பைஹகீ

ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"அனைத்துச் சப்தங்களையும் (தன்னுடைய) செவியேற்பால் சூழ்ந்துள்ள அல்லாஹ்வுக்கே எல்லாப் புகழும்! (தன் கணவரைப் பற்றித்) தர்க்கம் செய்த அப்பெண்மணி (கவ்லா பின்த் ஸஃலபா), அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் (தன் கணவர் செய்த 'ஜிஹார்' எனும் விவாகரத்து முறை குறித்து) முறையிடுவதற்காக வந்தார்கள். அப்போது நான் வீட்டின் ஒரு மூலையில் இருந்தேன்; அவர் (மிகவும் மெதுவாகப் பேசியதால்) என்ன கூறுகிறார் என்பதை என்னால் கேட்க முடியவில்லை. அப்போது மாண்பும் வல்லமையும் மிக்க அல்லாஹ்,

**'கத் ஸமிஅல்லாஹு கவ்லல்லதீ துஜாதிலுக ஃபீ ஸவ்ஜிஹா'**
*(நபியே! தன் கணவரைப் பற்றி உம்மிடம் தர்க்கம் செய்தவளின் வார்த்தையை நிச்சயமாக அல்லாஹ் செவியேற்றுக் கொண்டான்)* [அல்குர்ஆன் 58:1]

எனும் வசனத்தை அருளினான்."

(இதை இமாம் புகாரி (ரஹ்) அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் பதிவு செய்து, "மேலும் அஃமஷ் அவர்கள் தமீம் வழியாக இதனை அறிவித்தார்" என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்கள்).

ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"அனைத்துப் பொருட்களையும் தன் செவியேற்பால் சூழ்ந்திருக்கும் அல்லாஹ் பாக்கியமிக்கவன். கவ்லா பின்த் தஃலபா அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் தமது கணவரைப் பற்றி முறையிட்டபோது, அவர் பேசிய வார்த்தைகளில் சிலவற்றை நான் செவியுற்றேன், (ஆனால்) சில வார்த்தைகள் எனக்குத் தெளிவாகத் தெரியவில்லை (மறைவாக இருந்தன). அப்போது அவர், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவர் எனது இளமையைப் பயன்படுத்திக் கொண்டார், அவருக்காக நான் என் வயிற்றை விரித்தேன் (அதாவது பல குழந்தைகளைப் பெற்றெடுத்தேன்). ஆனால் எனக்கு வயதாகி, குழந்தைப்பேறு நின்ற பிறகு, அவர் என் மீது 'ழிஹார்' (உன்னை என் தாயின் முதுகைப் போல் கருதுகிறேன் எனக் கூறி உறவைத் துண்டித்தல்) செய்துவிட்டார். யா அல்லாஹ்! நான் உன்னிடமே முறையிடுகிறேன்' என்று கூறிக்கொண்டிருந்தார்."

ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் மேலும் கூறினார்கள்: "அவர் (அங்கிருந்து) நகர்வதற்கு முன்பாகவே, ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் இந்த வசனங்களைக் கொண்டு இறங்கினார்கள்:

{கத் ஸமிஅல்லாஹு கௌலல்லதீ துஜாதிலுக ஃபீ ஸவ்ஜிஹா}
([நபியே!] தன் கணவன் விஷயத்தில் உம்மிடம் தர்க்கம் செய்தவளின் வார்த்தையை நிச்சயமாக அல்லாஹ் செவியேற்றுக் கொண்டான்) [குர்ஆன் 58:1]."

(அறிவிப்பாளர் உர்வா) கூறினார்: "அவருடைய கணவர் அவ்ஸ் பின் அஸ்-ஸாமித் ஆவார்."

அன்னை ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஜமீலா என்பவர் அவ்ஸ் பின் அஸ்-ஸாமித் அவர்களின் மனைவியாக இருந்தார். அவ்ஸ் அவர்களுக்கு ஒருவித மனநலப் பாதிப்பு (லமம் - அவ்வப்போது ஏற்படும் ஒரு வகை பைத்திய நிலை) ஏற்படும் வழக்கம் இருந்தது. அவரது அந்த பாதிப்பு அதிகரிக்கும் போது, அவர் தமது மனைவியிடம் 'ழிஹார்' (மனைவியைத் தன் தாயின் முதுகிற்கு ஒப்பாக்கி மணவிலக்குக் கோருதல்) செய்து விடுவார். அப்போதுதான் அளப்பெரும் பாக்கியம் நிறைந்தவனும், உயர்ந்தவனுமாகிய அல்லாஹ் 'ழிஹார்' செய்ததற்கான பரிகாரத்தை (கஃப்பாராவை) அருளினான்.

(இந்த ஹதீஸை மூஸா பின் இஸ்மாயீல் அவர்கள் ஹம்மாத் வழியாக 'முர்ஸல்' - அதாவது நபித்தோழரின் பெயர் விடுபட்ட அறிவிப்புத் தொடராகவும் - அறிவித்துள்ளார்கள்).

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"அறியாமைக் காலத்தில் (ஜாஹிலிய்யாவில்) ஒரு மனிதன் தன் மனைவியிடம், 'நீ எனக்கு என் தாயின் முதுகைப் போன்றவள்' என்று (கூறி ழிஹார் செய்து)விட்டால், அவள் அவனுக்கு (நிரந்தரமாக) விலக்கப்பட்டவளாகி விடுவாள். இஸ்லாத்தின் (ஆரம்பக் காலத்திலும்) இது அவ்வாறே (விலக்கப்பட்டதாகவே) இருந்தது. இஸ்லாத்தில் முதன்முதலாக இவ்வாறு 'ழிஹார்' செய்தவர் அவ்ஸ் (இப்னு ஸாமித்) என்பவராவார். அவருடைய தந்தையின் சகோதரர் மகளான (பெரியப்பா/சித்தப்பா மகள்) குவைலா பின்த் குவைலித் என்பவர் அவரது மனைவியாக இருந்தார்.

அவ்ஸ் தம் மனைவியிடம் 'ழிஹார்' செய்தார். பின்னர் அவர் (தன்னுடைய செயலை எண்ணிக்) கவலையுற்று கைசேதப்பட்டார். அவர் (தன் மனைவியிடம்), 'நீ எனக்கு (முற்றிலும்) விலக்கப்பட்டவளாகவே ஆகிவிட்டாய் என்றே நான் கருதுகிறேன்' என்றார். அவரும் (குவைலாவும்) பதிலுக்கு அவ்வாறே கூறினார். பிறகு அவ்ஸ், 'நீ நபி (ஸல்) அவர்களிடம் சென்று (இது குறித்துக்) கேள்' என்றார்.

எனவே, அவர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் சென்றார். அப்போது அங்கு ஒரு பெண்மணி நபி (ஸல்) அவர்களின் தலைமுடியை வாரிக் கொண்டிருந்தார். குவைலா (நடந்தவற்றை) நபி (ஸல்) அவர்களிடம் தெரிவித்தார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், 'குவைலாவே! உனது விஷயத்தில் எங்களுக்கு (இதுவரை) எந்தக் கட்டளையும் பிறப்பிக்கப்படவில்லை' என்று கூறினார்கள்.

பின்னர், நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு வஹீ (இறைச்செய்தி) அருளப்பட்டது. அப்போது நபியவர்கள், 'குவைலாவே! நற்செய்தி பெறுவாயாக!' என்றார்கள். அவர், '(அது) நல்ல செய்தியா?' எனக் கேட்க, நபி (ஸல்) அவர்கள் '(ஆம்,) நல்ல செய்திதான்!' என்று கூறினார்கள். பின்னர் பின்வரும் இறைவசனங்களை அவருக்கு ஓதிக்காட்டினார்கள்:

{கத் ஸமிஅல்லாஹு கவ்லல்லதீ துஜாதிலுக ஃபீ ஸவ்ஜிஹா வதஷ்தகீ இலல்லாஹ்}
(பொருள்: தன் கணவனைப் பற்றி உம்மிடம் தர்க்கித்து, அல்லாஹ்விடமும் முறையிட்டுக் கொண்டிருந்த பெண்ணின் சொல்லை நிச்சயமாக அல்லாஹ் செவியேற்றான்.) [அல்-முஜாதிலா: 1] எனத் தொடங்கும் வசனங்கள்."

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ழிகார் (செய்வதனால்) தலாக் (விவாகரத்து) நிகழாது." (அதாவது ழிகார் என்பது தலாக் ஆகக் கருதப்படமாட்டாது).

முகாதிஃல் பின் ஹய்யான் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

அறியாமைக் காலத்தில் (இஸ்லாத்திற்கு முந்தைய ஜாஹிலிய்யா காலத்தில்) ‘ழிஹார்’ (மனைவியைத் தாயின் முதுகிற்கு ஒப்பிடுவது) மற்றும் ‘ஈலா’ (மனைவியுடன் சேரமாட்டேன் என்று சத்தியம் செய்வது) ஆகியவை விவாகரத்தாகக் (தலாக்) கருதப்பட்டு வந்தன. பின்னர், கண்ணியமும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ், ‘ஈலா’வுக்காக நான்கு மாதங்களைக் காலக்கெடுவாக நிர்ணயித்தான். மேலும், ‘ழிஹார்’ செய்ததற்கான (திருமண உறவை மீண்டும் தொடர) பரிகாரத்தை (கஃப்பாராவை) ஏற்படுத்தினான்.

அம்ர் பின் ஷுஐப் (ரஹ்) அவர்கள் தமது தந்தை வழியாகத் தமது பாட்டனார் (அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் - ரழி) அவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கிறார்கள்:

"அடிமைப் பெண்ணுக்கு (அவளது எஜமானரால் செய்யப்படும்) ழிஹார் (எனும் விவாகரத்து போன்ற நடைமுறை) கிடையாது."

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அடிமைப் பெண்ணின் விஷயத்தில் 'ளிஹார்' (எனும் விவாகரத்து முறை) கிடையாது."

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

"யார் விரும்புகிறாரோ அவருடன் நான் முபாஹலா (சத்தியத்தை நிலைநாட்டப் பொய்யர் மீது அல்லாஹ்வின் சாபத்தைக் கோரும் பிரார்த்தனை) செய்யத் தயாராக இருக்கிறேன்; (நிச்சயமாக) அடிமைப் பெண்ணுக்கு ளிஹார் (தன்னுடைய மனைவியை தாயின் முதுகிற்கு ஒப்பிட்டு விலக்கி வைக்கும் முறை) கிடையாது. அல்லாஹ்வே நன்கறிந்தவன்."

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"உரிமை கொள்வதற்கு (திருமண பந்தத்திற்கு) முன்னதாகக் கூறப்படும் 'ளிஹார்' மற்றும் 'தலாக்' ஆகியவை ஒரு பொருட்டல்ல (அவை செல்லுபடியாகாது)."

மேலும், 'தலாக்' (விவாகரத்து) குறித்த அத்தியாயத்தில் நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்தும், பின்னர் அலீ (ரலி) மற்றும் இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) ஆகியோரிடமிருந்தும், "திருமணத்திற்கு (நிக்காஹ்விற்கு) முன்னதாக தலாக் (விவாகரத்து) என்பது கிடையாது" என்று நாம் அறிவித்துள்ளோம். 'ளிஹார்' என்பதும் இதே கருத்தில்தான் (சட்டத்தில்தான்) அமைந்துள்ளது. மேலும், உமர் இப்னு அல்-கத்தாப் (ரலி) அவர்களிடமிருந்து இதற்கு மாற்றமான ஒரு கருத்து 'முர்ஸல்' (தொடர்பறுந்த) அறிவிப்பாளர் தொடர் வழியாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

ஸயீத் பின் அம்ர் பின் ஸுலைம் அஸ்-ஸுரக்கீ அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் காஸிம் பின் முஹம்மத் அவர்களிடம், (தான் இன்னும் திருமணம் செய்யாத) ஒரு பெண்ணைப் பற்றி, 'நான் அவளைத் திருமணம் செய்து கொண்டால், அவள் விவாகரத்து (தலாக்) செய்யப்பட்டவள் ஆவாள்' என்று (நிபந்தனை விதித்துக்) கூறிய ஒரு மனிதரைப் பற்றிக் கேட்டேன்.

அதற்கு காஸிம் பின் முஹம்மத் அவர்கள் (பதிலாக ஒரு நிகழ்வைக்) கூறினார்கள்:
'ஒரு மனிதர், தான் ஒரு பெண்ணைத் திருமணம் செய்து கொண்டால் அவள் தனக்குத் தன் தாயின் முதுகைப் போன்றவள் (அதாவது, 'ளிஹார்' எனும் முறையில் விலக்கப்பட்டவள்) என்று (சபதம்) செய்திருந்தார். உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் அவருக்கு, "அவர் அவளைத் திருமணம் செய்து கொள்ளட்டும்; ஆனால், 'ளிஹார்' செய்ததற்கான பரிகாரத்தை (கஃப்பாராவை) நிறைவேற்றும் வரை அவர் அவளை (தாம்பத்தியத்திற்காக) நெருங்கக் கூடாது" என்று உத்தரவிட்டார்கள்.'

(இச்செய்தி) 'முன்கதிஉ' (தொடர்பு அறுபட்டது) ஆகும். ஏனெனில், காஸிம் பின் முஹம்மத் அவர்கள் உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்களைக் கண்டதில்லை (அவர்களின் காலத்தை அடையவில்லை).

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
ஒருவர் தமது நான்கு மனைவியரையும் ஒரே வார்த்தையில் 'ளிஹார்' (தன் தாய்க்கு ஒப்பிட்டு கூறுதல்) செய்ததைப் பற்றி உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "(அதற்கு) ஒரேயொரு பரிகாரம் (கஃப்பாரா) போதுமானதாகும்."
மேலும், இது சயீத் பின் அல்-முஸய்யப் (ரஹ்) அவர்கள் வழியாகவும் உமர் (ரலி) அவர்களிடமிருந்து (இவ்வாறே) அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

தன் மூன்று மனைவியரிடம் 'ழிஹார்' (தன் மனைவியை தாயின் முதுகிற்கு ஒப்பிட்டுச் சொல்லும் ஒருவகை சத்தியம்) செய்த ஒரு மனிதரைக் குறித்து உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறும்போது, "அவர் மீது (அனைவருக்கும் சேர்த்து) ஒரு கஃப்பாரா (பரிகாரம்) மட்டுமே கடமையாகும்" என்றார்கள்.

இதே கருத்தை உர்வா பின் அஸ்-ஸுபைர், ஹஸன் அல்-பஸரீ மற்றும் ரபீஆ பின் அபீ அப்திர்ரஹ்மான் ஆகியோரும் கூறியுள்ளனர். இமாம் மாலிக் அவர்கள், "எங்களிடமும் (மதீனாவாசிகளிடமும்) இதே நிலைப்பாடே உள்ளது" என்று கூறினார்கள். இமாம் ஷாஃபிஈ அவர்கள் தமது பழைய கருத்தில் (அல்-கவ்லுல் கதீம்) இதையே கூறியுள்ளார்கள்.

ஆனால், இமாம் ஷாஃபிஈ அவர்கள் தமது புதிய கருத்தில் (அல்-கவ்லுல் ஜதீத்), "அம்மனைவியர் ஒவ்வொருவருக்கும் அவர் தனித்தனியாகக் கஃப்பாரா நிறைவேற்ற வேண்டும்" என்று கூறியுள்ளார்கள். ஹஸன் அல்-பஸரீ அவர்களிடமிருந்து கத்தாதா அறிவிக்கும் அறிவிப்பாகவும் இது அமைந்துள்ளது. மேலும், ஹகம் பின் உதைபா அவர்களும் இதே கருத்தைக் கூறியுள்ளார்கள்.

இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹிமஹுல்லாஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

{யஊதூன லிமா காலூ} (அவர்கள் தாங்கள் கூறியதற்கு மீளுகின்றனர் - அல்குர்ஆன் 58:3) என்ற வசனம் குறித்து நான் செவியுற்று, மனனமிட்ட விஷயமாவது:

ழிஹார் செய்தவர் (தனது மனைவியை தாயின் முதுகிற்கு ஒப்பிட்டு விலக்கியவர்), ழிஹார் செய்வதன் மூலம் தனது மனைவியை (தனக்கு) விலக்கப்பட்டவளாக (ஹராமாக) ஆக்கிக் கொள்கிறார். ழிஹார் வார்த்தையைக் கூறிய பிறகு சிறிது காலம் கடந்தும், அவளை (முழுமையாக) ஹராமாக்கும் விதத்தில் தலாக் (விவாகரத்து) கூறாமலோ அல்லது வேறெந்த வழியிலும் அவளை (நிரந்தரமாகப்) பிரியாமலோ இருந்தால், அவர் மீது ழிஹாருக்கான கஃப்பாரா (பரிகாரம்) கடமையாகிவிடுகிறது. அதாவது, தனக்கு ஹராமாக்கிக் கொண்ட மனைவியை ஹலால் (அனுமதிக்கப்பட்டவள்) எனக் கருதி அவர் தன்னுடனே தொடர்ந்து வைத்துக் கொண்டால், அவர் தான் கூறியதற்கு (ழிஹாருக்கு) முரணாகச் செயல்படுகிறார்; தான் ஹராமாக்கியதை மீண்டும் ஹலாலாக்கிக் கொள்கிறார் (இதுவே 'மீளுதல்' என்பதாகும்).

மேலும் அவர் கூறுகிறார்: "இந்த வசனத்திற்கு இதைவிடப் பொருத்தமான வேறு கருத்தை நான் அறியவில்லை."

இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹிமஹுல்லாஹ்) அவர்கள் (மேலும்) கூறினார்கள்: "அவர் வேறொரு முறை ழிஹார் செய்யாவிட்டாலும், அவர் மீது ழிஹாருக்கான கஃப்பாரா கடமையாகும் என்பதில் எவ்வித முரண்பாடும் இருப்பதை நான் அறியவில்லை. எனவே, எவ்வித முரண்பாடும் இல்லை என நான் அறிந்திருக்கையில், இது அந்த வசனத்தின் கருத்தல்ல என்று கூறுவது (எனக்கு) ஆகுமானதல்ல."

அபுல் ஆலியா அர்-ரியாதி (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

கவ்லா பின்த் துலைஜ் (ரலி) அவர்கள் அன்சாரிகளில் ஒருவருக்கு மனைவியாக இருந்தார்கள். அந்த கணவர் நற்குணமற்றவராகவும், பார்வையற்றவராகவும், ஏழையாகவும் இருந்தார். அறியாமைக் கால (ஜாஹிலிய்யா) வழக்கப்படி, ஒரு மனிதர் தன் மனைவியை விவாகரத்து செய்ய விரும்பினால், அவளிடம் "நீ எனக்கு என் தாயின் முதுகைப் போன்றவள் (ஜிஹார்)" என்று கூறுவார். (ஒருநாள்) அவள் ஒரு விஷயத்தில் அவருடன் தர்க்கம் செய்தபோது, அவர் அவளைப் பார்த்து, "நீ எனக்கு என் தாயின் முதுகைப் போன்றவள்" என்று கூறிவிட்டார். அவருக்கு அவளின் மூலம் ஒன்றிரண்டு குழந்தைகள் இருந்தனர்.

அவர் அவ்வாறு கூறியதைக் கேட்டதும், அவள் தன் குழந்தைகளை அழைத்துக்கொண்டு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களை நோக்கி விரைந்து சென்றாள். இறைநம்பிக்கையாளர்களின் அன்னை ஆயிஷா (ரலி) அவர்களின் இல்லத்தில் நபியவர்களை அவள் சந்தித்தாள். அப்போது ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தலையின் ஒரு பகுதியைக் கழுவிக் கொண்டிருந்தார்கள். அவள் நபியவர்களின் அருகில் சென்று நின்று, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! என் கணவர் ஏழை, பார்வையற்றவர் மற்றும் நற்குணமற்றவர். நான் அவருடன் ஒரு விஷயத்தில் தர்க்கம் செய்தேன், அதற்காக அவர் 'நீ எனக்கு என் தாயின் முதுகைப் போன்றவள்' என்று கூறிவிட்டார். ஆனால் அவர் விவாகரத்து செய்ய நாடவில்லை" என்று கூறினாள்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் தமது தலையை உயர்த்தி, "நீ அவருக்கு விலக்கப்பட்டவளாக (ஹராமாக) ஆகிவிட்டாய் என்பதைத் தவிர வேறெதையும் நான் அறியவில்லை" என்று கூறினார்கள். அவள் மிகவும் கவலையடைந்து, "எனக்கும் எனது குழந்தைகளுக்கும் ஏற்பட்டுள்ள இந்த சோதனையை அல்லாஹ்விடமே முறையிடுகிறேன்" என்று கூறினாள்.

ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் நபியவர்களின் தலையின் மறுபகுதியைக் கழுவ மாறியபோது, அவளும் அத்திசைக்கு மாறிச் சென்று முன்போலவே முறையிட்டாள். அவள், "எனக்கு அவர் மூலமாக ஒன்றிரண்டு குழந்தைகள் இருக்கின்றனர்" என்று கூறினாள்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் அவளை நோக்கித் தமது தலையை உயர்த்தி, "நீ அவருக்கு விலக்கப்பட்டவளாக ஆகிவிட்டாய் என்பதைத் தவிர வேறெதையும் நான் அறியவில்லை" என்று மீண்டும் கூறினார்கள். அவள் அழுதுகொண்டே, "எனக்கும் எனது குழந்தைகளுக்கும் ஏற்பட்டுள்ள இந்த சோதனையை அல்லாஹ்விடமே முறையிடுகிறேன்" என்று கூறினாள்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் முகம் மாறியது (வஹீ இறங்கத் தொடங்கியது). உடனே ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள், "நீ பின்னால் செல்" என்று கூறியதும் அவள் விலகி நின்றாள். அல்லாஹ் நாடிய நேரம் வரை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அதே நிலையில் இருந்தார்கள். பின்னர் வஹீ இறங்குவது நின்றது.

பின்பு நபி (ஸல்) அவர்கள், "ஆயிஷாவே! அந்தப் பெண் எங்கே?" என்று கேட்டார்கள். ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள், "இதோ இங்கே இருக்கிறாள்" என்று கூறினார்கள். "அவளைக் கூப்பிடு" என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூற, ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அவளை அழைத்தார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், "நீ சென்று உன் கணவரை அழைத்து வா" என்று கூறினார்கள்.

அவள் விரைந்து சென்று, தாமதிக்காமல் அவரை அழைத்துவந்து நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு முன்னால் நிறுத்தினாள். அவர், அந்தப் பெண் கூறியதைப் போலவே பார்வையற்றவராகவும், ஏழையாகவும், நற்குணமற்றவராகவும் இருந்தார்.

அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "அஸ்தஈது பிஸ்ஸமீஇல் அலீமி மினஷ் ஷைத்தானிர் ரஜீம். பிஸ்மில்லாஹிர் ரஹ்மானிர் ரஹீம். கத் ஸமிஅல்லாஹு கவ்லல்லதீ துஜாதிலுக ஃபீ ஸவ்ஜிஹா வதஷ்டகீ இலல்லாஹ்... (தன் கணவனைக் குறித்து உம்மிடம் தர்க்கம் செய்து, அல்லாஹ்விடம் முறையிட்டவளம் வார்த்தையை நிச்சயமாக அல்லாஹ் செவியேற்றான்)" என்று தொடங்கி அந்த வசனத்தின் (58:1) இறுதி வரை ஓதிக்காட்டினார்கள்.

பின்பு அந்த மனிதரிடம் நபி (ஸல்) அவர்கள், "உம்மால் ஓர் அடிமையை உரிமைவிட முடியுமா?" என்று கேட்டார்கள். அவர் "முடியாது" என்றார். "உம்மால் தொடர்ந்து இரண்டு மாதங்கள் நோன்பு நோற்க முடியுமா?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அவர், "உங்களை சத்தியத்தைக் கொண்டு அனுப்பியவனின் மீது சத்தியமாக! நான் ஒருவேளையோ, இருவேளையோ அல்லது மூன்று வேளையோ உண்ணாமல் இருந்தால் என் பார்வை மங்கிவிடும் நிலை ஏற்படும் (என்னால் நோன்பு நோற்க இயலாது)" என்று கூறினார்.

"அப்படியானால் உம்மால் அறுபது ஏழைகளுக்கு உணவளிக்க முடியுமா?" என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "நீங்கள் எனக்கு உதவி செய்தால் தவிர (என்னால் சுயமாக உணவளிக்க) முடியாது" என்று கூறினார்.

உடனே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (உணவுப் பொருட்களைக் கொண்டு வரச் செய்து) அவரிடம் கொடுத்து அவரது சத்தியத்திற்கான (ஜிஹார் செய்ததற்கான) பரிகாரத்தை நிறைவேற்றச் செய்தார்கள்.

ஸலமா பின் ஸக்ர் அல்-பயாழீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நான் பெண்களிடம் அதிக நாட்டம் கொண்ட ஒரு மனிதனாக இருந்தேன். என்னை விட இந்த விஷயத்தில் அதிக நாட்டம் கொண்ட வேறு எவரும் இருந்ததாக நான் நினைக்கவில்லை. ரமழான் மாதம் தொடங்கியதும், (பகலில் உடலுறவு கொள்வதைத் தவிர்க்கும் நோக்கில்) ரமழான் முடியும் வரை நான் என் மனைவியிடம் 'ளிஹார்' செய்தேன் (அதாவது, 'நீ எனக்கு என் தாயின் முதுகைப் போன்றவள்' என்று கூறி அவளை எனக்கு விலக்கப்பட்டவளாக்கிக் கொண்டேன்). ஒரு நாள் இரவு அவள் என்னிடம் பேசிக்கொண்டிருந்தபோது, அவளது உடலின் ஒரு பகுதி எனக்குத் தெரிந்தது. உடனே நான் அவள் மீது பாய்ந்து அவளுடன் உடலுறவு கொண்டுவிட்டேன்.

மறுநாள் காலை நான் என் சமூகத்தாரிடம் சென்று, நடந்ததை அவர்களுக்குத் தெரிவித்து, "எனக்காக இதுகுறித்து அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் (மார்க்கத் தீர்ப்பைக்) கேளுங்கள்" என்றேன். அதற்கு அவர்கள், "நாங்கள் அவ்வாறு செய்ய மாட்டோம்; எங்களைப் பற்றி அல்லாஹ் (குர்ஆனில் கண்டன) வசனத்தை இறக்கிவிடுவானோ அல்லது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களைப் பற்றி ஏதேனும் (கடுமையாகக்) கூறிவிடுவார்களோ என்று அஞ்சுகிறோம். அது எங்களுக்கு (என்றென்றும்) ஒரு அவப்பெயராக நிலைத்துவிடும். ஆனால், உமது குற்றத்திற்காக உம்மை நாங்களே (அவர்களிடம்) ஒப்படைக்கிறோம். நீரே நேரில் சென்று உமது விவகாரத்தை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் கூறும்" என்றனர்.

எனவே, நான் புறப்பட்டு அவர்களிடம் சென்று நடந்த செய்தியைத் தெரிவித்தேன். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "நீயே அதனைச் செய்துவிட்டாயா?" என்று கேட்டார்கள். நான், "நானே அதனைச் செய்துவிட்டேன். இதோ நானிருக்கிறேன் அல்லாஹ்வின் தூதரே! அல்லாஹ் என் மீது விதிக்கும் தீர்ப்பை நான் பொறுமையுடன் ஏற்றுக்கொள்கிறேன்" என்று கூறினேன்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், "ஒரு அடிமையை விடுதலை செய்" என்றார்கள். நான், "உங்களைச் சத்தியத்தைக் கொண்டு அனுப்பியவன் மீது சத்தியமாக! (இந்த அடிமையாக இருக்கும்) என்னைத் தவிர வேறு எந்தவொரு அடிமைக்கும் நான் உரிமையாளன் அல்ல" என்றேன்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், "தொடர்ந்து இரண்டு மாதங்கள் நோன்பு நோற்பாயாக!" என்றார்கள். நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எனக்கு இந்தச் சோதனையே நோன்பின் காரணத்தால்தானே (அதாவது நோன்பு காலத்தில் என்னைக் கட்டுப்படுத்த முடியாததால்தானே) ஏற்பட்டது?" என்று கேட்டேன்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், "அவ்வாறாயின் தர்மம் செய்; அறுபது ஏழைகளுக்கு உணவளிப்பாயாக!" என்றார்கள். நான், "உங்களைச் சத்தியத்தைக் கொண்டு அனுப்பியவன் மீது சத்தியமாக! நேற்றிரவுகூட எங்களுக்கு இரவு உணவு ஏதுமின்றிப் பட்டினியாகவே கழித்தோம்" என்றேன்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "பனூ ஸுரைக் குலத்தாரின் தர்மப் (ஸதகா) பொறுப்பாளரிடம் சென்று, அதை உனக்கே வழங்கிடச் சொல். அதிலிருந்து அறுபது ஏழைகளுக்கு உணவளித்துவிட்டு, மீதமுள்ளதை நீயும் உனது குடும்பத்தாரும் பயன்படுத்திக்கொள்" என்று கூறினார்கள்.

சலமா பின் ஸக்ர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

(தன் மனைவியை தாய்க்கு நிகராகக் கருதி விலகி இருக்கும்) 'ழிஹார்' செய்துவிட்டு, (அதற்கான) பரிகாரம் (கஃப்பாரா) செய்வதற்கு முன்பாகவே அவளுடன் உடலுறவு கொண்டவரைப் பற்றி நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் (கூறுகையில்): "(அவர்) ஒரு பரிகாரம் (மட்டும் செய்தால் போதுமானது)" என்று கூறினார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு மனிதர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தார். அவர் (முன்னதாக) தனது மனைவியுடன் 'ளிஹார்' (மனைவியைத் தாயின் முதுகிற்கு ஒப்பிட்டுத் தமக்குத் ஹராமாக்கிக் கொள்ளுதல்) செய்திருந்தார்; (ஆனால், அதற்குரிய பரிகாரத்தைச் செய்வதற்கு முன்பே) அவளுடன் தாம்பத்திய உறவில் ஈடுபட்டுவிட்டார். அவர் (நபி அவர்களிடம்), "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் என் மனைவியுடன் 'ளிஹார்' செய்தேன்; ஆனால், அதற்குரிய பரிகாரம் (கஃப்பாரா) செய்வதற்கு முன்பே அவளுடன் உறவு கொண்டுவிட்டேன்" என்று கூறினார்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அல்லாஹ் உமக்கு அருள்புரிவானாக! இவ்வாறு செய்வதற்கு உன்னைத் தூண்டியது எது?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அவர், "நிலவொளியில் அவளது கொலுசைக் கண்டேன் (அதனால் ஏற்பட்ட ஈர்ப்பினால் கட்டுப்படுத்த முடியாமல் அவளுடன் இணைந்துவிட்டேன்)" என்றார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், "கண்ணியமும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ் (குர்ஆனில்) கட்டளையிட்டதை (பரிகாரத்தை)ச் செய்து முடிக்கும் வரை அவளை நெருங்காதீர்!" என்று கூறினார்கள்.

15260 - மேலும், இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) வழியாக நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து இதே கருத்தமைந்த மற்றொரு செய்தியும் பதிவாகியுள்ளது. ஏடன் நகர நீதிபதி ஸயீத் பின் குலைப் வழியாகவும் இதே கருத்துடைய ஹதீஸ் (அறிவிப்பாளர் தொடர் விடுபடாத) 'மவ்சூல்' முறையில் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

இக்ரிமா (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு மனிதர் தமது மனைவியிடம் ‘ளிஹார்’ (தமது மனைவியை தாய்க்கு நிகராகக் கருதும் ஒரு வகை விவாகரத்து முறை) செய்துவிட்டு, அதற்கான பரிகாரம் (கஃப்பாரா) செய்வதற்கு முன்பே அவளுடன் தாம்பத்திய உறவில் ஈடுபட்டார். பிறகு அவர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து இதைத் தெரிவித்தார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "நீர் இவ்வாறு செய்வதற்கு உன்னைத் தூண்டியது எது?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "நிலா ஒளியில் அவளது கெண்டைக்கால்களின் வெண்மையைப் பார்த்தேன் (அதனால் ஆசை மேலிட்டு அவளுடன் கூடிவிட்டேன்)" என்றார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "நீர் உமது பரிகாரத்தை நிறைவேற்றும் வரை அவளை விட்டு விலகியிரும்" என்று கூறினார்கள்.

(15262) இதே ஹதீஸ் இக்ரிமா (ரஹ்) அவர்கள் வழியாக நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து (இதே போன்ற கருத்தில்) அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது; ஆனால் அதில் 'கெண்டைக்கால்' பற்றிய குறிப்பு இடம்பெறவில்லை. மேலும், முஃதமிர் பின் சுலைமான் மற்றும் இப்னு ஜுரைஜ் ஆகியோர் வழியாகவும் இது முர்ஸலாகவே (நபித்தோழர் பெயர் விடுபட்ட நிலையில் தாபியீ நேரடியாக நபியிடமிருந்து அறிவிப்பதாக) அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

இக்ரிமா (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

ஒரு மனிதர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "நான் என் மனைவியிடம் 'ளிஹார்' (மனைவியைத் தன் தாயின் முதுகிற்கு ஒப்பிட்டு இல்லற உறவைத் தற்காலிகமாகத் தடை செய்துகொள்வது) செய்துவிட்டேன். ஆனால், அதற்கான பரிகாரம் (கஃப்பாரா) செய்வதற்கு முன்பே நான் அவளுடன் இல்லறத்தில் ஈடுபட்டுவிட்டேன்" என்று கூறினார்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "உன்னை அவ்வாறு செய்யத் தூண்டியது எது?" என்று கேட்டார்கள்.

அவர், "நிலவொளியில் அவளது இரண்டு கொலுசுகளும் எனக்குத் (தெளிவாகத்) தெரிந்தன; (அவளது அழகில் ஈர்க்கப்பட்டு) அதனால் பரிகாரம் செய்வதற்கு முன்பே அவளுடன் இல்லறத்தில் ஈடுபட்டுவிட்டேன்" என்றார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், "நீ (உரிய) பரிகாரம் (கஃப்பாரா) செய்யும் வரை அவளை விட்டும் (இல்லற உறவில் ஈடுபடாமல்) விலகியிரு!" என்று கூறினார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
ஒரு மனிதர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் என் மனைவியிடம் 'ளிஹார்' (உம்முடைய முதுகு எனது தாயின் முதுகைப் போன்றது எனக் கூறி விலக்கி வைத்தல்) செய்துவிட்டேன். பிறகு, நிலவொளியில் அவளது கொலுசின் வெண்மையைக் கண்டேன்; அது என்னைக் கவர்ந்தது. எனவே, நான் அவளுடன் (தாம்பத்திய) உறவில் ஈடுபட்டுவிட்டேன்" என்று கூறினார்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அல்லாஹ் (தன் திருக்குர்ஆனில்), {மின் கப்லி அன் யதமாஸ்ஸா} (அவர்கள் இருவரும் ஒருவரையொருவர் தீண்டுவதற்கு முன்னர் - அல்குர்ஆன் 58:3) என்று கூறவில்லையா?" எனக் கேட்டார்கள்.

அதற்கு அவர், "நான் அவ்வாறு (உறவில் ஈடுபட்டு) விட்டேன், அல்லாஹ்வின் தூதரே!" என்றார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், "நீர் (அதற்கான) கஃப்பாராவை (பரிகாரத்தை) நிறைவேற்றும் வரை அவளிடமிருந்து (உறவில் ஈடுபடாமல்) விலகியிரும்!" என்று கூறினார்கள்.

மதீனாவின் மார்க்க அறிஞர்கள் (ஃபுகஹாக்கள்) கூறினார்கள்:

"எவரேனும் தனது மனைவியிடம் ளிஹார் (தன்னுடைய தாயின் முதுகிற்கு ஒப்பிட்டு அவளைத் தனக்கு விலக்கப்பட்டவளாக்கிக்) செய்து, அதற்கான பரிகாரம் (கஃப்பாரா) செய்வதற்கு முன்பாகவே அவளை விவாகரத்து (தலாக்) செய்துவிட்டு, அதன் பிறகு (இன்னொரு திருமண ஒப்பந்தத்தின் மூலம்) மீண்டும் அவளையே திருமணம் செய்துகொண்டால், அவர் ளிஹாருடைய பரிகாரத்தை நிறைவேற்றும் வரை அவளைத் தீண்டக் (உடலுறவு கொள்ளக்) கூடாது."

உமர் பின் அல்-ஹகம் (ரலி) (அறிவிப்பாளர் முஆவியா பின் அல்-ஹகம் என்று குறிப்பிடுகிறார்) அவர்கள் கூறியதாவது:

நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எனக்குச் சொந்தமான ஓர் அடிமைப் பெண், எனது ஆடுகளை மேய்த்து வந்தாள். நான் அவளிடம் சென்றபோது, (மந்தையில் இருந்த) ஆடுகளில் ஒன்று காணாமல் போயிருந்தது. அது குறித்து நான் அவளிடம் கேட்டதற்கு, 'அதை ஓநாய் தின்றுவிட்டது' என்று அவள் கூறினாள். (இதைக் கேட்டதும்) நான் அவள் மீது வருத்தமடைந்தேன் (கோபமடைந்தேன்). நானும் ஆதமின் மக்களில் ஒருவன்தானே (மனித இயல்புப்படி கோபம் வந்துவிட்டது)! எனவே, நான் அவளது முகத்தில் அறைந்துவிட்டேன். (இப்போது) என் மீது ஓர் அடிமையை விடுதலை செய்ய வேண்டிய கடமை (நேர்ச்சை அல்லது பரிகாரம்) உள்ளது. நான் இவளையே விடுதலை செய்துவிடட்டுமா?" என்று கேட்டேன்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அப்பெண்ணிடம், "அல்லாஹ் எங்கே இருக்கிறான்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவள், "வானத்திற்கு மேல் (உயரத்தில்) இருக்கிறான்" என்று பதிலளித்தாள். "நான் யார்?" என்று அவர்கள் கேட்டார்கள். அதற்கு அவள், "நீங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர்" என்று கூறினாள். அப்போது, "அவளை விடுதலை செய்துவிடு!" என்று நபியவர்கள் கூறினார்கள்.

பின்னர் உமர் பின் அல்-ஹகம் (ரலி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அறியாமைக் காலத்தில் (ஜாஹிலிய்யா காலத்தில்) நாங்கள் சில காரியங்களைச் செய்து வந்தோம். நாங்கள் குறிசொல்வோரிடம் (எதிர்காலத்தை அறிய) செல்வது வழக்கம்" என்று கூறினார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "நீங்கள் குறிசொல்வோரிடம் செல்லாதீர்கள்" என்று கூறினார்கள். அவர், "நாங்கள் (பறவைகளை வைத்து) சகுனம் பார்ப்பதும் உண்டு" என்றார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அது உங்களில் ஒருவர் தமது உள்ளத்தில் உணரும் ஒரு (வீணான) எண்ணமேயாகும். எனவே, அது (உங்கள் செயல்களைத் தடுப்பதன் மூலம்) உங்களுக்கு எவ்விதத் தீங்கும் செய்துவிட வேண்டாம்" என்று கூறினார்கள்.

இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "இந்த மனிதரின் பெயர் முஆவியா பின் அல்-ஹகம் என்பதாகும். இவ்வாறே சுஹ்ரீ மற்றும் யஹ்யா பின் அபீ கஸீர் ஆகியோரும் அறிவித்துள்ளனர்."

ஷைக் (இமாம் பைஹகீ) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "இவ்வாறே மாலிக் பின் அனஸ் (ரஹ்) அவர்களிடமிருந்து ஒரு குழுவினர் அறிவித்துள்ளனர். மேலும், யஹ்யா பின் யஹ்யா அவர்கள் மாலிக் (ரஹ்) மூலமாக இதனைத் தெளிவாக அறிவிக்கையில், 'முஆவியா பின் அல்-ஹகம்' என்றே குறிப்பிட்டுள்ளார்கள். அதன் இறுதியில், 'அவளை விடுதலை செய்துவிடு; ஏனெனில், அவள் ஒரு முஃமின் (இறைநம்பிக்கையாளர்)' என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக இடம்பெற்றுள்ளது."

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு மனிதர் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் ஒரு கறுப்பின அடிமைப் பெண்ணை அழைத்துவந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! (குற்றப்பரிகாரமாக அல்லது நேர்ச்சையாக) ஓர் இறைநம்பிக்கை கொண்ட அடிமையை உரிமைவிட வேண்டிய கடமை என் மீது உள்ளது" என்று கூறினார். அப்போது நபிகளார் அப்பெண்ணிடம், "அல்லாஹ் எங்கே இருக்கிறான்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவள் தன் விரலால் வானத்தை நோக்கிச் சைகை செய்தாள். பின்னர் நபிகளார் அவளிடம், "நான் யார்?" என்று கேட்டார்கள். அவள் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களை நோக்கியும், வானத்தை நோக்கியும் சைகை செய்தாள். (அதாவது, "நீங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர்" என்று இதன் மூலம் அவள் உணர்த்தினாள்). அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "இவளை உரிமைவிடுங்கள்; ஏனெனில், இவள் (உண்மையான) ஓர் இறைநம்பிக்கையாளர்" என்று கூறினார்கள்.

உத்பா பின் மஸ்ஊத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு பெண்மணி கறுப்பு நிற அடிமைப் பெண்ணொருத்தியை அழைத்துக் கொண்டு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தார். அவர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! (பரிகாரமாக) ஓர் இறைநம்பிக்கையுள்ள (முஃமினான) அடிமையை விடுதலை செய்ய வேண்டிய கடமை என் மீது உள்ளது. (அதற்காக) இவளை விடுதலை செய்வது எனக்குப் போதுமானதாக ஆகுமா?" என்று கேட்டார்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (அந்த அடிமைப் பெண்ணிடம்), "உன் இறைவன் யார்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அப்பெண், "அல்லாஹ்வே என் இறைவன்" என்று பதிலளித்தார்.

"உன் மார்க்கம் என்ன?" என்று கேட்டார்கள். அப்பெண், "இஸ்லாம்" என்றார்.

"நான் யார்?" என்று கேட்டார்கள். "நீங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர்" என்று அவர் பதிலளித்தார்.

"நீ ஐந்து வேளைத் தொழுகைகளை நிறைவேற்றுவாயா? மேலும், அல்லாஹ்விடமிருந்து நான் கொண்டு வந்தவற்றை (சத்தியமென) ஏற்றுக்கொள்கிறாயா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அப்பெண், "ஆம்" என்றார்.

பின்னர், நபி (ஸல்) அவர்கள் அப்பெண்ணின் முதுகில் (இலேசாகத்) தட்டிவிட்டு, (அவரது எஜமானியிடம்) "இவளை விடுதலை செய்துவிடுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"மக்கள் 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' (அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரிய இறைவன் வேறு யாருமில்லை) என்று கூறும் வரை அவர்களுடன் நான் போரிடுவேன். அவர்கள் 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' என்று சாட்சி கூறி, என் மீதும் நான் கொண்டுவந்த (மார்க்கத்)தின் மீதும் நம்பிக்கை கொண்டுவிட்டால், (இஸ்லாமியச் சட்டப்படியான) அதன் உரிமைக்காகவே தவிர, மற்றபடி தங்களின் உயிர்களை என்னிடமிருந்து அவர்கள் பாதுகாத்துக் கொள்வார்கள். மேலும், அவர்களின் (உள்ளச்சம் குறித்த) விசாரணை அல்லாஹ்விடமே உள்ளது."

(இதனை இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் அஹ்மத் பின் அப்தா வழியாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்).

உபைதுல்லாஹ் பின் அப்தில்லாஹ் பின் உத்பா பின் மஸ்ஊத் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அன்சாரிகளில் ஒருவர் தமக்குச் சொந்தமான ஒரு கறுப்பின அடிமைப் பெண்ணை நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் அழைத்து வந்தார். பின்னர் அவர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இறைநம்பிக்கை கொண்ட (முஃமினான) ஒரு அடிமையை உரிமை விட வேண்டிய கடமை (நேர்ச்சை அல்லது பரிகாரமாக) என் மீது உள்ளது. (அதற்காக) நான் இவளை உரிமை விடட்டுமா?" என்று கேட்டார்.

அப்போது அப்பெண்ணிடம் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "வணக்கத்திற்குரியவன் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யாருமில்லை என்று நீ சாட்சி கூறுகிறாயா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அப்பெண், "ஆம்" என்றார்.

மீண்டும் அவர்கள், "முஹம்மத் அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் என்று நீ சாட்சி கூறுகிறாயா?" என்று கேட்டார்கள். அப்பெண், "ஆம்" என்றார்.

"மரணத்திற்குப் பின் மீண்டும் உயிர்ப்பிக்கப்படுவதை நீ உறுதியாக நம்புகிறாயா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அப்பெண், "ஆம்" என்றார்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "இவளை உரிமை விடுவீராக! (ஏனெனில் இவள் ஒரு முஃமின்)" என்று கூறினார்கள்.

(இது ஒரு 'முர்ஸல்' - தாபியீ நேரடியாக அறிவிக்கும் - வகையான ஹதீஸ் ஆகும். இதன் சில கருத்துகள் அடங்கிய 'மவ்ஸூல்' - அறிவிப்பாளர் தொடர் இணைந்த - வகையான ஹதீஸ் ஏற்கனவே இடம்பெற்றுள்ளது.)

ஷரீத் பின் ஸுவைத் அத்-தகஃபீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எனது தாயார் (அவர் சார்பாக) ஓர் அடிமையை விடுதலை செய்யுமாறு எனக்கு மரணசாசனம் (வஸிய்யத்) செய்துள்ளார்கள். என்னிடம் நூபியா (Nubia) பகுதியைச் சேர்ந்த கறுப்பு நிற அடிமைப் பெண் ஒருத்தி இருக்கிறாள் (அவளை நான் விடுதலை செய்யலாமா?)" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவளை (இங்கே) அழைத்து வருவீராக!" என்றார்கள்.

(அவள் வந்ததும்) அவளிடம், "உன் இறைவன் யார்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவள், "அல்லாஹ்" என்றாள்.

(தொடர்ந்து) "நான் யார்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவள், "அல்லாஹ்வின் தூதர்" என்று பதிலளித்தாள்.

அப்போது நபியவர்கள், "அவளை விடுதலை செய்வீராக! ஏனெனில், அவள் ஓர் இறைநம்பிக்கையாளர் (முஃமினா)" என்று கூறினார்கள்.

அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அவர்களிடம், (பாவப்பரிகாரத்திற்காக) கட்டாயமாக (விடுதலை செய்யப்பட) வேண்டிய ஓர் அடிமை குறித்து, "அவரை (ஏதேனும் ஒரு) நிபந்தனையுடன் விலைக்கு வாங்கலாமா?" என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், "கூடாது" என்று பதிலளித்தார்கள்.

உப்பாதா பின் அஸ்-ஸாமித் (ரலி) அவர்களின் சகோதரரான அவ்ஸ் பின் அஸ்-ஸாமித் (ரலி) அவர்களின் மனைவியாக இருந்த குவைலா பின்த் தஃலபா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அவர் (என் கணவர் அவ்ஸ்) என்னிடம் வந்து, (மன உளைச்சலில் இருந்த நிலையில்) ஒரு விஷயத்தைப் பற்றிப் பேசினார். நான் அவருக்குப் பதிலளித்தேன். அதனால் அவர் சினமுற்று, "நீ எனக்கு என் தாயின் முதுகைப் போன்றவள்" (என்று கூறி 'ழிஹார்' செய்தார்). பின்னர் அவர் தனது கூட்டத்தாரின் சபைக்குச் சென்றுவிட்டு, மீண்டும் என்னிடம் திரும்பி வந்து, என்னுடன் (தாம்பத்தியத்திற்காக) இல்லறத் தொடர்புகொள்ள முயன்றார். நான் மறுத்தேன். அவர் என்னை வற்புறுத்தியபோது, நான் அவரைத் தடுத்துப் போராடி, ஒரு பலவீனமான ஆணை ஒரு பெண் வீழ்த்துவதைப் போன்று அவரை வீழ்த்தினேன்.

(மேலும்) நான் கூறினேன்: "குவைலாவின் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக! எனக்கும் உங்களுக்கும் இடையில் அல்லாஹ் தீர்ப்பளிக்கும் வரை நீங்கள் என்னை நெருங்க முடியாது."

பின்னர், எனக்கு ஏற்பட்ட நிலையை முறையிடுவதற்காக நான் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தேன். அப்போது அவர்கள், "(அவர்) உமது கணவர், உமது சிறிய தந்தையின் மகன். எனவே, அல்லாஹ்வை அஞ்சிக்கொள்; அவருடன் நல்ல முறையில் நடந்துகொள்" என்று கூறினார்கள்.

நான் அங்கிருந்து விலகுவதற்கு முன்பாகவே, அல்லாஹ் (கஃப்பாரா எனும்) பரிகாரத்தைக் குறிப்பிடும் வரை, "கத் ஸமிஅல்லாஹு கவ்லல்லதீ துஜாதிலுக ஃபீ ஸவ்ஜிஹா" (தன் கணவரைக் குறித்து உம்மிடம் தர்க்கம் செய்தவளின் சொல்லை நிச்சயமாக அல்லாஹ் செவியேற்றான்) (அல்குர்ஆன் 58:1) என்ற வசனத்தை இறக்கியருளினான்.

அப்போது நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "ஓர் அடிமையை விடுதலை செய்யும்படி அவருக்குக் கூறு" என்றார்கள். நான், "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! உரிமை விடுவதற்கு அவரிடம் எந்த அடிமையும் இல்லை" என்றேன். "அப்படியானால், அவரைத் தொடர்ந்து இரண்டு மாதங்கள் நோன்பு நோற்கச் சொல்" என்று அவர்கள் கூறினார்கள். நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவர் மிகவும் வயதானவர், அவரால் நோன்பு நோற்க முடியாது" என்றேன்.

"அப்படியானால், அறுபது ஏழைகளுக்கு உணவளிக்கச் சொல்" என்று அவர்கள் கூறினார்கள். நான், "அல்லாஹ்வின் நபியே! உணவளிக்க அவரிடம் ஏதுமில்லை" என்றேன். அதற்கு அவர்கள், "ஆம், நாம் அவருக்கு ஒரு 'அரக்' (பேரீச்சம்பழம்) கொடுத்து உதவுவோம்" என்றார்கள். ('அரக்' என்பது முப்பது 'ஸாவு' கொள்ளளவு கொண்ட ஒரு பெரிய பேரீச்சம்பழக் கூடையாகும்).

அப்போது நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் எனது பங்காக மற்றொரு 'அரக்' கொடுத்து அவருக்கு உதவுகிறேன்" என்றேன். அவர்கள், "நீ மிகச் சிறந்ததைச் செய்தாய். (அந்தப் பேரீச்சம்பழங்களை பரிகாரமாக) தர்மம் செய்யுமாறு அவருக்குக் கூறு" என்றார்கள். அல்லாஹ்வே மிக அறிந்தவன்.

இப்னு ஷிஹாப் (அல்-ஸுஹ்ரி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"(பரிகாரமாகத் தொடர்ச்சியாக) இரு மாதங்கள் நோன்பு நோற்கத் தொடங்கிய ஒருவர், (அவ்வாறு நோன்பு நோற்றுக் கொண்டிருக்கும் போதே அடிமையை விடுதலை செய்யும் அளவுக்கு) வசதியைப் பெற்றால், அவர் அந்த நோன்பையே தொடர வேண்டும் (அடிமையை விடுதலை செய்ய வேண்டிய அவசியமில்லை) என்பதே சுன்னாவாகும். அல்லாஹ்வே மிக அறிந்தவன்."

அதாஉ பின் யஸார் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

குவைலா பின்த் ஸஃலபா (ரலி) அவர்கள் அவ்ஸ் பின் அஸ்-ஸாமித் (ரலி) அவர்களின் மனைவியாக இருந்தார்கள். அவ்ஸ் (ரலி) அவர்கள் தன் மனைவிக்கு 'ளிஹார்' (தன் மனைவியைத் தனது தாயின் முதுகிற்கு ஒப்பிட்டு இனி நீ எனக்குத் தாய் போன்றவள் என்று கூறுவது) செய்து விட்டார்கள். மேலும் அவருக்குச் சிறிது மனப்பிறழ்வும் (மனநல பாதிப்பும்) ஏற்பட்டிருந்தது. எனவே, குவைலா (ரலி) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "நிச்சயமாக அவ்ஸ் என் மீது 'ளிஹார்' செய்து விட்டார்" என்று கூறிவிட்டு, அவருக்கு ஏற்பட்டிருக்கும் மனப்பிறழ்வையும் குறிப்பிட்டார்கள். மேலும், "உங்களை சத்தியத்தைக் கொண்டு அனுப்பியவன் மீது ஆணையாக! அவருக்காக இரக்கத்தை நாடியே தவிர நான் உங்களிடம் வரவில்லை. நிச்சயமாக அவருக்கு என்னால் (பல) பயன்கள் உள்ளன (அவரைப் பராமரிக்க என்னைத் தவிர வேறு யாரும் இல்லை)" என்று கூறினார்கள்.

அப்போது அல்லாஹு அஸ்ஸ வஜல் அவர்கள் இருவர் குறித்தும் திருக்குர்ஆன் வசனங்களை (சூரத்துல் முஜாதிலாவின் ஆரம்ப வசனங்களை) இறக்கியருளினான்.

இதையடுத்து அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவரிடம் ஓர் அடிமையை விடுவிக்குமாறு கூறுவீராக!" என்றார்கள். அதற்கு குவைலா (ரலி), "உங்களை சத்தியத்தைக் கொண்டு அனுப்பியவன் மீது ஆணையாக! அவரிடம் எந்த அடிமையும் இல்லை; அவர் எந்த அடிமைக்கும் உரிமையாளரும் இல்லை" என்றார்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவரைத் தொடர்ந்து இரண்டு மாதங்கள் நோன்பு நோற்குமாறு கூறுவீராக!" என்றார்கள். அதற்கு குவைலா (ரலி), "உங்களை சத்தியத்தைக் கொண்டு அனுப்பியவன் மீது ஆணையாக! நீங்கள் அவருக்கு மூன்று நாட்கள் நோன்பு நோற்கச் சொன்னால் கூட, அவரால் முடியாது; மேலும் இது (கடுமையான) வெப்பக் காலம்" என்றார்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அறுபது மிஸ்கீன்களுக்கு (ஏழைகளுக்கு) உணவளிக்குமாறு அவரிடம் கூறுவீராக!" என்றார்கள். குவைலா (ரலி) அவர்கள், "உங்களை சத்தியத்தைக் கொண்டு அனுப்பியவன் மீது ஆணையாக! அதற்கும் அவருக்குச் சக்தியில்லை" என்றார்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவரை இன்னாரின் மகனான இன்னாரிடம் செல்லச் சொல். தன்னிடம் தர்மம் செய்வதற்கான பேரீச்சம்பழங்களில் ஒரு பகுதி (சுமார் 30 ஸாவு அளவு) இருப்பதை அவர் எனக்குத் தெரிவித்திருந்தார். அதை தமக்கான தர்மமாக அவர் பெற்றுக்கொண்டு, பின்னர் அதனை அறுபது ஏழைகளுக்கு அவர் தர்மமாக வழங்கிவிடட்டும்" என்று கூறினார்கள்.

(இந்த ஹதீஸ் முர்ஸல் வகையான அறிவிப்பாகும். இது இதற்கு முந்தைய மவ்ஸூலான - தொடர்ச்சியான - அறிவிப்பிற்குச் சான்றாக அமைந்துள்ளது. மேலும் அல்லாஹ்வே நன்கறிந்தவன்).

ஸலமா பின் ஸஹ்ர் அல்-பயாதி (ரலி) அவர்கள் (ரமழான் மாதம் முடியும் வரை) தன் மனைவியுடன் உடலுறவு கொண்டால், அவள் தனக்குத் தன் தாயின் முதுகைப் போன்றவள் (ஆவாள் என்று 'ழிஹார்' எனும் முறையில் சத்தியம் செய்தார்கள்).

ரமழான் மாதத்தின் பாதி நாட்கள் கழிந்த போது, அவரது மனைவி (சற்று உடல் பருத்து) அழகாகத் தெரிந்ததால், அவர் கவரப்பட்டு ஒருநாள் இரவில் அவருடன் உடலுறவு கொண்டுவிட்டார்.

பின்னர், அவர் நபிகள் நாயகம் ((ஸல்)) அவர்களிடம் வந்து, தமக்கு நேர்ந்ததைக் கூறினார்.

அதற்கு நபியவர்கள், "ஓர் அடிமையை விடுதலை செய்வீராக!" என்று கூறினார்கள்.
அவர், "என்னிடம் (அதற்கான வசதி) இல்லை" என்றார்.

நபியவர்கள், "தொடர்ச்சியாக இரு மாதங்கள் நோன்பு நோற்பீராக!" என்றார்கள்.
அதற்கு அவர், "(அதற்கு) எனக்குச் சக்தி இல்லை" என்றார்.

நபியவர்கள், "அறுபது ஏழைகளுக்கு உணவளிப்பீராக!" என்றார்கள்.
அவர், "(அதற்கும்) என்னிடம் வழியில்லை" என்றார்.

பின்னர், நபிகள் நாயகம் ((ஸல்)) அவர்களிடம் பதினைந்து அல்லது பதினாறு 'ஸாஉ' (அளவு பேரீச்சம்பழங்கள்) கொண்ட ஒரு கூடை கொண்டுவரப்பட்டது.

அப்போது நபியவர்கள், "இதை அறுபது ஏழைகளுக்குத் தர்மமாக வழங்கிவிடுவீராக!" என்று கூறினார்கள்.

(இதேபோன்று இஸ்ஹாக் பின் இப்ராஹீம் அல்-ஹன்ழலீ அவர்களும் அபூ ஆமிர் வழியாக இதனை அறிவித்துள்ளார்கள்.)

ஸலமா பின் ஸஹ்ர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பதினைந்து ஸாஃ (அளவு பேரீச்சம்பழங்கள்) கொண்ட ஒரு கூடையை (மிக்தல்) அவரிடம் கொடுத்து, “இதனை அறுபது ஏழைகளுக்கு உணவாக அளியுங்கள். (அவ்வாறு அளித்தால்) அது ஒவ்வொரு ஏழைக்கும் தலா ஒரு 'முத்' (அளவாக அமையும்)” என்று கூறினார்கள்.

அபூஸலமா பின் அப்திர்ரஹ்மான் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
“(ஹதீஸில் இடம்பெறும்) ‘அரக்’ என்பது பதினைந்து ஸாஃ (அளவு கொள்ளும்) ஒரு கூடையாகும்.”

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
ஸலமா பின் ஸஹ்ர் அல்-பயாழீ (ரலி) அவர்கள் ரமலான் மாதம் முடியும் வரை தனது மனைவியைத் தன் தாயின் முதுகிற்கு ஒப்பாக ஆக்கிக்கொண்டார் (அதாவது ‘ழிஹார்’ செய்தார்)... என்று ஹதீஸைத் தொடர்ந்து கூறினார்கள். (அதில்) “நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் பதினைந்து ஸாஃ (அளவு) பேரீச்சம்பழங்கள் கொண்ட ஒரு கூடை கொண்டு வரப்பட்டது. அதனை நபியவர்கள் அவரிடம் கொடுத்து, ‘சென்று, இதனை அறுபது ஏழைகளுக்கு உணவாக வழங்குவீராக!’ என்று கூறினார்கள்” (என்று இடம்பெற்றுள்ளது).

(குறிப்பு: இந்த அறிவிப்பில் அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்களின் பெயர் இடம்பெறுவது தவறாகும். யஹ்யா (பின் அபீ கஸீர்) வழியாக வரும் பிரபலமான அறிவிப்பு அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்களின் பெயரின்றி ‘முர்ஸல்’ - நபித்தோழர் விடுபட்ட அறிவிப்பு - ஆகவே வந்துள்ளது).

ஸலமா பின் ஸக்ர் அல்-அன்ஸாரி (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

மற்ற ஆண்களுக்கு வழங்கப்படாத (அளவுக்குப்) பெண்களிடம் அதிக ஈடுபாடுகொண்ட ஒருவனாக நான் இருந்தேன். ரமழான் மாதம் வந்தபோது, இரவில் என் மனைவியுடன் நான் உறவுகொண்டுவிட்டு, (அதன் தொடர்ச்சியாகப் பகலிலும்) அதைக் கட்டுப்படுத்த முடியாமல் (நோன்பு பாழாகி) போய்விடுமோ என்று அஞ்சி, அவளை நான் 'ளிஹார்' (மனைவியைத் தாயின் முதுகிற்கு ஒப்பிட்டு விலக்குதல்) செய்தேன்.

ஒருநாள் இரவில் அவள் என் அருகே இருந்தபோது, அவளது உடலின் ஒரு பகுதி எனக்குத் தெரிந்துவிட்டது. உடனே நான் அவள் மீது பாய்ந்து (உறவுகொண்டு) விட்டேன். விடிந்ததும், எனது சமுதாயத்தவரிடம் சென்று எனது நிலையைத் தெரிவித்து, "என்னுடன் வாருங்கள், நாம் அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்களிடம் செல்வோம்" என்று கூறினேன்.

அதற்கு அவர்கள், "இல்லை, அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நாங்கள் உன்னுடன் வரமாட்டோம். எங்களைப் பற்றி திருக்குர்ஆனில் ஏதேனும் (வசனம்) இறங்கிவிடுமோ அல்லது அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்கள் எங்களைப் பற்றி (என்றென்றும்) அழியாத ஒரு வசையைச் சொல்லிவிடுவார்களோ என்று நாங்கள் அஞ்சுகிறோம். எனவே, நீயே சென்று உனக்குச் சரி என்று தோன்றுவதைச் செய்" என்று கூறிவிட்டார்கள்.

நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்களிடம் சென்று நடந்ததைக் கூறினேன். அவர்கள், "நீயா அந்த நபர்?" என்று கேட்டார்கள். நான், "ஆம், நான்தான் அந்த நபர். எனவே, என் மீது அல்லாஹ்வின் கட்டளையை நிறைவேற்றுங்கள். நான் (அதனைப்) பொறுமையுடன் ஏற்று (அதற்கான) நன்மையை (அல்லாஹ்விடம்) ஆதரவு வைக்கிறேன்" என்றேன்.

அவர்கள், "ஒரு அடிமையை விடுதலை செய்" என்றார்கள். நான் எனது கழுத்தின் பக்கவாட்டில் கையால் அடித்துக்கொண்டு, "உங்களைச் சத்தியத்துடன் அனுப்பியவன் மீது ஆணையாக! (இந்தக் கழுத்தைத் தவிர) வேறு எந்த அடிமைக்கும் நான் உரிமையாளன் அல்ல" என்றேன்.

அவர்கள், "தொடர்ச்சியாக இரண்டு மாதங்கள் நோன்பு நோற்பாயாக" என்றார்கள். நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நோன்பு (நோற்றுக் கொண்டிருந்த) காரணத்தினால்தானே எனக்கு இந்த நிலையே ஏற்பட்டது?" என்றேன்.

அவர்கள், "அப்படியானால் அறுபது ஏழைகளுக்கு உணவளிப்பாயாக" என்றார்கள். நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! உங்களைச் சத்தியத்துடன் அனுப்பியவன் மீது ஆணையாக! நேற்றிரவு எங்களின் இரவு உணவுக்கே வழியில்லாமல் கடும் பசியோடுதான் நாங்கள் இரவைக் கழித்தோம்" என்றேன்.

அவர்கள், "பனூ ஸுரைக் குலத்தாரின் தர்மப் பொறுப்பாளரிடம் செல். அவர் (தர்மமாக வந்ததை) உனக்குத் தருவார். அதிலிருந்து ஒரு 'வஸ்க்' (அளவை) அளவுள்ள பேரீச்சம்பழத்தை அறுபது ஏழைகளுக்கு உணவாக அளித்துவிட்டு, மீதமுள்ளதை உனது குடும்பத்தாரின் தேவைக்குப் பயன்படுத்திக்கொள்" என்றார்கள்.

பின்னர் நான் என் சமுதாயத்தாரிடம் திரும்பி வந்து, "உங்களிடம் நான் நெருக்கடியையும் (தவறான எண்ணத்தையுமே) கண்டேன்; (ஆனால்) அல்லாஹ்வின் தூதரிடம் பரந்த மனப்பான்மையையும் (அருளையும்) கண்டேன்" என்று கூறினேன்.

(சுலைமான் பின் யஸார் (ரஹ்) அவர்கள் வழியாக வரும் மற்றோர் அறிவிப்பில் இறுதியாகப் பின்வருமாறு இடம்பெற்றுள்ளது):
"பனூ ஸுரைக் குலத்தாரின் தர்மப் பொறுப்பாளரிடம் செல். அவர் உனக்கு ஒரு 'வஸ்க்' பேரீச்சம்பழம் தருவார். அதில் அறுபது ஏழைகளுக்கு உணவளித்துவிட்டு, மீதமுள்ளதை நீயும் உனது குடும்பத்தாரும் உண்ணுங்கள்" என்று கூறினார்கள். ஒரு 'வஸ்க்' அளவிலிருந்து அறுபது ஏழைகளுக்கு அளித்துவிட்டு மீதமுள்ளதை அவர் உண்ண வேண்டும் என்பதை இது குறிக்கிறது.

(சுலைமான் பின் யஸார் (ரஹ்) அவர்கள் வழியாகவே வரும் மற்றொரு செய்தியில் பின்வருமாறு கூறப்பட்டுள்ளது):
"நபி ((ஸல்)) அவர்களிடம் சுமார் பதினைந்து 'ஸாஉ' பேரீச்சம்பழம் கொண்டு வரப்பட்டது. அதை அவரிடம் கொடுத்த நபி ((ஸல்)) அவர்கள், "இதை தர்மம் செய்துவிடு" என்றார்கள். அதற்கு அவர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! என்னையும் என் குடும்பத்தாரும் விட ஏழைகளாக இருப்பவர்களுக்கா?" என்று கேட்டார். அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்கள், "நீயும் உனது குடும்பத்தாரும் உண்ணுங்கள்" என்று கூறினார்கள்."

இந்த அறிவிப்பானது, ஸலமா பின் ஸக்ர் (ரலி) அவர்களின் நிகழ்வில் அபூஸலமா பின் அப்துர்ரஹ்மான் மற்றும் இப்னு தௌபான் ஆகியோரின் அறிவிப்புகளுடன் ஒத்துப்போகிறது; எனவே இதுவே வலுவானதாகும். அவ்ஸ் பின் அஸ்-ஸாமித் (ரலி) அவர்களின் ஹதீஸைப் பொறுத்தவரை, அதன் அறிவிப்புகளில் கருத்து வேறுபாடுகள் உள்ளன.

குவைலா பின்த் மாலிக் பின் தஃலபா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

என் கணவர் அவ்ஸ் பின் அஸ்-ஸாமித் என்னுடன் 'ழிஹார்' (மனைவியைத் தாயின் முதுகிற்கு ஒப்பிட்டுத் தடுத்தல்) செய்து விட்டார். நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து இது குறித்து முறையிட்டேன். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இது குறித்து என்னிடம் விவாதித்துவிட்டு, "அல்லாஹ்வை அஞ்சிக்கொள்; அவர் உனது கணவர் மற்றும் உனது தந்தையின் சகோதரருடைய மகன் (உனது உறவினர்)" என்று கூறினார்கள்.

நான் அங்கிருந்து அகலுவதற்கு முன்பாகவே, {நிச்சயமாக அல்லாஹ் அந்தப் பெண்ணின் பேச்சைச் செவியுற்றான், அவள் தன் கணவரைப் பற்றி உம்மிடம் விவாதித்துக் கொண்டிருந்தாள்} (அல்-முஜாதிலா: 1) என்ற திருக்குர்ஆன் வசனம் அருளப்பட்டது.

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "அவர் ஓர் அடிமையை விடுவிக்க வேண்டும்" என்றார்கள்.
அதற்கு நான், "அவரிடம் (விடுவிக்க) எதுவும் இல்லை" என்றேன்.
அவர்கள், "அப்படியானால் அவர் தொடர்ந்து இரு மாதங்கள் நோன்பு நோற்கட்டும்" என்றார்கள்.
அதற்கு நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவர் மிகவும் வயதானவர், அவரால் நோன்பு நோற்க முடியாது" என்றேன்.
அவர்கள், "அப்படியானால் அவர் அறுபது ஏழைகளுக்கு உணவளிக்கட்டும்" என்றார்கள்.
அதற்கு நான், "அவரிடம் தர்மம் செய்வதற்கு எதுவும் இல்லையே" என்றேன்.
அவர்கள், "அப்படியானால், ஒரு 'அரக்' (பேரீச்சம்பழக் கூடை) மூலம் நான் அவருக்கு உதவுகிறேன்" என்றார்கள்.
நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் மற்றொரு கூடை (பேரீச்சம்பழம்) மூலம் அவருக்கு உதவுகிறேன்" என்றேன்.
அவர்கள், "நீ நன்மையைச் செய்தாய். சென்று, அவர் சார்பாக அறுபது ஏழைகளுக்கு இதை உணவாக அளித்துவிட்டு, உனது கணவரிடம் திரும்பிச் செல்" என்று கூறினார்கள்.
(அறிவிப்பாளர்களில் ஒருவர் கூறுகிறார்:) ஒரு 'அரக்' என்பது அறுபது 'ஸாஃ' (அளவு) ஆகும்.

15285. மற்றொரு அறிவிப்பில்:
"...அந்த அரக் என்பது முப்பது ஸாஃ கொள்ளளவு கொண்ட ஒரு கூடையாகும்" என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இமாம் அபூதாவூத் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "யஹ்யா பின் ஆதம் (ரஹ்) அவர்களின் ஹதீஸை விட (முப்பது ஸாஃ என்பது) இதுவே மிகவும் சரியானதாகும்."

15286. உப்பாதா பின் அஸ்-ஸாமித் (ரலி) அவர்களின் சகோதரரான அவ்ஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் அவருக்குப் பதினைந்து ஸாஃ வாற்கோதுமையை அறுபது ஏழைகளுக்கு உணவளிப்பதற்காக வழங்கினார்கள்.
இமாம் அபூதாவூத் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "அதாஉ (ரஹ்) அவர்கள் அவ்ஸ் (ரலி) அவர்களைச் சந்தித்ததில்லை. மேலும், அவ்ஸ் (ரலி) அவர்கள் பத்ருப் போரில் கலந்துகொண்டவர் மற்றும் (அதாஉவின் காலத்திற்கு) முன்னரே இறந்துவிட்டவர். எனவே, இந்த ஹதீஸ் முர்ஸல் (தொடர்பு அறுபட்டது) ஆகும்."

15287. இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அவர்கள் அவ்ஸ் (ரலி) அவர்களின் 'ழிஹார்' நிகழ்வைக் குறிப்பிட்டுவிட்டு பின்வருமாறு கூறினார்கள்:
(நபியவர்கள்) 'ஒரு அடிமையை விடுவிக்க வேண்டும்' என்று கூறியபோது, குவைலா (ரலி), 'அடிமைக்கு நாங்கள் எங்கே செல்வது? அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக, என்னைத் தவிர அவருக்கு சேவை செய்ய வேறு யாரும் இல்லை' என்று கூறினார்கள்.
அதற்கு நபியவர்கள், 'அதற்கு வசதியில்லாதவர் தொடர்ந்து இரண்டு மாதங்கள் நோன்பு நோற்க வேண்டும்' என்றார்கள்.
அதற்கு அவர்கள், 'அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக, அவர் ஒரு நாளைக்கு மூன்று முறை (தண்ணீர்) குடிக்காவிட்டால் அவருடைய பார்வை பறிபோய்விடும் (அவ்வளவு பலவீனமானவர்)' என்றார்கள்.
அதற்கு நபியவர்கள், 'அதற்கும் சக்தி பெறாதவர் அறுபது ஏழைகளுக்கு உணவளிக்க வேண்டும்' என்றார்கள்.
அதற்கு அவர்கள், 'ஒரு வேளை உணவுக்கே வழியில்லாதபோது இதற்கு எங்கிருந்து (உணவு) கிடைக்கும்?' என்று கேட்டார்கள்.
அப்போது நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் முப்பது ஸாஃ அளவிலான அரை 'வஸ்க்' (பேரீச்சம்பழத்தை) வரவழைத்தார்கள். ஒரு 'வஸ்க்' என்பது அறுபது 'ஸாஃ' ஆகும். 'இதைக்கொண்டு அவர் அறுபது ஏழைகளுக்கு உணவளிக்கட்டும், மேலும் உன்னைத் திரும்பப் பெறட்டும்' என்று கூறினார்கள்.

இதை அபூஹம்ஸா அத்-துமாலி (ரஹ்) இவ்வாறு அறிவித்துள்ளார். இவர் பலவீனமானவர்.
இதனை ஹகம் பின் அபான் (ரஹ்) அவர்கள் இக்ரிமா (ரஹ்) வழியாக, இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களின் பெயரைக் குறிப்பிடாமல் அறிவித்துள்ளார். மேலும் அதன் இறுதியில் அவர் பின்வருமாறு குறிப்பிட்டுள்ளார்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம் (அவ்ஸிடம்), 'அறுபது ஏழைகளுக்கு உணவளிப்பீராக!' என்றார்கள். அவர், 'என்னிடம் ஏதுமில்லை' என்றார். அப்போது நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் சிறிதளவு பேரீச்சம்பழங்கள் கொண்டு வரப்பட்டன. அது பதினைந்து ஸாஃ அல்லது இருபது ஸாஃ என்று கூறப்படுகிறது. நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம், 'இதை எடுத்துப் பங்கிட்டுக் கொடுப்பீராக' என்றார்கள். அதற்கு அந்த மனிதர், 'இந்த இரு மலைகளுக்கு இடைப்பட்ட பகுதியில் (மதீனாவில்) என்னை விட ஏழை வேறு யாரும் இல்லை' என்றார். அதற்கு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், 'இதனை நீரும் உமது குடும்பத்தினருமே சாப்பிட்டுக் கொள்ளுங்கள்' என்று கூறினார்கள்.

கவ்லா (ரழி) அவர்கள் (தொடர்பான செய்தி) அறிவிக்கப்படுகிறது:

அவர்கள் தொழுது கொண்டிருந்தபோது, அவர்களின் கணவர் அவர்களை (தம்மிடம்) அழைத்தார். (தொழுகையின் காரணமாக) அவர்கள் அவரிடம் செல்லத் தாமதமானதால், அவர் (கோபத்தில்), "நான் உன்னுடன் தாம்பத்திய உறவு கொண்டால், நீ எனக்கு என் தாயின் முதுகைப் போன்றவள் ஆவாய்" என்று (ஜிஹார்) கூறினார்.

எனவே, கவ்லா (ரழி) அவர்கள் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, இது குறித்து முறையிட்டார்கள். ஆனால், அது குறித்து நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களுக்கு (அப்போது) எந்த (இறைச்செய்தியும்) வந்திருக்கவில்லை. பின்னர், அவர்கள் மீண்டும் ஒருமுறை நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தார்கள்.

(இதற்கான சட்டம் அருளப்பட்டதும்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவருடைய கணவரிடம், "ஓர் அடிமையை உரிமை விடுவீராக!" என்று கூறினார்கள். அதற்கு அவர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அதற்கான வசதி என்னிடம் இல்லை" என்றார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "தொடர்ச்சியாக இரண்டு மாதங்கள் நோன்பு நோற்பீராக!" என்று கூறினார்கள். "அதற்கும் எனக்குச் சக்தி இல்லை" என்று அவர் கூறினார். "அப்படியானால் அறுபது ஏழைகளுக்கு முப்பது ஸாஉ (உணவை) உணவாக அளிப்பீராக!" என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

அதற்கு அவர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! தாங்கள் எனக்கு உதவினால் தவிர, அதற்கும் என்னிடம் வசதி இல்லை" என்றார். எனவே, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவருக்குப் பதினைந்து ஸாஉ வழங்கி உதவினார்கள். மக்களும் அவருக்கு உதவி செய்து, இறுதியில் அது முப்பது ஸாஉ அளவை எட்டியது. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம், "அறுபது ஏழைகளுக்கு உணவளிப்பீராக!" என்று கூறினார்கள். அதற்கு அவர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! என்னையும் என் குடும்பத்தினரையும் விட இதற்கு அதிக தேவையுடைய ஏழைகள் எவரும் (இங்கு) இல்லை" என்று கூறினார். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம், "நீரும் உம் குடும்பத்தினருமே இதனை எடுத்துக் கொள்ளுங்கள்" என்று கூறினார்கள். அவ்வாறே அவர் அதனை எடுத்துக் கொண்டார்.

இவ்வாறே கதீஜ் பின் முஆவியா, அபூ இஸ்ஹாக் வழியாக அறிவித்துள்ளார். இஸ்ராயீல் என்பவர் அபூ இஸ்ஹாக் வழியாக அறிவிக்கும்போது 'கவ்லா' என்று குறிப்பிடவில்லை; மேலும் முப்பது ஸாஉ என்பதையும் அந்த ஹதீஸில் அவர் கூறவில்லை. மாறாக, நபி (ஸல்) அவர்கள் அவருக்குப் பதினைந்து ஸாஉ வழங்கி உதவினார்கள் என்று மட்டுமே கூறியுள்ளார்; அதற்கு மேல் அவர் எதையும் அதிகப்படுத்தவில்லை. பின்னர் அவர் (அம்மனிதரின்) வறுமையைக் குறிப்பிட்டு, அதை அவரே உண்ணுமாறு நபி (ஸல்) அவர்கள் கட்டளையிட்டதாகக் கூறியுள்ளார்.

அப்துர் ரஹ்மான் பின் அபீ லைலா வழியாக நமக்குக் கிடைத்துள்ள செய்தியில், நபி (ஸல்) அவர்கள் அவருக்குப் பதினைந்து ஸாஉ 'பார்லி' (Barley) வழங்கி உதவினார்கள் என்றுள்ளது. அதா அல்-குராசானி என்பவரும் அவ்வாறே கூறியுள்ளார். அபூ யஸீத் அல்-மதனி என்பவர் கூறும்போது: ஒரு பெண்மணி அரை 'வஸ்க்' அளவு பார்லியைக் கொண்டு வந்தார், நபி (ஸல்) அவர்கள் அதை அவருக்குக் கொடுத்தார்கள்; அதாவது ஒரு 'முத்து' (Mudd) கோதுமைக்கு மாற்றாக இரண்டு 'முத்து' பார்லி என்ற அடிப்படையில் (அறுபது ஏழைகளுக்குக் கொடுத்தார்கள்) என்று கூறியுள்ளார். இவை பல்வேறு அறிவிப்புகளாகும்; இவற்றில் பெரும்பாலானவை 'முர்ஸல்' (தொடர் அறுந்தவை) ஆகும். நோன்புப் பாடத்தில், (நோன்பு காலத்தில்) தாம்பத்தியத்தில் ஈடுபட்டவர் தொடர்பான ஹதீஸில் நாம் கூறியுள்ள கருத்திற்கு ஆதாரமான வலுவான அறிவிப்புகளை ஏற்கனவே பதிவு செய்துள்ளோம்.

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
ஒரு மனிதர் (நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து), "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் அழிந்துவிட்டேன்" என்றார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "உனக்குக் கேடுதான், உனக்கு என்ன நேர்ந்தது?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "ரமழான் மாதத்தின் (பகல்) நேரத்தில் நான் என் மனைவியுடன் (உடலுறவில்) ஈடுபட்டுவிட்டேன்" என்றார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "ஓர் அடிமையை விடுதலை செய்" என்றார்கள். அவர், "அதற்கு என்னிடம் வசதியில்லை" என்றார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "அப்படியானால், தொடர்ந்து இரண்டு மாதங்கள் நோன்பு நோற்பாயாக!" என்றார்கள். அவர், "அதற்கும் எனக்குச் சக்தியில்லை" என்றார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "அப்படியானால், அறுபது ஏழைகளுக்கு உணவளிப்பாயாக!" என்றார்கள். அவர், "அதற்கும் என்னிடம் வசதியில்லை" என்றார். (அப்போது) நபி (ஸல்) அவர்களிடம் பதினைந்து ஸாஉ பேரீச்சம்பழங்கள் கொண்ட ஒரு கூடை கொண்டுவரப்பட்டது. நபி (ஸல்) அவர்கள், "இதைப் பெற்று தர்மம் செய்வாயாக!" என்றார்கள். அதற்கு அவர், "என் குடும்பத்தை விட ஏழையாக இருப்பவர்களுக்கா (நான் தர்மம் செய்ய வேண்டும்)? அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! மதீனாவின் இரண்டு கருங்கல் மலைகளுக்கு இடைப்பட்ட பகுதியில் என் குடும்பத்தை விட வறுமையான குடும்பம் வேறு எதுவுமில்லை" என்றார். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் தமது கடவாய்ப்பற்கள் தெரியும் அளவுக்குச் சிரித்தார்கள். பிறகு, "இதைப் பெற்றுக்கொள், அல்லாஹ்விடம் பாவமன்னிப்புத் தேடு, மேலும் இதனை உனது குடும்பத்தாருக்கே உண்ணக் கொடுத்துவிடு" என்று கூறினார்கள்.

ஸயீத் பின் அல்-முஸய்யிப் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு மனிதர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "(அல்லாஹ்வின் தூதரே!) ரமழான் மாதத்தில் (பகலில்) நான் என் மனைவியுடன் உடலுறவு கொண்டுவிட்டேன்" என்று கூறினார்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "(அதற்குப் பரிகாரமாக) ஓர் அடிமையை விடுதலை செய்வீராக!" என்றார்கள். அவர், "(அதற்குரிய வசதியை) நான் பெற்றிருக்கவில்லை" என்றார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், "அப்படியானால், (தொடர்ச்சியாக) இரண்டு மாதங்கள் நோன்பு நோற்பீராக!" என்றார்கள். அவர், "(அவ்வாறு செய்ய) எனக்குச் சக்தி இல்லை" என்றார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், "அப்படியானால், அறுபது ஏழைகளுக்கு உணவளிப்பீராக!" என்றார்கள். அவர், "(அதற்கும் என்னிடம் வசதி) இல்லை" என்றார்.

அப்போது நபி (ஸல்) அவர்களிடம் பதினைந்து 'ஸாஉ' பேரீச்சம்பழங்கள் கொண்ட ஒரு கூடை கொண்டுவரப்பட்டது. அது அறுபது 'முத்' (கால் ஸாஉ) அளவைக் கொண்டதாக இருந்தது. நபி (ஸல்) அவர்கள் அதனை அவரிடம் கொடுத்து, "இதனை அறுபது ஏழைகளுக்கு உணவாக அளிப்பீராக!" என்றார்கள்.

அதற்கு அவர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! (மதீனாவின்) இரண்டு கரிய பாறைகள் நிறைந்த மலைகளுக்கு இடைப்பட்ட பகுதியில், எங்களை விட அதிக தேவையுடைய குடும்பத்தார் வேறு எவரும் இல்லை" என்று கூறினார்.

அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "நீர் சென்று இதனை உமது குடும்பத்தாருக்கே உணவாக அளிப்பீராக!" என்று கூறினார்கள்.

இந்த முர்ஸலான (தாபியீ நேரடியாக நபியிடமிருந்து அறிவிக்கும் இடையறுபட்ட) அறிவிப்பு, மவ்ஸூலான (தொடர்ச்சியான) அறிவிப்பை உறுதிப்படுத்துகிறது. மேலும், இது இப்னு அல்-முஸய்யிப் (ரஹ்) அவர்களிடமிருந்து 'பதினைந்தா அல்லது இருபதா' என்ற சந்தேகத்துடன் அதாஉ அல்-குராஸானி அறிவித்ததை விட மிகவும் வலுவானதாகும். இதேபோன்று இப்ராஹீம் பின் ஆமிர் வழியாக இப்னு அல்-முஸய்யிப் (ரஹ்) அவர்களிடமிருந்து 'பதினைந்து' என்று எந்தச் சந்தேகமுமின்றி திட்டவட்டமாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. மேலும் இன்ஷா அல்லாஹ், ஒவ்வொரு ஏழைக்கும் தலா ஒரு 'முத்' அளவு உணவை தர்மமாக வழங்குவதற்கான அனுமதி குறித்த ஸஹாபாக்களின் அறிவிப்புகள் 'கிதாபுல் அய்மான்' (சத்தியங்கள் தொடர்பான நூல்) எனும் பகுதியில் இடம்பெறும். அல்லாஹ்வே நேர்வழி காட்டுபவன்.