சுனனுத் தாரிமி

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"ஓரிரு கவள உணவோ, ஓரிரு துண்டு (ரொட்டியோ), அல்லது ஓரிரு பேரீச்சம் பழங்களோ (பெற்றுக்கொண்டு) திரும்பிச் செல்பவர் (உண்மையான) ஏழை (மிஸ்கீன்) அல்லர். மாறாக, (உண்மையான) ஏழை என்பார், தன்னைத் தேவையற்றவராக்கும் (அளவுக்குப் போதுமான) செல்வம் இல்லாதவராகவும், மக்களிடம் (தன் தேவையைச் சொல்லி) வற்புறுத்திக் கேட்பதற்கு வெட்கப்படுபவராகவும் அல்லது மக்களிடம் வற்புறுத்திக் கேட்காமலும் இருப்பவரே ஆவார்."

ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஒட்டகங்கள், மாடுகள் அல்லது ஆடுகள் ஆகியவற்றை வைத்திருப்பவர் அதற்கான (கடமையான) உரிமையை நிறைவேற்றவில்லை என்றால், மறுமை நாளில் அவர் ஒரு பரந்த தட்டையான சமவெளியில் (தண்டனைக்காக) அமரவைக்கப்படுவார். குளம்புகளை உடையவை தங்கள் குளம்புகளால் அவரை மிதிக்கும்; கொம்புகளை உடையவை தங்கள் கொம்புகளால் அவரை முட்டும். அந்நாளில் அந்த மிருகங்களில் கொம்பில்லாதவையோ அல்லது கொம்பு உடைந்தவையோ எதுவும் இருக்காது (அனைத்தும் கூர்மையான கொம்புகளுடன் இருக்கும்)."

அப்போது மக்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவற்றின் உரிமைகள் யாவை?" என்று கேட்டனர்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "இனப்பெருக்கத்திற்காக அதன் ஆண் மிருகத்தை (தேவையுடையவர்களுக்குக் கட்டணமின்றி) இரவலாகக் கொடுப்பது, (தண்ணீர் இறைக்கப் பயன்படும்) வாளியை இரவலாகக் கொடுப்பது, (பயன்பாட்டிற்காக அல்லது பாலுக்காக) அந்த மிருகத்தை இரவலாக வழங்குவது, நீர்நிலைகளின் அருகே வைத்து (ஏழைகள் மற்றும் வழிப்போக்கர்களுக்காக) அதன் பாலைக் கறந்து (தர்மமாக) கொடுப்பது, மற்றும் அல்லாஹ்வின் பாதையில் (அறப்போருக்காகச்) சுமை தூக்க அவற்றைப் பயன்படுத்துவது ஆகியவையாகும்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

ஒரு மனிதர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! ஒட்டகங்களுக்குச் செலுத்த வேண்டிய (அவற்றின் உரிமையாளர் மீதுள்ள) கடமைகள் என்ன?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "(அவை தாகம் தீர்க்க வரும்) நீர்நிலைகளில் வைத்து அவற்றின் பாலைக் கறந்து (அங்கிருக்கும் ஏழைகளுக்குக் கொடுப்பது), (அவற்றிற்கு நீர் புகட்டப் பயன்படும்) வாளியை (பிறருக்கு) இரவலாகக் கொடுப்பது, அதன் ஆண் ஒட்டகத்தை (சினைப்படுத்துவதற்காகப் பிறருக்கு) இரவலாக வழங்குவது, (பயன்பாட்டிற்காக அல்லது பாலுக்காகத் தற்காலிகமாக) அதனை இரவலாகக் கொடுப்பது மற்றும் அல்லாஹ்வின் பாதையில் (அறப்போரில்) அதன் மீது (சுமைகளை அல்லது வீரர்களை) ஏற்றிச் செல்வது ஆகியவையாகும்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

அபூதர் (ரலி) அவர்கள் (வாயிலாக) நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து இந்த ஹதீஸின் ஒரு பகுதி (மட்டும்) அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் ஜகாத் (சட்டங்களை) எழுதினார்கள். (அதில் குறிப்பிடப்பட்டிருந்ததாவது:) ஆடுகளைப் பொறுத்தவரையில், (தானாக வெளியே மேயும்) நாற்பது முதல் நூற்று இருபது ஆடுகளுக்கு ஓர் ஆடு ஜகாத்தாக (வழங்கப்பட வேண்டும்). அந்த எண்ணிக்கை (நூற்று இருபதைத்) தாண்டினால் இருநூறு ஆடுகள் வரை இரண்டு ஆடுகள் (வழங்கப்பட வேண்டும்). அது இருநூறைத் தாண்டினால் முந்நூறு ஆடுகள் வரை மூன்று ஆடுகள் (வழங்கப்பட வேண்டும்). முந்நூறைத் தாண்டினால், (அதாவது 301 ஆனால்) நானூறு ஆடுகளை எட்டும் வரை மூன்று ஆடுகள் மட்டுமே கடமையாகும். எண்ணிக்கை நானூறு ஆடுகளை அடைந்துவிட்டால், (அதற்குப் பின்) ஒவ்வொரு நூறு ஆடுகளுக்கும் ஓர் ஆடு (வீதம் வழங்கப்பட வேண்டும்). மேலும், (மிகவும்) வயது முதிர்ந்ததோ, ஒற்றைக்கண் ஊனமானதோ அல்லது (வேறு ஏதேனும்) குறையுள்ளதோ ஜகாத்தாக எடுக்கப்படக் கூடாது.

அம்ரு பின் ஹஸ்ம் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் யெமன்வாசிகளுக்கு அம்ரு பின் ஹஸ்ம் (ரலி) அவர்கள் மூலமாக எழுதி அனுப்பிய கடிதத்தில் (பின்வருமாறு) குறிப்பிட்டிருந்தார்கள்:

"அளவற்ற அருளாளனும், நிகரற்ற அன்புடையோனுமாகிய அல்லாஹ்வின் பெயரால்...
நபியாகிய முஹம்மதிடமிருந்து ஷுரஹ்பீல் பின் அப்து குலால், ஹாரிஸ் பின் அப்து குலால் மற்றும் நுஐம் பின் அப்து குலால் ஆகியோருக்கு (எழுதப்படும் கடிதம்):

நாற்பது ஆடுகள் (இருந்தால்), நூற்று இருபது ஆடுகள் வரை அதற்கு ஒரு ஆடு (ஸகாத்தாகக் கடமையாகும்). அது நூற்று இருபதை விட ஒன்று கூடிவிட்டால் (அதாவது 121 முதல்), இருநூறு ஆடுகள் வரை இரண்டு ஆடுகள் (ஸகாத்தாகக் கடமையாகும்). அது (இருநூறை விட) ஒன்று கூடிவிட்டால் (அதாவது 201 முதல்), முந்நூறு ஆடுகள் வரை மூன்று ஆடுகள் (ஸகாத்தாகக் கடமையாகும்). முந்நூறைத் தாண்டி அதிகரித்துவிட்டால், (அதற்குப் பிறகு) ஒவ்வொரு நூறு ஆடுகளுக்கும் ஒரு ஆடு (வீதம் ஸகாத் வழங்கப்பட வேண்டும்)."

அம்ர் பின் ஹஸ்ம் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் அவர்களுக்கு (அம்ர் பின் ஹஸ்ம் (ரலி) அவர்களின் குடும்பத்தாருக்கு/மக்களுக்கு) ஒரு கடிதத்தை (சட்ட விதிகள் அடங்கிய ஆவணத்தை) எழுதிக் கொடுத்தார்கள். அதில் (முந்தைய ஹதீஸில் கூறப்பட்டது) போன்றே குறிப்பிட்டிருந்தார்கள்.

முஆத் பின் ஜபல் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னை யெமனுக்கு (ஆளுநராகவும் நீதிபதியாகவும்) அனுப்பினார்கள். அப்போது, (ஸகாத்தாக) ஒவ்வொரு நாற்பது மாடுகளிலிருந்தும் ஒரு 'முஸின்னா'வையும் (இரண்டு வயது முடிந்து மூன்றாம் ஆண்டில் காலடி எடுத்து வைத்த மாடு), ஒவ்வொரு முப்பது மாடுகளிலிருந்தும் ஒரு 'தபீஃ' (ஓராண்டு முடிந்து இரண்டாம் ஆண்டில் காலடி எடுத்து வைத்த ஆண் கன்று) அல்லது 'தபீஆ'வையும் (ஓராண்டு முடிந்து இரண்டாம் ஆண்டில் காலடி எடுத்து வைத்த பெண் கன்று) வசூலிக்குமாறு எனக்குக் கட்டளையிட்டார்கள்."

முஆத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னை ஏமன் நாட்டுக்கு (ஆளுநராக) அனுப்பி வைத்தார்கள். அப்போது என்னிடம், "ஒவ்வொரு முப்பது மாடுகளுக்கும் (ஒரு வயது பூர்த்தியான) ஒரு கன்றையும் (தபீஉ), ஒவ்வொரு நாற்பது மாடுகளுக்கும் (இரண்டு வயது பூர்த்தியான) ஒரு பசுவையும் (முஸின்னாஹ்) (ஜகாத்தாக) வசூலிக்க வேண்டும்" என்று கட்டளையிட்டார்கள்.

அஹ்மத் பின் யூனுஸ் (ரஹ்) அவர்கள் அபூபக்ர் பின் அய்யாஷ் (ரஹ்) அவர்களிடமிருந்து (முந்தைய ஹதீஸின் கருத்தைப்) போன்றே எமக்கு அறிவித்தார்.

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் ஜகாத் (சட்டங்கள் அடங்கிய) ஒரு மடலை எழுதி வைத்திருந்தார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மரணிக்கும் வரை அது அவர்களின் அதிகாரிகளுக்கு (ஜகாத் வசூலிப்பவர்களுக்கு) அனுப்பி வைக்கப்படவில்லை. அவர்கள் மரணித்த பின், அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் அதனை எடுத்து அதன்படிச் செயல்பட்டார்கள். அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் மரணித்த பின், உமர் (ரலி) அவர்கள் அதனை எடுத்து, அவ்விருவருக்கும் பின் அதன்படிச் செயல்பட்டார்கள். உமர் (ரலி) அவர்கள் கொல்லப்பட்ட போது, அந்த மடல் அவர்களின் வாளுடனோ அல்லது அவர்களின் மரண சாசனத்துடனோ (வஸிய்யத்துடனோ) இணைக்கப்பட்டிருந்தது. ஒட்டகங்களுக்கான ஜகாத் குறித்து அதில் (பின்வருமாறு) இருந்தது:

இருபத்து ஐந்து (ஒட்டகங்கள்) வரும் வரை, ஒவ்வொரு ஐந்து ஒட்டகத்திற்கும் ஒரு ஆடு (ஜகாத்தாகக் கொடுக்க வேண்டும்).
இருபத்து ஐந்தை எட்டிவிட்டால், முப்பத்து ஐந்து வரை ஒரு 'பின்த் மகாள்' (ஓராண்டு முடிந்த பெண் ஒட்டகம்) கொடுக்க வேண்டும். 'பின்த் மகாள்' இல்லையென்றால் ஒரு 'இப்னு லபூன்' (இரண்டு ஆண்டுகள் முடிந்த) ஆண் ஒட்டகம் கொடுக்க வேண்டும்.
அதைவிட அதிகரித்தால் (அதாவது 36 முதல்) நாற்பத்து ஐந்து வரை ஒரு 'பின்த் லபூன்' (இரண்டு ஆண்டுகள் முடிந்த பெண் ஒட்டகம்) கொடுக்க வேண்டும்.
அதைவிட அதிகரித்தால் (அதாவது 46 முதல்) அறுபது வரை ஒரு 'ஹிக்கா' (மூன்று ஆண்டுகள் முடிந்த பெண் ஒட்டகம்) கொடுக்க வேண்டும்.
அதைவிட அதிகரித்தால் (அதாவது 61 முதல்) எழுபத்து ஐந்து வரை ஒரு 'ஜதஆ' (நான்கு ஆண்டுகள் முடிந்த பெண் ஒட்டகம்) கொடுக்க வேண்டும்.
அதைவிட அதிகரித்தால் (அதாவது 76 முதல்) தொண்ணூறு வரை இரண்டு 'பின்த் லபூன்'கள் கொடுக்க வேண்டும்.
அதைவிட அதிகரித்தால் (அதாவது 91 முதல்) நூற்று இருபது வரை இரண்டு 'ஹிக்கா'க்கள் கொடுக்க வேண்டும்.
(நூற்று இருபதுக்கு மேல்) அதிகரித்தால், ஒவ்வொரு ஐம்பது ஒட்டகத்திற்கும் ஒரு 'ஹிக்கா'வும், ஒவ்வொரு நாற்பது ஒட்டகத்திற்கும் ஒரு 'பின்த் லபூனும்' (ஜகாத்தாகக் கொடுக்கப்பட வேண்டும்).

நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் வாயிலாக (முன்னர் கூறப்பட்ட ஹதீஸைப் போன்ற) இதே போன்றதொரு செய்தி அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

அம்ரு பின் ஹஸ்ம் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், ஷுரஹ்பீல் பின் அப்து குலால், ஹாரிஸ் பின் அப்து குலால் மற்றும் நுஐம் பின் அப்து குலால் ஆகியோருக்கு அம்ரு பின் ஹஸ்ம் (ரலி) மூலமாக (பின்வருமாறு) எழுதினார்கள்:

"ஒவ்வொரு ஐந்து ஊக்கியா வெள்ளிக்கும் (ஜகாத்தாக) ஐந்து திர்ஹம்கள் (கடமையாகும்). அதைவிட அதிகமாக இருந்தால், (அதிகப்படியான தொகையில்) ஒவ்வொரு நாற்பது திர்ஹம்களுக்கும் ஒரு திர்ஹம் (வழங்கப்பட வேண்டும்). ஐந்து ஊக்கியாவிற்குக் குறைவாக இருந்தால் அதில் (ஜகாத்) ஏதுமில்லை."

அலி (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"குதிரைகள் மற்றும் அடிமைகளுக்கான (ஜகாத் எனும்) தர்மத்தை நான் (உங்களுக்கு) விலக்களித்துவிட்டேன். (எனவே) வெள்ளி நாணயங்களுக்கான தர்மத்தை வழங்குங்கள்; (அதாவது) ஒவ்வொரு நாற்பது திர்ஹம்களுக்கும் ஒரு திர்ஹம் (வீதம்) வழங்குங்கள். (மொத்தம்) இருநூறு (திர்ஹம்களை) எட்டும் வரை, நூற்றுத் தொண்ணூறு திர்ஹம்கள் (உங்களிடம்) இருந்தாலும் அதில் (ஜகாத் எனும்) தர்மம் ஏதுமில்லை."

சுவைத் பின் கஃபலா (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

நபி (ஸல்) அவர்களின் (ஸகாத்) வசூலிப்பவர் எங்களிடம் வந்தார். நான் அவரது கையைப் பிடித்துக் கொண்டு, அவரிடமிருந்த (நிர்வாக) ஆவணத்தில், "(ஸகாத் தொகையைக் குறைப்பதற்காக அல்லது தப்பிப்பதற்காக) அஞ்சி தனித்தனியாக உள்ளவற்றை ஒன்றாக்கவோ, ஒன்றாக உள்ளவற்றைத் தனித்தனியாகப் பிரிக்கவோ கூடாது" என்று (எழுதப்பட்டிருந்ததை) வாசித்தேன்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் முஆத் (ரழி) அவர்களை எமனுக்கு (ஆளுநராகவும் நீதிபதியாகவும்) அனுப்பியபோது, "(ஸகாத் வசூலிக்கும்போது) அவர்களின் செல்வங்களில் மிகச் சிறந்தவற்றை (எடுப்பதைத்) தவிர்த்துக் கொள்!" என்று கூறினார்கள்.

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஒரு முஸ்லிம் தனது குதிரைக்காகவோ அல்லது தனது அடிமைக்காகவோ (கடமையான) ஸதகா (ஸகாத்) செலுத்த வேண்டியதில்லை."

அபூ ஸயீத் அல்குத்ரீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஐந்து 'வஸ்க்' (எனும் அளவை)க்குக் குறைவான (தானியங்கள் அல்லது பேரீச்சம் பழங்களில்) ஸதகா (ஜகாத்) இல்லை. ஐந்து 'ஊக்கியா'க்களுக்குக் குறைவான (வெள்ளியிலும்) ஸதகா இல்லை. ஐந்து (ஒட்டகங்கள்)க்கும் குறைவானவற்றில் ஸதகா இல்லை."

அபூ முஹம்மத் (இமாம் தாரிமீ) கூறுகிறார்: "ஒரு 'வஸ்க்' என்பது அறுபது 'ஸாஉ'கள் ஆகும். ஹிஜாஸ் வாசிகளின் கூற்றுப்படி ஒரு 'ஸாஉ' என்பது இரண்டரை 'மன்' (அளவை) ஆகும்; ஈராக் வாசிகளின் கூற்றுப்படி இது நான்கு 'மன்' ஆகும்."

அபூஸயீத் அல்குத்ரீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஐந்து 'வஸ்க்'குகளுக்குக் (சுமார் 653 கிலோ) குறைவான தானியங்கள் மற்றும் பேரீச்சம்பழங்களில் ஸதகா (ஜகாத் கடமை) இல்லை. ஐந்து 'ஊகியா'க்களுக்குக் (சுமார் 595 கிராம் வெள்ளி) குறைவானவற்றிலும் ஸதகா இல்லை. ஐந்து ஒட்டகங்களுக்குக் (குறைவான எண்ணிக்கையிலானவற்றிலும்) ஸதகா இல்லை."

அம்ர் பின் ஹஸ்ம் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், ஷுரஹ்பீல் பின் அப்து குலால், அல்-ஹாரிஸ் பின் அப்து குலால் மற்றும் நுஐம் பின் அப்து குலால் ஆகியோருக்கு அம்ர் பின் ஹஸ்ம் (ரலி) அவர்கள் மூலமாக (பின்வருமாறு) எழுதி அனுப்பினார்கள்:

"நிச்சயமாக, ஒவ்வொரு ஐந்து ஊக்கியா (அளவுள்ள) வெள்ளிக்கும் ஐந்து திர்ஹம்கள் (ஜகாத் கடமையாகும்). அதைவிட அதிகமானால், (கூடுதலாக உள்ள) ஒவ்வொரு நாற்பது திர்ஹம்களுக்கும் ஒரு திர்ஹம் (ஜகாத் உண்டு). மேலும், ஐந்து ஊக்கியாவிற்குக் குறைவான (வெள்ளி)வற்றில் (ஜகாத்) எதுவும் இல்லை."

அலி (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம், தங்களின் (ஜகாத் எனும்) தர்மத்தை அதற்கான (ஆண்டு நிறைவு எனும்) தவணை வருவதற்கு முன்பாகவே முன்கூட்டியே செலுத்துவது குறித்துக் கேட்டார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள் அவர்களுக்கு (அவ்வாறு செய்ய) அனுமதி வழங்கினார்கள்.

அபூமுஹம்மத் (இமாம் அத்-தாரிமி) கூறுகிறார்கள்: "நான் இதையே (ஆதாரமாகக்) கொள்கிறேன்; ஜகாத்தை முன்கூட்டியே செலுத்துவதில் எவ்விதத் தவறும் இருப்பதாக நான் கருதவில்லை."

ஃபாத்திமா பின்த் கைஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “நிச்சயமாக உங்களின் செல்வங்களில் ஸகாத் அல்லாத (பிற) உரிமையும் (கடமையும்) உள்ளது” என்று கூறுவதைக் கேட்டேன்.

மஅன் பின் யஸீத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நானும், எனது தந்தையும், எனது பாட்டனாரும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் பைஅத் (விசுவாசப் பிரமாணம்) செய்தோம். நபி (ஸல்) அவர்கள் எனக்குப் பெண் பேசி, (எனக்குத்) திருமணமும் செய்து வைத்தார்கள். (ஒருமுறை) அவர்களிடம் ஒரு வழக்கை நான் கொண்டு சென்றேன். (அதன் விவரமாவது:) என் தந்தை யஸீத் அவர்கள் தர்மம் செய்வதற்காகச் சில (தங்க) தீனார்களை எடுத்துச் சென்று, பள்ளிவாசலில் இருந்த ஒரு மனிதரிடம் (அவற்றைத் தகுதியானவர்களுக்குக் கொடுப்பதற்காக) வைத்தார். நான் (அங்கு) சென்று அதை (அந்த மனிதரிடமிருந்து) வாங்கிக்கொண்டு என் தந்தையிடமே வந்தேன். அப்போது அவர், "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! இதை உனக்குக் (கொடுக்க வேண்டும் என்று) நான் நாடவில்லை" என்று கூறினார். எனவே, இந்த வழக்கை நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் கொண்டு சென்றேன். அப்போது அவர்கள், "யஸீதே! நீங்கள் (தர்மம் செய்ய) நாடியது உங்களுக்குரியது; மஅனே! நீங்கள் எடுத்துக்கொண்டது உங்களுக்குரியது" என்று கூறினார்கள்.

அப்துல்லாஹ் பின் அம்ரு (ரலி) அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"செல்வந்தருக்கும், (உடல்) உறுதியும் ஆரோக்கியமும் உடையவருக்கும் தர்மம் (ஸதகா) ஆகுமானதல்ல."

(இதற்கு 'வலிமையானவர்' என்று அபூ முஹம்மது அவர்கள் பொருள் கூறுகிறார்கள்).

அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"யார் (தன்னிடம்) போதுமான செல்வம் இருக்கும் நிலையில் (பிறரிடம்) யாசிக்கிறாரோ, அவர் மறுமை நாளில் தமது முகத்தில் கீறல்கள் அல்லது காயங்கள் அல்லது சிராய்ப்புகளுடன் வருவார்."

(அப்போது) "அல்லாஹ்வின் தூதரே! (யாசிப்பதைத் தடுக்கும்) செல்வம் என்பது எது?" என்று கேட்கப்பட்டது.

அதற்கு அவர்கள், "ஐம்பது திர்ஹம்கள் அல்லது அதற்கு நிகரான மதிப்பிலான தங்கம்" என்று (பதிலளித்துக்) கூறினார்கள்.

அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்கள் வாயிலாக நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து இதே போன்ற (கருத்திலமைந்த) செய்தி அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

(நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் பேரர்) ஹஸன் (ரலி) அவர்கள் தர்மத்திற்காக (ஸதகா) ஒதுக்கப்பட்டிருந்த பேரீச்சம்பழங்களில் ஒன்றை எடுத்துத் தமது வாயில் போட்டார்கள். உடனே நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "கிக், கிக் (அதைத் துப்பிவிடு)! அதைத் துப்பிவிடு! நாம் (நபியின் குடும்பத்தினர்) தர்மப் பொருளைச் சாப்பிட மாட்டோம் என்பது உனக்குத் தெரியாதா?" என்று கூறினார்கள்.

அபூ லைலா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நான் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களுக்கு அருகில் இருந்தேன். அவர்களிடம் ஹஸன் பின் அலீ (ரலி) அவர்களும் இருந்தார்கள். அப்போது அவர் (ஹஸன்) தர்மத்தின் (ஸதகாவின்) பேரீச்சம்பழங்களில் இருந்து ஒரு பேரீச்சம்பழத்தை எடுத்தார். உடனே நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் அதை அவரிடமிருந்து பிடுங்கிவிட்டு, "நமக்குத் தர்மப் பொருட்கள் (ஸதகா) ஆகுமானதல்ல என்பது உனக்குத் தெரியாதா?" என்று கேட்டார்கள்.

முஆவியா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"(என்னிடம் எதையும்) வற்புறுத்திக் கேட்காதீர்கள். அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! என்னிடம் எவரேனும் எதையாவது கேட்டு, (அவர் வற்புறுத்தியதன் காரணமாக) அதனை நான் அவருக்கு (மன)விருப்பமில்லாமல் கொடுத்தால், (அவர் பெற்றுக் கொண்ட) அதில் அவருக்குப் பரக்கத் (அருள்வளம்) வழங்கப்படாது."

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் சேவகரான சவ்பான் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"யார் தன்னிடம் (தேவைக்கு அதிகமான) வசதி இருந்தும் மக்களிடம் (யாசித்துக்) கேட்கிறாரோ, அது (மறுமை நாளில்) அவரது முகத்தில் ஒரு கறையாக (இழிவுபடுத்தும் அடையாளமாக) அமையும்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

அபூசயீத் அல்குத்ரீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அன்சாரிகளில் சிலர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் (பொருளுதவி) கேட்டார்கள். அவர்களுக்கு நபி (ஸல்) அவர்கள் வழங்கினார்கள். மீண்டும் அவர்கள் கேட்டார்கள்; அப்போதும் நபி (ஸல்) அவர்கள் வழங்கினார்கள். தம்மிடம் இருந்தவை அனைத்தும் தீர்ந்துவிட்டபோது நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"என்னிடம் உள்ள எந்தச் செல்வத்தையும் உங்களுக்கு வழங்காமல் நான் (சேமித்து) பதுக்கி வைக்க மாட்டேன். எவர் (பிறரிடம் யாசிப்பதை விட்டும்) தன்மானத்துடன் இருக்க விரும்புகிறாரோ, அவரை அல்லாஹ் தன்மானமிக்கவராக ஆக்குவான். எவர் (பிறரின் உதவியை எதிர்பாராது) தன்னிறைவோடு இருக்க விரும்புகிறாரோ, அவரை அல்லாஹ் தன்னிறைவு பெற்றவராக ஆக்குவான். எவர் பொறுமையைக் கடைப்பிடிக்க முனைகிறாரோ, அவருக்கு அல்லாஹ் பொறுமையை வழங்குவான். பொறுமையை விடச் சிறந்த, விசாலமான எந்தக் கொடையும் எவருக்கும் வழங்கப்பட்டதில்லை."

அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் கூறுவதை நான் செவியுற்றேன்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எனக்கு (அரசு கருவூலத்திலிருந்து) நன்கொடை வழங்குவார்கள். அப்போது நான், "என்னை விட மிகவும் வறுமையில் உள்ளவருக்கு இதைக் கொடுங்கள்" என்று கூறுவேன். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "இதைப் பெற்றுக்கொள்ளுங்கள். (பேராசையுடன்) நீங்கள் எதிர்பார்க்காமலும், (பிறரிடம்) யாசிக்காமலும் இருக்கும் நிலையில், இந்தச் செல்வத்திலிருந்து அல்லாஹ் உங்களுக்கு எதை வழங்குகிறானோ அதைப் பெற்றுக்கொள்ளுங்கள். அவ்வாறு (தானாகக்) கிடைக்காதவற்றின் பின்னால் உங்கள் மனதை அலைய விடாதீர்கள்" என்று கூறினார்கள்.

(முந்தைய ஹதீஸில் கூறப்பட்டதைப்) போன்றே உமர் (ரலி) அவர்கள் வாயிலாக (இந்தச் செய்தியும்) அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

இப்னுஸ் ஸஅதி (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"உமர் (ரலி) அவர்கள் என்னை (ஒரு பணிக்கு) நியமித்தார்கள்" என்று கூறிவிட்டு, (இதற்கு முந்தைய ஹதீஸில் கூறப்பட்ட செய்தியைப்) போன்றே இதையும் அறிவித்தார்கள்.

ஹகீம் பின் ஹிஸாம் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நான் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் (பொருளுதவி) கேட்டேன்; அவர்கள் எனக்கு வழங்கினார்கள். மீண்டும் நான் அவர்களிடம் கேட்டேன்; அவர்கள் எனக்கு வழங்கினார்கள். மீண்டும் நான் அவர்களிடம் கேட்டேன்; அவர்கள் எனக்கு வழங்கினார்கள். மீண்டும் நான் அவர்களிடம் கேட்டபோது அவர்கள் கூறினார்கள்:

"ஹகீமே! நிச்சயமாக இந்தச் செல்வம் (கண்களுக்குப்) பசுமையானதும் (சுவைக்கு) இனிமையானதுமாகும். யார் இதனை மனத்தாராளத்துடன் (பேராசையின்றி) பெற்றுக்கொள்கிறாரோ, அவருக்கு அதில் பரக்கத் (அருள்வளம்) வழங்கப்படும். யார் இதனைப் பேராசையுடன் (மன இச்சையுடன்) பெற்றுக்கொள்கிறாரோ, அவருக்கு அதில் பரக்கத் வழங்கப்பட மாட்டாது. (செல்வத்தைப் பொறுத்தவரை) அவர் உண்டும் வயிறு நிறையாதவரைப் போன்றவர் ஆவார்."

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"தன்னிறைவு பெற்ற நிலையில் (தேவைக்கு அதிகமான செல்வத்திலிருந்து) வழங்கப்படும் தர்மமே சிறந்த தர்மமாகும். மேலும், உங்களில் ஒருவர் (தர்மம் செய்வதைத்) தம் பராமரிப்பில் உள்ளவர்களிலிருந்தே (குடும்பத்தினரிலிருந்தே) தொடங்கட்டும்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்.

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"கீழ் கையை விட மேல் கையே சிறந்ததாகும்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் செவியுற்றேன். மேலும் அவர்கள், "மேல் கை என்பது (பிறருக்குக்) கொடுக்கும் கையாகும்; கீழ் கை என்பது (பிறரிடம்) யாசிக்கும் கையாகும்" என்று கூறினார்கள்.

ஹகீம் பின் ஹிஸாம் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"தேவைக்கு அதிகமான (செல்வத்திலிருந்து) கொடுக்கப்படும் தர்மமே சிறந்ததாகும். கீழே உள்ள (வாங்கும்) கையை விட மேலேயுள்ள (கொடுக்கும்) கையே சிறந்ததாகும். மேலும், உமது பராமரிப்பில் உள்ளவர்களிலிருந்து (தர்மம் செய்யத்) தொடங்குவீராக!"

அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்களின் மனைவி ஸைனப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "(பெண்களே!) உங்களின் நகைகளிலிருந்தாவது நீங்கள் தர்மம் செய்யுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

அனஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

மதீனாவில் இருந்த அன்சாரிகளிலேயே அதிக பேரீச்சந் தோட்டங்களை உடைய செல்வந்தராக அபூதல்ஹா (ரலி) அவர்கள் இருந்தார்கள். அவர்களுடைய செல்வங்களிலேயே அவர்களுக்கு மிகவும் விருப்பமானதாக 'பைருஹா' எனும் தோட்டம் இருந்தது. அது (மதீனா) மஸ்ஜிதுக்கு (பள்ளிவாசலுக்கு) எதிரே அமைந்திருந்தது. (அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள்) அதனுள் நுழைந்து, அதிலிருந்த தூய்மையான நன்னீரை அருந்துவது வழக்கம்.

"{லன் தநாலுல் பிர்ர ஹத்தா துன்ஃபிகூ மிம்மா துஹிப்பூன்}" (நீங்கள் நேசிப்பவற்றிலிருந்து நீங்கள் செலவிடாதவரை நீங்கள் நன்மையை அடைய மாட்டீர்கள்) எனும் (ஆல இம்ரான் 3:92) இறைவசனம் அருளப்பட்டபோது, அபூதல்ஹா (ரலி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் தூதரிடம் வந்து), "அல்லாஹ்வின் தூதரே! (அல்லாஹ்வோ) 'நீங்கள் நேசிப்பவற்றிலிருந்து நீங்கள் செலவிடாதவரை நீங்கள் நன்மையை அடைய மாட்டீர்கள்' என்று கூறுகிறான். எனது செல்வங்களிலேயே எனக்கு மிகவும் விருப்பமானது 'பைருஹா' தான். அதை அல்லாஹ்வுக்காக தர்மம் (சதகா) செய்துவிடுகிறேன். அதற்கான நன்மையையும் அது அல்லாஹ்விடம் எனக்காகச் சேமித்து வைக்கப்படுவதையும் நான் நாடுகிறேன். ஆகவே, அல்லாஹ்வின் தூதரே! அல்லாஹ் தங்களுக்குக் காட்டிய (விருப்பமான) வழியில் இதைப் பயன்படுத்திக் கொள்ளுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "பலே! (ஆச்சரியம்!) அது லாபகரமான செல்வமாயிற்றே! அது லாபகரமான செல்வமாயிற்றே! நீங்கள் அதைப் பற்றிக் கூறியதை நான் செவியுற்றேன். அதை உங்களின் நெருங்கிய உறவினர்களுக்கிடையே பங்கிட்டுக் கொடுப்பதே (சிறந்தது) என நான் கருதுகிறேன்" என்றார்கள்.

உடனே அபூதல்ஹா (ரலி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவ்வாறே செய்கிறேன்" என்று கூறிவிட்டு, அதைத் தம் உறவினர்களுக்கும் தம் தந்தையின் சகோதரர் (சிறிய தந்தை) வழி மக்களுக்கும் இடையே பங்கிட்டுக் கொடுத்தார்கள்.

நான் காணப்படவில்லை (அல்லது நான் இருக்கவில்லை).

இம்ரான் பின் ஹுஸைன் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களுக்கு ஆற்றிய எந்தவொரு உரையிலும், (அதில்) தர்மம் செய்யும்படி எங்களுக்குக் கட்டளையிடாமலும், (உடலை) உருக்குலைப்பதைத் (சிதைப்பதைத்) தடுக்காமலும் இருந்ததில்லை.

அதிய்யு பின் ஹாத்திம் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஒரு பேரீச்சம்பழத்தின் துண்டையாவது (தர்மம் செய்து) நரக நெருப்பிலிருந்து (உங்களைப்) பாதுகாத்துக் கொள்ளுங்கள். (தர்மம் செய்ய) அதுவும் உங்களிடம் இல்லையென்றால், ஒரு நல்ல சொல்லின் மூலமாவது (நரகத்திலிருந்து தப்பித்துக் கொள்ளுங்கள்)."

அபூ லுபாபா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என் மீது (எனது பாவமன்னிப்பை ஏற்று) திருப்தியடைந்த போது நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எனது சமுதாயத்தினரின் வசிப்பிடத்தை (நான் தவறிழைத்த இடத்தை) விட்டு விலகி உங்களுடன் வசிப்பதும், எனது செல்வத்தை (முழுவதையும்) அல்லாஹ்வுக்கும் அவனது தூதருக்கும் தர்மமாக வழங்கிவிடுவதும் எனது தவ்பாவில் (பாவமன்னிப்புத் தேடுதலில்) அடங்கும்" என்று கூறினேன். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "(உமது செல்வத்தில்) மூன்றில் ஒரு பங்கைத் தர்மம் செய்வது உமக்குப் போதுமானதாகும்" என்று கூறினார்கள்.

ஜாபிர் பின் அப்தில்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு அருகில் இருந்தபோது, ஒரு மனிதர் முட்டை அளவிலான ஒரு தங்கக் கட்டியுடன் அவர்களிடம் வந்தார். அதனை அவர் சில போர்களில் (கனிமமாகப்) பெற்றிருந்தார். (அது சுரங்கத்திலிருந்து கிடைத்தது என்று அஹ்மத் அவர்கள் குறிப்பிடுகிறார்கள், அதுவே சரியானதாகும்). அந்த மனிதர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இதனை என்னிடமிருந்து தர்மமாக (ஸதகாவாக) ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள். அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக, என்னிடம் இதைத் தவிர வேறு எந்தச் செல்வமும் இல்லை" என்று கூறினார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரைப் புறக்கணித்து (முகத்தைத் திருப்பிக்) கொண்டார்கள். பின்னர் அவர் நபி (ஸல்) அவர்களின் இடப்பக்கமாக வந்து அதையே கூறினார். அதன் பின் அவர் அவர்களுக்கு முன்பாக வந்து அதையே கூறினார்.

அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் கோபத்துடன், "அதை என்னிடம் கொடு" என்று கூறிவிட்டு, அதை அவரை நோக்கி வீசினார்கள். அது அவர் மீது பட்டிருந்தால் அவருக்கு வலியை அல்லது காயத்தை ஏற்படுத்தியிருக்கும். பின்னர் நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "உங்களில் ஒருவர் தன்னிடம் வேறு எதுவும் இல்லாத நிலையில், தன்னிடம் உள்ள (முழுச்) செல்வத்தை (தர்மம் என்ற பெயரில்) கொடுத்துவிட்டு, பின்னர் (வறுமையின் காரணமாக) மக்களிடம் கையேந்துபவராக அமர்ந்து கொள்கிறார். தன்னிறைவு பெற்ற நிலையிலிருந்து (தேவைக்கு மிஞ்சியதை) கொடுப்பதே தர்மத்திற்கு (ஸதகாவிற்கு) ஏற்றதாகும். உமக்குரியதை நீர் எடுத்துக் கொள். எங்களுக்கு இதன் தேவை இல்லை."

எனவே, அந்த மனிதர் தனது செல்வத்தை எடுத்துக் கொண்டு சென்றுவிட்டார். "ஒரு நபர் தனது (முழுச்) செல்வத்தையும் ஏழைகளுக்குக் கொடுப்பதாகக் கூறினால், அவர் தனது செல்வத்தில் மூன்றில் ஒரு பகுதியை (மட்டும்) தர்மம் செய்வது போதுமானது" என்று இமாம் மாலிக் அவர்கள் கூறுவது வழக்கம் என அபூ முஹம்மத் (தாரிமீ) அவர்கள் குறிப்பிட்டார்கள்.

உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களை தர்மம் செய்யும்படி கட்டளையிட்டார்கள். (தற்செயலாக) அந்த நேரம் என்னிடம் செல்வம் இருந்தது. "நான் என்றாவது ஒரு நாள் அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களை முந்துவதாக இருந்தால், இன்று அவரை முந்திவிடுவேன்" என்று (எனக்குள்) கூறிக் கொண்டேன். எனவே, எனது செல்வத்தின் சரிபாதியை நான் கொண்டு வந்தேன்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "உமது குடும்பத்தினருக்காக நீர் எதை மீதம் வைத்துள்ளீர்?" என்று கேட்டார்கள். நான், "(நான் கொண்டு வந்ததற்கு) சமமான அளவை (மீதம் வைத்துள்ளேன்)" என்று பதிலளித்தேன்.

பின்னர் அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் தன்னிடம் இருந்த அனைத்தையும் கொண்டு வந்தார்கள். "அபூபக்கரே! உமது குடும்பத்தினருக்காக நீர் எதை மீதம் வைத்துள்ளீர்?" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், "அவர்களுக்காக அல்லாஹ்வையும் அவனது தூதரையும் (அதாவது அவர்களின் பொருத்தத்தையும் பாதுகாப்பையும்) மீதம் வைத்துள்ளேன்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

(இதைக் கேட்ட) நான், "இனி எந்தவொரு (நற்செயலிலும்) உங்களை நான் ஒருபோதும் முந்த (முயற்சிக்க) மாட்டேன்" என்று கூறினேன்.

அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
முஸ்லிம்களில் சுதந்திரமானவர், அடிமை, ஆண் மற்றும் பெண் ஆகிய அனைவர் மீதும் ரமலான் மாதத்தின் 'ஸகாத்துல் ஃபித்ரை' - ஒரு 'ஸாஉ' (சுமார் 2.5 கிலோ) பேரீச்சம்பழம் அல்லது ஒரு 'ஸாஉ' வாற்கோதுமை (என்ற அளவில்) - அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கடமையாக்கினார்கள்.

(இது குறித்து இமாம் தாரிமீ ஆகிய) அபூ முஹம்மதிடம், "நீங்களும் இதையே (சட்டமாகக்) கூறுகிறீர்களா?" என்று கேட்கப்பட்டதற்கு, அவர், "மாலிக் (ரஹ்) அவர்கள் இவ்வாறு (இதையே சட்டமாகக்) கூறிவந்தார்கள்" என்று பதிலளித்தார்.

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"சிறியவர் அல்லது பெரியவர், சுதந்திரமானவர் அல்லது அடிமை என (முஸ்லிம்களில் உள்ள) ஒவ்வொருவர் சார்பாகவும் ஒரு 'ஸாஉ' (சுமார் 2.5 கிலோ முதல் 3 கிலோ வரையிலான அளவு) வாற்கோதுமை அல்லது ஒரு 'ஸாஉ' பேரீச்சையை ஸகாத்துல் ஃபித்ராக வழங்குமாறு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கட்டளையிட்டார்கள்."

மேலும், இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "பின்னர் (முஆவியா ரலி அவர்களின் காலத்தில்) மக்கள் அதனை (அதாவது ஒரு ஸாஉ வாற்கோதுமை அல்லது பேரீச்சையை) இரண்டு 'முத்து' (அரை ஸாஉ) கோதுமைக்கு ஈடாக்கிக் கொண்டார்கள்."

அபூஸயீத் அல்குத்ரீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களுக்கிடையே (உயிருடன்) வாழ்ந்து வந்த காலத்தில், சிறுவர்கள், பெரியவர்கள், சுதந்திரமானவர்கள் மற்றும் அடிமைகள் என அனைவரின் சார்பாகவும் 'ஜகாத்துல் ஃபித்ராக' ஒரு ‘ஸாஉ’ உணவு, அல்லது ஒரு ‘ஸாஉ’ பேரீச்சம்பழம், அல்லது ஒரு ‘ஸாஉ’ வாற்கோதுமை, அல்லது ஒரு ‘ஸாஉ’ (உலர்) பாலாடைக்கட்டி, அல்லது ஒரு ‘ஸாஉ’ உலர்ந்த திராட்சை ஆகியவற்றை நாங்கள் வழங்கி வந்தோம்.

முஆவியா (ரலி) அவர்கள் ஹஜ் அல்லது உம்ரா செய்வதற்காக மதீனாவிற்கு வரும் வரை நாங்கள் இவ்வாறே (தொடர்ந்து) வழங்கி வந்தோம். அப்போது அவர்கள் (மக்களிடம்), "ஷாம் தேசத்துக் கோதுமையில் (ஸம்ரா) இரண்டு ‘முத்’ அளவு, ஒரு ‘ஸாஉ’ பேரீச்சம்பழத்திற்குச் சமமானதாகும் என்று நான் கருதுகிறேன்" எனக் கூறினார்கள். எனவே, மக்கள் அதனைப் (பின்பற்றி ஒரு ஸாஉ-க்கு பதிலாக அரை ஸாஉ கோதுமையை வழங்கத்) தொடங்கினர்.

(இதைக் குறிப்பிட்ட) அபூஸயீத் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஆனால் என்னைப் பொறுத்தவரை, நான் (நபி ஸல் அவர்களின் காலத்தில்) முன்பு எவ்விதம் வழங்கி வந்தேனோ அவ்வாறே (எப்போதும் ஒரு ஸாஉ அளவாகவே) தொடர்ந்து வழங்குவேன்."

அபூமுஹம்மத் (இமாம் தாரிமீ) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "(எப்பொருளாக இருந்தாலும்) ஒரு ‘ஸாஉ’ அளவே (வழங்க வேண்டும்) என்று நான் கருதுகிறேன்."

அபூஸயீத் அல்குத்ரீ (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நாங்கள் ரமலானின் ஜகாத்துல் ஃபித்ராக (நோன்புப் பெருநாள் தர்மமாக) ஒரு ஸாஉ (அளவிலான) உணவையோ, அல்லது ஒரு ஸாஉ பேரீச்சம் பழத்தையோ, அல்லது ஒரு ஸாஉ வாற்கோதுமையையோ, அல்லது ஒரு ஸாஉ உலர் திராட்சையையோ, அல்லது ஒரு ஸாஉ பாலாடைக்கட்டியையோ (நபி (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில்) வழங்கி வந்தோம்.

அபூசயீத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"நாங்கள் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் (ஸகாத்துல் ஃபித்ரை) வழங்கி வந்தோம்" என்று கூறி, (முந்தைய அறிவிப்பில் உள்ளதைப்) போன்றே அவரும் குறிப்பிட்டார்.

நான் காணப்படமாட்டேன் (அல்லது நான் இருக்கமாட்டேன்)

உக்பா பின் ஆமிர் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
"அநியாயமாக வரி வசூலிப்பவர் சொர்க்கத்தில் நுழைய மாட்டார்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.
(அறிவிப்பாளர்களில் ஒருவரான) அபூ முஹம்மத் (ரஹ்) அவர்கள், "(ஸாஹிபு மக்ஸ் என்பதன் பொருள்) அநியாயமாக வரி வசூலிப்பவர் என்பதாகும்" என்று கூறுகிறார்கள்.

முஆத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னை யமனுக்கு அனுப்பினார்கள். (அப்போது) மழையினால் (அல்லது இயற்கையான நீரூற்றுகளினால்) நீர் புகட்டப்படும் விளைச்சல்களிலிருந்து பத்தில் ஒரு பங்கையும் (10%), வாளிகள் (மற்றும் ஒட்டகங்கள்) மூலம் நீர் பாய்ச்சப்படும் விளைச்சல்களிலிருந்து பத்தில் ஒரு பங்கின் பாதியையும் (அதாவது 5%) வசூலிக்கும்படி எனக்குக் கட்டளையிட்டார்கள்.

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"கால்நடையால் (ஏற்படும்) காயம் வீணானதாகும் (அதற்கு இழப்பீடு கிடையாது). கிணறு (அதில் விழுந்து ஏற்படும் பாதிப்பு) வீணானதாகும். சுரங்கம் (அதில் வேலை செய்யும்போது ஏற்படும் விபத்து) வீணானதாகும். மேலும், 'ரிக்காஸ்' எனப்படும் (பூமிக்கடியில் புதைந்துள்ள இஸ்லாத்திற்கு முந்தைய காலத்துப்) புதையலில் ஐந்தில் ஒரு பங்கு (அரசுக்குச் செலுத்த வேண்டியது) உண்டு."

அபூ ஹுமைத் அல்-அன்சாரி அஸ்-ஸாஇதி (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் (ஸகாத் வசூலிக்கும்) ஒரு பணியாளரை நியமித்தார்கள். அந்தப் பணியாளர் தனது பணியை முடித்துவிட்டு (திரும்பி) வந்தபோது, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இது உங்களுக்குரியது (அரசுக்குச் சேர வேண்டிய ஸகாத்); இது எனக்கு அன்பளிப்பாக வழங்கப்பட்டது" என்று கூறினார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "நீர் உமது தந்தை அல்லது தாயின் வீட்டில் உட்கார்ந்திருக்கலாமே! (அப்படியும்) உமக்கு அன்பளிப்பு வழங்கப்படுகிறதா இல்லையா என்று நீர் பார்த்திருக்கலாமே?" என்று கேட்டார்கள்.

பின்னர், மாலைத் தொழுகைக்குப் பின் நபி (ஸல்) அவர்கள் மிம்பரின் (சொற்பொழிவு மேடை) மீது நின்றார்கள். அல்லாஹ்விற்குத் தகுதியான முறையில் அவனைப் போற்றிப் புகழ்ந்துவிட்டு, "இறைவனைத் துதித்த பின்! நாம் ஒருவரைப் பணியமர்த்துகிறோம்; அவர் (பணியை முடித்து) வந்து 'இது உங்களுக்குரியது, இது எனக்கு அன்பளிப்பாக வழங்கப்பட்டது' என்று கூறுகிறாரே, அவருக்கு என்ன நேர்ந்தது? அவர் தனது தந்தை மற்றும் தாயின் வீட்டில் உட்கார்ந்து, தனக்கு அன்பளிப்பு வழங்கப்படுகிறதா இல்லையா என்று பார்த்திருக்கலாமே?

என் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக! உங்களில் எவரேனும் அதிலிருந்து (பொதுச் சொத்திலிருந்து) எதையேனும் (முறைகேடாக) எடுத்தால், மறுமை நாளில் அதை அவர் தனது கழுத்தில் சுமந்தபடியே வருவார். அது ஓர் ஒட்டகமாக இருந்தால், அது கத்திக் கொண்டிருக்கும் நிலையிலும், ஒரு பசுவாக இருந்தால் அது கத்திக் கொண்டிருக்கும் நிலையிலும், ஒரு ஆடாக இருந்தால் அது கத்திக் கொண்டிருக்கும் நிலையிலும் அதை அவர் (தன் கழுத்தில் சுமந்து) வருவார். (இறைச் செய்தியை) நான் உங்களிடம் சேர்த்துவிட்டேன்" என்று கூறினார்கள்.

(இதை அறிவிக்கும்) அபூ ஹுமைத் (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "பிறகு, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது அக்குள் பகுதியின் வெண்மையை நாங்கள் பார்க்கும் அளவுக்குத் தங்களது இரு கைகளை உயர்த்தினார்கள். நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து என்னுடன் சேர்ந்து ஸைத் பின் ஸாபித் (ரலி) அவர்களும் இதனைக் கேட்டார்கள்; (தேவைப்பட்டால்) அவரிடமும் நீங்கள் கேட்டுக்கொள்ளுங்கள்."

ஜரீர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "உங்களிடம் (ஸகாத்) வசூலிப்பவர் வந்தால், அவர் (உங்களின் செயல்பாட்டில்) திருப்தியடைந்த நிலையிலேயே தவிர உங்களிடமிருந்து அவர் திரும்பிச் செல்லக் கூடாது."

ஜரீர் (ரழி) அவர்கள் வழியாக நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து இதே போன்ற (கருத்துள்ள செய்தி) அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

அம்ர் பின் முஆத் அல்-அஷ்ஹலீ அவர்களின் பாட்டியாரான ஹவ்வா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "முஸ்லிம் பெண்களே! உங்களில் எவரும் தம் அண்டை வீட்டாருக்கு (அன்பளிப்பு வழங்குவதை), அது (தீயில்) சுடப்பட்ட ஆட்டின் குளம்பாக இருந்தாலும்கூட அற்பமாக எண்ண வேண்டாம்."

ஸஹ்ர் இப்னு அல்-அய்லா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

முகீரா இப்னு ஷுஃபா (ரலி) அவர்களின் அத்தை (போரில் கைதியாகப்) பிடிக்கப்பட்டு, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் கொண்டுவரப்பட்டார். அப்போது அவர் (முகீரா), நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் தமது அத்தையை (தன்னிடம் ஒப்படைக்குமாறு) கேட்டார். அதற்கு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் (என்னிடம்), "ஸஹ்ரே! ஒரு கூட்டத்தினர் இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொண்டால், அவர்கள் தங்களது செல்வங்களையும் உயிர்களையும் பாதுகாத்துக் கொள்கிறார்கள். எனவே, அவரை (அந்தப் பெண்ணை) அவர்களிடம் ஒப்படைத்து விடுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

மேலும், பனூ சுலைம் குலத்தாருக்குச் சொந்தமான ஒரு நீர்நிலை (என் வசம்) இருந்தது. அவர்கள் இஸ்லாத்தை ஏற்றபோது, அது குறித்து (அல்லாஹ்வின் தூதரிடம்) கேட்டார்கள். அப்போது நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் என்னை அழைத்து, "ஸஹ்ரே! ஒரு கூட்டத்தினர் இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொண்டால், அவர்கள் தங்களது செல்வங்களையும் உயிர்களையும் பாதுகாத்துக் கொள்கிறார்கள். எனவே, அதனை (அந்த நீர்நிலையை) அவர்களிடம் ஒப்படைத்து விடுங்கள்" என்று கூறினார்கள். அவ்வாறே நான் அதனை அவர்களிடம் ஒப்படைத்து விட்டேன்.

சக்ர் (ரலி) அவர்கள் (வழியாக அறிவிக்கப்படும் இந்த ஹதீஸ்), அபூநுஅய்ம் (அவர்கள்) அறிவித்த ஹதீஸை விட நீளமானதாகும்.

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஒருவர் தனது தூய்மையான (ஹலால்) சம்பாத்தியத்திலிருந்து ஒரு தர்மத்தைச் செய்யும் போது - அல்லாஹ் தூய்மையானதைத் தவிர வேறெதையும் ஏற்றுக்கொள்வதில்லை - அவர் அதனை வைக்கும் போதே அளவற்ற அருளாளனின் (அல்லாஹ்வின்) கையில் அதனை வைத்து விடுகிறார். உங்களில் ஒருவர் தனது குதிரைக் குட்டியையோ அல்லது ஒட்டகக் குட்டியையோ வளர்ப்பதைப் போன்று, நிச்சயமாக அல்லாஹ் உங்களில் ஒருவருக்காக அந்தத் தர்மத்தை (அது ஒரு பேரீச்சம்பழமாக இருந்தாலும் அதனை) உஹுத் மலையைப் போன்று (பெரியதாக) ஆகும் வரை வளர்த்துப் பெருக்குகிறான்."

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"தர்மம் செய்வதால் செல்வம் (எதுவும்) குறைந்துவிடாது. (பிறரை) மன்னிப்பதன் மூலம் ஓர் அடியாருக்கு அல்லாஹ் கண்ணியத்தையே அதிகரிக்கிறான். அல்லாஹ்வுக்காக எவர் பணிவை மேற்கொள்கிறாரோ, அவரை அல்லாஹ் உயர்த்தாமல் இருப்பதில்லை."

முஆவியா பின் ஹைதா (ரலி) (அவர்கள் தனது தந்தை மற்றும் பாட்டனார் வழியாக) அறிவிக்கிறார்கள்:
நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறக் கேட்டேன்:
"மேய்ச்சலுக்குச் செல்லும் (ஒவ்வொரு) ஒட்டகங்களிலும், ஒவ்வொரு நாற்பது ஒட்டகங்களுக்கும் (ஜகாத்தாக) இரண்டு வயது முடிந்து மூன்றாவது வயதில் காலடி எடுத்து வைத்த ஒரு பெண் ஒட்டகத்தை ('பின்த் லபூன்') கொடுக்க வேண்டும். (ஜகாத்) கணக்கீட்டிலிருந்து ஒட்டகங்களைப் பிரிக்கக் கூடாது. நற்கூலியை எதிர்பார்த்து யார் அந்த ஜகாத்தை வழங்குகிறாரோ, அவருக்கு அதற்கான நற்கூலி (மறுமையில்) உண்டு. யார் அதை வழங்க மறுக்கிறாரோ, அவரிடமிருந்து அந்த ஜகாத்தையும், அவரது செல்வத்தின் ஒரு பாதியையும் (தண்டனையாக) நாம் எடுத்துக் கொள்வோம். இது எமது இறைவனின் முடிவான கட்டளைகளில் ஒன்றாகும். முஹம்மது (ஸல்) அவர்களின் குடும்பத்தாருக்கு இதிலிருந்து (ஜகாத் நிதியிலிருந்து) எதுவும் அனுமதிக்கப்பட்டதல்ல."

கபீஸா பின் முகாரிக் அல்-ஹிலாலீ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் (இரு தரப்பினரிடையே சமரசம் செய்வதற்காக) ஒரு நிதிப் பொறுப்பை (ஈட்டுத் தொகையை) என் மீது ஏற்றுக் கொண்டேன். அது தொடர்பாக (உதவி) கேட்பதற்காக நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தேன். அப்போது அவர்கள், "கபீஸாவே! நம்மிடம் ஸதகா (தர்மப்/ஸகாத்) பொருட்கள் வரும் வரை தங்கியிருப்பீராக! நாம் அதனை உமக்கு வழங்க உத்தரவிடுகிறோம்" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர் அவர்கள் கூறினார்கள்: "கபீஸாவே! மூன்று நபர்களில் ஒருவருக்கன்றி வேறு எவருக்கும் யாசிப்பது (பிறரிடம் உதவி கோருவது) ஆகுமானதல்ல:

1. ஒருவர், (சமரசத்திற்காக) ஒரு நிதிப் பொறுப்பை (ஈட்டுத் தொகையை) தன் மீது ஏற்றுக் கொள்கிறார். அவர் அத்தொகையைப் பெறும் வரை (மட்டும்) யாசிப்பது அவருக்கு ஆகுமானதாகும்; அதனைப் பெற்றுக் கொண்டதும் அவர் (யாசிப்பதை) நிறுத்திக் கொள்ள வேண்டும்.

2. மற்றொருவர், அவருக்கு ஒரு பேரிடர் ஏற்பட்டு, அது அவரது செல்வங்களை அழித்து விடுகிறது. அவர் தனது வாழ்வாதாரத்திற்குத் தேவையானதை (அல்லது வாழ்க்கைக்குப் போதுமானதை) அடையும் வரை யாசிப்பது அவருக்கு ஆகுமானதாகும்.

3. இன்னொருவர், அவருக்குக் கடும் வறுமை ஏற்படுகிறது. அவரது சமூகத்தைச் சேர்ந்த அறிவுடைய (விவேகமான) மூவர், 'நிச்சயமாக இன்ன மனிதருக்கு வறுமை ஏற்பட்டுவிட்டது' என்று (சாட்சியம்) கூறுகின்றனர். இவரும் தனது வாழ்வாதாரத்திற்குத் தேவையானதை (அல்லது வாழ்க்கைக்குப் போதுமானதை) அடையும் வரை யாசிப்பது அவருக்கு ஆகுமானதாகும்; பின்னர் அவர் (யாசிப்பதை) நிறுத்திக் கொள்ள வேண்டும்.

கபீஸாவே! இந்த மூன்றைத் தவிர வேறு (காரணங்களுக்காக) யாசிக்கப்படும் செல்வங்கள் யாவும் 'ஸுஹ்த்' (தடுக்கப்பட்ட - ஹராமான - பொருள்) ஆகும். அதை உண்பவர் தடுக்கப்பட்டதையே உண்கிறார்."

ஹகீம் பின் ஹிஸாம் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
ஒரு மனிதர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம், "தர்மங்களில் சிறந்தது எது?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், "பகைமை பாராட்டும் உறவினருக்குச் செய்யும் (தர்மமே சிறந்த தர்மமாகும்)" என்று பதிலளித்தார்கள்.

ஸல்மான் பின் ஆமிர் அள்-ளப்பீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"ஏழைக்கு (வழங்கப்படும்) தர்மம் ஒரு தர்மமாகும். ஆனால், அதுவே இரத்த உறவினருக்கு (வழங்கப்படும்போது) அது (தர்மம் மற்றும் உறவைப் பேணுதல் ஆகிய) இரண்டு (நன்மைகளாக) அமையும்: (ஒன்று) தர்மம், (மற்றொன்று) உறவைப் பேணுதல்."

சல்மான் பின் ஆமிர் அள்-ளப்பீ (ரலி) அவர்கள் (நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக) அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஏழைக்குச் செய்யும் தர்மம் (வெறும்) ஒரு தர்மமாகும். அதுவே (நெருங்கிய) உறவினருக்குச் செய்யப்படும் போது (அதில்) இரண்டு (நன்மைகள்) உள்ளன: (ஒன்று) தர்மம், (மற்றொன்று) உறவைப் பேணுதல்."