அஷ்-ஷமாயில் அல்-முஹம்மதிய்யா

அப்துல்லாஹ் இப்னு அஷ்-ஷிக்கீர் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:
"நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுதுகொண்டிருந்தபோது அவர்களிடம் வந்தேன். அவர்கள் அழுததன் காரணமாக, அவர்களுடைய நெஞ்சிலிருந்து கொதிக்கும் பானையின் சத்தத்தைப் போன்ற ஒரு சத்தம் வந்து கொண்டிருந்தது."

அப்துல்லாஹ் இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

“அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம், ‘எனக்கு (குர்ஆனை) ஓதிக்காட்டுவீராக’ என்று கூறினார்கள். அதற்கு நான், ‘அல்லாஹ்வின் தூதரே! தங்களுக்குத்தானே அது அருளப்பட்டது; நான் தங்களுக்கு ஓதிக்காட்டுவதா?’ என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், ‘நான் அதை மற்றவரிடமிருந்து கேட்பதை விரும்புகிறேன்’ என்று கூறினார்கள். எனவே நான் ‘சூரத்துந் நிஸா’வை ஓதினேன். ‘வ ஜிஃனா பிக அலா ஹாஉலாயி ஷஹீதா’ (இவர்களுக்கு எதிராக உம்மைச் சாட்சியாக நாம் கொண்டுவரும்போது...) என்ற இடத்தை நான் அடைந்தபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் இரு கண்களும் கண்ணீர் வடித்துக் கொண்டிருப்பதைக் கண்டேன்.”

அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் ஒரு நாள் சூரிய கிரகணம் ஏற்பட்டது. அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் நின்று தொழுதார்கள். ருகூஃ செய்ய மாட்டார்களோ என்று எண்ணுமளவுக்கு (நீண்ட நேரம்) நின்றார்கள்; பின்னர் ருகூஃ செய்தார்கள். அதிலிருந்து தலையை உயர்த்த மாட்டார்களோ என்று எண்ணுமளவுக்கு (நீண்ட நேரம் ருகூஃவில்) இருந்தார்கள்; பின்னர் தலையை உயர்த்தினார்கள். பிறகு ஸஜ்தா செய்ய மாட்டார்களோ என்று எண்ணுமளவுக்கு (நீண்ட நேரம் நிலையில்) இருந்தார்கள்; பின்னர் ஸஜ்தா செய்தார்கள். அதிலிருந்து தலையை உயர்த்த மாட்டார்களோ என்று எண்ணுமளவுக்கு (நீண்ட நேரம் ஸஜ்தாவில்) இருந்தார்கள்; பின்னர் தலையை உயர்த்தினார்கள். மீண்டும் ஸஜ்தா செய்ய மாட்டார்களோ என்று எண்ணுமளவுக்கு (நீண்ட நேரம் அமர்வில்) இருந்தார்கள்; பின்னர் ஸஜ்தா செய்தார்கள். அதிலிருந்து தலையை உயர்த்த மாட்டார்களோ என்று எண்ணுமளவுக்கு (நீண்ட நேரம் ஸஜ்தாவில்) இருந்தார்கள்.

பிறகு அவர்கள் பெருமூச்சு விடவும் அழவும் ஆரம்பித்தார்கள். மேலும்:
**'ரப்பி! அலம் தஇத்னீ அன் லா துஅத்திபஹும் வஅன ஃபீஹிம்? ரப்பி! அலம் தஇத்னீ அன் லா துஅத்திபஹும் வஹும் யஸ்தக்ஃபிரூன்? வ நஹ்னு நஸ்தக்ஃபிருக'**
(பொருள்: 'என் இறைவா, நான் அவர்களிடையே இருக்கும்போது அவர்களை நீ வேதனை செய்ய மாட்டாய் என்று எனக்கு வாக்களிக்கவில்லையா? என் இறைவா, அவர்கள் பாவமன்னிப்புக் கோரும்போது அவர்களை நீ வேதனை செய்ய மாட்டாய் என்று எனக்கு வாக்களிக்கவில்லையா? நாங்களும் உன்னிடம் பாவமன்னிப்புக் கோருகிறோம்') என்று கூறினார்கள்.

பின்னர், அவர்கள் இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுது முடித்ததும், சூரியன் பிரகாசமானது (கிரகணம் விலகியது). அப்போது அவர்கள் எழுந்து நின்று, அல்லாஹ்வைப் புகழ்ந்து, அவனைப் பெருமைப்படுத்தினார்கள். பின்னர் கூறினார்கள்: 'நிச்சயமாக சூரியனும் சந்திரனும் அல்லாஹ்வின் அத்தாட்சிகளில் உள்ளவையாகும். அவை எவருடைய மரணத்திற்காகவோ அல்லது வாழ்விற்காகவோ கிரகணமாவதில்லை. எனவே, அவை கிரகணமாவதை நீங்கள் கண்டால், அல்லாஹ்வை நினைவு கூர்வதில் விரைந்து செல்லுங்கள்!'”

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) கூறினார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், மரணத்தருவாயில் இருந்த தங்களின் மகளார் ஒருவரை எடுத்து, அவரைத் தழுவித் தம் முன்னிலையில் கிடத்தினார்கள். அவர் நபி (ஸல்) அவர்களின் முன்னிலையிலேயே மரணமடைந்தார். (அப்போது) உம்மு அய்மன் (ரழி) சப்தமிட்டு அழுதார்கள். எனவே, நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், 'அல்லாஹ்வின் தூதரின் முன்னிலையிலா (இவ்வாறு) அழுகிறீர்கள்?' என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், 'தாங்கள் அழுவதை நான் பார்க்கவில்லையா?' என்று பதிலளித்தார்கள். அதற்கு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், 'நான் (உம்மைப் போன்று) அழவில்லை. இது உண்மையில் ஒரு கருணையாகும். ஒரு விசுவாசிக்கு ஒவ்வொரு சூழலிலும் நன்மையே உண்டு. அவர் அல்லாஹ்வைப் (சர்வ வல்லமையும் மாண்பும் மிக்கவன்) புகழ்ந்து கொண்டிருக்கும் போதே, அவரின் ஆன்மா அவரிடமிருந்து பிரித்தெடுக்கப்படுகிறது' என்று கூறினார்கள்.

ஆயிஷா (ரழி) கூறினார்கள்:

"உஸ்மான் இப்னு மழ்ஊன் (ரழி) அவர்கள் இறந்த நிலையில் இருந்தபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரை முத்தமிட்டார்கள். அப்போது அவர்கள் அழுது கொண்டிருந்தார்கள்." (அல்லது கூறினார்: "அவர்களுடைய கண்கள் கண்ணீர் சிந்திக் கொண்டிருந்தன").

அனஸ் இப்னு மாலிக் (ரழி) கூறினார்கள்:
“நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் புதல்வியர் ஒருவரின் (ஜனாஸாவில்) கலந்து கொண்டோம். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (அவரது) கப்ரின் அருகே அமர்ந்திருந்தார்கள். அவர்களின் கண்கள் கண்ணீர் சிந்துவதை நான் கண்டேன். பின்னர் அவர்கள், 'இன்று இரவு (தன் மனைவியுடன்) தாம்பத்திய உறவு கொள்ளாதவர் உங்களில் எவரேனும் உண்டா?' என்று கேட்டார்கள். அபூ தல்ஹா (ரழி), ‘நான் (உள்ளேன்)’ என்று கூறினார்கள். அவர்கள், ‘(கப்ருக்குள்) இறங்குங்கள்’ என்று கூறினார்கள். எனவே அவர் அவளுடைய கப்ருக்குள் இறங்கினார்கள்.”