பைஹகீ

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நமக்கு முன் வாழ்ந்தவர்களுக்குப் போர்ச் செல்வங்கள் (கனீமத்) அனுமதிக்கப்பட்டிருக்கவில்லை. அல்லாஹ் நம்முடைய பலவீனத்தையும் இயலாமையையும் கண்டு, (அருள் கூர்ந்து) அவற்றை நமக்கு (மட்டும்) தூய்மையானதாக (அனுமதிக்கப்பட்டதாக) ஆக்கினான்."

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நபிமார்களில் ஒரு நபி (அறப்போர் புரியப்) புறப்பட்டார். அவர் தமது சமுதாயத்தாரிடம் கூறினார்: "ஒரு பெண்ணை மணமுடித்து அவளுடன் (இல்லறம் நடத்த) விரும்பி, இன்னும் (அவளுடன் வீடு கூடி வாழாத) நிலையில் இருப்பவர் என்னுடன் வரக் கூடாது. வீடு கட்டி அதன் மேற்கூரையை இன்னும் (அமைத்து முடிக்காத) நிலையில் இருப்பவரும் (என்னுடன் வரக் கூடாது). சினை ஆடுகளையோ அல்லது (கர்ப்பிணி) ஒட்டகங்களையோ வாங்கிவிட்டு, அவை குட்டி ஈனுவதற்காகக் காத்திருப்பவரும் என்னுடன் வரக் கூடாது."

அவ்வாறே அவர் (போருக்குப்) புறப்பட்டுச் சென்று, அஸர் தொழுகையின் நேரத்திலோ அல்லது அதற்கு நெருக்கமான நேரத்திலோ ஓர் ஊரை (ஜெருசலத்தை) நெருங்கினார். அப்போது அவர் சூரியனை நோக்கி, "நீயும் (அல்லாஹ்வின் கட்டளைக்கு) உட்பட்டவள்; நானும் (அவனது கட்டளைக்கு) உட்பட்டவன். இறைவா! எனக்காக இதைச் சிறிது நேரம் தடுத்து வைப்பாயாக!" என்று (பிரார்த்தித்தார்). அவ்வாறே அல்லாஹ் அவருக்கு வெற்றியை அளிக்கும் வரை அது (சூரியன் மறையாமல்) தடுத்து வைக்கப்பட்டது.

(போரில் வெற்றியடைந்ததும்) அவர்கள் போர்ச் செல்வங்களை (ஒன்றுசேர்த்தார்கள்). அப்போது (வானத்திலிருந்து) நெருப்பு வந்து, அதனைச் சுட்டெரிக்க (முற்பட்டது); ஆனால், அது அதனைச் சுட்டெரிக்கவில்லை. உடனே அந்த நபி, "உங்களில் (போர்ச் செல்வத்தில்) மோசடி உள்ளது. எனவே, ஒவ்வொரு கோத்திரத்தாரிலிருந்தும் ஒருவர் என்னிடம் வந்து விசுவாசப் பிரமாணம் - பைஅத் செய்யட்டும்" என்று கூறினார். அவ்வாறே அவர்கள் (வாக்குறுதி அளித்தபோது) ஒரு மனிதரின் கை அந்த நபியின் கையோடு ஒட்டிக்கொண்டது.

அப்போது அந்த நபி, "உங்கள் கோத்திரத்தாரிடமே மோசடி உள்ளது. எனவே, உனது கோத்திரத்தார் அனைவரும் என்னிடம் (வாக்குறுதி அளிக்க) வரட்டும்" என்றார். அவரது கோத்திரத்தார் (வாக்குறுதி அளித்தபோது) இரண்டு அல்லது மூன்று மனிதர்களின் கைகள் அந்த நபியின் கையோடு ஒட்டிக்கொண்டன. உடனே அவர், "மோசடி உங்களிடம்தான் உள்ளது. நீங்கள்தான் (போர்ச் செல்வத்தைத்) திருடியிருக்கிறீர்கள்" என்று கூறினார்.

உடனே அவர்கள் மாட்டின் தலையளவுக்கு ஒரு தங்கக் கட்டியை (கொண்டு வந்து கொடுத்தார்கள்). அதனை அந்தப் போர்ச் செல்வங்களுக்கு மத்தியில் (திறந்தவெளியில்) வைத்தார்கள். அப்போது (வானிலிருந்து) நெருப்பு வந்து அந்தப் போர்ச் செல்வங்களைச் சுட்டெரித்தது.

நமக்கு முன் இருந்த எவருக்கும் போர்ச் செல்வங்கள் (அனுபவிக்க) அனுமதிக்கப்பட்டிருக்கவில்லை. நமது பலவீனத்தையும் இயலாமையையும் கண்ட அல்லாஹ் அதனை நமக்கு (ஆகுமானதாக) ஆக்கிவிட்டான்.

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"உங்களுக்கு முன்னர் (வாழ்ந்த) கருநிறத் தலைகளை உடைய (மனித) சமுதாயத்தினருக்குப் போர்ப்பொருள்கள் (கனீமத்) அனுமதிக்கப்பட்டிருக்கவில்லை. அவை (ஓரிடத்தில்) ஒன்றுதிரட்டி வைக்கப்படும்; பின்னர் வானத்திலிருந்து ஒரு நெருப்பு இறங்கி வந்து அவற்றைச் சுட்டெரித்துவிடும் (அழித்துவிடும்). பத்ருப் போரின் நாளில் மக்கள் போர்ப்பொருள்களை (எடுப்பதில்) விரைந்தனர். அப்போது அல்லாஹ் (அஜ்ஜ வஜல்):

{லவ்லா கிதாபுன் மினல்லாஹி ஸபக லமஸ்ஸகும் ஃபீமா அகஃதும் அதாபுன் அளீம்}
(அல்லாஹ்விடமிருந்து (முன்னரே தீர்மானிக்கப்பட்ட) ஒரு விதி முந்தியிருக்காவிட்டால், நீங்கள் (அனுமதிக்கு முன் போர்ப்பொருள்களை) எடுத்துக்கொண்ட காரணத்தால் ஒரு மகத்தான வேதனை உங்களைத் தீண்டியிருக்கும்.) [அல்குர்ஆன் 8:68]

{ஃபகுலூ மிம்மா கனிம்தும் ஹலாலன் தய்யிபா}
(எனவே, நீங்கள் போரில் அடைந்தவற்றிலிருந்து அனுமதிக்கப்பட்ட, தூய்மையானவற்றை உண்ணுங்கள்.) [அல்குர்ஆன் 8:69] (என்ற வசனங்களை இறக்கினான்)."

இது அபூமுஆவியா (ரஹ்) அவர்களின் அறிவிப்பில் உள்ள வாசகமாகும். முஹாதிரு (ரஹ்) அவர்களின் அறிவிப்பில்: "பத்ருப் போரின் நாளில், போர்ப்பொருள்கள் அவர்களுக்கு அனுமதிக்கப்படுவதற்கு முன்னரே அவர்கள் (அதை எடுப்பதில்) முனைப்புக் காட்டினார்கள்; அப்போது அல்லாஹ் (அஜ்ஜ வஜல்) (இந்த வசனத்தை) இறக்கியருளினான்" என்று இடம்பெற்றுள்ளது. மேலும், அதன் இறுதியில் "பின்னர் அது அவர்களுக்கு அனுமதிக்கப்பட்டது" என்று கூடுதலாக இடம்பெற்றுள்ளது. மீதமுள்ளவை இதே கருத்தைக் கொண்டுள்ளன.

ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எனக்கு முன்பு எவருக்கும் வழங்கப்படாத ஐந்து (சிறப்புகள்) எனக்கு வழங்கப்பட்டுள்ளன:
ஒவ்வொரு நபியும் தத்தம் சமுதாயத்தினருக்கு மட்டுமே பிரத்யேகமாக அனுப்பப்பட்டார்கள்; ஆனால், நான் சிவப்பு மற்றும் கறுப்பு நிறத்தவர் (என எவ்விதப் பாகுபாடுமின்றி மனித குலம்) அனைவருக்குமே (தூதராக) அனுப்பப்பட்டுள்ளேன்.
எனக்குப் போர்ப் பொருள்கள் (கனீமத்) ஆகுமாக்கப்பட்டுள்ளன; எனக்கு முன்பு எவருக்கும் அவை ஆகுமாக்கப்பட்டதில்லை.
பூமி முழுவதும் எனக்காகத் தூய்மையானதாகவும், (தயம்மும் செய்யத் தகுந்த) சுத்திகரிப்பானாகவும், தொழுமிடமாகவும் ஆக்கப்பட்டுள்ளது. எனவே, (என் சமுதாயத்தில்) எவருக்கேனும் தொழுகையின் நேரம் வந்துவிட்டால் அவர் இருக்கும் இடத்திலேயே தொழுதுகொள்ளலாம்.
ஒரு மாதப் பயணத் தொலைவில் (எதிரிகள்) இருக்கும்போதே (அவர்களின் உள்ளத்தில் என்னைப் பற்றிய) பயம் ஏற்படுத்தப்படுவதன் மூலம் எனக்கு வெற்றியளிக்கப்பட்டுள்ளது.
மேலும், எனக்குப் பரிந்துரை செய்யும் உரிமை (மறுமையில் புரியும் 'ஷஃபாஅத்' எனும் அதிகாரம்) வழங்கப்பட்டுள்ளது."

(இதனை இமாம் புகாரி தம்முடைய ஸஹீஹில் முஹம்மத் பின் சினான் வழியாக ஹுஷைம் என்பாரிடமிருந்தும், இமாம் முஸ்லிம் யஹ்யா பின் யஹ்யா வழியாகவும் பதிவு செய்துள்ளனர்).

ஸஅத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

என்னைப் பற்றி நான்கு (குர்ஆன்) வசனங்கள் அருளப்பட்டன. (அவற்றில் ஒன்று:) பத்ருப் போரின் போது நான் ஒரு வாளைக் கைப்பற்றினேன். உடனே நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இதனை எனக்கு (உபரியான) போர்ப் பொருளாக வழங்கி விடுங்கள்" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "அதை எங்கிருந்து எடுத்தாயோ அங்கேயே வைத்துவிடு" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர் (மீண்டும்) நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இதனை எனக்கு வழங்கி விடுங்கள்" என்று கேட்டேன். அதற்கும் அவர்கள், "அதை எங்கிருந்து எடுத்தாயோ அங்கேயே வைத்துவிடு" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர் (மூன்றாம் முறையாக) நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இதனை எனக்கு வழங்கி விடுங்கள்; மேலும், (போரில்) எந்தப் பயனும் (பங்களிப்பும்) அளிக்காத ஒருவரைப் போல என்னைக் கருதி (இதை எனக்குத் தந்துவிடாதீர்கள்; மாறாக வீரனாகக் கருதித் தாருங்கள்)" என்று கேட்டேன். அதற்கும் அவர்கள், "அதை எங்கிருந்து எடுத்தாயோ அங்கேயே வைத்துவிடு" என்று கூறினார்கள்.

அப்போது, "{யஸ்அலூனக அனில் அன்ஃபால். குலில் அன்ஃபாலு லில்லாஹி வர்ரஸூல்}" (நபியே! போர்ப் பொருள்கள் குறித்து அவர்கள் உம்மிடம் கேட்கின்றனர். நீர் கூறுவீராக: போர்ப் பொருள்கள் அல்லாஹ்வுக்கும் அவனுடைய தூதருக்கும் உரியன) [அல்-அன்ஃபால்: 1] என்ற வசனம் இறுதி வரை அருளப்பட்டது.

(இதை இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள், குந்தர் வழியே ஷுஅபா அறிவித்ததாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள். மேலும் அதில், 'எந்தப் பயனும் அற்றவனைப் போன்று என்னை ஆக்குங்கள்' என்று இடம்பெற்றுள்ளது).

ஸஅத் பின் அபீவக்காஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

பத்ருப் போரின்போது நான் ஒரு வாளை எடுத்துக்கொண்டு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தேன். "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இன்றைய தினம் எதிரிகளை (வீழ்த்தியதன் மூலம்) என் உள்ளத்திற்கு அல்லாஹ் ஆறுதல் (மற்றும் நிம்மதி) அளித்துவிட்டான். எனவே, இந்த வாளை எனக்கே வழங்கிவிடுங்கள்" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "நிச்சயமாக இந்த வாள் எனக்கும் உரியதல்ல; உமக்கும் உரியதல்ல" என்று கூறினார்கள். நான் (அங்கிருந்து) சென்றவாறே, "இன்று என்னைப் போன்று (கடுமையாகப்) போராடாத ஒருவருக்கு இது வழங்கப்படலாம்" என்று (வருத்தத்துடன் எனக்குள்) கூறிக் கொண்டேன்.

இந்நிலையில் (நபியவர்களின்) ஒரு தூதுவர் என்னிடம் வந்து, "(நபியவர்களின் அழைப்பிற்கு) பதிலளிப்பீராக (அழைக்கிறார்கள்)!" என்றார். நான் பேசிய பேச்சின் காரணமாக என்னைக் குறித்து ஏதேனும் (குர்ஆன் வசனம்) இறங்கியிருக்கலாம் என நினைத்தவாறே நான் வந்தேன். அப்போது நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம், "நீர் இந்த வாளை என்னிடம் கேட்டீர். அப்போது அது எனக்கும் உரியதாக இருக்கவில்லை; உமக்கும் உரியதாக இருக்கவில்லை. தற்போது அல்லாஹ் அதனை எனக்குரியதாக ஆக்கிவிட்டான். எனவே, அது உமக்கே உரியது!" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர், "{யஸ்அலூனக்க அனில் அன்ஃபால், குலில் அன்ஃபாலு லில்லாஹி வர்ரஸூல்}" (போர்ப் பொருட்களைப் பற்றி அவர்கள் உம்மிடம் கேட்கிறார்கள்; 'போர்ப் பொருட்கள் அல்லாஹ்வுக்கும் தூதருக்கும் உரியவை' என்று கூறுவீராக - அல்குர்ஆன் 8:1) எனும் வசனத்தை அதன் இறுதி வரை ஓதிக்காட்டினார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

பத்ருப் போரின் போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "யார் இன்ன இன்ன காரியங்களைச் செய்கிறாரோ (எதிரிகளை வீழ்த்துவது போன்ற வீரச் செயல்கள்), அவருக்கு போர்ப்பொருட்களில் (அன்ஃபால்) இன்ன இன்னவை உண்டு" என்று கூறினார்கள்.

உடனே, இளைஞர்கள் (போர்க்களத்தில்) முன்னேறிச் சென்றனர். முதியவர்கள் கொடிகளுக்கு அருகிலேயே (பாதுகாப்பு அரணாக) நின்றார்கள், அவர்கள் அங்கிருந்து நகரவில்லை. அல்லாஹ் அவர்களுக்கு வெற்றியை அளித்த போது முதியவர்கள், "நாங்கள் உங்களுக்குப் பின்னால் ஒரு பாதுகாப்பாக (ஆதரவாக) இருந்தோம். நீங்கள் (ஒருவேளை) தோற்கடிக்கப்பட்டிருந்தால், நீங்கள் எங்களிடம் தான் புகலிடம் தேடி வந்திருப்பீர்கள். எனவே, போர்ப்பொருட்களை நீங்களே எடுத்துக்கொண்டு எங்களை (அதிலிருந்து) விடுத்துச் சென்றுவிடாதீர்கள்" என்று கூறினார்கள்.

இளைஞர்கள் (அவற்றைப் பங்கிட்டுக் கொடுக்க) மறுத்து, "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அதை எங்களுக்கே (வாக்களித்து) வழங்கியுள்ளார்கள்" என்று கூறினர்.

அப்போது அல்லாஹ், "யஸ்அலூனக அனில் அன்ஃபால், குலில் அன்ஃபாலு லில்லாஹி வர்ரஸூல்" (உம்மிடம் அவர்கள் அன்ஃபால் - போர்ப்பொருட்கள் - பற்றிக் கேட்கிறார்கள். நீர் கூறுவீராக: அன்ஃபால் அல்லாஹ்வுக்கும், அவனுடைய தூதருக்கும் சொந்தமானவை) [அல்குர்ஆன் 8:1] என்பதிலிருந்து, "கமா அக்ரஜக ரப்புக மின் பைதிக பில்ஹக்கி, வ இன்ன ஃபரீகன் மினல் முஃமினீன லகாரிஹூன்" (உம்முடைய இறைவன் உம்மை உமது வீட்டிலிருந்து சத்தியத்தைக் கொண்டு வெளியேற்றியதைப் போன்றே முஃமின்களில் ஒரு பிரிவினர் அதனை வெறுப்பவர்களாகவே இருந்தனர்) [அல்குர்ஆன் 8:5] வரை இறக்கியருளினான்.

"இது (அல்லாஹ்வின் தீர்ப்பு) அவர்களுக்கு நன்மையாக அமைந்தது. அதேபோன்று (இவ்விஷயத்திலும்) எனக்கும் கட்டுப்படுங்கள். ஏனெனில், உங்களை விட இதன் விளைவை (மற்றும் இதில் உள்ள நன்மையை) நான் நன்கு அறிவேன்" என்று (அல்லாஹ்வின் தூதர்) கூறினார்கள்.

(மற்றோர் அறிவிப்பில் இதே கருத்தமைந்த செய்தி இடம்பெற்றுள்ளது. அதில்) "நபி (ஸல்) அவர்கள் அப்போர்ப்பொருட்களை அவர்களுக்கு (இளைஞர்கள் மற்றும் முதியவர்கள் ஆகிய இரு தரப்பினருக்கும்) மத்தியில் சமமாகப் பங்கிட்டார்கள்" என்று கூடுதலாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

அபூ உமாமா அல்பாஹிலீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:
நான் உபாதா பின் அஸ்ஸாமித் (ரலி) அவர்களிடம் 'அன்ஃபால்' (போர்ப்பொருள்கள்) குறித்துக் கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்:
"பத்ருப் போரில் கலந்துகொண்ட எங்களைப் பற்றியே அது அருளப்பட்டது. அதாவது, பத்ருப் போரில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எதிரிகளைச் சந்தித்தபோது, ஒவ்வொருவருக்கும் அவர் கைப்பற்றிய போர்ப்பொருள்களை வழங்குவதாகக் கூறியிருந்தார்கள். நாங்கள் மூன்று குழுக்களாகப் பிரிந்திருந்தோம். ஒரு குழுவினர் எதிரிகளுடன் போரிட்டு அவர்களைச் சிறைப்பிடித்தனர். மற்றொரு குழுவினர் போர்ப்பொருள்களைச் சேகரித்தனர். இன்னொரு குழுவினர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைச் சுற்றி நின்று, எதிரிகள் மீண்டும் தாக்கிவிடுவார்களோ என்று அஞ்சி அவர்களுக்குப் பாதுகாப்பாக இருந்தனர்.
போர் முடிவடைந்ததும், போர்ப்பொருள்களைச் சேகரித்தவர்கள், 'இது எங்களுக்குரியது. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் அவர் கைப்பற்றியதை வழங்குவதாகக் கூறியிருந்தார்கள்' என்றனர். போரிட்டுச் சிறைப்பிடித்தவர்கள், 'அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நீங்கள் எங்களை விட இதற்குத் தகுதியானவர்கள் அல்லர். நாங்கள் தான் எதிரிகளை உங்களை விட்டுத் தடுத்து நிறுத்தினோம். நீங்களும் போர்ப்பொருள்களும் தடையின்றி இருக்க நாங்கள் தான் வழிவகுத்தோம். எனவே, நீங்கள் எங்களை விட இதற்குத் தகுதியானவர்கள் அல்லர்' என்றனர். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்குப் பாதுகாப்பாக இருந்தவர்கள், 'நீங்கள் எங்களை விட இதற்குத் தகுதியானவர்கள் அல்லர். எதிரிகள் புறமுதுகிட்டு ஓடியபோது அவர்களைக் கொன்றுவிட்டு, எவ்விதத் தடையுமின்றி நாங்களும் போர்ப்பொருள்களை எடுத்திருக்க முடியும். ஆனால், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மீது எதிரிகள் மீண்டும் தாக்குதல் நடத்திவிடுவார்களோ என்று நாங்கள் அஞ்சினோம். எனவே, அவர்களுக்குப் பாதுகாப்பாக நின்றோம். ஆகவே, நீங்கள் எங்களை விட இதற்குத் தகுதியானவர்கள் அல்லர்' என்றனர்.
நாங்கள் இவ்வாறு கருத்து வேறுபட்டு, எங்கள் குணங்கள் மோசமடைந்தபோது, அல்லாஹ் அதை எங்கள் கைகளிலிருந்து பறித்து, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் ஒப்படைத்தான். அவர்கள் அதை மக்களிடையே சமமாகப் பங்கிட்டார்கள். அதில் அல்லாஹ்வை அஞ்சுவதும், அவனுக்குக் கீழ்ப்படிவதும், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்குக் கீழ்ப்படிவதும், (முஸ்லிம்களுக்கிடையே) நல்லிணக்கத்தை ஏற்படுத்துவதும் அடங்கியிருந்தது.
அல்லாஹ் கூறுகிறான்: '(நபியே!) போர்ப்பொருள்கள் குறித்து அவர்கள் உம்மிடம் கேட்கின்றனர். நீர் கூறுவீராக: போர்ப்பொருள்கள் அல்லாஹ்வுக்கும் (அவனுடைய) தூதருக்கும் உரியனவாகும். எனவே, நீங்கள் அல்லாஹ்வை அஞ்சுங்கள்! உங்களுக்கிடையே நல்லிணக்கத்தை ஏற்படுத்திக் கொள்ளுங்கள்!' (அல்குர்ஆன் 8:1)."
ஜரீர் பின் ஹாஸிம் (ரஹ்) அவர்கள் முஹம்மத் பின் இஸ்ஹாக் (ரஹ்) அவர்களிடமிருந்து இதன் அறிவிப்பாளர் தொடரில் சுருக்கத்துடன் அறிவித்துள்ளார்கள். அதில், "அதைச் சமமாகப் பங்கிட்டார்கள். அந்நாளில் அதில் ஐந்தில் ஒரு பங்கு (கும்ஸ்) எடுக்கப்படவில்லை" என்று இடம்பெற்றுள்ளது.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தோழரான அபூஉமாமா அல்பாஹிலீ (ரலி) அவர்கள், உபாதா பின் அஸ்ஸாமித் (ரலி) அவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கிறார்கள்:

"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பத்ருப் போருக்குப் புறப்பட்டுச் சென்று எதிரிகளைச் சந்தித்தார்கள். அல்லாஹ் எதிரிகளைத் தோற்கடித்தபோது, முஸ்லிம்களில் ஒரு பிரிவினர் அவர்களைப் (தப்பியோடிய எதிரிகளைப்) பின்தொடர்ந்து சென்று கொன்றனர். மற்றொரு பிரிவினர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைச் சுற்றி (பாதுகாப்பு) அரணாக நின்றனர். இன்னொரு பிரிவினர் (எதிரிகளின்) பாசறையைத் (அங்கிருந்த போர்ப்பொருள்களைத்) தங்கள் கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வந்தனர்.

அல்லாஹ் எதிரிகளின் (அச்சுறுத்தலை) முடிவுக்குக் கொண்டுவந்த பின், எதிரிகளைப் பின்தொடர்ந்து சென்று கொன்றவர்கள் திரும்பி வந்து, "போர்ப்பொருள்கள் (அன்ஃபால்) எங்களுக்கே சொந்தம்; நாங்களே எதிரிகளைக் கொன்றோம், எங்கள் மூலமாகவே அல்லாஹ் அவர்களை விரட்டியடித்துத் தோற்கடித்தான்" என்று கூறினர்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைச் சுற்றி அரணாக நின்றவர்கள், "அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! எங்களை விட உங்களுக்கு இதில் அதிக உரிமை இல்லை. அது எங்களுக்கே சொந்தம். எதிரிகள் எதிர்பாராத விதமாகத் தாக்கிவிடக் கூடாது என்பதற்காக, நாங்களே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைச் சுற்றிப் பாதுகாப்பாக நின்றோம்" என்று கூறினர்.

பாசறையைக் கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டுவந்தவர்கள், "அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! எங்களை விட உங்களுக்கு இதில் அதிக உரிமை இல்லை. நாங்களே பாசறையைக் கைப்பற்றிக் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருந்தோம்" என்று கூறினர்.

அப்போது, பாக்கியமும் உயர்வும் மிக்க அல்லாஹ், "(நபியே!) போர்ப் பொருள்கள் பற்றி அவர்கள் உங்களிடம் கேட்கிறார்கள். 'அப்போர்ப் பொருள்கள் அல்லாஹ்வுக்கும் (அவனது) தூதருக்கும் சொந்தமானவை; எனவே, நீங்கள் இறைநம்பிக்கையாளர்களாக இருந்தால் அல்லாஹ்வை அஞ்சிக் கொள்ளுங்கள்! உங்களுக்குக்கிடையே இணக்கத்தை ஏற்படுத்திக் கொள்ளுங்கள்!...' (என்று கூறுவீராக)" (அல்குர்ஆன் 8:1) என்ற வசனத்தை (இறுதிவரை) இறக்கியருளினான்.

பின்னர், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அந்தப் போர்ப்பொருள்களை அவர்களுக்கு இடையே சமமாகப் பங்கிட்டளித்தார்கள்."

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் (ஒரு மனிதரிடம்) கூறினார்கள்:

"உஸ்மான் (ரலி) அவர்கள் பத்ருப் போரில் கலந்து கொண்டார்களா? என்று நீங்கள் என்னிடம் கேட்ட கேள்விக்குரிய பதிலாவது: அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் மகளுக்கு (பணிவிடை செய்வதில்) ஈடுபட்டிருந்தார்கள். எனவே, (அப்போரில் கலந்து கொள்ளாத போதிலும்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவருக்குரிய (போர்ச் செல்வத்தின்) பங்கினை ஒதுக்கினார்கள்."

(இதனை இமாம் புகாரி அவர்கள் அபூ அவானா அவர்களின் வழியில் பதிவு செய்துள்ளார்கள்).

மூஸா பின் உக்பா (ரஹ்) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் போர் வரலாற்றுக் குறிப்புகளில் (மகாஸி), பத்ருப் போரில் கலந்துகொண்டவர்கள் மற்றும் அதில் (நேரடியாகப் போர்க்களத்தில்) கலந்துகொள்ளாமல் பின்தங்கியிருந்த போதிலும், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களால் (போர் லாபங்களில்) ஒரு பங்கு ஒதுக்கப்பட்டவர்கள் குறித்துக் குறிப்பிடுகிறார்கள்:

உஸ்மான் பின் அஃப்பான் பின் அபுல் ஆஸ் (ரலி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் மகளும் தமது மனைவியுமான ருகைய்யா (ரலி) அவர்கள் நோய்வாய்ப்பட்டிருந்ததால் அவர்களைக் கவனிப்பதற்காகப் பின்தங்கினார்கள். பத்ருப் போரில் கலந்துகொண்டவர்கள் மதீனா திரும்பிய அதே நாளில் ருகைய்யா (ரலி) அவர்கள் மரணமடைந்தார்கள். உஸ்மான் (ரலி) அவர்களுக்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (போர் லாபத்திலிருந்து) ஒரு பங்கினை ஒதுக்கினார்கள். அப்போது உஸ்மான் (ரலி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எனக்கு (பத்ருப் போரில் கலந்துகொண்டவர்களுக்குரிய மறுமை) நற்கூலியும் கிடைக்குமா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "உமக்கு நற்கூலியும் உண்டு" என்று பதிலளித்தார்கள்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பத்ருப் போரிலிருந்து திரும்பிய பின்னர், தல்ஹா பின் உபைதுல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் ஷாமிலிருந்து (சிரியாவிலிருந்து) வந்தார்கள். தமது பங்கு குறித்து அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் அவர்கள் பேசினார்கள். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "உமக்கு உமது பங்கு உண்டு" என்றார்கள். தல்ஹா (ரலி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எனக்கு நற்கூலியும் கிடைக்குமா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "உமக்கு நற்கூலியும் உண்டு" என்று பதிலளித்தார்கள்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பத்ருப் போரிலிருந்து வந்த பின்னர், சயீது பின் ஸைத் (ரலி) அவர்கள் ஷாமிலிருந்து (சிரியாவிலிருந்து) வந்தார்கள். தமது பங்கு குறித்து அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் அவர்கள் பேசினார்கள். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "உமக்கு உமது பங்கு உண்டு" என்றார்கள். சயீது (ரலி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எனக்கு நற்கூலியும் கிடைக்குமா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "உமக்கு நற்கூலியும் உண்டு" என்று பதிலளித்தார்கள்.

அபூ லுபாபா (ரலி) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் பத்ரு நோக்கிப் புறப்பட்டார்கள். ஆனால், நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரைத் திருப்பி அனுப்பி, மதீனாவின் (நிர்வாகப்) பொறுப்பாளராக அவரை நியமித்தார்கள். மேலும், பத்ருப் போரில் கலந்துகொண்ட தோழர்களுடன் சேர்த்து அவருக்கும் ஒரு பங்கினை ஒதுக்கினார்கள்.

கவ்வாத் பின் ஜுபைர் (ரலி) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் புறப்பட்டார்கள். அவர்கள் 'ஸஃப்ரா' எனும் இடத்தை அடைந்தபோது அவரது காலில் ஒரு கல் தாக்கி (காயமேற்பட்டதால்) திரும்பி விட்டார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவருக்கும் ஒரு பங்கினை ஒதுக்கினார்கள்.

ஆஸிம் பின் அதீ (ரலி) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் புறப்பட்டார்கள் எனத் தெரிவிக்கப்படுகிறது. ஆனால், நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரை 'ரவ்ஹா' எனும் இடத்திலிருந்து (மதீனாவின் ஒரு பகுதிக்குத் தலைவராக) திருப்பி அனுப்பினார்கள். அவருக்கும் ஒரு பங்கினை ஒதுக்கினார்கள்.

ஹாரிஸ் பின் ஸிம்மா (ரலி) அவர்களுக்கு 'ரவ்ஹா' எனும் இடத்தில் (எலும்பு) முறிவு ஏற்பட்டது. எனவே, நபி (ஸல்) அவர்கள் அவருக்கும் ஒரு பங்கினை ஒதுக்கினார்கள்.

இது மூஸா பின் உக்பா (ரஹ்) அவர்களின் ஹதீஸ் வாசகமாகும். உர்வா (ரஹ்) அவர்களின் ஹதீஸும் இதே கருத்தைக் கொண்டுள்ளது. மேலும், உர்வா (ரஹ்) அவர்களின் அறிவிப்பில் "ஹாரிஸ் பின் ஹாதிப் (ரலி) அவர்களையும் நபி (ஸல்) அவர்கள் (திருப்பி அனுப்பி), அவருக்கும் ஒரு பங்கினை ஒதுக்கினார்கள்" என்பது கூடுதலாக இடம்பெற்றுள்ளது.

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் (அல்குர்ஆனின்) சூரா அல்-அன்ஃபால் (வசனங்கள்) குறித்துக் கூறுகிறார்கள்:

"யஸ்அலூனக அனில் அன்ஃபால், குலில் அன்ஃபாலு லில்லாஹி வர்ரஸூல்" (உம்மிடம் அவர்கள் போர்ச்சொத்துகளைப் பற்றிக் கேட்கிறார்கள்; போர்ச்சொத்துகள் அல்லாஹ்வுக்கும் அவனுடைய தூதருக்கும் சொந்தமானவை என்று நீர் கூறுவீராக - அல்குர்ஆன் 8:1).

அன்ஃபால் என்பது (போரில் எதிரிகளிடமிருந்து கைப்பற்றப்படும்) போர்ச்சொத்துகளாகும் (மஃகானிம்). அவை (ஆரம்பத்தில்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு மட்டுமே பிரத்யேகமானதாக (خَالِصَةً) இருந்தன. வேறு எவருக்கும் அதில் எவ்விதப் பங்கும் இருக்கவில்லை. முஸ்லிம் படைகள் (போரில்) அடைந்த அனைத்தையும் அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் கொண்டு வந்தனர். அதிலிருந்து ஒரு ஊசியையோ அல்லது ஒரு நூலையோ யாரேனும் (நபி (ஸல்) அவர்களின் அனுமதியின்றி) மறைத்து வைத்தால் அதுவும் (கடுமையான) மோசடியாகவே (குலூல்) கருதப்பட்டது. மக்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் அதிலிருந்து தங்களுக்கு ஒரு பங்கை வழங்குமாறு கேட்டனர்.

அப்போது அல்லாஹ் (தபாரக வதஆலா), "யஸ்அலூனக அனில் அன்ஃபால், குலில் அன்ஃபாலு" (போர்ச்சொத்துகளைப் பற்றி உம்மிடம் கேட்கிறார்கள்; போர்ச்சொத்துகள் (எனக்குரியவை என) கூறுவீராக - அல்குர்ஆன் 8:1) என்று அருளினான். அதாவது "அதை நான் எனது தூதருக்கு (உரிமையாக்கி) ஆக்கியுள்ளேன், அதில் உங்களுக்கு எவ்விதப் பங்கும் இல்லை" என்று (அல்லாஹ்) கூறினான்.

தொடர்ந்து "ஃபத்தகுல்லாஹ வஅஸ்லிஹூ தாத பைனிகும்..." (ஆகவே, நீங்கள் அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சுங்கள்; உங்களுக்கு மத்தியில் சீர்திருத்தம் செய்து கொள்ளுங்கள்...) என்பதிலிருந்து "...இன்குன்தும் முஃமினீன்" (...நீங்கள் இறைநம்பிக்கையாளர்களாக இருந்தால் - அல்குர்ஆன் 8:1) என்பது வரை அருளினான்.

பின்னர் அல்லாஹ் (அஸ்ஸவஜல்) (பின்வரும் வசனத்தை) அருளினான்:
"வஃலமூ அன்னமா ஃகனிம்து‌ம் மின் ஷையின் ஃபஅன்ன லில்லாஹி குமுஸஹூ வலிர்ரஸூல்" (மேலும், நீங்கள் போரில் ஏதேனும் பொருளைப் பெற்றால், நிச்சயமாக அதில் ஐந்தில் ஒரு பாகம் அல்லாஹ்வுக்கும், அவனுடைய தூதருக்கும் உரியதாகும்... - அல்குர்ஆன் 8:41).

பின்னர், அந்த ஐந்தில் ஒரு பங்கை (குமுஸ்) அல்லாஹ் தனது தூதருக்கும், "வலிதில் குர்பா" - அதாவது நபி (ஸல்) அவர்களின் உறவினர்களுக்கும், அனாதைகளுக்கும், ஏழைகளுக்கும், (நூலில் 'முஜாஹிதீன்கள்' என்றுள்ளது, ஆனால் அது) வழிப்போக்கர்களுக்கும் (இப்னுஸ் ஸபீல்) பிரித்து அளித்தான். மேலும், போர்ச்சொத்தின் எஞ்சிய ஐந்தில் நான்கு பங்கை (போரில் கலந்துகொண்ட) மக்கள் அனைவருக்கும் சமமாகப் பகிர்ந்தளித்தான். குதிரைக்கு இரு பங்குகளும், அதன் உரிமையாளருக்கு (வீரருக்கு) ஒரு பங்கும் (ஆக மொத்தம் குதிரை வீரருக்கு மூன்று பங்குகளும்), காலாட்படை வீரருக்கு ஒரு பங்கும் என (அல்லாஹ்) நிர்ணயித்தான்.

(அறிவிப்பாளர் குறிப்பு: மூல நூலில் 'முஜாஹிதீன்' என்று இடம்பெற்றுள்ளது. இது ஒரு தவறாகும்; உண்மையில் அது 'இப்னுஸ் ஸபீல்' - வழிப்போக்கர்கள் என்று இருக்க வேண்டும்).

அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்குப் போர்ப்பொருட்கள் (கனீமத்) கிடைக்கும்போது, மக்களிடையே அறிவிப்புச் செய்யுமாறு பிலால் (ரலி) அவர்களுக்குக் கட்டளையிடுவார்கள். (அதன்படி அவர் அறிவிப்புச் செய்வார்;) மக்கள் தங்களுக்குக் கிடைத்த போர்ப்பொருட்களைக் கொண்டு வருவார்கள். அதிலிருந்து ஐந்தில் ஒரு பங்கை (கும்ஸ் - பொது நிதிக்காக) எடுத்துவிட்டு மீதியை நபி (ஸல்) அவர்கள் (வீரர்களுக்குப்) பங்கிடுவார்கள். (பங்கீடு முடிந்த) பிறகு, ஒரு மனிதர் முடிகளால் (மயிர்களால்) ஆன ஒரு கடிவாளத்தைக் கொண்டு வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இது எங்களுக்குக் கிடைத்த போர்ப்பொருட்களில் (நாங்கள் எடுத்தவற்றில்) ஒன்றாகும்" என்று கூறினார்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "பிலால் மூன்று முறை அறிவிப்புச் செய்ததை நீர் கேட்டீரா?" என்று கேட்டார்கள். அவர், "ஆம் (கேட்டேன்)" என்றார். "அவ்வாறாயின், (அப்போதே) இதைக் கொண்டு வருவதற்கு உம்மைத் தடுத்தது எது?" என்று கேட்டார்கள். அவர் (ஏதோ ஒரு) காரணத்தைக் கூறி மன்னிப்புக் கோரினார். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "மறுமை நாளில் நீரே இதனைக் கொண்டு வருவீராக! உம்மிடமிருந்து இதனை நான் (இப்போது) ஒருபோதும் ஏற்றுக்கொள்ள மாட்டேன்" என்று கூறினார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அப்துல் கைஸ் கோத்திரத்தின் தூதுக்குழுவினர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தபோது, "நீங்கள் எந்தச் சமூகத்தவர்?" என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், "ரபீஆ கோத்திரத்தைச் சேர்ந்தவர்கள்" என்று பதிலளித்தார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், "(இஸ்லாத்தை ஏற்று, போரின்றி சுயமாக வந்ததால்) எவ்வித இழிவோ கைசேதமோ அடையாமல் வந்துள்ள இந்தத் தூதுக்குழுவினரை வரவேற்கிறேன்" என்று கூறினார்கள்.

அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நாங்கள் ரபீஆ கோத்திரத்தைச் சேர்ந்தவர்கள். வெகு தொலைவிலிருந்து உங்களிடம் வந்துள்ளோம். எங்களுக்கும் உங்களுக்குமிடையே முழர் கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த இறைமறுப்பாளர்களின் கூட்டம் தடையாக உள்ளது. எனவே, புனித மாதங்களில் (மட்டுமே போர் நிறுத்தப்படுவதால் அந்த நேரத்தில்) மட்டுமே எங்களால் உங்களிடம் வர முடிகிறது. ஆகவே, நாங்கள் சுவர்க்கத்தில் நுழைவதற்கும், எங்களுக்குப் பின்னால் (ஊரில்) இருப்பவர்களை அதன் பால் அழைப்பதற்கும் ஏற்ற தெளிவான (பிரித்தறியக்கூடிய) கட்டளைகளை எங்களுக்குப் பிறப்பியுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நான் உங்களுக்கு நான்கு விஷயங்களை ஏவுகிறேன்; நான்கு விஷயங்களை விட்டும் உங்களைத் தடுக்கிறேன். அல்லாஹ்வை மட்டுமே ஈமான் கொள்ளும்படி உங்களுக்குக் கட்டளையிடுகிறேன். அல்லாஹ்வை ஈமான் கொள்வது என்றால் என்னவென்று உங்களுக்குத் தெரியுமா? அது, வணக்கத்திற்குரியவன் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யாருமில்லை என்றும், முஹம்மது (ஸல்) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் என்றும் சாட்சி கூறுவது, தொழுகையை நிலைநாட்டுவது, ஜகாத் வழங்குவது, ரமலானில் நோன்பு நோற்பது, மேலும் (போரில் கிடைக்கும்) போர்ச் செல்வங்களிலிருந்து ஐந்தில் ஒரு பங்கை நீங்கள் (அரசிடம்) வழங்கி விடுவது ஆகியனவாகும்.

மேலும், நான்கு விஷயங்களை விட்டும் உங்களைத் தடுக்கிறேன்: துப்பா (சுரைக்காய் குடுவை), ஹந்தம் (பச்சை நிற மண்பாண்டம்), நகீர் (குடையப்பட்ட மரப்பலகை), முஸஃப்பத் மற்றும் முக்கய்யர் (கீல் எனப்படும் தார் பூசப்பட்ட பாத்திரம்) ஆகியவற்றை (மது போன்ற பானங்கள் தயாரிக்கப்) பயன்படுத்துவதை விட்டும் உங்களைத் தடுக்கிறேன். இவற்றை நீங்கள் மனனம் செய்துகொள்ளுங்கள்; உங்களுக்குப் பின்னால் இருப்பவர்களையும் இதன் பால் அழையுங்கள்."

முஆவியா பின் குர்ரா (ரஹ்) அவர்கள் தனது தந்தையிடமிருந்து (குர்ரா பின் இயாஸ் (ரலி) அவர்களிடமிருந்து) அறிவிக்கிறார்கள்:

"தன்னுடைய தந்தையின் மனைவியைத் திருமணம் செய்துகொண்ட (அதாவது மாற்றாந்தாயை மணந்த) ஒரு மனிதனிடம் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் (எனது தந்தை குர்ராவின் தந்தையான) எனது தாத்தாவை அனுப்பினார்கள். அவர் (அங்கு சென்று) அம்மனிதனின் கழுத்தை வெட்டி (மரண தண்டனை நிறைவேற்றி), அவனது செல்வத்தில் ஐந்தில் ஒரு பங்கை (அரசுடைமையாக) எடுத்தார்."

அதீ இப்னு அதீ அல்-கிந்தி அவர்களின் மகன் அறிவிக்கிறார்:

உமர் இப்னு அப்துல் அஸீஸ் (ரஹ்) அவர்கள் (தமது ஆளுநர்களுக்குப்) பின்வருமாறு எழுதினார்கள்:
"'ஃபய்உ' (போரின்றி கிடைக்கும் செல்வம்) எத்துறைகளில் (செலவிடப்பட வேண்டும்) என்று யாராவது கேட்டால், அது உமர் இப்னு அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் (அவ்விஷயத்தில்) வழங்கிய தீர்ப்பின்படியே (அமைய வேண்டும்). (ஏனெனில்) நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "அல்லாஹ், உமரின் நாவிலும் உள்ளத்திலும் சத்தியத்தை அமைத்துள்ளான்" என்று கூறியதற்கு இணங்க, முஃமின்கள் அவரை (உமரை) நீதியாளராகவே கருதினார்கள். அவர் (முஸ்லிம்களுக்குரிய) உதவித்தொகைகளை (அதாஉ) நிர்ணயித்தார். மேலும், மாற்று மதத்தவர் மீது 'ஜிஸ்யா' (காப்பு வரி) விதித்ததன் மூலம் அவர்களுக்குப் பாதுகாப்பினை (திம்மா) உறுதிப்படுத்தினார். அதிலிருந்து (ஃபய்உ நிதியிலிருந்து) ஐந்தில் ஒரு பங்கை (கும்ஸ்) அவர் பிரிக்கவுமில்லை, அதனைப் போர்ச் செல்வமாக (கனீமத்தாக)க் கருதவுமில்லை."

(உமர் இப்னு அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்களிடமிருந்து உமர் இப்னு அப்துல் அஸீஸ் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கும் இந்த அறிவிப்புத் தொடர் துண்டிக்கப்பட்டதாகும் (முன்கதிஃ). அல்லாஹ்வே மிக அறிந்தவன்).

மாலிக் பின் அவ்ஸ் பின் அல்-ஹதஸான் (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரழி) அவர்களிடம் அப்பாஸ் (ரழி) மற்றும் அலி பின் அபீதாலிப் (ரழி) ஆகிய இருவரும் நபி ((ஸல்)) அவர்களின் (நிர்வாகத்திலிருந்த) சொத்துக்கள் தொடர்பாக வாதிட்டுக் கொண்டிருந்தபோது நான் செவியுற்றேன். அப்போது உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"பனூ நளீர் குலத்தாரின் சொத்துக்கள், முஸ்லிம்கள் குதிரைகளையோ ஒட்டகங்களையோ ஓட்டிச் சென்று போர் புரியாமல் (போரின்றி) அல்லாஹ் தனது தூதருக்கு அளித்த 'ஃபய்' (Fai) எனும் சொத்துக்களில் உள்ளதாகும். எனவே, அவை (போரில் பங்கெடுத்த) முஸ்லிம்களுக்குப் பொதுவானதாக (பங்கிடப்பட வேண்டியதாக) இல்லாமல், அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்களுக்கு மட்டுமே உரிய பிரத்தியேகமானதாக இருந்தது. அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்கள் அதிலிருந்து தமது குடும்பத்தினருக்கு ஓராண்டுக்குத் தேவையான செலவினங்களை வழங்குவார்கள். எஞ்சியதை அல்லாஹ்வின் பாதையில் (அறப்போருக்கான) குதிரைகள் மற்றும் ஆயுதங்கள் (வாங்குவதற்கான) தயாரிப்புப் பணிகளுக்காக ஒதுக்கிவிடுவார்கள்.

பின்னர் அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்கள் வஃபாத்தான (மறைந்த) பிறகு, அபூபக்கர் அஸ்-ஸித்தீக் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்கள் எவ்வாறு அதனை நிர்வகித்தார்களோ அதேபோன்று அதனை நிர்வகித்தார்கள். பின்னர் நான், அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) மற்றும் அபூபக்கர் அஸ்-ஸித்தீக் (ரழி) ஆகியோர் நிர்வகித்த அதே முறையில் அதனை நிர்வகித்து வந்தேன்.

பிறகு, நீங்கள் இருவரும் அதனை (நிர்வகிக்கும் பொறுப்பை) உங்களிடம் ஒப்படைக்குமாறு என்னிடம் கேட்டீர்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)), பின்னர் அபூபக்கர் (ரழி), பின்னர் நான் ஆகியோரால் எவ்வாறு நிர்வகிக்கப்பட்டதோ அதே முறையில் நீங்களும் செயல்பட வேண்டும் என்ற நிபந்தனையின் அடிப்படையில் நான் அதனை உங்களிடம் ஒப்படைத்தேன். ஆனால் இப்போது நீங்கள் இருவரும் உங்களுக்குள் வாதிட்டுக்கொண்டு (மீண்டும்) என்னிடம் வந்துள்ளீர்கள். உங்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் (நிர்வகிப்பதற்காக அல்லாமல் உரிமையாக) சரிபாதியாக நான் அதனைப் பிரித்துத் தர வேண்டும் என விரும்புகிறீர்களா? நான் உங்களிடையே முதலில் வழங்கிய தீர்ப்பைவிட வேறுபட்ட ஒரு தீர்ப்பை நான் வழங்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்க்கிறீர்களா? எவன் அனுமதியால் வானங்களும் பூமியும் நிலைபெற்று நிற்கின்றனவோ அவன் மீது சத்தியமாக! இதைத் தவிர வேறு எந்தத் தீர்ப்பையும் நான் உங்களுக்கு வழங்கமாட்டேன். உங்களால் அந்த நிபந்தனைகளை (தொடர்ந்து) நிறைவேற்ற முடியவில்லையென்றால், அதனை என்னிடமே திருப்பித் தந்துவிடுங்கள், உங்கள் இருவர் சார்பாகவும் நானே அதனை நிர்வகித்துக் கொள்கிறேன்."

இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: சுஃப்யான் என்னிடம் கூறினார்: "நான் இதனை அஸ்-ஸுஹ்ரீயிடமிருந்து நேரடியாகச் செவியுறவில்லை. மாறாக, அஸ்-ஸுஹ்ரீயிடமிருந்து அம்ரு பின் தீனார் எனக்கு இதனை அறிவித்தார்." நான் கேட்டேன்: "நீங்கள் விவரித்தவாறேவா?" அவர் "ஆம்" என்றார். (இப்னு உயைனாவின் ஹதீஸிலிருந்து சுருக்கமாக புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இரு ஸஹீஹான நூல்களிலும் இது பதிவாகியுள்ளது). இமாம் ஷாஃபிஈ கூறுகிறார்கள்: "உமர் (ரழி) அவர்கள் 'அல்லாஹ்வின் தூதருக்கு மட்டும் பிரத்தியேகமானது' என்று கூறியதன் பொருள், போரில் பங்கேற்ற வீரர்களுக்குக் கிடைக்கக்கூடிய ஐந்தில் நான்கு பங்கு (கனீமத்) என்பதைத் தவிர்ப்பதற்காக (அதாவது இது முழுமையாக அரசுத் தலைவரின் அதிகாரத்திற்கு உட்பட்டது என்பதைக் குறிக்க) ஆகும்."

(மேலும்) மாலிக் பின் அவ்ஸ் பின் அல்-ஹதஸான் (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
நான் பகல் வேளையில் என் குடும்பத்தாருடன் அமர்ந்திருந்தபோது, உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரழி) அவர்களின் தூதுவர் வந்து, "அமீருல் முஃமினீன் உங்களை அழைக்கிறார்கள், வாருங்கள்" என்று கூறினார். நான் புறப்பட்டுச் சென்று அவர்களிடம் நுழைந்தேன். (அங்கு அலி மற்றும் அப்பாஸ் (ரழி) ஆகியோருடனான நீண்ட உரையாடலைக் கொண்ட ஹதீஸை அவர் குறிப்பிட்டார்).

அப்போது உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "இந்த விவகாரம் குறித்து நான் உங்களுக்கு அறிவிக்கிறேன். அல்லாஹ் இந்த 'ஃபய்' சொத்தில் ஒரு பகுதியைத் தனது தூதருக்கு மட்டும் பிரத்தியேகமாக அளித்தான், வேறு எவருக்கும் அதனை அவன் வழங்கவில்லை. பின்னர் பின்வரும் குர்ஆன் வசனத்தை ஓதிக் காட்டினார்கள்:
"அவர்களிடமிருந்து அல்லாஹ் தன் தூதருக்கு மீட்டுக்கொடுத்த (ஃபய்) எதற்கும் நீங்கள் குதிரைகளையோ ஒட்டகங்களையோ விரட்டிச் செல்லவில்லை..." [அல்-ஹஷ்ர்: 6] என்பதிலிருந்து "...நிச்சயமாக அல்லாஹ் அனைத்துப் பொருட்கள் மீதும் பேராற்றல் உடையவன்" [அல்-ஹஷ்ர்: 6] என்று முடியும் வரை ஓதினார்கள்.

இது அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்களுக்கு மட்டுமே உரித்தானதாகும். இதை உங்களை விட்டுவிட்டு தமக்காக (சுயநலத்திற்காக) அவர்கள் எடுத்துக் கொள்ளவில்லை, உங்களை விடத் தமக்கு மட்டும் முன்னுரிமை கொடுத்துக் கொள்ளவும் இல்லை. மாறாக, அதனை உங்களுக்கு வழங்கினார்கள், உங்களிடையே அதனைப் பங்கிட்டார்கள். இறுதியில் இந்தச் செல்வம் மட்டுமே மீதமிருந்தது. அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்கள் இதிலிருந்து தமது குடும்பத்தினருக்கு ஓராண்டுக்கான செலவை வழங்குவார்கள். பின்னர் மீதமுள்ளதை எடுத்து அல்லாஹ்வின் செல்வமாக (பொது நிதியாகக்) கருதி அதற்கான வழிகளில் செலவிடுவார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்கள் தம் வாழ்நாள் முழுவதும் இவ்வாறே செயல்பட்டார்கள்." (எனக் கூறி மீதி ஹதீஸைக் குறிப்பிட்டார்).

பின்னர் உஸாமா பின் ஸைத் கூறுகிறார்: முஹம்மது பின் அல்-முன்கதிர், மாலிக் பின் அவ்ஸிடமிருந்து இந்த ஹதீஸைப் போன்றே எனக்கு அறிவித்தார். இப்னு ஷிஹாப் கூறுகிறார்: மாலிக் பின் அவ்ஸ் எனக்கு அறிவித்தார்: உமர் (ரழி) அவர்கள் ஆதாரமாகக் கூறிய வார்த்தைகளில் பின்வருவனவும் அமைந்திருந்தன:

"அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்களுக்கு 'ஸஃபாயா' (பிரத்தியேகமாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட) மூன்று சொத்துக்கள் இருந்தன: பனூ நளீர், கைபர் மற்றும் ஃபதக். இதில் பனூ நளீர் சொத்துக்கள் அவர்களின் அவசரகாலத் தேவைகளுக்காக (மற்றும் பொது நலனுக்காக) நிறுத்திவைக்கப்பட்டன. ஃபதக் சொத்துக்கள் வழிப்போக்கர்களுக்காக (முஸாஃபிர்) ஒதுக்கப்பட்டன. கைபர் சொத்துக்களை அவர்கள் மூன்று பங்குகளாகப் பிரித்தார்கள்; அதில் இரண்டு பங்குகளை முஸ்லிம்களிடையே விநியோகித்தார்கள், ஒரு பங்கைத் தமக்காகவும் தமது குடும்பத்தாரின் செலவிற்காகவும் நிறுத்தி வைத்துக்கொண்டார்கள். தமது குடும்பத்தாரின் செலவு போக எஞ்சியதை ஏழை முஹாஜிர்களுக்கு வழங்கினார்கள்."

அஸ்-ஸுஹ்ரீ (ரஹ்) அவர்கள், "{ஃபமா அவ்ஜஃப்தும் அலைஹி மின் கய்லின் வலா ரிகாப்} (இதற்காக நீங்கள் குதிரைகளையோ, ஒட்டகங்களையோ ஓட்டிச் செல்லவில்லை)" [அல்ஹஷ்ர்: 6] எனும் இறைவசனம் குறித்துக் கூறியதாவது:

நபி (ஸல்) அவர்கள் ஃபதக் வாசிகளுடனும் இன்னும் சில கிராமத்து மக்களுடனும் சமாதான ஒப்பந்தம் செய்துகொண்டார்கள். (அந்தக் கிராமங்களின் பெயர்களை அவர் குறிப்பிட்டார், ஆனால் அவை என் நினைவில் இல்லை). நபி (ஸல்) அவர்கள் வேறு சில கூட்டத்தாரை முற்றுகையிட்டிருந்தபோது, அவர்கள் (ஃபதக் வாசிகள்) சமாதானம் கோரி நபி (ஸல்) அவர்களுக்குத் தூதனுப்பினார்கள்.

இதுகுறித்து அஸ்-ஸுஹ்ரீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகையில், "{ஃபமா அவ்ஜஃப்தும் அலைஹி மின் கய்லின் வலா ரிகாப்}" [அல்ஹஷ்ர்: 6] என்பது "போரின்றி" (கிடைத்தவை) என்பதைக் குறிக்கிறது என்றார்கள்.

மேலும் அஸ்-ஸுஹ்ரீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "பனூ நளீர் குலத்தாரின் (சொத்துக்கள்) நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு மட்டுமே உரியதாக இருந்தன. அவற்றை (முஸ்லிம்கள்) போர் செய்து (பலவந்தமாக)க் கைப்பற்றவில்லை; மாறாக, சமாதான ஒப்பந்தத்தின் மூலமே கைப்பற்றினார்கள். அவற்றை நபி (ஸல்) அவர்கள் முஹாஜிர்களுக்கு மத்தியில் பங்கிட்டளித்தார்கள். அன்சாரிகளில் தேவையுடைய இரண்டு நபர்களைத் தவிர வேறு எவருக்கும் அதிலிருந்து எதையும் அவர்கள் வழங்கவில்லை."

அப்துர் ரஸ்ஸாக் (ரஹ்) அவர்கள், மஃமர் (ரஹ்), அஸ்-ஸுஹ்ரீ (ரஹ்), அப்துர்ரஹ்மான் பின் கஅப் பின் மாலிக் (ரஹ்) ஆகியோரின் தொடரில், நபி (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களில் ஒருவரிடமிருந்து இதே கருத்தமைந்த செய்தியை அறிவித்துள்ளார்கள்.

சுஹைப் பின் சினான் (ரழி) அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பனூ நளீர் (குலத்தாரை) வெற்றிகொண்டபோது, அல்லாஹ் அவர்களுக்கு (பின்வரும் வசனத்தை) அருளினான்: "அவர்களிடமிருந்து அல்லாஹ் தன் தூதருக்கு மீட்டுக்கொடுத்த (ஃபைஉ) பொருட்கள் எவையோ, அவற்றைப் பெறுவதற்காக நீங்கள் குதிரைகளையோ ஒட்டகங்களையோ ஓட்டிச் செல்லவில்லை" [அல்-ஹஷ்ர்: 6].

(அதாவது, போரின்றி கிடைத்த இப்பொருட்கள்) நபி (ஸல்) அவர்களுக்குப் பிரத்தியேகமானதாக இருந்தன. எனவே, அவர்கள் அதனை முஹாஜிர்களுக்கு (மத்தியில்) பங்கிட்டுக் கொடுத்தார்கள். அன்சாரிகளில் இருவருக்கு (மட்டுமே) அதிலிருந்து வழங்கினார்கள்; (அவர்கள்) ஸஹ்ல் பின் ஹுனைஃப் மற்றும் இப்னு அப்தில் முன்திர் (என்கிற) அபூ லுபாபா ஆவர்.

மேலும், அபூபக்கர் (ரழி) அவர்களுக்கு (ஒரு பகுதியை) வழங்கினார்கள். உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரழி) அவர்களுக்கு 'பிஃரு ஹஸ்ம்' (எனும் கிணற்றை) வழங்கினார்கள். சுஹைப் (ரழி) அவர்களுக்கு (ஒரு பகுதியை) வழங்கினார்கள். ஸஹ்ல் பின் ஹுனைஃப் மற்றும் அபூ துஜானா ஆகியோருக்கு 'மாலுல் அஹவைன்' (இரு சகோதரர்களின் சொத்து) என்பதை வழங்கினார்கள். அப்துர் ரஹ்மான் (ரழி) அவர்களுக்கு ஒரு கிணற்றை வழங்கினார்கள்; அது 'மாலு சுலைமான்' (சுலைமானின் சொத்து) என்று அழைக்கப்படுகிறது. மேலும், சுபைர் (ரழி) அவர்களுக்கும் ஒரு கிணற்றை வழங்கினார்கள்.

மாலிக் பின் அவ்ஸ் பின் அல்-ஹதஸான் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:
உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் (ஆளனுப்பி) என்னை அழைத்தார்கள். பகல் உச்சிப் பொழுதாகும்போது நான் அவர்களிடம் சென்றேன். அப்போது அவர்கள் தமது வீட்டில் ஈச்சோலையால் பின்னப்பட்ட கட்டிலின் மீது, (விரிப்பு ஏதுமின்றி) அதன் கயிறுகள் உடலில் படும்படி, தோலால் ஆன தலையணையில் சாய்ந்தவாறு அமர்ந்திருந்தார்கள். அவர்கள் என்னிடம், "மாலிக்! உமது சமுதாயத்தாரில் சில குடும்பத்தினர் (பசியோடு) வந்துள்ளனர். அவர்களுக்குச் சிறிதளவு (உணவுப் பொருட்களை) வழங்குமாறு நான் உத்தரவிட்டுள்ளேன். அதை நீர் பெற்று, அவர்களிடையே பங்கிட்டு விடுவீராக!" என்று கூறினார்கள். நான், "இப்பணியை என்னைவிட வேறெவரையாவது செய்யும்படி நீங்கள் உத்தரவிட்டிருக்கலாமே!" என்று சொன்னேன். அதற்கு உமர் (ரலி) அவர்கள், "மாலிக்! நீரே அதைப் பெற்றுக்கொள்ளும்" என்று கூறினார்கள்.

அப்போது (உமர் (ரலி) அவர்களின் பணியாளர்) யர்ஃபா வந்து, "அமீருல் முஃமினீன் அவர்களே! உஸ்மான், அப்துர் ரஹ்மான் பின் அவ்ஃப், ஸுபைர், ஸஅத் (ரலி) ஆகியோரை உள்ளே வர அனுமதிக்கலாமா?" என்று கேட்டார். உமர் (ரலி) அவர்கள், "ஆம், அவர்களுக்கு அனுமதியளி" என்றார்கள். அவர்கள் உள்ளே வந்தார்கள். பிறகு மீண்டும் யர்ஃபா வந்து, "அப்பாஸ் மற்றும் அலி (ரலி) ஆகியோரை அனுமதிக்கலாமா?" என்று கேட்டார். உமர் (ரலி) அவர்கள், "ஆம், அவ்விருவருக்கும் அனுமதியளி" என்றார்கள்.

அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள், "அமீருல் முஃமினீன் அவர்களே! எனக்கும், பொய்யரும் பாவியும் சதிகாரரும் மோசடிக்காரருமான இவருக்கும் (அலிக்கும்) இடையே தீர்ப்பு வழங்குங்கள்" என்று கூறினார்கள். அப்போது அங்கிருந்த சிலர், "ஆம், அமீருல் முஃமினீன் அவர்களே! அவர்களுக்கிடையே தீர்ப்பு வழங்கி, அவர்களுக்கு நிம்மதி அளியுங்கள்" என்று கூறினர். (அவர்கள் இருவருக்காகவே மற்றவர்கள் முன்கூட்டியே வந்திருந்தார்கள் என்று எனக்குத் தோன்றியது என மாலிக் பின் அவ்ஸ் கூறுகிறார்).

உமர் (ரலி) அவர்கள், "எவனுடைய அனுமதியால் வானங்களும் பூமியும் நிலைபெற்றுள்ளனவோ அந்த அல்லாஹ்வின் பெயரால் உங்களிடம் கேட்கிறேன்: 'நாங்கள் (நபிமார்கள்) எவரையும் வாரிசாக ஆக்கமாட்டோம்; நாங்கள் விட்டுச் செல்பவையெல்லாம் தர்மமே ஆகும்' என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதை நீங்கள் அறிவீர்களா?" என்று கேட்டார்கள். அவர்கள், "ஆம்" என்றனர்.

பிறகு உமர் (ரலி) அவர்கள் அப்பாஸ் (ரலி) மற்றும் அலி (ரலி) ஆகியோரை நோக்கி, "எவனுடைய அனுமதியால் வானங்களும் பூமியும் நிலைபெற்றுள்ளனவோ அந்த அல்லாஹ்வின் பெயரால் உங்கள் இருவரிடமும் கேட்கிறேன்: 'நாங்கள் எவரையும் வாரிசாக ஆக்கமாட்டோம்; நாங்கள் விட்டுச் செல்பவையெல்லாம் தர்மமே ஆகும்' என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதை நீங்கள் அறிவீர்களா?" என்று கேட்டார்கள். அவ்விருவரும், "ஆம்" என்றனர்.

உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ், வேறு எவருக்கும் அளிக்காத ஒரு சிறப்பைத் தனது தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு மட்டும் பிரத்தியேகமாக அளித்திருந்தான். 'அல்லாஹ் தனது தூதருக்கு அந்த ஊர்வாசிகளிடமிருந்து மீட்டுக் கொடுத்தவை அல்லாஹ்வுக்கும், அவனது தூதருக்கும், உறவினர்களுக்கும்... உரியதாகும்' (59:7) என்று அல்லாஹ் கூறுகிறான். (இதற்கு முந்தைய வசனத்தை உமர் (ரலி) ஓதினார்களா இல்லையா என்பது எனக்குத் தெரியாது). அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பனூ நளீர் குலத்தாரின் சொத்துக்களை உங்களிடையே பங்கிட்டார்கள். அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! அவர்கள் உங்களை விடுத்துத் தமக்காக மட்டும் அதை எடுத்துக் கொள்ளவில்லை; உங்களை விடத் தமக்கே முன்னுரிமை வழங்கவுமில்லை. இறுதியாக இந்தச் சொத்து மட்டுமே எஞ்சியிருந்தது. இதிலிருந்து அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது குடும்பத்தாருக்கு ஓராண்டுக்குத் தேவையான செலவினங்களை எடுத்துக் கொள்வார்கள். எஞ்சியதை அல்லாஹ்வின் பாதையில் (பொது நிதியில்) சேர்த்து விடுவார்கள்.

எவனுடைய அனுமதியால் வானமும் பூமியும் நிலைபெற்றுள்ளனவோ அந்த அல்லாஹ்வின் பெயரால் உங்களிடம் கேட்கிறேன்: இதை நீங்கள் அறிவீர்களா?" என்று கேட்டார்கள். அவர்கள், "ஆம்" என்றனர். பிறகு அப்பாஸ் (ரலி) மற்றும் அலி (ரலி) ஆகியோரிடமும் அதே போன்று கேட்டு, "இதை நீங்கள் அறிவீர்களா?" என்றார்கள். அவ்விருவரும், "ஆம்" என்றனர்.

உமர் (ரலி) அவர்கள் தொடர்ந்தார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இறந்தபோது, அபூபக்ர் (ரலி) அவர்கள், 'நானே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் வாரிசு (பதவிக்குரியவர்)' என்று கூறினார்கள். அப்போது நீங்கள் இருவரும் வந்தீர்கள். நீங்கள் (அப்பாஸ்) உங்களின் அண்ணன் மகனின் (நபி (ஸல்) அவர்களின்) சொத்தில் உங்களின் பாகத்தைக் கேட்டீர்கள். இவர் (அலி) தம் மனைவியின் தந்தை (நபி (ஸல்) அவர்களின்) சொத்தில் தம் மனைவியின் பாகத்தைக் கேட்டார். அப்போது அபூபக்ர் (ரலி) அவர்கள், 'நாங்கள் எவரையும் வாரிசாக ஆக்கமாட்டோம்; நாங்கள் விட்டுச் செல்பவையெல்லாம் தர்மமே ஆகும்' என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதை எடுத்துரைத்தார்கள். ஆனால், நீங்கள் இருவரும் அபூபக்ரை பொய்யராகவும், பாவியாகவும், சதிகாரராகவும், மோசடிக்காரராகவும் கருதினீர்கள். ஆனால், அவர் உண்மையாளராகவும், நல்லவராகவும், நேர்வழி பெற்றவராகவும், சத்தியத்தைப் பின்பற்றுபவராகவும் இருந்தார் என்பதை அல்லாஹ் அறிவான்.

பிறகு அபூபக்ர் (ரலி) அவர்கள் இறந்தபோது, 'நானே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் வாரிசும், அபூபக்ர் (ரலி) அவர்களின் வாரிசும் ஆவேன்' என்று நான் கூறினேன். அப்போதும் நீங்கள் இருவரும் என்னைப் பொய்யராகவும், பாவியாகவும், சதிகாரராகவும், மோசடிக்காரராகவும் கருதினீர்கள். ஆனால், நான் உண்மையாளனாகவும், நல்லவனாகவும், நேர்வழி பெற்றவனாகவும், சத்தியத்தைப் பின்பற்றுபவனாகவும் இருக்கிறேன் என்பதை அல்லாஹ் அறிவான். நான் அந்தச் சொத்தின் நிர்வாகப் பொறுப்பை ஏற்றேன்.

பிறகு நீங்களும் இவரும் என்னிடம் வந்தீர்கள். நீங்கள் இருவரும் இணைந்தே வந்தீர்கள்; உங்கள் இருவரின் கோரிக்கையும் ஒன்றாகவே இருந்தது. 'அதை எங்களிடம் ஒப்படைத்து விடுங்கள்' என்று கேட்டீர்கள். அதற்கு நான், 'நீங்கள் விரும்பினால், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எப்படிச் செயல்பட்டார்களோ அதே போன்று நீங்களும் செயல்பட வேண்டும் என்ற அல்லாஹ்வின் உடன்படிக்கையின் அடிப்படையில் அதை உங்களிடம் ஒப்படைக்கிறேன்' என்று கூறினேன். நீங்களும் அந்த நிபந்தனையின் பேரிலேயே அதைப் பெற்றுக் கொண்டீர்கள். அப்படித்தானே?" என்று உமர் (ரலி) கேட்டார்கள். அவ்விருவரும், "ஆம்" என்றனர்.

"பிறகு (இப்போது) உங்கள் இருவருக்கிடையே தீர்ப்பு வழங்குவதற்காக என்னிடம் வந்துள்ளீர்கள். அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! மறுமை நாள் வரும் வரை அந்த நிபந்தனையைத் தவிர வேறு எந்தத் தீர்ப்பையும் நான் உங்கள் இருவருக்கிடையே வழங்க மாட்டேன். அதை நிர்வகிக்க உங்களுக்கு இயலவில்லை என்றால், அதை என்னிடமே திருப்பிக் கொடுத்து விடுங்கள்" என்று உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்.

(இதை முஸ்லிம் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் அப்துல்லாஹ் பின் முஹம்மத் பின் அஸ்மா வழியாகவும், புகாரி இஸ்ஹாக் பின் முஹம்மத் அல்-ஃபர்வீ வழியாக மாலிக்கிடமிருந்தும் பதிவு செய்துள்ளனர்).

மாலிக் பின் அவ்ஸ் பின் அல்-ஹதஸான் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

உமர் (ரலி) அவர்களின் தூதர் என்னிடம் வந்தார். நான் உமர் (ரலி) அவர்களிடம் சென்றேன். அப்போது அவர்கள், "உம்முடைய சமுதாயத்தைச் சேர்ந்த சில குடும்பத்தினர் (உதவி தேடி) மதீனாவுக்கு வந்துள்ளனர். அவர்களுக்குச் சிறு தொகையை (அன்பளிப்பாக) வழங்குமாறு நான் கட்டளையிட்டுள்ளேன். எனவே, அதனைப் பெற்று அவர்களுக்குப் பங்கிட்டு நீர் வழங்குவீராக!" என்று கூறினார்கள். நான், "அமீருல் முஃமினீன் அவர்களே! இதைச் செய்வதற்கு என்னை விட வேறொருவரை நீங்கள் நியமிக்கலாமே!" என்று கூறினேன். அதற்கு அவர்கள், "மனிதரே! நீரே அதனைப் பெற்றுக்கொள்வீராக!" என்றார்கள்.

நான் அவர்களுடன் (அந்த நிலையில்) அமர்ந்திருந்தபோது, அவர்களுடைய பணியாளர் யர்ஃபா அங்கு வந்து, "உஸ்மான், அப்துர் ரஹ்மான் (பின் அவ்ஃப்), ஸுபைர் மற்றும் ஸஅத் ஆகியோர் உங்களைச் சந்திக்க அனுமதி கேட்கின்றனர்" என்று கூறினார் (அவர் தல்ஹாவின் பெயரைக் கூறினாரா இல்லையா என்பது எனக்கு நினைவில்லை). உமர் (ரலி) அவர்கள், "அவர்களுக்கு அனுமதி வழங்கு" என்றார்கள். சிறிது நேரத்திற்குப் பிறகு (யர்ஃபா மீண்டும் வந்து), "அப்பாஸ் மற்றும் அலி (ரலி) ஆகியோர் உங்களைச் சந்திக்க அனுமதி கேட்கின்றனர்" என்றார். உமர் (ரலி) அவர்கள் இருவருக்கும் அனுமதி வழங்கினார்கள். அவர்கள் இருவரும் உள்ளே நுழைந்தனர்.

அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள், "அமீருல் முஃமினீன் அவர்களே! எனக்கும் இவருக்கும் (அலிக்கும்) இடையே தீர்ப்பு வழங்குங்கள்" என்று கூறினார்கள். அப்போது (அங்கு ஏற்கனவே வந்திருந்த) அந்த மக்கள், "அமீருல் முஃமினீன் அவர்களே! இவர்களுக்கு இடையே தீர்ப்பு வழங்கி, இருவரையும் (இந்த விவாதத்திலிருந்து) நிம்மதியடையச் செய்யுங்கள். ஏனெனில், இவர்களுடைய விவாதம் நீண்டுகொண்டே செல்கிறது" என்றார்கள். (பனூ நளீர் குலத்தாரிடமிருந்து) அல்லாஹ் தன் தூதருக்கு (போரின்றி) வழங்கிய 'ஃபய்' (Fai) சொத்து குறித்துதான் அவர்கள் இருவரும் விவாதித்துக் கொண்டிருந்தனர். அங்கிருந்த மக்கள் மீண்டும், "ஆம், அவர்களுக்கு இடையே தீர்ப்பு வழங்கி, இருவரையும் நிம்மதியடையச் செய்யுங்கள்" என்றார்கள்.

அப்போது உமர் (ரலி) அவர்கள், "எவனுடைய அனுமதியைக் கொண்டு வானங்களும் பூமியும் நிலைபெற்றுள்ளனவோ அந்த அல்லாஹ்வின் பெயரால் உங்களிடம் கேட்கிறேன். 'நாங்கள் (நபிமார்கள்) எவரையும் வாரிசாக ஆக்கமாட்டோம்; நாங்கள் விட்டுச் செல்பவையெல்லாம் தர்மமே (ஸதகா) ஆகும்' என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதை நீங்கள் அறிவீர்களா?" என்று கேட்டார்கள். அவர்கள், "ஆம், (நபி (ஸல்) அவர்கள்) அவ்வாறு கூறியுள்ளார்கள்" என்றார்கள். பின்னர் உமர் (ரலி) அவர்கள் (அப்பாஸ் மற்றும் அலி ஆகிய) இருவரையும் நோக்கித் திரும்பிக் கேட்டபோது, அவர்களும் அவ்வாறே ("ஆம்") என்று பதிலளித்தனர்.

உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "இந்தச் சொத்தைக் குறித்து நான் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன். கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ், வேறெவருக்கும் வழங்காத ஒரு சிறப்பைத் தன் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு (இந்தச் சொத்தில்) பிரத்தியேகமாக வழங்கினான். (இது குறித்துக் குறிப்பிடும்போது) அல்லாஹ், "அவர்களிடமிருந்து அல்லாஹ் தன் தூதருக்கு (போரின்றி) மீட்டுக்கொடுத்தவை..." (திருக்குர்ஆன் 59:6) என்ற வசனத்தைக் கூறினான். அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் உங்களைப் புறக்கணித்துவிட்டு, அதனைத் தமக்கெனப் பிரத்தியேகமாகச் சேர்த்துக்கொள்ளவில்லை. மாறாக, அதனை உங்களுக்கிடையே பகிர்ந்தளித்தார்கள். இறுதியாக இந்தச் சொத்து (மட்டும்) மீதமிருந்தது. இதிலிருந்துதான் அவர்கள் தங்களது குடும்பத்தினரின் ஓர் ஆண்டுக்கான செலவை வழங்கி வந்தார்கள். (ஓர் ஆண்டுக்கான உணவை அதிலிருந்து ஒதுக்கி வைப்பார்கள் என்று மஃமர் அறிவிக்கிறார்). பின்னர், அதிலிருந்து மீதமிருப்பதை அல்லாஹ்வின் பாதையில் (பொது நலனுக்காகச்) செலவிடுவார்கள்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வஃபாத்தான (மறைந்த) பிறகு, அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள், 'நானே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் (நிர்வாகப்) பொறுப்பாளர்' என்று கூறி, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அதனை எப்படி நிர்வகித்தார்களோ அவ்வாறே தாங்களும் நிர்வகித்தார்கள்."

பின்னர் அலி மற்றும் அப்பாஸ் (ரலி) ஆகியோரை நோக்கி உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அவர் (அபூபக்கர்) அவிஷயத்தில் அநீதி இழைத்துவிட்டதாக (அப்போது) நீங்கள் இருவரும் கருதினீர்கள். ஆனால், அல்லாஹ் அறிவான்; அவர் அவிஷயத்தில் உண்மையாளராகவும், நன்மையையே செய்பவராகவும், சத்தியத்தைப் பின்பற்றுபவராகவும் இருந்தார். பின்னர், அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களுக்குப் பிறகு எனது ஆட்சியின் முதல் இரண்டு ஆண்டுகள் நானே அதன் பொறுப்பேற்றேன். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும் அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களும் எவ்வாறு நிர்வகித்தார்களோ அவ்வாறே நானும் அதனை நிர்வகித்தேன். ஆனால், நான் அவிஷயத்தில் அநீதி இழைத்துவிட்டதாக நீங்கள் இருவரும் கருதுகிறீர்கள். அல்லாஹ் அறிவான்; நான் அவிஷயத்தில் உண்மையாளனாகவும், நன்மையையே செய்பவனாகவும், சத்தியத்தைப் பின்பற்றுபவனாகவும் இருக்கிறேன்.

இப்போது நீங்கள் இருவரும் என்னிடம் வந்துள்ளீர்கள். இவர் (அப்பாஸ்) தம் சகோதரர் மகனின் (நபி (ஸல்) அவர்களின்) சொத்திலிருந்து தமக்கான வாரிசுரிமையைக் கேட்கிறார். இவர் (அலி) தம் மனைவியின் தந்தை (நபி (ஸல்) அவர்கள்) விட்டுச் சென்ற சொத்திலிருந்து அவரது வாரிசுரிமையைக் கேட்கிறார். நான் உங்கள் இருவரிடமும் கூறினேன்: 'நாங்கள் எவரையும் வாரிசாக ஆக்கமாட்டோம்; நாங்கள் விட்டுச் செல்பவையெல்லாம் தர்மமே (ஸதகா) ஆகும்' என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்.

பின்னர், அந்தச் சொத்தை (நிர்வகிப்பதற்காக) உங்கள் இருவரிடமும் ஒப்படைப்பது சரியென எனக்குத் தோன்றியது. எனவே, 'அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும், அவர்களுக்குப் பின்னால் அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களும், எனது ஆட்சிக் காலத்தில் நானும் அதனை எப்படி நிர்வகித்தோமோ அவ்வாறே நீங்கள் இருவரும் அதனை நிர்வகிக்க வேண்டும்' என்ற நிபந்தனையுடன், அல்லாஹ்வின் மீதான உறுதிமொழியையும் உடன்படிக்கையையும் உங்களிடமிருந்து பெற்றேன். நீங்களும், 'அந்த நிபந்தனையின் அடிப்படையிலேயே அதனை எங்களிடம் ஒப்படையுங்கள்' என்று கூறினீர்கள். (அவ்வாறே நான் ஒப்படைத்தேன்). இப்போது அதை மாற்றி (வாரிசுரிமை அடிப்படையில் பங்கிடும்) வேறொரு தீர்ப்பை என்னிடமிருந்து நீங்கள் எதிர்பார்க்கிறீர்களா? எவனுடைய அனுமதியைக் கொண்டு வானமும் பூமியும் நிலைபெற்றுள்ளனவோ அவன் மீதாணையாக! இதுவல்லாமல் வேறெந்தத் தீர்ப்பையும் உங்களுக்கு நான் வழங்கப் போவதில்லை. அதனை (அந்த நிபந்தனையின்படி) நிர்வகிக்க உங்களுக்கு இயலவில்லை என்றால், அதை என்னிடமே திருப்பிக் கொடுத்து விடுங்கள்."

அறிவிப்பாளர் கூறுகிறார்: பின்னர் அதனுடைய நிர்வாகத்தில் அலி (ரலி) அவர்களே மேலோங்கி நின்றார்கள். எனவே அந்தச் சொத்து அலி (ரலி) அவர்களின் வசம் இருந்தது. அதன் பிறகு ஹஸன் வசமும், பின்னர் ஹுஸைன் வசமும், பின்னர் அலி பின் ஹுஸைன் வசமும், பின்னர் ஹஸன் பின் ஹஸன் வசமும், அதன் பிறகு ஸைத் பின் ஹஸன் வசமும் இருந்தது.

மஃமர் கூறுகிறார்: பின்னர் அது அப்துல்லாஹ் பின் ஹஸன் வசம் இருந்தது. இறுதியில் அப்பாஸியர்களின் ஆட்சி வந்தபோது அவர்கள் அதனைத் (தங்கள் பொறுப்பில்) எடுத்துக் கொண்டனர்.

மாலிக் பின் அவ்ஸ் பின் அல்-ஹதஸான் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

பகல் நேரம் (உச்சிக்கு) உயர்ந்த பின்னர் உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் என்னை அழைத்தார்கள். நான் அவர்களிடம் சென்றேன். அவர்கள் பேரீச்ச ஓலையால் பின்னப்பட்ட ஒரு கட்டிலின் மீது, (அதற்கும் அவர்களுக்கும் இடையே) எந்த விரிப்பும் இன்றி அமர்ந்திருந்தார்கள். ஒரு தோலினாலான தலையணையில் சாய்ந்தவாறு இருந்தார்கள்.

உமர் (ரலி) அவர்கள், "மாலிக்கே! உமது சமுதாயத்தைச் சேர்ந்த சில குடும்பத்தினர் மதீனாவிற்கு வந்துள்ளனர். அவர்களுக்குச் சிறிது (உதவித் தொகையாக) அன்பளிப்பு வழங்க நான் கட்டளையிட்டுள்ளேன். அதை நீர் பெற்று, அவர்களுக்கு இடையே பங்கிட்டுத் தருவீராக!" என்றார்கள். அதற்கு நான், "அமீருல் முஃமினீன் அவர்களே! இந்தப் பொறுப்பை என்னைவிட வேறு யாருக்கேனும் நீங்கள் கட்டளையிட்டால் (நன்றாக இருக்குமே)!" என்றேன். அதற்கு உமர் (ரலி), "மனிதரே! அதை நீரே பெற்றுக்கொள்ளும்" என்றார்கள்.

நான் அவர்களிடம் அமர்ந்திருந்தபோது, அவர்களுடைய காவலாளி யர்ஃபா வந்து, "உஸ்மான், அப்துர் ரஹ்மான், ஸுபைர், ஸஅத் (ரலியல்லாஹு அன்ஹும்) ஆகியோர் உங்களைச் சந்திக்க அனுமதி கேட்கின்றனர். (அனுமதிக்கலாமா?)" என்று கேட்டார். உமர் (ரலி), "ஆம், அவர்களை உள்ளே அனுப்பு" என்றார்கள். சிறிது நேரத்திற்குப் பின் யர்ஃபா மீண்டும் வந்து, "அலி மற்றும் அப்பாஸ் (ரலி) ஆகியோரை அனுமதிக்கலாமா?" என்று கேட்டார். உமர் (ரலி), "ஆம்" என்று கூறி அவர்களுக்கும் அனுமதி அளித்தார்கள்.

இருவரும் உள்ளே நுழைந்ததும் அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள், "அமீருல் முஃமினீன் அவர்களே! எனக்கும் இவருக்கும் (அலிக்கும்) இடையே தீர்ப்பு வழங்குங்கள்" என்று கூறினார்கள். பனூ நளீர் குலத்தாரின் செல்வங்களிலிருந்து அல்லாஹ் தனது தூதருக்கு (போரின்றி) அளித்த 'ஃபய்' (Fai) செல்வத்தின் (வருவாயைக் கையாள்வது) குறித்து அவர்கள் இருவரும் தர்க்கித்துக்கொண்டிருந்தனர். அப்போது அங்கிருந்த குழுவினர் (உஸ்மான் உள்ளிட்டோர்), "அமீருல் முஃமினீன் அவர்களே! இவர்கள் இருவருக்கும் இடையே தீர்ப்பளித்து, ஒருவரை மற்றவரிடமிருந்து (இந்த விவாதத்திலிருந்து) விடுவியுங்கள்" என்றார்கள்.

அப்போது உமர் (ரலி) அவர்கள், "பொறுங்கள்! எந்த அல்லாஹ்வின் அனுமதியால் வானமும் பூமியும் நிலைபெற்று நிற்கின்றனவோ, அந்த அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையிட்டு உங்களைக் கேட்கிறேன். 'நாங்கள் (நபிமார்கள்) எவரையும் வாரிசாகக் கொள்ளமாட்டோம்; நாங்கள் விட்டுச் செல்பவையெல்லாம் தர்மம் (ஸதகா) ஆகும்' என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் தம்மைக் குறித்துக் கூறியதை நீங்கள் அறிவீர்களா?" என்று கேட்டார்கள். அக்குழுவினர், "ஆம், (நபி அவர்கள்) அவ்வாறு கூறியுள்ளார்கள்" என்றனர். பின்னர் உமர் (ரலி) அவர்கள், அலி (ரலி) மற்றும் அப்பாஸ் (ரலி) ஆகியோரை நோக்கி, "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையிட்டு உங்களை இருவரையும் கேட்கிறேன். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவ்வாறு கூறியதை நீங்கள் அறிவீர்களா?" என்று கேட்டார்கள். அவர்களும் "ஆம்" என்றனர்.

உமர் (ரலி) தொடர்ந்தார்கள்: "எனவே, நான் இந்த விவகாரம் குறித்து உங்களிடம் பேசுகிறேன். அல்லாஹ் இந்த 'ஃபய்' செல்வத்தில் ஒரு குறிப்பிட்ட பங்கை வேறு எவருக்கும் வழங்காமல், தனது தூதருக்கு (ஸல்) மட்டும் பிரத்தியேகமாக வழங்கியிருந்தான். அல்லாஹ் (குர்ஆனில்) கூறினான்:

{அவர்களிடமிருந்து அல்லாஹ் தன் தூதருக்கு மீட்டுக்கொடுத்த செல்வத்திற்காக நீங்கள் குதிரைகளையோ, ஒட்டகங்களையோ ஓட்டிச் செல்லவில்லை. மாறாக, அல்லாஹ் தான் நாடியவர்கள் மீது தன் தூதர்களுக்கு அதிகாரம் அளிக்கிறான். அல்லாஹ் அனைத்துப் பொருட்களின் மீதும் பேராற்றல் உடையவன் - அல்குர்ஆன் 59:6}.

இந்தச் செல்வம் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு மட்டுமே (நிர்வகிக்க) உரித்தானதாக இருந்தது. அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! உங்களை விட்டுவிட்டு அவர்கள் மட்டும் அதைத் தமக்காகச் சேமித்து வைத்துக்கொள்ளவில்லை. அதை உங்களுக்கே (தேவைக்காக) வழங்கினார்கள்; உங்களுக்கிடையிலேயே அதைப் பங்கிட்டார்கள். அதிலிருந்து இந்தச் செல்வம் மட்டுமே எஞ்சியிருந்தது. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது குடும்பத்தினரின் ஓராண்டுச் செலவை இந்தச் செல்வத்திலிருந்து எடுத்து வழங்கிவிட்டு, எஞ்சியதை அல்லாஹ்வின் பாதையில் (பொது நலனுக்காகச்) செலவிடும் செல்வமாக ஆக்கி வந்தார்கள். தங்களது வாழ்நாள் முழுவதும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இவ்வாறே செயல்பட்டார்கள்.

பின்னர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வஃபாத் ஆனார்கள். அப்போது அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள், 'நானே அல்லாஹ்வின் தூதருடைய (நிர்வாகப்) பொறுப்பாளர்' என்று கூறி, அந்தச் செல்வத்தைத் தமது பொறுப்பில் எடுத்துக்கொண்டார்கள். அதில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எவ்வாறு செயல்பட்டார்களோ அவ்வாறே அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களும் செயல்பட்டார்கள். -பிறகு உமர் (ரலி) அவர்கள் அலி மற்றும் அப்பாஸ் ஆகியோரை முன்னோக்கி- அந்தச் சமயத்தில் நீங்கள் இருவரும் அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களைப் பற்றி (அவர் அநீதி இழைப்பதாக) நீங்கள் நினைப்பது போன்று நினைத்தீர்கள். ஆனால், அல்லாஹ் அறிவான், அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் அதில் உண்மையாளராகவும், நன்மையாளராகவும், நேர்வழி நடப்பவராகவும், சத்தியத்தைப் பின்பற்றுபவராகவும் இருந்தார்கள்.

பின்னர் அல்லாஹ் அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களைத் தன்பால் அழைத்துக்கொண்டான். அப்போது நான், 'நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கும், அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களுக்கும் (நிர்வாகப்) பொறுப்பாளர்' என்று கூறி, எனது ஆட்சியின் முதல் இரண்டு ஆண்டுகள் அதை என் பொறுப்பில் வைத்துக்கொண்டேன். அதில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும், அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களும் செயல்பட்டவாறே நானும் செயல்பட்டேன். -மீண்டும் அலி மற்றும் அப்பாஸை முன்னோக்கி- அந்தச் சமயத்தில் நீங்கள் இருவரும் என்னைப் பற்றி (நான் அநீதி இழைப்பதாக) நீங்கள் நினைப்பது போன்று நினைத்தீர்கள். ஆனால் அல்லாஹ் அறிவான், நான் அதில் உண்மையாளனாகவும், நேர்வழி நடப்பவனாகவும், சத்தியத்தைப் பின்பற்றுபவராகவும் இருக்கிறேன்.

பின்னர் நீங்கள் இருவரும் என்னிடம் வந்தீர்கள். உங்கள் இருவரின் கோரிக்கையும், விவகாரமும் ஒன்றாகவே இருந்தது. நீங்கள் என்னிடம் வந்தீர்கள், (அப்பாஸை நோக்கி) அதாவது அப்பாஸே! நீர் வந்தீர். நான் உங்களிடம் கூறினேன்: 'நாங்கள் எவரையும் வாரிசாகக் கொள்ளமாட்டோம்; நாங்கள் விட்டுச் செல்பவையெல்லாம் தர்மம் (ஸதகா) ஆகும்' என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள். எனவே, அதை உங்களிடம் ஒப்படைப்பது (நிர்வகிக்கத் தருவது) சரியென எனக்குத் தோன்றியபோது, 'அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும், அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களும், அதை நிர்வகித்த நான் முதல் இன்று வரை எவ்வாறு செயல்பட்டோமோ, அதேபோன்று நீங்களும் செயல்பட வேண்டும் என்ற அல்லாஹ்வின் ஒப்பந்தமும் வாக்குறுதியும் உங்கள் மீது உள்ளது என்ற நிபந்தனையின் அடிப்படையில், நீங்கள் விரும்பினால் அதை உங்களிடம் ஒப்படைக்கிறேன். இல்லையெனில், இது குறித்து என்னிடம் பேசாதீர்கள்' என்று கூறினேன். அதற்கு நீங்கள் இருவரும், 'அதே நிபந்தனையுடன் அதை எங்களிடம் ஒப்படையுங்கள்' என்று கேட்டீர்கள். அவ்வாறே உங்களிடம் நான் ஒப்படைத்தேன்.

அப்படியிருக்க, என்னிடமிருந்து இதைத் தவிர வேறு ஒரு தீர்ப்பையா (அதாவது அந்தச் சொத்தை உங்களுக்கிடையே பங்கிடுவதையா) நீங்கள் எதிர்பார்க்கிறீர்கள்? எந்த அல்லாஹ்வின் அனுமதியால் வானமும் பூமியும் நிலைபெற்று நிற்கின்றனவோ, அந்த அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! மறுமை நாள் வரும் வரை இதில் இதைத் தவிர வேறு எந்தத் தீர்ப்பையும் நான் வழங்கமாட்டேன். உங்களால் அதை அவ்வாறு (நிபந்தனைப்படி) நிர்வகிக்க முடியவில்லை என்றால், அதை என்னிடமே திருப்பிக் கொடுத்துவிடுங்கள்; உங்கள் சார்பாக நானே அதைப் பொறுப்பேற்றுக்கொள்கிறேன்."

(இதனை அறிவித்த இப்னு ஷிஹாப் அஸ்-ஸுஹ்ரீ கூறுகிறார்:) நான் இந்த ஹதீஸை உர்வா பின் அஸ்-ஸுபைர் அவர்களிடம் கூறியபோது அவர்கள், "மாலிக் பின் அவ்ஸ் உண்மையே கூறியுள்ளார். நபி (ஸல்) அவர்களின் துணைவியரான ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூற நான் கேட்டிருக்கிறேன்: 'அல்லாஹ் தன் தூதருக்கு (ஸல்) அளித்த ஃபய் செல்வத்திலிருந்து தங்களுக்குரிய (வாரிசுப்) பங்கை அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களிடம் கேட்டுப் பெற்று வரும்படி, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் மனைவியர் உஸ்மான் (ரலி) அவர்களை அனுப்பினார்கள். அப்போது நான் அந்த முயற்சியிலிருந்து அவர்களைத் தடுத்து, 'நீங்கள் அல்லாஹ்வை அஞ்சிக்கொள்ள மாட்டீர்களா? நாங்கள் எவரையும் வாரிசாகக் கொள்ளமாட்டோம்; நாங்கள் விட்டுச் செல்பவையெல்லாம் தர்மம் (ஸதகா) ஆகும். முஹம்மதின் குடும்பத்தார் இந்தச் செல்வத்திலிருந்து (தங்களுக்குத் தேவையானதை மட்டுமே) உண்ணலாம் என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தம்மைக் குறித்துக் கூறியதை நீங்கள் அறியவில்லையா?' என்று கேட்டேன். இதைக் கேட்டதும், நபி (ஸல்) அவர்களின் மனைவியர் நான் கூறியதை ஏற்று அக்கோரிக்கையைக் கைவிட்டனர்."

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "என் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக! எனது வாரிசுகள் எந்தச் செல்வத்தையும் பங்கிட மாட்டார்கள்; நான் விட்டுச் செல்வது தர்மம் (ஸதகா) ஆகும்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டிருக்கிறேன்.

இந்த தர்மச் செல்வம் (பின்னர்) அலி பின் அபீதாலிப் (ரலி) அவர்களின் வசம் இருந்தது. இதில் அவர்கள் இருவருக்கும் (அப்பாஸுக்கும் அலிக்கும்) இடையே தர்க்கம் நீடித்தது. அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அதிலிருந்து விலகிக்கொள்ளும் வரை, அதை அவர்கள் இருவருக்குமிடையே பங்கிட்டுத் தர உமர் (ரலி) அவர்கள் மறுத்துவிட்டார்கள். பின்னர் அலி (ரலி) அவர்களுக்குப் பிறகு அது ஹஸன் பின் அலி (ரலி) அவர்கள் வசமும், பின்னர் ஹுஸைன் பின் அலி (ரலி) அவர்கள் வசமும், பின்னர் அலி பின் ஹுஸைன் மற்றும் ஹஸன் பின் ஹஸன் ஆகியோர் வசமும் இருந்தது; அவர்கள் இருவரும் அதை முறை வைத்து நிர்வகித்து வந்தனர். பின்னர் ஸைத் பின் ஹஸன் வசம் அது இருந்தது. நிச்சயமாக இது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தர்ம (ஸதகா) செல்வமேயாகும்.

அபுல் பக்தரி (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

நான் ஒரு மனிதரிடமிருந்து ஒரு செய்தியைச் செவியுற்றேன், அது எனக்குப் பிடித்திருந்தது. எனவே அவரிடம், "அதை எனக்காக எழுதிக் கொடுங்கள்" என்று கேட்டேன். அவர் அதைத் தெளிவாக (அழகாக) எழுதிக்கொண்டு வந்தார். (அதில் இவ்வாறு எழுதப்பட்டிருந்தது):

தல்ஹா (ரழி), ஸுபைர் (ரழி), ஸஅத் (ரழி) மற்றும் அப்துர்ரஹ்மான் (ரழி) ஆகியோர் உமர் (ரழி) அவர்களிடம் இருந்தபோது, அப்பாஸ் (ரழி) மற்றும் அலி (ரழி) ஆகியோர் உமர் (ரழி) அவர்களிடம் வந்தனர். (அப்பாஸ் மற்றும் அலி ஆகிய) இருவரும் (நபியவர்களின் சொத்து நிர்வாகம் தொடர்பாகத்) தங்களுக்குள் வாதிட்டுக்கொண்டிருந்தனர்.

அப்போது உமர் (ரழி) அவர்கள் தல்ஹா, ஸுபைர், அப்துர்ரஹ்மான் மற்றும் ஸஅத் ஆகியோரைப் பார்த்து, "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'நபியின் செல்வங்கள் அனைத்தும் தர்மம் (சதகா) ஆகும்; அவர் தமது குடும்பத்தினருக்கு உணவாகவும் உடையாகவும் வழங்கியதைத் தவிர. (ஏனெனில்) நாங்கள் (நபிமார்கள்) அனந்தரச் சொத்தாக வாரிசுரிமை கொள்ளப்பட மாட்டோம்' என்று கூறியதை நீங்கள் அறியமாட்டீர்களா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், "ஆம், (அறிவோம்)" என்றார்கள்.

(தொடர்ந்து) உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது செல்வத்திலிருந்து தமது குடும்பத்தினருக்காகச் செலவிட்டு வந்தார்கள், எஞ்சியதை தர்மம் (சதகா) செய்து விடுவார்கள். பின்னர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மரணமடைந்தார்கள். அதன்பிறகு அபூபக்கர் (ரழி) அவர்கள் இரண்டு ஆண்டுகள் (அதற்குப்) பொறுப்பு வகித்தார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எவ்வாறு செயல்பட்டார்களோ, அவ்வாறே அவரும் அதனைச் செயல்படுத்தினார்."

(இது அம்ர் பின் மர்ஸூக் அவர்களின் அறிவிப்பில் இடம்பெற்றுள்ள வாசகமாகும். அபூதாவூதின் அறிவிப்பில், 'பின்னர் மரணமடைந்தார்கள்...' என்பதிலிருந்து இறுதிவரையுள்ள பகுதி இடம்பெறவில்லை).

அன்னை ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஃபாத்திமா (ரலி) அவர்களும், (நபி (ஸல்) அவர்களின் சிறிய தந்தை) அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களும் அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களிடம் வந்து, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து தங்களுக்குக் கிடைக்க வேண்டிய வாரிசுரிமைச் சொத்தைக் கேட்டார்கள். அப்போது அவர்கள் (மதீனாவிற்கு அருகிலுள்ள) ஃபதக் நிலத்தையும், கைபரில் உள்ள (நபி (ஸல்) அவர்களுக்குரிய) பங்கையும் கோரினார்கள்.

அப்போது அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் அவ்விருவரிடமும் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'நாங்கள் (நபிமார்கள்) வாரிசாக எதையும் விட்டுச் செல்வதில்லை; நாங்கள் விட்டுச் செல்பவை அனைத்தும் தர்மமேயாகும். முஹம்மதின் குடும்பத்தார் இந்தச் செல்வத்திலிருந்து (தங்களுக்குத் தேவையானவற்றை மட்டும்) உண்ணலாம்' என்று சொல்வதை நான் செவியுற்றுள்ளேன். அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எதைச் செய்யக் கண்டேனோ, அதைச் செய்வதை நான் (அப்படியே பின்பற்றுவேனே தவிர) ஒருபோதும் விடமாட்டேன்."

(இதைக் கேட்டதும்) ஃபாத்திமா (ரலி) அவர்கள் (அபூபக்கர் (ரலி) மீது) வருத்தமடைந்து (அவர்களிடமிருந்து) ஒதுங்கிக் கொண்டார்கள். அவர்கள் மரணிக்கும் வரை அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களிடம் (இது குறித்துப்) பேசவில்லை. அவர்கள் மரணித்தபோது அலி (ரலி) அவர்கள் இரவிலேயே அவர்களை நல்லடக்கம் செய்துவிட்டார்கள். அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களுக்கு அது குறித்து அறிவிக்கவில்லை.

ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: ஃபாத்திமா (ரலி) உயிருடன் இருந்தவரை மக்கள் அலி (ரலி) அவர்களுக்குத் தனி மரியாதையும் மதிப்பும் அளித்து வந்தனர். ஃபாத்திமா (ரலி) மரணித்ததும் மக்களின் பார்வைகள் அவரை விட்டும் (முன்பிருந்ததை விடச் சற்று) மாறிவிட்டன.

மஅமர் கூறுகிறார்: "நபி (ஸல்) அவர்களுக்குப் பின் ஃபாத்திமா (ரலி) எவ்வளவு காலம் வாழ்ந்தார்கள்?" என்று நான் (இப்னு ஷிஹாப்) அஸ்-ஸுஹ்ரீயிடம் கேட்டேன். அதற்கு அவர், "ஆறு மாதங்கள்" என்று பதிலளித்தார். அப்போது ஒரு மனிதர் ஸுஹ்ரீயிடம், "அப்படியானால், ஃபாத்திமா (ரலி) மரணிக்கும் வரை அலி (ரலி) அவர்கள் அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களிடம் பைஅத் (தலைமைத்துவ விசுவாசப் பிரமாணம்) செய்யவில்லையா?" என்று கேட்டார். அதற்கு ஸுஹ்ரீ, "இல்லை, பனூ ஹாஷிம் குலத்தவரில் எவருமே (அப்போது வரை) பைஅத் செய்யவில்லை" என்று கூறினார்.

(நூல் ஆசிரியர் இமாம் பைஹகீயின் குறிப்பு:)
இதை இமாம் புகாரி (ரஹ்) அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்'ஹில் மஅமர் வழியாக இரு வழிகளில் அறிவித்துள்ளார்கள். மேலும், இமாம் முஸ்லிம் (ரஹ்) அவர்கள் இஸ்ஹாக் பின் ராஹவைஹ் மற்றும் பிறர் வழியாக அப்துர் ரஸ்ஸாக் என்பாரிடமிருந்து அறிவித்துள்ளார்கள்.

ஃபாத்திமா (ரலி) அவர்கள் மரணிக்கும் வரை அலி (ரலி) அவர்கள் அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களுக்கு பைஅத் செய்யாமல் விலகியிருந்தார்கள் என்ற ஸுஹ்ரீயின் கூற்று 'முன்கதிஃ' (அறிவிப்பாளர் தொடர் அறுபட்டது) ஆகும். ஸகீஃபாவிற்குப் பிறகு நடைபெற்ற பொது பைஅத்தின் போதே அலி (ரலி) அவர்கள் அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களுக்கு பைஅத் செய்துவிட்டார்கள் என்ற அபூஸயீத் அல்குத்ரீ (ரலி) அவர்களின் ஹதீஸே மிகவும் ஆதாரப்பூர்வமானதாகும். ஒருவேளை, அலி (ரலி) அவர்கள் முதலில் பைஅத் செய்த பிறகு, (ஃபாத்திமா (ரலி) அவர்களின் உடல்நிலை காரணமாக) அதிலிருந்து சற்றே ஒதுங்கியிருந்துவிட்டு, பின்னர் மீண்டும் இரண்டாவது முறையாக முன்வந்து அதன் கடமைகளை (வெளிப்படையாக) நிறைவேற்றியதை ஸுஹ்ரீ நாடியிருக்கலாம். அல்லாஹ்வே நன்கு அறிந்தவன்.

அன்னை ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் புதல்வி ஃபாத்திமா (ரலி) அவர்கள், அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களுக்கு ஆளனுப்பி, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு அல்லாஹ் (போரின்றி) அளித்த 'ஃபய்உ' செல்வங்களிலிருந்து தமக்குச் சேரவேண்டிய வாரிசுரிமைச் சொத்தைக் கேட்டார்கள். அச்சமயம் ஃபாத்திமா (ரலி) அவர்கள் மதீனா மற்றும் ஃபதக் ஆகியவற்றிலிருந்த நபி (ஸல்) அவர்களின் தர்மச் சொத்துகளையும், கைபரின் (போர்ப்பொருளில்) ஐந்தில் ஒரு பங்கில் (கும்ஸ்) எஞ்சியிருந்ததையும் கோரினார்கள்.

(அதற்கு) அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “நிச்சயமாக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'நாங்கள் (நபிமார்கள்) வாரிசுரிமை வழங்கப்படுவதில்லை; நாங்கள் விட்டுச் செல்பவை அனைத்தும் தர்மமேயாகும். முஹம்மதின் குடும்பத்தார் இந்தச் செல்வத்திலிருந்து (தங்களுக்குத் தேவையான உணவை) மட்டுமே உண்ணலாம்' - அதாவது அல்லாஹ்வின் செல்வத்திலிருந்து - 'உண்பதற்குத் தேவையானதைத் தவிர (அதிகமாகப் பெறுவதற்கு) அவர்களுக்கு உரிமையில்லை' என்று கூறியுள்ளார்கள். அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! நபி (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் அந்தத் தர்மச் சொத்துகள் எந்நிலையில் இருந்தனவோ, அந்த நிலையிலிருந்து எதையும் நான் மாற்றமாட்டேன். அதில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எவ்வாறு செயல்பட்டார்களோ, அவ்வாறே நானும் நிச்சயமாகச் செயல்படுவேன்.”

எனவே, அச்சொத்துகளிலிருந்து எதையும் ஃபாத்திமா (ரலி) அவர்களுக்கு வழங்க அபூபக்கர் (ரலி) மறுத்துவிட்டார்கள். இதனால் ஃபாத்திமா (ரலி) அவர்கள் அபூபக்கர் (ரலி) மீது (மன) வருத்தமடைந்தார்கள்.

(பின்னர்) அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் அலி (ரலி) அவர்களிடம் கூறினார்கள்: "என் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீதாணையாக! எனது சொந்த உறவினர்களுடன் (உறவைப்) பேணி நடப்பதை விட, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் உறவினர்களுடன் உறவைப் பேணி நடப்பதையே நான் அதிகம் நேசிக்கிறேன். எனக்கும் உங்களுக்கும் இடையே இந்தத் தர்மச் சொத்துகள் விஷயத்தில் ஏற்பட்ட இந்தப் பிணக்கைப் பொறுத்தவரை, அதில் நன்மையை (சரியான முறையைப்) பின்பற்றுவதில் நான் குறை வைக்கமாட்டேன். மேலும், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அதில் எதைச் செய்வதை நான் கண்டேனோ, அதைத் தவிர வேறெதையும் நான் செய்யமாட்டேன்."

(இதனை இமாம் புகாரி (ரஹ்) அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் அபுல் யமான் வழியாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்).

இறைநம்பிக்கையாளர்களின் அன்னையான ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் மறைவிற்குப் பிறகு, அவர்கள் விட்டுச் சென்ற, அல்லாஹ் அவர்களுக்கு அளித்த (போரின்றி கிடைத்த 'ஃபய்' எனும்) செல்வத்திலிருந்து தமது வாரிசுரிமைப் பங்கைத் பிரித்துத் தருமாறு, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் மகளான பாத்திமா (ரலி) அவர்கள் அபூபக்ர் (ரலி) அவர்களிடம் கேட்டார்கள்.

அப்போது அபூபக்ர் (ரலி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், '(நபிமார்களாகிய) எங்களின் சொத்துக்கள் வாரிசுரிமையாகப் பகிரப்படாது; நாங்கள் விட்டுச் செல்பவை அனைத்தும் தர்மமே (சதகா)' என்று கூறியுள்ளார்கள்" என பதிலளித்தார்கள்.

இதனால் பாத்திமா (ரலி) அவர்கள் கோபமுற்று, அபூபக்ர் (ரலி) அவர்களிடமிருந்து விலகியிருந்தார்கள். அவர்கள் இறக்கும் வரை அபூபக்ர் (ரலி) அவர்களிடமிருந்து அவ்வாறே விலகியிருந்தார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் மறைவிற்குப் பின் பாத்திமா (ரலி) அவர்கள் ஆறு மாதங்கள் வாழ்ந்தார்கள்.

ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: கைபர் மற்றும் ஃபதக் ஆகிய இடங்களிலும், மதீனாவில் உள்ள தமது தர்மச் சொத்துக்களிலிருந்தும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் விட்டுச் சென்றவற்றில் தமது பங்கைத் தருமாறு பாத்திமா (ரலி) அவர்கள் அபூபக்ர் (ரலி) அவர்களிடம் கேட்டு வந்தார்கள். ஆனால், அதை அவர்களுக்கு வழங்க அபூபக்ர் (ரலி) அவர்கள் மறுத்துவிட்டார்கள்.

அபூபக்ர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எதைச் செய்து வந்தார்களோ, அதை நான் சிறிதும் கைவிட மாட்டேன்; அதை நான் தொடர்ந்து செயல்படுத்துவேன். அவர்களின் நடைமுறையில் ஏதேனும் ஒன்றை நான் கைவிட்டாலும் நான் வழிதவறி விடுவேனோ என்று அஞ்சுகிறேன்."

மதீனாவில் இருந்த அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தர்மச் சொத்தை, உமர் (ரலி) அவர்கள் (தமது ஆட்சிக் காலத்தில்) அலி (ரலி) மற்றும் அப்பாஸ் (ரலி) ஆகியோரிடம் ஒப்படைத்தார்கள். அதை (நிர்வகிப்பதில்) அலி (ரலி) அவர்கள் மேலோங்கியிருந்தார்கள்.

ஆனால், கைபர் மற்றும் ஃபதக் ஆகிய சொத்துக்களை உமர் (ரலி) அவர்கள் (அரசுப் பொறுப்பில்) தம்மிடமே வைத்துக் கொண்டார்கள். மேலும் அவர்கள், "இவை இரண்டும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தர்மச் சொத்துக்களாகும். அவை அவர்களுக்கு (அரசு ரீதியாக) ஏற்படும் கடமைகளுக்காகவும், அவசரத் தேவைகளுக்காகவும் செலவிடப்பட வேண்டியவை. அவற்றின் நிர்வாகம் ஆட்சிப் பொறுப்பில் உள்ளவரின் (கலீஃபாவின்) அதிகாரத்திற்கு உட்பட்டதாகும்" என்று கூறினார்கள். இன்று வரை அவை அவ்வாறே இருந்து வருகின்றன.

(இதனை இமாம் புகாரி (ரஹ்) அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் அப்துல் அஸீஸ் அல்-உவைஸீ என்பவரிடமிருந்தும், இமாம் முஸ்லிம் (ரஹ்) அவர்கள் வேறொரு அறிவிப்பாளர் தொடரின் வழியாக இப்ராஹீம் பின் ஸஅத் என்பவரிடமிருந்தும் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.)

ஷஅபீ (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஃபாத்திமா (ரலி) அவர்கள் நோய்வாய்ப்பட்டிருந்தபோது, அபூபக்கர் சித்தீக் (ரலி) அவர்கள் அவர்களிடம் வந்து (உள்ளே நுழைய) அனுமதி கேட்டார்கள். அப்போது அலி (ரலி) அவர்கள், "ஃபாத்திமாவே! இதோ அபூபக்கர் உன்னிடம் (வர) அனுமதி கேட்கிறார்" என்று கூறினார்கள். அதற்கு ஃபாத்திமா (ரலி) அவர்கள், "நான் அவருக்கு அனுமதி அளிக்க வேண்டும் என நீங்கள் விரும்புகிறீர்களா?" என்று கேட்டார்கள். அலி (ரலி) அவர்கள், "ஆம்" என்றார்கள்.

எனவே, அவர்கள் (அபூபக்கர் ரலி அவர்களுக்கு) அனுமதி அளித்தார்கள். அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் உள்ளே சென்று, அவர்களைத் திருப்திப்படுத்தும் (சமாதானப்படுத்தும்) விதமாக, "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நான் எனது இல்லம், செல்வம், குடும்பம் மற்றும் சுற்றத்தார் ஆகிய அனைத்தையும் (மக்காவிலிருந்து துறந்து) விட்டுவந்ததெல்லாம், அல்லாஹ்வின் திருப்தியையும், அவனுடைய தூதரின் திருப்தியையும், அஹ்லுல் பைத்தாகிய (நபிகளாரின் குடும்பத்தாராகிய) உங்களின் திருப்தியையும் நாடித்தான்" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர், ஃபாத்திமா (ரலி) அவர்கள் (முழுமையாகத்) திருப்தியடையும் வரை அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் அவர்களைத் திருப்திப்படுத்திக் கொண்டே இருந்தார்கள். (இச்செய்தி முர்ஸல் என்றாலும் இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஸஹீஹ் - நம்பகமானது - ஆகும்).

முகீரா அவர்கள் கூறியதாவது:

உமர் பின் அப்துல் அஸீஸ் அவர்கள் (ஆட்சிப் பொறுப்புக்கு) நியமிக்கப்பட்டபோது, மர்வான் குடும்பத்தினரை ஒன்று திரட்டிக் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு 'பதக்' (எனும் நிலம்) இருந்தது. அதிலிருந்து அவர்கள் (தமது குடும்பத்திற்காகச்) செலவிடுவார்கள். (மேலும்) பனூ ஹாஷிம் குலத்தின் சிறுவர்களுக்காக அதிலிருந்து வழங்குவார்கள். அவர்களில் துணையின்றி இருப்பவர்களுக்கு (மணம் முடிக்காதவர்களுக்கு) அதைக் கொண்டு திருமணம் செய்து வைப்பார்கள். நிச்சயமாக ஃபாத்திமா (ரலி) அதனைத் தமக்கு (சொந்தமாக) வழங்கிவிடும்படி அவரிடம் (நபியவர்களிடம்) கேட்டபோது, அவர்கள் மறுத்துவிட்டார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (இவ்வுலகை விட்டுப்) பிரியும் வரை, அவர்களது வாழ்நாளில் அது அவ்வாறே இருந்தது.

அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் பொறுப்பேற்றபோது, நபி (ஸல்) அவர்கள் தமது வாழ்நாளில் எப்படிச் செயல்பட்டார்களோ அதேபோன்று அதைக் கையாண்டார்கள். அவர்கள் (இறந்து) செல்லும் வரை அவ்வாறே இருந்தது. பின்னர் உமர் (ரலி) அவர்கள் பொறுப்பேற்றபோது, அவர்கள் இருவரும் செய்ததைப் போன்றே அதைக் கையாண்டார்கள். அவர்கள் (இறந்து) செல்லும் வரை அவ்வாறே இருந்தது. பின்னர் (உஸ்மான் ரலி அவர்களின் காலத்தில்) அது மர்வானுக்கு நில மானியமாக வழங்கப்பட்டது. பின்பு (காலப்போக்கில்) அது உமர் பின் அப்துல் அஸீஸ் ஆகிய எனக்கு வந்து சேர்ந்தது."

உமர் பின் அப்துல் அஸீஸ் (மேலும்) கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஃபாத்திமாவுக்குக் கொடுப்பதைத் தடுத்த ஒரு விவகாரத்தில், (அதை எடுத்துக் கொள்ள) எனக்கு எந்த உரிமையும் இல்லை என்று நான் கருதுகிறேன். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் அது எவ்வாறு (பொது அறக்கட்டளையாக) இருந்ததோ, அதே நிலைக்கு அதனை நான் திருப்பி அளித்துவிட்டேன் என்பதற்கு உங்களை நான் சாட்சியாக்குகிறேன்."

ஷேக் (பைஹகீ) கூறுகிறார்: உஸ்மான் பின் அஃப்பான் (ரலி) அவர்களின் ஆட்சி காலத்தில்தான் 'பதக்' நிலம் மர்வானுக்கு நில மானியமாக (இக்தஆ) வழங்கப்பட்டது. "அல்லாஹ் ஒரு நபிக்கு ஏதேனும் ஒரு வாழ்வாதாரத்தை (உணவை) வழங்கினால், அது அவருக்குப் பின் (ஆட்சிப் பொறுப்புக்கு) வருபவருக்கு உரியதாகும்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கப்படும் செய்தியை அவர் (உஸ்மான் ரலி) அவ்வாறு (சுய விருப்பப்படி வழங்கலாம் என) விளக்கம் செய்திருக்கலாம். அவர் (உஸ்மான் ரலி) தமக்குள்ள செல்வத்தைக் கொண்டு (அந்நிலத்தின் வருமானம் தேவையில்லாத அளவு) தன்னிறைவு பெற்றவராக இருந்ததால், அதனைத் தன் (ஏழை) உறவினர்களுக்கு வழங்கி, அதன் மூலம் உறவுகளைப் பேணி நடந்தார். பல மார்க்க அறிஞர்களிடமும் இதே விளக்கம் காணப்படுகிறது.

மற்ற (அறிஞர்கள்) சிலர், இதன் பொருள்: (அந்நிலங்களை நிர்வகிக்கும்) பொறுப்பை ஏற்பதும், அதில் வாரிசுரிமை முறைப்படி செல்வதைத் தடுப்பதுமே ஆகும். பின்னர் அது முஸ்லிம்களின் பொது நலனுக்காகச் செலவிடப்பட வேண்டும் எனக் கருதுகின்றனர். இதையே அபூபக்கர் (ரலி) மற்றும் உமர் (ரலி) ஆகியோர் செய்தார்கள். மேலும், பதக் நிலத்தின் விவகாரத்தை அதன் பழைய நிலைக்கே உமர் பின் அப்துல் அஸீஸ் திருப்பியளித்தபோது இந்த நிலைப்பாட்டையே (சரியானதாகக்) கண்டார்கள். இந்தக் கருத்தைக் கொண்டவர்கள், நாம் ஸுஹ்ரீ அவர்களின் ஹதீஸில் அறிவித்த செய்தியை ஆதாரமாகக் கொள்கின்றனர்.

கைபர் மற்றும் பதக் ஆகிய நிலங்களைப் பொறுத்தவரை, உமர் பின் கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் அவ்விரண்டையும் (தனிப்பட்ட சொத்தாகக் கருதாமல்) நிறுத்தி வைத்துக் கொண்டு கூறினார்கள்: "அவை இரண்டும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தர்மங்களாகும் (சதகா). அவை அவர்களுக்கு ஏற்படும் (பொதுத்) தேவைகளுக்காகவும், எதிர்பாராத இக்கட்டான செலவினங்களுக்காகவும் இருந்தன. அவற்றின் விவகாரம் (இஸ்லாமிய) ஆட்சியாளரிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டுள்ளது." எனவே, அவை இன்று வரை அதே நிலையில்தான் (அறக்கட்டளையாக) உள்ளன.

ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வஃபாத்தான (மறைந்த) போது, அவர்களின் மனைவியர் (தங்களுக்குக் கிடைக்க வேண்டிய) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் அனந்தரச் சொத்தைக் கேட்பதற்காக, உஸ்மான் பின் அஃப்பான் (ரலி) அவர்களை அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களிடம் (தூது) அனுப்ப நாடினார்கள். அப்போது ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் (மற்ற மனைவியரிடம்), "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'எங்களுக்கு (எந்த வாரிசும்) வாரிசாக முடியாது; நாங்கள் விட்டுச் செல்பவை தர்மமாகும்' என்று கூறவில்லையா?" எனக் கேட்டார்கள்.

கஃனபீ (ரஹ்) அவர்களின் அறிவிப்பில்: "தங்களது உரிமையைக் கேட்பதற்காக (அனுப்ப நாடினார்கள்)..." என்று இடம்பெற்றுள்ளது. (இதனை இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகியோர் தங்களின் ஸஹீஹான நூல்களில் பதிவு செய்துள்ளனர்).

(இதே கருத்தமைந்த மற்றொரு அறிவிப்பில்) ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
நான் (அவர்களிடம்), "நீங்கள் அல்லாஹ்வை அஞ்ச வேண்டாமா? அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'எங்களுக்கு (எந்த வாரிசும்) வாரிசாக முடியாது; நாங்கள் விட்டுச் செல்பவை தர்மமாகும். இந்தச் செல்வம் முஹம்மதின் குடும்பத்தினரின் (அவசரத்) தேவைகளுக்கும், அவர்களின் விருந்தினர்களுக்கும் மட்டுமே உரியதாகும். நான் இறந்துவிட்டால், அது எனக்குப் பின் வரும் (முஸ்லிம்களின்) தலைவரிடம் (பொறுப்பாளரிடம்) ஒப்படைக்கப்படும்' என்று கூறியதை நீங்கள் செவியுறவில்லையா?" என்று கேட்டேன்.

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "எனது வாரிசுகள் (நான் விட்டுச் செல்லும் சொத்திலிருந்து) ஒரு தீனாரைக் கூடப் பங்கிட்டுக் கொள்ள மாட்டார்கள். என் மனைவியரின் பராமரிப்புச் செலவினங்களுக்கும், எனது (நிலங்களை நிர்வகிக்கும்) பணியாளரின் ஊதியத்திற்கும் போக நான் விட்டுச் சென்றவை (அனைத்தும்) தர்மமாகும்."

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஃபாத்திமா (ரலி) அவர்கள் அபூபக்கர் (ரலி) மற்றும் உமர் (ரலி) ஆகியோரிடம் வந்து, தங்களின் (தந்தையான நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து கிடைக்க வேண்டிய) வாரிசுரிமைச் சொத்தைக் கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள் இருவரும், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'எங்களுக்கு (நபிமார்களுக்கு) யாரும் வாரிசாக மாட்டார்கள்; நாங்கள் விட்டுச் செல்பவை அனைத்தும் தர்மம் (ஸதகா) ஆகும்' என்று கூறுவதை நாங்கள் கேட்டுள்ளோம்" எனப் பதிலளித்தனர்.

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஃபாத்திமா (ரலி) அவர்கள் அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களிடம் வந்து, "உங்களுக்கு யார் வாரிசாவார்கள்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள், "எனது குடும்பத்தாரும் எனது குழந்தைகளும் (வாரிசாவார்கள்)" என்று பதிலளித்தார்கள். அப்போது ஃபாத்திமா (ரலி) அவர்கள், "(அப்படியென்றால்) நான் ஏன் நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு வாரிசாகக் கூடாது?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அபூபக்கர் (ரலி) கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக நாங்கள் (நபிமார்கள்) வாரிசுச் சொத்தாக எதையும் விட்டுச் செல்வதில்லை" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதை நான் கேட்டிருக்கிறேன். "ஆயினும், நபி (ஸல்) அவர்கள் யாரைப் பராமரித்து வந்தார்களோ, அவர்களை நானும் பராமரிப்பேன். மேலும், நபி (ஸல்) அவர்கள் யாருக்காகச் செலவு செய்து வந்தார்களோ, அவர்களுக்காக நானும் செலவு செய்வேன்."

12742 - அபூசலமா அவர்கள் வழியாக ஃபாத்திமா (ரலி) அவர்களைக் குறித்து வரும் மற்றொரு அறிவிப்பிலும் இதே போன்ற செய்தியே இடம்பெற்றுள்ளது. எனினும், அதில் அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்களின் பெயர் (அறிவிப்பாளர் தொடரில்) குறிப்பிடப்படவில்லை.

ஹுதைஃபா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக (ஒரு) நபிக்கு (எவரும்) வாரிசாக முடியாது (அதாவது, நபியின் சொத்துக்கள் வாரிசுரிமை அடிப்படையில் பங்கிடப்படாது)."

மேலும் அபுல் அப்பாஸ் (எனும் அறிவிப்பாளர்) வேறொரு இடத்தில் (இதனை அறிவிக்கையில்), "நிச்சயமாக நாங்கள் (நபிமார்கள் எவரும்) வாரிசுரிமையாக (எதையும்) விட்டுச் செல்வதில்லை" எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

ஸைத் பின் அலி பின் அல்-ஹுஸைன் பின் அலி (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"என்னைப் பொறுத்தவரை, நான் அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களின் இடத்தில் (தலைவராக) இருந்திருந்தால், ஃபதக் (தோட்டம் தொடர்பான) விவகாரத்தில் அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் வழங்கிய அதே தீர்ப்பையே நானும் வழங்கியிருப்பேன்."

ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம், "பஹ்ரைனிலிருந்து செல்வம் (வரிப்பணம்) வரும்போது, உனக்கு இவ்வளவு, இவ்வளவு, இவ்வளவு தருவேன்" என்று (தமது இரு கைகளாலும் சைகை செய்து) கூறினார்கள். ஆனால், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வஃபாத் ஆகும் (மரணமடையும்) வரை பஹ்ரைனிலிருந்து அந்தச் செல்வம் வந்து சேரவில்லை.

பின்னர் (அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களின் ஆட்சிக்காலத்தில்), பஹ்ரைனிலிருந்து செல்வம் வந்தபோது, அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள், "நபி (ஸல்) அவர்களிடம் கடன் கொடுத்தவர்கள் அல்லது நபி (ஸல்) அவர்களால் (ஏதேனும் தருவதாக) வாக்களிக்கப்பட்டவர்கள் யாரேனும் இருந்தால், அவர்கள் (எம்மிடம்) முன்வரட்டும்" என்று அறிவித்தார்கள்.

எனவே, நான் அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களிடம் சென்று, "பஹ்ரைன் செல்வம் வரும்போது எனக்கு இவ்வளவு, இவ்வளவு, இவ்வளவு (அதாவது மூன்று அள்ளல்கள்) தருவதாக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம் வாக்களித்திருந்தார்கள்" என்று கூறினேன்.

அதற்கு அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள், "(உன் இரு கைகளாலும்) எடுத்துக்கொள்" என்றார்கள். நான் அள்ளி எடுத்தேன். அவர்கள், "அதை எண்ணிப்பார்" என்றார்கள். நான் எண்ணிப் பார்த்தபோது அதில் ஐந்நூறு (நாணயங்கள்) இருந்தன. அப்போது அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள், "இதனைப் போன்று இன்னும் இரண்டு மடங்கு (மொத்தம் ஆயிரத்து ஐந்நூறு) எடுத்துக்கொள்" என்றார்கள்.

இப்னுல் முன்கதிர் (ரஹ்) அவர்களின் அறிவிப்பில் கூடுதலாகப் பின்வருமாறு இடம்பெற்றுள்ளது:
(ஜாபிர் (ரலி) கூறினார்கள்:) நான் அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களிடம் (இதற்காக) ஒருமுறை சென்று கேட்டேன்; அவர்கள் எனக்குத் தரவில்லை. மீண்டும் இரண்டாவது முறை சென்று கேட்டேன்; அப்போதும் அவர்கள் எனக்குத் தரவில்லை. எனவே நான் அவர்களிடம், "நான் உங்களிடம் இரண்டு முறை கேட்டும் நீங்கள் எனக்குத் தரவில்லை. ஒன்றில் நீங்கள் எனக்குத் தர வேண்டும், அல்லது நீங்கள் கஞ்சத்தனம் காட்டுகிறீர்கள் (என்று நான் கருத வேண்டியிருக்கும்)" என்று கூறினேன். அதற்கு அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள், "நீங்கள் என்னிடம் வந்த ஒவ்வொரு முறையும் உங்களுக்குத் தர வேண்டும் என்றே நான் நாடினேன் (ஆனால் போதிய செல்வம் அப்போது கைவசம் இல்லை). கஞ்சத்தனத்தை விட மோசமான நோய் வேறு என்ன இருக்க முடியும்?" என்று பதிலளித்தார்கள்.

(அறிவிப்பாளர்களில் ஒருவரான இஸ்ஹாக் (ரஹ்) கூறுகிறார்: சுஃப்யான் (ரஹ்) எனக்கு இவ்வாறே அறிவித்தார். இச்செய்தி ஸஹீஹ் புகாரி மற்றும் ஸஹீஹ் முஸ்லிம் ஆகிய நூல்களிலும் பதிவாகியுள்ளது).

அபூதுஃபைல் (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

பாத்திமா (ரழி) அவர்கள் அபூபக்கர் (ரழி) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் கலீபாவே! அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு நீங்கள் வாரிசானீர்களா அல்லது அவர்களின் குடும்பத்தாரா (வாரிசுரிமை பெறுவார்களா)?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அபூபக்கர் (ரழி), "இல்லை, அவர்களின் குடும்பத்தார் தான் (வாரிசு)" என்று பதிலளித்தார்கள்.

பாத்திமா (ரழி), "அப்படியானால் 'கும்ஸ்' (போர்ப்பொருளில் ஐந்தில் ஒரு பங்கு - இதில் நபியவர்களுக்குரிய பங்கு) விவகாரம் என்ன?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அபூபக்கர் (ரழி) கூறினார்கள்: "'அல்லாஹ் ஒரு நபிக்கு ஏதேனும் ஒரு வாழ்வாதாரத்தை (உணவு அல்லது வருமானத்தை) வழங்கி, பிறகு அவரைத் தன்னிடத்தில் அழைத்துக் கொண்டால் (அவர் மரணித்தால்), அது அவருக்குப் பின் (ஆட்சிப்) பொறுப்புக்கு வருபவரையே சேரும்' என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் செவியுற்றுள்ளேன். எனவே, நான் (ஆட்சிப்) பொறுப்பேற்ற போது, அதனை (பொதுநலனுக்காக) முஸ்லிம்களிடமே திருப்பிக் கொடுக்க வேண்டும் என்று கருதினேன்".

அதற்கு பாத்திமா (ரழி), "நீங்களும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுமே (இவ்விஷயத்தை) நன்கறிந்தவர்கள்" என்று கூறிவிட்டுத் திரும்பிச் சென்றார்கள்.

உபாதா பின் அஸ்-ஸாமித் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஹுனைன் போரின் போது, நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒரு ஒட்டகத்தின் விலாப்பகுதியிலிருந்து ஒரு ரோமத்தை (கையில்) எடுத்துக்கொண்டு கூறினார்கள்: "மக்களே! அல்லாஹ் உங்களுக்கு (போர்ச் செல்வமாக) வழங்கியவற்றிலிருந்து இந்த (ரோமத்தின்) அளவு கூட எனக்கு (சொந்தமாகப் பயன்படுத்த) அனுமதியில்லை; ஐந்தில் ஒரு பங்கைத் (கும்ஸ்) தவிர. அந்த ஐந்தில் ஒரு பங்கும் உங்களுக்கே திருப்பியளிக்கப்படும் (அதாவது உங்களின் நலன்களுக்காகவே செலவிடப்படும்)."

இதன் பொருள் (அல்லாஹ்வே மிக அறிந்தவன்): 'உங்களின் (பொது) நலன்களுக்காகவே அது திருப்பியளிக்கப்படும்' என்பதாகும்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அப்துல் கைஸ் தூதுக்குழுவினர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எங்களுக்கும் உங்களுக்குமிடையே முழர் (குலத்தைச் சேர்ந்த) இந்த மக்கள் (தடையாக) உள்ளனர். எனவே, புனித மாதத்தில் - அல்லது (அவர்) ரஜப் மாதத்தில் (என்று) கூறினார் - அன்றி எங்களால் உங்களிடம் வர முடியாது. ஆகையால், நாங்கள் (உறுதியாகப்) பற்றிக்கொள்வதற்கும், எங்களுக்குப் பின்னால் உள்ள எங்கள் சமூகத்தாரை அதன் பக்கம் அழைப்பதற்குமான (முக்கியமான) ஒரு கட்டளையை எங்களுக்கு இடுங்கள்" என்று கூறினர்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நான்கு காரியங்களைச் செய்யுமாறு உங்களுக்கு நான் கட்டளையிடுகிறேன்; நான்கு காரியங்களை விட்டும் உங்களைத் தடுக்கிறேன். வணக்கத்திற்குரியவன் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யாருமில்லை என்று நீங்கள் சாட்சி கூற வேண்டும், தொழுகையை நிலைநிறுத்த வேண்டும், ஜகாத் வழங்க வேண்டும், மேலும் போர்ச் செல்வங்களிலிருந்து (கனீமத்) அல்லாஹ்வுக்கான (ஐந்தில் ஒரு) பங்கையும், 'ஸஃபிய்யு' (எனும் தலைவருக்குரிய சிறப்புப் பங்கை)யும் நீங்கள் வழங்கிவிட வேண்டும் என உங்களுக்குக் கட்டளையிடுகிறேன். மேலும், துப்பா, ஹந்தம், முஸப்பத் மற்றும் நகீர் (ஆகிய மது தயாரிக்கப் பயன்படும் பாத்திரங்களை உபயோகிப்பதை) விட்டும் உங்களைத் தடுக்கிறேன்."

(இந்த ஹதீஸில் இடம்பெறும் 'ஸஃபிய்யு' என்ற சொல்லை அபூஹிலால் அர்-ராஸிபீ அவர்கள் மட்டுமே தனித்துக் குறிப்பிட்டுள்ளார்கள்).

யஸீத் பின் அப்தில்லாஹ் பின் அஷ்-ஷிக்கீர் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

நாங்கள் 'மிர்பத்' (பஸராவிலுள்ள ஒரு இடம்) எனும் இடத்தில் அமர்ந்திருந்தோம். அக்கூட்டத்தில் நான் மிகவும் சிறியவனாக அல்லது வயதில் குறைந்தவர்களில் ஒருவனாக இருந்தேன். அப்போது கிராமப்புறத்தைச் சேர்ந்த ஒரு மனிதர் எங்களிடம் வந்தார். அவரைப் பார்த்ததும், "இவர் இவ்வூரைச் சேர்ந்தவர் அல்லர் (வெளியூர்க்காரர்) என்று தெரிகிறதே?" என்று நாங்கள் பேசிக்கொண்டோம்.

"ஆம்" என்ற அவரிடம், ஒரு தோல் துண்டில் (அல்லது ஒரு தோல் பைத்துண்டில் என்று அறிவிப்பாளர் கூறியிருக்கலாம்) எழுதப்பட்ட ஒரு கடிதம் இருந்தது. அவர், "இது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எனக்கு எழுதிக்கொடுத்த கடிதமாகும்" என்று கூறினார்.

அதில் (பின்வருமாறு) எழுதப்பட்டிருந்தது: "பிஸ்மில்லாஹிர் ரஹ்மானிர் ரஹீம். இது இறைத்தூதர் முஹம்மத் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து, 'உக்ல்' கூட்டத்தாரைச் சேர்ந்த 'பனூ ஸுஹைர் பின் உகைஷ்' கிளையினருக்கு எழுதப்படுவது: நீங்கள் தொழுகையை நிலைநாட்டி, ஸகாத்தை வழங்கி, இணைவைப்பவர்களை விட்டு விலகி (முஸ்லிம்களுடன் இணைந்து), போர்ப்பொருள்களில் ஐந்தில் ஒரு பங்கையும் (குமுஸ்), பின்னர் நபியின் பங்கையும், (பங்கிடுவதற்கு முன் நபி தமக்காகத்) தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பொருளையும் (அளித்துவிட்டால்), நீங்கள் அல்லாஹ் மற்றும் அவனது தூதரின் பாதுகாப்பில் இருப்பீர்கள்."

அப்போது மக்கள் (அந்த கிராமவாசியிடம்), "அல்லாஹ் உங்களைச் சீர்படுத்துவானாக! நீங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து செவியுற்றதை எங்களுக்கு அறிவியுங்கள்" என்று கேட்டனர்.

அதற்கு அவர், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் செவியுற்றுள்ளேன்: 'பொறுமையின் மாதத்தில் (ரமழானில்) நோன்பு நோற்பதும், ஒவ்வொரு மாதத்திலும் மூன்று நாட்கள் நோன்பு நோற்பதும் நெஞ்சின் கசப்புகளை - (பகைமை, பொறாமை போன்ற) உள்ளத்தின் அழுக்காறுகளை - பெருமளவு போக்கிவிடும்'" என்று கூறினார்.

(இதைக் கேட்டுக்கொண்டிருந்த) குர்ரா (ரஹ்) கூறுகிறார்கள்: நான் அவரிடம் (யஸீதிடம்), "'வஃக்ரஸ் ஸத்ர்' (நெஞ்சின் கொதிப்பு) என்றா கூறினீர்கள்?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர், "(இல்லை) 'வஹரஸ் ஸத்ர்' (நெஞ்சின் அழுக்காறு) என்று கூறினார்.

அப்போது கூட்டத்தினர் (அந்த கிராமவாசியிடம்), "இதை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற, நீங்கள் (நேரடியாகத்) தான் செவியுற்றீர்களா?" என்று கேட்டார்கள்.

உடனே அவர் தமது கடிதத்தை நோக்கிச் சென்று அதை எடுத்துக் கொண்டு வேகமாகப் புறப்பட்டார். பின்னர், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மீது நான் பொய் சொல்வேன் என்று நீங்கள் அஞ்சுகிறீர்கள் என நான் கருதுகிறேன். அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! இன்று நான் உங்களுக்கு எந்த ஹதீஸையும் அறிவிக்க மாட்டேன்" என்று (கோபத்துடன்) கூறினார்.

"பத்ருப் போர் நாளில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் 'துல்ஃபிகார்' எனும் தமது வாளை (தனக்குரிய விசேடப் பங்காகப்) போர்ப்பொருளாகப் பெற்றார்கள்" என்று இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அறிவிக்கிறார்கள்.

ஆமிர் அஷ்-ஷஅபீ அவர்கள் கூறினார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்களுக்குப் (போரில் கிடைத்த) பொருள்களில் 'ஸஹ்முஸ் ஸஃபீ' (தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பங்கு) என்று அழைக்கப்படும் ஒரு பங்கு இருந்தது. அவர்கள் விரும்பினால் ஓர் ஆண் அடிமையையோ, விரும்பினால் ஒரு பெண் அடிமையையோ, அல்லது விரும்பினால் ஒரு குதிரையையோ (தமக்காக) எடுத்துக் கொள்வார்கள். (போர்ச் செல்வங்களில்) ஐந்தில் ஒரு பங்கை (கும்ஸ்) பிரிப்பதற்கு முன்பாகவே அதனை அவர்கள் தேர்ந்தெடுத்துக் கொள்வார்கள்.

இப்னு அவ்ன் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் (போர்ச் செல்வப்) பங்கு மற்றும் 'ஸஃபீ' (சிறப்புத் தேர்வு) குறித்து முஹம்மதிடம் (இப்னு ஸீரின்) நான் கேட்டேன். அதற்கு அவர், "அவர்கள் (போரில்) நேரில் கலந்து கொள்ளாவிட்டாலும், முஸ்லிம்களுடன் சேர்த்து அவர்களுக்கும் ஒரு பங்கு ஒதுக்கப்பட்டது. மேலும், 'ஸஃபீ' என்பது எல்லாவற்றுக்கும் முன்னதாக 'கும்ஸ்' (ஐந்தில் ஒரு பாகம்) நிதியிலிருந்து (ஒரு குறிப்பிட்ட பொருளாக) அவருக்காகப் பிரத்தியேகமாக எடுக்கப்படுவதாகும்" என்று பதிலளித்தார்.

கதாதா (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (நேரடியாகப்) போரில் கலந்துகொள்ளும் போது, அவர்களுக்கு என்று ஒரு சிறப்புப் பங்கு (ஸஃபீ - صَفِيّ) இருந்தது. அதனை அவர்கள் (போர்ச் செல்வங்களில்) தாங்கள் விரும்பியதிலிருந்து எடுத்துக்கொள்வார்கள். ஸஃபிய்யா (ரலி) அவர்கள் அத்தகைய (சிறப்புப்) பங்கிலிருந்து (தேர்ந்தெடுத்துப்) பெறப்பட்டவர்களாவார்கள். ஆனால், அவர்கள் நேரடியாகப் போரில் கலந்துகொள்ளாத போது, அவர்களுக்கான பங்கு (சாதாரணப் போர் வீரர்களைப் போலவே) தனியாக ஒதுக்கப்படும்; எனினும், (அதில் தங்களுக்கு விரும்பியதைத்) தேர்ந்தெடுக்கும் உரிமை அவர்களுக்கு இருக்கவில்லை.

ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஸஃபிய்யா (ரலி) அவர்கள் (போர்ச் செல்வங்களில் தலைவருக்குரிய) 'ஸஃபீ' (எனும் சிறப்புப் பங்கில்) உள்ளவராக இருந்தார்கள்."

அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி) அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அபூதல்ஹா (ரலி) அவர்களிடம், "நான் கைபருக்குப் புறப்படும்போது எனக்குச் சேவை செய்ய உங்கள் சிறுவர்களில் ஒருவரைத் தேடிக் கொண்டு வாருங்கள்" என்று கூறினார்கள். எனவே, அபூதல்ஹா (ரலி) அவர்கள் என்னைத் தமது வாகனத்தில் தமக்குப் பின்னால் அமர்த்திக்கொண்டு புறப்பட்டார்கள். அப்போது நான் பருவ வயதை நெருங்கிக் கொண்டிருந்த சிறுவனாக இருந்தேன்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (பயணத்தின் இடையே) தங்கும்போதெல்லாம் அவர்களுக்கு நான் சேவை செய்து வந்தேன். அப்போது அவர்கள், "அல்லாஹும்ம இன்னீ அவூது பிக்க மினல் ஹம்மி வல்ஹஸனி, வல்அஜ்ஸி வல்கஸலி, வல்புஹ்லி வல்ஜுப்னி, வளலஇத் தய்னி வகலபத்திர் ரிஜால்" (இறைவா! கவலை, துக்கம், இயலாமை, சோம்பல், கஞ்சத்தனம், கோழைத்தனம், கடனின் சுமை, மனிதர்களின் அடக்குமுறை ஆகியவற்றிலிருந்து உன்னிடம் நான் பாதுகாப்புக் கோருகிறேன்) என்று அதிகமாகப் பிரார்த்திப்பதை நான் செவியேற்பேன்.

பின்னர் நாங்கள் கைபரை அடைந்தோம். அல்லாஹ் அவர்களுக்கு அந்தக் கோட்டையின் வெற்றியை அளித்தபோது, ஹுயய் பின் அக்தபின் மகள் ஸஃபிய்யாவின் அழகு பற்றி அவர்களிடம் கூறப்பட்டது. அவருடைய கணவர் (போரில்) கொல்லப்பட்டிருந்தார்; அவர் (அப்போதுதான் திருமணமான) புதுப்பெண்ணாக இருந்தார். எனவே, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரைத் தமக்காகத் தேர்ந்தெடுத்துக் கொண்டார்கள். பின்னர் அவருடன் (மதீனாவை நோக்கிப்) புறப்பட்டார்கள். நாங்கள் 'ஸத்துஸ் ஸஹ்பா' எனும் இடத்தை அடைந்தபோது, அவர் (மாதவிடாயிலிருந்து) தூய்மையடைந்தார். அப்போது அவருடன் (இல்லறத்தில்) இணைந்தார்கள்.

பின்னர் ஒரு சிறிய தோலில் 'ஹைஸ்' (பேரீச்சம்பழம், நெய், பாலாடைக்கட்டி கலந்த உணவு) தயாரித்தார்கள். பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (என்னிடம்), "உன்னைச் சுற்றியுள்ளவர்களை அழைப்பாயாக!" என்று கூறினார்கள். இதுவே ஹுயய்யின் மகள் ஸஃபிய்யாவுக்காக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அளித்த வலீமா (மண விருந்து) ஆகும்.

பின்னர் நாங்கள் மதீனாவை நோக்கிப் புறப்பட்டோம். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமக்குப் பின்னால் ஒரு போர்வையால் அவருக்கு (அமரும் இடத்தை) வசதியாக அமைத்துக் கொடுப்பதை நான் பார்த்தேன். பின்னர் தமது ஒட்டகத்தின் அருகே அமர்ந்து தமது முழங்காலை (படியாக) வைப்பார்கள்; ஸஃபிய்யா (ரலி) அவர்கள் தமது காலை அவர்களின் முழங்கால் மீது வைத்து (ஒட்டகத்தில்) ஏறுவார்கள்.

நாங்கள் தொடர்ந்து பயணித்து மதீனாவை நெருங்கியபோது, அவர்கள் உஹுத் மலையைப் பார்த்து, "இந்த மலை நம்மை நேசிக்கிறது; நாமும் இதை நேசிக்கிறோம்" என்று கூறினார்கள். பின்னர் மதீனாவைப் பார்த்து, "இறைவா! இப்ராஹீம் (அலை) அவர்கள் மக்காவைப் புனிதமாக்கியதைப் போன்று, நான் இம்மதீனாவின் இரண்டு கருங்கல் மலைகளுக்கு இடைப்பட்ட பகுதியை புனிதமாக்குகிறேன். இறைவா! இவர்களது 'முத்' மற்றும் 'ஸாஉ' (எனும் அளவைகளில்) இவர்களுக்கு நீ பரக்கத் (அருள்வளம்) செய்வாயாக!" என்று பிரார்த்தித்தார்கள்.

அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
(போர்க்கைதிகளில்) ஒரு பெண் திஹ்யா (ரலி) அவர்களின் பங்கில் வந்து சேர்ந்தார். அப்போது (நபி (ஸல்) அவர்களிடம்), "அல்லாஹ்வின் தூதரே! திஹ்யாவின் பங்கில் ஓர் அழகான பெண் வந்து சேர்ந்துள்ளார்" என்று கூறப்பட்டது. உடனே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (அவருக்குப் பகரமாக) ஏழு நபர்களைக் கொடுத்து அப்பெண்ணை வாங்கினார்கள். பின்னர் அப்பெண்ணை (மணப்பெண்ணாகத்) தயார்படுத்துவதற்காகவும், அலங்கரிப்பதற்காகவும் உம்மு சுலைம் (ரலி) அவர்களிடம் ஒப்படைத்தார்கள்.

(அறிவிப்பாளர் கூறுகிறார்:) "அப்பெண் தனது (இத்தா எனும்) காத்திருப்பு காலத்தை அவரது வீட்டிலேயே கழித்தார் (என்று அனஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாக நான் கருதுகிறேன்). அவர்தான் ஸஃபிய்யா பின்த் ஹுயய் (ரலி) ஆவார்." இதனை இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் தனது ஸஹீஹ் நூலில் அஃப்பான் வழியாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.

ஸுலைமான் பின் முகீரா, ஸாபித் வழியாக அறிவிக்கிறார்: அனஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஸஃபிய்யா (ரலி) அவர்கள் திஹ்யாவின் பங்கில் (பங்கிடப்பட்டபோது) சேர்ந்தார். மக்கள் அவரைப் பற்றி அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் புகழ்ந்து பேசலானார்கள். 'போர்க்கைதிகளில் இவரைப் போன்ற ஒருத்தியை நாங்கள் பார்த்ததில்லை' என்று அவர்கள் கூறினார்கள். உடனே நபியவர்கள் திஹ்யாவிடம் ஆளனுப்பி, அவர் விரும்பியதை (பகரமாக) வழங்கி அப்பெண்ணை வாங்கினார்கள். பிறகு, அவரை என் தாயாரிடம் (உம்மு சுலைமிடம்) ஒப்படைத்து, 'இவரை (மணப்பெண்ணாகத்) தயார்படுத்துங்கள்' என்று கூறினார்கள்."

இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "எங்களுக்கிடையே உள்ள மார்க்க அறிஞர்கள் எவரும் இது குறித்துக் கருத்து வேறுபாடு கொள்ளவில்லை. நான் அறிந்த வரையிலும், அவர்களின் கூற்றிலிருந்து நாங்கள் மனனம் செய்த வரையிலும்: 'போர்ச் செல்வங்களைப் பங்கிடுவதற்கு முன்பாகவே அதிலிருந்து தமக்கென ஒரு பங்கைத் தேர்ந்தெடுத்துக் கொள்ளும் உரிமை (ஸஃபிய்யுல் கனீமா) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைத் தவிர வேறு எவருக்கும் கிடையாது' என்பதே அதுவாகும்."

முஹம்மது பின் இஸ்ஹாக் பின் யஸார் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (தம் பயணத்தைத்) தொடர்ந்தார்கள். 'ஸஃப்ரா' என்று அழைக்கப்படும் ஒரு குறுகிய பாதையிலிருந்து வெளியேறியபோது, 'ஸைய்ர்' என்று அழைக்கப்படும் ஒரு மணல் குன்றுக்கு (வந்து சேர்ந்தார்கள்). அது பத்ரிலிருந்து ஓர் இரவு அல்லது அதைவிடச் சற்று அதிகமான பயணத் தொலைவில் இருந்தது. அந்த மணல் குன்றில் வைத்து, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (போரில் கிடைத்த) உபரிச் செல்வங்களை (அன்-நஃபல்) முஸ்லிம்களுக்கு இடையே பங்கிட்டார்கள்.

இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"'ஸைய்ர்' பகுதியைச் சுற்றியுள்ளவர்களும் அதன் மக்களும் இணைவைப்பாளர்களாகவே இருந்தனர்."

(மேலும்) இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பனூ முஸ்தலிக் (கோத்திரத்தாரின்) செல்வங்களையும் அவர்களின் போர்க்கைதிகளையும், அங்கிருந்து புறப்படுவதற்கு முன்பாக, எவ்விடத்தில் அவற்றைக் கைப்பற்றினார்களோ அவ்விடத்திலேயே பங்கிட்டார்கள். அதனைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகள் அனைத்தும் இணைவைப்பவர்களின் தேசமாகவே (தாருல் ஹர்ப்) இருந்தன. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும் அவர்களின் படைத் தளபதிகளும் தாங்கள் கைப்பற்றிய போர்ச் செல்வங்களில் பெரும்பான்மையானவற்றை போர் புரியும் எதிரிகளின் தேசங்களிலேயே (வைத்து) பங்கிட்டார்கள்."

அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பத்ருப் போரின் போது முந்நூற்று பதினைந்து (நபர்களுடன்) புறப்பட்டார்கள். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள்: "யா அல்லாஹ்! இவர்கள் வெறும் கால்களுடன் (நடந்து செல்பவர்களாக) இருக்கிறார்கள், எனவே இவர்களுக்கு வாகனங்களை வழங்குவாயாக! யா அல்லாஹ்! இவர்கள் ஆடையின்றி (போதிய ஆடைகளின்றி) இருக்கிறார்கள், எனவே இவர்களுக்கு ஆடைகளை அணிவிப்பாயாக! யா அல்லாஹ்! இவர்கள் பசியோடு இருக்கிறார்கள், எனவே இவர்களுக்கு உணவளிப்பாயாக!" என்று (பிரார்த்தனை) செய்தார்கள்.

அல்லாஹ் அவர்களுக்கு பத்ரு நாளில் வெற்றியை வழங்கினான். அவர்கள் (போரிலிருந்து) திரும்பிய போது, அவர்களில் ஒவ்வொரு மனிதரும் ஒன்று அல்லது இரண்டு ஒட்டகங்களுடன் திரும்பாமல் இருக்கவில்லை (அதாவது ஒவ்வொருவரிடமும் ஒன்று அல்லது இரண்டு ஒட்டகங்கள் இருந்தன); மேலும் அவர்கள் (புதிய) ஆடைகளை அணிந்தவர்களாகவும், பசி தீர்ந்தவர்களாகவும் இருந்தனர்.

ஷேக் (பைஹகி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் இந்தப் பிரச்சினையை (சட்டத்தை) 'கிதாபுஸ் ஸியர்' (போர் வரலாறு மற்றும் சட்டங்கள்) எனும் பகுதியில் மீண்டும் குறிப்பிட்டுள்ளார்கள். இன்ஷா அல்லாஹ், நாம் அதனை அதன் உரிய இடத்தில் முழுமையாகக் குறிப்பிடுவோம்.

அப்துர் ரஹ்மான் பின் அவ்ஃப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

பத்ருப் போரின்போது நான் (படையினரின்) வரிசையில் நின்றுகொண்டிருந்தபோது, எனது வலது புறமும் இடது புறமும் பார்த்தேன். அங்கு (வயதில்) மிகச் சிறியவர்களான இரு அன்சாரிச் சிறுவர்களுக்கு மத்தியில் நான் இருப்பதைக் கண்டேன். (எனது பாதுகாப்பிற்காக) அவர்களை விட பலசாலிகளான இருவருக்கு மத்தியில் நான் நின்றிருக்கக் கூடாதா என்று (மனதிற்குள்) எண்ணினேன். அப்போது, அவர்களில் ஒருவர் என்னைச் சுண்டித் தொட்டு, "என் சிறிய தந்தையே! உங்களுக்கு அபூ ஜஹ்லைத் தெரியுமா?" என்று கேட்டார். நான், "ஆம், தெரியும். அவனிடம் உனக்கு என்ன வேலை, என் சகோதரனின் மகனே?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர், "அவன் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைத் திட்டுகிறான் என்று எனக்குத் தெரிவிக்கப்பட்டது. என் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக! நான் அவனைப் பார்த்தால், எங்களில் (மரணம்) விரைவாக யாருக்கு விதிக்கப்பட்டுள்ளதோ அவர் மரணிக்கும் வரை எனது உடல் அவனது உடலை விட்டுப் பிரியாது (அவனை விடமாட்டேன்)" என்று கூறினார். அவரது பேச்சைக் கேட்டு நான் ஆச்சரியப்பட்டேன். பின்னர் மற்றொரு சிறுவனும் என்னைச் சுண்டித் தொட்டு, அவரும் அதையே கூறினார்.

சிறிது நேரத்திற்குப் பிறகு மக்கள் மத்தியில் அபூ ஜஹ்ல் (அங்கும் இங்கும்) நடமாடுவதை நான் பார்த்தேன். நான் (அச்சிறுவர்களிடம்), "இதோ பாருங்கள்! நீங்கள் என்னிடம் விசாரித்த உங்கள் ஆள் இவன்தான்" என்று கூறினேன். உடனே, அவர்கள் இருவரும் தங்கள் வாள்களால் அவனை நோக்கி விரைந்து சென்று, அவனைத் தாக்கி (வெட்டிக்) கொன்றனர். பின்னர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் திரும்பிச் சென்று அந்தச் செய்தியைத் தெரிவித்தனர்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "உங்களில் யார் அவனைக் கொன்றது?" என்று கேட்டார்கள். அவர்கள் ஒவ்வொருவரும், "நான் தான் அவனைக் கொன்றேன்" என்று கூறினார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "நீங்கள் உங்கள் வாள்களைத் துடைத்து விட்டீர்களா?" என்று கேட்டார்கள். அவர்கள் "இல்லை" என்று பதிலளித்தனர். பின்னர் அந்த (இரு) வாள்களையும் பார்த்துவிட்டு, "நிச்சயமாக, நீங்கள் இருவருமே அவனைக் கொன்றுள்ளீர்கள்" என்று கூறினார்கள். எனினும் கொல்லப்பட்டவனின் பொருட்கள் (அவன் அணிந்திருந்த கவசம், ஆயுதம் போன்ற 'ஸலப்' எனும் போர்ச் செல்வம்) அனைத்தையும் முஆத் பின் அம்ரு பின் அல்-ஜமூஹ் என்பவருக்கு வழங்கத் தீர்ப்பளித்தார்கள். அந்த இரு சிறுவர்கள், முஆத் பின் அஃப்ரா மற்றும் முஆத் பின் அம்ரு பின் அல்-ஜமூஹ் ஆகியோராவர்.

(இமாம் பைஹகீ கூறுகிறார்:) இதனை புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய நூல்களில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. பத்ருப் போரின்போது கனீமத் (போர்ச் செல்வங்கள்) எவ்வாறு பங்கிடப்பட்டன என்பது குறித்து ஏற்கனவே விளக்கப்பட்டுள்ளது. ஒருவரைக் கொன்றவருக்கே அவரது பொருட்கள் (ஸலப்) சேரும் என்ற சட்டம் பத்ருப் போருக்குப் பின்னரே நடைமுறைக்கு வந்தது என்பதற்கு அபூ கதாதா (ரலி) அவர்களின் ஹதீஸ் ஆதாரமாக உள்ளது.

அபூ கதாதா அல்-அன்சாரி (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஹுனைன் (போர் நடைபெற்ற) ஆண்டில் நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் (போருக்காகப்) புறப்பட்டோம். (இரு படைகளும்) சந்தித்த போது, முஸ்லிம்களுக்கு (ஆரம்பத்தில்) ஒரு பின்னடைவு ஏற்பட்டது. அப்போது, இணைவைப்பாளர்களில் ஒருவன் ஒரு முஸ்லிமை மிகைத்து (அவரைத் தாக்கிக்) கொண்டிருப்பதை நான் கண்டேன். நான் (அவரைத் தாக்க) சுற்றிச் சென்று அவருக்குப் பின்புறமாக வந்து, அவரது தோள்பட்டை நரம்பின் மீது (வாளால்) ஒரு வெட்டு விழுத்தினேன். அவர் என் பக்கம் திரும்பி என்னை (மிகக் கடுமையாகக்) கட்டியணைத்தார்; (அந்த அழுத்தத்தினால்) மரணத்தின் வாடையை (மரணத்தின் வேதனையை) நான் உணர்ந்தேன். பின்னர் அவருக்கு மரணம் ஏற்படவே, (அவரது பிடி தளர்ந்து) என்னை விட்டுவிட்டார்.

பிறகு நான் உமர் பின் கத்தாப் (ரழி) அவர்களைச் சந்தித்து, "மக்களுக்கு என்ன நேர்ந்தது? (ஏன் பின்வாங்குகிறார்கள்?)" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "(இது) அல்லாஹ்வின் கட்டளை (விதி)" என்றார்கள். அதன் பின்னர் மக்கள் (மீண்டும் ஒன்று திரண்டு போர் முனைக்குத்) திரும்பினார்கள்.

(வெற்றிக்குப் பின்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "எவரேனும் (எதிரிகளில்) ஒருவனைக் கொன்று, அதற்கான (ஆதாரப்பூர்வமான) சாட்சியையும் பெற்றிருந்தால், கொல்லப்பட்டவனின் உடமைகள் (அவன் அணிந்திருந்த கவசம், ஆயுதம் போன்றவை) அவனுக்கே உரியதாகும்" என்று கூறினார்கள். நான் எழுந்து நின்று, "எனக்காக சாட்சி கூறுபவர் யார்?" என்று கேட்டுவிட்டு (யாரும் முன்வராததால்) அமர்ந்து கொண்டேன். இரண்டாவது முறையும் அவர்கள் அவ்வாறே கூறினார்கள். நான் எழுந்து நின்று, "எனக்காக சாட்சி கூறுபவர் யார்?" என்று கேட்டுவிட்டு அமர்ந்து கொண்டேன். மூன்றாவது முறையும் அவர்கள் அவ்வாறே கூறினார்கள். நான் மூன்றாவது முறையும் எழுந்து நின்றேன்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அபூ கதாதாவே! உமக்கு என்ன நேர்ந்தது?" என்று கேட்டார்கள். நான் நடந்த (முழு) நிகழ்வையும் அவர்களிடம் விவரித்தேன். அப்போது மக்களில் ஒருவர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இவர் உண்மையே கூறினார். கொல்லப்பட்டவனின் அந்த உடமைகள் (தற்போது) என்னிடம் தான் உள்ளன. (அவற்றை நானே வைத்துக் கொள்ள அனுமதித்து) இவரைத் திருப்திப்படுத்துங்கள் (பகரமாக வேறு ஏதேனும் கொடுத்து இவரைச் சம்மதிக்க வையுங்கள்)" என்று கூறினார்.

அதற்கு அபூபக்கர் (ரழி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! அவ்வாறு முடியாது. அல்லாஹ்வுக்காகவும் அவனது தூதருக்காகவும் போரிடுகின்ற அல்லாஹ்வின் சிங்கங்களில் ஒரு சிங்கத்திற்குச் சேர வேண்டிய போர்ச் செல்வத்தை (அவரிடமிருந்து பறித்து) உமக்கு அவர் (நபி (ஸல்) அவர்கள்) தர மாட்டார்கள்" என்று கூறினார்கள். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "(அபூபக்கர்) உண்மையே கூறினார்; எனவே அதை அவரிடமே (அபூ கதாதாவிடமே) கொடுத்து விடுங்கள்" என்றார்கள்.

அபூ கதாதா (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: அவர் அதை என்னிடம் கொடுத்துவிட்டார். நான் (அதில் கிடைத்த) கவசத்தை விற்று, பனூ ஸலிமா (தோட்டத்தில்) ஒரு பேரீச்சைத் தோப்பை (மக்ரஃப்) வாங்கினேன். இஸ்லாத்தில் நான் ஈட்டிய முதல் சொத்து இதுதான்.

(இமாம் ஷாஃபியீ (ரஹ்) கூறுகிறார்கள்: 'மக்ரஃப்' என்றால் பேரீச்சைத் தோட்டம் என்று இமாம் மாலிக் (ரஹ்) விளக்கமளித்தார்கள். இது இமாம் ஷாஃபியீயின் அறிவிப்பு வாசகமாகும். இதனை இமாம் புகாரி தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் அல்கஅனபி வழியாகவும், இமாம் முஸ்லிம் அபூதாஹிர் வழியாக இப்னு வஹ்ப் என்பாரிடமிருந்தும் பதிவு செய்துள்ளனர்).

அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஹுனைன் போர் நாளில், ஹவாஸின் குலத்தவர் (முஸ்லிம்களுக்கு எதிராகப் போரிட) தங்கள் பெண்கள், சிறுவர்கள், ஒட்டகங்கள் மற்றும் ஆடுகளுடன் வந்து, அவற்றை (தங்கள் பின்னால்) வரிசையாக நிறுத்தினார்கள். அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு எதிராக (தங்கள் எண்ணிக்கையை) அதிகப்படுத்திக் காட்டினர். முஸ்லிம்களும் இணைவைப்பாளர்களும் மோதிக்கொண்ட போது, மாண்பும் வல்லமையும் மிக்க அல்லாஹ் (தன் திருமறையில்) கூறியது போன்று முஸ்லிம்கள் புறமுதுகிட்டு ஓடினார்கள்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் அடியார்களே! நான் அல்லாஹ்வின் அடியாரும் அவனது தூதருமாவேன்! அன்சாரிக் கூட்டத்தாரே! நான் அல்லாஹ்வின் அடியாரும் அவனது தூதருமாவேன்!" என்று (உரத்த குரலில்) அழைத்தார்கள். (அப்போது) அல்லாஹ் இணைவைப்பாளர்களைத் தோற்கடித்தான். (அந்தத் தருணத்தில்) எந்த வாளும் சுழற்றப்படவில்லை, எந்த ஈட்டியும் பாய்ச்சப்படவில்லை (அதாவது அல்லாஹ்வின் உதவியால் அவர்கள் சிதறி ஓடினர்).

அந்நாளில் நபி (ஸல்) அவர்கள், "யார் ஒரு காஃபிரை (இணைவைப்பாளரை)க் கொல்கிறாரோ, அவரிடமிருந்து எடுக்கப்படும் போர்ச் செல்வம் (அவன் அணிந்திருந்த கவசம், ஆயுதம் போன்றவை) அவருக்கே உரியதாகும்" என்று கூறினார்கள். (அபூதாவூத் அவர்களின் அறிவிப்பில் உள்ளவாறு) அபூதல்ஹா (ரலி) அவர்கள் அந்நாளில் இருபது பேரைக் கொன்று, அவர்களது போர்ச் செல்வங்களை எடுத்துக் கொண்டார்கள்.

அபூகதாதா (ரலி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் (எதிரிகளில்) ஒருவனது தோள்பட்டையில் வெட்டினேன். அவனிடம் ஒரு கவசம் இருந்தது. அவனது போர்ச் செல்வத்தை எடுப்பதற்குள் நான் (போரின் தீவிரத்தால்) அவசரமாகச் செல்ல வேண்டியதாகி விட்டது. அதை யார் எடுத்தார்கள் எனப் பார்த்து அதனை எனக்குத் தாருங்கள்" என்று கேட்டார்கள்.

அப்போது மற்றொரு மனிதர், "அதை நான் தான் எடுத்தேன். எனவே அதற்கு ஈடாக அவருக்கு வேறு ஏதேனும் கொடுத்து அவரைத் திருப்திப்படுத்துங்கள், அதை (அந்தக் கவசத்தை) எனக்கே கொடுத்து விடுங்கள்" என்றார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மௌனமானார்கள். அவர்களிடம் ஏதாவது கேட்கப்பட்டால், ஒன்று அதைக் கொடுப்பார்கள் அல்லது (மறுப்பதற்குப் பதிலாக) மௌனமாக இருப்பார்கள்.

அப்போது உமர் (ரலி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! அல்லாஹ் தன் சிங்கங்களில் ஒரு சிங்கத்திற்கு (அபூ கதாதாவிற்கு) வழங்கியதை, (அவனிடமிருந்து) பறித்து உமக்குக் கொடுக்க மாட்டான்" என்று கூறினார்கள். (இதைக் கேட்டு) நபி (ஸல்) அவர்கள் சிரித்துவிட்டு, "உமர் உண்மையே சொன்னார்" என்றார்கள்.

அபூதல்ஹா (ரலி) அவர்கள், உம்மு சுலைம் (ரலி) அவர்களைச் சந்தித்தார்கள். அவர்களிடம் ஒரு குறுவாள் இருந்தது. அவர், "உம்மு சுலைமே! உன்னிடம் இது என்ன?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், "இணைவைப்பாளர்களில் யாராவது என்னை நெருங்கினால், இதைக் கொண்டு அவனது வயிற்றைக் கிழித்து விடுவேன் (என்பதற்காக வைத்திருக்கிறேன்)" என்று கூறினார்கள். அபூதல்ஹா (ரலி) அவர்கள் இதை நபி (ஸல்) அவர்களிடம் தெரிவித்தார்கள்.

அப்போது உம்மு சுலைம் (ரலி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! (போர்க்களத்தில்) எங்களை விட்டு ஓடிப்போன 'துலகா'க்களை (மக்கா வெற்றியின் போது மன்னிக்கப்பட்டு விடுவிக்கப்பட்டவர்களை)க் கொன்றுவிடுங்கள்!" என்று கூறினார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "உம்மு சுலைமே! (நமக்கு) அல்லாஹ்தான் போதுமானவன்; அவன் மிக அழகிய முறையில் (வெற்றியைத் தந்து) செயல்பட்டான்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "எவர் (போரில் எதிரி) ஒருவரைக் கொல்கிறாரோ, (அக்கொல்லப்பட்டவனிடமிருந்து கைப்பற்றப்படும்) அவனது உடைமைகள் (சலப்) அவருக்கே உரியதாகும்."

ஸலமா பின் அல்-அக்வா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு பயணத்தில் இருந்தபோது, இணைவைப்பவர்களின் ஒற்றன் (உளவு பார்ப்பவன்) ஒருவன் அவர்களிடம் வந்தான். அவன் நபித்தோழர்களுக்கு அருகில் அமர்ந்து பேசிக்கொண்டிருந்துவிட்டு, பின்னர் (ரகசியமாக) நழுவிச் சென்றுவிட்டான்.

அப்போது நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "அவனைத் தேடிச் சென்று (பிடித்துக்) கொல்லுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

நான் மற்றவர்களை முந்திக்கொண்டு அவனிடம் சென்று அவனைக் கொன்றேன். மேலும், அவனது உடைமைகளை (அவன் போரில் வைத்திருந்த பொருட்கள்) நான் எடுத்துக்கொண்டேன். (அல்-பிர்தீ என்பவரின் அறிவிப்பில்:) அவற்றை நபி (ஸல்) அவர்கள் எனக்கே (கூடுதல் வெகுமதியாக) அளித்துவிட்டார்கள்.

ஸலமா பின் அல்-அக்வா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் ஹவாஸின் (போர்) பயணத்தில் இருந்தோம். நாங்கள் (முற்பகல்) காலை உணவை அருந்திக் கொண்டிருந்தபோது, எங்களில் பெரும்பாலானோர் காலாட்படையினராகவும் (நடந்து செல்பவர்களாகவும்), எங்களிடம் சோர்வு (மற்றும் பலவீனம்) காணப்பட்ட நிலையிலும் இருந்தோம். அப்போது சிவப்பு நிற ஒட்டகத்தின் மீது ஒரு மனிதன் (உளவாளி) வந்தான். அவன் ஒட்டகத்தின் (சேணத்தின்) பின்புறத்திலிருந்து ஒரு (தோல்) கயிற்றை உருவி, அதைக் கொண்டு தனது ஒட்டகத்தைக் கட்டினான். பின்னர் அவன் மக்களை (முஸ்லிம் படையினரை) நோட்டமிட்டான். அவர்களின் பலவீனத்தைக் கண்டவுடன், அவன் (ஒட்டகத்தை) அவிழ்த்து, பின்னர் அதை மண்டியிடச் செய்து அதன் மீது அமர்ந்தான். பிறகு அவன் (தப்பிச் செல்ல) அதை வேகமாக ஓட்டிச் சென்றான்.

அஸ்லம் (குலத்தைச்) சேர்ந்த ஒருவர் சாம்பல் நிறப் பெண் ஒட்டகத்தின் மீது (படையின்) பின்பகுதியிலிருந்து அவனைப் பின்தொடர்ந்தார். நான் (கால்நடையாக) ஓடிச் சென்று அவனைப் பிடித்தேன். (நான் அவனைப் பிடித்தபோது) அந்தப் பெண் ஒட்டகத்தின் தலை, (அந்த எதிரியின்) ஒட்டகத்தின் இடுப்புப் பகுதிக்கு அருகில் இருந்தது. பின்னர் நான் முன்னேறிச் சென்று, அந்த ஒட்டகத்தின் மூக்கணாங்கயிற்றைப் பிடித்து அதை மண்டியிடச் செய்தேன். அதன் முழங்கால் தரையில் பட்டபோது, எனது வாளை உருவி அவனை வெட்டினேன்; அவனது தலை (துண்டாகி) விழுந்தது.

பின்னர் அவனது வாகனத்தையும் அதில் இருந்தவற்றையும் நான் இழுத்துக்கொண்டு வந்தேன். அப்போது மக்களிடையே வந்து கொண்டிருந்த அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னை எதிர்கொண்டு, "அந்த மனிதனைக் கொன்றது யார்?" என்று கேட்டார்கள். மக்கள், "இப்னுல் அக்வா" என்று கூறினர். அதற்கு நபியவர்கள், "அவனிடமிருந்து கைப்பற்றப்பட்ட பொருட்கள் (ஸலப்) அனைத்தும் இவருக்கே உரியது" என்று கூறினார்கள். (இந்த ஹதீஸை முஸ்லிம் தனது ஸஹீஹ் நூலில் இக்ரிமா பின் அம்மார் வழியாகப் பதிவு செய்துள்ளார்).

(மற்றொரு அறிவிப்பில்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவனது வாகனம், அதில் இருந்த பொருட்கள் மற்றும் அவனது ஆயுதங்கள் ஆகியவற்றை எனக்குக் கூடுதல் (போர்ச்) செல்வமாக வழங்கினார்கள்" என்று இடம்பெற்றுள்ளது).

அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் (போர்க்களத்தில்) எதிரிகளைச் சந்தித்தோம். அப்போது நான் (எதிரிகளில்) ஒருவனைக் குத்திக் கொன்றேன். எனவே, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (கொல்லப்பட்ட) அவனது உடைமைகளை (சலப்) எனக்கே (உபரியாக) வழங்கினார்கள்.

அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் (நடைபெற்ற) ஒரு போருக்கு நான் புறப்பட்டுச் சென்றேன். அப்போது நாங்கள் எதிரிகளைச் சந்தித்தோம். நான் (எதிரிகளில்) ஒரு மனிதன் மீது பாய்ந்து (தாக்கி), அவனைக் குத்திக் கீழே வீழ்த்தினேன். அவனது உடமைகளை (அவன் அணிந்திருந்த ஆடை, ஆயுதம் போன்றவற்றை) நான் எடுத்துக்கொண்டேன். (அதைக் கண்ட) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அதனை எனக்கே (உபரிப் பங்காக) வழங்கிவிட்டார்கள்.

ஸஅத் பின் அபீ வக்காஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

உஹுத் போரின்போது, அப்துல்லாஹ் பின் ஜஹ்ஷ் (ரலி) அவர்கள் (என்னிடம்), "நாம் (தனியாகச்) சென்று அல்லாஹ்விடம் பிரார்த்திக்க வேண்டாமா?" என்று கேட்டார்கள். அவ்வாறே அவர்கள் (இருவரும்) ஒரு ஒதுக்குப்புறமான இடத்திற்குச் சென்றனர். அப்போது ஸஅத் (ரலி) அவர்கள் (பின்வருமாறு) பிரார்த்தனை செய்தார்கள்:

"என் இறைவா! நாளை நாம் (எதிரிப்) படையினரைச் சந்திக்கும் போது, மிகவும் வலிமையானவனும், கடுமையான ஆக்ரோஷமுடையவனுமான ஒருவனை எனக்கு எதிர்ப்படச் செய்வாயாக. உனக்காக அவனுடன் நான் போரிடுவேன்; அவனும் என்னுடன் போரிடுவான். பிறகு, அவனை வீழ்த்தும் வெற்றியை எனக்கு நீ வழங்கிடுவாயாக! நான் அவனைக் கொன்று, அவனது போர் உடமைகளை (வெற்றிப் பொருளாக) எடுத்துக் கொள்வேன்."

இதற்கு அப்துல்லாஹ் பின் ஜஹ்ஷ் (ரலி) அவர்கள் 'ஆமீன்' கூறினார்கள். பின்னர் அவர்கள் (பின்வருமாறு) பிரார்த்தித்தார்கள்:

"யா அல்லாஹ்! நாளை எனக்கு மிகவும் வலிமையானவனும், கடுமையான ஆக்ரோஷமுடையவனுமான ஒருவனை எதிர்ப்படச் செய்வாயாக! உனக்காக அவனுடன் நான் போரிடுவேன்; அவனும் என்னுடன் போரிடுவான். பின்னர் அவன் என்னைப் பிடித்து எனது மூக்கையும் (காதையும்) அறுத்துவிட வேண்டும். (மறுமையில்) உன்னை நான் சந்திக்கும் போது நீ (என்னிடம்), 'அப்துல்லாஹ்வே! எதற்காக உமது மூக்கும் காதும் அறுக்கப்பட்டன?' என்று கேட்க வேண்டும். அதற்கு நான், 'உனக்காகவும் உனது தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்காகவுமே' என்று கூறுவேன். அதற்கு நீ, 'நீர் உண்மையே கூறினீர்' என்று சொல்ல வேண்டும்."

ஸஅத் பின் அபீ வக்காஸ் (ரலி) (தம் மகனிடம்) கூறினார்கள்: "என் அருமை மகனே! எனது பிரார்த்தனையை விட அப்துல்லாஹ் பின் ஜஹ்ஷ் அவர்களின் பிரார்த்தனையே மிகவும் சிறந்ததாக இருந்தது. அன்றைய நாளின் முடிவில், அவரது மூக்கும் காதும் ஒரு நூலில் கோர்க்கப்பட்டு தொங்கிக் கொண்டிருப்பதை நான் (நேரில்) கண்டேன்."

அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஹாத்திப் பின் அபீ பல்தஆ (ரழி) அவர்கள் பின்வருமாறு கூறுவதை நான் கேட்டேன்:

உஹுத் போரில் (போர்) உக்கிரமாக நடைபெற்றுக் கொண்டிருந்த வேளையில், நான் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் சென்றேன். அப்போது அலி பின் அபீ தாலிப் (ரழி) அவர்களின் கையில் தண்ணீர் கொண்ட ஒரு கேடயம் இருந்தது. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அதிலிருந்த தண்ணீரால் தமது முகத்தைக் கழுவிக்கொண்டிருந்தார்கள்.

அப்போது நான், "உங்களுக்கு இவ்வாறு செய்தது யார்?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "உத்பா பின் அபீ வக்காஸ் தான். அவன் என் மீது கல் வீசி, எனது முகத்தைச் சிதைத்து, எனது (முன்பக்க) நான்கு பற்களில் ஒன்றை உடைத்துவிட்டான்" என்று கூறினார்கள்.

நான் கூறினேன்: "மலையின் மீது ஒருவன், 'முஹம்மத் கொல்லப்பட்டுவிட்டார்' என்று சப்தமிட்டுக் கத்துவதை நான் கேட்டேன். (அதிர்ச்சியினால்) எனது உயிரே பிரிந்துவிட்டது போன்ற நிலையில் நான் (உங்களைத் தேடி) வந்தேன். உத்பா எந்தத் திசையை நோக்கிச் சென்றான்?" என்று நான் கேட்டேன். அவன் சென்ற திசையை நோக்கி நபி (ஸல்) அவர்கள் சைகை செய்தார்கள்.

நான் அவனைத் தொடர்ந்து சென்று, அவனைக் கண்டுபிடித்து எனது வாளால் வெட்டினேன். அவனது தலை துண்டிக்கப்பட்டு கீழே விழுந்தது. அவனது தலையையும், அவனது உடமைகளையும் (போர்ச் செல்வங்களையும்), அவனது குதிரையையும் எடுத்துக்கொண்டு நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தேன்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் அவற்றை எனக்கே வழங்கிவிட்டு, எனக்காகப் பிரார்த்தனை செய்தவாறு, "ரழியல்லாஹு அன்க, ரழியல்லாஹு அன்க" (அல்லாஹ் உங்களைப் பொருந்திக்கொள்வானாக! அல்லாஹ் உங்களைப் பொருந்திக்கொள்வானாக!) என்று கூறினார்கள்.

(அவரது சமூகத்தைச் சேர்ந்த சிலர்) கூறினார்கள்: (அவர்கள்) அகழ்ப்போர் (கந்தக்) நிகழ்வையும், அம்ரு இப்னு அப்து வுத் என்பவரை அலி இப்னு அபீ தாலிப் (ரழி) அவர்கள் கொன்றதையும் குறிப்பிட்டார்கள். பின்னர் அலி (ரழி) அவர்கள் (மகிழ்ச்சியால்) முகம் பிரகாசித்தவராக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களை நோக்கி வந்தார்கள்.

அப்போது உமர் இப்னு அல்கத்தாப் (ரழி) அவர்கள், "அவருடைய (அம்ருடைய) கவசத்தை நீங்கள் ஏன் கழற்றி (உரிமையாக) எடுத்துக்கொள்ளவில்லை? ஏனெனில் அரபிகளிடம் அதைவிடச் சிறந்த கவசம் வேறெதுவும் இல்லை" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அலி (ரழி) அவர்கள், "நான் அவரை (வாளால்) வெட்டினேன்; அப்போது அவர் தனது மறைவிடத்தைக் (சவத்) கொண்டு என்னைத் தடுத்தார் (தற்காத்துக் கொண்டார்). எனவே, எனது தந்தையின் சகோதரர் மகனான (உறவினரான) அவரை (நிர்வாணமாக்கி) கவசத்தை கழற்றி எடுக்க நான் வெட்கப்பட்டேன்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் அகழ் (கந்தக்) தோண்டிக் கொண்டிருந்த நேரத்தில், ஸஃபிய்யா பின்த் அப்துல் முத்தலிப் (ரழி) அவர்கள் ஹஸ்ஸான் பின் ஸாபித் (ரழி) அவர்களின் கோட்டையில் இருந்தார்கள்.

ஸஃபிய்யா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அப்போது யூதர்களில் ஒருவன் எங்களைக் கடந்து வந்து, அந்தக் கோட்டையைச் சுற்றிவரத் தொடங்கினான். நான் ஹஸ்ஸானிடம், 'நீங்கள் பார்ப்பதைப் போலவே இந்த யூதன் கோட்டையைச் சுற்றி வருகிறான். இவன் நமது பலவீனங்களை (பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகள் இருக்கும் இடத்தை எதிரிகளுக்குக்) காட்டிக் கொடுத்துவிட மாட்டான் என்று என்னால் நம்ப முடியவில்லை. எனவே, நீங்கள் கீழே இறங்கிச் சென்று அவனைக் கொன்றுவிடுங்கள்' என்று கூறினேன்.

அதற்கு அவர், 'அப்துல் முத்தலிபின் மகளே! அல்லாஹ் உங்களை மன்னிப்பானாக. அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! இது போன்ற (சண்டையிடும்) காரியங்களைச் செய்பவன் நான் அல்ல என்பதை நீங்கள் அறிவீர்கள்' என்று கூறினார்.

ஸஃபிய்யா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அவர் அவ்வாறு கூறியதும், நான் (என் ஆடையை) இடுப்பில் இறுக்கிக் கட்டிக் கொண்டு ஒரு கம்பத்தை எடுத்தேன். பின்னர் கோட்டையிலிருந்து கீழே இறங்கி அவனிடம் சென்றேன். அந்தக் கம்பத்தால் அவனை அடித்துக் கொன்றேன். அதன் பின்னர் நான் கோட்டைக்குத் திரும்பி வந்து ஹஸ்ஸானிடம், 'ஹஸ்ஸானே! கீழே இறங்கிச் சென்று அவனது உடமைகளை (போர்ச் செல்வமாக) எடுத்துக்கொள்ளுங்கள்; அவன் ஓர் ஆண்மகன் என்பதால் (அந்நிய ஆணின் உடலைத் தொட வேண்டியிருக்கும் என்பதால்) மட்டுமே அவனது உடமைகளை நானே எடுக்கத் தயங்கினேன்' என்று கூறினேன்.

அதற்கு அவர், 'அப்துல் முத்தலிபின் மகளே! அவனது உடமைகளால் எனக்கு எந்தத் தேவையும் இல்லை' என்று கூறினார்."

மற்றுமொரு அறிவிப்பில் ஸஃபிய்யா பின்த் அப்துல் முத்தலிப் (ரழி) அவர்கள் வழியாக இதே செய்தி அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. அதில், "முஷ்ரிக்குகளைச் சேர்ந்த (இணைவைப்பவர்களில்) ஒருவனை (போர்க்களத்தில்) முதன்முதலாகக் கொன்ற பெண்மணி இவர்களே ஆவார்கள்" என்று கூடுதலாக இடம்பெற்றுள்ளது.

இக்ரிமா (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

(பனூ) குறைழா (போர்) நாளில் யூதர் ஒருவர், "யார் (என்னுடன்) நேருக்கு நேர் (ஒற்றைக்கு ஒற்றை) போரிட வருவது?" என்று கேட்டார். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "ஸுபைரே! (அவரை எதிர்கொள்ள) எழுங்கள்" என்று கூறினார்கள். (இதைக் கேட்ட) ஸஃபிய்யா (ரழி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! (அவர்) எனது ஒரே (மகன்) ஆயிற்றே?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவ்விருவரில் (யார் பலம் பெற்று) மற்றவரை வீழ்த்துகிறாரோ, அவர் அவனைக் கொன்றுவிடுவார்" என்று கூறினார்கள். (களத்தில்) ஸுபைர் (ரழி) அவர்கள் அந்த யூதரை வீழ்த்திக் கொன்றார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் கொல்லப்பட்ட அந்த யூதரின் உடமைகளை (அவர் அணிந்திருந்த கவசம், ஆயுதம் போன்ற போர்ப்பொருட்களை) ஸுபைர் (ரழி) அவர்களுக்கே உபரியாக வழங்கிவிட்டார்கள்.

(இந்த ஹதீஸ் 'முர்ஸல்' எனும் அறிவிப்பாளர் தொடரறுபட்ட தரத்தில் வந்துள்ளது. எனினும், இதில் இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களின் பெயரும் இடம்பெற்றுள்ள 'மவ்ஸூல்' எனும் தொடரறுபடாத மற்றொரு அறிவிப்பாகவும் இது பதிவாகியுள்ளது).

ஜாபிர் பின் அப்தில்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
மூத்தா போரில் முஸ்லிம்களில் சிலர் (உயிரிழந்து ஷஹீத்) ஆயினர். (அப்போரில்) இணைவைப்பாளர்களுடைய சில பொருட்களை முஸ்லிம்கள் போர்ப் பொருள்களாகப் (கனீமத்தாகப்) பெற்றனர். அவர்கள் பெற்ற போர்ப் பொருள்களில் ஒரு மோதிரமும் இருந்தது. ஒரு மனிதர் அதை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் கொண்டு வந்து, "அன்றைய தினம் (போர்க்களத்தில்) இதன் உரிமையாளரை நான் கொன்றேன்" என்று கூறினார். எனவே, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அதையே அவருக்குக் கூடுதலாக (வெகுமதியாக) வழங்கிவிட்டார்கள்.

குஸைமா பின் ஸாபித் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
"நான் மூத்தா போரில் கலந்து கொண்டேன். அன்றைய தினம் (எதிரிப் படையில் இருந்த) ஒரு மனிதன் என்னுடன் நேருக்கு நேர் போரிட வந்தான். நான் அவனை (வெட்டி) வீழ்த்தினேன். அவன் அணிந்திருந்த தலைக்கவசத்தில் ஒரு மாணிக்கக் கல் இருந்தது. எனது நோக்கமெல்லாம் அந்த மாணிக்கக் கல்லின் மீதே இருந்தது. எனவே, நான் அதை எடுத்துக் கொண்டேன். நான் மதீனாவிற்குத் திரும்பியதும், அதை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் கொண்டு வந்தேன். அவர்கள் அதையே எனக்கு (கூடுதல் வெகுமதியாக) வழங்கிவிட்டார்கள். பின்னர், உஸ்மான் (ரலி) அவர்களின் (ஆட்சிக்) காலத்தில் நான் அதை நூறு தீனார்களுக்கு விற்று, (அந்தப் பணத்தைக் கொண்டு) ஒரு தோட்டத்தை வாங்கினேன்."

ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

முஃத்தா போரின்போது அகீல் பின் அபீ தாலிப் (ரலி) அவர்கள் (எதிரிப் படையைச் சேர்ந்த) ஒரு மனிதனுடன் நேருக்கு நேர் போரிட்டு (துவந்த யுத்தம் செய்து) அவனைக் கொன்றார்கள். (அதனால் தளபதி) அவனது வாளையும் கேடயத்தையும் அவருக்கே (அகீலுக்கே) போர்ப்பொருளாக (சலப் - கொல்லப்பட்டவனிடமிருந்து எடுக்கப்பட்ட பொருட்கள் எனும் அடிப்படையில்) வழங்கினார்.

ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

முஃத்தா போரின் போது அகீல் பின் அபீ தாலிப் (ரழி) அவர்கள் (எதிரிப் படையைச் சேர்ந்த) ஒரு மனிதருடன் நேருக்கு நேர் போரிட்டார்கள். (அப்போரில் அகீல் அவரை வீழ்த்தியதால்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (அந்த எதிரியின்) வாளையும் கேடயத்தையும் அகீல் (ரழி) அவர்களுக்கு உபரிப் போர்ச்சொத்தாக (நஃபல்) வழங்கினார்கள்.

பனூ ஹாஷிம் குலத்தைச் சேர்ந்த ஒருவர் (எனக்கு) அறிவிக்கிறார்:

முஃதா போரின் போது அகீல் பின் அபீ தாலிப் (ரலி) அவர்கள் (எதிரிகளில்) ஒருவரைக் கொன்றார்கள். (கொல்லப்பட்ட) அந்த நபரிடமிருந்து சிவப்பு நிறக் கல் பதிக்கப்பட்ட, அதில் ஓர் உருவம் (பொறிக்கப்பட்ட) மோதிரம் ஒன்றை அவர்கள் கண்டெடுத்தார்கள். பிறகு, அதை அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் கொண்டு வந்தார்கள். அதனை (நபியவர்கள்) வாங்கிப் பார்த்துவிட்டு, "இதில் இந்த உருவம் இல்லாமல் இருந்திருந்தால் (எவ்வளவு நன்றாக இருந்திருக்கும்)!" என்று கூறினார்கள். பின்னர் (அல்லாஹ்வின் தூதர்) அதையே அவர்களுக்கு (அகீலுக்கு) உபரிப் போர்ப்பொருளாக (நஃபிலாக) வழங்கிவிட்டார்கள். "அந்த மோதிரம் (தற்போது) எங்களிடம் தான் உள்ளது" என்று அவர் (அறிவிப்பாளர்) கூறுகிறார்.

இந்த ஹதீஸுக்கு ஓர் அடிப்படை உள்ளது என்பதை இது காட்டுகிறது. அபூ கைஸமா எவரிடமிருந்து அறிவிக்கிறாரோ அந்த ஜாபிர் என்பவர் (ஜாபிர்) அல்-ஹனஃபீ ஆவார். மேலும், இப்னு அகீல் எவரிடமிருந்து அறிவிக்கிறாரோ அவர் ஜாபிர் பின் அப்தில்லாஹ் (ரலி) ஆவார். இதனை அபூ ஹம்ஸா அவர்கள் ஜாபிர் அல்-ஜுஅஃபீ வழியாக, முஹம்மத் பின் அப்தில்லாஹ் பின் முஹம்மத் பின் அகீல் என்பவரிடமிருந்து அறிவித்துள்ளார்கள். இஸ்ஹாக் அல்-ஹன்ழலீ அவர்கள் அஹ்மத் பின் அய்யூப் வழியாக அபூ ஹம்ஸாவிடமிருந்து இதனை அறிவிக்கிறார்கள்.

ஷைக் (பைஹகீ) கூறுகிறார்: மர்ஹபைக் கொன்றவர் யார் என்பதில் (அறிஞர்கள்) கருத்து வேறுபட்டுள்ளனர். அவர்களில் சிலர், அவரை அலீ பின் அபீ தாலிப் (ரலி) அவர்கள் கொன்றார்கள் என்று கூறுகின்றனர். இன்னும் சிலர், அவரை முஹம்மத் பின் மஸ்லமா அல்-அன்சாரி (ரலி) அவர்கள் கொன்றார்கள் என்று கூறுகின்றனர்.

முஹம்மத் பின் மஸ்லமா அவர்கள், மர்ஹபின் (கைபர் போரின் போது யூதர்களின் தலைவனாக இருந்தவன்) இரு கால்களிலும் வெட்டி, அவற்றைத் துண்டித்தார்கள். அப்போது மர்ஹப், 'முஹம்மதே! என்னை முழுமையாகக் கொன்றுவிடு (வேதனையை முடிவுக்குக் கொண்டு வா)' என்று கூறினான். அதற்கு முஹம்மத் (பின் மஸ்லமா), 'என் சகோதரர் மஹ்மூத் மரணத்தை ருசித்தது போல் நீயும் மரணத்தை ருசிப்பாயாக!' (முஹம்மத் பின் மஸ்லமாவின் சகோதரர் மஹ்மூத் பின் மஸ்லமா, மர்ஹப் எறிந்த ஒரு இயந்திரக் கல்லினால் கொல்லப்பட்டிருந்தார்) என்று கூறிவிட்டு அவனைக் கடந்து சென்றார்கள்.

பின்னர் அலி (ரலி) அவர்கள் அவனைக் கடந்து செல்லும்போது, அவனது கழுத்தை வெட்டி அவனது உடமைகளை (போர்க்கருவிகளை) எடுத்துக் கொண்டார்கள். அவனது உடமைகள் குறித்து அவர்கள் இருவரும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் தங்களின் வழக்கைக் கொண்டு சென்றனர். முஹம்மத் (பின் மஸ்லமா) அவர்கள், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக, நான் அவனது கால்களைத் துண்டித்துவிட்டு அவனை விட்டுச் சென்றது, அவன் மரணத்தின் வேதனையை ருசிக்க வேண்டும் என்பதற்காகவே தவிர வேறில்லை. அவனை முழுமையாகக் கொன்றுவிட (அப்போதே) எனக்கு ஆற்றல் இருந்தது' என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு அலி (ரலி) அவர்கள், 'அவர் உண்மையே கூறுகிறார். அவர் அவனது கால்களைத் துண்டித்த பின்னரே நான் அவனது கழுத்தை வெட்டினேன்' என்று கூறினார்கள். எனவே, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவனது உடமைகளான வாள், கவச ஆடை, தலைக்கவசம் (மறைக்கும் கவசம்) மற்றும் இரும்புத் தொப்பி ஆகியவற்றை முஹம்மத் பின் மஸ்லமா அவர்களுக்கு வழங்கினார்கள்.

அந்த வாள் முஹம்மத் பின் மஸ்லமாவின் குடும்பத்தாரிடம் இருந்தது. அதில் ஏதோ எழுதப்பட்டிருந்தது. அது என்னவென்று அவர்களுக்குத் தெரியவில்லை. இறுதியாக, தைமா பகுதியைச் சேர்ந்த யூதர் ஒருவர் அதைப் படித்தார். அதில், 'இது மர்ஹபின் வாள். இதை ருசிப்பவன் (இதன் தாக்குதலுக்கு உள்ளாகுபவன்) அழிந்து போவான்' என்று எழுதப்பட்டிருந்தது.

அபூ உஃபைர் முஹம்மத் பின் ஸஹ்ல் பின் அபீ ஹஸ்மா அறிவிக்கிறார்கள்:

கைபரில் உள்ள ‘அஷ்-ஷிக்’ (என்ற கோட்டைப்) பகுதிக்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்கள் சென்ற போது, யூதர்களில் ஒருவன் வெளியே வந்து, "என்னுடன் நேருக்கு நேர் போரிட (யார் தயார்)?" என்று சவால் விட்டான். அப்போது, அபூதுஜானா (ரலி) அவர்கள் அவனை எதிர்கொள்ள முன்வந்தார்கள். அவர்கள் தமது இரும்புத் தலைக்கவசத்திற்கு மேல் ஒரு சிவப்புத் துணியைக் கட்டியவாறு, (வீரப்) பெருமிதத்துடன் நடந்து சென்றார்கள். அவர்கள் அவனை வெட்டி அவனது இரு கால்களையும் துண்டித்தார்கள். பின்னர் அவனைக் கொன்றுமுடித்துவிட்டு, அவனது போர்த் தளவாடங்களான (அவனது) கவசம் மற்றும் வாளை எடுத்துக் கொண்டார்கள். அவற்றை அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்களிடம் கொண்டு வந்தார்கள். "அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்கள் அவற்றையே அவர்களுக்கு (உபரிப் போர்ச் செல்வமாகக்) கொடுத்தார்கள்."

(இந்த ஹதீஸும் இதற்கு முந்தைய ஹதீஸும் அறிவிப்பாளர் தொடர் அறுபட்ட 'முன்கதிஉ' ஆகும். எனினும், அறிவிப்பாளர் தொடர் அறுபடாத 'மவ்ஸூல்' ஹதீஸ்களில் போதுமான ஆதாரங்கள் உள்ளன).

சமுரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "யார் (போர்க்களத்தில் எதிரி) ஒருவனைக் கொல்கிறாரோ, அவனது பொருட்கள் (அவன் அணிந்திருந்த ஆடை, ஆயுதம் போன்றவை கொன்ற) அவருக்கே உரியதாகும்."

அவ்ஃப் பின் மாலிக் அல்-அஷ்ஜஈ (ரலி) மற்றும் காலித் பின் அல்-வலீத் (ரலி) ஆகியோர் அறிவிக்கிறார்கள்:

(போர்க்களத்தில்) கொல்லப்பட்ட (எதிரி) வீரனிடமிருந்து எடுக்கப்படும் (அவனது ஆயுதம், கவசம் போன்ற) தனிப்பட்ட பொருட்கள் (ஸலப்), அவனைக் கொன்றவருக்கே சேரும் என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தீர்ப்பளித்தார்கள். மேலும், அந்தப் பொருட்களில் ஐந்தில் ஒரு பங்கை (கும்ஸ் எனும் அரசுப் பங்காகப்) பிரிக்கவில்லை.

அவ்ஃப் பின் மாலிக் அல்-அஷ்ஜஈ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் (ஹிஜ்ரி 8-ஆம் ஆண்டு) ஸைத் பின் ஹாரிஸா (ரலி) அவர்களுடன் முஃத்தா போரில் புறப்பட்டேன். அப்போது, ஏமன் வாசிகளில் 'மததீ' (உதவிப் படையைச் சேர்ந்த) ஒருவர் என்னுடன் தோழமை கொண்டார். அவரிடம் அவரது வாளைத் தவிர வேறு (ஆயுதங்கள்) இருக்கவில்லை. (அப்போது) முஸ்லிம்களில் ஒருவர் ஒரு ஒட்டகத்தை அறுத்தார். அந்த மததீ அதன் தோலிலிருந்து ஒரு பகுதியைத் தமக்குத் தருமாறு அவரிடம் கேட்டார். அவரும் அதனை அவருக்குக் கொடுத்தார். அதனை அவர் (தனது பாதுகாப்பிற்காக) ஒரு கேடயம் போன்ற அமைப்பில் ஆக்கிக்கொண்டார்.

நாங்கள் தொடர்ந்து சென்று ரோமர்களின் படைகளை எதிர்கொண்டோம். அவர்களில் ஒருவன் பொன்னிறக் குதிரை ஒன்றின் மீது (அமர்ந்திருந்தான்). அதன் சேணமும், அவனது ஆயுதங்களும் தங்க முலாம் பூசப்பட்டிருந்தன. அந்த ரோமன் முஸ்லிம்களைக் கடுமையாகத் தாக்கி (காயப்படுத்திக்) கொண்டிருந்தான். அந்த மததீ அவனுக்காக ஒரு பாறைக்குப் பின்னால் பதுங்கியிருந்தார். அந்த ரோமன் அவரைக் கடந்து சென்றபோது, அவனது குதிரையின் பின்னங்கால் நரம்பை அவர் வெட்டினார். அது கீழே விழுந்தது; அவர் அவன் மீது ஏறி அவனைக் கொன்றுவிட்டு, அவனது குதிரையையும் ஆயுதங்களையும் (ஸலப் எனும் போர்க்கள உடமைகளாகக்) கைப்பற்றிக் கொண்டார்.

அல்லாஹ் (அஸ்ஸவஜல்) முஸ்லிம்களுக்கு வெற்றியளித்த போது, (படைத் தளபதியான) காலித் பின் அல்-வலீத் (ரலி) அவர்கள் (அந்த வீரரை) அழைப்பித்து, அவர் கைப்பற்றிய அப்பொருள்களில் (ஸலப்) இருந்து ஒரு பகுதியை (பொது நிதிக்காகப்) பறித்துக் கொண்டார்கள்.

அவ்ஃப் (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: நான் காலித் (ரலி) அவர்களிடம் வந்து, "காலித் அவர்களே! ஒருவனைக் கொன்றவருக்கே அவனது (தனிப்பட்ட) பொருட்கள் சேரும் என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தீர்ப்பளித்துள்ளார்கள் என்பதை நீங்கள் அறியமாட்டீர்களா?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "ஆம், அறிவேன். ஆனால், அது (அந்த வீரருக்கு) மிக அதிகம் என்று நான் கருதினேன்" என்றார்கள். நான் கூறினேன்: "நீங்கள் அதனை அவரிடமே திருப்பிக் கொடுத்துவிட வேண்டும். இல்லையெனில், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் உங்களுக்கெதிராக நான் இதைப் பற்றித் தெரிவிப்பேன்". அதற்கு அவர்கள், "அதை அவருக்கு நாங்கள் திருப்பிக் கொடுக்க மாட்டோம்" என்று (மறுத்துக்) கூறினார்கள்.

அவ்ஃப் (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் ஒன்றுகூடிய போது, அந்த மததீயின் கதையையும், காலித் செய்ததையும் நான் அவர்களிடம் விவரித்தேன். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "காலித்! நீங்கள் செய்த இக்காரியத்திற்கு உங்களைத் தூண்டியது எது?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அது (அவருக்கு) மிக அதிகம் என்று நான் கருதினேன்" என்றார்கள். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "காலித்! நீங்கள் அவரிடமிருந்து எடுத்ததை அவரிடமே திருப்பிக் கொடுத்துவிடுங்கள்" என்று (முதலில்) கூறினார்கள்.

அவ்ஃப் (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: நான் (காலித்தை நோக்கி ஏளனமாக), "காலித்! (பார்த்தீர்களா?) நான் உங்களுக்குக் கூறியபடியே (வாக்கை) நிறைவேற்றிவிட்டேன் அல்லவா?" என்று கூறினேன். இதைக் கேட்ட அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அது என்ன விஷயம்?" என்று கேட்டார்கள். நான் (நடந்த விவாதத்தை) அவர்களிடம் தெரிவித்தேன்.

இதைக் கேட்டு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கோபமடைந்து, "காலித்! அதை அவருக்குத் திருப்பிக் கொடுக்க வேண்டாம்" என்று (தனது முந்தைய உத்தரவை மாற்றி) கூறிவிட்டு, "(மக்களே!) என்னுடைய தளபதிகளை எனக்காக (அவர்களின் கண்ணியத்தைக் காக்க) நீங்கள் விட்டுவிட மாட்டீர்களா? அவர்களின் தலைமையின் நன்மைகள் (வெற்றி மற்றும் போர்ச் செல்வங்கள்) உங்களுக்கே கிடைக்கின்றன; அதன் சிரமங்கள் (மற்றும் பொறுப்புகள்) அவர்களையே சாரும்" என்று கூறினார்கள்.

(மற்றொரு அறிவிப்பில்: 'அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கொல்லப்பட்டவனின் போர்ப்பொருள்களில் (ஸலப்) இருந்து ஐந்தில் ஒரு பங்கை (கும்ஸ்) எடுப்பவர்களாக இருக்கவில்லை' என்று இடம்பெற்றுள்ளது).

அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

இஸ்லாத்தில் முதன்முதலாக ஐந்தில் ஒரு பங்கு (கும்ஸ்) எடுக்கப்பட்ட 'ஸலப்' (கொல்லப்பட்ட எதிரியிடமிருந்து நேரடியாகக் கைப்பற்றப்பட்ட போர்ப்பொருள்), பராஉ பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் (எதிரியிடமிருந்து) கைப்பற்றிய பொருளாகும். அவர் 'மர்ஸுபான்' (எனும் பாரசீகத் தளபதி) மீது தாக்குதல் நடத்தி, அவனைக் குத்திக் கொன்றார். அவனது தோழர்கள் (படையினர்) அவனை விட்டுவிட்டுச் சிதறியோடினர். பின்னர் பராஉ (ரழி) அவர்கள் (தமது வாகனத்திலிருந்து) அவனிடம் இறங்கிச் சென்று, அவனது இடுப்பு வாரையும் அவனது இரண்டு வளையல்களையும் எடுத்துக் கொண்டார்.

அவர் (மதீனாவுக்குத்) திரும்பி வந்தபோது, உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரழி) அவர்கள் நடந்து சென்று அபூ தல்ஹா அல்-அன்சாரி (ரழி) அவர்களிடம் வந்தார்கள். (அப்போது) உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அபூ தல்ஹாவே! (கொல்லப்பட்ட எதிரியிடமிருந்து நேரடியாகப் பெறப்படும்) 'ஸலப்' எனும் போர்ப்பொருளிலிருந்து நாம் (இதுவரை) ஐந்தில் ஒரு பங்கை எடுத்ததில்லை. ஆனால், பராஉ பின் மாலிக் கைப்பற்றிய பொருள் (மிகப் பெரும்) செல்வமாக இருக்கிறது. எனவே, நான் அதிலிருந்து ஐந்தில் ஒரு பங்கை எடுக்கப்போகிறேன் (அரசு கருவூலத்திற்காகப் பிரிக்கப்போகிறேன்)."

அதன்படி, அந்த இடுப்பு வாரும் இரண்டு வளையல்களும் முப்பதாயிரம் (திர்ஹம்கள்) என மதிப்பிடப்பட்டன.

அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

பராஃ (பின் மாலிக்) அவர்கள் 'ஸாரா' (பகுதியின்) பாரசீகத் தளபதியான (மர்ஸுபான்) என்பவருடன் (போர்க்களத்தில்) நேருக்கு நேர் போரிட்டார்கள். பராஃ அவர் மீது ஈட்டியால் தாக்கி, அவரது முதுகெலும்பை முறித்தார்கள். (அவர் கொல்லப்பட்ட பின்) அவருடைய இரு கைவளைகளையும் இடுப்பு வாரையும் (போர்ப்பொருளாக) பராஃ எடுத்துக்கொண்டார்கள்.

ஒருநாள் உமர் (ரலி) அவர்கள் தொழுகை (நடத்தி முடித்த) பின், "அபூ தல்ஹா இங்கே இருக்கிறாரா?" என்று கேட்டார்கள். (பின்னர் அவர் கூறியதாவது:) "முஸ்லிம்களில் ஒருவர் நிராகரிப்பவர்களில் ஒருவரைக் கொன்றால், கொல்லப்பட்டவனின் (உடலிலிருந்த) பொருட்களை (சலப்) கொன்ற அவருக்கே நாம் (வழக்கமாக) உபரியாக வழங்கி வந்தோம். ஆனால், பராஃ (கைப்பற்றிய அந்தப்) பொருட்கள் பெரும் தொகையை எட்டியுள்ளது. எனவே, அதிலிருந்து ஐந்தில் ஒரு பங்கை (கும்ஸ்) நான் எடுக்காமல் இருக்க முடியாது (என்று கருதுகிறேன்)."

(இதை அறிவித்த) முஹம்மத் (இப்னு சீரீன்) அவர்களிடம், "உமர் (ரலி) அவர்கள் அதிலிருந்து ஐந்தில் ஒரு பங்கை எடுத்தார்களா?" என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர், "எனக்குத் தெரியாது" என்று பதிலளித்தார்.

எனினும், அனஸ் (ரலி) அவர்களிடமிருந்து வரும் வேறொரு அறிவிப்பில், உமர் (ரலி) அவர்கள் அதிலிருந்து ஐந்தில் ஒரு பங்கை (கும்ஸ்) எடுத்தார்கள் என்று (பதிவாகியுள்ளது).

அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

பராஉ பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள் இணைவைப்பவர்களில் நூறு பேரை, ஒருவரைத் தவிர (அதாவது தொண்ணூற்று ஒன்பது பேரை) (நேருக்கு நேர் நடந்த) தனிப்போரில் கொன்றுள்ளார்கள். அவர்கள் (பஹ்ரைன் பகுதியிலுள்ள) 'ஸாரா' என்ற இடத்தின் மீது படையெடுத்த போது, அந்தப் பகுதியின் (நிலக்கிழார் போன்ற) தலைவர் (திஹ்கான்) வெளியே வந்து, "ஒருவரோடு ஒருவர் (நேருக்கு நேர் மோதுவோம்)" என்று (சவால் விடுத்தார்).

அவருக்கு எதிராக பராஉ (ரலி) அவர்கள் (களமிறங்கி) வெளியே வந்தார்கள். அவர்கள் இருவரும் தங்கள் வாள்களால் (தாக்கிக் கொண்டு) மோதினார்கள். பிறகு இருவரும் ஒருவரையொருவர் பிடித்து (மல்யுத்தம் செய்தனர்). பராஉ (ரலி) அவரைத் தரையில் சாய்த்து, அவரது (வயிற்றுப் பகுதியின்) மீது அமர்ந்தார்கள். பின்னர் வாளை எடுத்து அவரைக் கொன்றார்கள்.

மேலும், அவரது ஆயுதத்தையும் (விலையுயர்ந்த கற்கள் பதிக்கப்பட்ட) இடுப்புக் கச்சையையும் எடுத்துக் கொண்டு உமர் (ரலி) அவர்களிடம் வந்தார்கள். உமர் (ரலி) அவர்கள் அந்த ஆயுதத்தை அவருக்கே (மேலதிகப் பரிசாக) கொடுத்துவிட்டார்கள். ஆனால், அந்த இடுப்புக்கச்சையின் மதிப்பை முப்பதாயிரம் (திர்ஹம்கள்) என மதிப்பிட்டு, அதிலிருந்து (கும்ஸ் எனும்) ஐந்தில் ஒரு பங்கை எடுத்துவிட்டு, "நிச்சயமாக இது (பெரியதொரு) செல்வமாகும்" என்று கூறினார்கள்.

இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "கொல்லப்பட்ட எதிரியிடமிருந்து பெற்ற பொருளில் (ஸலப்) உமர் (ரலி) அவர்கள் ஐந்தில் ஒரு பங்கை (கும்ஸை) எடுத்ததாகக் கூறும் இந்த அறிவிப்பு எங்களுடைய (வழக்கமான) அறிவிப்புகளில் இல்லை. மேலும், உமர் (ரலி) அவர்களின் காலத்தில் (நிகழ்ந்ததாக) ஸஅத் பின் அபீ வக்காஸ் (ரலி) அவர்கள் வாயிலாக (வந்துள்ள) மற்றொரு அறிவிப்பு இதற்கு முரணாக அமைந்துள்ளது."

ஷிப்ரு பின் அல்கமா (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"காதஸிய்யா போர் நடந்த நாளில், நான் (எதிரிப் படையில் இருந்த) ஒருவருடன் நேருக்கு நேர் போரிட்டு (துவந்த யுத்தம் செய்து) அவரைக் கொன்றேன். அவரிடமிருந்து கைப்பற்றப்பட்ட போர்ப்பொருள்களின் (சலப் - கொல்லப்பட்டவரிடமிருந்து கிடைக்கும் உடைமைகள்) மதிப்பு பன்னிரண்டாயிரத்தை (திர்ஹம்களை) எட்டியது. அதனை (தளபதி) ஸஅத் (பின் அபீ வக்காஸ் - ரலி) அவர்கள் எனக்கே உபரியாக (வெகுமதியாக) வழங்கிவிட்டார்கள்."

(அபூ அப்துல்லாஹ் அல்-ஹாஃபிஸ், அபுல் அப்பாஸ், ரபீஉ, இமாம் ஷாஃபிஈ மற்றும் சுஃப்யான் பின் உயைனா ஆகியோர் அடங்கிய அறிவிப்பாளர் தொடர் வழியாகவும் இதேபோன்ற செய்தி அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது).

இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "பன்னிரண்டாயிரம் (திர்ஹம்கள்) என்பது மிகப்பெரிய தொகையாகும். மேலும், இது (கொல்லப்பட்டவரின் உடைமைகள் அவரைக் கொன்றவருக்கே உரியது என்பது) குறித்து அபூபக்ர் சித்தீக் (ரலி) அவர்களிடமிருந்தும் (செய்தி) அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது."

குரைம் பின் அவ்ஸ் பின் ஹாரிதா பின் லாம் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

(பாரசீகத் தளபதி) ஹுர்முஸை விட அரபியர்களிடம் அதிக பகைமை கொண்டவர் வேறு எவரும் இருந்ததில்லை. (பொய்யன்) முஸைலமா மற்றும் அவனுடைய தோழர்களின் (விவகாரங்களை) நாங்கள் முடித்த பிறகு, பஸ்ராவை நோக்கிச் சென்றோம். அப்போது 'காழிமா' எனும் இடத்தில் ஒரு பெரும் படையுடன் ஹுர்முஸை நாங்கள் எதிர்கொண்டோம்.

காலித் பின் அல்-வலீத் (ரழி) அவர்கள் முன்னே வந்து, (அவனை) ஒற்றைக்கு ஒற்றை மோதும் போருக்கு அழைத்தார்கள். ஹுர்முஸும் அவரை எதிர்கொள்ள வந்தான். காலித் (ரழி) அவர்கள் அவனைக் கொன்றுவிட்டார்கள். பின்னர் இதுகுறித்து (கலீஃபா) அபூபக்ர் அஸ்-ஸித்தீக் (ரழி) அவர்களுக்குக் கடிதம் எழுதினார்கள். அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் (கொல்லப்பட்ட அந்த எதிரியின்) உடமைகளை (ஸலப் - போர்க்களத்தில் எதிரியிடமிருந்து கைப்பற்றப்பட்ட பொருட்களை) காலித் (ரழி) அவர்களுக்கே (கூடுதல்) பரிசாக வழங்கினார்கள்.

ஹுர்முஸ் (அணிந்திருந்த) தலையணியின் (கிரீடத்தின்) மதிப்பு ஒரு இலட்சம் திர்ஹம்களை எட்டியிருந்தது. பாரசீகர்கள் தங்களில் ஒருவரைக் கண்ணியப்படுத்தினால் (அவருக்கு உயரிய அந்தஸ்து வழங்கினால்), அவரது தலையணியின் மதிப்பை ஒரு இலட்சம் திர்ஹம்களாக ஆக்கக்கூடிய (வழக்கம் கொண்டவர்களாக) இருந்தனர்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"(போரில் கொல்லப்பட்ட எதிரியிடமிருந்து கைப்பற்றப்படும் பொருட்களான) 'ஸலப்' என்பது 'நஃபில்' (கூடுதல் போர்ச்செல்வம்) வகையைச் சேர்ந்ததாகும்; 'நஃபில்' என்பது 'குமுஸ்' (போர்ச் செல்வத்தில் ஒதுக்கப்படும் ஐந்தில் ஒரு பங்கு) வகையைச் சேர்ந்ததாகும்."

இவ்வாறு இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள். ஆனால், 'ஸலப்' குறித்து நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து வந்துள்ள ஹதீஸ்கள், அது (பங்கு பிரிக்கப்படுவதற்கு முன்பாகவே) ஒட்டுமொத்த போர்ச் செல்வத்திலிருந்தே (கனீமத்) நேரடியாக எடுத்துக் கொடுக்கப்படும் என்பதைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன.

இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "(என் தந்தையும் தாயும் அவர்களுக்கு அர்ப்பணமாகட்டும்!) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து ஒரு விஷயம் (ஆதாரப்பூர்வமாக) நிரூபணமாகிவிட்டால், அதைக் கைவிடுவது (யாருக்கும்) அனுமதிக்கப்பட்டதல்ல." மேலும் அவர்கள் கூறினார்கள்: "நபி (ஸல்) அவர்கள் (கொல்லப்பட்டவனிடமிருந்து எடுக்கப்படும்) அந்தப் பொருட்கள் குறைவாக இருந்தாலும் சரி, அதிகமாக இருந்தாலும் சரி (அதில்) எதையும் விதிவிலக்கு அளிக்கவில்லை."

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் நஜ்த் பகுதியை நோக்கி ஒரு சிறு படையை (ஸரிய்யா) அனுப்பினார்கள். அதில் நானும் இடம்பெற்றிருந்தேன். அவர்கள் (அப்போரில்) ஏராளமான ஒட்டகங்களைப் போர்ச் செல்வமாகப் (கனீமத்தாகப்) பெற்றனர். (பங்கிடப்பட்ட போது) அவர்களின் பங்கு (ஒவ்வொருவருக்கும்) பன்னிரண்டு அல்லது பதினொரு ஒட்டகங்களாக அமைந்தது. மேலும், (அவர்களின் சிறப்பான செயல்பாட்டிற்காக) அவர்களுக்கு தலா ஒரு ஒட்டகம் உபரியாக (நஃபில்) வழங்கப்பட்டது.

இது யஹ்யா இப்னு யஹ்யா அவர்களின் அறிவிப்பில் இடம்பெற்ற வாசகமாகும். இப்னு வஹ்ப் மற்றும் இமாம் ஷாஃபியீ ஆகியோரின் அறிவிப்பில், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அப்துல்லாஹ் பின் உமர் இடம்பெற்றிருந்த ஒரு சிறு படையை அனுப்பினார்கள்" என்று இடம்பெற்றுள்ளது, மற்ற விவரங்கள் மேற்கண்டவாறே அமைந்துள்ளன.

இதனை இமாம் புகாரி தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் அப்துல்லாஹ் பின் யூஸுஃப் வழியாகவும் (இமாம் மாலிக் மூலமாக), இமாம் முஸ்லிம் யஹ்யா இப்னு யஹ்யா வழியாகவும் பதிவு செய்துள்ளனர்.

அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் 'நஜ்த்' பகுதியை நோக்கி ஒரு படைப்பிரிவை (சரிய்யா) அனுப்பினார்கள்; அப்படையில் அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அவர்களும் இடம்பெற்றிருந்தார்கள். (அப்போரில் கிடைத்த போர்ப்பொருள்களில்) அவர்களுக்குரிய பங்காகப் பன்னிரண்டு ஒட்டகங்கள் கிடைத்தன. அதற்கும் மேலாக, (சிறப்பு வெகுமதியாக) அவர்களுக்குக் கூடுதலாகத் தலா ஒரு ஒட்டகம் வழங்கப்பட்டது. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அதில் எந்த மாற்றமும் செய்யவில்லை.

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் நஜ்த் பகுதியை நோக்கி ஒரு படையை அனுப்பினார்கள்; (அந்தப்) படையில் நானும் இருந்தேன். (அங்கு கிடைத்த போர்ப்பொருள்களில்) எங்கள் (ஒவ்வொருவரின்) பங்கும் பன்னிரண்டு ஒட்டகங்களாக அமைந்தன. மேலும், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களுக்குக் கூடுதலாக (நஃபல் - உபரியாக) ஒவ்வோர் ஒட்டகத்தை வழங்கினார்கள். எனவே, நாங்கள் (ஒவ்வொருவரும்) பதின்மூன்று ஒட்டகங்களுடன் திரும்பினோம்."

இதனை இமாம் முஸ்லிம் (ரஹ்) அவர்கள் தங்களது 'ஸஹீஹ்' நூலில் அபூ அர்-ரபீஃ வழியாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள். இமாம் புகாரி (ரஹ்) அவர்கள் இதனை அபூ அந்-நுஃமான் வழியாக ஹம்மாத் என்பாரிடமிருந்து பதிவு செய்துள்ளார்கள்; எனினும் அதில் 'அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்)' (என்ற பெயர் நேரடியாகக்) குறிப்பிடப்படாமல் 'எங்களுக்குக் கூடுதலாக ஒவ்வோர் ஒட்டகம் வழங்கப்பட்டது' என்று (செயப்பாட்டு வினையாக) இடம்பெற்றுள்ளது. அவ்வாறே முஸத்தத் வழியாக ஹம்மாத் என்பாரிடமிருந்தும் இது அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. மேலும் உபைதுல்லாஹ் பின் உமர், மூஸா பின் உக்பா மற்றும் பலர் நாஃபிஉ வழியாக இப்னு உமர் (ரலி) அவர்களிடமிருந்து, "நபி (ஸல்) அவர்கள் அவர்களுக்குக் கூடுதல் பங்கு (நஃபல்) அளித்தார்கள்" என்று அறிவித்துள்ளனர். அல்லாஹ்வே மிக அறிந்தவன்.

அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் நஜ்த் பகுதியை நோக்கி ஒரு படையை அனுப்பினார்கள். அந்தப் படையிலிருந்து ஒரு சிறிய குழுவை (பிரித்துத் தனியாக) அனுப்பினார்கள். அக்குழுவில் அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அவர்களும் இடம்பெற்றிருந்தார்கள். (அப்போரில் கிடைத்த போர்ப்பொருள்களில்) அப்படையினருக்குக் கிடைத்த பங்குகள் தலா பன்னிரண்டு ஒட்டகங்களாக அமைந்தன. அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அவர்கள் இடம்பெற்றிருந்த அந்தச் சிறிய குழுவினருக்கு, அதோடு கூடுதலாக (சிறப்புப் பரிசாக) தலா ஒரு ஒட்டகம் வழங்கப்பட்டது. ஆகவே, அந்தச் சிறிய குழுவினருக்குத் தலா பதின்மூன்று ஒட்டகங்களும், (பிரதான) படையினருக்குத் தலா பன்னிரண்டு ஒட்டகங்களும் கிடைத்தன.

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களை ஒரு (சிறிய) படைப்பிரிவில் (போருக்காக) அனுப்பி வைத்தார்கள். (அப்போரில்) எங்களுக்கு ஏராளமான கால்நடைகள் (ஒட்டகங்கள் போர்ச் செல்வமாகக்) கிடைத்தன. (அப்போது) எங்களில் ஒவ்வொருவரும் ஆளுக்கொரு ஒட்டகத்தை (உபரியாக) எடுத்துக் கொண்டோம். நாங்கள் (மதீனா) திரும்பி வந்தபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களுக்கான (போர்ச் செல்வத்தின்) பங்குகளை வழங்கினார்கள். (முன்பே) உபரியாக வழங்கப்பட்ட அந்த ஓர் ஒட்டகத்தைத் தவிர்த்து, எங்களில் ஒவ்வொரு மனிதருக்கும் பன்னிரண்டு ஒட்டகங்கள் (பங்காகக்) கிடைத்தன. அதற்காக, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களையோ அல்லது எங்களுக்கு (அந்த உபரியை) வழங்கியவரையோ (தளபதியையோ) குறை கூறவில்லை."

அப்தா என்பவர் இப்னு இஸ்ஹாக் வழியாக இதைவிட முழுமையான ஒரு அறிவிப்பில்: "எங்கள் தளபதி ஒவ்வொரு மனிதருக்கும் ஆளுக்கொரு ஒட்டகத்தை உபரியாக வழங்கினார்" என்று குறிப்பிட்டுவிட்டு, பின்னர் அதே கருத்தை அறிவித்துள்ளார்.

அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் நஜ்துப் பகுதிக்குத் தமது (பெரிய) படையணியிலிருந்து ஒரு சிறு படையை (சரிய்யா) அனுப்பினார்கள். அப்படையினர் (வெற்றியுடன்) கொண்டுவந்த ஒட்டகங்களிலிருந்து, போர்ப்பொருள்களில் (கனீமத்தில்) அவர்களுக்குக் கிடைக்கும் (வழக்கமான) பங்கிற்குப் புறம்பாக, கூடுதலாகச் சிலவற்றை (நஃபில் எனும் உபரிப் பங்காக) அவர்களுக்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வழங்கினார்கள்.

(இதனை இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் பதிவு செய்துள்ளார்கள்).

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களை ஒரு சிறு படைப்பிரிவில் (போருக்காக) அனுப்பி வைத்தார்கள். (அதில் கிடைத்த போர்ச் செல்வத்தில்) எங்களது பங்குகள் இவ்வளவு இவ்வளவு என்று (குறிப்பிட்ட அளவு) வந்து சேர்ந்தன. மேலும், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (அடிப்படைப் பங்கிற்குத்) கூடுதலாக எங்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் ஆளுக்கு ஒரு ஒட்டகத்தை வழங்கினார்கள்."

மக்ஹூல் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

நான் எகிப்தில் ஹுதைல் குலத்தைச் சேர்ந்த ஒரு பெண்ணிடம் அடிமையாக இருந்தேன். பின்னர் அவர் என்னை உரிமைவிட்டார். எகிப்தில் இருந்த (மார்க்க) அறிவுகள் அனைத்தையும் நான் முழுமையாகக் கற்றுக்கொண்டதாகக் கருதிய பிறகே அங்கிருந்து வெளியேறினேன். பிறகு நான் ஷாம் (சிரியா) பகுதிக்குச் சென்று, (அறிவைத் தேடி) அதனைச் சல்லடையிட்டேன்.

இந்தக் காலகட்டம் முழுவதிலும், நான் போர்ச் செல்வங்களிலிருந்து வழங்கப்படும் உபரிப் பரிசுகள் (அந்-நஃப்ல்) குறித்து விசாரித்துக் கொண்டே இருந்தேன். ஆனால், அதுபற்றி எனக்குத் தகவல் கூறக்கூடிய எவரையும் நான் காணவில்லை.

இறுதியாக, ஸியாத் பின் ஜாரியா அத்-தமீமீ எனப்படும் ஒரு முதியவரைச் சந்தித்தேன். நான் அவரிடம், "போர்ச் செல்வங்களிலிருந்து வழங்கப்படும் உபரிப் பரிசுகள் (அந்-நஃப்ல்) குறித்து நீங்கள் ஏதேனும் கேள்விப்பட்டிருக்கிறீர்களா?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர், "ஆம், ஹபீப் பின் மஸ்லமா அல்-ஃபிஹ்ரீ (ரலி) அவர்கள் கூற நான் கேட்டிருக்கிறேன். அவர்கள் கூறினார்கள்:
'நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் (போரில்) பங்கேற்றேன். அவர்கள் (போருக்குச் செல்லும்) ஆரம்பப் பயணத்தில் (படையிலிருந்து பிரிந்து சென்று தாக்கும் சிறிய குழுவினருக்கு) போர்ச் செல்வங்களிலிருந்து நான்கில் ஒரு பங்கை (உபரிப் பரிசாக) வழங்கினார்கள். (போர் முடிந்து) திரும்பி வரும் பயணத்தில் (அவ்வாறு தாக்கும் குழுவினருக்கு) மூன்றில் ஒரு பங்கை (உபரிப் பரிசாக) வழங்கினார்கள்.'"

(இதனை இமாம் அபூதாவூத் தமது 'சுனன்' நூலில் பதிவு செய்துள்ளார்கள்).

ஹபீப் பின் மஸ்லமா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (போரில் கிடைத்த பொருட்களில்) மூன்றில் ஒரு பங்கை (வீரர்களுக்கு) உபரியாக (போனஸாக) வழங்கியதை நான் பார்த்துள்ளேன்.

ஹபீப் பின் மஸ்லமா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (படையெடுப்பின்) ஆரம்பத்தில் (அனுப்பப்படும் சிறிய படைப்பிரிவினருக்குப் போர்ப்பொருள்களிலிருந்து) நான்கில் ஒரு பங்கையும், (படை) திரும்புகையில் (அனுப்பப்படும் சிறிய படைப்பிரிவினருக்கு) மூன்றில் ஒரு பங்கையும் உபரியாக (நஃபல்) வழங்கினார்கள்.

ஹபீப் பின் மஸ்லமா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (போரில் எதிரி நாட்டுக்குச் சென்று திரும்பும்போது, ஒரு சிறிய படைப்பிரிவினருக்குக் கிடைத்த) போர்ப்பொருள்களில் மூன்றில் ஒரு பங்கை உபரியாக (கூடுதல் வெகுமதியாக) வழங்கினார்கள்.

மக்ஹூல் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (போருக்குப்) புறப்பட்டுச் செல்லும் ஆரம்ப கட்டத்தில் (படையிலிருந்து பிரிந்து சென்று போரிடும் சிறு குழுவினருக்கு, அவர்கள் கைப்பற்றிய போர்ப் பொருட்களிலிருந்து) நான்கில் ஒரு பங்கை உபரியாக வழங்கினார்கள். (போர் முடிந்து) திரும்பி வரும்போது (அவ்வாறு அனுப்பப்படும் குழுவினருக்கு) மூன்றில் ஒரு பங்கை உபரியாக வழங்கினார்கள்.

உப்பாதா பின் அஸ்-ஸாமித் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (போருக்காகப்) புறப்படும்போது (படையினருக்குக் கிடைக்கும் போர்ச் செல்வத்திலிருந்து) நான்கில் ஒரு பங்கை உபரிப் பங்காக (நஃபல்) வழங்குவார்கள். (போர் முடிந்து) திரும்பும்போது மூன்றில் ஒரு பங்கை (உபரிப் பங்காக) வழங்குவார்கள்.

(இதன் மற்றொரு அறிவிப்பில்) "(அரசுக்குரிய) ஐந்தில் ஒரு பங்கை (கும்ஸ்) எடுத்த பிறகே (இவ்வாறு உபரியாக வழங்குவார்கள்)" என்று கூடுதலாக இடம்பெற்றுள்ளது.

அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (போருக்காகத்) தாம் அனுப்பிய சில சிறு படையினருக்கு (ஸராயா), முழுப் படையினருக்கும் பொதுவாகப் பங்கிடப்படும் (போர்ச் செல்வங்களைத்) தவிர்த்து, அவர்களுக்குப் பிரத்தியேகமாக (அவர்களின் வீரத்தைப் பாராட்டி)க் கூடுதல் போர்ச் செல்வங்களை (நஃப்ல்) வழங்குபவர்களாக இருந்தார்கள். (இருப்பினும்) அவை அனைத்திலும் ஐந்தில் ஒரு பங்கு (குமுஸ் - அரசுக்கான பங்கு) எடுப்பது கட்டாயமாகும்.

(இதனை இமாம் முஸ்லிம் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் அப்துல் மலிக் பின் ஷுஐப் வழியாகவும், இமாம் புகாரி யஹ்யா பின் புகைர் வழியாகவும் பதிவு செய்துள்ளனர்).

ஹபீப் பின் மஸ்லமா (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (போரில் கைப்பற்றப்பட்ட பொருட்களிலிருந்து) ஐந்தில் ஒரு பங்கை (குமுஸ் - அரசுக்காக) பிரித்தெடுத்த பின்னர், (எஞ்சியவற்றிலிருந்து) மூன்றில் ஒரு பங்கை (வீரர்களுக்குக்) கூடுதல் வெகுமதியாக (நஃபிலாக) வழங்குவார்கள்."

இது முஹம்மத் பின் கஸீர் அவர்களின் அறிவிப்பில் உள்ள வாசகமாகும். மேலும், (அபூ அஹ்மத் அஸ்-) ஸுபைரீ அவர்களின் அறிவிப்பில், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (வீரர்களுக்கு) மூன்றில் ஒரு பங்கை கூடுதல் வெகுமதியாக வழங்கினார்கள்; அது ஐந்தில் ஒரு பங்கை (பிரித்து) எடுத்த பின்னரே என நான் கருதுகிறேன்; பின்னர் மீதமுள்ளதையும் (வீரர்களுக்கு இடையில்) பங்கிட்டார்கள்" என்று இடம்பெற்றுள்ளது. (இதனை முஹம்மத் பின் கஸீர் வழியாக அபூதாவூத் பதிவு செய்துள்ளார்கள்).

ஹபீப் பின் மஸ்லமா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (போரில் கிடைத்த பொருட்களில் அரசுக்குரிய) ஐந்தில் ஒரு பங்கை (குமுஸ்) எடுத்த பிறகு, (படையினருக்குச்) சிறப்புப் பங்காக (நஃபல்) நான்கில் ஒரு பங்கை வழங்குவார்கள். "(படையினர் போரிலிருந்து) திரும்பி வரும்போது, (அரசுக்குரிய) ஐந்தில் ஒரு பங்கை எடுத்த பிறகு (எஞ்சியவற்றிலிருந்து) மூன்றில் ஒரு பங்கை (சிறப்புப் பங்காக) வழங்குவார்கள்" என்று அவர் (அறிவிப்பாளர்) கூறியதாக நான் கருதுகிறேன்.

அப்துல்லாஹ் பின் ஸாலிஹ் அவர்களின் அறிவிப்பில்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் போருக்காகப் (படையெடுத்துச்) செல்லும்போது, (அரசுக்குரிய) ஐந்தில் ஒரு பங்கை எடுத்த பிறகு (எஞ்சியவற்றிலிருந்து) நான்கில் ஒரு பங்கைச் சிறப்புப் பங்காக வழங்குவார்கள். மேலும், (போரிலிருந்து) திரும்பி வரும்போது, (அரசுக்குரிய) ஐந்தில் ஒரு பங்கை எடுத்த பிறகு (எஞ்சியவற்றிலிருந்து) மூன்றில் ஒரு பங்கைச் சிறப்புப் பங்காக வழங்குவார்கள்" என்று இடம்பெற்றுள்ளது.

அபுல் ஜுவைரியா (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

முஆவியா (ரலி) அவர்களின் ஆட்சிக் காலத்தில், (போர்க்களத்தில்) எதிரிகளின் நிலத்தில் நான் ஒரு பச்சை நிறக் குடத்தைக் (புதையலை) கண்டெடுத்தேன். அப்போது பனூ ஸுலைம் குலத்தைச் சேர்ந்த, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தோழரான மஅன் பின் யஸீத் (ரலி) என்பவர் எங்களுக்குத் (தலைவராக/தளபதியாக) இருந்தார்.

நான் அந்தக் குடத்தை அவரிடம் கொண்டு சென்றேன். அவர் அதனை (வீரர்களாகிய) மக்களிடையே பங்கிட்டார். மற்றவர்களுக்கு வழங்கியதைப் போலவே எனக்கும் ஒரு பங்கினை வழங்கினார். பின்னர் அவர் (என்னிடம்), "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் சொல்ல நான் கேட்காமலும், அவர்கள் (அவ்வாறு) செயல்பட நான் பார்க்காமலும் இருந்திருந்தால், (இதை நீ கண்டெடுத்த காரணத்திற்காக) இதை உனக்கே நான் (கூடுதலாக) வழங்கியிருப்பேன். ஏனெனில், ‘(போர்ப்பொருள்களில்) ஐந்தில் ஒரு பங்கை (கும்ஸ் - அரசுக்காகப்) பிரித்தெடுத்த பின்னரே தவிர, (எவருக்கும்) உபரிப் பங்கு (நஃபல் - மேலதிக வெகுமதி) வழங்கப்படக் கூடாது’ என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டுள்ளேன்" என்றார்.

பின்னர் அவர் தனது (சொந்தப்) பங்கிலிருந்து எனக்குக் கொடுக்க முன்வந்தார். நான் அதனை மறுத்து, "உங்களை விட இதற்கு நான் தகுதியானவன் அல்ல" என்று கூறிவிட்டேன்.

அம்ர் பின் ஷுஐப் அவர்கள் தம் தந்தை வழியாக, தம் பாட்டனார் (அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரழி)) மூலம் அறிவிக்கிறார்கள்:

போர்ச் செல்வங்களில் (கனீமத்தில்) ஐந்தில் ஒரு பங்கை (கும்ஸ்) ஒதுக்குவது கடமையாக்கப்படுவதற்கு முன்பு, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (போர் வீரர்களுக்குத் தகுதிக்கேற்ப) உபரிப் பங்குகளை (நஃபல்) வழங்கி வந்தார்கள்.

பின்னர், "{அன்னமா ஃகனிம்த்தும் மின் ஷைய்இன் ஃபஅன்ன லில்லாஹி குமுஸஹு}" (நீங்கள் போரில் அடைந்த பொருள்களில் ஐந்தில் ஒரு பங்கு அல்லாஹ்வுக்கே உரியது) [அல்குர்ஆன் 8:41] என்ற வசனம் அருளப்பட்டபோது, (முன்பு) தாங்கள் வழங்கி வந்த அந்த (தன்னிச்சையான) உபரிப் பங்களிப்பைக் கைவிட்டார்கள். மேலும், அது (அதாவது உபரி வழங்குவது என்பது) அல்லாஹ்வின் பங்கு மற்றும் நபி (ஸல்) அவர்களின் பங்கிலிருந்து (வழங்கப்படும்) ஐந்தில் ஒரு பங்கின் ஒரு பகுதியாக (கும்ஸுல் கும்ஸ்) மாறிவிட்டது.

சயீத் இப்னு முஸய்யப் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

"மக்களுக்கு (போரில் கிடைத்த பொருட்களின்) ஐந்தில் ஒரு பங்கிலிருந்து (கும்ஸ்), 'நஃபில்' (எனும் கூடுதல் வெகுமதி) வழங்கப்பட்டு வந்தது."

உபைதுல்லாஹ் பின் மிக்ஸம் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

நான் மாலிக் பின் அவ்ஸ் பின் அல்-ஹதஸான் அவர்களிடம் (போர்ப்பொருள்களில் வழங்கப்படும்) உபரிப் பங்கு (நஃபில்) குறித்துக் கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "நான் அறியாமைக் காலத்திலேயே (ஜாஹிலிய்யாவில்) குதிரைகளில் சவாரி செய்திருக்கிறேன். (இஸ்லாமிய காலத்தில்) மக்கள் (போர்ப்பொருள்களில்) ஐந்தில் ஒரு பங்கிலிருந்து (குமுஸ்) தவிர வேறு எதிலிருந்தும் உபரிப் பங்கு (நஃபில்) வழங்குவதை நான் கண்டதில்லை" என்று பதிலளித்தார்கள்.

அபூ உமாமா (ரலி) அவர்கள் உப்பாதா பின் அஸ்-ஸாமித் (ரலி) அவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் எதிரிகளின் நிலத்தில் (திடீர்) தாக்குதல் தொடுக்கும்போது, (போர்ச் செல்வத்தின் ஐந்தில் ஒரு பங்கிலிருந்து) நான்கில் ஒரு பங்கை (வீரர்களுக்குக்) கூடுதல் வெகுமதியாக (நஃபிலாக) வழங்குவார்கள். அவர்கள் (போர் முடிந்து) திரும்பி வரும்போது (மக்கள் களைப்படைந்திருந்தால்), மூன்றில் ஒரு பங்கை கூடுதல் வெகுமதியாக வழங்குவார்கள். ஆயினும், அவர்கள் (தேவையின்றி அல்லது அளவுக்கு அதிகமாக) கூடுதல் வெகுமதிகளை (அன்ஃபால்) வழங்குவதை வெறுப்பவர்களாக இருந்தார்கள். மேலும், "இறைநம்பிக்கையாளர்களில் வலிமையானவர்கள் (தங்களுக்குக் கிடைத்த மிகையான பங்கிலிருந்து) பலவீனமானவர்களுக்குத் திருப்பிக் கொடுக்கட்டும் (பகிர்ந்து கொள்ளட்டும்)" என்று கூறுவார்கள்.

12815 - மேலும், இது சுலைமான் பின் மூஸா, மக்ஹூல், அபுஸ் ஸல்லாம் ஆகியோர் வழியாகவும் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. (மற்றொரு அறிவிப்பாளர் தொடர் வழியாக) சுலைமான் பின் மூஸா, மக்ஹூல், அபுஸ் ஸல்லாம் என்ற அறிவிப்பாளர் தொடரிலும் இதன் சில கருத்துகள் இடம்பெற்றுள்ளன. எனினும், ஃபஸாரியின் அறிவிப்பே மிகவும் முழுமையானதாகும்.

அபூ உமாமா அல்-பாஹிலீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நான் உபாதா பின் அஸ்-ஸாமித் (ரலி) அவர்களிடம் 'அல்-அன்ஃபால்' (போர்ப்பொருள்கள்) குறித்துக் கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: "(பத்ருப் போரில் கலந்துகொண்ட) பத்ருத் தோழர்களாகிய எங்களைக் குறித்தே அது (அந்த வசனம்) அருளப்பட்டது. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (பத்ருக் களத்தில்) மக்கள் (எதிரிகளைச்) சந்தித்தபோது, ஒவ்வொரு மனிதருக்கும் அவர் கைப்பற்றியதை (அவருக்கே) உபரியாக வழங்கினார்கள்."

பின்னர், அந்த வசனம் அருளப்பட்டதற்கான செய்தியையும், அவர்களுக்கு மத்தியில் அது பங்கிடப்பட்டதையும் அவர் குறிப்பிட்டார். இது இந்நூலின் தொடக்கத்திலேயே கடந்து சென்றுள்ளது (கூறப்பட்டுள்ளது).

இமாம் ஷாஃபியீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: சில அறிஞர்கள் பின்வருமாறு கூறுகின்றனர்: "தலைவர் (இமாம்) ஒரு சிறு படைப்பிரிவையோ அல்லது ஒரு படையையோ அனுப்பி, அவர்கள் (எதிரிகளைச்) சந்திப்பதற்கு முன்பாக அவர்களிடம், ‘யார் எதையேனும் (போர்ப்பொருளாகக்) கைப்பற்றுகிறாரோ, குமுஸ் (ஐந்தில் ஒரு பங்கு) போக (மீதமுள்ளது) அவருக்கே உரியதாகும்’ என்று கூறினால், அது அவர்கள் நிபந்தனையிட்ட அடிப்படையில் அவர்களுக்கே உரியதாகும். ஏனெனில், அவர்கள் அதற்காகவே போரிட்டனர், மேலும் அதனை அவர்கள் திருப்தியோடு ஏற்றுக்கொண்டனர்."

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பத்ருப் போரின்போது, "யார் எதைக் கைப்பற்றுகிறாரோ அது அவருக்கே உரியதாகும்" என்று கூறியதாக (கருதி) இதன்பால் அவர்கள் சென்றனர் (இதனை ஆதாரமாகக் கொண்டனர்). இது ‘குமுஸ்’ (ஐந்தில் ஒரு பங்கு தொடர்பான சட்டம்) அருளப்படுவதற்கு முன்பு (நடந்ததாகும்). அல்லாஹ்வே மிகவும் அறிந்தவன். இது தொடர்பாக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து எமது பார்வையில் (ஆதாரப்பூர்வமாக) நிரூபணமான எந்தவொரு செய்தியையும் நான் அறியவில்லை.

ஷெய்க் (பைஹகீ) அவர்கள் கூறினார்கள்: இது தொடர்பாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ள செய்தி, அவர் (ஷாஃபியீ) குறிப்பிட்டதேயாகும். மேலும், இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களிடமிருந்து இதன் வார்த்தைகளுக்கு முரணான (மற்றொரு செய்தியும்) அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் நபி (ஸல்) அவர்கள் பத்ருப் போரின்போது, "யார் இன்ன இன்ன (வீரத் தீரச்) செயல்களைச் செய்கிறாரோ, மேலும் இன்ன இன்ன இடத்திற்கு (எதிரிகளைத் தாக்கி) வருகிறாரோ, அவருக்கு இன்ன இன்ன (போர்ச் செல்வங்கள்) உண்டு" என்று கூறினார்கள். (இதைக் கேட்டு) இளைஞர்கள் விரைந்து (முன்னேறிச்) சென்றார்கள். முதியவர்கள் கொடிகளுக்கு அருகில் (பாதுகாப்புக்காக) உறுதியாக நின்றார்கள். அவர்களுக்கு வெற்றி அளிக்கப்பட்டபோது, தங்களுக்கு வாக்களிக்கப்பட்ட (பங்கைக்) கேட்டு இளைஞர்கள் வந்தார்கள்.

அப்போது முதியவர்கள், "எங்களை விடுத்து நீங்கள் மட்டும் அதனை எடுத்துச் செல்லாதீர்கள்; ஏனெனில், நாங்கள் உங்களுக்குப் பாதுகாப்பாக (பின்னணியாக) இருந்தோம்" என்று கூறினார்கள். அப்போது கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ் பின்வரும் வசனத்தை அருளினான்:

"(நபியே!) போர்ச் செல்வங்களைப் பற்றி அவர்கள் உம்மிடம் கேட்கின்றனர். 'போர்ச் செல்வங்கள் அல்லாஹ்வுக்கும், அவனுடைய தூதருக்கும் உரியவை. எனவே, நீங்கள் அல்லாஹ்வை அஞ்சிக் கொள்ளுங்கள். உங்களுக்கிடையே உள்ள உறவைச் சீர்படுத்திக் கொள்ளுங்கள்' (என்று கூறுவீராக!)" [அல்குர்ஆன் 8:1].

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
பத்ருப் போரின்போது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "யார் (எதிரிகளில்) ஒருவரைக் கொல்கிறாரோ, அவருக்கு இன்ன இன்ன (சன்மானம்) உண்டு. யார் ஒருவரைச் சிறைப்பிடிக்கிறாரோ, அவருக்கு இன்ன இன்ன (சன்மானம்) உண்டு" என்று கூறினார்கள்.

அறிவிப்பாளர் கூறுகிறார்: பின்னர் அவர் அந்த ஹதீஸைத் தொடர்ந்து கூறினார். இது (போர்க்களப் பங்கீடு தொடர்பான) நிபந்தனை முறையில் முதலில் கூறப்பட்டதற்கு மாற்றமானதாகும். மேலும், பத்ருப் போரின் வெற்றிப் பொருட்கள் (பங்கீடு) தொடர்பானவை 'ஐந்தில் ஒரு பங்கு' (குமுஸ்) குறித்த சட்டம் அருளப்படுவதற்கு முன்பு நடந்ததாகும் என நமக்கு அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. அதன்பிறகு,

"{வஅலமூ அன்னமா கனிம்தும் மின் ஷையின் ஃபஅன்ன லில்லாஹி குமுஸஹு}"
(பொருள்: மேலும், நீங்கள் போரில் எப்பொருளைக் கைப்பற்றினாலும், நிச்சயமாக அதில் ஐந்தில் ஒரு பங்கு அல்லாஹ்வுக்கே உரியதாகும்... - அல்குர்ஆன் 8:41) எனும் வசனம் அருளப்பட்டது.

அதன்பின்பு, இவ்விவகாரம் (முழுமையாக) அச்சட்டத்தின் பால் (மாற்றப்பட்டு நிலைபெறச்) செய்யப்பட்டது. நல்வாய்ப்பு (தவ்பீக்) அல்லாஹ்விடமே உள்ளது.

ஸஅத் பின் அபீ வக்காஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மதீனா வந்தடைந்த போது, எங்களை ஒரு பயணக் குழுவாக (உளவு அல்லது போருக்காக) அனுப்பினார்கள்..." என்று அந்தச் சம்பவத்தைக் குறிப்பிட்டார்கள். மேலும் அதில், "அந்தக் காலகட்டத்தில் 'ஃபய்உ' (எனும் போர்ச் செல்வம்) என்பது, 'யார் எதை எடுக்கிறாரோ அது அவருக்கே உரியது' என்ற நிலையில் இருந்தது" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர், தங்களுக்குத் தலைவராக அப்துல்லாஹ் பின் ஜஹ்ஷ் அல்-அஸதீ (ரலி) அவர்களை (நபி (ஸல்) அவர்கள்) அனுப்பிய சம்பவத்தைக் குறிப்பிட்டார்கள். "அவர்கள்தான் இஸ்லாத்தில் (தளபதியாக) நியமிக்கப்பட்ட முதல் அமீர் (தலைவர்) ஆவார்கள்" என்று கூறினார்கள்.

கனீமத் மற்றும் ஃபய்உ (ஆகிய போர்ச் செல்வங்கள்) தொடர்பான குர்ஆன் வசனங்கள் அருளப்படுவதற்கு முன்பே இது நடந்தது என்பதற்கு இதுவே ஆதாரமாக அமைந்துள்ளது.

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

நாங்கள் கைபரை வெற்றி கொண்டோம். (அங்கு) நாங்கள் தங்கத்தையோ வெள்ளியையோ போர்ச் செல்வமாகப் (கனீமத்தாகப்) பெறவில்லை. மாறாக, ஒட்டகங்கள், மாடுகள், (வீட்டு உபயோகப்) பொருட்கள் மற்றும் (பேரீச்சந்) தோட்டங்களையே நாங்கள் போர்ச் செல்வமாகப் பெற்றோம்.

உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"பிற்காலத்து மக்களுக்கு (பயன்பெறத்தக்க வகையில்) எதையும் விட்டுச் செல்லாமல் ஆக்கிவிடுவேன் என்ற (அச்சம்) மட்டும் இல்லாதிருந்தால், முஸ்லிம்கள் வெற்றி கொள்ளும் எந்தவொரு ஊரையும் (நிலத்தையும்), அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கைபரை(ப் போராளிகளுக்குப்) பங்கிட்டுக் கொடுத்ததைப் போலவே நானும் அவர்களுக்கிடையே (போராளிகளுக்கிடையே) பங்கிட்டுக் கொடுத்திருப்பேன்."

(இதனை இமாம் புகாரி அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் ஸதகா பின் அல்-ஃபழ்ல் மற்றும் அபூ மூஸா ஆகியோரின் வழியாக அப்துர்ரஹ்மானிடமிருந்து பதிவு செய்துள்ளார்கள்).

உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"என் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக! பிற்காலத்தில் வரும் (தலைமுறையினரான) கடைசி மனிதர்களை ஏதுமற்றவர்களாக (வறுமையில்) விட்டுச் செல்லும் நிலை மட்டும் ஏற்படாது என்றால், எனக்கு வெற்றிகொள்ளப்படும் எந்தவொரு ஊரையும், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கைபரைப் பங்கிட்டதைப் போலவே நானும் (போர் வீரர்களுக்குப்) பங்கிட்டிருப்பேன். ஆயினும், நான் அதனை அவர்களுக்கே (பொதுப் பயனுக்காகவும்) விவசாயம் செய்வதற்காகவும் விட்டுவைக்கிறேன்."

(இதனை இமாம் புகாரி அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் ஸயீத் பின் அபீ மர்யம் வழியாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.)

சஹ்ல் பின் அபீ ஹஸ்மா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கைபரை இரண்டு பாதிகளாகப் பிரித்தார்கள்: ஒரு பாதி அவர்களின் அவசரத் தேவைகளுக்கும் (பொது விவகாரங்களுக்கும்) மற்றும் அவர்களின் (குடும்பத்) தேவைகளுக்கும், மற்றொரு பாதி முஸ்லிம்களுக்கும் (பங்கிடப்பட்டது). அதை (முஸ்லிம்களுக்கான பாதியை) பதினெட்டு பங்குகளாக அவர்களுக்கு இடையே பிரித்தார்கள்.

அன்சாரிகளின் (விடுதலை செய்யப்பட்ட அடிமையான) பஷீர் (ரஹ்) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தோழர்கள் சிலரிடமிருந்து அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கைபரை வெற்றி கொண்டபோது, அதனை முப்பத்தாறு பங்குகளாகப் பிரித்தார்கள். ஒவ்வொரு பங்கும் நூறு (சிறிய) உட்பிரிவுகளைக் கொண்டிருந்தது. அவற்றில் ஒரு பாதி அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கும் முஸ்லிம்களுக்கும் (பங்கிட்டுக் கொடுப்பதற்காக) உரியதாக இருந்தது. மீதமுள்ள பாதியைத் தம்மிடம் வரும் தூதுக்குழுவினர்களுக்காகவும், (அரசின்) பொது விவகாரங்களுக்காகவும், மக்களின் (எதிர்பாராத) அவசரத் தேவைகளுக்காகவும் தனியாக ஒதுக்கி வைத்தார்கள்.

புஷைர் பின் யஸார் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

அல்லாஹ் தனது நபி (ஸல்) அவர்களுக்குக் கைபரை 'ஃபைஉ' (போரின்றி அல்லது உடன்படிக்கை மூலம் கிடைக்கும் செல்வம்) ஆக வழங்கியபோது, அதை முப்பத்தாறு பங்குகளாகப் பிரித்தார்கள். ஒவ்வொரு பங்கும் நூறு (உட்பங்குகளை)க் கொண்டிருந்தது.

அதில் பாதியைத் தமது (அரசு ரீதியான) அவசரத் தேவைகளுக்காகவும், தங்களுக்கு ஏற்படும் (விருந்தினர்கள் மற்றும் தூதுக்குழுக்கள் போன்ற) எதிர்பாராத செலவுகளுக்காகவும் ஒதுக்கினார்கள். (அவை) 'அல்-வதீஹ்', 'அல்-கதீபா' மற்றும் அவற்றுடன் இணைந்த பகுதிகளாகும்.

மற்ற பாதியை ஒதுக்கி, அதனை முஸ்லிம்களுக்கிடையே பங்கிட்டார்கள். (அவை) 'அஷ்-ஷக்', 'அந்-நதாத்' மற்றும் அவற்று தொகுதியுடன் இணைந்த பகுதிகளாகும். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் (தனிப்பட்ட) பங்கும் அவர்களுடன் இணைந்து (பங்கிடப்பட்ட) அச்செல்வங்களில் இருந்தது.

ஷெய்க் (பைஹகீ) அவர்கள் கூறினார்கள்: முஸ்லிம்களுக்கிடையே பங்கிடப்படாமல் (பாதி) ஒதுக்கப்பட்டதற்குக் காரணம், அப்பகுதி சமாதான உடன்படிக்கையின் (ஸுல்ஹ்) மூலம் வெற்றி கொள்ளப்பட்டதாகும். எனவே, அது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு மட்டும் (பொதுநலத் தேவைகளுக்காகப் பயன்படுத்த) பிரத்தியேகமானதாக இருந்தது.

அப்துல்லாஹ் பின் அபூபக்ர் மற்றும் முஹம்மத் பின் மஸ்லமா ஆகியோரின் மக்களில் சிலர் (பின்வருமாறு) கூறுகின்றனர்:

"கைபர் வாசிகளில் (போருக்குப் பின்) எஞ்சியிருந்தவர்கள் (தங்களைப் பாதுகாத்துக் கொள்ளத் தங்களைச்) சில கோட்டைகளுக்குள் அரணமைத்துக் கொண்டனர். பின்னர், தங்களின் உயிர்களைப் பாதுகாத்து (இரத்தம் சிந்தப்படுவதைத் தடுத்து), தங்களை (அங்கிருந்து பாதுகாப்பாக) வெளியேற அனுமதிக்குமாறு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் அவர்கள் கோரினர். அவ்வாறே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும் (அவர்களின் கோரிக்கையை ஏற்றுச்) செய்தார்கள். இதைக் கேள்விப்பட்ட ஃபதக் வாசிகளும் அதே போன்றதொரு (சமாதான) உடன்படிக்கைக்கு வந்தனர். எனவே, அது (ஃபதக் கிராமம்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு மட்டுமே உரிய பிரத்யேகமானதாக (ஃபைஉ - போர் இன்றி கிடைத்த சொத்தாக) மாறியது. ஏனெனில், அதைக் கைப்பற்றுவதற்காக (முஸ்லிம்களால்) குதிரைப் படையோ ஒட்டகப் படையோ ஓட்டிச் செல்லப்படவில்லை (அதாவது போர் நிகழவில்லை)."

இப்னு ஷிஹாப் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

கைபரின் சில பகுதிகள் போர் மூலமும் (பலவந்தமாகவும்), சில பகுதிகள் சமாதான ஒப்பந்தம் மூலமும் (வெற்றி கொள்ளப்பட்டன). 'அல்-கதீபா'வின் பெரும்பகுதி போர் மூலமும், அதிலொரு பகுதி சமாதான ஒப்பந்தம் மூலமும் (கைப்பற்றப்பட்டது).

நான் (இப்னு வஹ்ப்) மாலிக் (ரஹ்) அவர்களிடம், "அல்-கதீபா என்றால் என்ன?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "அது நாற்பதாயிரம் பேரீச்ச மரங்களைக் கொண்ட கைபரின் ஒரு நிலப்பகுதியாகும்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

சுஃப்யான் பின் வஹ்ப் அல்-கவ்லானீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நாங்கள் எவ்வித ஒப்பந்தமுமின்றி (போரின் மூலம்) எகிப்தை வெற்றி கொண்டபோது, ஸுபைர் பின் அல்-அவ்வாம் (ரலி) அவர்கள் எழுந்து, "அம்ர் பின் அல்-ஆஸ் அவர்களே! இதனை (படைவீரர்களுக்குப்) பங்கிட்டுக் கொடுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.
அதற்கு அம்ர் (ரலி) அவர்கள், "நான் இதனைப் பங்கிட மாட்டேன்" என்று கூறினார்கள்.
ஸுபைர் (ரலி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கைபரை(ப் போரில் வென்று) பங்கிட்டதைப் போன்று நீங்களும் இதனைப் பங்கிட்டே ஆக வேண்டும்" என்று கூறினார்கள்.
அதற்கு அம்ர் (ரலி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! நான் இறைநம்பிக்கையாளர்களின் தலைவரான (உமர் (ரலி) அவர்களுக்கு) கடிதம் எழுதும் வரை இதனைப் பங்கிட மாட்டேன்" என்று கூறினார்கள்.
(அவ்வாறே கடிதம் எழுதியதும்) உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் அவருக்கு (பின்வருமாறு) கடிதம் எழுதினார்கள்: "கர்ப்பத்திலுள்ள ஒட்டகத்தின் குட்டி (பிறந்து, அதுவும் வளர்ந்து) அறப்போரில் ஈடுபடும் வரை (அதாவது, வருங்கால சந்ததியினரும் இதன் மூலம் பயனடையும் வகையில்) இதனை (பங்கிடாமல்) அப்படியே விட்டுவிடுங்கள்."

(மற்றோர் அறிவிப்பில்) அம்ர் (ரலி) அவர்கள், "உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்களுக்கு நான் கடிதம் எழுதும் வரை இதில் புதிதாக எதையும் செய்ய மாட்டேன்" என்று கூறியதாக இடம்பெற்றுள்ளது. அவ்வாறே அவர் கடிதம் எழுத, உமர் (ரலி) அவர்களும் இதே பதிலை எழுதினார்கள்.

உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் ஷாம் (சிரியா) நாட்டை வெற்றி கொண்டபோது, பிலால் (ரலி) அவர்கள் அவரிடம் எழுந்து நின்று, "நிச்சயமாக நீங்கள் அதனை (வெற்றி கொள்ளப்பட்ட நிலங்களை போர் வீரர்களுக்குப்) பங்கிட்டுக் கொடுக்க வேண்டும்; அல்லது அதற்காக நாங்கள் வாளால் சண்டையிடுவோம்" என்று கூறினார்.

அப்போது உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "(எதிர்கால) மக்களை ஏதுமற்ற வறியவர்களாக நான் விட்டுச் செல்வேன் என்ற நிலை மட்டும் இல்லையென்றால், அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்கள் கைபரைப் பங்கிட்டுக் கொடுத்தது போன்று, வெற்றி கொள்ளப்பட்ட எந்தவொரு ஊரையும் நான் பாகங்களாகப் பிரித்துக் கொடுத்திருப்பேன். ஆனால், அவர்களுக்குப் பின்னால் வருபவர்களுக்கும் (பயன் தரும் வகையில்) ஒரு தொடர்ச்சியான வருவாயாக (அறக்கட்டளை போன்ற பொதுச் சொத்தாக) அதை விட்டுவிடுகிறேன்."

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்களின் விடுதலை செய்யப்பட்ட அடிமையான நாஃபிஉ (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
மக்கள் ஷாம் நாட்டில் ஒரு வெற்றியைப் பெற்றனர்; அவர்களில் பிலால் (ரலி) அவர்களும் இருந்தார்கள். (முஆத் பின் ஜபல் (ரலி) அவர்களையும் அறிவிப்பாளர் குறிப்பிட்டதாக நான் கருதுகிறேன்). அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்கள் கைபரில் செய்தது போன்று, (அந்நிலத்தைப்) பங்கிட்டுத் தருமாறு உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்களுக்கு அவர்கள் கடிதம் எழுதினார்கள். ஆனால், உமர் (ரலி) அவர்கள் (அதை) மறுத்துவிட்டார்கள். அவர்களும் (தங்கள் கோரிக்கையில்) பிடிவாதமாக இருந்தனர். அப்போது உமர் (ரலி) அவர்கள் அவர்களுக்கு எதிராகப் பிரார்த்தனை செய்து, "யா அல்லாஹ்! பிலால் மற்றும் பிலாலின் தோழர்களிடமிருந்து (ஏற்படும் இந்தச் சிக்கலில்) எனக்குப் போதுமானவனாக நீ இருப்பாயாக!" என்று கூறினார்கள்.

இவையனைத்திலும், உமர் (ரலி) அவர்கள் நிலங்களை (பங்கிடாமல் பொதுச் சொத்தாக) நிலைநிறுத்துவதே (மக்களின் பொது) நலனுக்கு உகந்தது என்று கருதியதற்கும், (அதே சமயம்) போர்வீரர்களின் மனங்களை (அவர்களின் உரிமையை அங்கீகரிப்பதன் மூலம்) திருப்திப்படுத்த விரும்பியதற்கும் ஆதாரம் உள்ளது. அவர்கள் அதனை (பங்கிடாமல்) விட்டுவைக்கச் சம்மதிக்காத பட்சத்தில், அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்கள் கைபரைப் பங்கிட்டுக் கொடுத்ததன் மூலம் (நிலத்தைப்) பங்கிடுவதற்கான ஆதாரமும் (மார்க்க ரீதியாக) நிலைபெற்றுள்ளது. சுபைர் பின் அல்-அவ்வாம் (ரலி), பிலால் (ரலி), அவரது தோழர்கள் மற்றும் முஆத் (ரலி) (முஆத் குறித்து அறிவிப்பாளருக்குச் சந்தேகம் உள்ளது) ஆகியோர் உமர் (ரலி) அவர்கள் கருதிய விஷயத்தில் அவரோடு மாறுபட்டனர். அல்லாஹ்வே மிக அறிந்தவன்.

மேலும், உமர் (ரலி) அவர்கள் 'அஸ்-ஸவாத்' (ஈராக் நிலப்பகுதி) பகுதியை வெற்றி கொண்டபோது, அதனைப் போர்வீரர்களுக்கிடையே பங்கிடுவது குறித்தும், பின்னர் (அவர்களிடம் பேசி) அவர்களின் மனங்களைத் திருப்திப்படுத்தி (அந்நிலங்களை அரசிடமே) ஒப்படைக்கச் செய்ததும், பிறரின் கருத்துக்கு இணக்கமான செய்திகளும் நம்மிடம் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளன. இது (இந்த நூலின்) சுருக்கமான பதிப்புகளில் உரிய இடத்தில் இன்ஷா அல்லாஹ் (அல்லாஹ் நாடினால்) இடம்பெறும்.

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நீங்கள் ஏதேனும் ஓர் ஊருக்குச் சென்று (அமைதியான முறையில்) அங்கு தங்கி (அவ்வூர் மக்களுடன் இணங்கி)னால், அதில் உங்களுக்குரிய பங்கு உண்டு" (அல்லது "அது உங்களுக்கு உரியதாகும்" என்றோ, அல்லது அதுபோன்ற வேறு வார்த்தைகளையோ அவர்கள் கூறினார்கள் என நான் கருதுகிறேன்). "மேலும், எந்த ஊர் அல்லாஹ்வுக்கும் அவனுடைய தூதருக்கும் மாறுசெய்கிறதோ (எதிர்த்துப் போரிடுகிறதோ), அதன் (போர்ச் செல்வத்தில்) ஐந்தில் ஒரு பங்கு அல்லாஹ்வுக்கும் அவனுடைய தூதருக்கும் உரியதாகும். பின்னர் (மீதமுள்ளது) உங்களுக்கு உரியதாகும்."

(இதனை இமாம் முஸ்லிம் (ரஹ்) அவர்கள் தமது ‘ஸஹீஹ்’ நூலில் அஹ்மத் பின் ஹன்பல் (ரஹ்) வழியாக அப்துர் ரஸ்ஸாக் (ரஹ்) அவர்களிடமிருந்து அறிவித்துள்ளார்கள். அந்த அறிவிப்பின் மூலத்தில், “நீங்கள் எந்த ஊருக்காவது சென்று அங்கு தங்கினால், அதிலுள்ள உங்களின் பங்கு உங்களுக்குரியதாகும்” என்று இடம்பெற்றுள்ளது. மேலும் இதனை முஹம்மத் பின் ராஃபிஉ (ரஹ்) மற்றும் பலரும் அப்துர் ரஸ்ஸாக் (ரஹ்) அவர்களிடமிருந்து அறிவித்துள்ளார்கள். அவர்களின் மூலத்திலும், “அதில் உங்களுக்குரிய பங்கு உண்டு” என்று இடம்பெற்றுள்ளது. இதில் “உங்களுக்குரிய பங்கு” என்று கூறப்படுவது, ‘ஃபய்உ’ (போரின்றி கிடைக்கும்) செல்வத்திலிருந்து பொதுநலனுக்காக ஒதுக்கப்படும் பங்காக இருக்கக்கூடும்; அதன்பிறகு பலவந்தமாக வெற்றி கொள்ளப்பட்ட ஊர்களைப் பற்றி அவர் குறிப்பிட்டுள்ளார்.)

அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

(ஹுதைபிய்யா உடன்படிக்கையின் போது) நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களையும் அவர்களது தோழர்களையும் கொலை செய்வதற்காக, ஃபஜ்ர் தொழுகையின் போது 'தன்யீம்' மலையிலிருந்து மக்காவாசிகளில் எண்பது பேர் (ஆயுதங்களுடன்) இறங்கி வந்தார்கள். அவர்களை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எவ்விதப் போருமின்றி (உயிருடன்) சிறைப்பிடித்து, பின்னர் (மன்னித்து) அவர்களை விடுவித்தார்கள்.

அப்போது கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ், {வஹுவல்லதீ கஃப்ப அய்தியஹும் அன்கும் வஅய்தியகும் அன்ஹும்} "அவனே (மக்காப் பள்ளத்தாக்கில்) அவர்களின் கைகளை உங்களை விட்டும், உங்கள் கைகளை அவர்களை விட்டும் தடுத்தான்" (அல்குர்ஆன் 48:24) என்று தொடங்கும் வசனத்தை அதன் இறுதி வரை இறக்கியருளினான்.

(இதனை இமாம் முஸ்லிம் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் ஹம்மாத் பின் ஸலமா அவர்களின் அறிவிப்பிலிருந்து பதிவு செய்துள்ளார்).

அப்துல்லாஹ் பின் முகஃப்பல் அல்-முஸனீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
"நாங்கள் ஹுதைபிய்யாவில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் இருந்தோம்" என்று கூறிவிட்டு, (அங்கு நடந்த) சம்பவத்தைக் குறிப்பிட்டார்கள். அப்துல்லாஹ் பின் முகஃப்பல் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: நாங்கள் அவ்வாறு இருந்துகொண்டிருந்தபோது, ஆயுதமேந்திய முப்பது இளைஞர்கள் எங்களை நோக்கிப் புறப்பட்டு வந்து, எங்கள் முகங்களுக்கு நேராக (தாக்குவதற்காக) பாய்ந்தனர். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் அவர்களுக்கு எதிராகப் பிரார்த்தனை செய்தார்கள். உடனே அல்லாஹ் அவர்களின் பார்வைகளைப் பறித்துவிட்டான். நாங்கள் அவர்களை நோக்கி எழுந்து சென்று, அவர்களைப் பிடித்துக்கொண்டோம். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவர்களிடம், "நீங்கள் யாருடைய ஒப்பந்தத்தின் கீழாவது வந்தீர்களா? அல்லது யாராவது உங்களுக்கு அபயம் அளித்திருக்கிறார்களா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், "இறைவா! இல்லை" என்று பதிலளித்தார்கள். உடனே (நபி (ஸல்) அவர்கள்) அவர்களை விடுவித்துவிட்டார்கள். அப்போது அல்லாஹ் தபாரக வதஆலா (பின்வரும் வசனத்தை) அருளினான்: "{அவன்தான் மக்காவின் உட்பகுதியில் வைத்து, அவர்கள் மீது உங்களுக்கு வெற்றியை அளித்த பின், அவர்களின் கைகளை உங்களை விட்டும், உங்கள் கைகளை அவர்களை விட்டும் தடுத்தான். அல்லாஹ் நீங்கள் செய்பவற்றை உற்று நோக்குபவனாக இருக்கிறான்.}" [அல்குர்ஆன் 48:24].

ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் அல்-அன்சாரி (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அவர்கள் (ஜாபிர் ரலி) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் நஜ்த் பகுதியை நோக்கி ஒரு போரில் (தாதுர் ரிகாஃ எனும் போரில்) கலந்து கொண்டார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (போரை முடித்துத்) திரும்பிச் சென்றபோது, இவர்களும் அவர்களுடன் திரும்பிச் சென்றார்கள். முள் மரங்கள் (அதாவது 'இளாஹ்' வகை மரங்கள்) அடர்ந்த ஒரு பள்ளத்தாக்கில் அவர்கள் இருந்தபோது, (நண்பகல்) ஓய்வெடுக்கும் நேரம் வந்தது. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (அங்கே தங்குவதற்காகத்) தமது வாகனத்திலிருந்து இறங்கினார்கள்; மரங்களின் நிழல்களைத் தேடி மக்கள் அந்த முள் மரங்களுக்கிடையே கலைந்து சென்றனர். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு கருவேல (சமுரா) மரத்தின் நிழலில் தங்கி, அதில் தமது வாளைத் தொங்கவிட்டார்கள்.

ஜாபிர் (ரலி) கூறுகிறார்கள்: நாங்கள் சற்று நேரம் உறங்கினோம். திடீரென அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களை அழைத்தார்கள். நாங்கள் அவர்களிடம் சென்றோம். அங்கே அவர்களுக்கு அருகில் ஒரு கிராமவாசி (அஃராபி) அமர்ந்திருப்பதைக் கண்டோம்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நான் உறங்கிக் கொண்டிருந்தபோது இவன் என் வாளை உறையிலிருந்து உருவிக்கொண்டான். நான் விழித்தபோது, உருவிய வாளுடன் இவன் (என் தலைமாட்டில்) நின்றான். இவன் என்னிடம், ‘(இப்போது) என்னிடமிருந்து உம்மைக் காப்பாற்றுபவர் யார்?’ என்று கேட்டான். அதற்கு நான், ‘அல்லாஹ்’ என்று (உறுதியாகப்) பதிலளித்தேன். அவன் இரண்டாவது முறையாகவும், ‘என்னிடமிருந்து உம்மைக் காப்பாற்றுபவர் யார்?’ என்று கேட்டான். நான், ‘அல்லாஹ்’ என்றேன். உடனே அவன் (அச்சத்தால் நடுங்கி) வாளை உறையிலிட்டுவிட்டு அமர்ந்துவிட்டான்."

அவன் அவ்வாறு (கொலை செய்ய முயற்சி) செய்த போதிலும், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவனுக்குத் தண்டனை ஏதும் வழங்கவில்லை.

(இதனை இமாம் புகாரி அவர்கள் தங்களது 'ஸஹீஹ்' நூலில் அபூ அல்-யமான் வழியாகவும், இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் அபூபக்கர் அஸ்-ஸகானி வழியாக அபூ அல்-யமானிடமிருந்தும் பதிவு செய்துள்ளனர்).

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் நஜ்த் பகுதியை நோக்கி குதிரைப்படையொன்றை அனுப்பினார்கள். அக்குதிரைப்படையினர் பனூ ஹனீஃபா குலத்தைச் சேர்ந்த ஒருவரைக் கொண்டு வந்தனர். அவர் யமாமா வாசிகளின் தலைவரான 'ஸுமாமா பின் உஸால் அல்-ஹனஃபீ' என்று அழைக்கப்படுபவர் ஆவார். அவரைப் பள்ளிவாசலின் தூண்களில் ஒன்றில் கட்டி வைத்தனர். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம் வந்து, "ஸுமாமாவே! உன்னிடம் என்ன இருக்கிறது? (உன் எண்ணம் என்ன?)" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "முஹம்மதே! என்னிடம் நன்மையே உள்ளது. நீங்கள் என்னைக் கொன்றால், ரத்தம் சிந்திய (பழிக்குப் பழியான) ஒருவனையே கொல்வீர்கள். நீங்கள் எனக்கு அருள்புரிந்தால் (என்னை மன்னித்துவிட்டால்), நன்றி செலுத்தும் ஒருவருக்கே அருள்புரிவீர்கள். நீங்கள் செல்வத்தை நாடினால், கேளுங்கள்; நீங்கள் நாடிய அளவு அதிலிருந்து உங்களுக்கு வழங்கப்படும்" என்று கூறினார்.
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரை (அப்படியே) விட்டுவிட்டார்கள். அடுத்த நாள் வந்ததும், "ஸுமாமாவே! உன்னிடம் என்ன இருக்கிறது?" என்று கேட்டார்கள். அவர், "நான் உங்களிடம் (நேற்று) கூறியதுதான்; நீங்கள் எனக்கு அருள்புரிந்தால், நன்றி செலுத்தும் ஒருவருக்கே அருள்புரிவீர்கள். நீங்கள் என்னைக் கொன்றால், ரத்தம் சிந்திய ஒருவனையே கொல்வீர்கள். நீங்கள் செல்வத்தை நாடினால், கேளுங்கள்; நீங்கள் நாடிய அளவு அதிலிருந்து உங்களுக்கு வழங்கப்படும்" என்று கூறினார்.
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "ஸுமாமாவை அவிழ்த்து விடுங்கள்" என்று கூறினார்கள். அவர் பள்ளிவாசலுக்கு அருகிலிருந்த பேரீச்சந்தோட்டத்திற்குச் சென்று குளித்துவிட்டு, பள்ளிவாசலுக்குள் நுழைந்து, "அஷ்ஹது அன் லா இலாஹ இல்லல்லாஹ், வஅன்ன முஹம்மதர் ரசூலுல்லாஹ் (அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை என்றும், முஹம்மது அல்லாஹ்வின் தூதர் என்றும் நான் சாட்சி கூறுகிறேன்)" என்று கூறினார்.
மேலும், "முஹம்மதே! அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! பூமியில் உங்கள் முகத்தை விட எனக்கு மிகவும் வெறுப்பான முகம் வேறெதுவும் இருந்ததில்லை. ஆனால், இப்போது உங்கள் முகம் எனக்கு எல்லா முகங்களையும் விட மிகவும் விருப்பமானதாக ஆகிவிட்டது. அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! உங்கள் மார்க்கத்தை விட எனக்கு மிகவும் வெறுப்பான மார்க்கம் வேறெதுவும் இருந்ததில்லை. ஆனால், இப்போது உங்கள் மார்க்கம் எனக்கு எல்லா மார்க்கங்களையும் விட மிகவும் விருப்பமானதாக ஆகிவிட்டது. அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! உங்கள் ஊரை விட எனக்கு மிகவும் வெறுப்பான ஊர் வேறெதுவும் இருந்ததில்லை. ஆனால், இப்போது உங்கள் ஊர் எனக்கு எல்லா ஊர்களையும் விட மிகவும் விருப்பமானதாக ஆகிவிட்டது. நான் உம்ரா செய்ய நாடிச் சென்றுகொண்டிருந்தபோது உங்கள் குதிரைப்படையினர் என்னைப் பிடித்துக் கொண்டனர். இப்போது நீங்கள் என்ன கருதுகிறீர்கள்?" என்று கேட்டார்.
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவருக்கு நற்செய்தி கூறி, உம்ரா செய்யும்படி கட்டளையிட்டார்கள். அவர் மக்காவிற்கு வந்தபோது, ஒருவர் அவரிடம், "ஸுமாமாவே! நீ மதம் மாறிவிட்டாயா?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர், "இல்லை, நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் இணைந்து இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொண்டேன். அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அனுமதிக்கும் வரை யமாமாவிலிருந்து ஒரு கோதுமை மணி கூட உங்களுக்கு வராது" என்று கூறினார்.

(மற்றொரு அறிவிப்பில், "மூன்றாம் நாள் வந்ததும், 'ஸுமாமாவே! உன்னிடம் என்ன இருக்கிறது?' என்று கேட்டார்கள். அவர் முன்பு கூறியதைப் போன்றே கூறினார்" என்று கூடுதலாக இடம்பெற்றுள்ளது. இதனை இமாம் புகாரி (ரஹ்) அவர்கள் தமது ஸஹீஹில் பதிவு செய்துள்ளார்கள்).

ஜுபைர் பின் முத்இம் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

பத்ருப் போர்க் கைதிகளைக் குறித்து நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"முத்இம் பின் அதீ மட்டும் (இப்போது) உயிருடன் இருந்து, நாற்றமெடுத்த (இணைவைப்பாளர்களான) இவர்களுக்காக என்னிடம் (பரிந்துரை) பேசியிருந்தால், அவருக்காக இவர்களை நான் (பிணைத்தொகை ஏதுமின்றி) விடுவித்திருப்பேன்."

(இதனை இமாம் புகாரி (ரஹ்) அவர்கள் தங்களது 'ஸஹீஹ்' நூலில் பதிவு செய்துள்ளார்கள்).

மற்றோர் அறிவிப்பில், "இவர்களுக்காக (அதாவது பத்ருக் கைதிகளுக்காக) என்னிடம் அவர் பேசியிருந்தால், அவருக்காக இவர்களை நான் விடுவித்திருப்பேன்" என்று இடம்பெற்றுள்ளது.

ஸுஃப்யான் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "முத்இம் பின் அதீ, நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு ஒரு (பேருதவி) செய்திருந்தார். மேலும், நபி (ஸல்) அவர்கள் தமக்கு உதவி செய்தவர்களுக்கு மிகச் சிறந்த முறையில் கைமாறு செய்பவர்களாகத் திகழ்ந்தார்கள்."

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
பத்ருப் போரின் போது (கைதியாகப் பிடிக்கப்பட்ட) அபூ அஸ்ஸா (என்பவர்), "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எனது வறுமையையும், எனது குடும்பத்தாரையும், எனக்குப் பெண் பிள்ளைகள் இருப்பதையும் நீங்கள் நன்கு அறிவீர்கள்" என்று (முறையிட்டுக்) கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவர் மீது இரக்கப்பட்டு, அவருக்கு உபகாரம் செய்து, அவரை மன்னித்து (விடுதலை செய்தார்கள்). அவர் எந்தப் பிணையத் தொகையும் (ஈட்டுத்தொகையும்) இன்றி மக்காவிற்குச் சென்றார். ஆனால் அவர் மக்காவை அடைந்ததும் நபி (ஸல்) அவர்களை (கவிதைகள் மூலம்) இழிவாகப் பேசியதோடு, அல்லாஹ்வின் தூதருக்கு (ஸல்) எதிராக இணைவைப்பவர்களைத் தூண்டிவிட்டார். பின்னர், உஹுத் போரின் போது அவர் (மீண்டும்) கைதியாகப் பிடிக்கப்பட்டு, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் கொண்டு வரப்பட்டார். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "ஓர் இறைநம்பிக்கையாளன் (முஃமின்) ஒரே பொந்திலிருந்து (புற்றிலிருந்து) இரண்டு முறை தீண்டப்பட மாட்டான்" என்று கூறினார்கள்.

இந்த அறிவிப்பாளர் தொடரில் பலவீனம் உள்ளது, எனினும் இது போர் வரலாற்று (மகாஸி) அறிஞர்களிடையே பிரபலமான (செய்தியாகும்).

இப்னு இஸ்ஹாக் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

பத்ருப் போர்க் கைதிகளில் எவ்விதப் பிணைத்தொகையுமின்றி (விடுதலைப் பணம் பெறப்படாமல்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களால் விடுவிக்கப்பட்டவர்களில் முத்தலிப் பின் ஹன்தப் அல்-மக்ஜூமீ என்பவரும் அடங்குவார். அவர் வறியவராக (ஏழையாக) இருந்ததால், (அவரிடமிருந்து) பிணைத்தொகை பெறப்படவில்லை. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவர் மீது கருணை கூர்ந்து (அவரை விடுவித்தார்கள்).

மேலும் அபூ அஸ்ஸா அல்-ஜுமஹீ என்பவரும் (அவ்வாறே விடுவிக்கப்பட்டார்). அவர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! (எனக்கு) பெண் பிள்ளைகள் உள்ளனர் (அவர்களைக் கவனிக்க யாரும் இல்லை)" என்று கூறினார். ஆகவே, அவர் மீது இரக்கப்பட்டு, (அல்லாஹ்வின் தூதர்) அவரை விடுவித்தார்கள்.

மேலும், ஸைஃபீ பின் ஆபித் அல்-மக்ஜூமீ என்பவரும் (அவ்வாறே விடுவிக்கப்பட்டார்). அவரிடம் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (மீண்டும் போருக்கு வரமாட்டேன் என்ற) வாக்குறுதி வாங்கினார்கள்; ஆனால், அவர் அதை (வாக்குறுதியை) நிறைவேற்றவில்லை.

முஹம்மத் பின் இஸ்ஹாக் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அபு அஸ்ஸா அல்-ஜுமஹீ என்பவர் பத்ருப் போரில் கைதியாகப் பிடிக்கப்பட்டார். அவர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம், "முஹம்மதே! நான் (பல) பெண் பிள்ளைகளை உடையவன்; (மிகுந்த) தேவையுடையவன் (வறுமையில் உள்ளவன்). மக்காவில் எனக்காக பிணைத்தொகை (ஃபித்யா) கொடுக்க யாரும் இல்லை. எனது தேவையை (நிலைமையை) நீங்கள் அறிந்துள்ளீர்கள்" என்று கூறினார். எனவே, நபி (ஸல்) அவர்கள் அவனது உயிரைப் பாதுகாத்தார்கள் (மன்னித்தார்கள்). அவனை விடுதலை செய்து, அவனது வழியில் செல்ல அனுமதித்தார்கள். மேலும், தமக்கு எதிராக எவருக்கும் அவனது கையாலோ (ஆயுதத்தாலோ) அல்லது நாவாலோ (கவிதையாலோ) உதவக் கூடாது என்று அவனிடம் உடன்படிக்கை வாங்கினார்கள். தன்னை மன்னித்ததற்காக, நபி (ஸல்) அவர்களைப் புகழ்ந்து அவன் கவிதை பாடினான்.

(இதன்பிறகு ஸஃப்வான் பின் உமைய்யா அல்-ஜுமஹியுடன் அவனுக்கு நடந்த நிகழ்வை முஹம்மத் பின் இஸ்ஹாக் குறிப்பிடுகிறார்கள்:) உஹுத் போரில் தன்னுடன் புறப்பட்டு வருமாறு ஸஃப்வான் அவனுக்கு ஆலோசனை வழங்கியதையும், அவனது பெண் பிள்ளைகளின் பொறுப்பைத் தான் ஏற்பதாகக் கூறியதையும், அவன் ஸஃப்வானுக்குக் கட்டுப்படும் வரை அவர் விடாமல் வற்புறுத்தியதையும் குறிப்பிட்டார்கள். அதன்படி, பனூ கினானா குலத்தின் 'அஹாபீஷ்' கூட்டத்தினருடன் இணைந்து அவன் (முஸ்லிம்களுக்கு எதிராகப்) புறப்பட்டான்.

உஹுத் போரின்போது அபு அஸ்ஸா (மீண்டும்) கைதியாகப் பிடிக்கப்பட்டான். அவன் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் கொண்டு வரப்பட்டபோது, "எனக்கு உபகாரம் செய்து, என்னை விடுவித்து விடுங்கள்" என்று கேட்டான். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "'முஹம்மதிடம் நீ இரண்டு முறை விளையாடி (ஏமாற்றி) விட்டாய்' என்று மக்காவாசிகள் பேசிக்கொள்ளக் கூடாது" என்று கூறிவிட்டு, அவனைக் கொல்லும்படி உத்தரவிட்டார்கள்.

இம்ரான் பின் ஹுஸைன் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்களின் தோழர்கள் 'பனூ உகைல்' குலத்தைச் சேர்ந்த ஒருவரைச் சிறைபிடித்து, அவரைக் கட்டி 'ஹர்ரா' (எனும் கருங்கற்கள் நிறைந்த) பகுதியில் போட்டுவிட்டனர். அப்போது ரஸூல் (ஸல்) அவர்கள், நாங்களும் உடன் இருக்க அவரைக் கடந்து சென்றார்கள். - அல்லது நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒரு போர்வை விரிக்கப்பட்ட கழுதையின் மீது அமர்ந்து அவரிடம் வந்தார்கள் என்று (அறிவிப்பாளர்) கூறுகிறார். -

அப்போது அவர், "முஹம்மதே! முஹம்மதே!" என்று அழைத்தார். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம் வந்து, "உமக்கு என்ன வேண்டும்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "நான் எதற்காகப் பிடிக்கப்பட்டேன்?" என்று கேட்டார். "உம்முடைய கூட்டாளிகளான ஸகீஃப் குலத்தாரின் குற்றத்திற்காகவே (அதற்குப் பகரமாகவே) நீ பிடிக்கப்பட்டுள்ளாய்" என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள். (ஏனெனில்) ஸகீஃப் குலத்தார் நபி (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களில் இருவரைச் சிறைபிடித்திருந்தனர்.

அவர் மீண்டும், "முஹம்மதே! முஹம்மதே!" என்று அழைக்க, "உமக்கு என்ன வேண்டும்?" என நபி (ஸல்) அவர்கள் கேட்டார்கள். "நான் ஒரு முஸ்லிம்" என்று அவர் கூறினார். "உனது விவகாரங்கள் உனது அதிகாரத்தில் இருந்தபோதே (கைதியாவதற்கு முன்பே) இதை நீ கூறியிருந்தால், நீ முழுமையான வெற்றியைப் பெற்றிருப்பாய்" என்று கூறிவிட்டு, நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரை விட்டுவிட்டுச் சென்றார்கள்.

அவர் மீண்டும், "முஹம்மதே! முஹம்மதே!" என்று அழைக்க, நபி (ஸல்) அவர்கள் திரும்பி வந்து, "உமக்கு என்ன வேண்டும்?" எனக் கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "நான் பசியுடன் இருக்கிறேன், எனக்கு உணவளியுங்கள்; (மேலும்) நான் தாகமாக இருக்கிறேன், எனக்குப் பருகத் தண்ணீர் தாருங்கள்" என்று கேட்டார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "இதுவே உனது (தற்போதைய) தேவையாகும் (அது நிறைவேற்றப்படும்)" என்றார்கள்.

பின்னர், ஸகீஃப் குலத்தார் சிறைபிடித்து வைத்திருந்த (முஸ்லிம்களான) அந்த இரண்டு நபர்களுக்குப் பகரமாக இவரை ரஸூல் (ஸல்) அவர்கள் பிணைக்கைதியாக (பரிமாற்றம் செய்து) விடுவித்தார்கள்.

(இது இஸ்ஹாக் அவர்களின் அறிவிப்பிலுள்ள வார்த்தைகளாகும். இமாம் முஸ்லிம் (ரஹ்) அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் இஸ்ஹாக் பின் இப்ராஹீம் வாயிலாக இதனைப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.)

உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

பத்ருப் போர் நடந்தபோது, (பகைவர்கள்) சிறைபிடிக்கப்பட்ட போது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அபூபக்கர், அலி, உமர் ஆகியோரே! இந்தச் சிறைக்கைதிகள் (விஷயத்தில்) நீங்கள் என்ன கருதுகிறீர்கள்?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அபூபக்கர் (ரலி), "அல்லாஹ்வின் நபியே! இவர்கள் (நமது) தந்தையின் சகோதரர்களுடைய மக்களாகவும் (பங்காளி உறவினர்களாகவும்), உற்ற உறவினர்களாகவும் இருக்கிறார்கள். எனவே, அவர்களிடமிருந்து நீங்கள் பிணைத்தொகையை (ஃபித்யாவை)ப் பெற்றுக் கொள்ள வேண்டும் என்பது என் கருத்தாகும். அது நிராகரிப்பாளர்களுக்கு (காஃபிர்களுக்கு) எதிராக நமக்கு ஒரு பலமாக அமையும். மேலும், அல்லாஹ் அவர்களை இஸ்லாத்தின் பக்கம் நேர்வழிப்படுத்தவும் வாய்ப்புள்ளது" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "கத்தாபின் மகனே! (உமர்) உங்கள் கருத்து என்ன?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு நான், "இல்லை, அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! அல்லாஹ்வின் தூதரே! அபூபக்கர் அவர்கள் கூறிய கருத்தை நான் ஏற்கவில்லை. மாறாக, அவர்களை (வெட்டி வீழ்த்துவதற்கு) நீங்கள் எங்களுக்கு வாய்ப்பளிக்க வேண்டும் என்பதே என் கருத்தாகும். (அபூதாலிபின் மகனான) அகீலை (வெட்ட) அலிக்கும், உமரின் உறவினரான இன்னாரை (வெட்ட) எனக்கும் நீங்கள் வாய்ப்பளிக்க வேண்டும். ஏனெனில், இவர்கள் நிராகரிப்பின் தலைவர்களாகவும், அதன் முக்கியப் புள்ளிகளாகவும் இருக்கிறார்கள்" என்று கூறினேன்.

ஆனால், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அபூபக்கர் (ரலி) கூறிய கருத்தையே விரும்பினார்கள். நான் கூறிய கருத்தை அவர்கள் விரும்பவில்லை. மறுநாள் காலை நான் வந்தபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும் அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களும் அமர்ந்து அழுது கொண்டிருந்தனர்.

நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நீங்களும் உங்களுடைய தோழரும் எதற்காக அழுது கொண்டிருக்கிறீர்கள் என்பதை எனக்குத் தெரிவியுங்கள். (அழுகைக்கான காரணத்தை உணர்ந்து) எனக்கும் அழுகை வந்தால் நானும் அழுவேன்; அழுகை வராவிட்டாலும் உங்கள் இருவரின் அழுகையைப் பார்த்தாவது நான் அழுவது போன்று (பாவனை) செய்வேன்" என்று கூறினேன்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "பிணைத்தொகையைப் பெற்றுக்கொள்ளலாம் என்று உம்முடைய தோழர்கள் என்னிடம் கூறிய ஆலோசனையை (ஏற்றுக்கொண்டதை) நினைத்தே நான் அழுகிறேன். அவர்களுக்கு (வரவிருந்த) வேதனை, இதோ இந்த மரத்தை விட மிக நெருக்கமாக எனக்குக் காட்டப்பட்டது" என்று கூறினார்கள். - அந்த மரம் அல்லாஹ்வின் நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு அருகில் இருந்தது.

அப்போது, கண்ணியமும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்,
"மா கான லிநபிய்யின் அன் யகூன லஹு அஸ்ரா ஹத்தா யுஸ்கின ஃபில் அர்ள்" [(பகைவர்களைப் பூமியில்) முறியடித்து (அடக்கும்) வரை சிறைக்கைதிகளைப் பிடித்து வைத்துக்கொள்வது எந்தவொரு நபிக்கும் தகுதியானதல்ல] (திருக்குர்ஆன் 8:67) என்பதிலிருந்து,

"ஃபகுலூ மிம்மா கனிம்து(ம்) ஹலாலன் தையிபா" [எனவே, நீங்கள் போரில் ஈட்டிய பொருட்களிலிருந்து (கனீமத்) ஆகுமானவற்றைத் தூய்மையானதாக உண்ணுங்கள்] (திருக்குர்ஆன் 8:69) என்பது வரையிலான இறைவசனங்களை இறக்கியருளினான். இதன் மூலம் போர்ச் செல்வங்களை (கனீமத் பொருட்களை) அல்லாஹ் அவர்களுக்கு ஆகுமானதாக (ஹலாலாக) ஆக்கினான்.

(இதனை இமாம் முஸ்லிம் (ரஹ்) அவர்கள் தங்களது 'ஸஹீஹ்' நூலில் பதிவு செய்துள்ளார்கள்).

அப்துல்லாஹ் இப்னு மஸ்ஊத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

பத்ருப் போரின் போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (தம் தோழர்களிடம்), "இந்தக் கைதிகளைப் பற்றி நீங்கள் என்ன கருதுகிறீர்கள்?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! (இவர்கள்) உங்கள் சமூகத்தவர் மற்றும் உங்கள் உறவினர்கள்; அவர்களை (உயிருடன்) விட்டுவிடுங்கள்; அவர்களைத் தவ்பா செய்ய (மன்னிப்புக் கோர)த் தூண்டுங்கள்; அல்லாஹ் அவர்களை மன்னித்து (அவர்களுக்கு நேர்வழி காட்ட)க்கூடும்" என்றார்கள்.

உமர் (ரலி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவர்கள் உங்களைப் பொய்ப்பித்தார்கள்; உங்களை (ஊரைவிட்டும்) வெளியேற்றினார்கள்; (எனவே) அவர்களை முன்னே நிறுத்தி அவர்களின் கழுத்துகளை வெட்டுங்கள்" என்றார்கள்.

அப்துல்லாஹ் பின் ரவாஹா (ரலி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நீங்கள் விறகுகள் அதிகம் உள்ள ஒரு பள்ளத்தாக்கில் இருக்கிறீர்கள்; எனவே அந்தப் பள்ளத்தாக்கில் (நெருப்பை) மூட்டி, அதில் அவர்களைத் தூக்கிப் போடுங்கள்" என்றார்கள்.

(இதைக் கேட்ட) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மௌனமாக இருந்தார்கள்; அவர்களுக்கு எந்தப் பதிலும் கூறவில்லை. பின்னர் எழுந்து (தம் இருப்பிடத்திற்குள்) சென்றார்கள்.

அப்போது (அங்கிருந்த) மக்கள், "(நபியவர்கள்) அபூபக்கரின் கருத்தை ஏற்றுக்கொள்வார்கள்" என்று கூறினர். வேறு சிலர், "உமரின் கருத்தை ஏற்றுக்கொள்வார்கள்" என்றனர். இன்னும் சிலர், "அப்துல்லாஹ் பின் ரவாஹாவின் கருத்தை ஏற்றுக்கொள்வார்கள்" என்றனர்.

பின்னர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (வெளியே) வந்து அவர்களிடம் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக அல்லாஹ் சில மனிதர்களின் உள்ளங்களை (மார்க்க விஷயத்தில்) அவை பாலை விட மென்மையாக மாறும் அளவுக்கு மென்மையாக்குகிறான். மேலும், நிச்சயமாக அல்லாஹ் சில மனிதர்களின் உள்ளங்களை (மார்க்க விஷயத்தில்) அவை பாறைகளை விடக் கடினமாக மாறும் அளவுக்குக் கடினமாக்குகிறான்.

அபூபக்கரே! உங்களுக்கு உதாரணம் இப்ராஹீம் (அலை) ஆவார்கள்; அவர்கள் (கூறியதாகக் குர்ஆனில் உள்ளது): {என்னை பின்பற்றியவர் என்னைச் சார்ந்தவராவார்; எனக்கு மாறு செய்தவரோ, (அவரைப் பொறுத்தவரை) நிச்சயமாக நீ மன்னிப்பவனாகவும், நிகரற்ற அன்புடையவனாகவும் இருக்கிறாய்}. மேலும் அபூபக்கரே! உங்களுக்கு (இன்னொரு) உதாரணம் ஈஸா (அலை) ஆவார்கள்; அவர்கள் (கூறியதாகக் குர்ஆனில் உள்ளது): {நீ அவர்களைத் தண்டித்தால், நிச்சயமாக அவர்கள் உன்னுடைய அடியார்களே! நீ அவர்களை மன்னித்தாயானால், நிச்சயமாக நீயே மிகைத்தவனும், ஞானமிக்கவனும் ஆவாய்} [அல்-மாஇதா: 118].

உமரே! உங்களுக்கு உதாரணம் மூஸா (அலை) ஆவார்கள்; அவர்கள் (கூறியதாகக் குர்ஆனில் உள்ளது): {எங்கள் இறைவா! அவர்களின் செல்வங்களை அழித்து, அவர்களின் உள்ளங்களைக் கடினமாக்கி விடுவாயாக! நோவினை தரும் வேதனையைக் காணும் வரை அவர்கள் ஈமான் (நம்பிக்கை) கொள்ள மாட்டார்கள்} [யூனுஸ்: 88]. மேலும் உமரே! உங்களுக்கு (இன்னொரு) உதாரணம் நூஹ் (அலை) ஆவார்கள்; அவர்கள் (கூறியதாகக் குர்ஆனில் உள்ளது): {என் இறைவா! பூமியில் நிராகரிப்பாளர்களில் எவரையும் வசிக்க விட்டுவிடாதே!} [நூஹ்: 26].

(தொடர்ந்து நபியவர்கள் கூறினார்கள்:) "நீங்கள் (தற்போது பொருளாதார ரீதியாக) தேவையுள்ளவர்களாக இருக்கிறீர்கள்; எனவே (யுத்தக் கைதிகளான) அவர்களில் எவரும் பிணையத் தொகை (ஈட்டுத் தொகை) பெற்றுக் கொள்ளப்படாமல் அல்லது கழுத்து வெட்டப்படாமல் தப்பிச் செல்லக் கூடாது."

இப்னு மஸ்ஊத் (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! சுஹைல் பின் பைளாவைத் தவிர (அவருக்கு விதிவிலக்கு அளியுங்கள்); ஏனெனில் அவர் இஸ்லாத்தைப் பற்றிப் பேசுவதை நான் கேட்டிருக்கிறேன்" என்று கூறினேன்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மௌனமானார்கள். (அல்லாஹ்வின் கட்டளைக்கு மாறாகப் பரிந்துரை செய்துவிட்டேனோ என்ற அச்சத்தில்) வானத்திலிருந்து என் மீது கற்கள் விழுந்துவிடுமோ என்று அன்றைய தினம் நான் பயந்ததைப் போன்று வேறெந்த நாளிலும் பயந்ததில்லை. இறுதியாக, "சுஹைல் பின் பைளாவைத் தவிர" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (அவருக்கு விதிவிலக்கு அளித்துக்) கூறினார்கள்.

அப்போது கண்ணியமும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ், {எந்தவொரு நபிக்கும் பூமியில் (எதிரிகளைப் போரில்) வீழ்த்தி மிகைக்கும் வரை, கைதிகள் இருப்பது தகுதியானதல்ல...} [அல்-அன்ஃபால்: 67] என்று தொடங்கும் மூன்று வசனங்களை இறுதி வரை இறக்கியருளினான்.

அலி (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

பத்ருப் போர் நாளில் (சிறைப்பிடிக்கப்பட்ட) கைதிகள் குறித்து அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நீங்கள் விரும்பினால் அவர்களைக் கொல்லலாம்; அல்லது நீங்கள் விரும்பினால் (அவர்களிடமிருந்து) பிணைத்தொகை பெற்றுக்கொண்டு அதனைப் பயன்படுத்திக் கொள்ளலாம். (ஆனால், அவ்வாறு பிணைத்தொகை பெற்றால்) அவர்களின் எண்ணிக்கைக்குச் சமமானவர்கள் உங்களிலிருந்து (எதிர்காலத்தில்) ஷஹீதாக்கப்படுவார்கள்."

(அவ்வாறு ஷஹீதாக்கப்பட்ட) அந்த எழுபது பேரில் இறுதியானவர் தாபித் பின் கைஸ் (ரழி) ஆவார். அவர் யமாமா (போரில்) ஷஹீதாக்கப்பட்டார்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பத்ருப் போரின்போது, (கைதிகளாகப் பிடிக்கப்பட்ட) அறியாமைக் கால மக்களின் (முஷ்ரிக்குகளின்) பிணைத் தொகையாக (ஒரு நபருக்கு) நானூறு (திர்ஹம்கள்) என நிர்ணயித்தார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

பத்ருப் போரின்போது (பிடிபட்ட) கைதிகளில் சிலரிடம் (தங்களை விடுவித்துக்கொள்ளத் தேவையான) பிணைத்தொகை இருக்கவில்லை. எனவே, அன்சாரிகளின் குழந்தைகளுக்கு எழுதக் கற்றுக்கொடுப்பதையே அவர்களுக்கான பிணைத்தொகையாக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் நிர்ணயித்தார்கள்.

(ஒருமுறை) அன்சாரிகளின் குழந்தைகளில் ஒரு சிறுவன் (அழுதுகொண்டே) தன் தந்தையிடம் வந்தான். அவனிடம் தந்தை, "உனக்கு என்ன நேர்ந்தது?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவன், "என் ஆசிரியர் என்னை அடித்துவிட்டார்" என்றான். அப்போது (அவன்) தந்தை, "அந்தத் தீயவன் பத்ருப் போரின் வஞ்சத்தைத் தீர்த்துக்கொள்ளப் பார்க்கிறான். அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! இனி ஒருபோதும் நீ அவனிடம் (கல்வி கற்கச்) செல்லக் கூடாது" என்று கூறினார்.

அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அன்சாரிகளில் சிலர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் (பத்ருப் போர்க் கைதிகள் தொடர்பாக) அனுமதி கோரி, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எங்கள் சகோதரியின் மகனான (எங்களுக்குத் தாய்வழி உறவினரான) அப்பாஸிடம் (அவர் செலுத்த வேண்டிய) பிணைத் தொகையை (வாங்காமல்) விட்டுவிட எங்களுக்கு அனுமதியளியுங்கள்" என்று கூறினர். அதற்கு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "இல்லை, அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! (அவரிடமிருந்து பெற வேண்டிய பிணைத் தொகையில்) ஒரு திர்ஹமைக் கூட நீங்கள் விட்டுவிடக் கூடாது" என்று கூறினார்கள்.

அன்னை ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

மக்காவாசிகள் (பத்ருப் போரில் கைதிகளான) தங்களிடம் உள்ள கைதிகளை விடுவிப்பதற்காகப் பிணைத்தொகையை அனுப்பி வைத்தபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்களின் புதல்வி ஸைனப் (ரழி) அவர்கள், (தம் கணவர்) அபுல் ஆஸ் அவர்களை விடுவிப்பதற்கான பிணைத்தொகையை அனுப்பி வைத்தார்கள். அபுல் ஆஸ் அவர்களுடனான திருமணத்தின்போது (அவரது தாயார்) அன்னை கதீஜா (ரழி) அவர்கள் ஸைனப் (ரழி) அவர்களுக்கு அணிவித்திருந்த ஒரு மாலையையும் அப்பிணைத்தொகையுடன் அவர்கள் அனுப்பி வைத்திருந்தார்கள்.

அதனை அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்கள் கண்டபோது, அவர் மீது (தம் புதல்வி மற்றும் மறைந்த மனைவி கதீஜாவின் நினைவால்) கடும் இரக்கம் கொண்டார்கள். மேலும் (தம் தோழர்களிடம்), "அவளது கைதியை அவளுக்காக விடுவிப்பதற்கும், அவளுக்குரிய பொருளை (மாலையை) அவளிடமே திருப்பி அளிப்பதற்கும் நீங்கள் பொருத்தமாகக் கருதினால், அவ்வாறே செய்யுங்கள்" என்று கூறினார்கள். அதற்கு அவர்கள், "ஆம், அல்லாஹ்வின் தூதரே! (அவ்வாறே செய்கிறோம்)" என்று கூறினார்கள். எனவே, அவர்கள் அபுல் ஆஸை விடுவித்து, அவளுக்குரிய மாலையையும் திருப்பி அளித்தார்கள்.

(கைதியாக இருந்த) அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் (மக்காவிலேயே) ஒரு முஸ்லிமாகவே இருந்தேன் (நிர்ப்பந்தத்தாலேயே போருக்கு வந்தேன்)" என்று கூறினார். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்கள், "உங்கள் இஸ்லாத்தைப் பற்றி அல்லாஹ்வே நன்கறிந்தவன். நீங்கள் கூறுவது உண்மையாக இருந்தால், அல்லாஹ் உங்களுக்கு அதற்கான நற்கூலியை வழங்குவான். இருப்பினும், உங்களையும், உங்கள் சகோதரரின் மகன்களான நவ்ஃபல் பின் அல்-ஹாரித் பின் அப்துல் முத்தலிப் மற்றும் அகீல் பின் அபீ தாலிப் பின் அப்துல் முத்தலிப் ஆகியோரையும், உங்களின் கூட்டாளியும் பனூ ஹாரித் பின் ஃபிஹ்ர் குலத்தாரின் சகோதரருமான உத்பா பின் அம்ர் பின் ஜஹ்தம் என்பவரையும் விடுவிப்பதற்கான பிணைத்தொகையை நீங்களே செலுத்துங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு அப்பாஸ் அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! என்னிடம் அதற்கான செல்வம் இல்லையே" என்று கூறினார். அதற்கு நபி ((ஸல்)) அவர்கள், "அப்படியானால், நீங்களும் (உங்கள் மனைவி) உம்முல் ஃபழ்லும் சேர்ந்து (மக்காவை விட்டுப் புறப்படும்போது ரகசியமாகப்) புதைத்து வைத்த அந்தச் செல்வம் எங்கே? அப்போது நீங்கள் அவரிடம், 'எனக்கு (இந்தப் போரில்) ஏதேனும் நேர்ந்துவிட்டால், இந்தச் செல்வம் என்னுடைய மகன்களான அல்-ஃபழ்ல், அப்துல்லாஹ், குஸம் ஆகியோருக்கு உரியதாகும்' என்று கூறினீர்களே!" என்று கேட்டார்கள்.

அதைக் கேட்ட அப்பாஸ் அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! அல்லாஹ்வின் தூதரே, நீங்கள் நிச்சயமாக அவனுடைய தூதர்தான் என்பதை நான் (இப்போது மீண்டும்) உறுதியாக அறிகிறேன். ஏனெனில், எனக்கும் உம்முல் ஃபழ்லுக்கும் தவிர வேறெவருக்கும் இச்செய்தி தெரியாது. எனவே, அல்லாஹ்வின் தூதரே! என்னிடமிருந்து நீங்கள் (முஸ்லிம்கள் போரில்) கைப்பற்றிய இருபது ஊகியா (Uqiyyah) மதிப்பிலான செல்வத்தை, எனக்கான பிணைத்தொகையாகக் கணக்கிட்டுக் கொள்ளுங்கள்" என்று கூறினார். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்கள், "அவ்வாறே செய்கிறேன்" என்று பதிலளித்தார்கள். இவ்வாறு அப்பாஸ் அவர்கள் தமக்கும், தம் இரு சகோதரர்களின் புதல்வர்களுக்கும், தம் கூட்டாளிக்கும் சேர்த்துப் பிணைத்தொகையைச் செலுத்தினார்.

இது தொடர்பாகவே அல்லாஹ் பின்வரும் வசனத்தை அருளினான்:
{யா அய்யுஹன் நபிய்யு குல் லிமன் ஃபீ அய்தீக்கும் மினல் அஸ்ரா இன் யஃலமில்லாஹு ஃபீ குலூபிகும் கய்ரன் யுஃதிகும் கய்ரன் மிம்மா உகித மின்கும் வயக்ஃபிர் லகும், வல்லாஹு கஃபூருர் ரஹீம்} (அல்-அன்ஃபால்: 70)
(பொருள்: நபியே! உங்கள் கைகளில் இருக்கும் கைதிகளிடம் நீர் கூறுவீராக: "அல்லாஹ் உங்கள் உள்ளங்களில் ஏதேனும் நன்மையிருப்பதை அறிந்தால், உங்களிடமிருந்து எடுக்கப்பட்டதை விடச் சிறந்ததை அவன் உங்களுக்கு வழங்குவான்; மேலும் உங்களுக்கு மன்னிப்பும் அளிப்பான். அல்லாஹ் மிகவும் மன்னிப்பவனும், பெருங்கிருபையாளனுமாக இருக்கிறான்.")

(அப்பாஸ் அவர்கள் கூறினார்கள்:) அந்த இருபது ஊகியாவுக்குப் பதிலாக, இஸ்லாத்தில் அல்லாஹ் எனக்கு இருபது அடிமைகளை வழங்கினான். அவர்கள் ஒவ்வொருவரின் கையிலும் (வியாபாரம் செய்து ஈட்டும்) செல்வங்கள் உள்ளன. அத்துடன், மாண்பும் மகிமையும் மிக்க அல்லாஹ்வின் மன்னிப்பையும் நான் ஆதரவு வைக்கிறேன்.

இவ்வாறுதான் நமது ஷைகு அபூ அப்துல்லாஹ் அவர்கள் 'அல்-முஸ்தத்ரக்' எனும் நூலில் நமக்கு அறிவித்துள்ளார்கள்.
12850 - மேலும், இப்னு இஸ்ஹாக் அவர்களின் 'அல்-மகாஸி' நூலிலும் இது நமக்குத் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. அதில் அவர் ஸைனப் (ரழி) அவர்களின் சம்பவத்தை இதே அறிவிப்பாளர் தொடரின் மூலமாகக் குறிப்பிட்டுள்ளார். பின்னர், சில பக்கங்களுக்குப் பிறகு யூனுஸ் அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "பின்னர் இப்னு இஸ்ஹாக் அவர்கள் முதல் அறிவிப்பாளர் தொடருக்கே திரும்பச் சென்று, குறைஷியர்கள் தங்கள் கைதிகளை விடுவிப்பதற்கான பிணைத்தொகையுடன் அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்களிடம் தூதுக் குழுவை அனுப்பியதையும், ஒவ்வொரு கூட்டத்தாரும் தங்களுக்கு விருப்பமான தொகையைக் கொடுத்து தங்களது கைதியை விடுவித்ததையும் குறிப்பிட்டார். அதன் பிறகு அப்பாஸ் அவர்களின் சம்பவத்தைக் குறிப்பிட்டார்."

இதன் மூலம் யூனுஸ் அவர்கள், இப்னு இஸ்ஹாக் வழியாகத் தாம் அறிவித்த முதல் அறிவிப்பாளர் தொடரையே நாடுகிறார். அவர் கூறினார்: "எனக்கு யஸீத் பின் ரூமான் அவர்கள் உர்வா பின் ஸுபைர் அவர்களிடமிருந்து அறிவித்தார்கள். அவர் கூறினார்: எனக்கு அஸ்-ஸுஹ்ரி, முஹம்மத் பின் யஹ்யா பின் ஹப்பான், ஆஸிம் பின் உமர் பின் கதாதா, அப்துல்லாஹ் பின் அபூபக்கர் மற்றும் நமது அறிஞர்களில் பலரும் அறிவித்தனர். அவர்களில் சிலர், மற்றவர்கள் அறிவிக்காத சில செய்திகளையும் அறிவித்துள்ளனர். நான் உங்களுக்குக் குறிப்பிட்ட பத்ருப் போரின் செய்தியில் அவர்கள் அனைவரின் அறிவிப்புகளும் ஒன்றிணைந்துள்ளன. அதன்படி அவர் அக்குறிப்பிட்ட சம்பவத்தைக் கூறிவிட்டு, பின்னர் அவ்விரு தொடர்களுக்கும் இடையில் வேறுபட்ட அறிவிப்பாளர் தொடர்களைப் புகுத்தி, மீண்டும் இதே தொடருக்கே திரும்புகிறார். அல்லாஹ்வே நன்கறிந்தவன்."

தப்பா பின் மிஹ்ஸன் அவர்கள் கூறியதாவது:

நான் உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்களிடம், "அபூ மூஸா (அல்-அஷ்அரீ) அவர்கள் அஸாவிராக்களின் (பாரசீகப் படை வீரர்களின்) பிள்ளைகளில் நாற்பது பேரைத் தமக்காக (தனியாகத்) தேர்ந்தெடுத்துக் கொண்டுள்ளார்" என்று கூறினேன்.

பின்னர், அபூ மூஸா அவர்கள் உமர் (ரலி) அவர்களிடம் வந்தபோது, உமர் (ரலி) அவர்கள், "அஸாவிராக்களின் பிள்ளைகளில் நாற்பது பேரை உமக்காகத் தேர்ந்தெடுத்தீரே, அதன் விவரம் என்ன?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அபூ மூஸா அவர்கள், "அமீருல் முஃமினீன் அவர்களே! நான் அவர்களைத் தேர்ந்தெடுத்தேன்; (ஆனால்) அவர்கள் விஷயத்தில் (சாதாரண) போர் வீரர்கள் ஏமாற்றப்பட்டு விடுவார்களோ (அதாவது அவர்களுக்குக் கிடைக்க வேண்டிய உரிய பங்கு குறைந்துவிடுமோ) என நான் அஞ்சினேன். எனவே, அவர்களிடமிருந்து பிணைப்பணத்தைப் பெற்றுக்கொண்டு அவர்களை விடுவித்தேன். அவர்களுக்கான பிணைப்பணத்தைப் பெறுவதில் நான் முழு முயற்சி செய்தேன். பின்னர் (கிடைத்த தொகையில்) ஐந்தில் ஒரு பங்கை (அரசுக்காகப்) பிரித்துவிட்டு, (மீதமுள்ளதைப் போர் வீரர்களுக்குப்) பங்கிட்டுவிட்டேன்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

இதைக் கேட்ட தப்பா பின் மிஹ்ஸன் கூறுகிறார்கள்: "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! அவர் (அபூ மூஸா) உண்மையே கூறினார். அமீருல் முஃமினீனும் (அபூ மூஸா கூறியதை என்னிடம் சொல்லும்போது) பொய் சொல்லவில்லை; நானும் (அபூ மூஸா பற்றி உமரிடம் தகவல் சொன்னபோது) பொய் சொல்லவில்லை."

முஃகீரா பின் அந்நுஃமான் அந்நகஈ (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

எங்கள் (குலத்து) பெரியவர்கள் என்னிடம் கூறினார்கள்: காதிஸிய்யா போரின்போது, 'அந்நகஈ' (கோத்திரத்தாருக்குக்) கிடைத்த (போர்ப்பொருள்) பங்கீட்டில் அரசர்களின் மகன்களில் ஒருவன் (கைதியாக) இடம் பெற்றிருந்தான். ஸஅத் (ரலி) அவர்கள் அவனை அவர்களிடமிருந்து (பொதுப் பயன்பாட்டிற்காக அல்லது கும்ஸ் முறைப்படி) எடுக்க விரும்பினார்கள். அப்போது அவர்கள் (தங்கள் உரிமையைப் பாதுகாக்க) தங்கள் சவுக்குகளைக் கொண்டு அவரைத் தாக்க முற்பட்டனர். உடனே ஸஅத் (ரலி) அவர்கள், "நான் (இது குறித்து) உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்களுக்குக் கடிதம் எழுதியுள்ளேன்" என்று அவர்களுக்குச் செய்தி அனுப்பினார்கள். அதற்கு அவர்கள், "நாங்கள் (அமீருல் முஃமினீன் அவர்களின் முடிவைப்) பொருந்திக் கொள்கிறோம்" என்று கூறினர்.

பின்னர் உமர் (ரலி) அவர்கள் (ஸஅத் ரலி அவர்களுக்கு), "நிச்சயமாக நாம் அரசர்களின் மகன்களை 'கும்ஸ்' (போர்ப்பொருளில் ஐந்தில் ஒரு பங்காகப் பொது நிதிக்கு) ஆக்குவதில்லை" என்று கடிதம் எழுதினார்கள். இதையடுத்து, ஸஅத் (ரலி) அவர்கள் (அரசின் நலன் கருதி) அவனை அவர்களிடமிருந்து எடுத்துக் கொண்டார்கள்.

முஃகீரா (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "ஏனெனில், அவனுக்கான (விடுதலைப்) பிணைத்தொகை அதைவிட (சாதாரண கைதிகளின் மதிப்பை விட) அதிகமாக இருந்தது."

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

பனூ நளீர் மற்றும் (பனூ) குறைளா குலத்து யூதர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் போரிட்டனர் (ஒப்பந்தத்தை மீறி பகைமை காட்டினர்). ஆகவே, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பனூ நளீர் குலத்தாரை (மதீனாவிலிருந்து) வெளியேற்றினார்கள். (பனூ) குறைளா குலத்தாரை (அங்கேயே) தங்கியிருக்க அனுமதித்து, அவர்கள் மீது கருணை காட்டினார்கள். அதன் பின்னர், (அகழ் போரின் போது) குறைளா குலத்தாரும் (ஒப்பந்தத்தை முறித்துப்) போரிட்டனர். எனவே, (ஸஃது பின் முஆத் (ரலி) அவர்களின் தீர்ப்பின்படி) அவர்களின் ஆண்களைக் கொன்றுவிட்டு, அவர்களின் பெண்கள், குழந்தைகள் மற்றும் செல்வங்களை முஸ்லிம்களிடையே பங்கிட்டளித்தார்கள்.

எனினும், அவர்களில் சிலர் (போருக்கு முன்பே) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து சேர்ந்தனர். அவர்களுக்கு நபி (ஸல்) அவர்கள் அபயம் அளித்தார்கள்; பின்னர் அவர்கள் இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொண்டனர். மேலும், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மதீனாவின் அனைத்து யூதர்களையும் - (அதாவது) அப்துல்லாஹ் பின் ஸலாம் (ரலி) அவர்களின் சமூகத்தாரான பனூ கைனுகா குலத்தார், பனூ ஹாரிதா குலத்து யூதர்கள் மற்றும் மதீனாவில் இருந்த அனைத்து யூதர்களையும் - (முழுமையாக) வெளியேற்றினார்கள்.

அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

மக்கா வெற்றியின் ஆண்டில் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் தமது தலையில் இரும்புக் கவசத் தொப்பியை (மிக்ஃபர்) அணிந்தவாறு மக்காவிற்குள் நுழைந்தார்கள். அவர்கள் அதைக் கழற்றியபோது, ஒரு மனிதர் அவர்களிடம் வந்து, "இப்னு கத்தல் (தஞ்சம் கோருவதற்காகக்) கஃபாவின் திரைகளைப் பிடித்துத் தொங்கிக் கொண்டிருக்கிறான்" என்று கூறினார். அப்போது நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "அவனைக் கொன்று விடுங்கள்" என்று கூறினார்கள். (அவன் செய்த பெரும் துரோகங்கள் மற்றும் கொலைக் குற்றத்திற்காக அவனுக்குப் பொது மன்னிப்பு வழங்கப்படவில்லை).

(இதனை இமாம் முஸ்லிம் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் கஅனபி மற்றும் யஹ்யா பின் யஹ்யா மூலமாகவும், இமாம் புகாரி அவர்கள் ஒரு குழுவினர் வழியாக மாலிக் அவர்களிடமிருந்தும் அறிவித்துள்ளனர்.)

இப்னு இஸ்ஹாக் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

(பத்ருப் போரின்) கைதிகளில் உக்பா இப்னு அபீ முஅய்த் மற்றும் நள்ர் இப்னுல் ஹாரித் ஆகியோரும் இருந்தனர். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஸஃப்ரா (எனும் பள்ளத்தாக்கை) அடைந்தபோது, நள்ர் இப்னுல் ஹாரித் கொல்லப்பட்டான். எனக்குத் தெரிவிக்கப்பட்டபடி, அவனை அலி இப்னு அபீ தாலிப் (ரலி) அவர்கள் கொன்றார்கள். பின்னர் (நபியவர்கள் அங்கிருந்து) புறப்பட்டார்கள். அவர்கள் அரகுத் தப்யா (எனும் இடத்தை) அடைந்தபோது உக்பா இப்னு அபீ முஅய்த் கொல்லப்பட்டான். அவனைக் கொல்லும்படி அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் உத்தரவிட்டபோது உக்பா, "(நான் கொல்லப்பட்டால் என்) சிறு பிள்ளைகளுக்கு யார் (பாதுகாவலர்)?" என்று கேட்டான். அதற்கு (நபியவர்கள்), "(அவர்களுக்கு) நரகம் (தான்)" என்று (பதிலாகக்) கூறினார்கள். அவனை ஆஸிம் இப்னு ஸாபித் இப்னு அபில் அக்லஹ் (ரலி) அவர்கள் கொன்றார்கள்.

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
ஹுயய் இப்னு அக்தப் (கயிறுகளால்) கட்டப்பட்ட பின்னர், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரை (தப்பியோட முடியாதவாறு) கட்டிவைக்கப்பட்ட நிலையில் (சப்ரன் - மரண தண்டனையாக) கொன்றார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் (பின்வரும் இறைவசனம் குறித்து) அறிவிக்கிறார்கள்:

"{பூமியில் (எதிரிகளை வீழ்த்தி) அவர் முழுமையாக ஆதிக்கம் செலுத்தும் வரை எந்த ஒரு நபிக்கும் போர்க்கைதிகள் இருப்பது தகுதியானது அல்ல}" (அல்-அன்ஃபால்: 67).

இது பத்ருப் போரின்போது (அருளப்பட்டது); அந்நாளில் முஸ்லிம்கள் எண்ணிக்கையில் குறைவாக இருந்தனர். பின்னர் அவர்கள் (எண்ணிக்கையில்) பெருகி, அவர்களது அதிகாரம் மேலோங்கியபோது, போர்ச்சிறைவாசிகளைக் குறித்து அல்லாஹ் தஆலா, "{அதன் பிறகு (அவர்களை) உபகாரமாக (விடுதலை செய்யலாம்) அல்லது பிணைத்தொகை பெற்றுக்கொண்டு (விடுதலை செய்யலாம்)}" (முஹம்மது: 4) என்ற இந்த (வசனத்தை) அருளினான்.

இதன்மூலம் சிறைவாசிகள் விவகாரத்தில் (முடிவெடுக்கும்) உரிமையை நபியவர்களுக்கும், இறைநம்பிக்கையாளர்களுக்கும் அல்லாஹ் வழங்கினான். அவர்கள் விரும்பினால் அவர்களைக் கொல்லலாம், (அல்லது) அவர்கள் விரும்பினால் அவர்களை அடிமைகளாக்கலாம், (அல்லது) அவர்கள் விரும்பினால் பிணைத்தொகை பெற்றுக்கொண்டு (விடுதலை செய்யலாம்).

உம்மு அப்தில்லாஹ் அவர்களின் பாட்டனார் (ரலி) அறிவிக்கிறார்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "எவர் (போர்க்களத்தில் எதிரியான) ஒருவரைப் பிடித்துக் கொண்டு வருகிறாரோ (அல்லது கொல்கிறாரோ), அவருக்கு அந்த நபரின் உடைமைகள் (அவர் அணிந்திருந்த ஆடை, ஆயுதம் போன்றவை) உரியதாகும்."

அபூ கத்தாதா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
"ஹுனைன் போரின் போது..." என்று தொடங்கி, (போரில்) அவர் ஒருவரைக் கொன்றது தொடர்பான செய்தியைக் குறிப்பிட்டுவிட்டு, பின்வருமாறு கூறினார்: "நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் சென்றேன். அப்போது அவர்கள், 'ஒரு கைதிக்கு (அஸீர்) எதிராக யாரேனும் தெளிவான ஆதாரத்தை முன்வைத்தால், அந்தப் (போர்க்)கைதியின் பொருட்கள் (ஸலப் - ஆதாரம் முன்வைத்த) அவருக்கே உரியதாகும்' என்று கூறுவதை நான் செவியுற்றேன்."

(இதன் அறிவிப்பாளர் தொடரை விளக்கும் குறிப்பு: இமாம் முஸ்லிம் (ரஹ்) அவர்கள் இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடரை தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் பதிவு செய்துள்ளார்கள். ஆனால், அதன் மூலத்தை - மத்னை - அவர் குறிப்பிடவில்லை. ஹதீஸ் கலை அறிஞர்கள் - ஹுஃப்பாழ், இதில் 'கைதி' என்று வந்துள்ளதை ஒரு தவறு என்று கருதுகின்றனர். ஏனெனில், மாலிக் பின் அனஸ் (ரஹ்) மற்றும் லைஸ் பின் ஸஅத் (ரஹ்) ஆகிய இருவரும் இதை யஹ்யாவிடமிருந்து அறிவித்துள்ளனர்.

லைஸ் (ரஹ்) அவர்களின் அறிவிப்பில், 'கொல்லப்பட்ட ஒருவருக்கு (கதீல்) எதிராக யாரேனும் தெளிவான ஆதாரத்தை முன்வைத்தால், (கொல்லப்பட்டவரின்) பொருட்கள் அவருக்கே உரியதாகும்' என்று வந்துள்ளது.

மாலிக் (ரஹ்) அவர்களின் அறிவிப்பில், 'யாரேனும் ஒருவரைக் கொன்று, அதற்கான தெளிவான ஆதாரமும் அவரிடம் இருந்தால், கொல்லப்பட்டவரின் பொருட்கள் அவருக்கே உரியதாகும்' என்று வந்துள்ளது.

ஹுஷைம் என்பவரைத் தவிர வேறு எவரும் இதில் 'ஒரு கைதிக்கு எதிராக' என்று குறிப்பிடவில்லை. அல்லாஹ்வே நன்கு அறிந்தவன்.)

அப்துல்லாஹ் பின் யஸீத் அல்-அன்ஸாரி (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"கொள்ளையடிப்பதையும் (பிறரது உடைமைகளை அநியாயமாகப் பறிப்பதையும்), (மனிதர்கள் அல்லது விலங்குகளின்) உறுப்புகளைச் சிதைப்பதையும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தடை செய்தார்கள்."

(இதனை இமாம் புகாரி அவர்கள் தங்களது 'ஸஹீஹ்' நூலில் ஆதம் என்பவர் வழியாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள். இன்ஷா அல்லாஹ், இந்த அத்தியாயத்தின் எஞ்சிய பகுதிகள் 'கிதாபுஸ் ஸியர்' (போர் வரலாறு) எனும் பகுதியில் இடம்பெறும்.)

அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்குப் போர்ப் பொருள்கள் (கனீமத்) கிடைக்கும்போது, பிலால் (ரலி) அவர்களை மக்களிடையே (அதைப் பற்றி) அறிவிப்புச் செய்யுமாறு கட்டளையிடுவார்கள். (அதனைக் கேட்டு) மக்கள் தங்களிடம் உள்ள போர்ப் பொருள்களைக் கொண்டு வருவார்கள். (பிறகு) நபியவர்கள் அதிலிருந்து ஐந்தில் ஒரு பங்கைப் (கும்ஸ் - பொது நலனுக்காகப்) பிரித்தெடுத்துவிட்டு, (மீதமுள்ளதைப் போரில் பங்கேற்றவர்களுக்குப்) பங்கிடுவார்கள்.

பல்கைன் கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த ஒரு மனிதர் கூறியதாவது:

நபி (ஸல்) அவர்கள் 'வாதியுல் குரா' எனும் (பள்ளத்தாக்கில்) ஒரு குதிரையைப் பார்வையிட்டுக் கொண்டிருந்தபோது, நான் அவர்களிடம் வந்தேன். "அல்லாஹ்வின் தூதரே! (போரில் கிடைக்கும்) கனீமத் (பொருட்கள்) குறித்துத் தாங்கள் என்ன கூறுகிறீர்கள்?" என்று நான் கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "அதில் ஐந்தில் ஒரு பங்கு அல்லாஹ்வுக்குரியது (மற்றும் அவனது தூதருக்கும் பொதுநலனுக்கும் உரியது); (மீதமுள்ள) நான்கு பங்குகள் படைவீரர்களுக்குரியதாகும்" என்று பதிலளித்தார்கள். நான், "(அப்படியானால் அந்தப் பொருட்களில்) ஒருவரை விட மற்றொருவர் அதிக உரிமை படைத்தவர் இல்லையா?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "இல்லை, உமது விலாப்புறத்திலிருந்து (உமது உடலில் தைத்த நிலையில்) நீர் உருவி எடுக்கும் ஓர் அம்பாக இருந்தாலும் கூட, (அதைப் பொது விநியோகத்திற்கு உட்படுத்துவதில்) உமது முஸ்லிம் சகோதரரை விட உமக்கு அதிக உரிமை இல்லை" என்று கூறினார்கள்.

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (போரில் கிடைத்த வெற்றிப் பொருட்களைப் பங்கிடும்போது) குதிரைக்கு இரண்டு பங்குகளையும், அதன் உரிமையாளருக்கு (வீரருக்கு) ஒரு பங்கையும் ஒதுக்கினார்கள்."

அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் (போரில் கிடைத்த) உபரிப் பொருள்களை (நஃபில்) பங்கிடும்போது, குதிரைக்கு இரண்டு பங்குகளையும், மனிதருக்கு (வீரருக்கு) ஒரு பங்கையும் வழங்கினார்கள்.

(இந்த ஹதீஸை இமாம் புகாரி அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் உபைது பின் இஸ்மாயீல் வழியாகவும், இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் யஹ்யா பின் யஹ்யா வழியாகவும் பதிவு செய்துள்ளனர்).

12865 - (மற்றொரு அறிவிப்புத் தொடர் வழியாகவும்) இதே செய்தி அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. ஆனால், அதில் 'நஃபில்' (உபரிப் பொருள்கள்) என்ற வார்த்தை இடம்பெறவில்லை.
(இதை இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் அப்துல்லாஹ் பின் நுமைர் வழியாகப் பதிவு செய்துள்ளார். இதில் சில அறிவிப்பாளர்கள் தவறுதலாக, அபூ உஸாமா மற்றும் இப்னு நுமைர் ஆகியோர் வழியாக 'மனிதருக்கு' (ரஜுல்) என்பதற்குப் பதிலாக 'காலாட்படை வீரருக்கு' (ராஜில்) ஒரு பங்கு என்று அறிவித்துள்ளனர். ஆனால், நாம் முன்பு குறிப்பிட்டபடி உபைதுல்லாஹ் வழியாகப் பெரும்பாலானோர் அறிவிக்கும் அறிவிப்பே சரியானதாகும். மேலும், இமாமான சுஃப்யான் அஸ்-ஸவ்ரீ மற்றும் ஹதீஸ் மனன வல்லுநர்களில் ஒருவரான அபூ முஆவியா அழ்-ழரீர் ஆகியோரும் உபைதுல்லாஹ்விடமிருந்து இதனைத் தெளிவாகவே (விளக்கத்துடன்) அறிவித்துள்ளனர்).

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (போர்ச் செல்வத்தில்) ஒரு மனிதருக்கு (வீரருக்கு) மூன்று பங்குகளை ஒதுக்கினார்கள்: அந்த மனிதருக்கு ஒரு பங்கும், (அவரது) குதிரைக்கு இரண்டு பங்குகளுமாகும்.

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (போர்ச் செல்வத்தில்) ஒரு மனிதருக்கும் அவருடைய குதிரைக்கும் மூன்று பங்குகளை ஒதுக்கினார்கள். அவருக்கு ஒரு பங்கும், அவருடைய குதிரைக்கு இரண்டு பங்குகளும் (வழங்கப்பட்டன).

இவ்வாறே அஹ்மத் பின் ஹன்பல் மற்றும் ஒரு குழுவினரும் அபூ முஆவியா வழியாக இதனை அறிவித்துள்ளனர்.

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கைபர் (போரின்) நாளில், குதிரை வீரருக்கு இரண்டு பங்குகளையும், காலாட்படை வீரருக்கு ஒரு பங்கையும் (போர்ச் செல்வமாகப்) பிரித்துக் கொடுத்தார்கள்.

(இதனை அறிவிக்கும்) அப்துல்லாஹ் அல்-உமரி அடிக்கடி நினைவாற்றல் பிழை (மற்றும் கற்பனைப் பிழை) ஏற்படக்கூடியவர் ஆவார். இது அல்-கஃனபீ வழியாக அப்துல்லாஹ் அல்-உமரியிடமிருந்து மற்றொரு வழியிலும் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. அதில் 'குதிரை வீரருக்கா' (அல்-ஃபாரிஸ்) அல்லது 'குதிரைக்கா' (அல்-ஃபரஸ்) என்பதில் அவருக்குச் சந்தேகம் ஏற்பட்டுள்ளது.

இமாம் ஷாஃபியீ (ரஹ்) அவர்கள் (தமது) முந்தைய கருத்தில் (அல்-கவ்லுல் கதீம்): "அவர் நாஃபிஉ (ரஹ்) அவர்களிடம் 'குதிரைக்கு இரண்டு பங்குகள், மனிதருக்கு ஒரு பங்கு' என செவியேற்றுவிட்டு, (தவறுதலாக) 'குதிரை வீரருக்கு இரண்டு பங்குகள், காலாட்படை வீரருக்கு ஒரு பங்கு' என்று கூறியது போல் தெரிகிறது" என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்கள்.

மனனத் திறனைப் பொறுத்தவரையில் உபைதுல்லாஹ் பின் உமர் அவர்கள் தமது சகோதரரை (அப்துல்லாஹ்வை) விட முன்னுரிமை பெற்றவர் (மிகவும் நம்பகமானவர்) என்பதில் மார்க்க அறிஞர்கள் எவருக்கும் எவ்வித சந்தேகமும் இல்லை.

முஜம்மிஉ பின் ஜாரியா அல்-அன்சாரி (ரலி) அவர்கள் - (அவர் குர்ஆனை முழுமையாக மனனம் செய்த) காரீக்களில் ஒருவராக இருந்தார் - கூறுகிறார்கள்:

நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் ஹுதைபிய்யா (உடன்படிக்கை) நிகழ்வில் கலந்துகொண்டோம். நாங்கள் அங்கிருந்து திரும்பியபோது, மக்கள் (தங்கள்) ஒட்டகங்களை (வேகமாக) விரட்டிச் செல்வதைக் கண்டோம். அப்போது அவர்களில் சிலர் மற்றவர்களிடம், "மக்களுக்கு என்ன நேர்ந்தது?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு அல்லாஹ் வஹீ (இறைச்செய்தி) அருளியிருக்கிறான்" என்று கூறினார்கள்.

ஆகவே, நாங்களும் (அவரை நோக்கி) விரைந்து சென்றோம். நபி (ஸல்) அவர்கள் 'குராஉல் கமீம்' (என்ற இடத்தின்) அருகே தங்கள் வாகனத்தின் மீது நின்றுகொண்டிருப்பதைக் கண்டோம். மக்கள் அவர்களைச் சுற்றி ஒன்றுகூடியதும், அவர்கள் மக்களுக்கு {இன்னா ஃபதஹ்னா லக ஃபத்ஹம் முபீனா} (நிச்சயமாக நாம் உமக்கு ஒரு தெளிவான வெற்றியினை அளித்துள்ளோம்) [அல்குர்ஆன் 48:1] (என்ற வசனத்தை) ஓதிக்காட்டினார்கள்.

அப்போது ஒரு மனிதர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! (மக்காவிற்குள் நுழையாமல் திரும்புவது) இது ஒரு வெற்றியா?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், "ஆம், என் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக, நிச்சயமாக இது வெற்றிதான்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

பின்னர் கைபரின் (போர்ப்பொருட்கள்) ஹுதைபிய்யாவில் பங்கேற்றவர்களுக்கு (மட்டும்) பிரித்து வழங்கப்பட்டது. ஹுதைபிய்யாவில் பங்கேற்றவர்களைத் தவிர வேறு எவரும் அதைப் பெறுவதில் அவர்களுடன் சேர்க்கப்படவில்லை. நபி (ஸல்) அவர்கள் அதனை (மொத்தம்) பதினெட்டுப் பங்குகளாகப் பிரித்தார்கள். அப்போதைய படையினர் ஆயிரத்து ஐநூறு பேராக இருந்தனர்; அவர்களில் முந்நூறு பேர் குதிரை வீரர்களாவர். எனவே, அவர்கள் குதிரை வீரருக்கு இரண்டு பங்குகளையும், காலாட்படை வீரருக்கு ஒரு பங்கையும் வழங்கினார்கள்.

(இமாம்) ஷாஃபியீ (ரஹ்) அவர்கள் தங்களின் பழைய (கருத்தான) 'அல்-கதீம்'-ல் கூறுகிறார்கள்: "முஜம்மிஉ பின் யஃகூப் என்பவர் (அதிகம்) அறியப்படாத ஒரு ஷேக் (அறிவிப்பாளர்) ஆவார். ஆகவே, நாம் இவ்விஷயத்தில் உபைதுல்லாஹ்வின் அறிவிப்பையே ஆதாரமாகக் கொள்கிறோம். அதற்கு முரண்படக்கூடிய வேறு எந்தச் செய்தியையும் நாம் காணவில்லை. அதைப் போன்ற மற்றொரு (பலமான) செய்தி இருந்தாலன்றி, ஒரு செய்தியை நிராகரிப்பது ஆகுமானதல்ல."

ஷேக் (நூலாசிரியர் இமாம் பைஹகி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "கைபரின் பங்கீடு தொடர்பான அறிவிப்புகள் (எண்ணிக்கையில்) முரண்பாடானவையாகவே உள்ளன; ஏனெனில், அது ஹுதைபிய்யாவாசிகள் மத்தியில் பங்கிடப்பட்டது. பெரும்பான்மையான அறிவிப்புகளின்படி, ஹுதைபிய்யாவாசிகள் ஆயிரத்து நானூறு பேர் ஆவர்."

ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஹுதைபியா நாளில் நாங்கள் ஆயிரத்து நானூறு பேர் இருந்தோம். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "இன்று பூமியில் உள்ளவர்களில் நீங்களே மிகச் சிறந்தவர்கள்" என்று கூறினார்கள். ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் (பிற்காலத்தில் தனது பார்வை இழந்த நிலையில்) கூறுகிறார்கள்: "எனக்கு மட்டும் பார்வை (மறைந்து போகாமல்) இருந்திருந்தால், அந்த (பைஅத் நடைபெற்ற) மரம் இருந்த இடத்தை நான் உங்களுக்குக் காட்டியிருப்பேன்."

சுஃப்யானின் ஹதீஸிலிருந்து இது இரு ஸஹீஹ் நூல்களிலும் (புகாரி மற்றும் முஸ்லிமில்) பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. மேலும், அபூஸ் ஸுபைர் அவர்கள் ஜாபிர் (ரலி) வழியாக இதேபோன்று அறிவித்துள்ளார்கள். மஃகில் பின் யஸார் (ரலி) அவர்களும் இதை அறிவித்துவிட்டு, "நாங்கள் பதினான்கு நூறு (ஆயிரத்து நானூறு) பேர் இருந்தோம்" என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்கள். வரலாற்று அறிஞர்களின் (அபிப்பிராயமும்) இதுவேயாகும். மேலும், (அல்லாஹ்வின் தூதர் ஸல் அவர்கள்) கைபர் போரின்போது இருநூறு குதிரை வீரர்களுக்கு (போர்ச்செல்வத்தைப்) பங்கீடு செய்தார்கள்.

முஹம்மது பின் மஸ்லமா (ரலி) அவர்களின் குடும்பத்தாரில் (இந்த நிகழ்வை) நேரில் கண்ட ஒருவர் மூலமாக அவரது மகனும், அப்துல்லாஹ் பின் அபீபக்ர் பின் ஹஸ்ம் (ரஹ்) அவர்களும் கூறுகிறார்கள்:

"கைபரின் (போர்ச்) செல்வங்கள் ஆயிரத்து எண்ணூறு (1,800) பங்குகளாகப் பிரிக்கப்பட்டன. நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களில் குதிரைப்படையினர் மற்றும் காலாட்படையினர் என யாருக்கெல்லாம் கைபரின் செல்வங்கள் பங்கிடப்பட்டனவோ, அவர்களின் (மொத்த) எண்ணிக்கையாக அது இருந்தது. (அப்போரில் பங்கேற்ற) ஆண்கள் ஆயிரத்து நானூறு (1,400) பேராகவும், குதிரைகள் இருநூறாகவும் (200) இருந்தன. (அப்பங்கீட்டில்) ஒவ்வொரு குதிரைக்கும் இரண்டு பங்குகளும், அதன் உரிமையாளருக்கு ஒரு பங்கும், (குதிரையற்ற) காலாட்படை வீரர் ஒவ்வொருவருக்கும் தலா ஒரு பங்கும் வழங்கப்பட்டன."

மேலும், (அந்தச் செல்வங்களைப்) பங்கிடும் முறை குறித்து இந்த ஹதீஸில் (தொடர்ந்து) குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கைபர் (போரின்) போது (போர் வெற்றியில் கிடைத்த பொருட்களில்) இருநூறு குதிரைகள் ஒவ்வொன்றுக்கும் தலா இரண்டு பங்குகளைப் பகிர்ந்தளித்தார்கள்.

இதனை (உறுதிப்படுத்தும் விதமாக) ஸாலிஹ் பின் கைஸான், பஷீர் பின் யஸார் மற்றும் பிறரிடமிருந்தும் (செய்திகள்) அறிவிக்கப்பட்டுள்ளன. மேலும், இது பலவீனமான வேறொரு அறிவிப்பாளர் தொடர் மூலமாகவும் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

அபூ ருஹ்ம் (ரலி) மற்றும் அவரது சகோதரர் (ஆகியோர்) அறிவிக்கிறார்கள்:

அவர்கள் இருவரும் கைபர் போர் நடந்த நாளில் குதிரை வீரர்களாகப் பங்கேற்றனர் (அல்லது 'ஹுனைன் போர் நடந்த நாளில்' என்று அறிவிப்பாளர் சந்தேகத்துடன் குறிப்பிடுகிறார்). அப்போது (போர்ச் செல்வத்திலிருந்து) அவர்களுக்கு ஆறு பங்குகள் வழங்கப்பட்டன; நான்கு பங்குகள் அவர்களின் இரண்டு குதிரைகளுக்கும், இரண்டு பங்குகள் அவர்கள் இருவருக்கும் (உரியவையாகும்). பின்பு, அவர்கள் அந்த இரண்டு பங்குகளையும் (கொடுத்து) இரண்டு இளம் ஒட்டகங்களை (பதிலாகப் பெற்று) விற்றார்கள்.

அபூ அம்ரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நாங்கள் நான்கு நபர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தோம். எங்களிடம் ஒரு குதிரை இருந்தது. அப்போது (போர்ப் பொருள்களிலிருந்து) எங்களில் ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு பங்கையும், அந்தக் குதிரைக்கு இரண்டு பங்குகளையும் அவர்கள் வழங்கினார்கள்.

(அபூ அம்ரா (ரலி) அவர்களிடமிருந்தே பதிவாகியுள்ள மற்றுமொரு அறிவிப்பில்) "எனவே, குதிரை வீரருக்கு (மொத்தம்) மூன்று பங்குகள் கிடைத்தன" எனும் கூடுதல் தகவல் இடம்பெற்றுள்ளது.

அப்துல்லாஹ் பின் அஸ்-ஸுபைர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் (போர்ச் செல்வத்திலிருந்து) ஸுபைருக்கு நான்கு பங்குகளைப் பிரித்தளித்தார்கள்: (நபிகளாரின்) உறவினர்கள் என்ற அடிப்படையில் அவரது தாயாருக்கு (ஸஃபிய்யா பின்த் அப்துல் முத்தலிப் அவர்களுக்கு) ஒரு பங்கு, அவருக்கு (ஸுபைருக்கு) ஒரு பங்கு மற்றும் அவரது குதிரைக்கு இரண்டு பங்குகள்.

இதே போன்று ஸயீத் பின் அப்துர் ரஹ்மான் அவர்கள் ஹிஷாம் வழியாகத் தொடர்ச்சியான அறிவிப்பாளர் வரிசையுடன் (மௌஸூலாக) இதனை அறிவித்துள்ளார். மேலும், இப்னு உயைனா மற்றும் முஹம்மது பின் பிஷ்ர் ஆகியோர் ஹிஷாம் வழியாகவும், அவர் யஹ்யா பின் அப்பாத் வழியாகவும் தங்களது அறிவிப்பாளர் வரிசையில் 'அப்துல்லாஹ்' என்ற பெயரைக் குறிப்பிடாமல் (யஹ்யா பின் அப்பாதின்) கூற்றாக இதனை அறிவித்துள்ளனர்.

ஸைத் பின் ஸாபித் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"ஹுனைன் போரின்போது நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் ஸுபைர் (ரலி) அவர்களுக்கு நான்கு பங்குகளை வழங்கினார்கள்; (அவற்றில்) இரண்டு பங்குகள் குதிரைக்காகவும், ஒரு பங்கு அவருக்காகவும், ஒரு பங்கு (நபிகளாரின்) உறவினர் என்பதற்காகவும் (வழங்கப்பட்டன)."

இது மாலிக் (ரஹ்) அவர்களிடமிருந்து அஸ்ஸன்பரீ அறிவிக்கும் அபூர்வமான (Ghara'ib) அறிவிப்புகளில் ஒன்றாகும். இது (இதற்கு முன் கூறப்பட்ட) முதல் அறிவிப்பாளர் தொடரின் மூலமாகவே (பிரபலமாக) அறியப்படுகிறது, மேலும் அதுவே போதுமானதாகும்.

அபூ கப்ஷா அல்-அன்மாரி (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மக்காவை வெற்றிகொண்டபோது, (படையின்) இடதுபுற அணியில் ஸுபைர் (ரலி) அவர்களும், (படையின்) வலதுபுற அணியில் மிக்தாத் பின் அல்-அஸ்வத் (ரலி) அவர்களும் இருந்தார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (மக்காவிற்குள்) நுழைந்தபோது, தமது ஆடையால் அவ்விருவரின் முகங்களிலிருந்தும் புழுதியைத் துடைத்துவிட்டு, "நிச்சயமாக நான் குதிரைக்கு இரண்டு பங்குகளையும், குதிரை வீரருக்கு ஒரு பங்கையும் (போர்ச் செல்வங்களில்) ஒதுக்கீடு செய்துள்ளேன். எவர் இதில் (பங்கீட்டில்) குறைவு செய்கிறாரோ, அவருக்கு அல்லாஹ்வும் (அவனது நன்மைகளைக்) குறைவு செய்வான்" என்று கூறினார்கள்.

இந்தத் தலைப்பின்கீழ் உமர், தல்ஹா, ஸுபைர், மிக்தாத், அபூஹுரைரா மற்றும் சஹ்ல் பின் அபீ ஹஸ்மா (ரலி) ஆகியோர் வழியாக நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து நாம் குறிப்பிட்ட அறிவிப்புகளைத் தவிர வேறு அறிவிப்புகளும் இடம்பெற்றுள்ளன; எனினும், நாம் குறிப்பிட்டவையே போதுமானதாகும்.

அப்துல்லாஹ் பின் அபீ பக்ர் பின் முஹம்மது பின் அம்ரு பின் ஹஸ்ம் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

பனூ குறைஸா போரில்தான் (போர்ச் செல்வங்களின்) பங்குகளும் பாகங்களும் (முறைப்படி) அமைந்தன. அன்றைய தினம் குதிரைகள் முப்பத்தாறு குதிரைகளாக இருந்தன. அதில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் குதிரைகளுக்கான பங்குகளையும், மனிதர்களுக்கான (வீரர்களுக்கான) பங்குகளையும் அறிவித்தார்கள். அதன் வழிமுறையின் (சுன்னத்தின்) மீதே (பிற்காலத்தில்) பங்கிடுதல் முறை அமைந்தது. அன்றைய தினம் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் குதிரை வீரருக்கும் அவரது குதிரைக்கும் (சேர்த்து) மூன்று பங்குகளை ஆக்கினார்கள்; அவருக்கு (வீரருக்கு) ஒரு பங்கு, அவரது குதிரைக்கு இரண்டு பங்குகள், மேலும் காலாட்படை வீரருக்கு ஒரு பங்கு (என ஒதுக்கினார்கள்).

ஆனால் பத்ரு நாளில் (இவ்வாறான) பங்குகள் அமையவில்லை. மேலும் அவர்களுக்கு அதில் போர்ச் செல்வங்கள் (கனிமத்) அனுமதிக்கப்பட்டிருக்கவில்லை. அல்லாஹ்விடமிருந்து (விதி) ஏற்படும் வரை (அனுமதிக்கப்படவில்லை). மக்கள் அழிந்துவிடுவார்கள் என்ற நிலைக்குப் பிறகு அல்லாஹ் அதனை அவர்களுக்கு அனுமதித்தான். அப்போது (இது குறித்து அல்லாஹ்), "{லவ்லா கிதாபுன் மினல்லாஹி ஸபக} (அல்லாஹ்விடமிருந்து முந்தைய விதி இல்லாதிருந்தால்...)" என்று தொடங்கி அந்த இரண்டு வசனங்களின் (அல்குர்ஆன் 8:68-69) இறுதி வரை (கூறினான்).

பின்னர் உஹுதுப் போர் (ஆண்டு) வந்தது, அது ஒரு சோதனையான (துன்பகரமான) ஆண்டாக இருந்தது. பின்னர் அகழ்ப்போர் (கந்தக்) ஆண்டு வந்தது, அது முற்றுகையிடப்பட்ட ஆண்டாக இருந்தது. பின்னர்தான் பனூ குறைஸா (போர்) நடைபெற்றது. உங்களின் இந்த நாள் வரை அந்த (பனூ குறைஸாவில் பின்பற்றப்பட்ட) வழிமுறையின் அடிப்படையிலேயே பங்கிடுதல் முறை நடைபெறுகிறது.

காலித் அல்-ஹத்தாஃ (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாகக் கீழ்க்காணும் செய்தியில் எவ்விதக் கருத்து வேறுபாடும் இல்லை. அன்னார் கூறினார்கள்:
"குதிரை வீரருக்கு (போர்ச் செல்வத்தில்) மூன்று பங்குகளும், காலாட்படை வீரருக்கு ஒரு பங்கும் உண்டு."

முன்திர் பின் அம்ர் அல்-வாதிஈ அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

உமர் (ரலி) அவர்கள் முன்திர் பின் அம்ர் அவர்களை ஷாம் தேசத்திற்கு ஒரு குதிரைப்படையின் (தளபதியாக) அனுப்பினார்கள். அந்தப் படையில் 'பராதீன்' (எனும் கலப்பின அல்லது பாரம் சுமக்கும் குதிரைகளும்) இருந்தன. (போரில் அல்லது பயணத்தில்) அரபுக் குதிரைகள் முந்திச் சென்றன; பராதீன் குதிரைகளை உடையவர்கள் (பின்தங்கி) வந்தனர். பின்னர், முன்திர் பின் அம்ர் (போர்ச் செல்வத்தைப் பங்கிடுகையில்) குதிரைக்கு இரண்டு பங்குகளும், அதன் உரிமையாளருக்கு ஒரு பங்கும் ஒதுக்கினார்கள். பிறகு இதுகுறித்து உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்களுக்குக் கடிதம் எழுதித் தெரிவித்தார்கள். அதற்கு உமர் (ரலி) அவர்கள், "நீர் சுன்னாவை (நபிவழியைச்) சரியாகப் பின்பற்றியுள்ளீர்" என்று (பதிலளித்துக் கடிதம்) எழுதினார்கள்.

பழைய நூலில் அபூ அப்துர்ரஹ்மான், ஷாஃபியீ வழியாக அறிவிக்கும் செய்தியில் அபூ இஸ்ஹாக் பின்வருமாறு கூறுகிறார்கள்:
"நான் ஸயீத் பின் உஸ்மான் அவர்களுடன் இணைந்து போரில் பங்கேற்றேன். அப்போது அவர் என் குதிரைக்கு இரண்டு பங்குகளும், எனக்கு ஒரு பங்கும் எனப் பங்கிட்டார்".

அபூ இஸ்ஹாக் மேலும் கூறுகிறார்கள்: "இதுபோலவே, அலீ (ரலி) அவர்களைத் தொட்டும் ஹானிஃ பின் ஹானிஃ எனக்கு அறிவித்தார். உமர் (ரலி) அவர்களைத் தொட்டும் ஹாரிஸா பின் முதர்ரிப் எனக்கு அறிவித்தார்."

மக்ஹூல் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:
கைபர் போரின்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அரபு குதிரையை அரபு குதிரையாகக் கருதுங்கள் (அதற்குரிய முழுப் பங்கை அளியுங்கள்); கலப்பினக் குதிரையை கலப்பினமாகக் கருதுங்கள் (அதற்குரிய குறைவான பங்கை அளியுங்கள்)" என்று கூறினார்கள்.

இதுவே பாதுகாக்கப்பட்ட 'முர்ஸல்' (நபித்தோழர் பெயர் விடுபட்ட) அறிவிப்பாகும். மேலும், ஹிம்ஸ் நகரத்தில் வசித்த அஹ்மத் பின் முஹம்மத் அல்-ஜுர்ஜானீ என்பவர், ஹம்மாத் பின் காலித், முஆவியா பின் ஸாலிஹ், அலா பின் அல்-ஹாரிஸ், மக்ஹூல் மற்றும் ஸியாத் பின் ஜாரியா ஆகியோர் வழியாக ஹபீப் பின் மஸ்லமா (ரலி) அவர்களிடம் இருந்து இதனை 'மவ்ஸூல்' (தொடர்ச்சியான) அறிவிப்பாகப் பதிவு செய்துள்ளார்.

(மற்றொரு அறிவிப்பாளர் தொடர் வழியாகவும் இந்த ஹதீஸ் மேற்கண்டவாறே பதிவாகியுள்ளது.) அதன் மூலக் கருத்தில் (மத்னில்), "அரபு குதிரைக்கு இரு பங்குகளும், கலப்பினக் குதிரைக்கு ஒரு பங்கும் (உரியதாகும்)" என்று கூடுதலாக இடம்பெற்றுள்ளது.

அபூ அஹ்மத் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அஹ்மத் (அல்-ஜுர்ஜானீ) என்பவரைத் தவிர வேறு எவரும் இதனைத் தொடர்ச்சியான அறிவிப்பாகக் கூறவில்லை. இவருடைய அறிவிப்புகள் சீரானவையாக இல்லை; அவர் இவற்றில் தவறுகள் செய்பவராகவே தெரிகிறார்."