மிஷ்காத் அல்-மஸாபீஹ்

இறைத்தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"ஆதமுடைய மக்களின் தலைமுறைகளிலிருந்து (ஒவ்வொரு) தலைமுறையாக, மிகச் சிறந்த தலைமுறைகளிலேயே நான் (தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு) அனுப்பப்பட்டேன். இறுதியில் நான் (தற்போது) இருக்கின்ற இந்தத் தலைமுறையில் (பிறந்து) வந்தேன்."

நூல்: புகாரி.

வாஸிலா பின் அல்-அஸ்கஃ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்: "நிச்சயமாக அல்லாஹ் இஸ்மாயீல் (அலை) அவர்களின் சந்ததியினரிலிருந்து கினானாவைத் தேர்ந்தெடுத்தான். கினானாவிலிருந்து குறைஷியரைத் தேர்ந்தெடுத்தான். குறைஷியரிலிருந்து பனூ ஹாஷிமைத் தேர்ந்தெடுத்தான். பனூ ஹாஷிமிலிருந்து (சிறந்தவராக) என்னைத் தேர்ந்தெடுத்தான்".
இதனை முஸ்லிம் பதிவு செய்துள்ளார்.

திர்மிதீயில் இடம்பெறும் மற்றொரு அறிவிப்பில், "நிச்சயமாக அல்லாஹ் இப்ராஹீம் (அலை) அவர்களின் சந்ததியினரிலிருந்து இஸ்மாயீலைத் தேர்ந்தெடுத்தான். இஸ்மாயீலின் சந்ததியினரிலிருந்து பனூ கினானாவைத் தேர்ந்தெடுத்தான்" என்று இடம்பெற்றுள்ளது.

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"மறுமை நாளில் ஆதமுடைய மக்களின் (மனிதகுலத்தின்) தலைவராக நான் இருப்பேன். (மறுமை நாளில்) மண்ணறை பிளக்கப்பட்டு (முதலில்) வெளிவருபவனும் நானே! (அல்லாஹ்விடம்) முதன்முதலில் பரிந்துரை செய்பவனும் நானே! முதன்முதலில் யாருடைய பரிந்துரை (அல்லாஹ்வினால்) ஏற்கப்படுமோ அவரும் நானே!"

இதை முஸ்லிம் பதிவு செய்துள்ளார்.

அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"மறுமை நாளில் நபிமார்களிலேயே அதிகமான பின்பற்றுபவர்களை (உம்மத்தினரை)க் கொண்டவனாக நான் இருப்பேன்; மேலும், சொர்க்கத்தின் வாசலை முதன்முதலாகத் தட்டுபவனும் (அதைத் திறக்கக் கோருபவனும்) நானே ஆவேன்."
(நூல்: முஸ்லிம்)

அவர் (அனஸ் இப்னு மாலிக் - ரலி) அறிவிக்கிறார்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"மறுமை நாளில் நான் சொர்க்கத்தின் வாசலுக்கு வந்து, அதைத் திறக்கும்படி (அனுமதி) கேட்பேன். அப்போது அதன் காவலர் (வானவர்), 'நீங்கள் யார்?' என்று கேட்பார். அதற்கு நான், 'முஹம்மது' என்று கூறுவேன். அப்போது அவர், 'உங்களுக்காகவே (முதலில் திறக்கும்படி) எனக்குக் கட்டளையிடப்பட்டுள்ளது; உங்களுக்கு முன்பு வேறு யாருக்கும் (இவ்வாசலைத்) திறக்கக் கூடாது (என்றும் பணிக்கப்பட்டுள்ளது)' என்று கூறுவார்."

நூல்: முஸ்லிம்

அவரே (அனஸ் ரலி) அறிவிக்கிறார்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "சொர்க்கத்தில் (நுழைவதற்காக) முதன்முதலாகப் பரிந்துரை (ஷஃபாஅத்) செய்பவன் நானே ஆவேன். நபிமார்களில் எந்த நபியும் என்னை (மக்கள்) விசுவாசித்த அளவுக்கு விசுவாசிக்கப்படவில்லை. நபிமார்களில் ஒருவர் இருக்கிறார்; அவருடைய சமுதாயத்தில் ஒரேயொரு மனிதரைத் தவிர வேறு எவரும் அவரை விசுவாசிக்கவில்லை."

இதனை முஸ்லிம் (எனும் நூல்) பதிவு செய்துள்ளார்.

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எனக்கும் (எனக்கு முந்தைய) நபிமார்களுக்கும் உள்ள உதாரணம், ஒரு மாளிகையை ஒத்திருக்கிறது. அது மிக அழகாகக் கட்டப்பட்டிருந்தது; எனினும், அதில் ஒரு செங்கல் (வைப்பதற்கான) இடம் மட்டும் (காலியாக) விடப்பட்டிருந்தது. மக்கள் அதைச் சுற்றி வந்து அதன் கட்டுமானத்தின் அழகைக் கண்டு வியப்படைந்தனர். (அவர்கள்) 'இந்தச் செங்கல் மட்டும் வைக்கப்பட்டிருக்கக் கூடாதா?' (என்று கேட்டனர்). நானே அந்தச் செங்கல்லுக்கான இடத்தை நிரப்பினேன். என்னைக் கொண்டே அந்தக் கட்டிடம் முழுமை பெற்றது; என்னைக் கொண்டே தூதர்களின் வருகையும் முற்றுப்பெற்றது."

மற்றொரு அறிவிப்பில், "நானே அந்தச் செங்கல்; நானே நபிமார்களின் முத்திரையாக (இறுதி நபியாக) இருக்கிறேன்" (என்று இடம்பெற்றுள்ளது).
(புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்)

அவர் (அபூஹுரைரா - ரலி) அறிவிக்கிறார்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எந்தவொரு நபியும், எத்தகைய (அற்புத) அடையாளங்களைக் கண்டால் மனிதர்கள் ஈமான் கொள்வார்களோ அத்தகைய அடையாளங்கள் வழங்கப்படாமல் இருந்ததில்லை. ஆனால், எனக்கு வழங்கப்பட்டதெல்லாம் அல்லாஹ் எனக்கு அருளிய 'வஹீ' (வேத வெளிப்பாடு - குர்ஆன்) ஆகும். எனவே, மறுமை நாளில் ஏனைய நபிமார்களை விட என்னைப் பின்பற்றுபவர்களே மிக அதிகமாக இருப்பார்கள் என்று நான் நம்புகிறேன்."

(நூல்: புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்)

ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"எனக்கு முன்பு எவருக்கும் வழங்கப்படாத ஐந்து (சிறப்புகள்) எனக்கு வழங்கப்பட்டுள்ளன:
ஒரு மாதப் பயணத் தொலைவில் (எதிரிகள்) இருந்தாலும் (அவர்கள் உள்ளத்தில்) நடுக்கத்தை ஏற்படுத்துவதன் மூலம் நான் உதவி செய்யப்பட்டுள்ளேன்.
பூமி முழுவதும் எனக்குத் தொழுமிடமாகவும் தூய்மைப்படுத்தும் பொருளாகவும் (தயம்மும் செய்ய ஏற்றதாகவும்) ஆக்கப்பட்டுள்ளது. எனவே, என் சமுதாயத்தைச் சேர்ந்த எந்தவொரு மனிதருக்கும் தொழுகையின் நேரம் வந்துவிட்டால் அவர் (தாம் இருக்கும் இடத்திலேயே) தொழுது கொள்ளட்டும்.
போர்ப் பொருள்கள் (கனீமத்) எனக்கு அனுமதிக்கப்பட்டுள்ளன; எனக்கு முன்பு எவருக்கும் அவை அனுமதிக்கப்பட்டதில்லை.
எனக்குப் பரிந்துரை செய்யும் உரிமை (மறுமையில் 'ஷஃபாஅத் அல்-உழ்மா' எனும் பெரும் பரிந்துரை) வழங்கப்பட்டுள்ளது.
முன்பு ஒவ்வொரு நபியும் தங்களின் சமூகத்தாருக்கு மட்டுமே பிரத்தியேகமாக அனுப்பப்பட்டார்கள்; ஆனால், நான் முழு மனிதகுலத்திற்கும் பொதுவாக அனுப்பப்பட்டுள்ளேன்."

(முத்தஃபகுன் அலைஹி - புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்)

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"ஆறு விஷயங்களில் ஏனைய நபிமார்களை விட நான் சிறப்பிக்கப்பட்டுள்ளேன்: (சுருக்கமான வார்த்தைகளில் விரிவான கருத்தை உரைக்கும் ஆற்றல் - ஜவாமிஉல் கலிம்) எனக்கு வழங்கப்பட்டுள்ளது; (எதிரிகளின் உள்ளங்களில்) அச்சத்தை ஏற்படுத்துவதன் மூலம் எனக்கு உதவி செய்யப்பட்டுள்ளது; (போரில் கிடைக்கும்) போர் ஈட்டுப் பொருள்கள் எனக்கு அனுமதிக்கப்பட்டுள்ளன; பூமி முழுவதும் எனக்குத் தொழுமிடமாகவும் (தயம்மும் செய்வதற்குரிய) தூய்மைப்படுத்தும் பொருளாகவும் ஆக்கப்பட்டுள்ளது; (மனிதர்கள் மற்றும் ஜின்கள் உள்ளிட்ட) அனைத்துப் படைப்பினங்களுக்கும் நான் தூதராக அனுப்பப்பட்டுள்ளேன்; மேலும் என்னோடு நபிமார்களின் வருகை முற்றுப்பெற்றுவிட்டது."

இதனை முஸ்லிம் பதிவு செய்துள்ளார்.

அவரே (அபூஹுரைரா ரலி) அறிவிக்கிறார்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நான் 'ஜவாமிஉல் கலிம்' (சுருக்கமான சொற்களில் பரந்த கருத்துக்களைக் கொண்ட பேச்சு) வழங்கப்பட்டு அனுப்பப்பட்டுள்ளேன். (எதிரிகளின் உள்ளங்களில்) அச்சத்தை ஏற்படுத்துவதன் மூலம் நான் உதவி செய்யப்பட்டுள்ளேன். மேலும், நான் உறங்கிக் கொண்டிருந்தபோது, பூமியின் பொக்கிஷங்களின் சாவிகள் என்னிடம் கொண்டுவரப்பட்டு என் கைகளில் வைக்கப்படுவதைக் கண்டேன்."

(புகாரி, முஸ்லிம்)

ஸவ்பான் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ் எனக்காகப் பூமியைச் சுருட்டித் தந்தான். அதன் கிழக்கு மற்றும் மேற்குப் பகுதிகளை நான் பார்த்தேன். எனக்காக எவ்வளவு தூரம் பூமி சுருட்டித் தரப்பட்டதோ, அவ்வளவு தூரத்திற்கு என் சமுதாயத்தின் ஆட்சி (எதிர்காலத்தில்) சென்றடையும். மேலும், எனக்குச் சிவப்பு மற்றும் வெள்ளை (தங்கம் மற்றும் வெள்ளி - அதாவது பாரசீக மற்றும் ரோமானியப் பேரரசுகளின்) ஆகிய இரு கருவூலங்கள் வழங்கப்பட்டன. நான் என் இறைவனிடம் எனது சமுதாயத்திற்காக, அவர்களைப் பொதுவான பஞ்சத்தினால் அழித்துவிடக் கூடாது என்றும், அவர்களுக்கு வெளியிலிருந்து (அந்நியமான) வேறு ஒரு எதிரியை அவர்கள் மீது ஆதிக்கம் செலுத்தச் செய்து, அவர்களை (அவர்களின் ஒற்றுமையைச் சிதைத்து) முற்றிலுமாக அழித்துவிடக் கூடாது என்றும் வேண்டினேன்.

அதற்கு என் இறைவன், 'முஹம்மதே! நான் ஒரு முடிவைச் செய்துவிட்டால், அது (எவராலும்) மாற்றப்படாது. உமது சமுதாயத்தாரைப் பொதுவான பஞ்சத்தால் நான் அழிக்க மாட்டேன். மேலும், பூமியின் அனைத்துத் திசைகளிலுமிருந்து அவர்களுக்கு எதிராக (எதிரிகள்) ஒன்றுதிரண்டு வந்தாலும், அவர்களுக்கு வெளியிலிருந்து வேறு ஒரு எதிரி அவர்கள் மீது ஆதிக்கம் செலுத்தி, அவர்களை முற்றிலுமாக அழித்துவிட நான் அனுமதிக்க மாட்டேன். ஆனால், அவர்கள் தங்களுக்குள்ளேயே ஒருவரையொருவர் அழித்துக்கொள்வார்கள்; ஒருவரையொருவர் சிறைபிடித்துக் கொள்வார்கள் (என்ற நிலை ஏற்படும் வரை இந்த பாதுகாப்பு நீடிக்கும்)' என்று கூறினான்."

நூல்: முஸ்லிம்

ஸஅத் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பனூ முஆவியா பள்ளிவாசலைக் கடந்து சென்றபோது, (அதனுள்) நுழைந்து இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுதார்கள். நாங்களும் அவர்களுடன் சேர்ந்து தொழுதோம். அவர்கள் தம் இறைவனிடம் நீண்ட நேரம் பிரார்த்தனை செய்துவிட்டு, பின்னர் (எங்களை நோக்கித்) திரும்பிப் பின்வருமாறு கூறினார்கள்:

"நான் என் இறைவனிடம் மூன்று (விஷயங்களைக்) கேட்டேன். அவற்றில் இரண்டை அவன் எனக்கு அளித்தான்; ஒன்றை எனக்கு மறுத்துவிட்டான். எனது சமுதாயத்தைப் பஞ்சத்தால் (வறட்சியால்) அழித்துவிடக் கூடாது என்று என் இறைவனிடம் நான் கேட்டேன்; அதனை அவன் எனக்கு அளித்தான். எனது சமுதாயத்தை வெள்ளத்தால் (நீரில் மூழ்கடித்து) அழித்துவிடக் கூடாது என்று அவனிடம் நான் கேட்டேன்; அதனையும் அவன் எனக்கு அளித்தான். அவர்களுக்கு மத்தியில் (உள்நாட்டுக் குழப்பமும்) சண்டை சச்சரவுகளும் ஏற்படக் கூடாது என்று அவனிடம் கேட்டேன்; ஆனால், அதனை அவன் எனக்கு மறுத்துவிட்டான்."

(நூல்: முஸ்லிம்)

அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் பின் அல்-ஆஸ் (ரலி) அவர்களிடம் அதாஉ பின் யஸார் (ரஹ்) அவர்கள், "தவ்ராத் (வேதத்தில்) கூறப்பட்டுள்ள அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் வர்ணனைகளைப் பற்றி எனக்குத் தெரிவியுங்கள்" என்று கேட்டார்.

அதற்கு அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரலி) அவர்கள், "ஆம்! அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக, குர்ஆனில் இடம்பெற்றுள்ள அவர்களின் சில வர்ணனைகள் தவ்ராத்திலும் (அவருக்குரிய பண்புகளாக) வர்ணிக்கப்பட்டுள்ளன. (அவை:)

'நபியே! நிச்சயமாக நாம் உங்களை ஒரு சாட்சியாகவும், நற்செய்தி கூறுபவராகவும், எச்சரிக்கை செய்பவராகவும் அனுப்பியுள்ளோம்' (எனும் குர்ஆன் வசனத்தில் உள்ள பண்புகள் தவ்ராத்திலும் உள்ளன).

மேலும், (அதில் கூறப்பட்டுள்ளதாவது:) எழுத்தறிவில்லாத (அரபு) மக்களின் அரணாகவும் (உங்களை நாம் அனுப்பியுள்ளோம்). நீங்கள் எனது அடியாரும் எனது தூதருமாவீர்; நான் உங்களுக்கு 'அல்-முதவக்கில்' (அல்லாஹ்வையே முழுமையாகச் சார்ந்திருப்பவர்) என்று பெயரிட்டுள்ளேன். நீங்கள் (இயல்பிலேயே) கடுமையானவரோ, முரட்டுச் சுபாவம் கொண்டவரோ அல்லர்; கடைவீதிகளில் (சப்தமிட்டு) கூச்சலிடுபவரும் அல்லர். நீங்கள் தீமைக்குத் தீமையால் பதிலளிக்க மாட்டீர்கள்; மாறாக, (அதை) மன்னிப்பீர்கள், (குற்றங்களை) பொறுத்துக்கொள்வீர்கள். 'லாயிலாஹ இல்லல்லாஹ்' (அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் யாருமில்லை) என்று மக்கள் கூறுவதன் மூலம், கோணலாகிப் போன (இப்ராஹீமிய) மார்க்கத்தை உங்களைக் கொண்டு (நேர்வழியில்) நிலைநிறுத்தும் வரை அல்லாஹ் உங்களைக் கைப்பற்ற (மரணிக்கச் செய்ய) மாட்டான்; மேலும், இதன் மூலம் (சத்தியத்தைக் காணாத) குருடான கண்களையும், (உண்மையைச் செவியுறாத) செவிடான காதுகளையும், (அறியாமையால்) மூடியுள்ள உள்ளங்களையும் அவன் திறப்பான்" என்று கூறினார்கள்.

இதனை இமாம் புகாரி (ரஹ்) அவர்கள் பதிவு செய்துள்ளார்கள். மேலும், இமாம் தாரிமீ (ரஹ்) அவர்களும் அதாஉ (ரஹ்) அவர்கள் வழியாக இப்னு ஸலாம் (ரலி) அவர்களிடமிருந்து இதே போன்றதொரு (கருத்தமைந்த) ஹதீஸைப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.

கப்பாப் பின் அல்-அரத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களுக்குத் தலைமை தாங்கி ஒரு தொழுகையை நடத்தினார்கள்; அத்தொழுகையை அவர்கள் மிக நீண்ட நேரம் தொழுவித்தார்கள். அப்போது மக்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நீங்கள் வழக்கமாகத் தொழுவிப்பதைப் போல் அல்லாமல், இத்தொழுகையை (மிக நீண்டதாகத்) தொழுவித்தீர்களே!" என்று கேட்டனர்.

அதற்கு நபியவர்கள், "ஆம், இது (அல்லாஹ்வின் மீதுள்ள) ஆதரவும் அச்சமும் நிறைந்த தொழுகையாகும். இதில் நான் அல்லாஹ்விடம் மூன்று கோரிக்கைகளைக் கேட்டேன். அவற்றில் இரண்டை அவன் எனக்கு வழங்கினான்; ஒன்றை எனக்கு மறுத்துவிட்டான். என் சமுதாயத்தைப் பஞ்சத்தால் (ஒட்டுமொத்தமாக) அழித்துவிடக் கூடாது என்று நான் அவனிடம் கேட்டேன்; அதை அவன் எனக்கு வழங்கினான். அவர்களைச் சாராத வெளி எதிரிகளை (மாற்று மதத்தவர்களை) அவர்கள் மீது ஆதிக்கம் செலுத்த விட்டுவிடக் கூடாது என்று கேட்டேன்; அதையும் அவன் எனக்கு வழங்கினான். மேலும், அவர்களுக்குள்ளேயே ஒருவருக்கொருவர் மோதிக்கொள்ளும் துன்பத்தை (வன்முறையை) அவர்கள் சுவைக்க விட்டுவிடக் கூடாது என்று கேட்டேன்; ஆனால், அதை அவன் எனக்கு மறுத்துவிட்டான்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

இதனை இமாம் திர்மிதீ மற்றும் இமாம் நஸாயீ ஆகியோர் அறிவித்துள்ளனர்.

அபூ மாலிக் அல்-அஷ்அரீ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நிச்சயமாக கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ் உங்களை மூன்று விஷயங்களிலிருந்து பாதுகாத்துள்ளான்: உங்கள் நபி உங்களுக்கு எதிராகப் பிரார்த்தித்து (சாபமிட்டு), அதனால் நீங்கள் அனைவரும் ஒட்டுமொத்தமாக அழிந்துவிடக் கூடாது என்பதிலிருந்தும்; சத்தியத்தைப் பின்பற்றுபவர்கள் மீது அசத்தியத்தைப் பின்பற்றுபவர்கள் (முழுமையாக) ஆதிக்கம் செலுத்திவிடக் கூடாது என்பதிலிருந்தும்; நீங்கள் (ஒட்டுமொத்த சமுதாயமாக) ஒரு வழிகேட்டில் ஒன்றிணைந்துவிடக் கூடாது என்பதிலிருந்தும் (அல்லாஹ் உங்களைப் பாதுகாத்துள்ளான்)."

இதனை அபூதாவூத் பதிவு செய்துள்ளார்.

அவ்ப் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ் இந்தச் சமுதாயத்தின் மீது (ஒரே நேரத்தில்) இரண்டு வாள்களை ஒருபோதும் ஒன்றுசேர்க்க மாட்டான்: (அதாவது) அவர்களுக்குள்ளிருந்தே (உருவாகும் உள்நாட்டுப் போர் எனும்) ஒரு வாளையும், அவர்களின் எதிரியிடமிருந்து (வரும் ஆக்கிரமிப்பு எனும்) ஒரு வாளையும் (ஒரே நேரத்தில் அல்லாஹ் அனுமதிக்க மாட்டான்)."

இதனை அபூதாவூத் பதிவு செய்துள்ளார்.

அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தபோது, நபி (ஸல்) அவர்கள் (தங்களைப் பற்றி குறைவான கருத்துக்கள் போன்ற) ஏதோ ஒன்றைச் செவியுற்றது போல் காணப்பட்டார்கள். உடனே நபி (ஸல்) அவர்கள் மிம்பரின் மீது ஏறி, "நான் யார்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு மக்கள், "தாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் ஆவீர்கள்" என்று கூறினார்கள்.

அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "நான் அப்துல் முத்தலிபின் மகனான அப்துல்லாஹ்வின் மகன் முஹம்மத் ஆவேன். நிச்சயமாக அல்லாஹ் படைப்பினங்களைப் படைத்து, அவர்களில் சிறந்தவர்களில் (மனிதர்களில்) என்னை ஆக்கினான். பின்னர், அவர்களை இரு பிரிவுகளாக (அரபிகள் மற்றும் அரபியல்லாதவர்கள் எனப்) பிரித்து, அந்த இரு பிரிவுகளில் சிறந்த பிரிவில் என்னை ஆக்கினான். பின்னர், அவர்களைப் பல்வேறு கோத்திரங்களாக ஆக்கி, அக்கோத்திரங்களில் சிறந்த கோத்திரத்தில் (குறைஷிகளில்) என்னை ஆக்கினான். பின்னர், அவர்களைக் குடும்பங்களாக ஆக்கி, அக்குடும்பங்களில் சிறந்த குடும்பத்தில் (பனூ ஹாஷிம் கிளையில்) என்னை ஆக்கினான். ஆகவே, நான் தனிப்பட்ட முறையிலும் அவர்களில் மிகவும் சிறந்தவன் ஆவேன்; குடும்பத்தின் அடிப்படையிலும் அவர்களில் மிகவும் சிறந்தவன் ஆவேன்" என்று கூறினார்கள்.

இதனைத் திர்மிதீ பதிவு செய்துள்ளார்.

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
(நபித்தோழர்கள்) "அல்லாஹ்வின் தூதரே! தங்களுக்கு எப்போது நபித்துவம் உறுதியானது (நிர்ணயிக்கப்பட்டது)?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "ஆதம் (அலை) அவர்கள் உயிருக்கும் உடலுக்கும் இடையில் இருந்தபோதே (அதாவது அவரது உடலோடு உயிர் இணைக்கப்படுவதற்கு முன்பே எனக்கு நபித்துவம் உறுதியாகிவிட்டது)" என்று பதிலளித்தார்கள்.

இதனை திர்மிதீ பதிவு செய்துள்ளார்.

இர்பாத் பின் சாரியா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நிச்சயமாக நான் அல்லாஹ்விடம் (லவ்ஹுல் மஹ்ஃபூலில்) நபிமார்களின் முத்திரையாக (இறுதி நபியாகப்) பதிவு செய்யப்பட்டிருந்தேன்; ஆதம் (அலை) அவர்கள் தமது களிமண்ணில் (உயிர் கொடுக்கப்படாமல்) கிடந்த போதே (இவ்வாறு தீர்மானிக்கப்பட்டிருந்தது). எனது விவகாரத்தின் ஆரம்பத்தைப் பற்றி நான் உங்களுக்குத் தெரிவிக்கிறேன்: (அது) இப்ராஹீம் (அலை) அவர்களின் பிரார்த்தனை, ஈஸா (அலை) அவர்களின் நற்செய்தி மற்றும் எனது தாயார் என்னைப் பெற்றெடுத்தபோது கண்ட கனவுமாகும். (அப்போது) அவரிடமிருந்து ஒரு ஒளி வெளியேறியது; அதைக் கொண்டு ஷாம் (சிரியா) தேசத்து மாளிகைகள் அவருக்குப் பிரகாசித்தன."

இது 'ஷர்ஹுஸ் சுன்னா'வில் பதிவாகியுள்ளது. மேலும் இமாம் அஹ்மத் (ரஹ்) அவர்கள் இதனை அபூ உமாமா (ரழி) அவர்களின் அறிவிப்பாக, "எனது விவகாரத்தின் ஆரம்பம்..." என்பதிலிருந்து ஹதீஸின் இறுதிவரை பதிவு செய்துள்ளார்கள்.

அபூ ஸயீத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"மறுமை நாளில் ஆதமின் சந்ததியினர் (மனிதகுலம்) அனைவருக்கும் நானே தலைவனாக இருப்பேன்; (இதை நான்) பெருமைக்காகக் (கூறவில்லை). எனது கையிலேயே புகழின் கொடி (லிவாஉல் ஹம்து) இருக்கும்; (இதை நான்) பெருமைக்காகக் (கூறவில்லை). அந்நாளில் ஆதம் (அலை) மற்றும் அவரைத் தவிர மற்ற எந்த நபியாக இருந்தாலும் அவர்கள் அனைவரும் எனது கொடியின் கீழேயே இருப்பார்கள். (மறுமையில்) பூமி பிளந்து (முதலில்) வெளிவரும் நபரும் நானே ஆவேன்; (இதை நான்) பெருமைக்காகக் (கூறவில்லை)."
இதனை திர்மிதீ அறிவிக்கிறார்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களில் சிலர் அமர்ந்திருந்தபோது, நபி (ஸல்) அவர்கள் (அவர்களை நோக்கி) வெளியே வந்தார்கள். அவர்கள் அருகில் வந்தபோது, அவர்கள் (முந்தைய நபிமார்களின் சிறப்புகளைத்) தங்களுக்குள் பேசிக்கொண்டிருப்பதைச் செவியுற்றார்கள்.

அவர்களில் ஒருவர், "அல்லாஹ் இப்ராஹீம் (அலை) அவர்களைத் தனது உற்ற நண்பராகக் (கலீலாக) ஆக்கிக்கொண்டான்" என்றார். மற்றொருவர், "மூசா (அலை) அவர்களிடம் அல்லாஹ் நேரடியாகப் பேசினான் (கலீமுல்லாஹ்)" என்றார். இன்னொருவர், "ஈசா (அலை) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் வார்த்தையாகவும் (கலிமத்துல்லாஹ்) அவனது ரூஹாகவும் (ஆத்மாவாகவும்) இருக்கிறார்கள்" என்றார். வேறொருவர், "ஆதம் (அலை) அவர்களை அல்லாஹ் (அனைத்திலும் மேலாகத்) தேர்ந்தெடுத்தான் (ஸஃபிய்யுல்லாஹ்)" என்று கூறினார்.

அப்போது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவர்களிடம் வந்து கூறினார்கள்:
"உங்களின் பேச்சையும் உங்களின் ஆச்சரியத்தையும் நான் செவியுற்றேன். இப்ராஹீம் (அலை) அல்லாஹ்வின் உற்ற நண்பர் (கலீல்) ஆவார்; அவர் அவ்வாறே இருக்கிறார். (மூசா மற்றும் ஈசா அலைஹிமுஸ்ஸலாம் அவர்களும் நீங்கள் கூறியவாறே சிறப்பிற்குரியவர்கள்). ஆதம் (அலை) அல்லாஹ்வால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர்; அவர் அவ்வாறே இருக்கிறார். அறிந்துகொள்ளுங்கள்! நான் அல்லாஹ்வின் நேசர் (ஹபீபுல்லாஹ்) ஆவேன்; (இதை நான்) பெருமைக்காகக் கூறவில்லை.

மறுமை நாளில் புகழின் கொடியை (லிவாவுல் ஹம்து) சுமப்பவன் நான் ஆவேன். ஆதம் (அலை) அவர்களும் மற்றவர்களும் அக்கொடியின் கீழ்தான் இருப்பார்கள்; (இதை நான்) பெருமைக்காகக் கூறவில்லை. மறுமை நாளில் முதன்முதலில் பரிந்துரை (ஷஃபாஅத்) செய்பவனும், முதன்முதலில் பரிந்துரை ஏற்கப்படுபவனும் நானே ஆவேன்; (இதை நான்) பெருமைக்காகக் கூறவில்லை.

சொர்க்கத்தின் கதவு வளையத்தை முதன்முதலில் அசைப்பவனும் (தட்டுபவனும்) நானே ஆவேன். அப்போது அல்லாஹ் எனக்காக அதனைத் திறந்து, என்னுடன் இறைநம்பிக்கையாளர்களில் (முஃமின்களில்) உள்ள ஏழைகளையும் அதில் நுழையச் செய்வான்; (இதை நான்) பெருமைக்காகக் கூறவில்லை. முந்தையவர்கள் மற்றும் பிந்தையவர்கள் அனைவரிலும் அல்லாஹ்விடம் மிகவும் கண்ணியத்திற்குரியவன் நானே ஆவேன்; (இதை நான்) பெருமைக்காகக் கூறவில்லை."

(ஆதாரம்: திர்மிதீ மற்றும் தாரிமீ)

அம்ரு பின் கைஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"நாம் (காலத்தால்) பிந்தியவர்கள்; ஆயினும், மறுமை நாளில் நாமே (அந்தஸ்தால்) முந்தியவர்களாக இருப்போம். நான் (உண்மையை அறிவிக்கிறேனே தவிர) பெருமைக்காக இதனைக் கூறவில்லை: இப்ராஹீம் (அலை) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் உற்ற தோழர் (கலீலுல்லாஹ்) ஆவார்கள். மூஸா (அலை) அவர்கள் அல்லாஹ்வால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர் (ஸஃபிய்யுல்லாஹ்) ஆவார்கள். நான் அல்லாஹ்வின் நேசர் (ஹபீபுல்லாஹ்) ஆவேன். மறுமை நாளில் புகழின் கொடி (லிவாஉல் ஹம்து) என் வசமே இருக்கும். என் சமுதாயத்தின் (உம்மத்தின்) விஷயத்தில் அல்லாஹ் எனக்கு வாக்குறுதி அளித்துள்ளான்; மேலும், மூன்று (பேரழிவான) விஷயங்களிலிருந்து அவர்களுக்குப் பாதுகாப்பு வழங்கியுள்ளான்: (அவர்கள் அனைவரையும்) ஒட்டுமொத்தமாக அழிக்கும் பஞ்சத்தை அவர்களுக்கு அவன் ஏற்படுத்த மாட்டான்; (வெளியிலிருந்து வரும்) எந்தவொரு எதிரியும் அவர்களை முற்றிலுமாக வேரறுத்து விட முடியாது; மேலும், அவர்கள் (சமுதாயமாக) அனைவரையும் ஒருபோதும் வழிகேட்டின் மீது ஒன்றுபடச் செய்ய மாட்டான்."

இதனை தாரிமீ அறிவிக்கிறார்.

ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நான் (மறுமை நாளில்) இறைத்தூதர்களின் தலைவராக (அவர்களை வழிநடத்துபவராக) இருப்பேன்; (இதனை) நான் பெருமைக்காகக் கூறவில்லை. நான் நபிமார்களின் முத்திரையாக (இறுதி நபியாக) இருக்கிறேன்; (இதையும்) நான் பெருமைக்காகக் கூறவில்லை. (மறுமையில்) முதன்முதலில் பரிந்துரை (ஷஃபாஅத்) செய்பவனாகவும், முதன்முதலில் பரிந்துரை ஏற்கப்படுபவனாகவும் நானே இருப்பேன்; (இதையும்) நான் பெருமைக்காகக் கூறவில்லை."
(ஆதாரம்: தாரிமீ)

அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"மக்கள் (மறுமையில் உயிர் கொடுத்து) எழுப்பப்படும்போது (கப்றிலிருந்து) வெளிவரும் முதல் நபர் நானே ஆவேன். அவர்கள் (இறைவனிடம் தூதுக்குழுவாக) வரும்போது அவர்களின் தலைவராக நானே இருப்பேன். அவர்கள் (திகைப்பினால்) மௌனிக்கப்படும்போது அவர்களுக்காகப் பேசுபவனாக நானே இருப்பேன். அவர்கள் (விசாரணைக்காகத்) தடுத்து நிறுத்தப்படும்போது அவர்களுக்காகப் பரிந்துரை செய்பவனாக நானே இருப்பேன். அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் அருளைப் பற்றி) நிராசையடையும்போது அவர்களுக்கு நற்செய்தி கூறுபவனாக நானே இருப்பேன். அந்நாளில் கண்ணியமும் (சுவர்க்கத்தின்) திறவுகோல்களும் எனது கரத்திலேயே இருக்கும். அந்நாளில் புகழின் கொடியும் (லிவாஉல் ஹம்து) எனது கரத்திலேயே இருக்கும். என் இறைவனிடத்தில் ஆதமின் சந்ததியினரில் (மனிதர்களில்) மிகவும் கண்ணியமானவனும் நானே ஆவேன். (தூய்மையால்) பாதுகாக்கப்பட்ட முட்டைகளைப் போன்ற அல்லது (அழகால்) சிதறடிக்கப்பட்ட முத்துகளைப் போன்ற ஆயிரம் சேவகர்கள் என்னைச் சுற்றி (பணிவிடை செய்ய) வந்து கொண்டிருப்பார்கள்."

இதனை திர்மிதீ மற்றும் தாரிமீ ஆகியோர் பதிவு செய்துள்ளனர். மேலும், "இது ஒரு கரீப் (அபூர்வமான) ஹதீஸ்" என்று இமாம் திர்மிதீ குறிப்பிடுகிறார்.

அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"(மறுமை நாளில்) எனக்குச் சொர்க்கத்தின் ஆடைகளில் ஓர் ஆடை அணிவிக்கப்படும். பின்னர் நான் (இறைவனின்) அர்ஷின் வலப்பக்கத்தில் நிற்பேன். அந்த இடத்தில் படைப்பினங்களில் என்னைத் தவிர வேறு எவரும் நிற்க மாட்டார்கள்."
இதனை இமாம் திர்மிதீ பதிவு செய்துள்ளார்.

'ஜாமிஉல் உஸூல்' நூலில் இடம்பெற்றுள்ள அவரது அறிவிப்பில், "பூமி பிளந்து (மறுமைக்காக வெளிப்படும்) முதல் நபர் நானே! (அவ்வாறு வெளிப்பட்டதும்) எனக்கு ஆடை அணிவிக்கப்படும்" என்று இடம்பெற்றுள்ளது.

அதே ஸஹாபி (அபூ ஹுரைரா - ரலி) அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்விடம் (எனக்காக) 'வஸீலா'வைக் கேளுங்கள்."

அப்போது (ஸஹாபாக்கள்), "அல்லாஹ்வின் தூதரே! வஸீலா என்றால் என்ன?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அது சொர்க்கத்தின் மிக உயர்ந்த அந்தஸ்தாகும். அதனை ஒரேயொரு மனிதர் மட்டுமே அடைவார்; அந்த மனிதராக நானே இருக்க வேண்டும் என்று நான் (அல்லாஹ்விடம்) ஆதரவு வைக்கிறேன்" என்று கூறினார்கள்.

இதனை இமாம் திர்மிதீ (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.

உபை பின் கஅப் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"மறுமை நாள் ஏற்படும் போது, நான் நபிமார்களின் இமாமாகவும் (தலைவராகவும்), அவர்களின் பேச்சாளராகவும், அவர்களின் பரிந்துரைக்கு (ஷஃபாஅத்திற்கு) உரியவனாகவும் இருப்பேன். (இதனை நான்) பெருமைக்காகக் (கூறவில்லை)."

நூல்: திர்மிதீ

அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக ஒவ்வொரு நபிக்கும் நபிமார்களிலிருந்து (நெருக்கமான) உற்ற தோழர்கள் (மற்றும் பாதுகாவலர்கள்) உண்டு. நிச்சயமாக எனது தந்தை (முறை கொண்டவரும்) எனது இறைவனின் உற்ற தோழருமான (இப்ராஹீம் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்களே) எனது உற்ற தோழராவார்."

பின்னர் (பின்வரும் திருக்குர்ஆன் வசனத்தை) ஓதிக்காட்டினார்கள்:
"[இன்ன அவ்லந் நாஸி பிஇப்ராஹீம லல்லதீனத்தபஊஹு வஹாதன் நபிய்யு வல்லதீன ஆமனூ, வல்லாஹு வலிய்யுல் முஃமினீன்]"
(பொருள்: நிச்சயமாக மனிதர்களில் இப்ராஹீமுக்கு மிக நெருக்கமானவர்கள் அவரைப் பின்பற்றியவர்களும், இந்த நபியும் (முஹம்மது ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்), இறைநம்பிக்கை கொண்டவர்களுமே ஆவார்கள். அல்லாஹ் இறைநம்பிக்கையாளர்களின் பாதுகாவலன் ஆவான்).

இதனை திர்மிதீ பதிவு செய்துள்ளார்.

ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக அல்லாஹ் (உயர்ந்த) நற்குணங்களை முழுமைப்படுத்துவதற்காகவும், நற்செயல்களைப் பூரணப்படுத்துவதற்காகவுமே என்னை (தூதராக) அனுப்பியுள்ளான்."
(நூல்: ஷர்ஹுஸ் ஸுன்னா)

தவ்ராத் (வேதத்திலிருந்து) கஅப் (ரழி) அவர்கள் (பின்வருமாறு) அறிவிக்கிறார்கள்:

நாங்கள் (அதில்) எழுதப்பட்டிருப்பதைக் காண்கிறோம்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் முஹம்மத் (ஸல்) அவர்கள் (தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட) என் அடியாராவார். அவர் கடுமையானவரோ, முரட்டுச் சுபாவம் உள்ளவரோ அல்லர்; சந்தைகளில் (சப்தமிட்டுப்) பேசுபவரும் அல்லர். அவர் தீமைக்குத் தீமையால் பதிலளிக்க மாட்டார்; மாறாக, (மன்னித்து) பொறுத்துக்கொள்வார். அவரது பிறப்பிடம் மக்காவாகும். அவர் ஹிஜ்ரத் (புலம்பெயரும்) செய்யும் இடம் தய்பா (மதீனா) ஆகும். அவரது ஆட்சி ஷாம் (தேசத்தில்) அமையும்.

அவரது சமுதாயத்தினர் (அல்லாஹ்வை) அதிகம் புகழ்பவர்களாக (அல்-ஹம்மாதுன்) இருப்பார்கள். அவர்கள் இன்பமான நிலையிலும் துன்பமான நிலையிலும் அல்லாஹ்வைப் புகழ்வார்கள். தாங்கள் தங்கும் ஒவ்வொரு இடத்திலும் அல்லாஹ்வைப் புகழ்வார்கள். ஒவ்வொரு மேடான பகுதியிலும் (தக்பீர்) கூறுவார்கள். சூரியனின் (நகர்வுகளைக்) கண்காணித்து, தொழுகையின் நேரம் வந்தவுடன் தொழுதுவிடுவார்கள். தங்களின் கீழாடைகளைத் தமது (கெண்டைக்கால்) பாதியில் கட்டியிருப்பார்கள். தங்களின் (உறுப்புகளின்) நுனிகளில் அங்கசுத்தி (உளு) செய்வார்கள். அவர்களை அழைப்பவர் (முஅத்தின்) வானத்தின் திசையில் (திறந்த வெளியில் நின்று) அழைப்பார். போர்க்களத்தில் அவர்களின் அணிவகுப்பும், தொழுகையில் அவர்களின் அணிவகுப்பும் சமமாகவே (ஒழுங்காக) இருக்கும். இரவில் (அவர்களின் வணக்க வழிபாடுகளின் சத்தம்) தேனீக்களின் ரீங்காரத்தைப் போன்று ஒலிக்கும்."

இது 'அல்-மஸாபீஹ்' (நூலில்) இடம்பெற்றுள்ள வார்த்தைகளாகும். இமாம் தாரிமீ (ரஹ்) அவர்கள் இதனைச் சிறிய மாற்றத்துடன் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.

அப்துல்லாஹ் பின் ஸலாம் (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

"தவ்ராத் (வேதத்தில்) முஹம்மத் (ஸல்) அவர்களின் வர்ணனை (மற்றும் பண்புகள்) எழுதப்பட்டுள்ளது. மேலும், மர்யமின் குமாரர் ஈஸா (அலை) அவர்கள் அவருடன் (நபியவர்களுடன்) நல்லடக்கம் செய்யப்படுவார்கள் (என்பதும் அதில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது)."

அபூமவ்தூத் (இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர்களில் ஒருவர்) கூறுகிறார்கள்: "அந்த இல்லத்தில் (ஆயிஷா -ரலி- அவர்களின் அறையில்) ஒரு கப்ருக்கான (சமாதிக்கான) இடம் (இன்னும்) மீதமுள்ளது."

இதனை திர்மிதீ பதிவு செய்துள்ளார்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நிச்சயமாக அல்லாஹ் தஆலா முஹம்மது (ஸல்) அவர்களை (மற்ற) நபிமார்களை விடவும், வானத்தில் உள்ளவர்களை (வானவர்களை) விடவும் மேன்மைப்படுத்தியுள்ளான்.

(அப்போது அங்கிருந்தவர்கள்,) "அபூ அப்பாஸே! அல்லாஹ் அவரை வானத்தில் உள்ளவர்களை விட எதைக் கொண்டு மேன்மைப்படுத்தியுள்ளான்?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அவர்கள், "நிச்சயமாக அல்லாஹ் தஆலா வானத்தில் உள்ளவர்களைப் பற்றி, 'அவர்களில் எவரேனும் அவனைத் தவிர நிச்சயமாக நானும் ஓர் இறைவன் தான் என்று கூறினால், அவருக்கு நாம் நரகத்தையே கூலியாக்குவோம்; அநியாயக்காரர்களுக்கு நாம் இவ்வாறே கூலி வழங்குவோம்' (அல்குர்ஆன் 21:29) என்று கூறியுள்ளான். ஆனால் முஹம்மது (ஸல்) அவர்களுக்கு அல்லாஹ் தஆலா, '(நபியே!) உமக்கு முன்சென்ற மற்றும் பின்வரும் பாவங்களை அல்லாஹ் மன்னிப்பதற்காக, நிச்சயமாக நாம் உமக்கு ஒரு தெளிவான வெற்றியளித்தோம்' (அல்குர்ஆன் 48:1-2) என்று கூறியுள்ளான்" எனப் பதிலளித்தார்கள்.

(மீண்டும்) அவர்கள், "நபிமார்களை விட அவருக்குள்ள மேன்மை என்ன?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ் தஆலா (மற்ற நபிமார்களைப் பற்றிக் கூறும்போது), 'ஒவ்வொரு தூதரையும் அவருடைய சமூகத்தாருக்கு அவர் (தெளிவாக) விளக்கிக் கூறுவதற்காக, அவர்களின் மொழியிலேயே நாம் அனுப்பினோம்; பின்னர் அல்லாஹ் நாடியவரை வழிகேட்டில் விடுகிறான்...' (அல்குர்ஆன் 14:4) என்று கூறியுள்ளான். ஆனால் முஹம்மது (ஸல்) அவர்களுக்கு அல்லாஹ் தஆலா, 'மனிதர்கள் அனைவருக்குமே (நற்செய்தி கூறுபவராகவும் எச்சரிக்கை செய்பவராகவும்) உம்மை நாம் அனுப்பியுள்ளோம்' (அல்குர்ஆன் 34:28) என்று கூறியுள்ளான். (இதன் மூலம்) அல்லாஹ் அவரை ஜின்களுக்கும் மனிதர்களுக்கும் (பொதுவான தூதராக) அனுப்பினான்."

அபூதர் அல்-கிஃபாரி (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நீங்கள் ஒரு நபிதான் என்பதை (உறுதியாக) அறிந்துகொள்ளும் அளவுக்கு அதனை எவ்வாறு (ஆரம்பத்தில்) உணர்ந்தீர்கள்?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: "அபூதர்ரே! நான் மக்காவின் (பத்ஹா எனும்) பள்ளத்தாக்கு ஒன்றில் இருந்தபோது இரண்டு வானவர்கள் என்னிடம் வந்தனர். அவர்களில் ஒருவர் பூமியில் (இறங்கி) நின்றார்; மற்றவர் வானத்திற்கும் பூமிக்கும் இடையில் இருந்தார்.

அவர்களில் ஒருவர் மற்றவரிடம், 'இவர் (அல்லாஹ்வினால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட) அவர் தானா?' என்று கேட்டார். அதற்கு அவர், 'ஆம்' என்றார்.

பின்பு அவர், 'இவரை ஒரு மனிதரோடு எடைபோட்டுப் பார்ப்பீராக!' என்றார். அவ்வாறே நான் எடைபோடப்பட்டேன், (அவரை விட) நானே கனமாக இருந்தேன். பிறகு, 'இவரைப் பத்து மனிதர்களோடு எடைபோடுவீராக!' என்றார். அவ்வாறே நான் எடைபோடப்பட்டேன், நானே அவர்களைவிட கனமாக இருந்தேன். பிறகு, 'இவரை நூறு மனிதர்களோடு எடைபோடுவீராக!' என்றார். அவ்வாறே நான் எடைபோடப்பட்டேன், நானே அவர்களைவிட கனமாக இருந்தேன். (அவர்கள் இருந்த) தராசுத் தட்டு (எனது கனத்திற்கு முன்னால்) லேசாக இருந்த காரணத்தினால் அவர்கள் என் மீது சிதறி விழுவதை நான் (நேரில்) பார்ப்பதைப் போன்று இருந்தது.

பின்பு அவர்களில் ஒருவர் மற்றவரிடம், 'இவரை இவருடைய சமுதாயம் முழுவதோடும் எடைபோட்டுப் பார்த்தாலும், இவரே அவர்களைவிட (சிறப்பால்) கனமாக இருப்பார்' என்று கூறினார்."

இவ்விரண்டு செய்திகளையும் தாரிமீ பதிவு செய்துள்ளார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"குர்பானி கொடுப்பது என் மீது கடமையாக்கப்பட்டுள்ளது; ஆனால், உங்கள் மீது அது (கடமையாக) ஆக்கப்படவில்லை. மேலும், லுஹா தொழுகையை நிறைவேற்றுமாறு நான் கட்டளையிடப்பட்டுள்ளேன் (அது எனக்குக் கடமையாகும்); ஆனால், நீங்கள் அவ்வாறு (கட்டாயக் கடமையாகக்) கட்டளையிடப்படவில்லை."

இதனை தாரகுத்னீ பதிவு செய்துள்ளார்.

ஜுபைர் பின் முத்இம் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

நான் நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறக் கேட்டேன்: "எனக்குப் பல பெயர்கள் உள்ளன. நான் முஹம்மது ஆவேன். நான் அஹ்மத் ஆவேன். நான் 'அல்-மாஹீ' (அழிப்பவர்) ஆவேன்; என் மூலமாக அல்லாஹ் இறைமறுப்பை (குஃப்ரை) அழிக்கிறான். நான் 'அல்-ஹாஷிர்' (ஒன்றுதிரட்டுபவர்) ஆவேன்; (மறுமை நாளில்) மக்கள் எனது பாதங்களுக்குக் கீழே (எனக்குப் பின்னால்) ஒன்றுதிரட்டப்படுவார்கள். மேலும், நான் 'அல்-ஆகிப்' (இறுதியானவர்) ஆவேன்."

('அல்-ஆகிப்' என்றால், அவருக்குப் பின் வேறு எந்த நபியும் இல்லை என்பதாகும்).

(புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்)

அபூமூஸா அல்அஷ்அரீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தங்களுக்குப் பல்வேறு பெயர்களைக் குறிப்பிட்டு எங்களிடம் கூறுவார்கள். அவர்கள், "நான் முஹம்மத், அஹ்மத், அல்முகஃபீ (முந்தைய நபிமார்களைத் தொடர்ந்து வந்த இறுதி நபி), அல்ஹாஷிர் (மறுமை நாளில் மக்கள் எவருடைய காலடியில் ஒன்றுதிரட்டப்படுவார்களோ அவர்), பாவமன்னிப்பின் நபி மற்றும் கருணையின் நபி ஆவேன்" என்று கூறினார்கள்.

இதனை முஸ்லிம் பதிவு செய்துள்ளார்.

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"குறைஷியரின் ஏசல்களையும் அவர்களின் சாபங்களையும் அல்லாஹ் என்னை விட்டும் எவ்வாறு திருப்புகிறான் என்று நீங்கள் ஆச்சரியப்படவில்லையா? அவர்கள் 'முதம்மம்' (இகழப்பட்டவன்) என்பவனையே ஏசுகிறார்கள்; 'முதம்மம்' என்பவனையே சபிக்கிறார்கள். ஆனால், நானோ 'முஹம்மது' (புகழப்பட்டவர்) ஆவேன்."

(இதை இமாம் புகாரி அறிவிக்கிறார்கள்.)

ஜாபிர் பின் சமுரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தலையின் முன் பகுதியிலும் தாடியிலும் (சில முடிகள்) நரைத்திருந்தன. அவர்கள் (தலைமுடிக்கு) எண்ணெய் தேய்த்திருக்கும்போது அது (வெளியே) தெரியாது; ஆனால், தலைமுடி கலைந்திருக்கும்போது (எண்ணெய் தேய்க்காத நிலையில்) அது வெளியே தெரியும். அவர்களின் தாடி அடர்த்தியானதாக இருந்தது. அப்போது ஒரு மனிதர், "(அவர்களின் முகம் பிரகாசத்திலும் நீளத்திலும்) வாளைப் போன்று இருந்ததா?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள் (ஜாபிர்), "இல்லை! மாறாக, (பிரகாசத்திலும் அழகிலும்) சூரியன் மற்றும் சந்திரனைப் போன்று இருந்தது; மேலும் அது வட்டமாக இருந்தது" என்று பதிலளித்தார்கள். (மேலும் ஜாபிர் கூறினார்கள்:) "அவர்களின் தோள்பட்டைக்கு அருகில், அவர்களின் உடலின் நிறத்திலேயே (சதையைப் போன்று) புறாவின் முட்டையைப் போன்றிருந்த (நபித்துவ) முத்திரையை நான் பார்த்திருக்கிறேன்".

இதனை முஸ்லிம் பதிவு செய்துள்ளார்.

அப்துல்லாஹ் பின் சர்ஜிஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நான் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களைப் பார்த்தேன். அவர்களுடன் இணைந்து ரொட்டியும் இறைச்சியும் உண்டேன் - அல்லது (அறிவிப்பாளர்) 'ஸரீத்' (இறைச்சிச் சாற்றில் ஊறவைக்கப்பட்ட ரொட்டி) என்று கூறினார். பின்னர் நான் அவர்களுக்குப் பின்னால் சுற்றி வந்து, அவர்களின் இரு தோள்பட்டைகளுக்கும் இடையில், இடது தோள்பட்டை எலும்பின் (மேல்) முனைக்கு அருகில் இருந்த 'நபித்துவ முத்திரையை'ப் பார்த்தேன். அது (மூடிய) ஒரு கைப்பிடி அளவு (திரண்ட சதையாக), அதன் மேல் மருக்களைப் போன்ற மச்சங்கள் (பரவி) இருந்தன.

(நூல்: முஸ்லிம்)

உம்மு காலித் பின்த் காலித் பின் ஸயீத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்களிடம் சில ஆடைகள் கொண்டு வரப்பட்டன. அவற்றில் (ஓரங்களில் கோடுகள் அல்லது வேலைப்பாடுகள் கொண்ட) ஒரு சிறிய கருப்பு நிறப் போர்வை (கமீஸா) ஒன்றும் இருந்தது. அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "உம்மு காலித்தை என்னிடம் கொண்டு வாருங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

அவர்கள் (சிறு குழந்தையாக இருந்ததால்) தூக்கிக் கொண்டு வரப்பட்டார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் அந்தப் போர்வையைத் தமது கரத்தால் எடுத்து, அதனை அவர்களுக்கு அணிவித்தார்கள். மேலும், "(நீண்ட காலம் அணிந்து) இதனைப் பழசாக்கு, பின்னர் (மீண்டும் மீண்டும் புதிய ஆடைகளை அணிந்து) பழசாக்கு" என்று (அவர்களது நீண்ட ஆயுளுக்காகப் பிரார்த்தித்து) கூறினார்கள்.

அந்த ஆடையில் பச்சை அல்லது மஞ்சள் நிற அடையாளக் குறி (வேலைப்பாடு) இருந்தது. நபி (ஸல்) அவர்கள், "உம்மு காலித்! இது 'ஸனா'" என்று கூறினார்கள். (அபிசீனிய மொழியில் 'ஸனா' என்றால் 'அழகானது' என்று பொருளாகும்).

(உம்மு காலித் (ரலி) அவர்கள்) கூறுகிறார்கள்: "நான் (நபி (ஸல்) அவர்களின் முதுகில் இருந்த) 'நுபுவ்வத்தின் முத்திரையுடன்' (நபித்துவ முத்திரையுடன்) விளையாடத் தொடங்கினேன். அப்போது எனது தந்தை (காலித் பின் ஸயீத்) என்னை அதட்டினார். உடனே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (என் தந்தையிடம்), "அவரை விட்டுவிடுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

(நூல்: புகாரி)

அனஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (அதிசயத்தக்க வகையில்) மிக உயரமானவர்களாகவும் இல்லை; (அதிகம்) குட்டையானவர்களாகவும் இல்லை. அவர்களின் நிறம் (சுண்ணாம்பு போன்ற) மிக வெண்மையானதாகவோ அல்லது (அடர்) கருமையானதாகவோ இருக்கவில்லை. அவர்களின் தலைமுடி மிகவும் சுருண்டதாகவும் இல்லை; மிக நேரானதாகவும் இல்லை. அவர்களின் நாற்பதாவது வயதில் அல்லாஹ் அவர்களைத் தூதராக அனுப்பினான். அவர்கள் மக்காவில் பத்து ஆண்டுகளும், மதீனாவில் பத்து ஆண்டுகளும் தங்கியிருந்தார்கள். அவர்களின் அறுபதாவது வயதில் (அதாவது அறுபதுக்கும் மேற்பட்ட வயதில்) அல்லாஹ் அவர்களைத் தன்னிடம் அழைத்துக் கொண்டான். (அப்போது) அவர்களின் தலையிலும் தாடியிலும் இருபது வெள்ளை முடிகள் கூட இருக்கவில்லை.

மற்றொரு அறிவிப்பில், நபி (ஸல்) அவர்களை விவரிக்கும் போது (அனஸ் ரழி அவர்கள்) கூறினார்கள்: "அவர்கள் மக்களில் நடுத்தரமான (உயரம் கொண்ட)வர்களாக இருந்தார்கள்; மிக உயரமானவர்களாகவும் இல்லை, குட்டையானவர்களாகவும் இல்லை. (அவர்கள்) ஒளிரும் (வெண்மை) நிறமுடையவர்களாக இருந்தார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தலைமுடி அவர்களின் காதுகளின் பாதி வரை (நீண்டு) இருந்தது."

வேறொரு அறிவிப்பில், "(அவர்களின் தலைமுடி) அவர்களின் காதுகளுக்கும் தோள்பட்டைக்கும் இடையே (தொங்கிக் கொண்டு) இருந்தது" என்று கூறப்பட்டுள்ளது.
(புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்)

புகாரியின் ஓர் அறிவிப்பில் (அனஸ் ரழி அவர்கள்) கூறுகிறார்கள்: "அவர்கள் பெரிய தலையும், (சதைப்பற்றுள்ள) பெரிய பாதங்களும் கொண்டவர்களாக இருந்தார்கள். அவர்களுக்கு முன்னரும் சரி, அவர்களுக்குப் பின்னரும் சரி அவர்களைப் போன்ற ஒருவரை நான் பார்த்ததே இல்லை. அவர்களின் உள்ளங்கைகள் விசாலமானவையாக (மற்றும் மென்மையானவையாக) இருந்தன."

(புகாரியின்) மற்றொரு அறிவிப்பில், "அவர்கள் தடிமனான (சதைப்பற்றுள்ள) பாதங்களையும் உள்ளங்கைகளையும் கொண்டவர்களாக இருந்தார்கள்" என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

பராஃ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் நடுத்தர உயரமுடையவர்களாகவும் (நடுத்தரக் கட்டை உடையவர்களாகவும்), அகன்ற தோள்பட்டைகளைக் கொண்டவர்களாகவும் இருந்தார்கள். அவர்களின் தலைமுடி காதுச் சோனைகளைத் தொடும் அளவுக்கு (நீண்டிருந்தது). அவர்கள் சிவப்பு நிற ஆடையை (இரண்டு துணிகளைக் கொண்ட ஆடைத் தொகுப்பை) அணிந்திருக்க நான் பார்த்திருக்கிறேன். அவர்களை விட அழகான எதனையும் (எவரையும்) நான் ஒருபோதும் கண்டதில்லை.
(முத்தஃபகுன் அலைஹி - புகாரி: 3551, முஸ்லிம்: 2337)

முஸ்லிம் நூலில் இடம்பெறும் மற்றொரு அறிவிப்பில் அவர் கூறுகிறார்:
சிவப்பு நிற ஆடை அணிந்த நிலையில், (காதுகளைத் தாண்டித் தோள்களைத் தொடும் அளவிலான) தலைமுடியைக் கொண்ட எவரையும், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களை விட அழகாக நான் கண்டதில்லை. அவர்களின் தலைமுடி அவர்களின் தோள்பட்டைகளைத் தொடும் அளவுக்கு இருந்தது. அவர்கள் அகன்ற தோள்பட்டைகளைக் கொண்டவர்களாகவும், (மிகவும்) உயரமானவர்களாகவோ அல்லது (மிகவும்) குட்டையானவர்களாகவோ இருக்கவில்லை.

ஜாபிர் பின் சமுரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் 'ளலீஉல் ஃபம்' (அகன்ற வாயுடையவர்களாகவும்), 'அஷ்கலுல் ஐனைன்' (நீளமான கண் இமைகளைக் கொண்டவர்களாகவும்), 'மன்ஹூஷுல் அகிபைன்' (குதிக்கால்களில் சதைப்பற்று குறைந்தவர்களாகவும்) இருந்தார்கள்.

(இந்த ஹதீஸை அறிவிக்கும்) சிமாக் (பின் ஹர்ப்) என்பவரிடம், "ளலீஉல் ஃபம் என்றால் என்ன?" என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கவர், "(அகன்ற அல்லது) பெரிய வாய்" என்று கூறினார்.

(மீண்டும் அவரிடம்,) "அஷ்கலுல் ஐனைன் என்றால் என்ன?" என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கவர், "நீளமான கண் பிளவு (கொண்ட கண்கள்)" என்று கூறினார்.

(தொடர்ந்து அவரிடம்,) "மன்ஹூஷுல் அகிபைன் என்றால் என்ன?" என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கவர், "குதிக்கால்களில் குறைவான சதைப்பற்றுள்ளவர்" என்று கூறினார்.

(ஆதாரம்: முஸ்லிம்)

அபூ துஃபைல் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைக் கண்டிருக்கிறேன். அவர்கள் வெண்ணிறமுடையவர்களாகவும், அழகிய தோற்றமுடையவர்களாகவும், (உயரத்திலும் பருமலிலும்) நடுத்தரமானவர்களாகவும் இருந்தார்கள்.

இதனை முஸ்லிம் (எனும் நூல்) பதிவு செய்துள்ளது.

அனஸ் (ரலி) அவர்களிடம் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (தம் முடிகளுக்குச்) சாயம் பூசுவது குறித்துக் கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், "(சாயம் பூசிக்கொள்ளும் அளவிற்கு) அவர்களுக்கு நரை முடிகள் இருக்கவில்லை. நான் எண்ண விரும்பியிருந்தால், அவர்களின் தாடியில் இருந்த நரைமுடிகளை எண்ணியிருக்க முடியும்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

மற்றொரு அறிவிப்பில், "நான் எண்ண விரும்பியிருந்தால், அவர்களின் தலையில் இருந்த (சில) நரைமுடிகளை எண்ணியிருக்க முடியும்" என்று (அனஸ் ரலி) கூறினார்கள்.

(ஆதாரம்: புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்)

அனஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (வெண்மையும் சிவப்பும் கலந்த) பிரகாசமான நிறமுடையவர்களாக இருந்தார்கள். அவர்களின் வியர்வை முத்துகளைப் போன்று (திரண்டு பிரகாசமாக) இருக்கும். அவர்கள் நடக்கும்போது (மேட்டிலிருந்து இறங்குபவரைப் போலச் சற்று) முன்னோக்கிச் சாய்ந்து (வேகமாக) நடப்பார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் உள்ளங்கையை விட மென்மையான எந்தப் பட்டையோ அல்லது மென்பட்டையோ நான் தொட்டதில்லை. மேலும், நபி (ஸல்) அவர்களின் (மேனியின் இயற்கையான) நறுமணத்தை விடச் சிறந்த எந்தக் கஸ்தூரியையோ அல்லது அம்பரையோ நான் நுகர்ந்ததில்லை.

(ஆதாரம்: புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்)

உம்மு சுலைம் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் உம்மு சுலைம் (ரழி) அவர்களிடம் வந்து (வழக்கமாக) நண்பகல் உறக்கம் (கய்லூலா) கொள்வது வழக்கம். அப்போது அவர்கள் (நபியவர்களுக்காக) ஒரு தோல் விரிப்பை (நித்உ) விரித்து வைப்பார்கள். அதில் நபியவர்கள் உறங்குவார்கள். நபியவர்களுக்கு அதிகமாக வியர்க்கும். (அப்போது) உம்மு சுலைம் (ரழி) அவர்கள் அந்த வியர்வையைச் சேகரித்து (தமது) நறுமணப் பொருளில் கலந்து கொள்வார்கள்.

(ஒருமுறை இதைக் கவனித்த) நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "உம்மு சுலைமே! இது என்ன?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், "இது தங்களுடைய வியர்வை. இதனை நாங்கள் எங்கள் நறுமணப் பொருளில் கலந்து கொள்கிறோம். இதுவே நறுமணங்களில் மிகச் சிறந்த நறுமணமாகும்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

மற்றொரு அறிவிப்பில், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எங்கள் குழந்தைகளுக்காக இதன் பரக்கத்தை (அருள் வளத்தை) நாங்கள் எதிர்பார்க்கிறோம்" என்று (உம்மு சுலைம் (ரழி) அவர்கள்) கூறினார்கள். அதற்கு நபியவர்கள், "நீ சரியானதையே செய்தாய்" என்று கூறினார்கள்.

(ஆதாரம்: புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்)

ஜாபிர் பின் சமுரா (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் முதல் தொழுகையைத் (ளுஹ்ர் தொழுகையைத்) தொழுதேன். பின்னர் அவர்கள் தமது இல்லத்திற்குப் புறப்பட்டார்கள்; நானும் அவர்களுடன் சென்றேன். (வழியில்) சில சிறுவர்கள் அவர்களை எதிர்கொண்டனர். அவர்கள் அச்சிறுவர்களின் (ஒவ்வொருவருடைய) கன்னங்களையும் ஒவ்வொருவராகத் தடவிக் கொடுக்கலானார்கள். எனது கன்னத்தையும் அவர்கள் தடவிக் கொடுத்தார்கள். அப்போது அவர்களது கையில் நான் ஒரு குளிர்ச்சியையும் நறுமணத்தையும் உணர்ந்தேன். வாசனைத் திரவிய வியாபாரியின் நறுமணப் பையிலிருந்து (அவரது கையை) எடுத்ததைப் போன்று அது (அவ்வளவு நறுமணம் மிக்கதாக) இருந்தது.

இதனை முஸ்லிம் பதிவு செய்துள்ளார்.

அலீ பின் அபீ தாலிப் (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (மிகவும்) உயரமானவர்களாகவும் இல்லை, (மிகவும்) குட்டையானவர்களாகவும் இல்லை. அவர்கள் பெரிய தலையையும், (அடர்த்தியான) தாடியையும் உடையவர்களாக இருந்தார்கள். அவர்களது உள்ளங்கைகளும் பாதங்களும் (உறுதியான) சதைப்பற்றுடன் அமைந்திருந்தன. அவர்களது நிறம் (வெண்மையில்) சிவப்பு கலந்ததாக இருந்தது. அவர்கள் பெரிய மூட்டு எலும்புகளைக் கொண்டவர்களாக இருந்தார்கள். (அவர்களது) நெஞ்சிலிருந்து தொப்புள் வரை நீண்ட (மெல்லிய) உரோம வரிசையைக் கொண்டிருந்தார்கள். அவர்கள் நடக்கும்போது, ஒரு சரிவிலிருந்து கீழே இறங்குபவரைப் போன்று (வேகமாகவும் உறுதியாகவும்) முன்னோக்கிச் சாய்ந்து நடப்பார்கள். அவர்களுக்கு முன்னும் சரி, பின்னும் சரி, அவர்களைப் போன்ற எவரையும் நான் பார்த்ததே இல்லை (ஸல்).

இதனை இமாம் திர்மிதீ (ரஹ்) அவர்கள் அறிவித்து, இது 'ஹஸன் ஸஹீஹ்' (அழகிய, ஆதாரப்பூர்வமான) ஹதீஸ் என்று கூறியுள்ளார்கள்.

அலி (ரலி) அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களை வர்ணிக்கும்போது (பின்வருமாறு) கூறினார்கள்:

"அவர்கள் (அதிகப்படியான) உயரமானவர்களாகவும் இல்லை; (மிகவும்) குள்ளமானவர்களாகவும் இல்லை. (மாறாக) மக்களிடையே நடுத்தர உயரமுடையவர்களாக இருந்தார்கள். அவர்களின் தலைமுடி அதிகச் சுருட்டையாகவும் இல்லை; (முற்றிலும்) படிந்ததாகவும் (நேராகவும்) இல்லை. (மாறாக) அது சுருட்டைக்கும் படிந்ததற்கும் இடைப்பட்ட நிலையில் இருந்தது. அவர்கள் அதிகச் சதைப்பற்றுள்ள (பருமனான) உடலமைப்பைக் கொண்டிருக்கவில்லை. அவர்களின் முகம் (மிகவும்) வட்ட வடிவமாக இருக்கவில்லை. எனினும், முகத்தில் சற்று வட்ட வடிவம் இருந்தது.

அவர்கள் வெண்மையும் சிவப்பும் கலந்த நிறமுடையவர்களாக இருந்தார்கள். (அகண்ட) கருமையான கண்களையும், நீண்ட கண் இமைகளையும் கொண்டிருந்தார்கள். அவர்களின் மூட்டு எலும்புகளும், தோள்பட்டை எலும்புகளும் பெரியவையாக இருந்தன. அவர்கள் உடல் முழுவதும் உரோமம் நிறைந்தவர்களாக இருக்கவில்லை; (மார்பிலிருந்து தொப்புள் வரை) மெல்லிய கோடு போன்று உரோமம் அமைந்திருந்தது. அவர்களின் உள்ளங்கைகளும் பாதங்களும் சதைப்பற்றுள்ளவையாக (உறுதியானவையாக) இருந்தன.

அவர்கள் நடக்கும்போது மேட்டிலிருந்து பள்ளத்தில் இறங்குபவரைப் போன்று (கால்களைத் தரையில் தேய்க்காமல்) உறுதியாக எடுத்து வைத்து நடப்பார்கள். அவர்கள் (யாரையாவது பார்க்கத்) திரும்பினால், (கழுத்தை மட்டும் திருப்பாமல்) முழு உடலையும் திருப்பியே பார்ப்பார்கள். அவர்களின் இரு தோள்பட்டைகளுக்கு இடையே 'நபுவ்வத்தின் முத்திரை' (தீர்க்கதரிசன முத்திரை) அமைந்திருந்தது; அவர்கள் நபிமார்களில் முத்தாய்ப்பானவர்களாக (இறுதி நபியாக) இருந்தார்கள்.

அவர்கள் மக்களில் மிகவும் தாராளமான உள்ளம் கொண்டவர்களாகவும், பேச்சில் மிகவும் உண்மையாளர்களாகவும், சுபாவத்தில் மிகவும் மென்மையானவர்களாகவும், பழகுவதற்கு மிகவும் கண்ணியமானவர்களாகவும் இருந்தார்கள். அவர்களைத் தற்செயலாக (திடீரென)ப் பார்ப்பவர்கள் (அவர்களின் கம்பீரத்தைக் கண்டு) அச்சம் கொள்வார்கள். அவர்களுடன் நெருங்கிப் பழகிப் புரிந்துகொண்டவர்கள், அவர்களை நேசிப்பார்கள். அவர்களை வர்ணிப்பவர், 'அவர்களுக்கு முன்னரும் சரி, அவர்களுக்குப் பின்னரும் சரி, அவர்களைப் போன்ற ஒருவரை நான் பார்த்ததே இல்லை' என்றே கூறுவார்."

(ஆதாரம்: திர்மிதி)

ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் எந்தவொரு பாதையில் நடந்து சென்றாலும், அவர்களுக்குப் பின்னால் அப்பாதையில் வரும் எவரும் அன்னாரின் (மேனியின்) நறுமணத்தின் காரணமாக - அல்லது 'அவர்களின் வியர்வையின் வாசனையின் காரணமாக' - அவர்கள் அப்பாதையில் தான் சென்றிருக்கிறார்கள் என்பதை அறிந்துகொள்ளாமல் இருந்ததில்லை.

இதனை தாரிமீ பதிவு செய்துள்ளார்.

அபூ உபைதா பின் முஹம்மது பின் அம்மார் பின் யாஸிர் அவர்கள் கூறியதாவது:

நான் ருபைய்யிஉ பின்த் முஅவ்வித் பின் அஃப்ரா (ரலி) அவர்களிடம், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களை எங்களுக்கு வர்ணித்துக் கூறுங்கள்" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "என் அருமை மகனே! நீ அவர்களைப் பார்த்திருந்தால், (பிரகாசமாக) உதிக்கும் சூரியனையே பார்த்திருப்பாய் (என்று உனக்குத் தோன்றும்)" என்று பதிலளித்தார்கள்.

இதனை தாரிமீ பதிவு செய்துள்ளார்.

ஜாபிர் பின் ஸமுரா (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

நான் நபி (ஸல்) அவர்களை மேகங்களற்ற (தெளிவான நிலவொளி வீசும்) ஓர் இரவில் கண்டேன். நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களையும், சந்திரனையும் (மாறி மாறிப்) பார்க்கலானேன். அவர்கள் சிவப்பு நிற ஆடை (இரண்டு துணிகளைக் கொண்ட ஆடைத் தொகுப்பு) அணிந்திருந்தார்கள். என் பார்வையில் அவர்கள் சந்திரனை விட மிகவும் அழகாகத் தோன்றினார்கள்.

(நூல்கள்: திர்மிதீ, தாரிமீ)

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களை விட அழகான ஒன்றை நான் பார்த்ததில்லை. சூரியன் அவர்களின் திருமுகத்தில் ஓடிக்கொண்டிருப்பதைப் போன்று (அவர்களது முகம் பிரகாசமாக) இருக்கும். மேலும், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களை விட வேகமாக நடப்பவர் எவரையும் நான் கண்டதில்லை. பூமி அவர்களுக்காகச் சுருட்டிக் கொடுக்கப்படுவதைப் போல் (அவர்களது நடை) இருக்கும். (அவர்களுடன் ஈடுகொடுத்து நடப்பதற்காக) நாங்கள் எங்களை மிகவும் சிரமப்படுத்திக் கொள்வோம்; ஆனால், அவர்களோ எவ்விதச் சிரமமுமின்றி (மிகவும் இயல்பாக) நடப்பார்கள்.

இதனை திர்மிதீ பதிவு செய்துள்ளார்.

ஜாபிர் பின் சமுரா (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் கெண்டைக்கால்கள் மெலிதானவையாக (சதைப்பற்று குறைவாக) இருந்தன. அவர்கள் புன்னகைப்பதேயன்றி (சத்தமிட்டுச்) சிரிக்க மாட்டார்கள். நான் அவர்களைப் பார்க்கும்போதெல்லாம் (அவர்களது கண்கள் இயற்கையிலேயே கருமையாகவும் அழகாகவும் இருந்ததால்) அவர்கள் கண்களில் சுருமா தீட்டியிருப்பதாகக் கூறுவேன்; ஆனால் (உண்மையில்) அவர்கள் (அப்போது) சுருமா தீட்டியிருக்க மாட்டார்கள்.

இதனை திர்மிதீ பதிவு செய்துள்ளார்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (மேல் வரிசையின்) இரு முன் பற்களுக்கிடையே சற்று இடைவெளி உடையவர்களாக இருந்தார்கள். அவர்கள் பேசும்போது அவர்களது முன் பற்களுக்கிடையிலிருந்து ஒளி போன்ற (ஒன்று) வெளிப்படுவதைப் போலத் தோன்றும்.

இதனை தாரிமீ பதிவு செய்துள்ளார்.

கஅப் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மகிழ்ச்சியடைந்தால், அவர்களின் முகம் (பிரகாசமடைந்து) சந்திரனின் ஒரு துண்டைப் போன்று காட்சியளிக்கும். இதனை நாங்கள் (அவர்களின் முகத்தைக் கண்டே) நன்கு அறிந்து கொள்வோம்.

(முத்தஃபக்குன் அலைஹி)

அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களுக்குப் பணிவிடை செய்து வந்த யூதச் சிறுவன் ஒருவன் நோய்வாய்ப்பட்டான். அவனை நலம் விசாரிக்க நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் சென்றார்கள். அப்போது அவனது தலைமாட்டில் அவனது தந்தை அமர்ந்து தவ்ராத் வேதத்தை ஓதிக்கொண்டிருப்பதை அவர்கள் கண்டார்கள்.

அவரிடம் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "யூதரே! மூஸாவிற்குத் தவ்ராத் வேதத்தை அருளிய அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையிட்டு உம்மைக் கேட்கிறேன். தவ்ராத்தில் என்னைப் பற்றிய குறிப்பையோ (பெயரையோ), எனது வர்ணனையையோ (பண்புகளையோ), நான் வெளிப்படுவதைப் (புலம்பெயர்வதைப்) பற்றிய தகவலையோ நீர் காண்கிறீரா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "இல்லை" என்று பதிலளித்தார்.

அப்போது அந்தச் சிறுவன், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நிச்சயமாக (உண்டு). உங்களைப் பற்றிய குறிப்பையும், உங்களின் வர்ணனையையும், நீங்கள் வெளிப்படுவதைப் பற்றிய தகவலையும் தவ்ராத்தில் நாங்கள் காண்கிறோம். மேலும், 'அஷ்ஹது அன் லா இலாஹ இல்லல்லாஹ், வ அன்னக்க ரஸூலுல்லாஹ்' (வணக்கத்திற்குரியவன் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யாருமில்லை என்றும், தாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் என்றும் நான் சாட்சி கூறுகிறேன்)" என்று கூறினான்.

அப்போது நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் தம் தோழர்களைப் பார்த்துக் கூறினார்கள்: "இவனது தலைமாட்டிலிருந்து இவரை (தந்தையை) அப்புறப்படுத்துங்கள்; உங்களின் (ஈமானிய) சகோதரனை (சிறுவனை) நீங்கள் கவனித்துக் கொள்ளுங்கள் (அவரது இறுதிச் சடங்குகளைச் செய்யுங்கள்)."

இதனை பைஹகீ அவர்கள் 'தலாயிலுந் நுபுவ்வா' எனும் நூலில் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக நான் (இறைவனால் உலகத்தாருக்கு) அன்பளிப்பாக வழங்கப்பட்ட ஓர் அருட்கொடையாவேன்."

(இதனை) தாரிமீ மற்றும் பைஹகீ (ஆகியோர்) 'ஷுஅபுல் ஈமான்' (எனும் நூலில்) பதிவு செய்துள்ளனர்.

அனஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நான் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களுக்குப் பத்து ஆண்டுகள் சேவை செய்தேன். அவர்கள் என்னிடம் ஒருபோதும் ‘சீ’ (உஃப்) என்று கூடக் கூறியதில்லை. (நான் செய்த ஒரு காரியத்தைக் குறித்து) "இதை ஏன் செய்தாய்?" என்றோ, (நான் செய்யாத ஒரு காரியத்தைக் குறித்து) "இதை ஏன் நீ செய்யவில்லை?" என்றோ அவர்கள் என்னிடம் கேட்டதில்லை.

(ஆதாரம்: புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்)

அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மனிதர்களில் மிகச் சிறந்த நற்குணம் கொண்டவர்களாக இருந்தார்கள். ஒருநாள் அவர்கள் என்னை ஒரு (தேவைக்காக/வேலைக்காக) அனுப்பினார்கள். அப்போது நான் (சிறுபிள்ளைத்தனமாக), "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நான் செல்ல மாட்டேன்" என்று (வெளியில்) கூறினேன். ஆனால், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எனக்கு இட்ட கட்டளையை நிறைவேற்றச் செல்ல வேண்டும் என்றே எனது மனதிற்குள் நினைத்திருந்தேன். எனவே, நான் (அப்பணியைச் செய்ய) வெளியே புறப்பட்டேன். (செல்லும் வழியில்) கடைவீதியில் சிறுவர்கள் சிலர் விளையாடிக் கொண்டிருப்பதைக் கடந்து சென்றேன் (அவர்களுடன் வேடிக்கை பார்த்தபடி நின்றுவிட்டேன்).

அப்போது திடீரென அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எனக்குப் பின்னால் வந்து எனது பிடரியை (கழுத்தின் பின்பகுதியை மென்மையாகப்) பிடித்துக் கொண்டார்கள். நான் அவர்களைத் திரும்பிப் பார்த்தபோது, அவர்கள் சிரித்துக் கொண்டிருந்தார்கள். பிறகு, "சின்ன அனஸே! (அன்பு அனஸே!) நான் உனக்குக் கட்டளையிட்ட இடத்திற்குச் சென்றாயா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நான், "ஆம், இதோ (இப்பொழுதே) சென்று கொண்டிருக்கிறேன் அல்லாஹ்வின் தூதரே!" என்று பதிலளித்தேன்.

நூல்: முஸ்லிம்

அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் நடந்து சென்று கொண்டிருந்தேன். அப்போது அவர்கள் தடிமனான விளிம்புகளைக் கொண்ட நஜ்ரான் நாட்டுப் போர்வை ஒன்றை அணிந்திருந்தார்கள். (அப்போது) ஒரு கிராமவாசி (அரபி) அவர்களைப் பின்தொடர்ந்து வந்து, (அவர்களது) அப்போர்வையைப் பிடித்து மிகக் கடுமையாக இழுத்தார். அந்த இழுப்பு எவ்வளவு கடுமையானதாக இருந்ததென்றால், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பின்னோக்கி இழுக்கப்பட்டு அக்கிராமவாசியின் மார்புப் பகுதிக்கு (நெருக்கமாக) வரும்படி ஆனது. அந்த இழுப்பின் வேகத்தினால், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தோள்பட்டைப் பகுதியில் போர்வையின் (தடிமனான) விளிம்பு அழுந்தி தழும்பேற்படுத்தியதை நான் பார்த்தேன்.

பின்னர் அந்த கிராமவாசி, "முஹம்மதே! உங்களிடம் இருக்கும் அல்லாஹ்வின் செல்வத்திலிருந்து (பொது நிதியிலிருந்து) எனக்குச் சிறிது வழங்கும்படி உத்தரவிடுங்கள்" என்று (மிகவும் முரட்டுத்தனமாகக்) கேட்டார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரைத் திரும்பிப் பார்த்து (அவரது அறியாமையை எண்ணிப் புன்னகைத்துச்) சிரித்தார்கள். பின்னர் அவருக்கு (தேவையானவற்றை) வழங்குமாறு உத்தரவிட்டார்கள்.

(ஆதாரம்: புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்)

அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மனிதர்களிலேயே (தோற்றத்திலும் குணத்திலும்) மிகவும் சிறந்தவர்களாகவும், மனிதர்களிலேயே மாபெரும் கொடையாளியாகவும், மனிதர்களிலேயே மிகவும் தைரியசாலியாகவும் திகழ்ந்தார்கள். ஓர் இரவில் மதீனாவாசிகள் (அபாயகரமான ஒரு சத்தத்தைக் கேட்டு) திடுக்கிட்டனர். மக்கள் அந்தச் சத்தம் வந்த திசையை நோக்கிப் புறப்பட்டனர். (ஆனால்,) அவர்களுக்கு முன்பாகவே சத்தம் வந்த திசைக்குச் சென்று (நிலைமையை அறிந்து) விட்டுத் திரும்பிக் கொண்டிருந்த நபி (ஸல்) அவர்கள் மக்களை எதிர்கொண்டார்கள். அவர்கள், "(நீங்கள்) அஞ்ச வேண்டாம்! அஞ்ச வேண்டாம்!" என்று கூறிக் கொண்டிருந்தார்கள்.

அப்போது அவர்கள் சேணம் எதுவும் பூட்டப்படாத, அபூதல்ஹா (ரலி) அவர்களுக்குச் சொந்தமான (வெறும் முதுகைக் கொண்ட) குதிரை ஒன்றின் மீது சவாரி செய்துகொண்டிருந்தார்கள். அவர்களின் கழுத்தில் ஒரு வாள் (உறையோடு) தொங்கிக் கொண்டிருந்தது. மேலும், (அக்குதிரையின் வேகத்தைப் பற்றி) "நிச்சயமாக இதனை நான் (வேகமாகப் பாயும்) ஒரு கடலாகவே கண்டேன்" என்று கூறினார்கள்.

(புகாரியிலும் முஸ்லிமிலும் பதிவாகியுள்ள செய்தி - முத்தஃபக்குன் அலைஹி)

ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் (உதவி கோரியோ அல்லது வேறு ஏதேனும்) ஒரு பொருள் கேட்கப்பட்டால், அவர்கள் ஒருபோதும் "இல்லை" என்று சொன்னதில்லை.

(புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்)

அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
ஒரு மனிதர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் இரு மலைகளுக்கு இடைப்பட்ட (பள்ளத்தாக்கு நிரம்பும் அளவுள்ள) ஆடுகளைக் கேட்டார். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவற்றை அவருக்கு வழங்கினார்கள். அவர் தம் சமூகத்தாரிடம் சென்று, "என் சமூகத்தாரே! நீங்கள் இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்; அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நிச்சயமாக முஹம்மது (ஸல்) அவர்கள், வறுமை (வந்துவிடுமோ) என்று அஞ்சாத (ஒருவர் கொடுப்பதைப் போன்ற) கொடையை வழங்குகிறார்கள்" என்று கூறினார்.

இதை முஸ்லிம் பதிவு செய்துள்ளார்.

ஜுபைர் பின் முத்இம் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் ஹுனைன் (போர் முடிந்து) திரும்பி வந்து கொண்டிருந்தபோது, கிராமப்புற அரபிகள் (தர்மம் மற்றும் போர்ச் செல்வங்களைக்) கேட்டு நபி (ஸல்) அவர்களை (நெருக்கடி கொடுத்து) நச்சரிக்கத் தொடங்கினர். எந்த அளவிற்கென்றால், அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களை ஒரு கருவேல மரத்தின் பக்கம் (ஒதுங்கும்படி) தள்ளினர்; அப்போது (அம்மரத்தின் முட்களில் சிக்கி) அவர்களின் மேலாடை பறிக்கப்பட்டது. உடனே, நபி (ஸல்) அவர்கள் நின்று, "எனது மேலாடையை என்னிடம் கொடுங்கள். இந்த முள் மரங்களின் (கிளைகளின்) எண்ணிக்கையளவு கால்நடைகள் என்னிடம் இருந்தாலும், அவற்றை நான் உங்களுக்கிடையே பங்கிட்டுக் கொடுத்திருப்பேன். பின்னர் என்னை நீங்கள் கஞ்சனாகவோ, பொய்யனாகவோ, கோழையாகவோ காணமாட்டீர்கள்" என்று கூறினார்கள்.

(நூல்: புகாரி)

அனஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் காலைத் தொழுகையைத் (ஃபஜ்ர்) தொழுது முடித்ததும், மதீனாவிலுள்ள பணியாளர்கள் தண்ணீர் நிரப்பப்பட்ட தங்களது பாத்திரங்களைக் கொண்டு வருவார்கள். அவர்கள் எந்தப் பாத்திரத்தைக் கொண்டு வந்தாலும், அதில் நபியவர்கள் தமது கையை நுழைக்காமல் (அதன் மூலம் பரகத் செய்யாமல்) இருக்க மாட்டார்கள். சில வேளைகளில், குளிரான காலை நேரங்களில் அவர்கள் அவற்றைக் கொண்டு வந்தாலும், (மக்களின் மனத்திருப்திக்காக) அதிலும் தமது கையை அவர்கள் நுழைப்பார்கள்.

இதை முஸ்லிம் பதிவு செய்துள்ளார்.

அவர் (அனஸ் ரலி) அறிவிக்கிறார்:
மதீனாவாசிகளின் அடிமைப் பெண்களில் ஒருத்தி, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் கையைப் பிடித்துக் கொண்டு, தான் விரும்பிய இடத்திற்கு (தனது தேவையை நிறைவேற்றிக் கொள்ள) அவர்களை அழைத்துச் செல்வாள்.

இதனை இமாம் புகாரி (ரஹ்) அவர்கள் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.

அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
(மனநலம் பாதிக்கப்பட்ட அல்லது) புத்தியில் ஏதோ (குறைபாடு) இருந்த ஒரு பெண், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! உங்களிடம் எனக்கு ஒரு தேவை உள்ளது" என்று கூறினாள். அதற்கு அவர்கள், "இன்னாரின் தாயே! (மதீனாவின்) தெருக்களில் நீ விரும்பும் எந்தத் தெருவைத் தேர்ந்தெடுத்தாலும் (அங்கே வா), உனது தேவையை நான் நிறைவேற்றித் தருகிறேன்" என்று கூறினார்கள். பின்னர், அவளது தேவை நிறைவேறும் வரை ஒரு வீதியில் (மக்கள் நடமாட்டம் உள்ள பகுதியில் பிறர் செவிமடுக்காதவாறு) அவளுடன் நபியவர்கள் தனியாக (ஒதுங்கி நின்று பேசி) அவளது தேவையை முடித்துக் கொடுத்தார்கள்.

நூல்: முஸ்லிம்

அவர் (அனஸ் ரலி) அறிவித்தார்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஆபாசமாகப் பேசுபவர்களாகவோ, (பிறரைச்) சபிப்பவர்களாகவோ, வசைபாடுபவர்களாகவோ இருந்ததில்லை. அவர்கள் (ஒருவரைக்) கண்டிக்கும்போது, "இவருக்கு என்ன நேர்ந்தது? இவரது நெற்றி மண்ணில் படியட்டும்!" என்று (மட்டுமே) கூறுவார்கள்.

நூல்: புகாரி

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் தூதரே! இணைவைப்பவர்களுக்கு எதிராகச் சாபமிடுங்கள் (பிரார்த்தனை செய்யுங்கள்)" என்று (நபி -ஸல்- அவர்களிடம்) கேட்கப்பட்டது. அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "நிச்சயமாக நான் சாபமிடுபவனாக அனுப்பப்படவில்லை; மாறாக, (அகிலத்தாருக்கு ஓர்) அருட்கொடையாகவே அனுப்பப்பட்டுள்ளேன்" என்று கூறினார்கள்.

இதனை முஸ்லிம் பதிவு செய்துள்ளார்.

அபூசயீத் அல்குத்ரீ (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள், (தமது) திரைமறைவிலுள்ள கன்னிப் பெண்ணை விடவும் அதிக வெட்கமுடையவர்களாக இருந்தார்கள். தங்களுக்குப் பிடிக்காத ஏதேனும் ஒன்றை அவர்கள் கண்டால், (அதன் வெளிப்பாட்டை) அவர்களின் முகத்திலேயே நாங்கள் அறிந்துகொள்வோம்.

(புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்)

ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் தமது உள்நாக்குத் தெரியும் அளவுக்கு (வாய்விட்டு) முழுமையாகச் சிரித்ததை நான் ஒருபோதும் பார்த்ததில்லை. அவர்கள் புன்னகைப்பவர்களாகவே இருந்தார்கள்.

நூல்: புகாரி

அன்னை ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் உங்களைப் போன்று பேச்சைத் தொடர்ச்சியாக (வேகமாகப்) பேச மாட்டார்கள். மாறாக, அவர் ஒரு பேச்சைப் பேசினால், அதை எண்ணுபவர் எண்ணினால் (அதை) அவர் கணக்கிட்டுவிட முடியும் (என்ற அளவிற்கே நிதானமாகப் பேசுவார்கள்).

(நூல்: புகாரி, முஸ்லிம்)

அஸ்வத் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நான் ஆயிஷா (ரலி) அவர்களிடம், "நபி (ஸல்) அவர்கள் தமது வீட்டில் என்ன செய்து கொண்டிருப்பார்கள்?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "அவர்கள் தமது குடும்பத்தாரின் வேலைகளில் (அதாவது குடும்பத்தாருக்கு உதவி செய்வதில்) ஈடுபட்டிருப்பார்கள். தொழுகை (நேரம்) வந்துவிட்டால், (உடனடியாகத்) தொழுகைக்காகப் புறப்பட்டு விடுவார்கள்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

நூல்: புகாரி

ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு (மார்க்க அல்லது உலகியல் ரீதியான) இரண்டு காரியங்களில் ஒன்றைத் தேர்ந்தெடுக்கும் வாய்ப்பு வழங்கப்பட்டால், அது பாவமானதாக இல்லாத வரை, அவ்விரண்டில் மிகவும் எளிதான ஒன்றையே அவர்கள் தேர்ந்தெடுப்பார்கள். அது பாவமான காரியமாக இருந்தால், மனிதர்களிலேயே அதிலிருந்து மிகவும் விலகி நிற்பவர்களாக அவர்களே இருப்பார்கள். மேலும், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமக்கு இழைக்கப்பட்ட எந்தவொரு (தனிப்பட்ட) தீங்குக்காகவும், தமக்காக ஒருபோதும் பழிவாங்கியதே இல்லை. ஆனால், அல்லாஹ்வின் வரம்புகள் (மதிக்கப்பட வேண்டிய புனிதங்கள்) மீறப்பட்டால் தவிர; அவ்வாறு மீறப்படும்போது அல்லாஹ்வுக்காக (அம்மார்க்க சட்டத்தை நிலைநாட்ட) அதற்கான தண்டனையை அவர்கள் வழங்குவார்கள்.

(புகாரி, முஸ்லிம்)

அன்னை ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (தமது சொந்த நலனுக்காக) எதையும் ஒருபோதும் தம் கையால் அடித்ததில்லை; எந்தப் பெண்ணையும் (மனைவியையும்) எந்தப் பணியாளரையும் (அடித்ததில்லை). அல்லாஹ்வின் பாதையில் அறப்போர் புரியும்போது தவிர. மேலும், தமக்கு இழைக்கப்பட்ட எந்தவொரு தீங்குக்காகவும் (தனிப்பட்ட முறையில்) சம்பந்தப்பட்டவரை அவர்கள் பழிவாங்கியதேயில்லை; எனினும், அல்லாஹ்வால் தடை செய்யப்பட்ட வரம்புகள் மீறப்பட்டால் தவிர. (அத்தகைய சூழ்நிலையில்) அல்லாஹ்வுக்காகவே அவர்கள் பழிதீர்ப்பார்கள் (தண்டிப்பார்கள்).

இதை இமாம் முஸ்லிம் (ரஹ்) அவர்கள் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.

அனஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

எனக்கு எட்டு வயதாக இருந்த காலம் முதல், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்குப் பத்து வருடங்கள் நான் சேவை செய்தேன். என் கைகளால் (தவறுதலாக) ஏதாவது ஒரு காரியம் நடந்துவிட்டால் (அல்லது பொருள் சேதமடைந்துவிட்டால்), அதற்காக அவர்கள் ஒருபோதும் என்னைக் கடிந்துகொண்டதில்லை. அவர்களின் குடும்பத்தாரில் யாராவது என்னைக் கடிந்துகொண்டால், "அவரை விட்டுவிடுங்கள்! ஒரு காரியம் (நடக்கும் என்று அல்லாஹ்வினால்) விதியமைக்கப்பட்டிருந்தால், அது நடந்தே தீரும்" என்று (நபி (ஸல்) அவர்கள்) கூறுவார்கள்.

இது 'அல்மஸாபீஹ்' நூலின் வாசகமாகும். மேலும், இமாம் பைஹகீ (ரஹ்) அவர்கள் 'ஷுஅபுல் ஈமான்' நூலில் சிறு மாற்றத்துடன் இதனை அறிவித்துள்ளார்கள்.

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (இயல்பிலேயே) ஆபாசமானவராகவோ, (வேண்டுமென்றே) அருவருப்பான வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்துபவராகவோ, கடைவீதிகளில் சத்தமிட்டுப் பேசுபவராகவோ இருந்ததில்லை. மேலும், அவர்கள் தீமைக்குத் தீமையால் பதிலளிக்க மாட்டார்கள்; மாறாக, (அவற்றை) மன்னித்து, (பொருட்படுத்தாமல்) விட்டுவிடுவார்கள்.

(நூல்: திர்மிதீ)

அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் நோயாளிகளை நலம் விசாரிப்பவர்களாகவும், ஜனாஸாவைப் (பிரேத ஊர்வலத்தைப்) பின்தொடர்பவர்களாகவும், ஓர் அடிமையின் அழைப்பை (விருந்திற்கு) ஏற்பவர்களாகவும், கழுதையின் மீது சவாரி செய்பவர்களாகவும் இருந்தார்கள். கைபர் (வெற்றியின்) போது பேரீச்ச நாராலான கடிவாளத்தைக் கொண்ட ஒரு கழுதையின் மீது நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் சவாரி செய்ததை நான் பார்த்திருக்கிறேன்.

இதனை இப்னு மாஜா மற்றும் பைஹகீ ஆகியோர் 'ஷுஅபுல் ஈமான்' எனும் நூலில் பதிவு செய்துள்ளனர்.

ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது செருப்பைத் தாமே (பழுது பார்த்துத்) தைப்பவர்களாகவும், தமது ஆடையைத் தைப்பவர்களாகவும், உங்களில் ஒருவர் தமது வீட்டில் எவ்வாறு (வீட்டு வேலைகளைச்) செய்வாரோ அதேபோன்று தமது வீட்டிலும் வேலை செய்பவர்களாகவும் இருந்தார்கள்.

மேலும் அவர்கள் கூறினார்கள்: "அவர்கள் மனிதர்களில் ஒரு மனிதராகவே இருந்தார்கள்; (அழுக்கு அல்லது பேன் இருக்கிறதா என்று) தமது ஆடையைச் சோதிப்பவர்களாகவும், தமது ஆட்டின் பாலைக் கறப்பவர்களாகவும், தமது (சொந்த) வேலைகளைத் தாமே செய்து கொள்பவர்களாகவும் இருந்தார்கள்."

(நூல்: திர்மிதீ)

காரிஜா பின் ஸைத் பின் ஸாபித் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

சிலர் (தாபியீன்கள்) ஸைத் பின் ஸாபித் (ரலி) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைப் பற்றிய செய்திகளை எங்களுக்குக் கூறுங்கள்" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், "நான் அவர்களின் அண்டை வீட்டாராக இருந்தேன். அவர்களுக்கு வஹீ (இறைச்செய்தி) அருளப்பட்டால், (அதை எழுதுவதற்காக) ஆளனுப்பி என்னை அழைப்பார்கள்; நான் சென்று அதை அவர்களுக்கு எழுதிக் கொடுப்பேன். நாங்கள் உலக (விவகாரங்களைப்) பற்றிப் பேசினால், அவர்களும் எங்களோடு சேர்ந்து அதைப் பற்றிப் பேசுவார்கள். நாங்கள் மறுமையைப் பற்றிப் பேசினால், எங்களோடு சேர்ந்து அதைப் பற்றிப் பேசுவார்கள். நாங்கள் உணவைப் பற்றிப் பேசினால், எங்களோடு சேர்ந்து அதைப் பற்றிப் பேசுவார்கள். இவை அனைத்தையுமே (அவர்களின் எளிமையான மற்றும் உயரிய பண்புகளாக) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைப் பற்றி நான் உங்களுக்குக் கூறுகிறேன்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

நூல்: திர்மிதீ

அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு மனிதருடன் கைகுலுக்கினால், அந்த நபர் (முதலில்) தமது கையை விலக்கிக் கொள்ளும் வரை நபியவர்கள் தமது கையை (அவரது கையிலிருந்து) விலக்கிக் கொள்ள மாட்டார்கள். அந்த நபர் (முதலில்) தமது முகத்தைத் திருப்பிக் கொள்ளும் வரை நபியவர்கள் தமது முகத்தை அவரை விட்டும் திருப்பிக் கொள்ள மாட்டார்கள். மேலும், தம்முடன் அமர்ந்திருப்பவருக்கு முன்பாகத் தமது முழங்கால்களை நீட்டியவாறு (அவரை விட முன்னால் இருக்குமாறு) அவர்கள் அமர்ந்திருப்பதை ஒருபோதும் காண முடியாது.

(நூல்: திர்மிதீ)

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் நாளைய தினத்திற்காக (தமக்காக) எதையும் சேமித்து வைக்க மாட்டார்கள் என்று அவர் (அனஸ் ரலி) அறிவிக்கிறார்.

இதனை திர்மிதீ பதிவு செய்துள்ளார்.

ஜாபிர் பின் சமுரா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் நீண்ட நேரம் மௌனம் காப்பவர்களாக (தேவையற்ற பேச்சுகளைத் தவிர்த்து, திக்ரு மற்றும் சிந்தனையில்) இருந்தார்கள்.

இது 'ஷர்ஹுஸ் ஸுன்னா' நூலில் பதிவாகியுள்ளது.

ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் பேச்சில் (ஒவ்வொரு சொல்லையும் பிரித்தறியும் வகையில்) தெளிவும், (கேட்பவர் விளங்கிக்கொள்ளும் வகையில்) நிதானமும் இருந்தது.

இதனை அபூதாவூத் பதிவு செய்துள்ளார்.

ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், (ஒன்றன்பின் ஒன்றாகத் தொடர்ந்து) நீங்கள் வேகமாகப் பேசுவதைப் போன்று பேச மாட்டார்கள். மாறாக, அவரிடம் அமர்ந்திருப்பவர்கள் அதை (மனனம் செய்துகொள்ளும் அல்லது) நினைவில் நிறுத்திக் கொள்ளும் வகையில், (வார்த்தைகளுக்கு இடையே) தெளிவான இடைவெளி விட்டுப் பேசுவார்கள்."

(நூல்: திர்மிதீ)

அப்துல்லாஹ் பின் அல்ஹாரிஸ் பின் ஜஸ்உ (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களை விட அதிகமாகப் புன்னகைக்கக் கூடிய (மகிழ்ச்சியான முகத்துடன் இருக்கக்கூடிய) எவரையும் நான் பார்த்ததில்லை."

(நூல்: திர்மிதீ)

அப்துல்லாஹ் பின் ஸலாம் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (மக்களுடன்) அமர்ந்து பேசிக் கொண்டிருக்கும்போது, அடிக்கடி தமது பார்வையை வானத்தை நோக்கி உயர்த்துபவர்களாக இருந்தார்கள்.

இதனை அபூதாவூத் பதிவு செய்துள்ளார்.

அனஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களை விடக் குழந்தைகளிடம் (மற்றும் குடும்பத்தாரிடம்) அதிக இரக்கம் காட்டும் எவரையும் நான் கண்டதில்லை. அவர்களின் புதல்வர் இப்ராஹீம் மதீனாவின் 'அவாலி' (புறநகர்ப்) பகுதியில் (செவிலித்தாயால்) பாலூட்டப்பட்டு வந்தார்கள். நாங்கள் நபியவர்களுடன் அங்கு செல்வோம்; அவர்கள் அந்த வீட்டிற்குள் நுழைவார்கள். (அக்குழந்தையின்) செவிலித்தாயின் கணவர் ஒரு இரும்புக்கொல்லராக இருந்ததால் அந்த வீடு (உலையிலிருந்து வரும்) புகையால் நிறைந்திருக்கும். நபியவர்கள் அக்குழந்தையைத் தூக்கி முத்தமிடுவார்கள்; பின்னர் திரும்பிவிடுவார்கள்.

அம்ரு (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: இப்ராஹீம் இறந்தபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக இப்ராஹீம் எனது மகன். அவன் பாலருந்தும் பருவத்திலேயே (தாய்ப்பால் குடித்துக் கொண்டிருக்கும் காலத்திலேயே) இறந்துவிட்டான். நிச்சயமாகச் சொர்க்கத்தில் அவனுக்குப் பாலூட்டி (அப்பருவத்தை) நிறைவு செய்வதற்காக இரண்டு செவிலித்தாய்கள் அவனுக்காக இருக்கின்றனர்."

இதனை முஸ்லிம் பதிவு செய்துள்ளார்.

அலி (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இன்னார் என்று கூறப்படும் யூத அறிஞர் (ஹப்ர்) ஒருவருக்குச் சில தீனார்கள் கடன்பட்டிருந்தார்கள். அவர் (தமது கடனைத் திரும்பக்) கேட்டு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தார். அதற்கு அவர்கள், "யூதரே! (தற்போது) உங்களுக்குத் தர என்னிடம் ஏதும் இல்லை" என்று கூறினார்கள். அதற்கு அவர், "முஹம்மதே! நீங்கள் எனக்குச் செலுத்த வேண்டியதைத் தரும் வரை நான் உங்களை விட்டுப் பிரிய மாட்டேன்" என்றார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அப்படியானால், நான் உங்களுடனே அமர்கிறேன்" என்று கூறிவிட்டு அவருடனேயே அமர்ந்துவிட்டார்கள்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (அங்கேயே தங்கியிருந்து) லுஹர், அஸ்ர், மஃக்ரிப், இஷா மற்றும் (அடுத்த நாள்) ஃபஜ்ர் ஆகிய தொழுகைகளை நிறைவேற்றினார்கள். (இதைக் கண்ட) நபித்தோழர்கள் அந்த யூதரை அச்சுறுத்தவும் மிரட்டவும் செய்தார்கள். தோழர்கள் என்ன செய்கிறார்கள் என்பதை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் உணர்ந்து கொண்டார்கள். அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! ஒரு யூதர் உங்களை (இப்படிப் போகவிடாமல்) தடுத்து வைப்பதா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "ஒப்பந்தம் செய்தவர் (முஆஹித்) மீதோ அல்லது வேறு எவர் மீதோ அநீதி இழைப்பதை விட்டும் என் இறைவன் என்னைத் தடுத்துள்ளான்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

பின்னர், பகல் பொழுது சற்று உயர்ந்ததும் அந்த யூதர், "வணக்கத்திற்குரியவன் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறெவருமில்லை என்றும், நீங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் என்றும் நான் சாட்சி கூறுகிறேன். மேலும், எனது செல்வத்தின் சரிபாதியை இறைவழியில் அர்ப்பணிக்கிறேன். அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! தவ்ராத் வேதத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள உங்களின் அடையாளங்களைச் சோதித்துப் பார்ப்பதற்காகவே உங்களிடம் நான் இவ்வாறு நடந்துகொண்டேன். (அதில் கூறப்பட்டுள்ளதாவது:) 'முஹம்மத் பின் அப்துல்லாஹ், அவர் பிறக்கும் இடம் மக்கா; அவர் ஹிஜ்ரத் செய்து செல்லும் இடம் தாய்பா (மதீனா); அவரது ஆட்சியதிகாரம் செயல்படும் இடம் ஷாம். அவர் கடுகடுப்பானவரோ, முரடனானவரோ, கடைவீதிகளில் கூச்சலிடுபவரோ அல்லர். மேலும், அவர் ஆபாசமான (செயல்களில் ஈடுபடுபவரோ), கெட்ட வார்த்தைகள் பேசுபவரோ அல்லர்.' வணக்கத்திற்குரியவன் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறெவருமில்லை என்றும், நீங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் என்றும் நான் சாட்சி கூறுகிறேன். இதோ எனது செல்வம்! இதில் அல்லாஹ் உங்களுக்குக் காட்டியவாறு நீங்கள் தீர்ப்பளியுங்கள்" என்று கூறினார்.

அந்த யூதர் பெரும் செல்வந்தராக இருந்தார்.

இதனை பைஹகீ அவர்கள் 'தலாயிலுந் நுபுவ்வா' எனும் நூலில் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.

அப்துல்லாஹ் பின் அபீ அவ்ஃபா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (அல்லாஹ்வை) நினைவு கூர்வதை (திக்ரு செய்வதை) அதிகப்படுத்துபவர்களாகவும், வீணான பேச்சுகளைக் குறைப்பவர்களாகவும் இருந்தார்கள். அவர்கள் தொழுகையை நீட்டுபவர்களாகவும், (ஜுமுஆ போன்ற) உரையைச் சுருக்குபவர்களாகவும் இருந்தார்கள். மேலும், விதவை மற்றும் ஏழைகளுடன் (அவர்களின்) தேவையை நிறைவேற்றுவதற்காக நடந்து செல்வதை (கௌரவக் குறைச்சலாகக் கருதி) அவர்கள் ஒருபோதும் தவிர்த்ததில்லை.

இதனை நஸாயீ மற்றும் தாரிமீ (ஆகிய நூல்கள்) பதிவு செய்துள்ளன.

அலி (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அபூஜஹ்ல் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம், "(முஹம்மதே!) நிச்சயமாக நாங்கள் உங்களைப் பொய்யர் என்று கூறவில்லை; மாறாக, நீங்கள் (இறைவனிடமிருந்து) கொண்டு வந்ததைத் தான் நாங்கள் பொய்யெனக் கூறுகிறோம்" என்று கூறினான். அப்போது அவர்களைக் குறித்து அல்லாஹ் பின்வரும் (குர்ஆன் 6:33) வசனத்தை அருளினான்:

"(நபியே!) நிச்சயமாக அவர்கள் உங்களைப் பொய்யாக்கவில்லை; மாறாக, அந்த அநியாயக்காரர்கள் அல்லாஹ்வின் வசனங்களையே (பிடிவாதமாக) நிராகரிக்கிறார்கள்."

இதனை இமாம் திர்மிதீ அறிவிக்கிறார்கள்.

ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"ஆயிஷாவே! நான் விரும்பியிருந்தால் தங்க மலைகள் என்னுடன் (நான் செல்லும் இடமெல்லாம்) நடந்து வந்திருக்கும். கஅபாவின் அளவிற்கு (பிரம்மாண்டமான) இடுப்பைக் கொண்ட ஒரு வானவர் என்னிடம் வந்து, 'உமது இறைவன் உமக்கு ஸலாம் கூறுகிறான். மேலும், நீர் விரும்பினால் ஓர் அடியாராகிய நபியாக (இருக்கலாம்); அல்லது நீர் விரும்பினால் ஓர் அரசராகிய நபியாக இருக்கலாம் என்று (தேர்ந்தெடுக்கும் உரிமையை வழங்கி) கூறுகிறான்' எனத் தெரிவித்தார். அப்போது நான் ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்களைப் பார்த்தேன். அவர்கள் என்னை (அல்லாஹ்விடம்) பணிந்து தாழ்த்திக் கொள்ளுமாறு எனக்குச் சைகை செய்தார்கள்".

(இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களின் அறிவிப்பில், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஆலோசனை கேட்பவரைப் போல ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்களைத் திரும்பிப் பார்த்தார்கள். அப்போது ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் பணிவைக் கடைப்பிடிக்குமாறு தம் கையால் சைகை செய்தார்கள்" என்று இடம்பெற்றுள்ளது).

"உடனே நான், '(இறைவா! நான்) ஓர் அடியாராகிய நபியாகவே (இருக்கத் தேர்ந்தெடுக்கிறேன்)' என்று கூறினேன்".

ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "இதற்குப் பிறகு, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (மரணமடையும் வரை) ஒருபோதும் சாய்ந்துகொண்டு சாப்பிடவில்லை. 'ஓர் அடியார் சாப்பிடுவதைப் போலவே நானும் சாப்பிடுகிறேன்; ஓர் அடியார் அமர்வதைப் போலவே நானும் அமர்கிறேன்' என்று அவர்கள் கூறுவார்கள்."

இது 'ஷர்ஹுஸ் ஸுன்னா' (எனும் நூலில்) பதிவாகியுள்ளது.

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (தமது) நாற்பதாவது வயதில் (இறைத்தூதராக) அனுப்பப்பட்டார்கள். அவர்கள் பதின்மூன்று ஆண்டுகள் மக்காவில் தங்கியிருந்தார்கள்; (அக்காலகட்டத்தில்) அவர்களுக்கு வஹீ (இறைச்செய்தி) அருளப்பட்டு வந்தது. பின்னர் அவர்கள் ஹிஜ்ரத் (புலம்பெயர்ந்து செல்ல) செய்யும்படி கட்டளையிடப்பட்டார்கள். (அவ்வாறே) ஹிஜ்ரத் செய்து (மதீனாவில்) பத்து ஆண்டுகள் (வாழ்ந்தார்கள்). அவர்கள் தமது அறுபத்து மூன்றாவது வயதில் மரணமடைந்தார்கள்.

(ஆதாரம்: புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்)

அதே அறிவிப்பாளர் (இப்னு அப்பாஸ் - ரலி) கூறுகிறார்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மக்காவில் பதினைந்து ஆண்டுகள் தங்கியிருந்தார்கள். (அவற்றில்) ஏழு ஆண்டுகள் (மலக்குகளின்) குரலைக் கேட்பவர்களாகவும், (வானுலக) ஒளியைக் காண்பவர்களாகவும் இருந்தார்கள்; (அக்காலத்தில்) அவர்கள் (வஹீயை நேரடியாகக் கொண்டு வரும் மலக்கை) எதையும் காணவில்லை. (மீதமுள்ள) எட்டு ஆண்டுகள் அவர்களுக்கு (நேரடியாக) வஹீ (இறைச்செய்தி) அருளப்பட்டது. பின்னர் அவர்கள் மதீனாவில் பத்து ஆண்டுகள் தங்கியிருந்தார்கள். மேலும், தமது அறுபத்து ஐந்தாவது வயதில் அவர்கள் காலமானார்கள்.

(புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்)

அனஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
"(நபிகள் நாயகம் (ஸல்)) அவர்களுக்குச் சரியாக அறுபது வயதாக இருந்தபோது, அல்லாஹ் அவர்களைத் தன்வசம் அழைத்துக் கொண்டான் (அவர்கள் மரணமடைந்தார்கள்)."

(புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்)

மேலும் அவர் (அனஸ் பின் மாலிக் - ரலி) அறிவிக்கின்றார்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் (மரணமடைந்து உயிர்) கைப்பற்றப்பட்டபோது அவர்களுக்கு அறுபத்து மூன்று வயதாகும். அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களும் அறுபத்து மூன்று வயதிலும், உமர் (ரலி) அவர்களும் அறுபத்து மூன்று வயதிலும் (மரணமடைந்தனர்).

இதை முஸ்லிம் பதிவு செய்துள்ளார்.

முஹம்மது பின் இஸ்மாயீல் அல்-புகாரி (இமாம் புகாரி) கூறுகிறார்: "(அவர்களின் வயது) அறுபத்து மூன்று என்பதே (ஆதாரப்பூர்வமான அறிவிப்புகளில்) அதிகமானதாகும்."

அன்னை ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு (ஆரம்பத்தில்) வஹீ (இறைச்செய்தி), தூக்கத்தில் ஏற்படும் உண்மையான கனவுகளின் மூலமாகவே தொடங்கியது. அவர்கள் காணும் எந்தவொரு கனவும் விடியற்காலையின் ஒளியைப் போன்று (தெளிவாகவும், அப்படியே பலிக்கக்கூடியதாகவும்) இருந்தது.

பின்னர், தனிமையில் இருப்பது அவர்களுக்கு விருப்பமானதாக ஆக்கப்பட்டது. அவர்கள் ஹிரா குகையில் தனித்திருந்து 'தஹன்னுத்' - அதாவது பல இரவுகள் (தொடர்ந்து) இறைவழிபாட்டில் - ஈடுபடுவார்கள். தம் குடும்பத்தாரிடம் திரும்புவதற்கு முன்பாக, அதற்கான (உணவுத்) தேவைகளை எடுத்துச் செல்வார்கள். பின்னர் (உணவு தீர்ந்ததும்) கதீஜா (ரழி) அவர்களிடம் திரும்பி வந்து, மீண்டும் அதே போன்ற (நாட்களுக்கான) உணவை எடுத்துச் செல்வார்கள். இவ்வாறு அவர்கள் ஹிரா குகையில் இருந்தபோது, அவர்களிடம் சத்தியம் (இறைச்செய்தி) வந்தது.

அவர்களிடம் வானவர் வந்து, "ஓதுவீராக!" என்றார். அதற்கு அவர்கள், "நான் ஓதத் தெரிந்தவன் அல்ல" என்று கூறினார்கள். (நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:) "அவர் என்னைப் பிடித்து, நான் சிரமப்படும் அளவுக்கு என்னை இறுகக் கட்டியணைத்தார். பின்னர் என்னை விட்டுவிட்டு, 'ஓதுவீராக!' என்றார். நான், 'நான் ஓதத் தெரிந்தவன் அல்ல' என்றேன். அவர் இரண்டாவது முறையும் என்னைப் பிடித்து, நான் சிரமப்படும் அளவுக்கு இறுகக் கட்டியணைத்து விட்டு, பின்னர் என்னை விட்டுவிட்டு, 'ஓதுவீராக!' என்றார். நான், 'நான் ஓதத் தெரிந்தவன் அல்ல' என்றேன். அவர் மூன்றாவது முறையும் என்னைப் பிடித்து, நான் சிரமப்படும் அளவுக்கு இறுகக் கட்டியணைத்து விட்டு, பின்னர் என்னை விட்டுவிட்டு (பின்வரும் வசனங்களைக்) கூறினார்:

[இக்ரஃ பிஸ்மி ரப்பிகல்லதீ ஃகலக். ஃகலக்கல் இன்ஸான மின் அலக். இக்ரஃ வரப்புக்கல் அக்ரம். அல்லதீ அல்லம பில்கலம். அல்லமல் இன்ஸான மா லம் யஃலம்]
(படைத்த உம்முடைய இறைவனின் திருப்பெயரால் ஓதுவீராக! அவன் மனிதனை கருவுற்ற சினைமுட்டையிலிருந்து (இரத்தக்கட்டியிலிருந்து) படைத்தான். ஓதுவீராக! உமது இறைவன் மாபெரும் கொடையாளி; அவனே எழுதுகோலைக் கொண்டு கற்றுக் கொடுத்தான்; மனிதன் அறியாதவற்றையெல்லாம் அவனுக்குக் கற்றுக் கொடுத்தான்.)

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், இதயம் படபடக்க இந்த வசனங்களுடன் திரும்பி வந்தார்கள். கதீஜா (ரழி) அவர்களிடம் சென்று, "என்னைப் போர்த்துங்கள், என்னைப் போர்த்துங்கள்!" என்று கூறினார்கள். அவர்களின் அச்சம் நீங்கும் வரை அவர்கள் போர்த்தப்பட்டார்கள். பின்னர் நடந்த செய்தியை கதீஜாவிடம் கூறிவிட்டு, "எனக்கு ஏதேனும் நேர்ந்துவிடுமோ என என் மீது எனக்கே அச்சமாக இருக்கிறது" என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு கதீஜா (ரழி) அவர்கள், "அப்படியல்ல! அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! அல்லாஹ் உங்களை ஒருபோதும் இழிவுபடுத்த மாட்டான். (ஏனெனில்) நீங்கள் உறவுகளைப் பேணி வாழ்கிறீர்கள்; உண்மையையே பேசுகிறீர்கள்; (சுயதிறனற்ற) எளியோரின் சுமைகளைத் தாங்குகிறீர்கள்; ஏழைகளுக்கு (அவர்களிடம் இல்லாதவற்றை) ஈட்டித் தருகிறீர்கள்; விருந்தினர்களை உபசரிக்கிறீர்கள்; நீதியான வழியில் ஏற்படும் சோதனைகளில் (மக்களுக்கு) உதவி செய்கிறீர்கள்" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர், கதீஜா (ரழி) அவர்கள் நபியவர்களைத் தம் தந்தையின் சகோதரர் மகனான வரகா பின் நவ்ஃபலிடம் அழைத்துச் சென்றார்கள். (அவர் அறியாமைக் காலத்தில் கிறித்தவ மதத்தைத் தழுவியவர்). கதீஜா (ரழி) அவரிடம், "என் தந்தையின் சகோதரர் மகனே! உங்களின் சகோதரர் மகன் (முஹம்மது) கூறுவதைக் கேளுங்கள்" என்று கூறினார்கள். அதற்கு வரகா, "என் சகோதரரின் மகனே! நீங்கள் எதைக் கண்டீர்கள்?" என்று கேட்டார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தாங்கள் கண்ட செய்தியை அவருக்குத் தெரிவித்தார்கள்.

அதற்கு வரகா கூறினார்: "இவர், மூஸா (அலை) அவர்களிடம் அல்லாஹ் இறக்கியருளிய அதே 'நாமூஸ்' (இரகசியங்களைச் சுமந்து வரும் வானவர் ஜிப்ரீல்) ஆவார். நீங்கள் (மக்களுக்கு அழைப்பு விடுக்கும்) அக்காலத்தில் நான் ஒரு துடிப்பான இளைஞனாக இருக்கக் கூடாதா! உங்களின் சமுதாயத்தினர் உங்களை (ஊரை விட்டு) வெளியேற்றும் போது நான் உயிருடன் இருக்க வேண்டுமே!" என்று கூறினார். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவர்கள் என்னையா வெளியேற்றுவார்கள்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு வரகா, "ஆம்! நீங்கள் கொண்டு வந்ததைப் போன்ற (இறைச் செய்தியைக்) கொண்டு வந்த எந்த மனிதரும் பகைமை பாராட்டப்படாமல் இருந்ததில்லை. உங்களின் அந்த (சோதனைக்குரிய) நாளை நான் அடைந்தால், உங்களுக்கு நான் பலமான உதவி செய்வேன்" என்று கூறினார். அதன் பின்னர் சிறிது காலத்திலேயே வரகா இறந்துவிட்டார். வஹீ (இறைச்செய்தி) வருவதும் (சிறிது காலம்) நின்றது. (முத்தஃபகுன் அலைஹி)

இமாம் புகாரி (ரஹ்) அவர்கள் கூடுதலாகப் பதிவு செய்துள்ளதாவது:
(வஹீ நின்றதால்) நபி (ஸல்) அவர்கள் மிகவும் கவலையடைந்தார்கள். - நமக்குக் கிடைத்த தகவல்களின்படி - அவர்கள் மலைகளின் உயர்ந்த சிகரங்களில் இருந்து தங்களைக் கீழே விழ்த்திக் கொள்வதற்காகப் பலமுறை சென்றார்கள். (வஹீ நின்ற கவலையினால் ஏற்பட்ட மன உளைச்சலால்) ஒரு மலையின் உச்சியை அவர்கள் அடையும்போதெல்லாம், ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் அவர்களுக்குத் தோன்றி, "முஹம்மதே! நீங்கள் உண்மையாகவே அல்லாஹ்வின் தூதர்தான்" என்று கூறுவார்கள். இதனால் அவர்களின் உள்ளம் அமைதியடையும்; அவர்களின் மனமும் நிலைபெறும்.

ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

வஹீ (இறைச்செய்தி) சிறிது காலம் தடைப்பட்டிருந்ததைப் (பாத்திர் அல்-வஹீ) பற்றி அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறுவதை நான் கேட்டேன். அவர்கள் கூறினார்கள்:

"நான் (ஒரு நாள்) நடந்து சென்று கொண்டிருந்தபோது வானத்திலிருந்து ஒரு சப்தத்தைக் கேட்டேன். என் பார்வையை மேலே உயர்த்தினேன். அப்போது ஹிரா குகையில் என்னிடம் வந்த அதே வானவர் (ஜிப்ரீல் அலைஹிஸ்ஸலாம்) வானத்திற்கும் பூமிக்கும் இடையே ஒரு சிம்மாசனத்தில் (பீடத்தில்) அமர்ந்திருப்பதைக் கண்டேன். அதைக் கண்டு நான் பயத்தால் (நடுங்கிப் போய்) தரையில் விழுந்தேன். பின்பு என் குடும்பத்தாரிடம் வந்து, 'என்னை மூடிப் போர்த்துங்கள்! என்னை மூடிப் போர்த்துங்கள்!' என்று கூறினேன். அப்போது உயர்ந்தோனான அல்லாஹ்,

'யா அய்யுஹல் முத்தஸ்ஸிர். கும் ஃபஅன்திர். வ ரப்பக ஃபகப்பிர். வ தியாபக ஃபதஹ்ஹிர். வர்ருஜ்ஸ ஃபஹ்ஜுர்'
(போர்வையால் போர்த்திக் கொண்டிருப்பவரே! எழுந்து (மக்களுக்கு) எச்சரிக்கை செய்வீராக! உமது இறைவனைப் பெருமைப்படுத்துவீராக! உமது ஆடைகளைத் தூய்மையாக வைத்துக் கொள்வீராக! அசுத்தங்களை (சிலைகளை) விட்டு விலகியிருப்பீராக!)

என்ற வசனங்களை அருளினான். அதன் பிறகு வஹீ (இறைச்செய்தி) சூடுபிடித்து (தீவிரமடைந்து) தொடர்ந்து வரத்தொடங்கியது."

(நூல்: புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்)

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஹாரித் பின் ஹிஷாம் (ரழி) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! தங்களுக்கு வஹீ (இறைச்செய்தி) எவ்வாறு வருகிறது?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "சில நேரங்களில் (சங்கிலி கல்லில் மோதுவது போன்ற) மணியோசையைப் போன்று எனக்கு வரும். அதுவே எனக்கு மிகவும் கடினமானதாக இருக்கும். அந்த நிலை என்னைவிட்டு நீங்கும்போது, (வானவர்) கூறியதை நான் நன்கு மனனமிட்டிருப்பேன். சில நேரங்களில் வானவர் ஒரு மனித உருவில் (திஹ்யா அல்-கல்பீ போன்ற தோற்றத்தில்) எனக்குத் தோன்றி, என்னிடம் பேசுவார். அவர் கூறுவதை நான் நன்கு மனனமிட்டுக் கொள்வேன்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "கடுமையான குளிருள்ள ஒரு நாளில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு வஹீ இறங்குவதை நான் பார்த்திருக்கிறேன். அந்த நிலை அவர்களை விட்டு நீங்கும்போது அவர்களின் நெற்றியிலிருந்து வியர்வை கொட்டும்."

(முத்தஃபகுன் அலைஹி - புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்)

உபாதா பின் அஸ்-ஸாமித் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் மீது வஹீ (இறைச்செய்தி) அருளப்படும்போது, (அதன் கனத்தினால்) அவர்கள் பெரும் சிரமத்திற்கு உள்ளாவார்கள். மேலும் அவர்களின் முகத்தின் நிறம் (சாம்பல் நிறமாக) மாறிவிடும்.

மற்றொரு அறிவிப்பில்: "(வஹீ இறங்கும்போது) அவர்கள் தமது தலையைத் தாழ்த்திக் கொள்வார்கள்; (அவர்களைக் கண்டும், அந்த நிலையின் கண்ணியத்தைக் கருதியும்) அவர்களின் தோழர்களும் தங்களது தலைகளைத் தாழ்த்திக் கொள்வார்கள். பின்னர் அந்த நிலை (வஹீ அருளப்படுவது) அவர்களை விட்டு நீங்கியதும், அவர்கள் தமது தலையை உயர்த்துவார்கள்" என்று இடம்பெற்றுள்ளது.

(நூல்: முஸ்லிம்)

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"[வ அன்திர் அஷீரதக்கல் அக்ரபீன்]" (உமது நெருங்கிய உறவினர்களை நீர் எச்சரிப்பீராக! - அல்குர்ஆன் 26:214) என்ற வசனம் அருளப்பட்டபோது, நபி (ஸல்) அவர்கள் (வீட்டை விட்டுப்) புறப்பட்டுச் சென்று ஸஃபா மலையின் மீது ஏறி நின்று, "பனூ ஃபிஹ்ர் குலத்தாரே! பனூ அதீ குலத்தாரே!" என்று குறைஷிக் கோத்திரத்தாரை (அவர்களின் கிளைக் குடும்பப் பெயர்களைக் கூறி) சப்தமிட்டு அழைத்தார்கள். அவர்கள் அனைவரும் (அழைப்பை ஏற்று) அங்கு ஒன்றுகூடினர். நேரில் வர முடியாத (சூழ்நிலையில் இருந்த) ஒரு மனிதர், என்ன விஷயம் என்று (அறிந்து) பார்ப்பதற்காகத் தனது பிரதிநிதியை அனுப்பி வைத்தார்.

அங்கு அபூலஹபும் குறைஷியரும் வந்தனர். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "சொல்லுங்கள்; இந்த மலையின் அடிவாரத்திலிருந்து ஒரு குதிரைப்படை (உங்களைத் தாக்கப்) புறப்பட்டு வரப்போகிறது என்று நான் உங்களுக்குத் தகவல் தெரிவித்தால் - (மற்றொரு அறிவிப்பில்: இந்தப் பள்ளத்தாக்கிலிருந்து ஒரு குதிரைப்படை புறப்பட்டு வந்து உங்கள் மீது தாக்குதல் நடத்தப்போகிறது என்று நான் உங்களுக்குத் தகவல் தெரிவித்தால்) - என்னை நீங்கள் (உண்மையாளர் என) நம்புவீர்களா?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அவர்கள், "ஆம்! உன்னிடம் நாங்கள் உண்மையைத் தவிர வேறெதையும் (இதுவரை) அனுபவத்தில் கண்டதில்லை" என்று பதிலளித்தார்கள்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், "அவ்வாறாயின், (மறுமையின்) கடுமையான ஒரு வேதனை உங்களுக்கு வருவதற்கு முன்பாக (அதைப் பற்றி) உங்களை எச்சரிப்பவனாகவே நான் (உங்களிடம்) வந்துள்ளேன்" என்று கூறினார்கள்.

இதைக் கேட்ட அபூலஹப், "உனக்கு நாசம் உண்டாகட்டும்! இதற்காகவா எங்களை ஒன்றுகூட்டினாய்?" என்று கூறினான்.

அப்போதுதான் "[தப்பத் யதா அபீ லஹபிவ் வதப்ப]" (அபூலஹபின் இரு கைகளும் நாசமாகட்டும், அவனும் நாசமாகிவிட்டான் - அல்குர்ஆன் 111:1) என்ற அத்தியாயம் அருளப்பட்டது.

(ஆதாரம்: புகாரி 4770, முஸ்லிம் 208)

அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கஅபாவின் அருகே தொழுதுகொண்டிருந்தபோது, குறைஷியர் தங்களது சபைகளில் (குழுக்களாக) அமர்ந்திருந்தனர். அப்போது (அவர்களில்) ஒருவன், "உங்களில் யார் இன்னாருடைய குடும்பத்தார் (அறுத்துப்போட்ட) ஒட்டகத்திடம் சென்று, அதன் சாணத்தையும், இரத்தத்தையும், சூல்ப்பையையும் (கருப்பையையும்) எடுத்து வருவார்? பின்னர் அவர் (நபியவர்கள்) சஜ்தா செய்யும் வரை காத்திருந்து, (சஜ்தாவிற்குச் சென்றதும்) அதை அவருடைய இரு தோள்பட்டைகளுக்கிடையில் வைப்பார்?" என்று கேட்டான்.

(அவ்வாறே ஒருவன் அதை எடுத்து வந்து,) நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் சஜ்தா செய்தபோது (அவர்கள் மீது வைத்தான்). நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் சஜ்தாவிலேயே (உறுதியாக) இருந்தார்கள். இதைக் கண்ட அவர்கள் (குறைஷியர்) சிரிப்பினால் ஒருவர் மீது ஒருவர் சாயும் அளவிற்குச் சிரித்தார்கள். அப்போது ஒரு நபர் ஃபாத்திமா (ரலி) அவர்களிடம் (சென்று இச்செய்தியைக் கூற), அவர்கள் ஓடோடி வந்தார்கள். ஃபாத்திமா (ரலி) அதனை அவர்கள் (நபியவர்கள்) மீதிருந்து அகற்றும் வரை நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் சஜ்தாவிலேயே இருந்தார்கள். பின்னர் ஃபாத்திமா (ரலி) அவர்களை (குறைஷிகளை) நோக்கித் திட்டினார்கள்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது தொழுகையை முடித்ததும், "யா அல்லாஹ்! இந்தக் குறைஷிகளை நீயே கவனித்துக் கொள்வாயாக (தண்டிப்பாயாக)!" என்று மூன்று முறை கூறினார்கள். நபியவர்கள் பிரார்த்தனை செய்தாலோ அல்லது (அல்லாஹ்விடம் ஏதேனும்) கேட்டாலோ மூன்று முறை கேட்பதை வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தார்கள்.

(தொடர்ந்து) "யா அல்லாஹ்! அம்ர் பின் ஹிஷாம் (அபூ ஜஹ்ல்), ஷைபா பின் ரபீஆ, அல்-வலீத் பின் உத்பா, உமைய்யா பின் கலஃப், உக்பா பின் அபீ முஐத், உமாரா பின் அல்-வலீத் ஆகியோரை நீயே கவனித்துக் கொள்வாயாக!" என்று (பெயர் குறிப்பிட்டுப்) பிரார்த்தித்தார்கள்.

அப்துல்லாஹ் (பின் மஸ்வூத்) கூறுகிறார்கள்: "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! பத்ருப் போர்க்களத்தில் அவர்கள் அனைவரும் வீழ்த்தப்பட்டுக் கிடந்ததை நான் பார்த்தேன். பின்னர் அவர்கள் (இழுத்துச் செல்லப்பட்டு) பத்ருடைய பாழுங்கிணற்றில் வீசப்பட்டார்கள். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'இக்கிணற்றில் வீசப்பட்டவர்கள் சாபத்திற்கு உள்ளாக்கப்பட்டார்கள்' என்று கூறினார்கள்."

(முத்தஃபகுன் அலைஹி)

அன்னை ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் (நபி (ஸல்) அவர்களிடம்), "உஹுத் போர்க்களத்து நாளை விட மிகக் கடுமையான ஒரு நாள் உங்களுக்கு எப்போதாவது ஏற்பட்டிருக்கிறதா?" என்று கேட்டேன். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"(ஆயிஷாவே!) உன் சமூகத்தாரால் (குறைஷிகளால்) பல கடுமையான துன்பங்களை நான் சந்தித்துள்ளேன். அதில் நான் மிகக் கடுமையான துன்பத்தைச் சந்தித்தது அகபாவுடைய நாளிலாகும் (இது தாயிஃப் நகரில் நடந்த நிகழ்வு). அந்நாளில் நான் இப்னு அப்தி யாலீல் பின் குலாலிடம் என்னை (இஸ்லாமிய அழைப்பை ஏற்று ஆதரவு தருமாறு) முன்வைத்தேன். ஆனால் நான் நாடியதை அவர் ஏற்கவில்லை. எனவே, நான் மிகுந்த கவலையுடன் (எங்கு செல்கிறேன் என்று கூடத் தெரியாமல்) எனது முகத்தின் போக்கில் நடந்தேன். 'கர்னுஸ் ஸஆலிப்' எனும் இடத்தை அடையும் வரையில் நான் (கவலையின் மிகுதியால்) சுயநினைவுக்கு வரவில்லை. அப்போது நான் என் தலையை உயர்த்திப் பார்த்தேன்; அங்கு ஒரு மேகம் எனக்கு நிழலிட்டுக் கொண்டிருந்தது. நான் உற்றுப் பார்த்தபோது, அதில் ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் இருந்தார்கள். அவர்கள் என்னை அழைத்துக் கூறினார்கள்: 'உங்கள் சமூகத்தார் உங்களிடம் கூறிய வார்த்தைகளையும், அவர்கள் உங்களை நிராகரித்ததையும் நிச்சயமாக அல்லாஹ் செவியுற்றான். அவர்கள் விஷயத்தில் நீங்கள் விரும்பியவாறு கட்டளையிடுவதற்காக, மலைகளுக்குப் பொறுப்பான வானவரை அல்லாஹ் உங்களிடம் அனுப்பியுள்ளான்.'

பின்னர், மலைகளுக்குப் பொறுப்பான வானவர் என்னை அழைத்து சலாம் கூறிவிட்டு, 'முஹம்மதே! உங்கள் சமூகத்தார் உங்களிடம் கூறிய வார்த்தைகளை நிச்சயமாக அல்லாஹ் செவியுற்றான். நான் மலைகளுக்குப் பொறுப்பான வானவர். நீங்கள் எனக்குக் கட்டளையிடுவதற்காக உங்கள் இறைவன் என்னை உங்களிடம் அனுப்பியுள்ளான். நீங்கள் விரும்பினால், 'அல்-அக்‌ஷபைன்' (மக்காவின் இரு பக்கங்களிலும் உள்ள) இரு மலைகளையும் அவர்கள் மீது கவிழ்த்து (அவர்களை அழித்து) விடுகிறேன்' என்று கூறினார்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், '(அவ்வாறு செய்துவிட வேண்டாம்;) மாறாக, அவர்களின் சந்ததியினரிலிருந்து, அல்லாஹ்வை மட்டுமே வணங்கி, அவனுக்கு எதையும் இணைவைக்காத ஒரு கூட்டத்தை அல்லாஹ் உருவாக்குவான் என்று நான் ஆதரவு வைக்கிறேன்' என்று கூறினார்கள்."

(ஆதாரம்: புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்)

அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

உஹுதுப் போரின்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் (வலது கீழ் வரிசை) முன் பல் உடைக்கப்பட்டது; அவர்களின் தலையில் காயமும் ஏற்பட்டது. அப்போது அவர்கள் (தமது முகத்திலிருந்து வழிந்த) இரத்தத்தைத் துடைத்தவாறே, “தங்கள் நபியின் தலையில் காயத்தை ஏற்படுத்தி, அவரது பல்லை உடைத்த ஒரு சமுதாயம் எவ்வாறு வெற்றி பெறும்?” என்று கூறினார்கள்.

இதை முஸ்லிம் அறிவிக்கிறார்.

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "தமது நபியிடம் இவ்வாறு நடந்து கொண்ட (உஹுத் போரில் நபியவர்களின் பல்லை உடைத்த) சமூகத்தாரின் மீது அல்லாஹ்வின் கோபம் மிகக் கடுமையாகிவிட்டது" என்று கூறி, (உடைந்த) தமது முன்பல்லுக்கு அடுத்த பல்லைச் (ரபாஇயா) சுட்டிக் காட்டினார்கள். மேலும், "அல்லாஹ்வின் பாதையில் அல்லாஹ்வின் தூதரால் கொல்லப்பட்ட மனிதனின் மீதும் அல்லாஹ்வின் கோபம் மிகக் கடுமையாகிவிட்டது" என்று கூறினார்கள்.

(நூல்: புகாரி, முஸ்லிம்)

யஹ்யா பின் அபீ கஸீர் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:
நான் அபூ ஸலமா பின் அப்திர் ரஹ்மான் (ரஹ்) அவர்களிடம், "குர்ஆனில் முதன்முதலில் அருளப்பட்டது எது?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், " 'யா அய்யுஹல் முத்தஸ்ஸிர்' (போர்த்திக் கொண்டிருப்பவரே!) என்று தொடங்கும் வசனங்கள் தான்" என்று பதிலளித்தார்கள். நான், " 'இக்ரஃ பிஸ்மி ரப்பிக' (உமது இறைவனின் திருநாமத்தால் ஓதுவீராக) என்று மக்கள் கூறுகிறார்களே?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அபூ ஸலமா (ரஹ்) அவர்கள், "நான் இது குறித்து ஜாபிர் (ரலி) அவர்களிடம் கேட்டேன். நீங்கள் என்னிடம் கேட்டது போன்றே நானும் அவர்களிடம் கேட்டேன். அதற்கு ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் என்னிடம் கூறினார்கள்:

'அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களுக்கு எதை அறிவித்தார்களோ அதைத் தவிர வேறெதையும் நான் உங்களுக்கு அறிவிக்க மாட்டேன்' என்று கூறிவிட்டு (பின்வருமாறு) கூறினார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
'நான் ஹிரா குகையில் ஒரு மாதம் தங்கியிருந்தேன் (தவம் செய்தேன்). எனது தங்கும் காலத்தை முடித்துவிட்டு நான் (மலையிலிருந்து) கீழே இறங்கிய போது, நான் (ஒரு குரலால்) அழைக்கப்பட்டேன். நான் எனது வலப்பக்கம் பார்த்தேன்; எதையும் காணவில்லை. எனது இடப்பக்கம் பார்த்தேன்; எதையும் காணவில்லை. எனக்குப் பின்னால் பார்த்தேன்; எதையும் காணவில்லை. பிறகு எனது தலையை உயர்த்திப் பார்த்தேன்; அப்போது (வானுக்கும் பூமிக்கும் இடையில் ஒரு ஆசனத்தில் அமர்ந்திருந்த வானவர் ஜிப்ரீலை) ஒன்றைக் கண்டேன். உடனே நான் (மனைவி) கதீஜாவிடம் வந்து, "என்னை மூடிப் போர்த்துங்கள்" என்று கூறினேன். அவர்கள் என்னை மூடிப் போர்த்தினார்கள்; மேலும், என் மீது குளிர்ந்த நீரை ஊற்றினார்கள்.

அப்போது, "யா அய்யுஹல் முத்தஸ்ஸிர். கும் ஃபாந்திர். வ ரப்பக்க ஃபகப்பிர். வ ஸியாபக்க ஃபத்தஹ்ஹிர். வர்ருஜ்ஸ ஃபஹ்ஜுர்" (போர்த்திக் கொண்டிருப்பவரே! எழுந்து எச்சரிக்கை செய்வீராக. உமது இறைவனைப் பெருமைப்படுத்துவீராக. உமது ஆடைகளைத் தூய்மையாக வைத்துக் கொள்வீராக. அசுத்தங்களை விலக்கி விடுவீராக) ஆகிய வசனங்கள் அருளப்பட்டன.'

இது தொழுகை கடமையாக்கப்படுவதற்கு முன்பு நடந்ததாகும்.
(ஆதாரம்: புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்)

அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (சிறுவயதில்) சிறுவர்களுடன் விளையாடிக்கொண்டிருந்தபோது ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் அவர்களிடம் வந்தார்கள். அவர்களைப் பிடித்து, கீழே கிடத்தி, அவர்களின் இதயத்தைப் பிளந்து அதிலிருந்து ஒரு இரத்தக் கட்டியை வெளியே எடுத்தார்கள். பிறகு, "இது உன்னிடமிருந்த (உனக்குள் இருந்த) ஷைத்தானின் பங்கு ஆகும்" என்று கூறினார்கள். பின்னர் அதனை ஒரு தங்கத் தாம்பாளத்தில் வைத்து ஸம்ஸம் நீரால் கழுவினார்கள். பிறகு அதனைச் சேர்த்து (தைத்து) மீண்டும் அதனுடைய இடத்திலேயே வைத்துவிட்டார்கள். (இதைக் கண்ட) சிறுவர்கள் அவர்களின் (செவிலித்) தாயாரிடம் (ஹலீமாவிடம்) ஓடிச் சென்று, "முஹம்மது கொல்லப்பட்டுவிட்டார்" என்று கூறினார்கள். அவர்கள் (ஹலீமாவும் மற்றவர்களும்) நபிகளாரை நோக்கி வந்தபோது, நபிகளாரின் முகம் (அச்சத்தால்) நிறம் மாறியிருந்தது.

அனஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "அவர்களின் நெஞ்சில் அந்தத் தையலின் தழும்பை (அடையாளத்தை) நான் பார்த்திருக்கிறேன்."

நூல்: முஸ்லிம்

ஜாபிர் பின் ஸமுரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நிச்சயமாக நான் மக்காவில் ஒரு கல்லை அறிவேன்; நான் (நபியாக) அனுப்பப்படுவதற்கு முன்னரே அது எனக்கு ஸலாம் கூறி வந்தது. நிச்சயமாக இப்போதும் நான் அதனை (அடையாளம்) அறிவேன்."
(ஆதாரம்: முஸ்லிம்)

அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

மக்காவாசிகள் (குறைஷிகள்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் தங்களுக்கு ஓர் அற்புதத்தைக் காட்டுமாறு கேட்டார்கள். அப்போது, நபி (ஸல்) அவர்கள் சந்திரனை இரண்டு பிளவுகளாகக் காட்டினார்கள். அந்த இரண்டு பிளவுகளுக்கும் இடையே அவர்கள் 'ஹிரா' மலையைக் கண்டார்கள்.

(புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்)

இப்னு மஸ்ஊத் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் சந்திரன் இரண்டு (துண்டுகளாகப்) பிளந்தது. ஒரு பகுதி மலைக்கு மேலேயும், மற்றொரு பகுதி மலைக்குக் கீழேயும் (அதாவது மலை சந்திரனை மறைக்கும் விதமாகவும்) இருந்தது. அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "(இதற்கு) நீங்கள் சாட்சியாக இருங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

(முத்தஃபகுன் அலைஹி)

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அபூஜஹ்ல், "முஹம்மத் உங்களுக்கு மத்தியில் (தொழுது) தனது முகத்தை மண்ணில் தேய்க்கிறாரா?" என்று கேட்டான். அதற்கு, "ஆம்" என்று கூறப்பட்டது.

அப்போது அவன், "லாத் மற்றும் உஸ்ஸா (ஆகிய சிலைகளின்) மீது சத்தியமாக! அவர் அப்படிச் செய்வதை நான் கண்டால், நிச்சயம் அவருடைய கழுத்தை மிதிப்பேன்" என்று கூறினான்.

பின்னர், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுதுகொண்டிருந்தபோது, அவர்களின் கழுத்தை மிதிக்கும் எண்ணத்துடன் அவன் வந்தான். ஆனால், திடீரென அவன் தன் குதிகால் வழியே பின்வாங்கிச் செல்வதையும், தன் கைகளால் (ஏதோவொன்றைத்) தடுத்துக் கொண்டிருப்பதையுமே மக்கள் கண்டார்கள்.

"உனக்கு என்ன நேர்ந்தது?" என்று அவனிடம் கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவன், "நிச்சயமாக எனக்கும் அவருக்கும் இடையே நெருப்பாலான ஒரு அகழியும், பயங்கரமான காட்சியும், (வானவர்களின்) இறக்கைகளும் இருந்தன" என்று பதிலளித்தான்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவன் மட்டும் என்னை நெருங்கியிருந்தால், வானவர்கள் அவனது உறுப்புகளை ஒவ்வொன்றாகப் பிய்த்து (எடுத்துச் சென்றிருப்பார்கள்)" என்று கூறினார்கள்.

இதை முஸ்லிம் பதிவு செய்துள்ளார்.

அதீ பின் ஹாதிம் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் இருந்தபோது, ஒரு மனிதர் அவர்களிடம் வந்து வறுமையைப் பற்றி முறையிட்டார். பிறகு இன்னொருவர் வந்து வழிப்பறிக் கொள்ளை (மற்றும் பாதுகாப்பின்மை) பற்றி முறையிட்டார்.

அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அதீயே! நீர் 'ஹீரா' (எனும் ஊரைப்) பார்த்திருக்கிறீரா? உமது வாழ்நாள் நீண்டால், ஹீரா நகரத்திலிருந்து ஒரு பெண் (ஒட்டகச் சிவிகையில்) புறப்பட்டு வந்து, அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யாருக்கும் அஞ்சாமல் கஅபாவைத் தவாஃப் (சுற்றுதல்) செய்வதை நீர் நிச்சயமாகக் காண்பீர். உமது வாழ்நாள் நீண்டால், கிஸ்ராவின் (பாரசீக மன்னனின்) புதையல்கள் நிச்சயமாக வெற்றி கொள்ளப்படுவதை நீர் காண்பீர். உமது வாழ்நாள் நீண்டால், தங்கம் அல்லது வெள்ளியைத் தன் கைகள் நிறைய எடுத்துக்கொண்டு, அதனை (தர்மமாக) ஏற்றுக்கொள்பவரைத் தேடி ஒரு மனிதன் புறப்படுவதையும், ஆனால் அவனிடமிருந்து அதை ஏற்றுக்கொள்வதற்கு எவரும் கிடைக்காத நிலையையும் நீர் நிச்சயமாகக் காண்பீர்.

நிச்சயமாக உங்களில் ஒவ்வொருவரும் அல்லாஹ்வைச் சந்திக்கும் நாளில் சந்திப்பார்; அப்போது அவனுக்கும் (இறைவனுக்கும்) இடையே மொழிபெயர்த்துச் சொல்வதற்கு ஒரு மொழிபெயர்ப்பாளர் இருக்கமாட்டார். அப்போது இறைவன், "நான் உன்னிடம் தூதரை அனுப்பி, அவர் (எனது) செய்தியை உனக்கு எத்திவைக்கவில்லையா?" என்று கேட்பான். அதற்கு அந்த அடியார், "ஆம் (எத்திவைத்தார்)" என்று கூறுவார். பிறகு இறைவன், "நான் உனக்குச் செல்வத்தை வழங்கி, உன்மீது அருள்புரியவில்லையா?" என்று கேட்பான். அதற்கு அவர், "ஆம் (அருள்புரிந்தாய்)" என்று கூறுவார்.

பிறகு அவர் தனது வலதுபுறம் பார்ப்பார், (அங்கு தான் செய்த வினைகளைத் தவிர வேறெதையும் காணமாட்டார்). பிறகு தனது இடதுபுறம் பார்ப்பார், (அங்கும் தான் செய்த வினைகளைத் தவிர வேறெதையும் காணமாட்டார்). பிறகு தனக்கு முன்னால் பார்ப்பார், ஜஹன்னத்தைத் (நரகத்தைத்) தவிர வேறெதையும் அவர் காணமாட்டார். எனவே, ஒரு பேரீச்சம்பழத்தின் பாதியையாவது (தர்மம் செய்து) நரக நெருப்பிலிருந்து உங்களைக் காத்துக்கொள்ளுங்கள். அதுவும் கிடைக்கப்பெறாதவர், ஓர் இனிய நல்வார்த்தையைக் கொண்டாவது (நரகத்திலிருந்து தம்மைக் காத்துக்கொள்ளட்டும்)."

அதீ (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "ஹீரா நகரிலிருந்து ஒரு பெண் (ஒட்டகச் சிவிகையில்) புறப்பட்டு வந்து, அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யாருக்கும் அஞ்சாமல் கஅபாவைத் தவாஃப் செய்வதை நான் (நேரில்) பார்த்தேன். ஹுர்முஸின் மகனான கிஸ்ராவின் புதையல்களை வெற்றி கொண்டவர்களில் நானும் ஒருவனாக இருந்தேன். உங்கள் வாழ்நாள் நீண்டால், அபுல்காஸிம் (ஆகிய நபி) ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் கூறிய, '(தர்மத்தை ஏற்க ஆளின்றித் தங்கம், வெள்ளியைத் தன்) கைகள் நிறைய எடுத்துக்கொண்டு ஒருவர் புறப்படுவார்' என்பதையும் நீங்கள் நிச்சயமாகக் காண்பீர்கள்."

கப்பாப் பின் அல்-அரத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நாங்கள் இணைவைப்பாளர்களிடமிருந்து கடுமையான (துன்பங்களை)ச் சந்தித்த நிலையில், நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கஅபாவின் நிழலில் தமது போர்வையைத் தலையணையாக வைத்துச் சாய்ந்திருந்தபோது, அவர்களிடம் (சென்று) நாங்கள் முறையிட்டோம். "(எங்களுக்காக) நீங்கள் அல்லாஹ்விடம் பிரார்த்திக்கக் கூடாதா? (எங்களுக்கு உதவி தேடக் கூடாதா?)" என்று கேட்டோம்.

அப்போது (நபியவர்களின்) முகம் சிவந்த நிலையில் (எழுந்து) அமர்ந்து அவர்கள் கூறினார்கள்: "உங்களுக்கு முன் வாழ்ந்தவர்களில் ஒரு மனிதருக்காகப் பூமியில் குழி தோண்டப்பட்டு, அதில் அவர் (நிறுத்தப்பட்டு) வைக்கப்படுவார். பின்னர், ரம்பம் கொண்டு வரப்பட்டு அவரது தலையின் மீது வைக்கப்பட்டு, அவர் இரண்டு துண்டுகளாகப் பிளக்கப்படுவார்; எனினும், அது அவரை அவரது மார்க்கத்திலிருந்து திருப்பிவிடவில்லை. (இன்னொருவர் இரும்புச் சீப்பால் சீவப்பட்டு அவரது எலும்பிலிருந்து தசை பிரிக்கப்படும்; அதுவும் அவரை மார்க்கத்திலிருந்து திருப்பிவிடவில்லை). அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! சன்ஆவிலிருந்து ஹள்ரமவ்த் வரை பயணிக்கும் ஒரு பயணி, அல்லாஹ்வையும் தன் ஆடுகளின் மீது ஓநாயையும் தவிர வேறு எதற்கும் பயப்படாமல் பயணம் செல்லும் அளவிற்கு இந்த (மார்க்க) விவகாரம் நிச்சயமாக முழுமையடையும். ஆனால், நீங்கள்தான் அவசரப்படுகிறீர்கள் (பொறுமையிழக்கிறீர்கள்)."

(நூல்: புகாரி)

அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், (தமக்கு மஹ்ரம் உறவுமுறை கொண்ட) உப்பாதா பின் அஸ்-ஸாமித் (ரலி) அவர்களின் மனைவியான உம்மு ஹராம் பின்த் மில்ஹான் (ரலி) அவர்களைச் சந்திக்கச் செல்வது வழக்கம். ஒருநாள் நபியவர்கள் அவர்களைச் சந்திக்கச் சென்றபோது, உம்மு ஹராம் அவர்கள் நபியவர்களுக்கு உணவளித்தார்கள்; பின்னர், நபியவர்களின் தலையில் (முடி கோதி) பேன் பார்த்தபடி அமர்ந்திருந்தார்கள். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் உறங்கிவிட்டார்கள். பின்னர் சிரித்தவாறே விழித்தெழுந்தார்கள்.

உம்மு ஹராம் (ரலி) கூறுகிறார்கள்: நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! தாங்கள் சிரிப்பதற்குக் காரணம் என்ன?" என்று கேட்டேன். அதற்கு நபியவர்கள், "என் உம்மத்தினரில் (சமுதாயத்தாரில்) சிலர் அல்லாஹ்வின் பாதையில் அறப்போர் புரிபவர்களாக (கனவில்) எனக்குக் காட்டப்பட்டனர். அவர்கள் அரியணைகளில் வீற்றிருக்கும் மன்னர்களைப் போன்று (அல்லது மன்னர்களைப் போன்று அரியணைகளில் வீற்றிருப்பவர்களாக) இந்த நடுக்கடலில் பயணம் செய்கிறார்கள்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவர்களில் ஒருத்தியாக என்னையும் ஆக்கிட அல்லாஹ்விடம் பிரார்த்தனை செய்யுங்கள்" என்று கேட்டேன். நபியவர்கள் எனக்காகப் பிரார்த்தனை செய்துவிட்டு, தமது தலையைக் கீழே வைத்து மீண்டும் உறங்கினார்கள். சிறிது நேரத்திற்குப் பிறகு மீண்டும் சிரித்தவாறே விழித்தெழுந்தார்கள்.

நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! தாங்கள் சிரிப்பதற்குக் காரணம் என்ன?" என்று கேட்டேன். அதற்கு நபியவர்கள் முன்பு கூறியதைப் போலவே, "என் உம்மத்தினரில் சிலர் அல்லாஹ்வின் பாதையில் அறப்போர் புரிபவர்களாக எனக்குக் காட்டப்பட்டனர்..." என்று பதிலளித்தார்கள். நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவர்களில் ஒருத்தியாக என்னையும் ஆக்கிட அல்லாஹ்விடம் பிரார்த்தனை செய்யுங்கள்" என்று கேட்டேன். அதற்கு நபியவர்கள், "நீங்கள் (கடல் வழிப் போருக்குச் செல்லும்) முதலாவதாகச் சென்றவர்களில் ஒருவராக இருப்பீர்கள்" என்று கூறினார்கள்.

(பிற்காலத்தில்) முஆவியா (ரலி) அவர்களின் (ஆட்சிக்) காலத்தில் உம்மு ஹராம் (ரலி) அவர்கள் கடல் பயணம் மேற்கொண்டார்கள். அவர்கள் கடலிலிருந்து கரை திரும்பியபோது, தமது வாகனப் பிராணியிலிருந்து கீழே விழுந்து மரணமடைந்தார்கள் (ஷஹீதானார்கள்).

(முத்தஃபக்குன் அலைஹி - புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்)

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

'அஸ்து ஷனூஆ' (குலத்தைச்) சேர்ந்த திமாத் என்பவர் மக்காவிற்கு வந்தார். அவர் இந்தக் காற்றினால் (ஏற்படும் பாதிப்புகளுக்கு - அதாவது ஜின் அல்லது மனநல பாதிப்புகளுக்கு) மந்திரிப்பவராக (ருக்யா செய்பவராக) இருந்தார். மக்காவாசிகளில் சில அறிவீனர்கள், "நிச்சயமாக முஹம்மது ஒரு பைத்தியக்காரர் (ஜின் பிடித்தவர்)" என்று கூறுவதை அவர் செவியுற்றார். அப்போது அவர், "நான் இந்த மனிதரைப் பார்த்தால், ஒருவேளை அல்லாஹ் என் கைகளின் மூலமாக அவருக்குக் குணமளிக்கக்கூடும்" என்று (தனக்குள்) கூறிக்கொண்டார்.

பின்னர், அவர் (நபியவர்களைச்) சந்தித்து, "முஹம்மதே! நான் இந்தக் காற்றினால் (ஏற்படும் பாதிப்புகளுக்கு) மந்திரிப்பவன். உமக்கு (அவ்வாறு மந்திரிப்பதில்) விருப்பமா?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (பின்வருமாறு) கூறினார்கள்:
"நிச்சயமாக, எல்லாப் புகழும் அல்லாஹ்வுக்கே உரியது. நாம் அவனையே புகழ்கிறோம்; அவனிடமே உதவி தேடுகிறோம். அல்லாஹ் யாருக்கு நேர்வழி காட்டுகிறானோ அவரை யாராலும் வழிகெடுக்க முடியாது. அவன் யாரை வழிகேட்டில் விட்டுவிடுகிறானோ அவருக்கு நேர்வழி காட்டுபவர் யாருமில்லை. வணக்கத்திற்குரியவன் அல்லாஹ் ஒருவனைத் தவிர வேறு யாருமில்லை என்று நான் சாட்சி கூறுகிறேன். அவன் தனித்தவன்; அவனுக்கு எவ்வித இணையுமில்லை. மேலும், முஹம்மது (ஸல்) அவர்கள் அவனது அடியாரும் அவனது தூதரும் ஆவார்கள் என்று நான் சாட்சி கூறுகிறேன். இதற்குப் பிறகு..."

அப்போது அவர் (திமாத்), "உம்முடைய இந்த வார்த்தைகளை மீண்டும் ஒருமுறை எனக்குக் கூறுங்கள்" என்று கேட்டார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவற்றை மூன்று முறை அவருக்குத் திரும்பக் கூறினார்கள்.

பின்னர் அவர், "நான் குறிசொல்பவர்களின் வார்த்தைகளையும், சூனியக்காரர்களின் வார்த்தைகளையும், கவிஞர்களின் வார்த்தைகளையும் கேட்டிருக்கிறேன். ஆனால், உம்முடைய இந்த வார்த்தைகளைப் போல எதையும் நான் (இதுவரை) கேட்டதில்லை. நிச்சயமாக, இவை கடலின் ஆழத்தை (அதன் எல்லையை) எட்டிவிட்டன. உம்முடைய கையைத் தாரும்; நான் இஸ்லாத்தை ஏற்று உம்மிடம் விசுவாசப் பிரமாணம் (பைஅத்) செய்கிறேன்" என்று கூறினார். அவ்வாறே அவர் (நபி ஸல் அவர்களிடம்) விசுவாசப் பிரமாணம் செய்தார்.

இதனை முஸ்லிம் (எனும் நூல்) பதிவு செய்துள்ளது.
('அல்-மஸாபீஹ்' நூலின் சில பிரதிகளில் இது 'நாஊஸல் பஹ்ர்' - கடலின் ஆழமான பகுதி - என்று காணப்படுகிறது).

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: (அபூ சுஃப்யான் இஸ்லாத்தை ஏற்ற பிறகு) அபூ சுஃப்யான் பின் ஹர்ப் (ரலி) அவர்கள் (தமது வாயிலிருந்து எனது வாய்க்கு - அதாவது நேரடியாக) என்னிடம் பின்வருமாறு கூறினார்கள்:

"(ஹுதைபிய்யா உடன்படிக்கையினால்) எனக்கும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கும் இடையே சமாதான ஒப்பந்தம் நடைமுறையில் இருந்த காலத்தில் நான் (வியாபாரத்திற்காக) ஷாம் தேசத்திற்குச் சென்றிருந்தேன். அப்போது, நபி (ஸல்) அவர்கள் (ரோமப் பேரரசர்) ஹிராக்ளுக்கு எழுதிய கடிதம் கொண்டு வரப்பட்டது. அக்கடிதத்தை திஹ்யா அல்-கல்பீ (ரலி) அவர்கள் கொண்டு வந்து புஸ்ரா நகரின் ஆளுநரிடம் கொடுத்தார்கள். அந்த ஆளுநர் அதை ஹிராக்ளிடம் கொடுத்தார்.

அப்போது ஹிராக்ள், “தன்னை நபியென்று வாதிடும் அந்த மனிதரின் (குலத்தைச் சேர்ந்த) யாராவது இங்கே இருக்கிறார்களா?” என்று கேட்டார். மக்கள் 'ஆம்' என்று கூறினர். எனவே, குறைஷியரான என்னுடன் சிலரும் அழைக்கப்பட்டோம். நாங்கள் ஹிராக்ளின் அவைக்குச் சென்றோம். அவர் எங்களைத் தமக்கு முன்னே அமரச் செய்துவிட்டு, “தன்னை நபியென்று வாதிடும் இந்த மனிதருக்கு உங்களில் யார் மிகவும் நெருக்கமான உறவினர்?” என்று கேட்டார். அதற்கு நான், “நான் தான்” என்றேன். எனவே என்னைத் தமக்கு முன்னால் அமரச் செய்துவிட்டு, எனது தோழர்களை எனக்குப் பின்னால் அமரச் செய்தனர். பின்பு அவர் தனது மொழிபெயர்ப்பாளரை அழைத்து, "இவர்களிடம் சொல்: தன்னை நபியென வாதிடும் அந்த மனிதரைப் பற்றி நான் இவரிடம் (அபூ சுஃப்யானிடம்) கேட்கப் போகிறேன். இவர் என்னிடம் பொய் சொன்னால், (உடனடியாக) நீங்கள் இவரைப் பொய்யர் என மறுக்க வேண்டும்" என்று கூறினார். (அபூ சுஃப்யான் கூறுகிறார்:) அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நான் பொய் சொல்லிவிட்டேன் என்ற பழிச்சொல் என் மீது விழுந்துவிடும் என்ற அச்சம் மட்டும் எனக்கு இல்லாதிருந்தால், நான் அவரைப் பற்றிப் பொய் சொல்லியிருப்பேன்.

பிறகு அவர் மொழிபெயர்ப்பாளரிடம், “உங்களிடையே அவருடைய குடும்பப் பின்னணி (குலம்) எப்படிப்பட்டது என்று இவரிடம் கேள்” என்றார். நான், “அவர் எங்களில் (உயர்ந்த) நற்குலத்தைச் சேர்ந்தவர்” என்று கூறினேன்.
அவர், “அவரது முன்னோர்களில் எவரேனும் அரசராக இருந்திருக்கிறார்களா?” என்று கேட்டார். நான், “இல்லை” என்றேன்.
அவர், “அவர் இப்போது சொல்வதை (தன்னை நபி என்று) சொல்வதற்கு முன்பு, நீங்கள் எப்போதாவது அவரைப் பொய்யர் என்று சந்தேகித்தது உண்டா?” என்று கேட்டார். நான், “இல்லை” என்றேன்.
அவர், “மக்களில் உயர்ந்தவர்கள் அவரைப் பின்பற்றுகிறார்களா அல்லது பலவீனமானவர்களா?” என்று கேட்டார். நான், “பலவீனமானவர்கள் தான் பின்பற்றுகிறார்கள்” என்றேன்.
அவர், “அவர்களின் எண்ணிக்கை அதிகரிக்கிறதா அல்லது குறைகிறதா?” என்று கேட்டார். நான், “இல்லை, அவர்கள் அதிகரித்து வருகிறார்கள்” என்றேன்.
அவர், “அவரது மார்க்கத்தில் இணைந்த பின், அதன் மீதுள்ள அதிருப்தியால் யாரேனும் மார்க்கத்தை விட்டு வெளியேறியிருக்கிறார்களா?” என்று கேட்டார். நான், “இல்லை” என்றேன்.
அவர், “நீங்கள் அவருடன் போர் செய்திருக்கிறீர்களா?” என்று கேட்டார். நான், “ஆம்” என்றேன்.
“அவருடனான உங்களின் போர் எப்படி இருந்தது?” என்று அவர் கேட்டார். நான், “எங்களுக்கும் அவருக்கும் இடையிலான போர் (வெற்றி தோல்வி மாறி மாறி வரும்) ஏற்ற இறக்கங்கள் நிறைந்தது; அவர் எங்களுக்கு இழப்புகளை ஏற்படுத்துவார், நாங்களும் அவருக்கு இழப்புகளை ஏற்படுத்துவோம்” என்றேன்.
அவர், “அவர் ஒப்பந்தங்களை மீறுவாரா?” என்று கேட்டார். நான், “இல்லை! ஆனால், தற்போது நாங்கள் அவருடன் ஒரு சமாதான ஒப்பந்தத்தில் இருக்கிறோம். இதில் அவர் என்ன செய்யப் போகிறார் என்று எங்களுக்குத் தெரியாது” என்று கூறினேன். (அபூ சுஃப்யான் கூறுகிறார்: அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! இந்த ஒரு வார்த்தையைத் தவிர வேறு எதையும் இடையில் செருக எனக்கு வாய்ப்புக் கிடைக்கவில்லை).
அவர், “அவர் இப்போது சொல்வதை, அவருக்கு முன்பு வேறு யாராவது உங்களில் சொல்லியிருக்கிறார்களா?” என்று கேட்டார். நான், “இல்லை” என்றேன்.

பின்பு அவர் தனது மொழிபெயர்ப்பாளரிடம் கூறினார்: “இவரிடம் சொல்: உங்களிடையே அவரின் குடும்பப் பின்னணி பற்றிக் கேட்டேன். அவர் உங்களில் உயர்ந்த குலத்தைச் சேர்ந்தவர் என்று நீ கூறினாய். இறைத்தூதர்கள் தங்களது சமுதாயத்தின் உயர்ந்த குலத்தில்தான் அனுப்பப்படுவார்கள்.

அவரது முன்னோர்களில் எவரேனும் அரசராக இருந்திருக்கிறார்களா என்று கேட்டேன்; அதற்கு நீ இல்லை என்றாய். ஒருவேளை அவரது முன்னோர்களில் யாராவது அரசராக இருந்திருந்தால், தன் முன்னோர்களின் ஆட்சியை மீட்டெடுக்கத் துடிக்கும் ஒரு மனிதர் இவர் என்று நான் கருதியிருப்பேன்.

அவரைப் பின்பற்றுபவர்கள் பலவீனமானவர்களா அல்லது உயர்ந்தவர்களா என்று கேட்டேன். அவர்கள் பலவீனமானவர்கள்தான் என்று நீ கூறினாய். இறைத்தூதர்களைப் பின்பற்றுபவர்கள் இத்தகையவர்களே.

அவர் இந்த வாதத்தை முன்வைப்பதற்கு முன்பு அவரைப் பொய்யர் என்று நீங்கள் சந்தேகித்தது உண்டா என்று கேட்டேன்; இல்லை என்று நீ கூறினாய். மனிதர்களிடம் பொய் சொல்வதைத் தவிர்க்கும் ஒருவர், இறைவனின் மீது எப்படிப் பொய் சொல்வார் என்பதை நான் புரிந்துகொண்டேன்.

அவரது மார்க்கத்தில் இணைந்த பின், அதன் மீதான அதிருப்தியால் யாரேனும் அதைவிட்டு வெளியேறியிருக்கிறார்களா என்று கேட்டேன்; இல்லை என்று நீ கூறினாய். ஈமானின் (இனிமை/மகிழ்ச்சி) உள்ளங்களில் கலந்துவிட்டால் அது அப்படித்தான் இருக்கும்.

அவர்கள் அதிகரிக்கிறார்களா அல்லது குறைகிறார்களா என்று கேட்டேன். அவர்கள் அதிகரிக்கிறார்கள் என்று நீ கூறினாய். இறைநம்பிக்கை முழுமையடையும் வரை அப்படித்தான் இருக்கும்.

அவருடன் போர் செய்திருக்கிறீர்களா என்று கேட்டேன். நீங்கள் அவருடன் போர் செய்திருப்பதாகவும், போர் ஏற்ற இறக்கங்கள் நிறைந்தது என்றும், அவர் உங்களுக்கு இழப்புகளை ஏற்படுத்துவார், நீங்கள் அவருக்கு இழப்புகளை ஏற்படுத்துவீர்கள் என்றும் நீ கூறினாய். இறைத்தூதர்கள் அவ்வாறுதான் சோதிக்கப்படுவார்கள், ஆனால் இறுதி வெற்றி அவர்களுக்கே கிடைக்கும்.

அவர் ஒப்பந்தங்களை மீறுவாரா என்று கேட்டேன்; மீறமாட்டார் என்று நீ கூறினாய். இறைத்தூதர்கள் எவ்விதத்திலும் ஒப்பந்தங்களை மீற மாட்டார்கள்.

அவர் இப்போது சொல்வதை அவருக்கு முன்பு வேறு யாராவது சொல்லியிருக்கிறார்களா என்று கேட்டேன்; இல்லை என்று நீ கூறினாய். ஒருவேளை அவருக்கு முன்பு யாராவது அப்படிச் சொல்லியிருந்தால், தனக்கு முன் சொல்லப்பட்ட வார்த்தையை அப்படியே பின்பற்றும் ஒரு மனிதர்தான் இவர் என்று நான் கருதியிருப்பேன்.”

பிறகு ஹிராக்ள், “அவர் உங்களுக்கு எதைக் கட்டளையிடுகிறார்?” என்று கேட்டார். அதற்கு நாங்கள், “தொழுகையைக் கடைப்பிடிக்கவும், ஜகாத் வழங்கவும், உறவினர்களுடன் சேர்ந்து வாழவும், கற்பொழுக்கத்துடன் நடக்கவும் அவர் எங்களுக்குக் கட்டளையிடுகிறார்” என்று கூறினோம்.

அப்போது அவர் கூறினார்: “நீ சொல்வது உண்மையாக இருந்தால், நிச்சயம் அவர் ஒரு நபியே ஆவார். (ஒரு நபி) தோன்றப்போகிறார் என்பதை நான் ஏற்கனவே அறிந்திருந்தேன்; ஆனால் அவர் உங்களில் இருந்து தோன்றுவார் என்று நான் நினைக்கவில்லை. நான் அவரைச் சென்றடைய முடியும் என்று உறுதியாகத் தெரிந்திருந்தால், அவரைச் சந்திப்பதற்கு நான் மிகுந்த ஆவல் கொண்டிருப்பேன். நான் மட்டும் அவருக்கு அருகில் இருந்தால், அவருடைய பாதங்களை நானே கழுவி விடுவேன். உறுதியாக அவரது ஆட்சி என் பாதங்களுக்குக் கீழ் உள்ள இந்தப் பகுதி வரை வந்தடையும்.”

பின்பு, அவர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் கடிதத்தைக் கொண்டுவரச் செய்து, அதைப் படித்தார்.

(நூல்: புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்)
இதன் முழுமையான ஹதீஸ் ‘காஃபிர்களுக்குக் கடிதம் எழுதுதல்’ என்ற அத்தியாயத்தில் முன்பே வந்துள்ளது."

மாலிக் பின் ஸஅஸஆ (ரலி) அவர்கள் வாயிலாக அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் தமக்கு விண் உலகப் பயணம் (மிஃராஜ்) செய்விக்கப்பட்ட இரவைப் பற்றி (மக்களிடம்) பின்வருமாறு கூறினார்கள்:

"நான் 'ஹத்தீம்' (அல்லது 'ஹிஜ்ர்' - கஃபாவின் ஒரு பகுதி) என்னும் இடத்தில் படுத்துக் கொண்டிருந்தபோது, (வானவர் ஜிப்ரீல்) என்னிடம் வந்து, இங்கிருந்து இதுவரை (அதாவது தொண்டைக் குழியிலிருந்து அடிவயிறு வரை) பிளந்தார். பிறகு என் இதயத்தை வெளியே எடுத்தார். பின்னர் ஈமான் (நம்பிக்கை) நிரப்பப்பட்ட தங்கத் தாம்பாளம் ஒன்று என்னிடம் கொண்டு வரப்பட்டது. என் இதயம் கழுவப்பட்டு, (ஈமானால்) நிரப்பப்பட்டு, மீண்டும் (அதே இடத்தில்) வைக்கப்பட்டது."

(மற்றொரு அறிவிப்பில்: "பின்னர், உள் பகுதி ஸம்ஸம் நீரால் கழுவப்பட்டு, ஈமானும் ஞானமும் நிரப்பப்பட்டது" என்று உள்ளது).

"பின்னர், கோவேறுகழுதையை விடச் சிறியதும், கழுதையை விடப் பெரியதுமான 'புராக்' எனப்படும் வெள்ளை நிற வாகனம் ஒன்று என்னிடம் கொண்டுவரப்பட்டது. அது தனது பார்வையின் எல்லையில் தனது காலடியை எடுத்து வைக்கும். நான் அதன் மீது ஏற்றப்பட்டேன். ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் என்னை அழைத்துக்கொண்டு முதல் வானத்திற்குச் சென்றார்கள். அங்கு அவர் (வானத்தின்) கதவைத் திறக்கக் கேட்டார்.

'யார் அது?' என்று கேட்கப்பட்டது. அவர், 'ஜிப்ரீல்' என்று பதிலளித்தார். 'உங்களுடன் இருப்பவர் யார்?' என்று கேட்கப்பட்டது. அவர், 'முஹம்மத்' என்று கூறினார். 'அவருக்கு (அழைப்பு விடுக்கப்பட்டு) ஆள் அனுப்பப்பட்டிருந்ததா?' என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர் 'ஆம்' என்றார். 'அவரின் வரவு நல்வரவாகுக! வந்திருப்பவரின் வருகை மிகச் சிறந்தது!' என்று கூறப்பட்டு, கதவு திறக்கப்பட்டது. நான் உள்ளே சென்றபோது, அங்கு ஆதம் (அலை) அவர்கள் இருந்தார்கள். 'இவர்தான் உங்களின் தந்தை ஆதம், அவருக்கு ஸலாம் கூறுங்கள்' என்று ஜிப்ரீல் கூறினார். நான் அவருக்கு ஸலாம் கூறினேன். அவர் எனது ஸலாமுக்குப் பதிலளித்துவிட்டு, 'நல்ல மகனும், நல்ல நபியுமான உங்களை வரவேற்கிறேன்!' என்று கூறினார்.

பின்னர் அவர் என்னை இரண்டாம் வானத்திற்கு அழைத்துச் சென்றார். கதவைத் திறக்கக் கேட்டார். 'யார் அது?' என்று கேட்கப்பட்டது. அவர், 'ஜிப்ரீல்' என்றார். 'உங்களுடன் இருப்பவர் யார்?' என்று கேட்கப்பட்டது. அவர், 'முஹம்மத்' என்றார். 'அவருக்கு ஆள் அனுப்பப்பட்டிருந்ததா?' என்று கேட்கப்பட்டது. அவர் 'ஆம்' என்றார். 'அவரின் வரவு நல்வரவாகுக! வந்திருப்பவரின் வருகை மிகச் சிறந்தது!' என்று கூறப்பட்டு கதவு திறக்கப்பட்டது. நான் உள்ளே சென்றபோது, அங்கு (சகோதரியின் மக்களான) யஹ்யா (அலை) மற்றும் ஈஸா (அலை) ஆகியோர் இருந்தனர். 'இவர்கள் யஹ்யாவும் ஈஸாவுமாவர்; அவர்களுக்கு ஸலாம் கூறுங்கள்' என்று ஜிப்ரீல் கூறினார். நான் அவர்களுக்கு ஸலாம் கூறினேன். அவர்கள் பதிலளித்துவிட்டு, 'நல்ல சகோதரரும், நல்ல நபியுமான உங்களை வரவேற்கிறோம்!' என்று கூறினர்.

பின்னர் அவர் என்னை மூன்றாம் வானத்திற்கு அழைத்துச் சென்றார். கதவைத் திறக்கக் கேட்டார். 'யார் அது?' என்று கேட்கப்பட்டது. 'ஜிப்ரீல்' என்று அவர் பதிலளித்தார். 'உங்களுடன் இருப்பவர் யார்?' என்று கேட்கப்பட்டது. 'முஹம்மத்' என்றார். 'அவருக்கு ஆள் அனுப்பப்பட்டிருந்ததா?' என்று கேட்கப்பட்டது. 'ஆம்' என்றார். 'அவரின் வரவு நல்வரவாகுக! வந்திருப்பவரின் வருகை மிகச் சிறந்தது!' என்று கூறப்பட்டு கதவு திறக்கப்பட்டது. நான் உள்ளே சென்றபோது, அங்கு யூஸுஃப் (அலை) அவர்கள் இருந்தார்கள். 'இவர்தான் யூஸுஃப்; அவருக்கு ஸலாம் கூறுங்கள்' என்று ஜிப்ரீல் கூறினார். நான் அவருக்கு ஸலாம் கூறினேன். அவர் பதிலளித்துவிட்டு, 'நல்ல சகோதரரும், நல்ல நபியுமான உங்களை வரவேற்கிறேன்!' என்று கூறினார்.

பின்னர் அவர் என்னை நான்காம் வானத்திற்கு அழைத்துச் சென்றார். கதவைத் திறக்கக் கேட்டார். 'யார் அது?' என்று கேட்கப்பட்டது. 'ஜிப்ரீல்' என்று அவர் பதிலளித்தார். 'உங்களுடன் இருப்பவர் யார்?' என்று கேட்கப்பட்டது. 'முஹம்மத்' என்றார். 'அவருக்கு ஆள் அனுப்பப்பட்டிருந்ததா?' என்று கேட்கப்பட்டது. 'ஆம்' என்றார். 'அவரின் வரவு நல்வரவாகுக! வந்திருப்பவரின் வருகை மிகச் சிறந்தது!' என்று கூறப்பட்டு கதவு திறக்கப்பட்டது. நான் உள்ளே சென்றபோது, அங்கு இத்ரீஸ் (அலை) அவர்கள் இருந்தார்கள். 'இவர்தான் இத்ரீஸ்; அவருக்கு ஸலாம் கூறுங்கள்' என்று ஜிப்ரீல் கூறினார். நான் அவருக்கு ஸலாம் கூறினேன். அவர் பதிலளித்துவிட்டு, 'நல்ல சகோதரரும், நல்ல நபியுமான உங்களை வரவேற்கிறேன்!' என்று கூறினார்.

பின்னர் அவர் என்னை ஐந்தாம் வானத்திற்கு அழைத்துச் சென்றார். கதவைத் திறக்கக் கேட்டார். 'யார் அது?' என்று கேட்கப்பட்டது. 'ஜிப்ரீல்' என்று அவர் பதிலளித்தார். 'உங்களுடன் இருப்பவர் யார்?' என்று கேட்கப்பட்டது. 'முஹம்மத்' என்றார். 'அவருக்கு ஆள் அனுப்பப்பட்டிருந்ததா?' என்று கேட்கப்பட்டது. 'ஆம்' என்றார். 'அவரின் வரவு நல்வரவாகுக! வந்திருப்பவரின் வருகை மிகச் சிறந்தது!' என்று கூறப்பட்டு கதவு திறக்கப்பட்டது. நான் உள்ளே சென்றபோது, அங்கு ஹாரூன் (அலை) அவர்கள் இருந்தார்கள். 'இவர்தான் ஹாரூன்; அவருக்கு ஸலாம் கூறுங்கள்' என்று ஜிப்ரீல் கூறினார். நான் அவருக்கு ஸலாம் கூறினேன். அவர் பதிலளித்துவிட்டு, 'நல்ல சகோதரரும், நல்ல நபியுமான உங்களை வரவேற்கிறேன்!' என்று கூறினார்.

பின்னர் அவர் என்னை ஆறாம் வானத்திற்கு அழைத்துச் சென்றார். கதவைத் திறக்கக் கேட்டார். 'யார் அது?' என்று கேட்கப்பட்டது. 'ஜிப்ரீல்' என்று அவர் பதிலளித்தார். 'உங்களுடன் இருப்பவர் யார்?' என்று கேட்கப்பட்டது. 'முஹம்மத்' என்றார். 'அவருக்கு ஆள் அனுப்பப்பட்டிருந்ததா?' என்று கேட்கப்பட்டது. 'ஆம்' என்றார். 'அவரின் வரவு நல்வரவாகுக! வந்திருப்பவரின் வருகை மிகச் சிறந்தது!' என்று கூறப்பட்டு கதவு திறக்கப்பட்டது. நான் உள்ளே சென்றபோது, அங்கு மூஸா (அலை) அவர்கள் இருந்தார்கள். 'இவர்தான் மூஸா; அவருக்கு ஸலாம் கூறுங்கள்' என்று ஜிப்ரீல் கூறினார். நான் அவருக்கு ஸலாம் கூறினேன். அவர் பதிலளித்துவிட்டு, 'நல்ல சகோதரரும், நல்ல நபியுமான உங்களை வரவேற்கிறேன்!' என்று கூறினார். நான் அவர்களைக் கடந்து சென்றபோது அவர் அழுதார். 'நீங்கள் ஏன் அழுகிறீர்கள்?' என்று கேட்கப்பட்டதற்கு, 'எனக்குப் பிறகு (இறைத்தூதராக) அனுப்பப்பட்ட இந்த இளைஞரின் சமுதாயத்திலிருந்து சொர்க்கம் செல்பவர்கள், என் சமுதாயத்திலிருந்து சொர்க்கம் செல்பவர்களை விட அதிகமாக இருப்பார்களே (என்று பொறாமையினால் அல்ல, மாறாக என் சமுதாயத்தினர் இந்த பாக்கியத்தை இழந்துவிட்டார்களே) என்று எண்ணியே நான் அழுகிறேன்!' என்று பதிலளித்தார்.

பின்னர் ஜிப்ரீல் என்னை ஏழாம் வானத்திற்கு அழைத்துச் சென்றார். கதவைத் திறக்கக் கேட்டார். 'யார் அது?' என்று கேட்கப்பட்டது. 'ஜிப்ரீல்' என்று அவர் பதிலளித்தார். 'உங்களுடன் இருப்பவர் யார்?' என்று கேட்கப்பட்டது. 'முஹம்மத்' என்றார். 'அவருக்கு ஆள் அனுப்பப்பட்டிருந்ததா?' என்று கேட்கப்பட்டது. 'ஆம்' என்றார். 'அவரின் வரவு நல்வரவாகுக! வந்திருப்பவரின் வருகை மிகச் சிறந்தது!' என்று கூறப்பட்டு கதவு திறக்கப்பட்டது. நான் உள்ளே சென்றபோது, அங்கு இப்ராஹீம் (அலை) அவர்கள் இருந்தார்கள். 'இவர்தான் உங்களின் தந்தை இப்ராஹீம்; அவருக்கு ஸலாம் கூறுங்கள்' என்று ஜிப்ரீல் கூறினார். நான் அவருக்கு ஸலாம் கூறினேன். அவர் எனது ஸலாமுக்குப் பதிலளித்துவிட்டு, 'நல்ல மகனும், நல்ல நபியுமான உங்களை வரவேற்கிறேன்!' என்று கூறினார்.

பின்னர் 'ஸித்ரத்துல் முன்தஹா' (எனும் எல்லை இலந்தை மரத்தருகே) நான் உயர்த்தப்பட்டேன். அதன் பழங்கள் 'ஹஜர்' (எனும் ஊரின்) பெரிய மண்பானைகளைப் போலவும், அதன் இலைகள் யானைகளின் காதுகளைப் போலவும் இருந்தன. ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள், 'இதுதான் ஸித்ரத்துல் முன்தஹா' என்று கூறினார். அங்கு நான்கு ஆறுகள் இருந்தன: இரண்டு உள்ளே மறைந்திருப்பவை; இரண்டு வெளியே தெரிபவை. நான், 'ஜிப்ரீலே! இவை இரண்டும் என்ன?' என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர், 'உள்ளே மறைந்திருப்பவை இரண்டும் சொர்க்கத்தில் உள்ள ஆறுகளாகும். வெளியே தெரிபவை இரண்டும் நைல் மற்றும் யூப்ரடீஸ் (ஃபுராத்) நதிகளாகும்' என்று பதிலளித்தார்.

பின்னர் எனக்கு 'அல்பைத்துல் மஃமூர்' (வானவர்களின் இறையில்லம்) காட்டப்பட்டது. பின்பு மது நிரம்பிய ஒரு பாத்திரமும், பால் நிரம்பிய ஒரு பாத்திரமும், தேன் நிரம்பிய ஒரு பாத்திரமும் என்னிடம் கொண்டு வரப்பட்டன. நான் பாலைத் தேர்ந்தெடுத்துக் கொண்டேன். அப்போது ஜிப்ரீல், 'இதுதான் (இயற்கையான) 'ஃபித்ரா'; நீங்களும் உங்கள் சமுதாயத்தாரும் இதன் மீதே இருக்கிறீர்கள்' என்று கூறினார்.

பின்னர் என் மீது ஒவ்வொரு நாளும் ஐம்பது நேரத் தொழுகைகள் கடமையாக்கப்பட்டன. நான் (அதைப் பெற்றுக்கொண்டு) திரும்பியபோது மூஸா (அலை) அவர்களைக் கடந்தேன். அவர், 'உங்களுக்கு என்ன கட்டளையிடப்பட்டுள்ளது?' என்று கேட்டார். நான், 'ஒவ்வொரு நாளும் ஐம்பது நேரத் தொழுகைகள் கடமையாக்கப்பட்டுள்ளன' என்று கூறினேன். அதற்கவர், 'நிச்சயமாக உங்களது சமுதாயத்தால் ஒவ்வொரு நாளும் ஐம்பது நேரத் தொழுகைகளைத் தொழ முடியாது. அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! உங்களுக்கு முன் நான் மனிதர்களைச் சோதித்திருக்கிறேன்; பனூ இஸ்ராயீல்களிடம் கடுமையாகப் போராடியிருக்கிறேன். எனவே, நீங்கள் உங்கள் இறைவனிடம் திரும்பிச் சென்று, உங்கள் சமுதாயத்திற்காக (இச்சுமையைக்) குறைத்துக் கேட்கவும்' என்று கூறினார்.

நான் (இறைவனிடம்) திரும்பிச் சென்றேன். அல்லாஹ் அதிலிருந்து பத்தைக் குறைத்தான். நான் மூஸாவிடம் திரும்ப வந்தேன். அவர் முன்போலவே கூறினார். நான் மீண்டும் திரும்பிச் சென்றேன். அல்லாஹ் அதிலிருந்து பத்தைக் குறைத்தான். நான் மூஸாவிடம் திரும்ப வந்தேன். அவர் முன்போலவே கூறினார். நான் மீண்டும் திரும்பிச் சென்றேன். அல்லாஹ் அதிலிருந்து பத்தைக் குறைத்தான். நான் மூஸாவிடம் திரும்ப வந்தேன். அவர் முன்போலவே கூறினார். நான் மீண்டும் திரும்பிச் சென்றேன். அல்லாஹ் பத்தைக் குறைத்தான். ஒவ்வொரு நாளும் பத்து நேரத் தொழுகைகள் எனக்குக் கட்டளையிடப்பட்டன. நான் மூஸாவிடம் திரும்ப வந்தேன். அவர் முன்போலவே கூறினார். நான் மீண்டும் திரும்பிச் சென்றேன். அப்போது ஒவ்வொரு நாளும் ஐந்து நேரத் தொழுகைகள் எனக்குக் கட்டளையிடப்பட்டன.

நான் மூஸாவிடம் திரும்ப வந்தேன். அவர், 'உங்களுக்கு என்ன கட்டளையிடப்பட்டுள்ளது?' என்று கேட்டார். நான், 'ஒவ்வொரு நாளும் ஐந்து நேரத் தொழுகைகள் கட்டளையிடப்பட்டுள்ளன' என்று கூறினேன். அதற்கவர், 'நிச்சயமாக உங்களது சமுதாயத்தால் ஒவ்வொரு நாளும் ஐந்து நேரத் தொழுகைகளையும் தொழ முடியாது. உங்களுக்கு முன் நான் மனிதர்களைச் சோதித்திருக்கிறேன்; பனூ இஸ்ராயீல்களிடம் கடுமையாகப் போராடியிருக்கிறேன். எனவே, நீங்கள் உங்கள் இறைவனிடம் திரும்பிச் சென்று, உங்கள் சமுதாயத்திற்காக (இச்சுமையைக்) குறைத்துக் கேட்கவும்' என்று கூறினார். அதற்கு நான், 'என் இறைவனிடம் நான் வெட்கப்படும் அளவுக்குக் கேட்டுவிட்டேன். இனி நான் திருப்தியடைந்து (இதை) ஏற்றுக் கொள்கிறேன்' என்று கூறினேன். நான் அவர்களைக் கடந்து சென்றபோது, (இறைவனின் தரப்பிலிருந்து) ஒரு அழைப்பாளர், 'நான் என் கடமையை உறுதிப்படுத்திவிட்டேன், என் அடியார்களுக்கான சுமையைக் குறைத்தும் விட்டேன்' என்று அறிவித்தார்."

அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"என்னிடம் ‘புராக்’ எனும் வாகனம் கொண்டுவரப்பட்டது. அது கழுதையை விடப் பெரியதாகவும், கோவேறுகழுதையை விடச் சிறியதாகவும் இருந்த, நீளமான வெண்ணிறப் பிராணியாகும். அது தன் பார்வை எட்டும் தூரத்திற்குத் தனது காலடியை எடுத்து வைக்கும். நான் அதில் ஏறிப் பயணித்து 'பைத்துல் முகத்தஸ்' (ஜெருசலேம்) வந்தடைந்தேன். நபிமார்கள் (தங்கள் வாகனங்களைக்) கட்டும் அதே வளையத்தில் அதனை நான் கட்டினேன். பிறகு நான் பள்ளிவாசலுக்குள் நுழைந்து, அதில் இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுதுவிட்டு வெளியே வந்தேன்.

அப்போது ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் ஒரு பாத்திரத்தில் மதுவையும், மற்றொரு பாத்திரத்தில் பாலையும் என்னிடம் கொண்டு வந்தார்கள். நான் பாலைத் தேர்ந்தெடுத்தேன். அதற்கு ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள், 'நீங்கள் இயற்கையான மார்க்கத்தை (ஃபித்ராவை) தேர்ந்தெடுத்துக் கொண்டீர்கள்' என்று கூறினார்கள். பிறகு நாங்கள் வானத்திற்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டோம்..." (என்று கூறி, இது தொடர்பாக ஏற்கனவே கூறப்பட்டதைப் போன்றே அறிவித்தார்கள்).

மேலும் கூறினார்கள்: "(முதல் வானத்தில்) நான் ஆதம் (அலை) அவர்களைச் சந்தித்தேன். அவர்கள் என்னை வரவேற்று, எனக்கு நல்வாழ்வு கிடைக்கப் பிரார்த்தித்தார்கள்."

மூன்றாம் வானத்தைக் குறித்துக் கூறும்போது: "அங்கே நான் யூசுஃப் (அலை) அவர்களைச் சந்தித்தேன். (உலகத்தின் மொத்த) அழகில் பாதி அவர்களுக்கு வழங்கப்பட்டிருந்தது. அவர்கள் என்னை வரவேற்று, எனக்கு நல்வாழ்வு கிடைக்கப் பிரார்த்தித்தார்கள்" என்று கூறினார்கள். (ஆனால், இந்த அறிவிப்பில் மூஸா (அலை) அவர்கள் அழுததைக் குறிப்பிடவில்லை).

ஏழாம் வானத்தைக் குறித்துக் கூறும்போது: "அங்கே நான் இப்ராஹீம் (அலை) அவர்களைச் சந்தித்தேன். அவர்கள் 'பைத்துல் மஃமூர்' (எனும் வானுலக இறையில்லம்) மீது சாய்ந்து அமர்ந்திருந்தார்கள். அ(ந்த பைத்துல் மஃமூரான)தில் தினமும் எழுபது ஆயிரம் வானவர்கள் நுழைகிறார்கள்; ஒருமுறை அங்கு சென்ற வானவர்கள் மீண்டும் அங்கு திரும்புவதில்லை.

பிறகு (ஜிப்ரீல்) என்னை 'சித்ரத்துல் முன்தஹா' (எல்லைப் புறத்திலுள்ள இலந்தை மரம்) என்ற இடத்திற்கு அழைத்துச் சென்றார். அதன் இலைகள் யானைகளின் காதுகளைப் போலவும், அதன் பழங்கள் பெரிய மண் பானைகளைப் போலவும் இருந்தன. அல்லாஹ்வின் கட்டளை அதனை ஆட்கொண்டபோது, அது முற்றிலும் மாறிவிட்டது. அதன் அழகை அல்லாஹ்வின் படைப்புகளில் எவராலும் வர்ணிக்க முடியாது. அப்போது அல்லாஹ் எனக்கு அறிவிக்க வேண்டியதை (வஹீயாக) அறிவித்து, ஒவ்வொரு பகலிலும் இரவிலும் ஐம்பது வேளைத் தொழுகைகளை என்மீது கடமையாக்கினான்.

பிறகு நான் மூஸா (அலை) அவர்களிடம் இறங்கி வந்தேன். அவர்கள் என்னிடம், 'உங்கள் இறைவன் உங்கள் சமுதாயத்தின் மீது எதனைக் கடமையாக்கினான்?' என்று கேட்டார்கள். நான், 'ஒவ்வொரு பகலிலும் இரவிலும் ஐம்பது வேளைத் தொழுகைகளை (கடமையாக்கினான்)' என்றேன். அதற்கு அவர்கள், 'உங்கள் இறைவனிடம் திரும்பிச் சென்று, இதைக் குறைத்துத் தரும்படி கேளுங்கள்; ஏனெனில், உங்கள் சமுதாயத்தினரால் இதைத் தாங்க முடியாது. நான் பனூ இஸ்ராயீல்களைச் சோதித்து, அவர்களைப் பற்றி நன்கு அனுபவம் பெற்றுள்ளேன்' என்றார்கள்.

உடனே நான் என் இறைவனிடம் திரும்பிச் சென்று, 'என் இறைவா! என் சமுதாயத்தினருக்கு இதைக் குறைத்துத் தருவாயாக!' என்று கேட்டேன். அவன் என்னிலிருந்து ஐந்தைக் குறைத்தான். நான் மூஸா (அலை) அவர்களிடம் திரும்பி வந்து, 'என்னிலிருந்து ஐந்து தொழுகைகளை இறைவன் குறைத்துவிட்டான்' என்று கூறினேன். அதற்கு அவர்கள், 'உங்களுடைய சமுதாயத்தினரால் அதையும் தாங்க முடியாது; எனவே, உங்கள் இறைவனிடம் திரும்பிச் சென்று மீண்டும் குறைத்துத் தரும்படி கேளுங்கள்' என்றார்கள்.

இவ்வாறே நான் என் இறைவனுக்கும், மூஸா (அலை) அவர்களுக்கும் இடையே பலமுறை சென்று வந்து கொண்டிருந்தேன். முடிவாக இறைவன், 'முஹம்மதே! அவை ஒவ்வொரு பகலிலும் இரவிலும் ஐவேளைத் தொழுகைகளாகும். ஒவ்வொரு தொழுகைக்கும் பத்து (நன்மைகள்) உண்டு. எனவே, அவை (நன்மையில்) ஐம்பது தொழுகைகளாகும். எவரேனும் ஒரு நற்செயல் செய்ய எண்ணி, அதனைச் செய்யாவிட்டாலும் அவருக்கு ஒரு நன்மை எழுதப்படும்; அதனை அவர் செய்து முடித்துவிட்டால் அவருக்குப் பத்து நன்மைகள் எழுதப்படும். எவரேனும் ஒரு தீய செயல் செய்ய எண்ணி, அதனைச் செய்யாவிட்டால் அவருக்கு எதுவும் (குற்றமாக) எழுதப்படாது; அதனை அவர் செய்துவிட்டால் அவருக்கு ஒரேயொரு குற்றம் மட்டுமே எழுதப்படும்' என்று கூறினான்.

பிறகு நான் இறங்கி வந்து மூஸா (அலை) அவர்களைச் சந்தித்து இந்த விவரத்தைக் கூறினேன். அதற்கு அவர்கள், 'உங்கள் இறைவனிடம் திரும்பிச் சென்று குறைத்துத் தரும்படி கேளுங்கள்' என்றார்கள்."

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "என் இறைவனிடம் நான் பலமுறை திரும்பிச் சென்று கேட்டுவிட்டேன். இனிமேலும் அவனிடம் கேட்க நான் வெட்கப்படுகிறேன்" என்று கூறினேன் என்றார்கள்.

அபூதர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"நான் மக்காவில் இருந்தபோது, என் வீட்டின் மேற்கூரை திறக்கப்பட்டது. ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் இறங்கி வந்து, எனது நெஞ்சைப் பிளந்து, ஸம்ஸம் நீரால் அதைக் கழுவினார்கள். பின்னர், ஞானமும் ஈமானும் நிரப்பப்பட்ட ஒரு தங்கத் தாம்பாளத்தைக் கொண்டு வந்து, அவற்றை எனது நெஞ்சிற்குள் (ஊற்றிச்) செலுத்திவிட்டு, நெஞ்சை மூடினார்கள். பிறகு எனது கையைப் பிடித்துக்கொண்டு என்னை (முதல்) உலக வானத்திற்கு அழைத்துச் சென்றார்கள்.

முதல் வானத்தை அடைந்ததும் அதன் காவலரிடம் ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள், ‘கதவைத் திறங்கள்’ என்று கூறினார்கள். காவலர், ‘யார் அது?’ என்று கேட்டார். ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள், ‘நான் ஜிப்ரீல்’ என்றார்கள். ‘உங்களுடன் யாராவது இருக்கிறார்களா?’ என்று அவர் கேட்டதற்கு, ‘ஆம், என்னுடன் முஹம்மத் (ஸல்) அவர்கள் இருக்கிறார்கள்’ என்று பதிலளித்தார்கள். அதற்கு அவர், ‘அவரை (அழைத்து வரச் சொல்லி) ஆள் அனுப்பப்பட்டதா?’ எனக் கேட்க, ஜிப்ரீல் (அலை), ‘ஆம்’ என்றார்கள்.

கதவு திறக்கப்பட்டதும், நாங்கள் முதல் வானத்திற்குள் சென்றோம். அங்கே ஒருவர் வீற்றிருந்தார். அவருடைய வலது புறத்திலும் இடது புறத்திலும் (கருப்பு நிற) நிழல் உருவங்கள் (மக்கள் கூட்டத்தினர்) இருந்தனர். அவர் தனது வலது புறம் பார்க்கும்போது சிரித்தார்; இடது புறம் பார்க்கும்போது அழுதார். (என்னைக் கண்ட) அவர், ‘நல்ல நபியே, நல்ல மகனே வருக!’ என்று வரவேற்றார். நான் ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்களிடம், ‘இவர் யார்?’ என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், ‘இவர்தான் ஆதம் (அலை) அவர்கள். இவருடைய வலது மற்றும் இடது புறங்களில் இருக்கும் இந்தக் கூட்டத்தினர் இவருடைய சந்ததிகளின் ஆன்மாக்கள் ஆவர். வலது புறம் உள்ளவர்கள் சொர்க்கவாசிகள்; இடது புறம் உள்ளவர்கள் நரகவாசிகள். எனவேதான், அவர் வலது புறம் பார்க்கும்போது சிரிக்கிறார்; இடது புறம் பார்க்கும்போது அழுகிறார்’ என்று கூறினார்கள்.

பின்னர் என்னை அழைத்துக்கொண்டு இரண்டாவது வானத்திற்குச் சென்றார்கள். அதன் காவலரிடம், ‘கதவைத் திறங்கள்’ என்று கூறினார்கள். அதற்கு அதன் காவலரும் முதல் வானத்தின் காவலர் கேட்டதைப் போன்றே கேட்டார்."

அனஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் வானங்களில் ஆதம், இத்ரீஸ், மூஸா, ஈஸா, இப்ராஹீம் (அலைஹிமுஸ் ஸலாம்) ஆகியோரைச் சந்தித்ததாகக் குறிப்பிட்டார்கள். ஆதம் (அலை) அவர்களை முதல் வானத்திலும், இப்ராஹீம் (அலை) அவர்களை ஆறாவது வானத்திலும் சந்தித்ததாகக் குறிப்பிட்டதைத் தவிர, மற்றவர்கள் எந்தெந்த வானங்களில் இருந்தார்கள் என்பதை நபி (ஸல்) அவர்கள் (அபூதர் ரலி அவர்களிடம்) விவரிக்கவில்லை.

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) மற்றும் அபூஹப்பா அல்-அன்சாரி (ரலி) ஆகியோர் அறிவிக்கிறார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "பிறகு நான் இன்னும் உயரத்திற்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டேன். அங்கு (விதியை எழுதும்) எழுதுகோல்களின் ஓசையை நான் கேட்டேன்."

அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அப்போது அல்லாஹ் எனது சமுதாயத்தினர் மீது ஐம்பது வேளைத் தொழுகைகளைக் கடமையாக்கினான். அதைப் பெற்றுக்கொண்டு நான் திரும்பி வரும் வழியில் மூஸா (அலை) அவர்களைக் கடந்து சென்றேன். அப்போது அவர்கள், ‘உங்கள் சமுதாயத்திற்கு அல்லாஹ் என்ன கடமையாக்கியுள்ளான்?’ என்று கேட்டார்கள். ‘ஐம்பது வேளைத் தொழுகைகளைக் கடமையாக்கியுள்ளான்’ என்று நான் கூறினேன். அதற்கு மூஸா (அலை) அவர்கள், ‘உங்கள் இறைவனிடம் திரும்பிச் செல்லுங்கள். ஏனெனில், உங்கள் சமுதாயத்தினரால் இதைத் தாங்க முடியாது’ என்று கூறினார்கள்.

நான் (மீண்டும்) இறைவனிடம் திரும்பிச் சென்றேன். அல்லாஹ் அதில் பாதியை (இருபத்தைந்தை)க் குறைத்தான். மீண்டும் நான் மூஸா (அலை) அவர்களிடம் வந்து, ‘பாதியை அல்லாஹ் குறைத்துவிட்டான்’ என்று கூறினேன். அதற்கு அவர்கள், ‘உங்கள் இறைவனிடம் மீண்டும் செல்லுங்கள். ஏனெனில், உங்கள் சமுதாயத்தினரால் இதையும் தாங்க முடியாது’ என்று கூறினார்கள். நான் மீண்டும் இறைவனிடம் சென்றேன். அல்லாஹ் (மீதியிருந்ததில்) பாதியைக் குறைத்தான். நான் மீண்டும் மூஸா (அலை) அவர்களிடம் வந்தேன். அவர்கள், ‘உங்கள் இறைவனிடம் செல்லுங்கள். உங்கள் சமுதாயத்தினரால் இதையும் தாங்க முடியாது’ என்றார்கள். நான் மீண்டும் இறைவனிடம் சென்றேன்.

அப்போது அல்லாஹ், ‘இவை (செயல்படுத்துவதற்கு) ஐந்து; ஆனால் (நன்மையில்) ஐம்பதாகும். என்னிடம் சொல்லப்பட்ட வார்த்தை மாற்றப்படுவதில்லை’ என்று கூறினான். பின்னர் மூஸா (அலை) அவர்களிடம் நான் வந்தேன். அவர்கள், ‘உங்கள் இறைவனிடம் மீண்டும் செல்லுங்கள்’ என்றார்கள். அதற்கு நான், ‘எனது இறைவனிடம் (மீண்டும் செல்ல) எனக்கு வெட்கமாக இருக்கிறது’ என்று கூறினேன்.

பிறகு, (ஜிப்ரீல்) என்னை அழைத்துக்கொண்டு ‘சித்ரத்துல் முன்தஹா’ (எனும் எல்லைப்புறத்து இலந்தை மரத்திற்குச்) சென்றார். அம்மரத்தை பல்வேறு நிறங்கள் சூழ்ந்திருந்தன; அவை என்னவென்று எனக்குத் தெரியாது. பின்னர் நான் சொர்க்கத்திற்குள் நுழைக்கப்பட்டேன். அங்கே முத்துக்களால் ஆன குவிமாடங்கள் இருந்தன. அதன் மண் கஸ்தூரியாக இருந்தது."

(முத்தஃபக்குன் அலைஹி - புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்)

அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (விண்ணுலகிற்கு) அழைத்துச் செல்லப்பட்டபோது, ஆறாவது வானத்திலுள்ள 'சித்ரத்துல் முன்தஹா' (எல்லைப்புறத்து இலந்தை மரம்) வரை கொண்டு செல்லப்பட்டார்கள். பூமியிலிருந்து மேலே கொண்டு செல்லப்படுபவை (அமல்கள் போன்றவை) அங்கு சென்றடைகின்றன; பின்னர் அங்கிருந்து அவை (வானவர்களால்) பெற்றுக்கொள்ளப்படுகின்றன. மேலும், அதற்கு மேலிருந்து (அல்லாஹ்விடமிருந்து) கீழே இறக்கப்படுபவை (கட்டளைகள் போன்றவை) அங்கு வந்தடைகின்றன; பின்னர் அங்கிருந்து அவை பெற்றுக்கொள்ளப்படுகின்றன.

"(இலந்தை) மரத்தை மூடிக்கொண்டிருந்தவை மூடிக்கொண்டபோது" (அல்குர்ஆன் 53:16) எனும் வசனத்தைக் குறிப்பிட்டு, அதற்கு "தங்கத்தாலான விட்டில் பூச்சிகள்" என்று அவர்கள் விளக்கமளித்தார்கள்.

பின்னர், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு மூன்று (சிறப்பு) விஷயங்கள் வழங்கப்பட்டன:
அவர்களுக்கு ஐவேளைத் தொழுகைகள் வழங்கப்பட்டன.
ஸூரா அல்-பகராவின் இறுதி வசனங்கள் வழங்கப்பட்டன.
மேலும், அவர்களது சமுதாயத்தில் அல்லாஹ்வுக்கு எதையும் இணைவைக்காதவர்களுக்கு அவர்களின் 'அல்-முக்ஹிமாத்' (நரகில் தள்ளக்கூடிய பெரும்பாவங்கள்) மன்னிக்கப்படும் (எனும் நற்செய்தியும்) வழங்கப்பட்டது.

இதனை முஸ்லிம் பதிவு செய்துள்ளார்.

நிச்சயமாக நான் (கஅபாவின்) 'ஹிஜ்ர்' எனும் பகுதியில் (நின்றுகொண்டிருப்பதை) கண்டேன். குறைஷியர்கள் எனது இரவுப் பயணம் (இஸ்ரா) குறித்து என்னிடம் கேள்விகள் கேட்டுக்கொண்டிருந்தனர். 'பைத்துல் முகத்திஸ்' குறித்து நான் (முழுமையாக) உறுதிப்படுத்திக் கொள்ளாத (நினைவில் வைத்திருக்காத) சில விஷயங்களைப் பற்றி அவர்கள் என்னிடம் கேட்டார்கள். அப்போது, நான் அதற்கு முன் ஒருபோதும் அடைந்திராத அளவுக்குக் கடும் கவலையடைந்தேன். உடனே அல்லாஹ் அதை (பைத்துல் முகத்திஸை) நான் பார்க்கும் விதமாக எனக்கு உயர்த்தி (காட்சிப்படுத்திக்) காட்டினான். அவர்கள் என்னிடம் எதைப் பற்றிக் கேட்டாலும், (அதைப் பார்த்து) நான் அவர்களுக்குத் தெரிவிக்காமல் இருக்கவில்லை.

மேலும், நான் நபிமார்கள் குழுமியிருந்த கூட்டத்தில் (என்னை) கண்டேன். அங்கு மூஸா (அலை) அவர்கள் நின்றவாறு தொழுது கொண்டிருந்தார்கள். அவர்கள் 'அஸ்த் ஷனூஆ' (குலத்து) மனிதரைப் போன்று, சுருண்ட முடியுடைய, மெலிந்த (உறுதியான) உடலமைப்புக் கொண்ட மனிதராக இருந்தார்கள்.

அங்கு ஈஸா (அலை) அவர்கள் நின்றவாறு தொழுது கொண்டிருந்தார்கள். மனிதர்களில் அவர்களுக்கு மிகவும் நெருக்கமான சாயல் கொண்டவர் உர்வா பின் மஸ்ஊத் அஸ்-ஸகஃபீ ஆவார்.

அங்கு இப்ராஹீம் (அலை) அவர்களும் நின்றவாறு தொழுது கொண்டிருந்தார்கள். மனிதர்களில் அவர்களுக்கு மிகவும் நெருக்கமான சாயல் கொண்டவர் உங்களின் இந்தத் தோழர் (அதாவது நபியவர்கள் தம்மைக் குறிப்பிடுகிறார்கள்) ஆவார்.

(அங்கு) தொழுகைக்கான நேரம் வந்தபோது, நான் அவர்களுக்குத் தலைமை தாங்கி (இமாமாக நின்று) தொழுவித்தேன். நான் தொழுகையை முடித்ததும், ஒருவர் என்னிடம், 'முஹம்மதே! இவர் நரகத்தின் காவலாளி மாலிக் ஆவார். அவருக்குச் சலாம் கூறுங்கள்' என்று கூறினார். நான் அவரை நோக்கித் திரும்பியபோது, (நான் சலாம் சொல்வதற்கு முன்பே) அவர் எனக்கு சலாம் கூறினார்."

ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்: "(விண்ணேற்றப் பயணம் குறித்து) குறைஷியர்கள் என்னைப் பொய்யரெனக் கூறியபோது, நான் (கஃபாவின்) 'ஹிஜ்ர்' பகுதியில் நின்றேன். அப்போது அல்லாஹ் 'பைத்துல் முகத்திஸை' (ஜெருசலேம் ஆலயத்தை) எனக்குத் தெளிவாகக் காட்டினான். நான் அதனைப் பார்த்துக் கொண்டே அதன் அடையாளங்களை (அம்சங்களை) அவர்களுக்குத் தெரிவிக்கலானேன்."

(புகாரீ மற்றும் முஸ்லிம்)

அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
அபூபக்கர் அஸ்-ஸித்தீக் (ரலி) அவர்கள் (ஹிஜ்ரத் பயணத்தின் போது) கூறினார்கள்:
நாங்கள் (ஸவ்ர்) குகையில் இருந்தபோது, எங்கள் தலைக்கு மேலே (நின்றிருந்த) இணைவைப்பாளர்களின் பாதங்களை நான் பார்த்தேன். அப்போது நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவர்களில் எவரேனும் ஒருவர் தமது பாதங்களுக்குக் கீழே பார்த்தால், அவர் நம்மைக் கண்டுவிடுவார்" என்று கூறினேன். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அபூபக்கரே! எவர்களுடன் அல்லாஹ் மூன்றாமவனாக (உதவியாளனாகப் பாதுகாத்துக் கொண்டு) இருக்கிறானோ, அந்த இருவரைப் பற்றி நீங்கள் என்ன கருதுகிறீர்கள்? (அவர்களுக்கு எத்தகைய தீங்கும் நேராது)" என்று கேட்டார்கள்.

முத்தஃபக்குன் அலைஹி (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்)

பராஃ பின் ஆஸிப் (ரலி) அவர்கள் தமது தந்தை (ஆஸிப் (ரலி)) வழியாக அறிவிக்கிறார்கள்:

என் தந்தை அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களிடம், "அபூபக்கரே! நீங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் (ஹிஜ்ரத் பயணத்தின் போது) இரவில் பயணம் செய்தபோது, நீங்கள் இருவரும் எப்படி நடந்துகொண்டீர்கள் என்பதை எனக்குக் கூறுங்கள்" என்று கேட்டார்.

அதற்கு அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நாங்கள் அன்றைய இரவு முழுதும், மறுநாள் நண்பகல் உச்சி வெயில் (கடுமையாகி நிழல் மறைந்த நேரம்) ஆகும் வரையிலும் பயணம் செய்தோம். அப்போது பாதை (ஆளரவமின்றி) காலியாக இருந்தது; எவரும் அந்த வழியைக் கடந்து செல்லவில்லை. அப்போது, சூரிய ஒளி படாத நிழல் தரக்கூடிய நீண்ட ஒரு பாறையைக் கண்டோம். நாங்கள் அதனருகே இறங்கினோம். நான் என் கைகளாலேயே நபி (ஸல்) அவர்கள் தூங்குவதற்கு ஒரு இடத்தை சமப்படுத்தி, அதன்மீது (ஆட்டுத்) தோலால் ஆன விரிப்பு ஒன்றை விரித்தேன். பிறகு, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நீங்கள் உறங்குங்கள். உங்களைச் சுற்றியுள்ள பகுதியை நான் (சுத்தம் செய்து/கண்காணித்து) வருகிறேன்" என்று கூறினேன். நபி (ஸல்) அவர்கள் உறங்கினார்கள்.

நான் அவர்களைச் சுற்றிக் (கண்காணிக்கப்) புறப்பட்டேன். அப்போது அங்கே ஒரு ஆடு மேய்ப்பவன் (தன் மந்தையுடன்) வருவதைக் கண்டேன். நான் அவனிடம், "உன்னுடைய ஆடுகளில் பால் இருக்கிறதா?" என்று கேட்டேன். அவன், "ஆம்" என்றான். "நீ பால் கறந்து தருவாயா?" என்று நான் கேட்டேன். அவனும் "சரி" என்றான். அவன் ஒரு ஆட்டைப் பிடித்து, ஒரு மரக்கிண்ணத்தில் சிறிது (அளவு) பாலைக் கறந்தான். என்னிடம் ஒரு (சிறிய) தோல் பை இருந்தது; நபி (ஸல்) அவர்கள் குடிப்பதற்கும், உளூச் செய்வதற்கும் அதில்தான் நான் தண்ணீர் சுமந்து செல்வேன். நான் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தேன். அவர்களை எழுப்புவதை நான் விரும்பவில்லை. எனவே அவர்கள் தூங்கி விழிக்கும் வரை காத்திருந்தேன்.

அவர்கள் விழித்ததும், பாலின் அடிப்பகுதி குளிர்ந்து போகும் வரை (தோல் பையிலிருந்த) தண்ணீரை அதன் மீது ஊற்றினேன். நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அருந்துங்கள்" என்றேன். எனக்குத் திருப்தி ஏற்படும் அளவுக்கு (அவர்கள் வயிறாரப் பருகியதைக் கண்டு நான் மகிழ்ச்சியடையும் வரை) அவர்கள் அருந்தினார்கள். பிறகு, "நாம் புறப்பட வேண்டிய நேரம் வரவில்லையா?" என்று கேட்டார்கள். நான், "ஆம் (வந்துவிட்டது)" என்றேன்.

சூரியன் உச்சியை விட்டுச் சாய்ந்த பிறகு நாங்கள் புறப்பட்டோம். அப்போது சுராகா பின் மாலிக் எங்களைப் பின்தொடர்ந்து வந்தார். நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நாம் (பிடிபட்டு) விட்டோம்" என்று கூறினேன். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "கவலைப்படாதீர்கள்! நிச்சயமாக அல்லாஹ் நம்முடன் இருக்கிறான்" என்று கூறினார்கள்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் அவருக்கு எதிராகப் பிரார்த்தனை செய்தார்கள். உடனே சுராகாவின் குதிரை, கடினமான அந்தப் பூமியில் தன் வயிறு வரை புதைந்து நின்றது. அப்போது சுராகா, "நீங்கள் இருவரும் எனக்கு எதிராகப் பிரார்த்தனை செய்திருக்கிறீர்கள் என்பதை நான் அறிகிறேன். எனக்காகப் பிரார்த்தியுங்கள். (உங்களுக்குப் பகரமாக) உங்களைத் தேடி வருபவர்களை நான் திருப்பி அனுப்பிவிடுகிறேன் என்று அல்லாஹ்வை முன்னிறுத்தி உங்களுக்கு உறுதியளிக்கிறேன்" என்று கூறினார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் அவருக்காகப் பிரார்த்தனை செய்தார்கள். அவர் (பாதுகாப்பாக) தப்பினார். அதன்பிறகு, அவர் வழியில் யாரைக் கண்டாலும், "(இந்த வழியில் தேடுவதிலிருந்து) நீங்கள் விடுவிக்கப்பட்டீர்கள்; இங்கே யாரும் இல்லை" என்று கூறி, தான் சந்தித்த அனைவரையும் திருப்பி அனுப்பலானார். (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்)

அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (மதீனாவிற்கு) வந்த செய்தி, ஒரு நிலத்தில் (பழங்களைப்) பறித்துக் கொண்டிருந்த அப்துல்லாஹ் பின் ஸலாம் (ரலி) அவர்களுக்கு எட்டியது. உடனே அவர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "ஒரு நபியைத் தவிர வேறு யாரும் அறிய முடியாத மூன்று விஷயங்களைப் பற்றி நான் உங்களிடம் கேட்கப் போகிறேன்: மறுமை நாளின் (பெரிய) அடையாளங்களில் முதன்மையானது எது? சொர்க்கவாசிகள் (சொர்க்கத்தில் நுழைந்ததும்) உண்ணும் முதல் உணவு எது? ஒரு குழந்தை (தோற்றத்தில்) தன் தந்தையையோ அல்லது தன் தாயையோ ஒத்திருக்கக் காரணம் என்ன?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "சற்றுமுன் தான் ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் இது குறித்து எனக்கு அறிவித்தார்கள்" (என்று கூறினார்கள்). (தொடர்ந்து): "மறுமை நாளின் முதல் அடையாளம் ஒரு நெருப்பாகும்; அது மக்களைக் கிழக்கிலிருந்து மேற்கு நோக்கி ஒன்றுதிரட்டும். சொர்க்கவாசிகள் உண்ணும் முதல் உணவு, மீனின் ஈரலில் உள்ள அதிகப்படியான (சுவையான) பகுதியாகும். (உறவின் போது) ஆணின் நீர் பெண்ணின் நீரை முந்திவிட்டால் குழந்தை (தந்தையின்) சாயலை அடைகிறது; பெண்ணின் நீர் முந்திவிட்டால் குழந்தை (தாயின்) சாயலை அடைகிறது" என்று பதிலளித்தார்கள்.

அப்போது அப்துல்லாஹ் பின் ஸலாம் அவர்கள், "அஷ்ஹது அன் லா இலாஹ இல்லல்லாஹ் வ அன்னக்க ரசூலுல்லாஹ் (வணக்கத்திற்குரியவன் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யாருமில்லை என்றும், நிச்சயமாக நீங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் என்றும் நான் சாட்சி கூறுகிறேன்)" என்று கூறினார்கள். மேலும், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நிச்சயமாக யூதர்கள் அவதூறு கூறுவதில் (கைதேர்ந்த) கூட்டத்தினர் ஆவர். நீங்கள் அவர்களிடம் என்னைப் பற்றிக் கேட்பதற்கு முன்பாகவே, நான் இஸ்லாத்தை ஏற்றுக் கொண்டதை அவர்கள் அறிந்தால், என் மீது அவதூறு கூறுவார்கள்" என்றார்கள்.

பின்னர் யூதர்கள் வந்தனர். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "உங்களில் அப்துல்லாஹ் (பின் ஸலாம்) எத்தகைய மனிதர்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், "அவர் எங்களில் சிறந்தவர்; எங்களில் சிறந்தவரின் புதல்வர். அவர் எங்கள் தலைவர்; எங்கள் தலைவரின் புதல்வர்" என்று (புகழ்ந்து) கூறினார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், "அப்துல்லாஹ் பின் ஸலாம் இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொண்டால் நீங்கள் என்ன நினைப்பீர்கள்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ் அவரை அதிலிருந்து பாதுகாப்பானாக!" என்று கூறினார்கள்.

உடனே அப்துல்லாஹ் பின் ஸலாம் (ரலி) அவர்கள் (மறைவிடத்திலிருந்து) வெளியே வந்து, "அஷ்ஹது அன் லா இலாஹ இல்லல்லாஹ் வ அன்ன முஹம்மதர் ரசூலுல்லாஹ்" என்று கூறினார்கள். இதைக் கேட்டவுடன் அந்த யூதர்கள், "இவர் எங்களில் மிகவும் கெட்டவர்; எங்களில் மிகவும் கெட்டவரின் புதல்வர்" என்று கூறி அவரைப் பற்றிக் குறைகளைச் சொல்லத் தொடங்கினர். அப்போது அவர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இதைத்தான் நான் பயந்துகொண்டிருந்தேன்" என்று கூறினார்கள்.

இதனை இமாம் புகாரி (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.

அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அபூசுஃப்யான் (மக்காவிலிருந்து வியாபாரக் குழுவுடன்) வந்து கொண்டிருக்கிறார் என்ற செய்தி எங்களுக்கு எட்டியபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (தம் தோழர்களிடம்) ஆலோசனை கேட்டார்கள். அப்போது (அன்சாரிகளின் தலைவரான) ஸஅத் பின் உபாதா (ரலி) அவர்கள் எழுந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! என் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக! எங்கள் வாகனங்களைக் கடலில் இறக்கும்படி நீங்கள் எங்களுக்குக் கட்டளையிட்டாலும், நாங்கள் அவற்றை அவ்வாறே கடலில் இறக்குவோம். மேலும், அவற்றை 'பர்குல் ஃகிமாத்' (எனும் தொலைதூர இடம்) வரை விரைந்து ஓட்டிச் செல்லும்படி நீங்கள் எங்களுக்குக் கட்டளையிட்டாலும், நாங்கள் அவ்வாறே செய்வோம்" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மக்களை (போருக்குப் புறப்பட) அழைத்தார்கள். அவ்வாறே அவர்கள் புறப்பட்டுச் சென்று 'பத்ரு' எனுமிடத்தில் முகாமிட்டனர். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பூமியில் இங்கும் அங்குமாகத் தமது கையை வைத்து, "இது இன்னார் (எதிரிகளில் இன்ன மனிதர்) கொல்லப்பட்டு விழும் இடம்" என்று சுட்டிக்காட்டினார்கள்.

(அனஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது கையை வைத்துச் சுட்டிக்காட்டிய அந்த இடத்தை விட்டு (அவர்கள் குறிப்பிட்ட எதிரிகளில்) எவரும் சற்றேனும் விலகி (இறந்து) கிடக்கவில்லை.

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

பத்ருப் போரின்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒரு கூடாரத்தில் இருந்தவாறு, "இறைவா! உனது உடன்படிக்கையையும் (உனது உதவியைப் பற்றிய) வாக்குறுதியையும் நிறைவேற்றித் தருமாறு உன்னிடம் வேண்டுகிறேன். இறைவா! நீ (இந்தச் சிறிய முஃமின்களின் கூட்டம் அழிய வேண்டும் என்று) நாடினால், இன்றைய தினத்திற்குப் பிறகு நீ (பூமியில்) வணங்கப்பட மாட்டாய்" என்று (உருக்கமாகப்) பிரார்த்தித்தார்கள்.

அப்போது அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களின் கையைப் பிடித்துக்கொண்டு, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! (நீங்கள் பிரார்த்தித்தது) உங்களுக்குப் போதுமானது; உங்கள் இறைவனிடம் நீங்கள் (மிகவும்) அதிகமாகவே மன்றாடிவிட்டீர்கள்" என்று கூறினார்கள்.

பிறகு, நபி (ஸல்) அவர்கள் தமது போர்க்கவச ஆடையுடன் (உற்சாகமாகத்) துள்ளிக் குதித்தவாறு வெளியே வந்தபோது, "(விரைவில்) இக்கூட்டம் தோற்கடிக்கப்படும்; அவர்கள் புறமுதுகிட்டு ஓடுவார்கள்" (அல்குர்ஆன் 54:45) என்று ஓதிக் கொண்டிருந்தார்கள்.

(ஆதாரம்: புகாரி)

அதே நபித்தோழர் (இப்னு அப்பாஸ் - ரலி) அறிவிக்கிறார்கள்:

பத்ருப் போர் நடைபெற்ற நாளில் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "இதோ ஜிப்ரீல் (அலை)! அவர் (போருக்காகத் தயாராகி) போர்த்தளவாடங்களை அணிந்தவராகத் தமது குதிரையின் தலையைப் பிடித்துக் கொண்டிருக்கிறார்" என்று கூறினார்கள்.

(ஆதாரம்: புகாரி)

அவர் (இப்னு அப்பாஸ் - ரலி) அறிவிக்கிறார்:

(பத்ருப் போரின்) அன்றைய தினம் முஸ்லிம்களில் ஒருவர், தமக்கு முன்னே (தப்பிச்) சென்றுகொண்டிருந்த இணைவைப்பாளர் ஒருவரை வேகமாகப் பின்தொடர்ந்து சென்று கொண்டிருந்தபோது, தமக்கு மேலே சாட்டையடி சத்தத்தையும், "ஹைஸூமே! (குதிரையே!) முன்னேறிச் செல்!" என்று ஒரு குதிரை வீரர் (வானவர்) கூறும் குரலையும் கேட்டார். அப்போது தமக்கு முன்னால் சென்ற அந்த இணைவைப்பாளரைப் பார்த்தார். அவன் மல்லாக்கக் கீழே விழுந்து கிடந்தான். அவனை உற்றுப் பார்த்தபோது, சாட்டையடியால் அவனது மூக்கு வெட்டப்பட்டும் முகம் கிழிக்கப்பட்டும், அந்த இடம் முழுமையாகப் பச்சையாக மாறியிருப்பதையும் கண்டார்.

அந்த அன்சாரித் தோழர் வந்து, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் (நடந்ததைக்) கூறினார். அப்போது அவர்கள், "நீர் உண்மையே கூறினீர். அது மூன்றாம் வானத்திலிருந்து வந்த (வானவர்களின்) உதவிப் படையாகும்" என்று கூறினார்கள்.

அன்றைய தினம் அவர்கள் (முஸ்லிம்கள்) எழுபது பேரைக் கொன்றனர்; மேலும் எழுபது பேரைச் சிறைப்பிடித்தனர்.

இதை முஸ்லிம் பதிவு செய்துள்ளார்.

ஸஅத் பின் அபீ வக்காஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

உஹுத் போரின் போது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் வலதுபுறத்திலும் இடதுபுறத்திலும் வெள்ளை ஆடை அணிந்த இரண்டு மனிதர்களை நான் கண்டேன். அவர்கள் மிகக் கடுமையாகப் போரிட்டுக் கொண்டிருந்தனர். அதற்கு முன்போ அல்லது அதற்குப் பின்போ (அதே உருவத்தில்) அவர்களை நான் பார்த்ததே இல்லை. (அவர்கள்) ஜிப்ரீல் மற்றும் மீக்காயீல் (அலை) ஆகியோராவார்கள்.

(புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்)

பராஃ (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் (யூதத் தலைவனான) அபூ ராஃபிஃ என்பவனிடம் ஒரு சிறு குழுவை அனுப்பினார்கள். (அக்குழுவிலிருந்த) அப்துல்லாஹ் பின் அதீக் (ரழி) அவர்கள், அவன் (அபூ ராஃபிஃ) தனது வீட்டில் இரவில் உறங்கிக் கொண்டிருந்தபோது அவனிடம் நுழைந்து அவனைக் கொன்றார்கள்.

அப்துல்லாஹ் பின் அதீக் (ரழி) அவர்கள் (நடந்ததைக் குறித்துக்) கூறினார்கள்: "நான் அவனது வயிற்றில் வாளை வைத்து, அது அவனது முதுகின் வழியாக (ஊடுருவி) வெளிவரும் அளவுக்கு (அழுத்தினேன்). அவனை நான் கொன்றுவிட்டேன் என்பதை அப்போது (உறுதியாக) அறிந்துகொண்டேன். பின்னர் நான் (வீட்டின்) கதவுகளைத் திறந்து கொண்டே வந்து ஒரு படிக்கட்டை (ஏணியை) அடைந்தேன். நிலவொளி வீசும் அந்த இரவில் (கீழே இறங்கும்போது) நான் எனது காலை வைத்தபோது, (தவறி) விழுந்தேன். (அப்போது) எனது கால் முறிந்துவிட்டது. உடனே நான் அதை ஒரு தலைப்பாகையினால் கட்டிக் கொண்டு, எனது தோழர்களிடம் வந்து சேர்ந்தேன். பின்னர் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து (நடந்தவற்றைத்) தெரிவித்தேன். அப்போது அவர்கள், 'உமது காலை நீட்டுவீராக!' என்று கூறினார்கள். நான் எனது காலை நீட்டினேன். அவர்கள் அதன் மீது (தங்கள் கையால்) தடவினார்கள். எனக்கு அதற்கு முன் ஒருபோதும் அதில் எந்த வலியும் இருந்ததில்லை என்பதைப் போன்று (அக்காயம் முற்றிலுமாகக் குணமாகி) விட்டது."

இதனை புகாரி பதிவு செய்துள்ளார்.

ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அகழ்ப்போரின் போது நாங்கள் (அகழ்) தோண்டிக் கொண்டிருந்தோம். அப்போது (வெட்ட முடியாத அளவுக்கு) ஒரு கடினமான பாறை குறுக்கிட்டது. மக்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் சென்று, "அகழில் ஒரு (பெரிய) பாறை குறுக்கிட்டுள்ளது" என்று கூறினார்கள். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "நானே (அகழுக்குள்) இறங்குகிறேன்" என்று கூறி எழுந்தார்கள். (அப்போது) அவர்களின் வயிற்றில் ஒரு கல் கட்டப்பட்டிருந்தது. நாங்கள் மூன்று நாட்களாக எதனையும் சுவைக்காமல் (பட்டினியாக) இருந்தோம். நபி (ஸல்) அவர்கள் கடப்பாரையை எடுத்து (அப்பாறையை) அடித்தார்கள்; அது (சிதறி) மணல் குவியலாக மாறிவிட்டது.

பிறகு நான் எனது மனைவியிடம் சென்று, "உன்னிடம் ஏதேனும் (உணவு) இருக்கிறதா? ஏனெனில் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் கடுமையான பசியை (வயிறு ஒட்டியிருப்பதை) நான் கண்டேன்" என்று கேட்டேன். அவள் ஒரு 'ஸாஉ' (சுமார் இரண்டரை கிலோ) அளவு வாற்கோதுமை இருந்த ஒரு தோல்பையை வெளியே எடுத்தாள். எங்களிடம் வளர்க்கப்பட்ட ஒரு சிறிய ஆட்டுக்குட்டி இருந்தது; நான் அதை அறுத்தேன். அவள் அந்த வாற்கோதுமையை அரைத்தாள். நாங்கள் இறைச்சியைப் பானையில் போட்டோம்.

பிறகு, நான் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் சென்று இரகசியமாக, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எங்களிடமிருந்த ஒரு சிறிய ஆட்டுக்குட்டியை நாங்கள் அறுத்தோம்; (எனது மனைவி) ஒரு 'ஸாஉ' வாற்கோதுமையை அரைத்துள்ளாள். எனவே, நீங்களும் உங்களுடன் சிலரும் மட்டும் (உண்ண) வாருங்கள்" என்று (அழைப்பு விடுத்துக்) கூறினேன். (உடனே) நபி (ஸல்) அவர்கள் சப்தமிட்டு, "அகழ் தோண்டுபவர்களே! ஜாபிர் ஒரு விருந்து தயாரித்துள்ளார், எனவே விரைந்து வாருங்கள்!" என்று கூறினார்கள். பின்னர் நபி (ஸல்) அவர்கள் (என்னிடம்), "நான் வரும் வரை உங்களின் (இறைச்சிப்) பானையை (அடுப்பிலிருந்து) இறக்க வேண்டாம்; மாவை ரொட்டியாகச் சுடவும் வேண்டாம்" என்று கூறினார்கள்.

(நபி ஸல் அவர்கள்) வந்ததும், நான் பிசைந்து வைத்திருந்த மாவை அவர்களிடம் கொண்டு வந்தேன். அதில் அவர்கள் தமது உமிழ்நீரை உமிழ்ந்து, பரக்கத்துக்காகப் (அபிவிருத்திக்காகப்) பிரார்த்தனை செய்தார்கள். பின்னர் எங்கள் (இறைச்சிப்) பானையிடம் சென்று, (அங்கும்) உமிழ்நீரை உமிழ்ந்து, பரக்கத்துக்காகப் பிரார்த்தனை செய்தார்கள். பிறகு, "(உன்னுடன் சேர்ந்து) ரொட்டி சுடுவதற்கு ஒரு பெண்ணை அழைத்துக் கொள். உங்கள் பானையிலிருந்து (இறைச்சியை) முகர்ந்து எடுங்கள்; ஆனால் பானையை (அடுப்பிலிருந்து) இறக்க வேண்டாம்" என்று கூறினார்கள்.

அங்கு ஆயிரம் பேர் இருந்தனர். அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! அவர்கள் அனைவரும் (வயிறு நிரம்ப) உண்டுவிட்டு, மிச்சம் வைத்துவிட்டுத் திரும்பும் வரை சாப்பிட்டார்கள். (அதன் பிறகும்) எங்கள் பானை முன்பு போன்றே (குறையாமல்) கொதித்துக் கொண்டிருந்தது; எங்கள் மாவும் முன்பு போன்றே (குறையாமல்) ரொட்டியாகச் சுடப்பட்டுக் கொண்டிருந்தது.

(ஆதாரம்: புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்)

அபூ கதாதா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அம்மார் (ரழி) (அகழ் போரின்போது) அகழ் தோண்டிக் கொண்டிருந்தபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரது தலையைத் தடவியவாறு, "(பரிதாபத்திற்குரிய) சுமையாவின் மகனே! (உமக்கு நேரும் துன்பமே!) வரம்பு மீறிய (அநீதி இழைக்கும்) ஒரு கூட்டத்தினர் உம்மைக் கொன்றுவிடுவார்கள்" என்று கூறினார்கள்.

இதனை முஸ்லிம் பதிவு செய்துள்ளார்.

சுலைமான் பின் ஸுரத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
(அகழ் போரின் போது) கூட்டுப் படையினர் (மதீனாவிலிருந்து) விரட்டியடிக்கப்பட்ட போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "இனி நாம் அவர்கள் மீது படையெடுப்போம்; அவர்கள் நம் மீது படையெடுத்து வரமாட்டார்கள். நாமே அவர்களை நோக்கிச் செல்வோம்" என்று கூறினார்கள்.

இதனை இமாம் புகாரி (ரஹ்) அவர்கள் (தமது ஸஹீஹுல் புகாரியில்) பதிவு செய்துள்ளார்கள்.

ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அகழ்ப்போரில் (கந்தக்) இருந்து திரும்பி வந்து, (தமது) ஆயுதங்களைக் கழற்றி வைத்துவிட்டுக் குளித்தார்கள். அப்போது ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் தமது தலையிலிருந்து புழுதியைத் தட்டிவிட்டவாறு (நபி அவர்களிடம்) வந்து, "நீங்கள் ஆயுதங்களைக் கழற்றி வைத்துவிட்டீர்களா? அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! நான் (இன்னும் ஆயுதங்களைக்) கழற்றி வைக்கவில்லை. அவர்களை நோக்கிப் புறப்படுங்கள்!" என்று கூறினார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், "(இப்போது) எங்கே (புறப்பட வேண்டும்)?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் 'பனூ குறைளா' (யூதக் கூட்டத்தினர் வசிக்கும் பகுதியை) நோக்கிச் சைகை செய்தார்கள். உடனே நபி (ஸல்) அவர்கள் (அவர்களை நோக்கிப்) புறப்பட்டார்கள். (ஆதாரம்: புகாரி, முஸ்லிம்)

புகாரியின் (மற்றொரு) அறிவிப்பில் அனஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பனூ குறைளாவை நோக்கிப் புறப்பட்டபோது, ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்களின் (வானவர்) அணிவகுப்புச் சென்றதால் 'பனூ கன்ம்' (கோத்திரத்தாரின்) தெருவில் புழுதி கிளம்பிப் பரவியதை நான் (இப்போதும்) பார்ப்பது போன்றுள்ளது.

ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

ஹுதைபியா நாளில் (மக்காவுக்கு அருகில் தங்கியிருந்தபோது) மக்களுக்குக் கடும் தாகம் ஏற்பட்டது. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு முன்னால் ஒரு (தோலால் ஆன) தண்ணீர் பாத்திரம் இருந்தது. அதிலிருந்து அவர்கள் உளூச் செய்தார்கள். பின்னர் மக்கள் (கவலையுடன்) அவர்களை நோக்கி வந்தனர். அவர்கள், "தங்களது பாத்திரத்தில் உள்ள (சிறிதளவு) தண்ணீரைத் தவிர, நாங்கள் உளூச் செய்வதற்கோ, குடிப்பதற்கோ எங்களிடம் வேறு தண்ணீர் இல்லை" என்று கூறினார்கள். உடனே, நபி (ஸல்) அவர்கள் தமது கையை அந்தத் தண்ணீர் பாத்திரத்தினுள் வைத்தார்கள். (அப்போது ஒரு அற்புதம் நிகழ்ந்தது;) அவர்களின் விரல்களுக்கு இடையிலிருந்து நீரூற்றுகளைப் போன்று தண்ணீர் பீறிட்டு வெளிவரத் தொடங்கியது. நாங்கள் அதனை அருந்தினோம்; உளூச் செய்தோம்.

ஜாபிர் (ரலி) அவர்களிடம், "நீங்கள் (அப்போது) எத்தனை பேர் இருந்தீர்கள்?" என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், "நாங்கள் ஒரு இலட்சம் பேராக இருந்திருந்தாலும் (அந்தத் தண்ணீர்) எங்களுக்குப் போதுமானதாக இருந்திருக்கும். (ஆனால் அன்று) நாங்கள் ஆயிரத்து ஐந்நூறு பேர் இருந்தோம்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

(புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்)

பராஉ பின் ஆஸிப் (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

ஹுதைபியா (ஒப்பந்தம் நடைபெற்ற) நாளில் நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் ஆயிரத்து நானூறு பேர் இருந்தோம். ஹுதைபியா என்பது (அப்பகுதியில் உள்ள) ஒரு கிணறு ஆகும். நாங்கள் அதிலிருந்து ஒரு சொட்டு நீர் கூட மிஞ்சாதவாறு (தண்ணீரை) முற்றிலுமாக இறைத்து (வற்றச் செய்து)விட்டோம். இச்செய்தி நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு எட்டியதும், அக்கிணற்றுக்கு வந்து அதன் ஓரத்தில் அமர்ந்தார்கள். பின்னர் தண்ணீர் உள்ள ஒரு பாத்திரத்தைக் கொண்டுவரச் செய்து, உளூச் செய்தார்கள். (பிறகு) வாய் கொப்பளித்துவிட்டுப் பிரார்த்தனை செய்தார்கள். பிறகு, அந்தத் தண்ணீரை அக்கிணற்றில் ஊற்றினார்கள். அதன் பின்னர், "இக்கிணற்றைச் சிறிது நேரம் (அப்படியே) விட்டுவிடுங்கள்" என்று கூறினார்கள். (அதன் பிறகு நீர் பெருக்கெடுத்தது). பிறகு, அங்கிருந்து புறப்படும் வரை தாங்களும் தாகம் தீரப் பருகி, தங்கள் வாகனப் பிராணிகளுக்கும் (போதுமான அளவு) நீரைப் புகட்டினார்கள்.

இதனை இமாம் புகாரி அவர்கள் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.

இம்ரான் பின் ஹுஸைன் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நாங்கள் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களுடன் ஒரு பயணத்தில் இருந்தோம். அப்போது மக்கள் தாகம் குறித்து அவர்களிடம் முறையிட்டனர். உடனே அவர்கள் (தமது வாகனத்திலிருந்து) கீழே இறங்கினார்கள். பிறகு இன்னாரையும் (அவரது பெயரை அபூ ரஜாஉ குறிப்பிட்டிருந்தார்; ஆனால் அவ்ஃப் அதை மறந்துவிட்டார்), அலி (ரலி) அவர்களையும் அழைத்து, "நீங்கள் இருவரும் சென்று தண்ணீரைத் தேடி வாருங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

அவ்விருவரும் புறப்பட்டுச் சென்றபோது, தண்ணீர் நிரப்பப்பட்ட இரண்டு பெரிய தோல் பைகளுக்கு (மஸாதத்தைன்) மத்தியில் (ஒட்டகத்தில்) அமர்ந்து வந்த ஒரு பெண்ணைச் சந்தித்தனர். அவர்கள் அப்பெண்ணை நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் அழைத்து வந்து, அவளை அவளது ஒட்டகத்திலிருந்து கீழே இறங்கச் செய்தார்கள்.

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு பாத்திரத்தைக் கொண்டுவரக் கூறி, அந்த இரண்டு தோல் பைகளின் வாய்ப் பகுதியிலிருந்தும் அதில் தண்ணீரை ஊற்றினார்கள். பிறகு, "(மக்களே!) தண்ணீர் எடுத்துப் பருகுங்கள்" என்று மக்களிடையே அறிவிக்கப்பட்டது. அவ்வாறே மக்களும் வந்து தண்ணீரை எடுத்துப் பருகினர்.

தாகத்தால் தவித்துக் கொண்டிருந்த நாற்பது ஆண்களாகிய நாங்கள் தாகம் தீரும் வரை குடித்தோம். மேலும், எங்களிடமிருந்த அனைத்து தோல் பைகளையும் சிறிய தண்ணீர் பாத்திரங்களையும் நிரப்பிக் கொண்டோம். அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! அந்தத் தோல் பையிலிருந்து தண்ணீர் எடுப்பது நிறுத்தப்பட்ட போது, அவர்கள் தண்ணீரை ஊற்றத் தொடங்கியபோது இருந்ததை விட, அது தற்போது மிக அதிகமாக நிரம்பியிருப்பதைப் போன்றே எங்களுக்குத் தோன்றியது.

(நூல்: புகாரி, முஸ்லிம்)

ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் (ஒரு பயணத்தில்) சென்றோம். நாங்கள் ஒரு பரந்த பள்ளத்தாக்கில் தங்கியபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது இயற்கைத் தேவையை நிறைவேற்றுவதற்காகச் சென்றார்கள். ஆனால், தங்களை மறைத்துக் கொள்வதற்கு அவர்கள் அங்கு எதையும் காணவில்லை. (அப்போது) பள்ளத்தாக்கின் ஓரத்தில் இரண்டு மரங்கள் (நிற்பதைக் கண்டார்கள்). அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவற்றில் ஒன்றின் அருகே சென்று, அதன் கிளைகளில் ஒன்றைப் பிடித்துக் கொண்டு, "அல்லாஹ்வின் அனுமதியுடன் எனக்குக் கட்டுப்பட்டு (என்னுடன்) வா!" என்று கூறினார்கள். மூக்கில் மரத்துண்டு (மூக்கணாங்கயிறு) செருகப்பட்டு, தன்னை நடத்திச் செல்பவருக்கு இணங்கி நடக்கும் ஒட்டகத்தைப் போன்று, அந்த மரம் அவர்களுக்குக் கட்டுப்பட்டு வந்தது.

பின்னர் அவர்கள் மற்ற மரத்தின் அருகே சென்று, அதன் கிளைகளில் ஒன்றைப் பிடித்துக் கொண்டு, "அல்லாஹ்வின் அனுமதியுடன் எனக்குக் கட்டுப்பட்டு (என்னுடன்) வா!" என்று கூறினார்கள். அதுவும் அவ்வாறே அவர்களுக்குக் கட்டுப்பட்டு வந்தது.

பின்னர் அவ்விரண்டிற்கும் இடைப்பட்ட நடுப்பகுதிக்கு வந்தவுடன், "அல்லாஹ்வின் அனுமதியால் (என்னை மறைப்பதற்காக) நீங்களிருவரும் ஒன்று சேருங்கள்" என்று கூறினார்கள். அவ்வாறே அவை இரண்டும் ஒன்று சேர்ந்தன.

(ஜாபிர் (ரழி) ஆகிய) நான் என் மனதிற்குள் (ஏதோ) பேசியவாறு (சிந்தனையில் ஆழ்ந்து) அமர்ந்திருந்தேன். திடீரென நான் திரும்பிப் பார்த்தபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (தேவையை முடித்துவிட்டு) முன்னோக்கி வந்து கொண்டிருப்பதைக் கண்டேன். மேலும், அந்த இரண்டு மரங்களும் பிரிந்து, ஒவ்வொன்றும் அதனதன் மரத்தண்டில் (முன்பு இருந்த இடத்தில்) தனித்தனியாக நின்றுகொண்டிருந்தன.

(நூல்: முஸ்லிம்)

யஸீத் பின் அபீ உபைது (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

நான் ஸலமா பின் அல்-அக்வஃ (ரலி) அவர்களின் கெண்டைக்காலில் ஒரு காயத்தின் தழும்பைப் பார்த்தேன். நான், "அபூ முஸ்லிமே! இது என்ன காயம்?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள், "இது கைபர் போரின்போது எனக்கு ஏற்பட்ட காயமாகும். (நான் தாக்கப்பட்டபோது) 'ஸலமா (பலமாக) காயமடைந்துவிட்டார்' என்று மக்கள் பேசிக்கொண்டார்கள். பின்னர் நான் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் சென்றேன். அவர்கள் அந்தக் காயத்தின் மீது மூன்று முறை (சிறிது உமிழ்நீருடன்) ஊதினார்கள். அதன்பிறகு, இந்த நேரம் வரை அந்தக் காயத்தால் எனக்கு எந்தத் தொந்தரவும் ஏற்படவில்லை" என்று கூறினார்கள்.

நூல்: புகாரி

அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஸைத், ஜஃபர் மற்றும் இப்னு ரவாஹா ஆகியோரைப் பற்றிய (போர்க்களச்) செய்தி (மதீனாவிற்கு) வந்து சேருவதற்கு முன்பாகவே, நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் அவர்களின் மரணச் செய்தியை மக்களுக்கு அறிவித்தார்கள். (அப்போது) அவர்கள், "ஸைத் (முதலில்) கொடியை ஏந்தினார்; அவர் (போர்க்களத்தில்) வீழ்த்தப்பட்டார் (ஷஹீதானார்). பிறகு ஜஃபர் அதனை ஏந்தினார்; அவரும் வீழ்த்தப்பட்டார். பிறகு இப்னு ரவாஹா அதனை ஏந்தினார்; அவரும் வீழ்த்தப்பட்டார்" என்று கூறினார்கள். அவ்வாறு கூறும்போது அவர்களின் இரு கண்களிலிருந்தும் கண்ணீர் வடிந்துகொண்டிருந்தது. (தொடர்ந்து கூறினார்கள்:) "இறுதியாக, அல்லாஹ் அவர்களுக்கு வெற்றியை அளிக்கும் வரை, அல்லாஹ்வின் வாள்களில் ஒரு வாள் (காலித் பின் வலீத்) அக்கொடியை ஏந்தினார்."

இதை புகாரி பதிவு செய்துள்ளார்.

அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் ஹுனைன் (போர் நடைபெற்ற) நாளில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் (போரில்) கலந்துகொண்டேன். முஸ்லிம்களும் நிராகரிப்பாளர்களும் நேருக்கு நேர் சந்தித்தபோது, (எதிரிகளின் திடீர் தாக்குதலால்) முஸ்லிம்கள் புறமுதுகிட்டுப் பின்வாங்கினர். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது கோவேறுகழுதையை நிராகரிப்பாளர்களை நோக்கிச் செலுத்தினார்கள். நான், அது (வேகமாகச் சென்றுவிடக் கூடாது என்பதற்காக), அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் கோவேறுகழுதையின் கடிவாளத்தைப் பிடித்துக் (கட்டுப்படுத்திக்) கொண்டிருந்தேன். அபூசுஃப்யான் (பின் அல்-ஹாரிஸ்) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் அங்கவடத்தை (கால் வைக்கும் மிதியை) பிடித்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அப்பாஸே! 'அஸ்ஹாபுஸ் சமுரா'வை (கருவேல மரத்தடியில் மரண உடன்படிக்கை செய்தவர்களை) அழைப்பீராக!" என்று கூறினார்கள். அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் உரத்த குரல் உடையவராக இருந்தார்கள். (அப்பாஸ் (ரலி) கூறுகிறார்கள்:) நான் எனது உரத்த குரலில், "'அஸ்ஹாபுஸ் சமுரா'வினரே! எங்கே இருக்கிறீர்கள்?" என்று சத்தமிட்டு அழைத்தேன்.

அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! அவர்கள் எனது குரலைச் செவியுற்ற போது, பசுக்கள் தமது கன்றுகளை நோக்கி (ஆதுரத்துடன்) திரும்புவதைப் போன்று அவர்கள் (நபியவர்களை நோக்கித்) திரும்பி வந்தனர். அவர்கள், "லப்பைக், லப்பைக்" (இதோ வந்துவிட்டோம், இதோ வந்துவிட்டோம்) என்று பதிலளித்தனர். பிறகு அவர்களும் நிராகரிப்பாளர்களும் போரிட்டனர். (அப்போது) அன்சாரிகளுக்கிடையே, "அன்சாரிக் கூட்டத்தினரே! அன்சாரிக் கூட்டத்தினரே!" என்று அழைப்பு விடுக்கப்பட்டது. பிறகு அந்த அழைப்பு (அன்சாரிகளில் ஒரு பிரிவினரான) 'பனூ அல்-ஹாரிஸ் பின் அல்கஸ்ரஜ்' குலத்தினருக்கு மட்டும் சுருக்கப்பட்டது.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது கோவேறுகழுதையின் மீது அமர்ந்தவாறு, (போர்க்களத்தைப் பார்ப்பதற்காக) தமது கழுத்தை நீட்டி அவர்கள் போரிடுவதைப் பார்த்தார்கள். போர் உக்கிரமடைந்த போது, "இப்போதுதான் அடுப்பு (போர்) சூடுபிடித்திருக்கிறது" என்று கூறினார்கள். பின்னர் சில சிறு கற்களை எடுத்து, நிராகரிப்பாளர்களின் முகங்களை நோக்கி எறிந்தார்கள். பிறகு, "முஹம்மதின் இறைவனின் மீது சத்தியமாக! அவர்கள் தோற்கடிக்கப்பட்டுவிட்டார்கள்" என்று கூறினார்கள்.

அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! அவர்கள் அந்தச் சிறு கற்களை எறிந்த அடுத்த கணமே, எதிரிகளின் பலம் குன்றி, அவர்கள் வீழ்ச்சியடைந்து புறமுதுகிட்டு ஓடுவதை நான் கண்டேன்.

(நூல்: முஸ்லிம்)

பராஃ (ரழி) அவர்களிடம் ஒரு மனிதர், "அபூஉமாரா! ஹுனைன் போரின்போது நீங்கள் (அனைவரும்) புறமுதுகிட்டு ஓடிவிட்டீர்களா?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு அவர்கள் (பராஃ) பதிலளித்தார்கள்:
"இல்லை! அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் புறமுதுகிடவில்லை. மாறாக, அதிக ஆயுதங்கள் ஏந்தாத (அனுபவம் குறைந்த) சில இளம் தோழர்கள் (எதிரிகளை நோக்கிப்) புறப்பட்டனர். (அங்கு) அவர்கள் அம்பெய்தும் ஒரு கூட்டத்தாரைச் (ஹவாஸின் மற்றும் ஸகீஃப் கிளையினரைச்) சந்தித்தனர். அவர்களின் அம்புகள் குறிதவறிக் கீழே விழுவது அபூர்வமாகும் (அதாவது அவர்கள் மிகச்சிறந்த வில்லாளிகள்). அவர்கள் (இந்த இளம் தோழர்கள் மீது) சிறிதும் குறிதவறாமல் தொடர்ந்து அம்புகளை எய்தார்கள். எனவே, அந்தத் தோழர்கள் (தற்காப்புக்காக) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களை நோக்கிப் பின்வாங்கினார்கள்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது வெள்ளைக் கோவேறு கழுதையின் மீது அமர்ந்திருந்தார்கள். அபூசுஃப்யான் பின் அல்-ஹாரித் (ரழி) அதை (அதன் கடிவாளத்தைப் பிடித்து) வழிநடத்திச் சென்று கொண்டிருந்தார். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் (கழுதையிலிருந்து) கீழே இறங்கி, (அல்லாஹ்விடம்) உதவி வேண்டிப் பிரார்த்தித்தவாறு, “நான் (உண்மையான) இறைத்தூதர்; இதில் எவ்விதப் பொய்யுமில்லை. நான் அப்துல் முத்தலிபின் (பேரன்) ஆவேன்” என்று முழங்கினார்கள். பின்னர் (சிதறிச் சென்ற) தோழர்களை அணிவகுக்கச் செய்தார்கள்."

இதனை முஸ்லிம் பதிவு செய்துள்ளார். புகாரியிலும் இதன் கருத்து இடம்பெற்றுள்ளது.

புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இரு நூல்களிலும் இடம்பெறும் மற்றொரு அறிவிப்பில் பராஃ (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! போர் கடுமையாகும்போது (இரத்தம் சிந்தி களம் சிவக்கும்போது), நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களைக் கொண்டே (அவர்களுக்குப் பின்னால் நின்று) எங்களைப் பாதுகாத்துக் கொள்வோம். எங்களில் (உண்மையான) வீரமிக்கவர் யாரெனில், (போர்க்களத்தில்) நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு இணையாக (அவர்களுக்குப் பக்கபலமாக) நிற்பவரே ஆவார்."

ஸலமா பின் அல்-அக்வஃ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் (மக்கா வெற்றிக்குப் பின் நடைபெற்ற) ஹுனைன் போரில் கலந்துகொண்டோம். (எதிரிகளின் திடீர் தாக்குதலால்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தோழர்கள் (ஆரம்பத்தில்) பின்வாங்கினார்கள். எதிரிகள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைச் சூழ்ந்துகொண்ட போது, அவர்கள் தமது கோவேறு கழுதையிலிருந்து கீழே இறங்கினார்கள். பின்னர், தரையிலிருந்து ஒரு பிடி மண்ணை எடுத்து, எதிரிகளின் முகங்களை நோக்கி அதனை வீசியவாறு, “ஷாஹதில் வுஜூஹ்” (முகங்கள் அலங்கோலமாகட்டும்/இழிவடையட்டும்) என்று கூறினார்கள்.

அந்த ஒரு பிடி மண்ணின் காரணமாக, அல்லாஹ் படைத்த அந்த எதிரிகளில் எவரும் விடுபடாமல் அனைவரது கண்களிலும் மண் நிரம்பியது. அவர்கள் (பயந்து) புறமுதுகிட்டு ஓடினார்கள். வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ் அவர்களைத் தோற்கடித்தான். மேலும், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (எதிரிகளிடமிருந்து கிடைத்த) போர்ச் செல்வங்களை (கனீமத்) முஸ்லிம்களிடையே பங்கிட்டார்கள்.

(நூல்: முஸ்லிம்)

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் ஹுனைன் போரில் கலந்துகொண்டோம். அப்போது தம்மோடு இருந்தவர்களில், இஸ்லாத்தை (ஏற்பதாகத்) தமக்குத் தாமே உரிமைகோரி வந்த ஒருவரைக் குறித்து அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "இவர் நரகவாசிகளில் ஒருவர்" என்று கூறினார்கள். போர் மூண்டபோது, அந்த மனிதர் மிகக் கடுமையாகப் போரிட்டார். அவருக்கு ஏராளமான காயங்கள் ஏற்பட்டன.

அப்போது ஒருவர் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எவரை நரகவாசிகளில் ஒருவர் என்று நீங்கள் கூறினீர்களோ, அவர் அல்லாஹ்வின் பாதையில் மிகக் கடுமையாகப் போரிட்டிருக்கிறார்; அவருக்கு ஏராளமான காயங்களும் ஏற்பட்டுள்ளன" என்று கூறினார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அவர் நரகவாசிகளில் ஒருவர் தான்" என்றார்கள். இதைக் கேட்ட மக்களில் சிலருக்குச் (சந்தேகம் ஏற்பட்டு) தடுமாற்றம் எழத் துவங்கியது.

இந்நிலையில், அந்த மனிதர் (தன்) காயங்களின் வலியை (உணர்ந்தபோது), தன் அம்புக்கூட்டிலிருந்து ஒரு அம்பை உருவி, அதன் மூலம் தன்னைத்தானே மாய்த்துக்கொண்டார் (தற்கொலை செய்துகொண்டார்). உடனே முஸ்லிம்களில் சிலர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் விரைந்து வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அல்லாஹ் உங்கள் கூற்றை உண்மையாக்கிவிட்டான். இன்ன மனிதர் தன்னைத்தானே மாய்த்துக்கொண்டார்" என்று கூறினார்கள்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அல்லாஹு அக்பர் (அல்லாஹ் மிகப் பெரியவன்). நான் அல்லாஹ்வின் அடியாரும் அவனுடைய தூதரும் ஆவேன் என்று சாட்சி கூறுகிறேன். பிலாலே! எழுந்து, '(உண்மையான) இறைநம்பிக்கையாளரைத் தவிர வேறு எவரும் சொர்க்கத்தில் நுழையமாட்டார்; நிச்சயமாக அல்லாஹ் இந்த மார்க்கத்தை ஒரு பாவியைக் கொண்டும் (கூட) பலப்படுத்துவான்' என்று (மக்களிடையே) அறிவியுங்கள்" எனக் கூறினார்கள்.

இதனை இமாம் புகாரி அறிவித்துள்ளார்.

அன்னை ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்குச் சூனியம் வைக்கப்பட்டது. இதனால், தாம் செய்யாத ஒரு காரியத்தைச் செய்தது போல (உலக விவகாரங்களில்) அவர்களுக்குப் பிரமை ஏற்பட்டது. ஒரு நாள் அவர்கள் என்னிடம் இருந்தபோது, அல்லாஹ்விடம் (தொடர்ந்து) பிரார்த்தனை செய்துகொண்டே இருந்தார்கள். பின்னர் என்னிடம், "ஆயிஷாவே! நான் அல்லாஹ்விடம் எந்த விஷயத்திற்காகத் தீர்வு கேட்டேனோ, அதற்கான தீர்வை அவன் எனக்கு வழங்கிவிட்டான் என்பது உனக்குத் தெரியுமா? (வானவர்களான) இருவர் என்னிடம் வந்தார்கள். அவர்களில் ஒருவர் என் தலைமாட்டிலும், மற்றவர் என் கால்மாட்டிலும் அமர்ந்துகொண்டனர்.

அவர்களில் ஒருவர் மற்றவரிடம், 'இவருக்கு என்ன நோய்?' என்று கேட்டார். அதற்கு மற்றவர், 'இவருக்குச் சூனியம் வைக்கப்பட்டுள்ளது' என்று பதிலளித்தார். அவர், 'இவருக்குச் சூனியம் வைத்தது யார்?' என்று கேட்க, மற்றவர், 'லபீத் பின் அல்-அஃஸம் என்ற யூதன்' என்று பதிலளித்தார். அவர், '(சூனியத்திற்காக) எதைப் பயன்படுத்தினான்?' என்று கேட்டார். அதற்கு மற்றவர், 'ஒரு சீப்பு, (தலைவாரும்போது உதிர்ந்த) முடி மற்றும் ஆண் பேரீச்சை மரத்தின் (உலர்ந்த) பாளை' என்று பதிலளித்தார். அவர், 'அது எங்கே இருக்கிறது?' என்று கேட்டார். அதற்கு மற்றவர், 'தர்வான் கிணற்றில்' என்று பதிலளித்தார்" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர், நபி (ஸல்) அவர்கள் தமது தோழர்கள் சிலருடன் அந்தக் கிணற்றுக்குச் சென்றார்கள். (திரும்பி வந்து) "ஆயிஷாவே! எனக்குக் காண்பிக்கப்பட்ட கிணறு இதுதான். இதன் தண்ணீர் மருதாணி ஊறிய நீரைப் போன்று (சிவப்பாக) உள்ளது. இதிலுள்ள பேரீச்சை மரங்கள் ஷைத்தான்களின் தலைகளைப் போன்று (அருவருப்பாக) உள்ளன" என்று கூறினார்கள். பின்னர் (அந்தச் சூனியப் பொருட்கள்) அதிலிருந்து வெளியே எடுக்கப்பட்டன.

(முத்தஃபகுன் அலைஹி - புகாரி: 3268, முஸ்லிம்: 2189)

அபூஸயீத் அல்குத்ரீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு அருகில் இருந்தபோது, அவர்கள் (போர்ப் பொருள்களைப்) பங்கிட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள். அப்போது பனூ தமீம் குலத்தைச் சேர்ந்த துல் குவைஸிரா என்ற மனிதர் அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நீதமாக நடந்து கொள்ளுங்கள்!" என்று கூறினார்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "உனக்குக் கேடுதான்! நான் நீதமாக நடக்கவில்லை என்றால் வேறு யார் நீதமாக நடப்பார்கள்? நான் நீதமாக நடக்கவில்லை என்றால், (என்னைத் பின்பற்றும்) நீ நஷ்டமடைந்து கைசேதப்படுவாய்!" என்று கூறினார்கள். அப்போது உமர் (ரலி) அவர்கள், "(அல்லாஹ்வின் தூதரே!) எனக்கு அனுமதி அளியுங்கள். நான் அவனது தலையைக் கொய்துவிடுகிறேன்" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அவனை விட்டுவிடுங்கள். நிச்சயமாக அவனுக்கு சில கூட்டாளிகள் இருக்கிறார்கள். அவர்களின் தொழுகையுடன் ஒப்பிடும்போது உங்களில் எவரும் தம் தொழுகையை அற்பமாகக் கருதுவீர்கள்; அவர்களின் நோன்புடன் ஒப்பிடும்போது உங்கள் நோன்பை அற்பமாகக் கருதுவீர்கள். அவர்கள் குர்ஆனை ஓதுவார்கள்; ஆனால் அது அவர்களின் தொண்டைக் குழியைத் தாண்டி (உள்ளே இதயத்திற்குச்) செல்லாது. வேட்டையாடப்பட்ட மிருகத்தின் உடலிலிருந்து அம்பு (மறுபக்கம்) துளைத்துக்கொண்டு வெளியேறுவதைப் போல, அவர்கள் மார்க்கத்திலிருந்து வெளியேறிவிடுவார்கள். (அவ்வாறு துளைத்துச் சென்ற) அந்த அம்பின் முனையைப் பார்த்தாலும் அதில் (இரத்தம், சதை என) எதுவும் ஒட்டியிருக்காது. அதன் (முனைக்கும் தண்டுக்கும் இடையிலுள்ள) இணைப்பைப் பார்த்தாலும் அதில் எதுவும் இருக்காது. அதன் மரப்பகுதியைப் பார்த்தாலும் அதில் எதுவும் இருக்காது. அதன் (பின்பக்க) இறக்கையைப் பார்த்தாலும் அதில் எதுவும் இருக்காது. அது (இரைப்பையிலுள்ள) சாணத்தையும், ரத்தத்தையும் விட மிக வேகமாக முந்திக் கொண்டு (உடலைத் துளைத்துச்) சென்றுவிடும். அவர்களின் அடையாளம் என்னவென்றால், அவர்களில் கறுப்பு நிற மனிதன் ஒருவன் இருப்பான். அவனுடைய புயங்களில் ஒன்று பெண்ணின் மார்பகத்தைப் போல, அல்லது குலுங்கும் ஒரு இறைச்சித் துண்டைப் போல இருக்கும். மக்களிடையே பிளவு ஏற்படும் காலத்தில் இவர்கள் வெளிப்படுவார்கள்."

(அபூஸயீத் அல்குத்ரீ (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:) நான் இந்த ஹதீஸை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து செவியுற்றேன் என்று சாட்சி கூறுகிறேன். மேலும், அலி பின் அபீதாலிப் (ரலி) அவர்கள் அந்தக் கூட்டத்தினருடன் போரிட்டபோது நானும் அவர்களுடன் இருந்தேன் என்றும் சாட்சி கூறுகிறேன். அலி (ரலி) அவர்கள் அந்த மனிதனைத் தேடிக் கொண்டுவரும்படி கட்டளையிட்டார்கள். அவன் தேடிக் கொண்டு வரப்பட்டான். நான் அவனைப் பார்த்தபோது, அவன் நபி (ஸல்) அவர்கள் வர்ணித்த அடையாளங்களுடன் மிகச் சரியாக இருந்தான்.

மற்றொரு அறிவிப்பில் உள்ளதாவது:

குழிவிழுந்த கண்களும், புடைத்த நெற்றியும், அடர்ந்த தாடியும், மேடான கன்னங்களும், மொட்டையடிக்கப்பட்ட தலையும் கொண்ட ஒரு மனிதன் முன்னால் வந்து, "முஹம்மதே! அல்லாஹ்வை அஞ்சிக் கொள்ளுங்கள்!" என்று கூறினான்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "நானே அவனுக்கு மாறுசெய்தால், வேறு யார் தான் அல்லாஹ்வுக்குக் கட்டுப்படுவார்கள்? பூமியில் உள்ளவர்கள் விஷயத்தில் அல்லாஹ் என்னை நம்பிக்கையாளராக ஆக்கியிருக்கிறான், ஆனால் நீங்கள் என்னை நம்ப மறுக்கிறீர்களா?" என்று கேட்டார்கள். அப்போது ஒரு மனிதர் அவனைக் கொல்வதற்கு அனுமதி கேட்டார், ஆனால் நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரைத் தடுத்தார்கள்.

அந்த மனிதன் திரும்பிச் சென்றதும், நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "இவனது வழித்தோன்றல்களிலிருந்து (இவனைப் போன்ற சிந்தனை கொண்ட) ஒரு கூட்டத்தார் வருவார்கள். அவர்கள் குர்ஆனை ஓதுவார்கள், ஆனால் அது அவர்களின் தொண்டைக் குழிகளைத் தாண்டாது. வேட்டையாடப்பட்ட மிருகத்திலிருந்து அம்பு துளைத்துக்கொண்டு வெளியேறுவதைப் போன்று, அவர்கள் இஸ்லாத்தை விட்டு வெளியேறுவார்கள். அவர்கள் முஸ்லிம்களைக் கொல்வார்கள், ஆனால் சிலைகளை வணங்குபவர்களை விட்டுவிடுவார்கள். நான் மட்டும் அவர்களின் காலத்தை அடைந்தால், 'ஆத்' கூட்டத்தினர் அழிக்கப்பட்டதைப் போன்று அவர்களைக் கண்டிப்பாக அழித்தொழிப்பேன்."

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

இணைவைப்பவராக இருந்த என் தாயாரை இஸ்லாத்தை ஏற்குமாறு நான் (தொடர்ந்து) அழைப்பது வழக்கம். அவ்வாறே ஒரு நாள் நான் அவர்களை அழைத்தபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைப் பற்றி நான் வெறுக்கும்படியான (மனவருத்தம் தரும்) சில வார்த்தைகளை அவர்கள் (எனக்குக்) கூறினார்கள். இதனால் நான் அழுதுகொண்டே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அபூஹுரைராவின் தாயாருக்கு நேர்வழி காட்டுமாறு அல்லாஹ்விடம் பிரார்த்தியுங்கள்" என்று கூறினேன்.

அப்போது அவர்கள், "யா அல்லாஹ்! அபூஹுரைராவின் தாயாருக்கு நேர்வழி காட்டுவாயாக!" என்று பிரார்த்தனை செய்தார்கள். நபி (ஸல்) அவர்களின் இந்தப் பிரார்த்தனையால் மகிழ்ச்சியடைந்தவனாக நான் (வீட்டிற்குப்) புறப்பட்டேன். நான் வீட்டின் கதவருகே சென்றபோது அது (உள்ளிருந்து) சாத்தப்பட்டிருந்தது. என் காலடி ஓசையைக் கேட்ட என் தாயார், "அபூஹுரைராவே! அங்கேயே நில்!" என்று கூறினார்கள். தண்ணீர் சலசலக்கும் சத்தத்தை நான் கேட்டேன். அவர்கள் குளித்துவிட்டு, தமது மேலாடையை அணிந்து கொண்டு, (தலை) முக்காடு அணிவதற்கு முன்பாகவே அவசரமாக வந்து கதவைத் திறந்தார்கள்.

பிறகு, "அபூஹுரைராவே! வணக்கத்திற்குரியவன் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறெவருமில்லை என்று நான் சாட்சி கூறுகிறேன்; மேலும், முஹம்மது (ஸல்) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் அடியாரும் அவனது தூதரும் ஆவார்கள் என்றும் நான் சாட்சி கூறுகிறேன்" என்று கூறினார்கள்.

உடனே நான் மகிழ்ச்சியால் (கண்ணீர்) அழுதுகொண்டே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் திரும்பச் சென்று (நடந்ததைக் கூறினேன்). அப்போது அவர்கள் அல்லாஹ்வைப் போற்றிப் புகழ்ந்து, நன்மையானவற்றைக் கூறினார்கள்.

(ஆதாரம்: முஸ்லிம்)

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"‘அபூஹுரைரா நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து அதிகமாக (ஹதீஸ்களை) அறிவிக்கிறாரே!’ என்று நீங்கள் கூறுகிறீர்கள். (மறுமையில்) அல்லாஹ்விடமே (அனைத்தும்) ஒப்படைக்கப்பட வேண்டியுள்ளது. எனது முஹாஜிர் சகோதரர்கள் கடைவீதிகளில் வியாபாரம் (செய்வதற்காகக் கைகுலுக்குவதில்) மும்முரமாக இருந்தனர். எனது அன்ஸாரி சகோதரர்களோ தங்களின் செல்வங்களை (விவசாயப் பணிகளைக்) கவனிப்பதில் ஈடுபட்டிருந்தனர். ஆனால் நானோ, என் வயிறு நிறைந்தால் போதும் (என்ற எளிய நிலையில்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடனேயே எப்போதும் இணைந்திருக்கக்கூடிய ஓர் ஏழையாக இருந்தேன்.

ஒருநாள் நபி (ஸல்) அவர்கள், ‘நான் எனது இந்த உரையை முடிக்கும் வரை உங்களில் எவரேனும் தனது ஆடையை விரித்து வைத்து, பின்னர் அதனைத் தனது நெஞ்சோடு சேர்த்து அணைத்துக் கொள்வாரானால், நான் கூறிய எதையும் அவர் ஒருபோதும் மறக்க மாட்டார்’ என்று கூறினார்கள். உடனே, நான் (உடுத்தியிருந்த) ஒரு கம்பளி ஆடையை விரித்தேன்; அதைத் தவிர வேறு எந்த ஆடையும் என் உடலில் இருக்கவில்லை. நபி (ஸல்) அவர்கள் தமது உரையை முடித்ததும், அதனை எனது நெஞ்சோடு சேர்த்து அணைத்துக் கொண்டேன். அவரைச் சத்தியத்தைக் கொண்டு அனுப்பியவன் மீது சத்தியமாக! அன்னாரின் அந்த வார்த்தைகளில் எதையும் இன்று வரை நான் மறக்கவில்லை."

(முத்தஃபகுன் அலைஹி)

ஜரீர் பின் அப்தில்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம், "துல் கலஸாவிலிருந்து (எனும் இணைவைப்புக் கோயிலிலிருந்து) எனக்கு நீங்கள் நிம்மதி அளிக்கக் கூடாதா?" என்று கேட்டார்கள். நான், "நிச்சயமாக (செய்கிறேன்)" என்று கூறினேன். (ஆனால்) குதிரையின் மீது என்னால் நிலையாக அமர முடியாது என்பதால், அச்செய்தியை நான் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் தெரிவித்தேன். உடனே அவர்கள் தமது கையால் எனது நெஞ்சில் அடித்தார்கள்; எந்த அளவிற்கென்றால், எனது நெஞ்சில் அவர்களின் கைத் தழும்பை (அழுத்தத்தை) நான் கண்டேன்.

அப்போது அவர்கள், "அல்லாஹும்ம ஸப்பித்ஹு வஜ்அல்ஹு ஹாதியன் மஹ்திய்யா" (யா அல்லாஹ்! இவரை (குதிரை மீது) உறுதியாக இருக்கச் செய்வாயாக! மேலும், இவரை (மக்களுக்கு) நேர்வழி காட்டுபவராகவும் (உன்னால்) நேர்வழி பெற்றவராகவும் ஆக்குவாயாக!) என்று பிரார்த்தித்தார்கள்.

அதன் பிறகு நான் ஒருபோதும் எனது குதிரையிலிருந்து கீழே விழவில்லை. பின்பு அவர் (ஜரீர்) 'அஹ்மஸ்' (குலத்தைச்) சேர்ந்த நூற்று ஐம்பது குதிரை வீரர்களுடன் புறப்பட்டுச் சென்று, அதை (துல் கலஸா கோயிலை) நெருப்பிட்டு எரித்து, உடைத்து நொறுக்கினார்.

(முத்தஃபகுன் அலைஹி)

அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு (வஹீ - இறைச்செய்தியை) எழுத்தாளராகப் பணியாற்றி வந்த ஒரு மனிதர், (பின்னர்) இஸ்லாத்தை விட்டு வெளியேறி (மதமாற்றம் அடைந்து) இணைவைப்பாளர்களுடன் இணைந்து கொண்டார். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "நிச்சயமாக பூமி அவனை ஏற்றுக்கொள்ளாது" என்று கூறினார்கள்.

அபூதல்ஹா (ரலி) அவர்கள் என்னிடம் கூறினார்கள்: அந்த மனிதன் இறந்த பகுதிக்கு நான் சென்றபோது, அவனது உடல் (பூமியால் வெளியே) வீசியெறியப்பட்டுக் கிடப்பதைக் கண்டேன். அப்போது, "இவனுக்கு என்ன நேர்ந்தது?" என்று நான் கேட்டேன். அதற்கு மக்கள், "நாங்கள் இவனைப் பலமுறை அடக்கம் செய்தோம்; ஆனால், பூமி இவனை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை" என்று கூறினார்கள்.

(ஆதாரம்: புகாரி, முஸ்லிம்)

அபூ அய்யூப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

சூரியன் மறைந்த (மஃரிப்) நேரத்தில் நபி (ஸல்) அவர்கள் வெளியே சென்றார்கள். அப்போது ஒரு சத்தத்தைக் கேட்ட அவர்கள், "(இவர்கள்) யூதர்கள்; (தங்கள்) மண்ணறைகளில் (கப்றுகளில்) வேதனை செய்யப்படுகிறார்கள்" என்று கூறினார்கள்.

(நூல்: புகாரி, முஸ்லிம்)

ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு பயணத்திலிருந்து (மதீனாவுக்குத்) திரும்பிக் கொண்டிருந்தார்கள். அவர்கள் மதீனாவிற்கு அருகில் வந்தபோது, வாகனத்தில் பயணிப்பவரையே (மணலால்) புதைத்துவிடும் அளவுக்குக் கடுமையான ஒரு காற்று வீசியது. அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "ஒரு நயவஞ்சகனின் (முனாஃபிக்கின்) மரணத்திற்காகவே இந்தக் காற்று அனுப்பப்பட்டுள்ளது" என்று கூறினார்கள். அவர்கள் மதீனாவை வந்தடைந்தபோது, நயவஞ்சகர்களில் ஒரு பெரிய (தலைவன்) இறந்திருந்தான்.

(ஆதாரம்: முஸ்லிம்)

அபூஸயீத் அல்குத்ரீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நாங்கள் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களுடன் (பயணம்) புறப்பட்டோம். நாங்கள் 'உஸ்ஃபான்' எனும் இடத்தை அடைந்தபோது, அங்கு சில இரவுகள் தங்கினோம். அப்போது மக்கள் (தங்களுக்குள்), "நாம் இங்கு எந்தவொரு (முக்கியமான) காரியமுமின்றி (சும்மா) தங்கியிருக்கிறோம். நமது குடும்பத்தினரோ (மதீனாவில் பாதுகாவலரின்றிப்) பின்னால் தங்கியுள்ளனர். அவர்களின் பாதுகாப்பு குறித்து நமக்கு எவ்வித அச்சமின்மையும் இல்லை" என்று பேசிக்கொண்டனர்.

இச்செய்தி நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களுக்கு எட்டியதும் அவர்கள் கூறினார்கள்: "என் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக! நீங்கள் மதீனாவுக்குத் திரும்பும் வரை அதைக் காவல் காப்பதற்காக அதிலுள்ள ஒவ்வொரு மலை இடுக்கிலும், கணவாயிலும் இரண்டு வானவர்கள் (நியமிக்கப்பட்டு) அதைக் காத்து வருகின்றனர்." பின்னர், "புறப்படுங்கள்" என்று (நபியவர்கள்) கட்டளையிட்டார்கள். நாங்களும் புறப்பட்டு மதீனாவை வந்தடைந்தோம்.

சத்தியம் செய்யப்படுபவன் (இறைவன்) மீது ஆணையாக! நாங்கள் மதீனாவிற்குள் நுழைந்து எங்களது பயணச் சுமைகளை (வாகனங்களிலிருந்து) இறக்கி வைப்பதற்கு முன்பாகவே, பனூ அப்தில்லாஹ் பின் ஃகதஃபான் குலத்தினர் எங்கள் மீது (திடீர்த்) தாக்குதல் தொடுத்தனர். அதற்கு முன்பு அவர்களை (தாக்குதல் நடத்தத்) தூண்டிவிடும் எந்தவொரு சம்பவமும் நடந்திருக்கவில்லை.

இதனை முஸ்லிம் பதிவு செய்துள்ளார்.

அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் மக்களுக்குப் பஞ்சம் ஏற்பட்டது. ஒரு வெள்ளிக்கிழமை நபி (ஸல்) அவர்கள் (மிம்பரில்) குத்பா பேருரை நிகழ்த்திக் கொண்டிருந்தபோது கிராமவாசி ஒருவர் எழுந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! (வறட்சியால்) கால்நடைகள் அழிந்துவிட்டன; (உணவின்றி) குடும்பத்தினர் பசியால் வாடுகின்றனர்; எனவே, எங்களுக்காக அல்லாஹ்விடம் (மழை வேண்டிப்) பிரார்த்தனை செய்யுங்கள்" என்று கூறினார்.

அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் தமது இரு கைகளையும் உயர்த்தினார்கள். (அந்த நேரத்தில்) வானத்தில் சிறு மேகத்துண்டு கூட எங்கள் கண்ணுக்குத் தென்படவில்லை. என் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக! அவர்கள் தமது கைகளைக் கீழே இறக்குவதற்கு முன்பாகவே மலைகளைப் போன்று மேகங்கள் திரண்டு வந்தன. பின்னர், அவர்கள் மிம்பரை விட்டு இறங்குவதற்கு முன்பாகவே, நபி (ஸல்) அவர்களின் தாடியில் மழை நீர் வழிந்தோடுவதை நான் பார்த்தேன். அன்றைய தினமும், அதற்கு அடுத்த நாளும், அதற்கு அடுத்த நாளும், அடுத்த வெள்ளிக்கிழமை வரையிலும் எங்களுக்குத் தொடர்ந்து மழை பெய்தது.

(அடுத்த வெள்ளிக்கிழமை) அதே கிராமவாசியோ அல்லது வேறொருவரோ எழுந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! (அதிக மழையினால்) கட்டடங்கள் இடிந்து விழுகின்றன; கால்நடைகள் (மற்றும் சொத்துக்கள்) வெள்ளத்தில் மூழ்குகின்றன; எனவே, எங்களுக்காக (மழையை நிறுத்தும்படி) அல்லாஹ்விடம் பிரார்த்தனை செய்யுங்கள்" என்று கூறினார். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் தமது இரு கைகளையும் உயர்த்தி, "அல்லாஹும்ம ஹவாலைனா வலா அலைனா" (இறைவா! எங்களைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் மழையைப் பொழியச் செய்வாயாக! எங்களுக்குப் பாதிப்பாக -நேரடியாக எங்கள் மீது- அல்ல) என்று பிரார்த்தித்தார்கள்.

அவர்கள் தமது கையால் மேகத்தின் எந்தத் திசையை நோக்கிச் சைகை செய்தார்களோ, அந்தத் திசையில் மேகம் விலகியது. மதீனா (மழை மேகங்கள் அற்ற) ஒரு வட்டமான வெற்றிடத்தைப் போல் காட்சியளித்தது. 'கனாத்' பள்ளத்தாக்கில் ஒரு மாதம் வரை (தண்ணீர்) ஓடியது. எந்தப் பகுதியிலிருந்து யார் வந்தாலும், அம்மழையின் செழிப்பைப் பற்றிக் கூறாமல் இல்லை.

மற்றொரு அறிவிப்பில், "அல்லாஹும்ம ஹவாலைனா வலா அலைனா, அல்லாஹும்ம அலல் ஆகாமி வழ்ழிராபி, வபுதூனில் அவ்தியதி, வமனாபிதிஷ் ஷஜரி" (இறைவா! எங்களைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் மழையைப் பொழியச் செய்வாயாக! எங்களுக்குப் பாதிப்பாக அல்ல. இறைவா! மேடுகளிலும், சிறுகுன்றுகளிலும், பள்ளத்தாக்குகளின் உட்பகுதிகளிலும், மரங்கள் வளரும் இடங்களிலும் மழையைப் பொழியச் செய்வாயாக!) என்று பிரார்த்தித்தார்கள். உடனே மழை நின்றது; நாங்கள் (பள்ளியிலிருந்து வெளியேறி) வெயிலில் நடந்து சென்றோம் என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

(புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்)

ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் உரையாற்றும் போது, பள்ளிவாசலின் தூண்களில் ஒன்றாக இருந்த ஒரு பேரீச்ச மரத்தின் அடிமரத்தில் சாய்ந்து கொள்வார்கள். பின்னர், அவர்களுக்காக ஒரு மிம்பர் (மேடை) செய்யப்பட்டு, அதன் மீது அவர்கள் ஏறியபோது, அவர்கள் எந்த மரத்தின் அருகில் நின்று உரையாற்றிக் கொண்டிருந்தார்களோ அந்தப் பேரீச்ச மரம் பிளந்துவிடும் அளவிற்குச் சத்தமிட்டு (அழுதது).

உடனே, நபி (ஸல்) அவர்கள் (மிம்பரிலிருந்து) இறங்கி வந்து, அதைத் தம்மோடு அணைத்துக் கொண்டார்கள். சமாதானப்படுத்தப்படும் ஒரு சிறுவனைப் போன்று அது விம்மி விம்மி அழுது, பின்னர் அமைதியானது. அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "இதுவரை அது கேட்டுப் பழகியிருந்த திக்ரை (இறை நினைவை/போதனையை) இழந்துவிட்டதாலேயே அது அழுதது" என்று கூறினார்கள்.

இதை இமாம் புகாரி (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.

சலமா பின் அல்-அக்வஃ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் முன்னிலையில் ஒரு மனிதர் தமது இடது கையால் சாப்பிட்டார். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் (அவரிடம்), "உமது வலது கையால் சாப்பிடுவீராக!" என்று கூறினார்கள். அதற்கு அவர், "என்னால் (அவ்வாறு செய்ய) முடியாது" என்று (பெருமையின் காரணமாகப் பொய்) கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "(அவ்வாறே உம்மால்) முடியாமலேயே போகட்டும்!" என்று (அவருக்கு எதிராகப் பிரார்த்தனை) கூறினார்கள். அவரது பெருமையைத் தவிர வேறெதுவும் அவரை (வலது கையால் சாப்பிடவிடாமல்) தடுக்கவில்லை. (அதன் விளைவாக) அதன்பிறகு அவரால் தமது (வலது) கையைத் தன் வாயின் பக்கம் உயர்த்தவே முடியவில்லை.

(நூல்: முஸ்லிம்)

அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
ஒருமுறை மதீனாவாசிகளுக்கு (எதிரிகளின் தாக்குதல் இருக்குமோ என்ற) ஓர் அபாய பீதி ஏற்பட்டது. அப்போது நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், அபூதல்ஹா (ரலி) அவர்களுக்குச் சொந்தமான, மெதுவாகச் செல்லக்கூடிய, குறுகிய எட்டுகளை வைக்கும் ஒரு குதிரையின் மீது ஏறி (நிலைமையை அறியச்) சென்றார்கள். அவர்கள் திரும்பி வந்ததும், "உங்களுடைய இந்தக் குதிரையை (வேகமாகப் பாய்ந்தோடும்) ஒரு கடல் போன்று நான் கண்டேன்" என்று கூறினார்கள். அதன் பிறகு அந்தக் குதிரையின் ஓட்டத்திற்கு (வேகத்திற்கு) வேறு எந்தக் குதிரையாலும் ஈடுகொடுக்க முடியவில்லை.

மற்றொரு அறிவிப்பில், "அந்த நாளுக்குப் பிறகு அக்குதிரையை எந்தக் குதிரையாலும் முந்த முடியவில்லை" என இடம்பெற்றுள்ளது.

நூல்: புகாரி

ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
என் தந்தை (அப்துல்லாஹ் பின் அம்ரு பின் ஹராம் - உஹுதுப் போரில்) கடனாளியாக மரணமடைந்தார். எனவே, அவர் செலுத்த வேண்டிய கடனுக்குப் பகரமாக, (தோட்டத்தில் விளைந்த) பேரீச்சம்பழங்களைப் பெற்றுக்கொள்ளும்படி அவருக்குக் கடன் கொடுத்தவர்களிடம் நான் கூறினேன். ஆனால் அவர்கள் அதனை (ஏற்றுக்கொள்ள) மறுத்துவிட்டார்கள். நான் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் சென்று, "என் தந்தை உஹுதுப் போரில் ஷஹீதாக (உயிர்நீத்து) மரணமடைந்தபோது பெரும் கடனை விட்டுச் சென்றார் என்பது தங்களுக்குத் தெரியும். எனவே, கடன் கொடுத்தவர்கள் தங்களைக் காண வேண்டும் (அப்போதுதான் அவர்கள் கனிவுடன் நடப்பார்கள்) என நான் விரும்புகிறேன்" என்று கூறினேன். அதற்கு அவர்கள், "நீ சென்று ஒவ்வொரு வகை பேரீச்சம்பழங்களையும் தனித்தனி குவியல்களாகக் குவித்து வை" என்று கூறினார்கள்.

நான் அவ்வாறே செய்துவிட்டு, அவர்களை (நபி -ஸல்- அவர்களை) அழைத்தேன். கடன் கொடுத்தவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களைப் பார்த்தபோது, அந்த நேரத்தில் என்னிடம் கடனைத் திரும்பக் கேட்பதில் இன்னும் விடாப்பிடியாக (கடுமையாக) இருப்பது போல் தோன்றியது. அவர்கள் செய்வதை நபி (ஸல்) அவர்கள் பார்த்ததும், அந்தப் பேரீச்சம்பழக் குவியல்களிலேயே மிகப் பெரிய குவியலை மூன்று முறை சுற்றி வந்தார்கள். பின்னர் அதன் (மீது அல்லது) அருகே அமர்ந்து கொண்டு, "உனக்குக் கடன் கொடுத்தவர்களை என்னிடம் அழை" என்று கூறினார்கள். அல்லாஹ் என் தந்தையின் கடனை முழுமையாக நிறைவேற்றும் வரை, நபி (ஸல்) அவர்கள் அவர்களுக்கு (பேரீச்சம்பழங்களை) அளந்து கொடுத்துக் கொண்டே இருந்தார்கள். என் சகோதரிகளுக்குக் கொண்டு செல்வதற்கு ஒரு பேரீச்சம்பழம் கூட மிஞ்சாமல், என் தந்தையின் கடனை அல்லாஹ் நிறைவேற்றி வைத்தாலே நான் திருப்தி அடைந்திருப்பேன். ஆனால், அல்லாஹ் எல்லாக் குவியல்களையும் (குறையாமல்) அப்படியே பாதுகாத்தான். நபி (ஸல்) அவர்கள் அமர்ந்திருந்த குவியலை நான் பார்த்தபோது, அதிலிருந்து ஒரு பேரீச்சம்பழம் கூட குறையாதது போலவே தோன்றியது.

நூல்: புகாரி

அவர் (ஜாபிர் ரழி) அறிவிக்கிறார்:

உம்மு மாலிக் (ரழி) அவர்கள் தங்களிடமிருந்த ஒரு தோல் பையில் (உக்கா) நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு நெய்யை அன்பளிப்பாக வழங்கி வருவது வழக்கமாகும். (ஒருமுறை) அவர்களிடம் (உணவிற்குத்) தொட்டுக்கொள்ள எதுவும் இல்லாத நிலையில், அவர்களின் மகன்கள் அவர்களிடம் வந்து தொட்டுக்கொள்ள ஏதேனும் கேட்பார்கள். அப்போது அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு அன்பளிப்பு வழங்கி வந்த அந்தத் தோல் பையிடம் செல்வார்கள்; (அதிசயமாக) அதில் நெய் இருப்பதைக் காண்பார்கள். அவர்கள் அந்தப் பையைப் பிழியும் வரை, அது அவர்களின் குடும்பத்தாருக்குத் தொட்டுக்கொள்ளும் உணவாகத் தொடர்ந்து (தேவையைப் பூர்த்தி செய்து) பயன்பட்டு வந்தது. (பின்னர்) அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தபோது, "நீ அந்தப் பையைப் பிழிந்துவிட்டாயா?" என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், "ஆம்" என்று பதிலளித்தார்கள். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "அதை நீ பிழியாமல் (அப்படியே) விட்டிருந்தால், அது தொடர்ந்து (குறையாமல் நெய்யை வழங்கியபடி) இருந்திருக்கும்" என்று கூறினார்கள்.

இதனை முஸ்லிம் பதிவு செய்துள்ளார்.

அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அபூ தல்ஹா (ரலி) அவர்கள் (தனது மனைவி) உம்மு சுலைம் (ரலி) அவர்களிடம், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் குரலை மிகவும் சோர்வாக நான் கேட்டேன். அவர்கள் பசியால் (வாடுகிறார்கள்) என்பதை நான் அதில் உணர்ந்து கொண்டேன். உங்களிடம் (அவர்களுக்குக் கொடுக்க) ஏதேனும் (உணவு) இருக்கிறதா?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அவர்கள், (தன்னிடம் இருந்த) வாற்கோதுமையால் செய்யப்பட்ட சில ரொட்டிகளை வெளியே எடுத்தார்கள். பிறகு, தங்களின் முக்காட்டுத் துணியின் ஒரு பகுதியில் அந்த ரொட்டிகளைச் சுற்றினார்கள். அதை எனது கைக்கு அடியில் (அக்குளில்) வைத்து, அந்தத் துணியின் மறு பகுதியை என் (மேல்) சுற்றிவிட்டார்கள். பின்னர், என்னை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் அனுப்பி வைத்தார்கள்.

நான் அதை எடுத்துக்கொண்டு சென்றேன். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பள்ளியிலே (மஸ்ஜிதில்) மக்களுடன் (அமர்ந்திருப்பதை) நான் கண்டேன். நான் அவர்களுக்கு (அருகில்) சென்று நின்றேன். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம், "உன்னை அபூ தல்ஹா அனுப்பினாரா?" என்று கேட்டார்கள். நான் "ஆம்" என்றேன். உடனே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தம்முடன் இருந்தவர்களிடம், "எழுந்திருங்கள்" என்று கூறினார்கள். (அவர்கள்) புறப்பட்டார்கள். நான் அவர்களுக்கு முன்பாகவே (விரைந்து) சென்று அபூ தல்ஹா அவர்களிடம் வந்து (விவரத்தைத்) தெரிவித்தேன்.

அபூ தல்ஹா (ரலி) அவர்கள், "உம்மு சுலைமே! அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மக்களுடன் வந்து கொண்டிருக்கிறார்கள். ஆனால், அவர்களுக்கு உணவளிக்க நம்மிடம் (போதுமான அளவு) எதுவும் இல்லையே!" என்று கூறினார்கள். அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ்வும் அவனுடைய தூதருமே நன்கு அறிந்தவர்கள்" என்று கூறினார்கள்.

உடனே அபூ தல்ஹா (ரலி) அவர்கள் புறப்பட்டுச் சென்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைச் சந்தித்தார்கள். பிறகு, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அபூ தல்ஹா (ரலி) அவர்களுடன் (வீட்டிற்கு) வந்தார்கள். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "உம்மு சுலைமே! உன்னிடம் உள்ளதைக் கொண்டு வா" என்று கூறினார்கள். அவர்கள் அந்த ரொட்டியைக் கொண்டு வந்தார்கள். அதைச் சிறிய துண்டுகளாகப் பிய்க்கும்படி நபியவர்கள் உத்தரவிட்டார்கள். பின்னர் உம்மு சுலைம் (ரலி) அவர்கள் தன்னிடம் இருந்த நெய்ப் பையைப் பிழிந்து அதனுடன் சேர்த்தார்கள். பிறகு, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அதில் அல்லாஹ் நாடியவற்றைக் கூறிப் பிரார்த்தித்தார்கள்.

பின்னர், "பத்து பேரை (உள்ளே வர) அனுமதிப்பீராக" என்று கூறினார்கள். அவர்களுக்கு அனுமதி வழங்கப்பட்டது. அவர்கள் வயிறு நிரம்பச் சாப்பிட்டுவிட்டு வெளியேறினார்கள். மீண்டும், "பத்து பேரை (உள்ளே வர) அனுமதிப்பீராக" என்று கூறினார்கள். அவர்களுக்கு அனுமதி வழங்கப்பட்டது. அவர்களும் வயிறு நிரம்பச் சாப்பிட்டுவிட்டு வெளியேறினார்கள். மீண்டும், "பத்து பேரை (உள்ளே வர) அனுமதிப்பீராக" என்று கூறினார்கள். அவர்களுக்கும் அனுமதி வழங்கப்பட்டது. அவர்களும் வயிறு நிரம்பச் சாப்பிட்டுவிட்டு வெளியேறினார்கள். இவ்வாறு ஒவ்வொரு பத்து பேராக அனுமதிக்கப்பட்டு, அந்த மக்கள் அனைவரும் வயிறு நிரம்ப உண்டார்கள். அந்த மக்கள் எழுபது அல்லது எண்பது நபர்களாக இருந்தனர். (முத்தஃபகுன் அலைஹி)

முஸ்லிமின் மற்றொரு அறிவிப்பில்: "பத்து பேரை (உள்ளே வர) அனுமதியுங்கள்" என்று கூறினார்கள். அவர்கள் உள்ளே வந்ததும், "உண்ணுங்கள், அல்லாஹ்வின் பெயரைக் கூறுங்கள் (பிஸ்மில்லாஹ் சொல்லுங்கள்)" என்று கூறினார்கள். அவ்வாறே எண்பது நபர்கள் வரை சாப்பிட்டார்கள். அதன் பிறகு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களும், அந்த வீட்டாரும் உண்டார்கள். (அதன்பின்னும்) எஞ்சியதை (மற்றவர்களுக்காக) விட்டு வைத்தார்கள்.

புகாரியின் ஓர் அறிவிப்பில்: "பத்துப் பத்து பேராக என்னிடம் உள்ளே அனுப்புங்கள்" என்று கூறினார்கள். இவ்வாறு நாற்பது நபர்கள் வரை எண்ணினார்கள். அதன்பின் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் உண்டார்கள். நான் (அனஸ்) அந்த உணவில் ஏதேனும் குறைந்துள்ளதா என்று பார்த்துக் கொண்டே இருந்தேன்.

முஸ்லிமின் மற்றொரு அறிவிப்பில்: பிறகு மீதமிருந்ததை எடுத்து ஒன்று திரட்டினார்கள். பிறகு அதில் பரக்கத் (அபிவிருத்தி) வேண்டிப் பிரார்த்தித்தார்கள். அது மீண்டும் (முதலில்) இருந்ததைப் போலவே (அதிகமாக) மாறியது. அப்போது "இதை எடுத்துக் கொள்ளுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

(மதீனாவின் கடைவீதிப் பகுதியான) 'அஸ்-ஸவ்ரா' என்ற இடத்தில் நபி (ஸல்) அவர்கள் இருந்தபோது, அவர்களிடம் (தண்ணீர் உள்ள) ஒரு பாத்திரம் கொண்டுவரப்பட்டது. அவர்கள் அந்தப் பாத்திரத்தினுள் தங்களது கையை வைத்தார்கள். அப்போது அவர்களின் விரல்களுக்கிடையிலிருந்து தண்ணீர் (ஊற்றாகப்) பொங்கி வரத் தொடங்கியது. (அங்கிருந்த) மக்கள் (அனைவரும்) அதைக் கொண்டு உளூ (அங்கத்தூய்மை) செய்தார்கள்.

(இதனை அறிவிக்கும்) கத்தாதா (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "அப்போது நீங்கள் எத்தனை பேர் இருந்தீர்கள்?" என்று அனஸ் (ரலி) அவர்களிடம் நான் கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "முந்நூறு அல்லது ஏறக்குறைய முந்நூறு பேர் (இருந்தோம்)" என்று பதிலளித்தார்கள்.

(ஆதாரம்: புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்)

அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நாங்கள் (நபி (ஸல்) அவர்கள் மூலமாக வெளிப்பட்ட) அத்தாட்சிகளை (ஆயாத்களை) அருட்கொடையாகவே கருதி வந்தோம். ஆனால் நீங்களோ அவற்றை (மக்களை) அச்சமூட்டுபவையாகக் கருதுகிறீர்கள். நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் ஒரு பயணத்தில் இருந்தோம். அப்போது தண்ணீர் குறைந்துவிட்டது. உடனே அவர்கள், "மீதமுள்ள சிறிதளவு தண்ணீரைத் தேடிப் பாருங்கள்" என்று கூறினார்கள். உடனே, சிறிதளவு தண்ணீர் இருந்த ஒரு பாத்திரத்தை அவர்களிடம் கொண்டு வந்தார்கள்.

(நபி (ஸல்) அவர்கள்) தமது கையை அந்தப் பாத்திரத்திற்குள் நுழைத்துவிட்டு, "பாக்கியம் மிக்க தூய்மையான தண்ணீரின் பக்கமும், அல்லாஹ்விடமிருந்து (கிடைக்கும்) அருட்கொடையின் பக்கமும் வாருங்கள்!" என்று கூறினார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் விரல்களுக்கு இடையிலிருந்து தண்ணீர் ஊற்றெடுப்பதை நான் பார்த்தேன். மேலும், உணவு உண்ணப்படும்போது அந்த உணவு (அல்லாஹ்வைத்) துதிப்பதை (தஸ்பீஹ் செய்வதை) நாங்கள் செவியுற்று வந்தோம்.

நூல்: புகாரி

அபூ கத்தாதா (ரலி) அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களிடம் உரையாற்றியபோது, "நீங்கள் இன்று மாலையிலும் இரவிலும் பயணம் செய்வீர்கள்; இன்ஷா அல்லாஹ் நாளை நீரைச் சென்றடைவீர்கள்" என்று கூறினார்கள். (இதைக் கேட்ட) மக்கள் (நீரை அடைவதற்காக) ஒருவரையொருவர் திரும்பிப் பார்க்காமல் (விரைவாகப்) புறப்பட்டனர்.

அபூ கத்தாதா (ரலி) கூறுகிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பயணம் செய்துகொண்டிருந்தபோது, இரவின் நடுப்பகுதி வந்ததும் (இரவு பாதி கடந்ததும்), அவர்கள் பாதையிலிருந்து விலகிச் சென்று, தமது தலையைச் சாய்த்து (படுத்துக் கொண்டு), "நமக்காகத் தொழுகை நேரத்தை (கவனமாகப்) பார்த்துக் கொள்ளுங்கள்" என்று கூறினார்கள். சூரியன் தமது முதுகில் பட்டதை உணர்ந்ததும் (சூரியன் உதித்துவிட்ட நிலையில்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களே முதலாவதாக விழித்தெழுந்தார்கள். பிறகு, "வாகனங்களில் ஏறுங்கள்" என்று கூறினார்கள். நாங்களும் ஏறிப் பயணம் செய்தோம். சூரியன் உயரே வந்ததும் அவர்கள் கீழே இறங்கினார்கள். என்னிடமிருந்த சிறிது நீர் கொண்ட அங்கசுத்தி (உளூ) செய்யும் நீர்ப்பாத்திரத்தைக் கொண்டுவரச் சொன்னார்கள். அதிலிருந்து (உறுப்புகளை ஒருமுறை மட்டும் கழுவி) சுருக்கமான முறையில் உளூச் செய்தார்கள். அதிலும் சிறிதளவு நீர் மீதமிருந்தது. அப்போது அவர்கள், "உமது இந்தப் பாத்திரத்தை நமக்காகப் பத்திரப்படுத்தி வையும்; (விரைவில்) இதற்கொரு மகத்தான செய்தி (அதிசயம்) காத்திருக்கிறது" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர் பிலால் (ரலி) தொழுகைக்காக அதான் சொன்னார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (சுன்னத்தான) இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுதுவிட்டு, பின்னர் காலை (ஃபஜ்ரு) தொழுகையைத் தொழுதார்கள். பின்னர் அவர்கள் வாகனத்தில் ஏறினார்கள்; நாங்களும் அவர்களுடன் ஏறிக் கொண்டோம். பகல் முதிர்ந்து, அனைத்தும் வெப்பமடையத் தொடங்கிய நேரத்தில் நாங்கள் (முன்னே சென்றுவிட்ட) மக்களைச் சென்றடைந்தோம்.

அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நாங்கள் தாகத்தால் அழிந்து கொண்டிருக்கிறோம்" என்று கூறினார்கள். அதற்கு அவர்கள், "உங்களுக்கு அழிவு ஏற்படாது" என்று கூறினார்கள். அந்த நீர்ப்பாத்திரத்தைக் கொண்டுவரச் சொன்னார்கள். அதிலிருந்து அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஊற்ற, அபூ கத்தாதா(வாகிய நான்) மக்களுக்குப் புகட்டிக்கொண்டிருந்தேன். அப்பாத்திரத்தில் நீர் இருப்பதைக் கண்டவுடன், மக்கள் அதன் மீது (தாகத்தின் மிகுதியால்) முண்டியடித்துக் கொண்டு வந்தனர். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அழகிய முறையில் நடந்துகொள்ளுங்கள் (நிதானமாக இருங்கள்); உங்கள் அனைவருக்கும் நீர் புகட்டப்படும் (தாகம் தணிக்கப்படும்)" என்று கூறினார்கள்.

அவ்வாறே அவர்கள் செய்தனர். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஊற்ற, நான் அவர்களுக்குப் புகட்டிக்கொண்டிருந்தேன். இறுதியில், நானும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும் மட்டுமே மீதமிருந்தோம். பிறகு அவர்கள் ஊற்றி என்னிடம், "நீர் அருந்தும்" என்று கூறினார்கள். அதற்கு நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! தாங்கள் அருந்தும் வரை நான் அருந்த மாட்டேன்" என்றேன். அவர்கள், "மக்களுக்கு நீர் புகட்டுபவரே, இறுதியில் அருந்துபவர் ஆவார்" என்று கூறினார்கள். பிறகு, நான் அருந்தினேன்; பின்னர் அவர்களும் அருந்தினார்கள். மக்கள் தாகம் தணிந்து, புத்துணர்ச்சியோடு நிறைவாக நீர் அருந்திய நிலையில் நீர்த்துறையைச் சென்றடைந்தனர்.

இதை முஸ்லிம் தமது 'ஸஹீஹ்'ஹில் இவ்வாறு பதிவு செய்துள்ளார். அல்-ஹுமைதியின் நூலிலும், 'ஜாமிஉல் உஸூல்'லிலும் இவ்வாறே பதிவாகியுள்ளது. 'அல்-மஸாபீஹ்' நூலில் "இறுதியில் உள்ளவர்" என்பதற்குப் பிறகு "அருந்துவதில்" என்ற சொல் அதிகமாக இடம்பெற்றுள்ளது.

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

தபூக் போர் (நடந்த) நாளில், மக்களுக்குக் கடுமையான பசி ஏற்பட்டது. அப்போது உமர் (ரலி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! மக்களிடம் எஞ்சியுள்ள உணவுப் பொருட்களைக் கொண்டு வருமாறு அவர்களுக்கு அழைப்பு விடுங்கள். பின்னர் அதில் பரக்கத் (அபிவிருத்தி) வேண்டி அவர்களுக்காக அல்லாஹ்விடம் பிரார்த்தியுங்கள்" என்று கூறினார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "சரி" என்று கூறிவிட்டு, ஒரு தோல் விரிப்பைக் கொண்டு வரச் செய்தார்கள். அது விரிக்கப்பட்டது.

பிறகு (மக்களிடம்) எஞ்சியிருந்த உணவுப் பொருட்களைக் கொண்டு வருமாறு கூறினார்கள். ஒருவர் ஒரு கைப்பிடி சோளத்தையும், இன்னொருவர் ஒரு கைப்பிடி பேரீச்சம்பழங்களையும், மற்றொருவர் ரொட்டித் துண்டுகளையும் கொண்டு வந்தனர். இவ்வாறு அந்த விரிப்பின் மீது மிகச் சிறிதளவு உணவுப் பொருட்கள் மட்டுமே சேர்ந்தன. பின்னர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (அதில்) பரக்கத் வேண்டிப் பிரார்த்தனை செய்தார்கள்.

பிறகு, "உங்கள் பாத்திரங்களில் (இதை) எடுத்துக் கொள்ளுங்கள்" என்று கூறினார்கள். அவ்வாறே அவர்கள் (தங்கள்) பாத்திரங்களில் எடுத்துக் கொண்டனர்; அந்தப் படை முகாமில் இருந்த எந்தவொரு பாத்திரத்தையும் அவர்கள் நிரப்பாமல் விட்டுவைக்கவில்லை. (அனைவரும்) வயிறு நிரம்ப உண்டனர். அதன் பிறகும் (உணவு) மீதமிருந்தது.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரிய இறைவன் வேறு யாருமில்லை என்றும், நிச்சயமாக நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் என்றும் சாட்சி கூறுகிறேன். இந்த இரண்டு (சாட்சியங்கள்) விஷயத்திலும் எவ்வித சந்தேகமுமின்றி அல்லாஹ்வைச் சந்திக்கும் எந்தவொரு அடியாரும் சொர்க்கத்தை விட்டும் தடுக்கப்பட மாட்டார்" என்று கூறினார்கள்.

(நூல்: முஸ்லிம்)

அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் ஜைனப் (ரலி) அவர்களை மணமுடித்துப் புதுமாப்பிள்ளையாக இருந்தபோது, என் தாயார் உம்மு ஸுலைம் (ரலி) அவர்கள் பேரீச்சம்பழம், நெய் மற்றும் பாலாடைக்கட்டி (உலர்ந்த தயிர்) ஆகியவற்றை எடுத்து, 'ஹைஸ்' (எனும் உணவு) தயாரித்தார்கள். அதை ஒரு (சிறிய) பாத்திரத்தில் வைத்து, "அனஸே! இதை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் எடுத்துச் செல். 'என் தாயார் தங்களுக்கு ஸலாம் கூறி, இதைக் கொடுத்து அனுப்பியுள்ளார்கள். மேலும், அல்லாஹ்வின் தூதரே! இது எங்களிடமிருந்து தங்களுக்கு (வழங்கப்படும்) மிகச் சிறிய அன்பளிப்பாகும் என்று கூறினார்கள்' எனச் சொல்" என்றார்கள்.

அவ்வாறே நான் சென்று அதைச் சொன்னபோது, நபி (ஸல்) அவர்கள், "அதை (இங்கே) வை" என்றார்கள். பின்னர், "நீ சென்று இன்னாரை, இன்னாரை, இன்னாரை அழைத்து வா" என்று சில மனிதர்களின் பெயர்களைக் குறிப்பிட்டுச் சொன்னார்கள். "மேலும், நீ (வழியில்) சந்திக்கின்றவர்களையும் அழைத்து வா" என்றார்கள். அவர்கள் பெயர் குறிப்பிட்டவர்களையும், நான் சந்தித்தவர்களையும் அழைத்தேன். நான் (திரும்பி) வந்தபோது வீடு (மக்களால்) நிரம்பி வழிந்தது. (அனஸ் (ரலி) அவர்களிடம் அவர்கள் எத்தனை பேர் இருந்தார்கள் என்று கேட்கப்பட்டதற்கு, "சுமார் முந்நூறு பேர்" என்று பதிலளித்தார்கள்.)

அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் அந்த 'ஹைஸ்' உணவின் மீது தமது கையை வைத்து, அல்லாஹ் நாடியதை (பிரார்த்தனையை)க் கூறியதை நான் பார்த்தேன். பின்னர் (மக்களை) பத்துப் பத்து பேராக (அமர்த்தி) அதில் சாப்பிடுமாறு அழைத்தார்கள். அவர்களிடம், "அல்லாஹ்வின் பெயரைக் கூறுங்கள் (பிஸ்மில்லாஹ் சொல்லுங்கள்), ஒவ்வொருவரும் தமக்கு அருகில் உள்ளதிலிருந்து சாப்பிடட்டும்" என்று கூறினார்கள்.

அவ்வாறே அவர்கள் அனைவரும் வயிறார உண்டனர். ஒரு குழுவினர் வெளியேற, இன்னொரு குழுவினர் உள்நுழைந்தனர்; இவ்வாறு அனைவரும் சாப்பிட்டு முடித்தனர். அப்போது (நபி (ஸல்) அவர்கள்) என்னிடம், "அனஸே! (பாத்திரத்தை) எடுப்பீராக" என்றார்கள். நான் அதை எடுத்தேன். அதை நான் (முதலில் கொண்டு வந்து) வைத்தபோது (உணவு) அதிகமாக இருந்ததா அல்லது (அனைவரும் சாப்பிட்ட பிறகு) நான் அதை எடுத்தபோது அதிகமாக இருந்ததா என்று எனக்குத் தெரியவில்லை (அந்த அளவு உணவு குறையாமல் அப்படியே இருந்தது).

(முத்தஃபகுன் அலைஹி - புகாரீ: 5163, முஸ்லிம்: 1428)

ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் ஒரு போரில் (தாதுர் ரிகாஃ) கலந்து கொண்டேன். அப்போது, (தண்ணீர் இறைக்கப் பயன்படும்) எங்களின் ஒட்டகத்தின் மீது நான் (சவாரி செய்து கொண்டு) இருந்தேன். அது மிகவும் களைத்துப்போய் நடக்க முடியாமல் திணறியது. நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் (பயணத்தின் பின்வரிசையில் வந்து) என்னை வந்தடைந்தார்கள். என்னிடம், "உம்முடைய ஒட்டகத்திற்கு என்ன நேர்ந்தது?" என்று கேட்டார்கள். "அது களைத்துவிட்டது" என்று நான் கூறினேன்.

உடனே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (அதன் பின்னால் தங்கி) அதனை விரட்டி (ஊக்கப்படுத்தி), அதற்காகப் பிரார்த்தனையும் செய்தார்கள். அதன் பின்னர், அந்த ஒட்டகம் (மற்ற) ஒட்டகங்களுக்கு முன்னால் (வேகமாக) நடந்து சென்றது. பிறகு அவர்கள் என்னிடம், "உம்முடைய ஒட்டகத்தை இப்போது எப்படிக் காண்கிறீர்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நான், "(மிகவும்) நன்றாக இருக்கிறது, தங்களின் பரக்கத் (அருள்வளம்) அதற்கு கிடைத்துவிட்டது" என்றேன்.

"ஓர் 'ஊக்கியா' (நாற்பது திர்ஹம்கள்) விலைக்கு அதனை எனக்கு விற்று விடுகிறீரா?" என்று அவர்கள் கேட்டார்கள். மதீனாவைச் சென்றடையும் வரை அதன் முதுகில் (சவாரி செய்வதற்கு) எனக்கு உரிமை உண்டு என்ற நிபந்தனையுடன் அதனை நான் அவர்களுக்கு விற்றுவிட்டேன். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மதீனா வந்தடைந்ததும், (மறுநாள்) காலையில் அந்த ஒட்டகத்தை அவர்களிடம் நான் கொண்டு சென்றேன். அவர்கள் அதற்கான விலையை என்னிடம் கொடுத்துவிட்டு, அந்த ஒட்டகத்தையும் (பரிசாக) என்னிடமே திருப்பிக் கொடுத்துவிட்டார்கள்.

(நூல்: புகாரி, முஸ்லிம்)

அபூ ஹுமைத் அஸ்-ஸாயிதீ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் தபூக் போருக்காகப் புறப்பட்டோம். நாங்கள் 'வாதில் குரா' (எனும் பள்ளத்தாக்கை) அடைந்தபோது, அங்கு ஒரு பெண்ணுக்குச் சொந்தமான ஒரு தோட்டத்தைக் கண்டோம். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "(இதன் பேரீச்சம் பழ விளைச்சலை) மதிப்பிடுங்கள்" என்றார்கள். நாங்களும் அதனை மதிப்பிட்டோம். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், அது பத்து வஸக் (சுமார் 1300 கிலோகிராம் எடையுள்ள அளவு) இருக்கும் என்று மதிப்பிட்டார்கள். பிறகு (அந்தப் பெண்ணிடம்), "இன்ஷா அல்லாஹ் நாங்கள் உன்னிடம் திரும்பி வரும் வரை (இதன் விளைச்சலை) நீ சரியாகக் கணக்கிட்டு வை" என்று கூறினார்கள்.

பிறகு நாங்கள் அங்கிருந்து புறப்பட்டு தபூக்கைச் சென்றடைந்தோம். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "இன்றிரவு உங்கள் மீது கடுமையான காற்று வீசும். எனவே, உங்களில் எவரும் அப்போது எழுந்து நிற்க வேண்டாம். ஒட்டகம் வைத்திருப்பவர் அதன் (காலில் கட்டும்) கயிற்றை உறுதியாகக் கட்டிக் கொள்ளட்டும்" என்று கூறினார்கள்.

அவ்வாறே கடுமையான காற்று வீசியது. அப்போது ஒரு மனிதர் (அக்கட்டளையை மீறி) எழுந்து நின்றார். காற்று அவரைத் தூக்கிச் சென்று 'தய்யிஃ' (எனும் கோத்திரத்தாருக்குச் சொந்தமான) இரு மலைகளில் வீசி எறிந்தது.

பின்னர் நாங்கள் (திரும்பி வரும்போது) 'வாதில் குரா'வை வந்தடைந்தோம். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அந்தப் பெண்ணிடம் அவளது தோட்டத்தைப் பற்றி, "உன் தோட்டத்தின் பழங்கள் எவ்வளவு விளைந்தன?" என்று விசாரித்தார்கள். அதற்கு அப்பெண், "பத்து வஸக் (விளைந்தன)" என்று பதிலளித்தாள்.

அபுதர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நிச்சயமாக நீங்கள் எகிப்தை வெற்றி கொள்வீர்கள். அது 'கீராத்' (எனும் நாணய அலகு/அளவீடு) குறிப்பிடப்படும் (அதிகமாகப் பயன்படுத்தப்படும்) ஒரு பூமியாகும். நீங்கள் அதனை வெற்றி கொண்டால், அங்குள்ள மக்களிடம் நற்பண்புடன் நடந்து கொள்ளுங்கள். ஏனெனில், அவர்களுக்கு (உங்களுடன்) ஒரு பாதுகாப்பும் (ஒப்பந்தமும்), இரத்த பந்த உறவும் இருக்கிறது (அல்லது "பாதுகாப்பும் திருமண உறவும் இருக்கிறது" என்று கூறினார்கள்). ஒரு செங்கல் அளவிலான (மிகச்சிறிய) இடத்திற்காக இருவர் சண்டையிட்டுக் கொள்வதை நீர் கண்டால், அங்கிருந்து (எகிப்திலிருந்து) வெளியேறி விடுவீராக!"

(அபுதர் (ரலி) அவர்கள்) கூறினார்கள்: (பிற்காலத்தில்) அப்துர்ரஹ்மான் பின் ஷுரஹ்பீல் பின் ஹஸனாவும் அவரது சகோதரரும் ஒரு செங்கல் அளவிலான இடத்திற்காகச் சண்டையிட்டுக் கொள்வதை நான் கண்டேன். எனவே, நான் அங்கிருந்து (நபிகளாரின் அறிவுரைப்படி) வெளியேறிவிட்டேன்.

இதனை முஸ்லிம் பதிவு செய்துள்ளார்.

ஹுதைஃபா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"என் தோழர்களில் (மற்றொரு அறிவிப்பில் 'என் சமுதாயத்தில்' என வந்துள்ளது) பன்னிரண்டு முனாஃபிக்குகள் (நயவஞ்சகர்கள்) இருப்பார்கள். ஊசியின் காதில் ஒட்டகம் நுழையும் வரை (அதாவது ஒருபோதும்) அவர்கள் சொர்க்கத்தில் நுழைய மாட்டார்கள்; அதன் நறுமணத்தைக் கூட அவர்கள் நுகர மாட்டார்கள். அவர்களில் எட்டுப் பேரை 'துபைலா' (எனும் நெருப்பிலான கட்டி) அழித்துவிடும். (அது) நெருப்பிலான ஒரு விளக்கு (போன்றது); அது அவர்களின் தோள்பட்டைகளில் தோன்றி, அவர்களின் நெஞ்சுப் பகுதி வழியாக வெளியே வரும் வரை (அவர்களைத் துளைத்துச் செல்லும்)."

(நூல்: முஸ்லிம்)

அபூ மூஸா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

குறைஷிக் குலப் பெரியவர்கள் சிலருடன் நபி (ஸல்) அவர்களையும் அழைத்துக்கொண்டு அபூதாலிப் ஷாம் (சிரியா) நாட்டை நோக்கிப் புறப்பட்டார். ஒரு பாதிரியார் (துறவி) வசிக்கும் இடத்தை அவர்கள் நெருங்கியபோது, (வாகனங்களை விட்டிறங்கித்) தங்களின் மூட்டை முடிச்சுகளை அவிழ்த்தார்கள். அப்போது அந்தப் பாதிரியார் அவர்களை நோக்கி வெளியே வந்தார். இதற்கு முன்பும் அவர்கள் அந்த வழியே சென்றிருக்கிறார்கள், ஆனால் அவர் (இதற்கு முன் ஒருபோதும்) அவர்களைப் பார்க்க வெளியே வந்ததில்லை.

அவர்கள் மூட்டை முடிச்சுகளை அவிழ்த்துக்கொண்டிருந்தபோது, அவர்களிடையே வந்த அந்தப் பாதிரியார், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் கையைப் பிடித்துக்கொண்டு, "இவர் அகிலத்தாரின் தலைவர்! இவர் அகிலங்களின் இறைவனின் தூதர்! இவரை அல்லாஹ் அகிலத்தாருக்கு அருட்கொடையாக அனுப்புகிறான்" என்று கூறினார்.

அப்போது குறைஷிக் குலப் பெரியவர்கள் அவரிடம், "இதை நீங்கள் எப்படி அறிவீர்கள்?" என்று கேட்டனர். அதற்கு அவர், "நீங்கள் அந்த மலையிலிருந்து (கணவாயிலிருந்து) இறங்கி வந்தபோது, எந்த ஒரு மரமும் கல்லும் இவருக்குச் சிரம் பணியாமல் (சஜ்தா செய்யாமல்) இல்லை; அவை ஒரு நபிக்கு மட்டுமே சிரம் பணியும். மேலும், இவருடைய தோள்பட்டை எலும்பிற்குக் கீழே ஆப்பிள் பழத்தைப் போன்ற (அளவுள்ள) 'நுபுவ்வத்தின் (நபித்துவத்தின்) முத்திரை'யை வைத்தும் இவரை நான் அறிந்துகொண்டேன்" என்று கூறினார்.

பின்னர் அவர் சென்று, அவர்களுக்காக உணவு தயாரித்தார். உணவைக் கொண்டுவந்தபோது, நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒட்டகங்களை மேய்த்துக்கொண்டிருந்தார்கள். எனவே, அவர்களை அழைத்துவருமாறு பாதிரியார் கூறினார். ஒரு மேகம் தமக்கு நிழலிட்டபடி இருக்க, நபி (ஸல்) அவர்கள் வந்தார்கள். அவர்கள் கூட்டத்தாரை நெருங்கியபோது, அவர்கள் முந்திக்கொண்டு ஒரு மரத்தின் நிழலில் அமர்ந்திருப்பதைக் கண்டார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் அமர்ந்ததும், அந்த மரத்தின் நிழல் அவர்கள் மீது சாய்ந்து (நிழல் கொடுத்துக்) கொண்டது. அப்போது அந்தப் பாதிரியார், "மரத்தின் நிழல் இவர் மீது சாய்ந்துகொண்டதைப் பாருங்கள்" என்று கூறினார்.

பின்னர், "உங்களில் இவருடைய பொறுப்பாளர் யார் என்று அல்லாஹ்வின் பெயரால் நான் உங்களைக் கேட்கிறேன்" என்றார். அதற்கு "அபூதாலிப்" என்று (அவர்கள்) கூறினார்கள். (யூதர்களால் ஆபத்து ஏற்படும் என்று கருதி) நபி (ஸல்) அவர்களைத் திருப்பி அனுப்பிவிடுமாறு அபூதாலிப்பை அவர் வலியுறுத்திக் கேட்டுக்கொண்டே இருந்தார்; இறுதியில் அபூதாலிப் அவர்களைத் திருப்பி அனுப்பினார். அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் பிலால் (ரலி) அவர்களை (பாதுகாப்பிற்காக) நபி (ஸல்) அவர்களுடன் அனுப்பி வைத்தார்கள். அந்தப் பாதிரியார் அவருக்குக் கடினமான ரொட்டியையும் ஆலிவ் எண்ணெயையும் பயண உணவாகக் கொடுத்து அனுப்பினார்.

(குறிப்பு: இந்த ஹதீஸில் பிலால் அவர்களின் பெயர் குறிப்பிடப்படுவது தவறு, ஏனெனில் அவர் அப்போது பிறந்திருக்கவில்லை என்று ஷேக் அவர்கள் குறிப்பிட்டுள்ளார்கள்).

அலி பின் அபீதாலிப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் மக்காவில் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களுடன் இருந்தேன். நாங்கள் (மக்காவின்) சில பகுதிகளுக்குப் புறப்பட்டுச் சென்றோம். அப்போது நபியவர்களை எதிர்நோக்கிய (அவர்கள் கடந்து சென்ற) ஒவ்வொரு மலையும் மரமும், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! உங்கள் மீது சாந்தியும் சமாதானமும் உண்டாகட்டும் (அஸ்ஸலாமு அலைக்க யா ரசூலல்லாஹ்)" என்று கூறாமல் இருந்ததில்லை.

இதனை இமாம் திர்மிதீ மற்றும் தாரிமீ ஆகியோர் அறிவிக்கின்றனர்.

அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் (மக்காவிலிருந்து பைத்துல் முகத்தஸிற்கு) இரவுப் பயணம் (இஸ்ரா) அழைத்துச் செல்லப்பட்ட இரவில், கடிவாளம் இடப்பட்டு சேணம் பூட்டப்பட்ட நிலையில் 'புராக்' (என்னும் வாகனம்) அவர்களிடம் கொண்டுவரப்பட்டது. அப்போது அது (அவர்களை ஏற விடாமல்) முரண்டு பிடித்தது. உடனே ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் அதனிடம், "முஹம்மதிடமா நீ இவ்வாறு நடந்து கொள்கிறாய்? அல்லாஹ்விடம் இவரை விட கண்ணியமான எவரும் உன் மீது சவாரி செய்ததில்லை!" என்று கூறினார்கள். (இதைக் கேட்ட) உடனே அது வியர்வையில் நனைந்தது (அல்லது அதிலிருந்து வியர்வை கொட்டியது).

இதனை இமாம் திர்மிதீ அறிவித்துள்ளார்; மேலும், இது 'கரீப்' (அபூர்வமான) தரத்திலமைந்த ஹதீஸ் என்றும் அவர் குறிப்பிட்டுள்ளார்.