பைஹகீ

ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "யாருக்கும் (உரிமையாக) இல்லாத ஒரு நிலத்தை யார் (பயன்படுத்தி) வளப்படுத்துகிறாரோ, அவரே அதற்கு மிகவும் தகுதியுடையவர் (உரிமையானவர்)."

உர்வா (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "உமர் இப்னு அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் தமது ஆட்சிக் காலத்தில் இதன்படியே தீர்ப்பளித்தார்கள்."

(இதனை இமாம் புகாரி அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் யஹ்யா பின் புகைர் வழியாக லைஸ் என்பவரிடமிருந்து பதிவு செய்துள்ளார்கள்).

சயீத் பின் ஸைத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "எவரேனும் ஒரு தரிசு நிலத்தை (பயிரிட்டு அல்லது சீரமைத்து) உயிர்ப்பித்தால், அது அவருக்கே சொந்தமாகும். மேலும், (பிறரது நிலத்தில் அத்துமீறி நடப்பட்ட) அநியாயமான வேருக்கு (நில உரிமையில்) எந்த உரிமையும் இல்லை."

உர்வா (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

"பூமி (யாவும்) அல்லாஹ்வுடைய பூமியாகும்; அடியார்கள் (அனைவரும்) அல்லாஹ்வின் அடியார்களாவர். எவரேனும் ஒரு தரிசு நிலத்தை (அதைச் சீர்செய்து) உயிர்ப்பித்தால், அவரே அதற்கு அதிக உரிமையுடையவர்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தீர்ப்பளித்தார்கள் என நான் சாட்சியம் அளிக்கிறேன். நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து தொழுகைகள் (குறித்த சட்டங்கள்) எமக்குக் கொண்டு வந்தவர்களே, இந்தச் செய்தியையும் அன்னாரிடமிருந்து எமக்குக் கொண்டு வந்தனர்.

உர்வா (ரஹ்) அவர்கள் (நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து) அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"யார் (உரிமையாளர் இல்லாத) தரிசு நிலத்தை (பயிரிடுவதன் மூலம்) உயிர்ப்பிக்கிறாரோ, அது அவருக்கே உரியதாகும். (பிறருடைய நிலத்தில்) அநியாயமாக (நடப்பட்ட மரம் அல்லது செடியின்) வேருக்கு எவ்வித உரிமையும் இல்லை."

உர்வா (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"யாரேனும் ஒரு தரிசு நிலத்தை (பயன்படுத்தி) உயிர்ப்பித்தால், அவரே அதற்கு அதிக உரிமையுடையவர் ஆவார். அநியாயமாக (நிலத்தில்) ஊடுருவும் வேருக்கு (அல்லது ஆக்கிரமிப்பவருக்கு) எவ்வித உரிமையும் இல்லை."

மேலும் ஹிஷாம் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "அநியாயமாக ஊடுருவும் வேர் என்பது, ஒருவர் மற்றவருடைய நிலத்திற்கு (அனுமதியின்றி) வந்து அதில் குழி தோண்டுவதாகும் (அல்லது பயிரிடுவதாகும்)."

உர்வா பின் ஸுபைர் (ரஹ்) அவர்கள் (தம் தந்தை ஸுபைர் (ரலி) வாயிலாக) அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"முன்பு எவருக்கும் சொந்தமாக இல்லாத தரிசு நிலத்தை எவர் உயிர்ப்பிக்கிறாரோ (அதாவது சாகுபடிக்குத் தகுதியானதாக மாற்றுகிறாரோ), அது அவருக்கே உரியதாகும். அநீதி இழைக்கும் (அத்துமீறி நடப்பட்ட) வேருக்கு எவ்வித உரிமையும் இல்லை."

(உர்வா (ரஹ்) அவர்கள்) கூறுகிறார்கள்:
"இந்த ஹதீஸை அறிவித்தவர் என்னிடம் கூறினார்: பனூ பயாதா குலத்தைச் சேர்ந்த இருவர், ஒரு நிலம் (புதர் மண்டிய பகுதி) தொடர்பாக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வழக்காடுவதை அவர் பார்த்தார். அந்த நிலம் அவ்விருவரில் ஒருவருக்குச் சொந்தமானதாகும்; ஆனால், மற்றவர் அதில் ஒரு பேரீச்சை மரத்தை நட்டிருந்தார். அப்போது, நிலம் அதன் உரிமையாளருக்கே சொந்தம் என அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தீர்ப்பளித்தார்கள். மேலும், பேரீச்சை மரத்தை நட்டவரிடம் அந்த மரத்தை அங்கிருந்து அகற்றிவிடும்படி உத்தரவிட்டார்கள்."

(அறிவிப்பாளர்) கூறுகிறார்: "அவர் கோடரியால் அந்தப் பேரீச்சை மரத்தின் வேர்களை வெட்டுவதை நான் பார்த்தேன். அது ஒரு 'உம்' (عُمّ) பேரீச்சை மரமாக இருந்தது."

யஹ்யா பின் ஆதம் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "'உம்' என்பது குட்டையாகவும் இல்லாமல், நெட்டையாகவும் இல்லாத மரம் எனச் சிலர் கூறினர். சிலர் அது 'பழமையான மரம்' என்றும், வேறு சிலர் அது 'நெட்டையான மரம்' என்றும் கூறினர்."

ஷேக் (ஆசிரியர்) கூறுகிறார்: "'உம்' என்பது (செழிப்பான) இளம் மரமாகும்" என்று முஹம்மது பின் இஸ்ஹாக் பின் யஸார் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

கஸீர் பின் அப்தில்லாஹ் அவர்கள் தம் தந்தை வழியாகத் தம் பாட்டனார் (ரலி) அவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எவரேனும் மற்றொரு முஸ்லிமின் உரிமையில் தலையிடாமல் (உரிமையாளர் இல்லாத) ஒரு தரிசு நிலத்தைப் பண்படுத்தினால் (உயிர்ப்பித்தால்), அது அவருக்கே சொந்தமாகும். மேலும், அநியாயமாக (பிறர் நிலத்தில் ஊடுருவும்) வேருக்கு (அல்லது ஆக்கிரமிப்பாளருக்கு) எந்த உரிமையும் இல்லை."

சமுரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எவரேனும் (பயன்படுத்தப்படாத நிலம் போன்ற) ஒன்றிற்கு வேலி அமைத்தால் (அல்லது அதைச் சூழ்ந்து கொண்டால்), அவரே அதற்கு மிகவும் தகுதியானவர் ஆவார். மேலும், அநீதியான முறையில் (பிறர் நிலத்தில் ஊடுருவி நடப்பட்ட) வேருக்கு (அல்லது பயிருக்கு) எவ்வித உரிமையும் இல்லை."

அஸ்மர் பின் முதர்ரிஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, (அவர்களிடம்) பைஅத் (விசுவாசப் பிரமாணம்) செய்தேன். அப்போது அவர்கள், "எந்தவொரு முஸ்லிமும் இதற்கு முன் சென்றடையாத (பயன்படுத்தப்படாத நிலம் போன்ற) ஒன்றிற்கு எவர் முதலில் செல்கிறாரோ, அது அவருக்கே உரியதாகும்" என்று கூறினார்கள். (இதைக் கேட்டவுடன்) மக்கள் (தமக்கான நிலங்களை அடைய) ஒருவருக்கொருவர் முந்திக்கொண்டு ஓடி, (அடையாளக் கோடுகளை இட்டு) எல்லைகளை வகுக்கத் தொடங்கினர்.

ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அடியார்கள் (அனைவரும்) அல்லாஹ்வின் அடியார்களே. நிலங்கள் (அனைத்தும்) அல்லாஹ்வின் நிலங்களே. எனவே, எவரேனும் தரிசு நிலத்தை (பயன்படுத்தி) வளப்படுத்தினால் (உயிர்ப்பித்தால்), அது அவருக்கே உரியதாகும். மேலும், அநியாயமாக (பிறர் நிலத்தில் பயிரிட்ட அல்லது ஆக்கிரமிப்புச் செய்த) ஒரு வேருக்கு (உரிமை கோருபவருக்கு) அதில் எந்த உரிமையும் இல்லை."

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எவரேனும் ஒரு தரிசு நிலத்தை (பயன்படுத்தி) உயிர்ப்பித்தால், அது அவருக்கே உரியதாகும். மேலும், அநியாயமாக (பிறர் நிலத்தில்) ஊடுருவிய வேருக்கு (பயிரிடுபவருக்கு) எவ்வித உரிமையும் இல்லை."

உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"எவர் ஒரு (பயன்படுத்தப்படாத) தரிசு நிலத்தை (விவசாயம் அல்லது கட்டுமானம் மூலம்) உயிர்ப்பிக்கிறாரோ, அது அவருக்கே உரியதாகும்."

இப்னு தாவூஸ் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எவர் ஒரு தரிசு நிலத்தை (விவசாயம் அல்லது கட்டுமானம் மூலம்) உயிர்ப்பிக்கிறாரோ, அந்த நிலத்தின் (உரிமை) அவருக்கே உரியதாகும். மேலும், (உரிமையாளர் எவருமற்ற) பழமையான நிலங்கள் அல்லாஹ்வுக்கும் அவனது தூதருக்கும் உரியதாகும்; பின்னர், எனக்குப் பிறகு அது உங்களுக்கானதாகும் (அதாவது முஸ்லிம் சமூகத்தின் பொதுநலனுக்காகப் பயன்படுத்தப்படும்)."

ஹிஷாம் பின் ஹுஜைர் (ரஹ்) அவர்கள் தாவூஸ் (ரஹ்) அவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கும் அறிவிப்பில், "பின்னர், அது என்னிடமிருந்து உங்களுக்கானதாகும்" என்று இடம்பெற்றுள்ளது.

தாவுஸ் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "பழமையான (உரிமையாளரற்ற) பூமி அல்லாஹ்வுக்கும் அவனது தூதருக்கும் உரியதாகும்; அதன் பிறகு அது உங்களுக்கே உரியதாகும். எனவே, எவர் தரிசு நிலங்களில் ஏதேனும் ஒன்றை உயிர்ப்பிக்கிறாரோ (பயன்பாட்டுக்குக் கொண்டு வருகிறாரோ), அதன் உரிமை அவருக்கே உரியதாகும்."

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"நிச்சயமாக, (உரிமையாளர் எவரும் அறியப்படாத) பழமையான நிலங்கள் அல்லாஹ்வுக்கும் அவனுடைய தூதருக்கும் (அதாவது இஸ்லாமிய அரசுக்கும்) உரியதாகும்; அதன் பிறகு அவை உங்களுக்கானதாகும். எனவே, எவரேனும் தரிசாகக் கிடக்கும் (பயன்படுத்தப்படாத) நிலத்தின் ஒரு பகுதியை உயிர்ப்பித்தால் (அதாவது விவசாயம் செய்து அல்லது சீர்திருத்தினால்), அவரே அதற்கு மிகவும் உரிமையுடையவர் ஆவார்."

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"(உரிமையாளர் எவருமற்ற) தரிசு நிலங்கள் அல்லாஹ்வுக்கும் அவனுடைய தூதருக்கும் உரியவையாகும். எனவே, எவரேனும் அதிலிருந்து ஏதேனும் ஒரு பகுதியை (திருத்திப் பயிரிட்டு) உயிர்ப்பித்தால், அது அவருக்கே உரியதாகும்."

இந்த ஹதீஸை முஆவியா பின் ஹிஷாம் அவர்கள் மட்டுமே 'மர்ஃபூஉ' (நபி (ஸல்) அவர்கள் வரை தொடரும் செய்தி) ஆகவும் 'மவ்ஸூல்' (இடையறாத அறிவிப்பாளர் தொடர்) ஆகவும் தனித்து அறிவித்துள்ளார்கள்.

அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

பஹ்ரைன் (பிரதேசத்தின் நிலங்களை) மானியமாக வழங்குவதற்காக அன்ஸாரிகளை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அழைத்தார்கள். அப்போது அவர்கள், "எங்களுக்கு வழங்குவதைப் போன்றே முஹாஜிர்களான எங்கள் சகோதரர்களுக்கும் நீங்கள் வழங்கும் வரை (நாங்கள் அதனைப் பெற்றுக்கொள்ள மாட்டோம்)" என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "நிச்சயமாக எனக்குப் பின்னால், (உங்களை விட மற்றவர்களுக்கு முன்னுரிமை அளிக்கப்படும்) சுயநலப் போக்கை நீங்கள் காண்பீர்கள். எனவே, (மறுமையில் ஹவ்ளுல் கவ்ஸர் தடாகத்தில்) என்னைச் சந்திக்கும் வரை நீங்கள் பொறுமையாக இருங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

(இதை இமாம் புகாரி அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் சுலைமான் பின் ஹர்ப் வழியாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.)

அல்கமா பின் வாஇல் அல்-ஹள்ரமீ (ரஹ்) அவர்கள் தமது தந்தை (வாஇல் பின் ஹுஜ்ர் - ரலி) வாயிலாக அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் அவருக்கு (எனது தந்தைக்கு) ஒரு நிலத்தை (மானியமாக) வழங்கினார்கள். (அந்நிலம்) 'ஹள்ரமவ்த்' பகுதியில் (இருந்தது) என்று அவர் கூறியதாகவே நான் அறிகிறேன்.

வாஇல பின் ஹுஜ்ர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எனக்கு ஒரு நிலத்தை ஒதுக்கிக் கொடுத்தார்கள். "அந்த நிலத்தை இவருக்குக் கொடுங்கள்" அல்லது "அதனை இவருக்குக் காண்பியுங்கள்" என்று கூறி, முஆவியா (ரலி) அவர்களை என்னுடன் அனுப்பி வைத்தார்கள்.

(நாங்கள் சென்றுகொண்டிருந்தபோது) வழியில் முஆவியா (ரலி) என்னிடம், "என்னை உங்கள் வாகனத்தில் உங்களுக்குப் பின்னால் அமர்த்திக் கொள்ளுங்கள்" என்று கேட்டார். அதற்கு நான், "(யமன் நாட்டு அரச பரம்பரையைச் சேர்ந்த) அரசர்களுக்குப் பின்னால் அமர்பவர்களில் ஒருவராக நீங்கள் இருக்கக் கூடாது" என்று (அன்றைய எனது கர்வத்தினால்) கூறினேன்.

பின்னர் அவர் (வெப்பம் தாளாமல்), "உங்கள் காலணிகளையாவது எனக்குக் கொடுங்கள்" என்று கேட்டார். நான் அவரிடம், "ஒட்டகத்தின் நிழலையே (காலணியாகக் கருதி அதில்) நடந்து வாருங்கள்" என்றேன்.

பின்னர், முஆவியா (ரலி) அவர்கள் (முஸ்லிம்களின்) கலீஃபாவாகப் பொறுப்பேற்ற பின் நான் அவரிடம் சென்றேன். அவர் என்னைத் தம்முடன் அரியணையில் அமரச் செய்தார். மேலும், அந்தப் பழைய நிகழ்வை எனக்கு நினைவூட்டினார்.

(அறிவிப்பாளர் சிமாக் கூறுகிறார்:) "அன்றைய தினம் அவரை எனக்கு முன்பாகவே (கண்ணியப்படுத்தி) வாகனத்தில் நான் அமர்த்திச் சென்றிருக்கலாமே என்று (இப்போது) நான் ஆசைப்படுகிறேன்!" என வாஇல (ரலி) அவர்கள் (முஆவியா ரலியின் பெருந்தன்மையைக் கண்டு வருத்தத்துடன்) கூறினார்கள்.

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், ஸுபைர் (ரலி) அவர்களுக்கு அவரது குதிரை ஓடும் தூரம் வரை (நிலத்தை) ஒதுக்கிக் கொடுத்தார்கள். எனவே, அவர் குதிரையை அது (சோர்வடைந்து) நிற்கும் வரை ஓடச் செய்தார். பின்னர் (அங்கிருந்து) தனது சாட்டையை வீசினார். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அந்தச் சாட்டை சென்றடைந்த இடம் வரை அவருக்கு (நிலத்தை)க் கொடுத்து விடுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

ஹுஸைன் பின் முஷம்மித் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அவர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் (தூதுக்குழுவாக) வந்து, இஸ்லாத்தை ஏற்று (அதற்காக) பைஅத் (விசுவாசப் பிரமாணம்) செய்தார். மேலும், தனது செல்வத்தின் ஜகாத்தை (நபி - ஸல் - அவர்களிடம்) ஒப்படைத்தார். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவருக்குப் பல நீர்நிலைகளை (பயன்படுத்திக் கொள்ள) ஒதுக்கிக் கொடுத்தார்கள். (அறிவிப்பாளர்) அவற்றின் பெயர்களைக் குறிப்பிட்டார். ஆயினும், 'எங்கள் ஆசிரியர் அந்த இடங்களின் பெயர்களைத் துல்லியமாக நினைவில் வைத்திருக்கவில்லை' (என்று அடுத்த அறிவிப்பாளர் கூறுகிறார்).

அவர் மேலும் கூறுகிறார்: "நபி (ஸல்) அவர்கள் இப்னு முஷம்மித்திற்கு ஒதுக்கிக் கொடுத்த அந்த (நீர்நிலைகள் சார்ந்த) பகுதிகளில், 'அதன் தண்ணீரை விற்கக் கூடாது, அதன் மேய்ச்சல் நிலத்தை (பிறர் பயன்படுத்த முடியாதவாறு ஒப்பந்தம் செய்து) தடுக்கக் கூடாது, அதன் மரங்களை வெட்டக் கூடாது' என நிபந்தனை விதித்தார்கள்."

உர்வா (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் 'ஜுருஃப்' மற்றும் 'கனாத்' ஆகிய இடங்களுக்கு இடைப்பட்ட பகுதியை (பயன்படுத்தப்படாத நிலமாக இருந்ததால்) ஸுபைர் (ரலி) அவர்களுக்கு நில மானியமாக (இக்தாஃ) வழங்கினார்கள்.

ஜஃபர் பின் முஹம்மத் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்கள் அலி (ரலி) அவர்களுக்கு 'கைஸ்' மற்றும் 'ஷஜரா' ஆகியவற்றுக்கு இடைப்பட்ட பகுதியை (மானியமாக) வழங்கினார்கள்.

அப்துல்லாஹ் பின் அல்-ஹஸன் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
அலி (ரலி) அவர்கள் உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்களிடம் (பயன்படுத்துவதற்காக நிலம்) கேட்டபோது, உமர் (ரலி) அவர்கள் 'யன்பூஃ' பகுதியை அவர்களுக்கு நில மானியமாக வழங்கினார்கள்.

முஹம்மத் பின் அப்துல்லாஹ் அஸ்-ஸகஃபீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

பஸ்ராவில் நாஃபிஉ அபூஅப்துல்லாஹ் என்றொரு மனிதர் இருந்தார். அவர் உமர் (ரலி) அவர்களிடம் வந்து, "பஸ்ராவில் ஒரு நிலம் உள்ளது. அது 'கராஜ்' (நிலவரி) செலுத்தப்படும் நிலங்களைச் சேர்ந்ததல்ல; மேலும், (அதை நான் எடுத்துக்கொள்வதால்) முஸ்லிம்கள் எவருக்கும் எவ்விதத் தீங்கும் ஏற்படாது" என்று கூறினார். இது குறித்து உமர் (ரலி) அவர்களுக்குத் தெரிவித்து (அப்போதைய பஸ்ராவின் ஆளுநர்) அபூமூஸா (ரலி) அவர்களும் கடிதம் எழுதியிருந்தார்கள்.

அப்போது உமர் (ரலி) அவர்கள் அபூமூஸா (ரலி) அவர்களுக்கு (பின்வருமாறு) எழுதினார்கள்: "அந்த நிலம் முஸ்லிம்கள் எவருக்கும் தீங்கு விளைவிக்காததாகவும், 'கராஜ்' நிலங்களில் சேராததாகவும் இருந்தால், அதனை அவருக்கே ஒதுக்கிக் கொடுத்துவிடுங்கள்."

உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரழி) அவர்கள் அபூ மூஸா (ரழி) அவர்களுக்கு எழுதிய கடிதத்தை நான் வாசித்தேன் (அதில் பின்வருமாறு குறிப்பிட்டிருந்தது):

"அபூ அப்துல்லாஹ் (என்பவர்), தஜ்லா (டைகிரிஸ்) நதிக்கரையில் தனது குதிரைகள் மேய்வதற்காக (புற்களை அறுத்துக்கொள்வதற்காக) ஒரு நிலத்தை என்னிடம் கேட்டார். அந்த நிலம் (முஸ்லிமல்லாத குடிமக்களிடமிருந்து பெறப்படும்) ஜிஸ்யா (வரிக்குட்பட்ட) நிலமாக இல்லாமலும், அங்கு (ஜிஸ்யா நிலங்களுக்குப் பாயும் பொதுவான) ஜிஸ்யாவுக்குரிய தண்ணீர் பாயாமலும் இருந்தால், அதனை அவருக்கே வழங்கி விடுவீராக!"

மூஸா பின் தல்ஹா (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

உஸ்மான் பின் அஃப்பான் (ரலி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களில் ஐவருக்கு (அரசுக்குச் சொந்தமான தரிசு) நிலங்களை (மானியமாக) வழங்கினார்கள். அவர்கள்: (அஸ்-)ஸுபைர், ஸஅத் பின் மாலிக், இப்னு மஸ்வூத், கப்பாப் மற்றும் உஸாமா பின் ஸைத் (ஆகியோர் ஆவர்). அப்போது என் அண்டை வீட்டாரான ஸஅத் மற்றும் இப்னு மஸ்வூத் ஆகியோர் தங்களது நிலங்களை (விளைச்சலில்) மூன்றில் ஒரு பங்கு (நில உரிமையாளருக்கு வழங்கும்) அடிப்படையில் (சாகுபடிக்காகப் பிறரிடம்) வழங்கியதை நான் பார்த்தேன்.

அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

பஹ்ரைன் (பகுதியை நிலமாக) எழுதிக்கொடுப்பதற்காக அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்கள் அன்சாரிகளை அழைத்தார்கள். அப்போது அன்சாரிகள், "இல்லை, அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! குறைஷியர்களிலுள்ள எங்கள் சகோதரர்களுக்கும் இதேபோன்று நீங்கள் எழுதிக்கொடுக்கும் வரை (நாங்கள் இதைப் பெற்றுக்கொள்ள மாட்டோம்)" என்று கூறினார்கள். அல்லாஹ் நாடிய அளவு (நேரம்) அவ்வாறே நபி ((ஸல்)) அவர்கள் (அவர்களுக்கு வழங்க முன்வந்து) கூற, ஒவ்வொரு முறையும் அன்சாரிகள் அதே பதிலையே கூறினார்கள். அப்போது நபி ((ஸல்)) அவர்கள், "நிச்சயமாக எனக்குப் பின்னால் (உரிமைகளில் உங்களைவிட மற்றவர்களுக்கு) முன்னுரிமை அளிக்கப்படுவதை (சுயநலப்போக்கை) நீங்கள் காண்பீர்கள்; எனவே, (மறுமையில் ஹவ்ளுல் கவ்ஸர் தடாகத்தில்) என்னைச் சந்திக்கும் வரை நீங்கள் பொறுமையாக இருங்கள்!" என்று கூறினார்கள்.

இதனை இமாம் புகாரி அவர்கள் தங்களது 'ஸஹீஹ்' நூலில் அஹ்மத் பின் அப்துல்லாஹ் பின் யூனுஸ் என்பவரிடமிருந்து பதிவு செய்துள்ளார்கள். மேலும், யஹ்யா என்பவரிடமிருந்து வேறு சிலர் இந்த ஹதீஸை அறிவிக்கும்போது, "நபி ((ஸல்)) அவர்கள் அன்சாரிகளுக்கு பஹ்ரைனை (நிலமாக) ஒதுக்கீடு செய்ய (பங்கிட்டுக் கொடுக்க) நாடினார்கள்; அதற்காக அவர்களுக்கு ஒரு ஆவணத்தை எழுதிக்கொடுக்கவும் விரும்பினார்கள்" என்று இடம்பெற்றுள்ளது.

அம்ரு பின் அவ்ஃப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பிலால் பின் அல்-ஹாரிஸ் அல்-முஸனீ (ரலி) அவர்களுக்கு 'அல்-கபலிய்யா' (எனும் இடத்திலுள்ள) சுரங்கங்களை—அதன் மேட்டுப் பகுதியையும் பள்ளமான பகுதியையும்—மற்றும் 'குத்ஸ்' பகுதியில் விவசாயத்திற்கு ஏற்ற நிலத்தையும் (மானியமாக) வழங்கினார்கள். (அவ்வாறு வழங்கும்போது) எந்தவொரு முஸ்லிமின் உரிமையையும் (பறித்து) அவருக்கு அவர்கள் வழங்கவில்லை.

மேலும், நபி (ஸல்) அவர்கள் அவருக்காக (பின்வருமாறு) ஒரு பத்திரத்தை எழுதிக் கொடுத்தார்கள்:
"பிஸ்மில்லாஹிர் ரஹ்மானிர் ரஹீம் (அளவற்ற அருளாளனும் நிகரற்ற அன்புடையோனுமாகிய அல்லாஹ்வின் பெயரால்). இது அல்லாஹ்வின் தூதர் முஹம்மத் (ஸல்) அவர்கள் பிலால் பின் அல்-ஹாரிஸ் அவர்களுக்கு வழங்கியதாகும்: 'அல்-கபலிய்யா' சுரங்கங்களின் மேட்டுப் பகுதியையும் பள்ளமான பகுதியையும், 'குத்ஸ்' பகுதியில் விவசாயத்திற்கு ஏற்ற நிலத்தையும் அவருக்கு வழங்கியுள்ளார்கள். (இதில்) எந்தவொரு முஸ்லிமின் உரிமையையும் (பறித்து) அவருக்கு வழங்கவில்லை."

இதேபோன்றதொரு செய்தி இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் வாயிலாகவும் நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

உர்வா (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

நான் முஆவியா (ரலி) அவர்களிடம் சென்றேன். அப்போது அவர்கள் என்னிடம், "மஸ்லூல் (எனும் நிலம்) என்னவானது?" என்று கேட்டார்கள். நான், "அது என்னிடமே இருக்கிறது" என்றேன்.

அப்போது முஆவியா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! (அதற்கான ஆவணத்தை) எனது கைகளால் நானே எழுதினேன். அபூபக்ர் (ரலி) அவர்கள் அஸ்ஸுபைர் (ரலி) அவர்களுக்கு ஒரு நிலத்தை ஒதுக்கிக் கொடுத்தார்கள். (அதற்கான ஆவணத்தை) நான் எழுதிக் கொண்டிருந்தேன்.

அப்போது உமர் (ரலி) அவர்கள் அங்கு வந்தார்கள். உடனே அபூபக்ர் (ரலி) அவர்கள் அந்த ஆவணத்தை எடுத்து, படுக்கை விரிப்பின் மடிப்புகளுக்கு இடையே (மறைத்து) வைத்துவிட்டார்கள். உள்ளே நுழைந்த உமர் (ரலி) அவர்கள், "நீங்கள் ஏதோ (முக்கியமான) வேலையாக இருப்பது போல் தெரிகிறதே?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அபூபக்ர் (ரலி) அவர்கள், "ஆம்" என்று பதிலளித்தார்கள். (உடனே உமர் (ரலி) அவர்கள் அங்கிருந்து வெளியேறிவிட்டார்கள்). அதன்பிறகு அபூபக்ர் (ரலி) அவர்கள் அந்த ஆவணத்தை வெளியே எடுக்க, நான் அதனை (எழுதி) முடித்தேன்."

அம்ர் பின் ஹுரைஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"நான் ஒரு சிறுவனாக (வாலிபப் பருவத்தை நெருங்கும் நிலையில்) இருந்தபோது, என் தந்தை என்னை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் அழைத்துச் சென்றார்கள். அப்போது அவர்கள் எனக்காக பரக்கத் (அருள்வளம்) வேண்டிப் பிரார்த்தித்து, எனது தலையைத் தடவிக்கொடுத்தார்கள். மேலும், மதீனாவில் எனக்காக ஒரு வீட்டின் (எல்லையை) ஒரு வில்லால் கோடிட்டு (அடையாளமிட்டு)க் காட்டினார்கள். பிறகு, 'நான் உனக்கு (இடத்தை) இன்னும் அதிகமாக்கட்டுமா?' என்று கேட்டார்கள்."

யஹ்யா பின் ஜஃதா அவர்கள் கூறியதாவது:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மதீனா வந்தபோது, மக்களுக்கு வீடுகளை (நிலங்களை) ஒதுக்கிக் கொடுத்தார்கள். அப்போது பனூ ஸுஹ்ரா கோத்திரத்தில் 'பனூ அப்த் பின் ஸுஹ்ரா' என்று அழைக்கப்படும் ஒரு பிரிவினர் (நபியவர்களிடம்), "இப்னு உம்மு அப்தை (அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊதை) எங்களை விட்டு அப்புறப்படுத்துங்கள் (எங்களுக்கு அருகில் அவர் இருக்க வேண்டாம்)!" என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அப்படியானால், அல்லாஹ் எதற்காக என்னை அனுப்பினான்? எந்தவொரு சமுதாயத்தில் பலவீனமானவர்களுக்குரிய உரிமை (வலியவர்களிடமிருந்து முறையாகப்) பெற்றுக்கொடுக்கப்படவில்லையோ, அந்தச் சமுதாயத்தை மாண்பும் வல்லமையும் மிக்க அல்லாஹ் புனிதப்படுத்த மாட்டான்" என்று கூறினார்கள்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஸுபைர் (ரலி) அவர்களுக்கு ஒரு நிலத்தை (மானியமாக) வழங்கினார்கள்.

மேலும், உமர் இப்னு அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் 'அகீக்' (எனும் பள்ளத்தாக்குப்) பகுதி முழுவதையும் (மக்களுக்குப் பிரித்து) வழங்கினார்கள். மேலும் (அப்போது), "நிலம் வழங்கப்பட வேண்டியவர்கள் எங்கே?" என்று கேட்டார்கள்.

இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அகீக் என்பது மதீனாவிற்கு அருகில் உள்ள (ஒரு பள்ளத்தாக்கு) ஆகும்."

உர்வா (பின் ஸுபைர் - ரஹ்) அவர்கள் (தம் தந்தையிடமிருந்து) அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஸுபைர் (ரலி) அவர்களுக்கு (ஒரு நிலத்தை) ஒதுக்கிக் கொடுத்தார்கள். அபூபக்ர் (ரலி) அவர்களும் (தமது ஆட்சிக் காலத்தில் அவ்வாறே நிலத்தை) ஒதுக்கிக் கொடுத்தார்கள். மேலும் உமர் (ரலி) அவர்கள் மக்களுக்கு 'அகீக்' (எனும் பள்ளத்தாக்கு நிலத்தை) ஒதுக்கிக் கொடுத்தார்கள்.

அஸ்மா பின்த் அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (எனது கணவர்) ஸுபைர் (ரலி) அவர்களுக்கு (வாழ்வாதாரத்திற்காக) ஒதுக்கிக் கொடுத்த நிலத்திலிருந்து, (ஒட்டகங்களுக்குத் தீவனமாகப் பயன்படும்) பேரீச்சங் கொட்டைகளை எனது தலையில் சுமந்து வருபவளாக நான் இருந்தேன். அந்த நிலம் (எனது இருப்பிடத்திலிருந்து) மூன்றில் இரண்டு 'ஃபர்ஸக்' (சுமார் 3.5 கிலோமீட்டர்) தொலைவில் அமைந்திருந்தது."

(இந்த ஹதீஸை புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இரு இமாம்களும் அபூ உஸாமா அவர்களின் அறிவிப்பாக தங்களது ஸஹீஹ் நூல்களில் பதிவு செய்துள்ளனர்).

ஸஅப் பின் ஜஸ்ஸாமா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அல்லாஹ்வுக்கும் அவனது தூதருக்கும் தவிர (வேறு எவருக்கும் பொது நிலங்களைத் தமக்கெனப் பாதுகாக்கப்பட்ட) 'ஹிமா' (மேய்ச்சல் நிலமாக ஆக்கிக் கொள்ளும் உரிமை) இல்லை" என்று கூறினார்கள்.

"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் 'அந்நக்கீஉ' (எனும் இடத்தைப் பொதுப் பயன்பாட்டிற்காகப்) பாதுகாக்கப்பட்ட மேய்ச்சல் நிலமாக ஆக்கினார்கள் என்றும், உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் 'அஷ்ஷரஃப்' மற்றும் 'அர்ரபதா' (ஆகிய இடங்களைப் பொதுப் பயன்பாட்டிற்காகப்) பாதுகாக்கப்பட்ட மேய்ச்சல் நிலமாக ஆக்கினார்கள் என்றும் எங்களுக்குச் செய்தி எட்டியுள்ளது" (என்று அறிவிப்பாளர்களில் ஒருவர் கூறுகிறார்).

(இது உபைத் என்பவரின் அறிவிப்பில் இடம்பெற்றுள்ள வாசகமாகும். இமாம் புகாரி (ரஹ்) அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் யஹ்யா பின் புகைர் வழியாக இவ்வாறே இதனைப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்).

ஸஅப் பின் ஜஸ்ஸாமா (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

"அல்லாஹ்வுக்கும் அவனுடைய தூதருக்கும் தவிர (பொது நலனுக்காக அன்றி வேறு எவருக்கும்) பாதுகாக்கப்பட்ட மேய்ச்சல் நிலம் (ஹிமா) கிடையாது" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்.

இமாம் ஸுஹ்ரீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரழி) அவர்களுக்கும் ஒரு பாதுகாக்கப்பட்ட மேய்ச்சல் நிலம் இருந்தது. (அரசுக்குச் சொந்தமான) தர்மமாக (ஸகாத்தாக) வந்த ஒட்டகங்களுக்காகவே அவர்கள் அதனைப் பாதுகாக்கப்பட்ட இடமாக ஆக்கியிருந்தார்கள் என்ற செய்தி எனக்கு எட்டியுள்ளது."

ஸஅப் பின் ஜஸ்ஸாமா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நிச்சயமாக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் 'அந்-நகீஃ' (எனும் இடத்தை பொதுப் பயன்பாட்டிற்காகப்) பாதுகாக்கப்பட்ட நிலமாக (ஹிமாவாக) ஆக்கினார்கள். மேலும், "அல்லாஹ்வுக்கும் அவனுடைய தூதருக்கும் தவிர (வேறெவருக்கும் பொது நிலத்தைத் தமக்காகப்) பாதுகாத்துக்கொள்ளும் உரிமை இல்லை" என்று கூறினார்கள்.

இமாம் புகாரி (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "இது (அறிவிப்பாளரின்) ஒரு தவறாகும்."

ஷேக் (இமாம் பைஹகீ) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "ஏனெனில், 'அவர்கள் அந்-நகீஃ நிலத்தைப் பாதுகாத்தார்கள்' என்பது (ஹதீஸின் ஒரு பகுதியல்ல, மாறாக) இமாம் ஸுஹ்ரீயின் கூற்றாகும். அப்துர் ரஹ்மான் பின் அல்-ஹாரித் வழியாக இப்னு அபுஸ் ஸினாத் என்பவரும் இவ்வாறே (ஸுஹ்ரீயின் கூற்றாகவே) கூறியுள்ளார்."

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள், முஸ்லிம்களின் குதிரைகள் மேய்வதற்காக 'அந்நகீஉ' (எனும் இடத்தை) பாதுகாக்கப்பட்ட (மேய்ச்சல்) நிலமாக ஒதுக்கினார்கள்.

உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரழி) அவர்கள், 'ஹுனை' எனப்படும் தமது (விடுதலை செய்யப்பட்ட) அடிமை ஒருவரை 'ஹிமா' (அரசுக்காகப் பாதுகாக்கப்பட்ட மேய்ச்சல் நிலம்) ஒன்றின் காப்பாளராக நியமித்தார்கள். அப்போது அவரிடம் (பின்வருமாறு) கூறினார்கள்:

"ஹுனையே! முஸ்லிம்களிடம் உமது சிறகை ஒடுக்கி (பணிவாகவும் மென்மையாகவும்) நடந்துகொள். அநீதி இழைக்கப்பட்டவனின் பிரார்த்தனைக்குப் பயந்துகொள்; ஏனெனில், அநீதி இழைக்கப்பட்டவனின் பிரார்த்தனை (இறைவனால்) ஏற்கப்படக்கூடியதாகும். சிறு ஒட்டக மந்தைகள் மற்றும் ஆட்டு மந்தைகளை வைத்துள்ள (ஏழை) உரிமையாளர்களை மட்டும் (மேய்ச்சல் நிலத்திற்குள்) அனுமதிப்பீராக. இப்னு அஃப்பான் (உஸ்மான் ரழி) மற்றும் இப்னு அவ்ஃப் (அப்துர் ரஹ்மான் ரழி) ஆகியோரின் கால்நடைகள் விஷயத்தில் எச்சரிக்கையாக இரு (அவற்றை உள்ளே அனுமதிக்காதே). ஏனெனில், அவர்களின் கால்நடைகள் அழிந்துவிட்டால், அவர்கள் தங்களது பேரீச்சை மரங்கள் மற்றும் விவசாய நிலங்களின் பக்கம் திரும்பிச் சென்று (தங்கள் வாழ்வாதாரத்தைத் தற்காத்துக்) கொள்வார்கள்.

ஆனால், சிறு ஒட்டக மந்தைகள் மற்றும் ஆட்டு மந்தைகளை வைத்துள்ள (ஏழைகளின்) கால்நடைகள் அழிந்துவிட்டால், அவர்கள் தன் குடும்பத்துடன் என்னிடம் வந்து, "அமீருல் முஃமினீனே! அமீருல் முஃமினீனே!" என்று (உதவி கேட்டு) முறையிடுவார்கள். உனக்குத் தந்தை இல்லாமல் போகட்டும்! (அந்நிலையில்) நான் அவர்களைக் கைவிட்டு விடுவேனா என்ன? (அவர்களுக்குப் பைத்துல் மாலில் இருந்து ஈட்டுத்தொகையாகத்) தங்கத்தையும் வெள்ளியையும் கொடுப்பதை விட, (இந்த அரசு நிலத்திலுள்ள) தண்ணீரும் புல்லும் அவர்களுக்குக் கிடைக்குமாறு செய்வது உனக்கு (நிர்வாக ரீதியாக) மிக எளிதானதாகும்.

அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! நான் அவர்களுக்கு அநீதியிழைத்து விட்டதாகவே அவர்கள் (தற்போது) கருதுகிறார்கள். (உண்மையில்) இது அவர்களின் நிலமாகும். அறியாமைக் (ஜாஹிலிய்யாக்) காலத்தில் இதற்காக அவர்கள் போரிட்டனர். இஸ்லாமிய காலத்தில் இதில்தான் அவர்கள் இஸ்லாத்தையும் ஏற்றனர். என் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீதாணையாக! அல்லாஹ்வின் பாதையில் நான் (போராளிகளுக்கு) வாகனமாக வழங்கும் அந்தச் செல்வங்கள் (குதிரைகள் மற்றும் ஒட்டகங்கள்) மட்டும் இல்லையென்றால், அவர்களின் ஊர்களில் ஒரு சாண் அளவுகூட நான் (அரசுக்காகப்) பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதியாக ஆக்கியிருக்க மாட்டேன்."

(இதனை இஸ்மாயீல் பின் அபீ உவைஸ் வழியாக மாலிக் அவர்கள் அறிவிக்க, இமாம் புகாரி தமது ஸஹீஹில் பதிவு செய்துள்ளார்).

அபு உஸைத் அல்-அன்சாரி (ரலி) அவர்களின் விடுவிக்கப்பட்ட அடிமையான அபூசயீத் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

எகிப்துவாசிகளின் குழுவொன்று (மதீனாவை நோக்கி) வருவதைக் கேள்விப்பட்ட உஸ்மான் பின் அஃப்பான் (ரலி) அவர்கள், அவர்களை எதிர்கொண்டு சென்றார்கள். உஸ்மான் (ரலி) அவர்கள் வருவதைக் கேள்விப்பட்ட அக்குழுவினர், அவர்களை நோக்கி வந்தனர். அவர்கள் மதீனாவிற்குள் நுழைவதை உஸ்மான் (ரலி) அவர்கள் விரும்பவில்லை. அக்குழுவினர் உஸ்மான் (ரலி) அவர்களிடம் வந்து, "திருக்குர்ஆன் பிரதியைக் கொண்டு வரச் செய்து, அதில் ஏழாவது அத்தியாயத்தைத் திறங்கள்" என்று கூறினர். அவர்கள் 'சூரா யூனுஸ்' அத்தியாயத்தை ஏழாவது அத்தியாயம் என்று அழைப்பவர்களாக இருந்தனர்.

உஸ்மான் (ரலி) அவர்கள் அதை ஓதிக் கொண்டே வந்து, "(நபியே!) கூறுவீராக: அல்லாஹ் உங்களுக்கு இறக்கிவைத்த வாழ்வாதாரங்களை நீங்கள் கவனித்தீர்களா? அவற்றில் சிலவற்றை ஹராமாகவும் சிலவற்றை ஹலாலாகவும் நீங்களே ஆக்கிக் கொண்டீர்கள். (இவ்வாறு செய்ய) அல்லாஹ் உங்களுக்கு அனுமதியளித்தானா? அல்லது அல்லாஹ்வின் மீது நீங்கள் பொய் சொல்கிறீர்களா? என்று (நபியே!) நீர் கேட்பீராக" (10:59) என்ற வசனத்தை அடைந்தார்கள்.

அப்போது அக்குழுவினர் உஸ்மான் (ரலி) அவர்களிடம், "நிறுத்துங்கள்! நீங்கள் (அரசின் ஒட்டகங்களுக்காக) பாதுகாக்கப்பட்ட மேய்ச்சல் நிலத்தை (ஹிமா) ஏற்படுத்தியுள்ளீர்களே, அதைப் பற்றிச் சொல்லுங்கள். அதற்கு அல்லாஹ் உங்களுக்கு அனுமதியளித்தானா? அல்லது அல்லாஹ்வின் மீது நீங்கள் பொய் சொல்கிறீர்களா?" என்று கேட்டனர்.

அதற்கு உஸ்மான் (ரலி) அவர்கள், "தொடர்ந்து ஓதுங்கள். இந்த வசனம் இன்னின்ன விஷயங்களைப் பற்றி (இணைவைப்பவர்கள் சில மிருகங்களைத் தடை செய்ததைப் பற்றி) அருளப்பட்டது. பாதுகாக்கப்பட்ட மேய்ச்சல் நிலத்தைப் (ஹிமா) பொறுத்தவரை, எனக்கு முன்பே உமர் (ரலி) அவர்கள் ஜகாத் ஒட்டகங்களுக்காக ஒரு மேய்ச்சல் நிலத்தைப் பாதுகாக்கப்பட்டதாக ஆக்கியிருந்தார்கள். நான் ஆட்சிப் பொறுப்பேற்ற போது, ஜகாத் ஒட்டகங்களின் எண்ணிக்கை அதிகரித்தது. எனவே, ஜகாத் ஒட்டகங்கள் அதிகரித்த காரணத்தால், பாதுகாக்கப்பட்ட மேய்ச்சல் நிலத்தின் பரப்பளவையும் நான் அதிகரித்தேன்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நான் சில ஒட்டகங்களை விலைக்கு வாங்கி, அவற்றை (மேய்ச்சலுக்காக) 'ஹிமா'விற்கு (அரசாங்கத்தால் ஒதுக்கப்பட்ட பொது மேய்ச்சல் நிலத்திற்கு) அனுப்பினேன். அவை நன்கு கொழுத்தவுடன், நான் அவற்றை (விற்பனைக்காகச் சந்தைக்கு)க் கொண்டு வந்தேன்.

அப்போது உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் சந்தைக்கு வந்தார்கள். அங்கு நன்கு கொழுத்திருந்த அந்த ஒட்டகங்களைக் கண்டதும், "இந்த ஒட்டகங்கள் யாருடையவை?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு, "அப்துல்லாஹ் பின் உமருடையவை" என்று (மக்களால்) கூறப்பட்டது. உடனே அவர்கள், "அப்துல்லாஹ் பின் உமரே! (ஆச்சரியமாக இருக்கிறதே!) அமீருல் முஃமினீனின் மகனே! பலே! பலே!" என்று (கண்டிக்கும் தொனியில்) கூறலானார்கள்.

நான் அவர்களிடம் ஓடோடிச் சென்று, "அமீருல் முஃமினீனே! உங்களுக்கு என்ன நேர்ந்தது? (ஏன் இப்படிக் கூறுகிறீர்கள்?)" என்று கேட்டேன். "இந்த ஒட்டகங்கள் என்ன?" என்று அவர்கள் கேட்டார்கள். நான், "இவை நான் விலைக்கு வாங்கிய மெலிந்த ஒட்டகங்கள். மற்ற முஸ்லிம்கள் (லாபத்தை) நாடுவதைப் போலவே நானும் நாடி, இவற்றை 'ஹிமா'வுக்கு அனுப்பி வைத்தேன்" என்று கூறினேன்.

அதற்கு உமர் (ரலி) அவர்கள், "(இவற்றைப் பார்த்தவர்கள்) 'அமீருல் முஃமினீனின் மகனுடைய ஒட்டகங்களை மேய விடுங்கள்! அமீருல் முஃமினீனின் மகனுடைய ஒட்டகங்களுக்கு நீர் புகட்டுங்கள்!' (என்று உனக்குச் சலுகை காட்டியிருப்பார்கள். அதன் காரணமாகவே இவை இவ்வளவு செழிப்பாக உள்ளன). அப்துல்லாஹ் பின் உமரே! நீர் (முதலீடு செய்த) உமது அசல் தொகையை மட்டும் எடுத்துக்கொண்டு, மீதமுள்ள (லாபத்) தொகையை முஸ்லிம்களின் பொதுக் கருவூலமான 'பைத்துல் மால்'-இல் ஒப்படைத்துவிடும்!" என்று கூறினார்கள்.

இந்தச் செய்தி (அஸர்), நபி (ஸல்) அவர்களைத் தவிர வேறு எவருக்கும் தமக்கென ஒரு 'ஹிமா'வை (தனியார் மேய்ச்சல் நிலத்தை) ஒதுக்கிப் பாதுகாக்கும் உரிமை இல்லை என்பதைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது. மேலும், இதிலும் இதற்கு முன் உள்ள செய்திகளிலும், "அல்லாஹ்வுக்கும் அவனுடைய தூதருக்கும் தவிர வேறு எவருக்கும் 'ஹிமா' (பாதுகாக்கப்பட்ட நிலம்) இல்லை" என்ற நபி (ஸல்) அவர்களின் கூற்றுக்கான விளக்கம் அடங்கியுள்ளது. அதாவது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் முஸ்லிம்களின் பொது நலனுக்காக எதைப் பாதுகாத்தார்களோ, அதைப் போன்ற (பொது நலன் சார்ந்த) காரணத்திற்காகவே தவிர வேறு எதற்காகவும் நிலத்தை ஒதுக்கக் கூடாது என்பதே இதன் பொருளாகும். அல்லாஹ்வே நன்கறிந்தவன்.

அன்னை ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"எவருக்கும் சொந்தமில்லாத (பாழ்நிலமாக இருக்கும்) ஒரு நிலத்தை யார் (விவசாயம் அல்லது கட்டிடம் மூலம்) திருத்திப் பண்படுத்துகிறாரோ, அவரே அதற்கு மிகவும் தகுதியானவர் (உரிமையாளர்)" என்று நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

உர்வா (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "உமர் இப்னு அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் தமது ஆட்சிக் காலத்தில் இதன்படியே தீர்ப்பளித்தார்கள்."

(இதனை இமாம் புகாரி (ரஹ்) அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் யஹ்யா பின் புகைர் வழியாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.)

அம்ர் பின் அவ்ஃப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"எவர் ஒரு (உரிமையாளர் இல்லாத) தரிசு நிலத்தை (அதைச் சீர்திருத்தி) உயிர்ப்பிக்கிறாரோ, அவரே அதற்கு மிகவும் தகுதியானவர் (உரிமையாளர்) ஆவார். மேலும், அநீதியாக (பிறர் நிலத்தில் ஊடுருவி நடப்பட்ட) வேருக்கோ (அல்லது எழுப்பப்பட்ட கட்டிடத்திற்கோ) எவ்வித உரிமையும் இல்லை" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

ஜாபிர் பின் அப்தில்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "யார் (பயன்பாடற்ற) தரிசு நிலத்தை (பயிரிடுவதன் மூலம்) உயிர்ப்பிக்கிறாரோ, அதிலிருந்து (உணவு தேடி வரும்) உயிரினங்கள் உண்பதில் அவருக்கு நற்கூலி உண்டு. அது அவருக்குத் தர்மமாக (ஸதகாவாக) அமையும்." (11815)

ஜாபிர் பின் அப்தில்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் வழி வரும் மற்றொரு அறிவிப்பில், இதே செய்தி குறிப்பிடப்பட்டு, "அதிலிருந்து (எது உண்ணப்பட்டாலும்) அது அவருக்குத் தர்மமாகும்" என்று கூடுதலாக இடம்பெற்றுள்ளது. (11816)

ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் வழி வரும் வேறொரு அறிவிப்பில், மேற்கண்ட செய்தியே இடம்பெற்றுள்ளது; ஆனால் அதில் "அது அவருக்கானதாகும்" என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. (11817)

ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் வழி வரும் மற்றுமொரு அறிவிப்பில், மேற்கண்ட செய்தியைப் போன்றே இடம்பெற்றுள்ளதுடன் (உயிரினங்கள் என்பதற்கு விளக்கமாக) 'பறவைகள் மற்றும் வனவிலங்குகள்' என்று கூடுதலாக இடம்பெற்றுள்ளது.

சமுரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "எவரேனும் (உரிமையாளர் இல்லாத பாழ்) நிலத்தைச் சுற்றிச் சுவர் எழுப்பினால் (வேலி அமைத்தால்), அது அவருக்கே சொந்தமாகும்."

அனஸ் (ரலி) அவர்கள் (மலைப்பாதைகள் குறித்து) அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நீங்கள் (வேலியிட்டோ அல்லது எல்லை வகுத்தோ) எதனைச் சூழ்ந்து (உங்கள் கட்டுப்பாட்டில்) வைத்துள்ளீர்களோ, அது உங்களுக்குரியதாகும். எதனை (அவ்வாறு) சூழ்ந்து (கட்டுப்பாட்டில்) வைக்கவில்லையோ, அது அல்லாஹ்வுக்கும் அவனது தூதருக்கும் (அதாவது பொதுச் சொத்தாக) உரியதாகும்."

அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

உமர் (ரலி) அவர்களின் காலத்தில் மக்கள் (நிலங்களைக் கற்களால் எல்லையிட்டுத் தமக்கெனத்) தடுத்து வந்தனர். அப்போது உமர் (ரலி) அவர்கள், "எவர் ஒரு நிலத்தை உயிர்ப்பிக்கிறாரோ (பயன்பாட்டுக்குக் கொண்டு வருகிறாரோ), அது அவருக்கே சொந்தமாகும்" என்று கூறினார்கள்.

(மாலிக் (ரஹ்) அவர்கள் 'தரிசு நிலத்தை' என்ற சொல்லைக் கூடுதலாக அறிவிக்கிறார்கள்).

யஹ்யா (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "ஒருவர் அந்த நிலத்தை (உண்மையாகவே) உயிர்ப்பிக்கும் வரை, வெறும் (கற்களால்) எல்லையிட்டு வைப்பதன் மூலம் மட்டும் அதை அவருக்குச் சொந்தமானதாக (உமர் (ரலி) அவர்கள்) ஆக்கவில்லை என்பது போல் இது அமைகிறது."

அம்ர் பின் ஷுஐப் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
உமர் (ரலி) அவர்கள் (தரிசு நிலத்தை எல்லையிட்டுத் தமதாக்கிக் கொள்ளும்) 'தஹஜ்ஜுர்' முறைக்கு மூன்று ஆண்டுகள் (கெடு) நிர்ணயித்தார்கள். "ஒருவர் அந்த நிலத்தை (பயன்படுத்தாமல்) மூன்று ஆண்டுகள் கடக்கும் வரை விட்டுவிட்டு, (அதன் பிறகு) வேறொருவர் அதனைப் பண்படுத்தினால், அவரே அந்த நிலத்திற்கு அதிக உரிமையுடையவர் ஆவார்" (என்று உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்).

அல்கமா பின் நத்லா (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அபூ சுஃப்யான் பின் ஹர்ப் (ரலி) அவர்கள் தமது வீட்டின் முற்றத்தில் நின்றவாறு, தமது காலால் (தரையில்) தட்டியபடி, "இது பூமியின் உயர்ந்த பகுதி (திமில் போன்றது); நிச்சயமாக பூமிக்கு ஒரு உயர்ந்த பகுதி இருக்கிறது. எனக்கான உரிமையையும் அவனுக்கான உரிமையையும் பிரித்தறிய எனக்குத் தெரியாது என இப்னு ஃபர்கத் அல்-அஸ்லமீ வாதிடுகிறான். (உண்மையில்) மர்வா (மலையின்) வெண்மையான பகுதி எனக்கும், அதன் கருமையான பகுதி அவனுக்கும் உரியதாகும். மேலும், இன்ன இடத்திலிருந்து இன்ன இடம் வரை உள்ள பகுதி எனக்குரியதாகும்" என்று கூறினார்கள்.

இச்செய்தி உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்களுக்கு எட்டியபோது, அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஒருவருக்கு அவரது சுவர்கள் சூழ்ந்துள்ள (எல்லைக்குட்பட்ட) பகுதிகளைத் தவிர வேறெந்த நிலமும் (உரிமை கோர) சொந்தமில்லை. நிச்சயமாக தரிசு நிலங்களை உயிராக்குவது (பயன்பாட்டிற்குக் கொண்டு வருவது) என்பது, அதில் விவசாயம் செய்வதன் மூலமாகவோ, (கிணறு போன்றவற்றைத்) தோண்டுவதன் மூலமாகவோ அல்லது சுவர்களை எழுப்பிச் சூழ்ந்துகொள்வதன் மூலமாகவோ தான் அமைய வேண்டும்."

ஷெய்க் (இமாம் பைஹகீ) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
"தரிசு நிலங்களை உயிராக்குவது..." என்று தொடங்கும் இறுதிப் பகுதி, இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்களின் கூற்றாக இருக்கும் என்றே நான் கருதுகிறேன். ஏனெனில், ஹுமைதீ (ரஹ்) அவர்கள், அப்துர் ரஹ்மான் பின் அல்-ஹஸன் மூலமாக இதை அறிவிக்கும்போது, இப்பகுதியைக் குறிப்பிடவில்லை. அல்லாஹ்வே மிக அறிந்தவன்.

ஹகீம் பின் ருஸைக் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

உமர் பின் அப்துல் அஸீஸ் (ரஹ்) அவர்கள் என் தந்தைக்கு எழுதிய கடிதத்தை நான் வாசித்தேன். (அதில்), "கட்டிடம் அமைத்தோ அல்லது விவசாயம் செய்தோ அவர்கள் (தரிசு நிலங்களை) உயிர்ப்பித்திருந்தால், அவற்றை அவர்களுக்கே நீங்கள் அங்கீகரித்து (உரிமையாக்கி) விடுங்கள்" (என்று எழுதப்பட்டிருந்தது).

பிலால் பின் அல்-ஹாரித் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் 'கபலிய்யா' (எனும் இடத்திலுள்ள) சுரங்கங்களிலிருந்து ஸதகாவை (ஜகாத்தை) வசூலித்தார்கள். மேலும், அவர்கள் பிலால் பின் அல்-ஹாரித்திற்கு 'அகீக்' (பள்ளத்தாக்கு) முழுவதையும் (பயன்படுத்துவதற்காக) நிலமாக ஒதுக்கிக் கொடுத்தார்கள். உமர் (ரலி) அவர்களின் (ஆட்சிக்) காலம் வந்தபோது, அவர் பிலாலிடம், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அதனை மக்களிடமிருந்து நீங்கள் தடுத்து (முடக்கி) வைப்பதற்காக உங்களுக்கு ஒதுக்கிக் கொடுக்கவில்லை; மாறாக, நீங்கள் அதில் உழைத்து (பயன்பெற) வேண்டும் என்பதற்காகவே உங்களுக்கு ஒதுக்கிக் கொடுத்தார்கள்" என்று கூறினார்கள். (அதன் பின்னர் பிலால் அவர்களால் உழைக்க முடியாத நிலப்பகுதிகளை) உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் (மற்ற) மக்களுக்கும் ஒதுக்கிக் கொடுத்தார்கள்.

பிலால் இப்னு அல்-ஹாரிஸ் அல்-முஸனி (ரழி) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து தமக்கு ஒரு நிலத்தை (மானியமாக) ஒதுக்கித் தருமாறு கேட்டார்கள். அதன்படி, அவருக்கு நீளமும் அகலமுமான (மிகப் பெரிய) ஒரு நிலத்தை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒதுக்கிக் கொடுத்தார்கள்.

உமர் (ரழி) அவர்கள் (கலீபாவாகப்) பொறுப்பேற்றதும் அவரிடம், "பிலாலே! நீங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் கேட்டுப் பெற்ற நீளமும் அகலமுமான நிலம் உங்களிடம் உள்ளது. தன்னிடம் கேட்கப்படும் எதையும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மறுப்பதில்லை (என்பதால் அதை உங்களுக்குக் கொடுத்துவிட்டார்கள்). ஆனால், உங்கள் வசம் உள்ள அந்த நிலத்தை (முழுமையாகப் பண்படுத்திப் பராமரிக்க) உங்களுக்குத் திறன் இல்லை" என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு பிலால் (ரழி) அவர்கள், "ஆம் (உண்மைதான்)" என்று பதிலளித்தார்கள்.

உமர் (ரழி) அவர்கள், "எனவே, உங்களால் அதில் எந்தப் பகுதியை நிர்வகிக்க (பண்படுத்த) முடியுமோ அதைப் பார்த்துக் கொள்ளுங்கள், அதை நீங்களே வைத்துக் கொள்ளுங்கள். உங்களால் (பராமரிக்க) முடியாததை எங்களிடம் திருப்பித் தந்துவிடுங்கள். அதை நாங்கள் முஸ்லிம்களிடையே (தேவைப்படுபவர்களுக்குப்) பங்கிட்டு விடுகிறோம்" என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு பிலால் (ரழி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! நான் அவ்வாறு செய்ய மாட்டேன். அது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எனக்காக ஒதுக்கிக் கொடுத்ததாகும்" என்று (உரிமை கோரி) மறுத்துவிட்டார்கள்.

உமர் (ரழி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! நீங்கள் அதைச் செய்துதான் ஆக வேண்டும்" என்று கூறினார்கள். அவ்வாறே, அவரால் பண்படுத்தி நிர்வகிக்க முடியாத நிலத்தை அவரிடமிருந்து உமர் (ரழி) அவர்கள் திரும்பப் பெற்று, அதை முஸ்லிம்களிடையே பங்கிட்டார்கள்.

மதீனாவாசிகளில் ஒருவர் கூறுகிறார்:

"நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் அகீக் (பள்ளத்தாக்கின் நிலத்தை) ஒரே ஒரு மனிதருக்கு (நிலமாக) வழங்கினார்கள். உமர் (ரலி) அவர்களின் (ஆட்சிக்) காலத்தில், (அந்த நிலம்) அவருக்கு (நிர்வகிக்க முடியாத அளவு) அதிகமாக இருந்தபோது, உமர் (ரலி) அதில் ஒரு பகுதியை (மட்டும்) அவருக்கு வழங்கிவிட்டு, அதன் எஞ்சிய பகுதியை (மற்ற) மக்களுக்குப் பிரித்து வழங்கினார்கள்."

அர்-ரபீஉ அல்-ஜுஹனீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் (தற்போது) பள்ளிவாசல் அமைந்துள்ள இடத்தில், ஒரு (பேரீச்சை போன்ற) பெரிய மரத்தின் அடியில் தங்கினார்கள். அங்கு மூன்று நாட்கள் தங்கியிருந்தார்கள். பின்னர் தபூக்கை நோக்கிப் புறப்பட்டார்கள். அப்போது ஜுஹைனா குலத்தினர் ஒரு பரந்த மைதானத்தில் (ரஹ்பா எனும் இடத்தில்) அவர்களைச் சந்தித்தனர்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் அவர்களிடம், "துல்-மர்வாப் பகுதியின் (உரிமையுள்ள) மக்கள் யார்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், "ஜுஹைனா குலத்தைச் சேர்ந்த பனூ ரிஃபாஆவினர் ஆவர்" என்று பதிலளித்தனர். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "நான் அந்த நிலத்தை பனூ ரிஃபாஆவினருக்கு (அரசு மானியமாக) வழங்கிவிட்டேன்" என்று கூறினார்கள்.

எனவே, அவர்கள் அதனைப் (தங்களுக்குள்) பங்கிட்டுக் கொண்டனர். அவர்களில் சிலர் (தங்கள் பங்கை) விற்றுவிட்டனர்; மற்றவர்கள் அதனைத் (தன்னிடமே) தக்கவைத்து அதில் (விவசாயம் போன்ற பணிகளைச்) செய்து வந்தனர்.

(உப அறிவிப்பாளர் இப்னு வஹ்ப் கூறுகிறார்: பின்னர் நான் (சப்ராவின் தந்தை) அப்துல் அஸீஸிடம் இந்த ஹதீஸைப் பற்றிக் கேட்டேன். அவர் எனக்கு இதன் ஒரு பகுதியை மட்டுமே அறிவித்தார்; முழுமையாக எனக்கு அறிவிக்கவில்லை.)

அப்யழ் பின் ஹம்மால் (ரழி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் தூதரிடம்) தூதுக்குழுவாக வந்தபோது, தமக்கு உப்பு (சுரங்கம் அல்லது அது விளையும் நிலத்)தை மானியமாக வழங்குமாறு (நபி (ஸல்) அவர்களிடம்) கேட்டார்கள். (அது 'மஃரிப்' எனும் ஊரில் இருந்தது என்று அறிவிப்பாளர் இப்னுல் முத்தவக்கில் கூறுகிறார்). நபி ((ஸல்)) அவர்கள் அதனை அவருக்கு மானியமாக வழங்கினார்கள்.

அவர் (அங்கிருந்து) திரும்பிச் சென்றபோது, சபையிலிருந்த ஒருவர், "நீங்கள் அவருக்கு எதை மானியமாக வழங்கியுள்ளீர்கள் என்பது தங்களுக்குத் தெரியுமா? வற்றாத (பொதுப் பயன்பாட்டிலுள்ள) நீரூற்றைப் போன்ற ஒன்றை அல்லவா அவருக்கு நீங்கள் மானியமாக வழங்கியுள்ளீர்கள்!" என்று கேட்டார். உடனே, அதனை அவரிடமிருந்து (நபி (ஸல்) அவர்கள்) திரும்பப் பெற்றுக்கொண்டார்கள்.

பிறகு அவர் (அப்யழ்), 'அராக்' மரங்கள் (விளையும் நிலத்தில்) எதனைத் தமக்கெனப் பாதுகாக்கப்பட்ட (தனியார்) பகுதியாக ஆக்கிக்கொள்ளலாம் என்று (நபி (ஸல்) அவர்களிடம்) கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், "(ஒட்டகத்தின்) குளம்புகள் சென்றடைய முடியாத பகுதியை (மட்டும் அவ்வாறு ஆக்கிக்கொள்ளலாம்)" என்று பதிலளித்தார்கள். ('குளம்புகள்' என்பது 'ஒட்டகத்தின் குளம்புகளைக் குறிக்கும்' என அறிவிப்பாளர் இப்னுல் முத்தவக்கில் கூறுகிறார்).

அப்யழ் பின் ஹம்மால் (ரழி) அவர்கள் (கூறியதாக) அறிவிக்கிறார்கள்:

அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் மஃரிப் (எனும்) பகுதியில் உள்ள உப்பளத்தைத் தமக்கு (நில) மானியமாக வழங்குமாறு கோரினார்கள். அதை அவர்களுக்கு வழங்க நபி (ஸல்) அவர்கள் நாடினார்கள். அப்போது (அங்கிருந்த) ஒருவர், "நிச்சயமாக அது (அனைவருக்கும் பொதுவான) வற்றாத நீரைப் போன்றதாகும்" என்று கூறினார். எனவே, அதை அவர்களுக்கு (தனியுரிமையாக) வழங்குவதை நபி (ஸல்) அவர்கள் மறுத்துவிட்டார்கள்.

அஸ்மாயீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: ('அல்-மாஉல் இத்' எனப்படும்) 'வற்றாத நீர்' என்பது, ஒருபோதும் நின்றுவிடாமல் (வற்றாமல்) தொடர்ச்சியாகக் கிடைக்கும் நீராகும். அது நீரூற்று மற்றும் கிணற்று நீரைப் போன்றதாகும்.

புஹைஸா (ரலி) அவர்கள் தனது தந்தை வழியாக அறிவிக்கிறார்கள்:

என் தந்தை நபிகள் நாயகம் ((ஸல்)) அவர்களிடம் (சந்திக்க) அனுமதி கேட்டார். (அனுமதி கிடைத்ததும்) அவர் நபியவர்களுக்கும் அவர்களது சட்டைக்கும் இடையில் புகுந்து (அவர்களது திருமேனியைத் தொட்டவாறு) அவர்களை முத்தமிடவும், (அன்பினால்) கட்டித் தழுவவும் தொடங்கினார்.

பின்னர் அவர், "அல்லாஹ்வின் நபியே! (பிறர் கேட்கும்போது) எதனைத் தடுப்பது (கொடுக்க மறுப்பது) ஹலால் இல்லை?" என்று கேட்டார். அதற்கு நபியவர்கள், "தண்ணீர்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

மீண்டும் அவர், "அல்லாஹ்வின் நபியே! எதனைத் தடுப்பது ஹலால் இல்லை?" என்று கேட்டார். அதற்கு நபியவர்கள், "உப்பு" என்று பதிலளித்தார்கள்.

அவர் மீண்டும், "அல்லாஹ்வின் நபியே! எதனைத் தடுப்பது ஹலால் இல்லை?" என்று கேட்டார். அதற்கு நபியவர்கள், "நீர் நற்செயல் புரிவது (தர்மம் செய்வது) உமக்குச் சிறந்ததாகும்" என்று கூறினார்கள்.

கய்லா பின்த் மக்ரமா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தோம். (அப்போது) பக்ர் பின் வாயில் குலத்தாரின் பிரதிநிதியாக வந்திருந்த எனது தோழர் ஹுரைத் பின் ஹஸ்ஸான் (அங்கு) வந்து சேர்ந்தார். அவர் தமக்காகவும் தமது சமுதாயத்தினருக்காகவும் இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொண்டு (நபி (ஸல்) அவர்களிடம்) விசுவாசப் பிரமாணம் (பைஅத்) செய்தார். பின்னர் அவர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எங்களுக்கும் பனூ தமீம் குலத்தாருக்கும் இடையில் உள்ள 'அத்தஹ்னா' (எனும் நிலப்) பகுதியை (எங்களுக்குரியதாக) எழுதித் தருவீர்களாக. பயணிகளாகவோ அல்லது (அண்டை வீட்டார் போன்று) கடந்து செல்பவர்களாகவோ தவிர, அவர்களில் வேறு எவரும் அந்த எல்லையைத் தாண்டி எங்களை நோக்கி வரக் கூடாது" என்று கோரினார்.

அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் (தம்மிடமிருந்த எழுத்தாளரிடம்), "சிறுவரே! அத்தஹ்னா பகுதியை இவருக்கு (உரிமையாக்கி) எழுதி விடுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

அந்தப் பகுதியை அவருக்கு எழுதித் தரும்படி நபி (ஸல்) அவர்கள் உத்தரவிட்டதைப் பார்த்தபோது எனக்குப் பதற்றம் ஏற்பட்டது (உயிரே போய்விடுவது போன்ற அதிர்ச்சி உண்டானது); ஏனெனில் அது எனது தாயகமாகவும் நான் வசிக்கும் இடமாகவும் இருந்தது. நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவர் உங்களிடம் நிலத்தில் சமமான (நியாயமான) பங்கைக் கேட்கவில்லை. இந்த 'தஹ்னா' பகுதி (ஒட்டகங்கள்) கட்டப்படும் இடமாகவும், ஆடுகள் மேயும் நிலமாகவும் உள்ளது. மேலும், பனூ தமீம் குலத்தின் பெண்களும் குழந்தைகளும் அதற்கு அப்பால்தான் (வசிக்கின்றனர்)" என்று கூறினேன்.

அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "சிறுவரே! (எழுதுவதை) நிறுத்துங்கள். இந்த ஏழைப் பெண் உண்மையையே சொன்னார். ஒரு முஸ்லிம் மற்றொரு முஸ்லிமின் சகோதரன் ஆவான். அவர்கள் இருவருக்கும் நீரும் மரங்களும் (மேய்ச்சல் நிலங்களும்) போதுமானதாகும். மேலும் அவர்கள் இருவரும் குழப்பம் விளைவிப்பவனுக்கு (ஷைத்தானுக்கு அல்லது பிரிவினையைத் தூண்டுபவனுக்கு) எதிராக ஒருவருக்கொருவர் உதவிக்கொள்ள வேண்டும்" என்று கூறினார்கள்.

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களில் முஹாஜிர்களைச் சேர்ந்த ஒருவர் கூறியதாவது:

"நான் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களுடன் மூன்று (அறப்)போர்களில் பங்கேற்றுள்ளேன். அப்போது அவர்கள், 'முஸ்லிம்கள் (பொதுப் பயன்பாட்டிலுள்ள) தண்ணீர், புல்வெளி (மேய்ச்சல் நிலம்) மற்றும் நெருப்பு ஆகிய மூன்று விஷயங்களில் கூட்டாளிகளாக (சம உரிமை உடையவர்களாக) இருக்கிறார்கள்' என்று கூறுவதை நான் செவியுற்றுள்ளேன்."

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"முஸ்லிம்கள் புல் (மேய்ச்சல் நிலம்), தண்ணீர் மற்றும் நெருப்பு (ஆகிய மூன்றிலும்) கூட்டுரிமை பெற்றவர்கள் ஆவர்."

நபி (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களில் ஒருவர் அறிவிக்கிறார்:
"நான் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் ஏழு அல்லது மூன்று போர்களில் (அறப்போர்களில்) பங்கேற்றுள்ளேன். அப்போது அவர்கள், 'முஸ்லிம்கள் (பொதுவான) மூன்று விஷயங்களில் - நீர், புல் (மேய்ச்சல் நிலம்) மற்றும் நெருப்பு ஆகியவற்றில் - கூட்டுரிமை உடையவர்கள் (பங்குதாரர்கள்) ஆவர்' என்று கூறுவதை நான் கேட்டேன்."

(இதன் அறிவிப்பாளர்களில் ஒருவர்) கூறுகிறார்: நான் அபூஹஃப்ஸ் அவர்கள் பின்வருமாறு கூறுவதைக் கேட்டேன்: "நான் இது குறித்து முஆத் அவர்களிடம் கேட்டேன். அப்போது அவர் எனக்கு, ஹரீஸ் பின் உஸ்மான் தமக்கு அறிவித்ததாகக் கூறினார். (ஹரீஸ் கூறுகிறார்:) ஹிப்பான் பின் ஸைத் அஷ்-ஷர்அபீ, நபி (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களில் ஒருவர் வாயிலாக, 'நான் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் போரில் பங்கேற்றுள்ளேன்' என்று கூறியதாக எங்களுக்கு அறிவித்தார்."

மேலும் அபூஹஃப்ஸ் கூறுகிறார்: "பின்னர் யஸீத் பின் ஹாரூன் எங்களிடம் வந்து இந்த ஹதீஸை அறிவித்தார். அதுவும் ஹரீஸ் வழியாகவே அறிவிக்கப்பட்டதாக நான் கருதுகிறேன். (அதில், அறிவிப்பாளர் பெயரான 'ஹிப்பான்' பின் ஸைத் அஷ்-ஷர்அபீ என்பதை) யஸீத் பின் ஹாரூன் மட்டும் 'ஹப்பான்' எனக் குறிப்பிட்டார்."

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"ஒருவர் (மற்றொரு) மனிதரை அவரது அமர்விலிருந்து (இடத்திலிருந்து) எழுப்பிவிட்டு, பின்னர் அந்த இடத்தில் அவர் (எழுப்பியவர்) அமர வேண்டாம்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

(இதனை இஸ்மாயீல் பின் அபீ உவைஸ் (ரஹ்) வழியாக இமாம் புகாரி (ரஹ்) அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் பதிவு செய்துள்ளார்கள்).

அலி (ரலி) அவர்கள் கடைவீதிக்குச் சென்றபோது, அங்கே (நிரந்தரமான) கடைகள் கட்டப்பட்டிருப்பதைக் கண்டார்கள். எனவே, அவற்றை இடித்துத் தரைமட்டமாக்குமாறு உத்தரவிட்டார்கள். பின்னர், 'பனூ பக்காஃ' (குலத்தாரின்) வீடுகளைக் கடந்து சென்றபோது, "இவை முஸ்லிம்களின் கடைவீதியைச் சேர்ந்த (பொதுவான இடத்)திற்குள் அடங்கும்" என்று கூறினார்கள். மேலும், அவர்களை அங்கிருந்து இடம்பெயருமாறு உத்தரவிட்டு, (ஆக்கிரமிக்கப்பட்டிருந்த) அவ்வீடுகளை இடிக்கச் செய்தார்கள்.

அலி (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "கடைவீதியில் உள்ள ஒரு இடத்திற்கு (அன்றைய நாளில்) யார் முந்தி வருகிறாரோ, அவரே அவ்விடத்திற்கு (அன்று வியாபாரம் செய்ய) மிகவும் தகுதியானவர்."

(அறிவிப்பாளர் அஸ்பக் பின் நுபாதா கூறுகிறார்:) "ஒருவர் இன்று இந்த இடத்திலும், நாளை (அதே கடைவீதியின்) மற்றொரு பகுதியிலும் வியாபாரம் செய்வதை நாங்கள் பார்த்திருக்கிறோம்."

அபு யஅஃபூர் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

"நாங்கள் முஃகீரா பின் ஷுஅபா (ரலி) அவர்களின் காலத்தில் (அவர் ஆளுநராக இருந்தபோது) இருந்தோம். சந்தையில் உள்ள ஒரு இடத்திற்கு யார் முந்திச் செல்கிறாரோ, அவரே இரவு வரை அந்த இடத்திற்கு அதிக உரிமையுடையவர் ஆவார்."

பிலால் அல்-அப்ஸீ (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"மூன்று (விஷயங்களைத்) தவிர (வேறு எதற்கும் தனிப்பட்ட) பாதுகாப்பு எல்லை (ஹிமா) கிடையாது: கிணற்றின் (சுற்றுப்புற) பகுதி, குதிரை கட்டும் இடம் மற்றும் மக்கள் (அமர்ந்திருக்கும்) வட்டம் (சபை)" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

இது 'முர்ஸல்' (அறிவிப்பாளர் தொடர் அறுபட்டது) ஆகும்.

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஒருவர் (தாம் அமர்ந்திருந்த) சபையிலிருந்து (தற்காலிகமாக) எழுந்து சென்றுவிட்டு, மீண்டும் அவ்விடத்திற்குத் திரும்பி வந்தால், அந்த இடத்திற்கு அவரே மிகவும் தகுதியானவர் ஆவார்."

(இந்த ஹதீஸை அறிவிக்கும் சுஹைல் கூறுகிறார்:) ஒருவர் தனது இடத்திலிருந்து எழுந்து சென்றார், நான் அந்த இடத்தில் அமர்ந்தேன். பின்னர் அவர் திரும்பி வந்தபோது, (எனது தந்தை) அபூஸாலிஹ் என்னை அங்கிருந்து எழச் செய்தார்.

அபுத் தர்தா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (ஓரிடத்தில்) அமரும்போது, நாங்களும் அவர்களைச் சுற்றி அமர்ந்திருப்போம். அவர்கள் (அங்கிருந்து) எழுந்து சென்று, மீண்டும் (அந்த இடத்திற்குத்) திரும்பி வர நாடினால், தமது காலணிகளையோ அல்லது தம்மீதுள்ள ஏதேனுமொன்றையோ (அங்கேயே) கழற்றி வைத்துவிட்டுச் செல்வார்கள். இதன் மூலம் (அவர்கள் மீண்டும் வருவார்கள் என்ற) அவர்களின் நோக்கத்தை அறிந்துகொள்ளும் நபித்தோழர்கள், (அவர்கள் வரும் வரை) தாங்கள் அமர்ந்திருந்த இடத்திலேயே உறுதியாகத் தங்கியிருப்பார்கள்."

ஒன்றுக்கும் மேற்பட்டோர் (அறிவிப்பாளர்கள்) கூறுவதாக ரபீஆ பின் அபீ அப்திர் ரஹ்மான் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பிலால் பின் அல்-ஹாரிஸ் அல்-முஸனீ (ரலி) அவர்களுக்கு, 'அல்-ஃபுர்உ' எனும் பகுதியின் திசையில் உள்ள 'அல்-கபலிய்யா' (எனும் இடத்திலுள்ள) சுரங்கங்களை (நில மானியமாக) ஒதுக்கிக் கொடுத்தார்கள். அந்தச் சுரங்கங்களிலிருந்து இன்று வரை (அரசாங்கத்தால்) ஸகாத் மட்டுமே வசூலிக்கப்பட்டு வருகிறது.

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், பிலால் பின் அல்-ஹாரிஸ் அல்-முஸனீ அவர்களுக்கு 'அல்-கபலிய்யா' (எனும் இடத்திலுள்ள) சுரங்கங்களையும், அதன் மேட்டுப் பகுதிகளையும் (உயர்ந்த நிலங்களையும்), தாழ்வான பகுதிகளையும் (பள்ளத்தாக்குகளையும்), மேலும் விவசாயத்திற்கு ஏற்ற நிலப்பகுதிகளையும் (அவருக்கு உரிமையாக) வழங்கினார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"(கால்நடைகள்) மேய்ச்சல் நிலத்திலுள்ள புற்களை (மேய்வதைத்) தடுக்கும் பொருட்டு, (தேவைக்கு) அதிகமான தண்ணீரைத் தடுக்கக் கூடாது."

(இதனை அப்துல்லாஹ் பின் யூசுப் மற்றும் மாலிக் வழியாக இமாம் புகாரி அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலிலும், யஹ்யா பின் யஹ்யா வழியாக இமாம் முஸ்லிம் அவர்களும் பதிவு செய்துள்ளனர்).

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"(கால்நடைகளுக்கான) மேய்ச்சல் புற்களைத் தடுக்கும் நோக்கத்திற்காக, (தேவைக்கு அதிகமான) உபரியான தண்ணீரைத் தடுக்கக் கூடாது."

லைஸ் (ரஹ்) அவர்களின் மற்றோர் அறிவிப்பில், இப்னுல் முஸய்யிப் மற்றும் அபூஸலமா ஆகியோர் தமக்கு அறிவித்ததாகத் தெரிவித்து, அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "(கால்நடைகளுக்கான) மேய்ச்சல் புற்களைத் தடுக்கும் நோக்கத்திற்காக (தேவைக்கு அதிகமான) உபரியான தண்ணீரை நீங்கள் தடுக்காதீர்கள்."

(இதனை இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் அபூதாஹிர் வழியாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள். மேலும், இமாம் புகாரி அவர்கள் இதனை யஹ்யா பின் புகைர், லைஸ், உகைல் மற்றும் ஸுஹ்ரீ ஆகியோரின் தொடரில் பதிவு செய்துள்ளார்கள்).

அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் ((ஸல்)) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"மறுமை நாளில் அல்லாஹ் மூன்று நபர்களிடம் பேச மாட்டான்; அவர்களை (கருணையுடன்) பார்க்கவும் மாட்டான்; (அவர்களைப் பரிசுத்தப்படுத்தவும் மாட்டான்;) மேலும் அவர்களுக்குக் கடுமையான வேதனையும் உண்டு. (அவர்கள் யாரெனில்:)

1. ஒரு முஸ்லிமின் செல்வத்தை (அநியாயமாகப்) பறித்துக் கொள்வதற்காக (பொய்ச்) சத்தியம் செய்தவன்.
2. அஸர் தொழுகைக்குப் பின், தன்னுடைய வியாபாரப் பொருளுக்கு (உண்மையில்) கொடுக்கப்பட்ட விலையை விட அதிக விலை (தனக்குக்) கொடுக்கப்பட்டதாகப் பொய்சத்தியம் செய்யும் பொய்யன்.
3. (தேவைக்கு) அதிகமான உபரித் தண்ணீரை (பிறருக்குத் தராமல்) தடுத்துக் கொண்டவன்.

நிச்சயமாக அல்லாஹு ஸுப்ஹானஹு வதஆலா (அவனிடம்), 'உன்னுடைய கைகள் உழைத்து உருவாக்காத (இயற்கையான) உபரித் தண்ணீரை நீ (பிறருக்குத் தராமல்) தடுத்ததைப் போன்று, இன்றைய தினம் எனது அருட்கொடையை உனக்குக் கிடைக்கவிடாமல் நான் தடுத்துக் கொள்கிறேன்' என்று கூறுவான்."

(இதனை இமாம் புகாரி (ரஹ்) அவர்கள் தமது ஸஹீஹில் அப்துல்லாஹ் பின் முஹம்மத் வழியாகவும், இமாம் முஸ்லிம் (ரஹ்) அவர்கள் அம்ர் அந்-நாகித் வழியாகவும் பதிவு செய்துள்ளனர். இவர்கள் இருவருக்கும் சுஃப்யான் பின் உயைனா (ரஹ்) அவர்கள் அறிவித்துள்ளார்கள்).

அம்ரா பின்த் அப்துர் ரஹ்மான் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"கிணற்றின் உபரி நீர் (பிறருக்குப் பயன்படுவதிலிருந்து) தடுக்கப்படக் கூடாது."

அபூ அர்-ரிஜால் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கிணற்றின் (ஊற்றிலிருந்து சுரக்கும் உபரியான) நீரைத் தடுப்பதற்குத் தடை விதித்தார்கள்" என்று என் தாய் (அம்ரா பின்த் அப்திர் ரஹ்மான்) கூற நான் கேட்டேன்.

இதுவே (நம்பகமானவர்களால்) பாதுகாக்கப்பட்ட (அறிவிப்பாகும்); இது 'முர்ஸல்' (எனும் வகையைச் சார்ந்தது) ஆகும்.

ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"கிணற்றின் (தேவைக்கு அதிகமான) உபரி நீரைத் தடுப்பதை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தடை செய்தார்கள்."

இது இவ்வாறே (முறிந்த இடமில்லாத) தொடர்ச்சியான அறிவிப்பாளர் வரிசையுடன் (மவ்ஸூலாக) வந்துள்ளது. அப்துர்ரஹ்மான் இப்னு அபுர்ரிஜால் தம் தந்தையிடமிருந்து அறிவிக்கும் ஹதீஸின் மூலமாகவே இது (மவ்ஸூலாக) அறியப்படுகிறது.

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "கிணற்றின் (உபரியான) தண்ணீரை (பிறர் பயன்படுத்துவதிலிருந்து) தடுக்கக் கூடாது."

இது 'அர்-ரஹ்வ்' (என்று அழைக்கப்படுகிறது). அப்துர்ரஹ்மான் கூறுகிறார்: எனது தந்தை இவ்வாறு கூற நான் செவியுற்றேன்: "'அர்-ரஹ்வ்' என்பது, ஒரு கிணறு (பல) கூட்டாளிகளுக்கு இடையே (பொதுவாக) இருந்து, அதில் தண்ணீர் இருக்கும்போது, ஒரு மனிதருக்கு அதில் (தனது தேவைக்கு அதிகமான) உபரி நீர் இருந்தால், அவர் தனது கூட்டாளியை (அதைப் பயன்படுத்துவதிலிருந்து) தடுக்கக் கூடாது என்பதாகும்."

இவ்வாறே முஹம்மது பின் இஸ்ஹாக் பின் யஸார் அவர்களும் அபூ ரிஜால் வழியாக 'மௌஸூல்' (தொடர்ச்சியான சங்கிலி) ஆக அறிவித்துள்ளார். ஹாரிஸா பின் முஹம்மது என்பவரும் அம்ரா வழியாக 'மௌஸூல்' ஆக அறிவித்துள்ளார்; எனினும் ஹாரிஸா (அறிவிப்பாளர் வரிசையில்) பலவீனமானவர் ஆவார்.

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
"தேவைக்கு அதிகமான தண்ணீரையோ, கிணற்றில் (ஊறித் தேங்கியிருக்கும்) நீரையோ (பிறருக்கு வழங்காமல்) தடுக்கக் கூடாது" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறுவதை நான் செவியுற்றேன்.

(இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர்களில் இடம்பெறும்) ஹாரிஸா என்பவர் பலவீனமானவர் ஆவார்.

ஹஸன் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு மனிதர் தண்ணீர் வசதியுள்ள (தண்ணீர் நிலைகள் உள்ள இடத்திலிருந்த) ஒரு கூட்டத்தினரிடம் வந்து, (தனக்குக் குடிக்கத்) தண்ணீர் கேட்டார். ஆனால், அவர்கள் அவருக்குத் தண்ணீர் கொடுக்கவில்லை. (அதன் விளைவாக) அவர் தாகத்தால் உயிரிழந்துவிட்டார். எனவே, உமர் இப்னு அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் அக்கூட்டத்தினருக்கு (உயிரிழப்பிற்கான இழப்பீடான) 'தியத்'தை (இரத்தப்பணத்தை) அபராதமாக விதித்தார்கள்.

ஸுபைர் பின் அல்-அவ்வாம் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"உங்களில் ஒருவர் தமது கயிற்றை எடுத்துக்கொண்டு (விறகு சேகரிக்க) மலைக்குச் சென்று, விறகுக் கட்டையைத் தமது முதுகில் சுமந்து வந்து, அதனை விற்று, அதன் மூலம் (கிடைக்கும் வருமானத்தைக் கொண்டு) அல்லாஹ் அவரைப் பிறரிடம் தேவையற்றவராக்குவது, அவர் மக்களிடம் யாசிப்பதை விட அவருக்குச் சிறந்ததாகும். (அவர் யாசிக்கும்போது) மக்கள் அவருக்குக் கொடுக்கலாம் அல்லது (கொடுக்காமல்) மறுக்கலாம்."

இதை இமாம் புகாரி அவர்கள் தங்களது 'ஸஹீஹ்' நூலில் யஹ்யா பின் மூஸா வழியாக வகீஃ என்பாரிடமிருந்து பதிவு செய்துள்ளார்கள்.

மேலும், அலி (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கும் ஹதீஸில் (பின்வருமாறு) இடம்பெற்றுள்ளது:
"நான் ஒரு மனிதரிடம் என்னுடன் (ஒட்டகத்தில்) பயணம் வருவதற்கு வாக்களித்திருந்தேன். நாங்கள் 'இத்கிர்' (எனும் நறுமணப்) புல்லைக் கொண்டு வந்து, அதனைப் பொற்கொல்லர்களிடம் விற்பனை செய்து, அதன் மூலம் (கிடைக்கும் வருமானத்தைக் கொண்டு) எனது திருமண விருந்துக்கு (வலீமாவிற்கு) உதவி தேடிக்கொள்ள (திட்டமிட்டிருந்தேன்)."

அலி (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

பத்ருப் போரின்போது கிடைத்த போர்ச் செல்வங்களில் எனது பங்காக ஒரு வயதான பெண் ஒட்டகம் எனக்குக் கிடைத்திருந்தது. மேலும், அன்றைய தினம் (போர்ச் செல்வத்தின்) ஐந்தில் ஒரு பங்கிலிருந்து (கும்ஸிலிருந்து) மற்றொரு வயதான பெண் ஒட்டகத்தையும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எனக்கு அளித்திருந்தார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் மகள் ஃபாத்திமா (ரலி) அவர்களுடன் நான் இல்லற வாழ்வைத் தொடங்க நாடியபோது, பனூ கைனுகா குலத்தைச் சேர்ந்த பொற்கொல்லர் ஒருவரிடம் என்னுடன் (காட்டுக்குப்) புறப்பட்டு வருமாறு நான் ஒப்பந்தம் செய்திருந்தேன். (அங்கு சென்று) 'இத்கிர்' (எனும் வாசனைப்) புல்லைக் கொண்டு வந்து, அதைப் பொற்கொல்லர்களிடம் விற்று, எனது திருமண வலீமா (மணவிருந்து) விருந்துக்கு அதைப் பயன்படுத்திக்கொள்ள நான் நாடினேன்.

(இதன் பிறகு) ஹதீஸின் தொடர்ச்சியை அவர்கள் குறிப்பிட்டார்கள்.

(இதை இமாம் புகாரி அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் அப்தான் வழியாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.)

அப்துல்லாஹ் பின் அஸ்-ஸுபைர் (ரலி) அறிவிக்கிறார்கள்:

அன்சாரித் தோழர் ஒருவர், பேரீச்சை மரங்களுக்கு நீர் பாய்ச்சப் பயன்படுத்தப்படும் 'ஹர்ரா' (எனும் கருங்கல் நிலப்பகுதியின்) வாய்க்கால் தொடர்பாக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு முன்பாக ஸுபைர் (ரலி) அவர்களிடம் தர்க்கம் செய்தார். அந்த அன்சாரி, "தண்ணீரை (தடையின்றி எனது தோட்டத்திற்குச் செல்ல) விட்டுவிடுங்கள்" என்று கேட்டார். ஆனால், ஸுபைர் (ரலி) அதற்கு மறுத்துவிட்டார்கள். எனவே, இருவரும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் தங்களின் வழக்கைக் கொண்டு சென்றனர்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "ஸுபைரே! (முதலில்) நீர் பாய்ச்சிக் கொள்ளுங்கள்; பின்னர் உங்கள் அண்டை வீட்டாருக்குத் தண்ணீரைத் திறந்து விடுங்கள்" என்று (சமரசம் செய்யும் நோக்கில்) கூறினார்கள். இதனால் அந்த அன்சாரி கோபமடைந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இவர் உங்கள் அத்தையின் மகன் என்பதற்காகவா (இவருக்குச் சாதகமாகத் தீர்ப்பளிக்கிறீர்கள்)?" என்று கேட்டார். இதைக் கேட்டவுடன் (அவரது பேச்சால்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் முகத்தின் நிறம் மாறியது. பின்னர் அவர்கள் (ஸுபைருக்குரிய முழு உரிமையையும் வழங்கும் விதமாக), "ஸுபைரே! நீங்கள் (உங்கள் தோட்டத்திற்கு) நீர் பாய்ச்சுங்கள்; பின்னர் வரப்புவரை (தண்ணீர் தேங்கி) நிற்கும் அளவிற்கு அதைத் தடுத்து வைத்துக் கொள்ளுங்கள்; (அதன் பிறகு அண்டை வீட்டாருக்குத் திறந்து விடுங்கள்)" என்று கூறினார்கள்.

ஸுபைர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! இந்தச் சம்பவத்தைக் குறித்தே கீழ்க்காணும் குர்ஆன் வசனம் அருளப்பட்டது என்று நான் கருதுகிறேன்:

'(நபியே!) உம்முடைய இறைவனின் மீது சத்தியமாக, அவர்கள் தங்களுக்கு இடையிலான பிணக்குகளில் உம்மை நீதிபதியாக ஏற்று, (நீர் அளிக்கும் தீர்ப்பை மனப்பூர்வமாக ஏற்றுக்கொண்டு) முற்றிலும் கட்டுப்படாதவரையில் அவர்கள் இறைநம்பிக்கையாளர்களாக மாட்டார்கள்' (அல்குர்ஆன் 4:65)."

(இதை இமாம் புகாரி அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் அப்துல்லாஹ் பின் யூசுஃப் வழியாகவும், இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் குதைபா மற்றும் முஹம்மது பின் ரும்ஹ் வழியாகவும் பதிவு செய்துள்ளனர். இவர்கள் அனைவரும் லைஸ் (ரஹ்) வழியாக இதனை அறிவிக்கின்றனர்).

உர்வா பின் அஸ்-ஸுபைர் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஸுபைர் (ரலி) அவர்களுக்கும் அன்சாரிகளில் ஒருவருக்கும் 'ஹர்ரா' எனும் இடத்திலுள்ள நீரோடையின் (தண்ணீரைப் பகிர்வது) தொடர்பாகத் தகராறு ஏற்பட்டது. அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "ஸுபைரே! (உமது நிலத்திற்கு) நீர் பாய்ச்சிவிட்டு, பின்னர் உமது அண்டை வீட்டாரை நோக்கித் தண்ணீரைத் திறந்து விடுவீராக!" என்று (சமரசமாகத் தீர்ப்பு) கூறினார்கள்.

அதற்கு அந்த அன்சாரி, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இவர் உங்கள் அத்தையின் மகனாக இருப்பதனாலா (இவ்வாறு தீர்ப்பளிக்கிறீர்கள்)?" என்று கேட்டார். இதைக் கேட்டதும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் முகம் (கோபத்தால்) நிறம் மாறியது. பின்னர் அவர்கள், "ஸுபைரே! (உமது நிலத்திற்கு) நீர் பாய்ச்சுவீராக! பிறகு வரப்பு வரை தண்ணீர் தேங்கும் அளவிற்கு அதனைத் தடுத்து வைப்பீராக! பின்னர் உமது அண்டை வீட்டாரை நோக்கித் தண்ணீரைத் திறந்து விடுவீராக!" என்று (சட்டப்படியான முழு உரிமையை வழங்கித் தீர்ப்பு) கூறினார்கள்.

அந்த அன்சாரி (தவறான வார்த்தையால்) கோபப்படுத்தியபோது, நபி (ஸல்) அவர்கள் ஸுபைர் (ரலி) அவர்களுக்கு அவருடைய முழு உரிமையையும் தெளிவான தீர்ப்பின் மூலம் பெற்றுக் கொடுத்தார்கள். இதற்கு முன்பு அவர்கள் இருவருக்கும் இடையே விட்டுக்கொடுக்கும் வகையிலான (சமரசமான) ஒரு தீர்ப்பையே நபி (ஸல்) அவர்கள் வழங்கியிருந்தார்கள்.

ஸுபைர் (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "உமது இறைவனின் மீது சத்தியமாக! அவர்கள் தங்களுக்கு இடையிலான பிணக்குகளில் உம்மை நீதிபதியாக ஆக்கி, நீர் வழங்கும் தீர்ப்பை மனநெருக்கடியின்றி ஏற்று, முழுமையாகக் கீழ்ப்படியும் வரை அவர்கள் இறைநம்பிக்கை கொண்டவர்கள் ஆகமாட்டார்கள்" (திருக்குர்ஆன் 4:65) என்ற வசனம் இந்த நிகழ்வு குறித்துத்தான் இறங்கியது என்றே நான் கருதுகிறேன்.

(அறிவிப்பாளர்) கூறுகிறார்: ஸுஹ்ரி அல்லாத வேறொருவர் கூற நான் செவியுற்றேன்: "பிறகு வரப்பு வரை தண்ணீர் தேங்கும் அளவிற்கு அதனைத் தடுத்து வைப்பீராக" என்ற நபி (ஸல்) அவர்களின் வார்த்தையை நான் (ஆராய்ந்து) பார்த்தேன்; அது கணுக்கால் அளவு (தண்ணீர் தேங்கும் அளவாக) இருந்தது.

(இதை இமாம் புகாரி அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் அப்தான் என்பவரிடமிருந்து இப்னுல் முபாரக் வாயிலாகச் சுருக்கமாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்).

இப்னு ஜுரைஜ் (ரஹ்) அவர்கள் வழியாக இப்னு ஷிஹாப் அஸ்-ஸுஹ்ரி (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கும் (இந்த நீண்ட ஹதீஸின்) இறுதியில் அவர் கூறுகிறார்:

" '(உமது நிலத்திற்குத்) தண்ணீர் பாய்ச்சுவீராக; பின்னர் தண்ணீர் வரப்புகளின் (அடிப்பாகத்தை) எட்டும் வரை அதனைத் தடுத்து வைப்பீராக' என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதை அன்சாரிகளும் (மற்ற) மக்களும் மதிப்பிட்டுப் பார்த்தனர். (அவ்வாறு தண்ணீர் தேங்கிய) அந்த அளவு கரண்டைக்கால் (உயரம்) வரை இருந்தது."

மேலும் இப்னு ஷிஹாப் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "(இது) ஹர்ரா (எனும் பாறைப்) பகுதியில் தண்ணீரைத் தேக்கி வைக்கும் ஒரு குட்டையாகும்."

தஃலபா பின் அபீ மாலிக் (ரலி) அவர்கள் தங்களின் பெரியவர்கள் (மூத்தவர்கள்) கூறக் கேட்டதாக அறிவிக்கிறார்கள்:

குறைஷி குலத்தைச் சேர்ந்த ஒருவருக்கு பனூ குறைழா (தோட்டங்களில்) ஒரு பங்கு இருந்தது. அவர்கள் தங்களுக்குள் பங்கிட்டுக் கொள்ளும் 'மஹ்ஸூர்' (எனும் ஓடையின்) வெள்ள நீர் குறித்து அவர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வழக்காடினார். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "தண்ணீர் (மேட்டுப் பகுதியில் உள்ள நிலத்தில்) இரு கணுக்கால்கள் வரை (நிற்கும் வரை தேக்கி வைக்கலாம்). (அதற்கு மேல்) மேட்டுப் பகுதியில் இருப்பவர் பள்ளமான பகுதிக்கு (தண்ணீர் செல்வதை)த் தடுத்து நிறுத்தக் கூடாது" என்று அவர்களுக்கிடையே தீர்ப்பளித்தார்கள்.

அம்ரு பின் ஷுஐப் (ரஹ்) அவர்கள் தமது தந்தை வழியாகத் தமது பாட்டனார் (அப்துல்லாஹ் பின் அம்ரு பின் அல்-ஆஸ் - ரலி) அவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் 'மஹ்ஸூர்' (எனும் மதீனாவின்) ஓடை (நீர்ப் பங்கீடு) குறித்துத் தீர்ப்பளிக்கும்போது, "(மேற்பகுதியில் உள்ளவர்) தண்ணீர் கரண்டைக்கால்களை அடையும் வரை தடுத்து வைத்துக்கொள்ள வேண்டும்; பின்னர், மேற்பகுதியில் உள்ளவர் கீழ்ப்பகுதியில் உள்ளவருக்கு (தண்ணீரைத்) திறந்துவிட வேண்டும்" என்று உத்தரவிட்டார்கள்.

உபாதா பின் அஸ்-ஸாமித் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"மழை வெள்ளத்திலிருந்து (வரும் நீரைக் கொண்டு) பேரீச்ச மரங்களுக்கு நீர் பாய்ச்சுவது குறித்து அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (பின்வருமாறு) தீர்ப்பளித்தார்கள்: (நீரோட்டப் பாதையில்) மேட்டுப் பகுதியில் உள்ள நிலங்கள், பள்ளமான நிலங்களுக்கு முன்பாக முதலில் நீர் பாய்ச்சிக் கொள்ள வேண்டும். (அங்கு) கணுக்கால் அளவு வரை நீர் தேக்கி வைக்கப்பட வேண்டும். பின்னர், அதற்கு அடுத்துள்ள பள்ளமான நிலத்திற்குத் தண்ணீர் திறந்துவிடப்பட வேண்டும். அனைத்துத் தோட்டங்களும் (நீர் பாய்ச்சப்பட்டு) முடியும் வரை இவ்வாறே செய்யப்பட வேண்டும்."

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

"அண்டை வீட்டார் (அதனை) விரும்பினாலும் அல்லது மறுத்தாலும், ஒருவர் தனது மரக்கட்டைகளை அல்லது மரத்துண்டுகளைத் தனது அண்டை வீட்டாரின் சுவரில் வைத்துக் கொள்ளலாம்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தீர்ப்பளித்தார்கள். மேலும், "மக்கள் தங்களின் பாதைகள் (அமைப்பது) குறித்துத் தர்க்கித்துக் கொண்டால், (அப்பாதையின் அகலத்தை) ஏழு முழங்களாக (சுமார் 10.5 அடி) அமைத்துக் கொள்ள வேண்டும்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தீர்ப்பளித்ததையும் நான் செவியுற்றேன்.

(இதனை இமாம் புகாரி (ரஹ்) அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் மூஸா பின் இஸ்மாயீல் வழியாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்).

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"(பொதுப்) பாதை(யின் அகலம்) குறித்து உங்களுக்குள் கருத்து வேறுபாடு ஏற்பட்டால், அதன் அகலத்தை ஏழு முழங்களாக அமைத்துக் கொள்ளுங்கள்."

(இதனை இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் அபூகாமில் வழியாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள். மேலும், இதனை புஷைர் பின் கஅப் அவர்களும் அபூஹுரைரா (ரலி) வாயிலாக நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து அறிவித்துள்ளார்கள்.)

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஒரு பாதையின் (அகலம் குறித்து) உங்களுக்குச் சந்தேகம் ஏற்பட்டால், அதை ஏழு முழங்களாக அமைத்துக் கொள்ளுங்கள். (ஏனெனில்) சுமை சுமந்து செல்லும் இரண்டு (விலங்குகள்) அதில் ஒன்றையொன்று கடந்து செல்வதற்கு (அது போதுமானதாக இருக்கும்)."

உபாதா பின் அஸ்-ஸாமித் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அளித்த தீர்ப்புகளில் இதுவும் ஒன்றாகும்: (பொதுப்) பாதைகளுக்கு இடையே உள்ள திறந்தவெளியில் (Rahaba), அதன் உரிமையாளர்கள் கட்டடம் கட்ட விரும்பினால், (பொதுமக்களின் போக்குவரத்திற்கு இடையூறு ஏற்படாமல் இருக்க) அதிலிருந்து ஏழு முழம் (அளவுள்ள) இடத்தை பாதைக்காக விட்டுவிட வேண்டும் என்று (நபி ஸல் அவர்கள்) தீர்ப்பளித்தார்கள்." (அறிவிப்பாளர்) கூறினார்: அந்தப் பாதைகள் 'அல்-மிஃதா' (அனைவரும் வந்து செல்லும் பொதுப்பாதை) என்று அழைக்கப்பட்டன.

அபூஸயீத் அல்குத்ரீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

இரண்டு மனிதர்கள் ஒரு பேரீச்சை மரம் தொடர்பாகத் தங்களுக்குள் வழக்காடிக் கொண்டனர். அப்போது நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் அதன் மட்டைகளில் ஒன்றை வெட்டி, அதைக் கொண்டு (அம்மரத்தைச் சுற்றியுள்ள பகுதியை) அளந்தார்கள். அது ஐந்து (முழங்கள்) இருப்பதை அவர்கள் கண்டார்கள். எனவே, அந்த அளவினை அம் மரத்தின் பாதுகாக்கப்பட்ட எல்லையாக (ஹரீமாக) நிர்ணயித்தார்கள்.

யஹ்யா பின் முஹம்மது கூறுகிறார்: இப்னு அபீ துவாலா இதுகுறித்து எனக்கு அறிவிக்கையில், "அதை ஏழு (முழங்கள்) என்று கண்டார்கள்" எனக் குறிப்பிட்டார்.

அபூஸயீத் அல்குத்ரீ (ரலி) அவர்கள் வாயிலாகவே வரும் மற்றொரு அறிவிப்பில், அம்ரு என்பவரின் அறிவிப்பில் "ஐந்து முழங்கள் என்று கண்டார்கள்" எனவும், அபூ துவாலா அவர்களின் அறிவிப்பில் "ஏழு முழங்கள்" எனவும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

உப்பாதா பின் அஸ்-ஸாமித் (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
"நிச்சயமாக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தீர்ப்புகளில் ஒன்று யாதெனில், (வேறொருவரின்) பேரீச்சந் தோப்பில் ஒரு மனிதருக்குச் சொந்தமான ஒன்று, இரண்டு அல்லது மூன்று பேரீச்ச மரங்கள் இருந்து, அதன் உரிமைகள் குறித்து அவர்கள் (மரத்தின் உரிமையாளரும் நிலத்தின் உரிமையாளரும்) கருத்து வேறுபாடு கொண்டபோது, 'அந்த ஒவ்வொரு பேரீச்ச மரத்திற்கும் அதன் மட்டைகள் (கிளைகள்) பரவியிருக்கும் அளவிற்கான நிலப்பகுதி (அம்மரத்தின் உரிமையாளருக்கு) உரியதாகும்' என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் தீர்ப்பளித்தார்கள்."

மேலும், அபூதாவூத் (ரஹ்) அவர்கள் 'அல்-மராஸீல்' எனும் நூலில் தங்களது அறிவிப்பாளர் தொடர் வழியாக உர்வா பின் அஸ்-ஸுபைர் (ரஹ்) அவர்களிடமிருந்து (பின்வருமாறு) அறிவிக்கிறார்கள்:
"ஒரு பேரீச்ச மரத்திற்கான சுற்றியுள்ள நிலப்பரப்பு (ஹரீம்) என்பது அதன் மட்டையின் (கிளையின்) நீள அளவாகும் என அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தீர்ப்பளித்தார்கள்."

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஒரு கிணற்றின் பாதுகாக்கப்பட்ட எல்லை (ஹரீம்) அதன் அனைத்துப் பக்கங்களிலிருந்தும் நாற்பது முழங்கள் ஆகும். (இது) ஒட்டகங்கள் மற்றும் ஆடுகளின் (நீர் அருந்தும்) ஓய்விடங்களுக்காக (ஒதுக்கப்பட்டதாகும்). (அதில்) வழிப்போக்கரே முதலில் நீர் அருந்துபவர் ஆவார். மேலும், (அருகிலுள்ள பொதுவான) புற்பூண்டுகளை (மற்றவர்களின் கால்நடைகள் மேய்வதைத்) தடுக்கும் நோக்கத்திற்காக, (தன்னிடம் உள்ள) உபரி நீரை (யாரும்) தடுக்கக் கூடாது."

இதனை இப்னுல் முபாரக் அவர்கள் அவ்ப் வழியாக அறிவித்து, 'எனக்கு அபூஹுரைரா (ரலி) வழியாகச் செய்தி எட்டியது' என்று குறிப்பிட்டு அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்களின் கூற்றாகப் (மவ்கூஃப் ஆகப்) பதிவு செய்துள்ளார்கள்.

11868 - முஹம்மத் பின் ஸீரின் அவர்கள் வழியாக அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவித்ததாக, "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்" என்று (மர்ஃபூஃ் ஆக) இதே கருத்து முஸத்தத் மற்றும் ஹுஷைம் ஆகியோரின் ஹதீஸிலும், பிற அறிவிப்பாளர் தொடர்கள் வழியாகவும் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.

ஸயீத் பின் அல்-முஸய்யிப் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:
"புதிதாகத் தோண்டப்பட்ட கிணற்றின் (பாதுகாக்கப்பட்ட) எல்லை, அதன் அனைத்துப் பக்கங்களிலிருந்தும் இருபத்தைந்து முழங்கள் ஆகும். பழமையான கிணற்றின் (பாதுகாக்கப்பட்ட) எல்லை, அதன் அனைத்துப் பக்கங்களிலிருந்தும் ஐம்பது முழங்கள் ஆகும். விவசாயக் கிணற்றின் (பாதுகாக்கப்பட்ட) எல்லை, அதன் அனைத்துப் பக்கங்களிலிருந்தும் முந்நூறு முழங்கள் ஆகும்."
இமாம் ஸுஹ்ரீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
"நீரூற்றுகளின் (பாதுகாக்கப்பட்ட) எல்லை ஐந்நூறு முழங்கள் ஆகும்" என்று மக்கள் கூற நான் செவியுற்றுள்ளேன்.

சயீத் பின் அல்-முஸய்யிப் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"பழமையான (ஆதி காலத்திலிருந்தே பயன்பாட்டில் உள்ள) கிணற்றைச் சுற்றியுள்ள பாதுகாக்கப்பட்ட எல்லை (மற்றவர்கள் கிணறு தோண்டவோ அல்லது ஆக்கிரமிக்கவோ கூடாத 'ஹரீம்' பகுதி) ஐம்பது முழங்களாகும். புதிதாகத் தோண்டப்பட்ட கிணற்றைச் சுற்றியுள்ள பாதுகாக்கப்பட்ட எல்லை இருபத்தைந்து முழங்களாகும்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

சயீத் பின் அல்-முஸய்யிப் (ரஹ்) அவர்கள் தமது சொந்தக் கருத்தாக (சுயமாக)க் கூறும்போது, "விவசாய நிலத்தில் உள்ள (பயிர்களுக்கு நீர் பாய்ச்சப் பயன்படும்) கிணற்றைச் சுற்றியுள்ள பாதுகாக்கப்பட்ட எல்லை முந்நூறு முழங்களாகும்" என்றார்கள்.

(இந்தச் செய்தியை) இஸ்மாயீல் பின் உமைய்யா, ஸுஹ்ரீ மற்றும் சயீத் பின் அல்-முஸய்யிப் வழியாக அறிவித்துள்ளார். மேலும் இது மஃமர் மற்றும் இப்ராஹீம் பின் அபீ அப்லா ஆகியோரின் ஹதீஸாக, ஸுஹ்ரீ மற்றும் சயீத் ஆகியோர் வழியாக அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிப்பதாக, நபியவர்களுடன் இணைக்கப்பட்ட (மர்ஃபூஃ) மற்றும் தொடர்ச்சியான (மௌஸூல்) அறிவிப்பாளர் வரிசையுடன் வந்துள்ளது. எனினும், (நபியவர்களுடன் இணைத்துக் கூறப்படும் இந்த வடிவம்) பலவீனமான (ளயீஃப்) அறிவிப்பாகும்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"கிணற்றைச் சுற்றியுள்ள (அதன் பயன்பாட்டிற்காக ஒதுக்கப்பட்ட) பாதுகாக்கப்பட்ட எல்லை ஐம்பது முழங்களாகும். மேலும், நீரூற்றைச் சுற்றியுள்ள (அதன் நீரோட்டத்தைப் பாதுகாப்பதற்கான) பாதுகாக்கப்பட்ட எல்லை இருநூறு முழங்களாகும்."

முஹம்மது பின் அப்துர்ரஹ்மான் பின் அல்-ஹுஸைன் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "எனது தந்தை (அப்துர்ரஹ்மான்) எனக்கு அறிவித்தார்:

'ஹபீப் பின் மஸ்லமா (ரலி) அவர்கள், பழமையான (ஆது சமூகத்தின் காலத்தைச் சார்ந்ததாகக் கருதப்படும்) கிணற்றின் பாதுகாக்கப்பட்ட எல்லையாக (ஹரீம்) ஐம்பது முழங்களையும், புதிதாகத் தோண்டப்பட்ட கிணற்றின் (பாதுகாக்கப்பட்ட) எல்லையாக இருபத்தைந்து முழங்களையும் நிர்ணயித்துத் தீர்ப்பளித்ததை நான் கண்டேன் (நேரில் பார்த்தேன்).'"

இக்ரிமா (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:
"நிச்சயமாக, அல்லாஹ் விவசாய நிலத்திற்கு (அதனைச் சுற்றியுள்ள) ஒரு அம்பு எய்யும் தூரத்தைப் பாதுகாக்கப்பட்ட எல்லையாக (ஹுர்மா) ஆக்கியுள்ளான்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

(இதனை அறிவிக்கும்) யஹ்யா (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "ஒரு அம்பு எய்யும் தூரம் (அல்-கல்வா) என்பது 350 முதல் 400 முழங்கள் வரை ஆகும்" என்று (அறிஞர்கள்) கூறினர்.

அபூ கிலாபா (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"(கிணறு) தோண்டுவதில் (நீங்கள் ஒருவருக்கொருவர்) தீங்கு விளைவிக்காதீர்கள்."

(அறிவிப்பாளர்களில் ஒருவரான) ஸயீத் அவர்கள் கூடுதலாகக் குறிப்பிடுகிறார்: "அதாவது, ஒருவர் மற்றொருவரின் (கிணற்றுத்) தண்ணீரைப் போக்குவதற்காக (அவருக்கு) அருகிலேயே (கிணறு) தோண்டுவது (இதில் அடங்கும்)."

பிலால் அல்-அப்ஸீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"மூன்று இடங்களைத் தவிர (பொது இடங்களில் வேறு எங்கும் எவரும் தமக்கென) ஒரு பகுதியை 'ஹிமா' (பாதுகாக்கப்பட்ட நிலம் அல்லது தனியுரிமை கொண்ட பகுதி) ஆக்கிக் கொள்ள முடியாது. (அவை:) கிணற்றிலிருந்து தோண்டப்பட்ட மண் கொட்டப்பட்டுள்ள இடம் (அல்லது கிணற்றைச் சுற்றியுள்ள அதன் பயன்பாட்டுப் பகுதி), குதிரை (கட்டப்பட்டிருக்கும் அதன்) கயிற்றின் நீள அளவிலான இடம், மற்றும் மக்கள் (அமர்ந்திருக்கும்) வட்டமான அமர்வு (இடம்)."

ஜைனப் (ரலி) அவர்கள் (கூறினார்கள்):

நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தலையை (பேன் பார்ப்பதற்காக அல்லது சுத்தம் செய்வதற்காக) கோதிக் கொண்டிருந்தேன். அப்போது அவர்களிடம் உஸ்மான் பின் அஃப்பான் (ரலி) அவர்களின் மனைவியும், முஹாஜிர் பெண்களில் சிலரும் இருந்தனர். அப்பெண்கள், தங்களின் வீடுகள் தங்களுக்கு நெருக்கடியாக இருப்பதாகவும், (தங்கள் கணவன்மார்களின் மரணத்திற்குப் பிறகு) அதிலிருந்து தாங்கள் வெளியேற்றப்படுவதாகவும் (நபியவர்களிடம்) முறையிட்டனர். எனவே, முஹாஜிர்களின் வீடுகள் (அவர்களின் மரணத்திற்குப் பின்) அவர்களின் மனைவியருக்கு வாரிசுரிமையாக வழங்கப்பட வேண்டும் என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் உத்தரவிட்டார்கள். பின்னர் அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் இறந்தபோது, மதீனாவிலிருந்த அவரது வீட்டை அவரது மனைவி வாரிசுரிமையாகப் பெற்றார்.

உபாதா பின் அஸ்-ஸாமித் (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

"நிச்சயமாக, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தீர்ப்புகளில் (ஒன்று), '(யாருக்கும்) தீங்கு விளைவிப்பதும் இல்லை, (பதிலுக்குப்) பிரதித் தீங்கு செய்வதும் இல்லை' என்று அவர்கள் தீர்ப்பளித்தார்கள்."

அம்ர் பின் யஹ்யா அல்-மாஸினீ (ரஹ்) அவர்கள் தமது தந்தை வழியாக அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"(பிறருக்குத்) தீங்கு இழைக்கக் கூடாது; (தனக்கு இழைக்கப்பட்ட) தீங்கிற்குப் பதிலாக (மீண்டும் அவர்களுக்குத்) தீங்கு இழைக்கவும் கூடாது."

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"உங்களில் எவரும் தமது அண்டை வீட்டார் தமது (சொந்தச்) சுவரில் ஒரு மரக்கட்டையை (உத்தரத்தைப்) பொருத்துவதைத் தடுக்க வேண்டாம்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

பிறகு அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் (அங்கிருந்தவர்களைப் பார்த்து), "நீங்கள் இதைப் (இந்த நபிவழியைப்) புறக்கணிப்பதை நான் காண்கிறேனே! அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! (நீங்கள் வெறுத்தாலும்) இதை உங்கள் தோள்பட்டைகளுக்கிடையே நான் வீசுவேன்" என்று கூறினார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"ஒருவரிடம் அவரது அண்டை வீட்டார் (தனது கூரையைத் தாங்குவதற்காக) அவரது சுவரில் ஒரு மரக்கட்டையை (அல்லது தூணைப்) பொருத்திக்கொள்ள அனுமதி கேட்டால், அவர் அதனைத் தடுக்க வேண்டாம்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

இந்த ஹதீஸ் மாலிக் (ரஹ்) அவர்களின் அறிவிப்பிலிருந்து ஸஹீஹான இரு நூல்களிலும் (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்) பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.

பனூ முஃகீரா குலத்தைச் சேர்ந்த இரு சகோதரர்கள் இருந்தனர். அவர்களில் ஒருவர், மற்றவர் தனது சுவரில் மரக்கட்டையை (உத்தரத்தை) அடிக்கக் கூடாது என்று சத்தியம் செய்திருந்தார். பின்னர், அவர்கள் முஜம்மிஉ பின் யஸீத் அல்-அன்சாரி (ரலி) மற்றும் பல அன்சாரித் தோழர்களைச் சந்தித்தனர்.

அப்போது அந்தத் தோழர்கள், "எந்தவொரு அண்டை வீட்டாரும் தனது அண்டை வீட்டார் தனது சுவரில் மரக்கட்டையை (உத்தரத்தை) அடிப்பதைத் தடுக்கக் கூடாது என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கட்டளையிட்டதற்கு நாங்கள் சாட்சி கூறுகிறோம்" என்றனர்.

இதைக் கேட்டதும், சத்தியம் செய்தவர் (தன் சகோதரரிடம்), "என் சகோதரரே! (இந்த விஷயத்தில்) எனக்கு எதிராக உங்களுக்குச் சாதகமாகவே தீர்ப்பு வழங்கப்படும் என்பதை நான் அறிந்துகொண்டேன். ஆனால், (தடுக்கப்போவதாக) நான் சத்தியம் செய்துவிட்டேன். எனவே, எனது சுவருக்குப் பக்கத்தில் (சுவரைத் தொடாமல்) ஒரு தூணை அமைத்துக்கொள்ளுங்கள்" என்று கூறினார். மற்றவர் அவ்வாறே செய்து, அந்தத் தூணில் மரக்கட்டையை (உத்தரத்தை) அடித்தார்.

(இதன் அறிவிப்பாளர்களில் ஒருவரான) அம்ர் கூறுகிறார்: "நான் அதனை (அந்தத் தூணையும் அதில் வைக்கப்பட்டிருந்த மரக்கட்டையையும்) பார்த்திருக்கிறேன்."

ளஹ்ஹாக் பின் கலீஃபா (ரலி) அவர்கள் 'அல்-உரைள்' (மதீனாவிற்கு அருகிலுள்ள ஒரு பள்ளத்தாக்கு) எனும் இடத்திலிருந்து தமக்காக ஒரு நீர்க்கால்வாயை உருவாக்கினார்கள். அதனை முஹம்மத் பின் மஸ்லமா (ரலி) அவர்களின் நிலத்தின் வழியாகக் கொண்டு செல்ல அவர் விரும்பினார். ஆனால் முஹம்மத் (பின் மஸ்லமா) அதற்கு மறுத்துவிட்டார்.

எனவே, இது குறித்து உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்களிடம் ளஹ்ஹாக் முறையிட்டார். உமர் (ரலி) அவர்கள் முஹம்மத் பின் மஸ்லமாவை அழைத்து, (அக்கால்வாய் செல்வதற்கு) வழியை விட்டுவிடும்படி கட்டளையிட்டார்கள். ஆனால் முஹம்மத் பின் மஸ்லமா அவர்கள், "முடியாது" என்று கூறினார்கள்.

அப்போது உமர் (ரலி) அவர்கள், "உமது சகோதரருக்குப் பயனளிக்கக் கூடிய ஒன்றிலிருந்து அவரை ஏன் நீர் தடுக்கிறீர்? அது உமக்கும் பயனளிக்கக் கூடியது தானே! (அக்கால்வாய் உமது நிலத்தின் வழியாகச் செல்வதால்) ஆரம்பத்திலும் இறுதியிலும் அதிலிருந்து நீரும் (உமது நிலத்திற்கு) நீர் பாய்ச்சிக் கொள்ளலாம்; அது உமக்கு எந்தத் தீங்கும் இழைக்கப் போவதில்லையே!" என்று கூறினார்கள். முஹம்மத் அவர்கள் மீண்டும், "முடியாது" என்றே பதிலளித்தார்.

அதற்கு உமர் (ரலி) அவர்கள், "நீர் ஏன் தடுக்கிறீர்? அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! உமது வயிற்றின் மீதேறிச் சென்றாவது (அதாவது நீர் எவ்வளவு தடுத்தாலும் உமது சம்மதமின்றியேனும்) அக்கால்வாய் கடந்து செல்ல அனுமதிக்கப்படும்" என்று கூறினார்கள்.

இந்தச் செய்தி 'முர்ஸல்' (தாபியீ நேரடியாக நபியிடமிருந்தோ அல்லது விடுபட்ட அறிவிப்பாளர் மூலமோ அறிவிப்பது) ஆகும். இதே கருத்தில் யஹ்யா பின் ஸயீத் அல்-அன்ஸாரீ அவர்களும் அறிவித்துள்ளார்கள், அதுவும் 'முர்ஸல்' ஆகும். மேலும் இதே கருத்தில் 'மர்ஃபூஉ' (நபி (ஸல்) அவர்கள் வரை அறிவிப்பாளர் தொடர் சென்றடையும்) ஹதீஸ் ஒன்றும் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

ஸமுரா பின் ஜுன்துப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அன்சாரித் தோழர் ஒருவரின் தோட்டத்திற்குள் ஸமுரா பின் ஜுன்துப் (ரலி) அவர்களுக்குச் சொந்தமான (வரிசையாக அமைந்த) பேரீச்ச மரங்கள் இருந்தன. அந்த அன்சாரி தனது குடும்பத்தினருடன் அங்கே (தோட்டத்தில்) வசித்து வந்தார். ஸமுரா பின் ஜுன்துப் (ரலி) அவர்கள் தமது மரங்களைப் பார்ப்பதற்காக (அன்சாரியின் அனுமதியின்றித் தோட்டத்திற்குள்) நுழைவார்கள். இதனால் அந்த அன்சாரிக்கு இடையூறும் சிரமமும் ஏற்பட்டது. ஆகவே, அந்த மரங்களை தமக்கு விற்றுவிடுமாறு அவர் கேட்டார்; ஸமுரா மறுத்துவிட்டார். அதற்குப் பகரமாக வேறு மரங்களை மாற்றிக் கொள்ளுமாறு கேட்டார்; அதற்கும் அவர் மறுத்துவிட்டார்.

பிறகு அந்த அன்சாரி, நபிகள் நாயகம் ((ஸல்)) அவர்களிடம் வந்து இந்த விவரத்தைக் கூறினார். நபிகள் நாயகம் ((ஸல்)) அவர்கள், அந்த மரங்களை விற்றுவிடுமாறு ஸமுராவிடம் கேட்டார்கள்; அவர் மறுத்துவிட்டார். அதற்குப் பகரமாக வேறு மரங்களை மாற்றிக் கொள்ளுமாறு கேட்டார்கள்; அதற்கும் அவர் மறுத்துவிட்டார்.

அப்போது நபிகள் நாயகம் ((ஸல்)) அவர்கள், "அதை எனக்காக (அவருக்கு) அன்பளிப்பாகக் கொடுத்து விடு, உனக்கு (மறுமையில்) இன்னின்ன (சுவனத்தின் நற்பலன்கள்) கிடைக்கும்" என்று கூறி அவருக்கு ஆர்வமூட்டினார்கள். அதற்கும் அவர் மறுத்துவிட்டார்.

அப்போது நபிகள் நாயகம் ((ஸல்)) அவர்கள், "நீர் (பிறருக்கு) இடையூறு செய்பவராக இருக்கிறீர்!" என்று கூறினார்கள். பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்கள் அந்த அன்சாரியிடம், "நீர் சென்று அவருடைய பேரீச்ச மரங்களை வேரோடு பிடுங்கி எறிந்துவிடுவீராக!" என்று கூறினார்கள்.

(நூல் ஆசிரியரின் குறிப்பு: இதற்கு மாற்றமாக, ஒருவருடைய பொருளைக் கொடுப்பதற்கு அவரை நிர்ப்பந்திக்க முடியாது என்பதைக் குறிக்கும் வேறு சில அறிவிப்புகளும் பதிவாகியுள்ளன).

ஜாபிர் பின் அப்தில்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒருவர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "நிச்சயமாக எனது தோட்டத்தில் இன்ன நபருக்குச் சொந்தமான ஒரு பேரீச்சை மரம் (அல்லது குலை) உள்ளது. (அவர் அங்கு வந்து செல்வது) எனக்குத் தொந்தரவாகவும், அதன் அமைவிடம் எனக்குப் பெரும் சிரமமாகவும் இருக்கிறது" என்று (முறையிட்டார்). உடனே, அல்லாஹ்வின் நபி (ஸல்) அவர்கள் அந்த நபருக்கு ஆளனுப்பி (அவரை வரவழைத்து), "இன்ன நபரின் தோட்டத்தில் உள்ள உமது பேரீச்சை மரத்தை எனக்கு விற்றுவிடு" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "இல்லை (விற்க முடியாது)" என்றார். "அப்படியென்றால் அதை எனக்கு அன்பளிப்பாக வழங்கிவிடு" என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கேட்டார்கள். அதற்கும் அவர் "இல்லை" என்றார். "அப்படியானால், (அதற்குப் பகரமாக) சொர்க்கத்தில் கிடைக்கும் ஒரு பேரீச்சை மரத்திற்காக அதனை எனக்கு விற்றுவிடு" என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள். அதற்கும் அவர் "இல்லை" என்றார். (அப்போது) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "சலாம் கூறுவதில் கஞ்சத்தனம் செய்பவனைத் தவிர, உன்னை விடப் பெரும் கஞ்சனை நான் பார்த்ததில்லை" என்று கூறினார்கள்.

சயீத் இப்னு அல்-முஸய்யிப் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அபூ லுபாபா இப்னு அப்துல் முன்திர் (ரழி) அவர்கள் ஒரு அனாதையுடன் பேரீச்ச மரத்தின் (குலை/கிளை) தொடர்பாக வாதிட்டதே, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் முதன்முதலில் அபூ லுபாபா மீது வருத்தப்பட்ட (அல்லது கண்டித்த) நிகழ்வாகும். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அபூ லுபாபாவிற்கு சாதகமாகத் தீர்ப்பளித்து, அந்தப் பேரீச்ச மரத்தை (அவருக்கே உரியது என) வழங்கிவிட்டார்கள். இதனால் அந்த அனாதை (சத்தமிட்டு) அழுது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் முறையிட்டார்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அபூ லுபாபாவிடம், "அபூ லுபாபாவே! இந்த மரத்தை (அனாதையிடம் திருப்பி அளிப்பதற்காக) எனக்கு அன்பளிப்பாக வழங்கிவிடுங்கள்" என்று கேட்டார்கள். ஆனால் அபூ லுபாபா அதனை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு வழங்க மறுத்துவிட்டார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (மீண்டும்) அவரிடம், "அபூ லுபாபாவே! இதை இந்த அனாதைக்குக் கொடுத்துவிடுங்கள், (அதற்குப் பகரமாக) சொர்க்கத்தில் உங்களுக்கு இதே போன்றதொரு மரம் கிடைக்கும்" என்று கூறினார்கள். அப்போதும் அபூ லுபாபா அதனை வழங்க மறுத்துவிட்டார்.

அப்போது அன்சாரிகளைச் சேர்ந்த ஒருவர் (இப்னுத் தஹ்தாஹா): "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் இந்தப் பேரீச்ச மரத்தை (விலைக்கு) வாங்கி, அதை அந்த அனாதைக்குக் கொடுத்துவிட்டால், எனக்குச் சொர்க்கத்தில் அதே போன்றதொரு மரம் கிடைக்குமா?" என்று கேட்டார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் "ஆம்" என்றார்கள். உடனே அந்த அன்சாரித் தோழரான இப்னுத் தஹ்தாஹா (ரழி) அவர்கள் அபூ லுபாபாவைச் சந்தித்து, "அபூ லுபாபாவே! பேரீச்ச மரங்கள் நிறைந்த எனது தோட்டத்திற்குப் பகரமாக இந்தப் பேரீச்ச மரத்தை நான் உன்னிடம் இருந்து விலைக்கு வாங்கிக் கொள்கிறேன்" என்று கூறினார். அபூ லுபாபா அதற்குச் சம்மதிக்கவே, (தனது முழுத் தோட்டத்தையும் கொடுத்து) அந்த மரத்தை வாங்கிக் கொண்டார்.

அதன் பிறகு சிறிது காலத்திலேயே உஹுத் போரின்போது குறைஷி காஃபிர்கள் (தாக்க) வந்தனர். இப்னுத் தஹ்தாஹா (ரழி) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் புறப்பட்டுச் சென்று அவர்களை எதிர்த்துப் போரிட்டு ஷஹீத் (வீரமரணம்) ஆனார். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "சொர்க்கத்தில் இப்னுத் தஹ்தாஹாவுக்காக (பழங்கள் நிறைந்து) தாழ்வாகத் தொங்கும் எத்தனையோ பேரீச்ச மரங்கள் உள்ளன!" என்று கூறினார்கள்.

"யாருக்கும் தீங்கு செய்யக் கூடாது, தமக்கும் தீங்கு தேடிக் கொள்ளக் கூடாது" (லா ழரர வலா ழிரார) என்ற ஹதீஸைப் பொறுத்தவரை, அது முர்சல் (அறிவிப்பாளர் தொடரில் ஸஹாபி விடுபட்ட) தரத்தில் உள்ளதாகும். மேலும் அது (பல்வேறு சட்டங்களுக்கு) பொதுவான ஆதாரமாக விளங்குகிறது.

(அண்டை வீட்டுக்காரரின் சுவரில்) மரக்கட்டையை ஊன்றுவது தொடர்பான ஹதீஸைப் பொறுத்தவரை, அறிஞர்களில் சிலர் அதை அதன் வெளிப்படையான பொருளில் ஏற்றுக்கொண்டுள்ளனர்; அதன் அறிவிப்பாளர்கள் அதனை 'வாஜிப்' (கட்டாயம்) என்ற அடிப்படையில் கருதியதை நீங்கள் காண்கிறீர்கள். இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் இதற்கு முரணாகக் கூறிய எந்தவொரு கருத்தையும் நான் காணவில்லை. மாறாக, அவரது 'அல்-கதீம்' (பழைய), 'அல்-ஜதீத்' (புதிய) ஆகிய நிலைப்பாடுகளில் இதற்கு உடன்படக்கூடியவற்றையே அவர் தெளிவாகக் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

உமர் (ரழி) அவர்களின் (தீர்ப்பு தொடர்பான) ஹதீஸைப் பொறுத்தவரை, முஹம்மத் இப்னு மஸ்லமா (ரஹ்) அவர்கள் அதிலிருந்து மாறுபடுகிறார்கள். 'ஒவ்வொரு முஸ்லிமும் தன்னுடைய பொருளுக்கு/உரிமைக்கு மிகவும் தகுதியானவர்' என்ற பொதுவான விதியின் அடிப்படையில் (உமர் ரழி அவர்களின்) இக்கருத்தைக் கைவிடுபவர்களையும் நாம் காண்கிறோம். இதனால் அதில் (சட்ட ரீதியாக) விரிவான கருத்து வேறுபாடுகள் உள்ளன. இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் 'அல்-கதீம்' (பழைய நிலைப்பாட்டில்) கூறுகிறார்கள்: "காணாமல் போனவரின் மனைவியின் விஷயத்தில் உமர் (ரழி) அவர்கள் வழங்கிய தீர்ப்பு, அந்தப் பெண்ணுக்கு ஏற்படும் தீங்கு மிகத் தெளிவாகத் தெரியும் போது, அந்தத் தீங்கைத் தடுப்பதற்காக வழங்கப்பட்ட (சட்ட) அடிப்படைகளில் ஒன்று என்றே நான் கருதுகிறேன்."

இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் தமது 'அல்-ஜதீத்' (புதிய நிலைப்பாட்டில்) குறிப்பிடுகிறார்கள்: காணாமல் போனவரின் மனைவியைப் பற்றி அலி இப்னு அபீ தாலிப் (ரழி) அவர்கள் கூறும்போது, "(அவள்) சோதிக்கப்பட்ட ஒரு பெண், எனவே அவள் பொறுமை காக்கட்டும்; அவளது கணவன் இறந்துவிட்டான் என்ற உறுதியான தகவல் அவளுக்குக் கிடைக்கும் வரை அவள் (வேறு) திருமணம் செய்யக் கூடாது" என்று கூறினார்கள். இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "இதையே நாமும் கூறுகிறோம்."