَةٌ لَمْ يَكُنْ لَهُمْ طَاقَةٌ بِمُوَازَاةِ الْمُلُوكِ فَأَقَامُوا بَيْنَ ظَهْرَانَيْ قَوْمِهِمْ فَدَعَوْهُمْ إِلَى دِينِ اللَّهِ وَدِينِ عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ فَقَتَلَتْهُمُ الْمُلُوكُ وَنَشَرَتْهُمْ بِالْمَنَاشِيرِ وَفِرْقَةٌ لَمْ يَكُنْ لَهُمْ طَاقَةٌ بِمُوَازَاةِ الْمُلُوكِ وَلَا بِالْمُقَامِ بَيْنَ ظَهْرَانَيْ قَوْمِهِمْ فَدَعَوْهُمْ إِلَى اللَّهِ وَإِلَى دِينِ عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ فَسَاحُوا فِي الْجِبَالِ وَتَرَهَّبُوا فِيهَا فَهُمُ الَّذِينَ قَالَ اللَّهُ {وَرَهْبَانِيَّةً ابْتَدَعُوهَا مَا كَتَبْنَاهَا عَلَيْهِمْ إِلَّا ابْتِغَاءَ رِضْوَانِ اللَّهِ فَمَا رَعَوْهَا حَقَّ رِعَايَتِهَا} [الحديد 27] إِلَى قَوْلِهِ {فَاسِقُونَ} [الحديد 27] فَالْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ آمَنُوا بِي وَصَدَّقُونِي وَالْفَاسِقُونَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِي وَجَحَدُوا بِي «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» ليس بصحيح
இப்னு மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"{வஜஅல்னா ஃபீ குலூபில்லதீனத் தபஊஹு ரஅஃபதன் வ ரஹ்மதன் வ ரஹ்பானிய்யதன் இப்ததஊஹா மா கதப்னாஹா அலைஹிம் இல்லا இப்திகாவ ரித்வானில்லாஹி ஃபமா ரஅவ்ஹா ஹக்க ரிஆயதிஹா ஃபாஆதைனல்லதீன ஆமனூ மின்ஹும் அஜ்ரஹும் வ கஸீரும் மின்ஹும் ஃபாஸிகூன்}"

(பொருள்: 'அவரைப் பின்பற்றியவர்களின் உள்ளங்களில் இரக்கத்தையும், கிருபையையும் உண்டாக்கினோம். (ஆனால்) துறவறத்தை அவர்களாகவே புதிதாக உருவாக்கிக் கொண்டார்கள். அல்லாஹ்வின் திருப்தியைத் தேடுவதற்காகவே தவிர அதனை நாம் அவர்கள் மீது கடமையாக்கவில்லை. எனினும், அதனை அவர்கள் முறையாகப் பேணவில்லை. அவர்களில் ஈமான் கொண்டவர்களுக்கு அவர்களின் நற்கூலியை நாம் வழங்கினோம்; ஆனால் அவர்களில் பெரும்பாலோர் பாவிகளாகவே இருக்கின்றனர்' - அல்குர்ஆன் 57:27)

என்ற வசனத்தைக் குறித்து விளக்குகையில் இப்னு மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம், "அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூதே!" என்று அழைத்தார்கள்.
நான் மூன்று முறை, "லப்பைக் யா ரசூலல்லாஹ் (அல்லாஹ்வின் தூதரே! இதோ கீழ்ப்படியக் காத்திருக்கிறேன்)" என்று பதிலளித்தேன்.
அப்போது அவர்கள், "ஈமானின் (நம்பிக்கையின்) பிடிமானங்களில் மிகவும் உறுதியானது எதுவென்று உமக்குத் தெரியுமா?" என்று கேட்டார்கள்.
நான், "அல்லாஹ்வும் அவனது தூதருமே நன்கறிந்தவர்கள்" என்றேன்.
அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "ஈமானின் மிகவும் உறுதியான பிடிமானம் என்பது, அல்லாஹ்வுக்காக நேசிப்பதும் அவனுக்காகவே வெறுப்பதுமான (அல்லாஹ்வின் மீதான) விசுவாசமாகும் (அல்-விலாயா). அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூதே!" என்றார்கள்.

நான் மீண்டும் மூன்று முறை "லப்பைக் யா ரசூலல்லாஹ்" என்று பதிலளித்தேன்.
அவர்கள், "மக்களில் சிறந்தவர் யார் என்று உமக்குத் தெரியுமா?" என்று கேட்டார்கள்.
நான், "அல்லாஹ்வும் அவனது தூதருமே நன்கறிந்தவர்கள்" என்றேன்.
அதற்கு அவர்கள், "மக்களில் சிறந்தவர்கள், மார்க்கத்தில் (சரியான) புரிதல் பெற்ற நிலையில் நற்செயல்கள் புரிபவர்களாவர். அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூதே!" என்றார்கள்.

நான் மூன்று முறை "லப்பைக் வ ஸஅதைக்க (இதோ ஆஜராகிவிட்டேன், தங்களுக்குப் பணிந்து மகிழ்ச்சியடைகிறேன்)" என்று பதிலளித்தேன்.
அவர்கள், "மக்களில் அதிகம் அறிந்தவர் (அறிவாளி) யார் என்று உமக்குத் தெரியுமா?" என்று கேட்டார்கள்.
நான், "அல்லாஹ்வும் அவனது தூதருமே நன்கறிந்தவர்கள்" என்றேன்.
அதற்கு அவர்கள், "செயல்களில் (சில) குறைபாடுடையவராக இருந்தாலும், (இயலாமையால்) தனது பிட்டத்தின் மீது தவழ்ந்து செல்பவராக இருந்தாலும், மக்கள் (கருத்துக்களில்) மாறுபடும் போது சத்தியத்தை மிகத் தெளிவாகப் பார்ப்பவரே மக்களில் அதிகம் அறிந்தவர் ஆவார்" என்றார்கள்.

மேலும் கூறினார்கள்: "நமக்கு முன் வாழ்ந்தவர்கள் எழுபத்து இரண்டு பிரிவுகளாகப் பிரிந்தனர். அவர்களில் மூன்று பிரிவினர் மட்டுமே ஈடேற்றம் பெற்றனர், மற்றவர்கள் அழிந்துவிட்டனர்.

(அவர்களில்) ஒரு பிரிவினர் (அக்கிரமக்கார) அரசர்களை எதிர்த்து நின்றனர். அவர்கள் கொல்லப்படும் வரை அல்லாஹ்வின் மார்க்கத்திற்காகவும், மர்யமின் மகன் ஈசாவின் மார்க்கத்திற்காகவும் அந்த அரசர்களுடன் போரிட்டனர்.

இன்னொரு பிரிவினருக்கு அரசர்களை எதிர்க்கும் ஆற்றல் இருக்கவில்லை. அவர்கள் தங்களது சமுதாய மக்களிடையேயே தங்கி, அவர்களை அல்லாஹ்வின் மார்க்கத்திற்கும், மர்யமின் மகன் ஈசாவின் மார்க்கத்திற்கும் அழைத்தனர். அதனால் அரசர்கள் அவர்களைக் கொன்றனர்; ரம்பங்களால் அவர்களை அறுத்தனர்.

மற்றொரு பிரிவினருக்கு அரசர்களை எதிர்க்கவும் ஆற்றல் இருக்கவில்லை, தங்கள் சமுதாய மக்களிடையே தங்கி அவர்களை அழைக்கவும் இயலவில்லை. எனவே அவர்கள் மலைகளுக்குச் சென்று அங்கு துறவறம் (தனிமை) மேற்கொண்டனர்.

அவர்களைப் பற்றித்தான் அல்லாஹ் பின்வருமாறு கூறுகிறான்:
'{வ ரஹ்பானிய்யதன் இப்ததஊஹா மா கதப்னாஹா அலைஹிம் இல்லா இப்திகாவ ரித்வானில்லாஹி ஃபமா ரஅவ்ஹா ஹக்க ரிஆயதிஹா... ஃபாஸிகூன்.}'
'துறவறத்தை அவர்களாகவே புதிதாக உருவாக்கிக் கொண்டார்கள். அல்லாஹ்வின் திருப்தியைத் தேடுவதற்காகவே தவிர அதனை நாம் அவர்கள் மீது கடமையாக்கவில்லை. எனினும், அதனை அவர்கள் முறையாகப் பேணவில்லை... (என்று தொடங்கி) அவர்களில் பெரும்பாலோர் பாவிகளாகவே இருக்கின்றனர் (என்பது வரை).' (அல்குர்ஆன் 57:27).

(இதில் குறிப்பிடப்படும்) ஈமான் கொண்டவர்கள் யாரெனில், (இறுதித் தூதராகிய) என் மீது நம்பிக்கை கொண்டு என்னை உண்மையாளன் என்று ஏற்றுக் கொண்டவர்களாவர். பாவிகள் யாரெனில், என்னை நிராகரித்து, என்னை மறுத்தவர்களாவர்."
ஹதீஸ் தரம் : இது ஆதாரப்பூர்வமானது அல்ல
ليس بصحيح
تَفْسِيرُ سُورَةِ الْمُجَادَلَةِ
அல்முஜாதலா அத்தியாயத்தின் விரிவுரை
حَدَّثَنَا الشَّيْخُ أَبُو مُحَمَّدٍ أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْمُزَنِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْحَضْرَمِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عُبَيْدَةَ بْنِ مَعْنٍ الْمَسْعُودِيُّ حَدَّثَنِي أَبِي عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ تَمِيمِ بْنِ سَلَمَةَ السُّلَمِيِّ عَنْ عُرْوَةَ قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُ تَبَارَكَ الَّذِي وَسِعَ سَمْعُهُ كُلَّ شَيْءٍ إِنِّي لَأَسْمَعُ كَلَامَ خَوْلَةَ بِنْتِ ثَعْلَبَةَ وَيَخْفَى عَلَيَّ بَعْضُهُ وَهِيَ تَشْتَكِي زَوْجَهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ ﷺ وَهِيَ تَقُولُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَكَلَ شَبَابِي وَنَثَرْتُ لَهُ بَطْنِي حَتَّى إِذَا كَبِرَتْ سِنِّي وَانْقَطَعَ لَهُ وَلَدِي ظَاهَرَ مِنِّي اللَّهُمَّ إِنِّي أَشْكُو إِلَيْكَ قَالَتْ عَائِشَةُ §فَمَا بَرِحَتْ حَتَّى نَزَلَ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَامُ بِهَؤُلَاءِ الْآيَاتِ {قَدْ سَمِعَ اللَّهُ قَوْلَ الَّتِي تُجَادِلُكَ فِي زَوْجِهَا} [المجادلة 1] قَالَ وَزَوْجُهَا أَوْسُ بْنُ الصَّامِتِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» وَقَدْ رُوِيَ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ مُخْتَصَرًاصحيح
அன்னை ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"அனைத்துப் பொருட்களையும் தனது செவியால் சூழ்ந்திருக்கக்கூடியவன் (அல்லாஹ்) மிக மேலானவன் (மற்றும் பாக்கியமானவன்). நிச்சயமாக நான் கவ்லா பின்த் தஃலபா (ரலி) அவர்களின் பேச்சைச் செவியுற்றேன். (அவர் அருகில் இருந்தும்) அவரது பேச்சின் சில பகுதிகள் எனக்கு மறைவாக (தெளிவற்று) இருந்தன.

அவர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் தன் கணவரைப் பற்றி முறையிட்டுக் கொண்டிருந்தார். அவர் கூறும்போது: 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவர் எனது இளமையை (முழுமையாக) உண்டுவிட்டார் (அனுபவித்துவிட்டார்). அவருக்காக நான் எனது வயிற்றை விரித்தேன் (அதாவது பல குழந்தைகளைப் பெற்றெடுத்தேன்). இறுதியாக எனக்கு வயதாகி, அவருக்காக நான் குழந்தை பெறுவது நின்றுபோனபோது, அவர் என்னிடம் 'ழிஹார்' (மனைவியைத் தாயின் முதுகிற்கு ஒப்பிட்டு விலக்குதல்) செய்துவிட்டார். யா அல்லாஹ்! உன்னிடமே நான் (எனது குறையை) முறையிடுகிறேன்' என்றார்."

ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "அவர் (அங்கிருந்து) நகர்வதற்கு முன்பே, ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் இந்த வசனங்களுடன் இறங்கினார்கள்: '(நபியே!) தன் கணவரைப் பற்றி உம்மிடம் தர்க்கம் செய்து, அல்லாஹ்விடம் முறையிட்டுக் கொண்டிருந்த அந்தப் பெண்ணின் சொல்லை நிச்சயமாக அல்லாஹ் செவியுற்றுவிட்டான்' (அல்குர்ஆன் 58:1)."

(அறிவிப்பாளர் உர்வா) கூறினார்: அவளது கணவர் அவ்ஸ் பின் அஸ்-ஸாமித் (ரலி) ஆவார்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ يَعْقُوبَ وَإِبْرَاهِيمُ بْنُ عِصْمَةَ وَأَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ الْحَافِظُ قَالُوا ثنا عَلِيُّ بْنُ الْحَسَنِ الْهِلَالِيُّ ثنا أَبُو النُّعْمَانِ مُحَمَّدُ بْنُ الْفَضْلِ ثنا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ «أَنَّ جَمِيلَةَ كَانَتِ امْرَأَةَ أَوْسِ بْنِ الصَّامِتِ وَكَانَ أَوْسٌ امْرَءًا بِهِ لَمَمٌ فَإِذَا اشْتَدَّ لَمَمُهُ ظَاهَرَ مِنَ امْرَأَتِهِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ فِيهِ كَفَّارَةَ الظِّهَارِ»
ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஜமீலா (ரலி) அவர்கள் அவ்ஸ் பின் அஸ்-ஸாமித் (ரலி) அவர்களின் மனைவியாக இருந்தார்கள். அவ்ஸ் (ரலி) அவர்கள் (அவ்வப்போது) மனநல பாதிப்பு (அல்லது ஒருவித பைத்தியம் போன்ற நிலை) ஏற்படும் ஒரு மனிதராக இருந்தார். அவரது அந்தப் பாதிப்பு தீவிரமடையும் போது, அவர் தனது மனைவியிடம் 'ழிஹார்' (உன்னை என் தாயின் முதுகைப் போல் கருதுகிறேன் என்று கூறி விலக்கி வைப்பது) செய்வார். எனவே, அல்லாஹ் அவர் விஷயத்தில் 'ழிஹார்'க்கான பரிகாரத்தை (சட்டத்தை) அருளினான்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ يَعْقُوبَ وَإِبْرَاهِيمُ بْنُ عِصْمَةَ قَالَا ثنا السَّرِيُّ بْنُ خُزَيْمَةَ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ الْمُقْرِئُ ثنا حَيْوَةُ بْنُ شُرَيْحٍ أَخْبَرَنِي ابْنُ أَبِي كَرِيمَةَ قَالَ سَمِعْتُ عِكْرِمَةَ يَقُولُ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ يَقُولُ {§يَرْفَعُ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَالَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ دَرَجَاتٍ} [المجادلة 11] قَالَ «يَرْفَعُ اللَّهُ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ عَلَى الَّذِينَ لَمْ يُؤْتَوُا الْعِلْمَ دَرَجَاتٍ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

"{யர்ஃபஇல்லாஹுல்லதீன ஆமனூ மின்கும் வல்லதீன ஊதுல் இல்ம தரஜாத்} - உங்களில் நம்பிக்கை கொண்டவர்களுக்கும், கல்வி ஞானம் வழங்கப்பட்டவர்களுக்கும் அல்லாஹ் பதவிகளை உயர்த்துவான்" [அல்-முஜாதிலா 11] என்ற (திருக்குர்ஆன்) வசனத்தைக் குறித்து அவர்கள் கூறுகையில்:

"கல்வி ஞானம் வழங்கப்படாத (சாதாரண) இறைநம்பிக்கையாளர்களை விட, கல்வி ஞானம் வழங்கப்பட்ட இறைநம்பிக்கையாளர்களுக்கு அல்லாஹ் பல அந்தஸ்துகளை (மறுமையில்) உயர்த்துகிறான்" என்று குறிப்பிட்டார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ الصَّيْدَلَانِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ أَيُّوبَ أَنْبَأَ يَحْيَى بْنُ الْمُغِيرَةِ السَّعْدِيُّ ثنا جَرِيرٌ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى قَالَ قَالَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ §«إِنَّ فِي كِتَابِ اللَّهِ لَآيَةً مَا عَمِلَ بِهَا أَحَدٌ وَلَا يَعْمَلُ بِهَا أَحَدٌ بَعْدِي آيَةُ النَّجْوَى» {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا نَاجَيْتُمُ الرَّسُولَ فَقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيْ نَجْوَاكُمْ} [المجادلة 12] صَدَقَةً الْآيَةَ قَالَ كَانَ عِنْدِي دِينَارٌ فَبِعْتُهُ بِعَشَرَةِ دَرَاهِمَ فَنَاجَيْتُ النَّبِيَّ ﷺ فَكُنْتُ كُلَّمَا نَاجَيْتُ النَّبِيَّ ﷺ قَدَّمْتُ بَيْنَ يَدَيْ نَجْوَايَ دِرْهَمًا ثُمَّ نُسِخَتْ فَلَمْ يَعْمَلْ بِهَا أَحَدٌ فَنَزَلَتْ {أَأَشْفَقْتُمْ أَنْ تُقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيْ نَجْوَاكُمْ صَدَقَاتٍ} [المجادلة 13] الْآيَةَ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
அலி இப்னு அபீதாலிப் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக அல்லாஹ்வின் வேதத்தில் ஒரு வசனம் உள்ளது. அதன்படி (எனக்கு முன்) எவரும் செயல்பட்டதில்லை; எனக்குப் பிறகும் எவரும் அதன்படி செயல்பட மாட்டார்கள். அதுவே 'நஜ்வா' (இரகசியமாகப் பேசுதல்) தொடர்பான வசனமாகும்."

(அந்த வசனம்:) "{நம்பிக்கை கொண்டவர்களே! நீங்கள் இத்தூதரிடம் இரகசியமாகப் பேச முற்பட்டால், உங்களுடைய அந்த இரகசியப் பேச்சுக்கு முன்பாக (ஏதேனும்) தர்மம் செய்யுங்கள்}" [அல்-முஜாதிலா 58:12].

(அலி (ரலி) அவர்கள் தொடர்ந்து) கூறுகிறார்கள்: "என்னிடம் ஒரு தீனார் இருந்தது. அதை நான் பத்து திர்ஹம்களுக்கு விற்றேன். பின்னர் நான் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் இரகசியமாகப் பேசினேன். நான் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் இரகசியமாகப் பேசும் ஒவ்வொரு முறையும், எனது இரகசியப் பேச்சுக்கு முன்பாக ஒரு திர்ஹமைத் தர்மமாக வழங்கினேன். பின்னர் (இந்தக் கட்டளை) மாற்றப்பட்டது (நஸ்க் செய்யப்பட்டது). எனவே (எனக்குத் தவிர) வேறு யாரும் அதன்படி செயல்படவில்லை.

அதன்பின்னர், "{உங்களுடைய இரகசியப் பேச்சுக்கு முன்பாக நீங்கள் தர்மங்கள் செய்வதைக் குறித்து (வறுமை வந்துவிடுமோ என்று) அஞ்சுகிறீர்களா?}" [அல்-முஜாதிலா 58:13] எனும் வசனம் அருளப்பட்டது."

"இந்த ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி ஆதாரப்பூர்வமானதாகும் (ஸஹீஹ்). இருப்பினும் அவர்கள் இதனைத் தங்களின் நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ أَنْبَأَ الْحَسَنُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ عَفَّانَ ثنا عَمْرُو بْنُ مُحَمَّدٍ الْعَنْقَزِيُّ ثنا إِسْرَائِيلُ ثنا سِمَاكُ بْنُ حَرْبٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ فِي ظِلِّ حُجْرَةٍ وَقَدْ كَادَ الظِّلُّ أَنْ يَتَقَلَّصَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «§إِنَّهُ سَيَأْتِيكُمْ إِنْسَانٌ فَيَنْظُرُ إِلَيْكُمْ بِعَيْنِ شَيْطَانٍ فَإِذَا جَاءَكُمْ لَا تُكَلِّمُوهُ» فَلَمْ يَلْبَثُوا أَنْ طَلَعَ عَلَيْهِمْ رَجُلٌ أَزْرَقُ أَعْوَرُ فَقَالَ حِينَ رَآهُ دَعَاهُ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ فَقَالَ «عَلَى مَا تَشْتُمُنِي أَنْتَ وَأَصْحَابُكَ» فَقَالَ ذَرْنِي آتِكَ بِهِمْ فَانْطَلَقَ فَدَعَاهُمْ فَحَلَفُوا مَا قَالُوا وَمَا فَعَلُوا حَتَّى يُخَوَّنَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {يَوْمَ يَبْعَثُهُمُ اللَّهُ جَمِيعًا فَيَحْلِفُونَ لَهُ كَمَا يَحْلِفُونَ لَكُمْ وَيَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ عَلَى شَيْءٍ أَلَا إِنَّهُمْ هُمُ الْكَاذِبُونَ} [المجادلة 18] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» سكت عنه الذهبي في التلخيص
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு அறையின் நிழலில் அமர்ந்திருந்தார்கள். அந்த நிழல் (சூரியன் நகர்வதால்) சுருங்கி மறையும் நிலையில் இருந்தது. அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "உங்களிடம் ஒரு மனிதன் வருவான்; அவன் உங்களை ஷைத்தானின் பார்வையால் (பகைமை அல்லது தீய எண்ணத்துடன்) பார்ப்பான். அவன் உங்களிடம் வந்தால் அவனிடம் நீங்கள் பேச வேண்டாம்" என்று கூறினார்கள்.

சிறிது நேரத்திலேயே நீல நிற (கண்களை உடைய), ஒற்றைக் கண்ணன் ஒருவன் அவர்களிடம் வந்தான். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவனைக் கண்டதும், அவனை அழைத்து, "நீயும் உன் தோழர்களும் ஏன் என்னை ஏசுகிறீர்கள்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவன், "என்னை விட்டுவிடுங்கள், நான் அவர்களை உங்களிடம் அழைத்து வருகிறேன்" என்று கூறிவிட்டுச் சென்றான். பிறகு அவன் அவர்களை அழைத்துவந்தான். அப்போது அவர்கள் தாங்கள் (உங்களைப் பற்றித் தவறாக) அவ்வாறு சொல்லவுமில்லை, செய்யவுமில்லை என்று (பொய்யாகச்) சத்தியம் செய்தார்கள்.

அப்போது கண்ணியமும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ், (பின்வரும் வசனத்தை) அருளினான்:

"அல்லாஹ் அவர்கள் அனைவரையும் (மறுமையில்) உயிர்ப்பித்து எழுப்பும் நாளில், உங்களிடம் அவர்கள் (பொய்ச்) சத்தியம் செய்ததைப்போலவே அவனிடமும் சத்தியம் செய்வார்கள்; மேலும், தாங்கள் (இதன் மூலம் தப்பித்துக்கொள்ள ஏதேனும்) ஓர் அடித்தளத்தின் மீது இருப்பதாக அவர்கள் எண்ணிக் கொள்கிறார்கள்; அறிந்துகொள்க! நிச்சயமாக அவர்கள் பொய்யர்களே." [அல்குர்ஆன் 58:18].

(இது இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைப்படி அமைந்த ஸஹீஹான ஹதீஸாகும்; எனினும் அவர்கள் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ بَالَوَيْهِ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ النَّضْرِ ثنا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو ثنا زَائِدَةُ أَنْبَأَ السَّائِبُ بْنُ حُبَيْشٍ الْكَلَاعِيُّ عَنْ مَعْدَانِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ الْيَعْمُرِيُّ قَالَ قَالَ لِي أَبُو الدَّرْدَاءِ أَيْنَ مَسْكَنُكَ؟ فَقُلْتُ فِي قَرْيَةٍ دُونَ حِمْصَ فَقَالَ أَبُو الدَّرْدَاءِ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَقُولُ «§مَا مِنْ ثَلَاثَةٍ فِي قَرْيَةٍ وَلَا بَدْوٍ لَا تُقَامُ فِيهِمُ الصَّلَاةُ إِلَّا قَدِ اسْتَحْوَذَ عَلَيْهِمُ الشَّيْطَانُ فَعَلَيْكَ بِالْجَمَاعَةِ فَإِنَّمَا يَأْكُلُ الذِّئْبُ الْقَاصِيَةَ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
அபூதர்தா (ரலி) அவர்கள் என்னிடம், "உமது இருப்பிடம் எங்கே?" என்று கேட்டார்கள். நான், "ஹிம்ஸ் (நகருக்கு) அருகிலுள்ள ஒரு கிராமத்தில்" என்று பதிலளித்தேன். அதற்கு அபூதர்தா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டிருக்கிறேன்:

"ஒரு கிராமத்திலோ அல்லது ஒரு பாலைவனத்திலோ (வசிக்கும்) மூன்று பேர், தங்களுக்குள் (கூட்டாகத்) தொழுகையை நிலைநாட்டவில்லை எனில், அவர்கள் மீது ஷைத்தான் ஆதிக்கம் செலுத்தி (அவர்களைத் தன் வசப்படுத்தி) விடுகிறான். எனவே, நீர் ஜமாஅத்தை (கூட்டுத் தொழுகையை)ப் பற்றிக்கொள்வீராக! ஏனெனில், மந்தையிலிருந்து பிரிந்து (தனியாகச்) செல்லும் ஆட்டைத்தான் ஓநாய் தின்னும்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
تَفْسِيرُ سُورَةِ الْحَشْرِ
அல்-ஹஷ்ர் அத்தியாயத்தின் விரிவுரை
أَخْبَرَنِي أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ الصَّنْعَانِيُّ بِمَكَّةَ ثنا عَلِيُّ بْنُ الْمُبَارَكِ الصَّنْعَانِيُّ ثنا زَيْدُ بْنُ الْمُبَارَكِ الصَّنْعَانِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ ثَوْرٍ عَنْ مَعْمَرٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ
ஆயிஷா (ரளியல்லாஹு அன்ஹா) அவர்கள் (பின்வருமாறு) அறிவிக்கிறார்கள்:
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ الْمَحْبُوبِيُّ ثنا سَعِيدُ بْنُ مَسْعُودٍ ثنا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَنْبَأَ مَنْصُورُ بْنُ حَيَّانَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ وَابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُمَا شَهِدَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ ﷺ أَنَّهُ § نَهَى عَنِ الدُّبَّاءِ وَالنَّقِيرِ وَالْحَنْتَمِ وَالْمُزَفَّتِ ثُمَّ تَلَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ {مَا آتَاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا} [الحشر 7] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ بِهَذِهِ الزِّيَادَةِ» صحيح منصور خرج له مسلم
இப்னு உமர் (ரலி) மற்றும் இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) ஆகியோர் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'துப்பா' (சுரைக்காய் குடுவை), 'நகீர்' (குடையப்பட்ட மரப் பாத்திரம்), 'ஹன்தம்' (பச்சை நிற மண்பாண்டம்), 'முஸஃப்பத்' (கீல் பூசப்பட்ட பாத்திரம்) ஆகியவற்றை (பானங்கள் தயாரிக்கப் பயன்படுத்துவதை)த் தடை செய்தார்கள். பின்னர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "இத்தூதர் உங்களுக்கு எதைக் கொடுத்தாரோ அதை எடுத்துக்கொள்ளுங்கள்; மேலும், எதை விட்டும் உங்களைத் தடுத்தாரோ அதிலிருந்து நீங்கள் விலகிக் கொள்ளுங்கள்" (அல்குர்ஆன் 59:7) என்ற வசனத்தை ஓதிக்காட்டினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حَمْشَاذَ الْعَدْلُ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُغِيرَةِ السُّكَّرِيُّ بِهَمْدَانَ ثنا الْقَاسِمُ بْنُ الْحَكَمِ الْعُرَنِيُّ ثنا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ الْوَلِيدِ عَنْ مُحَارِبِ بْنِ دِثَارٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ أُهْدِي لِرَجُلٍ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ رَأْسُ شَاةٍ فَقَالَ §«إِنَّ أَخِي فُلَانًا وَعِيَالَهُ أَحْوَجُ إِلَى هَذَا مِنَّا» قَالَ فَبَعَثَ إِلَيْهِ فَلَمْ يَزَلْ يَبْعَثُ إِلَيْهِ وَاحِدًا إِلَى آخَرَ حَتَّى تَدَاوَلَهَا سَبْعَةُ أَبْيَاتٍ حَتَّى رَجَعَتْ إِلَى الْأَوَّلِ فَنَزَلَتْ {وَيُؤْثِرُونَ عَلَى أَنْفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ} [الحشر 9] إِلَى آخِرِ الْآيَةِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» عبيد الله بن الوليد ضعفوه
இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களில் ஒருவருக்கு ஓர் ஆட்டின் தலை அன்பளிப்பாக வழங்கப்பட்டது. அப்போது அவர், "எங்களை விட என் (முஸ்லிம்) சகோதரர் இன்னாருக்கும் அவருடைய குடும்பத்தினருக்கும் இது மிகவும் தேவையாக இருக்கிறது" என்று கூறி, அதனை அவருக்கு அனுப்பி வைத்தார்.

இவ்வாறு (அந்த அன்பளிப்பு) ஒருவரிடமிருந்து மற்றொருவருக்கு எனத் தொடர்ந்து அனுப்பப்பட்டு, ஏழு வீடுகளைச் சுற்றி (ஒவ்வொருவரும் தங்களை விட அடுத்தவர் தேவையுள்ளவர் எனக் கருதியதால்), இறுதியில் மீண்டும் முதலில் (அன்பளிப்பைப்) பெற்றவரிடமே அது வந்து சேர்ந்தது. அப்போது, "தமக்குக் கடும் தேவையிருந்த போதிலும், தங்களை விடப் பிறருக்கே அவர்கள் முன்னுரிமை வழங்குவார்கள்" (அல்குர்ஆன் 59:9) என்ற வசனம் அதன் இறுதி வரை அருளப்பட்டது.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الصَّفَّارُ ثنا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ الضَّبِّيُّ ثنا أَبُو بَدْرٍ شُجَاعُ بْنُ الْوَلِيدِ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ زُبَيْدٍ عَنْ طَلْحَةَ بْنِ مُصَرِّفٍ عَنْ مُصْعَبِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ قَالَ §النَّاسُ عَلَى ثَلَاثِ مَنَازِلَ فَمَضَتْ مِنْهُمُ اثْنَتَانِ وَبَقِيَتْ وَاحِدَةٌ فَأَحْسَنُ مَا أَنْتُمْ كَائِنُونَ عَلَيْهِ أَنْ تَكُونُوا بِهَذِهِ الْمَنْزِلَةِ الَّتِي بَقِيَتْ ثُمَّ قَرَأَ {لِلْفُقَرَاءِ الْمُهَاجِرِينَ الَّذِينَ أُخْرِجُوا مِنْ دِيَارِهِمْ وَأَمْوَالِهِمْ} [الحشر 8] الْآيَةَ ثُمَّ قَالَ هَؤُلَاءِ الْمُهَاجِرُونَ وَهَذِهِ مَنْزِلَةٌ وَقَدْ مَضَتْ ثُمَّ قَرَأَ {وَالَّذِينَ تَبَوَّءُوا الدَّارَ وَالْإِيمَانَ مِنْ قَبْلِهِمْ} الْآيَةَ ثُمَّ قَالَ هَؤُلَاءِ الْأَنْصَارُ وَهَذِهِ مَنْزِلَةٌ وَقَدْ مَضَتْ ثُمَّ قَرَأَ {وَالَّذِينَ جَاءُوا مِنْ بَعْدِهِمْ يَقُولُونَ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَلِإِخْوَانِنَا الَّذِينَ سَبَقُونَا بِالْإِيمَانِ} الْآيَةَ قَالَ فَقَدْ مَضَتْ هَاتَانِ الْمَنْزِلَتَانِ وَبَقِيَتْ هَذِهِ الْمَنْزِلَةُ فَأَحْسَنُ مَا أَنْتُمْ كَائِنُونَ عَلَيْهِ أَنْ تَكُونُوا بِهَذِهِ الْمَنْزِلَةِ الَّتِي بَقِيَتْ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
ஸஅத் பின் அபீ வக்காஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

"மக்கள் மூன்று நிலைகளில் (பிரிவுகளில்) உள்ளனர். அவற்றில் இரண்டு நிலைகள் (ஏற்கனவே) கடந்துவிட்டன; ஒன்று மட்டுமே (இப்போது) எஞ்சியுள்ளது. எஞ்சியுள்ள இந்த நிலையில் நீங்கள் இருப்பதே உங்களுக்கு மிகச் சிறந்ததாகும்."

பின்னர் அவர்கள், “லில் ஃபுகராயில் முஹாஜிரீனல்லதீன உக்ரிஜூ மின் தியாரிஹிம் வ அம்வாலிஹிம்” (தங்கள் வீடுகளையும், சொத்துக்களையும் விட்டு வெளியேற்றப்பட்ட ஏழை முஹாஜிர்களுக்கு...) [அல்-ஹஷ்ர் 59:8] என்ற வசனத்தை ஓதினார்கள். பிறகு, “இவர்கள் முஹாஜிர்கள் ஆவர்; இவர்களது நிலை (காலம்) கடந்துவிட்டது” என்று கூறினார்கள்.

பின்னர் அவர்கள், “வல்லதீன தபவ்வஉத் தார வல் ஈமான மின் கப்லிஹிம்” (அவர்களுக்கு முன்னரே ஈமானையும், மதீனா நகரத்தையும் தங்குமிடமாக அமைத்துக் கொண்டவர்களுக்கு...) [அல்-ஹஷ்ர் 59:9] என்ற வசனத்தை ஓதினார்கள். பிறகு, “இவர்கள் அன்சாரிகள் ஆவர்; இவர்களது நிலையும் (காலம்) கடந்துவிட்டது” என்று கூறினார்கள்.

பின்னர் அவர்கள், “வல்லதீன ஜாஊ மின் பஃதிஹிம் யகூலூன ரப்பனக்ஃபிர் லனா வலி இக்வானினல்லதீன ஸபகூனா பில் ஈமான்” (மேலும், அவர்களுக்குப் பின் வந்தவர்கள்: 'எங்கள் இறைவா! எங்களுக்கும், ஈமான் கொள்வதில் எங்களை முந்திவிட்ட எங்கள் சகோதரர்களுக்கும் மன்னிப்பு வழங்குவாயாக' என்று கூறுவார்கள்...) [அல்-ஹஷ்ர் 59:10] என்ற வசனத்தை ஓதினார்கள்.

பிறகு அவர்கள் கூறினார்கள்: “இந்த இரண்டு நிலைகளும் கடந்துவிட்டன. இந்த (மூன்றாவது) நிலை மட்டுமே எஞ்சியுள்ளது. எனவே, எஞ்சியுள்ள இந்த நிலையில் நீங்கள் இருப்பதே உங்களுக்கு மிகச் சிறந்ததாகும்.”
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ أَنْبَأَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَ الثَّوْرِيُّ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ السَّلُولِيِّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ قَالَ § كَانَ رَاهِبٌ يَتَعَبَّدُ فِي صَوْمَعَةٍ وَامْرَأَةٌ زَيَّنَتْ لَهُ نَفْسَهَا فَوَقَعَ عَلَيْهَا فَحَمَلَتْ فَجَاءَهُ الشَّيْطَانُ فَقَالَ اقْتُلْهَا فَإِنَّهُمْ إِنْ ظَهَرُوا عَلَيْكَ افْتَضَحْتَ فَقَتَلَهَا فَدَفَنَهَا فَجَاءُوهُ فَأَخَذُوهُ فَذَهَبُوا بِهِ فَبَيْنَمَا هُمْ يَمْشُونَ إِذْ جَاءَهُ الشَّيْطَانُ فَقَالَ أَنَا الَّذِي زَيَّنْتُ لَكَ فَاسْجُدْ لِي سَجْدَةً أُنْجِيكَ فَسَجَدَ لَهُ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {كَمَثَلِ الشَّيْطَانِ إِذْ قَالَ لِلْإِنْسَانِ اكْفُرْ فَلَمَّا كَفَرَ قَالَ إِنِّي بَرِيءٌ مِنْكَ} [الحشر 16] الْآيَةَ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
அலி இப்னு அபீ தாலிப் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"ஒரு துறவி ஒரு மடாலயத்தில் (தனித்திருந்து) இறைவழிபாட்டில் ஈடுபட்டு வந்தார். அப்போது ஒரு பெண் தன்னை அவருக்கு அழகாகக் காட்டிக் கொண்டாள். அவர் அவளுடன் (விபச்சாரத்தில்) ஈடுபட்டார்; அதனால் அவள் கர்ப்பமானாள். அப்போது ஷைத்தான் அவரிடம் வந்து, 'அவளைக் கொன்றுவிடு, ஏனெனில் (அவளது குடும்பத்தார்) உன்னைப் பற்றி அறிந்து கொண்டால் நீ அவமானப்படுவாய்' என்று கூறினான். எனவே, அவர் அவளைக் கொன்று (மறைவாகப்) புதைத்துவிட்டார். பின்னர் (அவளது குடும்பத்தார்) அவரிடம் வந்து அவரைப் பிடித்து (தண்டனைக்காக) அழைத்துச் சென்றனர்.

அவர்கள் (அவரை அழைத்துக்கொண்டு) நடந்து சென்று கொண்டிருக்கும்போது, ஷைத்தான் அவரிடம் வந்து, 'நான்தான் (அந்தப் பெண்ணை) உனக்கு அழகாகக் காட்டினேன்; எனவே, நீ எனக்கு ஒரு முறை ஸஜ்தா (சிரம் பணிதல்) செய், நான் உன்னைக் காப்பாற்றுகிறேன்' என்று கூறினான். அவ்வாறே அவரும் அவனுக்கு ஸஜ்தா செய்தார். (அவர் நிராகரிப்பாளராக மாறிய) அப்போது கண்ணியமும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ் (பின்வரும்) வசனத்தை அருளினான்:

'ஷைத்தானின் உதாரணத்தைப் போன்றது; அவன் மனிதனிடம் "நிராகரித்து விடு" என்று கூறி, அவன் நிராகரித்ததும், "நிச்சயமாக நான் உன்னை விட்டும் விலகியவன்" என்று கூறினான்' (அல்குர்ஆன் 59:16)."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
تَفْسِيرُ سُورَةِ الْمُمْتَحِنَةِ
அல்மும்தஹினா அத்தியாயத்தின் விரிவுரை
أَخْبَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْحَسَنِ الْقَاضِي بِهَمْدَانَ ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْحُسَيْنِ ثنا آدَمُ بْنُ أَبِي إِيَاسٍ ثنا وَرْقَاءُ عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا عَدُوِّي وَعَدُوَّكُمْ أَوْلِيَاءَ تُلْقُونَ إِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ} [الممتحنة 1] إِلَى قَوْلِهِ {وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ} [الممتحنة 3] نَزَلَ فِي مُكَاتَبَةِ حَاطِبِ بْنِ أَبِي بَلْتَعَةَ وَمَنْ مَعَهُ إِلَى كُفَّارِ قُرَيْشٍ يُحَذِّرُونَهُمْ وَقَوْلُهُ تَعَالَى {إِلَّا قَوْلَ إِبْرَاهِيمَ لِأَبِيهِ} [الممتحنة 4] نُهُوا أَنْ يَتَأَسَّوْا بِاسْتِغْفَارِ إِبْرَاهِيمَ لِأَبِيهِ فَيَسْتَغْفِرُوا لِلْمُشْرِكِينَ وَقَوْلُهُ تَعَالَى {رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا فِتْنَةً لِلَّذِينَ كَفَرُوا} [الممتحنة 5] لَا تُعَذِّبْنَا بِأَيْدِيهِمْ وَلَا بِعَذَابٍ مِنْ عِنْدِكِ فَيَقُولُونَ لَوْ كَانَ هَؤُلَاءِ عَلَى الْحَقِّ مَا أَصَابَهُمْ
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (பின்வரும் குர்ஆன் வசனங்கள் குறித்து) அறிவிக்கிறார்கள்:

கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ்வின் கூற்றான, "{நம்பிக்கையாளர்களே! எனக்கும் பகைவர்களாகவும் உங்களுக்கும் பகைவர்களாகவும் இருப்பவர்களை உற்ற நண்பர்களாக்கிக் கொண்டு, அவர்களுக்கு அன்பை வெளிப்படுத்தாதீர்கள்...}" (60:1) என்பதிலிருந்து "{...நீங்கள் செய்பவற்றை அல்லாஹ் உற்று நோக்குபவனாக இருக்கின்றான்}" (60:3) என்பது வரையிலான வசனங்கள், "ஹாதிப் பின் அபீ பல்தஆ மற்றும் அவருடன் இருந்தவர்கள் (மக்கா வெற்றியின் போது முஸ்லிம்களின் வருகை குறித்து) குறைஷி நிராகரிப்பாளர்களை எச்சரிக்கும் விதமாக அவர்களுக்குக் கடிதம் எழுதியது (தொடர்பான விவகாரத்தில்) அருளப்பட்டன."

மேலும், "{...இப்ராஹீம் தம் தந்தையிடம் (உமக்காக நான் பாவமன்னிப்புத் தேடுவேன் என்று) கூறியதைத் தவிர...}" (60:4) என்ற அல்லாஹ்வின் கூற்று குறித்து (விளக்குகையில்), "இப்ராஹீம் (அலை) அவர்கள் தமது தந்தைக்குப் பாவமன்னிப்புத் தேடியதை (முஸ்லிம்கள்) முன்மாதிரியாகக் கொண்டு, இணைவைப்பாளர்களுக்காகப் பாவமன்னிப்புத் தேடுவது (இதன் மூலம்) தடை செய்யப்பட்டுள்ளது" என்றார்கள்.

மேலும், "{எங்கள் இறைவா! நிராகரிப்போருக்கு எங்களைச் சோதனையாக ஆக்கிவிடாதே!}" (60:5) என்ற அல்லாஹ்வின் கூற்று குறித்து (விளக்குகையில்): "(இதன் பொருள்:) அவர்களின் கைகளால் எங்களைத் தண்டித்து விடாதே! மேலும், உன்னிடமிருந்து வரும் (வேறு எந்த) வேதனையின் மூலமாகவும் எங்களைத் தண்டித்து விடாதே! (ஏனெனில் அவ்வாறு தண்டித்தால்,) 'இவர்கள் சத்தியத்தின் மீது இருந்திருந்தால் இவர்களுக்கு இத்தகைய பாதிப்பு ஏற்பட்டிருக்காது' என்று அந்த நிராகரிப்பாளர்கள் கூறிவிடுவார்கள் (என்பதாகும்)" என்று விளக்கமளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ أَنْبَأَ جَرِيرٌ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِيهِمْ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ} [الممتحنة 6] قَالَ «فِي صُنْعِ إِبْرَاهِيمَ وَمَنْ مَعَهُ إِلَّا فِي اسْتِغْفَارِهِ لِأَبِيهِ وَهُوَ مُشْرِكٌ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின்) "நிச்சயமாக, உங்களுக்கு அவர்களிடம் ஓர் அழகிய முன்மாதிரி இருக்கிறது" (அல்குர்ஆன் 60:6) என்ற வசனத்தைப் பற்றிக் கூறினார்கள்:

"(இந்த முன்மாதிரி என்பது) இப்ராஹீம் (அலை) மற்றும் அவர்களுடன் இருந்தவர்களின் செயல்களில் (உள்ளது); ஆனால், தம் தந்தை இணைவைப்பவராக (முஷ்ரிக்காக) இருந்த நிலையில் அவருக்காக அவர் (இப்ராஹீம் அலை) பாவமன்னிப்புத் தேடிய (செயலைத்) தவிர!"
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ السَّيَّارِيُّ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَلِيِّ الْغَزَّالُ ثنا عَلِيُّ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ شَقِيقٍ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ أَخْبَرَنِي مُصْعَبُ بْنُ ثَابِتِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَ قَدِمَتْ قُتَيْلَةُ بِنْتُ الْعُزَّى بِنْتِ أَسْعَدَ مِنْ بَنِي مَالِكِ بْنِ حَسَلٍ عَلَى ابْنَتِهَا أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ طَلَّقَهَا فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَقَدِمَتْ عَلَى ابْنَتِهَا بِهَدَايَا ضِبَابًا وَسَمْنًا وَأَقِطًا فَأَبَتْ أَسْمَاءُ أَنْ تَأْخُذَ مِنْهَا وَتَقْبَلَ مِنْهَا وَتُدْخِلَهَا مَنْزِلَهَا حَتَّى أَرْسَلَتْ إِلَى عَائِشَةَ أَنْ سَلِي عَنْ هَذَا رَسُولَ اللَّهِ ﷺ فَأَخْبَرَتْهُ «فَأَمَرَهَا أَنْ تَقْبَلَ هَدَايَاهَا وَتُدْخِلَهَا مَنْزِلَهَا» فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {لَا يَنْهَاكُمُ اللَّهُ عَنِ الَّذِينَ لَمْ يُقَاتِلُوكُمْ فِي الدِّينِ وَلَمْ يُخْرِجُوكُمْ مِنْ دِيَارِكُمْ أَنْ تَبَرُّوهُمْ} [الممتحنة 8] إِلَى آخِرِ الْآيَتَيْنِ
அப்துல்லாஹ் பின் அஸ்-ஸுபைர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

பனூ மாலிக் பின் ஹஸல் குலத்தைச் சேர்ந்த குதைலா பின்த் அல்-உஸ்ஸா என்பவர், தன் மகளான அஸ்மா பின்த் அபூபக்கர் அஸ்-ஸித்தீக் (ரலி) அவர்களிடம் வந்தார்கள். (இஸ்லாத்திற்கு முந்தைய) அறியாமைக் காலத்தில் (ஜாஹிலிய்யாவில்) அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் அவரை விவாகரத்து செய்திருந்தார்கள். அவர் (குதைலா) தனது மகளுக்காக உடும்பு (இறைச்சி), நெய் மற்றும் பாலாடைக்கட்டி (அகித்) ஆகியவற்றை அன்பளிப்பாகக் கொண்டு வந்திருந்தார். (அவர் இணைவைப்பவராக இருந்ததால்) இது குறித்து அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் கேட்கும்படி (தனது சகோதரி) ஆயிஷா (ரலி) அவர்களுக்குச் செய்தி அனுப்பும் வரை, அஸ்மா (ரலி) அவர்கள் அவரிடமிருந்து அந்த அன்பளிப்புகளைப் பெறவும், ஏற்கவும், அவரைத் தனது வீட்டிற்குள் அனுமதிக்கவும் மறுத்துவிட்டார்கள்.

ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் இதை நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் தெரிவித்தபோது, அந்த அன்பளிப்புகளை ஏற்று, அவரை (தனது தாயாரை) வீட்டிற்குள் அனுமதிக்கும்படி அஸ்மாவுக்கு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கட்டளையிட்டார்கள்.

அப்போது மாண்பும் வல்லமையும் மிக்க அல்லாஹ், {மார்க்க விஷயத்தில் உங்களுடன் போர் புரியாதவர்களுக்கும், உங்கள் வீடுகளிலிருந்து உங்களை வெளியேற்றாதவர்களுக்கும் நீங்கள் நன்மை செய்வதையும், அவர்களுக்கு நீதி செலுத்துவதையும் அல்லாஹ் உங்களுக்குத் தடை செய்யவில்லை...} (அல்-மும்தஹினா 60:8) என்று தொடங்கும் இரண்டு வசனங்களின் இறுதி வரை இறக்கியருளினான்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرٍ أَحْمَدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْفَقِيهُ بِبَغْدَادَ ثنا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِسْحَاقَ الْقَاضِي وَحَدَّثَنَا الشَّيْخُ أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ الْفَقِيهُ أَنْبَأَ الْعَبَّاسُ بْنُ الْفَضْلِ الْأَسْفَاطِيُّ قَالَا ثنا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي أُوَيْسٍ حَدَّثَنِي أَخِي عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ بِلَالٍ عَنِ ابْنِ عَجْلَانَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ فَاطِمَةَ بِنْتِ عُتْبَةَ بْنِ رَبِيعَةَ بْنِ عَبْدِ شَمْسٍ أَنَّ أَبَا حُذَيْفَةَ بْنَ عُتْبَةَ أَتَى بِهَا وَبِهِنْدِ بِنْتِ عُتْبَةَ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ تُبَايِعُهُ فَقَالَتْ أَخَذَ عَلَيْنَا فَشَرَطَ عَلَيْنَا قَالَتْ قُلْتُ لَهُ يَا ابْنَ عَمِّ هَلْ عَلِمْتَ فِي قَوْمِكَ مِنْ هَذِهِ الْعَاهَاتِ أَوِ الْهَنَّاتِ شَيْئًا؟ قَالَ أَبُو حُذَيْفَةَ إِيهًا فَبَايِعِيهِ فَإِنَّ بِهَذَا يُبَايِعُ وَهَكَذَا يَشْتَرِطُ فَقَالَتْ هِنْدٌ لَا أُبَايِعُكَ عَلَى السَّرِقَةِ إِنِّي أَسْرِقُ مِنْ مَالِ زَوْجِي فَكَفَّ النَّبِيُّ ﷺ يَدَهُ وَكَفَّتْ يَدَهَا حَتَّى أَرْسَلَ إِلَى أَبِي سُفْيَانَ فَتَحَلَّلَ لَهَا مِنْهُ فَقَالَ أَبُو سُفْيَانَ أَمَّا الرَّطْبُ فَنَعَمْ وَأَمَّا الْيَابِسُ فَلَا وَلَا نِعْمَةَ قَالَتْ فَبَايَعْنَاهُ ثُمَّ قَالَتْ فَاطِمَةُ مَا كَانَتْ قُبَّةٌ أَبْغَضُ إِلَيَّ مِنْ قُبَّتِكَ وَلَا أَحَبُّ أَنْ يُبِيحَهَا اللَّهُ وَمَا فِيهَا وَاللَّهِ مَا مِنْ قُبَّةٍ أَحَبُّ إِلَيَّ أَنْ يُعَمِّرَهَا اللَّهُ وَيُبَارَكُ فِيهَا مِنْ قُبَّتِكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ §«وَأَيْضًا وَاللَّهِ لَا يُؤْمِنُ أَحَدُكُمْ حَتَّى أَكُونَ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنْ وَلَدِهِ وَوَالِدِهِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
பாத்திமா பின்த் உத்பா பின் ரபீஆ பின் அப்து ஷம்ஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அபூ ஹுதைஃபா பின் உத்பா (ரழி) அவர்கள், என்னையும் (எனது சகோதரி) ஹிந்த் பின்த் உத்பாவையும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் (இஸ்லாத்தை ஏற்று) விசுவாசப் பிரமாணம் (பைஅத்) செய்வதற்காக அழைத்து வந்தார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் எங்களிடம் (சில நிபந்தனைகளை) விதித்து (அதன் அடிப்படையில்) விசுவாசப் பிரமாணம் வாங்கினார்கள்.

அப்போது நான் அவரிடம் (அபூ ஹுதைஃபாவிடம்), "என் தந்தையின் சகோதரர் மகனே! (உறவினரே!) உமது சமூகத்தாரிடம் இத்தகைய குறைகளோ அல்லது தீய பழக்கங்களோ (இருப்பதை) நீர் அறிவீரா?" என்று கேட்டேன். (ஏனெனில் நபி (ஸல்) அவர்கள் திருடக்கூடாது, விபச்சாரம் செய்யக்கூடாது போன்ற நிபந்தனைகளை விதித்தார்கள்).

அதற்கு அபூ ஹுதைஃபா, "அமைதியாக இரு! நீ அவரிடம் விசுவாசப் பிரமாணம் செய். ஏனெனில் அவர் இப்படித்தான் விசுவாசப் பிரமாணம் வாங்குவார், இவ்வாறுதான் நிபந்தனைகளை விதிப்பார்" என்றார்.

அப்போது ஹிந்த், "திருடக்கூடாது (என்ற நிபந்தனையின்) அடிப்படையில் நான் உங்களிடம் விசுவாசப் பிரமாணம் செய்ய மாட்டேன். ஏனெனில், நான் என் கணவரின் செல்வத்திலிருந்து (அவருக்குத் தெரியாமல்) திருடி (எடுத்துக்) கொள்வேன்" என்றார்.

இதைக் கேட்ட நபி (ஸல்) அவர்கள் (விசுவாசப் பிரமாணம் வாங்குவதிலிருந்து) தமது கையைத் தடுத்துக் கொண்டார்கள். ஹிந்தும் தமது கையைத் தடுத்துக் கொண்டார். பின்னர், நபி (ஸல்) அவர்கள் (ஹிந்தின் கணவர்) அபூ சுஃப்யானுக்கு ஆளனுப்பி, (அவர் மனைவி அவரது செல்வத்தை எடுப்பதற்கு) அவரிடம் அனுமதி கேட்டார்கள்.

அதற்கு அபூ சுஃப்யான், "பச்சையான (உணவு போன்ற எளிதில் அழுகக்கூடிய) பொருட்களாக இருந்தால் (எடுத்துக்கொள்ள) நான் அனுமதிக்கிறேன். ஆனால், காய்ந்த (பணம், தங்கம் போன்ற சேமிக்கக்கூடிய) பொருட்களாக இருந்தால் அனுமதி இல்லை, அதில் எனக்குச் சம்மதமுமில்லை" என்றார்.

(இதன் பின்னர்) நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் விசுவாசப் பிரமாணம் செய்தோம் என்று பாத்திமா கூறினார்.

பின்னர் பாத்திமா (நபி (ஸல்) அவர்களிடம்), "(அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக!) உங்கள் கூடாரத்தை (குடும்பத்தை) விட எனக்கு மிகவும் வெறுப்பான ஒரு கூடாரம் (இதற்கு முன்) இருந்ததில்லை. அல்லாஹ் அதனையும் அதிலுள்ளவற்றையும் அழித்துவிட (அனுமதித்துவிட) வேண்டும் என்பதே எனக்கு மிகவும் விருப்பமானதாக இருந்தது. ஆனால் அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! (இப்போது) உங்கள் கூடாரத்தை விட அல்லாஹ் செழிப்பாக்கவும் பாக்கியம் வழங்கவும் வேண்டும் என நான் மிகவும் விரும்பும் வேறொரு கூடாரம் எனக்கு இல்லை" என்றார்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "மேலும், அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! உங்களில் ஒருவருக்கு அவரது குழந்தையை விடவும், அவரது பெற்றோரை விடவும் நான் மிகவும் நேசத்திற்குரியவனாகும் வரை அவர் (முழுமையான) ஈமான் கொண்டவர் ஆகமாட்டார்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
تَفْسِيرُ سُورَةِ الصَّفِّ
ஸூரத்துஸ் ஸஃப்பின் விரிவுரை
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ أَنْبَأَ الْعَبَّاسُ بْنُ الْوَلِيدِ بْنِ مَزِيدٍ أَخْبَرَنِي أَبِي ثنا الْأَوْزَاعِيُّ وَحَدَّثَنِي أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ بَالَوَيْهِ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ النَّضْرِ ثنا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو ثنا أَبُو إِسْحَاقَ الْفَزَارِيُّ عَنِ الْأَوْزَاعِيِّ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ حَدَّثَنِي أَبُو سَلَمَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَلَامٍ قَالَ اجْتَمَعْنَا فَتَذَاكَرْنَا فَقُلْنَا أَيُّكُمْ يَأْتِي رَسُولَ اللَّهِ ﷺ لَيَسْأَلَهُ أَيُّ الْأَعْمَالِ أَحَبُّ إِلَى اللَّهِ ثُمَّ تَفَرَّقْنَا وَهِبْنَا أَنْ يَأْتِيَهُ مِنَّا أَحَدٌ فَأَرْسَلَ إِلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ فَجَمَعَنَا فَجَعَلَ يُومِئُ بَعْضُنَا إِلَى بَعْضٍ § فَقَرَأَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ سَبَّحَ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ إِلَى آخِرِ السُّورَةِ قَالَ أَبُو سَلَمَةَ فَقَرَأَهَا عَلَيْنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلَامٍ مِنْ أَوَّلِهَا إِلَى آخِرِهَا قَالَ يَحْيَى فَقَرَأَهَا عَلَيْنَا أَبُو سَلَمَةَ مِنْ أَوَّلِهَا إِلَى آخِرِهَا قَالَ الْأَوْزَاعِيُّ فَقَرَأَهَا عَلَيْنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ مِنْ أَوَّلِهَا إِلَى آخِرِهَا قَالَ أَبُو إِسْحَاقَ الْفَزَارِيُّ وَقَرَأَ عَلَيْنَا الْأَوْزَاعِيُّ مِنْ أَوَّلِهَا إِلَى آخِرِهَا قَالَ مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو وَقَرَأَهَا عَلَيْنَا أَبُو إِسْحَاقَ الْفَزَارِيُّ مِنْ أَوَّلِهَا إِلَى آخِرِهَا قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ النَّضْرِ وَقَرَأَهَا عَلَيْنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ عَمْرٍو مِنْ أَوَّلِهَا إِلَى آخِرِهَا قَالَ أَبُو بَكْرِ بْنُ بَالَوَيْهِ وَقَرَأَهَا عَلَيْنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ النَّضْرِ مِنْ أَوَّلِهَا إِلَى آخِرِهَا قَالَ الْحَاكِمُ وَأَنَا أَقُولُ قَرَأَهَا عَلَيْنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ بَالَوَيْهِ مِنْ أَوَّلِهَا إِلَى آخِرِهَا «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ»
அப்துல்லாஹ் பின் ஸலாம் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நாங்கள் (நபித்தோழர்கள் சிலர்) ஒன்று கூடி (மார்க்க விஷயங்களைப் பற்றிப்) பேசிக்கொண்டிருந்தோம். அப்போது, "அல்லாஹ்வுக்கு மிகவும் விருப்பமான நற்செயல்கள் எவை என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் சென்று உங்களில் யார் கேட்பது?" என்று (எங்களுக்குள்) விவாதித்தோம். பின்னர் நாங்கள் கலைந்து சென்றோம். எனினும், (நபி (ஸல்) அவர்களின் கண்ணியத்தின் காரணமாக) எங்களில் எவரும் அவர்களிடம் சென்று (இதைக் கேட்கத்) தயங்கினோம்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களுக்கு ஆளனுப்பி, எங்கள் அனைவரையும் ஒன்று கூட்டினார்கள். (அங்குச் சென்றதும், நபி (ஸல்) அவர்கள் எதற்காக அழைத்தார்கள் என்று தெரியாமல்) நாங்கள் ஒருவரையொருவர் சைகை செய்துகொண்டோம். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களுக்குப் பின்வரும் இறைவசனங்களை ஓதிக்காட்டினார்கள்:

"ஸப்பஹ லில்லாஹி மா ஃபிஸ்ஸமாவாதி வமா ஃபில் அர்ளி வஹுவல் அஸீஸுல் ஹகீம். யா அய்யுஹல்லதீன ஆமனூ லிம தகூலூன மா லா தஃப்அலூன்..." (வானங்களில் உள்ளவையும் பூமியில் உள்ளவையும் அல்லாஹ்வைத் துதிக்கின்றன. அவன் மிகைத்தவன்; ஞானமிக்கவன். ஈமான் கொண்டவர்களே! நீங்கள் செய்யாததை ஏன் சொல்கிறீர்கள்?)

என்று அந்த அத்தியாயத்தின் (சூராவின்) இறுதி வரை ஓதிக்காட்டினார்கள்.

அபூ சலமா கூறுகிறார்: அப்துல்லாஹ் பின் ஸலாம் (ரலி) அவர்கள் இந்த அத்தியாயத்தை எங்களுக்கு ஆரம்பம் முதல் இறுதி வரை ஓதிக்காட்டினார்கள்.
யஹ்யா கூறுகிறார்: அபூ சலமா இதனை எங்களுக்கு ஆரம்பம் முதல் இறுதி வரை ஓதிக்காட்டினார்கள்.
அல்-அவ்ஸாயீ கூறுகிறார்: யஹ்யா பின் அபீ கஸீர் இதனை எங்களுக்கு ஆரம்பம் முதல் இறுதி வரை ஓதிக்காட்டினார்கள்.
அபூ இஸ்ஹாக் அல்-ஃபஸாரீ கூறுகிறார்: அல்-அவ்ஸாயீ இதனை எங்களுக்கு ஆரம்பம் முதல் இறுதி வரை ஓதிக்காட்டினார்கள்.
முஆவியா பின் அம்ர் கூறுகிறார்: அபூ இஸ்ஹாக் அல்-ஃபஸாரீ இதனை எங்களுக்கு ஆரம்பம் முதல் இறுதி வரை ஓதிக்காட்டினார்கள்.
முஹம்மது பின் அஹ்மத் பின் அந்-நள்ர் கூறுகிறார்: முஆவியா பின் அம்ர் இதனை எங்களுக்கு ஆரம்பம் முதல் இறுதி வரை ஓதிக்காட்டினார்கள்.
அபூபக்ர் பின் பாலவைஹ் கூறுகிறார்: முஹம்மது பின் அஹ்மத் பின் அந்-நள்ர் இதனை எங்களுக்கு ஆரம்பம் முதல் இறுதி வரை ஓதிக்காட்டினார்கள்.

(இந்த ஹதீஸைப் பதிவு செய்த இமாம்) அல்-ஹாகிம் கூறுகிறார்: அபூபக்ர் பின் பாலவைஹ் இதனை எங்களுக்கு ஆரம்பம் முதல் இறுதி வரை ஓதிக்காட்டினார்கள் என நான் கூறுகிறேன்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنِي أَبُو زَكَرِيَّا يَحْيَى بْنُ مُحَمَّدٍ الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ أَنْبَأَ جَرِيرٌ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنِ الْمِنْهَالِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ § وَاعَدَ عِيسَى عَلَيْهِ الصَّلَاةُ وَالسَّلَامُ أَصْحَابَهُ اثْنَيْ عَشَرَ رَجُلًا فِي بَيْتٍ فَخَرَجَ إِلَيْهِمْ مِنْ غَيْرِ جَانِبِ الْبَيْتِ يَنْفُضُ رَأْسَهُ وَذَكَرَ حَدِيثًا وَقَالَ فِي آخِرِهِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {فَأَيَّدْنَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَى عَدُوِّهِمْ فَأَصْبَحُوا ظَاهِرِينَ} [الصف 14] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

ஈஸா (அலை) அவர்கள் ஒரு வீட்டில் தமது பன்னிரண்டு தோழர்களைச் சந்திப்பதாக வாக்களித்திருந்தார்கள். (அப்போது) அவ்வீட்டின் (உள்ளே இருந்த ஒரு நீரூற்றிலிருந்து குளித்துவிட்டு) ஒரு பக்கத்தின் வழியாக, தமது தலையை (நீர்த்துளிகள் தெறிக்கும்படி) உதறியவாறு அவர்களிடம் வெளிப்பட்டார்கள். (இவ்வாறு கூறிவிட்டு) ஒரு செய்தியைக் குறிப்பிட்ட அவர்கள், அதன் இறுதியில் பின்வருமாறு கூறினார்கள்:

"பின்னர் மாண்பும் வல்லமையும் மிக்க அல்லாஹ், {ஃபஅய்யத்னல்லதீன ஆமனூ அலா அதுவ்விஹிம் ஃபஅஸ்பஹூ ழாஹிரீன்} 'ஆகவே, இறைநம்பிக்கை கொண்டவர்களுக்கு அவர்களின் பகைவர்களுக்கு எதிராக நாம் வலுவூட்டினோம்; அதனால் அவர்கள் வெற்றி பெற்று மேலோங்கியவர்களாக ஆகிவிட்டார்கள்' [அல்குர்ஆன் 61:14] எனும் வசனத்தை அருளினான்."

(இந்த ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்ட ஆதாரப்பூர்வமான ஸஹீஹான ஹதீஸாகும்; எனினும் அவர்கள் இருவரும் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
تَفْسِيرُ سُورَةِ الْجُمُعَةِ
ஸூரத்துல் ஜுமுஆவின் விரிவுரை
أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي نَصْرٍ الْمُزَكِّي بِمَرْوَ ثنا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ حَاتِمٍ ثنا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْمُقْرِئُ ثنا عَمْرُو بْنُ أَبِي قَيْسٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ مَيْسَرَةَ «§أَنَّ هَذِهِ الْآيَةَ مَكْتُوبَةٌ فِي التَّوْرَاةِ بِسَبْعِ مِائَةِ آيَةٍ {يُسَبِّحُ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ الْمَلِكِ الْقُدُّوسِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ} أَوَّلُ سُورَةِ الْجُمُعَةِ» سكت عنه الذهبي في التلخيص
மைஸரா (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

"இந்த வசனம் தவ்ராத்தில் (மூஸா நபிக்கு வழங்கப்பட்ட வேதத்தில்) எழுநூறு வசனங்களுக்கு (சமமானதாக அல்லது அவற்றின் சாராம்சமாக) எழுதப்பட்டுள்ளது: {யுஸப்பிஹு லில்லாஹி மா ஃபிஸ்ஸமாவாதி வமா ஃபில் அர்ழில் மலிகில் குத்தூஸில் அஸீஸில் ஹகீம்} (வானங்களில் உள்ளவைகளும், பூமியில் உள்ளவைகளும் அல்லாஹ்வையே துதிக்கின்றன. அவன் பேரரசன்; மிகத் தூய்மையானவன்; யாவரையும் மிகைத்தவன்; மகா ஞானமுடையவன்). இது ஸூரத்துல் ஜுமுஆவின் முதல் வசனமாகும்."

(இமாம் தஹபீ (ரஹ்) அவர்கள் தமது 'தல்ஹீஸ்' நூலில் இது குறித்து மௌனம் காத்துள்ளார்கள்).
ஹதீஸ் தரம் : இது குறித்து (அறிஞர்கள்) மௌனம் காத்துள்ளனர் / கருத்துக் கூறவில்லை
سكت عنه
أَخْبَرَنَا الْحَسَنُ بْنُ يَعْقُوبَ الْعَدْلُ ثنا يَحْيَى بْنُ أَبِي طَالِبٍ أَنْبَأَ عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ عَطَاءٍ عَنْ دَاوُدَ بْنِ أَبِي هِنْدٍ وَحَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ عِيسَى وَاللَّفْظُ لَهُ ثنا الْحُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْقَبَّانِيُّ ثنا أَبُو هِشَامٍ الرِّفَاعِيُّ ثنا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مُحَمَّدٍ الْمُحَارِبِيُّ عَنْ دَاوُدَ بْنِ أَبِي هِنْدٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ §مَرَّ أَبُو جَهْلٍ بِالنَّبِيِّ ﷺ وَهُوَ يُصَلِّي فَقَالَ أَلَمْ أَنْهَكَ عَلَى أَنْ تُصَلِّيَ يَا مُحَمَّدُ لَقَدْ عَلِمْتَ مَا بِهَا أَحَدٌ أَكْثَرَ نَادِيًا مِنِّي «فَانْتَهَرَهُ النَّبِيُّ ﷺ» فَقَالَ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَامُ {فَلْيَدْعُ نَادِيَهُ سَنَدْعُ الزَّبَانِيَةَ} [العلق 18] وَاللَّهِ لَوْ دَعَا نَادِيَهُ لَأَخَذَتْهُ زَبَانِيَةُ الْعَذَابِ «صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் தொழுது கொண்டிருந்தபோது, அபூஜஹ்ல் அவர்களைக் கடந்து சென்றான். (அப்போது) அவன், "முஹம்மதே! நீங்கள் தொழுவதை நான் (உங்களுக்குத்) தடை செய்யவில்லையா? (இந்த மக்காவிலேயே) என்னை விட அதிக சபையோரைக் (ஆதரவாளர்களைக்) கொண்டவர் எவரும் இல்லை என்பது உங்களுக்குத் தெரியும்தானே!" என்று கூறினான். அப்போது நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் அவனைக் கடுமையாக எச்சரித்தார்கள் (மற்றும் அதட்டினார்கள்).

அப்போது ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள், "{ஃபல்யத்உ நாதியஹ். சனத்உஸ் ஸபானியா}" (எனவே, அவன் தனது சபையோரை அழைக்கட்டும்; நாமும் நரகக் காவலர்களை -வேதனை செய்யும் வானவர்களை- அழைப்போம்) (அல்குர்ஆன் 96:17-18) என்று கூறினார்கள்.

அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! அவன் மட்டும் தனது சபையோரை (உதவிக்கு) அழைத்திருந்தால், வேதனை செய்யும் வானவர்கள் (அப்போதே) அவனைப் பிடித்திருப்பார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْوَهَّابِ أَنْبَأَ جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ أَنْبَأَ إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي خَالِدٍ عَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ «§أَطِيلُوا هَذِهِ الصَّلَاةَ وَأَقْصِرُوا هَذِهِ الْخُطْبَةَ يَعْنِي صَلَاةَ الْجُمُعَةِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"இந்தத் தொழுகையை (ஜுமுஆத் தொழுகையை) நீளமாக்குங்கள்; இந்த உரையை (குத்பாவை)ச் சுருக்குங்கள்."

இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோரின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்ட ஆதாரப்பூர்வமான (ஸஹீஹான) ஹதீஸாகும், எனினும் அவர்கள் இருவரும் இதனைப் (தமது நூல்களில்) பதிவு செய்யவில்லை.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا بَكْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ الصَّيْرَفِيُّ بِمَرْوَ ثنا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ الْفَضْلِ الْبَلْخِيُّ ثنا يَعْقُوبُ بْنُ مُحَمَّدٍ الزُّهْرِيُّ ثنا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أُسَيْدِ بْنِ أَبِي أُسَيْدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَتَادَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ §«مَنْ تَرَكَ الْجُمُعَةَ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ مِنْ غَيْرِ ضَرُورَةٍ طَبَعَ اللَّهُ عَلَى قَلْبِهِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ يعقوب بن محمد الزهري واه
அபூ கதாதா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "யார் (தகுந்த) அவசியமான காரணமின்றி (தொடர்ச்சியாக) மூன்று முறை ஜும்ஆ (தொழுகையை) விட்டுவிடுகிறாரோ, அவருடைய உள்ளத்தின் மீது அல்லாஹ் முத்திரையிட்டு விடுகிறான் (அதாவது நேர்வழி பெறும் தன்மையை அவர் இழந்துவிடுவார்)."
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
تَفْسِيرُ سُورَةِ الْمُنَافِقِينَ
ஸூரத்துல் முனாஃபிகூன் அத்தியாயத்தின் விரிவுரை
أَخْبَرَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ الْمَحْبُوبِيُّ بِمَرْوَ ثنا سَعِيدُ بْنُ مَسْعُودٍ ثنا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى أَنْبَأَ إِسْرَائِيلُ عَنِ السُّدِّيِّ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْأَزْدِيِّ ثنا زَيْدُ بْنُ أَرْقَمَ قَالَ غَزَوْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ وَكَانَ مَعَنَا نَاسٌ مِنَ الْأَعْرَابِ فَكُنَّا نَبْتَدِرُ الْمَاءَ وَكَانَ الْأَعْرَابُ يَسْبِقُونَا فَيَسْبِقُ الْأَعْرَابِيُّ أَصْحَابَهُ فَيَمْلَأُ الْحَوْضَ وَيَجْعَلُ حَوْلَهُ حِجَارَةً وَيَجْعَلُ النِّطْعَ عَلَيْهِ حَتَّى يَجِيءَ أَصْحَابُهُ فَأَتَى رَجُلٌ مِنَ الْأَنْصَارِ الْأَعْرَابِيَّ فَأَرْخَى زِمَامَ نَاقَتِهِ لِتَشْرَبَ فَأَبَى أَنْ يَدَعَهُ فَانْتَزَعَ حَجَرًا فَفَاضَ فَرَفَعَ الْأَعْرَابِيُّ خَشَبَةً فَضَرَبَ بِهَا رَأْسَ الْأَنْصَارِيِّ فَشَجَّهُ فَأَتَى عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَيٍّ رَأْسُ الْمُنَافِقِينَ فَأَخْبَرَهُ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِهِ فَغَضِبَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَيٍّ ثُمَّ قَالَ لَا تُنْفِقُوا عَلَى مَنْ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ حَتَّى يَنْفَضُّوا مِنْ حَوْلِهِ يَعْنِي الْأَعْرَابَ وَكَانُوا يُحَدِّثُونَ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ عِنْدَ الطَّعَامِ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ لِأَصْحَابِهِ إِذَا انْفَضُّوا مِنْ عِنْدِ مُحَمَّدٍ فَأْتُوا مُحَمَّدًا لِلطَّعَامِ فَلْيَأْكُلْ هُوَ وَمَنْ عِنْدَهُ ثُمَّ قَالَ لِأَصْحَابِهِ إِذَا رَجَعْتُمْ إِلَى الْمَدِينَةِ فَلْيُخْرِجِ الْأَعَزُّ مِنْهَا الْأَذَلَّ قَالَ زَيْدٌ وَأَنَا رِدْفُ عَمِّي فَسَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ وَكُنَّا أَخْوَالَهُ فَأَخْبَرْتُ عَمِّي فَانْطَلَقَ فَأَخْبَرَ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ فَأَرْسَلَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ فَحَلَفَ وَجَحَدَ وَاعْتَذَرَ فَصَدَّقَهُ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ وَكَذَّبَنِي فَجَاءَ إِلَى عَمِّي فَقَالَ مَا أَرَدْتَ إِنْ مَقَتَكَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ وَكَذَّبَكَ وَكَذَّبَكَ الْمُسْلِمُونَ فَوَقَعَ عَلَيَّ مِنَ الْغَمِّ مَا لَمْ يَقَعْ عَلَى أَحَدٍ قَطُّ فَبَيْنَا أَنَا أَسِيرُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ فِي سَفَرٍ وَقَدْ خَفَقْتُ بِرَأْسِي مِنَ الْهَمِّ فَأَتَانِي رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «فَعَرَكَ أُذُنِي وَضَحِكَ فِي وَجْهِي» فَمَا كَانَ يَسُرُّنِي أَنَّ لِيَ بِهَا الْخُلْدُ أَوِ الدُّنْيَا ثُمَّ إِنَّ أَبَا بَكْرٍ لَحِقَنِي فَقَالَ مَا قَالَ لَكَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ؟ قُلْتُ مَا قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ ﷺ شَيْئًا غَيْرَ أَنَّهُ «§عَرَكَ أُذُنِي وَضَحِكَ فِي وَجْهِي» فَقَالَ أَبْشِرْ ثُمَّ لَحِقَنِي عُمَرُ فَقَالَ مَا قَالَ لَكَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ؟ فَقُلْتُ لَهُ مِثْلَ قُولِي لِأَبِي بَكْرٍ فَلَمَّا أَصْبَحْنَا قَرَأَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ سُورَةَ الْمُنَافِقُونَ {إِذَا جَاءَكَ الْمُنَافِقُونَ قَالُوا نَشْهَدُ إِنَّكَ لِرَسُولُ اللَّهِ} [المنافقون 1] حَتَّى بَلَغَ {الَّذِينَ يَقُولُونَ لَا تُنْفِقُوا عَلَى مَنْ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ حَتَّى يَنْفَضُّوا} [المنافقون 7] حَتَّى بَلَغَ {لَيُخْرِجَنَّ الْأَعَزُّ مِنْهَا الْأَذَلَّ} [المنافقون 8] «قَدِ اتَّفَقَ الشَّيْخَانِ عَلَى إِخْرَاجِ أَحْرُفٍ يَسِيرَةٍ مِنْ هَذَا الْحَدِيثِ مِنْ حَدِيثِ أَبِي إِسْحَاقَ السَّبِيعِيِّ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَرْقَمَ» وَأَخْرَجَ الْبُخَارِيُّ مُتَابِعًا لِأَبِي إِسْحَاقَ مِنْ حَدِيثِ شُعْبَةَ عَنِ الْحَكَمِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ كَعْبٍ الْقُرَظِيِّ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَرْقَمَ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ بِطُولِهِ وَالْإِسْنَادُ صَحِيحٌ صحيح وأخرجا منه
ஸைத் பின் அர்கம் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் ஒரு போரில் (பனூ முஸ்தலிக் போர்) கலந்துகொண்டிருந்தோம். அப்போது எங்களுடன் கிராமப்புற அரபிகள் (பதுவாக்கள்) சிலரும் இருந்தனர். நாங்கள் (தண்ணீர் இருக்கும் இடத்தை நோக்கி) விரைந்து சென்றோம். ஆனால் அக்கிராமப்புற அரபிகள் எங்களை முந்திக்கொண்டனர். அவர்களில் ஒருவன் தன் தோழர்களுக்கும் முன்னால் சென்று (தண்ணீர் தேங்கும்) தொட்டியை நிரப்பி, அதன் சுற்றிலும் கற்களை வைத்து, (தண்ணீர் கசியாமல் இருக்க) அதன் மீது ஒரு தோல் விரிப்பை விரித்து வைத்தான்; தன் தோழர்கள் வரும்வரை (அதை மூடி வைத்தான்).

அப்போது அன்சாரிகளில் ஒருவர் அந்த கிராமப்புற அரபியிடம் வந்து, (தமது ஒட்டகம்) நீர் அருந்துவதற்காக அதன் கடிவாளத்தைத் தளர்த்தி விட்டார். ஆனால், அந்த அரபியோ அவரை (நீர் அருந்த) அனுமதிக்க மறுத்தான். இதனால் அந்த அன்சாரித் தோழர் (தண்ணீரைத் தடுத்திருந்த) ஒரு கல்லை அகற்றினார்; உடனே தண்ணீர் வழிந்தோடியது. அப்போது அந்த கிராமப்புற அரபி ஒரு மரக்கட்டையை உயர்த்தி அன்சாரித் தோழரின் தலையில் அடித்தான்; அதில் அவரது தலை உடைந்து (காயமேற்பட்டது).

(காயமடைந்தவர்) நயவஞ்சகர்களின் தலைவனான அப்துல்லாஹ் பின் உபை என்பவனிடம் சென்று நடந்ததைக் கூறினார் - அந்த அன்சாரி அவனது தோழர்களில் ஒருவராக இருந்தார். இதனைக் கேட்டு அப்துல்லாஹ் பின் உபை கடுங்கோபம் கொண்டான். பிறகு அவன், "அல்லாஹ்வின் தூதருடன் இருப்பவர்கள் அவரை விட்டு விலகிச் செல்லும் வரை அவர்களுக்கு (எதையும்) செலவிடாதீர்கள்" என்று கூறினான். அவன் இதன் மூலம் (முஹாஜிர்களுடன் இணைந்திருந்த) கிராமப்புற அரபிகளையே குறிப்பிட்டான். அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு உணவு உண்ணும் நேரத்தில் (அருகில் இருந்து) பேசிக்கொண்டிருப்பார்கள். எனவே, அப்துல்லாஹ் தன் கூட்டாளிகளிடம், "அவர்கள் முஹம்மதிடமிருந்து பிரிந்து சென்றதும், முஹம்மதிற்கு (மட்டும்) உணவைக் கொண்டு வாருங்கள்; அவரும் அவருடன் இருப்பவர்களும் (மட்டும்) சாப்பிடட்டும்" என்றான். மேலும், அவன் தன் கூட்டாளிகளிடம், "நாம் மதீனாவிற்குத் திரும்பினால், கண்ணியமானவர்கள் (நயவஞ்சகர்களாகிய நாம்) இழிவானவர்களை (முஸ்லிம்களை) அங்கிருந்து வெளியேற்றுவார்கள்" என்றும் கூறினான்.

(அப்போது) நான் என் சிறிய தந்தையின் (ஒட்டகத்தின்) பின்னால் அமர்ந்திருந்தேன். அப்துல்லாஹ் (பின் உபை) கூறியதை நான் கேட்டுவிட்டேன். நாங்களோ அவனுக்குத் தாய்மாமன் முறையானவர்கள் (அன்சாரிகள்). நான் (கேட்டதை) என் சிறிய தந்தையிடம் தெரிவித்தேன்; அவர் சென்று அதனை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் தெரிவித்தார்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவனுக்கு (அப்துல்லாஹ்வுக்கு) ஆளனுப்பினார்கள். ஆனால் அவனோ (தான் அவ்வாறு கூறவில்லை என) சத்தியம் செய்து, மறுத்துச் சாக்குப்போக்குச் சொன்னான். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவன் கூறியதை (உண்மையென) ஏற்றுக்கொண்டார்கள்; என்னை பொய்யனாக்கிவிட்டார்கள். என் சிறிய தந்தை என்னிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) உன்னை வெறுப்பதையும், உன்னைப் பொய்யன் என நினைப்பதையும், முஸ்லிம்கள் உன்னைப் பொய்யாக்குவதையும் தவிர வேறெதை நீ நாடினாய்?" என்று (கடிந்து) கூறினார். இதனால் இதுவரை யாருக்கும் ஏற்படாத பெரும் கவலை எனக்கு ஏற்பட்டது.

பின்னர், ஒரு பயணத்தில் நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் சென்று கொண்டிருந்தபோது, கவலையால் எனது தலையைத் தொங்கப் போட்டுக்கொண்டிருந்தேன். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம் வந்து, என் காதைப் பிடித்து (அன்புடன்) திருகி, என் முகத்தைப் பார்த்துப் புன்னகைத்தார்கள். இதற்காக எனக்கு (மறுமையின்) நிரந்தர வாழ்வோ அல்லது இந்த உலகமோ கிடைப்பதைக் காட்டிலும் இதுவே எனக்கு மிகுந்த மகிழ்ச்சியைத் தந்தது.

பின்னர் அபூபக்கர் (ரழி) அவர்கள் என்னைத் தொடர்ந்து வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் உன்னிடம் என்ன கூறினார்கள்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நான், "அவர்கள் என்னிடம் எதுவும் கூறவில்லை; மாறாக, எனது காதைத் திருகி, என் முகத்தைப் பார்த்துப் புன்னகைத்தார்கள்" என்று கூறினேன். அதற்கு அபூபக்கர் (ரழி), "நற்செய்தி பெறுவாயாக!" என்றார்கள். பிறகு உமர் (ரழி) அவர்கள் என்னைத் தொடர்ந்து வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) உன்னிடம் என்ன கூறினார்கள்?" என்று கேட்டார்கள். அபூபக்கர் (ரழி) அவர்களிடம் நான் கூறியதையே உமர் (ரழி) அவர்களிடமும் கூறினேன்.

மறுநாள் காலை விடிந்ததும், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் 'அல்-முனாஃபிகூன்' அத்தியாயத்தை ஓதிக்காட்டினார்கள்: {இதா ஜாஅகல் முனாஃபிகூன...} (நயவஞ்சகர்கள் உம்மிடம் வரும்போது...) [63:1] எனத் தொடங்கி, {...லா துன்ஃபிகூ அலா மன் இன்த ரசூலில்லாஹி ஹத்தா யன்ஃபத்தூ} (...அல்லாஹ்வின் தூதரிடம் இருப்பவர்கள் அவரை விட்டு விலகிச் செல்லும் வரை அவர்களுக்கு எதையும் செலவிடாதீர்கள்...) [63:7] என்பது வரை ஓதினார்கள். மேலும், {லயுக்ரிஜன்னல் அஅஸ்ஸு மின்ஹல் அதல்} (...கண்ணியமானவர்கள் இழிவானவர்களை அங்கிருந்து வெளியேற்றுவார்கள்...) [63:8] என்ற வசனம் வரையிலும் ஓதிக் காண்பித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
تَفْسِيرُ سُورَةِ التَّغَابُنِ
ஸூரத்துத் தஃகாபுனின் விரிவுரை
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ صَالِحِ بْنِ هَانِئٍ ثنا الْحُسَيْنُ بْنُ الْفَضْلِ الْبَجَلِيُّ قَالَ سَمِعْتُ مُحَمَّدَ بْنَ كُنَاسَةَ يَقُولُ سَمِعْتُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيَّ وَسُئِلَ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {هُوَ الَّذِي خَلَقَكُمْ فَمِنْكُمْ كَافِرٌ وَمِنْكُمْ مُؤْمِنٌ} [التغابن 2] فَقَالَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ أَبِي سُفْيَانَ عَنْ جَابِرٍ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ ﷺ §«يُبْعَثُ كُلُّ عَبْدٍ عَلَى مَا مَاتَ عَلَيْهِ» قَدْ أَخْرَجَ مُسْلِمٌ حَدِيثَ الْأَعْمَشِ وَلَمْ يُخَرِّجْهُ بِهَذِهِ السِّيَاقَةِعلى شرط مسلم وأخرج منه
அல்லாஹ்வின் வசனமான, "அவனே உங்களைப் படைத்தான்; உங்களில் நிராகரிப்பவரும் உள்ளனர், உங்களில் நம்பிக்கையாளர்களும் உள்ளனர்" (அல்குர்ஆன் 64:2) என்பது குறித்து ஸுஃப்யான் அஸ்-ஸவ்ரி (ரஹ்) அவர்களிடம் கேட்கப்பட்டபோது, (அவர்கள் பின்வரும் ஹதீஸைக் கூறினார்கள்):

ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஒவ்வோர் அடியாரும் தான் எந்த நிலையில் மரணிக்கிறாரோ, அதே நிலையிலேயே (மறுமையில்) உயிர்ப்பிக்கப்படுவார்."

(இந்த ஹதீஸை இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் அல்-அஃமஷ் வாயிலாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள். ஆனால், முஸ்லிமின் நிபந்தனைக்குட்பட்ட இந்த (குறிப்பிட்ட) அமைப்பில் அவர்கள் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا يَحْيَى بْنُ مُحَمَّدٍ الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنْبَأَ عَمْرُو بْنُ مُحَمَّدٍ الْعَنْقَزِيُّ ثنا إِسْرَائِيلُ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ §نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ {إِنَّ مِنْ أَزْوَاجِكُمْ وَأَوْلَادِكُمْ عَدُوًّا لَكُمْ فَاحْذَرُوهُمْ} [التغابن 14] فِي قَوْمٍ مِنْ أَهْلِ مَكَّةَ أَسْلَمُوا وَأَرَادُوا أَنْ يَأْتُوا النَّبِيَّ ﷺ فَأَبَى أَزْوَاجُهُمْ وَأَوْلَادُهُمْ أَنْ يَدْعُوهُمْ فَأَتَوْا الْمَدِينَةَ فَلَمَّا قَدِمُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ ﷺ رَأَوْهُمْ قَدْ فَقِهُوا فَهَمُّوا أَنْ يُعَاقِبُوهُمْ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {وَإِنْ تَعْفُوا وَتَصْفَحُوا} [التغابن 14] الْآيَةَ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"{இன்ன மின் அஸ்வாஜிகும் வ அவ்லாதிகும் அதுவ்வல் லகும் ஃபஹ்தரூஹும்} (நிச்சயமாக உங்கள் மனைவியரிலும், உங்கள் பிள்ளைகளிலும் உங்களுக்கு எதிரிகள் இருக்கிறார்கள்; எனவே அவர்களைப் பற்றி நீங்கள் எச்சரிக்கையாக இருங்கள்)" [அத்தகாபுன்: 14] என்ற இந்த வசனம் மக்காவாசிகளில் இஸ்லாத்தை ஏற்று, நபி (ஸல்) அவர்களிடம் (மதீனாவிற்கு ஹிஜ்ரத் செய்து) செல்ல விரும்பிய ஒரு கூட்டத்தினர் குறித்து அருளப்பட்டது.

அவர்களுடைய மனைவியரும் பிள்ளைகளும் அவர்களை (மதீனாவிற்குச் செல்ல விடாமல்) தடுத்தனர். (பின்னர் ஒருவழியாக) அவர்கள் மதீனாவிற்கு வந்தனர். அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தபோது, (தங்களுக்கு முன்பே ஹிஜ்ரத் செய்தவர்கள் மார்க்கத்தில்) ஆழ்ந்த அறிவைப் பெற்றிருப்பதைக் கண்டனர். எனவே, (தங்களை ஹிஜ்ரத் செய்ய விடாமல் தடுத்த தம் குடும்பத்தாரைத்) தண்டிக்க எண்ணினார்கள்.

அப்போது கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ், "{வ இன் தஅஃபூ வ தஸ்ஃபஹூ} (எனினும் நீங்கள் அவர்களை மன்னித்து, அலட்சியம் செய்து, மறைத்து விடுவீர்களானால்...)" என்ற வசனத்தை அருளினான்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حَمْشَاذَ الْعَدْلُ ثنا أَبُو الْمُثَنَّى ثنا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ ثنا سُفْيَانُ عَنْ جَامِعِ بْنِ شَدَّادٍ عَنِ الْأَسْوَدِ بْنِ هِلَالٍ قَالَ § جَاءَ رَجُلٌ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ فَسَأَلَهُ عَنْ هَذِهِ الْآيَةِ {وَمَنْ يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُولَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ} [الحشر 9] وَإِنِّي امْرُؤٌ مَا قَدَرْتُ وَلَا يَخْرُجُ مِنْ يَدَيَّ شَيْءٌ وَقَدْ خَشِيتُ أَنْ يَكُونَ قَدْ أَصَابَنِي هَذِهِ الْآيَةُ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ «ذَكَرْتَ الْبُخْلَ وَبِئْسَ الشَّيْءُ الْبُخْلُ وَأَمَّا مَا ذَكَرَ اللَّهُ فِي الْقُرْآنِ فَلَيْسَ كَمَا قُلْتَ ذَلِكَ أَنْ تَعْمِدَ إِلَى مَالِ غَيْرِكَ أَوْ مَالِ أَخِيكَ فَتَأْكُلَهُ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
ஒரு மனிதர் அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத் (ரலி) அவர்களிடம் வந்து, {வமன் யூக்க ஷுஹ்ஹ நஃப்ஸிஹி ஃபஉலாஇக்க ஹுமுல் முஃப்லிஹூன்} "எவர்கள் தங்களுடைய மனதின் பேராசையிலிருந்து (கஞ்சத்தனத்திலிருந்து) காக்கப்படுகிறார்களோ, அவர்களே வெற்றியாளர்கள்" [அல்-ஹஷ்ர்: 9] என்ற குர்ஆன் வசனத்தைக் குறித்துக் கேட்டார்.

மேலும் அவர், "நான் ஒரு (கொடைத்தன்மை இல்லாத) மனிதன்; என்னால் (பிறருக்குக் கொடுக்க) முடிவதில்லை, என் கையை விட்டு எந்தவொரு பொருளும் வெளியே செல்வதில்லை. இந்த வசனம் (கூறும் எச்சரிக்கை) என்னைப் பற்றித்தான் இருக்குமோ என்று நான் அஞ்சுகிறேன்" என்றார்.

அதற்கு அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள், "நீங்கள் குறிப்பிடுவது கஞ்சத்தனமாகும் (புக்ல்). கஞ்சத்தனம் என்பது மிகக் கெட்டதொரு பண்பாகும். ஆனால், அல்லாஹ் குர்ஆனில் (ஷுஹ்ஹ் என்று) குறிப்பிட்டிருப்பது நீங்கள் கருதுவதைப் போன்றதல்ல. மாறாக, அது (பிறருடைய பொருளின் மீது ஆசை வைத்து) மற்றொருவரின் செல்வத்தையோ அல்லது உங்கள் சகோதரனின் செல்வத்தையோ அபகரிக்க எண்ணி, அதனை (அநியாயமாக) உண்பதாகும்" என்று கூறினார்கள்.

(இந்த ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோரின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்ட ஸஹீஹான - ஆதாரப்பூர்வமான - ஹதீஸாகும். ஆயினும் அவர்கள் இருவரும் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الزَّاهِدُ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ مَسْلَمَةَ ثنا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَنْبَأَ مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ عَنِ الْعَلَاءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ §يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ اسْتَقْرَضْتُ عَبْدِي فَأَبَى أَنْ يُقْرِضَنِي وَسَبَّنِي عَبْدِي وَلَا يَدْرِي يَقُولُ وَادَهْرَاهُ وَادَهْرَاهُ وَأَنَا الدَّهْرُ ثُمَّ تَلَا أَبُو هُرَيْرَةَ قَوْلَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ { إِنْ تُقْرِضُوا اللَّهَ قَرْضًا حَسَنًا يُضَاعِفْهُ لَكُمْ} [التغابن 17] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» على شرط مسلم
அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"கண்ணியமும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ் கூறுகிறான்: 'நான் எனது அடியானிடம் (ஏழைகளுக்கு தர்மம் செய்வதன் மூலம்) கடன் கேட்டேன், ஆனால் அவன் எனக்குக் கடன் கொடுக்க (தர்மம் செய்ய) மறுத்துவிட்டான். மேலும், என் அடியான் அறியாமலேயே என்னைத் திட்டுகிறான். அவன் 'அந்தோ காலமே! அந்தோ காலமே!' என்று (காலத்தைக் குறை) கூறுகிறான். (ஆனால்) நானே காலமாக (காலத்தை நிர்வகிப்பவனாக) இருக்கிறேன்."

பின்னர், அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள், "இன் துக்ரிதுல்லாஹ கர்தன் ஹசனன் யுழாயிஃப்ஹு லக்கும்" (நீங்கள் அல்லாஹ்வுக்கு அழகிய கடன் கொடுத்தால், அதை அவன் உங்களுக்குப் பன்மடங்காக்குவான்) (அல்குர்ஆன் 64:17) என்ற வல்லமைமிக்க அல்லாஹ்வின் வசனத்தை ஓதிக்காட்டினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
تَفْسِيرُ سُورَةِ الطَّلَاقِ
சூரா அத்-தலாக் விளக்கம்
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ الصَّنْعَانِيُّ بِمَكَّةَ ثنا عَلِيُّ بْنُ الْمُبَارَكِ الصَّنْعَانِيُّ ثنا يَزِيدُ بْنُ الْمُبَارَكِ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ ثَوْرٍ عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي رَافِعٍ مَوْلَى رَسُولِ اللَّهِ ﷺ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ طَلَّقَ عَبْدُ يَزِيدَ أَبُو رُكَانَةَ أُمَّ رُكَانَةَ ثُمَّ نَكَحَ امْرَأَةً مِنْ مُزَيْنَةَ فَجَاءَتْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ ﷺ فَقَالَتْ §يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا يُغْنِي عَنِّي إِلَّا مَا تُغْنِي هَذِهِ الشَّعْرَةُ لِشَعْرَةٍ أَخَذَتْهَا مِنْ رَأْسِهَا فَأَخَذَتْ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ حَمِيَّةً عِنْدَ ذَلِكَ فَدَعَا رُكَانَةَ وَإِخْوَتَهُ ثُمَّ قَالَ لِجُلَسَائِهِ «أَتَرَوْنَ كَذَا مِنْ كَذَا؟» فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ لِعَبْدِ يَزِيدَ «طَلِّقْهَا» فَفَعَلَ فَقَالَ لِأَبِي رُكَانَةَ «ارْتَجِعْهَا» فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي طَلَّقْتُهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «قَدْ عَلِمْتُ ذَلِكَ فَارْتَجِعْهَا» فَنَزَلَتْ {يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَاءَ فَطَلِّقُوهُنَّ لِعِدَّتِهِنَّ} [الطلاق 1] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» محمد بن عبيد الله بن أبي رافع واه
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அப்து யஸீத் எனும் அபூ ருகானா அவர்கள் (தம் மனைவி) ருகானாவின் தாயாரை விவாகரத்து (தலாக்) செய்தார்கள். பின்னர், முஸைனா குலத்தைச் சேர்ந்த ஒரு பெண்ணைத் திருமணம் செய்து கொண்டார்கள். அப்பெண் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, (தம் தலையிலிருந்து எடுத்த ஒரு முடியைச் சுட்டிக்காட்டி) "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இந்த ஒற்றை முடி (எந்தப் பயனும் தராதது) போன்றே அவரும் எனக்குப் பயன்படமாட்டார்" என்று (அவருக்குத் தாம்பத்திய உறவில் ஈடுபடும் ஆண்மையில்லை என்பதைச் சைகையால்) கூறினார்.

இதைக் கேட்ட அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு (அவர் மீது சுமத்தப்பட்ட குற்றச்சாட்டால்) ஒருவிதமான ரோஷம் (கோபம்) ஏற்பட்டது. உடனே அவர்கள் ருகானாவையும் அவருடைய சகோதரர்களையும் அழைத்தார்கள். பின்னர் தம்முடன் அமர்ந்திருந்தவர்களிடம், "இவரிடமிருந்து இவர் உருவானதை (தந்தைக்கும் மக்களுக்கும் இடையிலான உருவ ஒற்றுமையை) நீங்கள் காண்கிறீர்களா?" என்று (அவருக்கு ஆண்மை இருப்பதை நிரூபிக்கும் விதமாக) கேட்டார்கள்.

பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அப்து யஸீதிடம், "அவரை (இரண்டாவது மனைவியை) விவாகரத்துச் செய்துவிடுங்கள்" என்று கூறினார்கள். அவரும் அவ்வாறே செய்தார்.

பின்னர் அபூ ருகானாவிடம், "(உமது முதல் மனைவியான ருகானாவின் தாயாரை) நீர் திரும்பச் சேர்த்துக் கொள்வீராக" என்று கூறினார்கள். அதற்கு அவர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் அவரை விவாகரத்து (தலாக்) செய்துவிட்டேனே!" என்று கூறினார். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அது எனக்குத் தெரியும்; (இருப்பினும்) அவரை நீர் திரும்பச் சேர்த்துக் கொள்வீராக" என்று கூறினார்கள்.

அப்போது, "நபியே! நீங்கள் பெண்களை விவாகரத்துச் செய்வதானால், அவர்களின் இத்தாவுக்குரிய (சரியான) காலத்தில் விவாகரத்துச் செய்யுங்கள்" (திருக்குர்ஆன் 65:1) எனும் வசனம் அருளப்பட்டது.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنِي الْأُسْتَاذُ أَبُو الْوَلِيدِ ثنا الْحَسَنُ بْنُ سُفْيَانَ ثنا كَامِلُ بْنُ طَلْحَةَ ثنا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ ثنا مُوسَى بْنُ عُقْبَةَ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ {§إِلَّا أَنْ يَأْتِينَ بِفَاحِشَةٍ مُبَيِّنَةٍ} [النساء 19] قَالَ «خُرُوجُهَا مِنْ بَيْتِهَا فَاحِشَةٌ مُبَيِّنَةٌ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ
இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் (குர்ஆனின் 4:19 வசனத்திலுள்ள) "{இல்லா அன் யஃதீன பிஃபாஹிஷதின் முபய்யினஹ் - அவர்கள் தெளிவான மானக்கேடான செயலைச் செய்தாலே தவிர}" (என்ற வாசகம் குறித்துக் குறிப்பிடுகையில்):

"(இத்தா காலத்தில் ஒரு பெண் முறையான காரணமின்றி) அவள் தன் வீட்டை விட்டு வெளியேறுவது (அந்தத்) தெளிவான மானக்கேடாகும்" என்று கூறினார்கள்.

இது இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைப்படி அமைந்த ஸஹீஹான (ஆதாரப்பூர்வமான) ஹதீஸாகும்; ஆயினும், அவர்கள் இருவரும் (இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம்) இதனை (தங்கள் நூல்களில்) பதிவு செய்யவில்லை.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا يَحْيَى بْنُ مُحَمَّدٍ الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنْبَأَ النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ ثنا كَهْمَسُ بْنُ الْحَسَنِ التَّمِيمِيُّ عَنْ أَبِي السَّلِيلِ ضُرَيْبِ بْنِ نَقِيرٍ الْقَيْسِيِّ قَالَ قَالَ أَبُو ذَرٍّ §جَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ يَتْلُو هَذِهِ الْآيَةَ {وَمَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجًا وَيَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لَا يَحْتَسِبُ} [الطلاق 3] قَالَ فَجَعَلَ يُرَدِّدُهَا حَتَّى نَعَسْتُ فَقَالَ «يَا أَبَا ذَرٍّ لَوْ أَنَّ النَّاسَ أَخَذُوا بِهَا لَكَفَتْهُمْ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
அபூதர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், **"வ மன் யத்தக்கில்லாஹ யஜ்அல் லஹு மக்ரஜா. வ யர்ஸுக்ஹு மின் ஹைஸு லா யஹ்தஸிப்"** (எவர் அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சுகிறாரோ, அவருக்கு அவன் (நெருக்கடிகளிலிருந்து விடுபட) ஒரு வழியை ஏற்படுத்துவான். மேலும், அவர் (எதிர்பாராத) எண்ணிப் பார்த்திராத புறத்திலிருந்து அவருக்கு வாழ்வாதாரத்தை வழங்குவான்) என்ற (அத்-தலாக் 65:2-3) வசனத்தை ஓதத் தொடங்கினார்கள்.

எனக்குத் தூக்கம் வரும் வரை அதனை அவர்கள் திரும்பத் திரும்ப ஓதிக்கொண்டே இருந்தார்கள். பின்னர், "அபூதரே! மக்கள் அனைவரும் இந்த வசனத்தைப் பற்றிக் கொண்டால் (அதன்படி நடந்தால்), இதுவே அவர்களுக்கு (இம்மை மற்றும் மறுமையின் தேவைகளுக்குப்) போதுமானதாகி விடும்" என்று கூறினார்கள்.

(இது ஸஹீஹான அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்ட ஹதீஸாகும்).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنِي أَبُو الْقَاسِمِ الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ الْحُسَيْنِ بْنِ عُقْبَةَ بْنِ خَالِدٍ السَّكُونِيُّ بِالْكُوفَةَ ثنا عُبَيْدُ بْنُ كَثِيرٍ الْعَامِرِيُّ ثنا عَبَّادُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا يَحْيَى بْنُ آدَمَ ثنا إِسْرَائِيلُ ثنا عَمَّارُ بْنُ أَبِي مُعَاوِيَةَ عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ {وَمَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجًا وَيَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لَا يَحْتَسِبُ} [الطلاق 3] فِي رَجُلٍ مِنْ أَشْجَعَ كَانَ فَقِيرًا خَفِيفَ ذَاتِ الْيَدِ كَثِيرَ الْعِيَالِ فَأَتَى رَسُولَ اللَّهِ ﷺ فَسَأَلَهُ فَقَالَ لَهُ «اتَّقِ اللَّهَ وَاصْبِرْ» فَرَجَعَ إِلَى أَصْحَابِهِ فَقَالُوا مَا أَعْطَاكَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ؟ فَقَالَ مَا أَعْطَانِي شَيْئًا وَقَالَ لِي «اتَّقِ اللَّهَ وَاصْبِرْ» فَلَمْ يَلْبَثْ إِلَّا يَسِيرًا حَتَّى جَاءَ ابْنٌ لَهُ بِغَنَمٍ لَهُ كَانَ الْعَدُوُّ أَصَابُوهُ فَأَتَى رَسُولَ اللَّهِ ﷺ فَسَأَلَهُ عَنْهَا وَأَخْبَرَهُ خَبَرَهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «كُلْهَا» فَنَزَلَتْ {وَمَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجًا وَيَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لَا يَحْتَسِبُ} [الطلاق 2]
ஜாபிர் பின் அப்தில்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"{வமைன் யத்தக்கில்லாஹ யஜ்அல் லஹு மக்ரஜா, வயர்ஸுக்ஹு மின் ஹைஸு லா யஹ்தஸிப்}" (எவர் அல்லாஹ்வை அஞ்சுகிறாரோ அவருக்கு அவன் (துன்பங்களிலிருந்து) தப்பிச் செல்லும் வழியை ஏற்படுத்துவான். மேலும், அவர் எண்ணிப் பார்த்திராத புறத்திலிருந்து அவனுக்கு வாழ்வாதாரத்தை அளிப்பான்) [அத்-தலாக்: 2-3] என்ற இந்த வசனம் அஷ்ஜாஃ (கோத்திரத்தைச்) சேர்ந்த ஒரு மனிதர் குறித்து அருளப்பட்டது.

அவர் வறுமையில் வாடியவராகவும், குறைந்த வசதி கொண்டவராகவும், அதிகக் குடும்ப உறுப்பினர்களைக் கொண்டவராகவும் இருந்தார். அவர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து (உதவி) கேட்டார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம், "அல்லாஹ்வை அஞ்சிக் கொள்ளுங்கள்; பொறுமையைக் கடைப்பிடியுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

அவர் தனது தோழர்களிடம் திரும்பிச் சென்றபோது, அவர்கள் அவரிடம், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் உமக்கு என்ன கொடுத்தார்கள்?" என்று கேட்டனர். அதற்கு அவர், "அவர்கள் எனக்கு எதையும் கொடுக்கவில்லை. மாறாக, 'அல்லாஹ்வை அஞ்சிக் கொள்ளுங்கள்; பொறுமையைக் கடைப்பிடியுங்கள்' என்று எனக்குக் கூறினார்கள்" என்றார்.

சிறிது காலத்திற்குள்ளாகவே, (எதிரிகளால் சிறைபிடிக்கப்பட்டிருந்த) அவரது மகன் எதிரிகளின் சில ஆடுகளுடன் (தப்பித்து) அவரிடம் வந்து சேர்ந்தான். அவர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் சென்று, அந்த ஆடுகளைப் பற்றி (மார்க்கத் தீர்ப்பு) கேட்டு, நடந்த செய்தியையும் தெரிவித்தார். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவற்றை உண்ணுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

அப்போதுதான், "{வமைன் யத்தக்கில்லாஹ யஜ்அல் லஹு மக்ரஜா, வயர்ஸுக்ஹு மின் ஹைஸு லா யஹ்தஸிப்}" என்ற (மேற்கண்ட) வசனம் அருளப்பட்டது.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது மற்றும் நிராகரிக்கத்தக்கது (முன்கர்)
ضعيف منكر
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا يَحْيَى بْنُ مُحَمَّدٍ الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ أَنْبَأَ جَرِيرٌ عَنْ مُطَرِّفِ بْنِ طَرِيفٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ سَالِمٍ عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ قَالَ § لَمَّا نَزَلَتِ الْآيَةُ الَّتِي فِي سُورَةِ الْبَقَرَةِ فِي عَدَدٍ مِنْ عَدَدِ النِّسَاءِ قَالُوا قَدْ بَقِيَ عَدَدٌ مِنَ النِّسَاءِ لَمْ يُذْكَرْنَ الصِّغَارُ وَالْكُبَّارُ وَلَا مَنِ انْقَطَعَتْ عَنْهُنَّ الْحَيْضُ وَذَوَاتُ الْأَحْمَالِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ الْآيَةَ الَّتِي فِي سُورَةِ النِّسَاءِ {وَاللَّائِي يَئِسْنَ مِنَ الْمَحِيضِ مِنْ نِسَائِكُمْ إِنِ ارْتَبْتُمْ فَعِدَّتُهُنَّ ثَلَاثَةُ أَشْهُرٍ وَاللَّائِي لَمْ يَحِضْنَ وَأُولَاتُ الْأَحْمَالِ أَجَلُهُنَّ أَنْ يَضَعْنَ حَمْلَهُنَّ} [الطلاق 4] «صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
உபை இப்னு கஅப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

பெண்களின் (இத்தா எனும்) காத்திருப்பு காலம் குறித்து சூரா அல்-பகராவில் உள்ள வசனம் அருளப்பட்டபோது, (மக்கள்): "இன்னும் சில தரப்பு பெண்களின் (காத்திருப்பு காலம்) குறிப்பிடப்படாமல் எஞ்சியுள்ளது. (அவர்கள்:) சிறியவர்கள், பெரியவர்கள், மாதவிடாய் நின்றுவிட்டவர்கள் மற்றும் கர்ப்பிணிப் பெண்கள் ஆவர்" என்று கூறினார்கள்.

அப்போது கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ், சூரா அந்-நிஸாவில் (அதாவது 'சிறிய அந்-நிஸா' என்று அழைக்கப்படும் சூரா அத்-தலாக்-இல்) உள்ள இந்த வசனத்தை அருளினான்:

{உங்கள் பெண்களில் எவர்கள் மாதவிடாயின் நம்பிக்கையை இழந்துவிட்டார்களோ, அவர்கள் விஷயத்தில் நீங்கள் (அவர்களின் இத்தா காலம் பற்றிச்) சந்தேகப்பட்டால், அவர்களின் காத்திருப்பு காலம் மூன்று மாதங்களாகும். இன்னும், (வயதுக் குறைவினால்) மாதவிடாயே ஏற்படாதவர்களுக்கும் (அவ்வாறே மூன்று மாதங்களாகும்). மேலும், கர்ப்பிணிப் பெண்களுக்கு அவர்களின் (காத்திருப்பு) காலம், அவர்கள் தங்கள் பிரசவத்தை ஈன்றெடுப்பதாகும்.} (அத்-தலாக் 65:4)

(இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஸஹீஹானது; எனினும் புகாரியும் முஸ்லிமும் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ يَعْقُوبَ الثَّقَفِيُّ ثنا عُبَيْدُ بْنُ غَنَّامٍ النَّخَعِيُّ أَنْبَأَ عَلِيُّ بْنُ حَكِيمٍ ثنا شَرِيكٌ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ أَبِي الضُّحَى عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُ قَالَ {§اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ وَمِنَ الْأَرْضِ مِثْلَهُنَّ} [الطلاق 12] قَالَ سَبْعَ أَرَضِينَ فِي كُلِّ أَرْضٍ نَبِيٌّ كَنَبِيِّكُمْ وَآدَمُ كآدمَ وَنُوحٌ كَنُوحٍ وَإِبْرَاهِيمُ كَإِبْرَاهِيمَ وَعِيسَى كَعِيسَى «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள், "{அல்லாஹ் எத்தகையவன் என்றால், அவனே ஏழு வானங்களையும், பூமியிலிருந்து அவற்றைப் போன்றதையும் படைத்தான்.} [அத்-தலாக்: 12]" என்ற வசனம் குறித்துக் கூறினார்கள்:
"ஏழு பூமிகள் உள்ளன. ஒவ்வொரு பூமியிலும் உங்கள் நபியைப் போன்ற ஒரு நபி, ஆதம் (அலை) அவர்களைப் போன்ற ஒரு ஆதம், நூஹ் (அலை) அவர்களைப் போன்ற ஒரு நூஹ், இப்ராஹீம் (அலை) அவர்களைப் போன்ற ஒரு இப்ராஹீம், ஈஸா (அலை) அவர்களைப் போன்ற ஒரு ஈஸா ஆகியோர் உள்ளனர்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْحَسَنِ الْقَاضِي ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْحُسَيْنِ ثنا آدَمُ بْنُ أَبِي إِيَاسٍ ثنا شُعْبَةُ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ أَبِي الضُّحَى عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§سَبْعَ سَمَاوَاتٍ وَمِنَ الْأَرْضِ مِثْلَهُنَّ} [الطلاق 12] قَالَ فِي كُلِّ أَرْضٍ نَحْوُ إِبْرَاهِيمَ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் (அஸ்ஸ வஜல்) கூற்றான "{ஸப்அ ஸமாவாதின் வமினல் அர்ளி மிஸ்லஹுன்ன}" (அவனே ஏழு வானங்களையும், பூமியிலிருந்து அவற்றைப் போன்றதையும் படைத்தான் - அத்தலாக் 65:12) என்பது குறித்து அவர்கள் விளக்கமளிக்கையில், "ஒவ்வொரு பூமியிலும் (நம்முடைய) இப்ராஹீமைப் போன்ற (ஒருவர்) உள்ளார்" என்று கூறினார்கள்.

(இந்த ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோரின் நிபந்தனைகளின்படி ஆதாரப்பூர்வமானதாகும் (ஸஹீஹ்); ஆயினும் அவர்கள் இருவரும் இதனைத் தமது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
تَفْسِيرُ سُورَةِ التَّحْرِيمِ
ஸூரா அத்தஹ்ரீமின் விரிவுரை
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الصَّفَّارُ ثنا أَحْمَدُ بْنُ مِهْرَانَ ثنا أَبُو نُعَيْمٍ ثنا سُفْيَانُ عَنْ سَالِمٍ الْأَفْطَسِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ جَاءَهُ رَجُلٌ فَقَالَ جَعَلْتُ امْرَأَتِي عَلَيَّ حَرَامًا فَقَالَ §كَذَبْتَ لَيْسَتْ عَلَيْكَ بِحَرَامٍ ثُمَّ تَلَا هَذِهِ الْآيَةَ {يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ لَمَ تُحَرِّمُ مَا أَحَلَّ اللَّهُ لَكَ تَبْتَغِي} [التحريم 1] الْآيَةُ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الْبُخَارِيِّ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» على شرط مسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு மனிதர் அவரிடம் வந்து, "நான் என் மனைவியை எனக்கு ஹராமாக்கிக் கொண்டேன் (விலக்கப்பட்டவளாக்கிக் கொண்டேன்)" என்று கூறினார். அதற்கு அவர்கள், "நீர் பொய் சொல்கிறீர் (உமது கூற்று மார்க்க ரீதியாகச் செல்லாது); அவள் உமக்கு ஹராமானவள் (விலக்கப்பட்டவள்) அல்ல" என்று கூறிவிட்டு, பின்வரும் வசனத்தை ஓதிக்காட்டினார்கள்:

"{நபியே! அல்லாஹ் உமக்கு ஹலாலாக்கிய (அனுமதியளித்த) ஒன்றை, (உம் மனைவியரின் திருப்தியை நாடி) ஏன் உமக்கு ஹராமாக்கிக் (விலக்கிக்) கொள்கிறீர்?}" (அல்குர்ஆன் 66:1) - இந்த வசனத்தின் (இறுதி வரை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا يَحْيَى بْنُ مُحَمَّدٍ الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ أَنْبَأَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنِ الثَّوْرِيِّ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ رِبْعِيٍّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§قُوا أَنْفُسَكُمْ وَأَهْلِيكُمْ نَارًا} [التحريم 6] قَالَ «عَلِّمُوا أَنْفُسَكُمْ وَأَهْلِيكُمُ الْخَيْرَ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
அலி இப்னு அபீ தாலிப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹு அஸ்ஸ வஜல்லின், "**கூ அன்ஃபுஸகும் வ அஹ்லீகும் நாரா**" (உங்களையும் உங்கள் குடும்பத்தினரையும் நரக நெருப்பிலிருந்து பாதுகாத்துக் கொள்ளுங்கள்) [அத்-தஹ்ரீம்: 6] என்ற வசனம் குறித்துக் கூறும்போது, "உங்களுக்கும் உங்கள் குடும்பத்தினருக்கும் நன்மையைக் (மார்க்கக் கல்வியையும் நற்பண்புகளையும்) கற்றுக்கொடுங்கள்" என்று விளக்கமளித்தார்கள்.

(இந்த ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி ஆதாரப்பூர்வமானதாகும் (ஸஹீஹ்). ஆயினும், அவர்கள் இதனைத் தங்களின் நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا الْحَسَنُ بْنُ يَعْقُوبَ الْعَدْلُ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْوَهَّابِ أَنْبَأَ جَعْفَرُ بْنُ عَوْنٍ أَنْبَأَ مِسْعَرٌ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَابِطٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ §إِنَّ الْحِجَارَةَ الَّتِي سَمَّى اللَّهُ فِي الْقُرْآنِ {وَقُودُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ} [التحريم 6] حِجَارَةٌ مِنْ كِبْرِيتٍ خَلَقَهَا اللَّهُ عِنْدَهُ كَيْفَ شَاءَ أَوْ كَمَا شَاءَ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"அல்லாஹ் திருக்குர்ஆனில் (அத்-தஹ்ரீம் 66:6-ல்) '{அதன் எரிபொருள் மனிதர்களும் கற்களுமாகும்}' என்று குறிப்பிட்டுள்ள அந்தக் கற்கள், கந்தகத்தினால் (Sulfur) ஆன கற்களாகும். அல்லாஹ் அவற்றை (மறுமைக்காக) தான் நாடியவாறு அல்லது தான் விரும்பியபடி தன்னிடம் படைத்துள்ளான்."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الصَّفَّارُ ثنا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي الدُّنْيَا حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ بْنِ حَمْزَةَ الْبُخَارِيُّ ثنا أَبِي ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ أنا مُحَمَّدُ بْنُ مُطَرِّفٍ عَنْ أَبِي حَازِمٍ أَظُنُّهُ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ أَنَّ فَتًى مِنَ الْأَنْصَارِ دَخَلَتْهُ خَشْيَةٌ مِنَ النَّارِ فَكَانَ يَبْكِي عِنْدَ ذِكْرِ النَّارِ حَتَّى حَبَسَهُ ذَلِكَ فِي الْبَيْتِ فَذُكِرَ ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ ﷺ فَجَاءَهُ فِي الْبَيْتِ فَلَمَّا دَخَلَ عَلَيْهِ اعْتَنَقَهُ الْفَتَى وَخَرَّ مَيِّتًا فَقَالَ النَّبِيُّ ﷺ §«جَهِّزُوا صَاحِبَكُمْ فَإِنَّ الْفَرَقَ فَلَذَ كَبِدَهُ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ والخبر شبه موضوع
சஹ்ல் பின் ஸஅத் (ரலி) (அறிவிப்பதாக நான் கருதுகிறேன்):

அன்சாரிகளைச் சேர்ந்த ஒரு இளைஞருக்கு நரகத்தைப் பற்றிய அச்சம் (உள்ளத்தில்) புகுந்தது. நரகத்தைப் பற்றி நினைவு கூறப்படும் போதெல்லாம் அவர் அழுதுகொண்டே இருப்பார். அந்த (அச்சம்) அவரை வீட்டிற்குள்ளேயே முடக்கி வைத்திருந்தது. இது குறித்து நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் கூறப்பட்டது. எனவே, நபியவர்கள் அவரது வீட்டிற்கு அவரிடம் வந்தார்கள். நபியவர்கள் அவரிடம் நுழைந்தபோது, அந்த இளைஞர் அவர்களைக் கட்டியணைத்துக் கொண்டார், (அப்படியே) விழுந்து மரணித்தார். அப்போது நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "உங்கள் தோழரை (அடக்கம் செய்ய) ஆயத்தம் செய்யுங்கள். நிச்சயமாக, (நரகத்தைப் பற்றிய) அந்த அதீத அச்சம் அவரது ஈரலைப் பிளந்துவிட்டது" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இட்டுக்கட்டப்பட்டது (பொய்யானது)
موضوع
وَأَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ عَلَى أَثَرِهِ ثنا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي الدُّنْيَا حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ الثَّقَفِيُّ وَحَدَّثَنَاهُ أَبُو إِسْحَاقَ إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى إِمْلَاءً ثنا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ الثَّقَفِيُّ حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ مَنْصُورٍ عَنْ مَنْصُورِ بْنِ عَمَّارٍ قَالَ § حَجَجْتُ حَجَّةً فَنَزَلْتُ سِكَّةً مِنْ سِكَكِ الْكُوفَةِ فَخَرَجْتُ فِي لَيْلَةٍ مُظْلِمَةٍ فَإِذَا بِصَارِخٍ يَصْرُخُ فِي جَوْفِ اللَّيْلِ وَهُوَ يَقُولُ إِلَهِي وَعِزَّتِكَ وَجَلَالِكَ مَا أَرَدْتُ بِمَعْصِيَتِي إِيَّاكَ مُخَالَفَتَكَ وَلَقَدْ عَصَيْتُكَ إِذْ عَصَيْتُكَ وَمَا أَنَا بِذَلِكَ جَاهِلٌ وَلَكِنْ خَطِيئَةٌ عَرَضَتْ أَعَانَنِي عَلَيْهَا شَقَائِي وَغَرَّنِي سِتْرُكَ الْمُرْخَي عَلَيَّ وَقَدْ عَصَيْتُكَ بِجَهْلِي وَخَالَفْتُكَ بِجَهْلِي فَالْآنَ مِنْ عَذَابِكَ مَنْ يَسْتَنْقِذُنِي وَبِحَبْلِ مَنْ أَتَّصِلُّ إِنْ أَنْتَ قَطَعْتُ حَبْلَكَ عَنِّي وَاشَبَابَاهُ وَاشَبَابَاهُ فَلَمَّا فَرَغَ مِنْ قَوْلِهِ تَلَوْتُ آيَةً مِنْ كِتَابِ اللَّهِ {قُوا أَنْفُسَكُمْ وَأَهْلِيكُمْ نَارًا وَقُودُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ عَلَيْهَا مَلَائِكَةٌ غِلَاظٌ شِدَادٌ} [التحريم 6] الْآيَةُ فَسَمِعْتُ حَرَكَةً شَدِيدَةً ثُمَّ لَمْ أَسْمَعْ بَعْدَهَا حِسًّا فَمَضَيْتُ فَلَمَّا كَانَ مِنَ الْغَدِ رَجَعْتُ فِي مَدْرَجَتِي فَإِذَا أَنَا بِجِنَازَةٍ قَدْ وُضِعَتْ وَإِذَا عَجُوزٌ كَبِيرَةٌ فَسَأَلْتُهَا عَنْ أَمْرِ الْمَيِّتِ وَلَمْ تَكُنْ عَرَفَتْنِي فَقَالَتْ مَرَّ هُنَا رَجُلٌ لَا جَزَاهُ اللَّهُ إِلَّا جَزَاءَهُ بِابْنِي الْبَارِحَةَ وَهُوَ قَائِمٌ يُصَلِّي فَتَلَا آيَةً مِنْ كِتَابِ اللَّهِ فَلَمَّا سَمِعَهَا ابْنِي تَفَطَّرَتْ مَرَارَتُهُ فَوَقَعَ مَيِّتًا سكت عنه الذهبي في التلخيص
மன்சூர் பின் அம்மார் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

நான் ஒருமுறை ஹஜ் (கடமையை நிறைவேற்றச்) சென்றிருந்தேன். (திரும்பி வரும் வழியில்) கூபாவின் ஒரு வீதியில் தங்கியிருந்தேன். ஒரு இருண்ட இரவில் நான் வெளியே சென்றபோது, நள்ளிரவில் ஒருவர் சத்தமிட்டு (மன்றாடி) அழுவதைக் கேட்டேன். அவர் இவ்வாறு கூறிக் கொண்டிருந்தார்:

"என் இறைவா! உனது கண்ணியத்தின் மீதும் உனது மகத்துவத்தின் மீதும் சத்தியமாக! நான் உனக்கு மாறு செய்ய வேண்டும் என்ற (உன்னைப் பகைக்கும்) எண்ணத்தில் உனக்கு இந்தப் பாவத்தைச் செய்யவில்லை. நான் உனக்குப் பாவம் செய்தபோது, (உனது தண்டனையைப் பற்றி) நான் அறியாதவனாகவும் இருக்கவில்லை. மாறாக, எனக்கு ஏற்பட்ட ஒரு தவறான எண்ணமும், அதற்குத் துணையாக நின்ற எனது துர்பாக்கியமுமே (காரணம்). மேலும், என் மீது நீ தொங்கவிட்டிருந்த உனது (குறைகளை மறைக்கும்) திரை என்னை ஏமாற்றிவிட்டது. எனது அறியாமையினால் உனக்குப் பாவம் செய்தேன்; எனது அறியாமையினால் உனக்கு மாறு செய்தேன். இப்போது உனது வேதனையிலிருந்து என்னை யார் காப்பாற்றுவார்? நீ உனது கயிற்றை (உறவை) என்னிடமிருந்து துண்டித்துவிட்டால், நான் யாருடைய கயிற்றைப் பிடித்துக் கொள்வேன்? அந்தோ என் இளமையே! அந்தோ என் இளமையே!"

அவர் தனது பேச்சை முடித்ததும், நான் அல்லாஹ்வின் வேதத்திலிருந்து (பின்வரும்) ஒரு வசனத்தை ஓதினேன்:

"(ஈமான் கொண்டவர்களே!) உங்களையும் உங்கள் குடும்பத்தாரையும் நரக நெருப்பை விட்டுக் காப்பாற்றிக் கொள்ளுங்கள். அதன் எரிபொருள் மனிதர்களும் கற்களுமாகும். அதன் மீது கடுமையான பலசாலிகளான வானவர்கள் (நியமிக்கப்பட்டுள்ளனர்)." (அல்குர்ஆன் 66:6).

நான் (இதை ஓதியபோது) ஒரு பலமான அசைவைக் கேட்டேன். அதன் பிறகு எனக்கு எந்த அரவமும் கேட்கவில்லை. எனவே, நான் (என் வழியே) சென்றுவிட்டேன்.

மறுநாள் காலை விடிந்ததும், நான் அதே வழியாகத் திரும்பி வந்தேன். அங்கே ஒரு ஜனாஸா (பிரேதம்) வைக்கப்பட்டிருந்தது. அங்கே ஒரு முதியவள் இருந்தாள். நான் அவளிடம் அந்த மய்யித்தைப் (இறந்தவரைப்) பற்றிக் கேட்டேன். அவள் என்னை (யார் என்று) அடையாளம் கண்டுகொள்ளவில்லை.

அவள் கூறினாள்: "நேற்று இரவு இந்த வழியாக ஒரு மனிதர் சென்றார் - அவருக்கு அல்லாஹ் தகுந்த கூலியைத் தவிர வேறெதையும் வழங்க வேண்டாம் - (அவர் ஓதியதால்தான்) என் மகனுக்கு இந்த நிலை ஏற்பட்டது. என் மகன் நின்று தொழுது கொண்டிருந்தான்; அப்போது அந்த மனிதர் அல்லாஹ்வின் வேதத்திலிருந்து ஒரு வசனத்தை ஓதினார். அதைக் கேட்டதும் என் மகனின் பித்தப்பை (அதிர்ச்சியால்) வெடித்து, அவன் அங்கேயே பிணமாக விழுந்தான்."
ஹதீஸ் தரம் : இது குறித்து (அறிஞர்கள்) மௌனம் காத்துள்ளனர் / கருத்துக் கூறவில்லை
سكت عنه
أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الشَّافِعِيُّ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ الْحَسَنِ ثنا حُذَيْفَةُ ثنا سُفْيَانُ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ {§تُوبُوا إِلَى اللَّهِ تَوْبَةً نَصُوحًا} [التحريم 8] قَالَ أَنْ يُذْنِبَ الْعَبْدُ ثُمَّ يَتُوبَ فَلَا يَعُودُ فِيهِ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُصحيح
உமர் இப்னு அல்கத்தாப் (ரழி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் வசனமான), "{தூபூ இலல்லாஹி தவ்பதன் நஸூஹா} (அல்லாஹ்விடம் கலப்பற்ற முறையில் பாவமன்னிப்புத் தேடுங்கள்) [அத்தஹ்ரீம்: 8]" என்பது குறித்துக் கூறியதாவது:

"(அது என்னவென்றால்) ஓர் அடியான் ஒரு பாவத்தைச் செய்துவிட்டு, பின்னர் (அதற்காக) அல்லாஹ்விடம் பாவமன்னிப்பு (தவ்பா) கோருவதும், அதன் பிறகு மீண்டும் அந்தப் பாவத்தின் பக்கம் திரும்பாமல் இருப்பதுமே (ஆகும்)."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ عِيسَى الْحِيرِيُّ ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي طَالِبٍ ثنا ابْنُ أَبِي عُمَرَ ثنا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ عُمَرَ بْنِ سَعِيدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبَايَةَ الْأَسَدِيِّ قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْعُودٍ التَّوْبَةُ النَّصُوحُ تُكَفِّرُ كُلَّ سَيِّئَةٍ وَهُوَ فِي الْقُرْآنِ ثُمَّ قَرَأَ {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا تُوبُوا إِلَى اللَّهِ تَوْبَةً نَصُوحًا عَسَى رَبُّكُمْ أَنْ يُكَفِّرَ عَنْكُمْ سَيِّئَاتِكُمْ} [التحريم 8] الْآيَةُ
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"கலப்படமற்ற, தூய்மையான பாவமன்னிப்பு (தவ்பத்துன் நஸூஹா) ஒவ்வொரு தீமையையும் (பாவத்தையும்) அழித்துவிடும் (மன்னிப்பிற்கு உள்ளாக்கும்). மேலும், இது குர்ஆனில் (குறிப்பிடப்பட்டு) உள்ளது."

பின்னர் அவர்கள், "நம்பிக்கை கொண்டோரே! நீங்கள் கலப்படமற்ற தூய்மையான முறையில் அல்லாஹ்விடம் பாவமன்னிப்புத் தேடுங்கள். உங்கள் இறைவன் உங்கள் தீமைகளை (பாவங்களை) உங்களை விட்டும் போக்கிவிடக்கூடும்..." (அல்குர்ஆன் 66:8) என்ற வசனத்தை ஓதிக்காட்டினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا الْعَبَّاسُ بْنُ مُحَمَّدٍ الدُّورِيُّ ثنا أَبُو يَحْيَى الْحِمَّانِيُّ ثنا عُتْبَةُ بْنُ يَقْظَانَ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {§يَوْمَ لَا يُخْزِي اللَّهُ النَّبِيَّ وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ نُورُهُمْ يَسْعَى بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَبِأَيْمَانِهِمْ يَقُولُونَ رَبَّنَا أَتْمِمْ لَنَا نُورَنَا} [التحريم 8] قَالَ لَيْسَ أَحَدٌ مِنَ الْمُوَحِّدِينَ إِلَّا يُعْطَى نُورًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَأَمَّا الْمُنَافِقُ فَيُطْفِئُ نُورَهُ وَالْمُؤْمِنُ مُشْفِقٌ مِمَّا رَأَى مِنْ إِطْفَاءِ نُورِ الْمُنَافِقِ فَهُوَ يَقُولُ {رَبَّنَا أَتْمِمْ لَنَا نُورَنَا} [التحريم 8] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» عتبة واه
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் கூற்றான):

"நபியையும் அவருடன் ஈமான் கொண்டவர்களையும் அல்லாஹ் இழிவுபடுத்தாத அந்நாளில், அவர்களின் ஒளி அவர்களுக்கு முன்னாலும் அவர்களின் வலப்பக்கங்களிலும் விரைந்து செல்லும். அவர்கள் 'எங்கள் இறைவா! எங்களுக்கு எங்கள் ஒளியை முழுமையாக்குவாயாக!' என்று கூறுவார்கள்" (அல்குர்ஆன் 66:8) என்பது குறித்துக் கூறியதாவது:

"மறுமை நாளில் (அல்லாஹ்வை ஒருவன் என ஏற்றுக் கொண்ட) ஓரிறைவாதிகளில் (முவஹ்ஹிதீன்) எவருக்கும் ஒளி வழங்கப்படாமல் இருக்காது. ஆனால், நயவஞ்சகனின் (முனாஃபிக்) ஒளி அணைக்கப்பட்டுவிடும். நயவஞ்சகனின் ஒளி அணைக்கப்படுவதைக் கண்டு (தமது ஒளியும் அணைந்துவிடுமோ என்று) அஞ்சுகின்ற நிலையில் இருக்கும் இறைநம்பிக்கையாளர் (முஃமின்), 'எங்கள் இறைவா! எங்களுக்கு எங்கள் ஒளியை முழுமையாக்குவாயாக!' என்று கூறுவார்."
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الشَّافِعِيُّ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ الْحَسَنِ ثنا أَبُو حُذَيْفَةَ ثنا سُفْيَانُ عَنْ مُوسَى بْنِ أَبِي عَائِشَةَ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ قتةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ {§فَخَانَتَاهُمَا} [التحريم 10] قَالَ «مَا زَنَتَا أَمَّا امْرَأَةُ نُوحٍ فَكَانَتْ تَقُولُ لِلنَّاسِ إِنَّهُ مَجْنُونٌ وَأَمَّا امْرَأَةُ لُوطٍ فَكَانَتْ تَدُلُّ عَلَى الضَّيْفِ فَذَلِكَ خِيَانَتُهُمَا» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (திருக்குர்ஆனின் 66:10-வது வசனத்திலுள்ள) "{ஃபகானதாஹுமா} - அவ்விரு பெண்களும் அவ்விருவருக்கும் (தம் கணவன்மார்களான நூஹ் மற்றும் லூத் ஆகியோருக்கு) துரோகம் செய்தனர்" என்பது குறித்துக் கூறினார்கள்:

"அவ்விருவரும் (ஒருபோதும்) விபச்சாரம் செய்யவில்லை. நூஹ் (அலை) அவர்களின் மனைவியைப் பொறுத்தவரை, அவர் மக்களை நோக்கி 'நிச்சயமாக இவர் (நூஹ்) ஒரு பைத்தியக்காரர்' என்று கூறிவந்தார். லூத் (அலை) அவர்களின் மனைவியோ, (தம் வீட்டிற்கு வரும்) விருந்தினர்களைப் பற்றி (ஊர் மக்களுக்குக்) காட்டிக் கொடுத்து வந்தார். இதுவே அவ்விருவரும் செய்த துரோகமாகும்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ الشَّيْبَانِيُّ ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ ثنا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَنْبَأَ سُلَيْمَانُ التَّيْمِيُّ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ عَنْ سَلْمَانَ قَالَ «§كَانَتِ امْرَأَةُ فِرْعَوْنَ تُعَذَّبُ بِالشَّمْسِ فَإِذَا انْصَرَفُوا عَنْهَا أَظَلَّتْهَا الْمَلَائِكَةُ بِأَجْنِحَتِهَا وَكَانَتْ تَرَى بَيْتَهَا فِي الْجَنَّةِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
சல்மான் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஃபிர்அவ்னின் மனைவி (ஆசியா - அலைஹிஸ்ஸலாம்) வெயிலில் (வைத்து) வேதனை செய்யப்பட்டார். அவர்கள் (சித்திரவதை செய்தவர்கள்) அவரை விட்டுச் சென்றதும், மலக்குகள் (வானவர்கள்) தங்களது இறக்கைகளால் அவருக்கு நிழலளித்தார்கள். மேலும், அவர் சுவனத்தில் (ஜன்னாவில்) உள்ள தனது வீட்டைக் கண்டார்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ صَالِحِ بْنِ هَانِئٍ ثنا الْحُسَيْنُ بْنُ الْفَضْلِ الْبَجَلِيُّ ثنا عَفَّانُ بْنُ مُسْلِمٍ ثنا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ أَنْبَأَ عَطَاءُ بْنُ السَّائِبِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ §لَمَّا أُسْرِيَ بِي مَرَّتْ بِي رَائِحَةٌ طَيْبَةٌ فَقُلْتُ مَا هَذِهِ الرَّائِحَةُ؟ فَقَالُوا هَذِهِ رَائِحَةُ مَاشِطَةِ ابْنَةِ فِرْعَوْنَ وَأَوْلَادِهَا كَانَتْ تَمْشِطُهَا فَوَقَعَ الْمُشْطُ مِنْ يَدِهَا فَقَالَتْ بِسْمِ اللَّهِ فَقَالَتِ ابْنَتُهُ أَبِي؟ فَقَالَتْ لَا بَلْ رَبِّي وَرَبُّكِ وَرَبُّ أَبِيكِ فَقَالَتْ أُخْبِرُ بِذَلِكَ أَبِي قَالَتْ نَعَمْ فَأَخْبَرَتْهُ فَدَعَا بِهَا وَبِوَلَدِهَا فَقَالَتْ لِي إِلَيْكَ حَاجَةٌ فَقَالَ مَا هِيَ؟ قَالَتْ تَجْمَعُ عِظَامِي وَعِظَامَ وَلَدِي فَتَدْفِنُهُ جَمِيعًا فَقَالَ ذَلِكَ لَكِ عَلَيْنَا مِنَ الْحَقِّ فَأَتَى بِأَوْلَادِهَا فَأَلْقَى وَاحِدًا وَاحِدًا حَتَّى إِذَا كَانَ آخِرُ وَلَدِهَا وَكَانَ صَبِيًّا مُرْضَعًا فَقَالَ اصْبِرِي يَا أُمَّاهُ فَإِنَّكِ عَلَى الْحَقِّ ثُمَّ أُلْقِيَتْ مَعَ وَلَدِهَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ تَكَلَّمَ أَرْبَعَةٌ وَهُمْ صِغَارٌ هَذَا وَشَاهِدُ يُوسُفَ وَصَاحِبُ جُرَيْجٍ وَعِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ عَلَيْهِ السَّلَامُ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"(இஸ்ரா எனும் விண்ணகப் பயணத்தின்போது) நான் அழைத்துச் செல்லப்பட்ட வேளையில், ஓர் இனிய நறுமணம் என்னைக் கடந்து சென்றது. 'இது என்ன நறுமணம்?' என்று நான் (ஜிப்ரீலிடம்) கேட்டேன்.
அதற்கு அவர்கள் (வானவர்கள்), 'இது ஃபிர்அவ்னின் மகளுக்கு முடி திருத்தும் பெண்ணிடமிருந்தும், அவளுடைய குழந்தைகளிடமிருந்தும் (வீசும்) நறுமணமாகும்' என்று பதிலளித்தார்கள்.
(அதன் பின்னணி என்னவெனில்:) அந்தப் பெண் ஃபிர்அவ்னின் மகளுக்குத் தலைமுடி வாரிக்கொண்டிருந்த போது, அவளுடைய கையிலிருந்து சீப்பு கீழே விழுந்தது. உடனே அவள், 'பிஸ்மில்லாஹ்' (அல்லாஹ்வின் பெயரால்) என்று கூறினாள்.
(அதைக் கேட்ட) ஃபிர்அவ்னின் மகள், '(உன் இறைவன்) எனது தந்தையா?' என்று கேட்டாள்.
அதற்கு அந்தப் பெண், 'இல்லை; என்னுடைய இறைவனும், உன்னுடைய இறைவனும், உன்னுடைய தந்தையின் இறைவனுமாகிய (அல்லாஹ்வே)' என்று கூறினாள்.
ஃபிர்அவ்னின் மகள், 'இதை நான் என் தந்தையிடம் தெரிவிக்கட்டுமா?' என்று கேட்டாள்.
அதற்கு அப்பெண், 'ஆம் (தெரிவி)' என்றாள்.
அவ்வாறே அவள் ஃபிர்அவ்னிடம் அச்செய்தியைத் தெரிவித்தாள். ஃபிர்அவ்ன் அப்பெண்ணையும் அவளுடைய குழந்தைகளையும் (தன் முன்னிலையில்) வரவழைத்தான்.
அப்போது அப்பெண் (ஃபிர்அவ்னிடம்), 'உன்னிடம் எனக்கு ஒரு கோரிக்கை உள்ளது' என்று கூறினாள்.
அவன், 'அது என்ன?' என்று கேட்டான்.
'என்னுடைய எலும்புகளையும், என் குழந்தைகளின் எலும்புகளையும் ஒன்றாகச் சேர்த்து ஒரே இடத்தில் நீ அடக்கம் செய்ய வேண்டும்' என்று அவள் கூறினாள்.
அதற்கு அவன், 'அது உனக்கு நாங்கள் செய்ய வேண்டிய கடமையாகும்' என்று கூறினான்.
பின்னர், அவன் அவளுடைய குழந்தைகளைக் கொண்டு வரச் செய்து, (கொதிக்கும் எண்ணெய்க் கொப்பரையில்) ஒவ்வொருவராக வீசினான். இறுதியாக, பால்குடிக்கும் பருவத்திலிருந்த அவளது கடைசிச் சிறு குழந்தை எஞ்சியிருந்தது.
(தாய் தயங்கியபோது) அக்குழந்தை, 'என் அருமைத் தாயே! பொறுமையாக இருங்கள். நிச்சயமாக நீங்கள் சத்தியத்தின் மீதே இருக்கிறீர்கள்' என்று கூறியது. பின்னர், அவளும் அவளது குழந்தையுடன் (அதில்) வீசப்பட்டாள்."

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நான்கு பேர் குழந்தைப் பருவத்திலேயே (தொட்டிலில்) பேசினார்கள்: இந்தக் குழந்தை, யூஸுஃப் (அலை) அவர்களுக்குச் சாட்சி சொன்ன குழந்தை, ஜுரைஜின் விவகாரத்தில் பேசிய குழந்தை மற்றும் மர்யமின் மகன் ஈஸா (அலை) ஆவர்."

(இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஸஹீஹானது - ஆதாரப்பூர்வமானது. எனினும் இதனை புகாரியும் முஸ்லிமும் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ الْفَقِيهُ ثنا عُثْمَانُ بْنُ سَعِيدٍ الدَّارِمِيُّ وَحَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ الْحَافِظُ ثنا يَحْيَى بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى قَالَا ثنا أَبُو الْوَلِيدِ الطَّيَالِسِيُّ ثنا دَاوُدُ بْنُ أَبِي الْفُرَاتِ عَنْ عِلْبَاءَ بْنِ أَحْمَرَ الْيَشْكُرِيِّ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ خَطَّ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ أَرْبَعَ خُطُوطٍ ثُمَّ قَالَ «أَتَدْرُونَ مَا هَذَا؟» قَالُوا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ §إِنَّ أَفْضَلَ نِسَاءِ أَهْلِ الْجَنَّةِ خَدِيجَةُ بِنْتُ خُوَيْلِدٍ وَفَاطِمَةُ بِنْتُ مُحَمَّدٍ وَمَرْيَمُ بِنْتُ عِمْرَانَ وَآسِيَةُ بِنْتُ مُزَاحِمٍ امْرَأَةُ فِرْعَوْنَ مَعَ مَا قَصَّ اللَّهُ عَلَيْنَا مِنْ خَبَرِهَا فِي الْقُرْآنِ {قَالَتْ رَبِّ ابْنِ لِي عِنْدَكَ بَيْتًا فِي الْجَنَّةِ وَنَجِّنِي مِنْ فِرْعَوْنَ وَعَمَلِهِ وَنَجِّنِي مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ} [التحريم 11] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ بِهَذَا اللَّفْظِ» إِنَّمَا اتَّفَقَا عَلَى الْحَدِيثِ الَّذِيصحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (தரையிலே) நான்கு கோடுகளைக் கீறிவிட்டு, "இது என்னவென்று உங்களுக்குத் தெரியுமா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள் (தோழர்கள்), "அல்லாஹ்வும் அவனது தூதருமே நன்கறிந்தவர்கள்" என்று பதிலளித்தனர். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக சொர்க்கவாசிகளில் மிகச் சிறந்த பெண்கள்: குவைலிதின் மகள் கதீஜா, முஹம்மதின் மகள் ஃபாத்திமா, இம்ரானின் மகள் மர்யம் மற்றும் ஃபிர்அவ்னின் மனைவியான முஸாஹிமின் மகள் ஆசியா ஆகியோர் ஆவர். மேலும், திருக்குர்ஆனில் அவளைப் (ஆசியாவைப்) பற்றிய செய்தியை அல்லாஹ் நமக்கு இவ்வாறு கூறுகிறான்:

(அவள் பிரார்த்தித்தாள்:) "என் இறைவா! எனக்காக உன்னிடத்தில் சொர்க்கத்தில் ஒரு வீட்டைக் கட்டித் தருவாயாக! ஃபிர்அவ்னை விட்டும், அவனுடைய (தீய) செயல்களை விட்டும் என்னைக் காப்பாயாக! மேலும் அநியாயக்கார மக்களிடம் இருந்தும் என்னைக் காப்பாற்றுவாயாக!" [அத்-தஹ்ரீம் 66:11].
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَاهُ أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ الْجَبَّارِ ثنا يُونُسُ بْنُ بُكَيْرٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ وَثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ السَّيَّارِيُّ ثنا أَبُو الْمُوَجِّهِ أَنْبَأَ صَدَقَةُ بْنُ مُحَمَّدٍ ثنا سُلَيْمَانُ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ وَأَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ قُرَيْشٍ ثنا الْحَسَنُ بْنُ سُفْيَانَ ثنا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ ثنا ابْنُ نُمَيْرٍ وَأَبُو أُسَامَةَ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرِ بْنِ أَبِي طَالِبٍ عَنْ عَمِّهِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «§خَيْرُ نِسَائِهَا مَرْيَمُ بِنْتُ عِمْرَانَ وَخَيْرُ نِسَائِهَا خَدِيجَةُ» رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ فِي الصَّحِيحِ عَنْ صَدَقَةَ بْنِ مُحَمَّدٍ وَرَوَاهُ مُسْلِمٌ عَنْ أَبِي خَيْثَمَةَ وَأَبِي بَكْرِ بْنِ أَبِي شَيْبَةَ بِهَذِهِ السِّيَاقَةِأخرجاه فلماذا أوردته
அலி பின் அபீ தாலிப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"(அக்காலப்) பெண்களில் சிறந்தவர் இம்ரானின் மகள் மர்யம் ஆவார். மேலும் (இக்காலப்) பெண்களில் சிறந்தவர் கதீஜா ஆவார்."

இந்த ஹதீஸை இமாம் புகாரி அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் ஸதகா பின் முஹம்மத் என்பவரிடமிருந்தும், இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் அபூ ஹைஸமா மற்றும் அபூபக்ர் பின் அபீ ஷைபா ஆகியோரிடமிருந்தும் இதே அமைப்பில் அறிவித்துள்ளார்கள். (அவர்கள் இருவரும் இதனைப் பதிவு செய்திருக்க, நீங்கள் ஏன் இதனை இங்கே குறிப்பிட்டுள்ளீர்கள்?)
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
تَفْسِيرُ سُورَةِ الْمُلْكِ
சூரா அல்-முல்க் விரிவுரை
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا بَكَّارُ بْنُ قُتَيْبَةَ الْقَاضِي ثنا أَبُو دَاوُدَ الطَّيَالِسِيُّ ثنا عِمْرَانُ الْقَطَّانُ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ عَبَّاسٍ الْجُشَمِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ قَالَ §«إِنَّ سُورَةً مِنْ كِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ مَا هِيَ إِلَّا ثَلَاثُونَ آيَةً شَفَعَتْ لِرَجُلٍ فَأَخْرَجَتْهُ مِنَ النَّارِ وَأَدْخَلَتْهُ الْجَنَّةَ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ وَقَدْ سَقَطَ لِي فِي سَمَاعِي هَذَا الْحَرْفُ وَهِيَ سُورَةُ الْمُلْكِ صحيح
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ்வின் வேதத்தில் முப்பது வசனங்களை மட்டுமே கொண்ட ஒரு அத்தியாயம் உள்ளது. அது ஒரு மனிதருக்காக (அல்லாஹ்விடம்) பரிந்துரை செய்து, (அதன் காரணமாக) அவரை நரகத்திலிருந்து வெளியேற்றி சொர்க்கத்தில் நுழையச் செய்தது (அந்த அத்தியாயம் 'ஸூரத்துல் முல்க்' ஆகும்)."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنِي الْحَسَنُ بْنُ حَلِيمٍ الْمَرْوَزِيُّ أَنْبَأَ أَبُو الْمُوَجِّهِ أَنْبَأَ عَبْدَانُ أَنْبَأَ عَبْدُ اللَّهِ أَنْبَأَ سُفْيَانُ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ زِرٍّ عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ قَالَ يُؤْتَى الرَّجُلُ فِي قَبْرِهِ فَتُؤْتَى رِجْلَاهُ فَتَقُولُ رِجْلَاهُ لَيْسَ لَكُمْ عَلَى مَا قِبَلِي سَبِيلٌ كَانَ يَقُومُ يَقْرَأُ بِي سُورَةَ الْمُلْكِ ثُمَّ يُؤْتَى مِنْ قِبَلِ صَدْرِهِ أَوْ قَالَ بَطْنِهِ فَيَقُولُ لَيْسَ لَكُمْ عَلَى مَا قِبَلِي سَبِيلٌ كَانَ يَقْرَأُ بِي سُورَةَ الْمُلْكِ ثُمَّ يُؤْتَى رَأْسُهُ فَيَقُولُ لَيْسَ لَكُمْ عَلَى مَا قِبَلِي سَبِيلٌ كَانَ يَقْرَأُ بِي سُورَةَ الْمُلْكِ قَالَ فَهِيَ الْمَانِعَةُ تَمْنَعُ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ وَهِيَ فِي التَّوْرَاةِ سُورَةُ الْمُلْكِ وَمَنْ قَرَأَهَا فِي لَيْلَةٍ فَقَدْ أَكْثَرَ وَأَطْنَبَ
இப்னு மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
ஒரு மனிதர் தமது மண்ணறையில் (கப்ரில்) இருக்கும்போது (வேதனை செய்யும் மலக்குகளால்) அவருடைய கால்களின் வழியாக அணுகப்படுவார். அப்போது அவருடைய கால்கள், "என் வழியாக (அவரை அணுக) உங்களுக்கு எந்த வழியும் இல்லை; ஏனெனில் இவர் (தொழுகையில் என் மீது) நின்று 'சூரத்துல் முல்க்' அத்தியாயத்தை ஓதுபவராக இருந்தார்" என்று கூறும். பிறகு, அவருடைய நெஞ்சின் வழியாக - அல்லது வயிறு என்று (அறிவிப்பாளர்) கூறினார் - அணுகப்படுவார். அப்போது அது, "என் வழியாக (அவரை அணுக) உங்களுக்கு எந்த வழியும் இல்லை; ஏனெனில் இவர் 'சூரத்துல் முல்க்' அத்தியாயத்தை ஓதுபவராக இருந்தார்" என்று கூறும். பின்னர், அவருடைய தலையின் வழியாக அணுகப்படுவார். அப்போது அது, "என் வழியாக (அவரை அணுக) உங்களுக்கு எந்த வழியும் இல்லை; ஏனெனில் இவர் 'சூரத்துல் முல்க்' அத்தியாயத்தை ஓதுபவராக இருந்தார்" என்று கூறும்.

(தொடர்ந்து இப்னு மஸ்வூத் ரலி) கூறினார்கள்: "இதுவே (வேதனையைத்) தடுப்பதாகும்; இது மண்ணறையின் (கப்ருடைய) வேதனையைத் தடுக்கிறது. தவ்ராத் (வேதத்திலும்) இது 'சூரத்துல் முல்க்' என்றே (குறிப்பிடப்பட்டு) உள்ளது. எவர் இதனை ஓர் இரவில் ஓதுகிறாரோ, அவர் நிச்சயமாக (நன்மைகளை) அதிகப்படுத்திக் கொண்டார், மேலும் மிகச் சிறந்ததைச் செய்துவிட்டார்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
تَفْسِيرُ سُورَةِ ن وَالْقَلَمِ
ஸூரா நூன் வல்கலமின் விரிவுரை
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا يَحْيَى بْنُ مُحَمَّدٍ الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنْبَأَ جَرِيرٌ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي ظَبْيَانَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ §إِنَّ أَوَّلَ شَيْءٍ خَلْقَهُ اللَّهُ الْقَلَمُ فَقَالَ لَهُ اكْتُبْ فَقَالَ وَمَا أَكْتُبُ؟ فَقَالَ الْقَدَرُ فَجَرَى مِنْ ذَلِكَ الْيَوْمِ بِمَا هُوَ كَائِنٌ إِلَى أَنْ تَقُومَ السَّاعَةُ قَالَ وَكَانَ عَرْشُهُ عَلَى الْمَاءِ فَارْتَفَعَ بُخَارُ الْمَاءِ فَفُتِقَتْ مِنْهُ السَّمَاوَاتُ ثُمَّ خَلَقَ النُّونَ فَبُسِطَتِ الْأَرْضُ عَلَيْهِ وَالْأَرْضُ عَلَى ظَهْرِ النُّونِ فَاضْطَرَبَ النُّونُ فَمَادَتِ الْأَرْضُ فَأُثْبِتَتْ بِالْجِبَالِ فَإِنَّ الْجِبَالَ تَفْخَرُ عَلَى الْأَرْضِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"நிச்சயமாக அல்லாஹ் முதன்முதலில் படைத்தது எழுதுகோலை (அல்கலம்) ஆகும். அவன் அதனிடம், 'எழுது' என்று (கட்டளையிட்டான்). அதற்கு அது, 'நான் எதை எழுத வேண்டும்?' என்று கேட்டது. (அதற்கு அல்லாஹ்,) 'விதியை (அல்கத்ரை) எழுது' எனக் கூறினான். எனவே, அன்றைய தினத்திலிருந்து மறுமை நாள் ஏற்படும் வரை நிகழவிருக்கின்ற அனைத்தும் (அவ்வெழுதுகோலால்) எழுதப்பட்டது.

மேலும், அவனது அரியாசனம் (அர்ஷ்) நீரின் மீது இருந்தது. அப்போது நீரிலிருந்து நீராவி மேலே எழுந்தது; அதிலிருந்து வானங்கள் பிரிக்கப்பட்டு (உருவாக்கப்பட்டன). பின்னர், அவன் 'நூன்' (எனும் பெரும் மீனைப்) படைத்தான்; அதன் மீது பூமி விரிக்கப்பட்டது. பூமியானது 'நூன்' இன் முதுகின் மீது அமைந்திருந்தது. அப்போது 'நூன்' அசைந்ததால், பூமியும் குலுங்கியது. உடனே மலைகளைக் கொண்டு பூமி (அசையாமல்) உறுதியாக்கப்பட்டது. நிச்சயமாக மலைகள் பூமியின் மீது (தங்களின் உறுதியால்) பெருமிதம் கொள்கின்றன."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرٍ أَحْمَدُ بْنُ سَلْمَانَ الْفَقِيهُ بِبَغْدَادَ ثنا هِلَالُ بْنُ الْعَلَاءِ الرَّقِّيُّ ثنا أَبِي ثنا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو الرَّقِّيُّ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَبِي أُنَيْسَةَ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي ظَبْيَانَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ {§ن وَالْقَلَمِ وَمَا يَسْطُرُونَ} [القلم 1] قَالَ «وَمَا يَكْتُبُونَ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் {நூன். வல்கலமி வமா யஸ்துரூன்} [அல்குர்ஆன் 68:1] (என்ற வசனத்தைக் குறித்துக் கூறும்போது), “(அதில் உள்ள ‘வமா யஸ்துரூன்’ என்பதற்கு) அவர்கள் எழுதுபவை (என்று பொருளாகும்)” எனக் கூறினார்கள்.

இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி ஆதாரப்பூர்வமான (ஸஹீஹ்) ஹதீஸாகும். ஆனால் அவர்கள் இருவரும் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ الصَّنْعَانِيُّ بِمَكَّةَ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنْبَأَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَ مَعْمَرٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى عَنْ سَعْدِ بْنِ هِشَامِ بْنِ عَامِرٍ فِي قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {وَإِنَّكَ لَعَلَى خُلُقٍ عَظِيمٍ} [القلم 4] قَالَ سَأَلْتُ عَائِشَةَ يَا أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ أَنْبِئِينِي عَنْ خُلُقِ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ فَقَالَتْ «أَتَقْرَأُ الْقُرْآنَ؟» فَقُلْتُ نَعَمْ فَقَالَتْ «إِنَّ خُلُقَ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ الْقُرْآنُ»
ஸஅத் பின் ஹிஷாம் பின் ஆமிர் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

அல்லாஹ் அஸ்ஸ வஜல்லின் "{வ இன்னக லஅலா குலுகின் அஸீம்}" (நிச்சயமாக நீர் மகத்தான நற்குணத்தின் மீதே இருக்கின்றீர்) [அல்குர்ஆன் 68:4] எனும் வசனம் தொடர்பாக நான் இறைநம்பிக்கையாளர்களின் அன்னை ஆயிஷா (ரலி) அவர்களிடம், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் நற்குணத்தைப் பற்றி எனக்குத் தெரிவியுங்கள்" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள், "நீங்கள் குர்ஆனை ஓதுகிறீர்களா?" என்று கேட்டார்கள்.

நான் "ஆம்" (ஓதுகிறேன்) என்றேன்.

அப்போது அவர்கள், "நிச்சயமாக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் நற்குணம் குர்ஆனாகவே இருந்தது" (அதாவது குர்ஆன் எதை ஏவியதோ அதைச் செய்தார்கள், எதைத் தடுத்ததோ அதைத் தவிர்த்தார்கள்) என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الصَّفَّارُ ثنا أَحْمَدُ بْنُ مِهْرَانَ ثنا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى أَنْبَأَ إِسْرَائِيلُ ثنا أَبُو إِسْحَاقَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§عُتُلٍّ بَعْدَ ذَلِكَ زَنِيمٍ} [القلم 13] قَالَ «يُعْرَفُ بِالشَّرِّ كَمَا تُعْرَفُ الشَّاةُ بِزَنَمَتِهَا» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள், {உதுல்லின் பஃத தாலிக ஸனீம்} (கடுமையானவன், அதற்குப் பின் இழிபிறவி/அடையாளம் உள்ளவன் - அல்குர்ஆன் 68:13) என்ற (வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க) அல்லாஹ்வின் வசனம் குறித்துக் கூறும்போது, "ஓர் ஆடு அதன் (காதில் தொங்கும்) அடையாளத்தால் (எளிதாக) அறியப்படுவதைப் போன்று, அவன் (அவனது) தீமையால் (மக்களிடையே) அறியப்படுவான்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ أَيُّوبَ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَبَاحٍ ثنا مُوسَى بْنُ عَلِيٍّ قَالَ سَمِعْتُ أَبِيَ يُحَدِّثُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ أَنَّهُ تَلَا هَذِهِ الْآيَةَ {مَنَّاعٍ} [القلم 13] لِلْخَيْرِ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ عُتُلٍّ بَعْدَ ذَلِكَ زَنِيمٍ فَقَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ ﷺ يَقُولُ §«أَهْلُ النَّارِ كُلُّ جَعْظَرِيٍّ جَوَّاظٍ مُسْتَكْبِرٍ جَمَّاعٍ وَأَهْلُ الْجَنَّةِ الضُّعَفَاءُ الْمَغْلُوبُونَ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ بِهَذِهِ السِّيَاقَةِ «قَدْ أَخْرَجَاهُ مِنْ حَدِيثِ شُعْبَةَ وَالثَّوْرِيِّ عَنْ مَعْبَدِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ حَارِثَةَ بْنِ وَهْبٍ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ مُخْتَصَرًا» على شرط مسلم
அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் பின் அல்-ஆஸ் (ரலி) அவர்கள் (திருக்குர்ஆனின் 68:12-13 ஆகிய) இந்த வசனங்களை ஓதினார்கள்: "(அவன்) நன்மையை (மிகவும்) தடுத்தவன், வரம்பு மீறியவன், பெரும் பாவி. (அதற்குப் பிறகு அவன்) முரட்டுத்தனமானவன், (அத்தோடு) இழிபிறவியானவன் (தகப்பனைத் தெரியாதவன்)."

பின்னர் அவர்கள் கூறினார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் (பின்வருமாறு) கூறுவதை நான் கேட்டிருக்கிறேன்: "நரகவாசிகள் (யாரெனில்), முரட்டுத்தனமான, (செல்வத்தைச் சேமித்து வைத்துப் பிறருக்குக் கொடுக்காத) கஞ்சத்தனமான, பெருமையடிக்கக்கூடிய, (செல்வத்தை மட்டும்) சேகரிப்பவர்கள் ஆவர். சொர்க்கவாசிகள் (யாரெனில்), பலவீனமானவர்களும், (மக்களால்) அடக்கப்பட்டவர்களும் (அல்லது பணிவானவர்களும்) ஆவர்."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
حَدَّثَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا الْحُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْقَبَّانِيُّ ثنا سَعِيدُ بْنُ يَحْيَى الْأُمَوِيُّ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ أَنْبَأَ أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُ سُئِلَ عَنْ قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§يَوْمَ يُكْشَفُ عَنْ سَاقٍ} [القلم 42] قَالَ «إِذَا خَفِي عَلَيْكُمْ شَيْءٌ مِنَ الْقُرْآنِ فَابْتَغُوهُ فِي الشِّعْرِ فَإِنَّهُ دِيوَانُ الْعَرَبِ» أَمَا سَمِعْتُمْ قَوْلَ الشَّاعِرِ [البحر الرجز] اصْبِرْ عَنَاقَ إِنَّهُ شَرٌّ بَاقٍ قَدْ سَنَّ قَوْمَكَ ضَرْبُ الْأَعْنَاقْ وَقَامَتِ الْحَرْبُ بِنَا عَنْ سَاقْ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ هَذَا يَوْمُ كَرْبٍ وَشِدَّةٍ هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَهُوَ أَوْلَى مِنْ حَدِيثٍ رُوِيَ عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ بِإِسْنَادٍ صَحِيحٍ لَمْ أَسْتَجِزْ رِوَايَتَهُ فِي هَذَا الْمَوْضِعِصحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் `{யவ்ம யுக்ஷஃபு அன் ஸாக்}` (கெண்டைக்கால் திறக்கப்படும் அந்த நாளில் - குர்ஆன் 68:42) என்ற வசனத்தைப் பற்றி அவர்களிடம் கேட்கப்பட்டது. அப்போது அவர்கள் கூறினார்கள்: "குர்ஆனிலிருந்து ஏதேனும் உங்களுக்குப் புரியாமல் (மறைவாக) இருந்தால், அதனை நீங்கள் (அறிய) கவிதைகளில் தேடுங்கள். ஏனெனில், அது அரபியரின் (மொழி மற்றும் வரலாற்றுப்) பதிவுப் புத்தகமாகும் (திவான்). கவிஞரின் பின்வரும் கூற்றை நீங்கள் செவியுறவில்லையா?

'ஓ அனாக்! பொறுமையாக இரு, இது (தொடர்ந்து) நீடிக்கும் தீமையாகும்.
உனது கூட்டத்தார் கழுத்துகளை வெட்டுவதை வழக்கமாக்கிக் கொண்டுள்ளனர்.
மேலும், போர் அதன் கெண்டைக்காலை வெளிப்படுத்தும் அளவுக்கு (மிகக் கடுமையாக) நம்மிடையே மூண்டுவிட்டது.'

(இதைக் கூறிவிட்டு) இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள், "இது (மறுமை நாளின்) பெரும் துன்பமும் கடுமையும் நிறைந்த நாளாகும்" என்று (விளக்கம்) கூறினார்கள்.

இது ஆதாரப்பூர்வமான (ஸஹீஹ்) அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்ட ஹதீஸாகும். மேலும், இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்களிடமிருந்து ஸஹீஹான அறிவிப்பாளர் தொடருடன் அறிவிக்கப்பட்டு, இவ்விடத்தில் நான் (குறிப்பிட) விரும்பாத மற்றொரு ஹதீஸை விட இதுவே (விளக்கத்திற்கு) மிகவும் பொருத்தமானதாகும். (ஸஹீஹ்)
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
تَفْسِيرُ سُورَةِ الْحَاقَّةِ
ஸூரத்துல் ஹாக்கா அத்தியாயத்தின் விரிவுரை
أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرٍ الشَّافِعِيُّ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ الْحَسَنِ ثنا أَبُو حُذَيْفَةَ ثنا سُفْيَانُ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ أَبِي مَعْمَرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§سَخَّرَهَا عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيَالٍ وَثَمَانِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومًا} [الحاقة 7] قَالَ «مُتَتَابِعَاتٍ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"{ஸக்கரஹா அலைஹிம் ஸப்அ லயாலின் வதமானியத அய்யாமின் ஹுஸூமா}" (அல்குர்ஆன் 69:7) என்ற (வல்லமையும் கண்ணியமும் மிக்க) அல்லாஹ்வின் திருவசனத்தில் (இடம்பெற்றுள்ள 'ஹுஸூமா' என்ற சொல்லுக்கு), "(அவை) தொடர்ச்சியானவை" என்று விளக்கமளித்தார்கள்.

(இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இரு இமாம்களின் நிபந்தனைகளின்படி ஆதாரப்பூர்வமான - ஸஹீஹ் - ஹதீஸாகும். ஆனால் அவர்கள் இதனைத் தமது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ الْقَاسِمُ بْنُ الْقَاسِمِ السَّيَّارِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ مُوسَى الْبَاشَانِيُّ ثنا عَلِيُّ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ شَقِيقٍ أَنْبَأَ الْحُسَيْنُ بْنُ وَاقِدٍ عَنِ الرَّبِيعِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ أَبِي الْعَالِيَةِ عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§وَحُمِلَتِ الْأَرْضُ وَالْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةً وَاحِدَةً} [الحاقة 14] قَالَ يَصِيرَانِ غَبَرَةً عَلَى وُجُوهِ الْكُفَّارِ لَا عَلَى وُجُوهِ الْمُؤْمِنِينَ وَذَلِكَ قَوْلُهُ عَزَّ وَجَلَّ {وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌ تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ} [عبس 41] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
உபை இப்னு கஅப் (ரலி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் வசனமான), "பூமியும் மலைகளும் தூக்கப்பட்டு, பின்னர் அவை ஒரேயடியாகத் தூள் தூளாக்கப்படும்" (அல்-ஹாக்கா 69:14) என்பது குறித்துக் கூறுகையில்:

"(அந்நாளில் பூமியும் மலைகளும்) நிராகரிப்பாளர்களின் முகங்களில் புழுதியாகப் படியும்; இறைநம்பிக்கையாளர்களின் முகங்களில் அல்ல. இதையே வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ், 'அந்நாளில் சில முகங்கள், அவற்றின் மீது புழுதி படிந்திருக்கும். கருமை (மற்றும் இழிவு) அவற்றை மூடியிருக்கும்' (அபஸ 80:40-41) என்று கூறுகிறான்" என விளக்கமளித்தார்கள்.

(இந்த ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இரு இமாம்களின் நிபந்தனைகளின்படி ஸஹீஹ் -ஆதாரப்பூர்வமானது- ஆகும். ஆனால் அவர்கள் இதனைத் தங்கள் நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنِي أَبُو الْحُسَيْنِ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ الْمَيْدَانِيُّ ثنا الْحُسَيْنُ بْنُ الْفَضْلِ ثنا أَبُو غَسَّانَ النَّهْدِيُّ ثنا شَرِيكٌ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمِيرَةَ عَنِ الْأَحْنَفِ بْنِ قَيْسٍ عَنِ الْعَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§وَيَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٍ ثَمَانِيَةٌ} [الحاقة 17] قَالَ «ثَمَانِيَةُ أَمْلَاكٍ عَلَى صُورَةِ الْأَوْعَالِ بَيْنَ أَظْلَافِهِمْ إِلَى رُكَبِهِمْ مَسِيرَةُ ثَلَاثٍ وَسِتِّينَ سَنَةً» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ وَقَدْ أَسْنَدَ هَذَا الْحَدِيثَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ ﷺ شُعَيْبُ بْنُ خَالِدٍ الرَّازِيُّ وَالْوَلِيدُ بْنُ أَبِي ثَوْرٍ وَعَمْرُو بْنُ ثَابِتِ بْنِ أَبِي الْمُقَدَّمِ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ وَلَمْ يُحْتَجَّ الشَّيْخَانِ بِوَاحِدٍ مِنْهُمْ وَقَدْ ذَكَرْتُ حَدِيثَ شُعَيْبِ بْنِ خَالِدٍ إِذْ هُوَ أَقْرَبُهُمْ إِلَى الِاحْتِجَاجِ بِهِعلى شرط مسلم
அப்பாஸ் பின் அப்துல் முத்தலிப் (ரலி) அவர்கள் (பின்வருமாறு) அறிவிக்கிறார்கள்:

வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வின் "{வ யஹ்மிலு அர்ஷ ரப்பிக ஃபவ்கஹும் யவ்மஇதி(ன்) தமானியஹ்}" (அந்நாளில் உமது இறைவனின் அர்ஷை - சிம்மாசனத்தை - தங்களுக்கு மேல் எட்டுப் பேர் சுமந்திருப்பார்கள்) [அல்குர்ஆன் 69:17] எனும் வசனம் குறித்து அவர்கள் கூறினார்கள்:

"(அவர்கள்) மலை ஆடுகளின் உருவத்தில் (அமைந்த) எட்டு வானவர்களாவர். அவர்களின் குளம்புகளுக்கும் முழங்கால்களுக்கும் இடையிலான தூரம் அறுபத்து மூன்று ஆண்டுகள் (தொடர்ந்து) பயணிக்கக் கூடிய தொலைவாகும்."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
أَخْبَرَنَاهُ أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ أَنْبَأَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ ثنا يَحْيَى بْنُ الْعَلَاءِ عَنْ عَمِّهِ شُعَيْبِ بْنِ خَالِدٍ قَالَ حَدَّثَنِي سِمَاكُ بْنُ حَرْبٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمِيرَةَ عَنِ الْأَحْنَفِ بْنِ قَيْسٍ عَنِ الْعَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ قَالَ كُنَّا جُلُوسًا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ بِالْبَطْحَاءِ إِذْ مَرَّتْ سَحَابَةٌ فَنَظَرَ إِلَيْهَا فَقَالَ لَهُمْ «هَلْ تَدْرُونَ مَا اسْمُ هَذِهِ؟» قَالُوا نَعَمْ هَذِهِ السَّحَابُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «وَالْمُزْنُ» قَالُوا وَالْمُزْنُ قَالَ «وَالْعَنَانَةُ» ثُمَّ قَالَ «§تَدْرُونَ مَا بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ؟» قَالُوا لَا قَالَ «فَإِنَّ بُعْدَ مَا بَيْنَهُمَا إِمَّا وَاحِدًا أَوِ اثْنَيْنِ وَإِمَّا ثَلَاثًا وَسَبْعِينَ سَنَةً وَالسَّمَاءُ فَوْقَهَا كَذَلِكَ وَاللَّهُ فَوْقَ ذَلِكَ لَيْسَ يَخْفَى عَلَيْهِ مِنْ أَعْمَالِ بَنِي آدَمَ شَيْءٌ وَفِي السَّمَاءِ السَّابِعَةِ ثَمَانِيَةُ أَوْعَالٍ بَيْنَ أَظْلَافِهِنَّ وَرُكَبِهِنَّ مِثْلُ مَا بَيْنَ سَمَاءٍ إِلَى سَمَاءٍ»
அப்பாஸ் பின் அப்துல் முத்தலிப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நாங்கள் (மக்காவிலுள்ள) 'பத்ஹா' என்னும் இடத்தில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் அமர்ந்திருந்தோம். அப்போது ஒரு மேகம் கடந்து சென்றது. அதைப் பார்த்த அவர்கள், "இதன் பெயர் என்னவென்று உங்களுக்குத் தெரியுமா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு மக்கள், "ஆம், இது 'ஸஹாப்' (மேகம்)" என்றனர்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "(இதற்கு) 'முஸ்ன்' (மழை மேகம் என்றும் பெயர்)" என்றார்கள். அதற்கு மக்கள், "'முஸ்ன்' (என்றும் பெயர்)" என்றனர்.

அவர்கள், "(இதற்கு) 'அனானா' (உயரத்தில் மிதக்கும் மேகம் என்றும் பெயர்)" என்றார்கள்.

பின்னர், "வானத்திற்கும் பூமிக்கும் இடையே எவ்வளவு தூரம் உள்ளது என்று உங்களுக்குத் தெரியுமா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு மக்கள், "இல்லை" என்றனர்.

அவர்கள் கூறினார்கள்: "அவையிரண்டுக்கும் இடையிலான தொலைவு எழுபத்தொன்று, அல்லது எழுபத்திரண்டு, அல்லது எழுபத்து மூன்று ஆண்டுகள் (பயணிக்கும்) தூரமாகும். அதற்கு மேலே உள்ள (ஒவ்வொரு) வானமும் அவ்வாறே (அதே அளவு தூரத்தில்) அமைந்துள்ளது. அல்லாஹ் அதற்கு(ம்) மேலாக (அர்ஷின் மீது) இருக்கிறான். ஆதமுடைய மக்களின் செயல்களில் எதுவும் அவனுக்கு மறைவானதாக இல்லை. ஏழாவது வானத்தில் (அர்ஷைச் சுமக்கும்) எட்டு 'அவ்ஆல்' (மலை ஆடுகள் போன்ற தோற்றமுடைய வானவர்கள்) உள்ளனர். அவற்றின் குளம்புகளுக்கும் முழங்கால்களுக்கும் இடையிலான தூரம், ஒரு வானத்திற்கும் மற்றொரு வானத்திற்கும் இடையிலான தூரத்தைப் போன்றதாகும்."
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ الْجَوْهَرِيُّ بِمَرْوَ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ حَنْبَلٍ ثنا أَبِي ثنا هَارُونُ بْنُ مَعْرُوفٍ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ عَنْ أَبِي السَّمْحِ عَنْ أَبِي الْهَيْثَمِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ عَنِ النَّبِيِّ ﷺ {بِمَاءٍ كَالْمُهْلِ} [الكهف 29] قَالَ «§كَعَكَرِ الزَّيْتِ فَإِذَا قُرِّبَ إِلَيْهِ سَقَطَتْ فَرْوَةُ وَجْهِهِ وَلَوْ أَنَّ دَلْوًا مِنْ غِسْلِينَ يُهَرَاقُ فِي الدُّنْيَا لَأَنْتَنَ بِأَهْلِ الدُّنْيَا» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
அபூசயீத் அல்குத்ரீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் (திருக்குர்ஆனின் 18:29 ஆவது வசனத்தில் இடம்பெற்றுள்ள) {பிமாயின் கல்முஹ்ல் - உருக்கப்பட்ட செம்பு அல்லது எண்ணெய்க் கசடு போன்ற நீர்} என்பது பற்றிக் கூறும்போது:

"அது எண்ணெயின் வண்டலைப் போன்றதாகும். அது அவனது (நரகவாசியின்) முகத்தின் அருகே கொண்டு வரப்படும்போது, (அதன் வெப்பத்தினால்) அவனது முகத்தின் தோல் கழன்று (அதில்) விழுந்துவிடும். மேலும், 'கிஸ்லீன்' (நரகவாசிகளின் உடலில் இருந்து வழியும் சீழ் மற்றும் இரத்தம்) நிரம்பிய ஒரு வாளி இந்த உலகத்தில் ஊற்றப்படுமானால், அதன் துர்நாற்றம் உலக மக்கள் (அனைவரையும்) பாதிப்படையச் செய்துவிடும் (அல்லது அவர்களுக்குத் துன்பத்தை உண்டாக்கிவிடும்)" என்று கூறினார்கள்.

(இது சரியான அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்ட ஹதீஸாகும்; ஆயினும் புகாரியும் முஸ்லிமும் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرٍ الشَّافِعِيُّ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ الْحَسَنِ ثنا أَبُو حُذَيْفَةَ ثنا سُفْيَانُ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ {§ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ الْوَتِينَ} [الحاقة 46] قَالَ «نِيَاطُ الْقَلْبِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
"பின்னர், அவனது நாடி நரம்பை (அல்-வதீன் என்பதை) நாம் துண்டித்திருப்போம்" (எனும் 69:46 ஆவது குர்ஆன் வசனத்திற்கு), "அது இதயத்தின் நாடி நரம்பு (நியாத்துல் கல்ப்) ஆகும்" என்று விளக்கமளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْحَسَنِ الْقَاضِي ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْحُسَيْنِ ثنا آدَمُ بْنُ أَبِي إِيَاسٍ ثنا وَرْقَاءُ عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ الْوَتِينَ} [الحاقة 46] قَالَ «هُوَ حَبْلُ الْقَلْبِ الَّذِي فِي الظَّهْرِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் வசனமான) "பின்னர், அவனுடைய உயிர் நரம்பை நாம் துண்டித்திருப்போம்" (அல்குர்ஆன் 69:46) என்பது குறித்துக் கூறுகையில்:

"அது (மனிதனின்) முதுகில் (இணைக்கப்பட்டு) உள்ள இதயத்தின் (இரத்த) நரம்பாகும்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ أَيُّوبَ ثنا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ أَنْبَأَ أَبُو عُبَيْدٍ ثنا ابْنُ عَدِيٍّ عَنْ حُسَيْنٍ الْمُعَلِّمِ عَنِ ابْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ أَبِي الْأَسْوَدِ الدِّيلِيِّ وَيَحْيَى بْنِ يَعْمَرَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ «§مَا الْخَاطُونَ؟ إِنَّمَا هُوَ الْخَاطِئُونَ مَا الصَّابُونَ؟ إِنَّمَا هُوَ الصَّابِئُونَ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"(குர்ஆனில் இடம்பெற்றுள்ள) 'அல்-காதூன்' (الخاطون) என்பது என்ன? அது 'அல்-காதிஊன்' (الخاطئون - தவறிழைப்பவர்கள்/பாவிகள்) என்பதேயாகும். 'அஸ்-ஸாபூன்' (الصابون) என்பது என்ன? அது 'அஸ்-ஸாபிஊன்' (الصابئون - ஸாபியீன்கள் எனும் ஒரு மார்க்கப் பிரிவினர்) என்பதேயாகும்."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
تَفْسِيرُ سُورَةِ سَأَلَ سَائِلٌ
‘ஸஅல ஸாஇல்’ (அல்-மஆரிஜ்) அத்தியாயத்தின் விளக்கம்
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ الشَّيْبَانِيُّ بِالْكُوفَةَ ثنا أَحْمَدُ بْنُ حَازِمٍ الْغِفَارِيُّ ثنا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى عَنْ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ {سَأَلَ سَائِلٌ بِعَذَابٍ وَاقِعٍ لِلْكَافِرِينَ لَيْسَ لَهُ دَافِعٌ مِنَ اللَّهِ ذِي الْمَعَارِجِ} [المعارج 2] ذِي الدَّرَجَاتِ {سَأَلَ سَائِلٌ} [المعارج 1] قَالَ هُوَ النَّضْرُ بْنُ الْحَارِثِ بْنِ كَلَدَةَ قَالَ «اللَّهُمَّ إِنْ كَانَ هَذَا هُوَ الْحَقَّ مِنْ عِنْدِكَ فَأَمْطِرْ عَلَيْنَا حِجَارَةً مِنَ السَّمَاءِ»
ஸயீத் பின் ஜுபைர் (ரஹ்) அவர்கள் (குர்ஆனின் பின்வரும் வசனங்கள் குறித்து) கூறுகிறார்கள்:

"நிகழவிருக்கும் வேதனையைக் குறித்துக் கேட்பவன் ஒருவன் கேட்டான். (அந்த வேதனை) நிராகரிப்பாளர்களுக்கு (ஏற்படும் போது), அதைத் தடுப்பவர் எவருமில்லை. (அது) உயர் நிலைகளுக்கு (பதவிகளுக்கு) உரியவனான அல்லாஹ்விடமிருந்து (வருவதாகும்)." [அல்குர்ஆன் 70:1-3]

(இதில் வரும்) 'தில் மஆரிஜ்' என்பதற்கு 'உயர் நிலைகளுக்கு (பதவிகளுக்கு) உரியவன்' என்று பொருளாகும்.

"கேட்பவன் ஒருவன் கேட்டான்" (என்று இதில் குறிப்பிடப்படுபவன்) நள்ர் பின் அல்-ஹாரிஸ் பின் கலதா ஆவான். அவன் (அல்லாஹ்விடம் சவால் விடும் விதமாக), "இறைவா! இது (முஹம்மது கொண்டு வந்தது) உன்னிடமிருந்து வந்த உண்மையாக இருந்தால், எங்கள் மீது வானத்திலிருந்து கல்லுமழையைப் பொழியச் செய்வாயாக!" என்று கூறினான்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط البخاري
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا أَحْمَدُ بْنُ الْفَضْلِ الصَّائِغُ بِعَسْقَلَانَ ثنا آدَمُ بْنُ أَبِي إِيَاسٍ ثنا جَرِيرُ بْنُ عُثْمَانَ ثنا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَيْسَرَةَ عَنْ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ عَنْ بُسْرِ بْنِ جَحَّاشٍ الْقُرَشِيِّ قَالَ تَلَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ هَذِهِ الْآيَةَ {فَمَالِ لِلَّذِينَ كَفَرُوا قَبَلَكَ مُهْطِعِينَ عَنِ الْيَمِينِ وَعَنِ الشِّمَالِ عِزِينَ أَيَطْمَعُ كُلُّ امْرِئٍ مِنْهُمْ أَنْ يُدْخَلَ جَنَّةَ نَعِيمٍ كَلَّا إِنَّا خَلَقْنَاهُمْ مِمَّا يَعْلَمُونَ} ثُمَّ بَزَقَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ عَلَى كَفِّهِ فَقَالَ §يَقُولُ اللَّهُ يَا ابْنَ آدَمَ أَنَّى تُعْجِزُنِي وَقَدْ خَلَقْتُكَ مِنْ مِثْلِ هَذِهِ حَتَّى إِذَا سَوَّيْتُكَ وَعَدَلْتُكَ مَشَيْتَ بَيْنَ بُرْدَتَيْنِ وَلِلْأَرْضِ مِنْكَ وَئِيدٌ يَعْنِي شَكْوَى فَجَمَعْتَ وَمَنَعْتَ حَتَّى إِذَا بَلَغَتِ التَّرَاقِيَ قُلْتَ «أَتَصَدَّقُ وَأَنَّى أَوَانُ الصَّدَقَةِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
புஸ்ர் பின் ஜஹ்ஹாஷ் அல்குரைஷீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "(நபியே!) இந்த நிராகரிப்பவர்களுக்கு என்ன நேர்ந்தது? அவர்கள் வலப்புறமிருந்தும் இடப்புறமிருந்தும் பல பிரிவுகளாகப் பிரிந்து, உங்களை நோக்கி விரைந்து வருகிறார்களே! அவர்களில் ஒவ்வொருவரும் இன்பம் நிறைந்த சொர்க்கத்தில் நுழைக்கப்பட வேண்டும் என்று ஆசைப்படுகிறாரா? ஒருபோதும் அவ்வாறு நடக்காது! நிச்சயமாக அவர்கள் அறிந்திருக்கிறார்களே அ(ற்பமானத்)திலிருந்துதான் அவர்களை நாம் படைத்தோம்" (அல்குர்ஆன் 70:36-39) என்ற வசனத்தை ஓதினார்கள்.
பின்னர், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது உள்ளங்கையில் உமிழ்ந்துவிட்டு கூறினார்கள்: "அல்லாஹ் கூறுகிறான்: 'ஆதமின் மகனே! நீ என்னை எவ்வாறு மிகைத்துவிட (அல்லது தப்பித்துவிட) முடியும்? உன்னை இது (உமிழ்நீர்) போன்றதிலிருந்தே நான் படைத்திருக்கிறேன். நான் உன்னை முழுமையாக்கி, சீராக்கியதும், நீ இரண்டு ஆடைகளுக்கு இடையே (பெருமையுடன்) நடந்து செல்கிறாய். உன்னால் பூமிக்கு ஒருவித சப்தம் (அதாவது, பூமியின் முறையீடு) ஏற்படுகிறது. நீ (செல்வத்தை) சேகரித்து, (தர்மம் செய்யாமல்) தடுத்து வைத்துக்கொள்கிறாய். இறுதியில், (உயிர்) தொண்டைக் குழியை அடைந்ததும், 'நான் தர்மம் செய்கிறேன்' என்று கூறுகிறாய். (ஆனால், அப்போது) தர்மம் செய்வதற்கான நேரம் எங்கே இருக்கிறது?'"
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
تَفْسِيرُ سُورَةِ نُوحٍ
ஸூரா நூஹின் விரிவுரை
أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ صَالِحِ بْنِ هَانِئٍ ثنا الْحُسَيْنُ بْنُ الْفَضْلِ ثنا عَفَّانُ بْنُ مُسْلِمٍ ثنا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ يُونُسَ عَنْ يُوسُفَ بْنِ مِهْرَانَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ {§وَجَعَلَ الْقَمَرَ فِيهِنَّ نُورًا} [نوح 16] قَالَ «وَجْهُهُ إِلَى الْعَرْشِ وَقَفَاهُ إِلَى الْأَرْضِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُعلى شرط مسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (பின்வரும் வசனம் குறித்து) அறிவிக்கிறார்கள்:

"{வஜஅலல் கமர ஃபீஹின்ன நூரா} (மேலும், அவற்றில் சந்திரனை ஒளியாக ஆக்கினான் - அல்குர்ஆன் 71:16)" (எனும் வசனத்திற்கு விளக்கமளிக்கும் போது), "அதன் (சந்திரனின்) முன்பகுதி (முகம்) அர்ஷை (இறை அரியாசனத்தை) நோக்கியும், அதன் பின்பகுதி பூமியை நோக்கியும் உள்ளது" என்று கூறினார்கள்.

(இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி ஸஹீஹான ஹதீஸாகும்; ஆனால் அவர்கள் இதனைத் தங்கள் நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
تَفْسِيرُ سُورَةِ الْجِنِّ
ஸூரத்துல் ஜின் விரிவுரை
أَخْبَرَنَا مُكْرَمُ بْنُ أَحْمَدَ الْقَاضِي بِبَغْدَادَ ثنا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ مُحَمَّدٍ الرَّقَاشِيُّ ثنا يَحْيَى بْنُ حَمَّادٍ ثنا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ أَبِي بِشْرٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ § مَا قَرَأَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ عَلَى الْجِنِّ وَلَا رَآهُمْ وَلَكِنَّهُ انْطَلَقَ مَعَ طَائِفَةٍ مِنْ أَصْحَابِهِ عَامِدِينَ إِلَى سُوقِ عُكَاظَ وَقَدْ حِيلَ بَيْنَ الشَّيَاطِينِ وَبَيْنَ خَبَرِ السَّمَاءِ وَأُرْسِلَتْ عَلَيْهِمُ الشُّهُبُ فَرَجَعُوا إِلَى قَوْمِهِمْ فَقَالُوا مَا لَكُمْ؟ قَالُوا قَدْ حِيلَ بَيْنَنَا وَبَيْنَ خَبَرِ السَّمَاءِ وَأُرْسِلَتْ عَلَيْنَا الشُّهُبُ قَالُوا مَا هَذَا إِلَّا شَيْءٌ قَدْ حَدَثَ فَاضْرِبُوا مَشَارِقَ الْأَرْضِ وَمَغَارِبَهَا فَانْظُرُوا هَذَا الَّذِي قَدْ حَدَثَ فَانْطَلَقُوا يَضْرِبُونَ مَشَارِقَ الْأَرْضِ وَمَغَارِبَهَا يَبْتَغُونَ مَا هَذَا الَّذِي قَدْ حَالَ بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ خَبَرِ السَّمَاءِ فَهُنَاكَ حِينَ رَجَعُوا إِلَى قَوْمِهِمْ فَقَالُوا {إِنَّا سَمِعْنَا قُرْآنًا عَجَبًا يَهْدِي إِلَى الرُّشْدِ} [الجن 2] فَآمَنَّا بِهِ وَلَنْ نُشْرِكَ بِرَبِّنَا أَحَدًا فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ قُلْ أُوحِيَ إِلَيَّ أَنَّهُ اسْتَمَعَ نَفَرٌ مِنَ الْجِنِّ وَإِنَّمَا أُوحِيَ إِلَيْهِ قَوْلُ الْجِنِّ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ بِهَذِهِ السِّيَاقَةِ» إِنَّمَا أَخْرَجَ مُسْلِمٌ وَحْدَهُ حَدِيثَ دَاوُدَ بْنِ أَبِي هِنْدٍ عَنِ الشَّعْبِيِّ عَنْ عَلْقَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بِطُولِهِ بِغَيْرِ هَذِهِ الْأَلْفَاظِ وَأَخْرَجَ الْبُخَارِيُّ حَدِيثَ شُعْبَةَ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ قَالَ سَأَلْتُ عَلْقَمَةَ هَلْ كَانَ عَبْدُ اللَّهِ مَعَ النَّبِيِّ ﷺ لَيْلَةَ الْجِنِّ فَذَكَرَ أَحْرُفًا يَسِيرَةً وَقَدْ رُوِيَ حَدِيثٌ تَدَاوَلَهُ الْأَئِمَّةُ الثِّقَاتُ عَنْ رَجُلٍ مَجْهُولٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ أَنَّهُ شَهِدَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ لَيْلَةَ الْجِنِّعلى شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (ஆரம்பத்தில்) ஜின்களுக்கு (குர்ஆனை) ஓதிக்காட்டவுமில்லை; அவர்களைப் பார்க்கவுமில்லை. ஆனால், அவர்கள் தமது தோழர்கள் சிலருடன் உக்காழ் சந்தையை நோக்கிச் சென்றார்கள். (அக்காலகட்டத்தில்) ஷைத்தான்களுக்கும் வானத்தின் செய்திகளுக்கும் இடையே திரை இடப்பட்டு, அவர்கள் மீது தீப்பந்தங்கள் (விண்கற்கள்) வீசப்பட்டன. எனவே, அவர்கள் (ஷைத்தான்கள்) தங்கள் கூட்டத்தாரிடம் திரும்பிச் சென்றனர். அப்போது கூட்டத்தார், "உங்களுக்கு என்ன நேர்ந்தது?" என்று கேட்டனர்.

அதற்கு அவர்கள், "எங்களுக்கும் வானத்தின் செய்திகளுக்கும் இடையே திரை இடப்பட்டுவிட்டது; மேலும் எங்கள் மீது தீப்பந்தங்கள் வீசப்பட்டன" என்று கூறினர். (அதற்கு அவர்களது) கூட்டத்தார், "புதிதாக ஏதோ ஒரு (முக்கிய) நிகழ்வு (உலகில்) நடந்திருப்பதைத் தவிர வேறொன்றும் இதற்குக் காரணமாக இருக்க முடியாது. எனவே, பூமியின் கிழக்கு மற்றும் மேற்கு திசைகள் எங்கும் சென்று, (வானத்தின் செய்திகளைத் தடுக்கும் விதமாக) புதிதாக நிகழ்ந்த அந்தச் சம்பவம் என்னவென்று பாருங்கள்" என்று கூறினர்.

அவ்வாறே, தங்களுக்கும் வானத்தின் செய்திகளுக்கும் இடையே திரையாக அமைந்த அந்த நிகழ்வு என்ன என்பதைத் தேடி, அவர்கள் பூமியின் கிழக்கு மற்றும் மேற்கு திசைகள் எங்கும் சென்றனர். (அப்போது நக்லா எனும் இடத்தில் நபி (ஸல்) அவர்கள் ஃபஜ்ர் தொழுது கொண்டிருந்ததைக் கண்டனர்). பின்னர், அவர்கள் தங்கள் கூட்டத்தாரிடம் திரும்பிச் சென்று பின்வருமாறு கூறினர்:

"நிச்சயமாக நாங்கள் ஓர் அற்புதமான குர்ஆனைக் கேட்டோம். அது நேர்வழியைக் காட்டுகிறது. எனவே, நாங்கள் அதன் மீது நம்பிக்கை கொண்டோம். மேலும், எங்கள் இறைவனுக்கு எவரையும் நாங்கள் இணையாக்க மாட்டோம்" (அல்குர்ஆன் 72:1-2).

அப்போது கண்ணியமும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ், "(நபியே!) நீர் கூறுவீராக: ஜின்களில் ஒரு கூட்டத்தார் (குர்ஆனைச்) செவியுற்றார்கள் என்று எனக்கு வஹீ (இறைச்செய்தி) அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது" (அல்குர்ஆன் 72:1) எனும் வசனத்தை அருளினான். ஜின்கள் (தங்களுக்குள்) கூறியதே அவருக்கு வஹீயாக அறிவிக்கப்பட்டது.

(இமாம் ஹாகிம் கூறுகிறார்:) இந்த ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இரு இமாம்களின் நிபந்தனைப்படி ஸஹீஹ் (ஆதாரப்பூர்வமானது) ஆகும். ஆனால் அவர்கள் இருவரும் இந்த வாசக அமைப்பில் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை. இமாம் முஸ்லிம் மட்டும் தாவூத் இப்னு அபீ ஹிந்த் - ஷஅபி - அல்கமா வழியாக இப்னு மஸ்ஊத் (ரலி) அவர்களின் நீண்ட ஹதீஸை வேறு வாசகங்களில் பதிவு செய்துள்ளார். இமாம் புகாரி, ஷுஃபா - அஃமஷ் - இப்ராஹீம் வழியாக, 'ஜின்கள் வந்த இரவில் இப்னு மஸ்ஊத் (ரலி) நபி (ஸல்) அவர்களுடன் இருந்தாரா?' என்று அல்கமாவிடம் கேட்டதாகச் சில சுருக்கமான வாசகங்களைப் பதிவு செய்துள்ளார். மேலும், நம்பகமான இமாம்கள் ஒரு அறியப்படாத மனிதர் வழியாக இப்னு மஸ்ஊத் (ரலி) அவர்கள் ஜின்கள் வந்த இரவில் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் இருந்தார்கள் என்று அறிவிக்கும் ஒரு ஹதீஸும் புழக்கத்தில் உள்ளது.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَاهُ أَبُو الْحُسَيْنِ عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ الْبَلْخِيُّ مِنْ أَصْلِ كِتَابِهِ ثنا أَبُو إِسْمَاعِيلَ مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ السُّلَمِيُّ ثنا أَبُو صَالِحٍ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ صَالِحٍ حَدَّثَنِي اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ حَدَّثَنِي يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو عُثْمَانَ بْنُ سَنَّةَ الْخُزَاعِيُّ وَكَانَ رَجُلًا مِنْ أَهْلِ الشَّامِ أَنَّهُ سَمِعَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مَسْعُودٍ يَقُولُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ قَالَ لِأَصْحَابِهِ وَهُوَ بِمَكَّةَ §«مَنْ أَحَبُّ مِنْكُمْ أَنْ يَحْضُرَ اللَّيْلَةَ أَمْرَ الْجِنِّ فَلْيَفْعَلْ» فَلَمْ يَحْضُرْ مِنْهُمْ أَحَدٌ غَيْرِي فَانْطَلَقْنَا حَتَّى إِذَا كُنَّا بِأَعْلَى مَكَّةَ خَطَّ لِي بِرِجْلِهِ خَطًّا ثُمَّ أَمَرَنِي أَنْ أَجْلِسَ فِيهِ ثُمَّ انْطَلَقَ حَتَّى قَامَ فَافْتَتَحَ الْقُرْآنَ فَغَشِيَتْهُ أَسْوِدَةٌ كَثِيرَةٌ حَالَتْ بَيْنِي وَبَيْنَهُ حَتَّى مَا أَسْمَعُ صَوْتَهُ ثُمَّ انْطَلِقُوا وَطَفِقُوا يَنْقَطِعُونَ مِثْلَ قِطَعِ السَّحَابِ ذَاهِبِينَ حَتَّى بَقِيَتْ مِنْهُمْ رَهْطٌ وَفَرَغَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ مَعَ الْفَجْرِ وَانْطَلَقَ فَبَرَزَ ثُمَّ أَتَانِي فَقَالَ «مَا فَعَلَ الرَّهْطُ؟» فَقُلْتُ هُمْ أُولَئِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَأَخَذَ عَظْمًا وَرَوْثًا فَأَعْطَاهُمْ إِيَّاهُ زَادًا ثُمَّ نَهَى أَنْ يَسْتَطِيبَ أَحَدٌ بِعَظْمٍ أَوْ بِرَوْثٍهو صحيح عند جماعة
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மக்காவில் இருந்தபோது தம் தோழர்களிடம், "உங்களில் யாரேனும் இன்றிரவு ஜின்களின் விவகாரத்தில் (அவர்களுக்குக் குர்ஆன் ஓதிக்காட்டப்படும் நிகழ்வில்) கலந்துகொள்ள விரும்பினால், அவர் வரட்டும்" என்று கூறினார்கள். என்னைத் தவிர அவர்களில் வேறு எவரும் வரவில்லை. நாங்கள் புறப்பட்டு மக்காவின் உயர்ந்த பகுதியைச் சென்றடைந்தோம். அங்கு நபி (ஸல்) அவர்கள் தம் காலால் (எனக்காக) ஒரு கோட்டை வரைந்து, என்னை அதற்குள் அமர்ந்திருக்குமாறு கட்டளையிட்டார்கள். பின்னர் அவர்கள் சற்று தூரம் சென்று, நின்று குர்ஆனை ஓதத் தொடங்கினார்கள். அப்போது ஏராளமான கரிய உருவங்கள் (ஜின்கள்) அவர்களைச் சூழ்ந்துகொண்டு எனக்கும் அவர்களுக்குமிடையே திரையாக அமைந்தன; எந்த அளவிற்கென்றால், என்னால் அவர்களின் குரலைக்கூடக் கேட்க முடியவில்லை. பின்னர், அவை புறப்பட்டு சிதறிய மேகக் கூட்டங்களைப் போன்று பிரிந்து சென்றன. அவர்களில் ஒரு சிறிய குழுவினர் (மட்டும்) எஞ்சியிருந்தனர்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஃபஜ்ர் (அதிகாலை) வேளையில் (தமது ஓதலை) முடித்துவிட்டு, சென்று (மலஜலம் கழித்து)விட்டு, பின்னர் என்னிடம் வந்து, "அந்தக் குழுவினர் என்ன ஆனார்கள்?" என்று கேட்டார்கள். நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவர்கள் அதோ அங்கே இருக்கிறார்கள்" என்று கூறினேன். உடனே அவர்கள் எலும்பையும், (கால்நடைச்) சாணத்தையும் எடுத்து அவர்களுக்கு (ஜின்களுக்கு) உணவாக அளித்தார்கள். பின்னர், எவரும் எலும்பையோ சாணத்தையோ பயன்படுத்தி (மலஜலம் கழித்த பின்) சுத்தம் செய்யக் கூடாது என்று தடை விதித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ صَالِحِ بْنِ هَانِئٍ ثنا الْحُسَيْنُ بْنُ الْفَضْلِ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ سَابِقٍ ثنا إِسْرَائِيلُ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ {§وَمَنْ يُعْرِضْ عَنْ ذِكْرِ رَبِّهِ يَسْلُكْهُ عَذَابًا صُعُدًا} [الجن 17] قَالَ «جَبَلًا فِي جَهَنَّمَ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (பின்வரும் வசனம் குறித்து) அறிவிக்கிறார்கள்:

"{வமன் யுஃரிழ் அன் திக்ரி ரப்பிஹி யஸ்லுக்ஹு அதாபன் ஸுஉதா} (எவன் தனது இறைவனின் நினைவைப் புறக்கணிக்கிறானோ, அவனை அவன் கடினமான வேதனையில் புகுத்துவான் - அல்குர்ஆன் 72:17)" (என்ற வசனத்தில் இடம்பெற்றுள்ள 'ஸுஉதா' என்பதற்கு), "அது நரகத்தில் உள்ள ஒரு மலையாகும்" என்று (விளக்கமளித்துக்) கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنِي أَبُو أَحْمَدَ الْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ التَّمِيمِيُّ أَنْبَأَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ حَدَّثَنِي جَدِّي أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ ثنا هُشَيْمٌ أَخْبَرَنِي مُغِيرَةُ عَنْ أَبِي مَعْشَرٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ تَعَالَى {§كَادُوا يَكُونُونَ عَلَيْهِ لِبَدًا} [الجن 19] قَالَ «كَانُوا يَرْكَعُونَ بِرُكُوعِهِ وَيَسْجُدُونَ بِسُجُودِهِ يَعْنِي الْجِنَّ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள், "{அவர்கள் (ஜின்கள்) அவருக்கு (நபி ஸல் அவர்களுக்கு) முன்னால் கூட்டமாக நெருங்கி மொய்க்கத் தொடங்கினர்}" (குர்ஆன் 72:19) என்ற இறைவசனம் குறித்துக் கூறும்போது:

"அவர் (நபி ஸல் அவர்கள்) ருகூஉ செய்யும்போது அவர்களும் (ஜின்களும்) ருகூஉ செய்வார்கள்; அவர் ஸஜ்தா செய்யும்போது அவர்களும் (ஜின்களும்) ஸஜ்தா செய்வார்கள். அதாவது ஜின்கள் (அவ்வாறு செய்தனர்)" என்று விளக்கினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
تَفْسِيرُ سُورَةِ الْمُزَّمِّلِ
அல்-முஸ்ஸம்மில் அத்தியாயத்தின் விரிவுரை
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ الصَّغَانِيُّ ثنا الْحَسَنُ بْنُ بِشْرٍ الْهَمْدَانِيُّ ثنا الْحَكَمُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ الْقُرَشِيُّ ثنا قَتَادَةُ عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى عَنْ سَعْدِ بْنِ هِشَامٍ قَالَ قُلْتُ لِعَائِشَةَ أَخْبِرِينِي عَنْ قِرَاءَةِ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ قَالَتْ §لَمَّا أُنْزِلَ عَلَيْهِ {يَا أَيُّهَا الْمُزَّمِّلُ قُمِ اللَّيْلَ إِلَّا قَلِيلًا} [المزمل 2] قَامُوا سَنَةً حَتَّى وَرِمَتْ أَقْدَامُهُمْ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {فَاقْرَءُوا مَا تَيَسَّرَ مِنَ الْقُرْآنِ عَلِمَ أَنْ سَيَكُونُ مِنْكُمْ مَرْضَى} «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» الحكم بن عبد الملك ضعيف
ஸஅத் பின் ஹிஷாம் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நான் ஆயிஷா (ரலி) அவர்களிடம், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் (இரவுத் தொழுகை) ஓதலைப் பற்றி எனக்கு அறிவியுங்கள்" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்:

"{யா அய்யுஹல் முஸ்ஸம்மில். குமில் லைல இல்லா கலீலா} (போர்த்திக் கொண்டிருப்பவரே! இரவில் -சிறிது நேரம் தவிர- எழுந்து நின்று தொழுவீராக!) என்ற வசனம் அன்னார் மீது அருளப்பட்டபோது, அவர்கள் (நபித் தோழர்கள்) தங்களின் பாதங்கள் வீங்கும் அளவிற்கு ஓர் ஆண்டு காலம் (இரவில் நின்று) வணங்கினார்கள். பின்னர் மாண்பும் வல்லமையும் மிக்க அல்லாஹ், {ஃபக்ரவூ மா தயஸ்ஸர மினல் குர்ஆன். அலிம அன் ஸயகூனு மின்கும் மர்ளா} (எனவே, குர்ஆனில் உங்களுக்கு எளிமையானதை ஓதுங்கள். உங்களில் நோயாளிகள் இருப்பார்கள் என்பதை அவன் அறிகிறான்) என்ற (வசனத்தின் மூலம் சலுகையை) அருளினான்."
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது
ضعيف
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ أَنْبَأَ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الْحَكَمِ أَنْبَأَ ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ أَبِي الزَّاهِرِيَّةِ عَنْ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ قَالَ حَجَجْتُ فَدَخَلْتُ عَلَى عَائِشَةَ فَسَأَلْتُهَا عَنْ قِيَامِ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ فَقَالَتْ «أَلَسْتَ تَقْرَأُ يَا أَيُّهَا الْمُزَّمِّلُ» قُلْتُ بَلَى قَالَتْ «هُوَ قِيَامُهُ»
ஜுபைர் பின் நுஃபைர் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

நான் ஹஜ் செய்தேன்; (அப்போது) ஆயிஷா (ரலி) அவர்களிடம் சென்றேன். நான் அவர்களிடம் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் (இரவுத்) தொழுகையைப் (பற்றி) கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "நீர் (குர்ஆனில் உள்ள) 'யா அய்யுஹல் முஸ்ஸம்மில்' (எனும் அத்தியாயத்தை) ஓதுவதில்லையா?" என்று கேட்டார்கள். நான், "ஆம் (ஓதுகிறேன்)" என்றேன். அவர்கள், "அதுதான் (அதில் கூறப்பட்டுள்ளதே) அன்னாரின் (இரவுத்) தொழுகையாகும்" என்றார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ يَعْقُوبَ وَإِبْرَاهِيمُ بْنُ عِصْمَةَ قَالَا ثنا السَّرِيُّ بْنُ خُزَيْمَةَ ثنا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ ثنا وُهَيْبٌ عَنْ دَاوُدَ بْنِ أَبِي هِنْدٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ {§يَا أَيُّهَا الْمُزَّمِّلُ} [المزمل 1] قَالَ «زُمِّلْتَ هَذَا الْأَمْرَ فَقُمْ بِهِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (குர்ஆனின் 73:1-வது வசனமான) "{யா அய்யுஹல் முஸம்மில் - போர்த்திக் கொண்டிருப்பவரே!}" என்பது குறித்துக் கூறினார்கள்:

"(நபியே!) நீர் இக்காரியத்தை (மார்க்கப் பணியை/பொறுப்பை)ச் சுமத்தப்பட்டுள்ளீர்; எனவே, அதனை (நிறைவேற்ற) நீர் எழுந்திருப்பீராக!"

(இது சரியான அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்ட ஹதீஸாகும்; ஆயினும், புகாரியும் முஸ்லிமும் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ أَيُّوبَ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ زَكَرِيَّا بِمَكَّةَ ثنا خَلَّادُ بْنُ يَحْيَى بْنِ أَيُّوبَ ثنا مِسْعَرٌ عَنْ سِمَاكٍ الْحَنَفِيِّ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ § لَمَّا نَزَلَتْ أَوَّلُ الْمُزَّمِّلِ كَانُوا يَقُومُونَ نَحْوًا مِنْ قِيَامِهِمْ فِي شَهْرِ رَمَضَانَ حَتَّى نَزَلَ آخِرُهَا قَالَ وَكَانَ بَيْنَ أَوَّلِهَا وَآخِرِهَا نَحْوًا مِنْ سَنَةٍ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

'அல்-முஸ்ஸம்மில்' (அத்தியாயத்தின்) ஆரம்ப (வசனங்கள்) அருளப்பட்டபோது, (நபித்தோழர்கள்) ரமலான் மாதத்தில் (இரவுத் தொழுகையில்) நின்று வணங்குவதைப் போன்று (நீண்ட நேரம்) நின்று வணங்குபவர்களாக இருந்தார்கள். அந்த அத்தியாயத்தின் இறுதி (வசனம்) அருளப்படும் வரை (இந்நிலை நீடித்தது). அதன் ஆரம்பத்திற்கும் இறுதிக்கும் இடையில் சுமார் ஒரு வருட (கால இடைவெளி) இருந்தது.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ الصَّنْعَانِيُّ بِمَكَّةَ ثنا عَلِيُّ بْنُ الْمُبَارَكِ الصَّنْعَانِيُّ ثنا زَيْدُ بْنُ الْمُبَارَكِ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ ثَوْرٍ عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ § كَانَ إِذَا أُوحِيَ إِلَيْهِ وَهُوَ عَلَى نَاقَتِهِ وَضَعَتْ جِرَانَهَا فَلَمْ تَسْتَطِعْ أَنْ تَتَحَرَّكْ وَتَلَتْ قَوْلَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {إِنَّا سَنُلْقِي عَلَيْكَ قَوْلًا ثَقِيلًا} [المزمل 5] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் தமது ஒட்டகத்தின் மீது அமர்ந்திருக்கும் நிலையில் அவர்களுக்கு வஹீ (இறைச்செய்தி) அருளப்பட்டால், (அதன் பாரம் காரணமாக) அந்த ஒட்டகம் தனது முன்கழுத்தை (தரையில்) பதித்துவிடும்; அதனால் (சிறிதும்) நகர முடியாது. (பின்னர்) ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் (வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க) அல்லாஹ்வின் பின்வரும் வசனத்தை ஓதினார்கள்:

"நிச்சயமாக நாம் உம்மீது கனமான ஒரு சொல்லை இறக்குவோம்" (ஸூரத்துல் முஸ்ஸம்மில்: 5).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ الشَّيْبَانِيُّ ثنا حَامِدُ بْنُ أَبِي حَامِدٍ الْمُقْرِئُ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ سُلَيْمَانَ الرَّازِيُّ ثنا أَبُو غَسَّانَ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُرَحْبِيلَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ {§إِنَّ نَاشِئَةَ اللَّيْلِ} [المزمل 6] قَالَ «هِيَ بِالْحَبَشِيَّةِ قِيَامُ اللَّيْلِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்வூத்) (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
"{இன்ன நாஷிஅதல் லைல்} (நிச்சயமாக இரவில் எழுவது) [அல்குர்ஆன் 73:6] என்பது அபிசீனிய மொழியில் 'இரவில் நின்று வணங்குவதைக்' குறிக்கும்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنِي أَبُو الْحُسَيْنِ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ الْحَنْظَلِيُّ بِبَغْدَادَ ثنا أَبُو قِلَابَةَ ثنا أَبُو عَاصِمٍ عَنْ شَبِيبِ بْنِ شَيْبَةَ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ {§طَعَامًا ذَا غُصَّةٍ} [المزمل 13] قَالَ «شَوْكًا يَأْخُذُ بِالْحَلْقِ لَا يَدْخُلُ وَلَا يَخْرُجُ» وَفِي قَوْلِهِ تَعَالَى {كَثِيبًا مَهِيلًا} [المزمل 14] قَالَ «الْمَهِيلُ الَّذِي إِذَا أَخَذْتَ مِنْهُ شَيْئًا تَبِعَكَ آخِرُهُ وَالْكَثِيبُ مِنَ الرَّمْلِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ شبيب بن شيبة ضعفوه
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் (குர்ஆன் வசனங்களுக்கு விளக்கமளிக்கும்போது) கூறினார்கள்:

{தஆமன் தா குஸ்ஸதின்} [அல்-முஸ்ஸம்மில்: 13] (என்ற வசனம் குறித்து) விளக்கமளிக்கையில், "(அது) தொண்டையில் சிக்கிக்கொள்ளும் ஒரு முள் (போன்ற உணவாகும்), அது (உள்ளேயும்) இறங்காது, (வெளியேயும்) வராது" என்று கூறினார்கள்.

மேலும், {கஸீபன் மஹீலா} [அல்-முஸ்ஸம்மில்: 14] என்ற அல்லாஹ்வின் வசனத்திற்கு விளக்கமளிக்கையில், "‘அல்-மஹீல்’ என்பது, அதிலிருந்து நீங்கள் எதையேனும் எடுத்தால் அதன் இறுதிப் பகுதி (வரை அனைத்தும்) உங்களைத் தொடர்ந்து (சரிந்து) வருவதாகும். ‘அல்-கஸீப்’ என்பது மணல் குன்றாகும்" என்று கூறினார்கள்.

இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரப்பூர்வமானது (ஸஹீஹ்) ஆகும். எனினும், (புகாரி, முஸ்லிம் ஆகிய) இருவர் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை. (இதன் அறிவிப்பாளர்களில் ஒருவரான) ஷபீப் பின் ஷைபாவை (சிலர்) பலவீனமானவர் எனக் குறிப்பிட்டுள்ளனர்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
تَفْسِيرُ سُورَةِ الْمُدَّثِّرِ
ஸூரா அல்-முத்தஸ்ஸிரின் விரிவுரை
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ يَعْقُوبَ وَإِبْرَاهِيمُ بْنُ عِصْمَةَ قَالَا ثنا السَّرِيُّ بْنُ خُزَيْمَةَ ثنا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ ثنا وُهَيْبٌ عَنْ دَاوُدَ بْنِ أَبِي هِنْدٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§يَا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ} [المدثر 1] قَالَ «دُثِّرْتَ هَذَا الْأَمْرَ فَقُمْ بِهِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள், வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வின் வார்த்தையான "{யா அய்யுஹல் முத்தஸ்ஸிர்}" [அல்குர்ஆன் 74:1] என்பது குறித்துக் கூறுகையில்:

"இந்த விவகாரம் (மார்க்கப் பணி/தூதுத்துவம்) உங்களிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டுள்ளது (போர்த்தப்பட்டுள்ளது); எனவே, அதற்காக நீங்கள் எழுந்திருங்கள் (அதனை நிறைவேற்றத் தயாராகுங்கள்)" என்று விளக்கமளித்தார்கள்.

இது ஸஹீஹான (ஆதாரப்பூர்வமான) அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்ட ஹதீஸாகும்; ஆயினும் இதனை அவர்கள் இருவரும் (புகாரியும் முஸ்லிமும்) பதிவு செய்யவில்லை.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الصَّفَّارُ ثنا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْبَرْتِيُّ ثنا أَبُو نُعَيْمٍ ثنا سُفْيَانُ عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ عَطَاءٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ {§وَثِيَابَكَ فَطَهِّرْ} [المدثر 4] قَالَ «مِنَ الْإِثْمِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள், "{வஸியாபக ஃபதஹ்ஹிர் - உமது ஆடைகளைத் தூய்மைப்படுத்துவீராக}" (அல்குர்ஆன் 74:4) என்ற வசனத்திற்கு, "(உமது செயல்களைப்) பாவத்திலிருந்து (தூய்மையாக்குவீராக)" என்று விளக்கமளித்தார்கள்.

இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி அமைந்த ஆதாரப்பூர்வமான (ஸஹீஹ்) ஹதீஸாகும். இருப்பினும், அவர்கள் இருவரும் இதனை (தங்களது நூல்களில்) பதிவு செய்யவில்லை.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا الْعَبَّاسُ بْنُ مُحَمَّدٍ الدُّورِيُّ ثنا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ الْأَنْصَارِيُّ عَنْ سُلَيْمَانَ التَّيْمِيِّ عَنْ أَسْلَمَ الْعِجْلِيِّ عَنْ بِشْرِ بْنِ شَغَافٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ قَالَ جَاءَ أَعْرَابِيٌّ إِلَى النَّبِيِّ ﷺ فَقَالَ §مَا الصُّورُ؟ قَالَ «قَرْنٌ يُنْفَخُ فِيهِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் பின் அல்-ஆஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு கிராமவாசி நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "சூர் (எக்காளம்) என்றால் என்ன?" என்று கேட்டார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "(அது) ஊதப்படக்கூடிய ஒரு கொம்பாகும்" என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ الصَّفَّارُ ثنا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي الدُّنْيَا ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ ثنا غِيَاثُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنِي بَهْزُ بْنُ حَكِيمٍ قَالَ § أَمَّنَا زُرَارَةُ بْنُ أَوْفَى فِي مَسْجِدِ بَنِي قُشَيْرٍ فَقَرَأَ الْمُدَّثِّرَ فَلَمَّا انْتَهَى إِلَى هَذِهِ الْآيَةِ {فَإِذَا نُقِرَ فِي النَّاقُورِ} [المدثر 8] خَرَّ مَيِّتًا قَالَ بَهْزٌ «فَكُنْتُ فِيمَنْ حَمَلَهُ» سكت عنه الذهبي في التلخيص
பஹ்ஸ் பின் ஹகீம் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

பனூ குஷைர் பள்ளிவாசலில் ஜுராரா பின் அவ்ஃபா எங்களுக்கு இமாமாக நின்று (தொழுகை) நடத்தினார். அப்போது அவர் (சூரா) அல்-முத்தஸ்ஸிரை ஓதினார். அவர், "{ஃபஇதா நுக்கிர ஃபின்னாகூர்}" (அதாவது: "எக்காளம் ஊதப்படும் போது") [அல்-முத்தஸ்ஸிர் 8] என்ற இந்த வசனத்தை வந்தடைந்ததும் (மறுமை குறித்த அச்சத்தினால்) மரணித்தவராகக் கீழே விழுந்தார்.

பஹ்ஸ் கூறுகிறார்: "அவரை (அவரது ஜனாஸாவைச்) சுமந்து சென்றவர்களில் நானும் ஒருவனாக இருந்தேன்."

(இது குறித்து 'அத்-தல்கீஸ்' நூலில் இமாம் தஹபீ அவர்கள் மௌனம் சாதித்துள்ளார்கள்.)
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ الصَّنْعَانِيُّ بِمَكَّةَ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنْبَأَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ أَيُّوبَ السَّخْتِيَانِيِّ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ الْوَلِيدَ بْنَ الْمُغِيرَةِ جَاءَ إِلَى النَّبِيِّ ﷺ فَقَرَأَ عَلَيْهِ الْقُرْآنَ فَكَأَنَّهُ رَقَّ لَهُ فَبَلَغَ ذَلِكَ أَبَا جَهْلٍ فَأَتَاهُ فَقَالَ يَا عَمُّ إِنَّ قَوْمَكَ يَرَوْنَ أَنْ يَجْمَعُوا لَكَ مَالًا قَالَ لَمَ؟ قَالَ لِيُعْطُوكَهُ فَإِنَّكَ أَتَيْتَ مُحَمَّدًا لِتُعْرِضَ لِمَا قِبَلَهُ قَالَ قَدْ عَلِمَتْ قُرَيْشٌ أَنِّي مِنْ أَكْثَرِهَا مَالًا قَالَ فَقُلْ فِيهِ قَوْلًا يَبْلُغُ قَوْمَكَ أَنَّكَ مُنْكِرٌ لَهُ أَوْ أَنَّكَ كَارِهٌ لَهُ قَالَ وَمَاذَا أَقُولُ «§فَوَاللَّهِ مَا فِيكُمْ رَجُلٌ أَعْلَمَ بِالْأَشْعَارِ مِنِّي وَلَا أَعْلَمَ بِرَجَزٍ وَلَا بِقَصِيدَةٍ مِنِّي وَلَا بِأَشْعَارِ الْجِنِّ وَاللَّهِ مَا يُشْبِهُ الَّذِي يَقُولُ شَيْئًا مِنْ هَذَا وَوَاللَّهِ إِنَّ لِقَوْلِهِ الَّذِي يَقُولُ حَلَاوَةً وَإِنَّ عَلَيْهِ لَطَلَاوَةً وَإِنَّهُ لَمُثْمِرٌ أَعْلَاهُ مُغْدِقٌ أَسْفَلُهُ وَإِنَّهُ لَيَعْلُو وَمَا يُعْلَى وَإِنَّهُ لَيَحْطِمُ مَا تَحْتَهُ» قَالَ لَا يَرْضَى عَنْكَ قَوْمُكَ حَتَّى تَقُولَ فِيهِ قَالَ فَدَعْنِي حَتَّى أُفَكِّرَ فَلَمَّا فَكَّرَ قَالَ هَذَا سِحْرٌ يُؤْثَرُ يَأْثُرُهُ مِنْ غَيْرِهِ فَنَزَلَتْ {ذَرْنِي وَمَنْ خَلَقْتُ وَحِيدًا} [المدثر 11] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ عَلَى شَرْطِ الْبُخَارِيِّ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» على شرط البخاري
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

வலீத் இப்னுல் முஹைரா, நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தார். அவருக்கு நபியவர்கள் குர்ஆனை ஓதிக் காண்பித்தார்கள். (அதைக் கேட்ட) அவர் மனம் இளகியது போன்ற (மாற்றம் அவரிடம் தெரிந்தது). இச்செய்தி அபூஜஹ்லைச் சென்றடைந்ததும், அவன் அவரிடம் வந்து, "என் சிறிய தந்தையே! உங்களுக்காகச் செல்வங்களைத் திரட்ட உங்கள் சமுதாயத்தினர் எண்ணுகின்றனர்" என்றான். அதற்கு அவர், "ஏன்?" என்று கேட்டார். "நீங்கள் முஹம்மதிடம் சென்று அவர் வசமுள்ளதை (அவரது ஆதரவை அல்லது உதவியை) நாடியிருப்பதால், (வறுமையின் காரணமாகவே நீங்கள் அவரிடம் சென்றீர்கள் என்று கருதி) அந்தச் செல்வத்தை உங்களுக்கு வழங்குவதற்காகத்தான்!" என்று அபூஜஹ்ல் கூறினான்.

அதற்கு அவர், "குறைஷியர்களிலேயே நான் தான் மிகவும் அதிக செல்வமுடையவன் என்பது குறைஷியருக்கே நன்றாகத் தெரியுமே!" என்று கூறினார். அதற்கு அபூஜஹ்ல், "அப்படியென்றால், நீங்கள் அதனை (குர்ஆனை) மறுக்கிறீர்கள் அல்லது அதனை நீங்கள் வெறுக்கிறீர்கள் என்று உங்கள் சமுதாயத்தினருக்குத் தெரியப்படுத்தும் வகையில் அதைப் பற்றி ஏதேனும் ஒரு கருத்தைக் கூறுங்கள்" என்றான்.

அதற்கு அவர், "நான் என்ன சொல்வேன்? அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! கவிதைகளைப் பற்றி என்னை விட நன்கு அறிந்தவர் உங்களில் எவரும் இல்லை. மேலும், (கவிதையின் வகைகளான) ரஜஸ், கஸீதா மற்றும் ஜின்களின் கவிதைகளை என்னைவிட நன்கு அறிந்தவர் எவரும் இல்லை. அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! அவர் (முஹம்மது) கூறுவது இவற்றில் எதனுடனும் சிறிதளவும் ஒத்திருக்கவில்லை. மேலும், அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! அவர் கூறும் அந்தச் சொல்லுக்குத் தனி இனிமை இருக்கிறது, அதற்கென ஒரு வசீகரம் இருக்கிறது. அதன் மேல்பகுதி கனி தரக்கூடியதாகவும், அதன் அடிப்பகுதி வளம் மிக்கதாகவும் இருக்கிறது. அது (அனைத்தையும்) மிகைத்து நிற்கும், அதனை எதுவும் மிகைக்க முடியாது. தனக்குக் கீழ் உள்ளவற்றை அது சுக்குநூறாக்கி விடும்" என்று கூறினார்.

அதற்கு அபூஜஹ்ல், "நீங்கள் அதைப் பற்றி (குறைவான ஏதேனும் ஒன்றைக்) கூறாதவரை உங்கள் சமுதாயத்தினர் உங்களைப் பொருந்திக்கொள்ள மாட்டார்கள்" என்றான். அதற்கு அவர், "நான் சிந்திக்கும் வரை என்னை விட்டுவிடு" என்றார். அவர் (சிந்தித்த) பின், "இது (பிறரிடமிருந்து) கற்றுப் பெறப்பட்ட சூனியமே தவிர வேறில்லை" என்று கூறினார்.

அப்போதுதான், "{தர்னீ வமன் ஃகலழ்து வஹீதா}" ("(நபியே!) என்னையும், நான் தனியாகப் படைத்தவனையும் என்னிடம் விட்டுவிடுவீராக!") என்ற (74:11) இறைவசனம் அருளப்பட்டது.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط البخاري
حَدَّثَنِي أَبُو الْحَسَنِ أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْمَاعِيلَ بْنِ مِهْرَانَ حَدَّثَنِي جَدِّي حَدَّثَنِي أَبُو عُبَيْدِ اللَّهِ الْوَهْبِيُّ حَدَّثَنِي عَمِّي عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ عَنْ أَبِي السَّمْحِ عَنْ أَبِي الْهَيْثَمِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ عَنِ النَّبِيِّ ﷺ قَالَ §«الْوَيْلُ وَادٍ فِي جَهَنَّمَ يَهْوِي فِيهِ الْكَافِرُ أَرْبَعِينَ خَرِيفًا قَبْلَ أَنْ يَبْلُغَ قَعْرَهُ وَالصَّعُودُ جَبَلٌ فِي النَّارِ فَيَتَصَعَّدُ فِيهِ سَبْعِينَ خَرِيفًا ثُمَّ يَهْوِي وَهُوَ كَذَلِكَ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
அபூஸயீத் அல்குத்ரீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"'வைல்' என்பது நரகத்தில் உள்ள ஒரு பள்ளத்தாக்கு ஆகும். ஒரு நிராகரிப்பவன் அதன் அடிமட்டத்தை அடைவதற்கு முன்பாக நாற்பது ஆண்டுகள் (நாற்பது இலையுதிர்காலங்கள்) அதில் (கீழ்நோக்கி) விழுந்துகொண்டே இருப்பான். 'ஸஊத்' என்பது நரக நெருப்பில் உள்ள ஒரு மலையாகும். அதில் அவன் எழுபது ஆண்டுகள் (எழுபது இலையுதிர்காலங்கள்) ஏறுவான்; பின்னர் (அங்கிருந்து) கீழே விழுவான். அவனுடைய நிலை எப்போதும் அவ்வாறே (தொடர்ந்து) இருக்கும்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو عَمْرٍو عُثْمَانُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ السَّمَّاكِ بِبَغْدَادَ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ الْحَرْثِيُّ ثنا عَلِيُّ بْنُ قَادِمٍ ثنا سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ عِمْرَانَ الْقَطَّانِ عَنْ زَاذَانَ عَنْ عَلِيٍّ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§كُلُّ نَفْسٍ بِمَا كَسَبَتْ رَهِينَةٌ إِلَّا أَصْحَابَ الْيَمِينِ} [المدثر 39] قَالَ «هُمْ أَطْفَالُ الْمُسْلِمِينَ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
அலி (ரழி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் திருவசனமான), "ஒவ்வோர் ஆத்மாவும் தான் செய்த செயல்களுக்குப் பிணையாகும்; வலப்பக்கத்தவர்களைத் தவிர" (அல்-முத்தஸ்ஸிர் 74:38-39) என்பது குறித்துக் கூறினார்கள்: "(இங்கு வலப்பக்கத்தவர்கள் எனக் குறிப்பிடப்படுபவர்கள்) அவர்கள் முஸ்லிம்களின் குழந்தைகள் ஆவர்."

(இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரப்பூர்வமானது, ஆனால் இதனை புகாரியும் முஸ்லிமும் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ الْحَافِظُ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْوَهَّابِ أَنْبَأَ يَعْلَى بْنُ عُبَيْدٍ ثنا الْأَعْمَشُ عَنْ أَبِي ظَبْيَانَ عَنْ أَبِي مُوسَى فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§فَرَّتْ مِنْ قَسْوَرَةٍ} [المدثر 51] قَالَ «الْقَسْوَرَةُ الرُّمَاةُ رِجَالُ الْقَنْصِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
அபூமூஸா (ரலி) அவர்கள், "{ஃபர்ரத் மின் கஸ்வரா} (கஸ்வராவைக் கண்டு வெருண்டோடும்)" [அல்குர்ஆன் 74:51] என்ற அல்லாஹ்வின் வசனம் குறித்துக் கூறும்போது, "'கஸ்வரா' (قَسْوَرَةٍ) என்பது அம்பெய்யும் வேட்டைக்காரர்களைக் குறிக்கும்" என்று விளக்கமளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ صَالِحِ بْنِ هَانِئٍ ثنا الْحُسَيْنُ بْنُ الْفَضْلِ الْبَجَلِيُّ ثنا سُرَيْجُ بْنُ النُّعْمَانِ ثنا سُهَيْلُ بْنُ أَبِي حَزْمٍ ثنا ثَابِتٌ الْبُنَانِيُّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ §قَرَأَ {وَمَا تَشَاءُونَ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ هُوَ أَهْلُ التَّقْوَى وَأَهْلُ الْمَغْفِرَةِ} قَالَ يَقُولُ رَبُّكُمْ عَزَّ وَجَلَّ أَنَا أَهْلٌ أَنْ أُتَّقَى أَنْ يَجْعَلَ مَعِي إِلَهًا آخَرَ وَأَنَا أَهْلٌ لِمَنِ اتَّقَى أَنْ يَجْعَلَ مَعِي إِلَهًا آخَرَ أَنْ أَغْفِرَ لَهُ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "வமா தஷாஊன இல்லா அன் யஷா அல்லாஹு ஹுவ அஹ்லுத் தக்வா வஅஹ்லுல் மஃஃபிரா" (அல்லாஹ் நாடினாலன்றி நீங்கள் நாடமாட்டீர்கள். அவனே அஞ்சப்படுவதற்குத் தகுதியானவன்; மன்னிப்பளிப்பதற்கும் தகுதியானவன்) (அல்குர்ஆன் 74:56) என்ற திருவசனத்தை ஓதுவதைக் கேட்டேன்.

பின்னர் நபி (ஸல்) அவர்கள் (அதன் விளக்கமாக) கூறினார்கள்: "உங்கள் இறைவன் (அஸ்ஸ வஜல்) கூறுகிறான்: 'எனக்கு இணையாக வேறெந்தக் கடவுளும் ஆக்கப்படாமல் (நான் மட்டுமே) அஞ்சப்படுவதற்கு நான் தகுதியானவன். மேலும், எனக்கு இணையாக வேறெந்தக் கடவுளையும் ஆக்குவதிலிருந்து எவர் (என்னைப் பயந்து) தவிர்ந்து கொள்கிறாரோ, அவரை மன்னிப்பதற்கும் நான் தகுதியானவன்.'"

(இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரப்பூர்வமானது (ஸஹீஹ்) ஆகும். எனினும், புகாரியும் முஸ்லிமும் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
تَفْسِيرُ سُورَةِ الْقِيَامَةِ
சூரா அல்-கியாமாவின் விரிவுரை
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا يَحْيَى بْنُ مُحَمَّدٍ الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنْبَأَ جَرِيرٌ عَنْ مُغِيرَةَ عَنْ تَمِيمٍ الضَّبِّيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ قَالَ اخْتَلَفْتُ إِلَى ابْنِ عَبَّاسٍ سَنَةً لَا أُكَلِّمُهُ وَلَا يَعْرِفُنِي فَسَمِعْتُ سَعِيدَ بْنَ جُبَيْرٍ يَقُولُ قَالَ لِي ابْنُ عَبَّاسٍ «مَنِ الرَّجُلُ؟» قُلْتُ مِنْ أَهْلِ الْعِرَاقِ قَالَ «مِنْ أَيِّهِمْ؟» قُلْتُ مِنْ بَنِي أَسَدٍ قَالَ «مِنْ حَرُورِيَّتِهِمْ أَوْ مِمَّنْ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِ؟» قُلْتُ مِمَّنْ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِ قَالَ سَلْ قُلْتُ {§لَا أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيَامَةِ} [القيامة 1] قَالَ يُقْسِمُ رَبُّكَ بِمَا شَاءَ مِنْ خَلْقِهِ قُلْتُ {وَلَا أُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ} [القيامة 2] قَالَ مِنَ النَّفْسِ الْمَلُومِ قُلْتُ {أَيَحْسَبُ الْإِنْسَانُ أَلَّنْ نَجْمَعَ عِظَامَهُ بَلَى قَادِرِينَ عَلَى أَنْ نُسَوِّيَ بَنَانَهُ} [القيامة 4] قَالَ لَوْ شَاءَ لَجَعَلَهُ خُفًّا أَوْ حَافِرًا قُلْتُ {فَمُسْتَقَرٌّ وَمُسْتَوْدَعٌ} [الأنعام 98] قَالَ الْمُسْتَقَرُّ فِي الرَّحِمِ وَالْمُسْتَوْدَعُ فِي الصُّلْبِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
ஸயீத் பின் ஜுபைர் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களிடம் ஒரு வருடம் வரை (கல்வி கற்கச்) சென்று கொண்டிருந்தேன். (அவர்கள் மீதிருந்த கண்ணியத்தின் காரணமாக) நான் அவர்களிடம் பேசவுமில்லை, அவர்களுக்கு என்னை (யார் என்றும்) தெரியாது.

(பின்னர் ஒருமுறை) இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் என்னிடம், "நீர் யார்?" என்று கேட்டார்கள்.
நான், "ஈராக் வாசிகளில் ஒருவன்" என்றேன்.
"அவர்களில் எந்தக் கூட்டத்தைச் சேர்ந்தவர்?" என்று அவர்கள் கேட்டார்கள்.
நான், "பனூ அஸத் (கோத்திரத்தைச்) சேர்ந்தவன்" என்றேன்.
அதற்கு அவர்கள், "அவர்களில் உள்ள ஹரூரிய்யாக்களைச் (கவாரிஜ்களைச்) சேர்ந்தவரா? அல்லது அல்லாஹ் அருள்புரிந்தவர்களைச் சேர்ந்தவரா?" என்று கேட்டார்கள்.
நான், "அல்லாஹ் அருள்புரிந்தவர்களைச் சேர்ந்தவன்" என்று பதிலளித்தேன்.
அதற்கு அவர்கள், "(உம்முடைய கேள்வியைக்) கேளும்" என்றார்கள்.

நான், "{லா உக்ஸிமு பியவ்மில் கியாமஹ்} (மறுமை நாளின் மீது நான் சத்தியம் செய்கிறேன்)" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "உம்முடைய இறைவன் தனது படைப்புகளில் தான் நாடியவற்றின் மீது சத்தியம் செய்கிறான்" என்றார்கள்.

நான், "{வலா உக்ஸிமு பின்னஃப்ஸில் லவ்வாமஹ்} (குற்றம் பிடிக்கும் ஆன்மாவின் மீதும் நான் சத்தியம் செய்கிறேன்)" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "இது (தவறுகளுக்காகத்) தன்னைத்தானே நிந்தித்துக் கொள்ளும் ஆன்மாவாகும்" என்றார்கள்.

நான், "{அயஹ்ஸபுல் இன்ஸானு அல்லன் நஜ்மஅ இதாமஹ், பலா காதிரீன அலா அன் நுஸவ்விய பனானஹ்} (மனிதன் தனது எலும்புகளை நாம் ஒன்று சேர்க்க மாட்டோம் என்று எண்ணுகிறானா? அவ்வாறல்ல! அவனது விரல் நுனிகளையும் சீராக்க நாம் ஆற்றலுடையோம்)" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ் நாடியிருந்தால், அதனை (மனிதனின் விரல்களை) ஒட்டகத்தின் குளம்பைப் போலவோ அல்லது குதிரையின் குளம்பைப் போலவோ ஆக்கியிருக்க முடியும்" என்றார்கள்.

நான், "{ஃபமுஸ்தகர்ருன் வமுஸ்தவ்தஃ} (உங்களுக்கு ஒரு தங்குமிடமும் ஒப்படைப்புத் தலமும் உண்டு)" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "தங்குமிடம் (முஸ்தகர்) என்பது தாயின் கர்ப்பப்பையாகும். ஒப்படைப்புத் தலம் (முஸ்தவ்தஃ) என்பது (தந்தையின்) முதுகுத்தண்டாகும்" என்று விளக்கமளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ صَالِحِ بْنِ هَانِئٍ ثنا الْحُسَيْنُ بْنُ الْفَضْلِ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ سَابِقٍ ثنا إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ {§بَلْ يُرِيدُ الْإِنْسَانُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُ} [القيامة 5] يَقُولُ سَوْفَ أَتُوبُ {يَسْأَلُ أَيَّانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ} [القيامة 6] «فَيَتَبَيَّنُ لَهُ إِذَا بَرِقَ الْبَصَرُ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் (குர்ஆனின் பின்வரும் வசனங்களுக்கு விளக்கமளித்தார்கள்):

"பல் யுரீதுல் இன்ஸானு லியஃப்ஜுர அமாமஹு" (எனினும், மனிதன் தனக்கு முன்னுள்ள காலத்திலும் பாவம் செய்யவே நாடுகிறான் - அல்குர்ஆன் 75:5) என்ற வசனத்திற்கு, "(பாவம் செய்துவிட்டு) 'நான் பின்னர் (நிச்சயமாக) பாவமன்னிப்பு (தவ்பா) தேடிக்கொள்வேன்' என்று அவன் கூறுகிறான்" என விளக்கமளித்தார்கள்.

மேலும், "யஸ்அலு அய்யான யவ்முல் கியாமஹ்" (மறுமை நாள் எப்போது வரும்? என்று அவன் கேட்கிறான் - அல்குர்ஆன் 75:6) என்ற வசனத்திற்கு, "(மரணத்தின் போதோ அல்லது மறுமையின் போதோ) பார்வை கூசும்போது அது அவனுக்குத் தெளிவாகிவிடும்" என விளக்கமளித்தார்கள்.

(இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோரின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்ட ஆதாரப்பூர்வமான (ஸஹீஹ்) ஹதீஸாகும்; எனினும், அவர்கள் இருவரும் இதனைத் தங்களது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ أَنْبَأَ جَرِيرٌ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي الضُّحَى عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§يَوْمَ يَأْتِي بَعْضُ آيَاتِ رَبِّكَ لَا يَنْفَعُ نَفْسًا إِيمَانُهَا لَمْ تَكُنْ آمَنَتْ مِنْ قَبْلُ} [الأنعام 158] قَالَ «طُلُوعُ الشَّمْسِ مِنْ مَغْرِبِهَا» ثُمَّ قَرَأَ هَذِهِ الْآيَةَ {وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ يَقُولُ الْإِنْسَانُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ الْمَفَرُّ} [القيامة 10] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்கள் (பின்வரும் குர்ஆன் வசனம் குறித்து) அறிவிக்கிறார்கள்:

"உமது இறைவனின் சான்றுகளில் சில வரும் நாளில், அதற்கு முன் நம்பிக்கை கொள்ளாத (அல்லது தனது நம்பிக்கையில் நன்மையைச் சம்பாதிக்காத) எந்த ஓர் ஆத்மாவுக்கும் அதனுடைய நம்பிக்கை (அந்நாளில்) பலனளிக்காது" (அல்குர்ஆன் 6:158) என்ற கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ்வின் வசனம் குறித்து அவர்கள் (விளக்கமளிக்கையில்), "(அந்தச் சான்று என்பது) சூரியன் அதன் மறைவிடத்திலிருந்து (மேற்கிலிருந்து) உதிப்பதாகும்" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர் அவர்கள் (பின்வரும்) வசனத்தை ஓதினார்கள்:
"சூரியனும் சந்திரனும் ஒன்றுசேர்க்கப்படும். அந்நாளில் மனிதன், ‘(தப்பித்துச்) செல்லும் இடம் எங்கே?’ என்று கேட்பான்" (அல்குர்ஆன் 75:9, 10).

(இமாம் ஹாகிம் கூறுகிறார்:) இந்த ஹதீஸ் ஷைகைனி (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்) ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி ஸஹீஹான (ஆதாரப்பூர்வமான) ஹதீஸாகும்; ஆனால் அவர்கள் இருவரும் இதனை (தமது நூல்களில்) பதிவு செய்யவில்லை.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ الْجَبَّارِ ثنا أَبُو مُعَاوِيَةَ ثنا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ أَبْجَرَ عَنْ ثُوَيْرِ بْنِ أَبِي فَاخِتَةَ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ §«إِنَّ أَدْنَى أَهْلِ الْجَنَّةِ مَنْزِلَةً لَرَجُلٌ يَنْظُرُ فِي مُلْكِهِ أَلْفَيْ سَنَةٍ يَرَى أَقْصَاهُ كَمَا يَرَى أَدْنَاهُ يَنْظُرُ فِي أَزْوَاجِهِ وَخَدَمِهِ وَسُرُرِهِ وَإِنَّ أَفْضَلَ أَهْلِ الْجَنَّةِ مَنْزِلَةً لَمَنْ يَنْظُرُ فِي وَجْهِ اللَّهِ تَعَالَى كُلَّ يَوْمٍ مَرَّتَيْنِ» تَابَعَهُ إِسْرَائِيلُ بْنُ يُونُسَ عَنْ ثُوَيْرٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ إِنَّ أَدْنَى أَهْلِ الْجَنَّةِ مَنْزِلَةً لَمَنْ يَرَى فِي مُلْكِهِ أَلْفَيْ سَنَةٍ وَإِنَّ أَفْضَلَهُمْ مَنْزِلَةً لَمَنْ يَنْظُرُ فِي وَجْهِ اللَّهِ تَعَالَى كُلَّ يَوْمٍ مَرَّتَيْنِ ثُمَّ تَلَا {وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَاضِرَةٌ} [القيامة 22] قَالَ «الْبَيَاضُ وَالصَّفَاءُ» {إِلَى رَبِّهَا نَاظِرَةٌ} [القيامة 23] قَالَ «يَنْظُرُ كُلَّ يَوْمٍ فِي وَجْهِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ» هَذَا حَدِيثٌ مُفَسَّرٌ فِي الرَّدِّ عَلَى الْمُبْتَدِعَةِ وَثُوَيْرُ بْنُ أَبِي فَاخِتَةَ وَإِنْ لَمْ يُخَرِّجَاهُ فَلَمْ يُنْقَمْ عَلَيْهِ غَيْرُ التَّشَيُّعِ بل هو واهي الحديث يعني ثوير بن أبي فاختة
இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"சொர்க்கவாசிகளில் மிகக் குறைந்த அந்தஸ்து கொண்டவர், தனது உடைமைகளை (ஆட்சிப் பகுதியை) இரண்டாயிரம் ஆண்டுகள் (பயணத் தொலைவு வரை) பார்ப்பார். அதன் மிகத் தொலைவான பகுதியை, அதன் மிக நெருக்கமான பகுதியைப் பார்ப்பது போலவே அவர் பார்ப்பார். (அங்கே) அவர் தனது மனைவியரையும், பணியாளர்களையும், (அலங்கரிக்கப்பட்ட) கட்டில்களையும் பார்ப்பார். சொர்க்கவாசிகளில் மிகச் சிறந்த அந்தஸ்து கொண்டவர், ஒவ்வொரு நாளும் இரண்டு முறை உயர்ந்தோனாகிய அல்லாஹ்வின் திருமுகத்தைப் பார்ப்பவர் ஆவார்."

(இதே செய்தியை இஸ்ராயீல் பின் யூனுஸ் அவர்கள் துவைர் வழியாக இப்னு உமர் (ரலி) அவர்களிடமிருந்து பின்வருமாறு அறிவிக்கிறார்கள்:)
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"சொர்க்கவாசிகளில் மிகக் குறைந்த அந்தஸ்து கொண்டவர், தனது உடைமைகளை (ஆட்சிப் பகுதியை) இரண்டாயிரம் ஆண்டுகள் (பயணத் தொலைவு வரை) பார்ப்பவர் ஆவார். அவர்களில் மிகச் சிறந்த அந்தஸ்து கொண்டவர், ஒவ்வொரு நாளும் இரண்டு முறை உயர்ந்தோனாகிய அல்லாஹ்வின் திருமுகத்தைப் பார்ப்பவர் ஆவார்."

பின்னர், நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் (பின்வரும் திருக்குர்ஆன் வசனங்களை) ஓதிக்காட்டினார்கள்:
"{வுஜூஹுன் யவ்மஇதின் நாதிரா}" (அந்நாளில் சில முகங்கள் செழுமையாக இருக்கும்) [அல்குர்ஆன் 75:22].
(இதற்கு விளக்கமாக) "அவை (மகிழ்ச்சியால்) வெண்மையாகவும் பிரகாசமாகவும் இருக்கும்" என்று கூறினார்கள்.

"{இலா ரப்பிஹா நாதிரா}" (அவை தம் இறைவனைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும்) [அல்குர்ஆன் 75:23].
(இதற்கு விளக்கமாக) "அவர்கள் ஒவ்வொரு நாளும் கண்ணியமும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வின் திருமுகத்தைப் பார்ப்பார்கள்" என்று கூறினார்கள்.

(நூல் தொகுப்பாளரின் குறிப்பு: இது (மறுமை நாளில் அல்லாஹ்வைக் காண முடியாது எனக் கூறும்) பித்அத்வாதிகளுக்கு மறுப்பளிக்கும் ஒரு விளக்கமான ஹதீஸாகும். இதன் அறிவிப்பாளர்களில் ஒருவரான துவைர் பின் அபீ ஃபாஹிதா என்பவரைப் பொறுத்தவரை, புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோர் அவரது ஹதீஸ்களைப் பதிவு செய்யவில்லை என்றாலும், அவர் மீது ஷியா கொள்கை (சார்ந்த விமர்சனம்) தவிர வேறு குறைகூறப்படவில்லை. இருப்பினும், அவர் ஹதீஸ் கலையில் மிகவும் பலவீனமானவர் ஆவார்.)
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ حَمْشَاذَ الْعَدْلُ ثنا عَارِمٌ ثنا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ مُوسَى بْنِ أَبِي عَائِشَةَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ قَالَ قُلْتُ لِابْنِ عَبَّاسٍ {§أَوْلَى لَكَ فَأَوْلَى} [القيامة 34] أَشَيْءٌ قَالَهُ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ أَوْ شَيْءٌ أَنْزَلَهُ اللَّهُ؟ قَالَ «قَالَهُ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ ثُمَّ أَنْزَلَهُ اللَّهُ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
ஸயீத் பின் ஜுபைர் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

நான் இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களிடம், "{அவ்லா லக ஃபஅவ்லா} (உனக்குக் கேடுதான், உனக்குக் கேடுதான் - அல்குர்ஆன் 75:34) என்பது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (சுயமாகக்) கூறிய ஒன்றா அல்லது அல்லாஹ் (நேரடியாக) அருளிய ஒன்றா?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "அதனை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (முதலில்) கூறினார்கள்; பின்னர் அல்லாஹ் அதனை (அப்படியே குர்ஆன் வசனமாக) அருளினான்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

(இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி அமைந்த ஆதாரப்பூர்வமான - ஸஹீஹான - ஹதீஸாகும்; எனினும், அவர்கள் இருவரும் இதனைத் தங்களது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ الْمَحْبُوبِيُّ ثنا سَعِيدُ بْنُ مَسْعُودٍ ثنا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَنْبَأَ يَزِيدُ بْنُ عِيَاضٍ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أُمَيَّةَ عَنْ أَبِي الْيَسَعِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ كَانَ §إِذَا قَرَأَ {أَلَيْسَ ذَلِكَ بِقَادِرٍ عَلَى أَنْ يُحْيِيَ الْمَوْتَى} [القيامة 40] قَالَ «بَلَى» وَإِذَا قَرَأَ {أَلَيْسَ اللَّهُ بِأَحْكَمِ الْحَاكِمِينَ} [التين 8] قَالَ «بَلَى» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் "அலைஸ தாலிக பிகாதிரின் அலா அன் யுஹ்யியல் மவ்தா" (மரணமடைந்தவர்களை உயிர்ப்பிக்க அவன் ஆற்றலுடையவன் அல்லவா? - அல்குர்ஆன் 75:40) என்ற வசனத்தை ஓதும்போது, "பலா" (ஆம்; (அவன் ஆற்றலுடையவனே)) என்று கூறுவார்கள். மேலும், "அலைஸல்லாஹு பிஅஹ்கமில் ஹாகிமீன்" (அல்லாஹ் தீர்ப்பளிப்போரிலெல்லாம் மிக மேலான தீர்ப்பளிப்பவன் அல்லவா? - அல்குர்ஆன் 95:8) என்ற வசனத்தை ஓதும்போது, "பலா" (ஆம்; (அவன் மிக மேலான தீர்ப்பளிப்பவனே)) என்று கூறுவார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
تَفْسِيرُ سُورَةِ هَلْ أَتَى عَلَى الْإِنْسَانِ
'ஹல் அத்தா அலல் இன்ஸான்' அத்தியாயத்தின் விரிவுரை
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ دُحَيْمٍ أَنْبَأَ أَحْمَدُ بْنُ حَازِمٍ الْغِفَارِيُّ ثنا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى أَنْبَأَ إِسْرَائِيلُ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مُهَاجِرٍ عَنْ مُوَرِّقٍ الْعِجْلِيِّ عَنْ أَبِي ذَرٍّ قَالَ §قَرَأَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ هَلْ أَتَى عَلَى الْإِنْسَانِ حِينٌ مِنَ الدَّهْرِ لَمْ يَكُنْ شَيْئًا مَذْكُورًا حَتَّى خَتَمَهَا ثُمَّ قَالَ «إِنِّي أَرَى مَا لَا تَرَوْنَ وَأَسْمَعُ مَا لَا تَسْمَعُونَ أَطَّتِ السَّمَاءُ وَحَقَّ لَهَا أَنْ تَئِطَّ مَا فِيهَا مَوْضِعُ قَدْرِ أَرْبَعِ أَصَابِعَ إِلَّا مَلَكٌ وَاضِعٌ جَبْهَتَهُ سَاجِدًا لِلَّهِ وَاللَّهِ لَوْ تَعْلَمُونَ مَا أَعْلَمُ لَضَحِكْتُمْ قَلِيلًا وَلَبَكَيْتُمْ كَثِيرًا وَمَا تَلَذَّذْتُمْ بِالنِّسَاءِ عَلَى الْفُرُشِ وَلَخَرَجْتُمْ إِلَى الصُّعُدَاتِ تَجْأَرُونَ إِلَى اللَّهِ تَعَالَى وَاللَّهِ لَوَدِدْتُ أَنِّي شَجَرَةٌ تُعْضَدُ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ سكت عنه الذهبي في التلخيص
அபூதர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "ஹல் அதா அலல் இன்ஸானி ஹீனுன் மினத் தஹ்ரி லம் யகுன் ஷைஅன் மத்கூரா" (என்ற குர்ஆன் வசனத்தைத் தொடங்கி, அந்த அத்தியாயத்தை) இறுதிவரை ஓதினார்கள். பின்னர் பின்வருமாறு கூறினார்கள்:

"நிச்சயமாக நீங்கள் பார்க்காதவற்றை நான் பார்க்கிறேன்; நீங்கள் கேட்காதவற்றை நான் கேட்கிறேன். வானம் (அதில் உள்ள வானவர்களின் பாரத்தால்) சப்திக்கிறது; அது அவ்வாறு சப்திப்பது அதற்குத் தகுதியானதே. நான்கு விரல்கள் வைக்கும் அளவிற்குக் கூட அதில் எந்த ஒரு (வெற்றிட) இடமும் இல்லை; அங்கே ஒரு வானவர் அல்லாஹ்வுக்கு ஸஜ்தா (சிரவணக்கம்) செய்தவாறு தமது நெற்றியை வைத்திருக்காமல் இல்லை. அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நான் அறிபவற்றை (மறுமையின் எதார்த்தங்களை) நீங்கள் அறிவீர்களானால், குறைவாகவே சிரிப்பீர்கள்; அதிகமாக அழுவீர்கள். படுக்கைகளில் பெண்களுடன் இன்பம் அனுபவிக்க மாட்டீர்கள். மேலும், அல்லாஹ்விடம் (உதவி வேண்டி) மன்றாடியவர்களாகத் திறந்த வெளிகளுக்குப் புறப்பட்டுச் சென்றிருப்பீர்கள்."

(இதனைக் கேட்ட அபூதர் (ரலி) அவர்கள்) "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! (மறுமை விசாரணையிலிருந்து தப்பிப்பதற்காக) வெட்டப்படும் ஒரு மரமாக நான் இருந்திருக்கக் கூடாதா என விரும்புகிறேன்!" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا الشَّيْخُ أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ أَنْبَأَ مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ بْنِ الْحَارِثِ ثنا أَبُو غَسَّانَ ثنا إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§وَذُلِّلَتْ قُطُوفُهَا تَذْلِيلًا} [الإنسان 14] قَالَ «ذُلِّلَتْ لَهُمْ فَيَتَنَاوَلُونَ مِنْهَا كَيْفَ شَاءُوا» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ سكت عنه الذهبي في التلخيص
பராஉ பின் ஆஸிப் (ரலி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின்) பின்வரும் வசனம் குறித்துக் கூறினார்கள்:

{வ துல்லிலத் குதூஃபுஹா தத்லீலா} (அவற்றின் பழக்குலைகள் மிகத் தாழ்வாகத் தாழ்த்தப்பட்டிருக்கும்) [அல்குர்ஆன் 76:14].

அவர்கள் கூறினார்கள்: "(அக்கனிகள்) அவர்களுக்காகத் தாழ்த்தப்பட்டிருக்கும்; எனவே அவர்கள் விரும்பியவாறு அதிலிருந்து (பறித்து) எடுத்துக்கொள்வார்கள்."

(இது ஷைகைனி எனப்படும் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோரின் நிபந்தனைகளுக்குட்பட்ட ஸஹீஹான (சரியான) ஹதீஸாகும். ஆயினும் அவர்கள் இருவரும் இதனைத் தங்களது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை. இமாம் தஹபீ அவர்கள் தமது 'அத்-தல்கீஸ்' நூலில் இது குறித்து மௌனம் சாதித்துள்ளார்கள்).
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنِي بَكْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ الصَّيْرَفِيُّ بِمَرْوَ ثنا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ الْفَضْلِ ثنا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ الْعَدَنِيُّ ثنا الْحَكَمُ بْنُ أَبَانَ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ §أَنَّهُ ذَكَرَ مَرَاكِبَ أَهْلِ الْجَنَّةِ ثُمَّ تَلَا {وَإِذَا رَأَيْتَ ثَمَّ رَأَيْتَ نَعِيمًا وَمُلْكًا كَبِيرًا} [الإنسان 20] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» حفص بن عمر العدني واه
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் சொர்க்கவாசிகளின் வாகனங்களைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டுவிட்டு, பின்னர் "நீர் அங்கே (சொர்க்கத்தில்) பார்த்தால், (அங்கே) இன்பங்களையும், மாபெரும் அரசாங்கத்தையும் காண்பீர்" (அல்குர்ஆன் 76:20) என்ற வசனத்தை ஓதிக்காட்டினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
تَفْسِيرُ سُورَةِ الْمُرْسَلَاتِ
ஸூரத்துல் முர்ஸலாத்தின் விளக்கம்
أَخْبَرَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ قَاسِمُ بْنُ الْقَاسِمِ السَّيَّارِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ مُوسَى الْبَاشَانِيُّ ثنا عَلِيُّ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ شَقِيقٍ ثنا الْحُسَيْنُ بْنُ وَاقِدٍ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§وَالْمُرْسَلَاتِ عُرْفًا} [المرسلات 1] قَالَ «هِيَ الْمَلَائِكَةُ أُرْسِلَتْ بِالْمَعْرُوفِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் வசனமான) "நன்மையான நோக்கத்திற்காகத் (தொடர்ச்சியாக) அனுப்பப்படுபவர்களின் மீது சத்தியமாக" (அல்-முர்ஸலாத் 77:1) என்பது குறித்துக் கூறுகையில்:

"அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் கட்டளைப்படி) நன்மையான காரியங்களைக் கொண்டு அனுப்பப்பட்ட வானவர்கள் ஆவர்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الصَّفَّارُ ثنا أَحْمَدُ بْنُ مِهْرَانَ ثنا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى ثنا إِسْرَائِيلُ ثنا سِمَاكُ بْنُ حَرْبٍ عَنْ خَالِدِ بْنِ عَرْعَرَةَ قَالَ قَامَ رَجُلٌ إِلَى عَلِيٍّ فَقَالَ §مَا الْعَاصِفَاتُ عَصْفًا؟ قَالَ «الرِّيَاحُ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
காலித் பின் அர்அரா (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

ஒருவர் அலி (ரலி) அவர்களிடம் எழுந்து நின்று, "(திருக்குர்ஆனில் இடம்பெற்றுள்ள) 'அல்-ஆஸிஃபாத்தி அஸ்ஃபா' (வேகமாக வீசும் காற்றுகள்) என்பதன் பொருள் என்ன?" என்று கேட்டார். அதற்கு அலி (ரலி) அவர்கள், "(அவை) காற்றுகள்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

(இது சரியான அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்ட ஹதீஸாகும்; ஆயினும் இதனை புகாரியும் முஸ்லிமும் (தங்கள் நூல்களில்) பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنِي أَبُو بَكْرٍ الشَّافِعِيُّ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ الْحَسَنِ ثنا أَبُو حُذَيْفَةَ ثنا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَابِسٍ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ وَسُئِلَ عَنْ هَذِهِ الْآيَةِ {§إِنَّهَا تَرْمِي بِشَرَرٍ كَالْقَصَرِ} [المرسلات 32] قَالَ «كُنَّا فِي الْجَاهِلِيَّةِ نَقْصُرُ الْخَشَبَ ذِرَاعَيْنِ أَوْ ثَلَاثَةً فَنَرْفَعُهُ فِي الشِّتَاءِ وَنُسَمِّيهِ الْقَصْرَ» قَالَ وَسَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ وَسُئِلَ عَنْ {جِمَالَتٌ صُفْرٌ} [المرسلات 33] قَالَ «حِبَالُ السُّفُنِ يُجْمَعُ بَعْضُهَا إِلَى بَعْضٍ حَتَّى يَكُونَ كَأَوْسَاطِ الرِّحَالِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அவர்களிடம் {இன்னஹா தர்மீ பிஷரரின் கல்கஸர்} (நிச்சயமாக அது -நரகம்- மாளிகையைப் போன்ற/பெரிய மரக்கட்டைகளைப் போன்ற நெருப்புப் பொறிகளை வீசும் - அல்குர்ஆன் 77:32) என்ற வசனத்தைப் பற்றி கேட்கப்பட்டபோது, அவர்கள் கூறினார்கள்: "நாங்கள் அறியாமைக் காலத்தில் (ஜாஹிலிய்யாவில்) மரக்கட்டைகளை இரண்டு அல்லது மூன்று முழம் (நீளத்திற்கு) வெட்டி, குளிர்காலத்தில் அவற்றை (சேமித்து) உயர்த்தி (அடுக்கி) வைப்போம். அதற்கு நாங்கள் 'அல்-கஸர்' என்று பெயரிட்டிருந்தோம்."

மேலும், இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களிடம் {ஜிமாலதுன் ஸுஃப்ர்} (அவை மஞ்சள் நிற ஒட்டகங்களைப் போல/தடித்த கயிறுகளைப் போல இருக்கும் - அல்குர்ஆன் 77:33) என்ற வசனத்தைப் பற்றி கேட்கப்பட்டபோது, அவர்கள் கூறினார்கள்: "(அவை) கப்பல்களின் கயிறுகளாகும்; ஒட்டகச் சேணங்களின் நடுப்பகுதியைப் போன்று (தடிமனாக) இருக்கும் வரை அந்தக் கயிறுகள் ஒன்றோடொன்று (சேர்க்கப்பட்டுத் திரிக்கப்பட்டிருக்கும்)."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
تَفْسِيرُ سُورَةِ عَمَّ يَتَسَاءَلُونَ
‘அம்ம யதஸாஅலூன்’ அத்தியாயத்தின் விளக்கம் (தஃப்ஸீர்)
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ الشَّيْبَانِيُّ ثنا حَامِدُ بْنُ أَبِي حَامِدٍ الْمُقْرِئُ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ سُلَيْمَانَ ثنا طَلْحَةُ بْنُ عَمْرٍو عَنْ عَطَاءٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ «§لَمَّا أَرَادَ اللَّهُ أَنْ يَخْلُقَ الْخَلْقَ أَرْسَلَ الرِّيحَ فَتَسَحَّبَتِ الْمَاءَ حَتَّى أَبْدَتْ عَنْ حَشَفَةٍ وَهِيَ الَّتِي تَحْتَ الْكَعْبَةِ ثُمَّ مَدَّ الْأَرْضَ حَتَّى بَلَغَتْ مَا شَاءَ اللَّهُ مِنَ الطُّوَلِ وَالْعَرْضِ» قَالَ وَكَانَتْ هَكَذَا تَمْتَدُّ وَأَرَانِي ابْنُ عَبَّاسٍ بِيَدِهِ هَكَذَا وَهَكَذَا قَالَ «فَجَعَلَ اللَّهُ الْجِبَالَ رَوَاسِيَ أَوْتَادًا» فَكَانَ أَبُو قُبَيْسٍ مِنْ أَوَّلِ جَبَلٍ وُضِعَ فِي الْأَرْضِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» طلحة بن عمرو ضعفوه
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"அல்லாஹ் படைப்புகளைப் படைக்க நாடியபோது, (ஒரு) காற்றை அனுப்பினான். (தண்ணீருக்கு அடியில் இருந்த) கஅபாவின் கீழ் உள்ள ஒரு பாறைப் பகுதி (ஹஷஃபா) வெளிப்படும் வரை அக்காற்று தண்ணீரை விலக்கிச் சென்றது. பின்னர், அல்லாஹ் தான் நாடிய நீள அகலங்களை அடையும் வரை பூமியை விரிவடையச் செய்தான்."

(அறிவிப்பாளர் கூறுகிறார்): "பூமி இவ்வாறுதான் விரிவடைந்தது" என்று கூறி, இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் தம் கையால் 'இப்படி, இப்படி' என்று (விரிவடைவதைச்) சைகை செய்து காட்டினார்கள்.

(தொடர்ந்து) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ் மலைகளை (பூமியை அசைந்துவிடாமல் தடுக்கும்) நங்கூரங்களாகவும் முளைகளாகவும் ஆக்கினான். பூமியில் வைக்கப்பட்ட முதல் மலைகளில் 'அபூ குபைஸ்' மலையும் ஒன்றாகும்."
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا أَبُو بَلْجٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ فِي قَوْلِهِ تَعَالَى {§لَابِثِينَ فِيهَا أَحْقَابًا} [النبأ 23] قَالَ «الْحُقْبُ ثَمَانُونَ سَنَةً» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
இப்னு மஸ்ஊத் (ரலி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின்) பின்வரும் வசனம் குறித்துக் கூறினார்கள்: "அவர்கள் அதில் (நரகத்தில்) பல யுகங்கள் தங்கியிருப்பார்கள்" (அந்நபா 78:23). "ஒரு 'ஹுகுப்' (என்பது) எண்பது ஆண்டுகள் ஆகும்."

(இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஸஹீஹானதாகும்; ஆயினும் புகாரியும் முஸ்லிமும் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مَنْصُورٍ الْقَاضِي ثنا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ الْبُوشَنْجِيُّ ثنا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ ثنا هُشَيْمٌ أَنْبَأَ حُصَيْنٌ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§كَأْسًا دِهَاقًا} [النبأ 34] قَالَ «هِيَ الْمُتَتَابِعَةُ الْمُمْتَلِئَةُ» قَالَ وَرُبَّمَا سَمِعْتُ الْعَبَّاسَ يَقُولُ اسْقِنَا وَادْهَقْ لَنَا «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» على شرط البخاري
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (அல்லாஹ் அஸ்ஸ வஜல்லவின்) {கஅஸன் திஹாகா} (அந்நபா 78:34 - "நிரப்பப்பட்ட கிண்ணங்கள்") என்ற வசனத்தைப் பற்றி (விளக்கம்) கூறுகையில்: "அது (ஒன்றன் பின் ஒன்றாகத்) தொடர்ந்து வரக்கூடிய, (விளிம்பு வரை) முழுமையாக நிரப்பப்பட்ட (கிண்ணங்களைக்) குறிக்கிறது" என்று கூறினார்கள்.

மேலும், (அறிவிப்பாளர் கூறுகிறார்:) "அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (பானம் கேட்கும் போது) 'எங்களுக்குப் பருகத் தாருங்கள், எங்களுக்காக (கிண்ணத்தை) முழுமையாக நிரப்புங்கள்' என்று கூறுவதை நான் பலமுறை கேட்டிருக்கிறேன்" என்று (இப்னு அப்பாஸ் ரலி) கூறினார்கள்.

(இந்த ஹதீஸ் இமாம் புகாரியின் நிபந்தனைப்படி ஸஹீஹான - ஆதாரப்பூர்வமான - அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்டதாகும்; எனினும், புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரும் இதனைத் தங்களின் நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط البخاري
حَدَّثَنَا الشَّيْخُ أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ أَنْبَأَ مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْوَاسِطِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ بْنَ خُنَيْسٍ قَالَ كُنَّا عِنْدَ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ نَعُودُهُ فَدَخَلَ عَلَيْهِ سَعِيدُ بْنُ حَسَّانَ الْمَخْزُومِيُّ وَكَانَ قَاصَّ جَمَاعَتِنَا وَكَانَ يَقُومُ بِنَا فِي شَهْرِ رَمَضَانَ فَقَالَ لَهُ سُفْيَانُ كَيْفَ الْحَدِيثُ الَّذِي حَدَّثْتَنِي عَنِ أُمِّ صَالِحٍ؟ قَالَ حَدَّثَتْنِي أُمُّ صَالِحٍ عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ شَيْبَةَ عَنْ أُمِّ حَبِيبَةَ قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «كَلَامُ ابْنِ آدَمَ عَلَيْهِ لَا لَهُ إِلَّا أَمْرٌ بِمَعْرُوفٍ أَوْ نَهْيٌ عَنْ مُنْكَرٍ أَوْ ذِكْرُ اللَّهِ» قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ قُلْتُ مَا أَشَدَّ هَذَا فَقَالَ سُفْيَانُ وَمَا شِدَّةُ هَذَا الْحَدِيثِ إِنَّمَا جَاءَتْ بِهِ امْرَأَةٌ عَنِ امْرَأَةٍ هَذَا فِي كِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ الَّذِي أَرْسَلَ بِهِ نَبِيَّكُمْ ﷺ فَقَرَأَ {يَوْمَ يَقُومُ الرُّوحُ وَالْمَلَائِكَةُ صَفًّا لَا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمَنُ وَقَالَ صَوَابًا} [النبأ 38] وَقَالَ {وَالْعَصْرِ إِنَّ الْإِنْسَانَ لَفِي خُسْرٍ إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ وَتَوَاصَوْا بِالصَّبِرِ} [العصر 2] وَقَالَ {لَا خَيْرَ فِي كَثِيرٍ مِنْ نَجْوَاهُمْ إِلَّا مَنْ أَمَرَ بِصَدَقَةٍ أَوْ مَعْرُوفٍ أَوْ إِصْلَاحٍ بَيْنَ النَّاسِ} [النساء 114] الْآيَةُسكت عنه الذهبي في التلخيص
உம்மு ஹபீபா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
"ஆதமுடைய மகனின் பேச்சுகள் அனைத்தும் அவனுக்கு எதிரானவையே (மறுமையில் தண்டனை பெற்றுத் தருபவையே) தவிர, அவனுக்குச் சாதகமானவை (நன்மையைத் தருபவை) அல்ல; நன்மையை ஏவுதல், தீமையைத் தடுத்தல் அல்லது அல்லாஹ்வை நினைவுகூருதல் (திக்ரு செய்தல்) ஆகியவற்றைத் தவிர" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

(இந்த ஹதீஸை அறிவித்தவர்களில் ஒருவரான) முஹம்மது இப்னு யஸீத் கூறுகிறார்: "இது எவ்வளவு கடுமையானது!" என்று நான் கூறினேன். அதற்கு சுஃப்யான் (அல்-தவ்ரி) அவர்கள், "இந்த ஹதீஸில் என்ன கடுமை இருக்கிறது? இது ஒரு பெண்ணிடமிருந்து மற்றொரு பெண் அறிவித்தது தான் (என்றாலும்), இது உங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு அருளப்பட்ட, கண்ணியமும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வின் வேதத்திலேயே (இதற்கான ஆதாரங்கள்) உள்ளதே!" என்று கூறிவிட்டுப் பின்வரும் வசனங்களை ஓதிக்காட்டினார்:

"{அன்று ரூஹும் (ஜிப்ரீலும்) வானவர்களும் அணியணியாக நிற்பார்கள்; அளவற்ற அருளாளன் எவருக்கு அனுமதி அளிக்கிறானோ அவர் தவிர, எவரும் பேசமாட்டார்கள்; அவரும் உண்மையானதையே பேசுவார்.}" [அந்-நபா: 38].

மேலும் அவர் (ஓதினார்): "{காலத்தின் மீது சத்தியமாக! நிச்சயமாக மனிதன் நஷ்டத்தில் இருக்கின்றான். எவர்கள் ஈமான் கொண்டு நற்கருமங்கள் செய்து, சத்தியத்தைக் கொண்டு ஒருவருக்கொருவர் உபதேசம் செய்து, பொறுமையைக் கொண்டும் ஒருவருக்கொருவர் உபதேசம் செய்கிறார்களோ அவர்களைத் தவிர.}" [அல்-அஸ்ர்: 1-3].

மேலும் அவர் (ஓதினார்): "{அவர்களுடைய இரகசிய ஆலோசனைகளில் பெரும்பாலானவற்றில் யாதொரு நன்மையும் இல்லை; ஆனால், தர்மம் செய்யவோ, அல்லது நன்மையை ஏவவோ, அல்லது மனிதர்களிடையே சமாதானம் செய்து வைக்கவோ (ஆலோசனை செய்வோரின் பேச்சுகளைத் தவிர).}" [அந்-நிஸா: 114].

(இமாம் அத்-தஹபீ அவர்கள் தமது 'தல்கீஸ்' எனும் நூலில் இந்த ஹதீஸ் குறித்து மௌனம் சாதித்துள்ளார்).
ஹதீஸ் தரம் : இது குறித்து (அறிஞர்கள்) மௌனம் காத்துள்ளனர் / கருத்துக் கூறவில்லை
سكت عنه
تَفْسِيرُ سُورَةِ النَّازِعَاتِ
ஸூரா அந்நாஸிஆத்தின் விரிவுரை
أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْحَسَنِ الْقَاضِي ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْحُسَيْنِ ثنا آدَمُ بْنُ أَبِي إِيَاسٍ ثنا وَرْقَاءُ عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ {§وَالنَّازِعَاتِ غَرْقًا وَالنَّاشِطَاتِ نَشْطًا} [النازعات 2] قَالَ «الْمَوْتُ» صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (குர்ஆனின் 79:1-2 ஆகிய) "{வன் நாஸிஆத்தி ஃகர்கா, வன் நாஷிதாத்தி நஷ்தா}" (மூழ்கிப் பறிப்பவர்கள் மீது சத்தியமாக, மென்மையாக உருவி எடுப்பவர்கள் மீது சத்தியமாக என்ற வசனங்களுக்கு), "(அது) மரணம் (மரண வேளையில் உயிர்கள் கைப்பற்றப்படுவதைக் குறிக்கிறது)" என்று கூறினார்கள்.

(இந்த ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி ஆதாரப்பூர்வமானதாகும் (ஸஹீஹ்); எனினும் அவர்கள் இருவரும் இதனைத் தங்களின் நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை.)
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو النَّضْرِ الْفَقِيهُ ثنا مُعَاذُ بْنُ نَجْدَةَ الْقُرَشِيُّ أَنْبَأَ قَبِيصَةُ بْنُ عُقْبَةَ ثنا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ عَنِ الطُّفَيْلِ بْنِ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ إِذَا ذَهَبَ رُبْعُ اللَّيْلِ قَالَ «يَا أَيُّهَا النَّاسُ §اذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ يَا أَيُّهَا النَّاسُ اذْكُرُوا جَاءَتِ الرَّاجِفَةُ تَتْبَعُهَا الرَّادِفَةُ جَاءَ الْمَوْتُ بِمَا فِيهِ» فَقَالَ أُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أُكْثِرُ الصَّلَاةَ عَلَيْكَ فَكَمْ أَجْعَلُ لَكَ مِنْ صَلَاتِي؟ قَالَ «مَا شِئْتَ» الْحَدِيثُ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
உபை இப்னு கஅப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

இரவின் கால் பகுதி கழிந்ததும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (எழுந்து), "மக்களே! அல்லாஹ்வின் அருட்கொடையை நினைவுகூருங்கள். மக்களே! (அல்லாஹ்வை) நினைவுகூருங்கள். 'அர்-ராஜிஃபது' (பேரதிர்ச்சியை ஏற்படுத்தும் முதல் எக்காளம்) வந்துவிட்டது; அதனைத் தொடர்ந்து 'அர்-ராதிஃபது' (இரண்டாவது எக்காளம்) வரும். மரணம், தன்னகத்தே கொண்டுள்ள (சிரமங்கள் மற்றும் பலன்களோடு) அனைத்தோடும் வந்துவிட்டது" என்று கூறுவார்கள்.

அப்போது உபை இப்னு கஅப் (ரலி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் உங்கள் மீது அதிகமாக ஸலவாத்துச் சொல்கிறேன். எனது (பிரார்த்தனை நேரத்தில்) உங்களுக்கான (ஸலவாத்தின்) பங்கை நான் எவ்வளவு ஆக்கிக் கொள்ள வேண்டும்?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "நீ விரும்பிய அளவு (ஆக்கிக்கொள்)" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حَمْشَاذَ الْعَدْلُ ثنا بِشْرُ بْنُ مُوسَى الْأَسَدِيُّ ثنا الْحُمَيْدِيُّ ثنا سُفْيَانُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ كَانَ النَّبِيُّ ﷺ §يُسْأَلُ عَنِ السَّاعَةِ حَتَّى أُنْزِلَ عَلَيْهِ {يَسْأَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَاهَا فِيمَ أَنْتَ مِنْ ذِكْرَاهَا إِلَى رَبِّكَ مُنْتَهَاهَا} [النازعات 43] قَالَ «فَانْتَهَى» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ فَإِنَّ ابْنَ عُيَيْنَةَ كَانَ يُرْسِلُهُ بِآخِرِهِ
ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்களிடம் (மக்களால்) மறுமை நாளைக் குறித்துத் தொடர்ந்து கேட்கப்பட்டு வந்தது. அப்போது, **"யஸ்அலூனக அனிஸ் ஸாஅதி அய்யான முர்ஸாஹா. ஃபீம அன்த மின் திக்ராஹா. இலா ரப்பிக முன்தஹாஹா"** [(நபியே!) அந்த மறுமை நாள் எப்போது நிகழும் என்று அவர்கள் உம்மிடம் கேட்கின்றனர். அதைப் பற்றி (குறிப்பிட்டுச்) சொல்வதற்கு உமக்கு என்ன (அதிகாரம்/அறிவு) இருக்கிறது? அதன் (குறிப்பிட்ட நேரம் பற்றிய) இறுதி முடிவு உமது இறைவனிடமே உள்ளது] (அந்-நாஸிஆத் 79:42-44) என்ற இறைவசனம் அவர்களுக்கு அருளப்பட்டது. (அதன் பின்னர்) அவர்கள் (அது குறித்துப் பேசுவதை/பதிலளிப்பதை) நிறுத்திக் கொண்டார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
تَفْسِيرُ سُورَةِ عَبْسَ وَتَوَلَّى
'அபஸ வ தวัลலா' அத்தியாயத்தின் விளக்கம்
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عِيسَى الْحِيرِيُّ ثنا الْحُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ ثنا سَعِيدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ الْأُمَوِيُّ ثنا أَبِي عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ أُنْزِلَتْ عَبْسَ وَتَوَلَّى فِي ابْنِ أُمِّ مَكْتُومٍ الْأَعْمَى فَقَالَتْ §أَتَى إِلَى رَسُولِ اللَّهِ ﷺ فَجَعَلَ يَقُولُ أَرْشِدْنِي قَالَتْ وَعِنْدَ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ مِنْ عُظَمَاءِ الْمُشْرِكِينَ قَالَتْ فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ يُعْرِضُ عَنْهُ وَيُقْبِلُ عَلَى الْآخَرِ وَيَقُولُ «أَتَرَى مَا أَقُولُ بَأْسًا» فَيَقُولُ «لَا» فَفِي هَذَا أُنْزِلَتْ عَبَسَ وَتَوَلَّى «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ فَقَدْ أَرْسَلَهُ جَمَاعَةٌ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ» على شرط البخاري ومسلم
ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

பார்வையற்றவரான இப்னு உம்மு மக்தூம் (ரலி) அவர்களைப் பற்றியே 'அபஸ வதவல்லா' (அவர் கடுகடுத்தார்; முகத்தைத் திருப்பிக் கொண்டார் - எனும் 80-வது அத்தியாயம்) அருளப்பட்டது. அவர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "(அல்லாஹ்வின் தூதரே!) எனக்கு நல்வழி காட்டுங்கள் (நேர்வழிப்படுத்துங்கள்)" என்று கேட்கலானார். (அந்த நேரத்தில்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் இணைவைப்பாளர்களில் (குறைஷிகளின்) முக்கியத் தலைவர்கள் (சிலர்) இருந்தனர்.

எனவே, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இவரை (இப்னு உம்மு மக்தூமை) விட்டுப் புறக்கணித்துவிட்டு, அந்த மற்றொரு நபரை (தலைவரை) முன்னோக்கி, "நான் கூறுவதில் ஏதேனும் தவறு (குறை) இருப்பதாக நீங்கள் கருதுகிறீர்களா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அந்த நபர், "இல்லை" என்றார். இந்த (நிகழ்வின்) பின்னணியிலேயே 'அபஸ வதவல்லா' (எனும் வசனங்கள்) அருளப்பட்டன.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ عَبْدٍ التَّمِيمِيِّ أَنْبَأَ يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَنْبَأَ حُمَيْدٌ عَنْ أَنَسٍ وَحَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ حَدَّثَنِي أَبِي ثنا إِسْحَاقُ أَنْبَأَ يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ ثنا أَبِي عَنْ صَالِحِ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ أَنَّ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ سَمِعَ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ يَقُولُ {فَأَنْبَتْنَا فِيهَا حَبًّا وَعِنَبًا وَقَضْبًا وَزَيْتُونًا وَنَخْلًا وَحَدَائِقَ غُلْبًا وَفَاكِهَةً وَأَبًّا} [عبس 28] قَالَ فَكُلُّ هَذَا قَدْ عَرَفْنَاهُ فَمَا الْأَبُّ ثُمَّ نَقَضَ عَصًا كَانَتْ فِي يَدِهِ فَقَالَ «هَذَا لَعَمْرُ اللَّهَ التَّكَلُّفُ اتَّبِعُوا مَا تَبَيَّنَ لَكُمْ مِنْ هَذَا الْكِتَابِ»
அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரழி) அவர்கள், "(பூமியில்) தானியங்களையும், திராட்சையையும், பசுந்தீவனங்களையும், ஆலிவ் மரங்களையும், பேரீச்சை மரங்களையும், அடர்ந்த தோப்புகளையும், பழங்களையும், 'அப்' (புல்வெளிகளையும்) நாம் முளைக்கச் செய்தோம்" (அல்குர்ஆன் 80:27-31) ஆகிய வசனங்களை ஓதியதை நான் செவியுற்றேன்.

பின்பு உமர் (ரழி) அவர்கள், "இவை அனைத்தையும் நாம் (பொருளறிந்து) வைத்துள்ளோம். ஆனால், 'அப்' (அல்-அப்) என்றால் என்ன?" என்று (தனக்குள்ளேயே) கேட்டார்கள். பிறகு, தம் கையில் இருந்த ஒரு குச்சியை முறித்தவாறு, "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! இது (பொருள் தெரியாத சொற்களை ஆழமாகத் தோண்டித் துருவுவது) தேவையற்ற சிரமத்தை ஏற்படுத்திக் கொள்வதாகும் (தகல்லுஃப்). இந்த வேதத்திலிருந்து (குர்ஆனிலிருந்து) உங்களுக்கு எவை தெளிவாகத் தெரிகின்றனவோ, அவற்றையே நீங்கள் பின்பற்றுங்கள் (தெரியாதவற்றிற்காக வீண் சிரமம் எடுக்காதீர்கள்)" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرٍ أَحْمَدُ بْنُ سَلْمَانَ الْفَقِيهُ بِبَغْدَادَ ثنا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِسْحَاقَ ثنا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي أُوَيْسٍ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي عَيَّاشٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ سَوْدَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ ﷺ قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «§يُبْعَثُ النَّاسُ حُفَاةً عُرَاةً غُرْلًا يُلْجِمُهُمُ الْعَرَقُ وَيَبْلُغُ شَحْمَةَ الْأُذُنِ» قَالَتْ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَاسَوْءَتَاهُ يَنْظُرُ بَعْضُنَا إِلَى بَعْضٍ قَالَ «شُغِلَ النَّاسُ عَنْ ذَلِكَ» وَتَلَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ {يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ وَأُمِّهِ وَأَبِيهِ وَصَاحِبَتِهِ وَبَنِيهِ لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ} [عبس 35] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ بِهَذَا اللَّفْظِ» وَاتَّفَقَا عَلَى حَدِيثِ حَاتِمِ بْنِ أَبِي صَغِيرَةَ عَنْ أَبِي مُلَيْكَةَ عَنِ الْقَاسِمِ عَنْ عَائِشَةَ مُخْتَصَرًاعلى شرط مسلم
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் துணைவியார் சவ்தா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "மக்கள் (மறுமை நாளில்) வெறுங்காலுடனும், ஆடையற்ற நிர்வாண நிலையிலும், விருத்தசேதனம் செய்யப்படாதவர்களாகவும் எழுப்பப்படுவார்கள். வியர்வை அவர்களைக் கடிவாளமிட்டு (அவர்களின் வாயளவுக்கு உயர்ந்து) அவர்களின் காது மடல்களைச் சென்றடையும்."

அதற்கு நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! (அனைவரும் நிர்வாணமாக இருப்பது) எவ்வளவு வெட்கக்கேடான நிலை! நம்மில் ஒருவர் மற்றவரைப் பார்ப்பாரே?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள், "(அதைப் பற்றிச் சிந்திக்க முடியாதவாறு) மக்கள் அந்த (மறுமை நாளின் திடுக்கத்தினால்) வேறு (கடும்) சிந்தனையில் இருப்பார்கள்" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (பின்வரும் குர்ஆன் வசனத்தை) ஓதிக்காட்டினார்கள்:
"{யவ்ம யஃபிர்ருல் மர்உ மின் அகீஹி. வ உம்மிஹி வ அபீஹி. வ ஸாஹிபத்திஹி வ பனீஹி. லிகுல்லிம்ரிஇம் மின்ஹும் யவ்மஇதிந் ஷஃனுன் யுக்னீஹி.}"
(பொருள்: அந்நாளில் மனிதன் தன் சகோதரனையும், தன் தாயையும், தன் தந்தையையும், தன் மனைவியையும், தன் மக்களையும் விட்டு விரண்டோடுவான். அன்று அவர்களில் ஒவ்வொரு மனிதனுக்கும் அவனவன் (கவலை) நிலையே போதுமானதாயிருக்கும்.) [அல்குர்ஆன் 80:34-37]
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ الْمَحْبُوبِيُّ ثنا الْفَضْلُ بْنُ عَبْدِ الْجَبَّارِ ثنا عَلِيُّ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ شَقِيقٍ ثنا الْحُسَيْنُ بْنُ وَاقِدٍ عَنِ الرَّبِيعِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ أَبِي الْعَالِيَةِ عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§وَحُمِلَتِ الْأَرْضُ وَالْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةً وَاحِدَةً} [الحاقة 14] قَالَ «يَصِيرَانِ غَبَرَةً عَلَى وُجُوهِ الْكُفَّارِ لَا عَلَى وُجُوهِ الْمُؤْمِنِينَ» وَذَلِكَ قَوْلُهُ عَزَّ وَجَلَّ {وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌ تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ} [عبس 41] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
உபை இப்னு கஅப் (ரலி) அவர்கள், கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ்வின், "பூமியும் மலைகளும் உயர்த்தப்பட்டு, பின்னர் அவை இரண்டும் ஒரேயடியாகத் தூள் தூளாக ஆக்கப்படும்" (அல்-ஹாக்கா 69:14) என்ற வசனம் குறித்துக் கூறியதாவது:

"அவை (பூமியும் மலைகளும் தூள் தூளாகி) இறைநிராகரிப்பாளர்களின் முகங்களின் மீது புழுதியாகப் படியும்; இறைநம்பிக்கையாளர்களின் முகங்களில் (அவ்வாறு) படியாது."

கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ்வின், "அந்நாளில் சில முகங்கள் மீது புழுதி படிந்திருக்கும். அவற்றை இருள் மூடியிருக்கும்" (அபஸ 80:40-41) என்ற வசனம் இதனையே (குறிக்கிறது).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
تَفْسِيرُ سُورَةِ إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ
‘இதஷ் ஷம்ஸு குவ்விரத்’ அத்தியாயத்தின் விரிவுரை
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ أَنْبَأَ الْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ زِيَادٍ ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى الْفَرَّاءُ ثنا هِشَامُ بْنُ يُوسُفَ الصَّنْعَانِيُّ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بَحِيرٍ الصَّنْعَانِيُّ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ يَزِيدَ أَنَّهُ سَمِعَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «§مَنْ أَحَبَّ أَنْ يَنْظُرَ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ فَلْيَقْرَأْ إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"மறுமை நாளை (அது நிகழும் விதத்தைக்) கண்கூடாகப் பார்ப்பதைப் போன்று காண யார் விரும்புகிறாரோ அவர், 'இதாஷ் ஷம்ஸு குவ்விரத்' (சூரா அத்-தக்வீர் எனும் அத்தியாயத்தை) ஓதட்டும்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْخَلِيلِ الْأَصْبَهَانِيُّ ثنا مُوسَى بْنُ إِسْحَاقَ الْخَطْمِيُّ ثنا أَبِي ثنا عَبَّادُ بْنُ الْعَوَّامِ أَنْبَأَ حُصَيْنٌ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {§وَإِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْ} [التكوير 5] قَالَ «حَشْرُ الْبَهَائِمِ مَوْتُهَا وَحَشْرُ كُلِّ شَيْءٍ الْمَوْتُ غَيْرَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வின் {وَإِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْ} (காட்டு மிருகங்கள் ஒன்றுதிரட்டப்படும்போது - அத்தக்வீர்: 5) என்ற வசனம் குறித்து இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"மிருகங்கள் ஒன்றுதிரட்டப்படுவது (ஹஷ்ர்) என்பது அவற்றின் மரணமாகும். மேலும், ஜின்கள் மற்றும் மனிதர்களைத் தவிர, மற்ற அனைத்தின் ஒன்றுகூடலும் (ஹஷ்ர் என்பதும்) மரணமேயாகும்."

(இது சரியான அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்ட ஸஹீஹான ஹதீஸாகும்; ஆயினும் இதனை புகாரியும் முஸ்லிமும் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرٍ الشَّافِعِيُّ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ الْحَسَنِ ثنا أَبُو حُذَيْفَةَ ثنا سُفْيَانُ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§وَإِذَا النُّفُوسُ زُوِّجَتْ} [التكوير 7] قَالَ «هُمَا الرَّجُلَانِ يَعْمَلَانِ الْعَمَلَ يَدْخُلَانِ بِهِ الْجَنَّةَ وَالنَّارَ الْفَاجِرُ مَعَ الْفَاجِرِ وَالصَّالِحُ مَعَ الصَّالِحِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள், "{மேலும், உயிர்கள் இணைக்கப்படும் போது}" [அத்தக்வீர் 81:7] என்ற அல்லாஹ்வின் வசனம் குறித்துக் கூறினார்கள்:
"அவர்கள் (ஒரே மாதிரியான) செயல்களைச் செய்யும் இரு நபர்கள் ஆவர். அச்செயலின் காரணமாக அவர்கள் சொர்க்கத்திலோ அல்லது நரகத்திலோ நுழைவார்கள். (அதாவது) தீயவன் தீயவனுடனும், நல்லவன் நல்லவனுடனும் (இணைக்கப்படுவான்)."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ الْخُزَاعِيُّ بِمَكَّةَ ثنا أَبُو يَحْيَى بْنُ أَبِي مَسَرَّةَ ثنا بَدَلُ بْنُ الْمُحَبَّرِ ثنا زَكَرِيَا بْنَ أَبِي زَائِدَةَ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ أَبِي مَيْسَرَةَ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مَسْعُودٍ يَقُولُ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§فَلَا أُقْسِمُ بِالْخُنَّسِ الْجِوَارِ الْكُنَّسِ} [التكوير 16] قَالَ «هِيَ بَقَرُ الْوَحْشِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத் (ரலி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் வசனமான) "{ஃபலா உக்ஸிமு பில் குன்னஸ். அல்ஜவாரில் குன்னஸ்}" (பின்னோக்கிச் செல்பவை, ஓடிச் சென்று மறைபவை மீது சத்தியமாக - அத்தக்வீர்: 15,16) என்பது குறித்துக் கூறும்போது:

"அவை காட்டுப் பசுக்களாகும்" என்று கூறினார்கள்.

(இந்த ஹதீஸ் ஸஹீஹான -ஆதாரப்பூர்வமான- அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்டதாகும்; எனினும், புகாரியும் முஸ்லிமும் இதனைத் தங்கள் நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ الْكَارِزِيُّ ثنا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ ثنا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ ثنا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ عَنْ خَالِدِ بْنِ عَرْعَرَةَ قَالَ لَمَّا قُتِلَ عُثْمَانُ ذَعَرَنِي ذَلِكَ ذُعْرًا شَدِيدًا فَأَتَيْتُ عَلِيًّا فَبَيْنَا أَنَا عِنْدَهُ إِذْ سَأَلَهُ رَجُلٌ §مَا {الْجِوَارِ الْكُنَّسِ} [التكوير 16] قَالَ الْكَوَاكِبُ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» على شرط مسلم
காலித் பின் அர்அரா (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

உஸ்மான் (ரலி) அவர்கள் கொல்லப்பட்டபோது, அது எனக்குக் கடுமையான அச்சத்தை ஏற்படுத்தியது. எனவே, நான் அலி (ரலி) அவர்களிடம் சென்றேன். நான் அவர்களருகில் இருந்தபோது, ஒரு மனிதர் அவர்களிடம், "{அல்-ஜவாரி அல்-குன்னஸ்}" (அல்குர்ஆன் 81:16) என்பதன் பொருள் என்ன? என்று கேட்டார். அதற்கு அலி (ரலி) அவர்கள், "(அவை பகலில் மறைந்து இரவில் வெளிப்படும்) கிரகங்கள்/விண்மீன்கள்" என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ صَالِحِ بْنِ هَانِئٍ ثنا السَّرِيُّ بْنُ خُزَيْمَةَ ثنا أَبُو غَسَّانَ شَرِيكٌ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ عَبْدِ خَيْرٍ عَنْ أَبِي حُصَيْنٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ كِلَاهُمَا عَنْ عَلِيٍّ أَنَّهُ خَرَجَ حِينَ طَلَعَ الْفَجْرُ فَقَالَ §نِعْمَ سَاعَةُ الْوِتْرِ هَذِهِ ثُمَّ تَلَا {وَاللَّيْلِ إِذَا عَسْعَسَ وَالصُّبْحُ إِذَا تَنَفَّسَ} [التكوير 18] «صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح على شرط مسلم
அலி (ரலி) அவர்கள் ஃபஜ்ரு (அதிகாலை) நேரம் உதயமானபோது (வீட்டை விட்டு) வெளியே வந்தார்கள். அப்போது, "வித்ருத் தொழுகைக்கு (தொழுவதற்கு) இது மிகச் சிறந்த நேரமாகும்!" என்று கூறினார்கள். பின்னர், "வல்-லைலி இதா அஸ்அஸ். வஸ்-ஸுப்ஹி இதா தனஃப்ஃபஸ்" (பின்னடையும் இரவின் மீதும், விடியும் பகலின் மீதும் சத்தியமாக!) [அத்-தக்வீர் 81:17-18] என்ற (குர்ஆன்) வசனத்தை ஓதிக்காட்டினார்கள்.

(இது இமாம் முஸ்லிமின் நிபந்தனையின்படி ஆதாரப்பூர்வமான 'ஸஹீஹ்' ஹதீஸாகும்; எனினும் இதனை அவர்கள் இருவரும் [புகாரியும் முஸ்லிமும்] (தமது நூல்களில்) பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
تَفْسِيرُ سُورَةِ إِذَا السَّمَاءِ انْفَطَرَتْ
'இதாஸ் ஸமாவுன் ஃபதரத்' அத்தியாயத்தின் விரிவுரை
أَخْبَرَنَا الْحَسَنُ بْنُ حَلِيمٍ الْمَرْوَزِيُّ ثنا أَبُو الْمُوَجِّهِ أَنْبَأَ عَبْدَانُ أَنْبَأَ عَبْدُ اللَّهِ أَنْبَأَ هِشَامُ بْنُ حَسَّانَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ بْنِ حُذَيْفَةَ عَنْ حُذَيْفَةَ بْنِ الْيَمَانِ قَالَ قَامَ سَائِلٌ عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ ﷺ فَسَأَلَ فَسَكَتَ الْقَوْمُ ثُمَّ إِنَّ رَجُلًا أَعْطَاهُ فَأَعْطَاهُ الْقَوْمُ فَقَالَ النَّبِيُّ ﷺ «§مَنِ اسْتَنَّ خَيْرًا فَاسْتُنَّ بِهِ فَلَهُ أَجْرُهُ وَمِثْلُ أُجُورِ مَنْ تَبِعَهُ غَيْرَ مُنْتَقِصٍ مِنْ أُجُورِهِمْ شَيْئًا وَمَنِ اسْتَنَّ شَرًّا فَاسْتُنَّ بِهِ فَعَلَيْهِ وِزْرُهُ وَمِثْلُ أَوْزَارِ مَنِ اتَّبَعَهُ غَيْرَ مُنْتَقِصٍ مِنْ أَوْزَارِهِمْ شَيْئًا» قَالَ وَتَلَا حُذَيْفَةُ بْنُ الْيَمَانِ {عَلِمَتْ نَفْسٌ مَا قَدَّمَتْ وَأَخَّرَتْ} [الانفطار 5] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ بِهَذَا اللَّفْظِ» إِنَّمَا اتَّفَقَا عَلَى حَدِيثِ جَرِيرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ «مَنْ سَنَّ فِي الْإِسْلَامِ» فَقَطْصحيح
ஹுதைஃபா பின் அல்-யமான் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில், யாசகர் ஒருவர் எழுந்து நின்று (உதவி) கேட்டார். அப்போது மக்கள் (எதுவும் கொடுக்காமல்) அமைதியாக இருந்தனர். பின்னர் ஒரு மனிதர் அவருக்கு (தர்மம்) கொடுத்தார். (அவரைப் பின்பற்றி) மற்ற மக்களும் அவருக்குக் கொடுத்தனர். அப்போது நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"எவரேனும் ஒரு நல்ல நடைமுறையைத் தொடங்கி வைத்து, அது (மற்றவர்களால்) பின்பற்றப்பட்டால், அதற்கான நற்கூலி அவருக்கு உண்டு. மேலும், அவரைப் பின்பற்றியவர்களின் நற்கூலிகளிலிருந்து எதுவும் குறைக்கப்படாமல், அவர்களைப் போன்றே இவருக்கும் நற்கூலி கிடைக்கும். எவரேனும் ஒரு தீய நடைமுறையைத் தொடங்கி வைத்து, அது (மற்றவர்களால்) பின்பற்றப்பட்டால், அதற்கான பாவம் அவர் மீதே சாரும். மேலும், அவரைப் பின்பற்றியவர்களின் பாவங்களிலிருந்து எதுவும் குறைக்கப்படாமல், அவர்களைப் போன்றே இவருக்கும் பாவம் (வந்து சேரும்)."

பிறகு, ஹுதைஃபா பின் அல்-யமான் (ரலி) அவர்கள் பின்வரும் திருக்குர்ஆன் வசனத்தை ஓதிக்காட்டினார்கள்:
"{அலிமத் நஃப்ஸுன் மா கத்தமத் வஅஹ்ஹரத்} - ஒவ்வொரு ஆன்மாவும் தான் (வாழ்நாளில்) முற்படுத்தி அனுப்பியவற்றையும், தான் (மரணத்திற்குப் பின் விளைவுகளாக) பின்னால் விட்டுச் சென்றவற்றையும் அறிந்துகொள்ளும்." [அல்-இன்ஃபிதார்: 5]
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
تَفْسِيرُ سُورَةِ الْمُطَفِّفِينَ
ஸூரா அல்-முதஃப்பிஃபீன் விரிவுரை
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ الشَّيْبَانِيُّ ثنا حَامِدُ بْنُ أَبِي حَامِدٍ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ سُلَيْمَانَ قَالَ سَمِعْتُ إِبْرَاهِيمَ بْنَ يَزِيدَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْأَعْرَجِ قَالَ رَأَيْتُ ابْنَ عُمَرَ يَقْرَأُ §وَيْلٌ لِلْمُطَفِّفِينَ وَهُوَ يَبْكِي قَالَ «هُوَ الرَّجُلُ يَسْتَأْجِرَ الرَّجُلَ أَوِ الْكَيَّالَ وَهُوَ يَعْلَمُ أَنَّهُ يَحِيفُ فِي كَيْلِهِ فَوِزْرُهُ عَلَيْهِ» إبراهيم بن يزيد واه
அப்துர் ரஹ்மான் அல்-அஃராஜ் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:
இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் "வைலுன் லில்முத்தஃப்பஃபீன்" (அளவை நிறுவையில் மோசடி செய்பவர்களுக்குக் கேடுதான்) என்று ஓதுவதையும், (அப்போது) அவர் அழுவதையும் நான் கண்டேன். அவர் (பின்வருமாறு) கூறினார்:

"ஒரு மனிதர் (வேலைக்காக) ஒருவரையோ அல்லது அளப்பவரையோ கூலிக்கு அமர்த்துகிறார்; அவர் தனது அளவையில் அநீதி இழைப்பார் (மோசடி செய்வார்) என்பதை இவர் அறிந்தே இருந்தால், அதன் பாவம் இவரையே (வேலைக்கு அமர்த்தியவரையே) சாரும்."
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا بَكَّارُ بْنُ قُتَيْبَةَ الْقَاضِي بِمِصْرَ ثنا صَفْوَانُ بْنُ عِيسَى أَنْبَأَ مُحَمَّدُ بْنُ عَجْلَانَ عَنِ الْقَعْقَاعِ بْنِ حَكِيمٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ قَالَ § إِنَّ الْمُؤْمِنَ إِذَا أَذْنَبَ ذَنْبًا كَانَتْ نُكْتَةً سَوْدَاءَ فِي قَلْبِهِ فَإِنْ تَابَ وَنَزَعَ وَاسْتَغْفَرَ سُقِلَ مِنْهَا قَلْبُهُ وَإِنْ زَادَ زَادَتْ حَتَّى يَعْلَقَ بِهَا قَلْبُهُ فَذَلِكَ الرَّانُ الَّذِي ذَكَرَ اللَّهُ فِي كِتَابِهِ {كَلَّا بَلْ رَانَ عَلَى قُلُوبِهِمْ مَا كَانُوا يَكْسِبُونَ} [المطففين 14] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» على شرط مسلم
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"நிச்சயமாக ஒரு முஃமின் (இறைநம்பிக்கையாளர்) ஒரு பாவத்தைச் செய்யும்போது, அவரது இதயத்தில் ஒரு கரும்புள்ளி ஏற்படுகிறது. அவர் (அப்பாவத்திலிருந்து) விலகி, பாவமன்னிப்புத் தேடி, (அல்லாஹ்விடம்) மீண்டுவிட்டால் (தவ்பா செய்தால்), அவரது இதயம் (அந்தக் கறையிலிருந்து) துடைக்கப்பட்டுத் தூய்மையாக்கப்படுகிறது. அவர் (மீண்டும் பாவத்தைத் தொடர்ந்து) அதிகரித்தால், (அந்தக் கரும்புள்ளியும்) அதிகரித்து அவரது இதயம் முழுவதையும் மூடிக்கொள்கிறது. இதுவே அல்லாஹ் தனது வேதத்தில் (திருக்குர்ஆனில்) குறிப்பிட்டுள்ள 'ரான்' (துரு/திரை) ஆகும்:

{கல்லா பல் ரான அலா குலூபிஹிம் மா கானூ யக்ஸிபூன்}
(பொருள்: அவ்வாறல்ல! மாறாக, அவர்கள் செய்து கொண்டிருந்த (தீய) செயல்கள் அவர்களது இதயங்களின் மீது துருவாகப் படிந்துவிட்டன) (அல்குர்ஆன் 83:14)."

(இது இமாம் முஸ்லிமின் நிபந்தனைக்குட்பட்ட ஆதாரப்பூர்வமான ஹதீஸாகும்; ஆயினும் இதனை அவர்கள் (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்) பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرٍ الشَّافِعِيُّ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ الْحَسَنِ ثنا أَبُو حُذَيْفَةَ ثنا سُفْيَانُ عَنْ أَشْعَثَ بْنِ أَبِي الشَّعْثَاءِ عَنْ زَيْدِ بْنِ مُعَاوِيَةَ عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ قَيْسٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ {§خِتَامُهُ مِسْكٌ} [المطففين 26] قَالَ «خَلْطٌ وَلَيْسَ بِخَاتَمٍ يَخْتِمُ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் (திருக்குர்ஆனின் 83:26-வது வசனமான) "{خِتَامُهُ مِسْكٌ} - அதன் முத்திரை கஸ்தூரியாகும்" என்பது குறித்துக் கூறும்போது:

"(அது குடிக்கப்படும் பானத்தின் இறுதியில் உணரப்படும்) ஒரு கலவையாகும்; (அது பாத்திரத்தை மூடி) முத்திரையிடும் முத்திரை அல்ல" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
تَفْسِيرُ سُورَةِ إِذَا السَّمَاءُ انْشَقَّتْ وَالسُّجُودِ فِيهَا
‘இதாஸ் ஸமாவுன் ஷக்கத்’ அத்தியாயத்தின் விளக்கவுரையும், அதில் உள்ள ஸஜ்தாவும்
أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْحَسَنِ الْقَاضِي ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْحُسَيْنِ ثنا آدَمُ بْنُ أَبِي إِيَاسٍ ثنا وَرْقَاءُ عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§إِذَا السَّمَاءُ انْشَقَّتْ وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ} [الانشقاق 2] قَالَ سَمِعْتُ {وَإِذَا الْأَرْضُ مُدَّتْ} [الانشقاق 3] قَالَ «يَوْمَ الْقِيَامَةِ» {وَأَلْقَتْ مَا فِيهَا وَتَخَلَّتْ} [الانشقاق 4] قَالَ «أَخْرَجَتْ مَا فِيهَا مِنَ الْمَوْتَى» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் பின்வரும் வசனங்கள் குறித்துக்) கூறுகிறார்கள்:

வல்லமையும் மாண்புமிக்க அல்லாஹ்வின், {வானம் பிளக்கும் போது, அது தன் இறைவனின் கட்டளைக்குச் செவிசாய்க்கும் போது; அவ்வாறு செவிசாய்ப்பது அதற்குத் தகுதியானதே} [அல்-இன்ஷிகாக்: 1, 2] என்ற வசனம் குறித்து (அவர்கள் கூறும்போது): "(இதன் பொருள்) அது (தன் இறைவனின் கட்டளையைச்) செவிமடுத்தது என்பதாகும்" என்றார்கள்.

{மேலும், பூமி நீட்டப்படும் போது} [அல்-இன்ஷிகாக்: 3] என்ற வசனம் குறித்து: "(இது) மறுமை நாளில் (நடைபெறும்)" என்றார்கள்.

{மேலும், அது தன்னிலுள்ளவற்றை வெளியே எறிந்துவிட்டு, காலியாகிவிடும் போது} [அல்-இன்ஷிகாக்: 4] என்ற வசனம் குறித்து: "(பூமி) தனக்குள் இருக்கும் இறந்தவர்களை வெளியேற்றிவிடும் (என்பதாகும்)" என்றார்கள்.

(இந்த ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி ஆதாரப்பூர்வமானதாகும்; ஆயினும், அவர்கள் இருவரும் இதனைத் தங்களது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ الصَّفَّارُ ثنا أَحْمَدُ بْنُ مِهْرَانَ ثنا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى أَنْبَأَ إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي يَحْيَى عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَ §كَانَ الْبَيْتُ قَبْلَ الْأَرْضِ بِأَلْفَيْ سَنَةٍ «فَإِذَا الْأَرْضُ مُدَّتْ» قَالَ «مِنْ تَحْتِهِ مَدًّا» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"பூமி (படைக்கப்படுவதற்கு) இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே இந்த ஆலயம் (கஅபா) இருந்தது. 'ஃபஇதல் அர்ளு முத்தத்' (பூமி விரிக்கப்படும் போது - அல்குர்ஆன் 84:3) என்பது, அதன் (கஅபாவின்) கீழிருந்து அது (பூமி) விரிக்கப்பட்டதையே (குறிக்கிறது)."

இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரப்பூர்வமானதாகும் (ஸஹீஹ்). ஆனால் அவர்கள் இருவரும் (இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம்) இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ بَالَوَيْهِ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ شَاذَانَ الْجَوْهَرِيُّ ثنا سَعِيدُ بْنُ سُلَيْمَانَ ثنا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْيَمَامِيُّ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ §«ثَلَاثٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ حَاسَبَهُ اللَّهُ حِسَابًا يَسِيرًا وَأَدْخَلَهُ الْجَنَّةَ بِرَحْمَتِهِ» قَالُوا لِمَنْ يَا رَسُولَ اللَّهِ؟ قَالَ «تُعْطِي مَنْ حَرَمَكَ وَتَعْفُو عَمَّنْ ظَلَمَكَ وَتَصِلُ مَنْ قَطَعَكَ» قَالَ فَإِذَا فَعَلْتُ ذَلِكَ فَمَا لِي يَا رَسُولَ اللَّهِ؟ قَالَ «أَنْ تُحَاسَبَ حِسَابًا يَسِيرًا وَيُدْخِلَكَ اللَّهُ الْجَنَّةَ بِرَحْمَتِهِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ سليمان بن داود اليمامي ضعيف
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எவரிடம் மூன்று (பண்புகள்) அமைந்திருக்கின்றனவோ, அல்லாஹ் அவரிடம் மிக எளிமையான முறையில் கேள்வி கணக்குக் கேட்டு, தனது அருளால் அவரைச் சொர்க்கத்தில் நுழையச் செய்வான்."

(அதற்குத் தோழர்கள்) "அல்லாஹ்வின் தூதரே! (அந்தப் பண்புகள்) யாருக்கு உரியவை?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அவர்கள், "(உமக்கு ஏதேனும் ஒன்றைத் தர) மறுத்தவருக்கும் நீர் வழங்குவது, உமக்கு அநீதி இழைத்தவரை நீர் மன்னிப்பது, உம்மோடு (உறவைத்) துண்டித்தவருடனும் நீர் உறவைச் சேர்த்துப் பேணுவது (ஆகியவை ஆகும்)" என்று கூறினார்கள்.

(அப்போது ஒருவர்) "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் அவற்றைச் செய்தால் எனக்கு என்ன (பலன்) கிடைக்கும்?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு அவர்கள், "உம்மிடம் மிக எளிமையான முறையில் கேள்வி கணக்குக் கேட்கப்பட்டு, அல்லாஹ் தனது அருளால் உம்மைச் சொர்க்கத்தில் நுழையச் செய்வான்" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது
ضعيف
أَخْبَرَنَا أَبُو الْحَسَنِ عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ الْقُرَشِيُّ بِالْكُوفَةَ ثنا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ عَفَّانَ الْعَامِرِيُّ ثنا الْحَسَنُ بْنُ عَطِيَّةَ عَنْ حَمْزَةَ بْنِ حَبِيبٍ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ عَلْقَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§لَتَرْكَبُنَّ طَبَقًا عَنْ طَبَقٍ} [الانشقاق 19] قَالَ «السَّمَاءُ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ لم يخرجا للحسن شيئا وفيه ضعف
அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்கள், {நிச்சயமாக நீங்கள் ஒரு நிலையிலிருந்து மற்றொரு நிலைக்குப் (படிப்படியாகப்) பயணம் செய்வீர்கள்} [அல்குர்ஆன் 84:19] என்ற (வல்லமையும் கண்ணியமும் மிக்க) அல்லாஹ்வின் கூற்றைப் பற்றிக் குறிப்பிடுகையில், "(இதன் பொருள்) வானம் (மாற்றமடைவதாகும்)" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حَمْشَاذَ الْعَدْلُ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ غَالِبٍ ثنا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ ثنا هُشَيْمٌ أَنْبَأَ أَبُو بِشْرٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§لَتَرْكَبُنَّ طَبَقًا عَنْ طَبَقٍ} [الانشقاق 19] قَالَ يَعْنِي نَبِيَّكُمْ ﷺ يَقُولُ «حَالًا بَعْدَ حَالٍ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின்) கூற்றான "{நிச்சயமாக நீங்கள் ஒரு நிலையிலிருந்து மற்றொரு நிலைக்கு ஏறிச் செல்வீர்கள்}" [அல்-இன்ஷிகாக்: 19] என்பது குறித்து (விளக்கமளிக்கையில்):

"இது உங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களைக் குறிக்கிறது. (அதாவது) 'ஒரு நிலைக்குப் பின் மற்றொரு நிலை' (என்று அவர் கூறுகிறார்)" என்று கூறினார்கள்.

இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஸஹீஹானது (ஆதாரப்பூர்வமானது), எனினும் இதனை அவர்கள் இருவரும் (இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவர்) தங்களது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
تَفْسِيرُ سُورَةِ الْبُرُوجِ
ஸூரத்துல் புரூஜ் விரிவுரை
أَخْبَرَنَا الشَّيْخُ أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ أَنْبَأَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ حَنْبَلٍ حَدَّثَنِي أَبِي ثنا مُحَمَّدٌ وَهُوَ ابْنُ جَعْفَرٍ عَنْ شُعْبَةَ قَالَ سَمِعْتُ عَلِيَّ بْنَ زَيْدٍ وَيُونُسَ بْنَ عُبَيْدٍ يُحَدِّثَانِ عَنْ عَمَّارٍ مَوْلَى بَنِي هَاشِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَمَّا عَلِيٌّ فَرَفَعَهُ إِلَى النَّبِيِّ ﷺ وَأَمَّا يُونُسُ فَلَمْ يَعُدَّ أَبَا هُرَيْرَةَ فِي هَذِهِ الْآيَةِ {وَشَاهِدٍ وَمَشْهُودٍ} [البروج 3] قَالَ «§الشَّاهِدُ يَوْمُ عَرَفَةَ وَيَوْمُ الْجُمُعَةِ وَالْمَشْهُودُ هُوَ الْمَوْعُودُ يَوْمُ الْقِيَامَةِ» حَدِيثُ شُعْبَةَ عَنْ يُونُسَ بْنِ عُبَيْدٍ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

(அறிவிப்பாளர்களில் ஒருவரான) அலீ (இப்னு ஸைத்) அவர்கள் இதனை நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் வரை உயர்த்தி (அவர்கள் கூறியதாகவே) அறிவிக்கிறார்கள். ஆனால் (மற்றொரு அறிவிப்பாளரான) யூனுஸ் (இப்னு உபைது) அவர்கள், "{வ ஷாஹிதின் வ மஷ்ஹூத்}" (சாட்சியாளர் மீதும், சாட்சி சொல்லப்படுபவர் மீதும் சத்தியமாக - அல்குர்ஆன் 85:3) என்ற இந்த வசனத்தின் (விளக்கத்தை) அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்களோடு (நிறுத்திக் கொண்டார்கள், நபியவர்கள் வரை) கொண்டு செல்லவில்லை.

அவர்கள் கூறினார்கள்: "'ஷாஹித்' (சாட்சியாளர்) என்பது அரஃபா நாளும் மற்றும் ஜுமுஆ (வெள்ளி) நாளுமாகும். 'மஷ்ஹூத்' (சாட்சி சொல்லப்படுபவர்) என்பது வாக்களிக்கப்பட்ட மறுமை நாளாகும்."

ஷுஃபாவிடமிருந்து யூனுஸ் இப்னு உபைது அறிவிக்கும் இந்த ஹதீஸ், இரு அறிஞர்களின் (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோரின்) நிபந்தனைகளின்படி ஆதாரப்பூர்வமானதாகும். ஆனால் அவர்கள் இருவரும் இதனை (தங்கள் நூல்களில்) பதிவு செய்யவில்லை.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ صَالِحِ بْنِ هَانِئٍ ثنا السَّرِيُّ بْنُ خُزَيْمَةَ ثنا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ ثنا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ عَرْفَجَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ قَسَمٌ {§وَالسَّمَاءِ ذَاتِ الْبُرُوجِ} [البروج 1] {إِنَّ بَطْشَ رَبِّكَ لَشَدِيدٌ} [البروج 12] إِلَى آخِرِهَا «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"(இது) ஒரு சத்தியமாகும்: {வஸ்ஸமாயி தாதில் புரூஜ்} (கோட்டைகளையுடைய வானத்தின் மீது சத்தியமாக) (என்ற வசனத்திலிருந்து) {இன்ன பத்ஷ ரப்பிக லஷதீத்} (நிச்சயமாக உமது இறைவனின் பிடி மிகவும் கடுமையானதாகும்) (என்ற வசனம்) இறுதி வரை (உள்ளவை)."

(இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரப்பூர்வமானது (ஸஹீஹ்); எனினும் புகாரியும் முஸ்லிமும் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ عِيسَى الْحِيرِيُّ ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي طَالِبٍ ثنا ابْنُ أَبِي عُمَرَ ثنا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي حَمْزَةَ الثُّمَالِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ § إِنَّ مِمَّا خَلَقَ اللَّهُ لَلَوْحًا مَحْفُوظًا مِنْ دُرَّةٍ بَيْضَاءَ دَفَّتَاهُ مِنْ يَاقُوتَةٍ حَمْرَاءَ قَلَمُهُ نُورٌ وَكِتَابُهُ نُورٌ يَنْظُرُ فِيهِ كُلَّ يَوْمٍ ثَلَاثُمِائَةً وَسِتِّينَ نَظْرَةً أَوْ مَرَّةً فَفِي كُلِّ مَرَّةٍ مِنْهَا يَخْلُقُ وَيَرْزُقُ وَيُحْيِي وَيُمِيتُ وَيُعِزُّ وَيُذِلَّ وَيَفْعَلُ مَا يَشَاءُ فَذَلِكَ قَوْلُهُ {كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِي شَأْنٍ} [الرحمن 29] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ فَإِنَّ أَبَا حَمْزَةَ الثُّمَالِيَّ لَمْ يُنْقَمْ عَلَيْهِ إِلَّا الْغُلُوُّ فِي مُذْهَبِهِ فَقَطْ»
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
"நிச்சயமாக, அல்லாஹ் படைத்தவற்றில் 'லவ்ஹுல் மஹ்ஃபூழ்' (பாதுகாக்கப்பட்ட பலகை) என்பதும் ஒன்றாகும். அது வெண்முத்தினால் ஆனது. அதன் இரு அட்டைகளும் சிவப்பு மாணிக்கத்தால் ஆனவை. அதன் எழுதுகோல் ஒளியாகும்; அதன் எழுத்தும் ஒளியாகும். ஒவ்வொரு நாளும் அதில் அவன் முந்நூற்று அறுபது முறை பார்க்கிறான். அவற்றில் ஒவ்வொரு முறையும் அவன் படைக்கிறான்; வாழ்வாதாரம் (ரிஸ்க்) அளிக்கிறான்; உயிர் கொடுக்கிறான்; மரணிக்கச் செய்கிறான்; கண்ணியப்படுத்துகிறான்; இழிவுபடுத்துகிறான்; மேலும் தான் நாடியதைச் செய்கிறான். இதுவே, {ஒவ்வொரு நாளும் அவன் ஒரு காரியத்தில் இருக்கிறான்} [அர்-ரஹ்மான்: 29] என்ற அவனது சொல்லின் விளக்கமாகும்."

(இமாம் அல்-ஹாகிம் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஸஹீஹானது (சரியானது). ஏனெனில் அபூ ஹம்ஸா அத்-துமாலி என்பவர் மீது அவரது கொள்கையில் உள்ள தீவிரத்தன்மையை தவிர வேறு எந்த குறையும் கூறப்படவில்லை.")
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
تَفْسِيرُ سُورَةِ الطَّارِقِ
ஸூரத்துத் தாரிக் அத்தியாயத்தின் தஃப்ஸீர் (விளக்கம்)
حَدَّثَنِي أَبُو عَلِيٍّ الْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحَافِظُ أَنْبَأَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ الْبَغَوِيُّ حَدَّثَنِي جَدِّي أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ ثنا أَبُو يُوسُفَ الْقَاضِي ثنا مُطَرِّفُ بْنُ طَرِيفٍ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ أَبِي الْمُغِيرَةِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§يَخْرُجُ مِنْ بَيْنِ الصُّلْبِ وَالتَّرَائِبِ} [الطارق 7] قَالَ {الصُّلْبُ} [الطارق 7] هُوَ الصُّلْبُ {وَالتَّرَائِبُ} [الطارق 7] أَرْبَعَةُ أَضْلَاعٍ مِنْ كُلِّ جَانِبٍ مِنْ أَسْفَلِ الْأَضْلَاعِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் வசனமான), "அது (விந்து) முதுகெலும்புக்கும் விலா எலும்புகளுக்கும் இடையிலிருந்து வெளிப்படுகிறது" (அத்தாரிக் 86:7) என்பது குறித்துக் கூறும்போது:

"அஸ்-ஸுல்ப் (الصُّلْبُ) என்பது முதுகெலும்பாகும். அத்தராஇப் (التَّرَائِبُ) என்பது (மார்பின்) விலா எலும்புகளின் கீழ்ப்பகுதியில் ஒவ்வொரு பக்கத்திலும் உள்ள நான்கு விலா எலும்புகளாகும்" என்று விளக்கமளித்தார்கள்.

(இது ஸஹீஹான -ஆதாரப்பூர்வமான- அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்ட ஹதீஸாகும். புகாரியும் முஸ்லிமும் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ حَاتِمٍ الزَّاهِدُ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ الصَّنْعَانِيُّ أَنْبَأَ مُحَمَّدُ بْنُ جُعْثُمٍ ثنا سُفْيَانُ عَنْ خُصَيْفٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ {§وَالسَّمَاءِ ذَاتِ الرَّجْعِ} [الطارق 11] قَالَ «الْمَطَرُ» {وَالْأَرْضِ ذَاتِ الصَّدْعِ} [الطارق 12] قَالَ «ذَاتُ النَّبَاتِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் (பின்வரும் குர்ஆன் வசனங்களுக்கு விளக்கமளித்தார்கள்):

"{வஸ்ஸமாயி தாதிர் ரஜ்இ} (திரும்பி வரும் தன்மையுடைய வானத்தின் மீது சத்தியமாக - 86:11) என்பதற்கு 'மழை' என்றும், {வல்அர்ளி தாதிஸ் ஸத்இ} (பிளவுபடும் தன்மையுடைய பூமியின் மீது சத்தியமாக - 86:12) என்பதற்கு 'தாவரங்களைக் கொண்டது' (தாவரங்கள் முளைப்பதற்காகப் பிளவுபடும் பூமி) என்றும் விளக்கமளித்தார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
تَفْسِيرُ سُورَةِ سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى
‘ஸப்பிஹிஸ்ம ரப்பிகல் அஃலா’ அத்தியாயத்தின் தஃப்ஸீர் (விரிவுரை)
حَدَّثَنِي أَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْبَغْدَادِيُّ ثنا يَحْيَى بْنُ عُثْمَانَ بْنِ صَالِحٍ السَّهْمِيُّ ثنا أَبِي وَعَمْرُو بْنُ الرَّبِيعِ بْنِ طَارِقٍ وَسَعِيدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ قَالُوا ثنا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ الْأَنْصَارِيِّ عَنْ عَمْرَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ كَانَ النَّبِيُّ ﷺ §يَقْرَأُ فِي الْوِتْرِ فِي الرَّكْعَةِ الْأُولَى سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى وَفِي الثَّانِيَةِ قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ وَفِي الثَّالِثَةِ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ وَقُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ وَقُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» هَكَذَا إِنَّمَا أَخْرَجَهُ الْبُخَارِيُّ وَحْدَهُ عَنِ ابْنِ أَبِي مَرْيَمَ وَإِنَّمَا تُعْرَفُ هَذِهِ الزِّيَادَةُ مِنْ حَدِيثِ يَحْيَى بْنِ أَيُّوبَ فَقَطْ وَقَدْ رُوِيَ بِإِسْنَادٍ آخَرَ صَحِيحٍعلى شرط البخاري ومسلم
ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் வித்ரு (தொழுகையின்) முதல் ரக்அத்தில் "சப்பிஹிஸ்ம ரப்பிகல் அஃலா" (உமது மிக உயர்ந்த இறைவனின் திருநாமத்தைப் போற்றுவீராக - அத்தியாயம் 87) என்பதையும், இரண்டாவது ரக்அத்தில் "குல் யா அய்யுஹல் காஃபிரூன்" (மறுப்பாளர்களே! என்று கூறுவீராக - அத்தியாயம் 109) என்பதையும், மூன்றாவது ரக்அத்தில் "குல் ஹுவல்லாஹு அஹத்" (அல்லாஹ் ஒருவனே என்று கூறுவீராக - அத்தியாயம் 112), "குல் அஊது பிரப்பில் ஃபலக்" (அதிகாலையின் இறைவனிடம் நான் பாதுகாப்புத் தேடுகிறேன் என்று கூறுவீராக - அத்தியாயம் 113), மற்றும் "குல் அஊது பிரப்பின் நாஸ்" (மனிதர்களின் இறைவனிடம் நான் பாதுகாப்புத் தேடுகிறேன் என்று கூறுவீராக - அத்தியாயம் 114) ஆகியவற்றையும் ஓதுபவர்களாக இருந்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنْبَأَ مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ الْجَزَرِيُّ ثنا خُصَيْفٌ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ جَرِيرٍ قَالَ سَأَلْنَا عَائِشَةَ بِأَيِّ شَيْءٍ كَانَ يَقْرَأُ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ فِي الْوِتْرِ؟ فَقَالَتْ «كَانَ §يَقْرَأُ فِي الرَّكْعَةِ الْأُولَى بِسَبِّحِ اسْمَ رَبِّكِ الْأَعْلَى وَفِي الثَّانِيَةِ بِقُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ وَفِي الثَّالِثَةِ بِقُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ وَالْمُعَوِّذَتَيْنِ» قَدْ أَتَى إِمَامُ أَهْلِ مِصْرَ فِي الْحَدِيثِ وَالرِّوَايَةِ سَعِيدُ بْنُ كَثِيرِ بْنِ عُفَيْرٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَيُّوبَ طَلَبْتُهَا وَقْتَ إِمْلَائِي كِتَابَ الْوِتْرِ فَلَمْ أَجِدْهَا فَوَجَدْتُهَا بَعْدُ سكت عنه الذهبي في التلخيص
நாங்கள் ஆயிஷா (ரலி) அவர்களிடம், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வித்ரு (தொழுகையில்) எதனை ஓதுவார்கள்?" என்று கேட்டோம்.

அதற்கு அவர்கள், "முதல் ரக்அத்தில் 'ஸப்பிஹிஸ்ம ரப்பிகல் அஃலா' (அல்-அஃலா அத்தியாயத்தையும்), இரண்டாவது ரக்அத்தில் 'குல் யா அய்யுஹல் காஃபிரூன்' (அல்-காஃபிரூன் அத்தியாயத்தையும்), மூன்றாவது ரக்அத்தில் 'குல் ஹுவல்லாஹு அஹத்' (அல்-இக்லாஸ் அத்தியாயத்துடன்) 'முஅவ்விஸதைன்' (பாதுகாப்புத் தேடும் அல்-ஃபலக் மற்றும் அன்-நாஸ் ஆகிய இரு அத்தியாயங்களையும்) ஓதுவார்கள்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

எகிப்து மக்களிடையே ஹதீஸ் மற்றும் அறிவிப்புத் துறையில் இமாமாகத் திகழும் ஸயீத் பின் கஸீர் பின் உஃபைர் என்பவர் யஹ்யா பின் அய்யூப் வாயிலாக இந்த ஹதீஸைக் குறிப்பிட்டுள்ளார். 'வித்ரு' (தொழுகை) பற்றிய நூலை நான் (நூலாசிரியர் இமாம் ஹாகிம்) எழுதிக் கொண்டிருந்த நேரத்தில் இதனைத் தேடினேன், ஆனால் அப்போது இது எனக்குக் கிடைக்கவில்லை. பின்னர் இதனைக் கண்டடைந்தேன். அத்-தஹபீ அவர்கள் தமது 'அத்-தல்ஹீஸ்' (எனும் சுருக்க நூலில்) இது குறித்து (எந்த விமர்சனமும் செய்யாமல்) மௌனம் சாதித்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இது குறித்து (அறிஞர்கள்) மௌனம் காத்துள்ளனர் / கருத்துக் கூறவில்லை
سكت عنه
حَدَّثَنَاهُ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الزَّاهِدُ الْأَصْبَهَانِيُّ ثنا أَبُو إِسْمَاعِيلَ مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ السُّلَمِيُّ ثنا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْأَنْصَارِيُّ عَنْ عَمْرَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ «كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ فِي §الرَّكْعَتَيْنِ اللَّتَيْنِ يُوتِرُ بَعْدَهُمَا بِسَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى وَقُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ وَيَقْرَأُ فِي الْوِتْرِ بِقُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ وَقُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ وَقُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ»
ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், (தாம் எதனைத் தொழுத பிறகு) வித்ரு (தொழுகையைத்) தொழுவார்களோ அந்த (முந்தைய) இரண்டு ரக்அத்களில் 'ஸப்பிஹிஸ்ம ரப்பிகல் அஃலா' (அத்தியாயம் 87) மற்றும் 'குல் யா அய்யுஹல் காஃபிரூன்' (அத்தியாயம் 109) ஆகியவற்றை ஓதுபவர்களாக இருந்தார்கள். (அதன்பின் தொழும்) வித்ருடைய (ஒற்றை) ரக்அத்தில் 'குல் ஹுவல்லாஹு அஹத்' (அத்தியாயம் 112), 'குல் அஊது பிரப்பில் ஃபலக்' (அத்தியாயம் 113) மற்றும் 'குல் அஊது பிரப்பின் நாஸ்' (அத்தியாயம் 114) ஆகியவற்றை ஓதுவார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ الْفَقِيهُ ثنا الْهَيْثَمُ بْنُ خَلَفٍ ثنا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَشُرَيْحُ بْنُ يُونُسَ قَالَا ثنا هُشَيْمٌ أَنْبَأَ أَبُو بِشْرٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ أَنَّهُ كَانَ §إِذَا قَرَأَ {سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى} [الأعلى 1] قَالَ «سُبْحَانَ رَبِّيَ الْأَعْلَى الَّذِي خَلَقَ فَسَوَّى» قَالَ وَهِيَ قِرَاءَةُ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் (கூறியதாக) அறிவிக்கப்படுகிறது:

அவர்கள், "{சப்பிஹிஸ்ம ரப்பிகல் அஃலா}" (மிக உயர்ந்த உமது இறைவனின் பெயரைத் துதிப்பீராக!) [அல்-அஃலா: 1] (என்ற வசனத்தை) ஓதும்போது, "சுப்ஹான ரப்பியல் அஃலா, அல்லதீ ஃகலக ஃபஸவ்வா" (மிக உயர்ந்த என் இறைவன் தூயவன்; அவனே படைத்துச் செம்மைப்படுத்தினான்) என்று கூறுவார்கள். மேலும் அவர்கள், "இது உபை இப்னு கஅப் (ரலி) அவர்களின் ஓதுதலாகும் (அதாவது அவர் இவ்வாறே ஓதுவார்)" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
وَحَدَّثَنَاهُ أَبُو الْوَلِيدِ ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي طَالِبٍ ثنا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ ثنا هُشَيْمٌ أَنْبَأَ يَعْلَى بْنِ عَطَاءٍ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ رَبِيعَةَ قَالَ كَانَ سَعْدُ بْنُ أَبِي وَقَّاصٍ إِذَا قَرَأَ سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى قَالَ {سَنُقْرِئُكَ فَلَا تَنْسَى} قَالَ «يَتَذَكَّرُ الْقُرْآنَ مَخَافَةَ أَنْ يَنْسَىَ» قَالَ وَسَمِعْتُ سَعْدًا يَقْرَأُ {مَا نَنْسَخْ مِنْ آيَةٍ أَوْ نُنْسِهَا} [البقرة 106] قُلْتُ فَإِنَّ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيِّبِ يَقْرَأُ أَوْ نَنْسَاهَا فَقَالَ سَعْدٌ إِنَّ الْقُرْآنَ لَمْ يَنْزِلْ عَلَى الْمُسَيِّبِ وَلَا عَلَى آلِ الْمُسَيِّبِ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {سَنُقْرِئُكَ فَلَا تَنْسَى} وَقَالَ {وَاذْكُرْ رَبَّكَ إِذَا نَسِيتَ} [الكهف 24]
காஸிம் பின் ரபீஆ (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:
ஸஅத் பின் அபீ வக்காஸ் (ரழி) அவர்கள் "ஸப்பிஹிஸ்ம ரப்பிகல் அஃலா" (என்ற அத்தியாயத்தை) ஓதும்போது, "ஸனுக்ரிஉக ஃபலா தன்ஸா" (உமக்கு நாம் ஓதிக்காட்டுவோம்; நீர் மறக்க மாட்டீர்) (என்ற வசனத்தை அடைந்ததும்), குர்ஆனை மறந்துவிடுவோமோ என்ற அச்சத்தில் அவர் அதனை (மீண்டும் மீண்டும் ஓதி) நினைவுகூர்வார்.

மேலும், ஸஅத் (ரழி) அவர்கள் "மா நன்ஸக் மின் ஆயதின் அவ் நுன்ஸிஹா" (ஏதேனும் ஒரு வசனத்தை நாம் மாற்றினால் அல்லது அதனை (உமக்கு) மறக்கச் செய்தால்...) [அல்-பகரா: 106] என்று ஓதுவதை நான் செவியுற்றேன். அப்போது நான், "(தாபியீ அறிஞர்) ஸயீத் பின் அல்-முஸய்யப் அவர்கள் (இதனை) 'அவ் நன்ஸாஹா' (அல்லது நாம் அதனைப் பிற்படுத்தினால்/மறந்தால்) என்று ஓதுகிறாரே?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு ஸஅத் (ரழி) அவர்கள், "நிச்சயமாக குர்ஆன் (ஸயீத் பின் அல்-) முஸய்யப் மீதோ அல்லது முஸய்யபின் குடும்பத்தார் மீதோ இறங்கவில்லை! (மாறாக அது நபி (ஸல்) அவர்கள் மீது இறங்கியது, எனவே நான் அவரிடமிருந்து கேட்டவாறே ஓதுகிறேன்). அல்லாஹ் அஸ்ஸ வஜல் "ஸனுக்ரிஉக ஃபலா தன்ஸா" (உமக்கு நாம் ஓதிக்காட்டுவோம்; நீர் மறக்க மாட்டீர்) [அல்-அஃலா: 6] என்று கூறுகிறான். மேலும், "வத்குர் ரப்பக இதா நஸீத" (நீர் மறக்கும்போது உமது இறைவனை நினைவுகூர்வீராக) [அல்-கஹ்ஃப்: 24] என்றும் கூறுகிறான்" என்று (தன் ஓதுதல் முறையை உறுதிப்படுத்திப்) பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
تَفْسِيرُ سُورَةِ الْغَاشِيَةِ
ஸூரா அல்-ஃகாஷியாவின் விரிவுரை
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا الْخَضِرُ بْنُ أَبَانَ الْهَاشِمِيُّ ثنا سَيَّارُ بْنُ حَاتِمٍ ثنا جَعْفَرُ بْنُ سُلَيْمَانَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عِمْرَانَ الْجَوْنِيَّ يَقُولُ مَرَّ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ بِدَيْرِ رَاهِبٍ فَنَادَاهُ يَا رَاهِبُ يَا رَاهِبُ قَالَ فَأَشْرَفَ عَلَيْهِ فَجَعَلَ عُمَرُ يَنْظُرُ إِلَيْهِ وَيَبْكِي قَالَ فَقِيلَ لَهُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ مَا يُبْكِيكَ مِنْ هَذَا؟ قَالَ §ذَكَرْتُ قَوْلَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فِي كِتَابِهِ {عَامِلَةٌ نَاصِبَةٌ تَصْلَى نَارًا حَامِيَةً تُسْقَى مِنْ عَيْنٍ آنِيَةٍ} [الغاشية 4] فَذَلِكَ الَّذِي أَبْكَانِي «هَذِهِ حِكَايَةٌ فِي وَقْتِهَا فَإِنَّ أَبَا عِمْرَانَ الْجَوْنِيَّ لَمْ يُدْرِكْ زَمَانَ عُمَرَ» الجوني لم يدرك عمر لكنها حكاية في موضعها
அபூ இம்ரான் அல்-ஜவ்னீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

உமர் இப்னு அல்-கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் ஒரு (கிறிஸ்தவ) பாதிரியாரின் மடத்தைக் கடந்து சென்றார்கள். அப்போது, "ஓ பாதிரியாரே! ஓ பாதிரியாரே!" என்று அவரை அழைத்தார்கள். அவர் (தனது மடத்திலிருந்து) எட்டிப் பார்த்தார். உமர் (ரலி) அவர்கள் அவரை (உற்று) நோக்கி அழத் தொடங்கினார்கள்.

அவர்களிடம், "அமீருல் முஃமினீன் அவர்களே! இவரைப் பார்த்து நீங்கள் ஏன் அழுகிறீர்கள்?" என்று கேட்கப்பட்டது.

அதற்கு உமர் (ரலி) அவர்கள், "வல்லமையும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ் தனது வேதத்தில் (கூறியுள்ள), '{அவர்கள்} உழைப்பவர்கள், களைப்படைபவர்கள். (பின்னர்) அவர்கள் கொழுந்துவிட்டெரியும் நெருப்பில் புகுவார்கள். கொதிக்கும் ஊற்றிலிருந்து அவர்களுக்கு (நீர்) புகட்டப்படும்' (அல்குர்ஆன் 88:3-5) என்ற வசனங்களை நான் நினைத்துப் பார்த்தேன். அதுவே என்னை அழச் செய்தது" என்று பதிலளித்தார்கள்.

(ஹதீஸ் கலை அறிஞரின் குறிப்பு: இது அதன் பொருத்தமான இடத்தில் சொல்லப்பட்ட ஒரு செய்தியாகும். எனினும், அபூ இம்ரான் அல்-ஜவ்னீ அவர்கள் உமர் (ரலி) அவர்களின் காலத்தை அடைந்ததில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ عَفَّانَ ثنا أَبُو دَاوُدَ عُمَرُ بْنُ سَعْدٍ الْحَفَرِيُّ ثنا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ §أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَإِذَا قَالُوهَا عَصَمُوا مِنِّي دِمَاءَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ إِلَّا بِحَقِّهَا وَحِسَابُهُمْ عَلَى اللَّهِ ثُمَّ قَرَأَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ {لَسْتَ عَلَيْهِمْ بِمُصَيْطِرٍ إِلَّا مَنْ تَوَلَّى وَكَفَرَ فَيُعَذِّبُهُ اللَّهُ الْعَذَابَ الْأَكْبَرَ} [الغاشية 23] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» على شرط مسلم
ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"மக்கள் 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' (அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் வேறு யாருமில்லை) என்று கூறும் வரை அவர்களுடன் போரிடுமாறு நான் கட்டளையிடப்பட்டுள்ளேன். அவர்கள் அதனைக் கூறிவிட்டால், அதன் (சட்டப்படியான) உரிமையைத் தவிர (மற்ற நேரங்களில்) தங்களது உயிர்களையும் உடைமைகளையும் என்னிடமிருந்து அவர்கள் பாதுகாத்துக் கொள்வார்கள். மேலும், அவர்களின் (உள்ளக்கிடக்கை குறித்த) விசாரணை அல்லாஹ்வின் வசமே உள்ளது."

பின்னர், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (பின்வரும் அல்குர்ஆன் வசனங்களை) ஓதினார்கள்:
"(நபியே!) நீர் அவர்கள் மீது அதிகாரம் செலுத்துபவர் (கட்டாயப்படுத்துபவர்) அல்லர். எனினும், எவன் (சத்தியத்தைப்) புறக்கணித்து நிராகரிக்கின்றானோ, அவனை அல்லாஹ் மிகப்பெரிய வேதனையைக் கொண்டு வேதனை செய்வான்." (அல்குர்ஆன் 88:22-24)
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
تَفْسِيرُ سُورَةِ وَالْفَجْرِ
'வல்ஃபஜ்ர்' அத்தியாயத்தின் விரிவுரை
حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ بَالَوَيْهِ ثنا بِشْرُ بْنُ مُوسَى ثنا خَلَّادُ بْنُ يَحْيَى ثنا سُفْيَانُ عَنِ الْأَغَرِّ عَنْ خَلِيفَةَ بْنِ حُصَيْنِ بْنِ قَيْسٍ عَنْ أَبِي نَصْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ {§وَالْفَجْرِ} [الفجر 1] قَالَ «فَجْرُ النَّهَارِ» {وَلَيَالٍ عَشْرٍ} [الفجر 2] قَالَ «عَشْرُ الْأَضْحَى» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ وَأَبُو نَصْرٍ هَذَا هُوَ الْأَسْوَدُ بْنُ هِلَالٍ صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
"{வல்பஜ்ரி} - விடியற்காலையின் மீது சத்தியமாக!" (என்ற 89:1 வது குர்ஆன் வசனத்திற்கு) "பகலின் விடியற்காலை" என்று விளக்கமளித்தார்கள். மேலும், "{வலயாலின் அஷ்ர்} - பத்து இரவுகளின் மீது சத்தியமாக!" (என்ற 89:2 வது குர்ஆன் வசனத்திற்கு) "அழ்ஹாவுடைய (துல் ஹஜ் மாதத்தின் முதல்) பத்து நாட்கள்" என்று விளக்கமளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ كَامِلٍ الْقَاضِي ثنا أَبُو قِلَابَةَ ثنا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَبْدِ الْوَارِثِ ثنا هَمَّامٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ عِصَامٍ شَيْخٌ مِنْ أَهْلِ الْبَصْرَةِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ §سُئِلَ عَنِ {الشَّفْعِ وَالْوَتْرِ} [الفجر 3] فَقَالَ «هِيَ الصَّلَاةُ مِنْهَا شَفْعٌ وَمِنْهَا وَتْرٌ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
இம்ரான் பின் ஹுஸைன் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் (அல்குர்ஆனின் 89:3-வது வசனத்தில் இடம்பெற்றுள்ள) "அஷ்-ஷஃப்உ வல் வத்ரு" (இரட்டை மற்றும் ஒற்றை) என்பது குறித்துக் கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், "அது தொழுகையாகும்; அதில் இரட்டைப்படையானதும் (ஷஃப்உ) உண்டு, ஒற்றைப்படையானதும் (வத்ரு) உண்டு" என்று பதிலளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو الْحَسَنِ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ بَكْرٍ الْعَدْلُ ثنا الْحُسَيْنُ بْنُ الْفَضْلِ ثنا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ الْمَكِّيُّ ثنا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَ مَعْمَرٌ عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ عَنْ أَبِي رَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§ذِي الْأَوْتَادِ الَّذِينَ طَغَوْا فِي الْبِلَادِ} [الفجر 11] قَالَ «وَتَدَ فِرْعَوْنَ لِامْرَأَتِهِ أَرْبَعَةَ أَوْتَادٍ ثُمَّ جَعَلَ عَلَى ظَهْرِهَا رَحًى عَظِيمًا حَتَّى مَاتَتْ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத் (ரழி) அவர்கள் (குர்ஆனின்) “ஆப்புகளுக்கு உரியவன், தேசங்களில் வரம்பு மீறியவர்கள்” (89:10, 11) எனும் இறைவசனம் குறித்துக் கூறுகையில்:

“ஃபிர்அவ்ன் தனது மனைவிக்கு (ஆசியாவுக்கு) நான்கு ஆப்புகளை (அடித்து அதில் அவளைக்) கட்டினான். பின்னர், அவள் மரணிக்கும் வரை அவளது முதுகின் மீது ஒரு பெரிய அரைக்கும் கல்லை (சுமையை) வைத்தான்” என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ الْقَاسِمُ بْنُ الْقَاسِمِ السَّيَّارِيُّ ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ هِلَالٍ ثنا عَلِيُّ بْنُ الْحَسَنِ بْنِ شَقِيقٍ أَنْبَأَ أَبُو حَمْزَةَ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ {وَالْفَجْرِ} [الفجر 1] قَالَ §قَسَمُ {إِنَّ رَبِّكَ لَبِالْمِرْصَادِ} [الفجر 14] مُرُورُ الصِّرَاطِ ثَلَاثَةُ جُسُورٍ جِسْرٌ عَلَيْهِ الْأَمَانَةُ وَجِسْرٌ عَلَيْهِ الرَّحِمُ وَجِسْرٌ عَلَيْهِ الرَّبُّ عَزَّ وَجَلَّ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

"வல் ஃபஜ்ரி" (அதிகாலை மீது சத்தியமாக - அல்-ஃபஜ்ர்: 1) என்பது (அல்லாஹ் செய்துள்ள ஒரு) சத்தியமாகும். "நிச்சயமாக உமது இறைவன் கண்காணித்துக் கொண்டிருக்கிறான்" (இன்ன ரப்பக்க லபில் மிர்ஸாத் - அல்-ஃபஜ்ர்: 14) என்பது ஸிராத் (பாலத்தைக்) கடப்பதைக் குறிக்கும். (அதில்) மூன்று பாலங்கள் (கட்டங்கள்) உள்ளன. ஒரு பாலத்தின் மீது அமானிதமும் (நம்பிக்கை/பொறுப்பு), மற்றொரு பாலத்தின் மீது இரத்தப் பந்த உறவும் (ரஹிம்) இருக்கும். (இன்னொரு) பாலத்தின் மீது கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க இறைவன் (கண்காணிப்பாளனாக) இருப்பான்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
تَفْسِيرُ سُورَةِ الْبَلَدِ
அல்-பலத் அத்தியாயத்தின் விரிவுரை
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا يَحْيَى بْنُ مُحَمَّدٍ الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنْبَأَ جَرِيرٌ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§لَا أُقْسِمُ بِهَذَا الْبَلَدِ وَأَنْتَ حِلٌّ بِهَذَا الْبَلَدِ} [البلد 2] قَالَ «أَحَلَّ لَهُ أَنْ يَصْنَعَ فِيهِ مَا شَاءَ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ்வின் கூற்றான, "இந்த (மக்கா) நகரத்தின் மீது நான் சத்தியம் செய்கிறேன். மேலும் (நபியே!) நீர் இந்த நகரத்தில் (தங்குவதற்கும், போர் புரிவதற்கும்) அனுமதிக்கப்பட்டவராக இருக்கிறீர்" (அல்குர்ஆன் 90:1-2) என்பது குறித்து விளக்குகையில், "(மக்கா வெற்றியின் போது அந்நகரத்தில்) அவர் நாடியதைச் செய்வதற்கு அவருக்கு (அல்லாஹ்வினால்) அனுமதி வழங்கப்பட்டது" என்று கூறினார்கள்.

(இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோரின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்ட ஆதாரப்பூர்வமான (ஸஹீஹ்) ஹதீஸாகும். ஆயினும் அவர்கள் இருவரும் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْحُسَيْنِ الْقَاضِي بِهَمْدَانَ ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْحُسَيْنِ ثنا آدَمُ بْنُ أَبِي إِيَاسٍ ثنا وَرْقَاءٍ عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§وَوَالِدٍ وَمَا وَلَدَ} [البلد 3] قَالَ «يَعْنِي بِالْوَالِدِ آدَمَ وَمَا وَلَدَ وَلَدَهُ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

கண்ணியமும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வின் {வவாலிதின் வமா வலத்} (பெற்றவர் மீதும், அவர் பெற்றெடுத்தவர் மீதும் சத்தியமாக) [அல்-பலத் 90:3] என்ற வசனம் குறித்து விளக்கமளிக்கும்போது, "இதிலுள்ள 'பெற்றவர்' (தந்தை) என்பது ஆதம் (அலை) அவர்களையும், 'அவர் பெற்றெடுத்தவை' என்பது அவரது சந்ததிகளையும் (அனைத்து மனிதர்களையும்) குறிக்கும்" என்று கூறினார்கள்.

(இது புகாரி, முஸ்லிம் ஆகியோரின் நிபந்தனைகளுக்கு அமைவான ஒரு ஆதாரப்பூர்வமான - ஸஹீஹ் - ஹதீஸாகும்; ஆயினும் அவர்கள் இதனைத் தமது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை.)
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الشَّافِعِيُّ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ الْحَسَنِ ثنا أَبُو حُذَيْفَةَ ثنا سُفْيَانُ عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ عَنْ عَطَاءٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ {§لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ فِي كَبَدٍ} [البلد 4] قَالَ «فِي شِدَّةِ خَلْقٍ فِي وِلَادَتِهِ وَنَبْتِ أَسْنَانِهِ وَسُوَرِهِ وَمَعِيشَتِهِ وَخِتَانِهِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
நிச்சயமாக நாம் மனிதனை சிரமத்திலேயே படைத்தோம் (அல்குர்ஆன் 90:4) என்ற வசனத்திற்கு இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் விளக்கமளிக்கையில், "(மனிதன் அனுபவிக்கும்) அவனது படைப்பின் சிரமம், அவனது பிறப்பு, அவனது பற்கள் முளைப்பது, அவனது உருவ அமைப்பு (வளர்ச்சி), அவனது வாழ்வாதாரம் மற்றும் அவனது விருத்தசேதனம் (ஆகியவற்றில் ஏற்படும் கஷ்டங்களையே இது குறிக்கிறது)" என்று கூறினார்கள்.

(இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோரின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்ட ஸஹீஹான -ஆதாரப்பூர்வமான- ஹதீஸாகும். ஆனால் அவர்கள் இருவரும் இதனைத் தமது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை.)
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ الْجَبَّارِ الْعُطَارِدِيُّ ثنا أَبُو بَكْرِ بْنُ عَيَّاشٍ ثنا عَاصِمٌ عَنْ زِرٍّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ {§وَهَدَيْنَاهُ النَّجْدَيْنِ} [البلد 10] قَالَ «الْخَيْرَ وَالشَّرَّ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்கள் (குர்ஆனின்) "வஹதைனாஹுந் நஜ்தைன்" (மேலும், நாம் அவனுக்கு இரு வழிகளைக் காட்டினோம் - அல்குர்ஆன் 90:10) எனும் வசனத்திற்கு, "(அவை) நன்மை மற்றும் தீமை (ஆகிய இரு வழிகளாகும்)" என்று விளக்கமளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ الْحَافِظُ ثنا حَامِدُ بْنُ أَبِي حَامِدٍ الْمُقْرِئُ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ سُلَيْمَانَ الرَّازِيُّ قَالَ سَمِعْتُ طَلْحَةَ بْنَ عَمْرٍو وَسُئِلَ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {أَوْ إِطْعَامٍ فِي يَوْمٍ ذِي مَسْغَبَةٍ} [البلد 14] فَقَالَ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُنْكَدِرِ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ §«مِنْ مُوجِبَاتِ الْمَغْفِرَةِ إِطْعَامُ الْمُسْلِمِ السَّغْبَانِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
மாண்பும் மகிமையும் மிக்க அல்லாஹ்வின், {أَوْ إِطْعَامٍ فِي يَوْமٍ ذِي مَسْغَبَةٍ} "அல்லது (கடுமையான) பசியுள்ள நாளில் உணவளிப்பது" (அல்-பலத் 90:14) என்ற வசனத்தைப் பற்றிக் கேட்கப்பட்டபோது, (தல்ஹா பின் அம்ரு அவர்கள் முஹம்மத் பின் அல்-முன்கதிர் வழியாக) ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்ததாகக் கூறினார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "பசியால் வாடும் (ஒரு) முஸ்லிமுக்கு உணவளிப்பது, (அல்லாஹ்வின்) பாவமன்னிப்பைக் கட்டாயமாக்கும் (அல்லது பெற்றுத்தரும்) செயல்களில் ஒன்றாகும்."

(இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஸஹீஹானதாகும்; ஆனால் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இரு இமாம்களும் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حَمْشَاذَ الْعَدْلُ ثنا يَزِيدُ بْنُ الْهَيْثَمِ ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي اللَّيْثِ ثنا الْأَشْجَعِيُّ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ حُصَيْنٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ {§أَوْ مِسْكِينًا ذَا مَتْرَبَةٍ} [البلد 16] قَالَ «الْمَطْرُوحُ الَّذِي لَيْسَ لَهُ بَيْتٌ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள், "{அல்லது மண்ணோடு ஒட்டிப்போன (வறுமையிலுள்ள) ஏழை}" (அல்குர்ஆன் 90:16) என்ற வசனம் குறித்துக் கூறுகையில், "(அவர் தங்குவதற்கு) வீடின்றி (தெருவில்) வீசப்பட்டவர் (ஆதரவற்றவர்) ஆவார்" என்று விளக்கமளித்தார்கள்.

(இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்ட ஆதாரப்பூர்வமான (ஸஹீஹ்) ஹதீஸாகும்; எனினும் அவர்கள் இதனைத் தங்களது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை.)
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا يَحْيَى بْنُ مُحَمَّدٍ الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ أَنْبَأَ ابْنُ فُضَيْلٍ ثنا حُصَيْنٌ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§أَوْ مِسْكِينًا ذَا مَتْرَبَةٍ} [البلد 16] قَالَ «التُّرَابُ الَّذِي لَا يَقِيهِ مِنَ التُّرَابِ شَيْءٌ»
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் வசனமான) {أَوْ مِسْكِينًا ذَا مَتْرَبَةٍ} (அல்லது மண்ணில் கிடக்கின்ற ஏழை - அல்குர்ஆன் 90:16) என்பது குறித்துக் கூறுகையில்:

"(அவர் அமர்ந்திருக்கும் அல்லது படுத்திருக்கும்) மண்ணிலிருந்து அவரைப் பாதுகாக்க (அவருக்குக் கீழே விரிப்பாக) எந்தவொன்றும் இல்லாமல் (நேரடியாக) மண்ணில் (கிடப்பவரை இது குறிக்கும்)" என்று விளக்கமளித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
تَفْسِيرُ سُورَةِ الشَّمْسِ وَضُحَاهَا
'அஷ்-ஷம்ஸ்' (வஷ்ஷம்ஸி வளுஹாஹா) அத்தியாயத்தின் விரிவுரை
أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْحَسَنِ الْقَاضِي ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْحُسَيْنِ ثنا آدَمُ بْنُ أَبِي إِيَاسٍ ثنا وَرْقَاءُ عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا} [الشمس 1] قَالَ «ضَوْءُهَا» {وَالْقَمَرِ إِذَا تَلَاهَا} [الشمس 2] «تَبِعَهَا» {وَالنَّهَارِ إِذَا جَلَّاهَا} [الشمس 3] قَالَ «أَضَاءَهَا» {وَالسَّمَاءِ وَمَا بَنَاهَا} [الشمس 5] قَالَ «اللَّهُ بَنَى السَّمَاءَ» {وَالْأَرْضِ وَمَا طَحَاهَا} [الشمس 6] قَالَ «دَحَاهَا» قَالَ {وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّاهَا فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا} [الشمس 8] قَالَ «عَرَفَ شَقَاءَهَا وَسَعَادَتَهَا» {قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكَّاهَا وَقَدْ خَابَ مَنْ دَسَّاهَا} [الشمس 9] قَالَ «أَغْوَاهَا» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (சூரா அஷ்-ஷம்ஸின் வசனங்கள் குறித்து) கூறியதாவது:

{வஷ்ஷம்ஸி வளுஹாஹா} (சூரியன் மீதும் அதன் முற்பகல் ஒளி மீதும் சத்தியமாக) - "அதன் ஒளி" என்று (இப்னு அப்பாஸ் ரலி) கூறினார்கள்.

{வல்கமரி இதா தலாஹா} (சந்திரன் அதன் பின் வரும்போது அதன் மீதும் சத்தியமாக) - "அது (சந்திரன்) அதனைப் (சூரியனைப்) பின்தொடர்ந்தது" என்று கூறினார்கள்.

{வன்னஹாரி இதா ஜல்லாஹா} (பகல் அதனை வெளிப்படுத்தும் போது அதன் மீதும் சத்தியமாக) - "அது (பகல்) அதனை (பூமியை அல்லது சூரியனை) ஒளிரச் செய்தது" என்று கூறினார்கள்.

{வஸ்ஸமாஇ வமா பனாஹா} (வானத்தின் மீதும் அதனை அமைத்தவன் மீதும் சத்தியமாக) - "அல்லாஹ் வானத்தை அமைத்தான்" என்று கூறினார்கள்.

{வல்அர்ழி வமா தஹாஹா} (பூமியின் மீதும் அதனை விரித்தவன் மீதும் சத்தியமாக) - "அவன் அதனை விரித்தான்" என்று கூறினார்கள்.

{வநஃப்ஸின் வமா ஸவ்வாஹா ஃபஅல்ஹமஹா ஃபுஜூரஹா வதக்வாஹா} (ஆன்மாவின் மீதும் அதனைச் சீர்ப்படுத்தியவன் மீதும் சத்தியமாக. பின்னர் அதற்கு அதன் தீமையையும் அதன் நன்மையையும் அவன் உணர்த்தினான்) - "அதன் (ஆன்மாவின்) துர்பாக்கியத்தையும் அதன் நற்பாக்கியத்தையும் அவன் (அல்லாஹ்) அறிவித்துக் கொடுத்தான்" என்று கூறினார்கள்.

{கத் அஃப்லஹ மன் ஸக்காஹா வகத் காப மன் தஸ்ஸாஹா} (அதனைப் பரிசுத்தமாக்கியவர் நிச்சயமாக வெற்றியடைந்து விட்டார். அதனைப் பாழாக்கியவர் நிச்சயமாக நஷ்டமடைந்து விட்டார்) - ('தஸ்ஸாஹா' என்பதற்கு) "அவன் (அல்லாஹ்) அதனை (அந்த ஆன்மாவை) வழிகேட்டில் விட்டான்" என்று கூறினார்கள்.

(இந்த ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி அமைந்த ஸஹீஹான -ஆதாரப்பூர்வமான- ஹதீஸாகும். ஆயினும், அவர்கள் இருவரும் இதனைத் தமது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عِيسَى ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي طَالِبٍ ثنا ابْنُ أَبِي عُمَرَ ثنا سُفْيَانُ عَنْ حَنْظَلَةَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا} [الشمس 8] قَالَ «أَلْزَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَاهَا» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (குர்ஆனின் 91:8 வசனமான) "ஃபஅல்ஹமஹா ஃபுஜூரஹா வதக்வாஹா" என்பது குறித்துக் கூறுகையில்:

"(அதற்குரிய) தீமையையும் அதன் இறையச்சத்தையும் (அதன் விதியுடன்) அவன் பிணைத்துவிட்டான் (அல்ஸமஹா ஃபுஜூரஹா வதக்வாஹா)" என்று கூறினார்கள்.

இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரப்பூர்வமானதாகும் (ஸஹீஹ்). ஆயினும், இதனை அவர்கள் இருவரும் (இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம்) (தங்களது நூல்களில்) பதிவு செய்யவில்லை.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
تَفْسِيرُ سُورَةِ وَاللَّيْلِ إِذَا يَغْشَى
‘வல் லைலி இதா யஃக்ஷா’ அத்தியாயத்தின் விரிவுரை (தஃப்சீர்)
حَدَّثَنَا أَبُو عَلِيٍّ الْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحَافِظُ أَنْبَأَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ وَهْبٍ الْحَافِظُ أَنْبَأَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ يُوسُفَ الْفِرْيَابِيُّ حَدَّثَنِي أَبِي ثنا سُفْيَانُ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَوْهَبٍ قَالَ سَمِعْتُ عَلِيَّ بْنَ الْحُسَيْنِ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «سِتَّةٌ لَعَنْتُهُمْ وَلَعَنَهُمُ اللَّهُ وَكُلُّ نَبِيٍّ مُجَابٌ الزَّائِدُ فِي كِتَابِ اللَّهِ وَالْمُكَذِّبُ بِقَدَرِ اللَّهِ وَالْمُتَسَلِّطُ بِالْجَبَرُوتِ لِيُذِلَّ مَنْ أَعَزِّ اللَّهُ وَيُعِزَّ مَنْ أَذَلَّ اللَّهُ وَالتَّارِكُ لِسُنَّتِي وَالْمُسْتَحِلُّ مِنْ عِتْرَتِي مَا حَرَّمَ اللَّهُ وَالْمُسْتَحِلُّ لِحَرَمِ اللَّهِ» قَالَ سُفْيَانُ اقْرَءُوا سُورَةَ واللَّيْلِ إِذَا يَغْشَى {فَأَمَّا مَنْ أَعْطَى وَاتَّقَى وَصَدَّقَ بِالْحُسْنَى فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْيُسْرَى وَأَمَّا مَنْ بَخِلَ وَاسْتَغْنَى وَكَذَّبَ بِالْحُسْنَى فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْعُسْرَى} [الليل 6] «هَكَذَا حَدَّثَنَاهُ أَبُو عَلِيٍّ وَلَهُ إِسْنَادٌ صَحِيحٌ أَخْشَى أَنِّي ذَكَرْتُهُ فِيمَا تَقَدَّمَ» سكت عنه الذهبي في التلخيص في هذا الموضع
அலி இப்னு ஹுஸைன் (ரஹ்) அவர்கள் தமது தந்தை (ஹுஸைன் - ரலி) வாயிலாக, தமது பாட்டனார் (அலி இப்னு அபீ தாலிப் - ரலி) அவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஆறு பேரை நான் சபிக்கிறேன்; அல்லாஹ்வும் அவர்களைச் சபிக்கிறான். மேலும் (பிரார்த்தனை) அங்கீகரிக்கப்படும் ஒவ்வொரு நபியும் (அவர்களைச்) சபிக்கிறார்கள்:
1. அல்லாஹ்வின் வேதத்தில் (இல்லாததை) அதிகரிப்பவன்,
2. அல்லாஹ்வின் விதியை (கத்ரை) பொய்யாக்குபவன்,
3. அல்லாஹ் கண்ணியப்படுத்தியவர்களை இழிவுபடுத்துவதற்காகவும், அல்லாஹ் இழிவுபடுத்தியவர்களை கண்ணியப்படுத்துவதற்காகவும் (அடக்குமுறை மற்றும்) அதிகாரத்தின் மூலம் ஆதிக்கம் செலுத்துபவன்,
4. என் வழிமுறையை (சுன்னாவை) விட்டுவிடுபவன்,
5. எனது குடும்பத்தார் (அஹ்லுல் பைத்) விஷயத்தில் அல்லாஹ் எதைத் தடுத்தானோ அதை (அவர்களுக்குத் தீங்கு விளைவிப்பதன் மூலம்) ஆகுமாக்கிக் கொள்பவன்,
6. அல்லாஹ் புனிதமாக்கியதை (புனிதமான இடங்கள் அல்லது வரம்புகளை) மீறுபவன்."

ஸுஃப்யான் (ரஹ்) அவர்கள் (விதியைப் பொய்யாக்குபவர்கள் குறித்துக் குறிப்பிடும்போது) கூறினார்கள்: "'வல் லைலி இதா யஃக்ஷா' (92-வது) அத்தியாயத்தை ஓதுங்கள்:
'எவர் (அல்லாஹ்வின் பாதையில்) வழங்கி, (அவனை) அஞ்சி நடந்து, நன்மையானதை (உண்மை என) மெய்ப்பிக்கிறாரோ, அவருக்கு நாம் இலகுவான (சுவர்க்கத்தின்) வழிக்கு வசதி செய்து கொடுப்போம். ஆனால், எவர் கஞ்சத்தனம் செய்து, (தன்னிறைவு கொண்டவராகத் தன்னை எண்ணி இறைவனைத்) தேவையற்றவராகக் கருதி, நன்மையானதைப் பொய்யாக்குகிறாரோ, அவருக்கு நாம் கஷ்டமான (நரகத்தின்) வழிக்கு வசதி செய்து கொடுப்போம்.'" [அல்குர்ஆன் 92:5-10]

(நூல் ஆசிரியர் இமாம் ஹாகிம் கூறுகிறார்:) இதை அபூஅலீ எங்களுக்கு இவ்வாறு அறிவித்தார். இது ஒரு ஸஹீஹான (ஆதாரப்பூர்வமான) அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்டுள்ளது. இதனை இதற்கு முன் நான் குறிப்பிட்டுள்ளேனோ என்று அஞ்சுகிறேன். (இதன் சுருக்கத்தில், இந்த இடத்தில் இமாம் தஹபீ அவர்கள் மௌனம் சாதித்துள்ளார்).
ஹதீஸ் தரம் : இது குறித்து (அறிஞர்கள்) மௌனம் காத்துள்ளனர் / கருத்துக் கூறவில்லை
سكت عنه
حَدَّثَنَاهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ جَعْفَرِ بْنِ دَرَسْتَوَيْهِ الْفَارِسِيُّ ثنا يَعْقُوبُ بْنُ سُفْيَانَ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْفَرْوِيُّ ثنا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي الرِّجَالِ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ مَوْهَبٍ عَنْ عَمْرَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ §«سِتَّةٌ لَعَنْتُهُمْ وَلَعَنَهُمُ اللَّهُ وَكُلُّ نَبِيٍّ مُجَابٌ؛ الزَّائِدُ فِي كِتَابِ اللَّهِ تَعَالَى وَالْمُكَذِّبُ بِأَقْدَارِ اللَّهِ وَالْمُتَسَلِّطُ بِالْجَبَرُوتِ لِيُذِلَّ مَنْ أَعَزَّ اللَّهُ وَيُعِزَّ مَنْ أَذَلَّ اللَّهُ وَالْمُسْتَحِلُّ لِحَرَمِ اللَّهِ وَالْمُسْتَحِلُّ مِنْ عِتْرَتِي مَا حَرَّمَ اللَّهُ وَالتَّارِكُ لِسُنَّتِي» قَدِ احْتَجَّ الْإِمَامُ الْبُخَارِيُّ بِإِسْحَاقَ بْنِ مُحَمَّدٍ الْفَرْوِيِّ وَعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي الرِّجَالِ فِي الْجَامِعِ الصَّحِيحِ وَهَذَا أَوْلَى بِالصَّوَابِ مِنَ الْإِسْنَادِ الْأَوَّلِ
ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"ஆறு வகையான மனிதர்களை நான் சபிக்கிறேன்; மேலும் அவர்களை அல்லாஹ்வும், பிரார்த்தனை அங்கீகரிக்கப்பட்ட ஒவ்வொரு நபியும் சபிக்கின்றனர். அவர்கள்:
1. உன்னதமான அல்லாஹ்வின் வேதத்தில் (இல்லாததை) கூட்டுபவன்,
2. அல்லாஹ்வின் விதியை (கத்ரை) பொய்யாக்குபவன்,
3. அல்லாஹ் கண்ணியப்படுத்தியவரை இழிவுபடுத்தவும், அல்லாஹ் இழிவுபடுத்தியவரைக் கண்ணியப்படுத்தவும் (அநீதியான முறையில்) சர்வாதிகாரத்துடன் ஆதிக்கம் செலுத்துபவன்,
4. அல்லாஹ்வின் புனித எல்லைகளில் (ஹரம் பகுதியில்) தடுக்கப்பட்டவற்றை ஆகுமானதாகக் கருதுபவன்,
5. எனது குடும்பத்தார் (அஹ்லுல் பைத்) விஷயத்தில் அல்லாஹ் தடுத்திருப்பவற்றை (அவர்களுக்குத் தீங்கு விளைவிப்பதை) ஆகுமானதாகக் கருதுபவன்,
6. (வேண்டுமென்றே) எனது சுன்னாவை (வழிமுறையை) கைவிடுபவன்."

இமாம் புகாரி அவர்கள் இஸ்ஹாக் பின் முஹம்மது அல்-ஃபர்வீ மற்றும் அப்துர்ரஹ்மான் பின் அபுர்-ரிஜால் ஆகியோரைத் தமது 'ஜாமியுஸ் ஸஹீஹ்' (ஸஹீஹ் புகாரி) நூலில் (ஆதாரபூர்வமானவர்களாகக் கருதி) சான்றாகக் கொண்டுள்ளார்கள். மேலும், (இந்த ஹதீஸின்) முதல் அறிவிப்பாளர் தொடரை விட இதுவே மிகவும் சரியானதாகும்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ سَهْلٍ الْفَقِيهُ بِبُخَارَى ثنا صَالِحُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَبِيبٍ الْحَافِظُ ثنا سَعِيدُ بْنُ يَحْيَى الْأُمَوِيُّ حَدَّثَنِي عَمِّي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ عَنْ زِيَادَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْبَكَّائِيِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي عَتِيقٍ عَنْ عَامِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ أَبِيهِ قَالَ قَالَ أَبُو قُحَافَةَ لِأَبِي بَكْرٍ أَرَاكَ تُعْتَقُ رِقَابًا ضِعَافًا فَلَوْ أَنَّكَ إِذْ فَعَلْتَ مَا فَعَلْتَ أَعْتَقَتْ رِجَالًا جَلْدًا يَمْنَعُونَكَ وَيَقُومُونَ دُونَكَ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ يَا أَبَتِ §إِنِّي إِنَّمَا أُرِيدُ مَا أُرِيدُ لِمَا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَاتُ فِيهِ {فَأَمَّا مَنْ أَعْطَى وَاتَّقَى وَصَدَّقَ بِالْحُسْنَى فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْيُسْرَى} [الليل 6] إِلَى قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {وَمَا لِأَحَدٍ عِنْدَهُ مِنْ نِعْمَةٍ تُجْزَى إِلَّا ابْتِغَاءَ وَجْهِ رَبِّهِ الْأَعْلَى وَلَسَوْفَ يَرْضَى} [الليل 19] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» سكت عنه الذهبي في التلخيص
அப்துல்லாஹ் பின் அஸ்-ஸுபைர் (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அபூ குஹாஃபா (அபூபக்கர் (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்களின் தந்தை) அவர்கள் அபூபக்கர் (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்களிடம், "நீங்கள் பலவீனமான அடிமைகளை விடுதலை செய்வதை நான் காண்கிறேன். நீங்கள் (அடிமைகளை விடுதலை செய்யும்) இச்செயலைச் செய்யும்போது, உங்களைப் பாதுகாக்கவும் உங்களுக்கு ஆதரவாகவும் நிற்கக்கூடிய வலிமையான வீரர்களை நீங்கள் விடுதலை செய்யலாமே!" என்று கூறினார்.

அதற்கு அபூபக்கர் (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள், "என் தந்தையே! நான் (இச்செயலின் மூலம்) எதை நாடுகிறேனோ அதை (அல்லாஹ்வின் திருப்தியை) மட்டுமே நாடுகிறேன்" என்று கூறினார்கள். எனவே, அவரைப் பற்றி பின்வரும் இறைவசனங்கள் அருளப்பட்டன:

'எவர் (அல்லாஹ்வின் பாதையில்) வழங்கி, (அவனை) அஞ்சி நடந்து, நன்மையானதை (மார்க்கத்தை) உண்மையென நம்புகிறாரோ, அவருக்கு நாம் இலகுவான வழியை (சுவனத்தை) எளிதாக்குவோம்' (அல்-லைல் 92:5-7) என்பதிலிருந்து கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ்வின் பின்வரும் கூற்று வரை:

'அவரிடம் எவருக்கும் கைம்மாறு செய்யப்பட வேண்டிய எந்த உபகாரமும் இல்லை. தனது மிக உயர்ந்த இறைவனின் திருமுகத்தை (திருப்தியை) நாடியே தவிர. அவர் விரைவில் (இறைவனின் அருட்கொடைகளால்) திருப்தி அடைவார்' (அல்-லைல் 92:19-21).

(இந்த ஹதீஸ் இமாம் முஸ்லிமின் நிபந்தனைப்படி ஸஹீஹ் - ஆதாரப்பூர்வமானதாகும்; ஆனால் அவர்கள் இருவரும் (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்) இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை. இமாம் தஹபீ அவர்கள் 'அத்-தல்கீஸ்' நூலில் இது குறித்து மௌனம் சாதித்துள்ளார்கள்).
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
تَفْسِيرُ سُورَةِ وَالضُّحَى
ஸூரத்து ‘வள்ளுஹா’வின் விளக்கம்
حَدَّثَنِي أَبُو عَمْرٍو مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ الْعَدْلُ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ الْعَسْقَلَانِيُّ ثنا عِصَامُ بْنُ رَوَّادِ بْنِ الْجَرَّاحِ حَدَّثَنِي أَبِي ثنا الْأَوْزَاعِيُّ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ §«أُرِيَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ مَا يُفْتَحُ عَلَى أُمَّتِهِ مِنْ بَعْدِهِ فَسُرَّ بِذَلِكَ» فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ وَالضُّحَى وَاللَّيْلِ إِذَا سَجَى إِلَى قَوْلِهِ {وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَى} [الضحى 5] قَالَ «فَأَعْطَاهُ أَلْفَ قَصْرٍ فِي الْجَنَّةِ مِنْ لُؤْلُؤٍ تُرَابُهُ الْمِسْكُ فِي كُلِّ قَصْرٍ مِنْهَا مَا يَنْبَغِي لَهُ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ تفرد به عصام بن رواد عن أبيه وقد ضعف
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு, அவர்களுக்குப் பின்னால் தமது உம்மத்திற்கு (சமுதாயத்திற்கு) வழங்கப்படவிருக்கும் (வெற்றிகள் மற்றும் அருட்கொடைகள்) காட்டப்பட்டன. அதைக் கண்டு அவர்கள் மகிழ்ச்சியடைந்தார்கள். அப்போது கண்ணியமும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ், "வழ்ளுஹா, வல்லைலி இதா ஸஜா..." (முற்பகல் மீது சத்தியமாக! இருள் கவியும் இரவின் மீது சத்தியமாக!) என்று தொடங்கி "...வலஸவ்ஃப யுஃதீக்க ரப்புக்க ஃபதர்ளா" (நிச்சயமாக உமது இறைவன் உமக்கு -மறுமையில்- வழங்குவான்; அப்போது நீர் திருப்தியடைவீர்) என்பது வரையிலான (அல்குர்ஆன் 93:1-5) வசனங்களை அருளினான்.

(இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள்) கூறினார்கள்: "எனவே, (அல்லாஹ்) அவருக்குச் (நபி -ஸல்- அவர்களுக்குச்) சொர்க்கத்தில் முத்துக்களாலான ஆயிரம் மாளிகைகளை வழங்கினான். அவற்றின் மண் கஸ்தூரியாகும். அந்த ஒவ்வொரு மாளிகையிலும் அவருக்குத் தகுதியான (தேவையான அனைத்தும்) உள்ளன."
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا أَبُو الْفَضْلِ مُحَمَّدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْمُزَكِّي إِمْلَاءً ثنا أَحْمَدُ بْنُ سَلَمَةَ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْجَرَّاحِ ثنا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ عَطَاءِ بْنِ السَّائِبِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ قَالَ § سَأَلْتُ اللَّهَ مَسْأَلَةً وَدِدْتُ أَنِّي لَمْ أَكُنْ سَأَلْتُهُ ذَكَرْتُ رُسُلَ رَبِّي فَقُلْتُ يَا رَبِّ سَخَّرْتَ لِسُلَيْمَانَ الرِّيحَ وَكَلَّمْتَ مُوسَى فَقَالَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى أَلَمْ أَجِدْكَ يَتِيمًا فَآوَيْتُكَ وَضَالًّا فَهَدَيْتُكَ وَعَائِلًا فَأَغْنَيْتُكَ؟ قَالَ فَقُلْتُ نَعَمْ فَوَدِدْتُ أَنْ لَمْ أَسْأَلْهُ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நான் அல்லாஹ்விடம் ஒரு கோரிக்கையை (அல்லது கேள்வியை) முன்வைத்தேன். (ஆனால், பின்னர்) நான் அதைக் கேட்காமல் இருந்திருக்கலாமே என்று விரும்பினேன். நான் எனது இறைவனின் (முந்தைய) தூதர்களை நினைவுகூர்ந்து, 'என் இறைவா! நீ ஸுலைமானுக்குக் காற்றை வசப்படுத்திக் கொடுத்தாய்; மூஸாவிடம் (நேரடியாகப்) பேசினாய் (எனவே எனக்கும் அதுபோன்ற சிறப்புகளைத் தருவாயாக)' என்று கூறினேன்.

அப்போது பாக்கியமும் உயர்வும் மிக்க அல்லாஹ், 'உன்னை நான் அநாதையாகக் கண்டு உனக்குப் புகலிடம் அளிக்கவில்லையா? உன்னை (மார்க்கச் சட்டங்களை) அறியாதவனாகக் கண்டு உனக்கு நேர்வழி காட்டவில்லையா? உன்னை வறியவனாகக் கண்டு உன்னைத் தன்னிறைவாக்கவில்லையா?' என்று கேட்டான்.

அதற்கு நான், 'ஆம், (என் இறைவா! நீ அவ்வாறே செய்தாய்)' என்று பதிலளித்தேன். (அல்லாஹ் எனக்குச் செய்துள்ள இவ்வளவு பெரிய அருட்கொடைகளை உணர்ந்தபோது) அக்கோரிக்கையை நான் கேட்காமல் இருந்திருக்கலாமே என்று விரும்பினேன்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْهَاشِمِيُّ بِالْكُوفَةِ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ عَفَّانَ الْعَامِرِيُّ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى أَنْبَأَ إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَرْقَمَ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ تَبَّتْ يَدَا أَبِي لَهَبٍ وَتَبَّ إِلَى {وَامْرَأَتُهُ حَمَالَةَ الْحَطَبِ فِي جِيدِهَا} [المسد 5] حَبْلٌ مِنْ مَسَدٍ قَالَ فَقِيلَ لِامْرَأَةِ أَبِي لَهَبٍ إِنَّ مُحَمَّدًا قَدْ هَجَاكِ فَأَتَتْ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ وَهُوَ جَالِسٌ فِي الْمَلَأِ فَقَالَتْ يَا مُحَمَّدُ عَلَى مَا تَهْجُونِي؟ قَالَ فَقَالَ §«إِنِّي وَاللَّهِ مَا هَجَوْتُكِ مَا هَجَاكِ إِلَّا اللَّهُ» قَالَ فَقَالَتْ هَلْ رَأَيْتَنِي أَحْمِلُ حَطَبًا أَوْ رَأَيْتَ فِيَ جِيدِي حَبْلًا مِنْ مَسَدٍ؟ ثُمَّ انْطَلَقَتْ فَمَكَثَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ أَيَّامًا لَا يُنَزَّلُ عَلَيْهِ فَأَتَتْهُ فَقَالَتْ يَا مُحَمَّدُ مَا أَرَى صَاحِبَكَ إِلَّا قَدْ وَدَّعَكَ وَقَلَاكَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {وَالضُّحَى وَاللَّيْلِ إِذَا سَجَى} [الضحى 1] مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَى «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ كَمَا حَدَّثَنَاهُ هَذَا الشَّيْخُ إِلَّا أَنِّي وَجَدْتُ لَهُ عِلَّةً»
ஸைத் பின் அர்கம் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

“அபூ லஹபின் இரு கைகளும் நாசமாகட்டும்; அவனும் நாசமாகட்டும்” (என்று தொடங்கும் 111:1) வசனத்திலிருந்து “விறகு சுமப்பவளான அவளுடைய மனைவியின் கழுத்தில் முறுக்கேறிய ஈச்சங் கயிறுதான் இருக்கும்” (111:5) வரை (உள்ள வசனங்கள்) அருளப்பட்ட போது, அபூ லஹபின் மனைவியிடம் (உம்மு ஜமீலிடம்), "நிச்சயமாக முஹம்மத் உன்னை இகழ்ந்து (கவிதையாகப் பாடி)விட்டார்" என்று கூறப்பட்டது.

உடனே, அவள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு மக்கள் கூட்டத்தினருடன் அமர்ந்திருந்த போது அவர்களிடம் வந்தாள். அவள், "முஹம்மதே! எதற்காக என்னை இகழ்கிறீர்?" என்று கேட்டாள். அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நான் உன்னை இகழவில்லை, அல்லாஹ்வே உன்னை இகழ்ந்தான்" என்று கூறினார்கள். அதற்கு அவள், "நான் விறகு சுமப்பதையோ, அல்லது என் கழுத்தில் ஈச்சங் கயிறு இருப்பதையோ நீர் (உண்மையில்) பார்த்தீரா?" என்று கேட்டுவிட்டுத் திரும்பிச் சென்றாள்.

பின்னர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்குச் சில நாட்கள் (வஹீ - இறைச்செய்தி) அருளப்படாமல் இருந்தது. அப்போது அவள் மீண்டும் அவர்களிடம் வந்து, "முஹம்மதே! உம்முடைய தோழர் (உம்மிடம் வரும் ஜிப்ரீல் அல்லது உம் இறைவன்) உம்மை விட்டு விலகிவிட்டார், உம்மீது வெறுப்படைந்துவிட்டார் என்றுதான் நான் கருதுகிறேன்" என்று கூறினாள்.

அப்போது மாண்பும் வல்லமையும் மிக்க அல்லாஹ், “முற்பகலின் மீது சத்தியமாக! இருள் கவியும்போது இரவின் மீது சத்தியமாக! உமது இறைவன் உம்மை கைவிடவுமில்லை; உம்மீது வெறுப்படையவுமில்லை” (93:1-3) என்ற வசனங்களை அருளினான்.

(இந்த ஹதீஸை அறிவித்த இமாம் அல்-ஹாகிம் கூறுகிறார்: "இந்த ஆசிரியர் நமக்கு அறிவித்தபடி இந்த ஹதீஸ் ஆதாரப்பூர்வமானது - ஸஹீஹ் - ஆகும், எனினும் இதில் ஒரு (மறைமுகமான) குறைபாட்டை - இல்லத் - நான் காண்கிறேன்").
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَاهُ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ الصَّفَّارُ ثنا أَحْمَدُ بْنُ مِهْرَانَ الْأَصْبَهَانِيُّ ثنا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى أَنْبَأَ إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ زَيْدٍ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ تَبَّتْ يَدَا أَبِي لَهَبٍ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ مِثْلَهُ حَرْفًا بِحَرْفٍ وَقَوْلُ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ} [الضحى 11] لَمْ أَجِدْ فِيهِ حَرْفًا مُسْنَدًا وَلَا قَوْلًا لِلصَّحَابَةِ فَذَكَرْتُ فِيهِ حَرْفَيْنِ لِلتَّابِعِينَقال الحاكم إسناده صحيح إلا أني وجدت له علة
யஸீத் பின் ஸைத் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

"{தப்பத் யதா அபீ லஹப் (அபூ லஹபின் இரு கரங்களும் அழிந்தன)}" (எனும் அத்தியாயம்) அருளப்பட்ட போது... எனத் தொடங்கி (இதற்கு முந்தைய) ஹதீஸைப் போன்றே எழுத்துக்கு எழுத்து (மாற்றமின்றி) அவர் குறிப்பிட்டார்.

மேலும் கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ்வின் கூற்றான "{வஅம்மா பிநிஃமதி ரப்பிக ஃபஹத்திஸ் (மேலும் உமது இறைவனின் அருட்கொடையைப் பற்றி நீர் எடுத்துரைப்பீராக)}" [அள்ளுஹா: 11] என்பது குறித்து (நூல் ஆசிரியர் இமாம் ஹாகிம் கூறுகிறார்): இதில் (நபி (ஸல்) அவர்கள் வரை) தொடராகச் செல்லும் (முஸ்னத்) எந்தவொரு அறிவிப்பையோ அல்லது எந்தவொரு ஸஹாபியின் கூற்றையோ நான் காணவில்லை. எனவே, இதில் தாபியீன்களின் இரு கூற்றுகளை (மட்டும்) நான் குறிப்பிட்டுள்ளேன்.

இமாம் ஹாகிம் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் (வெளிப்படையாகப் பார்க்கும்போது) ஆதாரப்பூர்வமானது (ஸஹீஹ்) ஆகும்; எனினும் இதில் (மறைமுகமான) ஒரு குறையை (இல்லத்) நான் கண்டேன்."
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا أَبُو سَعِيدٍ أَحْمَدُ بْنُ يَعْقُوبَ الثَّقَفِيُّ ثنا الْحَسَنُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ اللَّيْثِ ثنا عَلِيُّ بْنُ هَاشِمٍ الرَّازِيُّ ثنا حُمَيْدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الرُّؤَاسِيُّ عَنْ أَبِي الْأَحْوَصِ قَالَ قَالَ أَبُو إِسْحَاقَ §يَا مَعْشَرَ الشَّبَابِ اغْتَنِمُوا قَلَّمَا تَمُرُّ بِي لَيْلَةٌ إِلَّا وَأَقَرَأُ فِيهَا أَلْفَ آيَةٍ وَإِنِّي لَأَقْرَأُ الْبَقَرَةَ فِي رَكْعَةٍ وَإِنِّي لَأَصُومُ أَشْهُرَ الْحُرُمِ وَثَلَاثَةَ أَيَّامٍ مِنْ كُلِّ شَهْرٍ وَالِاثْنَيْنِ وَالْخَمِيسَ ثُمَّ تَلَا {وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ} [الضحى 11] سكت عنه الذهبي في التلخيص
அபூ இஸ்ஹாக் (அல்-ஸபீஈ) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"இளைஞர்களே! (உங்களுக்குக் கிடைத்துள்ள இளமைப் பருவத்தின் வாய்ப்பைப்) பயன்படுத்திக் கொள்ளுங்கள்! நான் (ஓர் இரவில்) ஆயிரம் (குர்ஆன்) வசனங்களை ஓதாமல் என்னைக் கடந்து செல்லும் இரவுகள் மிகக் குறைவே. நான் நிச்சயமாக (தொழுகையின்) ஒரே ரக்அத்தில் ஸூரா அல்-பகராவை ஓதிமுடிப்பேன். மேலும், நான் புனித மாதங்களிலும், ஒவ்வொரு மாதத்திலும் மூன்று நாட்களும் (அய்யாமுல் பீழ்), திங்கள் மற்றும் வியாழக் கிழமைகளிலும் நோன்பு நோற்கிறேன்."

பின்னர் அவர், "மேலும், உமது இறைவனின் அருட்கொடையைப் பற்றி (பிறருக்கு) எடுத்துரைப்பீராக" (ஸூரா அத்-ளுஹா: 11) எனும் வசனத்தை ஓதிக்காட்டினார்கள்.

(இமாம் அத்-தஹபீ அவர்கள் 'அத்-தல்ஹீஸ்' நூலில் இது குறித்து மௌனம் சாதித்துள்ளார்).
ஹதீஸ் தரம் : இது குறித்து (அறிஞர்கள்) மௌனம் காத்துள்ளனர் / கருத்துக் கூறவில்லை
سكت عنه
أَخْبَرَنَا أَبُو سَعِيدٍ أَحْمَدُ بْنُ يَعْقُوبَ الثَّقَفِيُّ ثنا الْحَسَنُ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ اللَّيْثِ ثنا زِيَادُ بْنُ أَيُّوبَ ثنا هُشَيْمٌ أَنْبَأَ أَبُو بَلْجٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ قَالَ كَانَ يَلْقَى الرَّجُلُ مِنْ إِخْوَانِهِ فَيَقُولُ لَقَدْ رَزَقَنِي اللَّهُ الْبَارِحَةَ مِنَ الصَّلَاةِ كَذَا وَرَزَقَ مِنَ الْخَيْرِ كَذَا فَرَحِمَ اللَّهُ عَمْرَو بْنَ عُبَيْدِ اللَّهِ السَّبِيعِيَّ وَعَمْرَو بْنَ مَيْمُونٍ الْأَوْدِيَّ فَلَقَدْ نَبَّهَا لِمَا يُرَغِّبُ الشَّبَابَ فِي الْعِبَادَةِسكت عنه الذهبي في التلخيص
அம்ர் பின் மைமூன் அவர்கள் கூறியதாவது:

(முற்காலத்தில்) ஒருவர் தனது சகோதரர்களில் ஒருவரைச் சந்திக்கும்போது, "நேற்றிரவு அல்லாஹ் எனக்கு இவ்வளவு தொழுகையை (நிறைவேற்றும் பாக்கியத்தை) வழங்கினான்; மேலும், இவ்வளவு நற்செயல்களைச் (செய்யும் பாக்கியத்தை) வழங்கினான்" என்று கூறுவார்.

அல்லாஹ் அம்ர் பின் உபைதுல்லாஹ் அஸ்-ஸபீயீ மற்றும் அம்ர் பின் மைமூன் அல்-அவ்தீ ஆகியோரின் மீது கருணை புரிவானாக! ஏனெனில், இளைஞர்களை இபாதத்தின் (வழிபாட்டின்) பால் ஆர்வமூட்டும் விஷயங்களை அவர்கள் (நினைவூட்டி) உணர்த்தியுள்ளார்கள்.

(இமாம் தஹபீ அவர்கள் தமது 'அத்-தல்கீஸ்' நூலில் இது குறித்து மௌனம் சாதித்துள்ளார்கள்).
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
تَفْسِيرُ سُورَةِ أَلَمْ نَشْرَحْ
'அலம் நஷ்ரஹ்' அத்தியாயத்தின் தஃப்சீர் (விளக்கம்)
حَدَّثَنَاهُ عَلِيُّ بْنُ حَمْشَاذَ الْعَدْلُ ثنا أَبُو مُسْلِمٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى الْقَزَّازُ قَالَا ثنا حَجَّاجُ بْنُ الْمِنْهَالِ ثنا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ أَنْبَأَ ثَابِتٌ الْبُنَانِيُّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ §أَتَاهُ جِبْرِيلُ وَهُوَ يَلْعَبُ مَعَ الصِّبْيَانِ فَأَخَذَهُ فَصَرَعَهُ فَشَقَّ عَنْ قَلْبِهِ فَاسْتَخْرَجَ مِنْهُ عَلَقَةً فَقَالَ هَذَا حَظُّ الشَّيْطَانِ مِنْكَ قَالَ فَغَسَلَهُ فِي طَسْتٍ مِنْ ذَهَبٍ بِمَاءِ زَمْزَمَ ثُمَّ لَأَمَهُ ثُمَّ أَعَادَهُ فِي مَكَانِهِ قَالَ وَجَاءَ الْغِلْمَانُ يَسْعَوْنَ إِلَى أُمِّهِ يَعْنِي ظِئْرَهُ فَقَالُوا إِنَّ مُحَمَّدًا قَدْ قُتِلَ فَأَقْبَلَتْ ظِئْرُهُ تُرِيدُهُ فَاسْتَقْبَلَهَا رَاجِعًا وَهُوَ مُنْتَقِعُ اللَّوْنِ قَالَ أَنَسٌ وَقَدْ كُنَّا نَرَى أَثَرَ الْمِخْيَطِ فِي صَدْرِهِ «صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» وَقَدْ صَحَّتِ الرِّوَايَةُ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ وَعَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ «لَنْ يَغْلِبَ عُسْرٌ يُسْرَيْنِ» وَقَدْ رُوِيَ بِإِسْنَادٍ مُرْسَلٍ عَنِ النَّبِيِّ ﷺ صحيح على شرط مسلم
அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (சிறுவயதில்) சிறுவர்களுடன் விளையாடிக் கொண்டிருந்தபோது, ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் அவரிடம் வந்தார்கள். அவர்கள் நபியவர்களைப் பிடித்து, கீழே கிடத்தி, அவர்களின் இதயத்தைப் பிளந்து, அதிலிருந்து ஒரு இரத்தக் கட்டியை வெளியே எடுத்தார்கள். பிறகு, "இது உன்னிடமிருந்த (உனக்குள் இருந்த) ஷைத்தானின் பங்காகும்" என்று கூறினார்கள். பின்னர், ஒரு தங்கத் தாம்பாளத்தில் ஜம்ஜம் தண்ணீரைக் கொண்டு அதை (இதயத்தைக்) கழுவினார்கள். பின்னர் அதனை (பிளந்த பகுதியைத் தையலிட்டுச்) சேர்த்து, மீண்டும் அதன் இடத்திலேயே வைத்துவிட்டார்கள்.

(இதைக் கண்ட) சிறுவர்கள், நபியவர்களின் தாயாரிடம் - அதாவது அவர்களின் செவிலித் தாயிடம் (ஹலீமாவிடம்) - ஓடி வந்து, "நிச்சயமாக முஹம்மது கொல்லப்பட்டுவிட்டார்" என்று கூறினார்கள். உடனே செவிலித் தாய் நபியவர்களை நோக்கி (பதற்றத்துடன்) விரைந்து வந்தார். அப்போது நபியவர்கள் (அதிர்ச்சியால்) முகம் மாறிய நிலையில் (அவர்களை நோக்கித்) திரும்பி வந்துகொண்டிருந்தார்கள்.

அனஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "நபியவர்களின் நெஞ்சில் அந்தத் தையலின் தழும்பை நாங்கள் பார்த்திருக்கிறோம்."

(இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரப்பூர்வமானது; ஆனால் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரும் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை. மேலும் உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரழி) மற்றும் அலி பின் அபீ தாலிப் (ரழி) ஆகியோரிடமிருந்து "ஒரு சிரமம் இரண்டு எளிதான நிலைகளை ஒருபோதும் வெல்ல முடியாது" என்ற செய்தி ஆதாரப்பூர்வமாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. மேலும் இது நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து முர்ஸலான (நபித்தோழர் விடுபட்ட) தொடரிலும் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. இது இமாம் முஸ்லிமின் நிபந்தனைப்படி ஆதாரப்பூர்வமானதாகும்.)
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
أَخْبَرَنَاهُ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ الصَّنْعَانِيُّ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الصَّنْعَانِيُّ أَنْبَأَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَ مَعْمَرٌ عَنْ أَيُّوبَ عَنِ الْحَسَنِ فِي قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ {إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا} [الشرح 6] قَالَ خَرَجَ النَّبِيُّ ﷺ يَوْمًا مَسْرُورًا فَرِحًا وَهُوَ يَضْحَكُ وَهُوَ يَقُولُ §لَنْ يَغْلِبَ عُسْرٌ يُسْرَيْنِ {فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا} [الشرح 6] مرسل
ஹஸன் (அல்-பஸரீ - ரஹ்) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் வசனம் குறித்து) அறிவிக்கிறார்கள்:

வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வின், "நிச்சயமாக சிரமத்துடன் ஓர் எளிமை இருக்கிறது" (அல்குர்ஆன் 94:6) என்ற வசனம் தொடர்பாக (விளக்குகையில்):

ஒருநாள் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் மிக்க மகிழ்ச்சியுடனும், சந்தோஷத்துடனும், சிரித்துக் கொண்டும் (தமது இல்லத்திலிருந்து) வெளியே வந்தார்கள். அப்போது அவர்கள், "ஒரு சிரமம் (துன்பம்) இரண்டு எளிமைகளை (இன்பங்களை) ஒருபோதும் மிகைக்க முடியாது; 'நிச்சயமாக சிரமத்துடன் ஓர் எளிமை இருக்கிறது. நிச்சயமாக சிரமத்துடன் ஓர் எளிமை இருக்கிறது' (அல்குர்ஆன் 94:5-6)" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
تَفْسِيرُ سُورَةِ وَالتِّينِ
ஸூரத்து வத்தீன் (அத்தியாயத்தின்) விளக்கம்
أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْحَسَنِ الْقَاضِي ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْحُسَيْنِ ثنا آدَمُ بْنُ أَبِي إِيَاسٍ ثنا وَرْقَاءُ عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ {§وَالتِّينِ وَالزَّيْتُونِ} [التين 1] قَالَ «الْفَاكِهَةُ الَّتِي يَأْكُلُهَا النَّاسُ» {وَطُورِ سِينِينَ} [التين 2] قَالَ {الطُّورُ} [البقرة 63] الْجَبَلُ وَ {سِينِينَ} [التين 2] قَالَ «الْمُبَارَكُ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் வசனமான) {வத்தீனி வஸ்ஸைத்தூன்} (அத்தி மற்றும் ஒலிவம் மீது சத்தியமாக - 95:1) என்பது குறித்து: "(அவை) மக்கள் உண்ணுகின்ற (சாதாரண) பழங்களாகும்" என்று கூறினார்கள்.

மேலும் {வத்தூரி ஸீனீன்} (ஸீனீன் மலை மீது சத்தியமாக - 95:2) என்பது குறித்துக் கூறும்போது: "{அத்தூர்} என்பது மலையையும், {ஸீனீன்} என்பது 'பாக்கியம் பெற்றது' (வளமிக்கது) என்பதையும் குறிக்கும்" என்று விளக்கமளித்தார்கள்.

(இந்த ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி அமைந்த ஆதாரப்பூர்வமான - ஸஹீஹ் - ஹதீஸாகும். எனினும் அவர்கள் இருவரும் இதனைத் தமது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ عِيسَى ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي طَالِبٍ ثنا ابْنُ أَبِي عُمَرَ ثنا سُفْيَانُ عَنْ عَاصِمٍ الْأَحْوَلِ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ § مَنْ قَرَأَ الْقُرْآنَ لَمْ يُرَدَّ إِلَى أَرْذَلِ الْعُمُرِ لِكَيْلَا يَعْلَمَ بَعْدَ عِلْمٍ شَيْئًا وَذَلِكَ قَوْلُهُ عَزَّ وَجَلَّ {ثُمَّ رَدَدْنَاهُ أَسْفَلَ سَافِلِينَ إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا} [التين 6] قَالَ إِلَّا الَّذِينَ قَرَءُوا الْقُرْآنَ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"எவர் குர்ஆனை ஓதுகிறாரோ அவர், தான் அறிந்திருந்த பின்னரும் எதையும் அறியாதவர் போன்று ஆகிவிடாதவாறு (தள்ளாத வயதான) மிகத் தாழ்ந்த நிலைக்குத் தள்ளப்பட மாட்டார். வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வின் பின்வரும் வசனம் இதனைத் தான் (குறிக்கிறது):

'பின்னர் அவரைத் தாழ்ந்தவர்களில் மிகத் தாழ்ந்தவராக நாம் ஆக்கினோம். நம்பிக்கை கொண்டவர்களைத் தவிர' [அத்தீன்: 5,6].

(இதில்) 'நம்பிக்கை கொண்டவர்களைத் தவிர' என்பது, 'குர்ஆனை ஓதுகிறவர்களைத் தவிர' என்பதைக் குறிக்கிறது (என்று அவர் கூறினார்)."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
تَفْسِيرُ سُورَةِ اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ
'இக்ரஃ பிஸ்மி ரப்பிகல்லதீ கலக்' (படைத்த உம் இறைவனின் திருப்பெயரால் ஓதுவீராக எனும்) அத்தியாயத்தின் விரிவுரை
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا أَحْمَدُ بْنُ سِنَانٍ الرَّمْلِيُّ ثنا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ §«أَوَّلُ سُورَةٍ نَزَلَتْ مِنَ الْقُرْآنِ اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ» فَإِذَا ابْنُ عُيَيْنَةَ لَمْ يَسْمَعْهُ مِنَ الزُّهْرِيِّ على شرط مسلم
ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"திருக்குர்ஆனிலிருந்து முதன்முதலாக அருளப்பட்ட அத்தியாயம் 'இக்ரஃ பிஸ்மி ரப்பிகல்லதீ கலக்' (படைத்த உமது இறைவனின் திருப்பெயரால் ஓதுவீராக) என்பதாகும்."

(அறிவிப்பாளர் இப்னு உயைனா இதனை அஸ்-ஸுஹ்ரீயிடமிருந்து நேரடியாகச் செவியுறவில்லை. இது இமாம் முஸ்லிமின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டதாகும்).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
أَخْبَرَنَاهُ أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ وَعَلِيُّ بْنُ حَمْشَاذٍ قَالَا ثنا بِشْرُ بْنُ مُوسَى ثنا الْحُمَيْدِيُّ ثنا سُفْيَانُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ §«أَوَّلُ سُورَةٍ نَزَلَتْ مِنَ الْقُرْآنِ اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ
அன்னை ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "திருக்குர்ஆனில் முதன்முதலாக அருளப்பட்ட அத்தியாயம் 'இக்ரஃ பிஸ்மி ரப்பிக' (உம்மைப் படைத்த உமது இறைவனின் திருப்பெயரால் ஓதுவீராக) என்பதாகும்."
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا أَبُو عَلِيٍّ الْحَافِظُ أَنْبَأَ عَلِيُّ بْنُ سَالِمٍ الْحَافِظُ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ حَمَّادٍ ثنا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَ مَعْمَرٌ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ عَنْ جَابِرٍ أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ § كَانَ بِحِرَاءَ إِذْ أَتَاهُ الْمَلَكُ بِنَمَطٍ مِنْ دِيبَاجٍ فِيهِ مَكْتُوبٌ اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ إِلَى {مَا لَمْ يَعْلَمْ} [العلق 5] فَسَمِعْتُ أَبَا عَلِيٍّ الْحَافِظَ يَقُولُ ذِكْرُ جَابِرٍ فِي إِسْنَادِهِ وَهْمٌ
ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

(அல்லாஹ்வின் தூதர்) நபி ((ஸல்)) அவர்கள் ஹிரா (குகையி)ல் இருந்தபோது, வானவர் (ஜிப்ரீல்) அவர்களிடம் (வசனங்கள்) எழுதப்பட்ட ஒரு பட்டுத் துணியுடன் வந்தார்கள். அதில், 'இக்ரஃ பிஸ்மி ரப்பிகல்லதீ ஃகலக்' (படைத்த உமது இறைவனின் திருநாமத்தால் ஓதுவீராக) என்பதிலிருந்து 'மா லம் யஃலம்' (அவன் மனிதனுக்கு அவன் அறியாதவற்றை எல்லாம் கற்றுக்கொடுத்தான்) வரை எழுதப்பட்டிருந்தது.

அபூ அலீ அல்-ஹாஃபிஸ் அவர்கள், "இதன் அறிவிப்பாளர் தொடரில் (ஸஹாபி) ஜாபரின் பெயர் இடம்பெற்றிருப்பது (அறிவிப்பாளரின்) ஒரு தவறாகும் (வஹ்ம்)" என்று கூற நான் கேட்டேன்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
فَقَدْ أَخْبَرَنَاهُ مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ الثَّقَفِيُّ أَنْبَأَ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ زَنْجُوَيْهِ ثنا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَ مَعْمَرٌ أَخْبَرَنِي عَنُ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ كَانَ بِحِرَاءَ فَذَكَرَهُ الْحَدِيثُ الْأَوَّلُ الْمُتَّصِلُ رُوَاتُهُ كُلُّهُمْ ثِقَاتٌ وَإِنَّمَا بَنَيْتُ هَذَا الْكِتَابَ عَلَى أَنَّ الزِّيَادَةَ مِنَ الثِّقَةِ مَقْبُولَةٌ فَأَمَّا السُّجُودُ فِي {اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ} [العلق 1] فَقَدْ أَخْرَجَهُ مُسْلِمٌ عَنْ أَبِي الطَّاهِرِ عَنِ ابْنِ وَهْبٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَارِثِ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي جَعْفَرٍ عَنِ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ مرسل
அம்ரு பின் தீனார் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:
நபி (ஸல்) அவர்கள் ஹிரா (குகையில்) இருந்தார்கள்... (என்று தொடங்கும் ஹதீஸை அறிவித்தார்கள்).

(இமாம் ஹாகிம் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:)
இந்த முதல் ஹதீஸ் தொடர்ச்சியான அறிவிப்பாளர் வரிசையைக் கொண்டது; இதன் அறிவிப்பாளர்கள் அனைவரும் நம்பகமானவர்கள். மேலும், நம்பகமான அறிவிப்பாளர் கூறும் கூடுதல் தகவல் (ஜியாதத்துத் திகா) ஏற்றுக்கொள்ளப்படும் என்ற அடிப்படையில்தான் இந்த நூலை நான் அமைத்துள்ளேன். {இக்ரஃ பிஸ்மி ரப்பிக} (உமது இறைவனின் பெயரால் ஓதுவீராக - அல்குர்ஆன் 96:1) என்ற அத்தியாயத்தில் வரும் சஜ்தாவைப் பொறுத்தவரை, அதனை இமாம் முஸ்லிம் (ரஹ்) அவர்கள்... அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் வாயிலாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள். (இது முர்ஸல் எனும் தரத்திலானது).
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
وَقَدْ حَدَّثَنَاهُ أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا هَارُونُ بْنُ سُلَيْمَانَ ثنا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ زِرٍّ عَنْ عَلِيٍّ قَالَ «§عَزَائِمُ السُّجُودِ فِي الْقُرْآنِ الم تَنْزِيلُ وَحم تَنْزِيلُ السَّجْدَةُ وَالنَّجْمِ وَاقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ» وَأَنَا أَتَعَجَّبُ مِمَّنْ حَدَّثَنِي لَا يَسْجُدُ فِي الْمُفَصَّلِصحيح
அலி (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"திருக்குர்ஆனில் (நிச்சயமாகச் செய்யப்பட வேண்டிய) வலியுறுத்தப்பட்ட ஸஜ்தாக்கள் (வசனங்கள்): 'அலிஃப் லாம் மீம் தன்ஸீல்' (சூரா அஸ்-ஸஜ்தா), 'ஹா மீம் தன்ஸீல் அஸ்-ஸஜ்தா' (சூரா ஃபுஸ்ஸிலத்), 'அந்-நஜ்ம்', மற்றும் 'இக்ரஃ பிஸ்மி ரப்பிகல்லதீ ஃகலக்' (சூரா அல்-அலக்) ஆகியவையாகும். முஃபஸ்ஸல் (குர்ஆனின் இறுதிப் பகுதி) அத்தியாயங்களில் ஸஜ்தா (வசனம்) இல்லை என்று என்னிடம் கூறுபவரைக் கண்டு நான் ஆச்சரியப்படுகிறேன்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
تَفْسِيرُ سُورَةِ إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ
‘இன்னா அன்ஸல்னாஹு’ அத்தியாயத்தின் விளக்கம்
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ أَنْبَأَ إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنْبَأَ جَرِيرٌ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ تَعَالَى {§إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ} [القدر 1] قَالَ «أُنْزِلَ الْقُرْآنُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ جُمْلَةً وَاحِدَةً إِلَى سَمَاءِ الدُّنْيَا كَانَ بِمَوْقِعِ النُّجُومِ» فَكَانَ اللَّهُ يُنَزِّلُهُ عَلَى رَسُولِهِ ﷺ بَعْضُهُ فِي أَثَرِ بَعْضٍ قَالَ عَزَّ وَجَلَّ {وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْلَا نُزِّلَ عَلَيْهِ الْقُرْآنُ جُمْلَةً وَاحِدَةً كَذَلِكَ لِنُثَبِّتَ بِهِ فُؤَادَكَ وَرَتَّلْنَاهُ تَرْتِيلًا} [الفرقان 32] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின்) பின்வரும் வசனம் குறித்துக் கூறியதாவது:
"{நிச்சயமாக நாம் இதனை (குர்ஆனை) கண்ணியமிக்க இரவில் (லைலத்துல் கத்ரில்) இறக்கினோம்}" (அல்குர்ஆன் 97:1).

"குர்ஆன் லைலத்துல் கத்ர் இரவில் (லவ்ஹுல் மஹ்ஃபூலிலிருந்து) உலக வானத்திற்கு (பைத்துல் இஸ்ஸாவிற்கு) ஒரேயடியாக (முழுமையாக) இறக்கப்பட்டது. அது நட்சத்திரங்கள் (இறங்கும்) இடங்களில் இருந்தது. பின்னர், அல்லாஹ் அதனைத் தன் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்குப் படிப்படியாக (சூழல்களுக்கு ஏற்ப) ஒன்றன்பின் ஒன்றாக இறக்கியருளினான். (இதனை உறுதிப்படுத்தும் விதமாக) வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

'{இந்தக் குர்ஆன் இவர் மீது ஒரேயடியாக ஒட்டுமொத்தமாக இறக்கப்பட்டிருக்க வேண்டாமா? என்று நிராகரிப்பவர்கள் கேட்கிறார்கள். (நபியே!) உம்முடைய இதயத்தை இதன் மூலம் உறுதிப்படுத்துவதற்காகவே இவ்வாறு (படிப்படியாக) இறக்கினோம். மேலும், இதனை நாம் மிகத் தெளிவாகவும் நிதானமாகவும் ஓதிக்காட்டினோம்}'" (அல்குர்ஆன் 25:32).

(இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இரு இமாம்களின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்ட ஸஹீஹான ஹதீஸாகும். ஆனால் அவர்கள் இதனைத் தங்களின் நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حَمْشَاذَ الْعَدْلُ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى الْوَاسِطِيُّ ثنا عَمْرُو بْنُ عَوْنٍ ثنا هُشَيْمٌ عَنْ حُصَيْنٍ عَنْ حَكِيمِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ § نَزَلَ الْقُرْآنُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ مِنَ السَّمَاءِ الْعُلْيَا إِلَى السَّمَاءِ الدُّنْيَا جُمْلَةً وَاحِدَةً ثُمَّ فُرِّقَ فِي السِّنِينَ قَالَ وَتَلَا هَذِهِ الْآيَةَ {فَلَا أُقْسِمُ بِمَوَاقِعِ النُّجُومِ وَإِنَّهُ لَقَسَمٌ لَوْ تَعْلَمُونَ عَظِيمٌ} [الواقعة 76] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"குர்ஆன் 'லைலத்துல் கத்ர்' இரவில், மிக உயர்ந்த வானத்திலிருந்து (லவ்ஹுல் மஹ்ஃபூளிலிருந்து) கீழ் வானத்திற்கு (பைத்துல் இஸ்ஸாவிற்கு) முழுமையாக ஒரே மொத்தமாக இறக்கப்பட்டது. பின்னர், அது (பூமிக்குத் தேவைக்கேற்ப) பல வருடங்களில் (படிப்படியாக) இறக்கப்பட்டது."

மேலும், அவர் பின்வரும் வசனத்தை ஓதிக்காட்டினார்:
"ஃபலா உக்ஸிமு பிமவாகிஇன் நுஜூம். வஇன்னஹு லகஸமுன் லவ் தஅலமூன அளீம்."
(நட்சத்திரங்களின் நிலைகள் மீது - அல்லது குர்ஆன் வசனங்கள் இறங்கும் கட்டங்கள் மீது - நான் சத்தியம் செய்கிறேன். நீங்கள் அறிந்தால், நிச்சயமாக இது ஒரு மாபெரும் சத்தியமாகும்). [ஸூரத்துல் வாக்கியா: 75, 76]

(இந்த ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்ட ஆதாரப்பூர்வமான 'ஸஹீஹான' ஹதீஸாகும். ஆயினும், அவர்கள் இருவரும் இதனைத் தங்களது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ أَنْبَأَ أَبُو عَامِرٍ الْعَقَدِيُّ ثنا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ الْيَمَامِيُّ عَنْ أَبِي زُمَيْلٍ سِمَاكِ الْحَنَفِيِّ قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكُ بْنُ مَرْثَدٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ قُلْتُ لِأَبِي ذَرٍّ هَلْ سَمِعْتَ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَذْكُرُ لَيْلَةَ الْقَدْرِ؟ فَقَالَ نَعَمْ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَخْبِرْنِي عَنْ لَيْلَةِ الْقَدْرِ أَفِي رَمَضَانَ أَمْ فِي غَيْرِ رَمَضَانَ؟ قَالَ «§بَلْ فِي رَمَضَانَ» قُلْتُ أَخْبِرْنِي يَا رَسُولَ اللَّهِ أَهِيَ مَعَ الْأَنْبِيَاءِ مَا كَانُوا فَإِذَا قُبِضَ الْأَنْبِيَاءُ رُفِعَتْ أَمْ هِيَ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ؟ قَالَ «لَا بَلْ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ» قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَخْبِرْنِي فِي أَيَّ رَمَضَانَ هِيَ؟ قَالَ «فِي الْعَشْرِ الْأَوَاخِرِ لَا تَسْأَلْنِي عَنْ شَيْءٍ بَعْدَهَا» فَقُلْتُ أَقْسَمْتُ عَلَيْكَ بِحَقِّي عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فِي أَيِّ عَشْرٍ هِيَ؟ قَالَ فَغَضِبَ عَلَيَّ غَضَبًا شَدِيدًا مَا غَضِبَ عَلَيَّ قَبْلُ وَلَا بَعْدُ مِثْلَهُ وَقَالَ «لَوْ شَاءَ اللَّهُ لَأَطْلَعَكُمْ عَلَيْهَا الْتَمِسُوهَا فِي السَّبْعِ الْأَوَاخِرِ لَا تَسْأَلْنِي عَنْ شَيْءٍ بَعْدَهَا» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
அபூதர் (ரலி) அவர்களிடம், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் லைலத்துல் கத்ர் (கண்ணியமிக்க) இரவைப் பற்றி குறிப்பிடுவதை நீங்கள் கேட்டிருக்கிறீர்களா?" என்று (மர்தத் என்பவரால்) கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள் (அபூதர் ரலி) கூறினார்கள்:

"ஆம் (கேட்டிருக்கிறேன்). நான் (நபி ஸல் அவர்களிடம்), 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! லைலத்துல் கத்ர் இரவைப் பற்றி எனக்குத் தெரிவியுங்கள். அது ரமலான் மாதத்தில் உள்ளதா அல்லது ரமலான் அல்லாத (மற்ற) மாதங்களில் உள்ளதா?' என்று கேட்டேன்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், 'இல்லை, (நிச்சயமாக) அது ரமலானில்தான் உள்ளது' என்று பதிலளித்தார்கள்.

நான், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! எனக்குத் தெரிவியுங்கள், அது நபிமார்கள் (பூமியில்) இருக்கும் வரை அவர்களுடன் இருந்துவிட்டு, நபிமார்கள் மரணித்ததும் (வானிற்கு) உயர்த்தப்பட்டு விடுமா? அல்லது மறுமை நாள் வரை அது (தொடர்ந்து) இருக்குமா?' என்று கேட்டேன்.

அவர்கள், 'இல்லை, அது மறுமை நாள் வரை (ஒவ்வொரு ஆண்டும்) இருக்கும்' என்றார்கள்.

நான், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! அது ரமலானில் எப்போது உள்ளது என்பதை எனக்குத் தெரிவியுங்கள்' என்று கேட்டேன்.

அவர்கள், 'அது (ரமலானின்) கடைசிப் பத்து நாட்களில் உள்ளது. இதற்குப் பிறகு (இதைப் பற்றி) என்னிடம் எதையும் கேட்காதீர்!' என்றார்கள்.

நான், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! உங்கள் மீது எனக்குள்ள உரிமையின் பெயரால் சத்தியமிட்டுக் கேட்கிறேன், அந்தப் பத்து நாட்களில் அது எப்போது உள்ளது?' என்று (மீண்டும்) கேட்டேன்.

அப்போது அவர்கள் என் மீது மிகவும் கடுமையாகக் கோபமடைந்தார்கள். அதற்கு முன்போ பின்போ அதுபோன்று அவர்கள் என் மீது கோபப்பட்டதே இல்லை.

பின்னர் அவர்கள், 'அல்லாஹ் நாடியிருந்தால், அதை உங்களுக்கு (தெளிவாக) அறிவித்திருப்பான். அதனை (ரமலானின்) கடைசி ஏழு (இரவுகளில்) தேடுங்கள். இதற்குப் பிறகு என்னிடம் அதைப் பற்றி எதையும் கேட்காதீர்!' என்று கூறினார்கள்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ أَنْبَأَ إِسْمَاعِيلُ بْنُ قُتَيْبَةَ ثنا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى أَنْبَأَ ابْنُ أَبِي زَائِدَةَ عَنْ دَاوُدَ بْنِ أَبِي هِنْدٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ §قَالَتْ قُرَيْشٌ لِلْيَهُودِ أَعْطُونَا شَيْئًا نَسْأَلُ عَنْهُ هَذَا الرَّجُلَ فَقَالُوا سَلُوهُ عَنِ الرُّوحِ فَنَزَلَتْ {وَيَسْأَلُونَكَ عَنِ الرُّوحِ قُلِ الرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّي وَمَا أُوتِيتُمْ مِنَ الْعِلْمِ إِلَّا قَلِيلًا} [الإسراء 85] قَالُوا نَحْنُ لَمْ نُؤْتَ مِنَ الْعِلْمِ إِلَّا قَلِيلًا وَقَدْ أُوتِينَا التَّوْرَاةَ فِيهَا حُكْمُ اللَّهِ وَمَنْ أُوتِيَ التَّوْرَاةَ فَقَدْ أُوتِيَ خَيْرًا كَثِيرًا قَالَ فَنَزَلَتْ {قُلْ لَوْ كَانَ الْبَحْرُ مِدَادًا لِكَلِمَاتِ رَبِّي لَنَفِدَ الْبَحْرُ قَبْلَ أَنْ تَنْفَدَ كَلِمَاتُ رَبِّي وَلَوْ جِئْنَا بِمِثْلِهِ مَدَدًا} [الكهف 109] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

குரைஷிகள் யூதர்களிடம் (சென்று), "இந்த மனிதரிடம் (முஹம்மதிடம்) நாங்கள் கேட்பதற்கு (அவரைச் சோதிக்கும் விதமாக) ஏதாவது ஒரு விஷயத்தை எங்களுக்குத் தாருங்கள்" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு யூதர்கள், "அவரிடம் 'ரூஹ்' (உயிர்/ஆன்மா) பற்றி கேளுங்கள்" என்று கூறினார்கள். அப்போது, "{நபியே! அவர்கள் உம்மிடம் 'ரூஹ்' பற்றி கேட்கிறார்கள். நீர் கூறுவீராக: ரூஹ் என்பது என் இறைவனின் கட்டளையைச் சேர்ந்ததாகும். மேலும், (மனிதர்களே!) உங்களுக்கு அறிவிலிருந்து மிகக் குறைவானதே தவிர வழங்கப்படவில்லை}" (அல்குர்ஆன் 17:85) என்ற வசனம் அருளப்பட்டது.

(இதைக் கேட்ட யூதர்கள்), "எங்களுக்கு மிகக் குறைவான அறிவு மட்டுமே வழங்கப்பட்டுள்ளது (என்று எப்படிச் சொல்லலாம்)? எங்களுக்கோ தவ்ராத் வழங்கப்பட்டுள்ளது; அதில் அல்லாஹ்வின் சட்டம் உள்ளது. மேலும், எவருக்கு தவ்ராத் வழங்கப்பட்டதோ அவருக்கு நிச்சயமாக ஏராளமான நன்மைகள் வழங்கப்பட்டுவிட்டன" என்று கூறினார்கள்.

அப்போது, "{நீர் கூறுவீராக: என் இறைவனின் வார்த்தைகளை (எழுதுவதற்கு) கடல் நீரே மைய்யாக ஆனாலும், என் இறைவனின் வார்த்தைகள் முடிந்து விடுவதற்கு முன்பே கடல் நீர் முடிந்துவிடும்; அதற்கு உதவியாக அதைப் போன்றதொரு கடலை நாம் கொண்டு வந்தாலும் சரியே!}" (அல்குர்ஆன் 18:109) என்ற வசனம் அருளப்பட்டது.

(இது ஆதாரப்பூர்வமான அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்ட ஹதீஸாகும்; எனினும் புகாரியிலும் முஸ்லிமிலும் இது பதிவு செய்யப்படவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
تَفْسِيرُ سُورَةِ لَمْ يَكُنْ
‘லம் யகுன்’ அத்தியாயத்தின் விரிவுரை (தஃப்சீர்)
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مَرْزُوقٍ ثنا أَبُو دَاوُدَ ثنا شُعْبَةُ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ زِرٍّ عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ أَنَّ النَّبِيَّ ﷺ §قَرَأَ عَلَيْهِ لَمْ يَكُنْ وَقَرَأَ فِيهَا إِنَّ ذَاتَ الدِّينِ عِنْدَ اللَّهِ الْحَنِيفِيَّةُ لَا الْيَهُودِيَّةُ وَلَا النَّصْرَانِيَّةُ وَلَا الْمَجُوسِيَّةُ وَمَنْ يَعْمَلْ خَيْرًا فَلَنْ يُكْفَرَهُ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
உபை இப்னு கஅப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

(அல்லாஹ்வின் கட்டளைப்படி) நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் எனக்கு 'லம் யகுன்' (அல்-பய்யினா அத்தியாயத்தை) ஓதிக்காட்டினார்கள். அதில் அவர்கள் (பின்வருமாறு ஒரு வசனத்தையும் சேர்த்து) ஓதினார்கள்:

"நிச்சயமாக அல்லாஹ்விடம் (ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட) மார்க்கம் ஹனீஃபிய்யா (எனும் நேரிய ஏகத்துவ மார்க்கம்) ஆகும்; அது யூத மார்க்கமோ, கிறிஸ்தவ மார்க்கமோ அல்லது மஜூஸி (நெருப்பு வணங்கிகள்) மார்க்கமோ அல்ல. மேலும், எவர் நன்மையைச் செய்கிறாரோ, அது (அல்லாஹ்வினால்) ஒருபோதும் நிராகரிக்கப்பட மாட்டாது (அதற்கான கூலி அவருக்கு வழங்கப்படும்)."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ أَنْبَأَ جَرِيرٌ عَنْ مُغِيرَةَ قَالَ سَمِعْتُ الْفُضَيْلَ بْنَ عَمْرٍو يَقُولُ لِأَبِي وَائِلٍ شَقِيقِ بْنِ سَلَمَةَ أَسَمِعْتَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مَسْعُودٍ يَقُولُ §«مَنْ قَالَ إِنِّي مُؤْمِنٌ فَلْيَقُلْ إِنِّي فِي الْجَنَّةِ» فَقَالَ نَعَمْ فَقَالَ الْمُغِيرَةُ وَقَرَأَ أَبُو وَائِلٍ شَقِيقُ بْنُ سَلَمَةَ لَمْ يَكُنِ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ حَتَّى بَلَغَ {وَمَا أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ} [البينة 5] إِلَى قَوْلِهِ تَعَالَى {وَذَلِكَ دِينُ الْقَيِّمَةِ} [البينة 5] قَرَأَهَا وَهُوَ يُعَرِّضُ بِالْمُرْجِئَةِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» سكت عنه الذهبي في التلخيص
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

"யார் 'நிச்சயமாக நான் (பூரணமான) முஃமின் (இறைநம்பிக்கையாளர்)' என்று கூறுகிறாரோ, அவர் 'நிச்சயமாக நான் சுவனவாசி' என்றும் கூறிக்கொள்ளட்டும்!"

(இதனை அறிவித்த) அபூவாயில் ஷகீக் பின் சலமா (ரஹ்) அவர்கள், முர்ஜியாக்களை (அவர்களின் தவறான கொள்கையைச்) சுட்டிக்காட்டி (மறுப்பளிக்கும் விதமாக), "லம் யகுனில்லதீன கஃபரூ மின் அஹ்லில் கிதாபி..." (98:1) எனத் தொடங்கி, "வமா உமிரூ இல்லா லியஃபுதுல்லாஹ முக்லிஸீன லஹுத் தீன" என்பதிலிருந்து "வதாலிக்க தீனுல் கய்யிமா" (98:5) என்பது வரை ஓதிக்காட்டினார்கள்.

(திருக்குர்ஆன் 98:5-ன் பொருள்: "மேலும், மார்க்கத்தை அல்லாஹ்வுக்கே தூய்மையாக்கியவர்களாக (இக்லாஸுடன்) அவனை அவர்கள் வணங்க வேண்டும் என்பதையும், தொழுகையை நிலைநாட்ட வேண்டும் என்பதையும், ஜகாத்தை வழங்க வேண்டும் என்பதையும் தவிர அவர்களுக்கு வேறு கட்டளை பிறப்பிக்கப்படவில்லை. இதுவே நேரான மார்க்கமாகும்.")

(இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஸஹீஹானதாகும்; எனினும் இமாம் புகாரியும் இமாம் முஸ்லிமும் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை. இமாம் தஹபீ அவர்கள் தமது 'தல்ஹீஸ்' நூலில் இது குறித்து மௌனம் சாதித்துள்ளார்.)
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
تَفْسِيرُ سُورَةِ الزَّلْزَلَةِ
ஸூரத்துல் ஸல்ஸலா அத்தியாயத்தின் விளக்கம்
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ صَالِحِ بْنِ هَانِئٍ وَالْحَسَنُ بْنُ يَعْقُوبَ قَالَا ثنا السَّرِيُّ بْنُ خُزَيْمَةَ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ الْمُقْرِئُ ثنا سَعِيدُ بْنُ أَبِي أَيُّوبَ ثنا عَيَّاشُ بْنُ عَبَّاسٍ الْقِتْبَانِيُّ عَنْ عِيسَى بْنِ هِلَالٍ الصَّدَفِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَ أَتَى رَجُلٌ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ فَقَالَ أَقْرِئْنِي يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «§اقْرَأْ ثَلَاثًا مِنْ ذَوَاتِ الرَّاءِ» فَقَالَ الرَّجُلُ كَبِرَتْ سِنِّي وَاشْتَدَّ قَلْبِي وَغَلُظَ لِسَانِي قَالَ «اقْرَأْ ثَلَاثًا مِنْ ذَوَاتِ حم» فَقَالَ مِثْلَ مَقَالَتِهِ الْأُولَى فَقَالَ «اقْرَأْ ثَلَاثًا مِنَ الْمُسَبِّحَاتِ» فَقَالَ مِثْلَ مَقَالَتِهِ فَقَالَ الرَّجُلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَقْرِئْنِي سُورَةً جَامِعَةً فَأَقْرَأَهُ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ {إِذَا زُلْزِلَتْ} [الزلزلة 1] حَتَّى فَرَغَ مِنْهَا فَقَالَ الرَّجُلُ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ لَا أَزِيدُ عَلَيْهِ أَبَدًا ثُمَّ أَدْبَرَ الرَّجُلُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «أَفْلَحَ الرُّوَيْجِلُ» ثُمَّ ذَكَرَ مَا يُقِيمُهُ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» بل صحيح
அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு மனிதர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எனக்கு (ஓதுவதற்கு குர்ஆனைப்) போதியுங்கள்" என்று கேட்டார். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "'அலிஃப், லாம், ரா' (என்று தொடங்கும்) அத்தியாயங்களில் இருந்து மூன்றை ஓதுவீராக!" என்று கூறினார்கள். அதற்கு அந்த மனிதர், "எனக்கு வயது முதிர்ந்துவிட்டது, என் இதயம் கடினமாகிவிட்டது (நினைவாற்றல் குறைந்துவிட்டது), என் நாவு தடித்துவிட்டது (உச்சரிப்பு கடினமாகிவிட்டது)" என்று கூறினார்.

நபியவர்கள், "அப்படியானால் 'ஹா, மீம்' (என்று தொடங்கும்) அத்தியாயங்களில் இருந்து மூன்றை ஓதுவீராக!" என்று கூறினார்கள். அதற்கும் அந்த மனிதர் முன்பு கூறியதைப் போலவே கூறினார்.

நபியவர்கள், "அல்லாஹ்வைத் துதிக்கும் வார்த்தைகளைக் கொண்டு தொடங்கும் (முஸப்பஹாத்) அத்தியாயங்களில் இருந்து மூன்றை ஓதுவீராக!" என்று கூறினார்கள். அதற்கும் அந்த மனிதர் முன்பு கூறியதைப் போலவே பதிலளித்தார்.

பின்னர் அந்த மனிதர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! (அனைத்து நன்மைகளையும்) உள்ளடக்கிய ஒரு சுருக்கமான அத்தியாயத்தை எனக்குப் போதியுங்கள்" என்று கேட்டார். எனவே, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவருக்கு 'இதா ஸுல்ஸிலத்' (என்று தொடங்கும் அத்தியாயத்தை) அது முடியும் வரை ஓதிக் காண்பித்தார்கள்.

அந்த மனிதர், "உங்களைச் சத்தியத்துடன் அனுப்பியவன் மீது சத்தியமாக! இதைவிட ஒருபோதும் நான் எதையும் அதிகமாக்க மாட்டேன்" என்று கூறிவிட்டுத் திரும்பிச் சென்றார். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "இந்தச் சிறிய மனிதர் வெற்றி பெற்றுவிட்டார்" என்று (இருமுறை) கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ صَالِحِ بْنِ هَانِئٍ وَالْحَسَنُ بْنُ يَعْقُوبَ قَالَا ثنا السَّرِيُّ بْنُ خُزَيْمَةَ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ الْمُقْرِئُ ثنا سَعِيدُ بْنُ أَبِي أَيُّوبَ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ أَبِي سُلَيْمَانَ عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَرَأَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ هَذِهِ الْآيَةَ {يَوْمَئِذٍ تُحَدِّثُ أَخْبَارَهَا} [الزلزلة 4] قَالَ أَتَدْرُونَ مَا أَخْبَارُهَا؟ قَالُوا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ § فَإِنَّ أَخْبَارَهَا أَنْ تَشْهَدَ عَلَى كُلِّ عَبْدٍ وَأَمَةٍ بِمَا عَمِلَ عَلَى ظَهْرِهَا أَنْ تَقُولَ عَمِلَ كَذَا أَوْ كَذَا فِي يَوْمِ كَذَا وَكَذَا فَذَلِكَ أَخْبَارُهَا «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» يحيى هذا منكر الحديث قاله البخاري
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அந்நாளில் அது (பூமி) தனது செய்திகளை அறிவிக்கும்" (எனும் அல்குர்ஆன் 99:4) ஆகிய இந்த வசனத்தை ஓதினார்கள். (பின்னர்,) "அதன் செய்திகள் என்னவென்று உங்களுக்குத் தெரியுமா?" என்று கேட்டார்கள்.

(அதற்கு நபித்தோழர்கள்,) "அல்லாஹ்வும் அவனது தூதருமே நன்கறிந்தவர்கள்" என்றனர்.

(அப்போது) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக அதன் செய்திகள் என்பது, ஒவ்வொரு (ஆண்) அடியாரும் மற்றும் (பெண்) அடியாரும் அதன் (பூமியின்) முதுகின் மீது (மேற்பரப்பில்) செய்த செயல்களைக் குறித்து அது சாட்சி கூறுவதாகும். 'இன்ன நாளில் இன்னின்ன காரியங்களை இவர் செய்தார்' என்று அது (பூமி) கூறும். இதுவே அதன் செய்தியாகும்."
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الصَّفَّارُ وَأَبُو بَكْرٍ الشَّافِعِيُّ قَالَا ثنا مُحَمَّدُ بْنُ مَسْلَمَةَ الْوَاسِطِيُّ ثنا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ أَنْبَأَ سُفْيَانُ بْنُ حُسَيْنٍ عَنْ أَيُّوبَ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي أَسْمَاءَ الرَّحَبِيِّ قَالَ بَيْنَا أَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ يَتَغَدَّى مَعَ رَسُولِ اللَّهِ ﷺ إِذْ نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ {فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ وَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ} [الزلزلة 8] فَأَمْسَكَ أَبُو بَكْرٍ وَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَكُلُّ مَا عَمِلْنَا مِنْ سُوءٍ رَأَيْنَاهُ؟ فَقَالَ «§مَا تَرَوْنَ مِمَّا تَكْرَهُونَ فَذَلِكَ مَا تُجْزَوْنَ يُؤَخَّرُ الْخَيْرُ لِأَهْلِهِ فِي الْآخِرَةِ» صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ مرسل
அபூ அஸ்மா அர்-ரஹபீ (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அபூபக்கர் அஸ்-ஸித்தீக் (ரலி) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் மதிய உணவு அருந்திக் கொண்டிருந்தபோது, "எவரேனும் ஓர் அணு அளவு நன்மை செய்திருந்தால் அவர் அதைக் கண்டுகொள்வார். மேலும், எவரேனும் ஓர் அணு அளவு தீமை செய்திருந்தால் அவரும் அதைக் கண்டுகொள்வார்" (அல்குர்ஆன் 99:7-8) என்ற வசனம் அருளப்பட்டது.

உடனே அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் (உண்பதை) நிறுத்திவிட்டு, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நாங்கள் செய்த ஒவ்வொரு தீமைக்குமான (பலனை) நாங்கள் (இவ்வுலகிலேயே) காண்போமா?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "(இவ்வுலகில்) நீங்கள் வெறுக்கக்கூடிய (துன்பங்களாக) எவற்றைக் காண்கிறீர்களோ, அதுவே (நீங்கள் செய்த தீமைகளுக்காக) உங்களுக்கு வழங்கப்படும் கூலியாகும். (உங்களது) நன்மைகளுக்கான (முழுமையான) கூலி, மறுமையில் அதற்குரியவர்களுக்காகப் பிற்படுத்தப்படுகிறது" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
تَفْسِيرُ سُورَةِ وَالْعَادِيَاتِ
ஸூரா அல்-ஆதியாத்தின் விரிவுரை
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ الْمَحْبُوبِيُّ بِمَرْوَ ثنا سَعِيدُ بْنُ مَسْعُودٍ ثنا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى ثنا إِسْرَائِيلُ أَخْبَرَنِي عَبْدُ الْكَرِيمِ الْجَزَرِيُّ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ تَعَالَى {§وَالْعَادِيَاتِ ضَبْحًا} [العاديات 1] قَالَ «هِيَ الْخَيْلُ» {فَالْمُورِيَاتِ قَدْحًا} [العاديات 2] قَالَ «الرَّجُلُ إِذَا أَوْرَى زَنْدَهُ» {فَالْمُغِيرَاتِ صُبْحًا} [العاديات 3] الْخَيْلُ تُصَبِّحُ الْعَدُوَّ {فَأَثَرْنَ بِهِ نَقْعًا} [العاديات 4] قَالَ «التُّرَابُ» {فَوَسَطْنَ بِهِ جَمْعًا} [العاديات 5] الْعَدُوُّ {إِنَّ الْإِنْسَانَ لِرَبِّهِ لَكَنُودٌ} [العاديات 6] قَالَ «الْكُفُورُ» على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள், (குர்ஆனின் 100-வது அத்தியாயமான அல்-ஆதியாத் அத்தியாயத்தின்) அல்லாஹ்வின் திருவசனங்களுக்கு விளக்கமளிக்கும் போது பின்வருமாறு கூறினார்கள்:

"{வல்ஆதியாதி ளப்ஹா}" (மூச்சிரைக்க வேகமாக ஓடுபவை மீது சத்தியமாக - 100:1) என்பது குறித்து, "அவை (போர்க்களத்தில் ஓடும்) குதிரைகள்" என்று கூறினார்கள்.

"{பல்மூரியாதி கத்ஹா}" (குளம்புகளால் தட்டி நெருப்பைக் கிளப்புபவை மீது சத்தியமாக - 100:2) என்பது குறித்து, "ஒரு மனிதன் தனது நெருப்பு மூட்டும் கருவியைக் (கடைசல் கட்டையை) கொண்டு நெருப்பைப் பற்றவைப்பது (போன்றது)" என்று கூறினார்கள்.

"{பல்முகீராதி ஸுப்ஹா}" (அதிகாலையில் திடீர் தாக்குதல் நடத்துபவை மீது சத்தியமாக - 100:3) என்பதற்கு, "அதிகாலையில் எதிரிகள் மீது தாக்குதல் நடத்தும் குதிரைகள்" என்று (விளக்கமளித்தார்கள்).

"{பஅஸர்ன பிஹி நக்ஆ}" (அச்சமயம் புழுதியைக் கிளப்புபவை மீது சத்தியமாக - 100:4) என்பது குறித்து, "அது (அக்குதிரைகளால் கிளப்பப்படும்) புழுதி" என்று கூறினார்கள்.

"{பவஸத்ன பிஹி ஜம்ஆ}" (அச்சமயம் எதிரிகளின் கூட்டத்திற்குள் ஊடுருவிச் செல்பவை மீது சத்தியமாக - 100:5) என்பதற்கு, "(தாக்குதலுக்கு உள்ளாகும்) எதிரிக் கூட்டம்" என்று கூறினார்கள்.

"{இன்னல் இன்ஸான லிரப்பிஹீ லகனூத்}" (நிச்சயமாக மனிதன் தன் இறைவனுக்கு நன்றி கெட்டவனாக இருக்கிறான் - 100:6) என்பது குறித்து, "அவன் (இறை அருளை) மறுப்பவன் (நன்றிகெட்டவன்)" என்று கூறினார்கள்.

(இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோரின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்ட ஸஹீஹான ஹதீஸாகும்).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
تَفْسِيرُ سُورَةِ الْقَارِعَةِ
ஸூரா அல்-காரிஆவின் விளக்கம்
أَخْبَرَنَا أَبُو الْقَاسِمِ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْحَسَنِ الْقَاضِي بِهَمْدَانَ ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْحُسَيْنِ بْنِ دِيزِيلَ ثنا آدَمُ بْنُ أَبِي إِيَاسٍ ثنا الْمُبَارَكُ بْنُ فَضَالَةَ عَنِ الْحَسَنِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ § إِذَا مَاتَ الْعَبْدُ الْمُؤْمِنُ تَلْقَى رُوحَهُ أَرْوَاحُ الْمُؤْمِنِينَ فَيَقُولُوا لَهُ مَا فَعَلَ فُلَانٌ؟ فَإِذَا قَالَ مَاتَ قَالُوا ذُهِبَ بِهِ إِلَى أُمِّهِ الْهَاوِيَةِ فَبِئْسَتِ الْأُمُّ وَبِئْسَتِ الْمُرَبِيَّةُ «هَذَا حَدِيثٌ مُرْسَلٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ فَإِنِّي لَمْ أَجِدْ لِهَذِهِ السُّورَةِ تَفْسِيرًا عَلَى شَرْطِ الْكِتَابِ فَأَخْرَجْتُهُ إِذْ لَمْ أَسْتَجِزْ إِخْلَاءَهُ مِنْ حَدِيثٍ» مرسل
ஹஸன் (அல்-பஸரீ - ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஓர் இறைநம்பிக்கையாளர் (முஃமின்) இறக்கும்போது, (மரணத்திற்குப் பின்) அவருடைய ஆன்மாவை (ஏற்கனவே மரணித்த மற்ற) இறைநம்பிக்கையாளர்களின் ஆன்மாக்கள் சந்திக்கின்றன. அவரிடம், 'இன்னார் (உலகில்) என்ன செய்தார்?' என்று அவை கேட்கும். அதற்கு அவர், '(அவர் எனக்கு முன்பே) இறந்துவிட்டாரே!' என்று கூறினால், (அவர் இவர்களிடம் வராததைக் கண்டு) அவை, 'அவர் தனது தாயாகிய 'அல்-ஹாவியா'விற்கு (நரகத்திற்கு) கொண்டு செல்லப்பட்டுவிட்டார். அந்தத் தாய் மிகவும் கெட்டவள்; (அவரைப் பேணிப் பாதுகாக்கும்) வளர்ப்புத் தாயும் மிகவும் மோசமானவள்!' என்று கூறும்."
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
تَفْسِيرُ سُورَةِ أَلْهَاكُمُ التَّكَاثُرُ
'அல்ஹாகுமுத் தகாஸுர்' அத்தியாயத்தின் விரிவுரை
حَدَّثَنَا أَبُو عَمْرٍو عُثْمَانُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ السَّمَّاكِ بِبَغْدَادَ ثنا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ مَنْصُورٍ الْحَارِثِيُّ ثنا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ قَتَادَةَ عَنْ مُطَرِّفِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الشِّخِّيرِ أَنَّ أَبَاهُ حَدَّثَهُ قَالَ انْتَهَيْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ ﷺ وَهُوَ يَقْرَأُ {أَلْهَاكُمُ التَّكَاثُرُ} [التكاثر 1] وَهُوَ يَقُولُ §يَقُولُ ابْنُ آدَمَ مَالِي مَالِي وَهَلْ لَكَ مِنْ مَالِكَ إِلَّا مَا أَكَلْتَ فَأَفْنَيْتَ أَوْ لَبِسْتَ فَأَبْلَيْتَ أَوْ تَصَدَّقْتَ فَأَمْضَيْتَ؟ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَيْسَ مِنْ شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَيْسَ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ الشِّخِّيرِ رَاوٍ غَيْرَ ابْنِهِ مُطَرِّفٍ نَظَرْنَا فَإِذَا مُسْلِمٌ قَدْ أَخْرَجَهُ مِنْ حَدِيثِ شُعْبَةَ عَنْ قَتَادَةَ مُخْتَصَرًا» أخرجه مسلم مختصرا
அப்துல்லாஹ் பின் அஷ்-ஷிக்கீர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் சென்றேன். அப்போது அவர்கள், "அல்ஹாகுமுத் தகாஸுர்" (அதிகரிக்கும் ஆசை உங்களைப் பராக்காக்கி விட்டது - அல்குர்ஆன் 102:1) என்ற (வசனத்தை) ஓதிக்கொண்டிருந்தார்கள். (பின்னர்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஆதமின் மகன், 'எனது செல்வம்! எனது செல்வம்!' என்று கூறுகிறான். (ஆதமின் மகனே!) நீ உண்டு (அதனைத் தீர்த்து) அழித்ததையும், அல்லது நீ உடுத்தி (அதனைப்) பழையதாக்கியதையும், அல்லது நீ தர்மம் செய்து (அதனை மறுமைக்காக) அனுப்பி வைத்ததையும் தவிர, உனது செல்வத்தில் உனக்குரியதாக வேறு என்ன இருக்கிறது?"
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ سِنَانٍ الْقَزَّازُ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ الْبُرْسَانِيُّ ثنا جَعْفَرُ بْنُ بُرْقَانَ قَالَ سَمِعْتُ يَزِيدَ بْنَ الْأَصَمِّ يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ «§مَا أَخْشَى عَلَيْكُمُ الْفَقْرَ وَلَكِنِّي أَخْشَى عَلَيْكُمُ التَّكَاثُرَ وَمَا أَخْشَى عَلَيْكُمُ الْخَطَأَ وَلَكِنِّي أَخْشَى عَلَيْكُمُ التَّعَمُّدَ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط مسلم
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "உங்களுக்கு வறுமை ஏற்பட்டுவிடும் என்று நான் அஞ்சவில்லை; மாறாக, (செல்வங்களை) அதிகமாகச் சேகரிப்பதில் (போட்டியிடுவதைப்) பற்றியே நான் உங்கள் மீது அஞ்சுகிறேன். நீங்கள் (அறியாமல்) தவறு செய்துவிடுவீர்கள் என்று நான் அஞ்சவில்லை; மாறாக, நீங்கள் (அறிந்தே) வேண்டுமென்றே (தவறு) செய்வதைப் பற்றியே நான் உங்கள் மீது அஞ்சுகிறேன்."
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் முஸ்லிம் அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط مسلم
تَفْسِيرُ سُورَةِ وَالْعَصْرِ
ஸூரத்து வல்-அஸ்ரின் விரிவுரை
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الصَّفَّارُ ثنا أَحْمَدُ بْنُ مِهْرَانَ ثنا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى أَنْبَأَ إِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ عَمْرٍو ذِي مَرٍّ عَنْ عَلِيٍّ أَنَّهُ §قَرَأَ وَالْعَصْرِ وَنَوَائِبِ الدَّهْرِ إِنَّ الْإِنْسَانَ لَفِي خُسْرٍ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
அலி (ரலி) அவர்கள் (பின்வருமாறு) ஓதினார்கள்:

"வல்அஸ்ரி, வநவாஇபித் தஹ்ரி, இன்னல் இன்ஸான லஃபீ குஸ்ர்" (காலத்தின் மீதும், காலத்தின் பேரிடர்கள் மீதும் சத்தியமாக! நிச்சயமாக மனிதன் நஷ்டத்தில் இருக்கிறான்).

(இது ஆதாரப்பூர்வமான அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்ட ஹதீஸாகும்; ஆயினும், இதனை புகாரியும் முஸ்லிமும் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
تَفْسِيرُ سُورَةِ الْهُمَزَةِ
சூரா அல்ஹுமஸாவின் விளக்கம்
حَدَّثَنَا أَبُو حَفْصٍ أَحْمَدُ بْنُ أَحْيَدَ الْفَقِيهُ بِبُخَارَى ثنا صَالِحُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَبِيبٍ الْحَافِظُ ثنا هَارُونُ بْنُ سَعِيدٍ الْأَيْلِيُّ ثنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ عَنْ دَرَّاجٍ أَبِي السَّمْحِ عَنْ أَبِي الْهَيْثَمِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ {§وَيْلٌ لِكُلِّ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ} [الهمزة 1] قَالَ «الْوَيْلُ وَادٍ فِي جَهَنَّمَ يَهْوِي فِيهِ الْكَافِرُ أَرْبَعِينَ خَرِيفًا قَبْلَ أَنْ يَفْرُغَ مِنْ حِسَابِ النَّاسِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
அபூசயீத் அல்குத்ரீ (ரலி) அவர்கள் (பின்வரும் குர்ஆன் வசனம் குறித்து) அறிவிக்கிறார்கள்:

"{வைலுன் லிகுல்லி ஹுமஸதின் லுமஸா} (குறை சொல்லித் திரியும், புறம் பேசும் ஒவ்வொருவனுக்கும் 'வைல்' எனும் கேடு உண்டாகட்டும்)" [அல்-ஹுமஸா: 1] (என்ற வசனம் குறித்து) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"'வைல்' என்பது நரகத்தில் உள்ள ஒரு பள்ளத்தாக்காகும். மக்களின் கணக்கு விசாரணை (மறுமையில்) முடிவடைவதற்கு முன்பாகவே, இறைமறுப்பாளன் அதனுள் நாற்பது இலையுதிர் காலங்கள் (அதாவது நாற்பது ஆண்டுகள்) கீழ்நோக்கி வீழ்ந்து கொண்டிருப்பான்."
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو الْحَسَنِ عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عُبَيْدٍ الْقُرَشِيُّ بِالْكُوفَةِ ثنا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ عَفَّانَ الْعَامِرِيُّ ثنا يَحْيَى بْنُ آدَمَ ثنا حَمْزَةُ الزَّيَّاتُ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ عَاصِمِ بْنِ ضَمْرَةَ عَنْ عَلِيٍّ أَنَّهُ § ذَكَرَ النَّارَ فَعَظَّمَ أَمْرَهَا وَذَكَرَ مِنْهَا مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَذْكُرَ ثُمَّ قَالَ إِنَّهَا عَلَيْهِمْ مُؤْصَدَةٌ فِي عَمَدٍ مُمَدَّدَةٍ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
அலி (ரலி) அவர்கள் நரகத்தைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டு, அதன் விவகாரத்தைப் பெரிதாக (கடுமையாக) விவரித்தார்கள். மேலும், அதைக் குறித்து அல்லாஹ் நாடிய அளவு (விவரங்களை) எடுத்துரைத்தார்கள். பின்னர், "நிச்சயமாக அது (நரகம்) அவர்கள் மீது மூடித் தாழிடப்பட்டிருக்கும், நீண்ட தூண்களில் (அடைக்கப்பட்ட நிலையில்)" என்று (திருக்குர்ஆனின் 104:8-9 வசனங்களைக்) கூறினார்கள்.

(இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஸஹீஹானது (ஆதாரப்பூர்வமானது), ஆனால் புகாரியும் முஸ்லிமும் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
تَفْسِيرُ سُورَةِ الْفِيلِ
ஸூரத்துல் ஃபீலின் விரிவுரை
أَخْبَرَنَا أَبُو زَكَرِيَّا الْعَنْبَرِيُّ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ السَّلَامِ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنْبَأَ جَرِيرٌ عَنْ قَابُوسَ بْنِ أَبِي ظَبْيَانَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ أَقْبَلَ أَصْحَابُ الْفِيلِ حَتَّى إِذَا دَنَوْا مِنْ مَكَّةَ اسْتَقْبَلَهُمْ عَبْدُ الْمُطَّلِبِ فَقَالَ لِمَلِكِهِمْ مَا جَاءَ بِكَ إِلَيْنَا مَا عَنَاكَ يَا رَبَّنَا أَلَا بَعَثْتَ فَنَأْتِيكَ بِكُلِّ شَيْءٍ أَرَدْتَ؟ فَقَالَ أُخْبِرْتُ بِهَذَا الْبَيْتِ الَّذِي لَا يَدْخُلُهُ أَحَدٌ إِلَّا آمَنَ فَجِئْتُ أُخِيفُ أَهْلَهُ فَقَالَ إِنَّا نَأْتِيكَ بِكُلِّ شَيْءٍ تُرِيدُ فَارْجِعْ فَأَبَى إِلَّا أَنْ يَدْخُلَهُ وَانْطَلَقَ يَسِيرُ نَحْوَهُ وَتَخَلَّفَ عَبْدُ الْمُطَّلِبِ فَقَامَ عَلَى جَبَلٍ فَقَالَ لَا أَشْهَدُ مَهْلِكَ هَذَا الْبَيْتِ وَأَهْلِهِ ثُمَّ قَالَ [البحر الكامل] §اللَّهُمَّ إِنَّ لِكُلِّ إِلَهٍ حَلَالًا فَامْنَعْ حَلَالَكْ لَا يَغْلِبَنَّ مُحَالُهُمْ أَبَدًا مِحَالَكْ اللَّهُمَّ فَإِنْ فَعَلْتَ فَأْمُرْ مَا بَدَا لَكْ فَأَقْبَلَتْ مِثْلُ السَّحَابَةِ مِنْ نَحْوِ الْبَحْرِ حَتَّى أَظَلَّتْهُمْ طَيْرٌ أَبَابِيلُ الَّتِي قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {تَرْمِيهِمْ بِحِجَارَةٍ مِنْ سِجِّيلٍ} [الفيل 4] قَالَ فَجَعَلَ الْفِيلُ يَعُجُّ عَجًّا {فَجَعَلَهُمْ كَعَصْفٍ مَأْكُولٍ} [الفيل 5] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

யானைப் படையினர் (மக்காவை நோக்கி) வந்தனர். அவர்கள் மக்காவை நெருங்கியபோது, அப்துல் முத்தலிப் அவர்களை எதிர்கொண்டு சென்று அவர்களின் மன்னனிடம் (அப்ரஹாவிடம்) கூறினார்: "எங்களிடம் நீங்கள் எதற்காக வந்தீர்கள்? எங்கள் தலைவரே! (அரசனே!) தங்களுக்கு என்ன கவலை? (அல்லது என்ன தேவை?) தாங்கள் விரும்பும் அனைத்தையும் நாங்களே தங்களிடம் கொண்டு வரும்படி நீங்கள் (ஆள் அனுப்பி) இருக்கலாமே?"

அதற்கு மன்னன், "இந்த ஆலயத்தினுள் (கஃபாவிற்குள்) நுழைபவர்கள் எவரும் பாதுகாப்பைப் பெறுகிறார்கள் என்று எனக்குத் தெரிவிக்கப்பட்டது. எனவே, இதன் வாசிகளுக்கு அச்சத்தை ஏற்படுத்தவே (அவர்களை அச்சுறுத்தவே) நான் வந்துள்ளேன்" என்று பதிலளித்தான்.

அப்துல் முத்தலிப் கூறினார்: "நீங்கள் விரும்பும் அனைத்தையும் நாங்களே உங்களுக்குத் தருகிறோம், எனவே (போருக்கு வராமல்) திரும்பிச் சென்று விடுங்கள்." ஆனால், அந்த ஆலயத்திற்குள் நுழையாமல் செல்வதற்கு மன்னன் மறுத்துவிட்டான். அவன் அதை நோக்கி முன்னேறிச் செல்லலானான்.

அப்துல் முத்தலிப் பின்வாங்கி, ஒரு மலையின் மீது ஏறி நின்று கொண்டு, "இந்த ஆலயமும் அதன் வாசிகளும் அழிக்கப்படுவதை நான் பார்க்க மாட்டேன்" என்று கூறினார். பின்னர் அவர் (பின்வருமாறு கவிதை வடிவில்) பிரார்த்தித்தார்:

"யா அல்லாஹ்! ஒவ்வொரு எஜமானனுக்கும் (தனது சொத்துக்களைப் பாதுகாக்கும்) பொறுப்பு உண்டு, எனவே உன்னுடைய (சொத்தான இந்த) ஆலயத்தை நீயே பாதுகாப்பாயாக! அவர்களின் தந்திரம் (மற்றும் வலிமை) உன்னுடைய ஆற்றலை ஒருபோதும் மிகைத்துவிடக் கூடாது. யா அல்லாஹ், நீ (அவர்களைத் தடுத்து நிறுத்த) எதைச் செய்ய நாடினாலும், உனக்கு எது உசிதமானதோ அதைக் கட்டளையிடுவாயாக!"

பின்னர் கடல் திசையிலிருந்து மேகத்தைப் போன்ற ஒன்று வந்து அவர்கள் மீது நிழலிட்டது. அவை கூட்டங்கூட்டமாக வந்த பறவைகள் (அபாபீல்) ஆகும். இதுபற்றி அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

"{சுடப்பட்ட களிமண் கற்களை அவர்கள் மீது அப்பறவைகள் எறிந்தன.}" [அல்-ஃபீல்: 4]

(அந்தக் கற்கள் பட்டதும்) யானை பெருஞ்சத்தமிட்டு அலறத் தொடங்கியது. (மேலும் அல்லாஹ் கூறுகிறான்:)

"{மென்று தின்னப்பட்ட வைக்கோலைப் போல் அவர்களை ஆக்கினான்.}" [அல்-ஃபீல்: 5]
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
تَفْسِيرُ سُورَةِ قُرَيْشٍ
சூரா குறைஷின் விரிவுரை
حَدَّثَنَا بَكْرُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ حَمْدَانَ الصَّيْرَفِيُّ ثنا أَحْمَدُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ النَّرْسِيُّ ثنا يَعْقُوبُ بْنُ مُحَمَّدٍ الزُّهْرِيُّ ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ ثَابِتِ بْنِ شُرَحْبِيلَ حَدَّثَنِي عُثْمَانُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي عَتِيقٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ جَعْدَةَ بْنِ هُبَيْرَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدَّتِهِ أُمِّ هَانِئٍ بِنْتِ أَبِي طَالِبٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ قَالَ §«فَضَّلَ اللَّهُ قُرَيْشًا بِسَبْعِ خِلَالٍ؛ أَنِّي فِيهِمْ وَأَنَّ النُّبُوَّةَ فِيهِمْ وَالْحِجَابَةَ فِيهِمْ وَالسِّقَايَةَ فِيهِمْ وَأَنَّ اللَّهَ نَصَرَهُمْ عَلَى الْفِيلِ وَأَنَّهُمْ عَبَدُوا اللَّهَ عَشْرَ سِنِينَ لَا يَعْبُدُهُ غَيْرُهُمْ وَأَنَّ اللَّهَ أَنْزَلَ فِيهِمْ سُورَةً مِنَ الْقُرْآنِ» ثُمَّ تَلَاهَا رَسُولُ اللَّهِ ﷺ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ {لِإِيلَافِ قُرَيْشٍ إِيلَافِهِمْ رِحْلَةَ الشِّتَاءِ وَالصَّيْفِ فَلْيَعْبُدُوا رَبَّ هَذَا الْبَيْتِ الَّذِي أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَآمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ} [قريش 2] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» يعقوب ضعيف وإبراهيم صاحب مناكير هذا أنكرها
உம்மு ஹானிஃ பின்த் அபீ தாலிப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ் குறைஷியரை ஏழு சிறப்பம்சங்களைக் கொண்டு மேன்மைப்படுத்தியுள்ளான்: (முதலாவது) நான் அவர்களில் உள்ளவன். (இரண்டாவது) நபித்துவம் அவர்களில் உள்ளது. (மூன்றாவது) கஅபாவின் பராமரிப்பு (ஹிஜாபா) அவர்களில் உள்ளது. (நான்காவது) ஹாஜிகளுக்கு நீர் புகட்டும் பொறுப்பு (ஸிகாயா) அவர்களில் உள்ளது. (ஐந்தாவது) யானைப் படையினருக்கு எதிராக அல்லாஹ் அவர்களுக்கு வெற்றியளித்தான். (ஆறாவது) வேறு எவரும் அல்லாஹ்வை வணங்காத போது, அவர்கள் பத்து ஆண்டுகள் அல்லாஹ்வை வணங்கினார்கள். (ஏழாவது) அல்லாஹ் அவர்களைப் பற்றி குர்ஆனில் ஒரு அத்தியாயத்தை அருளினான்."
பின்னர், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "பிஸ்மில்லாஹிர் ரஹ்மானிர் ரஹீம். குறைஷியருக்கு விருப்பம் உண்டாக்கியதற்காகவும், மாரிகாலத்துடையவும் கோடைகாலத்துடையவும் பயணத்தில் அவர்களுக்கு விருப்பம் உண்டாக்கியதற்காகவும், இந்த ஆலயத்தின் இறைவனையே அவர்கள் வணங்குவார்களாக! அவனே அவர்களுக்கு பசியிலிருந்து உணவளித்தான்; மேலும், அச்சத்திலிருந்தும் அவர்களுக்குப் பாதுகாப்பளித்தான்" (அல்குர்ஆன் 106:1-4) என்று ஓதிக்காட்டினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
تَفْسِيرُ سُورَةِ الْمَاعُونِ
ஸூரா அல்-மாஊனின் விரிவுரை
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ الصَّفَّارُ ثنا أَحْمَدُ بْنُ مِهْرَانَ ثنا أَبُو نُعَيْمٍ ثنا سُفْيَانُ عَنْ حَبِيبِ بْنِ أَبِي ثَابِتٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ §«الْمَاعُونُ الْعَارِيَةُ» صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ على شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

" 'அல்-மாஊன்' (என்பது வீட்டு உபயோகப் பொருட்களைப் பிறருக்கு) இரவலாகக் கொடுப்பதாகும்."

இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி ஆதாரப்பூர்வமானதாகும் (ஸஹீஹ்). ஆயினும், அவர்கள் இருவரும் இதனைத் தங்களது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عِيسَى ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي طَالِبٍ ثنا ابْنُ أَبِي عُمَرَ ثنا سُفْيَانُ عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ عَلِيٍّ {§وَيَمْنَعُونَ الْمَاعُونَ} [الماعون 7] قَالَ «هِيَ الزَّكَاةُ الْمَفْرُوضَةُ يُرَاءُونَ بِصَلَاتِهِمْ وَيَمْنَعُونَ زَكَاتَهُمْ» هَذَا إِسْنَادٌ صَحِيحٌ مُرْسَلٌ فَإِنَّ مُجَاهِدًا لَمْ يَسْمَعْ مِنْ عَلِيٍّ منقطع
அலி (ரலி) அவர்கள் "{வயம்னஊனல் மாஊன்}" (அற்பமான பொருட்களையும் கொடுக்க மறுப்பார்கள்) என்ற இறைவசனத்தைக் குறித்துக் கூறினார்கள்:

"இது கடமையாக்கப்பட்ட ஸகாத் ஆகும். (அவர்கள்) தங்கள் தொழுகைகளில் பகட்டுக் காட்டுகிறார்கள், மேலும் தங்கள் ஸகாத்தை(க் கொடுக்காமல்) தடுத்துக் கொள்கிறார்கள்."

இந்த அறிவிப்பாளர் தொடர் ஸஹீஹான (ஆதாரப்பூர்வமான) 'முர்ஸல்' ஆகும்; ஏனெனில், முஜாஹித் அவர்கள் அலி (ரலி) அவர்களிடமிருந்து நேரடியாகக் கேட்கவில்லை. இது 'முன்கதிஃ' (தொடர்பு அறுபட்டது) ஆகும்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது மற்றும் (அறிவிப்பாளர்) தொடர் முறிந்தது
ضعيف منقطع
تَفْسِيرُ سُورَةِ الْكَوْثَرِ
ஸூரத்துல் கவ்ஸரின் விளக்கவுரை
حَدَّثَنَا الشَّيْخُ أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ وَعَلِيُّ بْنُ حَمْشَاذَ الْعَدْلُ وَأَحْمَدُ بْنُ يَعْقُوبَ الثَّقَفِيُّ وَعَمْرُو بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَسَنِ قَالُوا ثنا عُمَرُ بْنُ حَفْصٍ السَّدُوسِيُّ ثنا عَاصِمُ بْنُ عَلِيٍّ ثنا أَبُو أُوَيْسٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ أَخِيهِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُسْلِمِ بْنِ شِهَابٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ سُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ عَنِ الْكَوْثَرِ فَقَالَ §«هُوَ نَهَرٌ أَعْطَانِيهِ اللَّهُ فِي الْجَنَّةِ تُرَابُهَا مِسْكٌ أَبْيَضُ مِنَ اللَّبَنِ وَأَحْلَى مِنَ الْعَسَلِ يَرِدُهُ طَائِرٌ أَعْنَاقُهَا مِثْلُ أَعْنَاقِ الْجُزُرِ» فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهَا لَنَاعِمَةٌ فَقَالَ «أُكُلُهَا أَنْعَمُ مِنْهَا» قَدْ أَخْرَجَ مُسْلِمٌ هَذَا الْحَدِيثَ مِنْ حَدِيثِ عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنِ زِيَادٍ عَنِ الْمُخْتَارِ بْنِ فُلْفُلٍ عَنْ أَنَسٍ لَمَّا أُنْزِلَتْ {إِنَّا أَعْطَيْنَاكَ الْكَوْثَرَ} [الكوثر 1] أَتَمُّ وَأَطْوَلُ مِنْهَا لَكِنِّي أَخْرَجْتُهُ فِي أَفْرَادِ عَاصِمِ بْنِ عَلِيٍّ فَإِنَّ أَبَا أُوَيْسٍ ثِقَةٌ وَلَا يَحْفَظُ لِلزُّهْرِيِّ عَنْ أَخِيهِ عَبْدِ اللَّهِ حَدِيثًا مُسْنَدًا وَالْمَشْهُورُ هَذَا مِنْ حَدِيثِ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ أَبِيهِأخرجه مسلم
அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் ‘அல்கவ்ஸர்’ பற்றி கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், “அது சொர்க்கத்தில் அல்லாஹ் எனக்கு வழங்கிய ஒரு நதியாகும். அதன் மண் (வெள்ளை) கஸ்தூரியாகும். (அதன் நீர்) பாலை விட வெண்மையானதும், தேனை விட இனிமையானதுமாகும். ஒட்டகங்களின் கழுத்துகளைப் போன்ற (நீண்ட) கழுத்துகளையுடைய பறவைகள் அங்கு (நீர் அருந்த) வரும்” என்று பதிலளித்தார்கள்.

அப்போது அபூபக்கர் (ரழி) அவர்கள், “அல்லாஹ்வின் தூதரே! நிச்சயமாக அவை (அந்தப் பறவைகள்) செழிப்பானவையாக (மென்மையான இறைச்சி கொண்டவையாக) இருக்கின்றனவே!” என்று கூறினார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், “அவற்றை உண்பது (அவற்றின் அழகை ரசிப்பதை விட) மிகவும் இன்பமானதாகும்” என்று கூறினார்கள்.

**அறிவிப்பாளர் குறிப்பு:**
“இன்னா அஃதைனாக்கல் கவ்ஸர்” [குர்ஆன் 108:1] (நபியே! நிச்சயமாக நாம் உமக்கு அல்கவ்ஸரை வழங்கினோம்) என்ற வசனம் அருளப்பட்டபோது, அப்துல் வாஹித் பின் ஸியாத் மற்றும் முக்தார் பின் ஃபுல்ஃபுல் வழியாக அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்த இந்த ஹதீஸை இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் (தனது நூலில்) முழுமையாகவும் இதைவிட விரிவாகவும் பதிவு செய்துள்ளார். ஆனால் நான் இதை ஆஸிம் பின் அலியின் தனித்த அறிவிப்புகளில் (அஃப்ராத்) பதிவு செய்துள்ளேன். ஏனெனில், அபூ உவைஸ் நம்பகமானவர் ஆவார். மேலும், அஸ்-ஸுஹ்ரீ தனது சகோதரர் அப்துல்லாஹ்விடமிருந்து முஸ்னதான (தொடர்ச்சியான சங்கிலித் தொடர் கொண்ட) ஹதீஸ் எதையும் மனனமிட்டு அறிவிக்கவில்லை (என்று கூறப்படுகிறது). இந்த ஹதீஸின் பிரபலமான அறிவிப்பு முஹம்மது பின் அப்துல்லாஹ் பின் முஸ்லிம் வழியாக அவரது தந்தையிடமிருந்து வந்ததாகும். இந்த ஹதீஸ் 'ஸஹீஹ் முஸ்லிம்' நூலிலும் (வேறு அறிவிப்பாளர் தொடரில்) பதிவாகியுள்ளது.
ஹதீஸ் தரம் : இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரப்பூர்வமானது
إسناده صحيح
أَخْبَرَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ عِصْمَةَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ الْعَدْلُ ثنا أَبِي ثنا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى أَنْبَأَ هُشَيْمٌ أَنْبَأَ أَبُو بِشْرٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ {§إِنَّا أَعْطَيْنَاكَ الْكَوْثَرَ} [الكوثر 1] قَالَ «الْكَوْثَرُ الْخَيْرُ الْكَثِيرُ الَّذِي أَعْطَاهُ اللَّهُ إِيَّاهُ» قَالَ أَبُو بِشْرٍ فَقُلْتُ لِسَعِيدٍ إِنَّ أُنَاسًا يَزْعُمُونَ أَنَّهُ نَهَرٌ فِي الْجَنَّةِ فَقَالَ «وَالنَّهَرُ مِنَ الْخَيْرِ الْكَثِيرِ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ فَأَمَّا قَوْلُهُ عَزَّ وَجَلَّ {فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَانْحَرْ} [الكوثر 2] فَقَدِ اخْتَلَفَ الصَّحَابَةُ فِي تَأْوِيلِهَا وَأَحْسَنُهَا مَا رُوِيَ عَنْ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ فِي رِوَايَتَيْنِ الْأُولَى مِنْهُمَا مَاعلى شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
"(நபியே!) நிச்சயமாக நாம் உமக்கு அல்கவ்ஸரை வழங்கினோம்" (அல்குர்ஆன் 108:1) என்ற வசனம் குறித்து, "அல்கவ்ஸர் என்பது, அல்லாஹ் அவருக்கு (நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களுக்கு) வழங்கிய ஏராளமான நன்மைகளாகும்" என்று கூறினார்கள்.
அபூபிஷ்ர் (ரஹ்) கூறுகிறார்: நான் ஸயீத் இப்னு ஜுபைர் (ரஹ்) அவர்களிடம், "அது சொர்க்கத்திலுள்ள ஒரு நதி என்று சில மக்கள் கூறுகிறார்களே?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "அந்த நதியும் (அல்லாஹ் வழங்கிய) ஏராளமான நன்மைகளில் உள்ளதே!" என்று பதிலளித்தார்கள்.
(இமாம் ஹாகிம் (ரஹ்) கூறுகிறார்கள்: இந்த ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி ஆதாரப்பூர்வமானதாகும் (ஸஹீஹ்). ஆனால், அவர்கள் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை. மேலும், "எனவே, உமது இறைவனுக்காகத் தொழுது, குர்பானியும் கொடுப்பீராக!" (அல்குர்ஆன் 108:2) என்ற அல்லாஹ்வின் கூற்றுக்கு விளக்கமளிப்பதில் சஹாபாக்களிடையே கருத்து வேறுபாடு உள்ளது. அவற்றில் மிகச் சிறந்தது, அமீருல் முஃமினீன் அலி இப்னு அபீ தாலிப் (ரலி) அவர்களிடமிருந்து இரு அறிவிப்புகளில் பதிவாகியுள்ளதாகும். அவற்றில் முதலாவது புகாரி, முஸ்லிம் நிபந்தனையின்படி அமைந்ததாகும்.)
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم
حَدَّثَنَاهُ عَلِيُّ بْنُ حَمْشَاذَ الْعَدْلُ ثنا هِشَامُ بْنُ عَلِيٍّ وَمُحَمَّدُ بْنُ أَيُّوبَ قَالَا ثنا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ ثنا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَاصِمٍ الْجَحْدَرِيِّ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ صُهْبَانَ عَنْ عَلِيٍّ {§فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَانْحَرْ} [الكوثر 2] قَالَ «هُوَ وَضْعُكَ يَمِينَكَ عَلَى شِمَالِكَ فِي الصَّلَاةِ» وَالرِّوَايَةُ الثَّانِيَةُسكت عنه الذهبي في التلخيص
அலி (ரலி) அவர்கள், "ஃபஸல்லி லிரப்பிக வன்ஹர்" (எனவே, உமது இறைவனுக்காகத் தொழுது, அறுத்துப் பலியிடுவீராக) [அல்கவ்ஸர்: 2] எனும் வசனம் குறித்துக் கூறும்போது:

"இது தொழுகையில் உமது இடது கையின் மீது உமது வலது கையை (நெஞ்சின் மீது) வைப்பதைக் குறிக்கும்" என்று கூறினார்கள்.

மேலும், இந்த இரண்டாவது அறிவிப்பு குறித்து இமாம் தஹபீ அவர்கள் தமது 'அத்தல்கீஸ்' நூலில் எவ்விதக் கருத்தும் தெரிவிக்காமல் மௌனம் சாதித்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இது குறித்து (அறிஞர்கள்) மௌனம் காத்துள்ளனர் / கருத்துக் கூறவில்லை
سكت عنه
حَدَّثَنَاهُ أَبُو مُحَمَّدٍ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ حَمْدَانَ الْجَلَّابُ بِهَمْدَانَ ثنا أَبُو حَاتِمٍ مُحَمَّدُ بْنُ إِدْرِيسَ الرَّازِيُّ ثنا وَهْبُ بْنُ أَبِي مَرْحُومٍ ثنا إِسْرَائِيلُ بْنُ حَاتِمٍ عَنْ مُقَاتِلِ بْنِ حَيَّانَ عَنِ الْأَصْبَغِ بْنِ نُبَاتَةَ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ ﷺ {إِنَّا أَعْطَيْنَاكَ الْكَوْثَرَ فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَانْحَرْ} [الكوثر 2] قَالَ النَّبِيُّ ﷺ «§يَا جِبْرِيلُ مَا هَذِهِ النَّحِيرَةُ الَّتِي أَمَرَنِي بِهَا رَبِّي؟» قَالَ إِنَّهَا لَيْسَتْ بِنَحِيرَةٍ وَلَكِنَّهُ يَأْمُرُكَ إِذَا تَحَرَّمْتَ لِلصَّلَاةِ أَنْ تَرْفَعَ يَدَيْكَ إِذَا كَبَّرْتَ وَإِذَا رَكَعْتَ وَإِذَا رَفَعْتَ رَأْسَكَ مِنَ الرُّكُوعِ فَإِنَّهَا صَلَاتُنَا وَصَلَاةُ الْمَلَائِكَةِ الَّذِينَ فِي السَّمَاوَاتِ السَّبْعِ قَالَ النَّبِيُّ ﷺ رَفْعُ الْأَيْدِي مِنَ الِاسْتِكَانَةِ الَّتِي قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {فَمَا اسْتَكَانُوا لِرَبِّهِمْ وَمَا يَتَضَرَّعُونَ} [المؤمنون 76] إسرائيل صاحب عجائب لا يعتمد عليه وأصبغ شيعي متروك عند النسائي
அலி இப்னு அபீ தாலிப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு, "{இன்னா அஃதைனாக்கல் கவ்ஸர். ஃபஸல்லி லிரப்பிக வன்ஹர்} (நிச்சயமாக நாம் உமக்குக் கவ்ஸரை வழங்கினோம். எனவே உமது இறைவனுக்காகத் தொழுது, அறுத்துப் பலியிடுவீராக)" (அல்குர்ஆன் 108:1-2) என்ற இந்த வசனம் அருளப்பட்டபோது, நபி (ஸல்) அவர்கள், "ஜிப்ரீலே! என் இறைவன் எனக்குக் கட்டளையிட்டுள்ள இந்த 'நஹீரா' (அறுத்துப் பலியிடுதல் தொடர்பான கட்டளை) என்ன?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக அது (மிருகங்களை) அறுத்துப் பலியிடுதல் அல்ல. மாறாக, நீங்கள் தொழுகைக்காகத் தக்பீர் கட்டும் (தஹ்ரீமா செய்யும்) போது, தக்பீர் கூறும்போதும், ருகூஉ செய்யும்போதும், ருகூஉவிலிருந்து உங்கள் தலையை உயர்த்தும்போதும் உங்கள் கைகளை உயர்த்த வேண்டும் என்று அவன் உங்களுக்குக் கட்டளையிடுகிறான். ஏனெனில், இதுவே எங்களின் தொழுகையாகும்; மேலும், ஏழு வானங்களில் உள்ள வானவர்களின் தொழுகையுமாகும்."

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "கைகளை உயர்த்துவது என்பது, மாண்பும் வல்லமையும் மிக்க அல்லாஹ், '{ஃபமஸ்தகானூ லிரப்பிஹிம் வமா யதளர்ரஊன்} (அவர்கள் தங்கள் இறைவனுக்குப் பணியவுமில்லை; அவர்கள் கெஞ்சிப் பிரார்த்திக்கவுமில்லை)' (அல்-முஃமினூன் 23:76) என்று குறிப்பிடும் 'இஸ்திகானா' (பணிவு மற்றும் தாழ்மை) எனும் நிலையைச் சேர்ந்ததாகும்."

(இதன் அறிவிப்பாளர்களில் ஒருவரான) இஸ்ராயீல் என்பவர் விசித்திரமான செய்திகளை அறிவிப்பவர், அவரை ஆதாரமாகக் கொள்ள முடியாது. அஸ்பஃ என்பவர் ஷியா பிரிவைச் சேர்ந்தவர்; அவர் இமாம் நஸாயீ உள்ளிட்ட அறிஞர்களின் பார்வையில் (ஹதீஸ் கலையில்) புறக்கணிக்கப்பட்டவர் (மத்ரூக்) ஆவார்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது மற்றும் கைவிடப்பட்டது (மத்ரூக்)
ضغيف متروك
تَفْسِيرُ سُورَةِ الْكَافِرُونَ
அல்-காஃபிரூன் அத்தியாயத்தின் விரிவுரை
حَدَّثَنَا أَبُو مُحَمَّدِ أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْمُزَنِيُّ ثنا أَبُو جَعْفَرٍ الْحَضْرَمِيُّ ثنا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ ثنا زُهَيْرٌ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ فَرْوَةَ بْنِ نَوْفَلٍ الْأَشْجَعِيِّ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ قَالَ لِلنَّبِيِّ ﷺ مُرْنِي بِشَيْءٍ أَقُولُهُ فَقَالَ §إِذَا أَوَيْتَ إِلَى مَضْجَعِكَ فَاقْرَأْ {قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ} [الكافرون 1] إِلَى خَاتِمَتِهَا فَإِنَّهَا بَرَاءَةٌ مِنَ الشِّرْكِ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
ஃபர்வா பின் நவ்ஃபல் அல்-அஷ்ஜஈ (ரஹ்) அவர்கள் தமது தந்தை (நவ்ஃபல் (ரலி)) வாயிலாக அறிவிக்கிறார்கள்:

அவர் (நவ்ஃபல் (ரலி)) நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம், "(நான் தூங்கும் போது) ஓதுவதற்கு எனக்கு ஏதேனும் ஒன்றைக் கட்டளையிடுங்கள் (கற்றுத் தாருங்கள்)" என்று கேட்டார். அதற்கு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "நீர் உமது படுக்கைக்குச் செல்லும்போது {குல் யா அய்யுஹல் காஃபிரூன்} (எனும் 109-வது அத்தியாயத்தை) அதன் இறுதிவரை ஓதுவீராக! ஏனெனில், நிச்சயமாக அது இணைவைப்பிலிருந்து (ஷிர்க்) விடுதலையளிக்கக் கூடியதாகும் (பாதுகாப்பளிக்கக் கூடியதாகும்)" என்று கூறினார்கள்.

(இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரப்பூர்வமானது (ஸஹீஹ்) ஆகும்; எனினும் இதனை புகாரியும் முஸ்லிமும் பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
تَفْسِيرُ سُورَةِ النَّصْرِ
ஸூரத்துந் நஸ்ர் அத்தியாயத்தின் விளக்கம்
أَخْبَرَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ أَحْمَدَ الْمَحْبُوبِيُّ ثنا الْفَضْلُ بْنُ عَبْدِ الْجَبَّارِ ثنا النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ ثنا شُعْبَةُ ثنا أَبُو إِسْحَاقَ سَمِعْتُ أَبَا عُبَيْدَةَ يُحَدِّثُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ يُكْثِرُ أَنْ يَقُولَ «§سُبْحَانَكَ رَبَّنَا وَبِحَمْدِكَ» فَلَمَّا نَزَلَتْ إِذَا جَاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَالْفَتْحُ قَالَ «سُبْحَانَكَ رَبَّنَا وَبِحَمْدِكَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي إِنَّكَ أَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "சுப்ஹானக ரப்பனா வ பிஹம்திக" (எங்கள் இறைவா! நீ தூய்மையானவன்; உனக்கே புகழனைத்தும்) என்று அதிகமாகக் கூறுபவர்களாக இருந்தார்கள்.

பின்னர், "இதா ஜாஅ நஸ்ருல்லாஹி வல் ஃபத்ஹ்" (அல்லாஹ்வின் உதவியும் வெற்றியும் வரும்போது - எனும் 110-வது அத்தியாயம்) அருளப்பட்ட போது, அவர்கள், "சுப்ஹானக ரப்பனா வ பிஹம்திக அல்லாஹும்மக்ஃபிர் லீ, இன்னக அன்த்தத் தவ்வாபுர் ரஹீம்" (எங்கள் இறைவா! நீ தூய்மையானவன்; உனக்கே புகழனைத்தும். யா அல்லாஹ்! என்னை மன்னித்தருள்வாயாக. நிச்சயமாக நீயே மன்னிப்பை ஏற்பவனும், நிகரற்ற அன்புடையவனுமாவாய்) என்று (தமது ருகூஃ மற்றும் ஸஜ்தாக்களில்) கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
تَفْسِيرُ سُورَةِ أَبِي لَهَبٍ
ஸூரா அபூ லஹப் விரிவுரை
أَخْبَرَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي نَصْرٍ الْمُزَكِّي بِمَرْوَ ثنا الْحَارِثُ بْنُ أَبِي أُسَامَةَ ثنا الْعَبَّاسُ بْنُ الْفَضْلِ الْأَنْصَارِيُّ ثنا الْأَسْوَدُ بْنُ شَيْبَانَ عَنْ أَبِي نَوْفَلِ بْنِ أَبِي عَقْرَبٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ كَانَ لَهَبُ بْنُ أَبِي لَهَبٍ يَسُبُّ النَّبِيَّ ﷺ فَقَالَ النَّبِيُّ ﷺ §«اللَّهُمَّ سَلِّطْ عَلَيْهِ كَلْبَكَ» فَخَرَجَ فِي قَافِلَةٍ يُرِيدُ الشَّامَ فَنَزَلَ مَنْزِلًا فَقَالَ إِنِّي أَخَافُ دَعْوَةَ مُحَمَّدٍ ﷺ قَالُوا لَهُ كَلَّا فَحَطُّوا مَتَاعَهُمْ حَوْلَهُ وَقَعَدُوا يَحْرُسُونَهُ فَجَاءَ الْأَسَدُ فَانْتَزَعَهُ فَذَهَبَ بِهِ «صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
அபூ அக்ரப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

லஹப் இப்னு அபூ லஹப், நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களைத் திட்டி (அவமதித்து) வந்தான். அப்போது நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், “யா அல்லாஹ்! உனது நாய்களில் ஒன்றை (வேட்டை விலங்குகளில் ஒன்றை) அவன் மீது ஏவி விடுவாயாக!” என்று பிரார்த்தித்தார்கள்.

பின்னர் அவன் ஷாம் நாட்டை நோக்கி ஒரு (வணிகப்) பயணக் குழுவுடன் புறப்பட்டான். அவர்கள் (வழியில்) ஓரிடத்தில் தங்கியபோது, அவன், “நிச்சயமாக நான் முஹம்மது (ஸல்) அவர்களின் பிரார்த்தனை குறித்து அஞ்சுகிறேன்” என்றான். அதற்கு அக்குழுவினர், “அப்படியொன்றும் நடக்காது (நீங்கள் அஞ்சத் தேவையில்லை)” என்று கூறினார்கள். எனவே அவர்கள் தங்களின் பொருட்களை அவனைச் சுற்றி (பாதுகாப்பு அரணாக) அடுக்கி வைத்துவிட்டு, அவனுக்குப் பாதுகாப்பாக (சுற்றிலும்) அமர்ந்திருந்தார்கள். அப்போது ஒரு சிங்கம் வந்து (அவர்கள் அனைவரையும் கடந்து) அவனைக் கவ்விப் பிடித்துக் கொண்டு சென்றது.

(இது ஸஹீஹான அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்டது, ஆயினும் இவ்விருவரும் [புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்] இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை - ஸஹீஹ்).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
وَأَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُؤَمَّلِ بْنِ الْحَسَنِ ثنا الْفَضْلُ بْنُ مُحَمَّدٍ ثنا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ قَالَ قُرِئَ عَلَى سُفْيَانَ بْنِ عُيَيْنَةَ وَأَنَا شَاهِدٌ الزُّهْرِيُّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ {§مَا أَغْنَى عَنْهُ مَالُهُ وَمَا كَسَبَ} [المسد 2] قَالَ «كَسْبُهُ وَلَدُهُ» قَالَ أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ لَمْ يَذْكُرْ لَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ سَمَاعَهُ فِيهِ ثُمَّ بَلَغَنِي أَنَّهُ سَمِعَهُ مِنْ عُمَرَ بْنِ حَبِيبٍعمرو بن حبيب واه
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (பின்வருமாறு) கூறுகிறார்கள்:

"அவனுடைய செல்வமும் அவன் ஈட்டியதும் அவனுக்குப் பயன் அளிக்கவில்லை" (அல்குர்ஆன் 111:2) எனும் வசனத்தில் (இடம்பெற்றுள்ள) 'அவன் ஈட்டியது' (என்பது) அவனது பிள்ளையைக் குறிக்கும்.

அஹ்மத் இப்னு ஹன்பல் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "இப்னு உயைனா இதனைத் தாம் (நேரடியாகச்) செவியுற்றதாக எங்களிடம் குறிப்பிடவில்லை. பின்னர், அவர் இதனை அம்ரு இப்னு ஹபீபிடமிருந்து செவியுற்றார் என எனக்குத் தகவல் கிடைத்தது." (அம்ரு இப்னு ஹபீப் என்பவர் பலவீனமானவர் ஆவார்).
ஹதீஸ் தரம் : இதற்கான தரம்/தீர்ப்பு கிடைக்கவில்லை
لا نعرف حكم له
فَأَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُؤَمَّلِ ثنا الْفَضْلُ ثنا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ ثنا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَ مَعْمَرٌ عَنِ ابْنِ خُثَيْمٍ عَنْ أَبِي الطُّفَيْلِ قَالَ كُنْتُ عِنْدَ ابْنِ عَبَّاسٍ يَوْمًا فَجَاءَهُ بَنُو أَبِي لَهَبٍ يَخْتَصِمُونَ فِي شَيْءٍ بَيْنَهُمْ فَقَامَ يُصْلِحُ بَيْنَهُمْ فَدَفَعَهُ بَعْضُهُمْ فَوَقَعَ عَلَى الْفِرَاشِ فَغَضِبَ ابْنُ عَبَّاسٍ وَقَالَ أخْرِجُوا عَنِّي الْكَسْبَ الْخَبِيثَ يَعْنِي وَلَدَهُ {مَا أَغْنَى عَنْهُ مَالُهُ وَمَا كَسَبَ} [المسد 2] على شرط البخاري
அபுத் துஃபைல் (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

நான் ஒருநாள் இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களிடம் இருந்தேன். அப்போது அபூ லஹபின் மகன்கள் தங்களுக்குள் ஏதோவொரு விஷயத்தில் சச்சரவிட்டுக் கொண்டு அவரிடம் வந்தனர். அவர்களுக்கு இடையே சமாதானம் செய்து வைப்பதற்காக இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) எழுந்தார். அப்போது அவர்களில் சிலர் அவரைப் பிடித்துத் தள்ளியதால் அவர் படுக்கையின் மீது விழுந்துவிட்டார்.

இதனால் இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) கோபமடைந்து, "இந்தக் கெட்ட சம்பாத்தியத்தை (அபூ லஹபின் பிள்ளைகளை) என்னை விட்டு வெளியேற்றுங்கள்!" என்று கூறினார். (அவர் 'கெட்ட சம்பாத்தியம்' என்று) அபூ லஹபின் பிள்ளைகளைக் குறிப்பிட்டார். (மேலும்,) "அவனுடைய செல்வமும், அவன் சம்பாதித்ததும் (அவனது பிள்ளைகளும்) அவனுக்குப் பயன் அளிக்கவில்லை" (அல்குர்ஆன் 111:2) (எனும் வசனத்தை ஓதினார்).

(இது இமாம் புகாரி அவர்களின் நிபந்தனைக்குட்பட்ட ஆதாரப்பூர்வமான ஹதீஸாகும்).
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி அவர்களின் நிபந்தனைக்கு உட்பட்டது
على شرط البخاري
قَدْ ذَكَرْتُ فَضَائِلَ السُّورَةِ الإخْلَاص فِي فَضَائِلِ الْقُرْآنِ
சூரத்துல் இக்லாஸின் சிறப்புகளை 'குர்ஆனின் சிறப்புகள்' எனும் பகுதியில் நான் ஏற்கனவே குறிப்பிட்டுள்ளேன்.
أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ الْحَافِظُ وَأَبُو جَعْفَرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ قَالَا ثنا الْحُسَيْنُ بْنُ الْفَضْلِ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ سَابِقٍ ثنا أَبُو جَعْفَرٍ الرَّازِيُّ عَنِ الرَّبِيعِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ أَبِي الْعَالِيَةِ عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ §أَنَّ الْمُشْرِكِينَ قَالُوا يَا مُحَمَّدُ انْسُبْ لَنَا رَبَّكَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ اللَّهُ الصَّمَدُ} [الإخلاص 2] قال الصمد الذي لم يلد {وَلَمْ يُولَدْ وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوًا أَحَدٌ} [الإخلاص 3] لِأَنَّهُ لَيْسَ شَيْءٌ يُولَدُ إِلَّا سَيَمُوتُ وَلَيْسَ شَيْءٌ يَمُوتُ إِلَّا سَيُورَثُ وَإِنَّ اللَّهَ لَا يَمُوتُ وَلَا يُورَثُ {وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُوًا أَحَدٌ} [الإخلاص 4] قَالَ لَمْ يَكُنْ لَهُ شَبِيهٌ وَلَا عَدْلٌ وَلَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» صحيح
உபை இப்னு கஅப் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

இணைவைப்பவர்கள் (அல்லாஹ்வின் தூதரிடம்), "முஹம்மதே! உமது இறைவனின் வம்சாவளியை (பரம்பரையை) எங்களுக்குக் கூறுவீராக!" என்று கேட்டனர். அப்போது கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ், **"குல் ஹுவல்லாஹு அஹத். அல்லாஹுஸ் ஸமத்"** (நபியே! நீர் கூறுவீராக: அல்லாஹ் ஏகன். அல்லாஹ் எத்தேவையுமற்றவன் - அனைவராலும் நாடப்படுபவன்) என்று (சூரத்துல் இக்லாஸை) அருளினான்.

அவர் (அறிவிப்பாளர்) கூறினார்: 'அஸ்-ஸமத்' என்பது அவன் (யாரையும்) பெறவில்லை என்பதாகும். (தொடர்ந்து) **"வலம் யூலத், வலம் யகுன் லஹு குஃபுவன் அஹத்"** (அவன் யாராலும் பெறப்படவுமில்லை, அவனுக்கு நிகராக எவரும் இல்லை). ஏனெனில், பிறக்கின்ற எதுவும் இறக்காமல் இருப்பதில்லை; இறக்கின்ற எதற்கும் வாரிசு ஏற்படாமல் இருப்பதில்லை. நிச்சயமாக அல்லாஹ் இறக்கமாட்டான்; அவனுக்கு யாரும் வாரிசாகவும் (வாரிசுதாரராகவும்) மாட்டார்கள்.

**"வலம் யகுன் லஹு குஃபுவன் அஹத்"** (அவனுக்கு நிகராக எவரும் இல்லை) என்பதற்கு, "அவனுக்கு ஒப்பானவனும் இல்லை, அவனுக்கு நிகரானவனும் இல்லை, அவனைப் போன்று எதுவுமே இல்லை" என்று அவர் கூறினார்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
تَفْسِيرُ سُورَةِ الْفَلَقِ
ஸூரத்துல் ஃபலாக் விரிவுரை
حَدَّثَنَا أَبُو الْعَبَّاسِ مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ ثنا الْعَبَّاسُ بْنُ مُحَمَّدٍ الدُّورِيُّ ثنا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ ثنا أَبِي سَمِعْتُ يَحْيَىَ بْنَ أَيُّوبَ يُحَدِّثُ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ أَسْلَمَ أَبِي عِمْرَانَ التُّجِيبِيِّ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَقْرَأُ مِنْ سُورَةِ يُوسُفَ وَسُورَةِ هُودٍ قَالَ «يَا عُقْبَةُ §اقْرَأْ بِأَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ فَإِنَّكَ لَنْ تَقْرَأَ بِسُورَةٍ أَحَبَّ إِلَى اللَّهِ وَأَبْلَغَ عِنْدَهُ مِنْهَا فَإِنِ اسْتَطَعْتَ أَنْ لَا تَفُوتَكَ فَافْعَلْ» هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
உக்பா பின் ஆமிர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! (தொழுகையில் அல்லது ஓதும்போது) சூரா யூஸுஃப் மற்றும் சூரா ஹூத் ஆகியவற்றிலிருந்து நான் ஓதட்டுமா?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "உக்பாவே! நீர் 'அஊது பிரப்பில் ஃபலக்' (என்று தொடங்கும் அத்தியாயத்தை) ஓதுவீராக! ஏனெனில், அல்லாஹ்விற்கு மிகவும் விருப்பமானதும், அவனிடத்தில் மிகவும் ஆழமான (தாக்கத்தை ஏற்படுத்தக்கூடியதுமான) இந்த அத்தியாயத்தை விடச் சிறந்த வேறெந்த ஓர் அத்தியாயத்தையும் நீர் ஒருபோதும் ஓதிவிட முடியாது. எனவே, இதனை (ஓதுவதை) நீர் தவறவிடாமல் இருக்க முடியுமானால், அவ்வாறே செய்வீராக!" என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا أَبُو جَعْفَرٍ أَحْمَدُ بْنُ عُبَيْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ الْحَافِظُ بِهَمَذَانَ ثنا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْحُسَيْنِ ثنا آدَمُ بْنُ أَبِي إِيَاسٍ ثنا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ عَنْ خَالِهِ الْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ أَخَذَ بِيَدِهَا فَأَشَارَ بِهَا إِلَى الْقَمَرِ فَقَالَ «§اسْتَعِيذِي بِاللَّهِ مِنْ شَرِّ هَذَا فَإِنَّهُ الْغَاسِقُ إِذَا وَقَبَ» صَحِيحُ الْإِسْنَادِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ صحيح
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என் கையைப் பிடித்து, சந்திரனைச் சுட்டிக்காட்டி, “இதன் தீங்கை விட்டும் அல்லாஹ்விடம் பாதுகாப்புத் தேடிக்கொள். ஏனெனில், இதுதான் 'அல்-காஸிகு இதா வகப்' (இருள் சூழும் போது மறைந்து போகின்ற அல்லது இருளைக் கொண்டு வருகின்ற சந்திரன்) ஆகும்” என்று கூறினார்கள்.

(இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரப்பூர்வமானது (ஸஹீஹ்) ஆகும். எனினும், இதனை புகாரியும் முஸ்லிமும் (தங்கள் நூல்களில்) பதிவு செய்யவில்லை).
ஹதீஸ் தரம் : ஆதாரப்பூர்வமானது / சரியானது
صحيح
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حَمْشَاذَ الْعَدْلُ ثنا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُغِيرَةِ الْبَكْرِيُّ ثنا الْقَاسِمُ بْنُ الْحَكَمِ ثنا سُفْيَانُ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ زِيَادِ بْنِ ثُوَيْبٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ جَاءَ النَّبِيُّ ﷺ يَعُودُنِي فَقَالَ «أَلَا أَرْقِيكَ بِرُقْيَةٍ رَقَانِي بِهَا جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَامُ؟» فَقُلْتُ بَلَى بِأَبِي وَأُمِّي قَالَ «§بِسْمِ اللَّهِ أَرْقِيكَ وَاللَّهُ يَشْفِيكَ مِنْ كُلِّ دَاءٍ فِيكَ مِنْ شَرِّ النَّفَّاثَاتِ فِي الْعُقَدِ وَمِنْ شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ» فَرَقَى بِهَا ثَلَاثَ مَرَّاتٍسكت عنه الذهبي في التلخيص
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

(நான் நோயுற்றிருந்த போது) நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் என்னை நலம் விசாரிக்க வந்தார்கள். அப்போது, "ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் எனக்கு ஓதிப்பார்த்த (ஒரு) ருக்யாவை (பிரார்த்தனையை) நான் உனக்கு ஓதிப் பார்க்கட்டுமா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நான், "என் தாயும் தந்தையும் தங்களுக்கு அர்ப்பணமாகட்டும்! (ஆம், ஓதிப்பாருங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதரே!)" என்றேன்.

அப்போது நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள்,

"பிஸ்மில்லாஹி அர்கீக்க, வல்லாஹு யஷ்ஃபீக்க, மின் குல்லி தாஇன் ஃபீக்க, மின் ஷர்ரின் நஃப்பாஸாத்தி ஃபில் உகத், வமின் ஷர்ரி ஹாஸிதின் இதா ஹஸத்"

(பொருள்: அல்லாஹ்வின் பெயரால் நான் உமக்கு ஓதிப்பார்க்கிறேன். உம்மிலுள்ள அனைத்து நோய்களிலிருந்தும், முடிச்சுகளில் ஊதும் (சூனியக்காரர்களின்) தீங்கிலிருந்தும், பொறாமைக்காரன் பொறாமை கொள்ளும்போது (ஏற்படும்) தீங்கிலிருந்தும் அல்லாஹ் உமக்குக் குணமளிப்பானாக!)

என்று (அந்தப் பிரார்த்தனையை) மூன்று முறை ஓதிப்பார்த்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இது குறித்து (அறிஞர்கள்) மௌனம் காத்துள்ளனர் / கருத்துக் கூறவில்லை
سكت عنه
تَفْسِيرُ سُورَةِ النَّاسِ
ஸூரத்துந் நாஸின் விரிவுரை
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ الصَّنْعَانِيُّ بِمَكَّةَ ثنا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبَّادٍ أَنْبَأَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَنْبَأَ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ عَنْ حَكِيمِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ § مَا مِنْ مَوْلُودٍ إِلَّا عَلَى قَلْبِهِ الْوَسْوَاسُ فَإِنْ ذَكَرَ اللَّهَ خَنَسَ وَإِنْ غَفَلَ وَسْوَسَ وَهُوَ قَوْلُهُ تَعَالَى {الْوَسْوَاسِ الْخَنَّاسِ} [الناس 4] «هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ عَلَى شَرْطِ الشَّيْخَيْنِ وَلَمْ يُخَرِّجَاهُ» آخِرُ كِتَابِ التَّفْسِيرِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ وَصَلَّى اللَّهُ عَلَى سَيِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَآلِهِ وَأَصْحَابِهِ أَجْمَعِينَعلى شرط البخاري ومسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

பிறக்கும் ஒவ்வொரு (குழந்தையின்) இதயத்தின் மீதும் 'வஸ்வாஸ்' (எனும் ஊசலாட்டத்தை ஏற்படுத்துபவன்/சைத்தான்) இருக்கிறான். (மனிதன்) அல்லாஹ்வை நினைவுகூர்ந்தால், அவன் (பின்வாங்கிப்) பதுங்கிவிடுகிறான். (மனிதன் அல்லாஹ்வை நினைவுகூரத் தவறி) மறதியில் ஆழ்ந்தால், அவன் (மீண்டும்) ஊசலாட்டத்தை ஏற்படுத்துகிறான். இதுவே, {அல் வஸ்வாஸில் கன்னாஸ் - பின்வாங்கிப் பதுங்கும் ஊசலாட்டக்காரன்} [அந்-நாஸ்: 4] எனும் அல்லாஹுதஆலாவின் திருவசனமாகும்.
ஹதீஸ் தரம் : இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளுக்கும் உட்பட்டது
على شرط البخاري ومسلم