பைஹகீ

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கைபர் வாசிகளுடன், (அங்கு) விளையும் பழங்கள் அல்லது விவசாயப் பயிர்களில் பாதியை (அவர்களுக்குக் கூலியாக வழங்குவதாக) ஒப்பந்தம் செய்தார்கள்.

(மற்றொரு அறிவிப்பில், "அதிலிருந்து (நிலத்திலிருந்து) வெளிப்படும் பழங்கள் அல்லது விவசாயப் பயிர்களில் பாதி" என்று சற்று மாறுபட்ட வாசகத்துடன் பதிவாகியுள்ளது. இதனை இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகியோர் (தங்களது நூல்களில்) பதிவு செய்துள்ளனர்).

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

உமர் இப்னு கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் ஹிஜாஸ் பூமியிலிருந்து யூதர்களை வெளியேற்றினார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கைபரை வெற்றிகொண்டபோது, அங்கிருந்து யூதர்களை வெளியேற்ற நாடினார்கள். அப்பூமி வெற்றிகொள்ளப்பட்டபோது அது அல்லாஹ்வுக்கும், அவனது தூதருக்கும், முஸ்லிம்களுக்கும் உரியதாக (போர் மூலம் கிடைத்த வெற்றியாக) இருந்தது. எனவே, யூதர்களை அங்கிருந்து வெளியேற்ற நபியவர்கள் நாடினார்கள். அப்போது யூதர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம், நிலத்தில் தாங்களே உழைப்பதாகவும் (வேலைப்பளுவை ஏற்றுக்கொள்வதாகவும்), அதற்குப் பகரமாக விளைச்சலில் பாதி தங்களுக்கு வழங்கப்பட வேண்டும் என்ற நிபந்தனையின் பேரில் தங்களை அங்கேயே குடியிருக்க அனுமதிக்கும்படியும் கோரினார்கள். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "நாம் விரும்பும் காலம் வரை இந்த நிபந்தனையின் அடிப்படையில் உங்களை இங்கு குடியிருக்க அனுமதிக்கிறோம்" என்று கூறினார்கள். அதன்படியே அவர்கள் அங்கு தங்கியிருந்தனர். பின்னர் உமர் (ரலி) அவர்கள் தமது ஆட்சிக் காலத்தில் அவர்களை 'தைமா' மற்றும் 'அரீஹா' (ஜெரிக்கோ) ஆகிய இடங்களுக்கு வெளியேற்றினார்கள்.

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் வாயிலாக வரும் மற்றொரு அறிவிப்பில், "உமர் இப்னு கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் ஹிஜாஸ் பூமியிலிருந்து யூதர்களையும் கிறிஸ்தவர்களையும் வெளியேற்றினார்கள்" என்று இடம்பெற்றுள்ளது. அதன் தொடர்ச்சியாக முந்தைய ஹதீஸைப் போன்றே பிற விவரங்களும் இடம்பெற்றுள்ளன. (இந்த ஹதீஸை இமாம் முஸ்லிம் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலிலும், இமாம் புகாரி அவர்களும் பதிவு செய்துள்ளனர்).

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

கைபர் வெற்றி கொள்ளப்பட்டபோது, (அங்கிருந்த) யூதர்கள் தங்களை அங்கேயே (தொடர்ந்து) தங்கியிருக்க அனுமதிக்கும்படி அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் கோரினார்கள். (அதற்குப் பகரமாக) அந்த நிலத்திலிருந்து உற்பத்தியாகும் பழங்கள் மற்றும் விவசாய விளைச்சல்களில் பாதியை (உழைப்பிற்காகத் தாங்கள் எடுத்துக் கொண்டு, மீதிப் பாதியை முஸ்லிம்களுக்குத்) தந்துவிடுவதாகக் கூறினார்கள்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "நாங்கள் விரும்பும் காலம் வரை இதே நிபந்தனையின் அடிப்படையில் உங்களை இங்குத் தங்கியிருக்க அனுமதிக்கிறோம்" என்று கூறினார்கள். அவ்வாறே, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் காலம், அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களின் காலம் மற்றும் உமர் (ரலி) அவர்களின் ஆட்சியின் ஒரு பகுதி வரை அவர்கள் அங்கேயே (தங்கியிருந்து விவசாயம் செய்து) வந்தனர். கைபரின் (முஸ்லிம்களுக்குரிய) பாதி விளைச்சலானது பங்குகளாகப் பிரிக்கப்படும்; (அதில்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஐந்தில் ஒரு பங்கினை (கும்ஸை - பொது நிதிக்காக) எடுத்துக் கொள்வார்கள்.

(இதனை இமாம் முஸ்லிம் (ரஹ்) அவர்கள் தமது ஸஹீஹில் அபூத்தாஹிர் வழியாக இப்னு வஹ்ப் அவர்களிடமிருந்து பதிவு செய்துள்ளார்கள்.)

இப்னு உமர் (ரலி) அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கைபர் வாசிகளுடன் போர் புரிந்து, அவர்களை அவர்களின் கோட்டைக்குள் தஞ்சம் புகும் நிலைக்குத் தள்ளினார்கள். பின்னர் (அப்பகுதியின்) நிலம், பயிர்கள் மற்றும் பேரீச்சை மரங்களை (வெற்றி கொண்டு) தன்வசப்படுத்தினார்கள்.

அப்போது அவர்கள் (யூதர்கள்), "முஹம்மதே! இந்த நிலத்தில் எங்களை இருக்க விடுங்கள்; நாங்கள் இதனைச் சீர்படுத்தி, (விவசாயம் செய்து) பராமரிக்கிறோம்" என்று கூறினார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமோ அல்லது அவர்களின் தோழர்களிடமோ அதனைப் பராமரிப்பதற்கான (அதிகப்படியான) பணியாளர்கள் இருக்கவில்லை. எனவே, விளையும் ஒவ்வொரு பயிர், பேரீச்சை மற்றும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் விரும்பும் (காலம்) வரை, (அதில் கிடைக்கும் விளைச்சலில்) அவர்களுக்குச் சரிபாதி (பங்கு) உண்டு என்ற நிபந்தனையின் அடிப்படையில் கைபரை அவர்களுக்கு (விவசாயத்திற்காக) வழங்கினார்கள்.

அப்துல்லாஹ் பின் ரவாஹா (ரலி) அவர்கள் ஒவ்வொரு வருடமும் அவர்களிடம் வந்து, (விளைச்சலைத் தோராயமாக) மதிப்பீடு செய்வார்கள். பின்னர் (அரசுக்குரிய) அந்தச் சரிபாதியை வழங்க அவர்களைப் பொறுப்பாக்குவார்கள். ஒரு வருடம் அவர் (விளைச்சலை) மிகவும் கறாராக மதிப்பீடு செய்ததாக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் அவர்கள் முறையிட்டனர். மேலும், அவர்கள் அவருக்கு லஞ்சம் கொடுக்கவும் முற்பட்டனர்.

அப்போது (அப்துல்லாஹ் பின் ரவாஹா ரலி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் எதிரிகளே! நீங்கள் எனக்கு ஹராமான செல்வத்தை (லஞ்சத்தை) உண்ணத் தருகிறீர்களா? அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! மனிதர்களிலேயே எனக்கு மிகவும் விருப்பமானவரிடமிருந்து (நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து) நான் உங்களிடம் வந்துள்ளேன். மேலும், நீங்கள் எனக்கு உங்களின் எண்ணிக்கையிலான குரங்குகள் மற்றும் பன்றிகளை விடவும் மிகவும் வெறுப்பிற்குரியவர்கள். (இருப்பினும்) உங்கள் மீதான எனது வெறுப்பும், அவர் (நபி (ஸல்) அவர்கள்) மீதான எனது அன்பும் உங்களுக்கு நான் அநீதியிழைக்க என்னைத் தூண்டாது" என்று கூறினார்கள்.

(இதைக் கேட்ட) அவர்கள், "இதன் (இத்தகைய நீதியின்) மூலமாகவே வானங்களும் பூமியும் நிலைபெற்றுள்ளன" என்று கூறினார்கள்.

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் தமது தந்தை உமர் (ரலி) அவர்கள் வாயிலாக அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கைபர் (பகுதி) யூதர்களிடம், அங்கிருந்த (பேரீச்சை மற்றும் விவசாய) சொத்துக்களின் விளைச்சலில் சரிபாதி (அவர்களுக்குக் கிடைக்கும் என்ற அடிப்படையில்) விவசாய ஒப்பந்தம் செய்தார்கள். அவர்களுடைய பங்குகள் (தெளிவாக) நிர்ணயிக்கப்பட்டிருந்தன. மேலும், "நாங்கள் விரும்பினால் உங்களை (இங்கிருந்து) வெளியேற்றுவோம்" என்று அவர்களிடம் நிபந்தனை விதித்தார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கைபரை வெற்றி கொண்டபோது, (அங்கிருந்த) நிலம் மற்றும் (அங்குள்ள) அனைத்து மஞ்சள் (தங்கம்) மற்றும் வெள்ளை (வெள்ளி) ஆகிய அனைத்தும் தமக்கே (முஸ்லிம்களுக்கே) சொந்தம் என்று நிபந்தனை விதித்தார்கள். அப்போது கைபர் வாசிகள் (யூதர்கள்), "எங்களுக்கு நிலத்தைப் பற்றி (விவசாயம் செய்ய) நன்கு தெரியும். எனவே, அந்த நிலங்களில் நாங்கள் உழைக்கிறோம் (விவசாயம் செய்கிறோம்). உற்பத்தியாகும் விளைச்சலில் உங்களுக்குப் பாதியும், எங்களுக்குப் பாதியும் (பிரித்துக் கொள்வது) என்ற நிபந்தனையின் அடிப்படையில் அதை எங்களிடமே ஒப்படைத்து விடுங்கள்" என்று கூறினார்கள். (அறிவிப்பாளர் கூறுகிறார்:) நபி (ஸல்) அவர்களும் அந்த நிபந்தனையின் அடிப்படையில் அதை அவர்களுக்கே வழங்கினார்கள்.

பேரீச்ச மரங்களின் பழங்களை அறுவடை செய்யும் நேரம் வந்தபோது, நபி (ஸல்) அவர்கள் (அப்துல்லாஹ்) இப்னு ரவாஹா (ரலி) அவர்களை அங்கே அனுப்பினார்கள். அவர்கள் பேரீச்ச மரங்களின் விளைச்சலை மதிப்பீடு செய்தார்கள். இதையே மதீனாவாசிகள் 'அல்-கர்ஸ்' (Khars - மரத்திலிருக்கும் போதே விளைச்சலை மதிப்பிடுதல்) என்று அழைப்பார்கள். அவர்கள், "இந்த மரங்களில் இன்னின்ன அளவுக்கு (பேரீச்சம்பழம்) விளைச்சல் உள்ளது" என்று (மதிப்பிட்டுக்) கூறினார்கள். அதற்கு கைபர் வாசிகள், "இப்னு ரவாஹாவே! நீங்கள் (அளவை) அதிகமாக மதிப்பிட்டுவிட்டீர்கள்" என்றனர்.

அதற்கு இப்னு ரவாஹா (ரலி) அவர்கள், "அப்படியானால், (இந்த மதிப்பீட்டின்படி) பேரீச்ச மரங்களை (விளைச்சலை) நான் பொறுப்பேற்று எடுத்துக் கொள்கிறேன். நான் மதிப்பிட்ட அளவின் பாதியை (உங்களுக்குரிய பங்காக) உங்களுக்குத் தந்து விடுகிறேன் (அல்லது நீங்கள் அந்தப் பொறுப்பை ஏற்றுக்கொண்டு எனக்குப் பாதியைத் தாருங்கள்)" என்று கூறினார்கள். அதற்கு அவர்கள், "இதுதான் (உண்மையான) நீதியாகும். இதன் மூலமே வானமும் பூமியும் நிலைபெற்றுள்ளன. நீங்கள் கூறிய மதிப்பீட்டின்படியே நாங்களே அதனை (விளைச்சலை) எடுத்துக் கொள்ளச் சம்மதிக்கிறோம்" என்று கூறினார்கள்.

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கைபரை வெற்றியடைந்தபோது, யூதர்களை அழைத்து, "நீங்கள் (இந்த நிலத்தில்) உழைக்க வேண்டும் என்ற நிபந்தனையின் அடிப்படையில், (விளையும்) பேரீச்சம்பழங்களில் பாதியை உங்களுக்குத் தருகிறோம். கண்ணியமும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ் உங்களை (இங்கு) விட்டுவைக்கும் வரை நானும் உங்களை விட்டுவைக்கிறேன்" என்று கூறினார்கள்.
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (விளைச்சலை) மதிப்பிடுவதற்காக அப்துல்லாஹ் (பின் ரவாஹா - ரலி) அவர்களை அனுப்புவார்கள். பின்னர், அதனை (அந்த மதிப்பீட்டின்படியான பங்கை) அவர்கள் எடுத்துக்கொள்ளலாம் அல்லது விட்டுவிடலாம் என அவர்களுக்குத் தேர்வுரிமை வழங்குவார்கள்.
(ஒருமுறை) யூதர்கள் இது தொடர்பாக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து முறையிட்டனர். அப்போது, அப்துல்லாஹ் பின் ரவாஹா (ரலி) அவர்களை அழைத்த நபியவர்கள், யூதர்கள் கூறியதை அவரிடம் தெரிவித்தார்கள்.
அதற்கு அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவர்களுக்குத் தேர்வுரிமை உள்ளது. அவர்கள் விரும்பினால் அதனை எடுத்துக்கொள்ளலாம்; அவர்கள் அதனை விட்டுவிட்டால் நாங்கள் அதனை எடுத்துக்கொள்வோம்" என்று கூறினார்கள்.
(இதைக் கேட்ட) யூதர்கள் திருப்தியடைந்து, "இந்த (நீதியின்) மூலமே வானங்களும் பூமியும் நிலைபெற்றுள்ளன" என்று கூறினார்கள்.
பின்னர், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தாம் மரணிப்பதற்குக் காரணமான (இறுதி) நோயின்போது, "அரேபியத் தீபகற்பத்தில் இரண்டு மார்க்கங்கள் ஒன்றிணைந்து இருக்கக் கூடாது" என்று கூறினார்கள்.
இந்தச் செய்தி உமர் (ரலி) அவர்களுக்கு எட்டியபோது, அவர்கள் கைபர் யூதர்களுக்கு ஆளனுப்பி, "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இந்தச் சொத்துகள் (நிலங்கள்) தொடர்பாக உங்களுடன் ஒப்பந்தம் செய்தார்கள். மேலும், அல்லாஹ்வும் அவனது தூதரும் உங்களை விட்டுவைக்கும் வரை உங்களை விட்டுவைப்பதாக நிபந்தனையிட்டார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (தமது இறுதி காலத்தில்) கட்டளையிட்டதன் மூலம், உங்களை வெளியேற்றுவதற்கு கண்ணியமும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ் அனுமதித்துவிட்டான்" என்று கூறினார்கள்.
ஆகவே, ஹிஜாஸ் பூமியிலிருந்த ஒவ்வொரு யூதரையும் கிறிஸ்தவரையும் உமர் (ரலி) அவர்கள் வெளியேற்றினார்கள். பின்னர், அதனை (கைபர் நிலங்களை) ஹுதைபிய்யாவாசிகளுக்கிடையே பங்கிட்டார்கள்.

அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கைபர் (பகுதியின் நிலங்களை), யூதர்கள் அதில் உழைத்துப் பயிரிட வேண்டும் (என்ற நிபந்தனையுடன்), அதிலிருந்து வெளிப்படும் (விளைச்சலில்) பாதி அவர்களுக்கு உரியது என்ற அடிப்படையில் (அவர்களிடம்) கொடுத்தார்கள்.

(இதனை இமாம் புகாரி அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் மூஸா பின் இஸ்மாயீல் வழியாக, ஜுவைரியாவிடமிருந்து அறிவித்துள்ளார்கள்.)

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கைபர்வாசிகளிடம், அங்கு (நிலத்திலிருந்து) விளையும் பயிர்கள் அல்லது பழங்களில் சரிபாதியை (உழைப்பிற்காக அவர்களுக்குத்) தந்துவிட வேண்டும் என்ற (ஒப்பந்தத்தின்) அடிப்படையில் (விவசாயம் செய்ய) அனுமதித்தார்கள்.

அதிலிருந்து ஒவ்வொரு ஆண்டும் தமது மனைவியருக்கு நூறு 'வஸக்'களை (அளவைகளை) அவர்கள் வழங்கி வந்தார்கள். அதில் எண்பது வஸக் பேரீச்சம் பழங்களும், இருபது வஸக் வாற்கோதுமையும் (பார்லியும்) அடங்கும்.

உமர் (ரலி) அவர்கள் (தமது ஆட்சிக் காலத்தில்) கைபர் (நிலத்தைப் பங்கிட்டபோது), நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் மனைவியருக்குத் தமக்கான நிலம் மற்றும் தண்ணீரைப் (பிரித்துப்) பெற்றுக்கொள்வது அல்லது ஒவ்வொரு ஆண்டும் தமக்குரிய (அதே அளவிலான) வஸ்க்குகளை (உறுதியாகப் பெறுவதற்குப்) பொறுப்பேற்கப்படுவது ஆகிய இரண்டில் ஒன்றைத் தேர்ந்தெடுக்கும் உரிமையை வழங்கினார்கள்.

இதில் அவர்கள் (ஒவ்வொருவரும் தத்தமது விருப்பத்திற்கேற்ப) வெவ்வேறு முடிவுகளை எடுத்தனர். அவர்களில் சிலர் நிலம் மற்றும் தண்ணீரைத் தேர்ந்தெடுத்தனர். வேறு சிலர் (ஆண்டுதோறும் வழங்கப்படும்) வஸ்க்குகளைத் தேர்ந்தெடுத்தனர். ஆயிஷா (ரலி) மற்றும் ஹஃப்ஸா (ரலி) ஆகிய இருவரும் நிலம் மற்றும் தண்ணீரைத் தேர்ந்தெடுத்தவர்களில் அடங்குவர்.

(இது அபூளம்ரா அவர்களின் அறிவிப்பில் உள்ள வாசகமாகும். அலீ பின் முஸ்ஹிர் அவர்களின் அறிவிப்பில், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கைபரை, அதிலிருந்து கிடைக்கும் பேரீச்சம் அல்லது பயிர்களில் பாதியை (வழங்க வேண்டும் என்ற நிபந்தனையில்) கொடுத்தார்கள்" என்று இடம்பெற்றுள்ளது. பின்னர் மீதி ஹதீஸை அவர் இதே பொருளில் குறிப்பிட்டுள்ளார். இதனை இமாம் புகாரி தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் இப்ராஹீம் பின் முன்திர் வழியாக அபூளம்ராவிடமிருந்தும், இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் அலீ பின் ஹுஜ்ர் வழியாகவும் பதிவு செய்துள்ளனர்).

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கைபரின் பேரீச்சை மரங்களையும் அதன் நிலத்தையும் கைபர் யூதர்களிடமே (பராமரிப்புக்காக) ஒப்படைத்தார்கள். "அவர்கள் தங்கள் சொந்தப் பொருள்களைக் (மற்றும் உழைப்பைக்) கொண்டே அவற்றில் உழைத்துப் பயிரிட வேண்டும்; அதன் விளைச்சலில் பாதி அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு (அரசுக்காக) உரியதாகும்" என்ற நிபந்தனையின் அடிப்படையில் அதனை வழங்கினார்கள்.

அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

முஹாஜிர்கள் மக்காவிலிருந்து மதீனாவிற்கு வந்தபோது, அவர்கள் கையில் எப்பொருளும் இல்லாதவர்களாகவே (வறுமையுடன்) வந்தனர். அன்சாரிகள் நிலம் மற்றும் அசையாச் சொத்துக்களுக்கு (வீடு, தோட்டம் போன்றவற்றுக்கு) உரியவர்களாக இருந்தனர். எனவே, அன்சாரிகள் ஒவ்வொரு வருடமும் தங்களது சொத்துக்களில் (தோட்டங்களில்) விளையும் கனிகளில் பாதியை முஹாஜிர்களுக்கு வழங்குவதாகவும், (அதற்குப் பகரமாக முஹாஜிர்கள் விவசாய) வேலையையும் பராமரிப்பையும் பொறுப்பேற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்ற நிபந்தனையின் அடிப்படையில் அவர்களுடன் (தங்களது தோட்டங்களைப்) பகிர்ந்து கொண்டனர்.

(இதன்பின்னர்) அவர்கள் ஹதீஸின் மீதிப்பகுதியைக் குறிப்பிட்டனர். இதனை இமாம் புகாரி அவர்கள் தங்களது 'ஸஹீஹ்' நூலில் அப்துல்லாஹ் பின் யூஸுஃப் வழியாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.

அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"முஹாஜிர்கள் மக்காவிலிருந்து மதீனாவிற்குப் (புலம்பெயர்ந்து) புறப்பட்டபோது, அவர்களின் கைகளில் (செல்வம்) எதுவும் இருக்கவில்லை. எனவே, (தோட்டங்களின்) பராமரிப்பு மற்றும் வேலைகளை (முஹாஜிர்கள்) கவனித்துக் கொள்ள வேண்டும் என்ற நிபந்தனையின் அடிப்படையில், ஒவ்வொரு ஆண்டும் தங்கள் சொத்துக்களின் (பேரீச்சைத் தோட்டங்களின்) விளைச்சலில் பாதியை அவர்களுக்கு வழங்குவதென அன்சாரிகள் தங்களுடைய செல்வங்களை அவர்களுடன் பங்கிட்டுக் கொண்டனர்."