موطأ مالك

34. كتاب كراء الأرض

முவத்தா மாலிக்

34. நிலத்தை வாடகைக்கு விடுதல்

1393
حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ حَنْظَلَةَ بْنِ قَيْسٍ الزُّرَقِيِّ، عَنْ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْ كِرَاءِ الْمَزَارِعِ قَالَ حَنْظَلَةُ فَسَأَلْتُ رَافِعَ بْنَ خَدِيجٍ بِالذَّهَبِ وَالْوَرِقِ فَقَالَ أَمَّا بِالذَّهَبِ وَالْوَرِقِ فَلاَ بَأْسَ بِهِ ‏.‏
ராஃபி இப்னு கதீஜ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், வயல்களைக் குத்தகைக்கு விடுவதைத் தடை செய்தார்கள்.

ஹன்ழலா அவர்கள் கூறினார்கள்: "நான் ராஃபி இப்னு கதீஜ் (ரழி) அவர்களிடம், தங்கம் மற்றும் வெள்ளியால் (குத்தகைக்கு விடுவது) பற்றிக் கேட்டேன்; அதற்கு அவர்கள், 'தங்கம் மற்றும் வெள்ளியால் (செய்வதில்) எந்தத் தீங்கும் இல்லை' என்றார்கள்."

1394
وَحَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّهُ قَالَ سَأَلْتُ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ عَنْ كِرَاءِ الأَرْضِ، بِالذَّهَبِ وَالْوَرِقِ فَقَالَ لاَ بَأْسَ بِهِ ‏.‏
இப்னு ஷிஹாப் அவர்கள் கூறினார்கள்: "நான் ஸயீத் இப்னு அல்-முஸய்யப் அவர்களிடம் தங்கம் மற்றும் வெள்ளிக்காக நிலத்தை வாடகைக்கு விடுவது பற்றி கேட்டேன். அதற்கவர்கள், 'அதில் எந்தத் தீங்கும் இல்லை' என்று கூறினார்கள்."

1395
وَحَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّهُ سَأَلَ سَالِمَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ كِرَاءِ الْمَزَارِعِ، فَقَالَ لاَ بَأْسَ بِهَا بِالذَّهَبِ وَالْوَرِقِ ‏.‏ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ فَقُلْتُ لَهُ أَرَأَيْتَ الْحَدِيثَ الَّذِي يُذْكَرُ عَنْ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ فَقَالَ أَكْثَرَ رَافِعٌ وَلَوْ كَانَ لِي مَزْرَعَةٌ أَكْرَيْتُهَا ‏.‏
இப்னு ஷிஹாப் (ரஹ்) அவர்கள், ஸாலிம் இப்னு அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரஹ்) அவர்களிடம் வயல்களைக் குத்தகைக்கு விடுவது பற்றிக் கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "தங்கம் அல்லது வெள்ளிக்கு (குத்தகைக்கு விடுவதில்) எந்தத் தீங்கும் இல்லை" என்று கூறினார்கள். இப்னு ஷிஹாப் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நான் அவரிடம், 'ராஃபி இப்னு கதீஜ் (ரழி) அவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கப்பட்டுள்ள ஹதீஸைப் பற்றி நீங்கள் என்ன நினைக்கிறீர்கள்?' என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர், 'ராஃபி (ரழி) அவர்கள் மிகைப்படுத்திக் கூறிவிட்டார்கள். என்னிடம் ஒரு வயல் இருந்தால், நான் அதைக் குத்தகைக்கு விடுவேன்' என்று கூறினார்கள்."

1396
وَحَدَّثَنِي مَالِكٌ، أَنَّهُ بَلَغَهُ أَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ عَوْفٍ، تَكَارَى أَرْضًا فَلَمْ تَزَلْ فِي يَدَيْهِ بِكِرَاءٍ حَتَّى مَاتَ قَالَ ابْنُهُ فَمَا كُنْتُ أُرَاهَا إِلاَّ لَنَا مِنْ طُولِ مَا مَكَثَتْ فِي يَدَيْهِ حَتَّى ذَكَرَهَا لَنَا عِنْدَ مَوْتِهِ فَأَمَرَنَا بِقَضَاءِ شَىْءٍ كَانَ عَلَيْهِ مِنْ كِرَائِهَا ذَهَبٍ أَوْ وَرِقٍ ‏.‏
அப்துர் ரஹ்மான் இப்னு அவ்ஃப் (ரழி) அவர்கள் ஒரு நிலத்தைக் குத்தகைக்கு எடுத்தார்கள். அவர்கள் இறக்கும் வரை அது குத்தகை அடிப்படையிலேயே அவர்களின் வசம் இருந்தது. அவர்களின் மகன் கூறினார்: "அது அவர்களின் கைகளில் நீண்ட காலம் இருந்ததால், அவர்கள் இறக்கும் தருவாயில் எங்களிடம் அதைப் பற்றிக் குறிப்பிடும் வரை, அது எங்களுடையது என்றே நான் நினைத்தேன். அவர்கள் செலுத்த வேண்டியிருந்த குத்தகைப் பாக்கியைத் தங்கமாகவோ அல்லது வெள்ளியாகவோ செலுத்திவிடும்படி அவர்கள் எங்களுக்குக் கட்டளையிட்டார்கள்."

1397
وَحَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ كَانَ يُكْرِي أَرْضَهُ بِالذَّهَبِ وَالْوَرِقِ ‏.‏ وَسُئِلَ مَالِكٌ عَنْ رَجُلٍ أَكْرَى مَزْرَعَتَهُ بِمِائَةِ صَاعٍ مِنْ تَمْرٍ أَوْ مِمَّا يَخْرُجُ مِنْهَا مِنَ الْحِنْطَةِ أَوْ مِنْ غَيْرِ مَا يَخْرُجُ مِنْهَا فَكَرِهَ ذَلِكَ ‏.‏
ஹிஷாம் இப்னு உர்வா (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
தம் தந்தை (உர்வா) அவர்கள், தம்முடைய நிலத்தைத் தங்கம் மற்றும் வெள்ளிக்குக் குத்தகைக்கு விடுவார்கள்.

ஒருவர் தம் விவசாய நிலத்தை நூறு 'ஸாஃ' பேரீச்சம்பழங்களுக்கோ, அல்லது அந்நிலத்திலிருந்து விளையும் கோதுமைக்கோ, அல்லது அந்நிலத்திலிருந்து விளையாத மற்றொன்றுக்கோ குத்தகைக்கு விடுவது குறித்து இமாம் மாலிக் (ரஹ்) அவர்களிடம் கேட்கப்பட்டது. அதனை அவர்கள் வெறுத்தார்கள்.