ஸஹீஹ் இப்னு ஹிப்பான்

அப்துல்லாஹ் பின் அதீ அல்-அன்சாரி (ரலி) அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் மக்களிடையே அமர்ந்திருந்தபோது, ஒரு மனிதர் அவர்களிடம் வந்து, (தனிமையில்) இரகசியமாகப் பேச அனுமதி கேட்டார். (அனுமதி கிடைத்ததும்) நயவஞ்சகர்களில் (முனாஃபிக்குகளில்) ஒருவரைக் கொல்வது குறித்து அவர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் இரகசியமாகப் பேசினார்.

அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் (அவரது இரகசியப் பேச்சுக்கு மாறாக) தமது குரலை உயர்த்தி சப்தமாக, "அவர் 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' (அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் வேறு யாருமில்லை) என்று சாட்சி கூறவில்லையா?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அந்த மனிதர், "ஆம், அல்லாஹ்வின் தூதரே! (அவர் கூறுகிறார்) ஆனால், (உள்ளப்பூர்வமாக) அவருக்கு அந்தச் சாட்சியம் இல்லை" என்றார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், "நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் என்று அவர் சாட்சி கூறவில்லையா?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அவர், "ஆம், அல்லாஹ்வின் தூதரே! (அவர் கூறுகிறார்) ஆனால், (உள்ளப்பூர்வமாக) அவருக்கு அந்தச் சாட்சியம் இல்லை" என்றார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், "அவர் தொழவில்லையா?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அவர், "ஆம் (தொழுகிறார்), ஆனால் (உண்மையில்) அவருக்குத் தொழுகை இல்லை" என்றார்.

அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "(வெளிப்படையாக இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொண்ட) இவர்களைக் (கொல்வதிலிருந்து) தான் நான் தடுக்கப்பட்டுள்ளேன்" என்று கூறினார்கள்.

உக்பா பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு சிறிய படையை (சரிய்யாவை) ஒரு கூட்டத்தாரின் மீது தாக்குதல் நடத்த அனுப்பினார்கள். அக்கூட்டத்திலிருந்து ஒரு மனிதர் தனியாகப் பிரிந்து (தப்பிச்) சென்றார். அப்படையில் இருந்த ஒரு வீரர் தமது வாளை உருவியவாறு அவரைப் பின்தொடர்ந்தார். (ஆபத்தை உணர்ந்த) அவர், "நான் ஒரு முஸ்லிம்" என்று கூறினார். ஆனால், அவர் கூறியதைச் சட்டை செய்யாத அந்த வீரர் அவரை வெட்டிக் கொன்றுவிட்டார்.

இச்செய்தி அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு எட்டியபோது, அது குறித்து அவர்கள் மிகக் கடுமையான வார்த்தைகளைக் கூறினார்கள். இது அந்த கொலையாளிக்கு எட்டியது. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (ஒருமுறை) உரையாற்றிக் கொண்டிருக்கும்போது, அந்தக் கொலையாளி, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! அவர் கொல்லப்படுவதிலிருந்து தப்புவதற்காகவே (உயிரைக் காத்துக் கொள்ளவே நான் முஸ்லிம் என்று) கூறினார்" என்றார்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரையும், அவருக்குப் பக்கமிருந்த மக்களையும் விட்டு முகத்தைத் திருப்பிக் கொண்டு, தமது உரையைத் தொடர்ந்தார்கள். மீண்டும் அந்த மனிதர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவர் கொல்லப்படுவதிலிருந்து தப்புவதற்காகவே அவ்வாறு கூறினார்" என்றார். அப்போதும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரையும், அவருக்குப் பக்கமிருந்த மக்களையும் விட்டு முகத்தைத் திருப்பிக் கொண்டார்கள்.

அவரால் பொறுத்திருக்க முடியாமல் மூன்றாம் முறையும் அதையே கூறினார். அப்போது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அதிருப்தி தமது முகத்தில் வெளிப்பட அவரை முன்னோக்கி, "ஓர் இறைநம்பிக்கையாளரைக் (முஃமினைக்) கொல்வதை அல்லாஹ் எனக்குத் தடை செய்துள்ளான் (ஹராமாக்கியுள்ளான்)" என்று மூன்று முறை கூறினார்கள்.

அபூபக்ரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் (ஹஜ்ஜத்துல் வதாவின் போது) தமது ஒட்டகத்தின் மீது நின்றார்கள். ஒருவர் அதன் கடிவாளத்தை (அல்லது மூக்கணாங்கயிற்றை)ப் பிடித்துக் கொண்டிருந்தார். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "இது எந்த நாள்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு (நாங்கள் அறிந்த பெயரல்லாத) வேறு பெயர் சூட்டுவார்களோ என்று நாங்கள் எண்ணுமளவுக்கு அமைதியாக இருந்தோம். அப்போது அவர்கள், "இது குர்பானி (அறுப்பீடு செய்யும்) நாள் அல்லவா?" என்று கேட்டார்கள். நாங்கள், "ஆம்" என்றோம்.

பிறகு, "இது எந்த மாதம்?" என்று கேட்டார்கள். அப்போதும் அதற்கு வேறு பெயர் சூட்டுவார்களோ என்று நாங்கள் எண்ணுமளவுக்கு அமைதியாக இருந்தோம். அவர்கள், "இது துல்ஹஜ் மாதம் அல்லவா?" என்று கேட்டார்கள். நாங்கள், "ஆம்" என்றோம்.

மீண்டும், "இது எந்த நகரம்?" என்று கேட்டார்கள். அப்போதும் அதற்கு வேறு பெயர் சூட்டுவார்களோ என்று நாங்கள் எண்ணுமளவுக்கு அமைதியாக இருந்தோம். அவர்கள், "இது (புனிதமான) கண்ணியமிக்க நகரம் அல்லவா?" என்று கேட்டார்கள். நாங்கள் "ஆம்" என்றோம்.

அப்போது அவர்கள் கூறினார்கள்: "உங்களின் இந்தப் புனித நகரத்தில், உங்களின் இந்தப் புனித மாதத்தில், உங்களின் இன்றைய இந்தப் புனித நாள் எந்த அளவு புனிதம் வாய்ந்ததோ, அதே போன்று உங்களின் இரத்தமும், உங்களின் செல்வங்களும், உங்களின் மானமும் உங்களுக்குள் (மீறக்கூடாத) புனிதமானவையாகும்.

அறிந்து கொள்ளுங்கள்! இங்கு வந்திருப்பவர் வராதவருக்கு (இச்செய்தியை) எத்திவைத்து விடுங்கள். ஏனெனில், நேரில் (கேட்டுச்) செய்தியைச் சுமப்பவர், தன்னை விட அதனை நன்கு விளங்கிப் பாதுகாக்கும் (ஆற்றல் கொண்ட) ஒருவருக்கு அதனை எத்திவைக்கக்கூடும்".

அபூபக்ரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ் வானங்களையும் பூமியையும் படைத்த நாளில் இருந்த (பழைய) நிலைக்குக் காலம் திரும்பிவிட்டது. ஓர் ஆண்டு என்பது பன்னிரண்டு மாதங்களாகும். அவற்றில் நான்கு மாதங்கள் புனிதமானவை. (அவற்றில்) மூன்று மாதங்கள் தொடர்ந்து வரக்கூடியவை: துல்கஅதா, துல்ஹிஜ்ஜா மற்றும் முஹர்ரம் ஆகியவையாகும். (நான்காவது மாதம்) ஜுமாதாவுக்கும் ஷஅபானுக்கும் இடையிலுள்ள 'முழர்' குலத்தாரின் ரஜப் மாதமாகும்."

பிறகு, "இது எந்த மாதம்?" என்று கேட்டார்கள். நாங்கள், "அல்லாஹ்வும் அவனுடைய தூதருமே நன்கறிவர்" என்றோம். அவர்கள் அதற்கு வேறு பெயர் சூட்டுவார்களோ என்று நாங்கள் எண்ணும் அளவுக்கு அமைதியாக இருந்தார்கள். பிறகு, "இது துல்ஹிஜ்ஜா அல்லவா?" என்று கேட்டார்கள். நாங்கள், "ஆம்" என்றோம்.

"இது எந்த நகரம்?" என்று கேட்டார்கள். நாங்கள், "அல்லாஹ்வும் அவனுடைய தூதருமே நன்கறிவர்" என்றோம். அவர்கள் அதற்கு வேறு பெயர் சூட்டுவார்களோ என்று நாங்கள் எண்ணும் அளவுக்கு அமைதியாக இருந்தார்கள். பிறகு, "இது புனிதமான (மக்கா) நகரம் அல்லவா?" என்று கேட்டார்கள். நாங்கள், "ஆம்" என்றோம்.

"இது எந்த நாள்?" என்று கேட்டார்கள். நாங்கள், "அல்லாஹ்வும் அவனுடைய தூதருமே நன்கறிவர்" என்றோம். "இது நஹ்ருடைய (துல்ஹிஜ்ஜா 10ஆம்) நாள் அல்லவா?" என்று கேட்டார்கள். நாங்கள், "ஆம்" என்றோம்.

அப்போது அவர்கள் கூறினார்கள்: "உங்களுடைய இந்த நகரத்தில், உங்களுடைய இந்த மாதத்தில், இன்றைய தினம் எவ்வாறு புனிதமானதோ, அவ்வாறே உங்கள் உயிர்களும், உங்கள் செல்வங்களும் - (அறிவிப்பாளர் முஹம்மத் பின் சீரீன் கூறுகிறார்: 'உங்கள் மானங்களும்' என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாகவே நான் கருதுகிறேன்) - உங்களுக்குப் புனிதமானவையாகும் (அவற்றை மீறுவது தடுக்கப்பட்டதாகும்). நீங்கள் உங்கள் இறைவனைச் சந்திப்பீர்கள்; அப்போது அவன் உங்கள் செயல்கள் குறித்து உங்களிடம் விசாரணை செய்வான். அறிந்துகொள்ளுங்கள்! எனக்குப் பிறகு உங்களில் ஒருவர் மற்றவரின் கழுத்தை வெட்டி மாய்த்துக்கொள்ளும் வழிகேடர்களாக நீங்கள் மாறிவிட வேண்டாம். அறிந்துகொள்ளுங்கள்! (இங்கு) வந்திருப்பவர் வராதவருக்கு (இந்தச் செய்தியை) எத்திவைத்துவிடட்டும். ஏனெனில், செய்தி எத்திவைக்கப்படுபவர்களில் சிலர், நேரடியாகக் கேட்டவரை விட (அதை) நன்கு நினைவில் வைத்துச் செயல்படுபவராக இருக்கலாம்."

(அறிவிப்பாளர் கூறுகிறார்:) முஹம்மத் (பின் சீரீன்) அவர்கள் இதை நினைவுகூரும்போது, "அல்லாஹ்வும் அவனுடைய தூதரும் உண்மையே சொன்னார்கள்; அவ்வாறே (பிற்காலத்தில்) நடந்தது" என்று கூறுவார்கள்.

பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள், "நான் (இறைச் செய்தியை உங்களிடம்) எத்திவைத்துவிட்டேனா? நான் எத்திவைத்துவிட்டேனா?" என்று கேட்டார்கள்.

அபு பக்ரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் (ஹஜ்ஜத்துல் வதாவின் போது) கூறினார்கள்:
"நிச்சயமாக, அல்லாஹ் வானங்களையும் பூமியையும் படைத்த நாளில் காலம் எப்படி இருந்ததோ அதே நிலைக்குத் திரும்பிவிட்டது. ஓர் ஆண்டு என்பது பன்னிரண்டு மாதங்களாகும். அவற்றில் நான்கு மாதங்கள் புனிதமானவை. துல்கஅதா, துல்ஹஜ், முஹர்ரம் ஆகிய மூன்றும் தொடர்ந்து வருபவை; மற்றொன்று ஜுமாதாவுக்கும் ஷஃபானுக்கும் இடையில் உள்ள (முழர் கோத்திரத்தாரின்) ரஜப் மாதமும் ஆகும்."

பின்னர், "இது எந்த மாதம்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நாங்கள், "அல்லாஹ்வும் அவனது தூதருமே நன்கறிந்தவர்கள்" என்றோம். வேறு பெயரை இதற்குச் சூட்டுவார்களோ என்று நாங்கள் எண்ணுமளவுக்கு அவர்கள் மௌனமாக இருந்தார்கள். பிறகு, "இது துல்ஹஜ் அல்லவா?" என்று கேட்டார்கள். நாங்கள், "ஆம்" என்றோம்.

அவர்கள், "இது எந்த நகரம்?" என்று கேட்டார்கள். நாங்கள், "அல்லாஹ்வும் அவனது தூதருமே நன்கறிந்தவர்கள்" என்றோம். வேறு பெயரை இதற்குச் சூட்டுவார்களோ என்று நாங்கள் எண்ணுமளவுக்கு அவர்கள் மௌனமாக இருந்தார்கள். பிறகு, "இது புனிதமான நகரம் (மக்கா) அல்லவா?" என்று கேட்டார்கள். நாங்கள், "ஆம்" என்றோம்.

அவர்கள், "இது எந்த நாள்?" என்று கேட்டார்கள். நாங்கள், "அல்லாஹ்வும் அவனது தூதருமே நன்கறிந்தவர்கள்" என்றோம். வேறு பெயரை இதற்குச் சூட்டுவார்களோ என்று நாங்கள் எண்ணுமளவுக்கு அவர்கள் மௌனமாக இருந்தார்கள். பிறகு, "இது குர்பானி நாள் (யவ்முந் நஹ்ர்) அல்லவா?" என்று கேட்டார்கள். நாங்கள், "ஆம்" என்றோம்.

பிறகு அவர்கள் கூறினார்கள்: "உங்களுடைய இந்த நகரத்தில், உங்களுடைய இந்த மாதத்தில், உங்களுடைய இந்த நாள் எவ்வாறு புனிதமானதோ, அதேபோன்று உங்களுடைய உயிர்களும், உங்களுடைய பொருள்களும் உங்களுக்குப் புனிதமானவையாகும்." ('உங்களுடைய மானங்களும்' என்று அவர்கள் கூறியதாகவே நான் கருதுகிறேன் என அறிவிப்பாளர் முஹம்மத் இப்னு சீரீன் கூறுகிறார்).

தொடர்ந்து அவர்கள் கூறினார்கள்: "நீங்கள் உங்கள் இறைவனைச் சந்திப்பீர்கள். அப்போது அவன் உங்கள் செயல்கள் குறித்து உங்களிடம் விசாரிப்பான். எனவே, எனக்குப் பிறகு ஒருவரையொருவர் கழுத்தை வெட்டிக் கொலை செய்து வழிகெட்டவர்களாக மாறிவிடாதீர்கள். கவனத்தில் கொள்க! இங்கே வந்தவர்கள் வராதவர்களுக்கு (இந்தச் செய்தியை) எத்திவைத்து விடுங்கள். ஏனெனில், இச்செய்தி எத்திவைக்கப்படும் சிலர், (நேரடியாகக்) கேட்ட சிலரை விட நன்கு பாதுகாத்துப் புரிந்துகொள்பவர்களாக இருக்கலாம். நான் (இறைச் செய்தியை உங்களிடம்) முழுமையாகச் சேர்த்துவிட்டேனா?"

இப்னு மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
நான் நிற்கும் இதே இடத்தில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் நின்று (பின்வருமாறு) கூறினார்கள்:

"(அல்லாஹ்வைத் தவிர) வேறு இறைவன் இல்லையோ அவன் மீது சத்தியமாக! 'அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை என்றும், நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் என்றும்' சாட்சி சொல்லும் ஒரு (முஸ்லிம்) மனிதரின் இரத்தத்தை (அவரைக் கொலை செய்வதை) மூன்று காரணங்களில் ஒன்றைத் தவிர (வேறு எதற்காகவும்) அனுமதிப்பது ஆகுமானதல்ல. (அவை:) இஸ்லாத்தை விட்டு வெளியேறி (முஸ்லிம்களின்) கூட்டமைப்பை விட்டுப் பிரிந்தவன், திருமணமான நிலையில் விபச்சாரம் செய்தவர், மற்றும் உயிருக்கு உயிர் (கொலைக்குப் பகரமாகக் கொல்லப்படுவது) ஆகியனவாகும்."

அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"பின்வரும் மூன்று நிலைகளில் ஒன்றைத் தவிர வேறெதற்காகவும் ஒரு முஸ்லிமின் இரத்தத்தைச் சிந்துவது (அவனைக் கொலை செய்வது) அனுமதிக்கப்பட்டதல்ல: உயிருக்கு உயிர் (கொலைக்குப் பழிவாங்குதல்), விபச்சாரம் செய்த திருமணமானவர், மற்றும் தமது மார்க்கத்தை விட்டு (இஸ்லாத்தை விட்டு வெளியேறி), (முஸ்லிம்) கூட்டமைப்பிலிருந்து பிரிந்து சென்றவர்" என்று நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

அபூஹுமைத் அஸ்-ஸாஇதீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எந்தவொரு நபரும் தனது (முஸ்லிம்) சகோதரரின் கைத்தடியை (கூட) அவரது மனப்பூர்வமான சம்மதமின்றி எடுப்பது (மார்க்க ரீதியாக) அனுமதியில்லை."

ஒரு முஸ்லிமின் பொருளை மற்றொரு முஸ்லிமுக்கு அல்லாஹ் எந்த அளவுக்குக் கடுமையாகத் தடை (ஹராம்) செய்துள்ளான் என்பதற்காகவே நபி (ஸல்) அவர்கள் இவ்வாறு கூறினார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "திருடன் திருடுகின்ற போது, அவன் (முழுமையான) முஃமினாக (இறைநம்பிக்கையாளனாக) இருந்து கொண்டு திருடுவதில்லை. விபச்சாரம் செய்பவன் விபச்சாரம் செய்கின்ற போது, அவன் (முழுமையான) முஃமினாக இருந்து கொண்டு விபச்சாரம் செய்வதில்லை. மது அருந்துபவன் மது அருந்துகின்ற போது, அவன் (முழுமையான) முஃமினாக இருந்து கொண்டு மது அருந்துவதில்லை. முஹம்மதின் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக! முஃமின்கள் தங்களின் பார்வைகளை உயர்த்திப் பார்க்கும் படியான மதிப்புமிக்க ஒரு பொருளை ஒருவன் (பகிரங்கமாகப்) பறிக்கின்ற போது, அவன் (முழுமையான) முஃமினாக இருந்து கொண்டு அதைப் பறிப்பதில்லை. உங்களில் எவரும் கொலை செய்கின்ற போது, அவர் (முழுமையான) முஃமினாக இருந்து கொண்டு கொலை செய்வதில்லை. ஆகவே, (இப்பாவங்களை விட்டு) எச்சரிக்கையாக இருங்கள்! எச்சரிக்கையாக இருங்கள்!"

அபூதர்தா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டுள்ளேன்:

"(அல்லாஹ்வுக்கு) இணைவைத்த நிலையில் மரணித்தவர், அல்லது ஒரு முஃமினை (இறைநம்பிக்கையாளரை) வேண்டுமென்றே கொலை செய்தவர் ஆகியோரைத் தவிர, (மற்ற) எல்லாப் பாவங்களையும் அல்லாஹ் மன்னிக்கக்கூடும்."

அபூ பக்ரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "இரு முஸ்லிம்கள் தங்களது வாள்களுடன் ஒருவரையொருவர் சந்தித்து (சண்டையிட்டு), அவர்களில் ஒருவர் மற்றவரைக் கொன்றுவிட்டால், கொன்றவரும் கொல்லப்பட்டவரும் நரகத்திற்குச் செல்வார்கள் (ஏனெனில் கொல்லப்பட்டவரும் தனது தோழரைக் கொல்லவே முனைப்புடன் இருந்தார்)."

அம்ர் பின் அல்-ஹமிக் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: "எந்தவொரு மனிதரும் மற்றொரு மனிதருக்கு அவரது உயிருக்கு அபயம் (பாதுகாப்பு) அளித்துவிட்டு, பின்னர் அவரைக் கொன்றுவிட்டால், அந்தக் கொலையாளியை விட்டும் நான் விலகியவனாவேன்; கொல்லப்பட்டவர் ஒரு நிராகரிப்பாளராக (காஃபிராக) இருந்தாலும்கூட!" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்.

அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஓர் உயிர் அநியாயமாகக் கொல்லப்படும்போதெல்லாம், அந்த இரத்தப் (பழியில்) ஒரு பங்கு ஆதமுடைய முதல் மகனை (காபீலைச்) சாரும். ஏனெனில், கொலை செய்யும் (தீய) வழிமுறையை முதன்முதலில் தொடங்கி வைத்தவர் அவர்தான்."

அஸ்மா பின்த் யஸீத் பின் அஸ்-ஸகன் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"உங்கள் குழந்தைகளை ரகசியமாகக் கொல்லாதீர்கள். ஏனெனில், 'அல்-கைல்' (தாய்ப்பால் கொடுக்கும் நிலையில் கர்ப்பமடைவது அல்லது கர்ப்பிணியாக இருக்கும் நிலையில் குழந்தைக்குப் பாலூட்டுவது) எனும் செயல், (பிற்காலத்தில் அக்குழந்தை) குதிரை வீரனாக (வளர்ந்து) இருக்கும்போது அவனைச் சென்றடைந்து, அவனது குதிரையிலிருந்து அவனைக் கீழே தள்ளிவிடும் (அளவுக்கு அவனைப் பலவீனமாக்கிவிடும்)" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் செவியுற்றேன்.

சுனாபிஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நான் உங்களுக்கு முன்பாகவே (உங்களை வரவேற்பதற்காக) 'ஹவ்ள்' (எனும் தடாகத்)திற்குச் சென்றடைவேன். மேலும், (மறுமை நாளில் மற்ற) சமுதாயங்களுக்கு முன்பாக உங்களின் அதிக எண்ணிக்கையைக் கொண்டு நான் பெருமைப்படுவேன். எனவே, எனக்குப் பிறகு நீங்கள் (உங்களுக்குள்) ஒருவருக்கொருவர் சண்டையிட்டுக் கொள்ளாதீர்கள்."

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"எவர் ஓர் இரும்பாயுதத்தால் தன்னைத் தானே கொன்று (தற்கொலை செய்து) கொள்கிறாரோ, அவர் நரக நெருப்பில் அந்த இரும்பாயுதத்தைத் தமது கையில் வைத்துக்கொண்டு (அதனால்) தமது வயிற்றில் குத்திக்கொண்டே இருப்பார். அதில் அவர் (தண்டனை அனுபவித்தவராக) என்றென்றும் நிரந்தரமாகத் தங்கிவிடுவார். எவர் நஞ்சருந்தித் தன்னைத் தானே கொன்று கொள்கிறாரோ, அவர் நரக நெருப்பில் அந்த நஞ்சைத் தமது கையில் வைத்துக்கொண்டு அதை (சிரமத்துடன்) அருந்திக் கொண்டே இருப்பார். அதில் அவர் என்றென்றும் நிரந்தரமாகத் தங்கிவிடுவார். எவர் ஒரு மலையிலிருந்து வேண்டுமென்றே கீழே குதித்துத் தன்னைத் தானே கொன்று கொள்கிறாரோ, அவர் நரக நெருப்பிலும் (அவ்வாறே மேலிருந்து) கீழே விழுந்துகொண்டே இருப்பார். அதில் அவர் என்றென்றும் நிரந்தரமாகத் தங்கிவிடுவார்."

அபு ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"இவ்வுலகில் எவர் தன்னைத்தானே கழுத்தை நெரித்து (மாய்த்து)க் கொள்கிறாரோ, அவர் நரக நெருப்பிலும் தன்னைத்தானே கழுத்தை நெரித்துக் கொண்டிருப்பார். எவர் தன்னைத்தானே (ஆயுதத்தால்) குத்திக் கொள்கிறாரோ, அவர் நரக நெருப்பிலும் தன்னைத்தானே குத்திக் கொண்டிருப்பார். எவர் (உயரமான இடத்திலிருந்து கீழே) குதித்துத் தன்னை மாய்த்துக் கொள்கிறாரோ, அவர் நரக நெருப்பிலும் (அவ்வாறே) குதித்துக் கொண்டிருப்பார்."

ஜுன்துப் பின் அப்தில்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் (இந்த மஸ்ஜிதில் வைத்து) அறிவிக்கிறார்கள்: (நாங்கள் அதை மறக்கவில்லை, அவர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மீது பொய் சொல்லியிருப்பார் என்று நாங்கள் அஞ்சவுமில்லை.)

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"உங்களுக்கு முன் வாழ்ந்தவர்களில் ஒரு மனிதருக்கு ஒரு கட்டி (புண்) ஏற்பட்டது. அவர் ஒரு கத்தியை எடுத்து (அதனால் அக்கட்டியை அல்லது தன் கையை) வெட்டிக்கொண்டார். அதிலிருந்து இரத்தம் நிற்கவே இல்லை, இறுதியில் அவர் இறந்துவிட்டார். அப்போது கண்ணியமும் உயர்வும் மிக்க அல்லாஹ், 'என் அடியான் (தற்கொலை செய்துகொண்டதன் மூலம்) தனது உயிரை மாய்த்துக்கொள்வதில் என்னை முந்திக்கொண்டான். எனவே, அவனுக்குச் சுவர்க்கத்தை நான் ஹராமாக்கி (தடை செய்து) விட்டேன்' என்று கூறினான்."

ஹஸன் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

"உங்களுக்கு முன் (வாழ்ந்தவர்களில்) ஒரு மனிதர் இருந்தார். அவருக்கு ஒரு புண் (அல்லது கட்டி) ஏற்பட்டது. அது அவருக்குக் கடும் வேதனையை அளித்தபோது, அவர் தமது அம்பறாத்தூணியிலிருந்து ஓர் அம்பை உருவி, (வேதனையைத் தாங்க முடியாமல்) அந்தப் புண்ணைக் குத்திக் கிழித்தார். அதிலிருந்து (வெளியேறிய) இரத்தம் அவர் இறக்கும் வரை நிற்கவே இல்லை. அப்போது உங்கள் இறைவன், 'இவனுக்கு நான் சொர்க்கத்தை ஹராமாக்கி (தடுத்து) விட்டேன்' என்று கூறினான்."

ஜாபிர் பின் அப்தில்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

முஹாஜிர்களில் ஒருவர் அன்சாரிகளில் ஒருவரை(ப் பின்புறத்தில்) அடித்தார். உடனே அந்த அன்சாரி, "அன்சாரிகளே! (உதவிக்கு வாருங்கள்)" என்று (உதவிக்கு) அழைத்தார். அந்த முஹாஜிரும், "முஹாஜிர்களே! (உதவிக்கு வாருங்கள்)" என்று (உதவிக்கு) அழைத்தார்.

இதைக் கேள்வியுற்ற நபி (ஸல்) அவர்கள், "இது என்ன அறியாமைக் காலத்து (ஜாஹிலிய்யா) அழைப்பு?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு மக்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! முஹாஜிர்களில் ஒருவர் அன்சாரிகளில் ஒருவரைப் பின்புறத்தில் அடித்துவிட்டார்" என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அந்த (அறியாமைக் காலத்து அழைப்பை/வாதத்தைக்) கைவிடுங்கள்; ஏனெனில், நிச்சயமாக அது துர்நாற்றம் வீசக்கூடிய (அருவருப்பான)தாகும்" என்று கூறினார்கள்.

அப்போது (நயவஞ்சகர்களின் தலைவன்) அப்துல்லாஹ் பின் உபை பின் சலூல், "அவர்கள் (முஹாஜிர்கள்) அவ்வாறு செய்துவிட்டார்களா? (அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக!) நாங்கள் மதீனாவுக்குத் திரும்பினால், கண்ணியம் மிக்கவர்கள் (நாங்கள்) அற்பர்களை (முஹாஜிர்களை) அங்கிருந்து கட்டாயம் வெளியேற்றுவார்கள்" என்று கூறினான்.

அப்போது உமர் (ரழி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! என்னை விடுங்கள்; இந்த நயவஞ்சகனின் கழுத்தை நான் வெட்டி விடுகிறேன்" என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அவனை விட்டுவிடுங்கள். 'முஹம்மத் தம் தோழர்களையே கொல்கிறார்' என்று மக்கள் பேசிக்கொள்ள வேண்டாம்" என்று கூறினார்கள்.

அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
ஒரு யூதன் ஒரு சிறுமியை (அவள் அணிந்திருந்த) வெள்ளி நகைகளுக்காகக் கொன்றுவிட்டான். (அதற்குப் பழிக்குப் பழியாக - கிஸாஸ் அடிப்படையில்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவனைக் கொன்றார்கள்.

அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு யூதன், ஒரு சிறுமி அணிந்திருந்த வெள்ளி நகைகளுக்காக (அவற்றை அபகரிக்க) அவளை ஒரு கல்லால் அடித்துக் கொன்றான். அவளிடம் உயிர் ஊசலாடிக் கொண்டிருந்த நிலையில் (நபி (ஸல்) அவர்களிடம்) அவள் கொண்டு வரப்பட்டாள்.

அப்போது (நபி (ஸல்) அவர்கள்) அவளிடம், "உன்னை இன்னார் கொன்றாரா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவள் "இல்லை" என்று தன் தலையினால் சைகை செய்தாள். பிறகு இரண்டாவது முறையும் (வேறொரு பெயரைக் குறிப்பிட்டு) கேட்டார்கள். அப்போதும் அவள் "இல்லை" என்று தன் தலையினால் சைகை செய்தாள். பின்னர், மூன்றாவது முறையாக (உண்மையான கொலையாளியைக் குறிப்பிட்டு) அவளிடம் கேட்டபோது, அவள் "ஆம்" என்று (கூறி) தன் தலையினால் சைகை செய்தாள்.

இதையடுத்து, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அந்த யூதனை இரண்டு கற்களுக்கு இடையே வைத்து (அவனது தலையை நசுக்கி மரண தண்டனையை நிறைவேற்றிக்) கொன்றார்கள்.

அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
ஒரு சிறுமியின் தலை இரண்டு கற்களுக்கிடையே நசுக்கப்பட்ட நிலையில் அவள் காணப்பட்டாள். அவளிடம், "உனக்கு இதைச் செய்தது யார்? இன்னாரியா? இன்னாரியா?" என்று (பலருடைய பெயர்களைக் கூறி) கேட்கப்பட்டது. இறுதியாக ஒரு யூதனின் பெயர் குறிப்பிடப்பட்டபோது, அவள் (ஆமாம் என்று) தன் தலையை அசைத்தாள். அந்த யூதன் பிடிக்கப்பட்டு, அவனும் (குற்றத்தை) ஒப்புக்கொண்டான். எனவே, அவனது தலையையும் கற்களால் நசுக்குமாறு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் உத்தரவிட்டார்கள்.

அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

“நிச்சயமாக, (போர்க்களத்திலோ அல்லது தண்டனை நிறைவேற்றும் போதோ) கொலை செய்யும் முறையில் மக்களில் மிகவும் கண்ணியமானவர்கள் (மற்றும் வரம்பு மீறாதவர்கள்) இறைநம்பிக்கையாளர்களே ஆவர்” என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறுவதை நான் கேட்டேன்.

அபூ ரிம்ஸா (ரலி) அறிவிக்கிறார்கள்:
நான் என் தந்தையுடன் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் சென்றேன். நான் அவர்களைப் பார்த்தபோது, என் தந்தை (என்னிடம்), "இவர் யார்?" என்று கேட்டார். அதற்கு நான், "எனக்குத் தெரியாது" என்றேன். என் தந்தை, "இவர்கள்தாம் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள்" என்றார். அவர் அவ்வாறு கூறியதைக் கேட்டவுடன் எனக்கு மெய்சிலிர்த்துவிட்டது (நடுக்கம் ஏற்பட்டது). ஏனெனில், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (தோற்றத்தில்) மற்ற மனிதர்களைப் போன்று இருக்கமாட்டார்கள் என்று நான் நினைத்திருந்தேன். (ஆனால்) அவர்களுக்கு காது வரை நீண்டிருந்த தலைமுடி இருந்தது. அதில் மருதாணி (பூசப்பட்டதற்கான) அடையாளங்கள் இருந்தன. மேலும், அவர்கள் இரண்டு பச்சை நிற ஆடைகளை அணிந்திருந்தார்கள். என் தந்தை அவர்களுக்கு சலாம் கூறினார். பின்னர், அவர்கள் சிறிது நேரம் எங்களிடம் பேசிக் கொண்டிருந்தார்கள்.

அப்போது (என்னைச் சுட்டிக்காட்டி), "இவன் உமது மகனா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு என் தந்தை, "ஆம், கஅபாவின் இறைவன் மீது சத்தியமாக! (இவன் என் மகன் என்பதற்கு) நான் சாட்சியமளிக்கிறேன்" என்றார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக, உமது மகனின் குற்றம் உம்மைச் சாராது; உமது குற்றம் அவனைச் சாராது." பின்னர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "{எந்த ஓர் ஆத்மாவும் மற்றோர் ஆத்மாவின் பாவச் சுமையைச் சுமக்காது}" (அல்குர்ஆன் 6:164) என்ற வசனத்தை ஓதிக்காட்டினார்கள்.

பின்னர் என் தந்தை அவர்களின் இரு தோள்பட்டைகளுக்கு இடையே இருந்த சதைப்புடைப்பை (நபுவ்வத்தின் முத்திரையை) பார்த்துவிட்டு, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் மனிதர்களில் ஒரு சிறந்த மருத்துவன். அதற்கு நான் சிகிச்சையளிக்கட்டுமா?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள் (ஸல்), "அதனைப் படைத்தவனே அதற்கான மருத்துவன் ஆவான்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
குஸாஆ குலத்தினர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் கூட்டாளிகளாக இருந்தனர். கினானா குலத்தின் ஒரு பிரிவினரான பனூ பக்ர் குலத்தினர் அபூசுஃப்யானின் கூட்டாளிகளாக இருந்தனர். ஹுதைபிய்யா உடன்படிக்கை காலத்தில் அவர்களுக்கு இடையே சமாதான ஒப்பந்தம் இருந்தது. அந்த காலகட்டத்தில் பனூ பக்ர் குலத்தினர் குஸாஆ குலத்தினர் மீது திடீர்தாக்குதல் நடத்தினர். எனவே, குஸாஆ குலத்தினர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் உதவி கோரி ஆட்களை அனுப்பினர். ரமலான் மாதத்தில் அவர்களுக்கு உதவி செய்வதற்காக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் புறப்பட்டார்கள். அவர்கள் 'குதைது' என்ற இடத்தை அடையும் வரை நோன்பு நோற்றார்கள், பின்னர் நோன்பை விட்டுவிட்டார்கள். மேலும், "மக்கள் பயணத்தில் நோன்பு நோற்கலாம் அல்லது விட்டுவிடலாம். யார் நோன்பு நோற்கிறாரோ அது அவருக்குப் போதுமானதாகும். யார் நோன்பை விட்டுவிடுகிறாரோ அவர் அதனை (பின்னர்) கழா செய்வது கட்டாயமாகும்" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர் அல்லாஹ் மக்காவை வெற்றியடையச் செய்தான். மக்காவிற்குள் நுழைந்ததும், கஅபாவின் மீது சாய்ந்தவாறு, "பனூ பக்ர் குலத்தினருக்கு எதிராக குஸாஆ குலத்தினரைத் தவிர, மற்றவர்கள் ஆயுதங்களை கீழே போடுங்கள்" என்று கூறினார்கள். அப்போது ஒரு மனிதர் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! முஸ்தலிஃபாவில் ஒரு மனிதர் கொல்லப்பட்டுவிட்டார்" என்று கூறினார். அதற்கு அவர்கள், "இந்த ஹரம் (புனித தலம்) அல்லாஹ்வின் கட்டளையால் புனிதமானதாகும். எனக்கு முன் இருந்தவர்களுக்கும் இது அனுமதிக்கப்பட்டதில்லை, எனக்குப் பின் வருபவர்களுக்கும் இது அனுமதிக்கப்படாது. எனக்குக் கூட ஒரு சிறு பொழுதே இது அனுமதிக்கப்பட்டது. எந்தவொரு முஸ்லிமும் இங்கு ஆயுதத்தை ஏந்துவது அனுமதிக்கப்படாது. இங்குள்ள புற்களைப் பிடுங்கக் கூடாது, மரங்களை வெட்டக் கூடாது, இங்குள்ள வேட்டைப் பிராணிகளை விரட்டக் கூடாது" என்று கூறினார்கள்.

அப்போது ஒரு மனிதர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! 'இத்கிர்' புல்லைத் தவிரவா? ஏனெனில் அது எங்கள் வீடுகளுக்கும், எங்கள் কবர்களுக்கும் தேவைப்படுகிறது" என்று கேட்டார். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "'இத்கிர்' புல்லைத் தவிர" என்று கூறினார்கள்.

மேலும், "அல்லாஹ்விடம் மனிதர்களில் மிகவும் கொடியவர்கள் மூவர்: அல்லாஹ்வின் புனித தலத்தில் கொலையாளி, தன்னைக் கொல்லாதவனைக் கொல்பவன், அறியாமைக் காலத்தின் பழிவாங்கும் எண்ணத்திற்காகக் கொல்பவன்" என்று கூறினார்கள்.

அப்போது ஒரு மனிதர் எழுந்து, "அல்லாஹ்வின் நபியே! நான் இன்னாருடைய அடிமைப் பெண்ணுடன் (விபச்சாரம்) செய்துவிட்டேன். அவள் எனக்கு ஒரு குழந்தையைப் பெற்றெடுத்துள்ளாள். எனவே, என் குழந்தையை என்னிடம் ஒப்படைக்க உத்தரவிடுங்கள்" என்று கூறினார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அது உனது குழந்தை அல்ல. இஸ்லாத்தில் இதற்கு அனுமதி இல்லை. (குற்றச்சாட்டை நிரூபிக்க) சான்று நிறுவப்பட்டால் தவிர, வாதிடப்படுபவர் (எதிர்த்தரப்பினர்) சத்தியம் செய்வதற்கு அதிக உரிமையுடையவர். குழந்தை படுக்கைக்கு (கணவனுக்கு அல்லது எஜமானனுக்கு) உரியதாகும். விபச்சாரம் செய்தவனுக்கு 'அத்லிப்' தான் கிடைக்கும்" என்று கூறினார்கள்.

அப்போது ஒரு மனிதர், "அல்லாஹ்வின் நபியே! 'அத்லிப்' என்றால் என்ன?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், "கல் (கல்லடி) ஆகும். எவனொருவன் தனக்கு உரிமையற்ற பெண்ணுடனோ அல்லது மற்றவர்களின் மனைவியுடனோ விபச்சாரம் செய்து, அவள் குழந்தையைப் பெற்றெடுத்தால், அது அவனது குழந்தை அல்ல. அவன் அக்குழந்தைக்கு வாரிசாக மாட்டான், அக்குழந்தையும் அவனுக்கு வாரிசாகாது.

இறைநம்பிக்கையாளர்கள் மற்றவர்களுக்கு எதிராக ஒரு கையாக (ஒற்றுமையாக) இருப்பார்கள். அவர்களின் இரத்தங்களுக்குச் சமமான மதிப்பு உண்டு. அவர்களில் எளியவர் அடைக்கலம் கொடுத்தாலும் அது அனைவரையும் கட்டுப்படுத்தும். அவர்களில் தொலைவில் உள்ளவர் (எதிரிகளிடமிருந்து பெறும் செல்வத்தை) அனைவருக்கும் திருப்பித் தருவார்.

ஒரு காஃபிருக்காக (இறைமறுப்பாளனுக்காக) ஒரு முஃமின் (இறைநம்பிக்கையாளர்) கொல்லப்பட மாட்டார். ஒப்பந்தம் செய்துள்ளவர் அவரது ஒப்பந்தக் காலத்தில் (ஒரு காஃபிருக்காக) கொல்லப்பட மாட்டார்.

இரு வேறு மார்க்கங்களைச் சேர்ந்தவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் வாரிசாக மாட்டார்கள்.

ஒரு பெண்ணை அவளது தந்தையின் சகோதரியுடனோ (அத்தையுடனோ) அல்லது தாயின் சகோதரியுடனோ (சித்தியுடனோ) சேர்த்து ஒரே நேரத்தில் திருமணம் செய்யக் கூடாது.

எந்தவொரு பெண்ணும் மஹ்ரம் (திருமணம் செய்யத் தகாத உறவினர்) இல்லாமல் மூன்று நாட்கள் பயணம் செய்யக் கூடாது.

ஃபஜ்ர் தொழுகைக்குப் பின் சூரியன் உதிக்கும் வரை தொழக் கூடாது. அஸர் தொழுகைக்குப் பின் சூரியன் மறையும் வரை தொழக் கூடாது" என்று கூறினார்கள்.

யஃலா பின் உமைய்யா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் 'உஸ்ரா' (எனும் சிரமமான தபூக்) போரில் கலந்துகொண்டேன். என்னைப் பொறுத்தவரை என்னுடைய நற்செயல்களில் மிகவும் உறுதியான (நம்பிக்கைக்குரிய) செயலாக அதனையே நான் கருதினேன். என்னிடம் கூலிக்கு வேலை செய்யும் நபர் ஒருவர் இருந்தார். அவர் மற்றொரு மனிதருடன் சண்டையிட்டார். அவர்களில் ஒருவர் மற்றவரை(க் கையில்) கடித்துவிட்டார். (கடிக்கப்பட்டவர்) தன் விரலை (அவரது வாயிலிருந்து பலமாக) இழுத்தார். அப்போது (கடித்தவரின்) இரண்டு முன் பற்கள் விழுந்துவிட்டன. உடனே அவர் (பற்களை இழந்தவர்) நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் (முறையிட) வந்தார். நபி (ஸல்) அவர்கள் அந்தப் பற்களுக்கு (இழப்பீடு ஏதுமில்லை எனக்கூறி அதனை) வீணானதாக ஆக்கிவிட்டார்கள். (மேலும்) "ஆண் ஒட்டகம் கடிப்பதைப் போன்று நீர் (அவரது கையை) கடித்துக் கொண்டிருக்கும்போது, அவர் தன் கையை உமது வாயிலேயே விட்டுக்கொண்டிருக்க வேண்டும் (என்று எதிர்பார்க்கிறீரா)?" என்று கேட்டார்கள்.

இம்ரான் பின் ஹுஸைன் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு மனிதர் மற்றொரு மனிதருடன் சண்டையிட்டார். அப்போது (அவர்களில்) ஒருவர் மற்றவரின் கையைக் கடித்தார். (கடிக்கப்பட்டவர் தன் கையை பலமாக இழுத்ததால்) கடித்தவருடைய முன்பல் விழுந்துவிட்டது. அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "உங்களில் ஒருவர் ஆண் ஒட்டகம் கடிப்பதைப் போன்று (தன் சகோதரனைப் பிடித்துக்) கடிப்பாரா?" என்று கேட்டுவிட்டு, (விழுந்த) அந்தப் பல்லுக்கான (இழப்பீட்டுத் தொகையை) ரத்து செய்தார்கள்.

இம்ரான் பின் ஹுஸைன் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு மனிதர் (மற்றொரு) மனிதரின் கையைக் கடித்தார். (கடிக்கப்பட்ட) அவர் தனது கையை இவ்வாறாக (வேகமாக) இழுத்தார்; அப்போது (கடித்தவரின்) வாயிலிருந்து கையை விடுவித்தபோது, அவரது (கடித்தவரின்) இரண்டு முன்பற்களும் விழுந்துவிட்டன. அவர்கள் (இருவரும்) நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் (இது குறித்து) வழக்காடினர். அப்போது நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "உங்களில் ஒருவர் தனது சகோதரரை ஓர் ஆண் ஒட்டகம் கடிப்பதைப் போன்று கடிப்பாரா? உனக்கு (பற்களுக்காக) எவ்வித இழப்பீடும் (திய்யத்) கிடையாது" என்று கூறினார்கள்.

யஃலா பின் உமய்யா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒருவர் மற்றொருவரின் கையைக் கடித்துவிட்டார். (கடிபட்டவர்) அவரிடமிருந்து தன் கையை (வேகமாக) இழுத்தபோது, கடித்தவரின் இரண்டு முன் பற்களும் உதிர்ந்துவிட்டன. (இது தொடர்பாக) நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் (முறையிடப்பட்டபோது), அந்தப் பற்களுக்கான (இழப்பீட்டுத் தொகையை) அவர்கள் ரத்து செய்தார்கள். மேலும், "ஒரு ஆண் ஒட்டகம் கடிப்பதைப் போன்று நீ அவனைக் கடிக்க நினைத்தாயா?" என்று (கடித்தவரிடம்) கேட்டார்கள்.

ஸஹ்ல் பின் ஸஅத் அஸ்-ஸாஇதீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு மனிதர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் (வீட்டு)க் கதவில் இருந்த ஒரு துளையின் வழியாக எட்டிப் பார்த்தார். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், தமது தலையைச் சொரிவதற்குப் பயன்படுத்தும் சீப்பு (போன்ற ஒரு கருவி) ஒன்றைத் தம் கையில் வைத்திருந்தார்கள். அவரைக் கண்டதும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "நீ (அங்கிருந்து) என்னைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறாய் என்று எனக்கு (முன்கூட்டியே) தெரிந்திருந்தால், இதைக் கொண்டு உனது கண்ணைக் குத்தியிருப்பேன்! (வீட்டிற்குள் நுழைய) அனுமதி கோருதல் என்பது கடமையாக்கப்பட்டதே, (பிறரின் அந்தரங்கங்களைப்) பார்ப்பதிலிருந்து (தடுத்துக் கொள்வதற்)காகத்தான்!" என்று கூறினார்கள்.

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"யாராவது ஒருவர் (அனுமதியின்றி) உங்களை எட்டிப் பார்த்தால், நீங்கள் (ஒரு சிறு கல்லை) அவர் மீது எறிந்து அவருடைய கண்ணைப் பொட்டையாக்கி விட்டாலும், உங்கள் மீது எந்தக் குற்றமும் (பழிபாவமும்) இல்லை."

(இதேக் கருத்தமைந்த செய்தி மற்றொரு அறிவிப்பாளர் தொடர் வழியாகவும் அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்களிடமிருந்து பதிவாகியுள்ளது).

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"உங்களுடைய அனுமதியின்றி எவரேனும் உங்கள் வீட்டிற்குள் (மறைவாக) எட்டிப் பார்க்கும்போது, நீங்கள் அவர் மீது ஒரு சிறு கல்லை எறிந்து, (அதன் விளைவாக) அவரது கண்ணைப் பறித்துவிட்டாலும் (அல்லது காயப்படுத்திவிட்டாலும்) உங்கள் மீது எந்தக் குற்றமும் (பாவமும்) இல்லை."

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"யாராவது ஒரு சமூகத்தாரின் (வீட்டாருடைய) அனுமதியின்றி அவர்களின் வீட்டிற்குள் எட்டிப்பார்த்து, (அதனால்) அவர்கள் அவருடைய கண்ணைக் குத்திவிட்டால், அதற்காக (அவருக்கு) எவ்வித இழப்பீடும் (தியத்) கிடையாது; பழிக்குப் பழிவாங்கும் உரிமையும் (கிஸாஸ்) கிடையாது."

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"கால்நடைகள் (தன்னிச்சையாக) ஏற்படுத்தும் காயம் (அதன் உரிமையாளருக்கு) இழப்பீடு அற்றதாகும். கிணறு (தோண்டும்போது அல்லது அதில் விழுந்து ஏற்படும் விபத்து) இழப்பீடு அற்றதாகும். சுரங்கம் (தோண்டும்போது ஏற்படும் விபத்து) இழப்பீடு அற்றதாகும். மேலும், 'ரிகாஸ்' (எனப்படும் புதையலில்) ஐந்தில் ஒரு பங்கு (வழங்குவது) கடமையாகும்."

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"(கால்நடை போன்ற) வாய்பேசாத பிராணிகள் (பிறருக்கு) ஏற்படுத்தும் காயத்திற்கு இழப்பீடு இல்லை. (யாராவது ஒருவரது நிலத்தில் தோண்டப்படும்) கிணற்றினால் (ஏற்படும் விபத்திற்கு) இழப்பீடு இல்லை. (யாராவது ஒருவரது நிலத்தில் தோண்டப்படும்) சுரங்கத்தினால் (ஏற்படும் விபத்திற்கு) இழப்பீடு இல்லை. மேலும், (பூமிக்கடியில் கண்டெடுக்கப்படும்) புதையலில் (ரிகாஸ்) ஐந்தில் ஒரு பங்கு (அரசுக்கு வரியாக) வழங்கப்பட வேண்டும்."

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"கால்நடை (ஏற்படுத்தும்) காயம் இழப்பீடு அற்றதாகும். கிணறு (தோண்டும்போது அல்லது அதில் விழும்போது ஏற்படும் விபத்து) இழப்பீடு அற்றதாகும். (பூமிக்குள் புதைந்து கிடக்கும்) புதையலில் ஐந்தில் ஒரு பங்கு (அரசுக்குச் செலுத்த வேண்டிய கடமை) உண்டு."

முஹய்யிஸா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: பராஉ பின் ஆஸிப் (ரலி) அவர்களுக்குச் சொந்தமான ஒரு பெண் ஒட்டகம் (ஒருவரின்) தோட்டத்திற்குள் நுழைந்து, அதில் நாசத்தை (சேதத்தை) ஏற்படுத்தியது. அப்போது, "பகலில் தோட்டத்தைப் பாதுகாப்பது தோட்டத்துக்காரர்களின் பொறுப்பு என்றும், இரவில் கால்நடைகளைப் பாதுகாப்பது கால்நடை உரிமையாளர்களின் பொறுப்பு" என்றும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தீர்ப்பளித்தார்கள்.

ஸஹ்ல் பின் அபீ ஹத்மா (ரழி) மற்றும் ராஃபிஉ பின் கதீஜ் (ரழி) ஆகியோர் அறிவிக்கிறார்கள்:

அப்துல்லாஹ் பின் ஸஹ்ல், முஹய்யிஸா பின் மஸ்ஊத் ஆகியோர் தங்களின் ஒரு தேவைக்காக கைபருக்குச் சென்றனர். (அங்கு) அவர்கள் இருவரும் (தனித்தனியாகப்) பிரிந்து சென்றனர். அப்போது அப்துல்லாஹ் பின் ஸஹ்ல் (மர்மமான முறையில்) கொல்லப்பட்டார்.

எனவே, அவருடைய சகோதரர் அப்துர்ரஹ்மான் பின் ஸஹ்ல், மற்றும் (அவருடைய) பெரிய தந்தை மகன்களான ஹுவய்யிஸா (மற்றும் முஹய்யிஸா) ஆகியோர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தனர். அப்துர்ரஹ்மான் (முதலில்) பேசத் துவங்கினார். (அவர் வயதில் சிறியவராக இருந்ததால்) நபி (ஸல்) அவர்கள், "பெரியவர் (முதலில் பேசட்டும்)! பெரியவர்!" என்றார்கள்.

அதன்பின் அவர்கள் தங்களது தோழரின் (கொலை) விவகாரம் குறித்துப் பேசினார்கள். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "உங்களில் ஐம்பது பேர் சத்தியம் செய்து, உங்களுடைய தோழருக்கான (இரத்தப்பழி வாங்கும்) உரிமையை நீங்கள் நிலைநாட்டிக் கொள்ளலாம் - அல்லது (நபி ஸல் அவர்கள்) 'கொல்லப்பட்டவருக்கான உரிமையைப் பெற்றுக்கொள்ளலாம்' என்று கூறினார்கள்."

அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நாங்கள் (அந்தக் கொலையை) நேரில் பார்க்கவில்லை. எப்படி நாங்கள் (கொலையாளி யாரெனச்) சத்தியம் செய்வது?" என்று கேட்டார்கள்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், "அப்படியானால், யூதர்கள் ஐம்பது சத்தியங்கள் செய்து, (இந்தக் கொலையிலிருந்து) தங்களை குற்றமற்றவர்களாக உங்களிடம் நிரூபித்துக் கொள்வார்கள்" என்றார்கள்.

அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவர்கள் (உண்மையை ஏற்காத) நிராகரிக்கும் கூட்டத்தினர் ஆவர் (அவர்களின் சத்தியத்தை எப்படி ஏற்பது?)" என்று கேட்டார்கள்.

ஆகவே, (பிரச்சினைக்குத் தீர்வு காணும் விதமாக) நபி (ஸல்) அவர்கள் தங்களது தரப்பிலிருந்தே (அரசு கருவூலத்திலிருந்து) அவருக்குரிய இரத்த இழப்பீட்டை (தியத்தை) வழங்கினார்கள்.

(இதனை அறிவிக்கும்) ஸஹ்ல் (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "ஒரு நாள் நான் அவர்களின் ஒட்டகக் கொட்டகைக்குள் நுழைந்தேன். அப்போது அந்த (இழப்பீடாக வழங்கப்பட்ட) ஒட்டகங்களில் ஒன்று என்னை உதைத்துவிட்டது."