முஸ்தத்ரக் அல்-ஹாகிம்

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

குறைஷிகள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம், "ஸஃபா மலையைத் தங்கமாக மாற்றுமாறு எங்களுக்காக (உமது இறைவனிடம்) பிரார்த்தனை செய்யுங்கள்; (அவ்வாறு செய்தால்) நாங்கள் உங்களை ஈமான் கொள்வோம் (உம்மை நம்புவோம்)" என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "நீங்கள் (உறுதியாக அவ்வாறு) செய்வீர்களா?" என்று கேட்டார்கள்.

அவர்கள், "ஆம்" என்றனர்.

எனவே நபி (ஸல்) அவர்கள் (இறைவனிடம்) பிரார்த்தனை செய்தார்கள். அப்போது ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து கூறினார்கள்: "பாக்கியம் பொருந்தியவனும் உயர்ந்தவனுமான அல்லாஹ் உங்களுக்கு ஸலாம் கூறுகிறான். மேலும் அவன் கூறுகிறான்: 'நீங்கள் விரும்பினால் ஸஃபா மலை (அவர்களுக்குத்) தங்கமாக மாறும். ஆனால், அதன் பிறகு அவர்களில் யாரேனும் நிராகரித்தால், அகிலத்தில் வேறு யாருக்கும் நான் வழங்காத (கடுமையான) வேதனையை அவருக்கு வழங்குவேன். (அல்லது) நீங்கள் விரும்பினால், அவர்களுக்காக தவ்பா (பாவமன்னிப்பு) மற்றும் ரஹ்மத்தின் (அருளின்) வாசலைத் திறந்து வைக்கிறேன்.'"

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "மாறாக, தவ்பா மற்றும் ரஹ்மத்தின் வாசலையே (திறந்து வைக்குமாறு நாடுகிறேன்)" என்று கூறினார்கள்.

ஜாபிர் பின் அப்தில்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்:
"நிச்சயமாக, ஒரு மனிதருக்கு (அவரது) ஆயுள் நீடிக்கப்படுவதும், அவருக்கு அல்லாஹ் (தன்பால்) மீளும் (இனாபா எனும்) பாக்கியத்தை வழங்குவதும் அவரது நற்பேறுகளில் (சஆதா) ஒன்றாகும்."

வாஸிலா பின் அல்-அஸ்கஃ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறக் கேட்டேன்: "பாக்கியமிக்கவனும் உயர்ந்தவனுமான அல்லாஹ் கூறுகிறான்: 'என் அடியான் என்னைப் பற்றி என்ன எண்ணுகிறானோ அதற்கேற்பவே நான் (அவனிடம்) இருக்கிறேன். எனவே, அவன் என்னைப் பற்றி தான் விரும்பியவாறு (நல்லதை) எண்ணிக் கொள்ளட்டும்.'"

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நிச்சயமாக, அல்லாஹ் தஆலாவின் மீது நல்லெண்ணம் கொள்வது (அவன் நன்மையே செய்வான் என எதிர்பார்ப்பது), அல்லாஹ்வை வணங்குவதில் (சிறந்த இபாதத்தில்) உள்ளதாகும்."

அபூதர் (ரலி) அவர்கள் (கூறினார்கள்):

உண்மையாளரும் (உண்மை என) மெய்ப்பிக்கப்பட்டவருமான (நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள்), கண்ணியமும் பாக்கியமும் பொருந்திய, உயர்ந்தவனான தமது இறைவனிடமிருந்து அறிவிப்பதாகக் கூறினார்கள்:

"(ஒரு) நன்மை என்பது அதன் பத்து மடங்குகளாகும் அல்லது (அதனை விட) நான் அதிகப்படுத்துவேன். (ஒரு) தீமை என்பது (அதற்கு நிகரான) ஒன்றாகும் அல்லது (அதனை) நான் மன்னிப்பேன். நீ எனக்கு எதனையும் இணையாக்காத நிலையில், பூமி நிறையப் பாவங்களோடு என்னைச் சந்தித்தாலும், அதற்கு நிகராக (பூமி நிறைய) மன்னிப்புடன் உன்னை நான் சந்திப்பேன்."

அபூதர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள், அல்லாஹ் கூறுவதாக அறிவித்தார்கள்:
"என் அடியார்களே! நீங்கள் இரவிலும் பகலிலும் தவறுகள் செய்கிறீர்கள். நானோ பாவங்களை மன்னிக்கிறேன்; (அதைப்) பொருட்படுத்துவதில்லை. எனவே, என்னிடம் பாவமன்னிப்புத் தேடுங்கள்; நான் உங்களை மன்னிக்கிறேன்.
என் அடியார்களே! நான் உணவளித்தவரைத் தவிர நீங்கள் அனைவரும் பசியோடு இருக்கிறீர்கள். எனவே, என்னிடம் உணவு கேளுங்கள்; நான் உங்களுக்கு உணவளிக்கிறேன்.
என் அடியார்களே! நான் ஆடையணிவித்தவரைத் தவிர நீங்கள் அனைவரும் ஆடையற்றவர்களாக இருக்கிறீர்கள். எனவே, என்னிடம் ஆடை கேளுங்கள்; நான் உங்களுக்கு ஆடையணிவிக்கிறேன்.
என் அடியார்களே! உங்களில் முந்தையவர்கள், பிந்தையவர்கள், மனிதர்கள், ஜின்கள் அனைவரும் உங்களில் மிகவும் இறையச்சம் கொண்ட ஒரு மனிதரின் உள்ளத்தைப் போன்று (பரிசுத்தமாக) ஆகிவிட்டாலும், அது எனது ஆட்சியில் எதையும் அதிகமாக்கிவிடாது.
என் அடியார்களே! உங்களில் முந்தையவர்கள், பிந்தையவர்கள், மனிதர்கள், ஜின்கள் அனைவரும் உங்களில் மிகவும் தீய ஒரு மனிதரின் உள்ளத்தைப் போன்று (கெட்டுப் போய்) ஆகிவிட்டாலும், அது எனது ஆட்சியில் எதையும் குறைத்துவிடாது.
என் அடியார்களே! உங்களில் முந்தையவர்கள், பிந்தையவர்கள், மனிதர்கள், ஜின்கள் அனைவரும் ஒரே மைதானத்தில் ஒன்றுதிரண்டு என்னிடம் (தங்கள் தேவைகளைக்) கேட்டால், அவர்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் அவர் கேட்டதை நான் வழங்கினாலும், கடலில் ஒரு ஊசியை ஒருமுறை முக்கி எடுக்கும்போது அது கடலின் நீரில் எதைக் குறைக்குமோ அதைத் தவிர வேறெதையும் எனது ஆட்சியில் அது குறைத்துவிடாது.
என் அடியார்களே! இவை உங்களின் செயல்களே; அவற்றை உங்களுக்காக நான் பதிவு செய்து வைத்திருக்கிறேன். (மறுமையில்) யார் நன்மையைக் காண்கிறாரோ அவர் அல்லாஹ்வைப் புகழட்டும். யார் அதற்கு மாற்றமானதைக் காண்கிறாரோ அவர் தன்னைத் தவிர வேறு எவரையும் பழிக்க வேண்டாம்."

அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அபூதர் அல்-கிஃபாரி (ரலி) அவர்கள் நின்றவாறு சிறுநீர் கழித்தார்கள். அப்போது சிறுநீர் அவர்களின் கால்களிலும் பாதங்களிலும் தெரித்தது. இதைக் கண்ட ஒரு மனிதர் அவர்களிடம், "உங்கள் சிறுநீர் உங்கள் பாதங்களிலும் கால்களிலும் பட்டுவிட்டது" என்று கூறினார். அவர்கள் ஒரு கூட்டத்தினரின் இல்லத்தைச் சென்றடையும் வரை அவருக்கு எந்தப் பதிலும் அளிக்கவில்லை.

அங்குச் சென்றதும் சுத்தம் செய்வதற்காகத் (தண்ணீர்) கேட்டார்கள். அவர்கள் (தண்ணீர்) கொடுத்ததும், அங்கசுத்தி (உளு) செய்துவிட்டுத் தமது கால்களையும் பாதங்களையும் கழுவினார்கள். பின்னர் அந்த மனிதரை நோக்கி, "நீர் (அப்போது) என்ன கூறினீர்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "இப்போது நீங்கள் அதைச் செய்து (கழுவித் தூய்மைப்படுத்தி) விட்டீர்களே" என்றார்.

அப்போது அபூதர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "இதற்கு (இந்த அசுத்தத்திற்கு) இதுதான் மருந்து (தீர்வு). பாவங்களுக்கு மருந்தானது, வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்விடம் மன்னிப்புக் கோருவதாகும் (இஸ்திஃபார் செய்வதாகும்)."

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறக் கேட்டேன்:

"ஓர் அடியான் ஒரு பாவத்தைச் செய்துவிட்டு, 'என் ரப்பே! (இறைவா!) நான் ஒரு பாவத்தைச் செய்துவிட்டேன், எனவே என்னை மன்னித்தருள்வாயாக' என்று கூறினார். அதற்கு அவனுடைய ரப், 'பாவத்தை மன்னிக்கும், அதற்காகத் தண்டிக்கும் ஒரு ரப் தனக்கு இருக்கிறான் என்பதை என் அடியான் அறிந்துள்ளான்' என்று கூறி, அவரை மன்னித்துவிட்டான்.

பின்னர், அல்லாஹ் நாடிய காலம் வரை அவர் (பாவம் ஏதும் செய்யாமல்) இருந்தார். பிறகு அவர் மற்றொரு பாவத்தைச் செய்துவிட்டு, 'என் ரப்பே! நான் ஒரு பாவத்தைச் செய்துவிட்டேன், எனவே அதனை எனக்கு மன்னித்தருள்வாயாக' என்று கூறினார். அதற்கு வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அவனுடைய ரப், 'பாவத்தை மன்னிக்கும், அதற்காகத் தண்டிக்கும் ஒரு ரப் தனக்கு இருக்கிறான் என்பதை என் அடியான் அறிந்துள்ளான். நான் என் அடியானை மன்னித்துவிட்டேன். (இதே போன்று அவன் பாவம் செய்துவிட்டு உண்மையான வருத்தத்துடன் என்னிடம் மன்னிப்புக் கோரும் வரை) அவன் நாடியதைச் செய்துகொள்ளட்டும்' என்று கூறினான்.

மீண்டும் அவர் (மூன்றாவது முறையாக) ஒரு பாவத்தைச் செய்துவிட்டு, 'என் ரப்பே! எனது பாவத்தை எனக்கு மன்னித்தருள்வாயாக' என்று கூறினார். அதற்கு பாக்கியம் பொருந்தியவனும் உயர்ந்தவனுமாகிய அல்லாஹ், 'என் அடியான் ஒரு பாவத்தைச் செய்தான்; ஆயினும், பாவத்தை மன்னிக்கும், அதற்காகத் தண்டிக்கும் ஒரு ரப் தனக்கு இருக்கிறான் என்பதை அவன் அறிந்துள்ளான். (உண்மையான தவ்பாவுடன் என்னிடம் மீளும் வரை) நீ நாடியதைச் செய்துகொள், நான் உன்னை மன்னித்துவிட்டேன்' என்று கூறினான்."

அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எவரேனும் ஒரு பாவத்தைச் செய்துவிட்டு, தனக்கு ஒரு இறைவன் இருக்கின்றான் என்பதையும், அவன் நாடினால் (அருள் கூர்ந்து) தன்னை மன்னிப்பான், நாடினால் (நீதியின் அடிப்படையில்) தன்னைத் தண்டிப்பான் என்பதையும் (உறுதியாக) அவன் அறிந்திருந்தால், அவனை மன்னிப்பது அல்லாஹ்வின் மீது கடமையாகிவிடுகிறது (அதாவது அல்லாஹ் அதைத் தன் மீது ஒரு வாக்குறுதியாக விதியாக்கிக் கொள்கிறான்)."

நுஃமான் பின் பஷீர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"ஒரு மனிதர் ஆள்நடமாட்டமற்ற (வெறிச்சோடிய) பாலைவனத்தில் பயணம் மேற்கொள்கிறார். உணவு மற்றும் பயணப் பொருட்கள் ஏற்றப்பட்ட தனது வாகனத்துடன் (ஒட்டகத்துடன்) அவர் ஒரு மரத்தின் அடியில் ஓய்வெடுக்கிறார் (தூங்குகிறார்). அவர் விழித்துப் பார்த்தபோது, அவரது வாகனம் (அவரை விட்டுத் தப்பிச் சென்று) காணாமல் போயிருப்பதைக் காண்கிறார். உடனே அவர் (தேடுவதற்காக) ஒரு மேடான பகுதிக்கு ஏறிப் பார்க்கிறார்; அங்கு அவர் எதையும் காணவில்லை. மீண்டும் (மற்றொரு) மேடான பகுதிக்கு ஏறிப் பார்க்கிறார்; அப்போதும் அவர் எதையும் காணவில்லை. பின்னர் அவர் திரும்பிப் பார்த்தபோது, திடீரென அவரது வாகனம் அதன் கடிவாளத்தை இழுத்துக்கொண்டு (அவரிடமே) நிற்பதைக் காண்கிறார். (தன்னைக் காப்பாற்றிக் கொள்ளும் வழியே இல்லை என்று விரக்தியடைந்த நிலையில்) அதைக் கண்டு அவர் அடையும் மகிழ்ச்சியை விட, தனது அடியான் தன்னிடம் பாவமன்னிப்புத் தேடி மீளும்போது (தவ்பா செய்யும்போது) அல்லாஹ் மிக அதிக மகிழ்ச்சி அடைகிறான்."

பராஃ பின் ஆஸிப் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "உணவோ நீரோ இல்லாத (வெற்றுப்) பாலைவனத்தில் ஒரு மனிதன் இருக்கிறான். அவனது உணவும் நீரும் (அதன் மேல்) ஏற்றப்பட்ட அவனது ஒட்டகம் மூக்கணாங்கயிற்றை இழுத்துக் கொண்டு அவனிடமிருந்து நழுவிச் சென்று விடுகிறது. அவன் அதைத் தேடி (சிரமப்பட்டு) அலைந்து முற்றிலுமாகச் சோர்வடைந்து விடுகிறான். பின்னர், அந்த ஒட்டகம் ஒரு மரத்தின் அருகாமையில் செல்லும்போது அதன் மூக்கணாங்கயிறு அந்த மரத்தில் சிக்கிக் கொள்கிறது. அவன் (தேடி வரும்போது) அது அங்குச் சிக்கியிருப்பதைக் காண்கிறான் எனில், அவனது மகிழ்ச்சி எத்தகையதாக இருக்கும் என நீங்கள் கருதுகிறீர்கள்?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு நாங்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! (அவனது மகிழ்ச்சி) மிகக் கடுமையாக (அதிகமாக) இருக்கும்" என்று பதிலளித்தோம்.

அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! அந்த மனிதன் (தொலைந்துபோன) தன் ஒட்டகத்தைக் கண்டு அடையும் மகிழ்ச்சியை விட, தன் அடியான் தன்னிடம் பாவமன்னிப்புத் தேடும்போது (தவ்பா செய்யும்போது) அல்லாஹ் மிக அதிகமாக மகிழ்ச்சியடைகிறான்" என்று கூறினார்கள்.

அப்துல்லாஹ் பின் முகஃப்பல் (ரலி) அறிவிக்கிறார்கள்:

நானும் என் தந்தையும் அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத் (ரலி) அவர்களிடம் சென்றோம். அப்போது என் தந்தை அவரிடம், “நபி (ஸல்) அவர்கள், 'மனம் வருந்துவதே (செய்த பாவத்திற்காகக் கைசேதப்படுவதே) தவ்பாவாகும் (பாவமன்னிப்பின் மிக முக்கிய அங்கமாகும்)' என்று கூறுவதை நீங்கள் செவியுற்றீர்களா?” என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், “ஆம், 'மனம் வருந்துவதே தவ்பாவாகும்' என்று அவர்கள் கூற நான் செவியுற்றேன்” என்று பதிலளித்தார்கள்.

(ஸஹீஹ்)

அப்துல்லாஹ் பின் முகஃப்பல் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் எனது தந்தையுடன் அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்களிடம் சென்றேன். அப்போது என் தந்தை, "நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், '(செய்த பாவத்திற்காக மனதார) வருந்துவதே தவ்பாவாகும் (பாவமன்னிப்பாகும்)' என்று கூறியதைக் கேட்டுள்ளேன்" என்று கூறினார். அதற்கு அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்கள், "ஆம், நானும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'வருந்துவதே தவ்பாவாகும்' என்று கூறியதைக் கேட்டுள்ளேன்" என்று (உறுதிப்படுத்திப்) பதிலளித்தார்கள்.

(நூலாசிரியர் இமாம் ஹாக்கிம் கூறுகிறார்:) இது ஆதாரப்பூர்வமான அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்ட ஹதீஸாகும். ஆயினும், (இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகிய) இருவர் இந்த (குறிப்பிட்ட) வார்த்தைகளில் இதனைப் பதிவு செய்யவில்லை. மாறாக, அவர்கள் இருவரும் 'இஃப்க்' (அன்னை ஆயிஷா ரலி மீதான அவதூறு) தொடர்பான ஹதீஸிலும், (அதில்) ஆயிஷா (ரலி) அவர்களிடம் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறிய பின்வரும் வார்த்தைகளிலும் ஒன்றுபட்டுள்ளனர்:

"(ஆயிஷாவே!) நீ குற்றமற்றவராக இருந்தால், அல்லாஹ் உன்னைக் குற்றமற்றவர் என்று (விரைவில்) அறிவிப்பான். ஒருவேளை நீ ஏதேனும் பாவம் செய்திருந்தால், அல்லாஹ்விடம் பாவமன்னிப்புத் தேடி அவனிடமே மீளுவாயாக (தவ்பா செய்வாயாக). ஏனெனில், ஓர் அடியார் தன் பாவத்தை ஒப்புக்கொண்டு, (அதற்காக வருந்தித்) திருந்தி மீளும்போது, அல்லாஹ் அவரது தவ்பாவை ஏற்றுக்கொள்கிறான்."

ஹுமைத் அத்தவீல் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

நான் அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்களிடம், "நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், 'மனவருத்தம் அடைவதே (உண்மையான) தவ்பா (பாவமன்னிப்பு) ஆகும்' என்று கூறுவதை நீங்கள் செவியுற்றீர்களா?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "ஆம்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அஸ்லமீ (குலத்தைச் சேர்ந்த மாஇஸ் பின் மாலிக்) என்பவருக்கு ரஜ்ம் (கல்லெறிந்து தண்டிக்கும்) தண்டனை நிறைவேற்றப்பட்ட பின்னர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எழுந்து நின்று கூறினார்கள்:

"அல்லாஹ் தடுத்துள்ள இந்த அருவருப்பான (மானக்கேடான) காரியங்களை விட்டும் நீங்கள் விலகிக் கொள்ளுங்கள். எவரேனும் இத்தகைய (பாவச்) செயல்களைச் செய்ய நேரிட்டால், அவர் அல்லாஹ் அளித்த மறைப்பைக் கொண்டு அதனை மறைத்துக் கொள்ளட்டும் (பிறரிடம் வெளிப்படுத்த வேண்டாம்); மேலும், அல்லாஹ்விடம் (உண்மையாகப்) பாவமன்னிப்புத் தேடட்டும். ஏனெனில், எவர் (தமது குற்றத்தை மறைக்காமல்) நம்மிடம் வெளிப்படுத்துகிறாரோ, அவர் மீது கண்ணியமும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வின் வேதத்தின்படி நாம் (அதற்கான) தண்டனையை நிலைநாட்டுவோம்."

அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

முஆத் பின் ஜபல் (ரலி) அவர்கள் ஒரு பயணத்தை மேற்கொள்ள நாடியபோது, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எனக்கு அறிவுரை கூறுங்கள்" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "அல்லாஹ்வையே வணங்குவீராக! அவனுக்கு எதனையும் இணைவைக்காதீர்!" என்று கூறினார்கள்.

முஆத் (ரலி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எனக்கு இன்னும் அதிகமாக அறிவுரை கூறுங்கள்" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "நீர் ஒரு தீமையைச் செய்துவிட்டால், (அதைத் தொடர்ந்து) ஒரு நன்மையைச் செய்வீராக!" என்று கூறினார்கள்.

மீண்டும் முஆத் (ரலி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எனக்கு இன்னும் அதிகமாக அறிவுரை கூறுங்கள்" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "(மார்க்கத்தில்) உறுதியாக நிலைத்திருப்பீராக! மேலும், உமது நற்பண்பை அழகியதாக்கிக் கொள்வீராக!" என்று கூறினார்கள்.

அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஆதமுடைய மக்கள் (மனிதர்கள்) அனைவரும் தவறு செய்யக்கூடியவர்களே; தவறு செய்பவர்களில் (பாவம் செய்பவர்களில்) சிறந்தவர்கள் (தங்கள் தவறுகளுக்காக இறைவனிடம்) பாவமன்னிப்புத் தேடுபவர்களே."

அம்ர் பின் அல்-ஆஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறக் கேட்டேன்:
"மறுமை நாளில் ஆதம் (அலை) அவர்களின் ஒவ்வொரு சந்ததியினரும் (ஏதேனும்) ஒரு பாவத்துடனேயே வருவார்கள்; யஹ்யா பின் ஸகரிய்யா (அலை) அவர்களைத் தவிர."

பின்னர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது கையை பூமியை நோக்கிக் கீழே சாய்த்து, ஒரு சிறிய குச்சியை எடுத்தார்கள். பிறகு கூறினார்கள்:
"அதற்குக் காரணம், ஆண்களுக்குரிய (உறுப்பு அல்லது இச்சையில்) இந்தக் குச்சியின் அளவைத் தவிர வேறெதுவும் அவர்களிடம் இருந்ததில்லை. இதனாலேயே அல்லாஹ் அவர்களை 'சய்யிதன்' (தலைவராகவும்), 'ஹசூரன்' (பெண்களின் இச்சையிலிருந்து விலகியவராகவும்), 'நபிய்யன் மினஸ் ஸாலிஹீன்' (நல்லோர்களில் ஒரு நபியாகவும்) என்று பெயரிட்டுள்ளான்."

அலி பின் அபீ தாலிப் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்:

"அறியாமைக் கால (ஜாஹிலிய்யா) மக்கள் (ஈடுபட) எண்ணிய (தீய) செயல்களில் ஈடுபட, என் வாழ்நாளில் இரண்டு முறை மட்டுமே நான் எண்ணினேன். ஆனால், அந்த இரண்டு முறையும் அத்தீய செயல்களில் (ஈடுபடுவதிலிருந்து) அல்லாஹ் என்னைப் பாதுகாத்துக் கொண்டான்.

(ஒருமுறை) மக்காவின் மேட்டுப்பகுதியில் ஆடுகளை மேய்த்துக் கொண்டிருந்தபோது, என்னுடன் இருந்த குறைஷி குல இளைஞர் ஒருவரிடம் நான் கூறினேன்: 'மற்ற இளைஞர்கள் இரவில் (கதைபேசிப்) பொழுதுபோக்குவதைப் போல, நானும் மக்கா சென்று இந்த இரவில் பொழுதுபோக்கி விட்டு வருகிறேன்; அதுவரை என் ஆடுகளையும் சற்றுப் பார்த்துக் கொள்'. அவர் 'சரி' என்று சம்மதித்தார்.

நான் புறப்பட்டுச் சென்று, மக்காவின் வீடுகளில் ஒரு வீட்டின் அருகே வந்தபோது, அங்கே இசைப் பாடல்களையும், தப் (முரசு) மற்றும் புல்லாங்குழல் ஓசையையும் கேட்டேன். 'இது என்ன?' என்று நான் கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், 'குறைஷி குலத்தைச் சேர்ந்த ஒரு மனிதர் ஒரு பெண்ணைத் திருமணம் செய்கிறார்' என்று கூறினார்கள்.

நான் அந்தப் பாடல்களையும் இசையையும் (கேட்கத் தொடங்கி) அதில் லயித்துவிட்டேன். (அப்போது) என்னைத் தூக்கம் மிகைக்கவே, நான் உறங்கிவிட்டேன். சூரியனின் வெப்பம் என் மீது பட்ட பிறகுதான் நான் கண்விழித்தேன். அதன் பின் நான் (என் நண்பரிடம்) திரும்பிச் சென்றேன்.

(மற்றொரு இரவும் இதுபோலவே நிகழ்ந்தது.) மீண்டும் நான் அதுபோன்றதொரு ஓசையைக் கேட்டேன். முன்பு என்னிடம் கூறப்பட்டதைப் போலவே அப்போதும் (பதில்) கூறப்பட்டது. நான் கேட்ட அந்த ஓசையில் மீண்டும் லயித்துவிட்டேன். என்னைத் தூக்கம் மிகைக்கவே நான் உறங்கிவிட்டேன். சூரியனின் வெப்பம் என் மீது பட்ட பிறகே நான் கண்விழித்தேன். பின்னர் என் நண்பரிடம் திரும்பிச் சென்றேன். அவர் என்னிடம், 'நீ என்ன செய்தாய்?' என்று கேட்டார். 'நான் எதுவும் செய்யவில்லை' என்றேன்."

அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்கள் (மேலும்) கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! அதன் பிறகு, அல்லாஹ் எனக்கு நபித்துவத்தை வழங்கிச் சிறப்பிக்கும் வரை, அறியாமைக் கால மக்கள் செய்யும் எந்தவொரு தீய செயலையும் செய்ய நான் ஒருபோதும் எண்ணியதில்லை."

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் திருவசனமான) "பெரும் பாவங்களையும், மானக்கேடான காரியங்களையும் தவிர்த்துக் கொள்பவர்கள்; 'அல்-லிமம்' (சிறு தவறுகள்) தவிர" [அன்-நஜ்ம் 32] என்பது குறித்துக் கூறினார்கள்:

"இது, ஒரு மனிதன் ஒரு மானக்கேடான செயலைச் செய்துவிட்டு (அல்லது அதில் ஈடுபட்டுவிட்டு), பின்னர் அதிலிருந்து (மனந்திருந்தி) தவ்பா செய்வதைக் குறிக்கும்."

மேலும் அவர்கள் (கவிதை வடிவில்) கூறினார்கள்: "யா அல்லாஹ்! நீ மன்னிப்பாயானால், ஏராளமான (பாவங்களை) மன்னிக்கிறாய்; உனது அடியார்களில் (சிறு) தவறு செய்யாதவர் தான் யார்?"

சயீத் பின் மீனா (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்களிடம் இருந்தபோது, "அபூஹுரைரா அவர்களே! 'அவர்கள் எத்தகையோரென்றால் பெரும் பாவங்களையும் மானக்கேடான செயல்களையும் தவிர்த்துக் கொள்வார்கள், (சிறு பாவங்களாகிய) 'அல்-லமம்' (اللَّمَمُ) என்பதைத் தவிர' (அல்குர்ஆன் 53:32) என்ற வசனத்தில் வரும் 'அல்-லமம்' என்றால் என்ன?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள், "(உடலுறவுக்கு இட்டுச் செல்லும் பார்வைகள், தீண்டுதல் போன்ற) அனைத்தும், சுர்மா குப்பியினுள் சுர்மாக்கம்பு நுழையாத வரை (அல்-லமம் ஆகும்). அது (உள்ளே) நுழைந்து விட்டால், அதுவே விபச்சாரம் (ஸினா) ஆகும்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நீங்கள் (பாவங்களே) செய்யாதவர்களாக இருந்தால், பாவங்கள் செய்து (பின்பு மன்னிப்புக் கோரக்கூடிய) வேறொரு சமூகத்தாரை அல்லாஹ் கொண்டுவந்து, அவர்களுக்கு அவன் மன்னிப்பளிப்பான்."

(இது சரியான அறிவிப்பாளர் தொடரைக் கொண்ட ஹதீஸாகும். ஆயினும், இதனை அவர்கள் இருவரும் - புகாரியும் முஸ்லிமும் - பதிவு செய்யவில்லை. இதற்கு அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரலி) அவர்களின் ஹதீஸ் சான்றாக அமைந்துள்ளது, அதுவும் ஸஹீஹானதாகும்).

அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அடியார்கள் பாவங்களே செய்யவில்லை என்றால், (அல்லாஹ்வின் மன்னிக்கும் பண்பு வெளிப்படுவதற்காக) வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ் பாவம் செய்யக்கூடிய வேறு ஒரு படைப்பைப் படைத்து, பிறகு அவர்களுக்கு மன்னிப்பு வழங்கியிருப்பான். ஏனெனில், அவன் மிக மன்னிப்பவனாகவும் பெருங்கிருபையாளனாகவும் இருக்கிறான்."

அபூ தர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

"ஆதமின் மகனே! நீ என்னை நோக்கி ஒரு ஜான் அளவு நெருங்கி வந்தால், நான் உன்னை நோக்கி ஒரு முழம் அளவு நெருங்கி வருவேன். நீ என்னை நோக்கி ஒரு முழம் அளவு நெருங்கி வந்தால், நான் உன்னை நோக்கி ஒரு பாகம் (இரு கைகளையும் விரித்த அளவு) நெருங்கி வருவேன்.

ஆதமின் மகனே! நீ ஒரு நற்செயலைச் செய்ய உனது மனதிற்குள் எண்ணி (திட்டமிட்டு), அதனை நீ (செயல்படுத்த முடியாமல்) செய்யாவிட்டாலும், அதனை உனக்காக ஒரு நன்மையாக நான் பதிவு செய்கிறேன். அதனை நீ செய்துவிட்டால், உனக்காக அதனைப் பத்து நன்மைகளாகப் பதிவு செய்கிறேன்.

நீ ஒரு தீமையைச் செய்ய எண்ணி, என் மீதான அச்சம் (மற்றும் எனது கண்ணியம்) காரணமாக அதிலிருந்து நீ விலகிக் கொண்டால், அதனையும் உனக்காக ஒரு நன்மையாகப் பதிவு செய்கிறேன். அந்தத் தீமையை நீ செய்துவிட்டால், அதனை ஒரே ஒரு தீமையாக மட்டுமே பதிவு செய்கிறேன்."

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எவர் அல்லாஹ்வைத் தமக்குள் (தனிமையில்) நினைவுகூருகிறாரோ, அல்லாஹ்வும் அவரைத் தமக்குள் நினைவுகூருகிறான். எவர் ஒரு சபையில் (மக்களுக்கு மத்தியில்) அல்லாஹ்வை நினைவுகூருகிறாரோ, அல்லாஹ் அந்தச் சபையினரை விட எண்ணிக்கையில் அதிகமானதும் மிகத் தூய்மையானதுமான (வானவர்கள் நிறைந்த) ஒரு சபையில் அவரை நினைவுகூருகிறான். எவர் அல்லாஹ்வை நோக்கி (வணக்க வழிபாடுகள் மூலம்) ஒரு சாண் அளவு நெருங்குகிறாரோ, அல்லாஹ் அவரை நோக்கி ஒரு முழம் அளவு நெருங்குகிறான். எவர் அல்லாஹ்வை நோக்கி ஒரு முழம் அளவு நெருங்குகிறாரோ, அல்லாஹ் அவரை நோக்கி இரு கைகளையும் விரித்த அளவு (பாகம்) நெருங்குகிறான். எவர் அல்லாஹ்விடம் (அவனை நோக்கிய நற்செயல்களில்) நடந்து வருகிறாரோ, அல்லாஹ் அவரிடம் ஓடோடி (விரைவாக அருள்புரிய) வருகிறான். எவர் அல்லாஹ்விடம் ஓடோடி வருகிறாரோ, அல்லாஹ் அவரிடம் அதிவிரைவாக (அருள் செய்ய) வருகிறான்."

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "(மிரண்டோடும்) ஒட்டகத்தைப் போன்று அல்லாஹ்வை விட்டு வெருண்டோடி (சுவர்க்கம் நுழைய) மறுத்தவரைத் தவிர, நீங்கள் (அனைவரும்) நிச்சயமாகச் சுவர்க்கத்தில் நுழைவீர்கள்."

இது புகாரி, முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைப்படி அமைந்த ஆதாரப்பூர்வமான (ஸஹீஹான) ஹதீஸாகும்; எனினும் அவர்கள் இருவருமே (இந்த வாசகத்துடன்) இதனைத் தமது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை.

இமாம் புகாரி (ரஹ்) அவர்கள் அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் வழியாகப் பின்வருமாறு பதிவு செய்துள்ளார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "(சுவர்க்கம் நுழைய) மறுத்தவரைத் தவிர, எனது சமுதாயத்தினர் (உம்மத்தினர்) அனைவரும் சுவர்க்கத்தில் நுழைவார்கள்." அப்போது, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! மறுத்தவர் யார்?" என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், "யார் எனக்கு மாறுசெய்கிறாரோ அவரே (சுவர்க்கம் நுழைய) மறுத்தவர் ஆவார்" என்று கூறினார்கள்.

முதல் ஹதீஸின் செய்தி, புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோரின் நிபந்தனைப்படி அபூ உமாமா அல்-பாஹிலீ (ரலி) அவர்கள் வழியாகவும் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

அபூஉமாமா அல்பாஹிலீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
(ஒருமுறை) அவர்கள் காலித் பின் யஸீத் பின் முஆவியாவைக் கடந்து சென்றார்கள். அப்போது காலித், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து செவியுற்ற வார்த்தைகளிலேயே மிகவும் மென்மையான (நம்பிக்கையூட்டும்) வார்த்தை குறித்து அபூஉமாமா (ரலி) அவர்களிடம் கேட்டார். அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஒரு ஒட்டகம் தன் உரிமையாளர்களை விட்டு மிரண்டு ஓடுவதைப் போன்று, அல்லாஹ்வை விட்டு (அவனுக்குக் கட்டுப்படாமல்) மிரண்டு ஓடியவரைத் தவிர, நீங்கள் அனைவரும் சொர்க்கத்தில் நுழைவீர்கள்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் செவியுற்றுள்ளேன்.

சல்மான் அல்-ஃபாரிஸீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"நிச்சயமாக அல்லாஹ் வானங்களையும் பூமியையும் படைத்த நாளில் நூறு அருள்களைப் (ரஹ்மத்துகளைப்) படைத்தான். ஒவ்வொரு அருளும் வானத்திற்கும் பூமிக்கும் இடைப்பட்ட (வெற்றிடத்தை) நிரப்பும் அளவிற்கானதாகும். அவற்றிலிருந்து ஒரேயொரு அருளை (மட்டும்) தனது படைப்புகளுக்கிடையே அவன் பங்கிட்டுள்ளான். அந்த அருளினால்தான் ஒரு தாய் தன் குழந்தை மீது அன்பு காட்டுகிறாள்; அதைக் கொண்டே வனவிலங்குகளும் பறவைகளும் (அமைதியாக) நீர் அருந்துகின்றன; மேலும் அதைக் கொண்டே படைப்பினங்கள் தங்களுக்குள் கருணை காட்டிக் கொள்கின்றன. மறுமை நாள் வரும்போது, (இவ்வுலகில் வழங்கப்பட்ட) அந்த அருளை இறையச்சமுடையவர்களுக்கு (முத்தகீன்களுக்கு) எனப் பிரத்தியேகமாக்கி, (அதனுடன்) மீதமுள்ள தொண்ணூற்று ஒன்பது அருள்களையும் அவர்களுக்கு அவன் அதிகப்படுத்துவான் (வழங்குவான்)."

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நிச்சயமாக அல்லாஹ்விடம் நூறு அருள்கள் (ரஹ்மத்துகள்) உள்ளன. (அவற்றில்) ஒரு அருளை (மட்டும்) உலகத்தாருக்கு இடையே அவன் பகிர்ந்தளித்துள்ளான். அது அவர்களின் வாழ்நாள் (தவணை) முடியும் வரை அவர்களுக்குப் போதுமானதாக (பரந்து விரிந்து) இருக்கிறது. மீதமுள்ள தொண்ணூற்று ஒன்பது அருள்களைத் தனது நேசர்களுக்காக (மறுமைக்காக) அவன் தாமதப்படுத்தி வைத்துள்ளான். நிச்சயமாக அல்லாஹ்தஆலா உலகத்தாருக்குப் பகிர்ந்தளித்த அந்த ஒரு அருளையும் (மறுமையில்) திரும்பப் பெற்று, (அதை) தொண்ணூற்று ஒன்பது அருள்களோடு சேர்த்து, மறுமை நாளில் தனது நேசர்களுக்காக அதனை நூறு அருள்களாக முழுமைப்படுத்துவான்."

ஜுன்துப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு கிராமவாசி வந்து தனது ஒட்டகத்தை மண்டியிடச் செய்து, அதன் கால்களைக் கட்டினார். பின்னர், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்குப் பின்னால் நின்று தொழுதார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் சலாம் கொடுத்து (தொழுகையை முடித்த)தும், அவர் தனது ஒட்டகத்திடம் வந்து, அதன் கயிற்றை அவிழ்த்து, அதன் மீது ஏறினார். பின்னர் (சத்தமாக) அழைத்து, "யா அல்லாஹ்! எனக்கும் முஹம்மதுக்கும் கருணை காட்டுவாயாக! எங்கள் (இருவர் மீதான) இந்தக் கருணையில் வேறு யாரையும் சேர்த்துவிடாதே!" என்று (பிரார்த்தித்தார்).

அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "இவர் அதிக வழிதவறியவரா (அறிவற்றவரா)? அல்லது இவருடைய ஒட்டகமா? இவர் கூறியதை நீங்கள் கேட்கவில்லையா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு மக்கள், "ஆம் (கேட்டோம்)" என்றனர்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக இவர் (மிகவும்) விசாலமான அல்லாஹ்வின் அருளைச் சுருக்கி (தடுத்து)விட்டார். அல்லாஹ் நூறு அருள்களைப் படைத்துள்ளான். அவற்றில் ஓர் அருளை (மட்டுமே) அவன் (பூமிக்கு) இறக்கியுள்ளான். அதன் மூலமே அவனது படைப்புகளான ஜின்களும், மனிதர்களும், மிருகங்களும் தங்களுக்குள் கருணை காட்டிக் கொள்கின்றன. மீதமுள்ள தொண்ணூற்றொன்பது அருள்களையும் அவன் தன்னிடம் (மறுமைக்காக) வைத்துள்ளான்."

அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "பூமியில் உள்ளவர்கள் மீது (நீங்கள்) இரக்கம் காட்டுங்கள்; வானத்தில் இருப்பவன் (அல்லாஹ்) உங்கள் மீது இரக்கம் காட்டுவான்."

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

எனது உற்ற நண்பரும், (அல்லாஹ்வினால்) தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவரும், இந்த அறையின் (ஆயிஷா ரலியல்லாஹு அன்ஹா அவர்களின் அறையின்) உரிமையாளருமான (நபி) (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "(பிறர் மீது காட்டும்) இரக்கம், ஒரு துர்பாக்கியசாலியிடமிருந்தே (பாவியிடமிருந்தே) தவிர (வேறு எவரிடமிருந்தும்) பிடுங்கப்படுவதில்லை (அகற்றப்படுவதில்லை)."

அபூ ஸயீத் அல்குத்ரி (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ் எந்தவொரு பொருளைப் படைத்தாலும், அதனை மிகைக்கக்கூடிய (அதனைக் கட்டுப்படுத்தக்கூடிய) மற்றொன்றை அவன் படைக்காமல் இல்லை. மேலும், அவனது கோபத்தை மிகைக்கக்கூடியதாக (வெற்றி கொள்ளக்கூடியதாக) அவனது அருளை அவன் படைத்துள்ளான்."

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நிச்சயமாக ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள், ஃபிர்அவ்ன் 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' (வணக்கத்திற்குரியவன் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யாருமில்லை) என்று கூறிவிட, (அதன் காரணமாக) கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ் அவனுக்குக் கருணை காட்டிவிடுவானோ என்று அஞ்சி, அவனது வாயில் களிமண்ணைத் திணிக்கலானார்கள்."

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம், "(ஃபிர்அவ்ன் கடலில் மூழ்கடிக்கப்பட்டபோது) நான் கடலின் (கருப்புச்) சேற்றை அள்ளி, (அல்லாஹ்வின் ரஹ்மத் அவனை அடைந்துவிடக் கூடாது என்பதற்காக) அவனது வாயில் திணித்துக் கொண்டிருந்தபோது நீங்கள் என்னை பார்த்திருக்க வேண்டுமே!" என்று கூறினார்கள்.

அன்னை ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது (உபரியான) தொழுகை ஒன்றில், "அல்லாஹும்ம ஹாஸிப்னீ ஹிஸாபன் யஸீரா" (யா அல்லாஹ்! என்னை எளிதான முறையில் விசாரணை செய்வாயாக!) என்று (பிரார்த்தனை செய்வதை) நான் செவியுற்றேன்.

அவர்கள் தொழுகையை முடித்துத் திரும்பியதும், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எளிதான விசாரணை என்றால் என்ன?" என்று நான் கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள், "(அல்லாஹ் தன் அடியானின்) பதிவேட்டைப் பார்த்துவிட்டு (அவனது குற்றங்களை விசாரணை செய்யாமல்) மன்னித்து விடுவதாகும். ஆயிஷாவே! அந்நாளில் எவருடைய கணக்கு துருவித் துருவி விசாரிக்கப்படுகிறதோ, அவர் நிச்சயமாக அழிந்துபோவார். மேலும், ஒரு முஃமினுக்கு (இறைநம்பிக்கையாளருக்கு) ஏற்படும் எந்தவொரு துன்பமாக இருந்தாலும், அது அவரைத் தைக்கும் ஒரு முள்ளாக இருந்தாலும் சரியே, அதற்காக அல்லாஹ் அவருடைய பாவங்களை மன்னிக்கிறான்" என்று கூறினார்கள்.

ஜாபிர் பின் அப்தில்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் ((ஸல்)) அவர்கள் எங்களிடம் வந்து கூறினார்கள்: "சற்று முன்பாக எனது உற்ற தோழர் ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் என்னிடம் வந்து (பின்வருமாறு) கூறினார்கள்: 'முஹம்மதே! தங்களைச் சத்தியத்தைக் கொண்டு (தூதராக) அனுப்பினானே அந்த இறைவனின் மீது சத்தியமாக! அல்லாஹ்வின் அடியார்களில் ஒருவர், கடலின் நடுவே (அமைந்திருந்த) ஒரு மலையின் உச்சியில் ஐந்நூறு ஆண்டுகள் அல்லாஹ்வை வணங்கினார். அந்த மலையின் நீள அகலம் முப்பதுக்கு முப்பது முழங்கள் ஆகும். அதனைச் சுற்றிலும் அனைத்துத் திசைகளிலும் நான்காயிரம் பர்ஸக் (சுமார் 22,000 கி.மீ) தூரத்திற்குப் பரந்து விரிந்த கடல் சூழ்ந்திருந்தது.

அல்லாஹு தஆலா அவருக்காக ஒரு விரல் அளவு அகலத்தில், சுவையான நீர் சுரக்கும் ஒரு சிறிய நன்னீரூற்றை வெளிப்படுத்தினான். அந்த நீர் மலையின் அடிவாரத்தில் தேங்கும். மேலும், ஒரு மாதுளை மரத்தையும் (அவருக்காக) உருவாக்கினான். அது ஒவ்வொரு இரவும் அவருக்காக ஒரு மாதுளம்பழத்தைத் தரும்; அதுவே அவருக்கு அந்த நாளின் உணவாக அமைந்தது. மாலை நேரமானதும், அவர் கீழே இறங்கி வந்து (அங்கசுத்தி) உளூச் செய்வார். பின்னர் அந்த மாதுளம்பழத்தை எடுத்துப் புசித்துவிட்டு, தனது தொழுகைக்காக நிற்பார். தனது மரண நேரம் நெருங்கும் போது, தான் சஜ்தாவில் (சிரவணக்கத்தில்) இருக்கும் நிலையிலேயே தனது உயிரைக் கைப்பற்ற வேண்டும் என்றும், பூமிக்கோ அல்லது வேறு எந்தப் பொருளுக்கோ தனது உடலைச் சிதைக்க (அழுகச் செய்ய) எவ்வித வழியும் ஆக்கிவிடக் கூடாது என்றும், (மறுமையில்) எழுப்பப்படும்போது சஜ்தா செய்த நிலையிலேயே தன்னை எழுப்ப வேண்டும் என்றும் அவர் தனது இறைவனிடம் பிரார்த்தனை செய்தார்.

(அல்லாஹ்) அவ்வாறே செய்தான். நாங்கள் (வானவர்கள் பூமிக்கு) இறங்கும் போதும், (வானுக்கு) ஏறும் போதும் அவரைக் கடந்து செல்வோம். (இறைவனின்) அறிவில் உள்ளபடி, அவர் மறுமை நாளில் உயிர்ப்பிக்கப்பட்டு, கண்ணியமும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வுக்கு முன்பாக நிறுத்தப்படுவார். அப்போது இறைவன், 'என் அடியாரை எனது ரஹ்மத்தால் (அருளால்) சொர்க்கத்தில் நுழையச் செய்யுங்கள்' என்று கூறுவான். அதற்கு அந்த அடியார், 'என் இறைவா! மாறாக, எனது செயலினால் (தான் நான் சொர்க்கம் செல்வேன்)' என்பார். மீண்டும் இறைவன், 'என் அடியாரை எனது ரஹ்மத்தால் சொர்க்கத்தில் நுழையச் செய்யுங்கள்' என்று கூறுவான். அதற்கும் அவர், 'என் இறைவா! மாறாக, எனது செயலினால் தான்' என்பார். (மூன்றாம் முறையாகவும்) இறைவன், 'என் அடியாரை எனது ரஹ்மத்தால் சொர்க்கத்தில் நுழையச் செய்யுங்கள்' என்பான். அப்போதும் அவர், 'என் இறைவா! மாறாக, எனது செயலினால் தான்' என்று (வாதிடுவார்).

அப்போது கண்ணியமும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ் மலக்குகளிடம் (வானவர்களிடம்), 'எனது அடியாருக்கு நான் அளித்த அருட்கொடைகளையும், அவனது செயலையும் ஒப்பிட்டுப் பாருங்கள்' என்று கூறுவான். (அவ்வாறு ஒப்பிடப்படும்போது,) 'பார்வை' எனும் அருட்கொடை மட்டுமே அவரது ஐந்நூறு ஆண்டுகால வணக்கத்தை விஞ்சிவிடும். உடலின் மற்ற அருட்கொடைகள் (கணக்கிடப்படாமல்) அவருக்கு மேலதிகமாக மிஞ்சியிருக்கும். எனவே இறைவன், 'என் அடியாரை நரகத்தில் நுழையச் செய்யுங்கள்' என்று (கட்டளையிடுவான்).

அவர் நரகத்தை நோக்கி இழுத்துச் செல்லப்படுவார். அப்போது அவர், 'என் இறைவா! உனது ரஹ்மத்தைக் கொண்டு என்னைச் சொர்க்கத்தில் நுழையச் செய்வாயாக!' என்று சப்தமிடுவார். உடனே இறைவன், 'அவரைத் திருப்பிக் கொண்டு வாருங்கள்' என்பான். அவர் மீண்டும் (இறைவனுக்கு) முன்பாக நிறுத்தப்படுவார்.

இறைவன் கேட்பான்: 'என் அடியாரே! நீ ஒன்றுமே இல்லாத நிலையில் இருந்தபோது உன்னைப் படைத்தது யார்?' அதற்கு அவர், 'நீதான் என் இறைவா!' என்று பதிலளிப்பார். 'அது உனது தரப்பிலிருந்து (உனது ஆற்றலால்) நிகழ்ந்ததா? அல்லது எனது ரஹ்மத்தாலா?' என்று இறைவன் கேட்பான். 'மாறாக, உனது ரஹ்மத்தால்தான் (இறைவா!)' என்று அவர் கூறுவார்.

இறைவன் (மீண்டும்) கேட்பான்: 'ஐந்நூறு ஆண்டுகள் (என்னை) வணங்குவதற்கான பலத்தை உனக்கு அளித்தது யார்?' அவர், 'நீதான் என் இறைவா!' என்பார். 'ஆழ்கடலின் நடுவே உள்ள மலையில் உன்னைக் குடியமர்த்தி, உப்பு நீரிலிருந்து உனக்காக நன்னீரை வெளிப்படுத்தி, ஆண்டுக்கு ஒருமுறை மட்டுமே காய்க்கும் மாதுளையை, ஒவ்வொரு இரவும் உனக்காகத் தந்தது யார்? சஜ்தாவில் இருக்கும்போதே உனது உயிரைக் கைப்பற்ற வேண்டும் என்று நீ என்னிடம் கேட்டாய், அதை உனக்காகச் செய்தது யார்?' என்று இறைவன் கேட்பான். அதற்கும் அவர், 'நீதான் என் இறைவா!' என்று பதிலளிப்பார்.

அப்போது அல்லாஹ் கூறுவான்: 'அது எனது ரஹ்மத்தினால்தான் (நிகழ்ந்தது). எனது ரஹ்மத்தினாலேயே உன்னைச் சொர்க்கத்தில் நுழையச் செய்கிறேன். என் அடியாரைச் சொர்க்கத்தில் நுழையச் செய்யுங்கள். என் அடியாரே! நீ ஒரு சிறந்த அடியானாக இருந்தாய்.' பின்னர் அல்லாஹ் அவரைச் சொர்க்கத்தில் நுழையச் செய்வான்."

(இதை அறிவித்துவிட்டு) ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் கூறினார்கள்: "முஹம்மதே! அனைத்துக் காரியங்களும் அல்லாஹு தஆலாவின் ரஹ்மத்தைக் கொண்டே (நடைபெறுகின்றன)."

அபூ தல்ஹா அல்-அன்சாரி (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எவர் 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' (அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் வேறு யாருமில்லை) என்று கூறுகிறாரோ, அவர் சொர்க்கத்தில் நுழைவார்; மேலும் அவருக்குச் சொர்க்கம் உறுதியாகிவிடுகிறது. எவர் நூறு முறை 'ஸுப்ஹானல்லாஹி வபிஹம்திஹி' (அல்லாஹ்வைப் போற்றிப் புகழ்ந்து துதிக்கிறேன்) என்று கூறுகிறாரோ, அவருக்கு அல்லாஹ் ஆயிரத்து இருபத்து நான்கு (1024) நன்மைகளை எழுதுகிறான்."

அப்போது (நபித்தோழர்கள்), "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அப்படியானால் (இவ்வளவு நன்மைகள் இருக்கும்போது) எங்களில் யாரும் அழிந்து போகமாட்டார்களே!" என்று கேட்டனர்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "இல்லை (அப்படியல்ல). உங்களில் ஒருவர் (மறுமையில்) நன்மைகளைக் கொண்டு வருவார். அந்த நன்மைகளை ஒரு மலையின் மீது வைத்தால், அந்த மலையையே அழுத்திவிடும் அளவுக்கு அவை பளுவாக இருக்கும். பின்னர், (இவ்வுலகில் இறைவன் வழங்கிய) அருட்கொடைகள் (அவற்றிற்கு ஈடாகக் கேட்கப்பட்டு) வந்து அந்த நன்மைகளை (தங்களுக்கு ஈடாக) எடுத்துக் கொள்ளும். அதன்பின்னர், இறைவன் தனது பெருங்கருணையால் (அவரை அரவணைத்து) அருள்புரிவான்" என்று கூறினார்கள்.

ஷத்தாத் பின் அவ்ஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"யார் தனது ஆத்மாவை (மறுமை விசாரணைக்கு முன்னதாகவே இங்கேயே) விசாரணை செய்து (கட்டுப்படுத்தி), மரணத்திற்குப் பிந்தைய (வாழ்க்கை)க்காகச் செயல்படுகிறாரோ அவரே புத்திசாலி ஆவார். மேலும், யார் தனது ஆத்மாவை அதன் இச்சைகளின் பின்னே செல்லவிட்டு, (நற்செயல்கள் ஏதுமின்றி) அல்லாஹ்விடம் (மன்னிப்பு கிடைக்கும் என) வீண் ஆசை கொள்கிறாரோ அவரே பலவீனமானவர் ஆவார்."

ஸஅத் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"இறைநம்பிக்கையாளர் (சோதனைகள் மூலம் பாவங்கள்) மன்னிக்கப்படுபவர் (ஆவார்)."

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் 'நம்பகமான ஆன்மா'விடம் (ஜிப்ரீல் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்களிடம்) இருந்து (பெற்று) அறிவிக்கிறார்கள்: மாண்பும் வல்லமையும் மிக்க இறைவன் கூறுகிறான்:
"ஓர் அடியானின் நன்மைகளும் அவனது தீமைகளும் (மறுமை நாளில் கணக்கிற்காகக்) கொண்டு வரப்படும். பின்னர், (அவனது) சில (தீமைகளுக்குப்) பகரமாகச் சில (நன்மைகள்) கழிக்கப்படும். (அவ்வாறு கழிக்கப்பட்ட பின்னும்) ஒரு நன்மை எஞ்சியிருந்தாலும், அல்லாஹ் அதற்காக அவனுக்குச் சுவர்க்கத்தை விசாலமாக்கித் தருவான்."

(இந்த ஹதீஸை அறிவிக்கும் ஹகம் இப்னு அபான்) கூறுகிறார்:
நான் யஸ்தாதிடம் சென்றேன். அவர் இது போன்ற ஒரு ஹதீஸை எங்களுக்கு அறிவித்தார். நான் அவரிடம், "ஒருவேளை (தீமைகளுக்கு ஈடாகக் கழிக்கப்பட்டு) அந்த (கடைசி ஒரு) நன்மையும் போய்விட்டால் (அவனது நிலை என்ன)?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர் (பதிலாக), "இவர்கள் எத்தகையோரென்றால், இவர்கள் செய்த நற்செயல்களில் மிகச் சிறந்தவற்றை நாம் ஏற்றுக்கொள்வோம்..." [அல்குர்ஆன் 46:16] என்ற வசனத்தைத் தொடங்கி, "...வாக்குறுதியாகும்" என்பது வரை ஓதிக்காட்டினார்.

நான் அவரிடம், "மாண்பும் வல்லமையும் மிக்க அல்லாஹ்வின் (கீழ்க்காணும்) வசனத்தைப் பற்றி நீங்கள் என்ன கருதுகிறீர்கள்? 'அவர்களுக்குக் கண்களிர்ச்சியாக மறைத்து வைக்கப்பட்டுள்ளதை எந்தவோர் ஆன்மாவும் அறியாது' [அல்குர்ஆன் 32:17]" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர் கூறினார்: "ஓர் அடியான் (மக்களுக்குத் தெரியாமல்) இரகசியமாக நற்செயல் புரிகிறான். அவனுக்கான நற்கூலி வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்விடம் உள்ளது. மக்கள் அதனை அறியமாட்டார்கள். எனவே, மறுமை நாளில் அல்லாஹ் அவனுக்கான கண்களிர்ச்சியை (அனைவருக்கும் தெரியாதவாறு) இரகசியமாக (மறைத்து வைத்து) வழங்குவான்."

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நம்பிக்கைக்குரிய ரூஹ் (ஜிப்ரீல் அலைஹிஸ்ஸலாம்) தமக்கு அறிவித்ததாக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (தம் தோழர்களுக்குக்) கூறினார்கள்: "மறுமை நாளில் அடியானின் செயல்களான அவனது நன்மைகளும் தீமைகளும் கொண்டு வரப்பட வேண்டும் என்று அல்லாஹ் தஆலா விதித்துள்ளான். பின்னர், அவை ஒன்றோடு ஒன்று ஈடுசெய்யப்படும் (அதாவது தீமைகளுக்கு ஈடாக நன்மைகள் கழிக்கப்படும்). அவ்வாறு செய்த பின், அவனுக்கு ஒரேயொரு நன்மை (மட்டும்) மீதமிருந்தாலும், அல்லாஹ் தான் நாடிய அளவு சுவர்க்கத்தில் அவனுக்கு இடவசதியை (விசாலத்தை) வழங்குவான்."

ஹகம் பின் அபான் கூறுகிறார்:
பிறகு நான் அபூ ஸலமா யஸ்தாத் அவர்களிடம் சென்று, "அந்த (ஒரேயொரு) நன்மையும் (தீமைகளுக்கு ஈடாகக் கழிக்கப்பட்டு) போய்விட்டு, எதுவுமே மீதமில்லாமல் போனால் (அவனது நிலை என்ன)?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர், "{உலாயிகல்லதீன நதகப்பலு அன்ஹும் அஹ்சன மா அமிலூ} (இவர்கள் செய்தவற்றில் மிக அழகானவற்றை நாம் அங்கீகரித்துக் கொள்வோம்)" என்று தொடங்கி, "{அல்லதீ கானூ யூஅதூன்} (இது அவர்களுக்கு வாக்களிக்கப்பட்ட உண்மையான வாக்குறுதியாகும்)" என்பது வரை உள்ள (அல்குர்ஆன் 46:16) வசனத்தை ஓதிக்காட்டினார்கள்.

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக (மறுமையில்) சில கூட்டத்தினர், தாங்கள் (உலகில்) இன்னும் அதிகமாகப் பாவங்களைச் செய்திருக்கக் கூடாதா என்று ஆசைப்படுவார்கள்."

(இதைக் கேட்ட மக்கள்) "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எதனால் (அவ்வாறு ஆசைப்படுவார்கள்)?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அவர்கள், "(அவர்கள்) எவர்களுடைய தீமைகளை அல்லாஹ் நன்மைகளாக மாற்றிவிட்டானோ அவர்கள் (ஆவர்)" என்று பதிலளித்தார்கள்.

அபூ மூஸா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"என் சமுதாயத்தைச் சேர்ந்த சில கூட்டத்தினர் (மறுமை நாளில்) மலைகளைப் போன்ற (பெரிய) பாவங்களுடன் நிச்சயமாக வருவார்கள். அல்லாஹ் அவர்களுக்கு அவற்றை மன்னித்து, (அவர்களது பாவங்களுக்குப் பகரமாக) அவற்றை யூதர்கள் மற்றும் கிறிஸ்தவர்கள் மீது சுமத்திவிடுவான்."

அபூ புர்தா (ரஹ்) அவர்கள் தமது தந்தை (அபூ மூஸா அல்-அஷ்அரீ - ரலி) வழியாக அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
இந்தச் சமுதாயத்தினர் (மறுமையில்) மூன்று பிரிவினராக ஒன்றுதிரட்டப்படுவார்கள். ஒரு பிரிவினர் எவ்விதக் கணக்கு விசாரணையுமின்றிச் சொர்க்கத்தில் நுழைவார்கள். மற்றொரு பிரிவினரிடம் மிக இலகுவாகக் கணக்கு விசாரிக்கப்படும். (இன்னொரு) பிரிவினர், (நிலைபெற்ற) உறுதியான மலைகளைப் போன்ற (பாவச் சுமைகளைத்) தங்களது முதுகுகளில் சுமந்தவாறு வருவார்கள். அவர்களைப் பற்றி அல்லாஹ் நன்கு அறிந்தவனாக இருந்தும், (வானவர்களிடம்) "இவர்கள் யார்?" என்று கேட்பான். அதற்கு (வானவர்கள்), "இவர்கள் உனது அடியார்களில் உள்ள (பாவம் செய்த)வர்கள்" என்று பதிலளிப்பார்கள். அப்போது அல்லாஹ், "இவர்களிடமிருந்து அ(ந்தப் பாவச்)சுமைகளை இறக்கி, அவற்றை யூதர்கள் மற்றும் கிறிஸ்தவர்கள் மீது வைத்துவிடுங்கள். மேலும், எனது அருளால் இவர்களைச் சொர்க்கத்தில் நுழையச் செய்யுங்கள்" என்று கூறுவான்.

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஓர் அடியான் (தான் செய்த) பாவத்திற்காக (உண்மையான) மனவருத்தத்தை (கொண்டிருப்பதை) அல்லாஹ் அறிந்தால், அவன் (அதற்காக) மன்னிப்புக் கோருவதற்கு முன்பாகவே அல்லாஹ் அவனுக்கு (அப்பாவத்தை) மன்னித்து விடுகிறான்."

அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்வூத்) (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின், "{அவர்கள் (பாவங்களிலிருந்து) திரும்புவதற்காக}" (அல்குர்ஆன் 30:41) என்ற வசனத்திற்கு, "அவர்கள் பாவமன்னிப்பு (தவ்பா) கேட்பதற்காக (என்று பொருள்)" என விளக்கமளித்தார்கள்.

அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு மனிதர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் 'ஹத்' (குற்றவியல் தண்டனைக்குரிய குற்றமொன்றைச்) செய்துவிட்டேன்" என்றார். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம் அதைப் பற்றி (விவரம் ஏதும்) விசாரிக்கவில்லை. பின்னர், தொழுகைக்காக இகாமத் சொல்லப்பட்டு, நபி (ஸல்) அவர்கள் தொழுகையை நிறைவேற்றினார்கள். அவர்கள் தொழுகையை முடித்ததும், அம்மனிதர் (மீண்டும்), "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் 'ஹத்' (தண்டனைக்குரிய குற்றமொன்றைச்) செய்துவிட்டேன். எனவே, என் மீது அல்லாஹ்வின் வேதத்தின்படி (தண்டனையை) நிறைவேற்றுங்கள்" என்றார்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "நீர் எங்களுடன் சேர்ந்து (இப்போதைய) தொழுகையைத் தொழுதீர் அல்லவா?" என்று கேட்டார்கள். அவர் "ஆம்" என்றார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "உமக்கு (உமது குற்றம்) மன்னிப்பு வழங்கப்பட்டுவிட்டது" என்று கூறினார்கள்.

(இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இருவரின் நிபந்தனைகளின்படி ஆதாரப்பூர்வமான 'ஸஹீஹ்' ஹதீஸ் ஆகும். எனினும், அவர்கள் இதனைத் தங்களது நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை).

அபூ புர்தா (ரஹ்) கூறுகிறார்:
(பஸராவில்) ஸியாத் என்பவரின் ஆட்சிக் காலத்தில் நான் சந்தையில் நின்றுகொண்டிருந்தபோது, (அங்கு நடந்த குழப்பங்களைக் கண்டு) ஆச்சரியத்தால் எனது ஒரு கையை மற்றொன்றின் மீது தட்டினேன். அப்போது, (அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தோழராக இருந்த ஒருவரின் மகனான) அன்சாரி ஒருவர் என்னிடம், "அபூ புர்தாவே! நீங்கள் எதைக் கண்டு ஆச்சரியப்படுகிறீர்கள்?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு நான், "ஒரு சமுதாயத்தினரின் மார்க்கம் ஒன்று, அவர்களின் நபி ஒருவர், அவர்களின் அழைப்பு (தஃவா) ஒன்று, அவர்களின் ஹஜ் ஒன்று, அவர்களின் அறப்போர் (ஜிஹாத்) ஒன்று; (இப்படி இருந்தும்) அவர்கள் ஒருவரையொருவர் கொல்வதை ஆகுமாக்கிக் கொள்கிறார்களே, அதை எண்ணித்தான் ஆச்சரியப்படுகிறேன்" என்று கூறினேன்.

அதற்கு அவர், "ஆச்சரியப்படாதீர்கள்! ஏனெனில், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறக் கேட்டதாக என் தந்தை எனக்கு அறிவித்ததை நான் செவியுற்றுள்ளேன்: 'நிச்சயமாக எனது சமுதாயம் (உம்மத்து) அருள்பெற்ற சமுதாயமாகும். மறுமையில் அவர்களுக்கு (மற்ற சமுதாயங்களுக்கு இருப்பது போன்ற பொதுவான) கணக்குக் கேட்டலோ, வேதனையோ கிடையாது. அவர்களுக்குரிய வேதனையெல்லாம் (இவ்வுலகில் ஏற்படும்) கொலைகள், நிலநடுக்கங்கள் மற்றும் குழப்பங்கள் (ஃபித்னாக்கள்) மட்டுமே ஆகும்' என்று கூறினார்கள்" என்றார்.

அபூ புர்தா (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

நான் உபைதுல்லாஹ் பின் ஸியாதிடம் இருந்தேன். அப்போது (கொல்லப்பட்ட) கவாரிஜ்களின் தலைகள் அவரிடம் கொண்டு வரப்பட்டன. ஒவ்வொரு தலையும் அவரைக் கடந்து செல்லும் போதும், "(இது) நரகத்திற்கு!" என்று அவர் (உபைதுல்லாஹ்) கூறினார். அப்போது அப்துல்லாஹ் பின் யஸீத் (ரலி) அவர்கள் அவரிடம், "உங்களுக்குத் தெரியாதா? அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'இந்தச் சமுதாயத்தின் (உம்மத்தின்) தண்டனை, இம்மையிலேயே அவர்களின் கைகளாலேயே (உள்நாட்டுப் போர்கள் மற்றும் சோதனைகள் மூலம்) வழங்கப்பட்டுவிட்டது' என்று கூற நான் கேட்டுள்ளேன்" எனக் கூறினார்கள்.

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் வாயிலிருந்து ஒரு செய்தியை நான் கேட்டிருக்கிறேன். அதை நான் ஒருமுறை அல்லது இருமுறை (மட்டும்) கேட்டிருந்தால் (அதை உங்களிடம் அறிவித்திருக்க மாட்டேன்); ஏழு முறைகள் வரை அவர்கள் சொல்ல நான் கேட்டிருக்கிறேன். இல்லை, அதை விட அதிகமான முறைகள் அவர்கள் சொல்ல நான் கேட்டிருக்கிறேன். அவர்கள் கூறினார்கள்:

"பனூ இஸ்ராயீல்களில் 'அல்கிஃப்ல்' என்பவர் இருந்தார். அவர் தான் செய்யும் எந்தப் பாவத்திலிருந்தும் (அச்சப்பட்டு) விலகிக் கொள்ள மாட்டார். அவரிடம் ஒரு பெண்மணி வந்தாள். அவளுடன் (தவறான முறையில்) உறவு கொள்வதற்காக அவளுக்கு அறுபது தீனார்களை அவர் கொடுத்தார். ஒரு ஆண் தனது மனைவியிடம் அமர்வதைப் போன்று அவர் அப்பெண்ணிடம் அமர்ந்த போது, அவள் நடுங்கி அழுதாள்.

அப்போது அவர், 'உன்னை அழ வைப்பது எது? நீ (இதற்கு) வற்புறுத்தப்படுகிறாயா?' என்று கேட்டார்.

அதற்கு அப்பெண், 'இல்லை, ஆனால் இது நான் இதற்கு முன் ஒருபோதும் செய்திராத செயல். எனது வறுமை (மற்றும் தேவை) மட்டுமே என்னை இதற்குத் தூண்டியது' என்று பதிலளித்தாள்.

அதற்கு அவர், 'இதற்கு முன் ஒருபோதும் இதைச் செய்யாத நிலையில் (இப்போது மட்டும்) நீ இதைச் செய்கிறாயா?' என்று கூறிவிட்டு, அவளை விட்டு விலகினார். மேலும், 'நீ சென்று விடு; இந்தத் தீனார்கள் உனக்கே இருக்கட்டும்' என்று கூறினார்.

பின்னர் அவர், 'அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! இனி ஒருபோதும் அல்கிஃப்ல் தன் இறைவனுக்கு மாறுசெய்ய மாட்டான்' என்று (உறுதி பூண்டார்).

அன்றைய இரவிலேயே அவர் மரணித்து விட்டார். விடிந்த போது அவரது வீட்டு வாசலில், 'நிச்சயமாக அல்கிஃப்ல் மன்னிக்கப்பட்டுவிட்டார்' என்று எழுதப்பட்டிருந்தது."

இப்னு அபீ முலைகா (ரஹ்) அவர்கள், கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ்வின் "{நிச்சயமாக அவள் அவரை விரும்பினாள்; (அல்லாஹ்வின் அத்தாட்சியை அவர் கண்டிருக்காவிட்டால்) அவரும் அவளை விரும்பியிருப்பார்}" (யூஸுஃப்: 24) என்ற வசனம் குறித்துக் கூறுகையில்:

"(அச்சமயம் யூஸுஃப் அலைஹிஸ்ஸலாம்) ஒரு கணவன் தனது மனைவியிடம் அமர்வதைப் போன்று அவளுடன் (எகிப்து அமைச்சரின் மனைவியுடன்) அமர்ந்தார். அப்போது, 'யஃகூபின் மகனே! நீர் விபச்சாரம் செய்யப் போகிறீரா? (அவ்வாறு செய்தால்) சிறகுகள் பிடுங்கப்பட்டு, பறக்க முயன்றும் சிறகுகள் இல்லாத நிலையில் இருக்கும் ஒரு பறவையைப் போன்று நீர் ஆகிவிடுவீர்' என்று (அவருக்கு) ஓர் அழைப்பு விடுக்கப்பட்டது" என்று கூறினார்கள்.

அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது தோழர்களுக்கு அறிவுரை வழங்கிக் கொண்டிருந்தார்கள். அப்போது மூன்று நபர்கள் (அந்த வழியாக) கடந்து சென்றனர். அவர்களில் ஒருவர் வந்து நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு அருகில் அமர்ந்தார். இரண்டாமவர் சற்று (தள்ளிச்) சென்று பின்னர் அமர்ந்தார். மூன்றாமவரோ (அங்கிருந்து) தனது போக்கில் சென்றுவிட்டார்.

அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நம்மிடம் வந்து அமர்ந்தாரே இவரைப் பொறுத்தவரை, அவர் (அல்லாஹ்வின் பக்கம்) திரும்பினார்; எனவே அல்லாஹ்வும் அவரை ஏற்றுக்கொண்டான் (அவரது தவ்பாவை அங்கீகரித்தான்). சற்று (தள்ளிச்) சென்று பின்னர் அமர்ந்தாரே அவரைப் பொறுத்தவரை, அவர் (சபையில் நுழையவோ அல்லது இடையூறு செய்யவோ) வெட்கப்பட்டார்; எனவே அல்லாஹ்வும் அவரிடம் வெட்கப்பட்டான் (அவரைத் தண்டிக்க வெட்கப்பட்டு அருள்பாலித்தான்). தனது போக்கில் சென்றுவிட்டாரே அவரைப் பொறுத்தவரை, அவர் (இச்சபையைத்) தேவையற்றதாகக் கருதினார்; எனவே அல்லாஹ்வும் அவரை விட்டும் தேவையற்றவன் ஆகிவிட்டான்."

அஸ்வத் பின் ஸரீஉ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் கிராமவாசியான ஒரு கைதி கொண்டு வரப்பட்டார். அவர், "நான் கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ்விடமே பாவமன்னிப்புத் தேடுகிறேன் (தவ்பா செய்கிறேன்); முஹம்மதிடம் நான் பாவமன்னிப்புத் தேடமாட்டேன்" என்று கூறினார். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "இவர் (உண்மையான) உரிமையை அதற்குரியவருக்கு (அல்லாஹ்வுக்கு) சரியாக அறிந்து வைத்துள்ளார்" என்று கூறினார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

முஹாஜிர்களின் (மக்காவிலிருந்து மதீனாவிற்குப் புலம்பெயர்ந்தவர்களின்) சந்ததியினரில் ஒரு இளைஞர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எனக்காகப் பாவமன்னிப்புத் தேடுங்கள்" என்று கூறினார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (அப்போது வேறொரு காரியத்தில்) கவனமாக இருந்ததால் (அவரைப் பொருட்படுத்தவில்லை). எனவே அந்த இளைஞர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் மூன்று முறை அதனைக் கூறினார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமக்காகப் பாவமன்னிப்புத் தேடவில்லை (என்பதை அந்த இளைஞர் உணர்ந்த) போது, அந்த இளைஞர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு முன்னிலையிலேயே மூன்று முறை இவ்வாறு கூறினார்:

"அல்லாஹும்மஃக்ஃபிர் லீ, அல்லாஹும்மஃக்ஃபிர் லீ, அல்லாஹும்மஃக்ஃபிர் லீ, ஃபஇன்ன ரஸூலக லம் யஸ்தஃக்ஃபிர் லீ"
(யா அல்லாஹ்! என்னை மன்னிப்பாயாக. யா அல்லாஹ்! என்னை மன்னிப்பாயாக. யா அல்லாஹ்! என்னை மன்னிப்பாயாக. ஏனெனில், உனது தூதர் எனக்காகப் பாவமன்னிப்புத் தேடவில்லை).

அந்த இளைஞர் (அங்கிருந்து) திரும்பிச் சென்றதும், ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் இறங்கி வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அந்த இளைஞருக்காக நீங்கள் பாவமன்னிப்புத் தேடியிருக்கக் கூடாதா? நிச்சயமாக, அல்லாஹ் அவரை மன்னித்துவிட்டான். (எனவே) அல்லாஹ் அவரை மன்னித்துவிட்டான் என்பதை அவர் அறியும் பொருட்டு அவரைப் பின்தொடர்ந்து சென்று அவருக்குத் தெரிவியுங்கள். மேலும், உங்களுக்காகப் பாவமன்னிப்புத் தேடுமாறு அவரிடம் கூறுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

ஆகவே, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (அவரைத் தேடி) அவரது காலடிச் சுவடுகளைப் பின்பற்றி விரைந்து சென்று அவரைச் சந்தித்தார்கள். அவரைச் சந்தித்தபோது, "இளைஞரே! மகத்துவமும் கண்ணியமும் மிக்க அல்லாஹ் உங்களை மன்னித்துவிட்டான். எனவே, எனக்காகப் பாவமன்னிப்புத் தேடுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

அப்போது அந்த இளைஞர் கூறினார்:
"அல்லாஹும்ம இன்னீ அஸ்தஃக்ஃபிருக லிரஸூலிக, அல்லாஹும்ம இன்னீ அஸ்தஃக்ஃபிருக லிரஸூலிக வநபிய்யிக கமா ஃகஃபர்த லீ, இன்னக வாஸிஉல் மஃக்ஃபிரதி வஅன்த அர்ஹமுர் ராஹிமீன்."
(யா அல்லாஹ்! உனது தூதருக்காக உன்னிடம் நான் பாவமன்னிப்புத் தேடுகிறேன். யா அல்லாஹ்! நீ என்னை மன்னித்ததைப் போன்று உனது தூதருக்காகவும், உனது நபிக்காகவும் உன்னிடம் நான் பாவமன்னிப்புத் தேடுகிறேன். நிச்சயமாக, நீ விசாலமாக மன்னிப்பவன்; மேலும், நீயே கருணையாளர்களிலெல்லாம் மகா கருணையாளன்).

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் (முந்தைய) ஹதீஸைப் போன்றே இதையும் குறிப்பிட்டார்கள்.

"இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடரும் (இஸ்னாத்), மூலக்கருத்தும் (மத்ன்) 'கரீப்' (அபூர்வமானது/தனியானது) ஆகும். முஹம்மத் பின் அபீ முஸ்லிம் என்பவரைத் தவிர இந்த ஹதீஸின் (அனைத்து) அறிவிப்பாளர்களும் நம்பகமானவர்கள் (ஸிகாத்) ஆவர். அவர் (யார் என்று) அறியப்படாதவர் (மஜ்ஹூல்) ஆவார். அல்லாஹ்வே நன்கறிந்தவன்." (கரீப்).

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க உங்கள் இறைவன் கூறுகிறான்: 'என் அடியார்கள் எனக்குக் கீழ்ப்படிந்து நடந்தால், நான் அவர்களுக்கு (அவர்களின் பணிகளுக்கு இடையூறு ஏற்படாதவாறு) இரவில் மழையைப் பொழியச் செய்வேன்; பகலில் (அவர்களுக்குத் தேவையான வெளிச்சத்தை வழங்க) அவர்கள் மீது சூரியனை உதிக்கச் செய்வேன்; மேலும், (அவர்களை அச்சுறுத்தாத வகையில்) இடியின் சப்தத்தை நான் அவர்களுக்குக் கேட்கச் செய்ய மாட்டேன்'."

உக்பா பின் ஆமிர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு மனிதர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எங்களில் ஒருவர் பாவம் செய்தால் (அதன் நிலை என்ன)?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு அவர்கள், "(அது பாவமாக) அவருக்கு எதிராக எழுதப்படும்" என்றார்கள்.

அவர், "பின்னர் அவர் அதற்காகப் பாவமன்னிப்புத் தேடி, (பாவத்திலிருந்து விலகி) தவ்பா செய்தால்?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு அவர்கள், "(அவர் உண்மையாக வருந்தினால்) அவர் மன்னிக்கப்படுவார்; அவரது தவ்பா ஏற்கப்படும்" என்றார்கள்.

மீண்டும் அவர், "அவர் மீண்டும் (அதே தவறைச்) செய்து பாவம் செய்தால்?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "(மீண்டும்) அது அவருக்கு எதிராக எழுதப்படும். நீங்கள் (பாவமன்னிப்புத் தேடுவதில்) சலிப்படையாத வரை, அல்லாஹ் (மன்னிப்பதில்) சலிப்படைய மாட்டான்" என்று கூறினார்கள்.

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நிச்சயமாக, உயர்ந்தோனான அல்லாஹ் தன் அடியானின் (உயிர்) தொண்டைக்குழியை அடையாத (மரணத் தறுவாயின் சத்தம் வெளிப்படாத) வரை, அவனது தவ்பாவை (பாவமன்னிப்புக் கோருதலை) ஏற்றுக் கொள்கிறான்."

அபூதர் அல்கிஃபாரி (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
"நிச்சயமாக, திரை விழாதவரை (பாவமன்னிப்பைத் தடுக்கும் தடை ஏற்படாதவரை) அல்லாஹ் தன் அடியானை மன்னிக்கிறான்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.
"அல்லாஹ்வின் தூதரே! திரை என்றால் என்ன?" என்று கேட்கப்பட்டது.
அதற்கு அவர்கள், "ஓர் ஆன்மா (அல்லாஹ்வுக்கு) இணைவைத்த நிலையில் மரணிப்பதாகும்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

நபி (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களில் ஒருவர் கூறுவதை நான் செவியுற்றேன்:

"யார் (தாம்) இறப்பதற்கு ஒரு நாளுக்கு முன்பாக அல்லாஹ்விடம் தவ்பா (பாவமன்னிப்பு) கோருகிறாரோ, அதை அல்லாஹ் (அவரிடமிருந்து) ஏற்றுக்கொள்கிறான்" என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் செவியுற்றேன்.

நான் இச்செய்தியை நபி (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களில் மற்றொருவரிடம் கூறினேன். அதற்கு அவர், "நீர் அதனைச் செவியுற்றீரா?" என்று கேட்டார். நான் "ஆம்" என்றேன். அதற்கவர், "யார் (தாம்) இறப்பதற்கு அரை நாளுக்கு முன்பாக அல்லாஹ்விடம் தவ்பா கோருகிறாரோ, அதை அல்லாஹ் (அவரிடமிருந்து) ஏற்றுக்கொள்கிறான் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் செவியுற்றேன் எனச் சாட்சியளிக்கிறேன்" என்றார்.

நான் இச்செய்தியை (நபித்தோழரான) மற்றொருவரிடம் கூறினேன். அதற்கு அவர், "நீர் அதனைச் செவியுற்றீரா?" என்று கேட்டார். நான் "ஆம்" என்றேன். அதற்கவர், "யார் (தாம்) இறப்பதற்கு ஒரு முற்பகலுக்கு (ளுஹா நேரத்திற்கு) முன்பாக அல்லாஹ்விடம் தவ்பா கோருகிறாரோ, அதை அல்லாஹ் (அவரிடமிருந்து) ஏற்றுக்கொள்கிறான் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் செவியுற்றேன் எனச் சாட்சியளிக்கிறேன்" என்றார்.

நான் இச்செய்தியை நபி (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களில் வேறு ஒருவரிடம் கூறினேன். அதற்கு அவர், "நீர் அதனைச் செவியுற்றீரா?" என்று கேட்டார். நான் "ஆம்" என்றேன். அதற்கவர், "யார் (மரணத் தருவாயில்) உயிர் தொண்டைக் குழியை அடைவதற்கு (மரண அவஸ்தையின் சத்தம் வெளிப்படுவதற்கு) முன்பாக அல்லாஹ்விடம் தவ்பா கோருகிறாரோ, அதை அல்லாஹ் (அவரிடமிருந்து) ஏற்றுக்கொள்கிறான் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் செவியுற்றேன் எனச் சாட்சியளிக்கிறேன்" என்றார்.

(இதனை அப்துல் அஸீஸ் பின் முஹம்மத் அத்தாரவர்தீ (ரஹ்) அவர்கள், ஸைத் பின் அஸ்லம் (ரஹ்) அவர்களிடமிருந்து இவ்வாறே அறிவித்துள்ளார்கள்).

நபி (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களில் ஒருவர் அறிவிக்கிறார்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டுள்ளேன்: "என் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக! எந்தவொரு மனிதரும் தான் மரணிப்பதற்கு ஒரு நாளுக்கு முன்பு (உண்மையான மனதுடன்) தவ்பா (பாவமன்னிப்பு) கோரினால், அல்லாஹ் அவரது தவ்பாவை ஏற்றுக்கொள்ளாமல் இருப்பதில்லை (நிச்சயமாக ஏற்றுக்கொள்வான்)."

(இந்த ஹதீஸை அறிவிக்கும் அறிவிப்பாளர் கூறுகிறார்:) இச்செய்தியை நான் நபி (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களில் மற்றொருவரிடம் தெரிவித்தேன். அவரும் ஹிஷாம் அறிவித்த ஹதீஸைப் போன்றே (அதே கருத்தை) குறிப்பிட்டார்.

அப்துர் ரஹ்மான் பின் அல்-பைலமானீயின் தந்தை (அப்துர் ரஹ்மான்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நான் நபி (ஸல்) அவர்களின் தோழர்கள் அடங்கிய ஒரு குழுவினருடன் அமர்ந்திருந்தேன். அப்போது அவர்களில் ஒருவர், "எவரேனும் தமது மரணத்திற்கு ஓராண்டிற்கு முன்பு அல்லாஹ்விடம் பாவமன்னிப்பு (தவ்பா) கோரினால், அல்லாஹ் அவருடைய பாவமன்னிப்பை ஏற்றுக்கொள்கிறான்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதை நான் கேட்டேன் என்றார்.

அப்போது மற்றொருவர் அவரிடம், "இதை நீங்கள் (நேரடியாக) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து கேட்டீர்களா?" என்று கேட்டார். அவர் "ஆம்" என்றார். அதற்குக் கேள்வி கேட்டவர், "நானும் அதனைக் கேட்டிருக்கிறேன்" என்றார்.

வேறொருவர், "எவரேனும் தமது மரணத்திற்கு ஒரு மாதத்திற்கு முன்பு மாண்பும் வல்லமையும் மிக்க அல்லாஹ்விடம் பாவமன்னிப்பு கோரினால், அல்லாஹ் அவருடைய பாவமன்னிப்பை ஏற்றுக்கொள்கிறான்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதை நான் கேட்டேன் என்றார்.

அப்போது மற்றொருவர் அவரிடம், "இதை நீங்கள் (நேரடியாக) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து கேட்டீர்களா?" என்று கேட்டார். அவர் "ஆம்" என்றார். அதற்குக் கேள்வி கேட்டவர், "நானும் அதனைக் கேட்டிருக்கிறேன்" என்றார்.

வேறொருவர், "எவரேனும் தமது மரணத்திற்கு ஒரு நாளுக்கு முன்பு மாண்பும் வல்லமையும் மிக்க அல்லாஹ்விடம் பாவமன்னிப்பு கோரினால், அல்லாஹ் அவருடைய பாவமன்னிப்பை ஏற்றுக்கொள்கிறான்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதை நான் கேட்டேன் என்றார்.

அப்போது மற்றொருவர் அவரிடம், "இதை நீங்கள் (நேரடியாக) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து கேட்டீர்களா?" என்று கேட்டார். அவர் "ஆம்" என்றார். அதற்குக் கேள்வி கேட்டவர், "நானும் அதனைக் கேட்டிருக்கிறேன்" என்றார்.

வேறொருவர், "எவரேனும் தமது மரணத்திற்கு ஒரு மணி நேரத்திற்கு முன்பு மாண்பும் வல்லமையும் மிக்க அல்லாஹ்விடம் பாவமன்னிப்பு கோரினால், அல்லாஹ் அவருடைய பாவமன்னிப்பை ஏற்றுக்கொள்கிறான்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதை நான் கேட்டேன் என்றார்.

அப்போது மற்றொருவர் அவரிடம், "இதை நீங்கள் (நேரடியாக) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து கேட்டீர்களா?" என்று கேட்டார். அவர் "ஆம்" என்றார். அதற்குக் கேள்வி கேட்டவர், "நானும் அதனைக் கேட்டிருக்கிறேன்" என்றார்.

அப்போது மற்றொருவர், "எவரேனும் (மரணத் தருவாயில் உயிர்) தொண்டைக்குழியை அடைவதற்கு (கர்கரா) முன்பு அல்லாஹ்விடம் பாவமன்னிப்பு கோரினால், அல்லாஹ் அவருடைய பாவமன்னிப்பை ஏற்றுக்கொள்கிறான்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதை நான் கேட்டேன் என்றார்.

(இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் குறித்த விளக்கம்:) சுஃப்யான் பின் சயீத் (அஸ்-ஸவ்ரீ), அத்தாரவர்தீ மற்றும் ஹிஷாம் பின் சஅத் ஆகியோரை விட மனனத் திறனில் சிறந்தவராக இருந்தாலும், அவர் இந்த ஹதீஸை இப்னுல் பைலமானீயிடமிருந்தோ அல்லது ஸைத் பின் அஸ்லமிடமிருந்தோ நேரடியாகக் கேட்டதாகக் குறிப்பிடவில்லை. மாறாக, (எழுத்துப்பூர்வமான) அனுமதியையும் (இஜாஸா) கடிதப் பரிமாற்றத்தையுமே (முகாதபா) குறிப்பிட்டுள்ளார். எனவே, இந்த ஹதீஸைப் பொறுத்தவரை, 'ஸைத் பின் அஸ்லம் அவர்கள் இப்னுல் பைலமானீ வழியாக, நபி (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களில் ஒருவரிடமிருந்து அறிவிக்கிறார்' என்று கூறுபவர்களின் கருத்தே (சரியானதாக) அமையும். மேலும், அப்துல்லாஹ் பின் நாஃபிஃ அல்-மதனீ அவர்கள் ஹிஷாம் பின் சஅத் வழியாக அறிவிக்கும் அறிவிப்பில், அந்த நபித்தோழர் 'அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் பின் அல்-ஆஸ் (ரலி)' என்பதைத் தெளிவுபடுத்தியுள்ளார். இதன் நம்பகத்தன்மை குறித்து இமாம் தஹபீ அவர்கள் தமது 'அத்-தல்ஹீஸ்' நூலில் மௌனம் சாதித்துள்ளார்.

அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எவரேனும் தமது மரணத்திற்கு ஓர் ஆண்டிற்கு முன்பு தவ்பா (பாவமன்னிப்பு) கோரினால், அது அவரிடமிருந்து ஏற்றுக்கொள்ளப்படும்."
தொடர்ந்து அவர்கள், "ஒரு மாதத்திற்கு முன்பு (என்றாலும் சரி)" என்று கூறினார்கள்.
தொடர்ந்து அவர்கள், "ஒரு வாரத்திற்கு (ஜுமுஆவிற்கு) முன்பு (என்றாலும் சரி)" என்று கூறினார்கள்.
தொடர்ந்து அவர்கள், "ஒரு நாளுக்கு முன்பு (என்றாலும் சரி)" என்று கூறினார்கள்.
தொடர்ந்து அவர்கள், "ஒரு நாழிகைக்கு (சிறு பொழுதிற்கு) முன்பு (என்றாலும் சரி)" என்று கூறினார்கள்.
தொடர்ந்து அவர்கள், "ஒரு சிறு கணத்திற்கு (ஒட்டகத்தின் மடியிலிருந்து பால் கறக்கும் இடைவெளி நேரத்திற்கு) முன்பு (என்றாலும் சரி)" என்று கூறினார்கள்.

அப்போது (இதைக் கேட்டுக்கொண்டிருந்த அறிவிப்பாளர் அப்துர் ரஹ்மான் பின் அல்-பைலமானீ ஆகிய) நான் கூறினேன்:
"சுப்ஹானல்லாஹ்! கண்ணியமும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்,
'{வலய்ஸதித் தவ்பது லில்லதீன யஅமலூனஸ் ஸய்யிஆதி ஹத்தா இதா ஹளர அஹதஹுமுல் மவ்து கால இன்னீ துப்துல் ஆன்}'
(அதாவது, "தொடர்ந்து தீய செயல்களைச் செய்து கொண்டே இருந்து, இறுதியில் அவர்களில் ஒருவருக்கு மரணம் நெருங்கிவிடும்போது, 'நிச்சயமாக இப்போது நான் தவ்பா செய்கிறேன்' என்று கூறுபவர்களுக்கு பாவமன்னிப்பு இல்லை") [சூரா அந்நிஸா 4:18] என்று (குர்ஆனில்) கூறவில்லையா?"

அதற்கு அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து நான் எதைச் செவியுற்றேனோ அதை மட்டுமே உமக்கு அறிவிக்கிறேன்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

(இமாம் தஹபீ அவர்கள் தமது 'தல்கீஸ்' நூலில் இந்த ஹதீஸைக் குறித்து மௌனம் சாதித்துள்ளார்கள்).

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஒரு கடமையான தொழுகையானது, அதற்கு அடுத்ததாக வரும் (மற்றொரு) தொழுகை வரை, அவ்விரண்டிற்கும் இடைப்பட்ட (சிறு) பாவங்களுக்குப் பரிகாரமாகும்."

பின்னர் அவர்கள் கூறினார்கள்: "மூன்று (பெரிய பாவங்களைத்) தவிர: அல்லாஹ்வுக்கு இணைவைப்பது, ஒப்பந்தத்தை முறிப்பது மற்றும் சுன்னாவைக் கைவிடுவது."

(தொடர்ந்து அதனை விளக்குகையில்:) "ஒப்பந்தத்தை முறிப்பது என்பது, ஒரு தலைவருக்கு (இமாமுக்கு) உமது விசுவாசப் பிரமாணத்தை (பைஅத்தை) அளித்துவிட்டு, பின்னர் அவருக்கு எதிராக உமது வாளை ஏந்திப் போரிடுவதாகும். சுன்னாவைக் கைவிடுவது என்பது, (முஸ்லிம்களின்) ஜமாஅத்தை (கூட்டமைப்பை) விட்டு வெளியேறுவதாகும்."

உபைது பின் உமைர் (ரஹ்) அவர்கள் நபித்தோழரான தமது தந்தை உமைர் (ரலி) வழியாக அறிவிக்கிறார்கள்:

விடைபெறும் ஹஜ்ஜின் (ஹஜ்ஜத்துல் விதா) போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"அறிந்துகொள்ளுங்கள்! நிச்சயமாக அல்லாஹ்வின் நேசர்கள் (அவ்லியாக்கள்) என்போர் (முறையாகத்) தொழுபவர்களாவர். அவர்கள் தம்மீது கடமையாக்கப்பட்ட ஐவேளைத் தொழுகைகளை நிலைநிறுத்துவார்கள். ரமலான் மாதத்தில் (அதற்கான நன்மையை அல்லாஹ்விடம்) எதிர்பார்த்து, அது தம்மீதுள்ள (மார்க்கக்) கடமை என்று கருதி நோன்பு நோற்பார்கள். மேலும், (நன்மையை) எதிர்பார்த்து தமது செல்வத்திற்கான ஸகாத்தை வழங்குவார்கள். அல்லாஹ் தடுத்த பெரும் பாவங்களை (கபாயிர்) தவிர்த்து நடப்பார்கள்."

அப்போது ஒரு மனிதர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! பெரும் பாவங்கள் யாவை?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு அவர்கள், "அவை ஒன்பதாகும்: அல்லாஹ்வுக்கு இணைவைப்பது, ஓர் இறைநம்பிக்கையாளரை அநியாயமாகக் கொலை செய்வது, போர்க்களத்திலிருந்து (எதிரி முன்னேறி வரும் நாளில்) புறமுதுகு காட்டி ஓடுவது, அனாதையின் செல்வத்தை (அநியாயமாகப்) புசிப்பது, வட்டியைப் புசிப்பது, கற்புள்ள (முஃமினான) பெண்கள் மீது அவதூறு கூறுவது, முஸ்லிமான தாய்-தந்தையருக்கு மாறுசெய்வது (அவர்களைத் துன்புறுத்துவது), நீங்கள் உயிருடன் இருக்கும்போதும் இறந்த பின்பும் உங்கள் கிப்லாவாக விளங்கும் புனித ஆலயத்தின் (கஃபா - ஹரம் எல்லை) புனிதத்தை மீறுவது ஆகியவையாகும்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

பிறகு கூறினார்கள்: "எந்த ஒரு மனிதர் இந்தப் பெரும் பாவங்களைச் செய்யாமல் தவிர்ந்து, தொழுகையை நிலைநிறுத்தி, ஸகாத்தையும் வழங்கி (அந்நிலையிலேயே) மரணிக்கிறாரோ, அவர் தங்கத்தாலான கதவுப் பலகைகளைக் கொண்ட மாளிகையில் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் இருப்பார்."

(இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரப்பூர்வமானது (ஸஹீஹானது) ஆகும், ஆயினும் இதனை புகாரி, முஸ்லிம் ஆகிய இரு நூல்களிலும் பதிவு செய்யவில்லை).

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வின் அச்சத்தால் அழுதவர், (கறந்த) பால் மீண்டும் (பசுவின்) மடிக்குத் திரும்பும் வரை (அதாவது ஒருபோதும்) நரகத்தில் நுழைய மாட்டார். மேலும், அல்லாஹ்வின் பாதையில் (அறப்போரில்) ஏற்பட்ட புழுதியும், நரகத்தின் புகையும் ஒரு முஸ்லிமுடைய இரு நாசிகளிலும் ஒருபோதும் ஒன்றுசேராது."

அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எவர் அல்லாஹ்வை நினைவுகூர்ந்து (திக்ரு செய்து), அல்லாஹ்வின் மீதான அச்சத்தால் அவரது இரு கண்களிலிருந்தும் கண்ணீர் வழிந்தோடி, அக்கண்ணீர் பூமியில் விழுகிறதோ (அந்த அளவிற்கு அவர் அழுகிறாரோ), அவரை மறுமை நாளில் அல்லாஹ் தண்டிப்பதில்லை."

உக்பா பின் ஆமிர் அல்-ஜுஹனீ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"பகலின் எந்தவொரு செயலும் அது முத்திரையிடப்பட்டே தவிர (முடிக்கப்படுவதில்லை). அவ்வாறே எந்தவொரு இரவும் அது (அதில் செய்த செயல்கள்) முத்திரையிடப்பட்டே தவிர (முடிக்கப்படுவதில்லை). இறுதியாக, அடியானுக்கும் (அவன் செய்யும்) செயலுக்கும் இடையே தடுப்பு ஏற்படுத்தப்படும்போது (மரணம் நிகழும்போது), பாதுகாவலர்கள் (வானவர்கள்), 'எங்கள் ரப்பே! உனது அடியானுக்கும் அவனது செயலுக்கும் இடையே தடுப்பு ஏற்படுத்தப்படுவதற்கு முன்பு அவன் செய்த செயல் இதுவாகும்; மேலும், நீயே இதனை நன்கு அறிந்தவன்' என்று கூறுவார்கள்."

(இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோரின் நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்ட (ஸஹீஹான) ஹதீஸாகும்).

அப்துல்லாஹ் பின் அப்பாஸ் (ரலி) மற்றும் அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் பின் அல்-ஆஸ் (ரலி) ஆகியோர் (ஒருமுறை) சந்தித்தனர். அப்போது இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவரிடம், "அல்லாஹ்வின் வேதத்தில் (உமது கருத்தின்படி) உங்களுக்கு மிகவும் நம்பிக்கையூட்டும் வசனம் எது?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு அவர் (இப்னு அம்ர்), "'(நபியே!) எனது அடியார்களே! தங்களுக்குத் தாங்களே வரம்பு மீறி (பாவங்கள் செய்து) கொண்டவர்களே! அல்லாஹ்வின் அருளில் நீங்கள் நம்பிக்கையிழந்து விடாதீர்கள்' (என்று கூறுவீராக)" (அல்குர்ஆன் 39:53) என்று பதிலளித்தார்.

அதற்கு இப்னு அப்பாஸ் (ரலி), "ஆனால், (என்னைப்பொறுத்தவரை) இப்ராஹீம் (அலை) அவர்கள் (இறைவனிடம்) கூறிய இந்த வசனமே (மிகவும் நம்பிக்கையூட்டுவதாகும்): '(இறைவன் அவரிடம்) நீர் நம்பிக்கை கொள்ளவில்லையா? என்று கேட்டபோது, அவர்: ஆம் (நம்பிக்கை கொண்டுள்ளேன்)! ஆயினும் எனது உள்ளம் அமைதி பெறுவதற்காக (இதை கேட்கிறேன்) என்று கூறினார்'" (அல்குர்ஆன் 2:260).

அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"சொர்க்கத்திற்கு எட்டு வாசல்கள் உள்ளன. (அவற்றில்) ஏழு வாசல்கள் மூடப்பட்டிருக்கும். தவ்பாவிற்கான (பாவமன்னிப்பிற்கான) ஒரு வாசல் மட்டும், சூரியன் அதன் திசையிலிருந்து (மேற்கிலிருந்து) உதிக்கும் வரை திறந்தே இருக்கும்."

(இது குறித்து இமாம் தஹபீ அவர்கள் தமது ‘தல்கீஸ்’ நூலில் மௌனம் சாதித்துள்ளார்கள்.)

அபூஸயீத் (அல்-குத்ரீ) (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"நிச்சயமாக ஷைத்தான் (இறைவனிடம்), 'என் இறைவா! உனது கண்ணியத்தின் மீது சத்தியமாக! உனது அடியார்களின் உடல்களில் அவர்களின் உயிர்கள் இருக்கும் காலமெல்லாம் (அவர்கள் மரணிக்கும் வரை) அவர்களை நான் வழிகெடுத்துக் கொண்டே இருப்பேன்' என்று கூறினான்.

அதற்கு அளப்பெரும் பாக்கியமுடையவனும் உயர்ந்தோனுமாகிய இறைவன், 'எனது கண்ணியத்தின் மீதும், எனது மகத்துவத்தின் மீதும் சத்தியமாக! அவர்கள் என்னிடம் பாவமன்னிப்புத் தேடும் காலமெல்லாம் (தொடர்ந்து) அவர்களை நான் மன்னித்துக் கொண்டே இருப்பேன்' என்று கூறினான்."

அபுத்தர்தா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"ஆதமின் மகன் (மனிதன்) பேசும் ஒவ்வொரு விஷயமும் அவனுக்கு (சாதகமாகவோ அல்லது பாதகமாகவோ) எழுதப்படுகிறது. அவன் ஏதேனும் ஒரு பாவத்தைச் செய்துவிட்டு, மாண்பும் மகிமையும் மிக்க அல்லாஹ்விடம் தவ்பா செய்ய (மன்னிப்புக் கோர) விரும்பினால், அவன் தனது தோழரிடம் வரட்டும். (அங்கு) மாண்பும் மகிமையும் மிக்க அல்லாஹ்வை நோக்கித் தன் இரு கைகளையும் ஏந்தி, பின்னர் இவ்வாறு கூறட்டும்:

'அல்லாஹும்ம இன்னீ அதூபு இலைக்க மின்ஹா, லா அர்ஜிஉ இலைஹா அபதா.'
(பொருள்: யா அல்லாஹ்! நிச்சயமாக நான் இந்தப் பாவத்திலிருந்து உன்னிடம் மன்னிப்புக் கோரி மீளுகிறேன். இனி ஒருபோதும் நான் அதன்பக்கம் திரும்ப மாட்டேன்.)

அவன் மீண்டும் அந்தச் செயலைச் செய்யாத வரை, அவனது பாவம் (நிச்சயமாக) மன்னிக்கப்படும்."

அபூ கதாதா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
உப்பாதா (அதாவது இப்னு குர்த் - ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக நீங்கள் இன்று (சில) செயல்களைச் செய்கிறீர்கள்; அவை உங்கள் கண்களுக்கு ஒரு முடியை விடவும் மிக மெல்லியதாக (அற்பமானதாகத்) தெரிகின்றன. (ஆனால்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் அவற்றை நாங்கள் அழிவை ஏற்படுத்தும் பெரும் பாவங்களாகக் கருதி வந்தோம்."

(இதைக் கேட்ட அறிவிப்பாளர் அப்துல்லாஹ் இப்னு ஸாமித் ஆகிய) நான் அபூ கதாதாவிடம், "அவர் (உப்பாதா) நமது இந்தக் காலத்தை அடைந்திருந்தால் (நிலைமை) எப்படி இருந்திருக்கும்?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர், "அதையே தான் (அதாவது நிலைமை இன்னும் மோசமாக இருக்கும் என்றே) நானும் கூறுகிறேன்" என்று பதிலளித்தார்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைக் கண்ட (சஹாபிப் பெண்மணியான) உம்மு இஸ்மத் அல்-அவ்சிய்யா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "எந்தவொரு முஸ்லிமும் ஒரு பாவத்தைச் செய்துவிட்டால், அவரது பாவங்களைக் கணக்கிட்டுப் பதிவு செய்ய நியமிக்கப்பட்ட வானவர், (அதனைப் பதிவு செய்யாமல்) மூன்று மணி நேரம் (அல்லது மூன்று காலப்பொழுதுகள்) வரை காத்திருக்கிறார். அந்த நேரத்திற்குள் அவர் தனது அந்தப் பாவத்திற்காக அல்லாஹ்விடம் மன்னிப்புக் கோரினால், (வானவர்) அதனை அவருக்கு எதிராகப் பதிவு செய்ய மாட்டார்; மறுமை நாளிலும் அவர் அதற்காகத் தண்டிக்கப்பட மாட்டார்."

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக, பாக்கியம் பொருந்தியவனும் உயர்ந்தவனுமான அல்லாஹ் கூறுகிறான்: 'பாவங்களை மன்னிக்கும் ஆற்றல் எனக்கு இருக்கிறது என்பதை உங்களில் எவர் (உறுதியாக) அறிந்துள்ளாரோ, அவரை நான் மன்னித்துவிட்டேன்; மேலும் (அவருடைய பாவங்களின் அளவு குறித்து) நான் பொருட்படுத்த மாட்டேன்; அவர் எனக்கு எதையும் இணையாக்காத வரையில் (இந்த மன்னிப்பு அவருக்கு உண்டு).'"

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அறிவிக்கிறார்கள்:
"எவர் பாவமன்னிப்புத் தேடுவதை (இஸ்திஃபாரை) அதிகப்படுத்துகிறாரோ, அவருக்கு ஒவ்வொரு கவலையிலிருந்தும் ஒரு விடுதலையையும், ஒவ்வொரு நெருக்கடியிலிருந்தும் ஒரு (தீர்வுக்கான) வழியையும் அல்லாஹ் ஏற்படுத்துவான். மேலும், அவர் எதிர்பாராத புறத்திலிருந்து அவருக்கு வாழ்வாதாரத்தை வழங்குவான்" என்று நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

அலி இப்னு அபீ தாலிப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"யாரேனும் இவ்வுலகில் ஒரு பாவத்தைச் செய்து, அதற்காக (இவ்வுலகிலேயே) அவர் தண்டிக்கப்பட்டுவிட்டால், தனது அடியாருக்கு (மறுமையிலும்) மீண்டும் அத்தண்டனையை வழங்குவதை விட அல்லாஹ் மிகவும் நீதமானவன். மேலும், யாரேனும் இவ்வுலகில் ஒரு பாவத்தைச் செய்து, அதனை அல்லாஹ் (மக்களுக்குத் தெரியாமல்) மறைத்துவிட்டால், தான் மன்னித்துவிட்ட ஒரு விஷயத்திற்காக (மறுமையில்) அவரை மீண்டும் தண்டிப்பதை விட அல்லாஹ் மிகவும் கண்ணியமானவன்."