مشكاة المصابيح

5. كتاب الصلاة

மிஷ்காத் அல்-மஸாபீஹ்

5. பிரார்த்தனை

وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «الصَّلَوَاتُ الْخَمْسُ وَالْجُمُعَةُ إِلَى الْجُمُعَةِ وَرَمَضَانُ إِلَى رَمَضَانَ مُكَفِّرَاتٌ لَمَّا بَيْنَهُنَّ إِذَا اجْتُنِبَتِ الْكَبَائِر» . رَوَاهُ مُسلم
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அறிவித்தார்கள், “பெரும் பாவங்கள் தவிர்க்கப்படும் பட்சத்தில், ஐவேளை தினசரி தொழுகைகளும், ஒரு ஜும்ஆவிலிருந்து மறு ஜும்ஆ வரையும், ஒரு ரமழானிலிருந்து மறு ரமழான் வரையும், அவற்றுக்கு இடையே ஏற்படும் பாவங்களுக்குப் பரிகாரங்களாகும்.”

இதை முஸ்லிம் அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: أَرَأَيْتُمْ لَوْ أَنَّ نَهْرًا بِبَابِ أَحَدِكُمْ يَغْتَسِلُ فِيهِ كُلَّ يَوْمٍ خَمْسًا هَلْ يَبْقَى مِنْ دَرَنِهِ شَيْءٌ؟ قَالُوا: لَا يَبْقَى مِنْ دَرَنِهِ شَيْءٌ. قَالَ: فَذَلِكَ مَثَلُ الصَّلَوَاتِ الْخَمْسِ يَمْحُو اللَّهُ بِهِنَّ الْخَطَايَا
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அவர் அறிவிக்கிறார்: “சொல்லுங்கள்! உங்களில் ஒருவருடைய வாசலில் ஒரு நதி இருந்து, அதில் அவர் தினமும் ஐந்து முறை குளித்தால், அவருடைய அழுக்குகளில் ஏதேனும் மீதம் இருக்குமா?” அதற்கு அவர்கள், “அவருடைய அழுக்குகளில் எதுவும் மீதம் இருக்காது” என்று கூறினர். அவர்கள் (ஸல்) கூறினார்கள்: “அதுவே ஐவேளைத் தொழுகைகளின் உதாரணமாகும். இவற்றின் மூலம் அல்லாஹ் பாவங்களை அழிக்கிறான்.”

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ قَالَ: إِنَّ رَجُلًا أَصَابَ مِنِ امْرَأَةٍ قُبْلَةً فَأَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرَهُ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى: (وَأَقِمِ الصَّلَاةَ طَرَفَيِ النَّهَارِ وَزُلَفًا مِنَ اللَّيْل إِن الْحَسَنَات يذْهبن السَّيِّئَات) فَقَالَ الرَّجُلُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلِي هَذَا؟ قَالَ: «لِجَمِيعِ أُمَّتِي كُلِّهِمْ» . وَفِي رِوَايَةٍ: «لِمَنْ عَمِلَ بِهَا مِنْ أُمَّتِي»
இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
ஒரு மனிதர் ஒரு பெண்ணை முத்தமிட்டுவிட்டு, நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து அதுபற்றித் தெரிவித்தார். அப்போது அல்லாஹ் தஆலா, "வ அக்விமிஸ் ஸலாத்த தரஃபயிந் நஹாரி வ ஸுலஃபன் மினல் லைல்; இன்னல் ஹஸனாதி யுத்ஹிப்னஸ் ஸய்யிஆத்" (பகலின் இரு முனைகளிலும், இரவின் பகுதிகளிலும் தொழுகையை நிலைநிறுத்துவீராக; நிச்சயமாக நற்செயல்கள், தீச்செயல்களைப் போக்கிவிடும்) என்று அருளினான். அந்த மனிதர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இது எனக்கு மட்டும்தானா?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், "என் சமூகத்தார் அனைவருக்கும் (உரியது)" என்று கூறினார்கள்.
மற்றொரு அறிவிப்பில், "என் சமூகத்தாரில் இதன்படி செயல்படுபவர்களுக்கு" என்று உள்ளது.

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: جَاءَ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَصَبْتُ حَدًّا فأقمه عَليّ قَالَ وَلم يسْأَله عَنهُ قَالَ وَحَضَرَتِ الصَّلَاةُ فَصَلَّى مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا قَضَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الصَّلَاة قَامَ إِلَيْهِ الرَّجُلُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَصَبْتُ حَدًّا فأقم فِي كتاب الله قَالَ أَلَيْسَ قَدْ صَلَّيْتَ مَعَنَا قَالَ نَعَمْ قَالَ فَإِنَّ اللَّهَ قَدْ غَفَرَ لَكَ ذَنْبَكَ أَو قَالَ حدك "
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: ஒருவர் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே, நான் தண்டனைக்குரிய ஒரு செயலைச் செய்துவிட்டேன், எனவே எனக்கு அதை நிறைவேற்றுங்கள்" என்று கூறினார்.

நபியவர்கள் (ஸல்) அவரிடம் அதைப் பற்றி விசாரிக்கவில்லை, மேலும் தொழுகைக்கான நேரம் வந்தபோது அந்த மனிதர் நபியவர்களுடன் (ஸல்) சேர்ந்து தொழுதார்.

பின்னர் நபியவர்கள் (ஸல்) தொழுகையை முடித்தபோது, அந்த மனிதர் எழுந்து நின்று, "அல்லாஹ்வின் தூதரே, நான் தண்டனைக்குரிய ஒரு செயலைச் செய்துவிட்டேன், எனவே அல்லாஹ் விதித்ததை எனக்கு நிறைவேற்றுங்கள்" என்று கூறினார்.

அவர்கள் (ஸல்) கேட்டார்கள், "நீர் எங்களுடன் சேர்ந்து தொழவில்லையா?" அதற்கு அவர் 'ஆம்' என்று பதிலளித்தபோது, அவர்கள் (ஸல்) கூறினார்கள், "சரி, அல்லாஹ் உமது குற்றத்தை, அல்லது “உமது தண்டனையை” மன்னித்துவிட்டான்."

(புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்.)
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ: سَأَلْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَي الْأَعْمَال أحب إِلَى الله قَالَ: «الصَّلَاةُ لِوَقْتِهَا» قُلْتُ ثُمَّ أَيُّ قَالَ: «بِرُّ الْوَالِدَيْنِ» قُلْتُ ثُمَّ أَيُّ قَالَ: «الْجِهَادُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ» قَالَ حَدَّثَنِي بِهِنَّ وَلَوِ استزدته لزادني
இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) கூறினார்கள்:

நான் நபி (ஸல்) அவர்களிடம், 'அல்லாஹ்வுக்கு மிகவும் பிரியமான செயல் எது?' என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "அதற்குரிய நேரத்தில் தொழுகையை நிறைவேற்றுவது" என்று பதிலளித்தார்கள்.

'அதற்கு அடுத்தது எது?' என்று நான் கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், 'பெற்றோருக்கு நன்மை செய்வது' என்று பதிலளித்தார்கள்.

'அதற்கு அடுத்தது எது?' என்று நான் கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், 'அல்லாஹ்வின் பாதையில் ஜிஹாத் செய்வது' என்று பதிலளித்தார்கள்.

அவர்கள் (இப்னு மஸ்ஊத்) கூறினார்கள்: "அவர்கள் (நபி (ஸல்)) இவற்றை எனக்குக் கூறினார்கள். நான் அவர்களிடம் இன்னும் கேட்டிருந்தால், அவர்கள் இன்னும் அதிகமாகக் கூறியிருப்பார்கள்."

(புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்.)
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ جَابِرٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «بَيْنَ الْعَبْدِ وَبَيْنَ الْكُفْرِ ترك الصَّلَاة» . رَوَاهُ مُسلم
ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “ஒரு மனிதனுக்கும் இறைமறுப்புக்கும் இடையில் இருப்பது தொழுகையை விடுவதாகும்” என்று கூறினார்கள்.

இதை முஸ்லிம் அவர்கள் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «خَمْسُ صَلَوَاتٍ افْتَرَضَهُنَّ اللَّهُ تَعَالَى مَنْ أَحْسَنَ وُضُوءَهُنَّ وَصَلَّاهُنَّ لوقتهن وَأتم ركوعهن خشوعهن كَانَ لَهُ عَلَى اللَّهِ عَهْدٌ أَنْ يَغْفِرَ لَهُ وَمَنْ لَمْ يَفْعَلْ فَلَيْسَ لَهُ عَلَى اللَّهِ عَهْدٌ إِنْ شَاءَ غَفَرَ لَهُ وَإِنْ شَاءَ عَذَّبَهُ» . رَوَاهُ أَحْمَدُ وَأَبُو دَاوُدَ وَرَوَى مَالك وَالنَّسَائِيّ نَحوه
உபாதா பின் அஸ்-ஸாமித் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “ஐந்து நேரத் தொழுகைகளை அல்லாஹ் கடமையாக்கி இருக்கிறான். எவர் ஒருவர் அவற்றுக்காக அழகிய முறையில் உளூ செய்து, அவற்றை அவற்றின் உரிய நேரத்தில் தொழுது, மேலும் அவற்றின் ருகூவையும் பணிவையும் முழுமையாக நிறைவேற்றுகிறாரோ, அவரை மன்னிப்பதாக அல்லாஹ்விடம் அவருக்கு ஓர் உடன்படிக்கை இருக்கிறது; ஆனால், எவர் ஒருவர் அவ்வாறு செய்யவில்லையோ, அவருக்கு (அல்லாஹ்விடம்) எந்த உடன்படிக்கையும் இல்லை. அவன் நாடினால் அவனை மன்னிக்கலாம், ஆனால் அவன் நாடினால் அவனைத் தண்டிக்கலாம்.”

இதனை அஹ்மத் மற்றும் அபூ தாவூத் பதிவுசெய்துள்ளார்கள், மேலும் மாலிக் மற்றும் நஸாயீ இதே போன்ற ஒன்றை பதிவுசெய்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي أُمَامَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «صَلُّوا خَمْسَكُمْ وَصُومُوا شَهْرَكُمْ وَأَدُّوا زَكَاةَ أَمْوَالِكُمْ وَأَطِيعُوا ذَا أَمْرِكُمْ تدْخلُوا جنَّة ربكُم» . رَوَاهُ أَحْمد وَالتِّرْمِذِيّ
அபூ உமாமா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “உங்கள் ஐவேளைத் தொழுகைகளைத் தொழுங்கள்; உங்கள் மாதத்தில் நோன்பு நோருங்கள்; உங்கள் செல்வங்களின் ஸகாத்தைக் கொடுங்கள்; மேலும் உங்களுக்கு அதிகாரத்தில் உள்ளவர்களுக்குக் கீழ்ப்படியுங்கள்; (அவ்வாறு செய்தால்) நீங்கள் உங்கள் இறைவனின் சொர்க்கத்தில் நுழைவீர்கள்.”

இதை அஹ்மத் மற்றும் திர்மிதீ ஆகியோர் அறிவிக்கிறார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مُرُوا أَوْلَادَكُمْ بِالصَّلَاةِ وَهُمْ أَبْنَاءُ سَبْعِ سِنِينَ وَاضْرِبُوهُمْ عَلَيْهَا وَهُمْ أَبْنَاءُ عَشْرٍ سِنِين وَفَرِّقُوا بَيْنَهُمْ فِي الْمَضَاجِعِ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَكَذَا رَوَاهُ فِي شرح السّنة عَنهُ
وَفِي المصابيح عَن سُبْرَة بن معبد
அம்ர் இப்னு ஷுஐப் அவர்கள் தனது தந்தை வழியாக, தனது பாட்டனார் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்ததாகக் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “உங்கள் பிள்ளைகளுக்கு அவர்கள் ஏழு வயதை அடையும்போது தொழுகையைக் கடைப்பிடிக்குமாறு கட்டளையிடுங்கள். மேலும் அவர்கள் பத்து வயதை அடையும்போது (தொழாவிட்டால்) அதற்காக அவர்களை அடியுங்கள். மேலும் படுக்கைகளில் அவர்களுக்கிடையே பிரிவை ஏற்படுத்துங்கள்.”

இதை அபூ தாவூத் பதிவு செய்துள்ளார். மேலும் ஷர்ஹுஸ் ஸுன்னாவில் இவ்வாறே அவரிடமிருந்து பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. அல்-மஸாபீஹ் நூலில் ஸப்ரா இப்னு மஃபத் (ரழி) அவர்கள் வழியாகப் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.

ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன், ஹஸன் (அல்பானி)
حسن, حسن (الألباني)
وَعَنْ بُرَيْدَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «الْعَهْدُ الَّذِي بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ الصَّلَاةُ فَمَنْ تَرَكَهَا فَقَدْ كَفَرَ» . رَوَاهُ أَحْمَدُ وَالتِّرْمِذِيّ وَالنَّسَائِيّ وَابْن مَاجَه
புரைதா (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “நமக்கும் அவர்களுக்குமிடையே உள்ள உடன்படிக்கை தொழுகையாகும். எனவே, அதனை எவர் கைவிடுகிறாரோ, அவர் நிராகரிப்பாளராகிவிட்டார்” என்று கூறியதாக அறிவித்தார்கள். இதனை அஹ்மத், திர்மிதீ, நஸாயீ மற்றும் இப்னு மாஜா ஆகியோர் அறிவிக்கிறார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ: جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي عَالَجْتُ امْرَأَةً فِي أَقْصَى الْمَدِينَةِ وَإِنِّي أَصَبْتُ مِنْهَا مَا دُونَ أَنْ أَمَسَّهَا فَأَنَا هَذَا فَاقْضِ فِيَّ مَا شِئْتَ. فَقَالَ عُمَرَ لَقَدْ سَتَرَكَ اللَّهُ لَو سترت نَفْسِكَ. قَالَ وَلَمْ يَرُدَّ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيْهِ شَيْئًا فَقَامَ الرَّجُلُ فَانْطَلَقَ فَأَتْبَعَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلًا فَدَعَاهُ وتلا عَلَيْهِ هَذِه الْآيَة (أقِم الصَّلَاةَ طَرَفَيِ النَّهَارِ وَزُلَفًا مِنَ اللَّيْلِ إِنَّ الْحَسَنَات يذْهبن السَّيِّئَات ذَلِك ذكرى لِلذَّاكِرِينَ) فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ يَا نَبِيَّ اللَّهِ هَذَا لَهُ خَاصَّة قَالَ: «بل للنَّاس كَافَّة» . رَوَاهُ مُسلم
அப்துல்லாஹ் இப்னு மஸ்ஊத் (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

ஒரு மனிதர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் மதீனாவின் புறநகர்ப் பகுதியில் ஒரு பெண்ணுடன் (தனித்திருந்து), அவளுடன் தாம்பத்திய உறவு கொள்வதைத் தவிர மற்ற அனைத்தையும் செய்துவிட்டேன். இதோ நான் (தங்கள் முன்னிலையில்) இருக்கிறேன். என்னைப் பற்றி நீங்கள் விரும்பிய தீர்ப்பை அளியுங்கள்" என்றார்.

அதற்கு உமர் (ரலி) அவர்கள், "அல்லாஹ் உமது (பாவச்)செயலை மறைத்துவிட்டான். நீரும் இதை உம்முடனேயே மறைத்திருக்கக் கூடாதா!" என்று கூறினார்கள்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் அவருக்கு எந்தப் பதிலும் அளிக்கவில்லை. எனவே, அந்த மனிதர் எழுந்து சென்றுவிட்டார். பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரை அழைத்துவருமாறு ஒருவரை அவருக்குப் பின்னால் அனுப்பி, இந்த வசனத்தை அவருக்கு ஓதிக்காட்டினார்கள்:

**"அகிமிஸ் ஸலாத்த தரஃபயிந் நஹாரி வஸுலஃபன் மினல் லைலி, இன்னல் ஹஸனாத்தி யுத்ஹிப்னஸ் செய்யிஆத்தி, தாலிக திக்ரா லித்தாகிரீன்."**

(இதன் பொருள்): "மேலும், பகலின் இரு முனைகளிலும், இரவின் சில பகுதிகளிலும் தொழுகையை நிலைநாட்டுவீராக. நிச்சயமாக, நற்செயல்கள் தீய செயல்களை அகற்றிவிடும். இது (இறைவனை) நினைவுகூருபவர்களுக்கு ஒரு நல்லுபதேசமாகும்" (அல்-குர்ஆன், 11:114).

அங்கிருந்த மக்களில் ஒருவர், "அல்லாஹ்வின் நபியே! இது அவருக்கு மட்டும் உரியதா?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், "இல்லை, இது எல்லா மக்களுக்கும் உரியது" என்று பதிலளித்தார்கள்.

(நூல்: முஸ்லிம்)

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي ذَرٍّ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: خَرَجَ زَمَنَ الشِّتَاءِ وَالْوَرَقُ يَتَهَافَتُ فَأَخَذَ بِغُصْنَيْنِ مِنْ شَجَرَةٍ قَالَ فَجَعَلَ ذَلِكَ الْوَرَقُ يَتَهَافَتُ قَالَ فَقَالَ: «يَا أَبَا ذَرٍّ» قُلْتُ لَبَّيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ: «إِنَّ العَبْد الْمُسلم ليصل الصَّلَاة يُرِيد بهَا وَجه الله فتهافت عَنهُ ذنُوبه كَمَا يتهافت هَذَا الْوَرَقُ عَنْ هَذِهِ الشَّجَرَةِ» . رَوَاهُ أَحْمَدُ
அபூ தர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“குளிர்காலத்தில் இலைகள் உதிர்ந்து கொண்டிருந்த சமயத்தில் நபி (ஸல்) அவர்கள் வெளியே சென்றார்கள். அவர்கள் ஒரு மரத்தின் இரண்டு கிளைகளைப் பிடித்தார்கள்; உடனே அந்த இலைகள் உதிரத் தொடங்கின. அப்போது அவர்கள், ‘அபூ தர்ரே!’ என்றார்கள். நான், ‘அல்லாஹ்வின் தூதரே! இதோ (தங்கள் அழைப்பிற்குப்) பதிலளிக்கிறேன்’ என்றேன். அவர்கள் கூறினார்கள்: ‘நிச்சயமாக ஒரு முஸ்லிமான அடியார் அல்லாஹ்வின் திருப்தியை நாடி தொழுகையை நிறைவேற்றும்போது, இந்த மரத்திலிருந்து இந்த இலைகள் உதிர்வதைப் போல அவருடைய பாவங்கள் அவரை விட்டும் உதிர்கின்றன.’”
இதை அஹ்மத் அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حسن (الألباني)
وَعَن زيد بن خَالِد الْجُهَنِيِّ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ صَلَّى سَجْدَتَيْنِ لَا يَسْهُو فِيهِمَا غَفَرَ اللَّهُ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ» . رَوَاهُ أَحْمَدُ
ஸைத் இப்னு காலித் அல்ஜுஹனீ (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இவ்வாறு கூறினார்கள் என அறிவித்தார்கள்: “யாரேனும் இரண்டு ரக்அத்துகள் தொழுது, அவற்றில் கவனக்குறைவு ஏற்படாமல் இருந்தால், அல்லாஹ் அவருடைய முந்தைய பாவங்களை மன்னிப்பான்.” இதனை அஹ்மத் அறிவிக்கின்றார்.

ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حسن (الألباني)
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: أَنَّهُ ذَكَرَ الصَّلَاةَ يَوْمًا فَقَالَ: «مَنْ حَافَظَ عَلَيْهَا كَانَتْ لَهُ نُورًا وَبُرْهَانًا وَنَجَاةً يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَمن لم يحافظ عَلَيْهَا لم يكن لَهُ نور وَلَا برهَان وَلَا نجاة وَكَانَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مَعَ قَارُونَ وَفِرْعَوْنَ وَهَامَانَ وَأُبَيِّ بْنِ خَلَفٍ» . رَوَاهُ أَحْمَدُ وَالدَّارِمِيُّ وَالْبَيْهَقِيُّ فِي شُعَبِ الْإِيمَانِ
அப்துல்லாஹ் இப்னு அம்ர் இப்னு அல்-ஆஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு நாள் நபி (ஸல்) அவர்கள் தொழுகையைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டுக் கூறினார்கள்: “யார் அதை (தொழுகையை)ப் பேணித் தொழுகிறாரோ, அது அவருக்கு மறுமை நாளில் ஒளியாகவும், ஆதாரமாகவும், ஈடேற்றமாகவும் இருக்கும். யார் அதைப் பேணவில்லையோ, அது அவருக்கு ஒளியாகவோ, ஆதாரமாகவோ, ஈடேற்றமாகவோ இருக்காது. மேலும் மறுமை நாளில் அவர் காரூன், ஃபிர்அவ்ன், ஹாமான் மற்றும் உபை இப்னு கலஃப் ஆகியோருடன் இருப்பார்.”

(இதை அஹ்மத், தாரிமி மற்றும் பைஹகீ ஆகியோர் ஷுஅபுல் ஈமான் நூலில் அறிவித்துள்ளனர்).

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَن عبد الله بن شَقِيق قَالَ: كَانَ أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَرَوْنَ شَيْئًا مِنَ الْأَعْمَالِ تَركه كفر غير الصَّلَاة. رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
அப்துல்லாஹ் இப்னு ஷகீக் கூறினார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தோழர்கள் (ரழி) தொழுகையைத் தவிர, வேறு எந்த நற்செயல்களையும் கைவிடுவதை இறைமறுப்பு என்று கருதவில்லை.

இதை திர்மிதீ அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَن أبي الدَّرْدَاء قَالَ: أَوْصَانِي خَلِيلِي أَنْ لَا تُشْرِكَ بِاللَّهِ شَيْئًا وَإِنْ قُطِّعْتَ وَحُرِّقْتَ وَلَا تَتْرُكْ صَلَاةً مَكْتُوبَة مُتَعَمدا فَمن تَركهَا مُتَعَمدا فقد بَرِئت مِنْهُ الذِّمَّةُ وَلَا تَشْرَبِ الْخَمْرَ فَإِنَّهَا مِفْتَاحُ كل شَرّ. رَوَاهُ ابْن مَاجَه
அபூ தர்தா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

என் நண்பர் (ஸல்) அவர்கள் எனக்கு இவ்வாறு அறிவுரை கூறினார்கள், “நீங்கள் துண்டு துண்டாக வெட்டப்பட்டாலும், எரிக்கப்பட்டாலும் அல்லாஹ்வுக்கு எதையும் இணையாக்காதீர்கள்; கடமையான தொழுகையை வேண்டுமென்றே விட்டுவிடாதீர்கள், ஏனெனில், எவரேனும் வேண்டுமென்றே அதை விட்டுவிட்டால், அவரிடமிருந்து (அல்லாஹ்வின்) பாதுகாப்பு நீங்கிவிடும்; மேலும், மது அருந்தாதீர்கள், ஏனெனில் அது எல்லாத் தீமைகளுக்கும் திறவுகோலாகும்.”

இதை இப்னு மாஜா அறிவித்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حسن (الألباني)
باب المواقيت - الفصل الأول
தொழுகை நேரங்கள் - பிரிவு 1
عَن عبد اللَّهِ ابْنِ عَمْرٍو قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «وَقْتُ الظُّهْرِ إِذَا زَالَتِ الشَّمْسُ وَكَانَ ظِلُّ الرَّجُلِ كَطُولِهِ مَا لَمْ يَحْضُرِ الْعَصْرُ وَوَقْتُ الْعَصْرِ مَا لَمْ تَصْفَرَّ الشَّمْسُ وَوَقْتُ صَلَاةِ الْمَغْرِبِ مَا لَمْ يَغِبِ الشَّفَقُ وَوَقْتُ صَلَاةِ الْعِشَاءِ إِلَى نِصْفِ اللَّيْلِ الْأَوْسَطِ وَوَقْتُ صَلَاةِ الصُّبْحِ مِنْ طُلُوعِ الْفَجْرِ مَا لَمْ تَطْلُعِ الشَّمْسُ فَإِذَا طَلَعَتِ الشَّمْسُ فَأَمْسِكْ عَنِ الصَّلَاة فَإِنَّهَا تطلع بَين قَرْني شَيْطَان» . رَوَاهُ مُسلم
அப்துல்லாஹ் இப்னு அம்ர் (ரழி) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அறிவித்தார்கள், “ளுஹர் தொழுகையின் நேரம் என்பது, சூரியன் உச்சி சாய்ந்தது முதல் ஒரு மனிதனின் நிழல் அவனது உயரத்திற்கு சமமாக ஆகும் வரையாகும். இது அஸர் தொழுகையின் நேரம் வராத வரை நீடிக்கும்; அஸர் தொழுகையின் நேரம் சூரியன் மஞ்சள் நிறமாக மாறாத வரை நீடிக்கும்; மஃரிப் தொழுகையின் நேரம் செவ்வானம் மறையாத வரை நீடிக்கும்; இஷா தொழுகையின் நேரம் நள்ளிரவு வரை ஆகும்; மேலும் ஃபஜ்ர் தொழுகையின் நேரம் வைகறை தோன்றியது முதல் சூரியன் உதயமாகாத வரை ஆகும், ஆனால் சூரியன் உதயமாகும் போது தொழுகையைத் தவிர்த்துக் கொள்ளுங்கள், ஏனெனில் அது ஷைத்தானின் இரு கொம்புகளுக்கு இடையில் உதயமாகிறது.” முஸ்லிம் இதை அறிவிக்கின்றார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَن بُرَيْدَة قَالَ: أَنَّ رَجُلًا سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ وَقْتِ الصَّلَاةِ فَقَالَ لَهُ: «صَلِّ مَعَنَا هَذَيْنِ» يَعْنِي الْيَوْمَيْنِ فَلَمَّا زَالَتِ الشَّمْسُ أَمَرَ بِلَالًا فَأَذَّنَ ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَقَامَ الظُّهْرَ ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَقَامَ الْعَصْرَ وَالشَّمْسُ مُرْتَفِعَةٌ بَيْضَاءُ نَقِيَّةٌ ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَقَامَ الْمَغْرِبَ حِينَ غَابَتِ الشَّمْسُ ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَقَامَ الْعِشَاءَ حِينَ غَابَ الشَّفَقُ ثُمَّ أَمَرَهُ فَأَقَامَ الْفَجْرَ حِينَ طَلَعَ الْفَجْرُ فَلَمَّا أَنْ كَانَ الْيَوْمُ الثَّانِي أَمَرَهُ فَأَبْرَدَ بِالظُّهْرِ فَأَبْرَدَ بِهَا فَأَنْعَمَ أَنْ يُبْرِدَ بِهَا وَصَلَّى الْعَصْرَ وَالشَّمْسُ مُرْتَفِعَةٌ أَخَّرَهَا فَوْقَ الَّذِي كَانَ وَصَلَّى الْمَغْرِبَ قَبْلَ أَنْ يَغِيبَ الشَّفَقُ وَصَلَّى الْعِشَاءَ بَعْدَمَا ذَهَبَ ثُلُثُ اللَّيْلِ وَصَلَّى الْفَجْرَ فَأَسْفَرَ بِهَا ثُمَّ قَالَ أَيْنَ السَّائِلُ عَنْ وَقْتِ الصَّلَاةِ فَقَالَ الرَّجُلُ أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ: «وَقْتُ صَلَاتكُمْ بَين مَا رَأَيْتُمْ» . رَوَاهُ مُسلم
புரைதா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: ஒருவர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் தொழுகையின் நேரம் பற்றிக் கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், "இந்த இரண்டு நாட்களும் எங்களுடன் தொழுங்கள்" என்று பதிலளித்தார்கள். சூரியன் உச்சி சாய்ந்தபோது, அவர்கள் பிலால் (ரழி) அவர்களுக்குக் கட்டளையிட, அவர் பாங்கு சொன்னார்; பின்னர், அவர்கள் அவருக்குக் கட்டளையிட, அவர் லுஹர் தொழுகைக்காக இகாமத் சொன்னார். சூரியன் உயரத்தில், வெண்மையாகவும் தெளிவாகவும் இருந்தபோது, அவர்கள் அவருக்குக் கட்டளையிட, அவர் அஸர் தொழுகைக்காக இகாமத் சொன்னார். பின்னர், சூரியன் அஸ்தமித்தபோது, அவர்கள் அவருக்குக் கட்டளையிட, அவர் மஃரிப் தொழுகைக்காக இகாமத் சொன்னார். பின்னர், செம்மேகம் (ஷஃபக்) மறைந்தபோது, அவர்கள் அவருக்குக் கட்டளையிட, அவர் இஷா தொழுகைக்காக இகாமத் சொன்னார். பின்னர், வைகறை தோன்றியபோது, அவர்கள் அவருக்குக் கட்டளையிட, அவர் ஃபஜ்ர் தொழுகைக்காக இகாமத் சொன்னார். மறுநாள், கடும் வெப்பம் தணியும் வரை லுஹர் தொழுகையைத் தாமதப்படுத்துமாறு அவர்கள் அவருக்குக் கட்டளையிட்டார்கள்; அவரும் அவ்வாறே செய்தார், மேலும் கடும் வெப்பம் தணியும் வரை தாமதப்படுத்தினார்கள். அவர்கள் அஸர் தொழுகையை, முன்பு தொழுத நேரத்தை விட தாமதப்படுத்தி, சூரியன் உயரத்தில் இருந்தபோது தொழுதார்கள். அவர்கள் செம்மேகம் (ஷஃபக்) மறைவதற்கு முன்பு மஃரிப் தொழுகையைத் தொழுதார்கள்; இரவில் மூன்றில் ஒரு பகுதி கடந்த பின்னர் இஷா தொழுகையைத் தொழுதார்கள்; மேலும், நன்கு வெளிச்சம் வந்த பின்னர் ஃபஜ்ர் தொழுகையைத் தொழுதார்கள். பின்னர், "தொழுகையின் நேரம் பற்றிக் கேட்ட அந்த மனிதர் எங்கே?" என்று அவர்கள் கேட்டார்கள். அவர், 'நான் இங்கேதான் இருக்கிறேன்' என்று பதிலளித்ததும், அவர்கள், "உங்கள் தொழுகைக்கான நேரம், நீங்கள் கண்ட இந்த இரண்டு (நேரங்களின்) எல்லைகளுக்குள் உள்ளது" என்று கூறினார்கள். இதனை முஸ்லிம் அறிவிக்கின்றார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
باب المواقيت - الفصل الثاني
தொழுகைகளின் நேரங்கள் - பிரிவு 2
عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَمَّنِي جِبْرِيلُ عِنْدَ الْبَيْتِ مَرَّتَيْنِ فَصَلَّى بِيَ الظُّهْرَ حِينَ زَالَتِ الشَّمْسُ وَكَانَتْ قَدْرَ الشِّرَاكِ وَصَلَّى بِيَ الْعَصْرَ حِين كَانَ ظلّ كل شَيْء مثله وَصلى بِي يَعْنِي الْمغرب حِين أفطر الصَّائِم وَصلى بِي الْعشَاء حِينَ غَابَ الشَّفَقُ وَصَلَّى بِيَ الْفَجْرَ حِينَ حَرُمَ الطَّعَامُ وَالشَّرَابُ عَلَى الصَّائِمِ فَلَمَّا كَانَ الْغَدُ صَلَّى بِيَ الظُّهْرَ حِينَ كَانَ ظِلُّهُ مِثْلَهُ وَصَلَّى بِيَ الْعَصْرَ حِينَ كَانَ ظِلُّهُ مِثْلَيْهِ وَصَلَّى بِيَ الْمَغْرِبَ حِينَ أَفْطَرَ الصَّائِمُ وَصَلَّى بِيَ الْعِشَاءَ إِلَى ثُلُثِ اللَّيْلِ وَصَلَّى بِيَ الْفَجْرَ فَأَسَفَرَ ثُمَّ الْتَفَتَ إِلَيَّ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ هَذَا وَقْتُ الْأَنْبِيَاءِ مِنْ قَبْلِكَ وَالْوَقْتُ مَا بَيْنَ هَذَيْنِ الْوَقْتَيْنِ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد وَالتِّرْمِذِيّ
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அறிவித்தார்கள், “ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் எனக்கு இரண்டு முறை இறையில்லத்தில் (அதாவது கஃபாவில்) தொழுகை நடத்தினார்கள். சூரியன் உச்சி சாய்ந்து ஒரு செருப்பு வாரின் அளவுக்கு நகர்ந்திருந்தபோது, அவர் என்னுடன் லுஹர் தொழுகையைத் தொழுதார்கள்; ஒவ்வொரு பொருளின் நிழலும் அதன் உயரத்திற்குச் சமமாக இருந்தபோது, அவர் என்னுடன் அஸர் தொழுகையைத் தொழுதார்கள்; நோன்பாளி நோன்பு திறக்கும் நேரத்தில் அவர் என்னுடன் மஃரிப் தொழுகையைத் தொழுதார்கள்; செவ்வானம் மறைந்ததும் அவர் என்னுடன் இஷா தொழுகையைத் தொழுதார்கள்; மேலும், நோன்பாளிக்கு உணவும் பானமும் தடுக்கப்படும் நேரத்தில் அவர் என்னுடன் ஃபஜ்ர் தொழுகையைத் தொழுதார்கள். மறுநாள், ஒரு பொருளின் நிழல் அதன் உயரத்திற்குச் சமமாக இருந்தபோது அவர் என்னுடன் லுஹர் தொழுகையைத் தொழுதார்கள்; ஒரு பொருளின் நிழல் அதன் உயரத்தைப் போல் இரு மடங்காக இருந்தபோது அவர் என்னுடன் அஸர் தொழுகையைத் தொழுதார்கள்; நோன்பாளி நோன்பு திறக்கும் அதே நேரத்தில் அவர் என்னுடன் மஃரிப் தொழுகையைத் தொழுதார்கள்; இரவில் சுமார் மூன்றில் ஒரு பகுதி கடந்ததும் அவர் என்னுடன் இஷா தொழுகையைத் தொழுதார்கள்; மேலும், நன்கு விடிந்து வெளிச்சம் வந்தபோது அவர் என்னுடன் ஃபஜ்ர் தொழுகையைத் தொழுதார்கள். பின்னர் என் பக்கம் திரும்பி அவர் கூறினார்கள், 'முஹம்மது (ஸல்), இதுதான் உங்களுக்கு முன் இருந்த நபிமார்கள் (அலை) கடைப்பிடித்த நேரமாகும், மேலும், (தொழுகையின்) நேரம் இந்த இரண்டு நேரங்களுக்கு இடையில் உள்ளது.”

அபூ தாவூத் மற்றும் திர்மிதி ஆகியோர் இதை அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
باب المواقيت - الفصل الثالث
தொழுகைகளின் நேரங்கள் - பிரிவு 3
وَعَن ابْنِ شِهَابٍ أَنَّ عُمَرَ بْنَ عَبْدِ الْعَزِيزِ أَخَّرَ الْعَصْرَ شَيْئًا فَقَالَ لَهُ عُرْوَةُ: أَمَا إِنَّ جِبْرِيلَ قَدْ نَزَلَ فَصَلَّى أَمَامَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَهُ عُمَرُ: اعْلَمْ مَا تَقُولُ يَا عُرْوَةُ فَقَالَ: سَمِعْتُ بَشِيرَ بْنَ أَبِي مَسْعُودٍ يَقُولُ سَمِعْتُ أَبَا مَسْعُودٍ يَقُولُ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «نَزَلَ جِبْرِيلُ فَأَمَّنِي فَصَلَّيْتُ مَعَهُ ثُمَّ صَلَّيْتُ مَعَهُ ثُمَّ صَلَّيْتُ مَعَهُ ثُمَّ صَلَّيْتُ مَعَهُ ثُمَّ صَلَّيْتُ مَعَهُ» يحْسب بأصابعه خمس صلوَات
உமர் பின் அப்துல் அஸீஸ் அவர்கள் அஸர் தொழுகையைச் சற்று தாமதப்படுத்தியபோது, உர்வா அவர்கள் அவரிடம், “ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் இறங்கி வந்து அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு முன்னால் தொழுதார்கள்” என்று கூறினார்கள். அதற்கு உமர் அவர்கள், “உர்வா அவர்களே! நீங்கள் கூறுவதை உறுதிப்படுத்திக் கொள்ளுங்கள்” என்று கூறினார்கள். அதற்கு அவர் பதிலளித்தார்கள்:

“நான் பஷீர் பின் அபூ மஸ்ஊத் அவர்கள் சொல்லக் கேட்டேன். அவர்கள், அபூ மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் சொல்லக் கேட்டதாகவும், அபூ மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் சொல்லக் கேட்டதாகவும் கூறினார்கள்: ‘ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் இறங்கி வந்து எனக்கு இமாமாக நின்று தொழுவித்தார்கள்; நான் அவர்களுடன் தொழுதேன்; பின்னர் நான் அவர்களுடன் தொழுதேன்; பின்னர் நான் அவர்களுடன் தொழுதேன்; பின்னர் நான் அவர்களுடன் தொழுதேன்; பின்னர் நான் அவர்களுடன் தொழுதேன்’ என்று கூறி, ஐந்து நேரத் தொழுகைகளையும் தம் விரல்களால் எண்ணிக் காட்டினார்கள்.”

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ: أَنَّهُ كَتَبَ إِلَى عُمَّالِهِ إِنَّ أَهَمَّ أُمُورِكُمْ عِنْدِي الصَّلَاة فَمن حَفِظَهَا وَحَافَظَ عَلَيْهَا حَفِظَ دِينَهُ وَمَنْ ضَيَّعَهَا فَهُوَ لِمَا سِوَاهَا أَضْيَعُ ثُمَّ كَتَبَ أَنْ صلوا الظّهْر إِذا كَانَ الْفَيْءُ ذِرَاعًا إِلَى أَنْ يَكُونَ ظِلُّ أَحَدِكُمْ مِثْلَهُ وَالْعَصْرَ وَالشَّمْسُ مُرْتَفِعَةٌ بَيْضَاءُ نَقِيَّةٌ قَدْرَ مَا يَسِيرُ الرَّاكِبُ فَرْسَخَيْنِ أَوْ ثَلَاثَةً قبل مغيب الشَّمْس وَالْمغْرب إِذا غربت الشَّمْسُ وَالْعِشَاءَ إِذَا غَابَ الشَّفَقُ إِلَى ثُلُثِ اللَّيْلِ فَمَنْ نَامَ فَلَا نَامَتْ عَيْنُهُ فَمَنْ نَامَ فَلَا نَامَتْ عَيْنُهُ فَمَنْ نَامَ فَلَا نَامَتْ عَيْنُهُ وَالصُّبْحَ وَالنُّجُومُ بَادِيَةٌ مُشْتَبِكَةٌ. رَوَاهُ مَالك
உமர் இப்னுல் கத்தாப் (ரழி) அவர்கள் தமது ஆளுநர்களுக்கு எழுதினார்கள்: "நிச்சயமாக என்னிடத்தில் உங்களின் விவகாரங்களில் மிக முக்கியமானது தொழுகையாகும். யார் அதனைப் பேணி, அதற்கு உரிய கவனம் செலுத்துகிறாரோ, அவர் தமது மார்க்கத்தைப் பாதுகாத்துக் கொள்வார். யார் அதனை வீணடிக்கிறாரோ, அவர் மற்ற காரியங்களை இன்னும் அதிகமாக வீணடிப்பவர் ஆவார்."

பிறகு எழுதினார்கள்: "நிழல் ஒரு முழம் அளவு (சாய்ந்ததிலிருந்து), உங்களில் ஒருவரது நிழல் அவருக்குச் சமமாகும் அளவு வரை ளுஹர் தொழுகையையும்;

சூரியன் மறைவதற்கு முன்னர் ஒரு பயணி இரண்டு அல்லது மூன்று ஃபர்ஸக்குகள் செல்லும் அளவிற்கு நேரம் இருக்கும் வேளையில், சூரியன் உயரத்தில், வெண்மையாகவும் தெளிவாகவும் இருக்கும்போது அஸ்ர் தொழுகையையும்;

சூரியன் மறைந்த பிறகு மஃரிப் தொழுகையையும்;

செவ்வானம் மறைந்ததிலிருந்து இரவின் மூன்றில் ஒரு பகுதி வரை இஷா தொழுகையையும் தொழுங்கள். (இதைத் தொழாமல்) எவர் உறங்குகிறாரோ அவரது கண்கள் உறங்காது இருக்கட்டும்! எவர் உறங்குகிறாரோ அவரது கண்கள் உறங்காது இருக்கட்டும்! எவர் உறங்குகிறாரோ அவரது கண்கள் உறங்காது இருக்கட்டும்!

மேலும், நட்சத்திரங்கள் (வானில்) அடர்த்தியாகத் தென்படும்போது சுப்ஹு தொழுகையையும் தொழுங்கள்."

இதனை மாலிக் (ரஹ்) அறிவிக்கிறார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيفٌ (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ قَالَ: كَانَ قَدْرُ صَلَاةِ رَسُول الله صلى الله عَلَيْهِ وَسلم الظّهْر فِي الصَّيْفِ ثَلَاثَةَ أَقْدَامٍ إِلَى خَمْسَةِ أَقْدَامٍ وَفِي الشِّتَاءِ خَمْسَةَ أَقْدَامٍ إِلَى سَبْعَةِ أَقْدَامٍ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد وَالنَّسَائِيّ
இப்னு மஸ்ஊத் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் ளுஹர் தொழுகையின் அளவு, கோடையில் மூன்று அடி முதல் ஐந்து அடி வரையிலும், குளிர்காலத்தில் ஐந்து அடி முதல் ஏழு அடி வரையிலும் இருந்தது."

இதை அபூதாவூத் மற்றும் நஸாயீ ஆகியோர் அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
باب تعجيل الصلوات
நேரத்தின் ஆரம்பத்தில் தொழுகையை நிறைவேற்றுதல் - பிரிவு 1
عَنْ سَيَّارِ بْنِ سَلَامَةَ قَالَ: دَخَلْتُ أَنَا وَأَبِي عَلَى أَبِي بَرْزَةَ الْأَسْلَمِيِّ فَقَالَ لَهُ أَبِي كَيْفَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي الْمَكْتُوبَةَ فَقَالَ كَانَ يُصَلِّي الْهَجِيرَ الَّتِي تَدْعُونَهَا الْأُولَى حِينَ تَدْحَضُ الشَّمْسُ وَيُصلي الْعَصْر ثُمَّ يَرْجِعُ أَحَدُنَا إِلَى رَحْلِهِ فِي أَقْصَى الْمَدِينَةِ وَالشَّمْسُ حَيَّةٌ وَنَسِيتُ مَا قَالَ فِي الْمغرب وَكَانَ يسْتَحبّ أَن يُؤَخر الْعشَاء الَّتِي تَدْعُونَهَا الْعَتَمَةَ وَكَانَ يَكْرَهُ النَّوْمَ قَبْلَهَا والْحَدِيث بعْدهَا وَكَانَ يَنْفَتِل مِنْ صَلَاةِ الْغَدَاةِ حِينَ يَعْرِفُ الرَّجُلُ جَلِيسَهُ وَيَقْرَأُ بِالسِتِّينَ إِلَى الْمِائَةِ. وَفِي رِوَايَةٍ: وَلَا يُبَالِي بِتَأْخِيرِ الْعِشَاءِ إِلَى ثُلُثِ اللَّيْلِ وَلَا يُحِبُّ النَّوْمَ قَبْلَهَا وَالْحَدِيثَ بَعْدَهَا
அபூ பர்ஸா அல்-அஸ்லமி (ரழி) அவர்களிடம், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கடமையான தொழுகையை எவ்வாறு தொழுவார்கள் என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள் பதிலளித்தார்கள்:

"நீங்கள் 'அல்-ஊலா' (முதலாவது) என்று அழைக்கக்கூடிய 'அல்-ஹஜீர்' (நண்பகல்) தொழுகையை, சூரியன் உச்சியிலிருந்து சாய்ந்த பிறகு அவர்கள் தொழுவார்கள். அவர்கள் அஸ்ர் தொழுகையைத் தொழுவார்கள்; அதன்பிறகு எங்களில் ஒருவர் மதீனாவின் கடைக்கோடியில் உள்ள தனது இருப்பிடத்திற்குத் திரும்பும்போது சூரியன் இன்னும் பிரகாசமாக இருக்கும். (மஃரிப் தொழுகை பற்றி அவர்கள் என்ன சொன்னார்கள் என்பதை நான் மறந்துவிட்டேன்). நீங்கள் 'அல்-அத்மா' என்று அழைக்கும் இஷா தொழுகையைத் தாமதப்படுத்துவதை அவர்கள் விரும்பினார்கள்; அதற்கு முன் உறங்குவதையோ அல்லது அதற்குப் பிறகு பேசுவதையோ அவர்கள் வெறுத்தார்கள். ஒருவர் தன் அருகில் அமர்ந்திருப்பவரை அடையாளம் காணக்கூடிய நிலையில் ஃபஜ்ர் தொழுகையை முடித்துத் திரும்புவார்கள். மேலும் அதில் அறுபது முதல் நூறு வசனங்கள் வரை அவர்கள் ஓதுவார்கள்."

மற்றொரு அறிவிப்பில், "இரவின் மூன்றிலொரு பகுதிவரை இஷா தொழுகையைத் தாமதப்படுத்துவதை அவர்கள் பொருட்படுத்தவில்லை; மேலும், அதற்கு முன் உறங்குவதையோ அல்லது அதற்குப் பிறகு பேசுவதையோ அவர்கள் விரும்பவில்லை" என்று இடம்பெற்றுள்ளது.

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَن مُحَمَّد بن عَمْرو هُوَ ابْن الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ قَالَ: سَأَلْنَا جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ صَلَاةِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ كَانَ يُصَلِّي الظُّهْرَ بِالْهَاجِرَةِ وَالْعَصْرَ وَالشَّمْسُ حَيَّةٌ وَالْمَغْرِبَ إِذَا وَجَبَتْ وَالْعِشَاءَ إِذَا كَثُرَ النَّاسُ عَجَّلَ وَإِذَا قَلُّوا أَخَّرَ وَالصُّبْح بِغَلَس
ஜாபிர் இப்னு அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:
“நபி (ஸல்) அவர்கள் லுஹர் தொழுகையை நடுப்பகல் வெப்பத்திலும்; அஸர் தொழுகையை சூரியன் பிரகாசமாக இருக்கும்போதும்; மஃரிப் தொழுகையை (சூரியன்) மறைந்த பிறகும்; இஷா தொழுகையை மக்கள் அதிகம் இருந்தால் முன்கூட்டியும், குறைவாக இருந்தால் தாமதமாகவும்; சுப்ஹ் (ஃபஜ்ர்) தொழுகையை இருள் இருக்கும்போதே தொழுவார்கள்.”

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: كُنَّا إِذَا صَلَّيْنَا خَلْفَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالظَّهَائِرِ سَجَدْنَا على ثيابنا اتقاء الْحر
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களுக்குப் பின்னால் நண்பகல் நேரங்களில் தொழும்போது, வெப்பத்திலிருந்து பாதுகாத்துக் கொள்வதற்காக எங்கள் ஆடைகளின் மீது ஸஜ்தா செய்வோம்.”

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا اشْتَدَّ الْحَرُّ فَأَبْرِدُوا بِالصَّلَاةِ»
وفي رواية للبخاري عن أبي سعيد : " بالظهر فإن شدة الحر من فيح جهنم واشتكت النار إلى ربها فقالت : رب أكل بعضي بعضا فأذن لها بنفسين نفس في الشتاء ونفس في الصيف أشد ما تجدون من الحر وأشد ما تجدون من الزمهرير " . وفي رواية للبخاري : " فأشد ما تجدون من الحر فمن سمومها وأشد ما تجدون من البرد فمن زمهريرها "
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “வெப்பம் கடுமையாக இருக்கும்போது, தொழுகையை குளிர்ச்சியாகும் வரை தாமதப்படுத்துங்கள்.”

புகாரியில் அபூ ஸயீத் (ரழி) அவர்களிடமிருந்து வரும் ஓர் அறிவிப்பில், “ளுஹ்ர் (தொழுகையில் இவ்வாறு செய்யுங்கள்). ஏனெனில் கடுமையான வெப்பம் நரகத்தின் சீற்றத்திலிருந்து வருகிறது. நரகம் அதன் இறைவனிடம், ‘என் இறைவனே! என் ஒரு பகுதி மற்றொரு பகுதியை விழுங்கிவிட்டது’ என்று முறையிட்டது. எனவே, அவன் அதற்கு குளிர்காலத்தில் ஒரு மூச்சையும் கோடைகாலத்தில் ஒரு மூச்சையும் (வெளிவிட) அனுமதித்தான். நீங்கள் அனுபவிக்கும் மிகக் கடுமையான வெப்பமும், மிகக் கடுமையான குளிரும் அவையே” என்று உள்ளது.

புகாரியில் உள்ள ஒரு பதிப்பில், “ஆகவே நீங்கள் அனுபவிக்கும் மிகக் கடுமையான வெப்பம் அதன் வெப்பக் காற்றிலிருந்தும், நீங்கள் அனுபவிக்கும் மிகக் கடுமையான குளிர் அதன் கடுங்குளிரிலிருந்தும் வருகிறது” என்று உள்ளது.

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي الْعَصْرَ وَالشَّمْسُ مُرْتَفِعَةٌ حَيَّةٌ فَيَذْهَبُ الذَّاهِبُ إِلَى الْعَوَالِي فَيَأْتِيهِمْ وَالشَّمْسُ مُرْتَفِعَةٌ وَبَعْضُ الْعَوَالِي مِنَ الْمَدِينَةِ على أَرْبَعَة أَمْيَال أَو نَحوه
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், சூரியன் வானில் உயர்ந்தும் பிரகாசமாகவும் இருக்கும்போதே அஸ்ர் தொழுவார்கள். பிறகு ஒருவர் அல்-அவாலிக்குச் சென்றால், அவர் அங்கு சென்றடையும்போதும் சூரியன் உயரத்தில்தான் இருக்கும். அல்-அவாலியின் சில பகுதிகள் மதீனாவிலிருந்து சுமார் நான்கு மைல் தொலைவில் இருந்தன.

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: تِلْكَ صَلَاةُ الْمُنَافِقِ: يَجْلِسُ يَرْقُبُ الشَّمْسَ حَتَّى إِذَا اصْفَرَّتْ وَكَانَتْ بَيْنَ قَرْنَيِ الشَّيْطَانِ قَامَ فَنَقَرَ أَرْبَعًا لَا يَذْكُرُ اللَّهَ فِيهَا إِلَّا قَلِيلا . رَوَاهُ مُسلم
அவர் அறிவித்தார்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “இதுதான் நயவஞ்சகனின் தொழுகை: அவன் சூரியனைப் பார்த்துக் கொண்டே அமர்ந்திருப்பான். அது மஞ்சள் நிறமாகி, ஷைத்தானின் இரு கொம்புகளுக்கு இடையில் வரும்போது, அவன் எழுந்து நான்கு (ரக்அத்களைக்) கொத்துவதைப் போன்று (வேகமாகத்) தொழுவான். அதில் அவன் அல்லாஹ்வைக் குறைவாகவே நினைவு கூருவான்.”

இதை முஸ்லிம் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «الَّذِي تَفُوتُهُ صَلَاةُ الْعَصْرِ فَكَأَنَّمَا وُتِرَ أَهْلَهُ وَمَالَهُ»
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “யாருக்கு அஸர் தொழுகை தவறிவிடுகிறதோ, அவர் தமது குடும்பத்தாரையும் செல்வத்தையும் பறிகொடுத்தவர் போன்றாவார்.”

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ بُرَيْدَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " مَنْ تَرَكَ صَلَاةَ الْعَصْرِ فقد حَبط عمله. رَوَاهُ البُخَارِيّ
புரைதா (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “யார் அஸர் தொழுகையைக் கைவிடுகிறாரோ, அவருடைய செயல்கள் அழிந்துவிடும்” என்று கூறியதாக அறிவித்தார்கள். இதை புகாரி அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ قَالَ: كُنَّا نُصَلِّي الْمَغْرِبَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَنْصَرِف أَحَدنَا وَإنَّهُ ليبصر مواقع نبله "
ராஃபி இப்னு கதீஜ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் மஃரிப் தொழுகையைத் தொழுவோம். பின்னர் எங்களில் ஒருவர் திரும்பிச் செல்லும்போது, அவர் தமது அம்பு விழும் இடத்தைப் பார்க்க முடியும்.”

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ: كَانُوا يُصَلُّونَ الْعَتَمَةَ فِيمَا بَيْنَ أَنْ يغيب لاشفق إِلَى ثلث اللَّيْل الأول
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அவர்கள் அந்தி மயங்கும் நேரம் முடிந்ததிலிருந்து இரவின் மூன்றில் ஒரு பகுதி முடியும் வரை உள்ள எந்த நேரத்திலும் இஷாத் தொழுகையைத் தொழுது வந்தார்கள். (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْهَا قَالَتْ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيُصَلِّي الصُّبْحَ فَتَنْصَرِفُ النِّسَاءُ مُتَلَفِّعَاتٌ بمروطهن مَا يعرفن من الْغَلَس
ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் காலைத் தொழுகையைத் தொழுவார்கள். (தொழுது முடிந்ததும்) பெண்கள் தங்கள் கம்பளி ஆடைகளால் போர்த்திக்கொண்டு திரும்புவார்கள். அதிகாலை இருளின் காரணமாக அவர்கள் அடையாளம் காணப்பட மாட்டார்கள்."

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَن قَتَادَة وَعَن أَنَسٍ: أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَزَيْدَ بْنَ ثَابِتٍ تَسَحَّرَا فَلَمَّا فَرَغَا مِنْ سَحُورِهِمَا قَامَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الصَّلَاةِ فَصَلَّى. قُلْنَا لِأَنَسٍ: كَمْ كَانَ بَيْنَ فَرَاغِهِمَا مِنْ سَحُورِهِمَا وَدُخُولِهِمَا فِي الصَّلَاة؟ قَالَ: قَدْرُ مَا يَقْرَأُ الرَّجُلُ خَمْسِينَ آيَةً. رَوَاهُ البُخَارِيّ
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்களும், ஸைத் பின் தாபித் (ரழி) அவர்களும் ஸஹர் உணவு உண்டார்கள். அவர்கள் தங்கள் ஸஹர் உணவை முடித்ததும், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுகைக்காக எழுந்து தொழுதார்கள்.
"அவர்கள் ஸஹர் உணவை முடிப்பதற்கும், தொழுகையில் நுழைவதற்கும் இடையில் எவ்வளவு நேரம் இருந்தது?" என்று நாங்கள் (அனஸ் அவர்களிடம்) கேட்டோம். அதற்கு அவர்கள், "ஒரு மனிதர் ஐம்பது வசனங்களை ஓதுவதற்கு ஆகும் அளவு (நேரம்)" என்று பதிலளித்தார்கள்.
இதை புகாரி அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي ذَرٍّ قَالَ: قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: كَيْفَ أَنْتَ إِذَا كَانَتْ عَلَيْكَ أُمَرَاءُ يُمِيتُونَ الصَّلَاةَ أَوْ قَالَ: يُؤَخِّرُونَ الصَّلَاةَ عَنْ وَقْتِهَا؟ قُلْتُ: فَمَا تَأْمُرُنِي؟ قَالَ: صَلِّ الصَّلَاةَ لِوَقْتِهَا فَإِنْ أَدْرَكْتَهَا مَعَهُمْ فَصَلِّ فَإِنَّهَا لَك نَافِلَة. رَوَاهُ مُسلم
அபூ தர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம், “தொழுகையைப் பாழாக்கும் அல்லது அதன் உரிய நேரத்தை விட்டும் தாமதப்படுத்தும் ஆட்சியாளர்களின் கீழ் நீர் இருக்கும்போது எப்படி நடந்து கொள்வீர்?” என்று கேட்டார்கள். நான், “நான் என்ன செய்ய வேண்டும் என எனக்குக் கட்டளையிடுகிறீர்கள்?” என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், “தொழுகையை அதற்குரிய நேரத்தில் தொழுது கொள்வீராக. மேலும், அவர்களுடன் (அத்தொழுகையை) நீர் அடைந்து கொண்டால், அப்போதும் தொழுது கொள்வீராக. ஏனெனில், அது உமக்கு உபரியான தொழுகையாக அமையும்” என்று கூறினார்கள்.

இதை முஸ்லிம் அறிவிக்கின்றார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ أَدْرَكَ رَكْعَةً مِنَ الصُّبْحِ قَبْلَ أَنْ تَطْلُعَ الشَّمْسُ فَقَدْ أَدْرَكَ الصُّبْحَ. وَمَنْ أَدْرَكَ رَكْعَةً مِنَ الْعَصْرِ قَبْلَ أَنْ تغرب الشَّمْس فقد أدْرك الْعَصْر»
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “யாரேனும் சூரியன் உதிப்பதற்கு முன் ஸுப்ஹுத் தொழுகையின் ஒரு ரக்அத்தை அடைந்தால், அவர் ஸுப்ஹுத் தொழுகையை அடைந்து கொண்டார். மேலும், யாரேனும் சூரியன் மறைவதற்கு முன் அஸர் தொழுகையின் ஒரு ரக்அத்தை அடைந்தால், அவர் அஸர் தொழுகையை அடைந்து கொண்டார்.”

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا أَدْرَكَ أَحَدُكُمْ سَجْدَةً مِنْ صَلَاةِ الْعَصْرِ قَبْلَ أَنْ تَغْرُبَ الشَّمْسُ فَلْيُتِمَّ صَلَاتَهُ وَإِذَا أَدْرَكَ سَجْدَةً مِنْ صَلَاةِ الصُّبْحِ قَبْلَ أَنْ تَطْلُعَ الشَّمْسُ فَلْيُتِمَّ صَلَاتَهُ» . رَوَاهُ البُخَارِيّ
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அவரும் அறிவித்தார்கள்: “உங்களில் எவரேனும் சூரியன் மறைவதற்கு முன் அஸர் தொழுகையின் ஒரு சஜ்தாவை அடைந்தால், அவர் தமது தொழுகையை முழுமைப்படுத்தட்டும்; மேலும், சூரியன் உதிப்பதற்கு முன் ஃபஜ்ர் தொழுகையின் ஒரு சஜ்தாவை அடைந்தால், அவர் தமது தொழுகையை முழுமைப்படுத்தட்டும்.” இதை புகாரி அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ نَسِيَ صَلَاةً أَوْ نَامَ عَنْهَا فَكَفَّارَتُهُ أَنْ يُصَلِّيَهَا إِذَا ذَكَرَهَا» . وَفِي رِوَايَةٍ: «لَا كَفَّارَة لَهَا إِلَّا ذَلِك»
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “யாரேனும் ஒரு தொழுகையை மறந்துவிட்டால் அல்லது தூக்கத்தால் அதைத் தவறவிட்டால், அவர் அதை நினைவு கூரும்போது தொழுவதே அதற்கான பரிகாரமாகும்.”

மற்றொரு அறிவிப்பில், “அதுவே அதற்கான ஒரே பரிகாரமாகும்” என்று உள்ளது.

(புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்.)
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ أَبِي قَتَادَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " لَيْسَ فِي النَّوْمِ تَفْرِيطٌ إِنَّمَا التَّفْرِيطُ فِي الْيَقَظَةِ. فَإِذَا نَسِيَ أَحَدُكُمْ صَلَاةً أَوْ نَامَ عَنْهَا فَلْيُصَلِّهَا إِذَا ذَكَرَهَا فَإِنَّ اللَّهَ تَعَالَى قَالَ: (وَأَقِمِ الصَّلَاةَ لذكري) رَوَاهُ مُسلم
அபூ கதாதா (ரழி) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறுவதாக அறிவித்தார்கள்: “தூக்கத்தில் வீண் அலட்சியம் கிடையாது; விழித்திருக்கும்போதுதான் வீண் அலட்சியம் ஏற்படும். எனவே, உங்களில் எவரேனும் ஒரு தொழுகையை மறந்துவிட்டாலோ அல்லது அதைத் தவறவிட்டுத் தூங்கிவிட்டாலோ, அது நினைவுக்கு வரும்போது அவர் அதைத் தொழுதுகொள்ள வேண்டும். ஏனெனில் அல்லாஹ் கூறினான்: **‘வ அகிமிஸ் ஸலாத்த லி திக்ரீ’** (என்னை நினைவுகூர்வதற்காகத் தொழுகையை நிலைநாட்டுவீராக).” (நூல்: முஸ்லிம்)

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ: أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «يَا عَلِيُّ ثَلَاثٌ لَا تُؤَخِّرْهَا الصَّلَاةُ إِذَا أَتَتْ وَالْجِنَازَةُ إِذَا حَضَرَتْ وَالْأَيِّمُ إِذَا وَجَدْتَ لَهَا كُفُؤًا» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அலீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: “அலீயே! மூன்று காரியங்களை நீர் தாமதப்படுத்த வேண்டாம்: தொழுகை அதன் நேரம் வந்துவிட்டால்; ஜனாஸா (தயாராகி) வந்துவிட்டால்; மற்றும் கணவனில்லாத ஒரு பெண்ணுக்குத் தகுதியான ஒருவரை நீர் கண்டால் (அவளுக்குத் திருமணம் செய்து வைப்பது).” இதை திர்மிதீ அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حسن (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «الْوَقْتُ الْأَوَّلُ مِنَ الصَّلَاةِ رِضْوَانُ اللَّهِ وَالْوَقْتُ الْآخَرُ عَفْوُ اللَّهِ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “தொழுகையின் ஆரம்ப நேரம் அல்லாஹ்வின் திருப்திக்குரியதாகும்; அதன் இறுதி நேரம் அல்லாஹ்வின் மன்னிப்பிற்குரியதாகும்,” என்று கூறியதாக அறிவித்தார்கள். இதனை திர்மிதி அவர்கள் அறிவிக்கின்றார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : இட்டுக்கட்டப்பட்டது (அல்பானி)
مَوْضُوع (الألباني)
وَعَن أم فَرْوَة قَالَتْ: سُئِلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: أَيُّ الْأَعْمَالِ أَفْضَلُ؟ قَالَ: «الصَّلَاةُ لِأَوَّلِ وَقْتِهَا» . رَوَاهُ أَحْمَدُ وَالتِّرْمِذِيُّ وَأَبُو دَاوُدَ وَقَالَ التِّرْمِذِيُّ: لَا يُرْوَى الْحَدِيثُ إِلَّا مِنْ حَدِيثِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ الْعُمَرِيِّ وَهُوَ لَيْسَ بِالْقَوِيِّ عِنْد أهل الحَدِيث
உம்மு ஃபர்வா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், செயல்களில் மிகவும் சிறந்தது எது என்று வினவப்பட்டபோது, நபி (ஸல்) அவர்கள், அதற்கான உரிய நேரத்தின் ஆரம்பத்தில் தொழப்படும் தொழுகை என்று பதிலளித்தார்கள்.

இதை அஹ்மத், திர்மிதீ மற்றும் அபூ தாவூத் ஆகியோர் அறிவித்துள்ளார்கள், மேலும் திர்மிதீ அவர்கள் கூறினார்கள், இந்த ஹதீஸ் அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் அல்-உமரீ என்பவரின் அறிவிப்புகளில் இருந்து மட்டுமே அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது, அவரை ஹதீஸ் கலை அறிஞர்கள் பலமானவராகக் கருதுவதில்லை.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ: مَا صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَاةً لِوَقْتِهَا الْآخِرِ مَرَّتَيْنِ حَتَّى قَبَضَهُ اللَّهُ تَعَالَى. رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், அல்லாஹ் அவர்களைக் கைப்பற்றிக்கொள்ளும் வரை எந்தவொரு தொழுகையையும் அதன் கடைசி நேரத்தில் இரண்டு முறை தொழுததில்லை என ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَنْ أَبِي أَيُّوبَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: لَا تَزَالُ أُمَّتِي بِخَيْرٍ أَوْ قَالَ: عَلَى الْفِطْرَةِ مَا لَمْ يُؤَخِّرُوا الْمَغْرِبَ إِلَى أَنْ تَشْتَبِكَ النُّجُومُ . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
وَرَوَاهُ الدَّارمِيّ عَن الْعَبَّاس
அபூ அய்யூப் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “நட்சத்திரங்கள் (வானில்) நெருக்கமாகத் தோன்றும் வரை மஃரிப் தொழுகையைத் தாமதப்படுத்தாத வரையில், என் சமுதாயத்தார் நன்மையிலேயே இருப்பார்கள்” அல்லது “இயற்கை நெறியில் (ஃபித்ராவில்) இருப்பார்கள் என்று கூறினார்கள்.”

இதை அபூதாவூத் பதிவு செய்துள்ளார். மேலும் தாரிமீ அவர்கள் அல்-அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களிடமிருந்து இதனைப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன், ளஈஃப் (அல்பானி)
حسن, ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَوْلَا أَن أشق على أمتِي لأمرتهم أَنْ يُؤَخِّرُوا الْعِشَاءَ إِلَى ثُلُثِ اللَّيْلِ أَوْ نصفه» . رَوَاهُ أَحْمد وَالتِّرْمِذِيّ وَابْن مَاجَه
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “என் சமூகத்திற்குச் சிரமமாகிவிடும் என்பதில்லையென்றால், இரவின் மூன்றில் ஒரு பகுதி அல்லது பாதி கழியும் வரை இஷா தொழுகையைத் தாமதப்படுத்துமாறு நான் அவர்களுக்குக் கட்டளையிட்டிருப்பேன்.” அஹ்மத், திர்மிதீ மற்றும் இப்னு மாஜா இதை அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " أَعْتِمُوا بِهَذِهِ الصَّلَاةِ فَإِنَّكُمْ قَدْ فُضِّلْتُمْ بِهَا عَلَى سَائِرِ الْأُمَمِ وَلَمْ تُصَلِّهَا أُمَّةٌ قَبْلَكُمْ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
முஆத் பின் ஜபல் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “இந்தத் தொழுகையை இரவு இருட்டிய பின் தொழுங்கள்; ஏனெனில், இதன் மூலம் நீங்கள் மற்ற அனைத்துச் சமுதாயங்களையும் விட மேன்மைப்படுத்தப்பட்டுள்ளீர்கள்; உங்களுக்கு முன்னர் எந்தச் சமுதாயமும் இதைத் தொழுததில்லை”.

இதை அபூதாவூத் அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَن النُّعْمَان بن بشير قَالَ: أَنَا أَعْلَمُ بِوَقْتِ هَذِهِ الصَّلَاةِ صَلَاةِ الْعِشَاءِ الْآخِرَةِ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّيهَا لِسُقُوطِ الْقَمَرِ لِثَالِثَةٍ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد والدارمي
அன்-நுஃமான் இப்னு பஷீர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், “இறுதி இஷா தொழுகையாகிய இந்தத் தொழுகையின் நேரத்தைப் பற்றி நான் தான் நன்கு அறிந்தவன். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், மூன்றாம் இரவின் பிறை மறையும் போது அதைத் தொழுவார்கள்.” இதனை அபூதாவூத் மற்றும் தாரிமி அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَسْفِرُوا بِالْفَجْرِ فَإِنَّهُ أَعْظَمُ لِلْأَجْرِ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَأَبُو دَاوُدَ وَالدَّارِمِيُّ وَلَيْسَ عِنْدَ النَّسَائِيِّ: «فَإِنَّهُ أَعْظَمُ لِلْأَجْرِ»
ராஃபி இப்னு கதீஜ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “காலைத் தொழுகையை நன்கு விடிந்ததும் தொழுங்கள்; ஏனெனில் அது அதிக நற்கூலியைப் பெற்றுத் தரும்.”

இதனை திர்மிதீ, அபூதாவூத் மற்றும் தாரிமீ ஆகியோர் பதிவுசெய்துள்ளார்கள். ஆனால் நஸாயீயில் “ஏனெனில் அது அதிக நற்கூலியைப் பெற்றுத் தரும்” என்பது இடம்பெறவில்லை.

ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حسن (الألباني)
باب تعجيل الصلوات - الفصل الثالث
நேரத்தின் ஆரம்பத்தில் தொழுகையை நிறைவேற்றுதல் - பிரிவு 3
عَنْ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ قَالَ: «كُنَّا نُصَلِّي الْعَصْرَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ تُنْحَرُ الْجَزُورُ فَتُقْسَمُ عَشْرَ قِسَمٍ ثُمَّ تُطْبَخُ فَنَأْكُلُ لَحْمًا نَضِيجًا قَبْلَ مَغِيبِ الشَّمْس»
ராஃபி இப்னு கதீஜ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், “நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் அஸர் தொழுகையை தொழுவோம். பிறகு, ஒரு ஒட்டகம் அறுக்கப்பட்டு, பத்து பங்குகளாகப் பிரிக்கப்பட்டு, சமைக்கப்படும். சூரியன் மறைவதற்குள் நன்கு வெந்த இறைச்சியை நாங்கள் சாப்பிடுவோம்.” (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்.)
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ قَالَ: مَكَثْنَا ذَاتَ لَيْلَةٍ نَنْتَظِرُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِصَلَاةِ الْعِشَاءِ الْآخِرَةِ فَخَرَجَ إِلَيْنَا حِينَ ذَهَبَ ثُلُثُ اللَّيْلِ أَوْ بَعْدَهُ فَلَا نَدْرِي أَشَيْءٌ شَغَلَهُ فِي أَهْلِهِ أَوْ غَيْرُ ذَلِكَ فَقَالَ حِينَ خَرَجَ: «إِنَّكُمْ لَتَنْتَظِرُونِ صَلَاةً مَا يَنْتَظِرُهَا أَهْلُ دِينٍ غَيْرُكُمْ وَلَوْلَا أَنْ يَثْقُلَ عَلَى أُمَّتِي لَصَلَّيْتُ بِهِمْ هَذِهِ السَّاعَةَ» ثُمَّ أَمَرَ الْمُؤَذِّنَ فَأَقَامَ الصَّلَاة وَصلى. رَوَاهُ مُسلم
அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நாங்கள் ஒரு இரவு இஷா தொழுகைக்காக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களை எதிர்பார்த்துக் காத்திருந்தோம். இரவில் மூன்றில் ஒரு பகுதி கடந்த பிறகு அல்லது அதற்கும் பின்னர் அவர்கள் எங்களிடம் வெளியே வந்தார்கள். அவர்கள் தங்களின் குடும்பப் பணிகளில் ஈடுபட்டிருந்தார்களா அல்லது வேறு ஏதேனும் காரணமா என்பது எங்களுக்குத் தெரியவில்லை. அவர்கள் வெளியே வந்தபோது, “வேறு எந்த மதத்தைப் பின்பற்றுபவர்களும் காத்திருக்காத ஒரு தொழுகை நேரத்திற்காக நீங்கள் காத்திருக்கிறீர்கள். என் சமூகத்திற்கு இது ஒரு சுமையாகிவிடும் என்பது இல்லையென்றால், நான் இந்த நேரத்தில் அவர்களுடன் (வழக்கமாகத்) தொழுதிருப்பேன்” என்று கூறினார்கள். பின்னர் அவர்கள் முஅத்தின் அவர்களுக்குக் கட்டளையிட்டார்கள், அவர் தொழுகைக்கான இகாமத் கூறினார், பின்னர் அவர்கள் தொழுதார்கள். முஸ்லிம் அவர்கள் இதை அறிவித்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي الصَّلَوَاتِ نَحْوًا مِنْ صَلَاتِكُمْ وَكَانَ يُؤَخِّرُ الْعَتَمَةَ بَعْدَ صَلَاتكُمْ شَيْئا وَكَانَ يخف الصَّلَاة. رَوَاهُ مُسلم
ஜாபிர் இப்னு ஸமுரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், “அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுகை நேரங்களை ஏறக்குறைய நீங்கள் கடைப்பிடிப்பதைப் போலவே கடைப்பிடிப்பார்கள், ஆனால் அவர்கள் இஷா தொழுகையை நீங்கள் தொழும் நேரத்தை விட சற்று தாமதப்படுத்துவார்கள், மேலும் தொழுகையைச் சுருக்கமாகத் தொழுவார்கள்.”

இதை முஸ்லிம் அவர்கள் அறிவித்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَن أبي سعيد الْخُدْرِيّ قَالَ: صَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَاةَ الْعَتَمَة فَلم يخرج إِلَيْنَا حَتَّى مَضَى نَحْوٌ مِنْ شَطْرِ اللَّيْلِ فَقَالَ: «خُذُوا مَقَاعِدَكُمْ» فَأَخَذْنَا مَقَاعِدَنَا فَقَالَ: «إِنَّ النَّاسَ قد صلوا وَأخذُوا مضاجعهم وَإِنَّكُمْ لم تَزَالُوا فِي صَلَاةٍ مَا انْتَظَرْتُمُ الصَّلَاةَ وَلَوْلَا ضَعْفُ الضَّعِيفِ وَسَقَمُ السَّقِيمِ لَأَخَّرْتُ هَذِهِ الصَّلَاةَ إِلَى شَطْرِ اللَّيْلِ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالنَّسَائِيُّ
அபூ சயீத் அல்குத்ரீ (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களுக்கு ‘அத்தமா’ (இஷா) தொழுகையைத் தொழுவித்தார்கள். இரவின் ஏறக்குறைய பாதி நேரம் கழியும் வரை அவர்கள் எங்களிடம் (பள்ளிவாசலுக்கு) புறப்பட்டு வரவில்லை. பின்னர் அவர்கள், “உங்கள் இடங்களில் அமருங்கள்” என்று கூறினார்கள். நாங்களும் எங்கள் இடங்களில் அமர்ந்தோம். அப்போது அவர்கள் கூறினார்கள்: “மக்கள் தொழுதுவிட்டுத் தங்கள் படுக்கைகளுக்குச் சென்றுவிட்டனர். ஆனால் நீங்கள் தொழுகைக்காகக் காத்திருக்கும் வரை தொழுகையிலேயே இருக்கிறீர்கள். பலவீனமானவரின் பலவீனமும், நோயாளியின் நோயும் இல்லையென்றால், நான் இந்தத் தொழுகையை பாதி இரவு வரை தாமதப்படுத்தியிருப்பேன்.” இதனை அபூ தாவூத் மற்றும் நஸாயீ ஆகியோர் அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أُمِّ سَلَمَةَ قَالَتْ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَشَدَّ تَعْجِيلًا لِلظُّهْرِ مِنْكُمْ وَأَنْتُمْ أَشَدُّ تَعْجِيلًا لِلْعَصْرِ مِنْهُ. رَوَاهُ أَحْمد وَالتِّرْمِذِيّ
உம்மு ஸலமா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், “அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் லுஹர் தொழுகையை நீங்கள் தொழுவதை விட மிகவும் முன்னதாகத் தொழுதார்கள்; ஆனால் நீங்கள் அஸர் தொழுகையை அவர்கள் தொழுவதை விட மிகவும் முன்னதாகத் தொழுகிறீர்கள்.”

இதனை அஹ்மத் மற்றும் திர்மிதீ ஆகியோர் அறிவிக்கிறார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا كَانَ الْحَرُّ أَبْرَدَ بِالصَّلَاةِ وَإِذَا كَانَ الْبَرْدُ عَجَّلَ. رَوَاهُ النَّسَائِيُّ
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், வெப்பமான காலங்களில் (சூடு தணியும் வரை) தொழுகையைத் தாமதப்படுத்துவார்கள்; குளிர்காலத்தில் அதனை விரைவுபடுத்துவார்கள்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ قَالَ: قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّهَا سَتَكُونُ عَلَيْكُمْ بَعْدِي أُمَرَاءُ يَشْغَلُهُمْ أَشْيَاءُ عَنِ الصَّلَاةِ لِوَقْتِهَا حَتَّى يَذْهَبَ وَقْتُهَا فَصَلُّوا الصَّلَاةَ لِوَقْتِهَا» . فَقَالَ رَجُلٌ: يَا رَسُولَ اللَّهِ أُصَلِّي مَعَهم؟ قَالَ: «نعم» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
உபாதா இப்னு அஸ்-ஸாமித் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம் கூறினார்கள்: “எனது மரணத்திற்குப் பிறகு உங்களுக்கு ஆட்சியாளர்கள் வருவார்கள். அவர்கள் பல்வேறு விஷயங்களால் திசைதிருப்பப்பட்டு, தொழுகையை அதன் சரியான நேரத்தில் நிறைவேற்றாமல், அதன் நேரம் முடியும் வரை தாமதப்படுத்துவார்கள்; எனவே, நீங்கள் தொழுகையை அதன் சரியான நேரத்தில் நிறைவேற்றுங்கள்.” அப்போது ஒருவர், “அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் அவர்களுடன் சேர்ந்து தொழ வேண்டுமா?” என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், “ஆம்” என்று பதிலளித்தார்கள். இதை அபூதாவூத் அவர்கள் அறிவிக்கின்றார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ قَبِيصَةَ بْنِ وَقَّاصٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «يَكُونُ عَلَيْكُمْ أُمَرَاءُ مِنْ بَعْدِي يُؤَخِّرُونَ الصَّلَاةَ فَهِيَ لَكُمْ وَهِيَ عَلَيْهِمْ فَصَلُّوا مَعَهُمْ مَا صَلَّوُا الْقِبْلَةَ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
கபீஸா இப்னு வக்காஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “எனக்குப் பிறகு, தொழுகையைத் தாமதப்படுத்தும் ஆட்சியாளர்கள் உங்களுக்கு வருவார்கள். அது உங்களுக்கு நன்மையை அளிக்கும், ஆனால் அவர்களுக்குக் குற்றமாகும். எனவே, அவர்கள் கிப்லாவை முன்னோக்கித் தொழும் வரை அவர்களுடன் தொழுங்கள்.”

இதை அபூ தாவூத் அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَدِيِّ بْنِ الْخِيَارِ: أَنَّهُ دَخَلَ عَلَى عُثْمَانَ وَهُوَ مَحْصُورٌ فَقَالَ: إِنَّكَ إِمَامُ عَامَّةٍ وَنَزَلَ بِكَ مَا تَرَى وَيُصلي لنا إِمَام فتْنَة وننحرج. فَقَالَ: الصَّلَاة أحسن مَا يعْمل النَّاس فَإِذا أحسن النَّاس فَأحْسن مَعَهم وَإِذا أساؤوا فاجتنب إساءتهم. رَوَاهُ البُخَارِيّ
உபய்துல்லாஹ் இப்னு அதீ இப்னு அல்-கியார் அவர்கள், உஸ்மான் (ரழி) அவர்கள் முற்றுகையிடப்பட்டிருந்தபோது அவர்களிடம் சென்று: “நீங்கள் மக்களின் தலைவர். ஆனால், உங்களுக்கு என்ன நேர்ந்திருக்கிறது என்பதை நீங்கள் பார்க்கிறீர்கள். மேலும், ஒரு கிளர்ச்சியாளர்களின் தலைவர் எங்களுக்குத் தொழுகை நடத்துகிறார். நாங்கள் (அதனால்) சங்கடப்படுகிறோம்” என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு அவர்கள்: “மக்கள் செய்யும் செயல்களில் தொழுகையே சிறந்தது. எனவே, மக்கள் நன்மை செய்யும்போது, நீங்களும் அவர்களுடன் சேர்ந்து நன்மை செய்யுங்கள். ஆனால், அவர்கள் தீமை செய்யும்போது, அவர்களுடைய தீமையிலிருந்து விலகிவிடுங்கள்” என்று பதிலளித்தார்கள். இதை புகாரி அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
باب فضائل الصلاة - الفصل الأول
தொழுகையின் சிறப்புகள் - பிரிவு 1
عَن عمَارَة بن روبية قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «لَنْ يَلِجَ النَّارَ أَحَدٌ صَلَّى قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَقَبْلَ غُرُوبِهَا» يَعْنِي الْفَجْرَ وَالْعصر. (رَوَاهُ مُسلم)
சூரியன் உதிப்பதற்கு முன்னும், அது அஸ்தமிப்பதற்கு முன்னும் தொழுத எவரும் நரகத்தில் நுழைய மாட்டார் - அதாவது ஃபஜ்ர் மற்றும் அஸர் தொழுகைகள் - என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறத் தாம் கேட்டதாக உமாரா இப்னு ருவைபா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள். இதை முஸ்லிம் அறிவிக்கிறார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي مُوسَى قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم: «من صَلَّى الْبَرْدَيْنِ دَخَلَ الْجَنَّةَ»
அபூ மூஸா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “யார் இரண்டு குளிர்ச்சியான நேரத் தொழுகைகளை (ஃபஜ்ர் மற்றும் அஸ்ர்) தொழுகிறாரோ, அவர் சுவனம் நுழைவார்” என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم قَالَ: «يَتَعَاقَبُونَ فِيكُمْ مَلَائِكَةٌ بِاللَّيْلِ وَمَلَائِكَةٌ بِالنَّهَارِ وَيَجْتَمِعُونَ فِي صَلَاةِ الْفَجْرِ وَصَلَاةِ الْعَصْرِ ثُمَّ يَعْرُجُ الَّذِينَ بَاتُوا فِيكُمْ فَيَسْأَلُهُمْ رَبُّهُمْ وَهُوَ أَعْلَمُ بِهِمْ كَيْفَ تَرَكْتُمْ عِبَادِي فَيَقُولُونَ تَرَكْنَاهُمْ وَهُمْ يصلونَ وأتيناهم وهم يصلونَ»
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

இரவிலும் பகலிலும் வானவர்கள் உங்களிடையே மாறி மாறி வருகின்றனர். அவர்கள் அனைவரும் பஜ்ர் மற்றும் அஸர் தொழுகைகளின்போது ஒன்று கூடுகின்றனர். உங்களில் இரவு தங்கியிருந்த வானவர்கள் பின்னர் மேலேறிச் செல்கின்றனர். மேலும் அவர்களின் இறைவன், அவன் அவர்களைப் பற்றி நன்கறிந்தவனாக இருந்தபோதிலும், அவர்களிடம், “என் அடியார்களை நீங்கள் விட்டுவிட்டு வந்தபோது அவர்கள் எப்படி இருந்தார்கள்?” என்று கேட்கிறான். அதற்கு அவர்கள் பதிலளிக்கிறார்கள், “நாங்கள் அவர்களை விட்டு வந்தபோது அவர்கள் தொழுதுகொண்டிருந்தார்கள், நாங்கள் அவர்களிடம் சென்றபோதும் அவர்கள் தொழுதுகொண்டிருந்தார்கள்.” (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்).
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَن جُنْدُب الْقَسرِي قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ صَلَّى صَلَاةَ الصُّبْحِ فَهُوَ فِي ذِمَّةِ اللَّهِ فَلَا يَطْلُبَنَّكُمُ اللَّهُ مِنْ ذِمَّتِهِ بِشَيْءٍ فَإِنَّهُ مَنْ يَطْلُبْهُ مِنْ ذِمَّتِهِ بِشَيْءٍ يُدْرِكْهُ ثُمَّ يَكُبُّهُ عَلَى وَجْهِهِ فِي نَارِ جَهَنَّمَ» . رَوَاهُ مُسْلِمٌ. وَفِي بَعْضِ نُسَخِ الْمَصَابِيحِ الْقشيرِي بدل الْقَسرِي
ஜுன்துப் அல்-கஸ்ரீ (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “யார் சுப்ஹ் தொழுகையைத் தொழுகிறாரோ அவர் அல்லாஹ்வின் பாதுகாப்பில் இருக்கிறார். எனவே, அல்லாஹ் தனது பாதுகாப்பிலிருந்து எதனையும் உங்களிடம் கேட்காதவாறு பார்த்துக்கொள்ளுங்கள். ஏனெனில், தனது பாதுகாப்பிலிருந்து எதனையேனும் அவன் யாரிடமாவது கேட்டால், அவனைப் பிடித்து, பின்னர் நரக நெருப்பில் அவனை முகங்குப்புறத் தள்ளிவிடுவான்.”

இதை முஸ்லிம் பதிவு செய்துள்ளார். அல்-மஸாபிஹ் நூலின் சில பிரதிகளில் ‘அல்-கஸ்ரீ’ என்பதற்குப் பகரமாக ‘அல்-குஷைரி’ என்று உள்ளது.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَوْ يَعْلَمُ النَّاسُ مَا فِي النِّدَاءِ وَالصَّفِّ الْأَوَّلِ ثُمَّ لَمْ يَجِدُوا إِلَّا أَنْ يَسْتَهِمُوا عَلَيْهِ لَاسْتَهَمُوا وَلَوْ يَعْلَمُونَ مَا فِي التَّهْجِيرِ لَاسْتَبَقُوا إِلَيْهِ وَلَوْ يَعْلَمُونَ مَا فِي الْعَتَمَةِ وَالصُّبْحِ لأتوهما وَلَو حبوا»
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “தொழுகைக்கான அழைப்பிலும் (பாங்கு) முதல் வரிசையிலும் உள்ள நன்மையை மக்கள் அறிந்திருந்தால், அதற்காக சீட்டுக் குலுக்கிப் போடுவதைத் தவிர வேறு வழியில்லை என்றாலும், அவர்கள் அவ்வாறே செய்திருப்பார்கள்; தொழுகைக்கு முன்னதாகவே செல்வதில் உள்ள நன்மையை அவர்கள் அறிந்திருந்தால், அதற்காகப் போட்டி போட்டுக்கொண்டு செல்வார்கள்; மேலும், இஷா மற்றும் ஃபஜ்ர் தொழுகைகளில் உள்ள நன்மையை அவர்கள் அறிந்திருந்தால், தவழ்ந்தாவது அவற்றுக்கு வந்திருப்பார்கள்.” (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்.)
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَيْسَ صَلَاةً أَثْقَلَ عَلَى الْمُنَافِق مِنَ الْفَجْرِ وَالْعِشَاءِ وَلَوْ يَعْلَمُونَ مَا فِيهِمَا لأتوهما وَلَو حبوا»
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அவர் மேலும் அறிவித்தார், “நயவஞ்சகர்களுக்கு ஃபஜ்ருத் தொழுகையையும், இஷாத் தொழுகையையும் விடப் பாரமான தொழுகை வேறு எதுவும் இல்லை; ஆனால், அவ்விரண்டிலும் உள்ள பாக்கியத்தை அவர்கள் அறிந்திருந்தால், தவழ்ந்தாவது அத்தொழுகைகளுக்கு வந்திருப்பார்கள்.” (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்.)
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ عُثْمَانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عَلَيْهِ وَسلم: «مَنْ صَلَّى الْعِشَاءَ فِي جَمَاعَةٍ فَكَأَنَّمَا قَامَ نِصْفَ اللَّيْلِ وَمَنْ صَلَّى الصُّبْحَ فِي جَمَاعَةٍ فَكَأَنَّمَا صَلَّى اللَّيْل كُله» . رَوَاهُ مُسلم
உஸ்மான் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"யாரேனும் இஷா தொழுகையை ஜமாஅத்துடன் தொழுதால், அவர் பாதி இரவு நின்று வணங்கியவரைப் போன்றவராவார். மேலும், யாரேனும் ஃபஜ்ர் தொழுகையை ஜமாஅத்துடன் தொழுதால், அவர் முழு இரவும் தொழுதவரைப் போன்றவராவார்” என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.
(நூல்: முஸ்லிம்)

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا يَغْلِبَنَّكُمُ الْأَعْرَابُ على اسْم صَلَاتكُمْ الْمغرب» . قَالَ: «وَتقول الْأَعْرَاب هِيَ الْعشَاء»
وَقَالَ: " لَا يَغْلِبَنَّكُمُ الْأَعْرَابُ عَلَى اسْمِ صَلَاتِكُمُ الْعِشَاءِ فَإِنَّهَا فِي كِتَابِ اللَّهِ الْعِشَاءُ فَإِنَّهَا تعتم بحلاب الْإِبِل. رَوَاهُ مُسلم
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “கிராமப்புற அரபியர்கள் உங்கள் மஃரிப் தொழுகையின் பெயரில் உங்களை மிகைத்துவிட வேண்டாம். அவர்கள் அதை ‘இஷா’ என்று கூறுகிறார்கள். மேலும், உங்கள் இஷா தொழுகையின் பெயரில் கிராமப்புற அரபியர்கள் உங்களை மிகைத்துவிட வேண்டாம். ஏனெனில் அது அல்லாஹ்வின் வேதத்தில் ‘இஷா’ என்றே உள்ளது. அவர்களோ ஒட்டகங்களைப் பால் கறப்பதை (இரவு இருட்டும் வரை) தாமதப்படுத்துகின்றனர்.”

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ், ஸஹீஹ் (அல்பானீ)
صَحِيح, صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَوْمَ الْخَنْدَقِ: " حَبَسُونَا عَنْ صَلَاةِ الْوُسْطَى: صَلَاةِ الْعَصْرِ مَلَأَ اللَّهُ بُيُوتَهُمْ وَقُبُورَهُمْ نَارًا) (مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ)
அலீ (ரழி) அவர்கள் அகழ் போரின் போது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பின்வருமாறு கூறியதாக அறிவித்தார்கள்: “அவர்கள் நம்மை நடுத் தொழுகையான அஸர் தொழுகையை விட்டும் தடுத்துவிட்டார்கள். அல்லாஹ் அவர்களுடைய வீடுகளையும் கப்ருகளையும் நெருப்பால் நிரப்புவானாக!”

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
باب فضائل الصلاة - الفصل الثاني
தொழுகையின் சிறப்புகள் - பிரிவு 2
عَن ابْن مَسْعُود وَسمرَة بن جُنْدُب قَالَا: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «صَلَاةُ الْوُسْطَى صَلَاةُ الْعَصْرِ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ
இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) மற்றும் ஸமுரா இப்னு ஜுன்துப் (ரழி) ஆகிய இருவரும், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “நடுத்தொழுகை என்பது அஸர் தொழுகையாகும்” என்று கூறியதாக அறிவித்தார்கள். இதை திர்மிதீ அறிவிக்கிறார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي قَوْلِهِ تَعَالَى: (إِنَّ قُرْآنَ الْفَجْرِ كَانَ مَشْهُودًا) قَالَ: «تَشْهَدُهُ مَلَائِكَةُ اللَّيْلِ وَمَلَائِكَةُ النَّهَارِ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் கூற்றான **'(இன்ன குர்ஆனல் ஃபஜ்ரி கான மஷ்ஹூதா)'** ("நிச்சயமாக ஃபஜ்ருடைய குர்ஆன் சாட்சியமளிக்கப்பட்டதாக இருக்கிறது" - 17:78) என்பது குறித்துக் கூறும்போது, "இரவின் வானவர்களும் பகலின் வானவர்களும் அதில் சாட்சியாகிறார்கள்" என்று கூறினார்கள்.
இதை திர்மிதீ அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
باب فضائل الصلاة - الفصل الثالث
தொழுகையின் சிறப்புகள் - பிரிவு 3
عَن زيد بن ثَابت وَعَائِشَة قَالَا: الصَّلَاةُ الْوُسْطَى صَلَاةُ الظُّهْرِ رَوَاهُ مَالِكٌ عَن زيد وَالتِّرْمِذِيّ عَنْهُمَا تَعْلِيقا
ஸைத் இப்னு தாபித் (ரழி) மற்றும் ஆயிஷா (ரழி) ஆகிய இருவரும் நடுத்தொழுகை என்பது லுஹர் தொழுகையாகும் என்று கூறினார்கள். மாலிக் அவர்கள் இதனை ஸைத் (ரழி) அவர்களிடமிருந்தும், திர்மிதீ அவர்கள் அவர்கள் இருவரிடமிருந்தும் முழுமையான இஸ்நாத் இன்றி அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حسن (الألباني)
وَعَنْ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي الظُّهْرَ بِالْهَاجِرَةِ وَلَمْ يَكُنْ يُصَلِّي صَلَاةً أَشَدَّ عَلَى أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْهَا فَنَزَلَتْ (حَافِظُوا عَلَى الصَّلَوَاتِ وَالصَّلَاةِ الْوُسْطَى) وَقَالَ إِنَّ قَبْلَهَا صَلَاتَيْنِ وَبَعْدَهَا صَلَاتَيْنِ. رَوَاهُ أَحْمد وَأَبُو دَاوُد
ஜைத் இப்னு தாபித் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கடும் வெப்பத்தில் ளுஹர் தொழுகையை தொழுவார்கள். அத்தொழுகையை விட அவர்களின் தோழர்களுக்குக் கடுமையான தொழுகை வேறெதுவும் இருந்ததில்லை. பின்னர், “தொழுகைகளையும், (குறிப்பாக) நடுத்தொழுகையையும் பேணிக் கொள்ளுங்கள்”; (அல்குர்ஆன், 2:238) என்ற வசனம் வஹீ (இறைச்செய்தி)யாக அருளப்பட்டது. மேலும், அவர்கள் கூறினார்கள், “அதற்கு முன்னர் இரண்டு நேரத் தொழுகைகளும், அதற்குப் பின்னர் இரண்டு நேரத் தொழுகைகளும் உள்ளன.” இதை அஹ்மத் மற்றும் அபூ தாவூத் ஆகியோர் அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَن مَالك بَلَغَهُ أَنَّ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ كَانَا يَقُولَانِ: الصَّلَاةُ الْوُسْطَى صَلَاة الصُّبْح. رَوَاهُ فِي الْمُوَطَّأ
وَرَوَاهُ التِّرْمِذِيّ عَن ابْن عَبَّاس وَابْن عمر تَعْلِيقا
‘அலீ (ரழி) இப்னு அபீ தாலிப் (ரழி) அவர்களும், ‘அப்துல்லாஹ் (ரழி) இப்னு ‘அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களும், "நடுத் தொழுகை என்பது ஸுப்ஹு (காலை) தொழுகையாகும்" என்று கூறிவந்ததை மாலிக் அவர்கள் செவியுற்றார்கள். அவர் அதை அல்-முவத்தாவில் அறிவித்துள்ளார்கள், மேலும் திர்மிதீ அவர்கள் அதை இப்னு ‘அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களிடமிருந்தும், இப்னு ‘உமர் (ரழி) அவர்களிடமிருந்தும் முழுமையான இஸ்னாத் இல்லாமல் அறிவித்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது, ஆய்வு நிறைவடையவில்லை (அல்-அல்பானி)
ضَعِيف, لم تتمّ دراسته (الألباني)
وَعَنْ سَلْمَانَ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «مَنْ غَدَا إِلَى صَلَاةِ الصُّبْحِ غَدَا بِرَايَةِ الْإِيمَانِ وَمَنْ غَدَا إِلَى السُّوقِ غَدَا بِرَايَةِ إِبْلِيسَ» . رَوَاهُ ابْنُ مَاجَه
ஸல்மான் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறத் தாம் கேட்டதாகக் கூறினார்கள், “யார் காலைத் தொழுகைக்காக அதிகாலையில் செல்கிறாரோ, அவர் ஈமானின் கொடியுடன் செல்கிறார், ஆனால் யார் சந்தைக்கு அதிகாலையில் செல்கிறாரோ, அவர் இப்லீஸின் கொடியுடன் செல்கிறார்.” இதை இப்னு மாஜா அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
باب الأذان - الفصل الأول
தொழுகைக்கான அழைப்பு - பிரிவு 1
عَن أنس قَالَ: ذَكَرُوا النَّارَ وَالنَّاقُوسَ فَذَكَرُوا الْيَهُودَ وَالنَّصَارَى فَأُمِرَ بِلَالٌ أَنْ يَشْفَعَ الْأَذَانَ وَأَنْ يُوتِرَ الْإِقَامَةَ. قَالَ إِسْمَاعِيلُ: فَذَكَرْتُهُ لِأَيُّوبَ. فَقَالَ: إِلَّا الْإِقَامَة
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
(தொழுகை அறிவிப்பிற்காக) நெருப்பை(ப் பயன்படுத்துவது) பற்றியும், மணியை(ப் பயன்படுத்துவது) பற்றியும் மக்கள் பேசிக்கொண்டார்கள்; அப்போது அவர்கள் யூதர்களையும் கிறிஸ்தவர்களையும் குறிப்பிட்டார்கள். ஆகவே, அதான் (பாங்கு) வாசகங்களை இரட்டை இரட்டையாகவும், இகாமத் வாசகங்களை ஒற்றை ஒற்றையாகவும் கூறுமாறு பிலால் (ரழி) அவர்களுக்குக் கட்டளையிடப்பட்டது.

இஸ்மாயீல் அவர்கள் கூறினார்கள்: நான் இதை அய்யூப் அவர்களிடம் குறிப்பிட்டேன். அதற்கு அவர், "(இகாமத்தில் வரும்) இகாமத் (எனும் வார்த்தையைத்) தவிர" என்று கூறினார்.

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَن أبي مَحْذُورَة قَالَ: أَلْقَى عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ التَّأْذِينَ هُوَ بِنَفْسِهِ فَقَالَ: قُلِ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ. ثُمَّ تَعُودَ فَتَقُولَ: أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ. حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ. اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ . رَوَاهُ مُسْلِمٌ
அபூ மஹ்தூரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களே தமக்கு பாங்கு சொல்லும் முறையைக் கற்றுக் கொடுத்து, பின்வருமாறு கூறுமாறு பணித்தார்கள்: “அல்லாஹு அக்பர். அல்லாஹு அக்பர். அல்லாஹு அக்பர். அல்லாஹு அக்பர். அஷ்ஹது அன் லா இலாஹ இல்லல்லாஹ். அஷ்ஹது அன் லா இலாஹ இல்லல்லாஹ். அஷ்ஹது அன்ன முஹம்மதன் ரசூலுல்லாஹ். அஷ்ஹது அன்ன முஹம்மதன் ரசூலுல்லாஹ்”; பிறகு மீண்டும், “அஷ்ஹது அன் லா இலாஹ இல்லல்லாஹ். அஷ்ஹது அன் லா இலாஹ இல்லல்லாஹ். அஷ்ஹது அன்ன முஹம்மதன் ரசூலுல்லாஹ். அஷ்ஹது அன்ன முஹம்மதன் ரசூலுல்லாஹ். ஹய்ய அலஸ் ஸலாஹ். ஹய்ய அலஸ் ஸலாஹ். ஹய்ய அலல் ஃபலாஹ். ஹய்ய அலல் ஃபலாஹ். அல்லாஹு அக்பர். அல்லாஹு அக்பர். லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்.” இதனை முஸ்லிம் அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
باب الأذان - الفصل الثاني
அழைப்பு பிரார்த்தனை - பிரிவு 2
عَن ابْن عمر قَالَ: كَانَ الْأَذَانُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَرَّتَيْنِ مَرَّتَيْنِ وَالْإِقَامَةُ مَرَّةً مَرَّةً غَيْرَ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ: قَدْ قَامَتِ الصَّلَاةُ قَدْ قَامَتِ الصَّلَاةُ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد وَالنَّسَائِيّ والدارمي
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில், அதானின் வாசகங்கள் ஒவ்வொன்றும் இரண்டு முறையும், இகாமத்தின் வாசகங்கள் ஒவ்வொன்றும் ஒரு முறையும் (கூறப்பட்டு) வந்தன; (இகாமத்தில்) **‘கத் காமதிஸ் ஸலாஹ், கத் காமதிஸ் ஸலாஹ்’** என்று கூறுவதைத் தவிர. அபூ தாவூத், நஸாயீ மற்றும் தாரிமீ ஆகியோர் இதை அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حسن (الألباني)
وَعَنْ أَبِي مَحْذُورَةَ: أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَّمَهُ الْأَذَانَ تِسْعَ عَشْرَةَ كَلِمَةً وَالْإِقَامَةَ سَبْعَ عَشْرَةَ كَلِمَةً. رَوَاهُ أَحْمَدُ وَالتِّرْمِذِيُّ وَأَبُو دَاوُدَ وَالنَّسَائِيُّ وَالدَّارِمِيُّ وَابْنُ مَاجَهْ
அபூ மஹ்தூரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் தமக்கு, அதான் பத்தொன்பது வார்த்தைகளைக் கொண்டதாகவும், இகாமத் பதினேழு வார்த்தைகளைக் கொண்டதாகவும் கற்றுக்கொடுத்தார்கள்.

இதை அஹ்மத், திர்மிதீ, அபூ தாவூத், நஸாயீ, தாரிமீ மற்றும் இப்னு மாஜா ஆகியோர் அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حسن (الألباني)
وَعَنْهُ قَالَ: قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ عَلِّمْنِي سنة الْأَذَان قَالَ: فَمسح مقدم رَأسه. وَقَالَ: وَتقول اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ تَرْفَعُ بِهَا صَوْتَكَ ثُمَّ تَقُولَ: أَشْهَدُ أَن لَا إِلَه إِلَّا الله أشهد أَن لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ تَخْفِضُ بِهَا صَوْتَكَ ثُمَّ تَرْفَعُ صَوْتَكَ بِالشَّهَادَةِ: أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَشْهَدُ أَن لَا إِلَه إِلَّا الله أشهد أَن مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ فَإِنْ كَانَ صَلَاةُ الصُّبْحِ قُلْتَ: الصَّلَاةُ خَيْرٌ مِنَ النَّوْمِ الصَّلَاةُ خَيْرٌ مِنَ النَّوْمِ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
அபூ மஹ்தூரா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அதான் (பாங்கு) தொடர்பான வழிமுறையை (சுன்னாவை) எனக்குக் கற்றுத் தாருங்கள்" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள் (ஸல்), என் தலையின் முன்பகுதியைத் தடவிவிட்டு கூறினார்கள்:

"நீ, **'அல்லாஹு அக்பர், அல்லாஹு அக்பர், அல்லாஹு அக்பர், அல்லாஹு அக்பர்'** என்று சொல்வாயாக. இந்த வார்த்தைகளைக் கூறும்போது உங்கள் குரலை உயர்த்த வேண்டும்.

பிறகு நீங்கள், **'அஷ்ஹது அல்லா இலாஹ இல்லல்லாஹ், அஷ்ஹது அல்லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்; அஷ்ஹது அன்ன முஹம்மதர் ரசூலுல்லாஹ், அஷ்ஹது அன்ன முஹம்மதர் ரசூலுல்லாஹ்'** என்று கூற வேண்டும். இந்த வார்த்தைகளைக் கூறும்போது உங்கள் குரலைத் தாழ்த்த வேண்டும்.

பிறகு நீங்கள் ஷஹாதத் (சாட்சியம்) கூறும்போது உங்கள் குரலை உயர்த்த வேண்டும்: **'அஷ்ஹது அல்லா இலாஹ இல்லல்லாஹ், அஷ்ஹது அல்லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்; அஷ்ஹது அன்ன முஹம்மதர் ரசூலுல்லாஹ், அஷ்ஹது அன்ன முஹம்மதர் ரசூலுல்லாஹ். ஹய்ய அலஸ் ஸலாஹ், ஹய்ய அலஸ் ஸலாஹ். ஹய்ய அலல் ஃபலாஹ், ஹய்ய அலல் ஃபலாஹ்'**.

அது ஸுப்ஹு (காலை) தொழுகையாக இருந்தால், **'அஸ்ஸலாத்து கைரும் மினன் நவ்ம், அஸ்ஸலாத்து கைரும் மினன் நவ்ம்'** என்று நீ சொல்ல வேண்டும். **'அல்லாஹு அக்பர், அல்லாஹு அக்பர். லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்'**."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ بِلَالٍ قَالَ: قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا تُثَوِّبَنَّ فِي شَيْءٍ مِنَ الصَّلَوَاتِ إِلَّا فِي صَلَاةِ الْفَجْرِ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَابْنُ مَاجَهْ وَقَالَ التِّرْمِذِيُّ: أَبُو إِسْرَائِيلَ الرَّاوِي لَيْسَ هُوَ بِذَاكَ الْقَوِيِّ عِنْدَ أهل الحَدِيث
பிலால் (ரழி) கூறினார்கள்: “ஃபஜ்ர் தொழுகையைத் தவிர வேறு எந்தத் தொழுகைக்கும் தத்வீப் (தொழுகை உறக்கத்தை விட மேலானது என்று) கூற வேண்டாம் என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) எனக்குக் கூறினார்கள்.” இதை திர்மிதியும் இப்னு மாஜாவும் அறிவித்தார்கள். மேலும், “இதன் அறிவிப்பாளரான அபூ இஸ்ராயீல், ஹதீஸ் கலை வல்லுநர்களிடத்தில் அந்தளவிற்குப் பலமானவர் அல்ல” என திர்மிதி கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ جَابِرٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِبِلَالٍ: «إِذَا أَذَّنْتَ فَتَرَسَّلْ وَإِذا أَقمت فاحدر وَاجعَل بَيْنَ أَذَانِكَ وَإِقَامَتِكَ قَدْرَ مَا يَفْرُغُ الْآكِلُ مِنْ أَكْلِهِ وَالشَّارِبُ مِنْ شُرْبِهِ وَالْمُعْتَصِرُ إِذَا دَخَلَ لِقَضَاءِ حَاجَتِهِ وَلَا تَقُومُوا حَتَّى تَرَوْنِي» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ وَقَالَ: لَا نعرفه إِلَّا ن حَدِيث عبد الْمُنعم وَهُوَ إِسْنَاد مَجْهُول
ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பிலால் (ரழி) அவர்களிடம், “நீங்கள் அதான் சொல்லும்போது நிதானமாகச் சொல்லுங்கள்; நீங்கள் இகாமத் சொல்லும்போது விரைவாகச் சொல்லுங்கள். மேலும், உங்கள் அதானுக்கும் உங்கள் இகாமத்திற்கும் இடையில், உண்பவர் தனது உணவை முடிப்பதற்கும், குடிப்பவர் தனது பானத்தை முடிப்பதற்கும், இயற்கைக்கடனை நிறைவேற்ற வேண்டியவர் அதை முடிப்பதற்கும் போதுமான நேரத்தை விடுங்கள். மேலும், என்னைப் பார்க்கும் வரை நீங்கள் எழாதீர்கள்” என்று கூறினார்கள்.

திர்மிதி அவர்கள் இதை அறிவித்து, “இதை அப்துல் முன்இம் அவர்களின் ஹதீஸ் மூலமாக மட்டுமே நாம் அறிவோம்; மேலும் இது ஓர் அறியப்படாத அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆகும்” என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَن زِيَاد بن الْحَارِث الصدائي قَالَ: أَمَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِن أؤذن فِي صَلَاةِ الْفَجْرِ» فَأَذَّنْتُ فَأَرَادَ بِلَالٌ أَنْ يُقِيمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِن أَخا صداء قد أذن وَمن أَذَّنَ فَهُوَ يُقِيمُ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَأَبُو دَاوُدَ وَابْنُ مَاجَهْ
ஸியாத் இப்னு அல்-ஹாரித் அஸ்-ஸுதாஈ (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஃபஜ்ரு தொழுகைக்காக அதான் சொல்லும்படி எனக்குக் கட்டளையிட்டார்கள், நானும் அவ்வாறே செய்தேன். பிறகு பிலால் (ரழி) அவர்கள் இகாமத் சொல்ல விரும்பினார்கள், ஆனால் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம், “ஸுதா'வைச் சேர்ந்தவர்தாம் அதான் சொல்லியிருக்கிறார், மேலும், யார் அதான் சொல்கிறாரோ அவரே இகாமத் சொல்லவேண்டும்” என்று கூறினார்கள். திர்மிதீ, அபூ தாவூத் மற்றும் இப்னு மாஜா ஆகியோர் இதை அறிவிக்கிறார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
باب الأذان - الفصل الثالث
தொழுகைக்கான அழைப்பு - பிரிவு 3
عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ: كَانَ الْمُسْلِمُونَ حِينَ قدمُوا الْمَدِينَة يَجْتَمعُونَ فيتحينون الصَّلَاة لَيْسَ يُنَادِي بِهَا أَحَدٌ فَتَكَلَّمُوا يَوْمًا فِي ذَلِكَ فَقَالَ بَعْضُهُمُ: اتَّخِذُوا مِثْلَ نَاقُوسِ النَّصَارَى وَقَالَ بَعْضُهُمْ: قَرْنًا مِثْلَ قَرْنِ الْيَهُودِ فَقَالَ عُمَرُ أَوَلَا تَبْعَثُونَ رَجُلًا يُنَادِي بِالصَّلَاةِ؟ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «يَا بِلَالُ قُم فَنَادِ بِالصَّلَاةِ»
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"முஸ்லிம்கள் மதீனாவிற்கு வந்தபோது அவர்கள் ஒன்று கூடி, தொழுகை நேரத்தை எதிர்பார்த்துக் காத்திருப்பார்கள். (தொழுகைக்காக) அவர்களை அழைக்க யாரும் இருக்கவில்லை. ஒரு நாள் அவர்கள் இதுபற்றிப் பேசிக்கொண்டார்கள். அவர்களில் சிலர், 'கிறிஸ்தவர்களின் மணி போன்ற ஒன்றை ஏற்படுத்திக் கொள்ளுங்கள்' என்றனர். வேறு சிலர், 'யூதர்களின் ஊதுகொம்பு போன்ற ஒன்றை (ஏற்படுத்திக் கொள்ளுங்கள்)' என்றனர். அப்போது உமர் (ரழி) அவர்கள், 'தொழுகைக்காக அறிவிக்க நீங்கள் ஒருவரை அனுப்பக் கூடாதா?' என்று கேட்டார்கள். உடனே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'பிலாலே! எழுந்து தொழுகைக்காக அழையுங்கள்' என்று கூறினார்கள்."

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَن عبد الله بن زيد بن عبد ربه قَالَ: لَمَّا أَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالنَّاقُوسِ يُعْمَلُ لِيُضْرَبَ بِهِ لِلنَّاسِ لِجَمْعِ الصَّلَاةِ طَافَ بِي وَأَنَا نَائِمٌ رَجُلٌ يَحْمِلُ نَاقُوسًا فِي يَدِهِ فَقُلْتُ يَا عَبْدَ اللَّهِ أَتَبِيعُ النَّاقُوسَ قَالَ وَمَا تَصْنَعُ بِهِ فَقلت نَدْعُو بِهِ إِلَى الصَّلَاةِ قَالَ أَفَلَا أَدُلُّكَ عَلَى مَا هُوَ خَيْرٌ مِنْ ذَلِكَ فَقُلْتُ لَهُ بَلَى قَالَ فَقَالَ تَقُولَ اللَّهُ أَكْبَرُ إِلَى آخِرِهِ وَكَذَا الْإِقَامَةُ فَلَمَّا أَصْبَحْتُ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرْتُهُ بِمَا رَأَيْتُ فَقَالَ: «إِنَّهَا لَرُؤْيَا حَقٍّ إِنْ شَاءَ اللَّهُ فَقُمْ مَعَ بِلَالٍ فَأَلْقِ عَلَيْهِ مَا رَأَيْتَ فَلْيُؤَذِّنْ بِهِ فَإِنَّهُ أَنْدَى صَوْتًا مِنْك» فَقُمْت مَعَ بِلَال فَجعلت ألقيه عَلَيْهِ وَيُؤَذِّنُ بِهِ قَالَ فَسَمِعَ بِذَلِكَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ وَهُوَ فِي بَيْتِهِ فَخَرَجَ يَجُرُّ رِدَاءَهُ وَيَقُول وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ لَقَدْ رَأَيْتُ مِثْلَ مَا أَرَى فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «فَلِلَّهِ الْحَمْدُ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالدَّارِمِيُّ وَابْنُ مَاجَهْ إِلَّا أَنَّهُ لَمْ يَذْكُرِ الْإِقَامَةَ. وَقَالَ التِّرْمِذِيُّ: هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ لَكِنَّهُ لَمْ يُصَرح قصَّة الناقوس
அப்துல்லாஹ் இப்னு ஸைத் இப்னு அப்து ரப்பிஹி (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

மக்களைத் தொழுகைக்காக ஒன்று சேர்ப்பதற்காக ஒரு மணியை அடிக்கும் பொருட்டு, அதைச் செய்யுமாறு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் உத்தரவிட்டிருந்தார்கள். (அந்நிலையில்) நான் தூங்கிக்கொண்டிருந்த வேளையில், கையில் ஒரு மணியை ஏந்திய ஒரு மனிதர் என்னைச் சுற்றி வந்தார். நான், “அல்லாஹ்வின் அடியாரே, இந்த மணியை விற்பீரா?” என்று கேட்டேன். அவர், “இதை வைத்து நீர் என்ன செய்வீர்?” என்று கேட்டார். “நாங்கள் இதைத் தொழுகைக்கு (மக்களை) அழைக்கப் பயன்படுத்துவோம்” என்று நான் பதிலளித்தேன்.

அவர், “அதை விடச் சிறந்த ஒன்றை நான் உமக்கு அறிவிக்கட்டுமா?” என்று கேட்டார். நான், “நிச்சயமாக (அறிவியும்)” என்று பதிலளித்தேன். அவர், “நீர் ‘அல்லாஹு அக்பர்...’ என்று அதன் இறுதி வரை சொல்வீராக; இகாமத்திற்கும் இவ்வாறே (சொல்ல வேண்டும்)” என்று கூறினார்.

நான் காலையில் (விழித்ததும்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் சென்று, நான் கண்டதைத் தெரிவித்தேன். அதற்கு அவர்கள், “அல்லாஹ் நாடினால், இது நிச்சயமாக ஒரு உண்மையான கனவாகும். ஆகவே பிலாலுடன் (ரழி) எழுந்து சென்று, நீர் கண்டதை அவருக்குச் சொல்லிக் கொடுப்பீராக! அவர் அதைக் கொண்டு தொழுகைக்கான அழைப்பை (பாங்கு) விடுக்கட்டும். ஏனெனில் உங்களை விட அவர் உரத்த குரல் உடையவர்” என்று கூறினார்கள்.

எனவே நான் பிலாலுடன் (ரழி) எழுந்து சென்று, அதை அவருக்குச் சொல்லிக் கொடுக்கலானேன்; அவரும் அதைக் கொண்டு தொழுகைக்கான அழைப்பை விடுத்தார்.

இதை உமர் இப்னு அல்-கத்தாப் (ரழி) அவர்கள் தம் வீட்டில் இருந்தபோது கேட்டார்கள். உடனே அவர்கள் தங்கள் மேலங்கியை இழுத்தவாறு வெளியே வந்து, “சத்தியத்துடன் உங்களை அனுப்பியவன் மீது ஆணையாக! இவர் கண்டதைப் போன்றே நானும் கண்டேன்” என்று கூறினார்கள். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “எல்லாப் புகழும் அல்லாஹ்வுக்கே!” என்று கூறினார்கள்.

இதனை அபூ தாவூத், தாரிமீ மற்றும் இப்னு மாஜா ஆகியோர் அறிவித்துள்ளார்கள். ஆனால் இப்னு மாஜா இகாமத்தைக் குறிப்பிடவில்லை. திர்மிதீ: இது ஸஹீஹான ஹதீஸ்; ஆனால் அதில் மணியின் கதை விவரிக்கப்படவில்லை.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَن أبي بكرَة قَالَ: خَرَجْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِصَلَاةِ الصُّبْحِ فَكَانَ لَا يَمُرُّ بِرَجُلٍ إِلَّا نَادَاهُ بِالصَّلَاةِ أَوْ حَرَّكَهُ بِرِجْلِهِ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
அபூ பக்ரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “நான் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் ஃபஜ்ர் தொழுகைக்காகப் புறப்பட்டேன். அவர்கள் எந்த மனிதரைக் கடந்து சென்றாலும், அவரைத் தொழுகைக்காக அழைக்காமல் அல்லது தமது காலால் அசைக்காமல் இருந்ததில்லை.” இதை அபூ தாவூத் அவர்கள் அறிவிக்கின்றார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَن مَالك بَلَغَهُ أَنَّ الْمُؤَذِّنَ جَاءَ عُمَرَ يُؤْذِنُهُ لِصَلَاةِ الصُّبْحِ فَوَجَدَهُ نَائِمًا فَقَالَ: الصَّلَاةُ خَيْرٌ مِنَ النَّوْمِ فَأَمَرَهُ عُمَرُ أَنْ يَجْعَلَهَا فِي نِدَاءِ الصُّبْح. رَوَاهُ فِي الْمُوَطَّأ
மாலிக் அவர்கள் செவியுற்றதாவது, முஅத்தின் ஒருவர் உமர் (ரழி) அவர்களை ஃபஜ்ர் தொழுகைக்கு அழைக்க வந்தார். உமர் (ரழி) அவர்கள் உறங்கிக்கொண்டிருப்பதைக் கண்ட அவர், “தொழுகை தூக்கத்தை விட சிறந்தது,” என்று கூறினார். அப்போது உமர் (ரழி) அவர்கள், அதனை ஃபஜ்ர் தொழுகைக்கான அழைப்பில் சேர்த்துக்கொள்ளுமாறு அவருக்குக் கட்டளையிட்டார்கள். இதனை அவர் அல்-முவத்தாவில் அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَعْدِ بْنِ عَمَّارِ بْنِ سَعْدٍ مُؤَذِّنِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَ بِلَالًا أَنْ يَجْعَلَ أُصْبُعَيْهِ فِي أُذُنَيْهِ وَقَالَ: «إِنَّه أرفع لصوتك» . رَوَاهُ ابْن مَاجَه
அல்லாஹ்வின் தூதரின் முஅத்தின் சஃது (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பிலால் (ரழி) அவர்களிடம், தம் விரல்களைக் காதுகளில் வைத்துக்கொள்ளுமாறு கட்டளையிட்டார்கள். மேலும், "நிச்சயமாக அது உமது குரலை மிக உரக்கச் செய்யும்" என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
باب فضل الأذان وإجابة المؤذن - الفصل الأول
அதானின் சிறப்பும் முஅத்தினுக்கு பதிலளிப்பதும் - பிரிவு 1
عَنْ مُعَاوِيَةَ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «الْمُؤَذِّنُونَ أَطْوَلُ النَّاسِ أعناقا يَوْم الْقِيَامَة» . رَوَاهُ مُسلم
முஆவியா (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “மறுமை நாளில் முஅத்தின்கள் மிகவும் நீண்ட கழுத்து உடையவர்களாக இருப்பார்கள்” என்று கூறக் கேட்டதாகக் கூறினார்கள்.

இதை முஸ்லிம் அறிவிக்கின்றார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم قَالَ: «إِذا نُودي للصَّلَاة أدبر الشَّيْطَان وَله ضُرَاطٌ حَتَّى لَا يَسْمَعَ التَّأْذِينَ فَإِذَا قَضَى النِّدَاءَ أَقْبَلَ حَتَّى إِذَا ثُوِّبَ بِالصَّلَاةِ أَدْبَرَ حَتَّى إِذَا قَضَى التَّثْوِيبَ أَقْبَلَ حَتَّى يَخْطِرَ بَيْنَ الْمَرْءِ وَنَفْسِهِ يَقُولُ اذْكُرْ كَذَا اذْكُرْ كَذَا لِمَا لَمْ يَكُنْ يَذْكُرُ حَتَّى يَظَلَّ الرجل لَا يدْرِي كم صلى»
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “தொழுகைக்கான அழைப்பு விடுக்கப்படும்போது, அந்த அழைப்பைக் கேட்கக் கூடாது என்பதற்காக ஷைத்தான் சப்தத்துடன் காற்றை வெளியேற்றியவனாகப் புறமுதுகிட்டு ஓடுகிறான். அழைப்பு முடிவடைந்ததும், அவன் திரும்பி வருகிறான். தொழுகைக்காக இகாமத் சொல்லப்படும்போது, அவன் மீண்டும் புறமுதுகிட்டு ஓடுகிறான். இகாமத் முடிந்ததும், அவன் திரும்பி வந்து மனிதனுக்குள் குழப்பத்தை ஏற்படுத்துகிறான். ‘இதை நினைத்துப்பார்; அதை நினைத்துப்பார்’ என்று, அந்த மனிதனின் மனதில் இல்லாத விஷயங்களை எல்லாம் கூறி, இறுதியில் அவன் எவ்வளவு தொழுதான் என்பதை அறியாத நிலைக்கு ஆளாக்கிவிடுகிறான்.” (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்.)
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا يَسْمَعُ مَدَى صَوْتِ الْمُؤَذِّنِ جِنٌّ وَلَا إِنْسٌ وَلَا شَيْءٌ إِلَّا شَهِدَ لَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ» . رَوَاهُ البُخَارِيّ
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள் என அபூ ஸயீத் அல்-குத்ரீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: “முஅத்தினின் குரல் எட்டும் தூரம் வரை அதைக் கேட்கும் ஜின்கள், மனிதர்கள் அல்லது வேறு எந்தப் பொருளும் மறுமை நாளில் அவருக்காகச் சாட்சி கூறும்.” இதனை புஹாரி அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: " إِذَا سَمِعْتُمُ الْمُؤَذِّنَ فَقُولُوا مِثْلَ مَا يَقُولُ ثُمَّ صَلُّوا عَلَيَّ فَإِنَّهُ مَنْ صَلَّى عَلَيَّ صَلَاةً صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ بِهَا عَشْرًا ثُمَّ سَلُوا اللَّهَ لِيَ الْوَسِيلَةَ فَإِنَّهَا مَنْزِلَةٌ فِي الْجَنَّةِ لَا تَنْبَغِي إِلَّا لِعَبْدٍ مِنْ عِبَادِ اللَّهِ وَأَرْجُو أَنْ أَكُونَ أَنَا هُوَ فَمَنْ سَأَلَ لِيَ الْوَسِيلَةَ حَلَّتْ عَلَيْهِ الشَّفَاعَةُ. رَوَاهُ مُسلم
அப்துல்லாஹ் இப்னு அம்ர் இப்னு அல்-ஆஸ் (ரலி) அவர்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறுவதைச் செவியுற்றதாக அறிவிக்கிறார்கள்: “நீங்கள் முஅத்தினைச் செவியுறும் போது, அவர் கூறுவதையே நீங்களும் கூறுங்கள். பிறகு, என் மீது ஸலவாத் சொல்லுங்கள். ஏனெனில், யார் என் மீது ஒருமுறை ஸலவாத் சொல்கிறாரோ, அவருக்கு அல்லாஹ் அதன் மூலம் பத்து முறை அருள்புரிகிறான். பிறகு அல்லாஹ்விடம் எனக்காக ‘வஸீலா’வைக் கேளுங்கள். அது சொர்க்கத்தில் உள்ள ஒரு பதவியாகும். அது அல்லாஹ்வின் அடியார்களில் ஒருவருக்கு மட்டுமே தகுதியானது. அந்த ஒருவனாக நான் இருக்க வேண்டும் என நான் எதிர்பார்க்கிறேன். யார் எனக்காக ‘வஸீலா’வைக் கேட்கிறாரோ, அவருக்கு (என்) பரிந்துரை அவசியமாகிவிடும்.”

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَنْ عُمَرَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا قَالَ الْمُؤَذِّنُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ فَقَالَ أَحَدُكُمُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ ثُمَّ قَالَ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ قَالَ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ ثُمَّ قَالَ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ قَالَ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ ثُمَّ قَالَ حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ قَالَ لَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ ثُمَّ قَالَ حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ قَالَ لَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ ثُمَّ قَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ قَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ ثُمَّ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مِنْ قَلْبِهِ دخل الْجنَّة» . رَوَاهُ مُسلم
உமர் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள் என அறிவித்தார்கள்:

"முஅத்தின், 'அல்லாஹு அக்பர், அல்லாஹு அக்பர்' என்று கூற, உங்களில் ஒருவர், 'அல்லாஹு அக்பர், அல்லாஹு அக்பர்' என்றும்; பிறகு அவர், 'அஷ்ஹது அன் லாயிலாஹ இல்லல்லாஹ்' என்று கூற, இவரும், 'அஷ்ஹது அன் லாயிலாஹ இல்லல்லாஹ்' என்றும்; பிறகு அவர், 'அஷ்ஹது அன்ன முஹம்மதன் ரசூலுல்லாஹ்' என்று கூற, இவரும், 'அஷ்ஹது அன்ன முஹம்மதன் ரசூலுல்லாஹ்' என்றும்; பிறகு அவர், 'ஹய்ய அலஸ் ஸலாஹ்' என்று கூற, இவரும், 'லா ஹவ்ல வலா குவ்வத்த இல்லா பில்லாஹ்' என்றும்; பிறகு அவர், 'ஹய்ய அலல் ஃபலாஹ்' என்று கூற, இவரும், 'லா ஹவ்ல வலா குவ்வத்த இல்லா பில்லாஹ்' என்றும்; பிறகு அவர், 'அல்லாஹு அக்பர், அல்லாஹு அக்பர்' என்று கூற, இவரும், 'அல்லாஹு அக்பர், அல்லாஹு அக்பர்' என்றும்; பிறகு அவர், 'லாயிலாஹ இல்லல்லாஹ்' என்று கூற, இவரும், 'லாயிலாஹ இல்லல்லாஹ்' என்றும் தனது உள்ளத்திலிருந்து கூறினால், அவர் சுவர்க்கத்தில் நுழைவார்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ جَابِرٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ قَالَ حِينَ يَسْمَعُ النِّدَاءَ اللَّهُمَّ رَبَّ هَذِهِ الدَّعْوَةِ التَّامَّةِ وَالصَّلَاةِ الْقَائِمَةِ آتِ مُحَمَّدًا الْوَسِيلَةَ وَالْفَضِيلَةَ وَابْعَثْهُ مَقَامًا مَحْمُودًا الَّذِي وَعَدْتَهُ حَلَّتْ لَهُ شَفَاعَتِي يَوْمَ الْقِيَامَة» . رَوَاهُ البُخَارِيّ
ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அறிவித்தார்கள்:

பாங்கு அழைப்பைக் கேட்கும்போது ஒருவர், “அல்லாஹும்ம ரப்ப ஹாதிகித் தஃவத்தித் தாம்மா, வஸ்ஸலாதில் காயிமா, ஆதி முஹம்மதனில் வஸீலத வல்ஃபளீலா, வப்அஸ்ஹு மகாமம் மஹ்மூதனில்லதீ வஅத்தஹு” என்று கூறினால், மறுமை நாளில் அவருக்கு என் பரிந்துரை உரித்தாகும்.

இதை புகாரி அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُغِيرُ إِذَا طَلَعَ الْفَجْرُ وَكَانَ يَسْتَمِعُ الْأَذَانَ فَإِنْ سَمِعَ أَذَانًا أَمْسَكَ وَإِلَّا أَغَارَ فَسَمِعَ رَجُلًا يَقُولُ اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَكْبَرُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «عَلَى الْفِطْرَةِ» ثُمَّ قَالَ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «خَرَجْتَ من النَّار» فنظروا فَإِذا هُوَ راعي معزى. رَوَاهُ مُسلم
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் விடியற்காலையில் தாக்குதல் நடத்துபவர்களாக இருந்தார்கள். மேலும், அவர்கள் அதான் ஒலியைச் செவியேற்பார்கள். அதான் ஒலியைக் கேட்டால் (தாக்குதலை) நிறுத்திக் கொள்வார்கள்; இல்லையெனில் தாக்குதல் நடத்துவார்கள். (ஒருமுறை) ஒரு மனிதர், “அல்லாஹு அக்பர், அல்லாஹு அக்பர்” என்று கூறுவதைக் கேட்டதும், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “(நீர்) ஃபித்ராவில் (இயற்கை மார்க்கத்தில்) இருக்கிறீர்” என்று கூறினார்கள். பின்னர் அவர், “அஷ்ஹது அ(ன்)ல் லாயிலாஹ இல்லல்லாஹ்” என்று கூறுவதைக் கேட்டதும், அவர்கள், “நீர் நரகத்திலிருந்து வெளியேறிவிட்டீர்” என்று கூறினார்கள். அவர்கள் (தோழர்கள்) அம்மனிதரைப் பார்த்தபோது, அவர் ஓர் ஆடு மேய்ப்பவராக இருப்பதைக் கண்டார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ: «مَنْ قَالَ حِينَ يَسْمَعُ الْمُؤَذِّنَ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ رَضِيتُ بِاللَّهِ رَبًّا وَبِمُحَمَّدٍ رَسُولًا وَبِالْإِسْلَامِ دِينًا غُفِرَ لَهُ ذَنبه» . رَوَاهُ مُسلم
சஅத் இப்னு அபீ வக்காஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"முஅத்தின் (பாங்கு) சொல்வதைக் கேட்கும்போது எவர்,

'அஷ்ஹது அல்லா இலாஹ இல்லல்லாஹு வஹ்தஹு லா ஷரீக்க லஹு, வஅன்ன முஹம்மதன் அப்துஹு வரஸூலுஹு, ரளீத்து பில்லாஹி ரப்பன் வபி முஹம்மதின் ரஸூலன் வபில் இஸ்லாமி தீனா'

(பொருள்: வணக்கத்திற்குரியவன் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யாருமில்லை, அவன் தனித்தவன், அவனுக்கு யாதொரு இணையுமில்லை என்றும், முஹம்மது (ஸல்) அவர்கள் அவனுடைய அடியாரும் தூதரும் ஆவார் என்றும் நான் சாட்சி கூறுகிறேன்; இறைவனாக அல்லாஹ்வைக் கொண்டும், தூதராக முஹம்மது (ஸல்) அவர்களைக் கொண்டும், மார்க்கமாக இஸ்லாத்தைக் கொண்டும் நான் திருப்தியடைந்தேன்)

என்று கூறுகிறாரோ, அவருடைய பாவங்கள் மன்னிக்கப்படும்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «بَيْنَ كُلِّ أَذَانَيْنِ صَلَاةٌ بَيْنَ كُلِّ أَذَانَيْنِ صَلَاةٌ» ثُمَّ قَالَ فِي الثَّالِثَةِ «لِمَنْ شَاءَ»
அப்துல்லாஹ் பின் முகஃப்பல் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “ஒவ்வொரு இரண்டு அதான்களுக்கும் இடையில் ஒரு தொழுகை உண்டு; ஒவ்வொரு இரண்டு அதான்களுக்கும் இடையில் ஒரு தொழுகை உண்டு.” பிறகு மூன்றாவது முறையாக, “விரும்பியவருக்கு” என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
باب فضل الأذان وإجابة المؤذن - الفصل الثاني
அதானின் சிறப்பும் முஅத்தினுக்கு பதிலளிப்பதும் - பிரிவு 2
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «الْإِمَامُ ضَامِنٌ وَالْمُؤَذِّنُ مؤتمن الله أَرْشِدِ الْأَئِمَّةَ وَاغْفِرْ لِلْمُؤَذِّنِينَ» . رَوَاهُ أَحْمَدُ وَأَبُو دَاوُدَ وَالتِّرْمِذِيُّ وَالشَّافِعِيُّ وَفِي أُخْرَى لَهُ بِلَفْظِ المصابيح
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அறிவித்தார்கள்: “இமாம் பொறுப்பாளர்; மேலும் முஅத்தின் நம்பிக்கைக்குரியவர். யா அல்லாஹ்! இமாம்களுக்கு நேர்வழி காட்டுவாயாக; முஅத்தின்களையும் மன்னிப்பாயாக.” இதனை அஹ்மத், அபூ தாவூத், திர்மிதீ மற்றும் ஷாஃபிஈ ஆகியோர் பதிவுசெய்துள்ளனர். மேலும் ஷாஃபிஈயின் மற்றொரு பதிப்பில் அல்-மஸாபீஹின் வாசகம் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «من أذن سبع سِنِين محتسبا كتبت لَهُ بَرَاءَةٌ مِنَ النَّارِ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَأَبُو دَاوُد وَابْن مَاجَه.
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் “எவரேனும் அல்லாஹ்வின் திருப்தியை நாடி ஏழு ஆண்டுகள் பாங்கு சொன்னால், அவருக்காக நரக நெருப்பிலிருந்து விடுதலை எழுதப்படும்” எனக் கூறியதாக அறிவித்தார்கள். இதை திர்மிதி, அபூதாவூத் மற்றும் இப்னு மாஜா ஆகியோர் அறிவித்துள்ளனர்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «يَعْجَبُ رَبُّكَ مِنْ رَاعِي غَنَمٍ فِي رَأْسِ شَظِيَّةٍ لِلْجَبَلِ يُؤَذِّنُ بِالصَّلَاةِ وَيُصَلِّي فَيَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ انْظُرُوا إِلَى عَبْدِي هَذَا يُؤَذِّنُ وَيُقِيمُ الصَّلَاةَ يَخَافُ مِنِّي قَدْ غَفَرْتُ لِعَبْدِي وَأَدْخَلْتُهُ الْجَنَّةَ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد وَالنَّسَائِيّ
உக்பா இப்னு ஆமிர் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அறிவித்தார்கள்:

“ஒரு மலையின் உச்சிப் பாறையின் மீது (இருந்து), தொழுகைக்காக பாங்கு சொல்லித் தொழுகையை நிறைவேற்றும் ஓர் ஆட்டு இடையனைக் கண்டு உங்கள் இறைவன் வியப்படைகிறான். அல்லாஹ் (வானவர்களிடம்), 'என்னுடைய இந்த அடியானைப் பாருங்கள்! இவன் பாங்கு சொல்கிறான்; தொழுகையை நிலைநிறுத்துகிறான்; எனக்கு அஞ்சுகிறான். நான் என் அடியானை மன்னித்துவிட்டேன்; மேலும் அவனைச் சொர்க்கத்தில் நுழையச் செய்துவிட்டேன்' என்று கூறுகிறான்.”

(அபூதாவூத், நஸாயீ)

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «ثَلَاثَةٌ عَلَى كُثْبَانِ الْمِسْكِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَبَدٌ أَدَّى حَقَّ اللَّهِ وَحَقَّ مَوْلَاهُ وَرَجُلٌ أَمَّ قَوْمًا وَهُمْ بِهِ راضون وَرجل يُنَادي بالصلوات الْخمس فِي كُلَّ يَوْمٍ وَلَيْلَةٍ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيث غَرِيب
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறுவதாக அறிவித்தார்கள், “மறுமை நாளில் மூன்று நபர்கள் கஸ்தூரி மேடுகளின் மீது இருப்பார்கள்: அல்லாஹ்வுக்கும் தனது எஜமானருக்கும் ஆற்ற வேண்டிய கடமைகளை நிறைவேற்றும் ஒரு மனிதர், மக்கள் திருப்தியடையும் வண்ணம் அவர்களுக்குத் தொழுகை நடத்தும் ஒரு மனிதர், மற்றும் ஒவ்வொரு இரவும் பகலும் ஐவேளைத் தொழுகைக்காக மக்களை அழைக்கும் ஒரு மனிதர்.” இதை திர்மிதி அவர்கள் அறிவித்து, இது ஒரு கரீப் ஹதீஸ் என்று கூறியுள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «الْمُؤَذِّنُ يُغْفَرُ لَهُ مد صَوْتِهِ وَيَشْهَدُ لَهُ كُلُّ رَطْبٍ وَيَابِسٍ وَشَاهِدُ الصَّلَاة يكْتب لَهُ خمس وَعِشْرُونَ حَسَنَة وَيُكَفَّرُ عَنْهُ مَا بَيْنَهُمَا» . رَوَاهُ أَحْمَدُ وَأَبُو دَاوُدَ وَابْنُ مَاجَهْ وَرَوَى النَّسَائِيُّ إِلَى قَوْلِهِ: «كُلُّ رَطْبٍ وَيَابِسٍ» . وَقَالَ: «وَلَهُ مِثْلُ أَجْرِ من صلى»
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “முஅத்தினின் குரல் எட்டும் தூரம் வரை அவருக்கு மன்னிப்பு வழங்கப்படும்; மேலும் ஈரமான மற்றும் காய்ந்த அனைத்தும் அவருக்காக சாட்சி கூறும். தொழுகையில் கலந்துகொள்பவருக்கு இருபத்தைந்து நன்மைகள் எழுதப்படும்; மேலும் அவ்விரு தொழுகைகளுக்கு இடைப்பட்ட பாவங்கள் அவருக்காக மன்னிக்கப்படும்.”

இதை அஹ்மத், அபூ தாவூத் மற்றும் இப்னு மாஜா ஆகியோர் அறிவித்துள்ளார்கள். நஸாயீ அவர்கள் “ஈரமான மற்றும் காய்ந்த அனைத்தும்” என்பது வரை அறிவித்து, “மேலும் தொழுதவரின் கூலியைப் போன்றது அவருக்கு உண்டு” என்று சேர்த்துள்ளார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَنْ عُثْمَانَ بْنِ أَبِي الْعَاصِ قَالَ قُلْتُ: يَا رَسُول الله اجْعَلنِي إِمَام قومِي فَقَالَ: «أَنْتَ إِمَامُهُمْ وَاقْتَدِ بِأَضْعَفِهِمْ وَاتَّخِذْ مُؤَذِّنًا لَا يَأْخُذُ عَلَى أَذَانِهِ أَجْرًا» . رَوَاهُ أَحْمَدُ وَأَبُو دَاوُد وَالنَّسَائِيّ
உத்மான் இப்னு அபுல் ஆஸ் (ரழி) அவர்கள், தன்னைத் தன் மக்களின் இமாமாக ஆக்குமாறு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் கேட்டதாகவும், அதற்கு அவர்கள், "நீர் அவர்களின் இமாம் ஆவீர், ஆனால் அவர்களில் மிகவும் பலவீனமானவரின் சக்திக்கு ஏற்ப (தொழுகையை) நடத்தும், மேலும் தனது அதானுக்காகக் கூலி பெறாத ஒரு முஅத்தினை நியமித்துக் கொள்ளும்" என்று பதிலளித்ததாகவும் கூறினார்கள்.

இதனை அஹ்மத், அபூ தாவூத் மற்றும் நஸாயீ ஆகியோர் அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أُمِّ سَلَمَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ: عَلَّمَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَن أَقُول عِنْد أَذَان الْمغرب: «اللَّهُمَّ إِن هَذَا إِقْبَالُ لَيْلِكَ وَإِدْبَارُ نَهَارِكَ وَأَصْوَاتُ دُعَاتِكَ فَاغْفِرْ لِي» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالْبَيْهَقِيُّ فِي الدَّعَوَاتِ الْكَبِيرِ
உம்மு ஸலமா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

மஃரிப் தொழுகைக்கான அதான் சொல்லப்படும்போது,

**"அல்லாஹும்ம இன்ன ஹாதா இக்பாலு லைலிக்க, வ இத்பாரு நஹாரிக்க, வ அஸ்வாது துஆத்திக்க, ஃபஃக்பிர் லீ"**

(இதன் பொருள்: “அல்லாஹ்வே! நிச்சயமாக இது உனது இரவு முன்னோக்கி வரும் நேரம், உனது பகல் பின்வாங்கிச் செல்லும் நேரம், மேலும் உனது அழைப்பாளர்களின் குரல்கள் கேட்கப்படும் நேரம்; ஆகவே, என்னை மன்னிப்பாயாக”)

என்று கூறுமாறு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எனக்குக் கற்றுக் கொடுத்தார்கள்.

இதனை அபூதாவூத் அவர்களும், பைஹகீ அவர்கள் தங்களது 'அத்-தஅவாத் அல்-கபீர்' என்ற நூலிலும் அறிவித்துள்ளார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ أَبِي أُمَامَةَ أَوْ بَعْضِ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " إِنَّ بِلَالًا أَخَذَ فِي الْإِقَامَةِ فَلَمَّا أَنْ قَالَ قَدْ قَامَتِ الصَّلَاةُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَقَامَهَا اللَّهُ وَأَدَامَهَا» وَقَالَ فِي سَائِر الْإِقَامَة: كنحو حَدِيث عمر رَضِي الله عَنهُ فِي الْأَذَان. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
அபூ உமாமா (ரழி) அல்லது அல்லாஹ்வின் தூதருடைய தோழர்களில் ஒருவர் கூறினார்கள்: பிலால் (ரழி) அவர்கள் இகாமத் கூறத் தொடங்கினார்கள். அவர், “கத் காமதிஸ் ஸலாஹ்” என்று கூறியபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “அகாமஹல்லாஹு வ அதாமஹா” (அல்லாஹ் அதனை நிலைநிறுத்தி, நீடிக்கச் செய்வானாக!) என்று கூறினார்கள். இகாமத்தின் மற்ற வாசகங்களில், அதான் பற்றிய உமர் (ரழி) அவர்களின் ஹதீஸில் உள்ளதைப் போன்றே கூறினார்கள். இதனை அபூ தாவூத் அறிவித்துள்ளார்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا يُرَدُّ الدُّعَاءُ بَيْنَ الْأَذَان وَالْإِقَامَة» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد وَالتِّرْمِذِيّ
“பாங்கிற்கும் இகாமத்திற்கும் இடையில் செய்யப்படும் பிரார்த்தனை நிராகரிக்கப்படுவதில்லை” என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.
இதை அபூதாவூத் மற்றும் திர்மிதீ ஆகியோர் அறிவித்துள்ளனர்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «ثِنْتَانِ لَا تُرَدَّانِ أَوْ قَلَّمَا تُرَدَّانِ الدُّعَاءُ عِنْدَ النِّدَاءِ وَعِنْدَ الْبَأْسِ حِينَ يُلْحِمُ بَعْضُهُمْ بَعْضًا» وَفِي رِوَايَةٍ: «وَتَحْتَ الْمَطَرِ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالدَّارِمِيُّ إِلَّا أَنَّهُ لَمْ يَذْكُرْ «وَتَحْت الْمَطَر»
ஸஹ்ல் இப்னு ஸஃது (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள் என அறிவித்தார்கள்: “இரண்டு விஷயங்கள் நிராகரிக்கப்படுவதில்லை, அல்லது அரிதாகவே நிராகரிக்கப்படுகின்றன: ஒன்று, பாங்கு சொல்லப்படும் நேரத்திலுள்ள பிரார்த்தனை; மற்றொன்று, மக்கள் போர்க்களத்தில் ஒருவரோடு ஒருவர் கடுமையாகப் போரிடும் நெருக்கடியான நேரத்திலுள்ள பிரார்த்தனை.” மற்றொரு அறிவிப்பில், “மழை பெய்யும் போதும்” என்று உள்ளது. இதை அபூ தாவூத் அவர்களும், தாரிமீ அவர்களும் அறிவித்தார்கள். ஆனால், தாரிமீ அவர்கள் “மழை பெய்யும் போதும்” என்பதை குறிப்பிடவில்லை.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَ: قَالَ رَجُلٌ: يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ الْمُؤَذِّنِينَ يَفْضُلُونَنَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «قُلْ كَمَا يَقُولُونَ فَإِذَا انْتَهَيْتَ فسل تعط» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
அப்துல்லாஹ் இப்னு அம்ர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
ஒருவர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! முஅத்தின்கள் எங்களை விடச் சிறந்து விடுகிறார்கள்" என்றார். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவர்கள் கூறுவது போன்றே நீங்களும் கூறுங்கள். (அதை) முடித்ததும் கேளுங்கள்; (கேட்டது) வழங்கப்படும்" என்று கூறினார்கள்.
இதனை அபூதாவூத் அறிவித்துள்ளார்.

ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حسن (الألباني)
باب فضل الأذان وإجابة المؤذن - الفصل الثالث
அதானின் சிறப்பும் முஅத்தினுக்கு பதிலளிப்பதும் - பிரிவு 3
عَنْ جَابِرٍ قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «إِنَّ الشَّيْطَانَ إِذَا سَمِعَ النِّدَاءَ بِالصَّلَاةِ ذَهَبَ حَتَّى يَكُونَ مَكَانَ الرَّوْحَاءِ» . رَوَاهُ مُسلم
ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறத் தாம் கேட்டதாகக் கூறினார்கள்: “ஷைத்தான் தொழுகைக்கான அழைப்பைக் கேட்கும்போது, அவன் ‘அர்-ரவ்ஹா’ எனும் இடம் வரை சென்றுவிடுகிறான்.”
இதனை முஸ்லிம் அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ وَقَّاصٍ قَالَ: (إِنِّي لَعِنْدَ مُعَاوِيَةَ إِذْ أَذَّنَ مُؤَذِّنُهُ فَقَالَ مُعَاوِيَةُ كَمَا قَالَ مُؤَذِّنُهُ حَتَّى إِذَا قَالَ: حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ: قَالَ: لَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ فَلَمَّا قَالَ: حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ قَالَ: لَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ وَقَالَ بَعْدَ ذَلِكَ مَا قَالَ الْمُؤَذِّنُ ثُمَّ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم قَالَ ذَلِك. رَوَاهُ أَحْمد
அல்கமா பின் வக்காஸ் அவர்கள் கூறினார்கள்:

நான் முஆவியா (ரழி) அவர்களுடன் இருந்தபோது, அவர்களுடைய முஅத்தின் அதான் கூறினார். முஆவியா (ரழி) அவர்களும் அந்த முஅத்தின் கூறியவாறே கூறினார்கள். முஅத்தின் **"ஹய்ய அலஸ் ஸலாஹ்"** என்று கூறியபோது, அவர்கள் **"லா ஹவ்ல வலா குவ்வத்த இல்லா பில்லாஹ்"** (அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு ஆற்றலும் சக்தியும் இல்லை) என்று கூறினார்கள். அவர் **"ஹய்ய அலல் ஃபலாஹ்"** என்று கூறியபோது, **"லா ஹவ்ல வலா குவ்வத்த இல்லா பில்லாஹில் அலிய்யில் அளீம்"** (உயர்ந்தவனும், மகத்தானவனுமாகிய அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு ஆற்றலும் சக்தியும் இல்லை) என்று கூறினார்கள். அதற்குப் பிறகு, அவர்கள் அந்த முஅத்தின் கூறியவற்றை (மீதமுள்ள வார்த்தைகளை)க் கூறிவிட்டு, “அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இவ்வாறு கூற நான் கேட்டுள்ளேன்” என்று கூறினார்கள்.

இதை அஹ்மத் அவர்கள் அறிவிக்கின்றார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَامَ بِلَالٌ يُنَادِي فَلَمَّا سَكَتَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ قَالَ مِثْلَ هَذَا يَقِينا دخل الْجنَّة» . رَوَاهُ النَّسَائِيّ
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் இருந்தபோது, பிலால் (ரழி) அவர்கள் எழுந்து தொழுகைக்காக அழைப்பு விடுத்தார்கள். அவர் (அதை) முடித்ததும், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “எவரேனும் இதைப் போன்றே உறுதியான நம்பிக்கையுடன் கூறினால், அவர் சுவர்க்கத்தில் நுழைவார்” என்று கூறினார்கள்.

நஸாஈ இதை அறிவிக்கின்றார்.

ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حسن (الألباني)
وَعَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا سَمِعَ الْمُؤَذِّنَ يَتَشَهَّدُ قَالَ: «وَأَنَا وَأَنَا» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் முஅத்தின் ஷஹாதத் கூறுவதைக் கேட்டபோது, “நானும், நானும்” என்று கூறினார்கள்.

இதை அபூ தாவூத் அவர்கள் அறிவித்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عُمَرَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «مَنْ أَذَّنَ ثِنْتَيْ عَشْرَةَ سَنَةً وَجَبَتْ لَهُ الْجَنَّةُ وَكُتِبَ لَهُ بِتَأْذِينِهِ فِي كُلِّ يَوْمٍ سِتُّونَ حَسَنَةً وَلِكُلِّ إِقَامَة ثَلَاثُونَ حَسَنَة» . رَوَاهُ ابْن مَاجَه
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறுவதாக அறிவித்தார்கள்: “யாரேனும் பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் பாங்கு கூறினால், அவருக்குச் சொர்க்கம் கடமையாகிவிடும். ஒவ்வொரு நாளும் கூறும் பாங்கிற்காக அறுபது நன்மைகளும், ஒவ்வொரு இகாமத்திற்கும் முப்பது நன்மைகளும் அவருக்குப் பதிவு செய்யப்படும்.” இதை இப்னு மாஜா அவர்கள் அறிவித்துள்ளார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْهُ قَالَ: كُنَّا نُؤْمَرُ بِالدُّعَاءِ عِنْدَ أَذَانِ الْمغرب. رَوَاهُ الْبَيْهَقِيّ
அவர் கூறினார்கள், “மஃரிப் தொழுகைக்கான அழைப்பு விடுக்கப்படும்போது பிரார்த்தனை செய்யுமாறு எங்களுக்கு கட்டளையிடப்பட்டு வந்தது.”

பைஹகீ அவர்கள் அதை அத்-தஅவால் அல்-கபீர் என்ற நூலில் அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆய்வு செய்யப்படவில்லை (அல்பானி)
لم تتمّ دراسته (الألباني)
باب تأخير الأذان - الفصل الأول
அத்தியாயம் - பிரிவு 1
وَعَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم: «إِن بِلَالًا يُؤذن بِلَيْلٍ فَكُلُوا وَاشْرَبُوا حَتَّى يُنَادِيَ ابْنُ أُمِّ مَكْتُوم» ثمَّ قَالَ: وَكَانَ رَجُلًا أَعْمَى لَا يُنَادِي حَتَّى يُقَالَ لَهُ: أَصبَحت أَصبَحت
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “பிலால் (ரழி) அவர்கள் இரவிலேயே அதான் கூறுகிறார்கள், எனவே இப்னு உம்மி மக்தூம் (ரழி) அவர்கள் அதான் கூறும் வரை உண்ணுங்கள், பருகுங்கள்.” அவர்கள் மேலும் கூறினார்கள்: இப்னு உம்மி மக்தூம் (ரழி) அவர்கள் ஒரு பார்வையற்றவராக இருந்தார்கள்; அவர்களிடம், “விடிந்துவிட்டது, விடிந்துவிட்டது” என்று ஒருவர் கூறும் வரை அவர்கள் அதான் கூறமாட்டார்கள்.

(புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்.)
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَن سَمُرَةَ بْنِ جُنْدُبٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا يَمْنَعَنَّكُمْ مِنْ سُحُورِكُمْ أَذَانُ بِلَالٍ وَلَا الْفَجْرُ الْمُسْتَطِيلُ وَلَكِنِ الْفَجْرُ الْمُسْتَطِيرُ فِي الْأُفق» رَوَاهُ مُسلم وَلَفظه لِلتِّرْمِذِي
ஸமுரா இப்னு ஜுன்துப் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “பிலாலின் அதானோ, செங்குத்தான வைகறையோ உங்கள் ஸஹர் உணவிலிருந்து உங்களைத் தடுத்துவிட வேண்டாம். ஆனால், அடிவானத்தில் பரந்து விரியும் வைகறையே (உங்களைத் தடுக்க வேண்டும்).” இதனை முஸ்லிம் பதிவு செய்துள்ளார்; இந்த வாசகம் திர்மிதீயுடையதாகும்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَن مَالك بن الْحُوَيْرِث قَالَ: أَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَا وَابْنُ عَمٍّ لِي فَقَالَ: «إِذَا سَافَرْتُمَا فأذنا وأقيما وليؤمكما أكبركما» . رَوَاهُ البُخَارِيّ
மாலிக் இப்னு அல்-ஹுவைரிஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “நானும் என் உறவினர் ஒருவரும் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தோம். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், ‘நீங்கள் இருவரும் பயணம் மேற்கொண்டால், அதான் மற்றும் இகாமத் சொல்லுங்கள். மேலும் உங்களில் வயதில் மூத்தவர் உங்களுக்கு இமாமத் செய்யட்டும்’ என்று கூறினார்கள்.” இதை புகாரி அவர்கள் இவ்வாறு அறிவித்துள்ளார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «صَلُّوا كَمَا رَأَيْتُمُونِي أُصَلِّي فَإِذا حضرت الصَّلَاة فليؤذن لكم أحدكُم وليؤمكم أكبركم»
மாலிக் பின் அல்ஹுவைரித் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களிடம் கூறினார்கள்: “என்னை எவ்வாறு தொழக் கண்டீர்களோ, அவ்வாறே தொழுங்கள். தொழுகைக்கான நேரம் வந்ததும், உங்களில் ஒருவர் உங்களுக்காக அதான் கூறட்டும்; மேலும், உங்களில் வயதில் மூத்தவர் இமாமாக இருக்கட்டும்.”

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ قَفَلَ مِنْ غَزْوَةِ خَيْبَرَ سَارَ لَيْلَةً حَتَّى إِذَا أَدْرَكَهُ الْكَرَى عَرَّسَ وَقَالَ لِبِلَالٍ: اكْلَأْ لَنَا اللَّيْلَ. فَصَلَّى بِلَالٌ مَا قُدِّرَ لَهُ وَنَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابُهُ فَلَمَّا تَقَارَبَ الْفَجْرُ اسْتَنَدَ بِلَال إِلَى رَاحِلَته موجه الْفَجْرِ فَغَلَبَتْ بِلَالًا عَيْنَاهُ وَهُوَ مُسْتَنِدٌ إِلَى رَاحِلَتِهِ فَلَمْ يَسْتَيْقِظْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا بِلَالٌ وَلَا أَحَدٌ مِنْ أَصْحَابِهِ حَتَّى ضَرَبَتْهُمُ الشَّمْسُ فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوَّلَهُمُ اسْتِيقَاظًا فَفَزِعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: «أَيْ بِلَالُ» فَقَالَ بِلَالٌ أَخَذَ بِنَفْسَيِ الَّذِي أَخَذَ بِنَفْسِكَ قَالَ: «اقْتَادُوا» فَاقْتَادَوا رَوَاحِلَهُمْ شَيْئًا ثُمَّ تَوَضَّأَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَمَرَ بِلَالًا فَأَقَامَ الصَّلَاةَ فَصَلَّى بِهِمُ الصُّبْحَ فَلَمَّا قَضَى الصَّلَاةَ قَالَ: مَنْ نَسِيَ الصَّلَاةَ فَلْيُصَلِّهَا إِذَا ذكرهَا فَإِن الله قَالَ (أقِم الصَّلَاة لذكري) رَوَاهُ مُسلم
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கைபர் போரிலிருந்து திரும்பியபோது, ஓர் இரவு பயணம் செய்தார்கள். அவர்களுக்கு உறக்கம் மேலிட்டபோது (ஓய்வெடுப்பதற்காகத்) தங்கினார்கள். அவர்கள் பிலால் (ரழி) அவர்களிடம், "எங்களுக்காக இரவில் காவல் காப்பீராக!" என்று கூறினார்கள்.

பிலால் (ரழி) தமக்கு விதிப்பட்ட அளவு தொழுதார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும் அவர்களுடைய தோழர்களும் உறங்கினார்கள். வைகறை (ஃபஜ்ர்) நேரம் நெருங்கியதும், பிலால் (ரழி) வைகறைத் திசையை நோக்கியவாறு தனது ஒட்டகத்தின் மீது சாய்ந்து கொண்டார்கள். அவர் தனது ஒட்டகத்தின் மீது சாய்ந்திருந்தபோதே அவருடைய கண்கள் (உறக்கத்தால்) மிகைக்கப்பட்டுவிட்டன.

சூரிய வெயில் அவர்கள் மீது படும் வரை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களோ, பிலால் (ரழி) அவர்களோ, அவர்களுடைய தோழர்களில் எவருமோ விழிக்கவில்லை. அவர்களில் முதன்முதலில் விழித்தவர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள்தான். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் திடுக்கிட்டு, “பிலாலே!” என்று அழைத்தார்கள்.

அதற்கு பிலால் (ரழி), “என் உயிரைக் கைப்பற்றியவனே தங்களின் உயிரையும் கைப்பற்றினான்” என்று கூறினார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், “வாகனங்களைச் செலுத்துங்கள்” என்று கூறினார்கள். அவர்கள் தங்கள் வாகனங்களைச் சிறிது தூரம் ஓட்டிச் சென்றார்கள். பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் உளூச் செய்து, பிலால் (ரழி) அவர்களுக்குக் கட்டளையிட, அவர் இகாமத் சொன்னார். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவர்களுக்கு ஃபஜ்ர் தொழுகை நடத்தினார்கள்.

தொழுகையை முடித்ததும் அவர்கள், “யாரேனும் தொழுகையை மறந்துவிட்டால், அவர் அதை நினைவுக்கு வரும்போது தொழ வேண்டும். ஏனெனில் அல்லாஹ், **‘அகிமிஸ் ஸலாத்த லி திக்ரீ’** (என்னை நினைவு கூர்வதற்காக தொழுகையை நிலைநிறுத்துவீராக) என்று கூறியுள்ளான்” என்று சொன்னார்கள்.

(நூல்: முஸ்லிம்)

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَنْ أَبِي قَتَادَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: إِذَا أُقِيمَتِ الصَّلَاةُ فَلَا تَقُومُوا حَتَّى تَرَوْنِي قَدْ خرجت "
அபூ கதாதா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "இகாமத் சொல்லப்பட்டால், நான் வெளியே வருவதை நீங்கள் காணும் வரை எழாதீர்கள்" என்று கூறினார்கள். (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்.)
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا أُقِيمَت الصَّلَاة فَلَا تأتوها تَسْعَوْنَ وَأْتُوهَا تَمْشُونَ وَعَلَيْكُمُ السَّكِينَةُ فَمَا أَدْرَكْتُمْ فَصَلُّوا وَمَا فاتكم فَأتمُّوا» وَفِي رِوَايَةٍ لِمُسْلِمٍ: «فَإِنَّ أَحَدَكُمْ إِذَا كَانَ يَعْمِدُ إِلَى الصَّلَاةِ فَهُوَ فِي صَلَاةٍ»
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "தொழுகைக்காக இகாமத் சொல்லப்பட்டுவிட்டால், நீங்கள் தொழுகைக்கு ஓடி வராதீர்கள்; மாறாக, அமைதியாக நடந்து செல்லுங்கள். அதில் உங்களுக்குக் கிடைத்ததை தொழுங்கள், நீங்கள் தவறவிட்டதை முழுமை செய்யுங்கள்.” (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்.)

முஸ்லிமின் மற்றொரு அறிவிப்பில் இவ்வாறு உள்ளது, "ஏனெனில், உங்களில் ஒருவர் தொழுகையை நாடிச் செல்லும்போது, அவர் தொழுகையிலேயே இருக்கிறார்.”
باب تأخير الأذان - الفصل الثالث
அத்தியாயம் - பிரிவு 3
عَن زيد بن أسلم أَنه قَالَ: عَرَّسَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْلَةً بِطَرِيقِ مَكَّةَ وَوَكَّلَ بِلَالًا أَنْ يُوقِظَهُمْ لِلصَّلَاةِ فَرَقَدَ بِلَالٌ وَرَقَدُوا حَتَّى اسْتَيْقَظُوا وَقَدْ طَلَعَتْ عَلَيْهِمُ الشَّمْسُ فَاسْتَيْقَظَ الْقَوْمُ وَقَدْ فَزِعُوا فَأَمَرَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَرْكَبُوا حَتَّى يَخْرُجُوا مِنْ ذَلِكَ الْوَادِي وَقَالَ: «إِنَّ هَذَا وَادٍ بِهِ شَيْطَانٌ» . فَرَكِبُوا حَتَّى خَرَجُوا مِنْ ذَلِكَ الْوَادِي ثُمَّ أَمَرَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَنْزِلُوا وَأَنْ يَتَوَضَّئُوا وَأَمَرَ بِلَالًا أَنْ يُنَادِيَ لِلصَّلَاةِ أَوْ يُقِيمَ فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالنَّاسِ ثُمَّ انْصَرَفَ إِلَيْهِم وَقَدْ رَأَى مِنْ فَزَعِهِمْ فَقَالَ: «يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ اللَّهَ قَبَضَ أَرْوَاحَنَا وَلَوْ شَاءَ لَرَدَّهَا إِلَيْنَا فِي حِينٍ غَيْرِ هَذَا فَإِذَا رَقَدَ أَحَدُكُمْ عَنِ الصَّلَاةِ أَوْ نَسِيَهَا ثُمَّ فَزِعَ إِلَيْهَا فَلْيُصَلِّهَا كَمَا كَانَ يُصَلِّيهَا فِي وَقْتِهَا» ثُمَّ الْتَفَتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ فَقَالَ: «إِنَّ الشَّيْطَانَ أَتَى بِلَالًا وَهُوَ قَائِمٌ يُصَلِّي فأضجعه فَلم يَزَلْ يُهَدِّئُهُ كَمَا يُهَدَّأُ الصَّبِيُّ حَتَّى نَامَ» ثُمَّ دَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِلَالًا فَأَخْبَرَ بِلَالٌ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَثَلُ الَّذِي أَخْبَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبَا بَكْرٍ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ: أَشْهَدُ أَنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ. رَوَاهُ مَالك مُرْسلا
ஸைத் இப்னு அஸ்லம் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு நாள் இரவில் மக்காவிற்குச் செல்லும் வழியில் ஓய்வெடுத்தார்கள். தொழுகைக்காகத் தங்களை எழுப்பிவிடும் பொறுப்பை பிலால் (ரழி) அவர்களிடம் ஒப்படைத்தார்கள். ஆனால், பிலால் (ரழி) அவர்களும் (மற்றவர்களும்) உறங்கிவிட்டார்கள். சூரியன் அவர்கள் மீது உதயமாகும் வரை அவர்கள் விழித்தெழவில்லை. மக்கள் விழித்தபோது திடுக்கிட்டார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், அந்த வாதியை விட்டு வெளியேறும் வரை வாகனங்களில் செல்லுமாறு அவர்களுக்குக் கட்டளையிட்டு, "இது ஷைத்தான் வசிக்கும் ஒரு வாதியாகும்" என்று கூறினார்கள்.

அவர்கள் அந்த வாதியை விட்டு வெளியேறும் வரை பயணித்தார்கள். பின்னர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவர்களை இறங்கச் சொல்லி, உளூச் செய்யுமாறு கட்டளையிட்டார்கள். மேலும் தொழுகைக்காக அழைக்கவோ அல்லது இகாமத் சொல்லவோ பிலால் (ரழி) அவர்களுக்குக் கட்டளையிட்டார்கள். பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மக்களுக்குத் தொழுகை நடத்தினார்கள்.

பின்னர் மக்களை நோக்கித் திரும்பினார்கள். மக்களிடத்தில் ஏற்பட்ட அச்சத்தை அவர்கள் கண்ட நிலையில், "மக்களே! நிச்சயமாக அல்லாஹ் நமது உயிர்களைக் கைப்பற்றிக் கொண்டான். அவன் நாடியிருந்தால், இந்த நேரமல்லாத வேறு நேரத்தில் அவற்றை நம்மிடம் திருப்பியிருப்பான். எனவே, உங்களில் ஒருவர் தொழுகை நேரத்தின்போது உறங்கிவிட்டாலோ அல்லது அதை மறந்துவிட்டாலோ, பின்னர் திடுக்கிட்டு (விழித்து) அதை நினைக்கும்போது, அதன் உரிய நேரத்தில் தொழுவதைப் போன்றே அப்போதும் தொழட்டும்" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களின் பக்கம் திரும்பி, "பிலால் நின்று தொழுது கொண்டிருந்தபோது ஷைத்தான் அவரிடம் வந்தான். அவரைப் படுக்க வைத்து, ஒரு குழந்தையைத் தாலாட்டுவது போல அவர் உறங்கும் வரை அவரைத் தாலாட்டிக் கொண்டிருந்தான்” என்று கூறினார்கள். பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பிலால் (ரழி) அவர்களை அழைத்தார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களிடம் (நடந்ததாகக்) கூறியதைப் போன்றே, பிலால் (ரழி) அவர்களும் (நடந்ததை) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் தெரிவித்தார். அப்போது அபூபக்ர் (ரழி), "நிச்சயமாக நீங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் தான் என்று நான் சாட்சி கூறுகிறேன்" என்று கூறினார்கள்.

இமாம் மாலிக் (ரஹ்) அவர்கள் இதனை 'முர்ஸல்' வடிவத்தில் அறிவித்துள்ளார்கள்.

وَعَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: خَصْلَتَانِ مُعَلَّقَتَانِ فِي أَعْنَاقِ الْمُؤَذِّنِينَ لِلْمُسْلِمِينَ: صِيَامُهُمْ وَصَلَاتُهُمْ . رَوَاهُ ابْنُ مَاجَه
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: “முஸ்லிம்களுக்காக அதான் சொல்பவர்களின் கழுத்துகளில் இரண்டு விஷயங்கள் தொங்கவிடப்பட்டுள்ளன. அவை: அவர்களின் நோன்பும் அவர்களின் தொழுகையும் ஆகும்.” இதை இப்னு மாஜா அவர்கள் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.

باب المساجد ومواضع الصلاة - الفصل الأول
தொழுகைக்குரிய இடங்களும் பள்ளிவாசல்களும் - பிரிவு 1
عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: لَمَّا دَخَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْبَيْتَ دَعَا فِي نَوَاحِيهِ كُلِّهَا وَلَمْ يُصَلِّ حَتَّى خَرَجَ مِنْهُ فَلَمَّا خَرَجَ رَكَعَ رَكْعَتَيْنِ فِي قُبُلِ الْكَعْبَةِ وَقَالَ: «هَذِه الْقبْلَة» . رَوَاهُ البُخَارِيّ
وَرَوَاهُ مُسْلِمٌ عَنْهُ عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) கூறினார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் (கஃபாவாகிய) அந்த இல்லத்தில் நுழைந்தபோது, அதன் எல்லாப் பக்கங்களிலும் பிரார்த்தனை செய்தார்கள், ஆனால் அவர்கள் வெளியே வரும் வரை ஸலாத் தொழவில்லை. அவர்கள் வெளியே வந்தபோது, கஃபாவை முன்னோக்கி இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுதுவிட்டு, “இதுதான் கிப்லா” என்று கூறினார்கள். புகாரி அவர்கள் இதை அறிவித்துள்ளார்கள். முஸ்லிம் அவர்கள், இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் வழியாக உஸாமா பின் ஸைத் (ரழி) அவர்களிடமிருந்து இதை அறிவித்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ், ஸஹீஹ் (அல்பானீ)
صَحِيح, صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دخل الْكَعْبَة وَأُسَامَة بن زيد وبلال وَعُثْمَان بن طَلْحَة الحَجبي فَأَغْلَقَهَا عَلَيْهِ وَمَكَثَ فِيهَا فَسَأَلْتُ بِلَالًا حِينَ خَرَجَ مَاذَا صَنَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: جعل عمودا عَن يَسَارِهِ وَعَمُودَيْنِ عَنْ يَمِينِهِ وَثَلَاثَةَ أَعْمِدَةٍ وَرَاءَهُ وَكَانَ الْبَيْتُ يَوْمَئِذٍ عَلَى سِتَّةِ أَعْمِدَةِ ثُمَّ صلى
அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், உஸாமா இப்னு ஸைத், பிலால் மற்றும் உஸ்மான் இப்னு தல்ஹா அல்-ஹஜபி ஆகியோருடன் கஃபாவிற்குள் நுழைந்து, தங்களுக்குப் பின்னால் கதவைப் பூட்டிக்கொண்டு உள்ளே இருந்தார்கள். பிலால் வெளியே வந்தபோது, "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்ன செய்தார்கள்?" என்று நான் அவரிடம் கேட்டேன். அதற்கு அவர், "அவர்கள் ஒரு தூணைத் தங்களின் இடதுபுறத்திலும், இரண்டு தூண்களைத் தங்களின் வலதுபுறத்திலும், மூன்று தூண்களைத் தங்களுக்குப் பின்னாலும் இருக்குமாறு நின்றார்கள். அப்போது அந்த இல்லத்தில் ஆறு தூண்கள் இருந்தன. பின்னர் ஸலாத் நிறைவேற்றினார்கள்" என்று கூறினார்.

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «صَلَاةٌ فِي مَسْجِدِي هَذَا خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ صَلَاةٍ فِيمَا سِوَاهُ إِلَّا الْمَسْجِدَ الْحَرَام»
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “மஸ்ஜிதுல் ஹராமைத் தவிர, மற்ற இடங்களில் தொழும் ஆயிரம் தொழுகைகளை விட என்னுடைய இந்த மஸ்ஜிதில் தொழும் ஒரு தொழுகை சிறந்ததாகும்.”

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: لَا تُشَدُّ الرِّحَالُ إِلَّا إِلَى ثَلَاثَةِ مَسَاجِدَ: مَسْجِدِ الْحَرَامِ وَالْمَسْجِدِ الْأَقْصَى وَمَسْجِدِي هَذَا
அபூ ஸயீத் அல்குத்ரீ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “மூன்று பள்ளிவாசல்களைத் தவிர (வேறெதற்கும்) பயணம் மேற்கொள்ளப்படக் கூடாது: மஸ்ஜிதுல் ஹராம், மஸ்ஜிதுல் அக்ஸா மற்றும் எனது இந்தப் பள்ளிவாசல்.”

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " مَا بَيْنَ بَيْتِي وَمِنْبَرِي رَوْضَةٌ مِنْ رِيَاضِ الْجَنَّةِ ومنبري على حَوْضِي
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: “எனது வீட்டிற்கும் எனது மிம்பருக்கும் இடையே உள்ள இடம் சுவர்க்கத்தின் பூங்காக்களில் ஒரு பூங்காவாகும், மேலும் எனது மிம்பர் எனது ஹவ்ழ் (தடாகத்தின்) மீது அமைந்துள்ளது.” (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்.)
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْتِي مَسْجِدَ قبَاء كل سبت مَا شيا وراكبا فَيصَلي فِيهِ رَكْعَتَيْنِ
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் ஒவ்வொரு சனிக்கிழமையும் நடந்தும் வாகனத்திலும் குபா* பள்ளிவாசலுக்குச் சென்று, அதில் இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுவார்கள்.

* ஹிஜ்ராவின் போது மதீனாவிற்குள் நுழைவதற்கு முன்பு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் சில நாட்கள் தங்கியிருந்த மதீனாவிற்கு வெளியே உள்ள கிராமம் இது. அங்கிருந்து புறப்படுவதற்கு முன்பு, அவர்கள் அங்கு ஒரு பள்ளிவாசலுக்கு அடிக்கல் நாட்டினார்கள். அல்-குர்ஆன்; 9:108 இந்தப் பள்ளிவாசலைக் குறிப்பிடுவதாகக் கூறப்படுகிறது. முந்தைய வசனத்தில், எதிர்ப்பு மனப்பான்மையுடன் கட்டப்பட்ட மற்றொரு பள்ளிவாசலைப் பற்றிக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

(புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்.)
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَحَبُّ الْبِلَادِ إِلَى اللَّهِ مَسَاجِدُهَا وَأَبْغَضُ الْبِلَاد إِلَى الله أسواقها» . رَوَاهُ مُسلم
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “பூமியிலுள்ள இடங்களில் அல்லாஹ்வுக்கு மிகவும் விருப்பமானவை அதன் பள்ளிவாசல்கள்; அவனுக்கு மிகவும் வெறுப்பானவை அதன் சந்தைகள்.” இதை முஸ்லிம் அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَنْ عُثْمَانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ بَنَى لِلَّهِ مَسْجِدًا بَنَى اللَّهُ لَهُ بَيْتًا فِي الْجَنَّةِ»
உஸ்மான் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், “யார் அல்லாஹ்வுக்காக ஒரு பள்ளிவாசலைக் கட்டுகிறாரோ, அவருக்காக அல்லாஹ் சொர்க்கத்தில் ஒரு வீட்டைக் கட்டுவான்” என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள். (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்.)
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ غَدَا إِلَى الْمَسْجِدِ أَوْ رَاحَ أَعَدَّ اللَّهُ لَهُ نُزُلَهُ مِنَ الْجَنَّةِ كُلَّمَا غَدَا أَوْ رَاحَ»
அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “யார் காலையிலோ அல்லது மாலையிலோ பள்ளிவாசலுக்குச் செல்கிறாரோ, அவர் காலையிலோ அல்லது மாலையிலோ செல்லும் ஒவ்வொரு முறையும் அல்லாஹ் அவருக்காகச் சொர்க்கத்தில் அவரின் விருந்தை தயார் செய்கிறான்.”

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ أَبِي مُوسَى الْأَشْعَرِيِّ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَعْظَمُ النَّاسِ أَجْرًا فِي الصَّلَاةِ أَبْعَدُهُمْ فَأَبْعَدُهُمْ مَمْشًى وَالَّذِي يَنْتَظِرُ الصَّلَاةَ حَتَّى يُصَلِّيَهَا مَعَ الْإِمَامِ أَعْظَمُ أجرا من الَّذِي يُصَلِّي ثمَّ ينَام»
அபூ மூஸா அல்-அஷ்அரீ (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள் என அறிவித்தார்கள்: “மக்களிலேயே தொழுகைக்காக மிகப் பெரும் நற்கூலியைப் பெறுபவர், வெகு தொலைவிலிருந்து நடந்து வருபவரும், பிறகு (அடுத்ததாக) வெகு தொலைவிலிருந்து நடந்து வருபவருமே ஆவர். மேலும், தொழுகைக்காகக் காத்திருந்து அதை இமாமுடன் நிறைவேற்றுபவர், தொழுதுவிட்டு உறங்குபவரை விட அதிக நற்கூலியைப் பெறுவார்.”

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَن جَابر قَالَ: خَلَتِ الْبِقَاعُ حَوْلَ الْمَسْجِدِ فَأَرَادَ بَنُو سَلِمَةَ أَنْ يَنْتَقِلُوا قُرْبَ الْمَسْجِدِ فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَهُمْ: «بَلَغَنِي أَنَّكُمْ تُرِيدُونَ أَنْ تَنْتَقِلُوا قُرْبَ الْمَسْجِدِ» . قَالُوا: نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ أَرَدْنَا ذَلِكَ. فَقَالَ: «يَا بَنِي سَلِمَةَ دِيَارَكُمْ تُكْتَبْ آثَاركُم دِيَاركُمْ تكْتب آثَاركُم» . رَوَاهُ مُسلم
ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

பள்ளிவாசலைச் சுற்றியுள்ள இடங்கள் காலியாக இருந்தன. எனவே பனூ சலீமா கோத்திரத்தினர் பள்ளிவாசலுக்கு அருகில் குடியேற விரும்பினார்கள். இது குறித்து நபி (ஸல்) அவர்களுக்குச் செய்தி எட்டியபோது, அவர்களிடம், “நீங்கள் பள்ளிவாசலுக்கு அருகில் குடியேற விரும்புவதாக எனக்குச் செய்தி வந்ததே?” என்று கேட்டார்கள்.

அவர்கள், “ஆம், அல்லாஹ்வின் தூதரே! நாங்கள் அதைத்தான் விரும்பினோம்,” என்று கூறினார்கள்.

அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், “பனூ சலீமாவே! உங்கள் வீடுகளிலேயே இருங்கள்; உங்கள் கால்தடங்கள் பதிவு செய்யப்படும்! உங்கள் வீடுகளிலேயே இருங்கள்; உங்கள் கால்தடங்கள் பதிவு செய்யப்படும்!” என்று கூறினார்கள்.

இதை முஸ்லிம் அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «سَبْعَة يظلهم الله تَعَالَى فِي ظِلِّهِ يَوْمَ لَا ظِلَّ إِلَّا ظِلُّهُ إِمَامٌ عَادِلٌ وَشَابٌّ نَشَأَ فِي عِبَادَةِ اللَّهِ وَرجل قلبه مُعَلّق بِالْمَسْجِدِ وَرَجُلَانِ تَحَابَّا فِي اللَّهِ اجْتَمَعَا عَلَيْهِ وَتَفَرَّقَا عَلَيْهِ وَرَجُلٌ ذَكَرَ اللَّهَ خَالِيًا فَفَاضَتْ عَيْنَاهُ وَرجل دَعَتْهُ امْرَأَة ذَات منصب وَجَمَالٍ فَقَالَ إِنِّي أَخَافُ اللَّهَ وَرَجُلٌ تَصَدَّقَ بِصَدَقَةٍ فَأَخْفَاهَا حَتَّى لَا تَعْلَمَ شِمَالُهُ مَا تُنْفِقُ يَمِينُهُ»
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்; நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “அவனுடைய நிழலைத் தவிர வேறு நிழல் இல்லாத நாளில், அல்லாஹ் ஏழு பேருக்குத் தனது நிழலில் நிழலளிப்பான்:

நீதியான ஆட்சியாளர்; அல்லாஹ்வின் வணக்கத்திலேயே வளர்ந்த ஓர் இளைஞன்; பள்ளிவாசலுடன் இதயம் பிணைக்கப்பட்ட ஒரு மனிதர்; அல்லாஹ்வுக்காகவே ஒருவரையொருவர் நேசித்து, அதற்காகவே ஒன்றுகூடி, அதற்காகவே பிரிந்து செல்லும் இருவர்; தனிமையில் அல்லாஹ்வை நினைவுகூர்ந்து கண்கள் கலங்கிய ஒரு மனிதர்; அந்தஸ்தும் அழகும் கொண்ட ஒரு பெண் (தவறு செய்ய) அழைத்தபோது, ‘நான் அல்லாஹ்வை அஞ்சுகிறேன்’ என்று கூறிய ஒரு மனிதர்; தனது வலது கை கொடுப்பதை தனது இடது கை அறியாதவாறு மறைத்து தர்மம் செய்யும் ஒரு மனிதர்.”

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «صَلَاةُ الرَّجُلِ فِي الْجَمَاعَةِ تُضَعَّفُ عَلَى صَلَاتِهِ فِي بَيْتِهِ وَفِي سُوقِهِ خَمْسًا وَعِشْرِينَ ضِعْفًا وَذَلِكَ أَنَّهُ إِذَا تَوَضَّأَ فَأَحْسَنَ الْوُضُوءَ ثُمَّ خَرَجَ إِلَى الْمَسْجِدِ لَا يُخْرِجُهُ إِلَّا الصَّلَاةُ لَمْ يَخْطُ خُطْوَةً إِلَّا رُفِعَتْ لَهُ بِهَا دَرَجَةٌ وَحُطَّ عَنْهُ بِهَا خَطِيئَةٌ فَإِذَا صَلَّى لَمْ تَزَلِ الْمَلَائِكَةُ تُصَلِّي عَلَيْهِ مَا دَامَ فِي مُصَلَّاهُ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَيْهِ الله ارْحَمْهُ وَلَا يَزَالُ أَحَدُكُمْ فِي صَلَاةٍ مَا انْتَظَرَ الصَّلَاةَ» . وَفِي رِوَايَةٍ: قَالَ: «إِذَا دَخَلَ الْمَسْجِدَ كَانَتِ الصَّلَاةُ تَحْبِسُهُ» . وَزَادَ فِي دُعَاءِ الْمَلَائِكَةِ: " اللَّهُمَّ اغْفِرْ لَهُ اللَّهُمَّ تُبْ عَلَيْهِ. مَا لَمْ يُؤْذِ فِيهِ مَا لَمْ يُحْدِثْ فِيهِ
அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஒரு மனிதர் (ஜமாஅத்தாக) கூட்டாகத் தொழும் தொழுகையானது, அவரது வீட்டிலும் அவரது கடைவீதியிலும் (தனியாகத்) தொழும் தொழுகையை விட இருபத்தைந்து மடங்கு அதிக சிறப்புக்குரியதாகும். ஏனெனில், அவர் உளூச் செய்து, அந்த உளூவை அழகிய முறையில் நிறைவேற்றி, பிறகு தொழுகையைத் தவிர வேறு எந்த நோக்கமுமின்றி பள்ளிவாசலுக்குப் புறப்பட்டால், அவர் எடுத்து வைக்கும் ஒவ்வொரு அடிக்கும், அவருக்காக ஒரு தரம் (அந்தஸ்து) உயர்த்தப்படாமலும், ஒரு பாவம் அழிக்கப்படாமலும் இருப்பதில்லை.

மேலும் அவர் தொழுது முடித்து, அவர் தொழுத இடத்திலேயே இருக்கும் வரை, வானவர்கள் அவர் மீது அருள் வேண்டிப் பிரார்த்திக்கின்றனர்:
***'அல்லாஹும்ம ஸல்லி அலைஹி, அல்லாஹும்ம இர்ஹம்ஹு'***
*(யா அல்லாஹ்! இவர் மீது அருள்புரிவாயாக! யா அல்லாஹ்! இவருக்குக் கருணை காட்டுவாயாக!)*.
உங்களில் ஒருவர் தொழுகைக்காகக் காத்திருக்கும் காலமெல்லாம் அவர் தொழுகையிலேயே இருப்பதாகக் கருதப்படுகிறார்."

மற்றொரு அறிவிப்பில்: "(பள்ளிவாசலுக்குள்) அவர் நுழைந்துவிட்டால், தொழுகை அவரைத் தடுத்து வைத்திருக்கும் வரை அவர் தொழுகையிலேயே இருக்கிறார்" என்று வந்துள்ளது.

மேலும் (வானவர்களின்) பிரார்த்தனையில் இதுவும் அதிகப்படுத்தப்பட்டுள்ளது:
***'அல்லாஹும்ம இக்ஃபிர் லஹு, அல்லாஹும்ம துப் அலைஹி'***
*(யா அல்லாஹ்! இவரை மன்னித்தருள்வாயாக! யா அல்லாஹ்! இவரது மன்னிப்புக் கோரிக்கையை (தவ்பாவை) ஏற்றருள்வாயாக!)*.
"அவ்விடத்தில் அவர் (யாருக்கும்) தொல்லை தராமலும், உளூ முறியாமலும் இருக்கும் வரை (வானவர்கள் இவ்வாறு பிரார்த்திக்கின்றனர்)."

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ أَبِي أُسَيْدٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: إِذَا دَخَلَ أَحَدُكُمُ الْمَسْجِدَ فَلْيَقُلِ: اللَّهُمَّ افْتَحْ لِي أَبْوَابَ رَحْمَتِكَ. وَإِذَا خَرَجَ فَلْيَقُلِ: الله إِنِّي أَسأَلك من فضلك . رَوَاهُ مُسلم
அபூ உசைத் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கின்றார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

“உங்களில் ஒருவர் பள்ளிவாசலுக்குள் நுழையும்போது, **‘அல்லாஹும்மஃப்தஹ் லீ அப்வாப ரஹ்மதிக்க’** (அல்லாஹ்வே! உனது கருணையின் வாசல்களை எனக்குத் திறப்பாயாக!) என்றும், அவர் வெளியே செல்லும்போது, **‘அல்லாஹும்ம இன்னீ அஸ்அலுக்க மின் ஃபள்லிக்க’** (அல்லாஹ்வே! நான் உன்னிடம் உனது அருளிலிருந்து கேட்கிறேன்) என்றும் கூற வேண்டும்.”

இதனை முஸ்லிம் அவர்கள் அறிவிக்கின்றார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي قَتَادَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «إِذَا دَخَلَ أَحَدُكُمُ الْمَسْجِدَ فَلْيَرْكَعْ رَكْعَتَيْنِ قَبْلَ أَنْ يجلس»
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “உங்களில் ஒருவர் பள்ளிவாசலுக்குள் நுழைந்தால், அவர் அமர்வதற்கு முன்னர் இரண்டு ரக்அத்கள் தொழட்டும்” என்று கூறியதாக அபூ கத்தாதா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள். (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்.)
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَقْدَمُ مِنْ سَفَرٍ إِلَّا نَهَارًا فِي الضُّحَى فَإِذَا قَدِمَ بَدَأَ بِالْمَسْجِدِ فَصَلَّى فِيهِ رَكْعَتَيْنِ ثمَّ جلس فِيهِ "
கஅப் இப்னு மாலிக் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒரு பயணத்திலிருந்து திரும்பினால், வழமையாக முற்பகல் வேளையில் பகலில்தான் வருவார்கள். அவ்வாறு வந்தவுடன், முதலில் பள்ளிவாசலுக்குச் சென்று, அதில் இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுதபின், அங்கேயே அமர்வார்கள். (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்.)
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: مَنْ سَمِعَ رَجُلًا يَنْشُدُ ضَالَّةً فِي الْمَسْجِدِ فَلْيَقُلْ: لَا رَدَّهَا اللَّهُ عَلَيْكَ فَإِنَّ الْمَسَاجِد لم تبن لهَذَا . رَوَاهُ مُسلم
அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “பள்ளிவாசலில் தொலைந்து போன பொருளைத் தேடி ஒருவர் சப்தமிடுவதை எவராவது கேட்டால், அவர் ‘லா ரத்தஹல்லாஹு அலைக்க’ (அல்லாஹ் அதை உனக்குத் திருப்பித் தராமல் இருப்பானாக) என்று கூறட்டும். ஏனெனில், பள்ளிவாசல்கள் இதற்காகக் கட்டப்படவில்லை.”
இதை முஸ்லிம் அறிவிக்கிறார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَنْ جَابِرٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ أَكَلَ مِنْ هَذِهِ الشَّجَرَةِ الْمُنْتِنَةِ فَلَا يَقْرَبَنَّ مَسْجِدَنَا فَإِنَّ الْمَلَائِكَةَ تَتَأَذَّى مِمَّا يَتَأَذَّى مِنْهُ الْإِنْسُ»
ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “இந்தத் துர்நாற்றமுள்ள மரத்திலிருந்து எவரேனும் உண்டால், அவர் நமது பள்ளிவாசலை நெருங்க வேண்டாம். ஏனெனில், மனிதர்கள் எதனால் தொல்லைப்படுகிறார்களோ, அதனாலேயே வானவர்களும் தொல்லைப்படுகின்றனர்.”

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «الْبُزَاقُ فِي الْمَسْجِد خَطِيئَة وكفارتها دَفنهَا»
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “பள்ளிவாசலில் உமிழ்வது ஒரு பாவமாகும், அதற்கான பரிகாரம் அந்த உமிழ்நீரை புதைப்பதாகும்” என்று கூறினார்கள். (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்.)
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ أَبِي ذَرٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «عُرِضَتْ عَلَيَّ أَعْمَالُ أُمَّتِي حَسَنُهَا وَسَيِّئُهَا فَوَجَدْتُ فِي محَاسِن أَعمالهَا الْأَذَى يماط عَن الطَّرِيق وَوَجَدْتُ فِي مَسَاوِئِ أَعْمَالِهَا النُّخَاعَةَ تَكُونُ فِي الْمَسْجِد لَا تدفن» . رَوَاهُ مُسلم
அபூ தர் (ரழி) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள் என அறிவித்தார்கள்: “என் சமூகத்தாரின் நல்ல மற்றும் தீய செயல்கள் எனக்கு எடுத்துக் காட்டப்பட்டன; அவற்றுள், பாதையிலிருந்து தீங்கு தரும் பொருளை அகற்றுவதை அவர்களின் நற்செயல்களிலும், பள்ளிவாசலில் புதைக்கப்படாமல் விடப்பட்ட சளியை அவர்களின் தீய செயல்களிலும் கண்டேன்.”

இதை முஸ்லிம் பதிவு செய்துள்ளார்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا قَامَ أَحَدُكُمْ إِلَى الصَّلَاةِ فَلَا يَبْصُقْ أَمَامَهُ فَإِنَّمَا يُنَاجِي اللَّهَ مَا دَامَ فِي مُصَلَّاهُ وَلَا عَنْ يَمِينِهِ فَإِنَّ عَنْ يَمِينِهِ مَلَكًا وَلْيَبْصُقْ عَنْ يَسَارِهِ أَوْ تَحْتَ قَدَمِهِ فَيَدْفِنُهَا»
وَفِي رِوَايَةِ أَبِي سَعِيدٍ: «تَحْتَ قدمه الْيُسْرَى»
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “உங்களில் ஒருவர் தொழுகைக்காக நின்றால், அவர் தனக்கு முன்னால் உமிழ வேண்டாம்; ஏனெனில் அவர் தனது தொழும் இடத்தில் இருக்கும் வரை அல்லாஹ்வுடன் அந்தரங்கமாக உரையாடுகிறார். மேலும் அவர் தனது வலதுபுறமும் உமிழ வேண்டாம்; ஏனெனில் அவரது வலதுபுறத்தில் ஒரு வானவர் இருக்கிறார். மாறாக, அவர் தனது இடதுபுறம் அல்லது தனது பாதத்தின் கீழே உமிழ்ந்து அதை புதைத்துவிடட்டும்.”

அபூ ஸயீத் (ரழி) அவர்களின் அறிவிப்பில் “தனது இடது பாதத்தின் கீழே” என்று உள்ளது.

ஹதீஸ் தரம் : புஹாரி, முஸ்லிம், புஹாரி, முஸ்லிம் (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ, مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فِي مَرَضِهِ الَّذِي لَمْ يَقُمْ مِنْهُ: «لَعَنَ اللَّهُ الْيَهُودَ وَالنَّصَارَى اتَّخَذُوا قُبُورَ أَنْبِيَائِهِمْ مَسَاجِد»
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மரணமடைந்த நோயின்போது கூறினார்கள், “அல்லாஹ் யூதர்களையும் கிறிஸ்தவர்களையும் சபிக்கட்டும்! அவர்கள் தங்களின் நபிமார்களின் (அலை) கப்ருகளை மஸ்ஜிதுகளாக ஆக்கிக்கொண்டார்கள்.” (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்.)
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَن جُنْدُب قَالَ: سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «أَلَا وَإِنَّ مَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ كَانُوا يَتَّخِذُونَ قُبُورَ أَنْبِيَائِهِمْ وَصَالِحِيهِمْ مَسَاجِدَ أَلَا فَلَا تَتَّخِذُوا الْقُبُورَ مَسَاجِدَ إِنِّي أَنْهَاكُمْ عَنْ ذَلِكَ» . رَوَاهُ مُسلم
ஜுன்துப் (ரழி) அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறக் கேட்டதாக அறிவித்தார்கள்: “உங்களுக்கு முன் வாழ்ந்தவர்கள் தங்களது நபிமார்கள் (அலை) மற்றும் நல்லோர்களின் கப்ருகளை மஸ்ஜிதுகளாக ஆக்கிக்கொண்டிருந்தனர், ஆனால் நீங்கள் கப்ருகளை மஸ்ஜிதுகளாக ஆக்காதீர்கள்; அதை நான் உங்களுக்குத் தடை செய்கிறேன்.” இதை முஸ்லிம் அறிவிக்கின்றார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «اجْعَلُوا فِي بُيُوتِكُمْ مِنْ صَلَاتِكُمْ وَلَا تَتَّخِذُوهَا قُبُورًا»
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "உங்கள் தொழுகைகளில் சிலவற்றை உங்கள் வீடுகளில் நிறைவேற்றுங்கள்; மேலும் அவற்றை கப்ருகளாக ஆக்கிவிடாதீர்கள்" என்று கூறியதாக அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
باب المساجد ومواضع الصلاة - الفصل الثاني
தொழுகைகள் மற்றும் தொழுமிடங்கள் - பிரிவு 2
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَا بَيْنَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ قِبْلَةٌ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் “கிழக்கிற்கும் மேற்கிற்கும் இடைப்பட்டதே கிப்லா ஆகும்” என்று கூறியதாக அறிவித்தார்கள். இதை திர்மிதீ அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ طَلْقِ بْنِ عَلِيٍّ قَالَ: خَرَجْنَا وَفْدًا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَبَايَعْنَاهُ وَصَلَّيْنَا مَعَهُ وَأَخْبَرْنَاهُ أَنَّ بِأَرْضِنَا بِيعَةً لَنَا فَاسْتَوْهَبْنَاهُ مِنْ فَضْلِ طَهُورِهِ. فَدَعَا بِمَاءٍ فَتَوَضَّأ وتمضمض ثمَّ صبه فِي إِدَاوَةٍ وَأَمَرَنَا فَقَالَ: «اخْرُجُوا فَإِذَا أَتَيْتُمْ أَرْضَكُمْ فَاكْسِرُوا بِيعَتَكُمْ وَانْضَحُوا مَكَانَهَا بِهَذَا الْمَاءِ وَاتَّخِذُوهَا مَسْجِدًا» قُلْنَا: إِنَّ الْبَلَدَ بَعِيدٌ وَالْحَرَّ شَدِيدٌ وَالْمَاءَ يُنْشَفُ فَقَالَ: «مُدُّوهُ مِنَ الْمَاءِ فَإِنَّهُ لَا يَزِيدُهُ إِلَّا طِيبًا» . رَوَاهُ النَّسَائِيُّ
தல்க் இப்னு அலி (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் ஒரு தூதுக்குழுவாகச் சென்று, அவர்களிடம் விசுவாசப் பிரமாணம் செய்து, அவர்களுடன் தொழுதோம். எங்கள் ஊரில் எங்களுக்கு ஒரு தேவாலயம் இருப்பதாகவும், அவர்கள் உளூச் செய்த நீரில் மீதமுள்ளதை எங்களுக்குத் தருமாறும் அவர்களிடம் வேண்டினோம். அவர்கள் தண்ணீர் வரவழைத்து, உளூச் செய்து, வாய்க் கொப்பளித்தார்கள். பிறகு அத்தண்ணீரை ஒரு தோல் பாத்திரத்தில் ஊற்றி, எங்களுக்குப் பின்வருமாறு கட்டளையிட்டார்கள்: “நீங்கள் புறப்படுங்கள்; உங்கள் ஊரை அடைந்ததும், உங்கள் தேவாலயத்தை இடித்துவிட்டு, அவ்விடத்தில் இந்தத் தண்ணீரைத் தெளித்து, அதை ஒரு மஸ்ஜிதாக ஆக்கிக்கொள்ளுங்கள்.” நாங்கள், “ஊர் வெகு தொலைவில் உள்ளது, வெப்பமும் கடுமையாக இருக்கிறது, தண்ணீர் வற்றிவிடுமே!” என்று கூறினோம். அதற்கு அவர்கள், “அதனுடன் (மேலும்) தண்ணீரைச் சேர்த்துக் கொள்ளுங்கள். ஏனெனில், அது அதற்கு நன்மையையே அதிகப்படுத்தும்” என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حسن (الألباني)
وَعَن عَائِشَة قَالَت: أَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِبِنَاءِ الْمَسْجِدِ فِي الدُّورِ وَأَنْ يُنَظَّفَ وَيَطَيَّبَ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد وَالتِّرْمِذِيّ وَابْن مَاجَه
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் குடியிருப்புப் பகுதியில் ஒரு பள்ளிவாசல் கட்டப்பட வேண்டும் என்றும், அது தூய்மைப்படுத்தப்பட்டு நறுமணமூட்டப்பட வேண்டும் என்றும் கட்டளையிட்டார்கள். அபூ தாவூத், திர்மிதீ மற்றும் இப்னு மாஜா ஆகியோர் இதை அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَا أَمَرْتُ بِتَشْيِيدِ الْمَسَاجِدِ» . قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ: لَتُزَخْرِفُنَّهَا كَمَا زَخْرَفَتِ الْيَهُود وَالنَّصَارَى. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "மஸ்ஜித்களை உயரமாகக் கட்டுமாறு நான் கட்டளையிடப்படவில்லை" என்று கூறினார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள், “யூதர்களும் கிறிஸ்தவர்களும் அலங்கரித்ததைப் போலவே நீங்களும் நிச்சயமாக அவற்றை அலங்கரிப்பீர்கள்” என்று கூறினார்கள்.

இதை அபூ தாவூத் அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عَلَيْهِ وَسلم: «من أَشْرَاطِ السَّاعَةِ أَنْ يَتَبَاهَى النَّاسُ فِي الْمَسَاجِدِ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالنَّسَائِيُّ وَالدَّارِمِيُّ وَابْنُ مَاجَهْ
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "மக்கள் பள்ளிவாசல்களைக் கொண்டு ஒருவருக்கொருவர் பெருமை பாராட்டிக் கொள்வது யுக முடிவின் அடையாளங்களில் ஒன்றாகும்" என்று கூறியதாக அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள். இதனை அபூ தாவூத், நஸாயீ, தாரிமீ மற்றும் இப்னு மாஜா ஆகியோர் பதிவு செய்துள்ளனர்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم: «عُرِضَتْ عَلَيَّ أُجُورُ أُمَّتِي حَتَّى الْقَذَاةُ يُخْرِجُهَا الرَّجُلُ مِنَ الْمَسْجِدِ وَعُرِضَتْ عَلَيَّ ذُنُوبُ أُمَّتِي فَلَمْ أَرَ ذَنْبًا أَعْظَمَ مِنْ سُورَةٍ مِنَ الْقُرْآنِ أَوْ آيَةٍ أُوتِيهَا رَجُلٌ ثُمَّ نَسِيَهَا» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَأَبُو دَاوُد
அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “என் சமூகத்தாரின் நற்கூலிகள் எனக்கு முன்பாக எடுத்து வைக்கப்பட்டன. ஒருவர் பள்ளிவாசலில் இருந்து அகற்றும் துரும்பும் அவற்றில் அடங்கும். மேலும் என் சமூகத்தாரின் பாவங்களும் எனக்கு முன்பாக எடுத்து வைக்கப்பட்டன; ஒருவர் குர்ஆனின் ஒரு சூராவையோ அல்லது ஒரு வசனத்தையோ வழங்கப்பெற்று, பின்னர் அதை மறந்துவிடுவதை விடப் பெரிய பாவத்தை நான் காணவில்லை.”

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ بُرَيْدَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «بَشِّرِ الْمَشَّائِينَ فِي الظُّلَمِ إِلَى الْمَسَاجِدِ بِالنُّورِ التَّامِّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ وَأَبُو دَاوُد
وَرَوَاهُ ابْنُ مَاجَهْ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ وَأنس
புரைதா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “இருளான நேரங்களில் பள்ளிவாசல்களுக்கு நடந்து செல்வதை வழக்கமாகக் கொண்டவர்களுக்கு, மறுமை நாளில் அவர்கள் முழுமையான ஒளியைப் பெறுவார்கள் என்ற நற்செய்தியை அறிவியுங்கள்.” இதனை திர்மிதீயும் அபூ தாவூதும் அறிவித்துள்ளார்கள். மேலும் ஸஹ்ல் இப்னு ஸஃத் (ரழி) மற்றும் அனஸ் (ரழி) ஆகியோர் வழியாக இப்னு மாஜாவும் இதனை அறிவித்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ், ஸஹீஹ் (அல்பானீ)
صَحِيح, صَحِيح (الألباني)
عَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " إِذَا رَأَيْتُمُ الرَّجُلَ يَتَعَاهَدُ الْمَسْجِد فَاشْهَدُوا لَهُ بِالْإِيمَان فَإِن الله تَعَالَى يَقُولُ (إِنَّمَا يَعْمُرُ مَسَاجِدَ اللَّهِ مَنْ آمَنَ بِاللَّه وَالْيَوْم الآخر وَأقَام الصَّلَاة وَآتى الزَّكَاة) رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ وَابْن مَاجَه والدارمي
அபூ ஸயீத் அல்குத்ரீ (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “ஒரு மனிதர் பள்ளிவாசலுக்கு வழக்கமாக வருவதை நீங்கள் கண்டால், அவர் இறைநம்பிக்கை கொண்டவர் என்று சாட்சி கூறுங்கள். ஏனெனில் அல்லாஹ் கூறுகிறான்: ‘அல்லாஹ்வின் பள்ளிவாசல்களை நிர்வகிப்பவர்கள், அல்லாஹ்வின் மீதும் இறுதி நாளின் மீதும் நம்பிக்கை கொண்டு, தொழுகையை நிலைநாட்டி, ஜகாத்தும் கொடுப்பவர்களே.’” (திர்மிதீ, இப்னு மாஜா, தாரிமீ)

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَن عُثْمَان بن مَظْعُون قَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ ائْذَنْ لَنَا فِي الِاخْتِصَاءِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَيْسَ مِنَّا مَنْ خَصَى وَلَا اخْتَصَى إِنَّ خِصَاءَ أُمَّتِي الصِّيَامُ» . فَقَالَ ائْذَنْ لَنَا فِي السِّيَاحَةِ. فَقَالَ: «إِنْ سِيَاحَةَ أُمَّتَيِ الْجِهَادُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ» . فَقَالَ: ائْذَنْ لَنَا فِي التَّرَهُّبِ. فَقَالَ: «إِن ترهب أمتِي الْجُلُوس فِي الْمَسَاجِد انتظارا للصَّلَاة» . رَوَاهُ فِي شرح السّنة
உஸ்மான் இப்னு மழ்ஊன் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “அல்லாஹ்வின் தூதரே! நாங்கள் காயடித்துக் கொள்ள எங்களுக்கு அனுமதி தாருங்கள்.”

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “பிறரைக் காயடிப்பவரோ, அல்லது அவ்வாறு தானாகவே ஆகிக்கொள்பவரோ நம்மைச் சார்ந்தவர் அல்லர்; நிச்சயமாக என் சமுதாயத்தின் காயடிப்பு நோன்பு நோற்பதாகும்” என்று பதிலளித்தார்கள்.

பின்னர் அவர், “நாங்கள் பூமியில் சுற்றித் திரிய எங்களுக்கு அனுமதி தாருங்கள்” என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு அவர்கள், “நிச்சயமாக என் சமுதாயத்தினர் பூமியில் சுற்றித் திரிவது (ஸியாஹத்) என்பது அல்லாஹ்வின் பாதையில் ஜிஹாத் செய்வதாகும்” என்று பதிலளித்தார்கள்.

அவர், “நாங்கள் துறவறத்தை மேற்கொள்ள எங்களுக்கு அனுமதி தாருங்கள்” என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு அவர்கள், “நிச்சயமாக என் சமுதாயத்தின் துறவறம் என்பது தொழுகைக்காகக் காத்திருந்து பள்ளிவாசல்களில் அமர்ந்திருப்பதாகும்” என்று பதிலளித்தார்கள்.

இதை இமாம் பகவீ அவர்கள் 'ஷரஹுஸ் ஸுன்னா' என்ற நூலில் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَن عبد الرَّحْمَن بن عائش قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " رَأَيْتُ رَبِّيَ عَزَّ وَجَلَّ فِي أَحْسَنِ صُورَةٍ قَالَ: فَبِمَ يَخْتَصِمُ الْمَلَأُ الْأَعْلَى؟ قُلْتُ: أَنْتَ أَعْلَمُ قَالَ: فَوَضَعَ كَفَّهُ بَيْنَ كَتِفِيَّ فَوَجَدْتُ بَرْدَهَا بَيْنَ ثَدْيَيَّ فَعَلِمْتُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَتَلَا: (وَكَذَلِكَ نُرِي إِبْرَاهِيمَ مَلَكُوتَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَلِيَكُونَ من الموقنين) رَوَاهُ الدَّارمِيّ مُرْسلا وللترمذي نَحوه عَنهُ
அப்துர்-ரஹ்மான் இப்னு ஆயிஷ் அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"நான் என் இறைவனை மிக அழகான வடிவத்தில் கண்டேன். அவன், 'உயர் சபையோர் (வானவர்கள்) எதைப்பற்றி தர்க்கித்துக் கொள்கிறார்கள்?' என்று கேட்டான். நான், 'நீயே நன்கறிந்தவன்' என்று கூறினேன். பிறகு அவன் தனது உள்ளங்கையை என் இரு தோள்களுக்கிடையே வைத்தான். அதன் குளிர்ச்சியை என் மார்புகளுக்கிடையில் நான் உணர்ந்தேன். அப்போது வானங்களிலும் பூமியிலும் உள்ளவற்றை நான் அறிந்துகொண்டேன்." மேலும் அவர்கள், "(வ கஃதாலிக்க நூரீ இப்ராஹீம மலக்கூதஸ் ஸமாவாதி வல் அர்ளி வ லியாகூன மினல் மூகினீன்)" என்று ஓதினார்கள்.

இதை தாரிமி அவர்கள் 'முர்ஸல்' ஆக பதிவு செய்துள்ளார்கள். திர்மிதியிலும் இது போன்ற செய்தி இவரிடமிருந்தே இடம் பெற்றுள்ளது.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ وَمُعَاذِ بْنِ جبل وَزَادَ فِيهِ: قَالَ: يَا مُحَمَّدُ {هَلْ تَدْرِي فِيمَ يَخْتَصِمُ الْمَلَأُ الْأَعْلَى؟ قُلْتُ: نَعَمْ فِي الْكَفَّارَاتِ. وَالْكَفَّارَاتُ: الْمُكْثُ فِي الْمَسَاجِدِ بَعْدَ الصَّلَوَاتِ وَالْمَشْيِ عَلَى الْأَقْدَامِ إِلَى الْجَمَاعَاتِ وَإِبْلَاغِ الْوَضُوءِ فِي الْمَكَارِهِ فَمَنْ فَعَلَ ذَلِكَ عَاشَ بِخَيْرٍ وَمَاتَ بِخَيْرٍ وَكَانَ مِنْ خَطِيئَتِهِ كَيَوْمَ وَلَدَتْهُ أُمُّهُ وَقَالَ: يَا مُحَمَّدُ} إِذَا صَلَّيْتَ فَقُلِ: اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ فِعْلَ الْخَيْرَاتِ وَتَرْكَ الْمُنْكَرَاتِ وَحُبَّ الْمَسَاكِينِ وَإِذَا أَرَدْتَ بِعِبَادِكَ فِتْنَةً فَاقْبِضْنِي إِلَيْكَ غَيْرَ مَفْتُونٍ. قَالَ: وَالدَّرَجَاتُ: إِفْشَاءُ السَّلَامِ وَإِطْعَامُ الطَّعَامِ وَالصَّلَاةُ بِاللَّيْلِ وَالنَّاسُ نِيَامٌ. وَلَفْظُ هَذَا الْحَدِيثِ كَمَا فِي الْمَصَابِيحِ لَمْ أَجِدْهُ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَن إِلَّا فِي شرح السّنة.
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) மற்றும் முஆத் இப்னு ஜபல் (ரழி) ஆகியோரிடமிருந்து அறிவிக்கப்படுவதாவது: (இதன் அறிவிப்பாளர்) இதில் மேலதிகமாகக் குறிப்பிடுவதாவது:

அவர் (இறைவன்) கேட்டான்: "முஹம்மதே! உயர் சபையினர் (வானவர்கள்) எதைக் குறித்து தர்க்கிக்கிறார்கள் என்று உமக்குத் தெரியுமா?"

நான், "ஆம், பாவப் பரிகாரங்கள் (கஃப்பாராத்) பற்றி" என்று பதிலளித்தேன்.

"பாவப் பரிகாரங்களாவன: தொழுகைகளுக்குப் பிறகு பள்ளிவாசல்களில் தங்கியிருத்தல், ஜமாஅத் தொழுகைகளுக்காக நடந்து செல்லுதல், மற்றும் சிரமமான நிலைகளிலும் முழுமையாக உளூச் செய்தல். எவர் இவற்றைச் செய்கிறாரோ அவர் நன்மையில் வாழ்ந்து நன்மையில் மரணிப்பார். மேலும், அவரது தாயார் அவரைப் பெற்றெடுத்த நாளில் இருந்ததைப் போன்று தனது பாவத்திலிருந்து (நீங்கித் தூயவராக) இருப்பார்."

மேலும் அவன் கூறினான்: "முஹம்மதே! நீர் தொழும்போது இவ்வாறு கூறுவீராக:

**‘அல்லாஹும்ம இன்னீ அஸ்அலுக்க ஃபிஃலல் கைராத், வ தர்கல் முன்கராத், வ ஹுப்பல் மஸாகீன், வ இதா அரத்த பிஇபாதி(க்)க ஃபித்னதன் ஃபக்பித்னீ இலை(க்)க கைர மஃப்தூன்.’**

(பொருள்: இறைவா! நற்செயல்களைச் செய்வதையும், தீய செயல்களைக் கைவிடுவதையும், ஏழைகளை நேசிப்பதையும் உன்னிடம் வேண்டுகிறேன். உனது அடியார்களை நீ சோதிக்க நாடினால், குழப்பத்திற்குள்ளாக்கப்படாத நிலையில் என்னை உன்பால் கைப்பற்றிக் கொள்வாயாக)."

(நபி (ஸல்) அவர்கள்) கூறினார்கள்: "அந்தஸ்துகள் (தர்ஜாத்) என்பன: (பரவலாக) ஸலாம் கூறுவதும், உணவளிப்பதும், மக்கள் உறங்கிக்கொண்டிருக்கும்போது இரவில் தொழுவதும் ஆகும்."

இந்த ஹதீஸின் வாசகம் 'அல்-மஸாபிஹ்' நூலில் உள்ளவாறே உள்ளது. 'ஷரஹ் அஸ்-ஸுன்னா' நூலைத் தவிர வேறெதிலும் இது அப்துர் ரஹ்மான் வழியாக அறிவிக்கப்பட்டதாக நான் காணவில்லை.

وَعَن أبي أُمَامَة الْبَاهِلِيّ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «ثَلَاثَة كلهم ضَامِن على الله عز وَجل رَجُلٌ خَرَجَ غَازِيًا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَهُوَ ضَامِن على الله حَتَّى يتوفاه فيدخله الْجنَّة أَو يردهُ بِمَا نَالَ من أجرأوغنيمة وَرَجُلٌ رَاحَ إِلَى الْمَسْجِدِ فَهُوَ ضَامِنٌ عَلَى الله حَتَّى يتوفاه فيدخله الْجنَّة أَو يردهُ بِمَا نَالَ مِنْ أَجْرٍ وَغَنِيمَةٍ وَرَجُلٌ دَخَلَ بَيْتَهُ بِسَلَامٍ فَهُوَ ضَامِنٌ عَلَى اللَّهِ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
அபூ உமாமா அல்பாஹிலீ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

“மூன்று நபர்கள் அனைவரும் அல்லாஹ்வின் பொறுப்பில் இருக்கின்றனர்:

அல்லாஹ்வின் பாதையில் போரிடுவதற்காகப் புறப்படும் ஒருவர்; அல்லாஹ் இவரது உயிரைக் கைப்பற்றி சுவர்க்கத்தில் நுழையச் செய்யும் வரை, அல்லது இவர் பெற்ற நற்கூலி அல்லது போர்ச்செல்வத்துடன் இவரைத் திருப்பி அனுப்பும் வரை இவர் அல்லாஹ்வின் பொறுப்பில் இருக்கிறார்.

பள்ளிவாசலுக்குச் செல்லும் ஒருவர்; அல்லாஹ் இவரது உயிரைக் கைப்பற்றி சுவர்க்கத்தில் நுழையச் செய்யும் வரை, அல்லது இவர் பெற்ற நற்கூலி மற்றும் செல்வத்துடன் இவரைத் திருப்பி அனுப்பும் வரை இவர் அல்லாஹ்வின் பொறுப்பில் இருக்கிறார்.

மேலும், தனது வீட்டில் ஸலாம் கூறி நுழையும் ஒருவர்; இவர் அல்லாஹ்வின் பொறுப்பில் இருக்கிறார்.”

இதை அபூ தாவூத் அறிவித்துள்ளார்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم قَالَ: «مَنْ خَرَجَ مِنْ بَيْتِهِ مُتَطَهِّرًا إِلَى صَلَاةٍ مَكْتُوبَة فَأَجره كَأَجر الْحَاج الْمُحْرِمِ وَمَنْ خَرَجَ إِلَى تَسْبِيحِ الضُّحَى لَا يُنْصِبُهُ إِلَّا إِيَّاهُ فَأَجْرُهُ كَأَجْرِ الْمُعْتَمِرِ وَصَلَاةٌ عَلَى إِثْرِ صَلَاةٍ لَا لَغْوَ بَيْنَهُمَا كِتَابٌ فِي عليين» . رَوَاهُ أَحْمد وَأَبُو دَاوُد
அபூ உமாமா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “ஒருவர் தூய்மையான நிலையில் கடமையான தொழுகைக்காகத் தன் வீட்டிலிருந்து வெளியே சென்றால், அவருடைய கூலி இஹ்ராம் அணிந்த நிலையில் ஹஜ் செய்பவரின் கூலியைப் போன்று இருக்கும். முற்பகல் (லுஹா) தொழுகைக்காக ஒருவர் வெளியே சென்றால் - வேறு எதுவும் அவரை வெளியே செல்லத் தூண்டவில்லை என்றால் - அவருடைய கூலி ‘உம்ரா’ செய்பவரின் கூலியைப் போன்று இருக்கும். மேலும், ஒரு தொழுகையைத் தொடர்ந்து மற்றொரு தொழுகையை, அவற்றுக்கு இடையில் எந்த வீண் பேச்சும் இல்லாமல் தொழுதால், அது ‘இல்லிய்யூன்’ ஏட்டில் பதிவு செய்யப்பட்டதாக இருக்கும்.”
இதை அஹ்மத் மற்றும் அபூ தாவூத் ஆகியோர் அறிவித்துள்ளனர்.

ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حسن (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ «إِذَا مَرَرْتُمْ بِرِيَاضِ الْجَنَّةِ فَارْتَعُوا» قِيلَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا رِيَاضُ الْجَنَّةِ؟ قَالَ: «الْمَسَاجِدُ» . قُلْتُ: وَمَا الرَّتْعُ يَا رَسُولَ اللَّهِ؟ قَالَ: «سُبْحَانَ اللَّهِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ وَلَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَالله أكبر» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “நீங்கள் சொர்க்கத்தின் தோட்டங்களைக் கடந்து செல்லும்போது, அங்கே மேயுங்கள்.” “அல்லாஹ்வின் தூதரே! சொர்க்கத்தின் தோட்டங்கள் யாவை?” என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், “பள்ளிவாசல்கள்” என்று பதிலளித்தார்கள். நான், “அல்லாஹ்வின் தூதரே! மேய்தல் என்றால் என்ன?” என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், “சுப்ஹானல்லாஹ், அல்ஹம்துலில்லாஹ், வலா இலாஹ இல்லல்லாஹ், வல்லாஹு அக்பர்” என்று கூறினார்கள். இதை திர்மிதீ அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيفٌ (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ أَتَى الْمَسْجِدَ لِشَيْءٍ فَهُوَ حَظُّهُ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: “யாரேனும் ஒரு நோக்கத்திற்காகப் பள்ளிவாசலுக்கு வந்தால், அதுவே அவருக்குரிய பங்காக அமையும்” என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள். இதை அபூதாவூத் அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حَسَنٍ (الألباني)
وَعَنْ فَاطِمَةَ بِنْتِ الْحُسَيْنِ عَنْ جَدَّتِهَا فَاطِمَةَ الْكُبْرَى رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ قَالَتْ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا دَخَلَ الْمَسْجِدَ صَلَّى عَلَى مُحَمَّدٍ وَسَلَّمَ وَقَالَ: «رَبِّ اغْفِرْ لِي ذُنُوبِي وَافْتَحْ لِي أَبْوَابَ رَحْمَتِكَ» وَإِذَا خَرَجَ صَلَّى عَلَى مُحَمَّدٍ وَسَلَّمَ وَقَالَ رَبِّ اغْفِرْ لِي ذُنُوبِي وَافْتَحْ لِي أَبْوَابَ فَضْلِكَ ". رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَأَحْمَدُ وَابْنُ مَاجَهْ وَفِي رِوَايَتِهِمَا قَالَتْ: إِذَا دَخَلَ الْمَسْجِدَ وَكَذَا إِذَا خَرَجَ قَالَ: «بِسْمِ اللَّهِ وَالسَّلَامُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ» بَدَلَ: صَلَّى عَلَى مُحَمَّدٍ وَسَلَّمَ. وَقَالَ التِّرْمِذِيُّ لَيْسَ إِسْنَادُهُ بِمُتَّصِلٍ وَفَاطِمَةُ بِنْتُ الْحُسَيْنِ لَمْ تدْرك فَاطِمَة الْكُبْرَى
ஃபாத்திமா பின்த் அல்-ஹுஸைன் (ரழி) அவர்கள், தமது பாட்டியாரான ஃபாத்திமா அல்குப்ரா (ரழி) அவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் பள்ளிவாசலுக்குள் நுழையும்போது, முஹம்மத் (ஸல்) அவர்கள் மீது ஸலவாத்தும் ஸலாமும் கூறிவிட்டு, **“ரப்பிஃக்ஃபிர் லீ துனூபீ வஃப்தஹ் லீ அப்வாப ரஹ்மதிக்க”** என்று கூறுவார்கள்.
(பொருள்: என் இறைவா! என் பாவங்களை மன்னிப்பாயாக! மேலும் உனது கருணையின் வாசல்களை எனக்குத் திறப்பாயாக!).

மேலும் அவர்கள் வெளியேறும்போதும், முஹம்மத் (ஸல்) அவர்கள் மீது ஸலவாத்தும் ஸலாமும் கூறிவிட்டு, **“ரப்பிஃக்ஃபிர் லீ துனூபீ வஃப்தஹ் லீ அப்வாப ஃபழ்லிக்க”** என்று கூறுவார்கள்.
(பொருள்: என் இறைவா! என் பாவங்களை மன்னிப்பாயாக! மேலும் உனது அருட்கொடையின் வாசல்களை எனக்குத் திறப்பாயாக!).

இதனை திர்மிதீ, அஹ்மத் மற்றும் இப்னு மாஜா ஆகியோர் பதிவு செய்துள்ளனர்.

இவர்கள் இருவரின் (அஹ்மத் மற்றும் இப்னு மாஜா) அறிவிப்பில், "பள்ளிவாசலுக்குள் நுழையும்போதும், வெளியே வரும்போதும், ‘முஹம்மத் (ஸல்) அவர்கள் மீது ஸலவாத்தும் ஸலாமும் கூறுவார்கள்’ என்பதற்குப் பதிலாக, **‘பிஸ்மில்லாஹி வஸ்ஸலாமு அலா ரஸூலில்லாஹ்’** என்று கூறினார்கள்" என்று இடம்பெற்றுள்ளது.

திர்மிதீ அவர்கள் கூறினார்கள்: "இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் இணைக்கப்படாததாகும். ஃபாத்திமா பின்த் அல்-ஹுஸைன் அவர்கள் ஃபாத்திமா அல்குப்ரா (ரழி) அவர்களைச் சந்திக்கவில்லை."

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَ: نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ تَنَاشُدِ الْأَشْعَارِ فِي الْمَسْجِدِ وَعَنِ الْبَيْعِ وَالِاشْتِرَاءِ فِيهِ وَأَنْ يَتَحَلَّقَ النَّاسُ يَوْمَ الْجُمُعَةِ قَبْلَ الصَّلَاةِ فِي الْمَسْجِدِ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد وَالتِّرْمِذِيّ
அம்ர் இப்னு ஷுஐப் அவர்கள், தனது தந்தை வழியாக, தனது பாட்டனார் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாக அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பள்ளிவாசலில் கவிதைகளைப் பாடுவதையும், அதில் வாங்குவதையும் விற்பதையும், வெள்ளிக்கிழமையன்று தொழுகைக்கு முன்பு பள்ளிவாசலில் வட்டமாக அமர்வதையும் தடை செய்தார்கள். இதை அபூதாவூத் மற்றும் திர்மிதீ ஆகியோர் அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حسن (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: إِذَا رَأَيْتُمْ مَنْ يَبِيعُ أَوْ يَبْتَاعُ فِي الْمَسْجِدِ فَقُولُوا: لَا أَرْبَحَ اللَّهُ تِجَارَتَكَ. وَإِذَا رَأَيْتُمْ مَنْ يَنْشُدُ فِيهِ ضَالَّةً فَقُولُوا: لَا رَدَّ اللَّهُ عَلَيْكَ . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَالدَّارِمِيُّ
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"பள்ளிவாசலில் யாரேனும் விற்பதையோ அல்லது வாங்குவதையோ நீங்கள் கண்டால், **'லா அர்பஹல்லாஹு திஜாரதக்க'** (அல்லாஹ் உனது வியாபாரத்தை இலாபகரமானதாக ஆக்காமல் இருப்பானாக!) என்று கூறுங்கள். மேலும், அதில் தொலைந்து போன ஒன்றை யாரேனும் (தேடி) அறிவிப்பதை நீங்கள் கண்டால், **'லா ரத்தல்லாஹு அலைக்க'** (அல்லாஹ் அதை உனக்குத் திரும்பக் கிடைக்கச் செய்யாமல் இருப்பானாக!) என்று கூறுங்கள்."

இதை திர்மிதி மற்றும் தாரிமி ஆகியோர் அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَنْ حَكِيمِ بْنِ حِزَامٍ قَالَ: نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُسْتَقَادَ فِي الْمَسْجِدِ وَأَنْ يُنْشَدَ فِيهِ الْأَشْعَارُ وَأَنْ تُقَامَ فِيهِ الْحُدُودُ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ فِي سُنَنِهِ وَصَاحِبُ جَامِعِ الْأُصُولِ فِيهِ عَنْ حَكِيمٍ
وَفِي المصابيح عَن جَابر
ஹகீம் இப்னு ஹிஸாம் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பள்ளிவாசலில் பழிவாங்குவதையும், அதில் கவிதைகள் ஓதுவதையும், அதில் தண்டனைகள் நிறைவேற்றுவதையும் தடை செய்தார்கள். அபூ தாவூத் அவர்கள் தமது சுனன் என்ற நூலிலும், ஜாமிஉல் உசூல் நூலின் ஆசிரியர் (இப்னுல் அதீர்) அவர்கள் தமது நூலிலும் இதனை ஹகீம் (ரழி) அவர்களிடமிருந்து அறிவித்துள்ளார்கள்; ஆனால் அல்-மஸாபீஹ் நூலில் இது ஜாபிர் (ரழி) அவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.
ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன், ஆய்வு செய்யப்படவில்லை (அல்பானி)
حسن, لم تتمّ دراسته (الألباني)
وَعَن مُعَاوِيَة بن قُرَّة عَنْ أَبِيهِ: أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ هَاتَيْنِ الشَّجَرَتَيْنِ يَعْنِي الْبَصَلَ وَالثُّومَ وَقَالَ: «مَنْ أَكَلَهُمَا فَلَا يَقْرَبَنَّ مَسْجِدنَا» . وَقَالَ: «إِن كُنْتُم لابد آكليهما فأميتوهما طبخا» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
முஆவியா பின் குர்ரா அவர்கள் தனது தந்தை (ரழி) வாயிலாக அறிவிப்பதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இந்த இரண்டு தாவரங்களான வெங்காயம் மற்றும் பூண்டு ஆகியவற்றைத் தடை செய்தார்கள். மேலும், “அவற்றை உண்பவர் எமது பள்ளிவாசலை நெருங்க வேண்டாம்” என்று கூறினார்கள். மேலும் அவர்கள், “நீங்கள் அவற்றை உண்ண வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டால், சமைப்பதன் மூலம் அவற்றை(ன் வீரியத்தை) அழித்துவிடுங்கள்” என்றும் கூறினார்கள்.
இதை அபூ தாவூத் அறிவித்துள்ளார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «الْأَرْضُ كُلُّهَا مَسْجِدٌ إِلَّا الْمَقْبَرَةَ وَالْحَمَّامَ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالتِّرْمِذِيُّ والدارمي
“கப்றுஸ்தான் மற்றும் குளியலறையைத் தவிர, பூமி முழுவதும் ஒரு மஸ்ஜித் ஆகும்” என அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அபூ சயீத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள். இதை அபூ தாவூத், திர்மிதீ மற்றும் தாரிமீ ஆகியோர் அறிவித்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ: نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُصَلَّى فِي سَبْعَةِ مَوَاطِنَ: فِي الْمَزْبَلَةِ وَالْمَجْزَرَةِ وَالْمَقْبَرَةِ وَقَارِعَةِ الطَّرِيقِ وَفِي الْحَمَّامِ وَفِي مَعَاطِنِ الْإِبِلِ وَفَوْقَ ظَهْرِ بَيْتِ اللَّهِ ". رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَابْنُ مَاجَهْ
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஏழு இடங்களில் தொழுவதைத் தடுத்தார்கள்: குப்பைமேடு, அறுப்பகம், கல்லறைத் தோட்டம், சாலையின் நடுப்பகுதி, குளியலறை, ஒட்டகங்கள் மண்டியிடும் இடங்கள், மற்றும் அல்லாஹ்வின் இல்லத்தின் கூரையின் மீது.

திர்மிதீ மற்றும் இப்னு மாஜா இதனை அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «صَلُّوا فِي مَرَابِضِ الْغَنَمِ وَلَا تُصَلُّوا فِي أَعْطَانِ الْإِبِلِ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “ஆட்டுத் தொழுவங்களில் தொழுங்கள், ஆனால் ஒட்டகங்கள் மண்டியிட்டு நீர் அருந்தும் இடங்களில் தொழ வேண்டாம்.”

இதை திர்மிதி அறிவிக்கிறார்கள்.
وَعَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَ: لَعَنَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ زَائِرَاتِ الْقُبُورِ وَالْمُتَّخِذِينَ عَلَيْهَا الْمَسَاجِدَ وَالسُّرُجَ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد وَالتِّرْمِذِيّ وَالنَّسَائِيّ
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: கப்ருகளைத் தரிசிக்கும் பெண்களையும், அவற்றை மஸ்ஜித்களாக ஆக்கிக் கொள்பவர்களையும், அவற்றின் மீது விளக்குகளை ஏற்றுபவர்களையும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் சபித்தார்கள். இதை அபூதாவூத், திர்மிதீ மற்றும் நஸாயீ ஆகியோர் அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حَسَنٌ (الألباني)
وَعَن أبي أُمَامَة قَالَ: إِنَّ حَبْرًا مِنَ الْيَهُودِ سَأَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: أَيُّ الْبِقَاعِ خَيْرٌ؟ فَسَكَتَ عَنْهُ وَقَالَ: «أَسْكُتُ حَتَّى يَجِيءَ جِبْرِيلُ» فَسَكَتَ وَجَاءَ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَامُ فَسَأَلَ فَقَالَ: مَا المسؤول عَنْهَا بِأَعْلَمَ مِنَ السَّائِلِ وَلَكِنْ أَسْأَلُ رَبِّيَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى. ثُمَّ قَالَ جِبْرِيلُ: يَا مُحَمَّدُ إِنِّي دَنَوْتُ مِنَ اللَّهِ دُنُوًّا مَا دَنَوْتُ مِنْهُ قطّ. قَالَ: وَكَيف كَانَ ياجبريل؟ قَالَ: كَانَ بَيْنِي وَبَيْنَهُ سَبْعُونَ أَلْفَ حِجَابٍ مِنْ نُورٍ. فَقَالَ: شَرُّ الْبِقَاعِ أَسْوَاقُهَا وَخَيْرُ الْبِقَاع مساجدها
அபூ உமாமா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
யூத அறிஞர் ஒருவர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம், "இடங்களில் மிகவும் சிறந்தது எது?" என்று கேட்டார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள் (பதிலளிக்காமல்), "ஜிப்ரீல் வரும் வரை நான் மௌனமாக இருப்பேன்" என்று கூறினார்கள். அவ்வாறே அவர்கள் மௌனமாக இருந்தார்கள். பின்னர் ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் வந்தபோது நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம் கேட்டார்கள்.

அதற்கு அவர், "இதைப் பற்றிக் கேட்கப்படுபவர், கேட்பவரை விட அதிகம் அறிந்தவர் அல்லர். ஆயினும், நான் என் இறைவனிடம் கேட்பேன்" என்று கூறினார்.

பின்னர் ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள், "முஹம்மதே! நான் இதற்கு முன் ஒருபோதும் நெருங்காத அளவு அல்லாஹ்வை மிக நெருக்கமாக அணுகினேன்" என்று கூறினார்கள்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், "ஜிப்ரீலே! அது எவ்வாறு இருந்தது?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அவர், "எனக்கும் அவனுக்கும் இடையில் எழுபதாயிரம் ஒளித் திரைகள் இருந்தன. அப்போது அவன், 'இடங்களில் மிகவும் மோசமானவை சந்தைகளாகும்; இடங்களில் மிகவும் சிறந்தவை பள்ளிவாசல்களாகும்' என்று கூறினான்" என்று பதிலளித்தார்.

ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حسن (الألباني)
باب المساجد ومواضع الصلاة - الفصل الثالث
தொழுகைகள் மற்றும் தொழுமிடங்கள் - பிரிவு 3
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «مَنْ جَاءَ مَسْجِدي هَذَا لم يَأْته إِلَّا لِخَيْرٍ يَتَعَلَّمُهُ أَوْ يُعَلِّمُهُ فَهُوَ بِمَنْزِلَةِ الْمُجَاهِدِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَمَنْ جَاءَ لِغَيْرِ ذَلِكَ فَهُوَ بِمَنْزِلَةِ الرَّجُلِ يَنْظُرُ إِلَى مَتَاعِ غَيْرِهِ» . رَوَاهُ ابْنُ مَاجَهْ وَالْبَيْهَقِيُّ فِي شُعَبِ الْإِيمَانِ
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் சொல்லக் கேட்டதாகக் கூறினார்கள்: “யாரேனும் என்னுடைய இந்த மஸ்ஜிதுக்கு, ஒரு நன்மையைக் கற்றுக்கொள்வதற்காகவோ அல்லது கற்றுக்கொடுப்பதற்காகவோ மட்டுமே வந்தால், அவர் அல்லாஹ்வின் பாதையில் உள்ள ஒரு முஜாஹித் தரத்தில் இருக்கிறார். ஆனால் வேறு ஏதேனும் நோக்கத்திற்காக வந்தால், அவர் மற்றவரின் பொருட்களைப் பார்க்கும் ஒரு மனிதரின் தரத்தில் இருக்கிறார்.” இதனை இப்னு மாஜா அவர்களும், பைஹகீ அவர்கள் ஷுஅபுல் ஈமானிலும் பதிவு செய்துள்ளனர்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنِ الْحَسَنِ مُرْسَلًا قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «يَأْتِي عَلَى النَّاسِ زَمَانٌ يَكُونُ حَدِيثُهُمْ فِي مَسَاجِدِهِمْ فِي أَمْرِ دُنْيَاهُمْ. فَلَا تُجَالِسُوهُمْ فَلَيْسَ لِلَّهِ فِيهِمْ حَاجَةٌ» . رَوَاهُ الْبَيْهَقِيّ فِي شعب الْإِيمَان
அல்-ஹஸன் (ரஹ்) அவர்கள் முர்ஸல் வடிவில் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “மக்கள் தங்கள் பள்ளிவாசல்களில் தங்களின் உலக விவகாரங்களைப் பற்றிப் பேசும் ஒரு காலம் வரும். ஆகவே அவர்களுடன் நீங்கள் அமர வேண்டாம்; ஏனெனில், அல்லாஹ்வுக்கு அவர்களிடத்தில் எந்தத் தேவையும் இல்லை.”

பைஹகீ அவர்கள் இதை ஷுஅபுல் ஈமான் நூலில் அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنِ السَّائِبِ بْنِ يَزِيدَ قَالَ: كُنْتُ نَائِمًا فِي الْمَسْجِد فحصبني رجل فَنَظَرت فَإِذا عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فَقَالَ اذْهَبْ فَأْتِنِي بِهَذَيْنِ فَجِئْتُهُ بِهِمَا فَقَالَ: مِمَّنْ أَنْتُمَا أَوْ مِنْ أَيْنَ أَنْتُمَا قَالَا: مِنْ أَهْلِ الطَّائِفِ. قَالَ: لَوْ كُنْتُمَا مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ لَأَوْجَعْتُكُمَا تَرْفَعَانِ أَصْوَاتَكُمَا فِي مَسْجِدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ. رَوَاهُ البُخَارِيّ
அஸ்-ஸாயிப் இப்னு யஸீத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

“நான் பள்ளிவாசலில் உறங்கிக்கொண்டிருந்தேன். அப்போது ஒருவர் என் மீது ஒரு சிறு கல்லை எறிந்தார். நான் (திரும்பிப்) பார்த்தபோது அங்கே உமர் இப்னுல் கத்தாப் (ரழி) அவர்கள் இருந்தார்கள். அவர்கள், ‘சென்று, இவ்விருவரையும் என்னிடம் அழைத்து வாருங்கள்’ என்றார்கள். நான் அவ்விருவரையும் அவர்களிடம் அழைத்து வந்தேன். உமர் (ரழி), ‘நீங்கள் இருவரும் யாரைச் சேர்ந்தவர்கள்? அல்லது நீங்கள் இருவரும் எங்கிருந்து வருகிறீர்கள்?’ என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவ்விருவரும், ‘தாயிஃப் வாசிகள்’ என்றனர். (அதற்கு) உமர் (ரழி), ‘நீங்கள் இருவரும் மதீனாவாசிகளாக இருந்திருந்தால், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் பள்ளிவாசலில் உங்கள் குரல்களை உயர்த்தியதற்காக உங்களை நான் நையப்புடைத்திருப்பேன்’ என்று கூறினார்கள்.”

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَن مَالك قَالَ: بَنَى عُمَرُ رَحَبَةً فِي نَاحِيَةِ الْمَسْجِدِ تُسَمَّى الْبُطَيْحَاءَ وَقَالَ مَنْ كَانَ يُرِيدُ أَنَّ يَلْغَطَ أَوْ يُنْشِدَ شِعْرًا أَوْ يَرْفَعَ صَوْتَهُ فَلْيَخْرُجْ إِلَى هَذِهِ الرَّحَبَةِ. رَوَاهُ فِي الْمُوَطَّأِ
மாலிக் அவர்கள் கூறினார்கள்:
உமர் (ரழி) அவர்கள் பள்ளிவாசலின் ஒரு புறத்தில் 'அல்-புதைஹா' என்றழைக்கப்படும் ஒரு முற்றத்தைக் கட்டினார்கள். மேலும், "யாராவது சத்தம் போடவோ, கவிதை பாடவோ அல்லது தனது குரலை உயர்த்தவோ விரும்பினால், அவர் இந்த முற்றத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்" என்று கூறினார்கள்.
(நூல்: அல்-முவத்தா)

ஹதீஸ் தரம் : ஆய்வு செய்யப்படவில்லை (அல்பானி)
لم تتمّ دراسته (الألباني)
وَعَن أنس: رَأَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نُخَامَةً فِي الْقِبْلَةِ فَشَقَّ ذَلِكَ عَلَيْهِ حَتَّى رُئِيَ فِي وَجهه فَقَامَ فحكه بِيَدِهِ فَقَالَ: «إِنَّ أَحَدَكُمْ إِذَا قَامَ فِي صلَاته فَإِنَّمَا يُنَاجِي ربه أَو إِن رَبَّهُ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْقِبْلَةِ فَلَا يَبْزُقَنَّ أَحَدُكُمْ قِبَلَ قِبْلَتِهِ وَلَكِنْ عَنْ يَسَارِهِ أَوْ تَحْتَ قَدَمِهِ» ثُمَّ أَخَذَ طَرَفَ رِدَائِهِ فَبَصَقَ فِيهِ ثُمَّ رَدَّ بَعْضَهُ عَلَى بَعْضٍ فَقَالَ: «أَوْ يفعل هَكَذَا» . رَوَاهُ البُخَارِيّ
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கிப்லாவின் திசையில் சளியைக் கண்டார்கள். அது அவர்களுக்கு (மன)வருத்தத்தை அளித்தது; எந்த அளவிற்கென்றால் அவர்களின் முகத்தில் (அதிருப்தி) காணப்பட்டது. எனவே அவர்கள் எழுந்து, அதைத் தமது கையால் சுரண்டிவிட்டு, “உங்களில் ஒருவர் தொழுகைக்காக நின்றால், அவர் நிச்சயமாகத் தன் இறைவனுடன் தனிமையில் உரையாடுகிறார். அல்லது அவனுடைய இறைவன் அவனுக்கும் கிப்லாவிற்கும் இடையில் இருக்கிறான். எனவே உங்களில் எவரும் கிப்லாவின் திசையில் உமிழ வேண்டாம். மாறாக, தனது இடது பக்கத்திலோ அல்லது தனது பாதத்தின் கீழோ உமிழட்டும்” என்று கூறினார்கள். பிறகு அவர்கள் தமது மேலாடையின் ஓரத்தை எடுத்து, அதில் உமிழ்ந்து, அதன் ஒரு பகுதியை மறு பகுதியோடு மடித்து(க் கசக்கி)விட்டு, “அல்லது இவ்வாறு செய்யலாம்” என்று கூறினார்கள். இதனை புகாரி அறிவிக்கிறார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَن السَّائِب بن خَلاد - وَهُوَ رَجُلٍ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنْ رَجُلًا أَمَّ قَوْمًا فَبَصَقَ فِي الْقِبْلَةِ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنْظُرُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ فَرَغَ: «لَا يُصَلِّي لَكُمْ» . فَأَرَادَ بَعْدَ ذَلِك أَن يُصَلِّي لَهُم فمنعوه وَأَخْبرُوهُ بِقَوْلِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: نَعَمْ وَحَسِبْتُ أَنَّهُ قَالَ: «إِنَّكَ آذيت الله وَرَسُوله» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
நபிகளாரின் தோழர்களில் ஒருவரான அஸ்-ஸாயிப் இப்னு கல்லாத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

ஒருவர் சிலருக்குத் தொழுகை நடத்தினார், மேலும் கிப்லாவின் திசையை நோக்கி உமிழ்ந்தார். இதைக் கண்ட அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுகை முடிந்ததும் மக்களிடம், "அவர் உங்களுக்குத் தொழுகை நடத்தக் கூடாது," என்று கூறினார்கள். சிறிது காலத்திற்குப் பிறகு அந்த மனிதர் அவர்களுக்குத் தொழுகை நடத்த விரும்பினார், ஆனால் அவர்கள் அவரைத் தடுத்து, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதை அவரிடம் தெரிவித்தனர். அவர் அதை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் குறிப்பிட்டார், அதற்கு அவர்கள், "ஆம்," என்று பதிலளித்தார்கள். மேலும், "நீர் அல்லாஹ்வுக்கும் அவனுடைய தூதருக்கும் தீங்கு செய்துவிட்டீர்," என்றும் அவர்கள் கூறியதாக நான் நினைக்கிறேன். அபூதாவூத் இதை அறிவிக்கின்றார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ قَالَ: احْتَبَسَ عَنَّا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ غَدَاة عَن صَلَاة الصُّبْح حَتَّى كدنا نتراءى عين الشَّمْس فَخرج سَرِيعا فثوب بِالصَّلَاةِ فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَتَجَوَّزَ فِي صَلَاتِهِ فَلَمَّا سَلَّمَ دَعَا بِصَوْتِهِ فَقَالَ لَنَا عَلَى مَصَافِّكُمْ كَمَا أَنْتُمْ ثُمَّ انْفَتَلَ إِلَيْنَا ثُمَّ قَالَ أَمَا إِنِّي سَأُحَدِّثُكُمْ مَا حَبَسَنِي عَنْكُمُ الْغَدَاةَ إِنِّي قُمْتُ مِنَ اللَّيْلِ فَتَوَضَّأْتُ وَصَلَّيْتُ مَا قُدِّرَ لِي فَنَعَسْتُ فِي صَلَاتِي حَتَّى اسْتَثْقَلْتُ فَإِذَا أَنَا بِرَبِّي تَبَارَكَ وَتَعَالَى فِي أَحْسَنِ صُورَةٍ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ قُلْتُ لَبَّيْكَ رَبِّ قَالَ فِيمَ يخْتَصم الْمَلأ الْأَعْلَى قلت لَا أَدْرِي رب قَالَهَا ثَلَاثًا قَالَ فَرَأَيْتُهُ وَضَعَ كَفَّهُ بَيْنَ كَتِفَيَّ حَتَّى وَجَدْتُ بَرْدَ أَنَامِلِهِ بَيْنَ ثَدْيَيَّ فَتَجَلَّى لِي كُلُّ شَيْءٍ وَعَرَفْتُ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ قُلْتُ لَبَّيْكَ رَبِّ قَالَ فِيمَ يَخْتَصِمُ الْمَلأ الْأَعْلَى قلت فِي الْكَفَّارَات قَالَ مَا هُنَّ قُلْتُ مَشْيُ الْأَقْدَامِ إِلَى الْجَمَاعَاتِ وَالْجُلُوسُ فِي الْمَسَاجِد بَعْدَ الصَّلَوَاتِ وَإِسْبَاغُ الْوَضُوءِ حِينَ الْكَرِيهَاتِ قَالَ ثُمَّ فِيمَ؟ قُلْتُ: فِي الدَّرَجَاتِ. قَالَ: وَمَا هن؟ إطْعَام الطَّعَام ولين الْكَلَام وَالصَّلَاة وَالنَّاس نيام. ثمَّ قَالَ: سل قل اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ فِعْلَ الْخَيْرَاتِ وَتَرْكَ الْمُنْكَرَاتِ وَحُبَّ الْمَسَاكِينِ وَأَنْ تَغْفِرَ لِي وَتَرْحَمَنِي وَإِذَا أَرَدْتَ فِتْنَةً قوم فتوفني غير مفتون أَسأَلك حَبَّكَ وَحُبَّ مَنْ يَحْبُكُ وَحُبَّ عَمَلٍ يُقَرِّبُنِي إِلَى حبك ". فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّهَا حَقٌّ فَادْرُسُوهَا ثُمَّ تَعَلَّمُوهَا» . رَوَاهُ أَحْمَدُ وَالتِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَسَأَلْتُ مُحَمَّد ابْن إِسْمَاعِيل عَن هَذَا الحَدِيث فَقَالَ: هَذَا حَدِيث صَحِيح
முஆத் இப்னு ஜபல் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

ஒருநாள் காலைத் தொழுகைக்கு (வருவதற்கு) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் சூரியனின் விளிம்பு தென்படும் அளவிற்குத் தாமதமானார்கள். பிறகு அவர்கள் விரைவாக வெளியே வந்து, இகாமத் சொல்லச் சொல்லி தொழுகையைச் சுருக்கமாக நடத்தினார்கள். ஸலாம் கொடுத்ததும், தனது குரலை உயர்த்தி, "நீங்கள் இருந்தவாறே உங்கள் வரிசைகளில் இருங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

பிறகு எங்களை நோக்கித் திரும்பி, "இன்று காலை தொழுகைக்கு வரவிடாமல் என்னைத் தாமதப்படுத்தியது எது என்பதை உங்களுக்கு அறிவிக்கிறேன். நான் இரவில் எழுந்து உளூ செய்து, எனக்கு நிர்ணயிக்கப்பட்ட அளவு தொழுதேன். தொழுகையில் எனக்குத் தூக்கம் மேலிட்டது; கண் அயர்ந்துவிட்டேன். (திடீரென விழித்துப் பார்க்கையில்) என் இறைவனை மிக அழகான தோற்றத்தில் கண்டேன்.

அவன், 'முஹம்மதே!' என்றான். நான், 'என் இறைவா! இதோ இருக்கிறேன்' என்றேன். அவன், 'மேலான வானவர் கூட்டம் (அல்-மலஉல் அஃலா) எதைப்பற்றி தர்க்கித்துக் கொள்கிறார்கள்?' என்று கேட்டான். நான், 'என் இறைவா! எனக்குத் தெரியாது' என்றேன். இவ்வாறு மூன்று முறை (கேட்டான்). பிறகு அவன் தனது உள்ளங்கையை என் இரு தோள்பட்டைகளுக்கு மத்தியில் வைப்பதை நான் கண்டேன். அவனது விரல்களின் குளிர்ச்சியை என் நெஞ்சில் உணர்ந்தேன். (வானம், பூமியிலுள்ள) அனைத்தும் எனக்குத் தெளிவாகியது; நான் அனைத்தையும் அறிந்துகொண்டேன்.

அவன், 'முஹம்மதே!' என்றான். நான், 'என் இறைவா! இதோ இருக்கிறேன்' என்றேன். அவன், 'மேலான வானவர் கூட்டம் எதைப்பற்றி தர்க்கித்துக் கொள்கிறார்கள்?' என்று கேட்டான். நான், '(பாவங்களைப் போக்கும்) பரிகாரங்கள் (கஃப்ஃபாராத்) பற்றி' என்றேன். அவன், 'அவை என்ன?' என்று கேட்டான். நான், 'ஜமாஅத் தொழுகைகளுக்காக நடந்து செல்வது, தொழுகைகளுக்குப் பிறகு பள்ளிவாசல்களில் அமர்ந்திருப்பது, சிரமமான நேரங்களில் (குளிர் போன்றவற்றிலும்) உளூவை முழுமையாகச் செய்வது' என்றேன்.

அவன், 'பிறகு எதைப்பற்றி (பேசுகிறார்கள்)?' என்று கேட்டான். நான், '(சொர்க்கத்தின்) பதவிகள் (தரஜாத்) பற்றி' என்றேன். அவன், 'அவை என்ன?' என்று கேட்டான். நான், 'உணவளிப்பது, மென்மையாகப் பேசுவது, மக்கள் உறங்கிக்கொண்டிருக்கும்போது (இரவில்) தொழுவது' என்றேன்.

பிறகு அவன், '(என்னிடத்தில்) கேள்!' என்றான். நான் (பின்வருமாறு) கேட்டேன்:

**"அல்லாஹும்ம இன்னீ அஸ்அலுக்க ஃபிஃலல் கைராத், வ தர்கல் முன்கராத், வ ஹுப்பல் மஸாகீன், வ அன் தக்ஃபிரலீ வ தர்ஹமனீ. வ இதா அரத்த ஃபித்னத்த கவ்மின் ஃபதவஃப்ஃபனீ கைர மஃப்தூன். அஸ்அலுக்க ஹுப்பக்க, வ ஹுப்ப மன் யுஹிப்பும், வ ஹுப்ப அமலின் யுகர்ரிபுனீ இலா ஹுப்பிக்."**

(பொருள்: இறைவா! நற்செயல்களைச் செய்வதையும், தீய செயல்களைக் கைவிடுவதையும், ஏழைகளை நேசிப்பதையும் (உனது அருளினால்) உன்னிடம் வேண்டுகிறேன். நீ என்னை மன்னித்து, எனக்கு அருள் புரிய வேண்டும். ஒரு கூட்டத்தாரை நீ சோதிக்க நாடினால், என்னை (அச்சோதனையில்) வீழ்ந்துவிடாதவாறு உன்னிடத்தில் கைப்பற்றிக்கொள்வாயாக! உனது நேசத்தையும், உன்னை நேசிப்பவர்களின் நேசத்தையும், உனது நேசத்திற்கு என்னை நெருக்கமாக்கும் செயலின் மீதான நேசத்தையும் உன்னிடம் வேண்டுகிறேன்.)"

பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "இது உண்மையானது. எனவே இதைப் படியுங்கள்; கற்றுக் கொள்ளுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

(நூல்: அஹ்மத், திர்மிதி. இமாம் திர்மிதி (ரஹ்) அவர்கள், "இது ஹஸன் ஸஹீஹ் எனும் தரத்திலமைந்த ஹதீஸ் ஆகும்" எனக் கூறியுள்ளார்கள். நான் முஹம்மது இப்னு இஸ்மாயீல் (புகாரி) அவர்களிடம் இந்த ஹதீஸ் பற்றிக் கேட்டேன். அவர்கள், "இது ஸஹீஹான ஹதீஸ்" என்று கூறினார்கள்.)

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِذا دخل الْمَسْجِد قَالَ: «أَعُوذُ بِاللَّهِ الْعَظِيمِ وَبِوَجْهِهِ الْكَرِيمِ وَسُلْطَانِهِ الْقَدِيمِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ» قَالَ: «فَإِذَا قَالَ ذَلِكَ قَالَ الشَّيْطَان حفظ مني سَائِر الْيَوْم» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
அப்துல்லாஹ் இப்னு அம்ர் இப்னுல் ஆஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பள்ளிவாசலுக்குள் நுழையும்போது, **“அவூது பில்லாஹில் அளீம், வபி வஜ்ஹிஹில் கரீம், வசுல்தானிஹில் கதீம், மினஷ் ஷைத்தானிர் ரஜீம்”** (பொருள்: மகத்தான அல்லாஹ்விடமும், அவனுடைய கண்ணியமிக்க முகத்தைக் கொண்டும், அநாதியான அவனுடைய அதிகாரத்தைக் கொண்டும் சபிக்கப்பட்ட ஷைத்தானை விட்டும் நான் பாதுகாப்புத் தேடுகிறேன்) என்று கூறுவார்கள். “(யாரேனும்) இவ்வாறு கூறினால், ஷைத்தான், ‘அன்றைய நாள் முழுவதும் அவன் என்னை விட்டும் பாதுகாக்கப்பட்டுவிட்டான்’ என்று கூறுகிறான்” என நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள். இதை அபூதாவூத் அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَن عَطاء بْنِ يَسَارٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم: «اللَّهُمَّ لَا تجْعَل قَبْرِي وثنا يعبد اشْتَدَّ غَضَبُ اللَّهِ عَلَى قَوْمٍ اتَّخَذُوا قُبُورَ أَنْبِيَائهمْ مَسَاجِد» . رَوَاهُ مَالك مُرْسلا
அதாஃ பின் யஸார் அவர்கள் அறிவித்தார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “அல்லாஹும்ம லா தஜ்அல் கப்ரீ வஸனன் யுஃபாத்” (பொருள்: “அல்லாஹ்வே! என் கப்றை வணங்கப்படும் ஒரு சிலையாக ஆக்கிவிடாதே!”). “தங்கள் நபிமார்களின் கப்றுகளை மஸ்ஜிதுகளாக ஆக்கிக்கொண்ட மக்கள் மீது அல்லாஹ்வின் கோபம் கடுமையானது.” மாலிக் அவர்கள் இதை முர்ஸல் வடிவத்தில் அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
(وَعَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسْتَحِبُّ الصَّلَاةَ فِي الْحِيطَانِ. قَالَ بَعْضُ رُوَاتِهِ يَعْنِي الْبَسَاتِينَ رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ حَدِيثِ الْحَسَنِ بن أبي جَعْفَر وَقد ضعفه يحيى ابْن سعيد وَغَيره
முஆத் இப்னு ஜபல் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “நபி (ஸல்) அவர்கள் ‘அல்-ஹீத்தான்’களில் தொழுவதை விரும்புபவர்களாக இருந்தார்கள்.” இதன் அறிவிப்பாளர்களில் ஒருவர், அதன் பொருள் ‘தோட்டங்கள்’ என்பதாகும் என்று கூறுகிறார். இமாம் திர்மிதீ (ரஹ்) இதனைப் பதிவு செய்துவிட்டு, “இது ‘கரீப்’ எனும் தரத்திலுள்ள ஹதீஸாகும். அல்-ஹஸன் இப்னு அபீ ஜஅஃபர் என்பவரின் அறிவிப்பு வழியாகவே தவிர இதனை நாம் அறியமாட்டோம். யஹ்யா இப்னு ஸஈத் மற்றும் பிறர் இவரைப் பலவீனமானவர் என்று குறிப்பிட்டுள்ளனர்” என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஆய்வு செய்யப்படவில்லை (அல்பானி)
لم تتمّ دراسته (الألباني)
وَعَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «صَلَاةُ الرَّجُلِ فِي بَيْتِهِ بِصَلَاةٍ وَصَلَاتُهُ فِي مَسْجِدِ الْقَبَائِلِ بِخَمْسٍ وَعِشْرِينَ صَلَاةً وَصَلَاتُهُ فِي الْمَسْجِدِ الَّذِي يجمع فِيهِ بخسمائة صَلَاةٍ وَصَلَاتُهُ فِي الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى بِخَمْسِينَ أَلْفِ صَلَاةٍ وَصَلَاتُهُ فِي مَسْجِدِي بِخَمْسِينَ أَلْفِ صَلَاةٍ وَصلَاته فِي الْمَسْجِد الْحَرَام بِمِائَة ألف صَلَاة» . رَوَاهُ ابْن مَاجَه
அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பின்வருமாறு கூறினார்கள் என அறிவித்தார்கள்: “ஒருவர் தனது வீட்டில் தொழுவது ஒரு தொழுகைக்குச் சமமாகும்; அவர் ஒரு கோத்திரப் பள்ளிவாசலில் தொழுவது இருபத்தைந்து தொழுகைகளுக்குச் சமமாகும்; அவர் ஜும்ஆ தொழுகை நடைபெறும் பள்ளிவாசலில் தொழுவது ஐந்நூறு தொழுகைகளுக்குச் சமமாகும்; அவர் அக்ஸா பள்ளிவாசலில் தொழுவது ஐம்பதாயிரம் தொழுகைகளுக்குச் சமமாகும்; அவர் எனது பள்ளிவாசலில் தொழுவது ஐம்பதாயிரம் தொழுகைகளுக்குச் சமமாகும்; மேலும், அவர் புனிதப் பள்ளிவாசலில் (கஃபாவில்) தொழுவது ஒரு இலட்சம் தொழுகைகளுக்குச் சமமாகும்.” இதனை இப்னு மாஜா அவர்கள் அறிவித்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ أَبِي ذَرٍّ قَالَ: قُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُّ مَسْجِدٍ وُضِعَ فِي الْأَرْضِ أَوَّلُ؟ قَالَ: «الْمَسْجِدُ الْحَرَامُ» قَالَ: قُلْتُ: ثُمَّ أَيْ؟ قَالَ: «ثُمَّ الْمَسْجِدُ الْأَقْصَى» . قُلْتُ: كَمْ بَيْنَهُمَا؟ قَالَ: «أَرْبَعُونَ عَامًا ثُمَّ الْأَرْضُ لَكَ مَسْجِدٌ فَحَيْثُمَا أَدْرَكَتْكَ الصَّلَاةُ فصل»
அபூ தர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: நான், “அல்லாஹ்வின் தூதரே! பூமியில் முதன்முதலில் அமைக்கப்பட்ட மஸ்ஜித் எது?” என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், “மஸ்ஜிதுல் ஹராம்” என்றார்கள். நான், “பிறகு எது?” என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், “மஸ்ஜிதுல் அக்ஸா” என்றார்கள். நான், “அவ்விரண்டிற்கும் இடையில் எவ்வளவு காலம்?” என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், “நாற்பது ஆண்டுகள். பின்னர் பூமி முழுவதும் உங்களுக்கு ஒரு மஸ்ஜித் ஆகும். எனவே, தொழுகை(யின் நேரம்) உங்களை எங்கு வந்தடைந்தாலும், அங்கே தொழுது கொள்ளுங்கள்” என்றார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
باب الستر - الفصل الأول
பொருத்தமான உடை - பிரிவு 1
عَن عمر بن أبي سَلمَة قَالَ: رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي فِي ثَوْبٍ وَاحِدٍ مُشْتَمِلًا بِهِ فِي بَيْتِ أُمِّ سَلَمَةَ وَاضِعًا طَرَفَيْهِ عَلَى عَاتِقيهِ
உமர் இப்னு அபீ ஸலமா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் உம்மு ஸலமா (ரழி) அவர்களின் வீட்டில், ஒரே ஆடையைப் போர்த்திக்கொண்டு, அதன் இரு முனைகளையும் தம் தோள்களின் மீது போட்டவாறு தொழுவதை நான் பார்த்தேன்.”

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم: «لَا يصلين أحدكُم فِي الثَّوْب الْوَاحِد لَيْسَ على عَاتِقيهِ مِنْهُ شَيْء»
அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “தமது தோள்களின் மீது எதுவும் இல்லாத நிலையில், ஒரே ஆடையுடன் உங்களில் எவரும் தொழ வேண்டாம்.” (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்.)
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْهُ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «مَنْ صَلَّى فِي ثَوْبٍ وَاحِدٍ فليخالف بَين طَرفَيْهِ» . رَوَاهُ البُخَارِيّ
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "யாரேனும் ஓர் ஆடை அணிந்து தொழுதால், அவர் அதன் இரு முனைகளையும் மாற்றிப் போட்டுக்கொள்ளட்டும்" என்று கூறத் தாம் கேட்டதாக அவர் (ரழி) கூறினார்கள். இதனை புகாரி அவர்கள் அறிவிக்கின்றார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ: صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي خَمِيصَةٍ لَهَا أَعْلَامٌ فَنَظَرَ إِلَى أَعْلَامِهَا نَظْرَةً فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ: «اذْهَبُوا بِخَمِيصَتِي هَذِهِ إِلَى أَبِي جَهْمٍ وَأَتُوْنِي بِأَنْبِجَانِيَّةِ أَبِي جهم فَإِنَّهَا ألهتني آنِفا عَن صَلَاتي» وَفِي رِوَايَةٍ لِلْبُخَارِيِّ قَالَ: " كُنْتُ أَنْظُرُ إِلَى علمهَا وَأَنا فِي الصَّلَاة فَأَخَاف أَن يفتنني
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், கோடுகள் போடப்பட்ட (கமீஸா எனும்) ஆடை ஒன்றில் தொழுதார்கள். அப்போது அவர்கள் அதன் கோடுகளை ஒரு முறை பார்த்தார்கள். அவர்கள் (தொழுகையை) முடித்ததும் கூறினார்கள்: ‘என்னுடைய இந்த ஆடையை அபூ ஜஹ்ம் அவர்களிடம் எடுத்துச் செல்லுங்கள். மேலும் அபூ ஜஹ்ம் அவர்களின் ‘அன்பிஜானிய்யா’ ஆடையை என்னிடம் கொண்டு வாருங்கள். ஏனெனில், அது சற்று முன்பு என் தொழுகையிலிருந்து என் கவனத்தைச் சிதறடித்துவிட்டது.’”

புகாரியின் ஒரு அறிவிப்பில் அவர்கள் கூறினார்கள்: “நான் தொழுகையில் இருந்தபோது அதன் கோடுகளைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். மேலும் அது என்னை(ச் சோதித்து)த் திசைதிருப்பிவிடுமோ என்று நான் அஞ்சுகிறேன்.”

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَن أنس قَالَ: كَانَ قِرَامٌ لِعَائِشَةَ سَتَرَتْ بِهِ جَانِبَ بَيْتِهَا فَقَالَ لَهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَمِيطِي عَنَّا قِرَامَكِ هَذَا فَإِنَّهُ لَا يَزَالُ تَصَاوِيرُهُ تَعْرِضُ لِي فِي صَلَاتِي» . رَوَاهُ البُخَارِيّ
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடம் உருவங்கள் வரையப்பட்ட திரை ஒன்று இருந்தது, அதைக் கொண்டு அவர்கள் தங்கள் வீட்டின் ஒரு பக்கத்தை மறைத்திருந்தார்கள். ஆனால், நபி (ஸல்) அவர்கள் அவர்களிடம், "உங்களுடைய இந்த உருவங்கள் வரையப்பட்ட திரையை எங்களிடமிருந்து அகற்றிவிடுங்கள், ஏனெனில், அதிலுள்ள படங்கள் என் தொழுகையில் இடையூறு செய்துகொண்டே இருக்கின்றன" என்று கூறினார்கள்.

இதை புகாரி அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ قَالَ: أُهْدِيَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرُّوجَ حَرِيرٍ فَلَبِسَهُ ثُمَّ صَلَّى فِيهِ ثُمَّ انْصَرَفَ فَنَزَعَهُ نَزْعًا شَدِيدًا كَالْكَارِهِ لَهُ ثمَّ قَالَ: " لَا يَنْبَغِي هَذَا لِلْمُتقين
உக்பா இப்னு ஆமிர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு ஒரு பட்டு அங்கி அளிக்கப்பட்டது, அதை அவர்கள் அணிந்துகொண்டு தொழுகை நடத்தினார்கள். பின்னர் அவர்கள் தொழுகையை முடித்ததும், அதை வெறுப்பது போல கடுமையாகக் கழற்றிவிட்டு, “இது இறையச்சம் உள்ளவர்களுக்குத் தகுதியானதல்ல” என்று கூறினார்கள். (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்.)
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
باب الستر - الفصل الثاني
பொருத்தமான உடை - பிரிவு 2
عَن سَلمَة بن الْأَكْوَع قَالَ: قُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي رَجُلٌ أَصِيدُ أَفَأُصَلِّي فِي الْقَمِيصِ الْوَاحِدِ؟ قَالَ: نَعَمْ وَازْرُرْهُ وَلَوْ بِشَوْكَةٍ ". رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَرَوَى النَّسَائِيّ نَحوه
ஸலமா இப்னுல் அக்வா (ரழி) அவர்கள், தாம் வேட்டைக்குச் செல்லும் ஒரு மனிதர் என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் கூறி, ஒரேயொரு சட்டையில் தொழலாமா என்று கேட்டதாகக் கூறினார்கள். அதற்கு அவர்கள் (ஸல்), “ஆம், ஒரு முள்ளைக் கொண்டாவது அதை இணைத்துக் கொள்ளுங்கள்” என்று பதிலளித்தார்கள்.

அபூ தாவூத் அவர்கள் இதை அறிவித்தார்கள், நஸாயீ அவர்கள் இதைப் போன்ற ஒன்றை அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حسن (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: بَيْنَمَا رَجُلٌ يُصَلِّي مسبلا إِزَارِهِ قَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «اذْهَبْ فَتَوَضَّأ» فَذهب وَتَوَضَّأ ثُمَّ جَاءَ فَقَالَ رَجُلٌ: يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا لَكَ أَمَرْتَهُ أَنْ يَتَوَضَّأَ؟ قَالَ: «إِنَّهُ كَانَ يُصَلِّي وَهُوَ مُسْبِلٌ إِزَارَهُ وَإِنَّ اللَّهَ تَعَالَى لَا يَقْبَلُ صَلَاةَ رَجُلٍ مُسْبِلٍ إِزَارَهُ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: ஒரு மனிதர் தனது கீழாடையை (கணுக்காலுக்குக் கீழே) இழுத்தவாறு தொழுது கொண்டிருந்தபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம், "நீர் சென்று உளூ செய்து வாரும்" என்று கூறினார்கள்.

அவர் உளூ செய்துவிட்டுத் திரும்பி வந்த பிறகு, ஒருவர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம், "ஏன் அவரை உளூ செய்யுமாறு கட்டளையிட்டீர்கள்?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், "அவர் தனது கீழாடையை (கணுக்காலுக்குக் கீழே) இழுத்தவாறு தொழுது கொண்டிருந்தார், மேலும் தனது கீழாடையை (கணுக்காலுக்குக் கீழே) இழுப்பவரின் தொழுகையை அல்லாஹ் ஏற்றுக்கொள்வதில்லை" என்று கூறினார்கள்.

இதை அபூ தாவூத் அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا تُقْبَلُ صَلَاةُ حَائِضٍ إِلَّا بِخِمَارٍ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد وَالتِّرْمِذِيّ
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “பருவமடைந்த பெண்ணின் தொழுகை முக்காடு இன்றி ஏற்றுக்கொள்ளப்படாது.” இதனை அபூதாவூத் மற்றும் திர்மிதீ ஆகியோர் பதிவு செய்துள்ளனர்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَنْ أُمِّ سَلَمَةَ أَنَّهَا سَأَلَتْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: أَتُصَلِّي الْمَرْأَةُ فِي درع وخمار لَيْسَ عَلَيْهَا إِزَارٌ؟ قَالَ: «إِذَا كَانَ الدِّرْعُ سَابِغًا يُغَطِّي ظُهُورَ قَدَمَيْهَا» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَذَكَرَ جمَاعَة وَقَفُوهُ على أم سَلمَة
உம்மு ஸலமா (ரழி) அவர்கள், ஒரு பெண் கீழாடை அணியாமல், குர்த்தா மற்றும் முக்காடு அணிந்து தொழலாமா என்று தாம் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் கேட்டதாகக் கூறினார்கள். அதற்கு அவர்கள், “அந்தக் குர்த்தா தாராளமாக இருந்து, அவளுடைய பாதங்களின் மேற்பகுதியை மறைத்தால் (அவ்வாறு தொழலாம்)” என்று பதிலளித்தார்கள். அபூதாவூத் அவர்கள் இதனை அறிவித்தார்கள். மேலும், பலர் இதனை உம்மு ஸலமா (ரழி) அவர்களுக்கு மேல் அறிவிக்கவில்லை என்று அவர் குறிப்பிட்டுள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: نَهَى عَنِ السَّدْلِ فِي الصَّلَاةِ وَأَنْ يُغَطِّيَ الرَّجُلُ فَاهُ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالتِّرْمِذِيُّ
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், தொழுகையில் ஆடையைத் தொங்கவிடுவதையும், ஒருவர் தம் வாயை மூடிக்கொள்வதையும் தடுத்தார்கள்.

இதனை அபூ தாவூத் மற்றும் திர்மிதீ ஆகியோர் பதிவு செய்துள்ளனர்.

ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حَسَنٍ (الألباني)
وَعَنْ شَدَّادِ بْنِ أَوْسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «خَالِفُوا الْيَهُودَ فَإِنَّهُمْ لَا يُصَلُّونَ فِي نِعَالِهِمْ وَلَا خِفَافِهِمْ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
ஷத்தாத் இப்னு அவ்ஸ் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இவ்வாறு கூறினார்கள் என அறிவித்தார்கள்: “யூதர்களுக்கு மாறுபட்டுச் செயல்படுங்கள்; ஏனெனில் அவர்கள் தங்களின் செருப்புகளுடனோ அல்லது காலணிகளுடனோ தொழுவதில்லை.” இதை அபூதாவூத் அவர்கள் அறிவித்துள்ளார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَن أبي سعيد الْخُدْرِيّ قَالَ: بَيْنَمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي بِأَصْحَابِهِ إِذْ خلع نَعْلَيْه فَوَضَعَهُمَا عَنْ يَسَارِهِ فَلَمَّا رَأَى ذَلِكَ الْقَوْمُ أَلْقَوْا نِعَالَهُمْ فَلَمَّا قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَاتَهُ قَالَ: «مَا حَمَلَكُمْ على إلقائكم نعالكم؟» قَالُوا: رَأَيْنَاك ألقيت نعليك فَأَلْقَيْنَا نِعَالَنَا. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنْ جِبْرِيلَ أَتَانِي فَأَخْبَرَنِي أَنَّ فيهمَا قذرا إِذا جَاءَ أحدكُم إِلَى الْمَسْجِدَ فَلْيَنْظُرْ فَإِنْ رَأَى فِي نَعْلَيْهِ قَذَرًا أَو أَذَى فَلْيَمْسَحْهُ وَلِيُصَلِّ فِيهِمَا» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالدَّارِمِيُّ
அபூ சயீத் அல்-குத்ரீ (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தம் தோழர்களுக்குத் தொழுகை நடத்திக் கொண்டிருந்தபோது, தம் காலணிகளைக் கழற்றித் தம் இடது பக்கத்தில் வைத்தார்கள்; மக்கள் அதைப் பார்த்ததும், அவர்களும் தம் காலணிகளைக் கழற்றினார்கள். அவர்கள் தொழுகையை முடித்ததும், "உங்கள் காலணிகளைக் கழற்றும்படி உங்களைத் தூண்டியது எது?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், “நீங்கள் உங்களுடைய காலணிகளைக் கழற்றுவதை நாங்கள் கண்டோம், எனவே நாங்களும் எங்களுடையதைக் கழற்றினோம்” என்று கூறினார்கள். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “ஜிப்ரீல் (அலை) என்னிடம் வந்து, அவற்றில் அசுத்தம் இருப்பதாக எனக்குத் தெரிவித்தார்கள். உங்களில் ஒருவர் பள்ளிவாசலுக்கு வந்தால், அவர் (தம் காலணிகளைப்) பார்க்கட்டும்; அவற்றில் அசுத்தம் அல்லது அழுக்கை அவர் கண்டால், அதைத் துடைத்துவிட்டு அவற்றுடன் தொழட்டும்” என்று கூறினார்கள்.

இதை அபூ தாவூத் மற்றும் தாரிமீ ஆகியோர் அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ فَلَا يَضَعْ نَعْلَيْهِ عَنْ يَمِينِهِ وَلَا عَنْ يَسَارِهِ فَتَكُونَ عَنْ يَمِينِ غَيْرِهِ إِلَّا أَنْ لَا يَكُونَ عَنْ يسَاره أحد وليضعهما بَيْنَ رِجْلَيْهِ» . وَفَّى رِوَايَةٍ: «أَوْ لِيُصَلِّ فِيهِمَا» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَرَوَى ابْنُ مَاجَهْ مَعْنَاهُ
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “உங்களில் ஒருவர் தொழும்போது, அவர் தனது செருப்புகளைத் தனது வலதுபுறத்திலோ அல்லது வேறொருவரின் வலதுபுறத்தில் இருக்கும்படியான தனது இடதுபுறத்திலோ வைக்க வேண்டாம், அவரது இடதுபுறத்தில் யாரும் இல்லாவிட்டால் தவிர. மாறாக, அவற்றைத் தனது கால்களுக்கு இடையில் வைத்துக்கொள்ள வேண்டும்.” மற்றொரு அறிவிப்பில், “அல்லது அவற்றை அணிந்து தொழவும்” என்று உள்ளது. இதை அபூ தாவூத் அவர்கள் அறிவித்தார்கள், மேலும் இப்னு மாஜா அவர்களும் இதே போன்ற கருத்தில் அறிவித்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
باب الستر - الفصل الثالث
பொருத்தமான உடை - பிரிவு 3
عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ: دَخَلْتُ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَأَيْتُهُ يُصَلِّي عَلَى حَصِيرٍ يَسْجُدُ عَلَيْهِ. قَالَ: وَرَأَيْتُهُ يُصَلِّي فِي ثَوْبٍ وَاحِدٍ مُتَوَشِّحًا بِهِ. رَوَاهُ مُسْلِمٌ
அபூ ஸயீத் அல்குத்ரீ (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், “நான் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் சென்றேன், அவர்கள் ஒரு பாயின் மீது ஸஜ்தா செய்து தொழுதுகொண்டிருந்ததைக் கண்டேன்.” மேலும் அவர்கள் கூறினார்கள், “நான் அவர்களை ஒரே ஆடை அணிந்து, அதன் ஒரு பகுதியைத் தமது தோளின் மீது போட்டவாறு தொழுவதையும் கண்டேன்.” இதை முஸ்லிம் அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَ: رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي حافيا ومتنعلا. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
அம்ர் இப்னு ஷுஐப் (ரழி) அவர்கள், தங்களின் தந்தை வாயிலாக, தங்களின் பாட்டனார் (ரழி) அவர்கள், தாம் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைக் காலணிகள் அணியாமலும், காலணிகள் அணிந்தும் தொழக் கண்டதாக அறிவித்தார்கள். அபூதாவூத் இதை அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْكَدِرِ قَالَ: صَلَّى جَابِرٌ فِي إِزَارٍ قَدْ عَقَدَهُ مِنْ قِبَلِ قَفَاهُ وثيابه مَوْضُوعَة على المشجب قَالَ لَهُ قَائِلٌ تُصَلِّي فِي إِزَارٍ وَاحِدٍ فَقَالَ إِنَّمَا صَنَعْتُ ذَلِكَ لِيَرَانِيَ أَحْمَقُ مِثْلُكَ وَأَيُّنَا كَانَ لَهُ ثَوْبَانِ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ. رَوَاهُ البُخَارِيّ
ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள், தமது ஆடைகளை ஆடை வைக்கும் மரத்தாங்கியில் வைத்துவிட்டு, தமது கீழாடையை பிடரியில் கட்டிக்கொண்டு தொழுதார்கள்.

ஒருவர் அவரிடம், “நீங்கள் ஒரேயொரு ஆடையுடன் தொழுகின்றீர்களே” என்று கேட்டார்.

அதற்கு அவர்கள் பதிலளித்தார்கள்: “உன்னைப் போன்ற ஒரு முட்டாள் என்னைப் பார்க்க வேண்டும் என்பதற்காகவே நான் இவ்வாறு செய்தேன். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் எங்களில் யாரிடம் இரண்டு ஆடைகள் இருந்தன?”

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ قَالَ: الصَّلَاةُ فِي الثَّوْبِ الْوَاحِدِ سُنَّةٌ كُنَّا نَفْعَلُهُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا يُعَابُ عَلَيْنَا. فَقَالَ ابْنُ مَسْعُودٍ: إِنَّمَا كَانَ ذَاكَ إِذْ كَانَ فِي الثِّيَاب قلَّة فَأَما إِذْ وَسَّعَ اللَّهُ فَالصَّلَاةُ فِي الثَّوْبَيْنِ أَزْكَى. رَوَاهُ أَحْمد
உபய் இப்னு கஅப் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “ஒற்றை ஆடை அணிந்து தொழுவது சுன்னத் ஆகும். நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் அதைச் செய்தோம்; அது எங்கள் மீது குறையாகக் கருதப்படவில்லை.”

இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “ஆடைகள் குறைவாக இருந்தபோதுதான் நிலைமை அவ்வாறு இருந்தது. ஆனால் அல்லாஹ் (வசதியை) விசாலமாக்கிய பின், இரண்டு ஆடைகளில் தொழுவதே மிகத் தூய்மையானது.”

இதை அஹ்மத் அறிவித்துள்ளார்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
باب السترة - الفصل الأول
சூத்திரம் - பிரிவு 1
عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَغْدُو إِلَى الْمُصَلَّى وَالْعَنَزَةُ بَيْنَ يَدَيْهِ تُحْمَلُ وَتُنْصَبُ بِالْمُصَلَّى بَيْنَ يَدَيْهِ فَيصَلي إِلَيْهَا. رَوَاهُ البُخَارِيّ
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் காலையில்* தொழும் இடத்திற்குச் செல்லும் போது, அவர்களுக்கு முன்னால் ஒரு தடி எடுத்துச் செல்லப்பட்டு தொழும் இடத்தில் அது அவர்களுக்கு முன்னால் நடப்படும்; மேலும், அவர்கள் அதன் திசையை நோக்கித் தொழுவார்கள். * அதாவது ஈத் பெருநாள் அன்று. புகாரி இதனை அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَن أَبِي جُحَيْفَةَ قَالَ: رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَكَّةَ وَهُوَ بِالْأَبْطَحِ فِي قُبَّهٍ حَمْرَاءَ مِنْ أَدَمٍ وَرَأَيْتُ بِلَالًا أَخَذَ وَضُوءَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَأَيْتُ النَّاسَ يبتدرون ذَاك الْوَضُوءَ فَمَنْ أَصَابَ مِنْهُ شَيْئًا تَمَسَّحَ بِهِ وَمن لم يصب مِنْهُ شَيْئا أَخَذَ مِنْ بَلَلِ يَدِ صَاحِبِهِ ثُمَّ رَأَيْتُ بِلَالًا أَخَذَ عَنَزَةً فَرَكَزَهَا وَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي حُلَّةٍ حَمْرَاءَ مُشَمِّرًا صَلَّى إِلَى الْعَنَزَةِ بِالنَّاسِ رَكْعَتَيْنِ وَرَأَيْت النَّاس وَالدَّوَاب يَمرونَ من بَين يَدي العنزة
அபூ ஜுஹைஃபா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், “மக்காவிலுள்ள அல்-அப்தஹ் என்ற இடத்தில் ஒரு சிவப்பு நிறத் தோலுக் கூடாரத்தில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களை நான் கண்டேன். பிலால் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் உளூ செய்த மீதித் தண்ணீரை எடுப்பதைப் பார்த்தேன். மேலும், அந்த உளூ தண்ணீரைப் பெறுவதற்காக மக்கள் ஒருவரையொருவர் முண்டியடித்துக் கொண்டு செல்வதையும் நான் கண்டேன். அதிலிருந்து யாருக்கேனும் சிறிதளவு கிடைத்தால், அவர் அதைத் தன் மீது தடவிக் கொண்டார். யாருக்கு அது கிடைக்கவில்லையோ அவர், தம் தோழரின் கையிலுள்ள ஈரத்தைப் பெற்றுக் கொண்டார். பின்னர், பிலால் (ரழி) அவர்கள் ஒரு தடியை எடுத்து அதைத் தரையில் நடுவதை நான் கண்டேன். அதன் பிறகு, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு சிவப்பு நிற மேலங்கியில் விரைவாக வெளியே வந்து, அந்தத் தடியை முன்னோக்கி மக்களுக்கு இரண்டு ரக்அத் தொழுகை நடத்தினார்கள். மேலும், மக்களும் விலங்குகளும் அந்தத் தடிக்கு முன்னால் கடந்து செல்வதையும் நான் கண்டேன்.” (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்.)
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ: أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُعَرِّضُ رَاحِلَتَهُ فَيصَلي إِلَيْهَا. وَزَادَ الْبُخَارِيُّ قُلْتُ: أَفَرَأَيْتَ إِذَا هَبَّتِ الرِّكَابُ. قَالَ: كَانَ يَأْخُذُ الرَّحْلَ فَيُعَدِّلُهُ فَيُصَلِّي إِلَى آخرته
இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் தங்களின் வாகனப் பிராணியைக் குறுக்காக நிறுத்தி, அதை நோக்கித் தொழுவார்கள்.

புகாரி(யின் அறிவிப்பில்) கூடுதலாக உள்ளதாவது:
நான் (நாஃபி), "ஒட்டகங்கள் மிரண்டு விட்டால் (என்ன செய்வது என்று) கூறுங்கள்?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "(நபி (ஸல்) அவர்கள்) சேணத்தை எடுத்து, அதை நேராக வைத்து, அதன் பின்புறத்தை முன்னோக்கித் தொழுவார்கள்" என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ طَلْحَةَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم: «إِذا وَضَعَ أَحَدُكُمْ بَيْنَ يَدَيْهِ مِثْلَ مُؤْخِرَةِ الرَّحْلِ فَليصل وَلَا يبال من مر وَرَاء ذَلِك» . رَوَاهُ مُسلم
தல்ஹா பின் உபைதில்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “உங்களில் ஒருவர் தமக்கு முன்னால் ஒரு சேணத்தின் பின் பகுதியை போன்ற ஒன்றை வைத்துக்கொண்டால், அதற்கு அப்பால் யார் கடந்து சென்றாலும் அதைப் பொருட்படுத்தாமல் அவர் தொழ வேண்டும்.” இதனை முஸ்லிம் அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَن أبي جهيم قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم: «لَوْ يَعْلَمُ الْمَارُّ بَيْنَ يَدَيِ الْمُصَلِّي مَاذَا عَلَيْهِ لَكَانَ أَنْ يَقِفَ أَرْبَعِينَ خَيْرًا لَهُ مِنْ أَنْ يَمُرَّ بَيْنَ يَدَيْهِ» . قَالَ أَبُو النَّضر: لَا أَدْرِي قَالَ: «أَرْبَعِينَ يَوْمًا أَوْ شَهْرًا أَو سنة»
அபூ ஜுஹைம் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “தொழுது கொண்டிருப்பவருக்கு முன்னால் செல்பவர், (அதனால்) தம்மீதுள்ள (பாவத்)தை அறிவாராயின், அவருக்கு முன்னால் செல்வதை விட நாற்பது (காலம்) நின்று கொண்டிருப்பது அவருக்குச் சிறந்ததாகும்.”

அபுந் நள்ர் அவர்கள் கூறினார்கள்: “அவர் நாற்பது நாட்களா, அல்லது மாதங்களா, அல்லது வருடங்களா என்று எனக்குத் தெரியாது.”

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ إِلَى شَيْءٍ يَسْتُرُهُ مِنَ النَّاسِ فَأَرَادَ أَحَدٌ أَنْ يَجْتَازَ بَيْنَ يَدَيْهِ فَلْيَدْفَعْهُ فَإِنْ أَبَى فَلْيُقَاتِلْهُ فَإِنَّمَا هُوَ شَيْطَانٌ» . هَذَا لَفْظُ الْبُخَارِيِّ وَلمُسلم مَعْنَاهُ
அபூ சயீத் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறுவதாக அறிவித்தார்கள்: “உங்களில் ஒருவர், தம்மை மக்களிடமிருந்து மறைக்கும் ஒரு பொருளை முன்னோக்கித் தொழும்போது, அவருக்கு முன்னால் யாரேனும் கடந்து செல்ல விரும்பினால், அவர் அவரைத் தடுக்கட்டும். அவர் மறுத்தால், அவருடன் சண்டையிடட்டும்; ஏனெனில் அவன் ஒரு ஷைத்தான்.” இது புகாரியின் வாசகமாகும்; முஸ்லிமிலும் இதே கருத்து இடம்பெற்றுள்ளது.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «تَقْطَعُ الصَّلَاةَ الْمَرْأَةُ وَالْحِمَارُ وَالْكَلْبُ. وَيَقِي ذَلِك مثل مؤخرة الرحل» . رَوَاهُ مُسلم
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “ஒரு பெண்ணும், ஒரு கழுதையும், ஒரு நாயும் தொழுகையை முறித்துவிடும், ஆனால் ஒட்டகச் சேணத்தின் பின் பகுதி போன்ற ஒன்று அதைத் தடுத்துவிடும்.” இதை முஸ்லிம் அவர்கள் அறிவிக்கின்றார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي مِنَ اللَّيْلِ وَأَنَا مُعْتَرِضَةٌ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْقِبْلَةِ كَاعْتِرَاضِ الْجَنَازَةِ
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “நபி (ஸல்) அவர்கள் இரவில் தொழுவார்கள். அப்போது நான், அவர்களுக்கும் கிப்லாவிற்கும் இடையில் ஒரு ஜனாஸா குறுக்காக இருப்பதைப் போன்று படுத்திருப்பேன்.”

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: أَقْبَلْتُ رَاكِبًا عَلَى أَتَانٍ وَأَنَا يَوْمَئِذٍ قَدْ نَاهَزْتُ الِاحْتِلَامَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي بِالنَّاسِ بِمِنًى إِلَى غَيْرِ جِدَارٍ فَمَرَرْتُ بَين يَدي الصَّفّ فَنزلت فَأرْسلت الْأَتَانَ تَرْتَعُ وَدَخَلْتُ فِي الصَّفِّ فَلَمْ يُنْكِرْ ذَلِك عَليّ أحد
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், “நான் பருவ வயதை நெருங்கிய சமயத்தில் ஒரு பெண் கழுதையின் மீது சவாரி செய்தவனாக வந்தேன். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், தங்களுக்கு முன்னால் எந்த சுவரும் இல்லாமல் மினாவில் மக்களுக்குத் தொழுகை நடத்திக் கொண்டிருந்தார்கள். நான் தொழுபவர்களின் வரிசையின் ஒரு பகுதிக்கு முன்னால் கடந்து சென்று, இறங்கி, என் பெண் கழுதையை மேய விட்டுவிட்டு, வரிசையில் சேர்ந்து கொண்டேன். இதற்கு எவரும் எதிர்ப்புத் தெரிவிக்கவில்லை.” (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்)
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
باب السترة - الفصل الثاني
சூத்திரம் - பிரிவு 2
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ فَلْيَجْعَلْ تِلْقَاءَ وَجْهِهِ شَيْئًا فَإِنْ لَمْ يَجِدْ فَلْيَنْصِبْ عَصَاهُ فَإِنْ لَمْ يَكُنْ مَعَهُ عَصَى فَلْيَخْطُطْ خَطًّا ثُمَّ لَا يَضُرُّهُ مَا مَرَّ أَمَامه» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد وَابْن مَاجَه
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "உங்களில் ஒருவர் தொழும்போது தன் முகத்திற்கு முன்னால் எதையாவது வைக்கட்டும், எதையும் அவர் காணாவிட்டால் தன் தடியை நட்டு வைக்கட்டும்; ஆனால் அவரிடம் தடியும் இல்லையென்றால், அவர் ஒரு கோட்டை வரையட்டும், பின்னர் அவருக்கு முன்னால் கடந்து செல்வது அவருக்குத் தீங்கு விளைவிக்காது." இதை அபூ தாவூத் மற்றும் இப்னு மாஜா ஆகியோர் பதிவு செய்துள்ளனர்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيفٌ (الألباني)
وَعَن سهل بن أبي حثْمَة قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ إِلَى سُتْرَةٍ فَلْيَدْنُ مِنْهَا لَا يَقْطَعِ الشَّيْطَانُ عَلَيْهِ صَلَاتَهُ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
ஸஹ்ல் இப்னு அபூ ஹத்மா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்; அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "உங்களில் ஒருவர் ஒரு சுத்ராவை* முன்னோக்கித் தொழும்போது, அவர் அதன் அருகில் நெருங்கிச் செல்லட்டும்; ஷைத்தான் அவரது தொழுகையைத் துண்டித்துவிட வேண்டாம்."

அபூ தாவூத் இதனைப் பதிவுசெய்துள்ளார்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنِ الْمِقْدَادِ بْنِ الْأَسْوَدِ قَالَ: مَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي إِلَى عُودٍ وَلَا عَمُودٍ وَلَا شَجَرَةٍ إِلَّا جَعَلَهُ عَلَى حَاجِبِهِ الْأَيْمَنِ أَوِ الْأَيْسَرِ وَلَا يصمد لَهُ صمدا. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
அல்-மிக்தாத் இப்னு அல்-அஸ்வத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு குச்சி, ஒரு தூண் அல்லது ஒரு மரத்தை நோக்கித் தொழும்போது, அதற்கு நேராக நிற்காமல், தமது வலது அல்லது இடது புருவத்திற்கு நேராக அதை ஆக்கிக்கொள்வதையே நான் பார்த்துள்ளேன்.”

இதை அபூதாவூத் அறிவிக்கிறார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنِ الْفَضْلِ بْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: أَتَانَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَنَحْنُ فِي بَادِيَةٍ لَنَا وَمَعَهُ عَبَّاسٌ فَصَلَّى فِي صَحْرَاءَ لَيْسَ بَيْنَ يَدَيْهِ سُتْرَةٌ وَحِمَارَةٌ لَنَا وَكَلْبَةٌ تعبثان بَين يَدَيْهِ فَمَا بالى ذَلِك. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد وللنسائي نَحوه
ஃபள்ல் இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

“நாங்கள் எங்களுக்குச் சொந்தமான ஒரு கிராமப்புறப் பகுதியில் இருந்தபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களுடன் எங்களிடம் வந்தார்கள். அவர்கள் ஒரு திறந்தவெளியில் தங்களுக்கு முன்னால் எந்தச் சுத்ராவும் இல்லாமல் தொழுதார்கள். (அப்போது) எங்களுடைய ஒரு பெண் கழுதையும் ஒரு பெண் நாயும் அவர்களுக்கு முன்னால் விளையாடிக் கொண்டிருந்தன. ஆனால் அவர்கள் அதைப் பொருட்படுத்தவில்லை.”

இதை அபூ தாவூத் அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்; நஸாயீயிலும் இது போன்றே இடம்பெற்றுள்ளது.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا يَقْطَعُ الصَّلَاةَ شَيْء وادرؤوا مَا اسْتَطَعْتُمْ فَإِنَّمَا هُوَ شَيْطَانٌ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
அபூ ஸயீத் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அறிவித்தார்கள்: “எதுவும் தொழுகையை முறிக்காது, ஆனால், உங்களுக்கு முன்னால் கடந்து செல்பவரை உங்களால் முடிந்தவரை தடுங்கள், ஏனெனில் அவன் ஒரு ஷைத்தான் தான்.” இதை அபூதாவூத் அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
باب السترة - الفصل الثالث
சூத்திரம் - பிரிவு 3
عَن عَائِشَة قَالَتْ: كُنْتُ أَنَامُ بَيْنَ يَدَيْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرِجْلَايَ فِي قِبْلَتِهِ فَإِذَا سَجَدَ غَمَزَنِي فَقَبَضْتُ رِجْلِيَ وَإِذَا قَامَ بَسَطْتُهُمَا قَالَتْ: وَالْبُيُوتُ يَوْمَئِذٍ لَيْسَ فِيهَا مَصَابِيحُ
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு முன்னால் உறங்கிக்கொண்டிருந்தேன்; என் கால்கள் அவர்களுக்கும் கிப்லாவிற்கும் இடையில் இருந்தன. அவர்கள் ஸஜ்தா செய்தபோது என்னைக் கிள்ளினார்கள், நான் என் கால்களை மடக்கிக்கொண்டேன்; அவர்கள் நின்றபோது நான் அவற்றை நீட்டிக்கொண்டேன்.” மேலும் அவர்கள், “அந்தக் காலத்தில் வீடுகளில் விளக்குகள் இருக்கவில்லை” என்றும் கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَوْ يَعْلَمُ أَحَدُكُمْ مَا لَهُ فِي أَنْ يَمُرَّ بَيْنَ يَدَيْ أَخِيهِ مُعْتَرِضًا فِي الصَّلَاةِ كَانَ لَأَنْ يُقِيمَ مِائَةَ عَامٍ خَيْرٌ لَهُ مِنَ الْخُطْوَةِ الَّتِي خَطَا» . رَوَاهُ ابْنُ مَاجَهْ
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “தனது சகோதரர் தொழுதுகொண்டிருக்கும்போது அவருக்கு முன்னால் கடந்து செல்வதால் ஏற்படும் (பாவத்தை) உங்களில் ஒருவர் அறிந்தால், ஓர் அடியை எடுத்து வைப்பதை விட நூறு ஆண்டுகள் நிற்பது அவருக்குச் சிறந்ததாகும்.”

இதை இப்னு மாஜா அவர்கள் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيفٌ (الألباني)
وَعَنْ كَعْبِ الْأَحْبَارِ قَالَ: لَوْ يَعْلَمُ الْمَارُّ بَيْنَ يَدَيِ الْمُصَلِّي مَاذَا عَلَيْهِ لَكَانَ أَنْ يُخْسَفَ بِهِ خَيْرًا مِنْ أَنْ يَمُرَّ بَيْنَ يَدَيْهِ. وَفِي رِوَايَةٍ: أَهْوَنَ عَلَيْهِ. رَوَاهُ مَالِكٌ
கஃப் அல்-அஹ்பார் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், “தொழுகின்ற ஒருவருக்கு முன்னால் கடந்து செல்பவன், தன் மீது என்ன (குற்றம்) சுமத்தப்பட்டுள்ளது என்பதை அறிந்தால், அவருக்கு முன்னால் கடந்து செல்வதை விட, பூமி தன்னை விழுங்குவது அவனுக்குச் சிறந்ததாக இருக்கும்.” மற்றொரு அறிவிப்பில் “அவனுக்கு அது இலேசானதாக இருக்கும்” என்று உள்ளது. இதை மாலிக் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கின்றார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : மவ்கூஃப் (அல்பானி)
مَوْقُوف (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ إِلَى غَيْرِ السُّتْرَةِ فَإِنَّهُ يَقْطَعُ صَلَاتَهُ الْحِمَارُ وَالْخِنْزِيرُ وَالْيَهُودِيُّ وَالْمَجُوسِيُّ وَالْمَرْأَةُ وَتُجْزِئُ عَنْهُ إِذَا مَرُّوا بَيْنَ يَدَيْهِ عَلَى قَذْفَةٍ بِحَجَرٍ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அறிவித்தார்கள்: “உங்களில் ஒருவர் சுத்ரா இல்லாமல் தொழும்போது, கழுதை, பன்றி, யூதர், மஜூஸி மற்றும் பெண் ஆகியோர் அவரது தொழுகையை முறித்துவிடுகிறார்கள். அவர்கள் ஒரு கல் எறியும் தூரத்தில் அவருக்கு முன்னால் கடந்து சென்றால் அது போதுமானதாகும்.”

அபூ தாவூத் அவர்கள் இதை அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
باب صفة الصلاة - الفصل الأول
தொழுகையின் இயல்பு - பிரிவு 1
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ: أَنَّ رَجُلًا دَخَلَ الْمَسْجِدَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَالِسٌ فِي نَاحِيَةِ الْمَسْجِدِ فَصَلَّى ثُمَّ جَاءَ فَسَلَّمَ عَلَيْهِ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم: «وَعَلَيْك السَّلَام ارْجِعْ فَصَلِّ فَإِنَّكَ لَمْ تُصَلِّ» . فَرَجَعَ فَصَلَّى ثُمَّ جَاءَ فَسَلَّمَ فَقَالَ: «وَعَلَيْكَ السَّلَامُ ارْجِعْ فَصَلِّ فَإِنَّكَ لَمْ تُصَلِّ» فَقَالَ فِي الثَّالِثَةِ أَوْ فِي الَّتِي بَعْدَهَا عَلِّمْنِي يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ: «إِذَا قُمْتَ إِلَى الصَّلَاةِ فَأَسْبِغِ الْوُضُوءَ ثُمَّ اسْتَقْبِلِ الْقِبْلَةَ فَكَبِّرْ ثُمَّ اقْرَأْ بِمَا تَيَسَّرَ مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ ثُمَّ ارْكَعْ حَتَّى تَطْمَئِنَّ رَاكِعًا ثُمَّ ارْفَعْ حَتَّى تَسْتَوِّيَ قَائِمًا ثُمَّ اسْجُدْ حَتَّى تَطْمَئِنَّ سَاجِدًا ثُمَّ ارْفَعْ حَتَّى تَطْمَئِنَّ جَالِسًا ثُمَّ اسْجُدْ حَتَّى تَطْمَئِنَّ سَاجِدًا ثُمَّ ارْفَعْ حَتَّى تَطْمَئِنَّ جَالِسًا» . وَفِي رِوَايَةٍ: «ثُمَّ ارْفَعْ حَتَّى تَسْتَوِيَ قَائِمًا ثمَّ افْعَل ذَلِك فِي صَلَاتك كلهَا»
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

ஒரு மனிதர் பள்ளிவாசலுக்குள் நுழைந்தார். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பள்ளிவாசலின் ஒரு ஓரத்தில் அமர்ந்திருந்தார்கள். அவர் தொழுதுவிட்டு, பிறகு வந்து நபியவர்களுக்கு ஸலாம் கூறினார். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "உங்கள் மீதும் ஸலாம் உண்டாகட்டும். திரும்பிச் சென்று தொழுங்கள், ஏனெனில் நீங்கள் தொழவில்லை" என்று கூறினார்கள். அவர் திரும்பிச் சென்று தொழுதார், பிறகு வந்து ஸலாம் கூறினார். அதற்கு அவர்கள், "உங்கள் மீதும் ஸலாம் உண்டாகட்டும். திரும்பிச் சென்று தொழுங்கள், ஏனெனில் நீங்கள் தொழவில்லை" என்று கூறினார்கள். மூன்றாவது அல்லது அதற்குப் பிந்திய தடவையில் அவர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே, எனக்குக் கற்றுக் கொடுங்கள்" என்று கூறினார். அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்:

“நீங்கள் தொழுகைக்காக நின்றால், உளூவை முழுமையாகச் செய்யுங்கள்; பிறகு கிப்லாவை முன்னோக்கி தக்பீர் கூறுங்கள். பிறகு குர்ஆனிலிருந்து உங்களுக்கு எளிதானதை ஓதுங்கள்; பிறகு ருகூஃ செய்து, ருகூஃ செய்த நிலையில் நிதானம் பெறும் வரை இருங்கள்; பிறகு எழுந்து, நேராக நிற்கும் வரை நில்லுங்கள்; பிறகு ஸஜ்தா செய்து, ஸஜ்தா செய்த நிலையில் நிதானம் பெறும் வரை இருங்கள்; பிறகு (தலையை) உயர்த்தி, நிதானமாக உட்காரும் வரை உட்காருங்கள்; பிறகு ஸஜ்தா செய்து, ஸஜ்தா செய்த நிலையில் நிதானம் பெறும் வரை இருங்கள்; பிறகு (தலையை) உயர்த்தி, நிதானமாக உட்காரும் வரை உட்காருங்கள்.”

மற்றொரு அறிவிப்பில், "பிறகு எழுந்து, நேராக நிற்கும் வரை நில்லுங்கள்; பிறகு உங்கள் தொழுகை முழுவதும் அவ்வாறே செய்யுங்கள்” என்று உள்ளது.

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسْتَفْتِحُ الصَّلَاةَ بِالتَّكْبِيرِ وَالْقِرَاءَةِ بِ (الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ) وَكَانَ إِذَا رَكَعَ لَمْ يُشْخِصْ رَأْسَهُ وَلَمْ يُصَوِّبْهُ وَلَكِنْ بَيْنَ ذَلِكَ وَكَانَ إِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ لَمْ يَسْجُدْ حَتَّى يَسْتَوِيَ قَائِمًا وَكَانَ إِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ السَّجْدَةِ لَمْ يَسْجُدْ حَتَّى يَسْتَوِيَ جَالِسًا وَكَانَ يَقُولُ فِي كُلِّ رَكْعَتَيْنِ التَّحِيَّةَ وَكَانَ يَفْرِشُ رِجْلَهُ الْيُسْرَى وَيَنْصِبُ رِجْلَهُ الْيُمْنَى وَكَانَ يَنْهَى عَنْ عُقْبَةِ الشَّيْطَانِ وَيَنْهَى أَنْ يَفْتَرِشَ الرَّجُلُ ذِرَاعَيْهِ افْتِرَاشَ السَّبُعِ وَكَانَ يخْتم الصَّلَاة بِالتَّسْلِيمِ. رَوَاهُ مُسلم
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுகையைத் தக்பீர் கூறியும், "(அல்ஹம்து லில்லாஹி ரப்பில் ஆலமீன்)" என்று ஓதியும் ஆரம்பிப்பார்கள். அவர்கள் ருகூஃ செய்யும்போது, தங்கள் தலையை (மிகவும்) உயர்த்தாமலும் தாழ்த்தாமலும், இவ்விரண்டிற்கும் இடையில் சமமாக வைத்திருப்பார்கள்; ருகூஃவிலிருந்து தங்கள் தலையை உயர்த்தியதும், அவர்கள் நேராக நிமிர்ந்து நிற்கும் வரை சஜ்தா செய்ய மாட்டார்கள்; ஒரு சஜ்தாவிலிருந்து தலையை உயர்த்தியதும், அவர்கள் நிமிர்ந்து உட்காரும் வரை (மீண்டும்) சஜ்தா செய்ய மாட்டார்கள். ஒவ்வொரு இரண்டு ரக்அத்களிலும் அவர்கள் 'அத்தஹிய்யாத்' ஓதுவார்கள்; மேலும் அவர்கள் தங்கள் இடது காலை விரித்து, வலது காலை நட்டு வைப்பார்கள்; 'ஷைத்தானின் அமர்வை' அவர்கள் தடை செய்தார்கள்; மேலும் ஒருவர் காட்டு மிருகம் (தரையில்) விரித்து வைப்பதைப் போல தங்கள் முன்கைகளை விரித்து வைப்பதையும் தடுத்தார்கள். மேலும் அவர்கள் 'தஸ்லீம்' கூறி தொழுகையை முடிப்பார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَن أبي حميد السَّاعِدِيّ قَالَ: فِي نَفَرٍ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: أَنَا أَحْفَظُكُمْ لِصَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَأَيْتُهُ إِذَا كَبَّرَ جَعَلَ يَدَيْهِ حِذَاءَ مَنْكِبَيْهِ وَإِذَا رَكَعَ أَمْكَنَ يَدَيْهِ مِنْ رُكْبَتَيْهِ ثُمَّ هَصَرَ ظَهْرَهُ فَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ اسْتَوَى حَتَّى يَعُودَ كُلُّ فَقَارٍ مَكَانَهُ فَإِذَا سَجَدَ وَضَعَ يَدَيْهِ غَيْرَ مُفْتَرِشٍ وَلَا قَابِضِهِمَا وَاسْتَقْبَلَ بِأَطْرَافِ أَصَابِعِ رِجْلَيْهِ الْقِبْلَةَ فَإِذَا جَلَسَ فِي الرَّكْعَتَيْنِ جَلَسَ على رجله الْيُسْرَى وَنصب الْيُمْنَى وَإِذا جَلَسَ فِي الرَّكْعَةِ الْآخِرَةِ قَدَّمَ رِجْلَهُ الْيُسْرَى وَنَصَبَ الْأُخْرَى وَقَعَدَ عَلَى مَقْعَدَتِهِ. رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ
அபூ ஹுமைத் அஸ்-ஸாஇதீ (ரழி) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதருடைய தோழர்கள் அடங்கிய ஒரு சபையில் கூறினார்கள், “உங்களில் நான் தான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எவ்வாறு தொழுதார்கள் என்பதை நன்கு அறிந்தவன். அவர்கள் தக்பீர் கூறும்போது தமது கைகளைத் தமது தோள்களுக்கு நேராக வைத்ததை நான் பார்த்தேன். அவர்கள் ருகூஃ செய்யும்போது தமது கைகளை முழங்கால்களில் ஊன்றினார்கள், பிறகு தமது முதுகை வளைத்தார்கள். அவர்கள் தலையை உயர்த்தும்போது, தமது முதுகெலும்பு நேராக இருக்கும்படி நிமிர்ந்து நின்றார்கள். அவர்கள் ஸஜ்தா செய்யும்போது, தமது கைகளை விரிக்காமலும், விரல்களை உள்ளே மடக்காமலும் வைத்தார்கள், மேலும் தமது கால்விரல்களின் முனைகளைக் கிப்லாவை முன்னோக்கி வைத்தார்கள். இரண்டு ரக்அத்களின் முடிவில் அவர்கள் அமரும்போது, தமது இடது காலின் மீது அமர்ந்து, வலது காலை நட்டு வைத்தார்கள். கடைசி ரக்அத்திற்குப் பிறகு அவர்கள் அமரும்போது, இடது காலை முன்னோக்கி வைத்து, மற்றொரு காலை நட்டு வைத்து, தமது பிட்டத்தின் மீது அமர்ந்தார்கள்.” இதை புகாரி அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عُمَرَ: أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَرْفَعُ يَدَيْهِ حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ إِذَا افْتَتَحَ الصَّلَاةَ وَإِذَا كَبَّرَ لِلرُّكُوعِ وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ رَفَعَهُمَا كَذَلِكَ وَقَالَ: سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ وَكَانَ لَا يَفْعَلُ ذَلِكَ فِي السُّجُودِ
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுகையைத் தொடங்கும் போதும், ருகூஃவிற்காகத் தக்பீர் கூறும் போதும் தம் கைகளைத் தம் தோள்களுக்கு நேராக உயர்த்துவார்கள். ருகூஃவிலிருந்து தம் தலையை உயர்த்தும் போதும் அவ்வாறே கைகளை உயர்த்தி, "சமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதா, ரப்பனா லகல் ஹம்த்" என்று கூறுவார்கள். ஆனால் அவர்கள் சஜ்தா செய்யும்போது அவ்வாறு செய்வதில்லை.

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ نَافِعٍ: أَنَّ ابْنَ عُمَرَ كَانَ إِذَا دَخَلَ فِي الصَّلَاةِ كَبَّرَ وَرَفَعَ يَدَيْهِ وَإِذَا رَكَعَ رَفَعَ يَدَيْهِ وَإِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ رَفَعَ يَدَيْهِ وَإِذَا قَامَ مِنَ الرَّكْعَتَيْنِ رَفَعَ يَدَيْهِ وَرَفَعَ ذَلِكَ ابْنُ عُمَرَ إِلَى نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ. رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ
நாஃபிஉ அவர்கள் கூறினார்கள்: இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் தொழுகையைத் தொடங்கும்போது தக்பீர் கூறி, தம் கைகளை உயர்த்துவார்கள்; ருகூஃ செய்யும்போது தம் கைகளை உயர்த்துவார்கள்; “ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ்” (தம்மைப் புகழ்ந்தவரை அல்லாஹ் கேட்கிறான்) என்று கூறும்போது தம் கைகளை உயர்த்துவார்கள்; மேலும், இரண்டு ரக்அத்கள் முடிந்து எழும்போது தம் கைகளை உயர்த்துவார்கள்.

இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் இந்தச் செயலை நபி (ஸல்) அவர்கள் செய்ததாகக் கூறினார்கள்.

இதை புகாரி அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَن مَالك بن الْحُوَيْرِث قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا كَبَّرَ رَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى يُحَاذِيَ بِهِمَا أُذُنَيْهِ وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ فَقَالَ: سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ فَعَلَ مِثْلَ ذَلِك. وَفِي رِوَايَة: حَتَّى يُحَاذِي بهما فروع أُذُنَيْهِ
மாலிக் இப்னுல் ஹுவைரிஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தக்பீர் கூறும்போது, தம் காதுகளுக்கு நேராகத் தம் கைகளை உயர்த்துவார்கள்; ருகூவிலிருந்து தம் தலையை உயர்த்தி, “ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதா” என்று கூறும்போது அவ்வாறே செய்வார்கள்.

மற்றொரு அறிவிப்பில், “அவற்றைத் தம் காதுகளின் மேல்பகுதிகளுக்கு நேராக வைப்பார்கள்” என்று உள்ளது.

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْهُ أَنَّهُ رَأَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي فَإِذَا كَانَ فِي وِتْرٍ مِنْ صَلَاتِهِ لَمْ يَنْهَضْ حَتَّى يَسْتَوِيَ قَاعِدًا. رَوَاهُ البُخَارِيّ
மாலிக் பின் ஹுவைரிஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
“நபி (ஸல்) அவர்கள் தொழுவதை அவர் கண்டார். அவர்கள் தமது தொழுகையில் ஒற்றைப்படை (ரக்அத்)தில் இருக்கும்போது, (சரியாக) அமராத வரை எழமாட்டார்கள்.”

இதை புகாரி அறிவிக்கிறார்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَن وَائِل بن حجرأنه رأى النَّبِي صلى الله عَلَيْهِ وَسلم رفع يَدَيْهِ حِينَ دَخَلَ فِي الصَّلَاةِ كَبَّرَ ثُمَّ الْتَحَفَ بِثَوْبِهِ ثُمَّ وَضَعَ يَدَهُ الْيُمْنَى عَلَى الْيُسْرَى فَلَمَّا أَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ أَخْرَجَ يَدَيْهِ من الثَّوْب ثمَّ رفعهما ثمَّ كبر فَرَكَعَ فَلَمَّا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ رَفَعَ يَدَيْهِ فَلَمَّا سَجَدَ سَجَدَ بَيْنَ كَفَّيْهِ. رَوَاهُ مُسلم
வாயில் இப்னு ஹுஜ்ர் (ரழி) அவர்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் தொழுகையைத் துவக்கும்போது தங்களின் கைகளை உயர்த்தியதை தாம் கண்டதாகக் கூறினார்கள். அவர்கள் தக்பீர் கூறினார்கள்; பிறகு தங்களின் ஆடையை தங்களைச் சுற்றிப் போர்த்திக்கொண்டு, பிறகு தங்களின் வலது கையை இடது கையின் மீது வைத்தார்கள். அவர்கள் ருகூஃ செய்ய நாடியபோது, தங்களின் ஆடையிலிருந்து கைகளை வெளியே எடுத்தார்கள்; மேலும் கைகளை உயர்த்தி தக்பீர் கூறிய பிறகு ருகூஃ செய்தார்கள். 'ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹு' என்று அவர்கள் கூறியபோது, தங்களின் கைகளை உயர்த்தினார்கள். மேலும் அவர்கள் ஸஜ்தா செய்தபோது, தங்களின் இரு உள்ளங்கைகளுக்கு இடையே ஸஜ்தா செய்தார்கள். இதை முஸ்லிம் அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَن سهل بن سعد قَالَ: كَانَ النَّاسُ يُؤْمَرُونَ أَنْ يَضَعَ الرَّجُلُ الْيَدَ الْيُمْنَى عَلَى ذِرَاعِهِ الْيُسْرَى فِي الصَّلَاةِ. رَوَاهُ البُخَارِيّ
மக்கள் தொழுகையில் தமது வலது கையை தமது இடது முன்கையின் மீது வைக்க வேண்டும் என்று கட்டளையிடப்பட்டதாக சஹ்ல் இப்னு சஅத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள். இதனை புகாரி அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ يُكَبِّرُ حِينَ يَقُومُ ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَرْكَعُ ثُمَّ يَقُولُ: «سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ» حِينَ يَرْفَعُ صُلْبَهُ مِنَ الرَّكْعَةِ ثُمَّ يَقُولُ وَهُوَ قَائِمٌ: «رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ» ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَهْوِي ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يسْجد ثمَّ يكبر حِين يرفع رَأسه يَفْعَلُ ذَلِكَ فِي الصَّلَاةِ كُلِّهَا حَتَّى يَقْضِيَهَا وَيُكَبِّرُ حِينَ يَقُومُ مِنَ الثِّنْتَيْنِ بَعْدَ الْجُلُوسِ
அபூ ஹுரைரா (ரழி) கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுகைக்காக நின்றால், நிற்கும்போது தக்பீர் கூறுவார்கள்; பின்னர் ருகூஃ செய்யும் போது தக்பீர் கூறுவார்கள்; பின்னர் ருகூஃவிலிருந்து தமது முதுகை உயர்த்தும் போது, "ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ்" என்று கூறுவார்கள்; பின்னர் நின்ற நிலையில், "ரப்பனா லகல் ஹம்(த்)து" என்று கூறுவார்கள்; பின்னர் (ஸஜ்தாவிற்காகக்) கீழே செல்லும் போது தக்பீர் கூறுவார்கள்; பின்னர் ஸஜ்தா செய்யும் போது தக்பீர் கூறுவார்கள்; பின்னர் தமது தலையை உயர்த்தும் போது தக்பீர் கூறுவார்கள். தொழுகையை முடிக்கும் வரை முழுத் தொழுகையிலும் அவ்வாறே செய்வார்கள். மேலும் இரண்டு ரக்அத்களுக்குப் பின் அமர்வில் இருந்து எழும் போதும் தக்பீர் கூறுவார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ جَابِرٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَفْضَلُ الصَّلَاةِ طُولُ الْقُنُوتِ» . رَوَاهُ مُسلم
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "தொழுகைகளில் மிகச் சிறந்தது, நீண்ட நேரம் நின்று தொழுவதாகும்" எனக் கூறினார்கள் என ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள். இதை முஸ்லிம் அறிவித்தார்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
باب صفة الصلاة - الفصل الثاني
தொழுகையின் இயல்பு - பிரிவு 2
عَن أبي حميد السَّاعِدِيّ قَالَ فِي عشرَة مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: أَنَا أَعْلَمُكُمْ بِصَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالُوا فَاعْرِضْ. قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلَاة يرفع يَدَيْهِ حَتَّى يُحَاذِيَ بِهِمَا مَنْكِبَيْهِ ثُمَّ يُكَبِّرُ ثُمَّ يَقْرَأُ ثُمَّ يُكَبِّرُ وَيَرْفَعُ يَدَيْهِ حَتَّى يُحَاذِيَ بِهِمَا مَنْكِبَيْهِ ثُمَّ يَرْكَعُ وَيَضَعُ رَاحَتَيْهِ عَلَى رُكْبَتَيْهِ ثُمَّ يَعْتَدِلُ فَلَا يُصَبِّي رَأْسَهُ وَلَا يُقْنِعُ ثُمَّ يَرْفَعُ رَأْسَهُ فَيَقُولُ: «سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ» ثُمَّ يَرْفَعُ يَدَيْهِ حَتَّى يُحَاذِيَ بِهِمَا مَنْكِبَيْهِ مُعْتَدِلًا ثُمَّ يَقُولُ: «اللَّهُ أَكْبَرُ» ثُمَّ يَهْوِي إِلَى الْأَرْضِ سَاجِدًا فَيُجَافِي يَدَيْهِ عَن جَنْبَيْهِ وَيفتح أَصَابِعَ رِجْلَيْهِ ثُمَّ يَرْفَعُ رَأْسَهُ وَيُثْنِي رِجْلَهُ الْيُسْرَى فَيَقْعُدُ عَلَيْهَا ثُمَّ يَعْتَدِلُ حَتَّى يَرْجِعَ كل عظم إِلَى مَوْضِعِهِ مُعْتَدِلًا ثُمَّ يَسْجُدُ ثُمَّ يَقُولُ: «اللَّهُ أَكْبَرُ» وَيَرْفَعُ وَيَثْنِي رِجْلَهُ الْيُسْرَى فَيَقْعُدُ عَلَيْهَا ثُمَّ يَعْتَدِلُ حَتَّى يَرْجِعَ كُلُّ عَظْمٍ إِلَى مَوْضِعِهِ ثُمَّ يَنْهَضُ ثُمَّ يَصْنَعُ فِي الرَّكْعَةِ الثَّانِيَةِ مِثْلَ ذَلِكَ ثُمَّ إِذَا قَامَ مِنَ الرَّكْعَتَيْنِ كَبَّرَ وَرَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى يُحَاذِيَ بِهِمَا مَنْكِبَيْهِ كَمَا كَبَّرَ عِنْدَ افْتِتَاحِ الصَّلَاةِ ثُمَّ يَصْنَعُ ذَلِكَ فِي بَقِيَّةِ صَلَاتِهِ حَتَّى إِذَا كَانَتِ السَّجْدَةُ الَّتِي فِيهَا التَّسْلِيمُ أَخَّرَ رِجْلَهُ الْيُسْرَى وَقَعَدَ مُتَوَرِّكًا عَلَى شِقِّهِ الْأَيْسَرِ ثُمَّ سَلَّمَ. قَالُوا: صَدَقْتَ هَكَذَا كَانَ يُصَلِّي. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد والدارمي وَرَوَى التِّرْمِذِيُّ وَابْنُ مَاجَهْ مَعْنَاهُ وَقَالَ التِّرْمِذِيُّ: هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَفِي رِوَايَةٍ لِأَبِي دَاوُدَ مِنْ حَدِيثِ أَبِي حُمَيْدٍ: ثُمَّ رَكَعَ فَوَضَعَ يَدَيْهِ عَلَى رُكْبَتَيْهِ كَأَنَّهُ قَابِضٌ عَلَيْهِمَا وَوَتَّرَ يَدَيْهِ فَنَحَّاهُمَا عَنْ جَنْبَيْهِ وَقَالَ: ثُمَّ سَجَدَ فَأَمْكَنَ أَنْفَهُ وَجَبْهَتَهُ الْأَرْضَ وَنَحَّى يَدَيْهِ عَنْ جَنْبَيْهِ وَوَضَعَ كَفَّيْهِ حَذْوَ مَنْكِبَيْهِ وَفَرَّجَ بَيْنَ فَخِذَيْهِ غَيْرَ حَامِلٍ بَطْنَهُ عَلَى شَيْءٍ مِنْ فَخِذَيْهِ حَتَّى فَرَغَ ثُمَّ جَلَسَ فَافْتَرَشَ رِجْلَهُ الْيُسْرَى وَأَقْبَلَ بِصَدْرِ الْيُمْنَى عَلَى قِبْلَتِهِ وَوَضَعَ كَفَّهُ الْيُمْنَى عَلَى رُكْبَتِهِ الْيُمْنَى وَكَفَّهُ الْيُسْرَى عَلَى رُكْبَتِهِ الْيُسْرَى وَأَشَارَ بِأُصْبُعِهِ يَعْنِي السَّبَّابَةَ. وَفِي أُخْرَى لَهُ: وَإِذَا قَعَدَ فِي الرَّكْعَتَيْنِ قَعَدَ عَلَى بَطْنِ قَدَمِهِ الْيُسْرَى وَنَصَبَ الْيُمْنَى وَإِذَا كَانَ فِي الرَّابِعَةِ أَفْضَى بِوَرِكِهِ الْيُسْرَى إِلَى الْأَرْضِ وَأَخْرَجَ قَدَمَيْهِ مِنْ نَاحِيَةٍ وَاحِدَة
அபூ ஹுமைத் அஸ்-ஸாஇதீ (ரலி) அவர்கள், நபி (ஸல்) அவர்களின் பத்து தோழர்கள் அடங்கிய ஒரு குழுவிடம், "நான் உங்களில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தொழுகை முறையைப் பற்றி அதிகம் அறிந்தவன் ஆவேன்" என்று கூறினார்கள். அதற்கு அவர்கள், "(அப்படியானால் அதை) எமக்கு விவரிப்பீராக!" என்றனர். அவர் கூறியதாவது:

நபி (ஸல்) அவர்கள் தொழுகைக்காக நின்றால், தமது இரு கைகளையும் தமது இரு தோள்களுக்கு நேராகும் வரை உயர்த்துவார்கள்; பிறகு தக்பீர் கூறுவார்கள்; பிறகு (குர்ஆனை) ஓதுவார்கள்; பிறகு தக்பீர் கூறுவார்கள்; (அப்போது) தமது இரு கைகளையும் தமது இரு தோள்களுக்கு நேராகும் வரை உயர்த்துவார்கள்; பிறகு ருகூஃ செய்வார்கள்; (அதில்) தமது இரு உள்ளங்கைகளையும் தமது முழங்கால்களின் மீது வைப்பார்கள்; பிறகு (முதுகை) நேராக வைப்பார்கள்; தமது தலையைத் தாழ்த்தவும் மாட்டார்கள்; (அதிகமாக) உயர்த்தவும் மாட்டார்கள்.

பிறகு, «سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ» (ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ் - அல்லாஹ்வைப் புகழ்வோரை அல்லாஹ் செவியேற்றான்) என்று கூறிக்கொண்டே தமது தலையை உயர்த்துவார்கள்; பிறகு நேராக நின்றவாறு தமது இரு கைகளையும் தமது இரு தோள்களுக்கு நேராகும் வரை உயர்த்துவார்கள்; பிறகு «اللَّهُ أَكْبَرُ» (அல்லாஹு அக்பர்) என்று கூறுவார்கள்.

பிறகு சஜ்தா செய்வதற்காகத் தரையை நோக்கிச் செல்வார்கள்; (சஜ்தாவில்) தமது கைகளைத் தமது விலாப்புறங்களிலிருந்து விலக்கி வைப்பார்கள்; தமது கால் விரல்களை (கிப்லாவை நோக்கி) மடக்கி வைப்பார்கள். பிறகு தமது தலையை உயர்த்துவார்கள்; தமது இடது காலை மடக்கி அதன் மீது அமருவார்கள்; பிறகு ஒவ்வொரு எலும்பும் அதனதன் இடத்திற்குத் திரும்பும் வரை நேராக (நிதானமாக) இருப்பார்கள்.

பிறகு (இரண்டாவது) சஜ்தா செய்வார்கள்; பிறகு «اللَّهُ أَكْبَرُ» (அல்லாஹு அக்பர்) என்று கூறுவார்கள்; பிறகு (தலையை) உயர்த்துவார்கள்; தமது இடது காலை மடக்கி அதன் மீது (சிறிது நேரம்) அமருவார்கள்; ஒவ்வொரு எலும்பும் அதனதன் இடத்திற்குத் திரும்பும் வரை நேராக இருப்பார்கள்; பிறகு (இரண்டாவது ரக்அத்திற்காக) எழுவார்கள்.

இரண்டாவது ரக்அத்திலும் இது போன்றே செய்வார்கள். பிறகு இரண்டு ரக்அத்களிலிருந்து எழுந்தால் தக்பீர் கூறுவார்கள்; தொழுகையைத் துவங்கும் போது தக்பீர் கூறியதைப் போன்றே தமது இரு கைகளையும் தமது இரு தோள்களுக்கு நேராகும் வரை உயர்த்துவார்கள். பிறகு தமது தொழுகையின் எஞ்சிய பகுதியிலும் இவ்வாறே செய்வார்கள்.

ஸலாம் கொடுக்கும் (கடைசி) அமர்வு வந்தபோது, தமது இடது காலை (வலது காலுக்குக் கீழ்) வெளியேற்றி, தமது இடது பக்கத்தின் (புட்டத்தின்) மீது 'தவருக்' நிலையில் அமர்ந்து, பிறகு ஸலாம் கொடுப்பார்கள்.

(இதைக்கேட்ட)த் தோழர்கள், "உண்மைதான்! இவ்வாறுதான் நபி (ஸல்) அவர்கள் தொழுவார்கள்" என்று கூறினர். (நூல்: அபூ தாவூத், தாரிமீ). இமாம் திர்மிதீ மற்றும் இப்னு மாஜா ஆகியோரும் இதே போன்ற ஒன்றை அறிவிக்கிறார்கள். இது ஒரு 'ஹஸன் ஸஹீஹ்' ஹதீஸ் என்று இமாம் திர்மிதீ கூறுகிறார்கள்.

அபூ தாவூத் (ரஹ்) அவர்களின் மற்றொரு அறிவிப்பில் அபூ ஹுமைத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிப்பதாவது: "பிறகு ருகூஃ செய்தார்கள்; தமது கைகளை முழங்கால்களின் மீது அவற்றை இறுகப் பற்றிக்கொள்வது போல் வைத்தார்கள்; மேலும் தமது கைகளை (வில் நாண் போன்று) வளைத்து, விலாப்புறங்களிலிருந்து அகற்றி வைத்தார்கள்."

மேலும் அவர் (அறிவிப்பாளர்) கூறினார்கள்: "பிறகு சஜ்தா செய்தபோது தமது மூக்கையும் நெற்றியையும் தரையில் அழுத்தமாக வைத்தார்கள்; தமது கைகளை விலாப்புறங்களிலிருந்து அகற்றி, உள்ளங்கைகளைத் தோள்களுக்கு நேராகத் தரையில் வைத்தார்கள்; (சஜ்தாவை) முடிக்கும் வரை தமது தொடைகளைத் தனித்தனியாக வைத்து, வயிறு தொடைகளின் மீது படாதவாறு சஜ்தா செய்தார்கள். பிறகு எழுந்து அமர்ந்து, தமது இடது காலை விரித்து (அதன் மீது அமர்ந்து), தமது வலது காலின் (விரல்) முன்பகுதியை கிப்லாவை நோக்கி நட்டு வைத்து, தமது வலது உள்ளங்கையை வலது முழங்காலிலும், இடது உள்ளங்கையை இடது முழங்காலிலும் வைத்து, தமது ஆள்காட்டி விரலால் சுட்டிக் காட்டினார்கள்."

அவருடைய மற்றொரு அறிவிப்பில்: "இரண்டு ரக்அத்களின் (அமர்வில்) அமர்ந்தால், தமது இடது பாதத்தின் மீது அமர்ந்து வலது காலை நட்டு வைப்பார்கள்; நான்காவது (ரக்அத்தின் அமர்வில்) இருந்தால், தமது இடது புட்டத்தைத் தரையில் வைத்து, இரண்டு கால்களையும் (வலது) பக்கமாக வெளியேற்றி வைப்பார்கள்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ وَائِلِ بْنِ حُجْرٍ: أَنَّهُ أَبْصَرَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ رَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى كَانَتَا بِحِيَالِ مَنْكِبَيْهِ وحاذى بإبهاميه أُذُنَيْهِ ثُمَّ كَبَّرَ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ. وَفِي رِوَايَةٍ لَهُ: يَرْفَعُ إِبْهَامَيْهِ إِلَى شَحْمَةِ أُذُنَيْهِ
வாஇல் இப்னு ஹுஜ்ர் (ரழி) அவர்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் தொழுகைக்காக நின்றபோது, தமது கைகளைத் தமது தோள்களுக்கு நேராக வரும் வரை உயர்த்தி, தமது கட்டைவிரல்களைத் தமது காதுகளுக்கு நேராக வைத்து, பின்னர் தக்பீர் கூறியதை தாம் கண்டதாகக் கூறினார்கள். இதனை அபூதாவூத் அவர்கள் அறிவிக்கின்றார்கள். மேலும், அவரின் மற்றோர் அறிவிப்பில், அவர்கள் தமது கட்டைவிரல்களைத் தமது காதுச் சோனைகள் வரை உயர்த்தினார்கள் என்று வந்துள்ளது.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ قَبِيصَةَ بْنِ هُلْبٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَؤُمُّنَا فَيَأْخُذُ شِمَالَهُ بِيَمِينِهِ. رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَابْنُ مَاجَه
ஹுல்ப் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களுக்குத் தொழுகை நடத்தும்போது, தமது இடது கையைத் தமது வலது கையால் பிடித்துக் கொள்வார்கள்.”
திர்மிதீ மற்றும் இப்னு மாஜா ஆகியோர் இதை அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حسن (الألباني)
وَعَن رِفَاعَة بن رَافع قَالَ: جَاءَ رَجُلٌ فَصَلَّى فِي الْمَسْجِدِ ثُمَّ جَاءَ فَسَلَّمَ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَعِدْ صَلَاتَكَ فَإِنَّكَ لَمْ تُصَلِّ» . فَقَالَ: عَلِّمْنِي يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ أُصَلِّي؟ قَالَ: «إِذَا تَوَجَّهَتْ إِلَى الْقِبْلَةِ فَكَبِّرْ ثُمَّ اقْرَأْ بِأُمِّ الْقُرْآنِ وَمَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ تَقْرَأَ فَإِذَا رَكَعَتْ فَاجْعَلْ رَاحَتَيْكَ عَلَى رُكْبَتَيْكَ وَمَكِّنْ رُكُوعَكَ وَامْدُدْ ظَهْرَكَ فَإِذَا رَفَعْتَ فَأَقِمْ صُلْبَكَ وَارْفَعْ رَأْسَكَ حَتَّى تَرْجِعَ الْعِظَامُ إِلَى مَفَاصِلِهَا فَإِذَا سَجَدْتَ فَمَكِّنِ السُّجُودَ فَإِذَا رَفَعْتَ فَاجْلِسْ عَلَى فَخِذِكَ الْيُسْرَى ثُمَّ اصْنَعْ ذَلِكَ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ وَسَجْدَةٍ حَتَّى تَطْمَئِنَّ. هَذَا لَفَظُ» الْمَصَابِيحِ ". وَرَوَاهُ أَبُو دَاوُدُ مَعَ تَغْيِيرٍ يَسِيرٍ وَرَوَى التِّرْمِذِيُّ وَالنَّسَائِيُّ مَعْنَاهُ. وَفِي رِوَايَةٍ لِلتِّرْمِذِيِّ قَالَ: «إِذَا قُمْتَ إِلَى الصَّلَاةِ فَتَوَضَّأْ كَمَا أَمَرَكَ اللَّهُ بِهِ ثُمَّ تَشَهَّدْ فَأَقِمْ فَإِنْ كَانَ مَعَكَ قُرْآنٌ فَاقْرَأْ وَإِلَّا فَاحْمَدِ اللَّهَ وَكَبِّرْهُ وَهَلله ثمَّ اركع»
ரிஃபாஆ பின் ராஃபிஃ (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

ஒரு மனிதர் வந்து பள்ளியில் தொழுதார். பிறகு வந்து நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு ஸலாம் கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "திரும்பச் சென்று தொழுவீராக! ஏனெனில், நீர் (முறையாகத்) தொழவில்லை" என்று கூறினார்கள். அம்மனிதர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் எவ்வாறு தொழ வேண்டும் என்று எனக்குக் கற்றுத் தாருங்கள்?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நீர் கிப்லாவை முன்னோக்கும்போது 'தக்பீர்' கூறுவீராக. பிறகு 'உம்முல் குர்ஆன்' (அல்-ஃபாத்திஹா) அத்தியாயத்தையும், அல்லாஹ் (நீர் ஓதுமாறு) நாடியதையும் ஓதுவீராக. பிறகு நீர் ருகூஃ செய்யும்போது, உமது உள்ளங்கைகளை உமது முழங்கால்கள் மீது வைத்து, உமது ருகூஃவைச் செவ்வனே (நிலையாக) செய்வீராக; உமது முதுகை நேராக நீட்டுவீராக. பிறகு நீர் (ருகூவிலிருந்து) எழும்போது, உமது முதுகெலும்பை நேராக நிமிர்த்தி, எலும்புகள் (மீண்டும்) அதனதன் மூட்டுகளுக்குத் திரும்பும் வரை உமது தலையை உயர்த்துவீராக. பிறகு நீர் ஸஜ்தா செய்யும்போது, ஸஜ்தாவைச் செவ்வனே (நிலையாக) செய்வீராக. பிறகு நீர் (ஸஜ்தாவிலிருந்து) எழும்போது, உமது இடது தொடையின் மீது அமர்வீராக. பிறகு (தொழுகையில்) மன அமைதி பெறும் வரை ஒவ்வொரு ரக்அத்திலும், ஸஜ்தாவிலும் இவ்வாறே செய்வீராக."

இது 'அல்-மஸாபீஹ்' நூலின் வாசகமாகும். அபூதாவூத் இதனைச் சிறிய மாற்றத்துடன் பதிவு செய்துள்ளார். திர்மிதீ மற்றும் நஸாயீ ஆகியோரும் இதே கருத்தில் பதிவு செய்துள்ளனர்.

திர்மிதீயின் ஓர் அறிவிப்பில் (பின்வருமாறு) உள்ளது: "(நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்): நீர் தொழுகைக்கு நின்றால், அல்லாஹ் உமக்குக் கட்டளையிட்டபடி உளூச் செய்வீராக. பிறகு ஷஹாதா (கலிமா) கூறி, (தொழுகையை) நிலைநாத்வீராக. உம்மிடம் குர்ஆன் (ஏதும் மனப்பாடமாக) இருந்தால் அதை ஓதுவீராக. இல்லையெனில், 'அல்ஹம்து லில்லாஹ்' (எல்லாப் புகழும் அல்லாஹ்வுக்கே), 'அல்லாஹு அக்பர்' (அல்லாஹ் மிகப் பெரியவன்), 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' (அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை) என்று கூறி, பிறகு ருகூஃ செய்வீராக."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنِ الْفَضْلِ بْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «الصَّلَاةُ مَثْنَى مثنى تشهد فِي كل رَكْعَتَيْنِ وَتَخَشُّعٌ وَتَضَرُّعٌ وَتَمَسْكُنٌ ثُمَّ تُقْنِعُ يَدَيْكَ يَقُول ك تَرْفَعُهُمَا إِلَى رَبِّكَ مُسْتَقْبِلًا بِبُطُونِهِمَا وَجْهَكَ وَتَقُولُ يَا رَبِّ يَا رَبِّ وَمَنْ لَمْ يَفْعَلْ ذَلِكَ فَهُوَ كَذَا وَكَذَا» . وَفِي رِوَايَةٍ: «فَهُوَ خداج» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
அல்-ஃபள்ல் பின் அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “தொழுகை இரண்டிரண்டு ரக்அத்களாகும். ஒவ்வொரு இரண்டு ரக்அத்களிலும் தஷஹ்ஹுத் ஓதுதலும், உள்ளச்சமும், இறைஞ்சுதலும், தன்னைத் தாழ்த்திக்கொள்ளுதலும் இருக்க வேண்டும். பிறகு, உங்கள் உள்ளங்கைகள் உங்கள் முகத்திற்கு நேராக இருக்கும்படி உங்கள் கைகளை உங்கள் இறைவனிடம் உயர்த்தி, ‘யா ரப்பி! யா ரப்பி!’ என்று நீங்கள் கூற வேண்டும். எவர் இவ்வாறு செய்யவில்லையோ அது இன்னின்னவாறு (குறைவுடையது) ஆகும்.”

மற்றொரு அறிவிப்பில், “அது குறைபாடுடையதாகும்” என்று உள்ளது.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
باب صفة الصلاة - الفصل الثالث
தொழுகையின் இயல்பு - பிரிவு 3
عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ الْمُعَلَّى قَالَ: صَلَّى لَنَا أَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ فَجَهَرَ بِالتَّكْبِيرِ حِينَ رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ السُّجُودِ وَحِينَ سَجَدَ وَحِينَ رَفَعَ مِنَ الرَّكْعَتَيْنِ وَقَالَ: هَكَذَا رَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ. رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ
அபூ ஸயீத் அல்குத்ரீ (ரழி) அவர்கள் தொழுகை நடத்தினார்கள். அவர்கள் ஸஜ்தாவிலிருந்து தம் தலையை உயர்த்தும்போதும், ஸஜ்தா செய்யும்போதும், இரண்டு ரக்அத்கள் முடிந்து எழும்போதும் சப்தமாகத் தக்பீர் கூறினார்கள். மேலும், “நபி (ஸல்) அவர்கள் இவ்வாறே செய்வதை நான் கண்டேன்” என்றும் கூறினார்கள். இதை புகாரீ அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ عِكْرِمَةَ قَالَ: صَلَّيْتُ خَلْفَ شَيْخٍ بِمَكَّةَ فَكَبَّرَ ثِنْتَيْنِ وَعِشْرِينَ تَكْبِيرَةً فَقُلْتُ لِابْنِ عَبَّاسٍ: إِنَّهُ أَحْمَقُ فَقَالَ: ثَكَلَتْكَ أُمُّكَ سُنَّةُ أَبِي الْقَاسِمِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ. رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ
இக்ரிமா அவர்கள் கூறினார்கள்:
“நான் மக்காவில் ஒரு முதியவருக்குப் பின்னால் தொழுதேன். அவர் இருபத்திரண்டு முறை தக்பீர் கூறினார். நான் இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களிடம், ‘நிச்சயமாக அவர் ஒரு முட்டாள்’ என்று கூறியபோது, அவர்கள் ‘உன் தாய் உன்னை இழக்கட்டும்! இது அபுல் காஸிம் (ஸல்) அவர்களின் சுன்னாவாகும்’ என்று கூறினார்கள்.”

இதை புகாரி அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ مُرْسَلًا قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُكَبِّرُ فِي الصَّلَاة كلما خفض وَرفع فَلم تزل صلَاته حَتَّى لَقِي الله تَعَالَى. رَوَاهُ مَالك
அலீ இப்னுல் ஹுஸைன் (ரஹ்) அவர்கள் முர்ஸல் அறிவிப்பாக அறிவித்தார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுகையில் ஒவ்வொரு முறை குனியும்போதும், எழும்போதும் தக்பீர் கூறுவார்கள். அவர்கள் அல்லாஹ்வைச் சந்திக்கும் வரை அவர்களின் தொழுகை இவ்வாறே இருந்தது."

இதை மாலிக் அறிவித்துள்ளார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ عَلْقَمَةَ قَالَ: قَالَ لَنَا ابْنُ مَسْعُودٍ: أَلا أُصَلِّي بكم صَلَاة رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ؟ فَصَلَّى وَلَمْ يَرْفَعْ يَدَيْهِ إِلَّا مَرَّةً وَاحِدَةً مَعَ تَكْبِيرَةِ الِافْتِتَاحِ. رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَأَبُو دَاوُدَ وَالنَّسَائِيُّ. وَقَالَ أَبُو دَاوُدَ: لَيْسَ هُوَ بِصَحِيح على هَذَا الْمَعْنى
அல்கமா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் எங்களிடம், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தொழுகையை உங்களுக்கு நான் தொழுது காட்டட்டுமா?" என்று கேட்டார்கள். பிறகு அவர்கள் தொழுதார்கள்; ஆரம்பத் தக்பீரின்போது ஒரு முறை தவிர (வேறெப்போதும்) அவர்கள் தம் கைகளை உயர்த்தவில்லை. இதனை திர்மிதி, அபூ தாவூத் மற்றும் நஸாயீ ஆகியோர் அறிவித்துள்ளார்கள். மேலும் அபூ தாவூத் அவர்கள், "இந்தக் கருத்தில் இது ஸஹீஹ் (ஆதாரப்பூர்வமானது) அல்ல" என்று கூறியுள்ளார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي حُمَيْدٍ السَّاعِدِيِّ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ اسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ وَرَفَعَ يَدَيْهِ وَقَالَ: الله أكبر. رَوَاهُ ابْن مَاجَه
அபூ ஹுமைத் அஸ்-ஸாஇதீ (ரழி) அறிவித்ததாவது: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுகைக்காக நின்றால், கிப்லாவை முன்னோக்கி, தங்களின் கைகளை உயர்த்தி, "அல்லாஹு அக்பர்" என்று கூறுவார்கள்.

இதை இப்னு மாஜா அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: صَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الظّهْر وَفِي مُؤخر الصُّفُوف رجل فَأَسَاءَ الصَّلَاةَ فَلَمَّا سَلَّمَ نَادَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «يَا فُلَانُ أَلَا تَتَّقِي اللَّهَ؟ أَلَا تَرَى كَيْفَ تُصَلِّي؟ إِنَّكُمْ تُرَوْنَ أَنَّهُ يَخْفَى عَلَيَّ شَيْءٌ مِمَّا تَصْنَعُونَ وَاللَّهِ إِنِّي لَأَرَى مِنْ خَلْفِي كَمَا أَرَى من بَين يَدي» رَوَاهُ أَحْمد
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களுக்கு ளுஹ்ர் தொழுகையை நடத்தினார்கள். அப்போது வரிசைகளின் பின்பகுதியில் இருந்த ஒரு மனிதர் தொழுகையை மோசமாகத் தொழுதார். நபி (ஸல்) அவர்கள் சலாம் கொடுத்ததும் அவரை அழைத்து, ‘இன்னாரே! நீர் அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்ச மாட்டீரா? நீர் எவ்வாறு தொழுகிறீர் என்பதை நீர் பார்க்கவில்லையா? நீங்கள் செய்வதில் எதுவும் எனக்கு மறைவாக உள்ளது என்று நீங்கள் நினைக்கிறீர்கள். ஆனால் அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக, நான் எனக்கு முன்னால் பார்ப்பதைப் போலவே எனக்குப் பின்னாலும் பார்க்கிறேன்’ என்று கூறினார்கள்.”
இதை அஹ்மத் அறிவிக்கிறார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
باب ما يقرأ بعد التكبير - الفصل الأول
தக்பீருக்குப் பிறகு ஓதப்படுவது என்ன - பிரிவு 1
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يسكت بَين التَّكْبِير وَبَين الْقِرَاءَة إسكاتة قَالَ أَحْسبهُ قَالَ هنيَّة فَقلت بِأبي وَأُمِّي يَا رَسُولَ اللَّهِ إِسْكَاتُكَ بَيْنَ التَّكْبِيرِ وَالْقِرَاءَة مَا تَقُولُ قَالَ: «أَقُولُ اللَّهُمَّ بَاعِدْ بَيْنِي وَبَيْنَ خَطَايَايَ كَمَا بَاعَدْتَ بَيْنَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ اللَّهُمَّ نَقِّنِي مِنَ الْخَطَايَا كَمَا يُنَقَّى الثَّوْبُ الْأَبْيَضُ مِنَ الدَّنَسِ اللَّهُمَّ اغْسِلْ خَطَايَايَ بِالْمَاءِ والثلج وَالْبرد»
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தக்பீருக்கும் (குர்ஆன்) ஓதுதலுக்கும் இடையில் சிறிது நேரம் மௌனமாக இருப்பது வழக்கம். நான், “அல்லாஹ்வின் தூதரே! என் தந்தையும் தாயும் தங்களுக்கு அர்ப்பணமாகட்டும்! தக்பீருக்கும் ஓதுதலுக்கும் இடையில் தாங்கள் மௌனமாக இருக்கும் நேரத்தில் என்ன கூறுகிறீர்கள்?” என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், “நான் (பின்வருமாறு) கூறுகிறேன்” என்றார்கள்:

**“அல்லாஹும்ம பாஇத் பைனீ வபைன கத்தாயாய கமா பாஅத்த பைனல் மஷ்ரிக்கி வல் மக்ரிப். அல்லாஹும்ம நக்கினீ மினல் கத்தாயா கமா யுனக்கஸ் ஸவ்புல் அப்யளு மினத் தனஸ். அல்லாஹும்மக்ஸில் கத்தாயாய பில் மாயி வஸ்ஸல்ஜி வல் பரத்.”**

(பொருள்): “இறைவா! நீ கிழக்கிற்கும் மேற்கிற்கும் இடையே தூரத்தை ஏற்படுத்தியதைப் போன்று எனக்கும் என் பாவங்களுக்கும் இடையே தூரத்தை ஏற்படுத்துவாயாக. இறைவா! வெள்ளை ஆடை அழுக்கிலிருந்து தூய்மைப்படுத்தப்படுவதைப் போல், என் பாவங்களிலிருந்து என்னைத் தூய்மைப்படுத்துவாயாக. இறைவா! என் பாவங்களைத் தண்ணீர், பனிக்கட்டி மற்றும் ஆலங்கட்டி ஆகியவற்றால் கழுவி விடுவாயாக.”

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ وَفِي رِوَايَةً: كَانَ إِذَا افْتَتَحَ الصَّلَاةَ كَبَّرَ ثُمَّ قَالَ: «وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ حَنِيفًا وَمَا أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ لَا شَرِيكَ لَهُ وَبِذَلِكَ أَمَرْتُ وَأَنَا مِنَ الْمُسْلِمِينَ اللَّهُمَّ أَنْتَ الْمَلِكُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ أَنْتَ رَبِّي وَأَنَا عَبْدُكَ ظَلَمْتُ نَفْسِي وَاعْتَرَفْتُ بِذَنْبِي فَاغْفِرْ لِي ذُنُوبِي جَمِيعًا إِنَّهُ لَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ وَاهْدِنِي لِأَحْسَنِ الْأَخْلَاقِ لَا يَهْدِي لِأَحْسَنِهَا إِلَّا أَنْتَ وَاصْرِفْ عَنِّي سَيِّئَهَا لَا يَصْرِفُ عَنِّي سَيِّئَهَا إِلَّا أَنْتَ لَبَّيْكَ وَسَعْدَيْكَ وَالْخَيْرُ كُلُّهُ فِي يَدَيْكَ وَالشَّرُّ لَيْسَ إِلَيْكَ أَنَا بِكَ وَإِلَيْكَ تَبَارَكْتَ وَتَعَالَيْتَ أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ» وَإِذَا رَكَعَ قَالَ: «اللَّهُمَّ لَكَ رَكَعْتُ وَبِكَ آمَنْتُ وَلَكَ أَسْلَمْتُ خَشَعَ لَكَ سَمْعِي وبصري ومخي وعظمي وعصبي» فَإِذا رفع قَالَ: «اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ مِلْءَ السَّمَاوَاتِ وملء الأَرْض وملء مَا بَيْنَهُمَا وَمِلْءَ مَا شِئْتَ مِنْ شَيْءٍ بَعْدُ» وَإِذَا سَجَدَ قَالَ: «اللَّهُمَّ لَكَ سَجَدْتُ وَبِكَ آمَنْتُ وَلَكَ أَسْلَمْتُ سَجَدَ وَجْهِي لِلَّذِي خَلَقَهُ وَصُوَّرَهُ وَشَقَّ سَمْعَهُ وَبَصَرَهُ تَبَارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِينَ» ثُمَّ يَكُونُ مِنْ آخِرِ مَا يَقُولُ بَيْنَ التَّشَهُّدِ وَالتَّسْلِيمِ: «اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي مَا قَدَّمْتُ وَمَا أَخَّرْتُ وَمَا أَسْرَرْتُ وَمَا أَعْلَنْتُ وَمَا أَسْرَفْتُ وَمَا أَنْتَ أَعْلَمُ بِهِ مِنِّي أَنْتَ الْمُقَدِّمُ وَأَنْتَ الْمُؤَخِّرُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ» . رَوَاهُ مُسْلِمٌ وَفِي رِوَايَةٍ لِلشَّافِعِيِّ: «وَالشَّرُّ لَيْسَ إِلَيْكَ وَالْمَهْدِيُّ مَنْ هَدَيْتَ أَنَا بِكَ وَإِلَيْك لَا مَنْجَى مِنْكَ وَلَا مَلْجَأَ إِلَّا إِلَيْكَ تَبَارَكْتَ»
அலி (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் தொழுகைக்கு நின்றால் - மற்றொரு அறிவிப்பில்: தொழுகையைத் தொடங்கினால் - தக்பீர் கூறுவார்கள். பிறகு (பின்வருமாறு) ஓதுவார்கள்:

“வானங்களையும் பூமியையும் படைத்தவனை முன்னோக்கி, ஒருமுகப்பட்டவனாக (ஹனீஃப்) என் முகத்தைத் திருப்பியுள்ளேன்; நான் இணைவைப்பவர்களில் ஒருவன் அல்லன். நிச்சயமாக எனது தொழுகையும், எனது வணக்க வழிபாடுகளும், எனது வாழ்வும், எனது மரணமும் அகிலங்களின் இறைவனான அல்லாஹ்வுக்கே உரியன; அவனுக்கு யாதொரு இணையுமில்லை. இவ்வாறே நான் கட்டளையிடப்பட்டுள்ளேன்; நான் (அவனுக்குக் கீழ்ப்படிந்த) முஸ்லிம்களில் ஒருவன் ஆவேன்.

யா அல்லாஹ்! நீயே அரசன். உன்னைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை. நீயே என் இறைவன்; நான் உன் அடியான். எனக்கு நானே அநீதி இழைத்துக்கொண்டேன்; என் பாவத்தை நான் ஒப்புக்கொள்கிறேன். ஆகவே என் பாவங்கள் அனைத்தையும் மன்னிப்பாயாக! பாவங்களை மன்னிப்பவன் நீயே அன்றி வேறு யாருமில்லை. நற்பண்புகளின் பக்கம் எனக்கு வழிகாட்டுவாயாக! அவற்றில் சிறந்தவற்றிற்கு வழிகாட்டக்கூடியவன் நீயே. தீய பண்புகளிலிருந்து என்னைத் திருப்புவாயாக! அவற்றின் தீமைகளிலிருந்து திருப்பக்கூடியவன் நீயே.

உன்னிடம் ஆஜராகிவிட்டேன்; உனக்கு வழிப்படக் காத்திருக்கிறேன். நன்மைகள் அனைத்தும் உன் இரு கரங்களிலேயே உள்ளன. தீமை உன்னைச் சார்ந்ததல்ல. நான் உன்னைக் கொண்டே (நிலைபெற்று) இருக்கிறேன்; உன்னிடமே மீளவும் இருக்கிறேன். நீ பாக்கியம் நிறைந்தவனும், உயர்வானவனும் ஆவாய். நான் உன்னிடம் மன்னிப்புக் கோருகிறேன்; உன்னிடம் மீளுகிறேன்.”

(பிறகு) ருகூவு செய்யும் போது:
“யா அல்லாஹ்! உனக்கே நான் ருகூவு செய்தேன்; உன்னையே நான் ஈமான் கொண்டேன்; உனக்கே நான் அடிபணிந்தேன். என் செவி, என் பார்வை, என் மூளை, என் எலும்பு, என் நரம்புகள் (ஆகிய அனைத்தும்) உனக்கு உள்ளச்சத்துடன் பணிந்தன” என்று கூறுவார்கள்.

(ருகூவிலிருந்து) தலையை உயர்த்தினால்:
“யா அல்லாஹ்! எங்கள் இறைவா! வானங்கள் நிரம்பவும், பூமி நிரம்பவும், இவ்விரண்டிற்கும் இடையே உள்ளவை நிரம்பவும், இதற்குப் பின் நீ நாடிய பொருட்கள் நிரம்பவும் உனக்கே புகழனைத்தும்” என்று கூறுவார்கள்.

ஸஜ்தா செய்யும்போது:
“யா அல்லாஹ்! உனக்கே நான் ஸஜ்தா செய்தேன்; உன்னையே ஈமான் கொண்டேன்; உனக்கே அடிபணிந்தேன். என் முகம், அதைப் படைத்து, அதை வடிவமைத்து, அதன் செவியையும் பார்வையையும் பிளந்து அமைத்தவனுக்கே ஸஜ்தா செய்தது. அழகிய படைப்பாளனாகிய அல்லாஹ் பாக்கியம் மிக்கவன்” என்று கூறுவார்கள்.

பிறகு அத்தஹிய்யாத் மற்றும் ஸலாம் கூறுவதற்கு இடையில் அவர்கள் கூறும் துஆக்களின் இறுதியில்:
“யா அல்லாஹ்! நான் முற்படுத்திச் செய்த (பாவத்)தையும், பிற்படுத்திச் செய்ததையும், மறைவாகச் செய்ததையும், பகிரங்கமாகச் செய்ததையும், நான் வரம்பு மீறிச் செய்ததையும், என்னை விட நீ எதை நன்கறிவாயோ அதையும் எனக்கு மன்னிப்பாயாக! நீயே (சிலரை) முற்படுத்துபவன்; (சிலரை) பிற்படுத்துபவன். உன்னைத் தவிர வணக்கத்திற்குரிய இறைவன் வேறு யாருமில்லை” என்று கூறுவார்கள்.

இதனை முஸ்லிம் அறிவிக்கிறார்கள்.

இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்களின் ஓர் அறிவிப்பில்:
“தீமை உன்னைச் சார்ந்ததல்ல; நீ யாருக்கு வழிகாட்டினாயோ அவரே நேர்வழி பெற்றவர். நான் உன்னைக் கொண்டே இருக்கிறேன்; உன்னிடமே மீளவும் இருக்கிறேன். உன்னிடமிருந்து (தப்பிக்க) உன்னிடமே தவிர வேறு புகலிடமும் இல்லை; வேறு ஒதுங்குமிடமும் இல்லை. நீ பாக்கியம் நிறைந்தவன்” என்று உள்ளது.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَنَسٍ: أَنَّ رَجُلًا جَاءَ فَدَخَلَ الصَّفَّ وَقد حفزه النَّفس فَقَالَ: الْحَمْدُ لِلَّهِ حَمْدًا كَثِيرًا طَيِّبًا مُبَارَكًا فِيهِ فَلَمَّا قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَاتَهُ قَالَ: «أَيُّكُمُ الْمُتَكَلِّمُ بِالْكَلِمَاتِ؟» فَأَرَمَّ الْقَوْمُ. فَقَالَ: «أَيُّكُمُ الْمُتَكَلِّمُ بِالْكَلِمَاتِ؟» فَأَرَمَّ الْقَوْمُ. فَقَالَ: «أَيُّكُمُ الْمُتَكَلِّمُ بِهَا فَإِنَّهُ لَمْ يَقُلْ بَأْسًا» فَقَالَ رَجُلٌ: جِئْتُ وَقَدْ حَفَزَنِي النَّفْسُ فَقَلْتُهَا. فَقَالَ: «لَقَدْ رَأَيْتُ اثْنَيْ عَشَرَ مَلَكًا يَبْتَدِرُونَهَا أَيُّهُمْ يرفعها» . رَوَاهُ مُسلم
அனஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

ஒரு மனிதர் வந்து (தொழுகை) வரிசையில் நுழைந்தார். அவருக்கு மூச்சிரைத்துக் கொண்டிருந்தது. அவர், **"அல்ஹம்து லில்லாஹி ஹம்தன் கஸீரன் தய்யிபன் முபாரகன் ஃபீஹி"** என்று கூறினார்.
(பொருள்: அல்லாஹ்வுக்கே எல்லாப் புகழும் உரித்தாகட்டும்; அதிகமான, தூய்மையான, அருள் வளம் (பரக்கத்) நிறைந்த புகழாக அது அமையட்டும்).

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தங்கள் தொழுகையை முடித்ததும், "இந்த வார்த்தைகளைப் பேசியவர் உங்களில் யார்?" என்று கேட்டார்கள். மக்கள் மௌனமாக இருந்தனர். (மீண்டும்), "இந்த வார்த்தைகளைப் பேசியவர் உங்களில் யார்?" என்று கேட்டார்கள். மக்கள் மௌனமாக இருந்தனர். பிறகு, "அதைப் பேசியவர் உங்களில் யார்? (சொல்லுங்கள்), ஏனெனில் அவர் தவறாக எதையும் கூறவில்லை" என்று கூறினார்கள்.

அப்போது ஒரு மனிதர், "நான் வந்தபோது எனக்கு மூச்சு வாங்கியது; அதனால் நான் அதனைச் சொன்னேன்" என்றார். அதற்கு அவர்கள், "பன்னிரண்டு வானவர்கள் அதனை யார் (அல்லாஹ்விடம்) உயர்த்திச் செல்வது என்பதில் தங்களுக்குள் போட்டியிடுவதை நான் கண்டேன்" என்று கூறினார்கள்.

இதை முஸ்லிம் அறிவிக்கின்றார்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
باب ما يقرأ بعد التكبير - الفصل الثاني
தக்பீருக்குப் பிறகு ஓதப்படுவது என்ன - பிரிவு 2
وَعَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذْ افْتَتَحَ الصَّلَاةَ قَالَ: «سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ وَتَبَارَكَ اسْمُكَ وَتَعَالَى جَدُّكَ وَلَا إِلَهَ غَيْرُكَ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ وَأَبُو دَاوُد
وَرَوَاهُ ابْنُ مَاجَهْ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ وَقَالَ التِّرْمِذِيُّ: هَذَا حَدِيثٌ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ حَدِيثِ حَارِثَةَ وَقَدْ تُكُلِّمَ فِيهِ مِنْ قِبَلِ حفظه
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுகையைத் தொடங்கும்போது, **«சுப்ஹானகல்லாஹும்ம வபிஹம்திக, வதபாரகஸ்முக, வதஆலா ஜத்துக, வலா இலாஹ ஃகைருக»** (அல்லாஹ்வே! நீயே தூயவன்; உன்னையே புகழ்கிறேன்; உனது பெயர் பாக்கியம் மிக்கது; உனது மகத்துவம் உயர்ந்தது; உன்னைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை) என்று கூறுவார்கள்.

இதனை திர்மிதீ மற்றும் அபூதாவூத் ஆகியோர் அறிவித்துள்ளார்கள். மேலும் இப்னு மாஜா அவர்கள் இதனை அபூ ஸயீத் (ரழி) அவர்களிடமிருந்து அறிவித்துள்ளார்கள். திர்மிதீ அவர்கள், “இது ஹாரிதாவிடமிருந்து மட்டுமே நாம் அறிந்த ஒரு ஹதீஸ் ஆகும். மேலும் அவரது நினைவாற்றல் குறித்து விமர்சிக்கப்பட்டுள்ளது” என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ், ஸஹீஹ் (அல்பானீ)
صَحِيحٌ, صَحِيح (الألباني)
وَعَن جُبَير بن مطعم: أَنَّهُ رَأَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي صَلَاةً قَالَ: «اللَّهُ أَكْبَرُ كَبِيرًا اللَّهُ أَكْبَرُ كَبِيرًا اللَّهُ أَكْبَرُ كَبِيرًا وَالْحَمْدُ لِلَّهِ كَثِيرًا وَالْحَمْدُ لِلَّهِ كَثِيرًا وَالْحَمْدُ لِلَّهِ كَثِيرًا وَسُبْحَان الله بكرَة وَأَصِيلا» ثَلَاثًا «أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ مِنْ نَفْخِهِ وَنَفْثَهِ وَهَمْزَهِ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَابْنُ مَاجَهْ إِلَّا أَنَّهُ لَمْ يَذْكُرْ: «وَالْحَمْدُ لِلَّهِ كَثِيرًا» . وَذَكَرَ فِي آخِرِهِ: «مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ» وَقَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ: نَفْخُهُ الْكِبْرُ وَنَفْثُهُ الشِّعْرُ وهمزه الموتة
ஜுபைர் பின் முத்இம் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு தொழுகையில் (பின்வருமாறு) கூறுவதை நான் கண்டேன்:

"அல்லாஹு அக்பர் கபீரா, அல்லாஹு அக்பர் கபீரா, அல்லாஹு அக்பர் கபீரா; வல்ஹம்து லில்லாஹி கதீரா, வல்ஹம்து லில்லாஹி கதீரா, வல்ஹம்து லில்லாஹி கதீரா; வஸுப்ஹானல்லாஹி புக்ரதன் வஅஸீலா" (என்று மூன்று முறையும்);

"அவூது பில்லாஹி மினஷ் ஷைத்தானி மின் நஃப்கிஹி, வநஃப்திஹி, வஹம்ஸிஹி" (என்றும் கூறினார்கள்).

இதனை அபூதாவூத் மற்றும் இப்னு மாஜா ஆகியோர் பதிவு செய்துள்ளனர். எனினும் இப்னு மாஜா (தம் அறிவிப்பில்), "வல்ஹம்து லில்லாஹி கதீரா" என்பதைக் குறிப்பிடவில்லை. மேலும் அதன் இறுதியில் "மினஷ் ஷைத்தானிர் ரஜீம்" (விரட்டப்பட்ட ஷைத்தானிடமிருந்து) என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்கள்.

உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நஃப்க்" என்பது பெருமை; "நஃப்த்" என்பது கவிதை; "ஹம்ஸ்" என்பது பைத்தியம் (ஆகும்).

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَن سَمُرَة بن جُنْدُب: أَنَّهُ حَفِظَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَكْتَتَيْنِ: سَكْتَةً إِذَا كَبَّرَ وَسَكْتَةً إِذَا فَرَغَ مِنْ قِرَاءَةِ (غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلَا الضَّالّين) فَصَدَّقَهُ أُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وروى التِّرْمِذِيّ وَابْن مَاجَه والدارمي نَحوه
ஸமுரா இப்னு ஜுன்துப் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து இரண்டு மௌனங்களை தாம் நினைவுகூர்ந்ததாகக் கூறினார்கள்; ஒன்று, அவர்கள் தக்பீர் கூறும்போது, மற்றொன்று, ‘கைரில் மக்லூபி அலைஹிம் வலழ் ழால்லீன்’ என்பதை ஓதி முடித்தபோது. உபய் இப்னு கஅப் (ரழி) அவர்கள் இக்கூற்றை உறுதிப்படுத்தினார்கள்.

அபூ தாவூத் அவர்கள் இதை அறிவித்துள்ளார்கள்; மேலும் திர்மிதீ, இப்னு மாஜா மற்றும் தாரிமீ அவர்களும் இதைப் போன்ற ஒன்றை அறிவித்துள்ளார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا نَهَضَ مِنَ الرَّكْعَة الثَّانِيَة استفتح الْقِرَاءَة ب «الْحَمد لله رب الْعَالمين» وَلَمْ يَسْكُتْ. هَكَذَا فِي صَحِيحِ مُسْلِمٍ. وَذَكَرَهُ الْحُمَيْدِيُّ فِي أَفْرَادِهِ وَكَذَا صَاحِبُ الْجَامِعِ عَنْ مُسلم وَحده
அபூ ஹுரைரா (ரழி) கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இரண்டாவது ரக்அத்திலிருந்து எழுந்தபோது, மௌனமாக இருக்காமல் “அல்ஹம்து லில்லாஹி ரப்பில் ஆலமீன்” என்று ஓதுதலைத் தொடங்கினார்கள்.

முஸ்லிமின் ஸஹீஹில் இவ்வாறு இடம்பெற்றுள்ளது.

முஸ்லிம் அவர்கள் மட்டும் அறிவித்து, புகாரீ அவர்கள் அறிவிக்காத ஹதீஸ்களில் ஒன்றாக இதை அல்-ஹுமைதீ அவர்கள் குறிப்பிட்டுள்ளார்கள். அல்-ஜாமிஇன் நூலாசிரியரும் (இப்னுல் அதீர்) அவ்வாறே முஸ்லிம் அவர்களிடமிருந்து மட்டும் என குறிப்பிட்டுள்ளார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
باب ما يقرأ بعد التكبير - الفصل الثالث
தக்பீருக்குப் பிறகு ஓதப்படுவது என்ன - பிரிவு 3
عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا اسْتَفْتَحَ الصَّلَاةَ كَبَّرَ ثُمَّ قَالَ: «إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ لَا شَرِيكَ لَهُ وَبِذَلِكَ أَمَرْتُ وَأَنَا مِنَ الْمُسلمين اللَّهُمَّ اهدني لِأَحْسَنِ الْأَعْمَالِ وَأَحْسَنِ الْأَخْلَاقِ لَا يَهْدِي لِأَحْسَنِهَا إِلَّا أَنْتَ وَقِنِي سَيِّئَ الْأَعْمَالِ وَسَيِّئَ الْأَخْلَاقِ لَا يَقِي سَيِّئَهَا إِلَّا أَنْتَ» . رَوَاهُ النَّسَائِيُّ
ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் தொழுகையைத் தொடங்கியபோது தக்பீர் கூறுவார்கள்; பிறகு (பின்வரும் துஆவை) கூறுவார்கள்:

**“இன்ன ஸலாதீ வநுஸுகீ வமஹ்யாய வமமாதி லில்லாஹி ரப்பில் ஆலமீன். லா ஷரீக்க லஹு வபிதாலிக்க உமிர்த்து வஅன மினல் முஸ்லிமீன். அல்லாஹும்ம இஹ்தினீ லிஅஹ்ஸனில் அஃமாலி வஅஹ்ஸனில் அக்லாக்கி லா யஹ்தீ லிஅஹ்ஸனிஹா இல்லா அன்த்த. வகினீ ஸய்யிஅல் அஃமாலி வஸய்யிஅல் அக்லாக்கி லா யகீ ஸய்யிஅஹா இல்லா அன்த்த.”**

“நிச்சயமாக எனது தொழுகையும், எனது தியாகமும், எனது வாழ்வும், எனது மரணமும் அகிலங்களின் இறைவனான அல்லாஹ்வுக்கே உரியன. அவனுக்கு யாதொரு இணையுமில்லை. இவ்வாறே நான் கட்டளையிடப்பட்டுள்ளேன்; மேலும் நான் முஸ்லிம்களில் ஒருவன் ஆவேன். யா அல்லாஹ்! நற்செயல்களுக்கும், நற்குணங்களுக்கும் எனக்கு வழிகாட்டுவாயாக. அவற்றின் மிகச் சிறந்தவற்றின் பக்கம் உன்னைத் தவிர வேறு எவரும் வழிகாட்ட முடியாது. மேலும் தீய செயல்களிலிருந்தும், தீய குணங்களிலிருந்தும் என்னைப் பாதுகாப்பாயாக. அவற்றின் தீயவற்றிலிருந்து உன்னைத் தவிர வேறு எவரும் பாதுகாக்க முடியாது.”

(நூல்: நஸயீ)

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَن مُحَمَّد بن مسلمة قَالَ: إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا قَامَ يُصَلِّي تَطَوُّعًا قَالَ: «اللَّهُ أَكْبَرُ وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْض حَنِيفا مُسلما وَمَا أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ» . وَذَكَرَ الْحَدِيثَ مِثْلَ حَدِيثِ جَابِرٍ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ: «وَأَنَا مِنَ الْمُسْلِمِينَ» . ثُمَّ قَالَ: «اللَّهُمَّ أَنْتَ الْمَلِكُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحَانَكَ وَبِحَمْدِكَ» ثُمَّ يَقْرَأُ. رَوَاهُ النَّسَائِيّ
முஹம்மத் பின் மஸ்லமா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் உபரியான தொழுகைக்காக நின்றால், “அல்லாஹு அக்பர்! வஜ்ஜஹ்த்து வஜ்ஹிய லில்லதீ ஃபதரஸ் ஸமாவாதி வல்அர்ள ஹனீஃபன் முஸ்லிமன் வமா அன மினல் முஷ்ரிகீன்” என்று கூறுவார்கள். ஜாபிர் (ரழி) அவர்களின் ஹதீஸைப் போன்றே இதையும் அவர் குறிப்பிட்டார். ஆனால் அதில் “வஅன மினல் முஸ்லிமீன்” என்று கூறினார்கள். பிறகு, “அல்லாஹும்ம அன்தல் மலிகு லா இலாஹ இல்லா அன்த சுப்ஹானக வபிஹம்திக” என்று கூறுவார்கள். பிறகு (குர்ஆனை) ஓதுவார்கள். இதனை நஸாயீ அறிவித்துள்ளார்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
باب القراءة في الصلاة - الفصل الأول
தொழுகையின் போது ஓதப்படுவது என்ன - பிரிவு 1
عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا صَلَاةَ لمن لم يقْرَأ بِفَاتِحَة الْكتاب» وَفِي رِوَايَةٍ لِمُسْلِمٍ: «لِمَنْ لَمْ يَقْرَأْ بِأُمِّ الْقُرْآن فَصَاعِدا»
உபாதா பின் அஸ்-ஸாமித் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "யார் ‘ஃபாத்திஹத்துல் கிதாப்’ ஓதவில்லையோ, அவருக்குத் தொழுகை இல்லை" என்று கூறினார்கள்.
முஸ்லிமின் ஓர் அறிவிப்பில், "யார் ‘உம்முல் குர்ஆன்’ மற்றும் அதனோடு கூடுதலாகவும் ஓதவில்லையோ (அவருக்குத் தொழுகை இல்லை)" என்று உள்ளது.

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ صَلَّى صَلَاةً لَمْ يَقْرَأْ فِيهَا بِأُمِّ الْقُرْآنِ فَهِيَ خِدَاجٌ ثَلَاثًا غَيْرُ تَمَامٍ» فَقِيلَ لِأَبِي هُرَيْرَةَ: إِنَّا نَكُون وَرَاء الإِمَام فَقَالَ اقْرَأْ بِهَا فِي نَفْسِكَ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «قَالَ اللَّهُ تَعَالَى قَسَمْتُ الصَّلَاةَ بَيْنِي وَبَيْنَ عَبْدِي نِصْفَيْنِ وَلِعَبْدِي مَا سَأَلَ فَإِذَا قَالَ الْعَبْدُ (الْحَمد لله رب الْعَالمين) قَالَ اللَّهُ تَعَالَى حَمِدَنِي عَبْدِي وَإِذَا قَالَ (الرَّحْمَن الرَّحِيم) قَالَ اللَّهُ تَعَالَى أَثْنَى عَلَيَّ عَبْدِي وَإِذَا قَالَ (مَالك يَوْم الدّين) قَالَ مجدني عَبدِي وَقَالَ مرّة فوض إِلَيّ عَبدِي فَإِذا قَالَ (إياك نعْبد وَإِيَّاك نستعين) قَالَ هَذَا بَيْنِي وَبَيْنَ عَبْدِي وَلِعَبْدِي مَا سَأَلَ فَإِذَا قَالَ (اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ صِرَاطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلَا الضَّالّين) قَالَ هَذَا لِعَبْدِي وَلِعَبْدِي مَا سَأَلَ» . رَوَاهُ مُسلم
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “யாரேனும் ஒரு தொழுகையைத் தொழுது, அதில் உம்முல் குர்ஆனை (அல்ஃபாத்திஹா அத்தியாயத்தை) ஓதவில்லையென்றால், அது குறையுடையதாகும் (இதை மூன்று முறை கூறினார்கள்) மேலும் முழுமையற்றதாகும்.”

அப்போது அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்களிடம், “நாங்கள் இமாமுக்குப் பின்னால் இருக்கிறோமே?” என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர், “அதை உனக்குள் ஓதிக்கொள். ஏனெனில், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறுவதை நான் கேட்டிருக்கிறேன்:

அல்லாஹ் கூறினான்: “தொழுகையை (அல்ஃபாத்திஹாவை) எனக்கும் என் அடியானுக்கும் இடையில் இரு பாதிகளாகப் பிரித்துள்ளேன். என் அடியான் கேட்டது அவனுக்குக் கிடைக்கும்.
அடியான் **‘அல்ஹம்து லில்லாஹி ரப்பில் ஆலமீன்’** என்று கூறும்போது, அல்லாஹ் ‘என் அடியான் என்னைப் புகழ்ந்துவிட்டான்’ என்று கூறுகிறான்.
அவன் **‘அர்ரஹ்மானிர் ரஹீம்’** என்று கூறும்போது, அல்லாஹ் ‘என் அடியான் என்னைப் போற்றிவிட்டான்’ என்று கூறுகிறான்.
அவன் **‘மாலிகி யவ்மித் தீன்’** என்று கூறும்போது, அல்லாஹ் ‘என் அடியான் என்னை மகிமைப்படுத்திவிட்டான்’ என்று கூறுகிறான். (மேலும் ஒரு முறை, ‘என் அடியான் தன் காரியத்தை என்னிடம் ஒப்படைத்துவிட்டான்’ என்றும் கூறினான்).
அவன் **‘இய்யாக நஃபுது வஇய்யாக நஸ்தஈன்’** என்று கூறும்போது, அல்லாஹ் ‘இது எனக்கும் என் அடியானுக்கும் இடையே உள்ளது. என் அடியான் கேட்டது அவனுக்குக் கிடைக்கும்’ என்று கூறுகிறான்.
பிறகு அவன் **‘இஹ்தினஸ் ஸிராதல் முஸ்தகீம், ஸிராதல்லதீன அன்அம்த அலைஹிம் கைரில் மக்ளூபி அலைஹிம் வலல் ளால்லீன்’** என்று கூறும்போது, அல்லாஹ் ‘இது என் அடியானுக்கு உரியது. என் அடியான் கேட்டது அவனுக்குக் கிடைக்கும்’ என்று கூறுகிறான்.”

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَنْ أَنَسٍ: أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبا بكر وَعمر رَضِي الله عَنْهُمَا كَانُوا يَفْتَتِحُونَ الصَّلَاةَ بِ «الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالمين» ) رَوَاهُ مُسلم
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்களும், அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களும், உமர் (ரழி) அவர்களும், "அல்ஹம்து லில்லாஹி ரப்பில் ஆலமீன்" என்பதைக் கொண்டு தொழுகையை ஆரம்பிப்பார்கள்.

இதை முஸ்லிம் அறிவிக்கின்றார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " إِذَا أَمَّنَ الْإِمَامُ فَأَمِّنُوا فَإِنَّهُ مَنْ وَافَقَ تَأْمِينُهُ تَأْمِينَ الْمَلَائِكَةِ غُفِرَ لَهُ مَا تقدم من ذَنبه) وَفِي رِوَايَةٍ قَالَ: " إِذَا قَالَ الْإِمَامُ: (غَيْرِ المغضوب عَلَيْهِم وَلَا الضَّالّين) فَقُولُوا: آمِينَ فَإِنَّهُ مَنْ وَافَقَ قَوْلُهُ قَوْلَ الْمَلَائِكَةِ غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ ". هَذَا لَفْظُ الْبُخَارِيِّ وَلِمُسْلِمٍ نَحْوُهُ وَفِي أُخْرَى لِلْبُخَارِيِّ قَالَ: «إِذَا أَمَّنَ الْقَارِئُ فَأَمِّنُوا فَإِنَّ الْمَلَائِكَةَ تُؤَمِّنُ فَمَنْ وَافَقَ تَأْمِينُهُ تَأْمِينَ الْمَلَائِكَةِ غفر لَهُ مَا تقدم من ذَنبه»
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

“இமாம் ‘ஆமீன்’ கூறும்போது நீங்களும் ‘ஆமீன்’ கூறுங்கள். ஏனெனில் எவருடைய ‘ஆமீன்’ (கூறுதல்) வானவர்களின் ‘ஆமீன்’ (கூறுதலோடு) ஒத்துப்போகிறதோ, அவருடைய முந்தைய பாவங்கள் மன்னிக்கப்படும்.”

மற்றோர் அறிவிப்பில் அவர்கள் கூறினார்கள்: “இமாம், ‘கைரில் மக்ளூபி அலைஹிம் வலழ் ழால்லீன்’ என்று கூறும்போது, நீங்கள் ‘ஆமீன்’ கூறுங்கள். ஏனெனில், எவருடைய சொல் வானவர்களின் சொல்லோடு ஒத்துப்போகிறதோ, அவருடைய முந்தைய பாவங்கள் மன்னிக்கப்படும்.” இது புகாரியின் வாசகமாகும்; முஸ்லிமிலும் இது போன்றே வந்துள்ளது.

புகாரியின் மற்றொரு அறிவிப்பில் அவர்கள் கூறினார்கள்: “ஓதுபவர் ‘ஆமீன்’ கூறும்போது நீங்களும் ‘ஆமீன்’ கூறுங்கள். ஏனெனில் நிச்சயமாக வானவர்களும் ‘ஆமீன்’ கூறுகின்றனர். ஆகவே எவருடைய ‘ஆமீன்’ (கூறுதல்) வானவர்களின் ‘ஆமீன்’ (கூறுதலோடு) ஒத்துப்போகிறதோ, அவருடைய முந்தைய பாவங்கள் மன்னிக்கப்படும்.”

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ أَبِي مُوسَى الْأَشْعَرِيِّ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " إِذَا صَلَّيْتُمْ فَأَقِيمُوا صُفُوفَكُمْ ثُمَّ لِيَؤُمَّكُمْ أَحَدُكُمْ فَإِذَا كَبَّرَ فكبروا وَإِذ قَالَ (غير المغضوب عَلَيْهِم وَلَا الضَّالّين) فَقُولُوا آمِينَ يُجِبْكُمُ اللَّهُ فَإِذَا كَبَّرَ وَرَكَعَ فَكَبِّرُوا وَارْكَعُوا فَإِنَّ الْإِمَامَ يَرْكَعُ قَبْلَكُمْ وَيَرْفَعُ قبلكُمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «فَتِلْكَ بِتِلْكَ» قَالَ: «وَإِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ فَقُولُوا اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ يسمع الله لكم» . رَوَاهُ مُسلم
وَفِي رِوَايَةٍ لَهُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَقَتَادَةَ: «وَإِذا قَرَأَ فأنصتوا»
அபூ மூஸா அல்-அஷ்அரீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்; அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

“நீங்கள் தொழும்போது, உங்கள் வரிசைகளை நேராக்குங்கள். பிறகு உங்களில் ஒருவர் உங்களுக்கு இமாமாக இருக்கட்டும். அவர் தக்பீர் கூறும்போது நீங்களும் தக்பீர் கூறுங்கள். அவர் **‘கைரில் மக்ளூபி அலைஹிம் வலழ் ழால்லீன்’** என்று கூறும்போது நீங்கள் **‘ஆமீன்’** கூறுங்கள்; அல்லாஹ் உங்களுக்குப் பதிலளிப்பான்.

அவர் தக்பீர் கூறி ருகூஃ செய்யும்போது, நீங்களும் தக்பீர் கூறி ருகூஃ செய்யுங்கள். ஏனெனில், இமாம் உங்களுக்கு முன்பாக ருகூஃ செய்கிறார்; உங்களுக்கு முன்பாக (தலையை) உயர்த்துகிறார்.” பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “அது அதற்கு ஈடானதாகும்” என்று கூறினார்கள்.

(மேலும்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “அவர் **‘சமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதா’** என்று கூறும்போது, நீங்கள் **‘அல்லாஹும்ம ரப்பனா லகல் ஹம்து’** என்று கூறுங்கள்; அல்லாஹ் உங்களுக்குச் செவிசாய்ப்பான்.”
(நூல்: முஸ்லிம்)

அபூ ஹுரைரா (ரழி) மற்றும் கதாதா (ரழி) வழியாக வரும் முஸ்லிமின் மற்றொரு அறிவிப்பில், “அவர் ஓதும்போது மௌனமாக இருங்கள்” என்று இடம்பெற்றுள்ளது.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ், ஸஹீஹ் (அல்பானீ)
صَحِيح, صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي قَتَادَةَ قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يقْرَأ فِي الظُّهْرِ فِي الْأُولَيَيْنِ بِأُمِّ الْكِتَابِ وَسُورَتَيْنِ وَفِي الرَّكْعَتَيْنِ الْأُخْرَيَيْنِ بِأُمِّ الْكِتَابِ وَيُسْمِعُنَا الْآيَةَ أَحْيَانًا وَيطول فِي الرَّكْعَة الأولى مَا لَا يطول فِي الرَّكْعَةِ الثَّانِيَةِ وَهَكَذَا فِي الْعَصْرِ وَهَكَذَا فِي الصُّبْح
அபூ கதாதா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், லுஹர் தொழுகையின் முதல் இரண்டு ரக்அத்களில் நபி (ஸல்) அவர்கள் உம்முல் கிதாபையும் இரண்டு சூராக்களையும் ஓதுவார்கள்; கடைசி இரண்டு ரக்அத்களில் உம்முல் கிதாபை ஓதுவார்கள். மேலும், எங்களுக்கு கேட்கும் அளவுக்கு சில சமயங்களில் ஆயத்தை சப்தமாக ஓதுவார்கள்.

அவர்கள் இரண்டாவது ரக்அத்தை விட முதல் ரக்அத்தை நீட்டுவார்கள்; அஸர் மற்றும் சுப்ஹு தொழுகைகளிலும் இவ்வாறே செய்வார்கள்.

(புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்.)
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ: كُنَّا نَحْزُرُ قِيَامَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ فَحَزَرْنَا قِيَامَهُ فِي الرَّكْعَتَيْنِ الْأُولَيَيْنِ مِنَ الظُّهْرِ قَدْرَ قِرَاءَةِ (الم تَنْزِيلُ) السَّجْدَةِ - وَفِي رِوَايَةٍ: فِي كُلِّ رَكْعَةٍ قَدْرَ ثَلَاثِينَ آيَةً - وَحَزَرْنَا قِيَامَهُ فِي الْأُخْرَيَيْنِ قَدْرَ النّصْف من ذَلِك وحزرنا قِيَامَهُ فِي الرَّكْعَتَيْنِ الْأُولَيَيْنِ مِنَ الْعَصْرِ عَلَى قَدْرِ قِيَامِهِ فِي الْأُخْرَيَيْنِ مِنَ الظُّهْرِ وَفِي الْأُخْرَيَيْنِ مِنَ الْعَصْرِ عَلَى النِّصْفِ مِنْ ذَلِكَ. رَوَاهُ مُسلم
அபூ ஸயீத் அல்-குத்ரீ (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், “நாங்கள் லுஹர் மற்றும் அஸர் தொழுகைகளில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எவ்வளவு நேரம் நிற்பார்கள் என்பதை மதிப்பிடுவோம், மேலும், முதல் இரண்டு ரக்அத்களில் அலிஃப் லாம் மீம் தன்ஸீல், அதாவது அஸ்-ஸஜ்தா* ஓதுவதற்கு ஆகும் நேரத்தை அவர்கள் எடுத்துக்கொண்டதாக நாங்கள் மதிப்பிட்டோம். (மற்றொரு அறிவிப்பில், “ஒவ்வொரு ரக்அத்திலும் முப்பது வசனங்களை ஓதுவதற்கு ஆகும் நேரத்தை எடுத்துக்கொள்வார்கள்” என்று உள்ளது.) கடைசி இரண்டு ரக்அத்களில் அதில் பாதி நேரம் நிற்பார்கள் என்றும்; லுஹருடைய கடைசி இரண்டு ரக்அத்களில் நின்ற நேரத்தைப் போன்றே அஸருடைய முதல் இரண்டு ரக்அத்களிலும் நிற்பார்கள் என்றும்; மேலும், அஸருடைய கடைசி இரண்டு ரக்அத்களில் அதில் பாதியளவு நிற்பார்கள் என்றும் நாங்கள் மதிப்பிட்டோம்.”

* அல்-குர்ஆன்; 32. இந்த சூரா முப்பது வசனங்களைக் கொண்டது.

இதை முஸ்லிம் அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْرَأُ فِي الظُّهْرِ ب (اللَّيْل إِذا يغشى) وَفِي رِوَايَةٍ بِ (سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى) وَفِي الْعَصْرِ نَحْوَ ذَلِكَ وَفِي الصُّبْحِ أَطْوَلَ من ذَلِك. رَوَاهُ مُسلم
ஜாபிர் இப்னு ஸமுரா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் லுஹர் தொழுகையில் “வல்லையிலி இதா யக்ஷா” (எனும் அத்தியாயத்தை) ஓதுவார்கள். (வேறொரு அறிவிப்பில் “ஸப்பிஹிஸ்ம ரப்பிகல் அஃலா” என வருகிறது). அஸ்ர் தொழுகையில் அதைப் போன்றும், சுபுஹ் தொழுகையில் அதை விட நீளமாகவும் ஓதுவார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْرَأُ فِي الْمَغْرِبِ بِ «الطُّورِ»
ஜுபைர் இப்னு முத்இம் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மஃரிப் தொழுகையில் அத்-தூர் அத்தியாயத்தை ஓதக் கேட்டதாகக் கூறினார்கள்.

* அல்-குர்ஆன்; 52

(புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்.)
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ أُمِّ الْفَضْلِ بِنْتِ الْحَارِثِ قَالَتْ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم يقْرَأ فِي الْمغرب ب (المرسلات عرفا)
உம்முல் ஃபள்ல் பின்த் அல்-ஹாரிஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மஃரிப் தொழுகையில் '(வல்) முர்ஸலாதி உர்ஃபா' ஓதுவதை நான் கேட்டேன்."

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ جَابِرٍ قَالَ: كَانَ مُعَاذُ يُصَلِّي مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ يَأْتِي فَيَؤُمُّ قَوْمَهُ فَصَلَّى لَيْلَةً مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْعِشَاءَ ثُمَّ أَتَى قَوْمَهُ فَأَمَّهُمْ فَافْتَتَحَ بِسُورَةِ الْبَقَرَةِ فَانْحَرَفَ رَجُلٌ فَسَلَّمَ ثُمَّ صَلَّى وَحْدَهُ وَانْصَرَفَ فَقَالُوا لَهُ أَنَافَقَتْ يَا فُلَانُ قَالَ لَا وَاللَّهِ وَلَآتِيَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فلأخبرنه فَأَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا أَصْحَابُ نَوَاضِحَ نَعْمَلُ بِالنَّهَارِ وَإِنَّ مُعَاذًا صَلَّى مَعَكَ الْعِشَاءَ ثُمَّ أَتَى قَوْمَهُ فَافْتَتَحَ بِسُورَةِ الْبَقَرَةِ فَأَقْبَلَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى مُعَاذٍ فَقَالَ: يَا مُعَاذُ أَفَتَّانٌ؟ أَنْتَ اقْرَأ: (الشَّمْس وَضُحَاهَا (وَالضُّحَى) (وَاللَّيْل إِذا يغشى) و (وَسبح اسْم رَبك الْأَعْلَى)
ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

முஆத் (ரழி) அவர்கள் நபிகளாருடன் (ஸல்) தொழுதுவிட்டு, பின்னர் வந்து தனது கூட்டத்தினருக்குத் தொழுகை நடத்துவார். ஒரு நாள் இரவு அவர் நபிகளாருடன் (ஸல்) இஷா தொழுகையைத் தொழுதுவிட்டு, பின்னர் தனது கூட்டத்தினரிடம் வந்து அவர்களுக்குத் தலைமை தாங்கினார். அவர் ‘சூரா அல்-பகரா’வைக் கொண்டு (தொழுகையை) ஆரம்பித்தார். அப்போது ஒரு மனிதர் விலகி, ஸலாம் கொடுத்து, பின்னர் தனியாகத் தொழுதுவிட்டுச் சென்றார்.

மக்கள் அவரிடம், "இன்னாரே, நீர் ஒரு நயவஞ்சகராகிவிட்டீரா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "இல்லை, அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! நான் நிச்சயமாக அல்லாஹ்வின் தூதரிடம் (ஸல்) சென்று இதைத் தெரிவிப்பேன்" என்று கூறினார்.

அவ்வாறே அவர் அல்லாஹ்வின் தூதரிடம் (ஸல்) சென்று, "அல்லாஹ்வின் தூதரே, நாங்கள் நீர் இறைக்கும் ஒட்டகங்களை உடையவர்கள்; பகலில் வேலை செய்கிறோம். முஆத் உங்களுடன் இஷா தொழுகையைத் தொழுத பிறகு, வந்து ‘சூரா அல்-பகரா’வைக் கொண்டு (தொழுகையை) ஆரம்பித்துவிட்டார்” என்று கூறினார்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் முஆத் (ரழி) அவர்களை நோக்கி, "முஆதே, நீர் (மக்களைக்) குழப்பத்தில் ஆழ்த்துபவரா? நீர் (தொழுவிக்கும்போது) ‘வஷ்ஷம்ஸி வளுஹாஹா’, ‘வளுஹா’, ‘வல்லைலி இதா யக்ஷா’ மற்றும் ‘ஸப்பிஹிஸ்ம ரப்பிகல் அஃலா’ ஆகியவற்றை ஓதுவீராக" என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَن الْبَراء قَالَ: سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يقْرَأ فِي الْعشَاء: (والتين وَالزَّيْتُون) وَمَا سَمِعت أحدا أحسن صَوتا مِنْهُ
அல்-பரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “நபி (ஸல்) அவர்கள் இஷா தொழுகையில் ‘வத்தீனி வஸ்ஸைத்தூன்’ என்று ஓதுவதை நான் கேட்டேன். அவர்களை விட அழகான குரலுடைய எவரையும் நான் கேட்டதில்லை.”

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْرَأُ فِي الْفَجْرِ ب (ق وَالْقُرْآن الْمجِيد) وَنَحْوِهَا وَكَانَتْ صَلَاتُهُ بَعْدُ تَخْفِيفًا. رَوَاهُ مُسْلِمٌ
ஜாபிர் இப்னு ஸமுரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் ஃபஜ்ர் தொழுகையில் "(காஃப் வல் குர்ஆனில் மஜீத்)" மற்றும் அது போன்றவற்றை ஓதுபவர்களாக இருந்தார்கள். மேலும் அதன் பிறகு அவர்களின் தொழுகை சுருக்கமாக இருந்தது.
இதை முஸ்லிம் அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَن عَمْرو بن حُرَيْث: أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يقْرَأ فِي الْفجْر (وَاللَّيْل إِذا عسعس) رَوَاهُ مُسلم
அம்ர் பின் ஹுரைஸ் (ரழி) அவர்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் ஃபஜ்ர் தொழுகையில், **'வல்லைலி இதா அஸ்அஸ்'** (விலகிச் செல்லும் இரவின் மீது சத்தியமாக) என்று ஓதக் கேட்டதாகக் கூறினார்கள்.
இதை முஸ்லிம் அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ السَّائِبِ قَالَ: صَلَّى لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الصُّبْحَ بِمَكَّةَ فَاسْتَفْتَحَ سُورَةَ (الْمُؤْمِنِينَ) حَتَّى جَاءَ ذِكْرُ مُوسَى وَهَارُونَ أَوْ ذِكْرُ عِيسَى أَخَذَتِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَعْلَةٌ فَرَكَعَ. رَوَاهُ مُسلم
அப்துல்லாஹ் இப்னு அஸ்-ஸாயிப் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மக்காவில் எங்களுக்கு சுப்ஹுத் தொழுகையை நடத்தினார்கள். அதில் அவர்கள் ஸூரா அல்-முஃமினூன்1-ஐ ஓதத் தொடங்கினார்கள். ஆனால், மூஸா (அலை) மற்றும் ஹாரூன் (அலை)2 பற்றிய குறிப்பு அல்லது ஈஸா (அலை)3 பற்றிய குறிப்பு வந்தபோது, அவர்களுக்கு இருமல் ஏற்பட்டு, அவர்கள் ருகூஃ செய்தார்கள்.

1. அல்-குர்ஆன்; 23. 2. வசனம் 45. 3. வசனம் 50.

இதை முஸ்லிம் அறிவிக்கின்றார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يقْرَأ فِي الْفجْر يَوْم الْجُمُعَة ب (الم تَنْزِيلُ) فِي الرَّكْعَةِ الْأُولَى وَفِي الثَّانِيَةِ (هَل أَتَى على الْإِنْسَان)
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் வெள்ளிக்கிழமை ஃபஜ்ருத் தொழுகையில் முதல் ரக்அத்தில் 'அலிஃப் லாம் மீம் தன்ஸீல்' என்பதையும், இரண்டாவது ரக்அத்தில் 'ஹல் அதா அலல் இன்ஸான்' என்பதையும் ஓதுவார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَن عبيد الله بن أبي رَافع قَالَ: اسْتَخْلَفَ مَرْوَانُ أَبَا هُرَيْرَةَ عَلَى الْمَدِينَةِ وَخَرَجَ إِلَى مَكَّةَ فَصَلَّى لَنَا أَبُو هُرَيْرَةَ الْجُمُعَةَ فَقَرَأَ سُورَةَ (الْجُمُعَةِ) فِي السَّجْدَةِ الْأُولَى وَفِي الْآخِرَة: (إِذا جَاءَك المُنَافِقُونَ) فَقَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يقْرَأ بهما يَوْم الْجُمُعَة. رَوَاهُ مُسلم
உபைதுல்லாஹ் இப்னு அபீ ராஃபி‘ அவர்கள் கூறினார்கள்:

மர்வான், அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்களை மதீனாவின் ஆளுநராக நியமித்துவிட்டு மக்காவிற்குச் சென்றார். அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் எங்களுக்கு ஜும்ஆ தொழுகையை நடத்தினார்கள். அதில் முதல் ரக்அத்தில் 'சூரா அல்-ஜுமுஆ'வையும், இரண்டாவது ரக்அத்தில் 'இதா ஜாஅகல் முனாஃபிகூன்' (நயவஞ்சகர்கள் உம்மிடம் வந்தால்) எனும் அத்தியாயத்தையும் ஓதினார்கள். பிறகு, "வெள்ளிக்கிழமையன்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இவ்விரண்டையும் ஓதுவதை நான் கேட்டுள்ளேன்" என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْرَأُ فِي الْعِيدَيْنِ وَفِي الْجُمُعَةِ بِ (سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى) و (هَل أَتَاك حَدِيث الغاشية) قَالَ: وَإِذَا اجْتَمَعَ الْعِيدُ وَالْجُمُعَةُ فِي يَوْمٍ وَاحِدٍ قَرَأَ بِهِمَا فِي الصَّلَاتَيْنِ. رَوَاهُ مُسلم
நுஃமான் பின் பஷீர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இரண்டு பெருநாட்களிலும் ஜுமுஆவிலும், ‘சப்பிஹிஸ்ம ரப்பிகல் அஃலா’ மற்றும் ‘ஹல் அதாக ஹதீஸுல் காஷியா’ ஆகியவற்றை ஓதுபவர்களாக இருந்தார்கள். பெருநாளும் ஜுமுஆவும் ஒரே நாளில் வந்தால், அவ்விரண்டு தொழுகைகளிலும் அவற்றையே அவர்கள் ஓதுவார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ: أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ سَأَلَ أَبَا وَاقِدٍ اللَّيْثِيَّ: (مَا كَانَ يَقْرَأُ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْأَضْحَى وَالْفِطْرِ؟ فَقَالَ: كَانَ يَقْرَأُ فِيهِمَا: ب (ق وَالْقُرْآن الْمجِيد) و (اقْتَرَبت السَّاعَة) رَوَاهُ مُسلم
உபய்துல்லாஹ் அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
உமர் இப்னுல் கத்தாப் (ரழி) அவர்கள், அபூ வாக்கித் அல்-லைசி (ரழி) அவர்களிடம், “ஈதுல் அழ்ஹா மற்றும் ஈதுல் ஃபித்ர் ஆகியவற்றில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எதை ஓதுவார்கள்?” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், “நபி (ஸல்) அவர்கள் அவ்விரண்டிலும் ‘காஃப் வல் குர்ஆனில் மஜீத்’ மற்றும் ‘இக்தரபதிஸ் ஸாஅத்’ ஆகியவற்றை ஓதுவார்கள்” என்று பதிலளித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَرَأَ فِي رَكْعَتَيِ الْفَجْرِ: (قُلْ يَا أَيهَا الْكَافِرُونَ) و (قل هُوَ الله أحد) رَوَاهُ مُسلم
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஃபஜ்ருடைய இரண்டு ரக்அத்களில் “(குல் யா அய்யுஹல் காஃபிரூன்)” மற்றும் “(குல் ஹுவல்லாஹு அஹத்)” ஆகியவற்றை ஓதினார்கள்.
இதனை முஸ்லிம் அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم يقْرَأ فِي رَكْعَتي الْفَجْرِ: (قُولُوا آمَنَّا بِاللَّهِ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْنَا) وَالَّتِي فِي آلِ عِمْرَانَ (قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَى كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ) رَوَاهُ مُسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஃபஜ்ரு தொழுகையின் இரண்டு ரக்அத்களிலும், “கூறுங்கள்: நாங்கள் அல்லாஹ்வையும், எங்களுக்கு அருளப்பட்டதையும் நம்பிக்கை கொண்டோம்,” மற்றும் ஆலு இம்ரான் அத்தியாயத்தில் உள்ள, “கூறுவீராக: வேதத்தையுடையோரே! எங்களுக்கும் உங்களுக்கும் இடையே பொதுவான ஒரு விஷயத்தின் பக்கம் வாருங்கள்,” ஆகிய வசனங்களை ஓதுவார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
باب القراءة في الصلاة - الفصل الثاني
தொழுகையின் போது ஓதப்படுவது என்ன - பிரிவு 2
عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَفْتَتِحُ صَلَاتَهُ بِ (بِسم الله الرَّحْمَن الرَّحِيم) رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيثٌ لَيْسَ إِسْنَادُهُ بِذَاكَ
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “பிஸ்மில்லாஹிர் ரஹ்மானிர் ரஹீம்” என்று (ஓதி) தமது தொழுகையைத் தொடங்குவார்கள்.
இதை திர்மிதீ அறிவித்து, “இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடர் (இஸ்நாத்) அவ்வளவு வலுவானதல்ல” என்று கூறியுள்ளார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஆய்வு முழுமையடையவில்லை (அல்பானி)
لم تتمدراسته (الألباني)
وَعَن وَائِل بن حجر قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم يقْرَأ: (غير المغضوب عَلَيْهِم وَلَا الضَّالّين) فَقَالَ: آمِينَ مَدَّ بِهَا صَوْتَهُ. رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَأَبُو دَاوُد والدارمي وَابْن مَاجَه
வாயில் இப்னு ஹுஜ்ர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், ‘(கைரில் மக்ளூபி அலைஹிம் வலழ்ழால்லீன்)’ என்று ஓதிவிட்டு, ‘ஆமீன்’ என்று தமது சப்தத்தை நீட்டிக் கூறியதை நான் கேட்டேன்.”

இதை திர்மிதீ, அபூ தாவூத், தாரிமீ மற்றும் இப்னு மாஜா ஆகியோர் அறிவித்துள்ளனர்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَن أبي زُهَيْر النميري قَالَ: خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتِ يَوْمٍ فَأَتَيْنَا عَلَى رَجُلٍ قَدْ أَلَحَّ فِي الْمَسْأَلَةِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: أَوْجَبَ إِنْ خَتَمَ ". فَقَالَ: رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ: بِأَيِّ شَيْءٍ يَخْتِمُ؟ قَالَ: «بآمين» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
அபூ ஸுஹைர் அந்-நுமைரி (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நாங்கள் ஒரு நாள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் வெளியே சென்றோம். அப்போது விடாப்பிடியாகப் பிரார்த்தனை செய்துகொண்டிருந்த ஒரு மனிதரை நாங்கள் வந்தடைந்தோம். நபி (ஸல்) அவர்கள், "இவர் (பிரார்த்தனையை) முத்திரையிட்டால், (சொர்க்கத்தை) உறுதியாக்கிக்கொண்டார்" என்று கூறினார்கள். மக்களில் ஒருவர், "எதைக் கொண்டு முத்திரையிட வேண்டும்?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், "‘ஆமீன்’ என்பதைக் கொண்டு" என்று பதிலளித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ: إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى الْمَغْرِبَ بِسُورَةِ (الْأَعْرَافِ) فَرَّقَهَا فِي رَكْعَتَيْنِ. رَوَاهُ النَّسَائِيّ
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் சூரா அல்-அஃராஃப் (அல்குர்ஆன்; 7) அத்தியாயத்தை இரண்டு ரக்அத்களில் பிரித்து மஃரிப் தொழுகையைத் தொழுதார்கள்.

நஸாயீ இதை அறிவிக்கின்றார்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ قَالَ: كُنْتُ أَقُودُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَاقَتَهُ فِي السَّفَرِ فَقَالَ لِي: «يَا عُقْبَةُ أَلَا أُعَلِّمُكَ خَيْرَ سُورَتَيْنِ قُرِئَتَا؟» فَعَلَّمَنِي (قُلْ أَعُوذُ بِرَبّ الفلق) و (قل أَعُود بِرَبّ النَّاس) قَالَ: فَلَمْ يَرَنِي سَرَرْتُ بِهِمَا جَدًّا فَلَمَّا نَزَلَ لِصَلَاةِ الصُّبْحِ صَلَّى بِهِمَا صَلَاةَ الصُّبْحِ لِلنَّاسِ فَلَمَّا فَرَغَ الْتَفَتَ إِلَيَّ فَقَالَ: «يَا عُقْبَةَ كَيْفَ رَأَيْتَ؟» . رَوَاهُ أَحْمَدُ وَأَبُو دَاوُد وَالنَّسَائِيّ
உக்பா பின் ஆமிர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நான் ஒரு பயணத்தில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் பெண் ஒட்டகத்தை அவர்களுக்கு வழிநடத்திச் சென்றபோது, அவர்கள் என்னிடம், "உக்பா! ஓதப்பட்டவற்றில் மிகச் சிறந்த இரண்டு அத்தியாயங்களை நான் உமக்குக் கற்றுக் கொடுக்கட்டுமா?" என்று கேட்டார்கள். பின்னர் அவர்கள் எனக்கு **"குல் அஊது பிரப்பில் ஃபலக்"** மற்றும் **"குல் அஊது பிரப்பின்ாஸ்"** ஆகியவற்றை கற்றுக் கொடுத்தார்கள். நான் அவற்றில் பெரும் மகிழ்ச்சியடையவில்லை என்பதை அவர்கள் கண்டார்கள். எனவே, அவர்கள் ஃபஜ்ர் தொழுகைக்காக இறங்கியபோது, ஃபஜ்ர் தொழுகையில் மக்களுக்குத் தலைமை தாங்கி அவ்விரண்டையும் ஓதினார்கள். அவர்கள் தொழுகையை முடித்ததும் என் பக்கம் திரும்பி, "உக்பா! எப்படி காண்கிறீர்?" என்று கேட்டார்கள்.

அஹ்மத், அபூ தாவூத் மற்றும் நஸாயீ ஆகியோர் இதனை அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْرَأُ فِي صَلَاةِ الْمَغْرِبِ لَيْلَةَ الْجُمُعَةِ: (قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ) و (قل هُوَ الله أحد) رَوَاهُ فِي شرح السّنة
وَرَوَاهُ ابْنُ مَاجَهْ عَنِ ابْنِ عُمَرَ إِلَّا أَنه لم يذكر «لَيْلَة الْجُمُعَة»
ஜாபிர் இப்னு ஸமுரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“நபி (ஸல்) அவர்கள் வியாழக்கிழமை மாலையில் மஃரிப் தொழுகையில் ‘குல் யா அய்யுஹல் காஃபிரூன்’ மற்றும் ‘குல் ஹுவல்லாஹு அஹத்’ ஆகியவற்றை ஓதுபவர்களாக இருந்தார்கள்.”
இது ஷரஹ் அஸ்-ஸுன்னாவில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. மேலும் இப்னு மாஜா அவர்கள் இதனை இப்னு உமர் (ரழி) அவர்களிடமிருந்து அறிவித்துள்ளார்கள்; ஆனால் அதில் ‘வியாழக்கிழமை மாலை’ என்பதைக் குறிப்பிடவில்லை.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ், ளஈஃப் (அல்பானி)
صَحِيح, ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ عَبْدُ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ: مَا أحصي مَا سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْرَأُ فِي الرَّكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْمَغْرِبِ وَفِي الرَّكْعَتَيْنِ قَبْلَ صَلَاةِ الْفَجْرِ: بِ (قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ) و (قل هوا لله أحد) رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
وَرَوَاهُ ابْنُ مَاجَهْ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ إِلَّا أَنه لم يذكر: «بعد الْمغرب»
அப்துல்லாஹ் இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், மஃரிப் தொழுகைக்குப் பிந்தைய இரண்டு ரக்அத்களிலும், ஃபஜ்ர் தொழுகைக்கு முந்தைய இரண்டு ரக்அத்களிலும் 'குல் யா அய்யுஹல் காஃபிரூன்' மற்றும் 'குல் ஹுவல்லாஹு அஹத்' என்று ஓதுவதை நான் கணக்கிட முடியாத அளவு செவியுற்றிருக்கிறேன்.
இதை திர்மிதீ பதிவு செய்துள்ளார்.
மேலும் இப்னு மாஜா இதனை அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் வாயிலாகப் பதிவு செய்துள்ளார். ஆனால் அதில் "மஃரிப் தொழுகைக்குப் பிறகு" என்பதை அவர் குறிப்பிடவில்லை.

ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன், ஸஹீஹ் (அல்-அல்பானி)
حسن, صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: مَا صَلَّيْتُ وَرَاءَ أَحَدٍ أَشْبَهَ صَلَاةً بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ فلَان. قَالَ سُلَيْمَان: صَلَّيْتُ خَلْفَهُ فَكَانَ يُطِيلُ الرَّكْعَتَيْنِ الْأُولَيَيْنِ مِنَ الظّهْر ويخفف الْأُخْرَيَيْنِ ويخفف الْعَصْر وَيَقْرَأُ فِي الْمَغْرِبِ بِقِصَارِ الْمُفَصَّلِ وَيَقْرَأُ فِي الْعِشَاءِ بِوَسَطِ الْمُفَصَّلِ وَيَقْرَأُ فِي الصُّبْحِ بِطِوَالِ الْمُفَصَّلِ. رَوَاهُ النَّسَائِيُّ وَرَوَى ابْنُ مَاجَهْ إِلَى ويخفف الْعَصْر
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“நான் இன்னாரை விட அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தொழுகையை மிகவும் ஒத்த தொழுகையுடைய வேறு எவருக்கும் பின்னால் தொழுததில்லை.”

சுலைமான் அவர்கள் கூறினார்கள்:
“நான் அவருக்குப் பின்னால் தொழுதேன். அவர் லுஹர் தொழுகையின் முதல் இரண்டு ரக்அத்களை நீட்டியும், கடைசி இரண்டைச் சுருக்கியும், அஸர் தொழுகையைச் சுருக்கியும், மஃரிப் தொழுகையில் ‘அல்-முஃபஸ்ஸல்’ அத்தியாயங்களிலிருந்து சிறிய சூராக்களை ஓதியும், இஷா தொழுகையில் ‘அல்-முஃபஸ்ஸல்’ அத்தியாயங்களிலிருந்து நடுத்தரமான சூராக்களை ஓதியும், சுப்ஹு தொழுகையில் ‘அல்-முஃபஸ்ஸல்’ அத்தியாயங்களிலிருந்து நீண்ட சூராக்களை ஓதியும் தொழுதார்.”

இதனை நஸாயீ அவர்கள் அறிவித்துள்ளார்கள். மேலும் இப்னு மாஜா அவர்கள் “அஸர் தொழுகையைச் சுருக்கியும்” என்பது வரை அறிவித்துள்ளார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حسن (الألباني)
وَعَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ قَالَ: كُنَّا خَلْفَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي صَلَاةِ الْفَجْرِ فَقَرَأَ فَثَقُلَتْ عَلَيْهِ الْقِرَاءَةُ فَلَمَّا فَرَغَ قَالَ: «لَعَلَّكُمْ تقرؤون خَلْفَ إِمَامِكُمْ؟» قُلْنَا: نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ. قَالَ: «لَا تَفْعَلُوا إِلَّا بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ فَإِنَّهُ لَا صَلَاةَ لِمَنْ لَمْ يَقْرَأْ بِهَا» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالتِّرْمِذِيُّ وَلِلنِّسَائِيِّ مَعْنَاهُ وَفِي رِوَايَةٍ لأبي دَاوُد قَالَ: «وَأَنا أَقُول مَالِي يُنَازعنِي الْقُرْآن؟ فَلَا تقرؤوا بِشَيْءٍ مِنَ الْقُرْآنِ إِذَا جَهَرْتُ إِلَّا بِأُمِّ الْقُرْآن»
உபாதா இப்னு அஸ்-ஸாமித் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நாங்கள் ஃபஜ்ருத் தொழுகையில் நபி (ஸல்) அவர்களுக்குப் பின்னால் இருந்தோம். அவர்கள் (குர்ஆனை) ஓதினார்கள்; அந்த ஓதுதல் அவர்களுக்குக் கடினமாகியது. அவர்கள் (தொழுகையை) முடித்ததும், “ஒருவேளை நீங்கள் உங்கள் இமாமுக்குப் பின்னால் ஓதுகிறீர்களா?” என்று கேட்டார்கள். நாங்கள், “ஆம், அல்லாஹ்வின் தூதரே” என்று கூறினோம். அதற்கு அவர்கள், “ஃபாத்திஹதுல் கிதாப் (அல்-ஃபாத்திஹா)வைத் தவிர வேறு எதையும் அவ்வாறு செய்யாதீர்கள். ஏனெனில், அதை ஓதாதவருக்குத் தொழுகை இல்லை” என்று கூறினார்கள்.

அபூ தாவூத் மற்றும் திர்மிதீ ஆகியோர் இதனைப் பதிவு செய்துள்ளனர். நஸாயீயிலும் இதே கருத்துள்ள ஹதீஸ் இடம்பெற்றுள்ளது.

அபூ தாவூத் அவர்களின் மற்றொரு அறிவிப்பில் அவர்கள் கூறினார்கள்: “ ‘எனக்கு என்ன நேர்ந்தது? குர்ஆன் (ஓதுவதில்) என்னுடன் போட்டியிடப்படுகிறதே!’ என்று நான் (எனக்குள்) கூறிக் கொண்டேன். எனவே நான் சப்தமிட்டு ஓதும்போது, உம்முல் குர்ஆனைத் தவிர குர்ஆனில் இருந்து வேறு எதையும் ஓதாதீர்கள்.”

ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حسن (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ انْصَرَفَ مِنْ صَلَاةٍ جَهَرَ فِيهَا بِالْقِرَاءَةِ فَقَالَ: «هَلْ قَرَأَ مَعِي أَحَدٌ مِنْكُمْ آنِفًا؟» فَقَالَ رَجُلٌ: نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ: " إِنِّي أَقُولُ: مَا لِي أُنَازَعُ الْقُرْآنَ؟ «. قَالَ فَانْتَهَى النَّاسُ عَنِ الْقِرَاءَةِ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيمَا جَهَرَ فِيهِ بِالْقِرَاءَةِ مِنَ الصَّلَوَاتِ حِينَ سَمِعُوا ذَلِكَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ» . رَوَاهُ مَالِكٌ وَأَحْمَدُ وَأَبُو دَاوُدَ وَالتِّرْمِذِيُّ وَالنَّسَائِيُّ وَرَوَى ابْنُ مَاجَهْ نَحْوَهُ
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் சப்தமாக ஓதித் தொழுத ஒரு தொழுகையை முடித்தபோது, "சற்று முன்பு உங்களில் யாராவது என்னுடன் சேர்ந்து ஓதினீர்களா?" என்று கேட்டார்கள். ஒரு மனிதர், "ஆம், அல்லாஹ்வின் தூதரே!" என்று கூறினார். அதற்கு அவர்கள், "(தொழுகையில்) குர்ஆன் ஓதுவதில் என்னிடம் ஏன் போட்டியிடப்படுகிறது? என்று நான் (எனக்குள்) எண்ணிக்கொண்டிருந்தேன்" என்றார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து மக்கள் இதைக் கேட்ட பிறகு, அவர் (ஸல்) அவர்கள் சப்தமாக ஓதும் தொழுகைகளில் அவருடன் சேர்ந்து ஓதுவதை நிறுத்திக் கொண்டார்கள்.
இதை மாலிக், அஹ்மத், அபூ தாவூத், திர்மிதீ மற்றும் நஸாயீ ஆகியோர் அறிவித்துள்ளனர்; இப்னு மாஜா இதே போன்ற ஒன்றை அறிவித்துள்ளார்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَن ابْن عمر والبياضي قَالَا: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ الْمُصَلِّيَ يُنَاجِي رَبَّهُ فَلْيَنْظُرْ مَا يُنَاجِيهِ بِهِ وَلَا يَجْهَرْ بَعْضُكُمْ عَلَى بَعْضٍ بِالْقُرْآنِ» . رَوَاهُ أَحْمد
இப்னு உமர் (ரழி) மற்றும் அல்-பயாதி (ரழி) ஆகியோர் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “நிச்சயமாகத் தொழுபவர் தம் இறைவனுடன் அந்தரங்கமாக உரையாடுகிறார். எனவே, அவர் எதைக் கொண்டு அவனிடம் உரையாடுகிறார் என்பதைச் சிந்திக்கட்டும். மேலும், குர்ஆனை ஓதுவதில் உங்களில் சிலர் மற்றவர்கள் மீது சப்தத்தை உயர்த்த வேண்டாம்.” (நூல்: அஹ்மத்)

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّمَا جُعِلَ الْإِمَامُ لِيُؤْتَمَّ بِهِ فَإِذَا كَبَّرَ فَكَبِّرُوا وَإِذَا قَرَأَ فَأَنْصِتُوا» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد وَالنَّسَائِيّ وَابْن مَاجَه
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "இமாம் பின்பற்றப்படுவதற்காகவே நியமிக்கப்படுகிறார், எனவே அவர் தக்பீர் கூறும்போது, நீங்களும் கூறுங்கள்; மேலும் அவர் ஓதும்போது, மௌனமாக செவியேற்றுங்கள்.”

இதை அபூ தாவூத், நஸாயீ மற்றும் இப்னு மாஜா ஆகியோர் அறிவித்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَنْ عَبْدُ اللَّهِ بْنِ أَبِي أَوْفَى قَالَ: جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: إِنِّي لَا أَسْتَطِيعُ أَنْ آخُذَ مِنَ الْقُرْآنِ شَيْئًا فَعَلِّمْنِي مَا يُجْزِئُنِي قَالَ: «قُلْ سُبْحَانَ اللَّهِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ وَلَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَاللَّهُ أَكْبَرُ وَلَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ» . قَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ هَذَا لِلَّهِ فَمَاذَا لِي؟ قَالَ: «قُلْ اللَّهُمَّ ارْحَمْنِي وَعَافِنِي وَاهْدِنِي وَارْزُقْنِي» . فَقَالَ هَكَذَا بِيَدَيْهِ وَقَبَضَهُمَا. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَمَّا هَذَا فَقَدَ مَلَأَ يَدَيْهِ مِنَ الْخَيْرِ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَانْتَهَتْ رِوَايَةُ النَّسَائِيِّ عِنْد قَوْله: «إِلَّا بِاللَّه»
அப்துல்லாஹ் இப்னு அபூ அவ்ஃபா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

ஒரு மனிதர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "என்னால் குர்ஆனிலிருந்து எதையும் (மனனம் செய்து) கொள்ள முடியவில்லை. எனவே எனக்குப் போதுமான ஒன்றை எனக்குக் கற்றுக் கொடுங்கள்" என்று கூறினார்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "**சுப்ஹானல்லாஹி, வல்ஹம்து லில்லாஹி, வலா இலாஹ இல்லல்லாஹு, வல்லாஹு அக்பர், வலா ஹவ்ல வலா குவ்வத்த இல்லா பில்லாஹ்**" (இதன் பொருள்: அல்லாஹ் தூயவன்; எல்லாப் புகழும் அல்லாஹ்வுக்கே; அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை; அல்லாஹ் மிகப் பெரியவன்; அல்லாஹ்வின் உதவியின்றி எந்த ஆற்றலும் சக்தியும் இல்லை) என்று கூறுமாறு கூறினார்கள்.

அதற்கு அந்த மனிதர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இது அல்லாஹ்வுக்கானது; எனக்கானது என்ன இருக்கிறது?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "**அல்லாஹும்மர் ஹம்னீ, வஆஃபினீ, வஹ்தினீ, வர்ஸுக்னீ**" (இதன் பொருள்: அல்லாஹ்வே! என் மீது கருணை காட்டுவாயாக, எனக்கு ஆரோக்கியம் தருவாயாக, எனக்கு நேர்வழி காட்டுவாயாக, எனக்கு வாழ்வாதாரம் வழங்குவாயாக) என்று கூறுமாறு கூறினார்கள்.

அம்மனிதர் (இதைக்கேட்டு) தனது இரு கைகளையும் இவ்வாறு குவித்து மூடிக்கொண்டார். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "இந்த மனிதர் தனது கைகளை நன்மையால் நிரப்பிவிட்டார்" என்று கூறினார்கள்.

இதை அபூதாவூத் அவர்கள் பதிவுசெய்துள்ளார்கள். மேலும் நஸாயீயின் அறிவிப்பு "இல்லா பில்லாஹ்" என்பதுடன் முடிவடைகிறது.

ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حسن (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا: أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: كَانَ إِذَا قَرَأَ (سبح اسْم رَبك الْأَعْلَى) قَالَ: (سُبْحَانَ رَبِّيَ الْأَعْلَى) رَوَاهُ أَحْمَدُ وَأَبُو دَاوُد
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள், "சப்பிஹிஸ்ம ரப்பிகள் அஃலா" (உமது மிக உயர்ந்த இறைவனின் பெயரைத் துதிப்பீராக) என்று ஓதியபோது, "ஸுப்ஹான ரப்பியல் அஃலா" என்று கூறினார்கள். இதனை அஹ்மத் மற்றும் அபூதாவூத் ஆகியோர் அறிவிக்கிறார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: من قَرَأَ مِنْكُم ب (التِّين وَالزَّيْتُون) فَانْتهى إِلَى (أَلَيْسَ الله بِأَحْكَم الْحَاكِمين) فَلْيَقُلْ: بَلَى وَأَنَا عَلَى ذَلِكَ مِنَ الشَّاهِدِينَ. وَمن قَرَأَ: (لَا أقسم بِيَوْم الْقِيَامَة) فَانْتَهَى إِلَى (أَلَيْسَ ذَلِكَ بِقَادِرٍ عَلَى أَن يحيي الْمَوْتَى) فَلْيَقُلْ بَلَى. وَمَنْ قَرَأَ (وَالْمُرْسَلَاتِ) فَبَلَغَ: (فَبِأَيِّ حَدِيث بعده يُؤمنُونَ) فَلْيَقُلْ: آمَنَّا بِاللَّهِ . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالتِّرْمِذِيُّ إِلَى قَوْلِهِ: (وَأَنَا عَلَى ذَلِكَ مِنَ الشَّاهِدِينَ)
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள் என அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"உங்களில் ஒருவர் 'வத்தீனி வஸ்ஸைத்தூன்' (அத்தி மற்றும் ஒலிவத்தின் மீது சத்தியமாக) என்று ஓதி, 'அலைஸல்லாஹு பிஅஹ்கமில் ஹாகிமீன்' (அல்லாஹ் நீதிபதிகளிலெல்லாம் மிகச் சிறந்த நீதிபதி இல்லையா?) என்ற வசனத்திற்கு வரும்போது, அவர் 'பலா! வஅன அலா தாலிக்க மினஷ் ஷாஹிதீன்' (ஆம்! நிச்சயமாக, அதற்குச் சாட்சி கூறுபவர்களில் நானும் ஒருவன்) என்று கூறட்டும்.

ஒருவர் 'லா உக்ஸிமு பியவ்மில் கியாமஹ்' (மறுமை நாளின் மீது நான் சத்தியம் செய்கிறேன்) என்று ஓதி, 'அலைஸ தாலிக பிகாதிரின் அலா அன் யுஹ்யியல் மவ்தா' (அவன் இறந்தவர்களை உயிர்ப்பிக்க ஆற்றலுடையவன் இல்லையா?) என்ற வசனத்திற்கு வரும்போது, அவர் 'பலா' (ஆம்! நிச்சயமாக) என்று கூறட்டும்.

மேலும் ஒருவர் 'வல் முர்ஸலாத்' (அனுப்பப்படுபவற்றின் மீது சத்தியமாக) என்று ஓதி, 'ஃபபி அய்யி ஹதீஸின் பஃதஹு யுஃமினூன்' (இதற்குப் பிறகு எந்தச் செய்தியைத்தான் அவர்கள் நம்புவார்கள்?) என்ற வசனத்திற்கு வரும்போது, அவர் 'ஆமன்னா பில்லாஹ்' (நாங்கள் அல்லாஹ்வை நம்புகிறோம்) என்று கூறட்டும்."

இதை அபூ தாவூத் அறிவித்துள்ளார். திர்மிதீயில் "வஅன அலா தாலிக்க மினஷ் ஷாஹிதீன்" (அதற்குச் சாட்சி கூறுபவர்களில் நானும் ஒருவன்) என்பது வரை இடம்பெற்றுள்ளது.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيفٌ (الألباني)
وَعَنْ جَابِرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى أَصْحَابه فَقَرَأَ عَلَيْهِم سُورَةَ الرَّحْمَنِ مِنْ أَوَّلِهَا إِلَى آخِرِهَا فَسَكَتُوا فَقَالَ: «لَقَدْ قَرَأْتُهَا عَلَى الْجِنِّ لَيْلَةَ الْجِنِّ فَكَانُوا أَحْسَنَ مَرْدُودًا مِنْكُمْ كُنْتُ كُلَّمَا أَتَيْتُ على قَوْله (فَبِأَي آلَاء رَبكُمَا تُكَذِّبَانِ) قَالُوا لَا بِشَيْءٍ مِنْ نِعَمِكَ رَبَّنَا نُكَذِّبُ فَلَكَ الْحَمْدُ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ
ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது தோழர்களிடம் வந்து, அவர்களுக்கு ‘ஸூரா அர்-ரஹ்மான்’ அத்தியாயத்தை அதன் ஆரம்பம் முதல் இறுதி வரை ஓதிக் காட்டினார்கள். அவர்கள் அமைதியாக இருந்தார்கள். பிறகு அவர்கள் கூறினார்கள்:

“நான் இதை ஜின்களுக்கு ‘லைலத்துல் ஜின்’ (ஜின்களின் இரவு) அன்று ஓதிக் காட்டினேன். அவர்கள் உங்களை விட சிறந்த முறையில் பதிலளித்தார்கள். நான் எப்போதெல்லாம் **‘ஃபபிஅய்யி ஆலாஇ ரப்பி குமா துகஃத்திபான்’** (ஆகவே, உங்கள் இறைவனின் அருட்கொடைகளில் எதனை நீங்கள் மறுப்பீர்கள்?) என்ற வசனத்தை ஓதினேனோ, அப்போதெல்லாம் அவர்கள், **‘லா பிஷையின் மின் நிஅமிக ரப்பனா நுகஃத்திபு ஃபலகல் ஹம்து’** (எங்கள் இறைவா! உனது அருட்கொடைகளில் எதையும் நாங்கள் மறுக்கவில்லை; உனக்கே எல்லாப் புகழும்) என்று கூறினார்கள்.”

திர்மிதீ இதை அறிவித்துள்ளார்கள், மேலும் இது ஒரு ஃகரீப் ஹதீஸ் என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حَسَنٌ (الألباني)
باب القراءة في الصلاة - الفصل الثالث
தொழுகையின் போது ஓதப்படுவது என்ன - பிரிவு 3
عَن معَاذ بن عبد الله الْجُهَنِيّ قَالَ: إِنَّ رَجُلًا مِنْ جُهَيْنَةَ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: قَرَأَ فِي الصُّبْح (إِذا زلزلت) فِي الرَّكْعَتَيْنِ كلتهما فَلَا أَدْرِي أَنَسِيَ أَمْ قَرَأَ ذَلِكَ عَمْدًا. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
முஆத் இப்னு அப்துல்லாஹ் அல்-ஜுஹனீ அவர்கள், ஜுஹைனாவைச் சேர்ந்த ஒருவர் (ரழி), அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் சுப்ஹுத் தொழுகையின் இரண்டு ரக்அத்களிலும் “இதா ஸுல்ஸிலத்” (எனும் அத்தியாயத்தை) ஓதக் கேட்டதாகவும், ஆனால் அவர்கள் (ஸல்) அதை மறந்து ஓதினார்களா அல்லது வேண்டுமென்றே ஓதினார்களா என்பது தனக்குத் தெரியாது என்றும் தன்னிடம் கூறியதாக அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ عُرْوَةَ قَالَ: إِنَّ أَبَا بَكْرٍ الصِّدِّيقَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ صَلَّى الصُّبْحَ فَقَرَأَ فِيهِمَا بِ (سُورَةِ الْبَقَرَةِ) فِي الرَّكْعَتَيْنِ كِلْتَيْهِمَا. رَوَاهُ مَالك
அபூபக்ர் அஸ்-ஸித்தீக் (ரழி) அவர்கள் சுப்ஹு தொழுகையைத் தொழுது, அதன் இரண்டு ரக்அத்களிலும் சூரா அல்-பகரா (அல்குர்ஆன்; 2) அத்தியாயத்தை ஓதினார்கள் என உர்வா அவர்கள் கூறினார்கள். இதை மாலிக் அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَن الفرافصة بن عُمَيْر الْحَنَفِيّ قَالَ: مَا أَخَذْتُ سُورَةَ يُوسُفَ إِلَّا مِنْ قِرَاءَةِ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ إِيَّاهَا فِي الصُّبْحِ وَمن كَثْرَة مَا كَانَ يُرَدِّدهَا. رَوَاهُ مَالك
அல்-ஃபராஃபிஸா இப்னு உமைர் அல்-ஹனஃபீ அவர்கள், உஸ்மான் இப்னு அஃப்பான் (ரழி) அவர்கள் காலைத் தொழுகையில் சூரா யூசுஃபை (அல்-குர்ஆன்; 12) அதிகமாகத் திரும்பத் திரும்ப ஓதிய காரணத்தால், அவர்கள் ஓதுவதைக் கேட்டு மாத்திரமே தாம் அதைக் கற்றுக்கொண்டதாகக் கூறினார்கள். இதை மாலிக் அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ عَبْدُ اللَّهِ بْنِ عَامِرِ بْنِ رَبِيعَةَ قَالَ: صلينَا وَرَاء عمر ابْن الْخطاب الصُّبْح فَقَرَأَ فيهمَا بِسُورَةِ يُوسُفَ وَسُورَةِ الْحَجِّ قِرَاءَةً بَطِيئَةً قِيلَ لَهُ: إِذًا لَقَدْ كَانَ يَقُومُ حِينَ يَطْلُعُ الْفجْر قَالَ: أجل. رَوَاهُ مَالك
அப்துல்லாஹ் பின் ஆமிர் பின் ரபீஆ (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நாங்கள் உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்களுக்குப் பின்னால் ஸுப்ஹுத் தொழுகையைத் தொழுதோம். அதில் அவர்கள் ஸூரா யூசுஃப் மற்றும் ஸூரா அல்ஹஜ் ஆகியவற்றை மெதுவாக ஓதினார்கள்." (இதைக் கேட்ட ஒருவர்,) "அப்படியென்றால், ஃபஜ்ர் உதயமாகும் போதே அவர் தொழுகைக்கு நின்றிருக்க வேண்டுமே?" என்று அவரிடம் கேட்டதற்கு, "ஆம்" என்று அவர் பதிலளித்தார். இதை மாலிக் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَ: مَا مِنَ الْمُفَصَّلِ سُورَةٌ صَغِيرَةٌ وَلَا كَبِيرَةٌ إِلَّا قَدْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَؤُمُّ بِهَا النَّاسَ فِي الصَّلَاة الْمَكْتُوبَة. رَوَاهُ مَالك
அம்ர் இப்னு ஷுஐப் (ரஹ்) அவர்கள் தனது தந்தையின் வாயிலாகத் தனது பாட்டனார் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாக அறிவிக்கிறார்கள்: “ ‘அல்-முஃபஸ்ஸல்’ பகுதியில் உள்ள சிறிய அல்லது பெரிய சூராக்களில், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மக்களுக்குக் கடமையான தொழுகையில் இமாமத் செய்யும்போது ஓதுவதை நான் கேட்டிராத எந்தச் சூராவும் இல்லை.”
இதை மாலிக் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவித்துள்ளார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيفٌ (الألباني)
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ: قَرَأَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي صَلَاةِ الْمَغْرِبِ بِ (حم الدُّخَانِ) رَوَاهُ النَّسَائِيّ مُرْسلا
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மஃரிப் தொழுகையில் ஹா மீம் அத்-துகான் (அல்குர்ஆன்; 44) அத்தியாயத்தை ஓதியதாக அப்துல்லாஹ் இப்னு உத்பா இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்.

இதை நஸாயீ அவர்கள் முர்ஸல் வடிவத்தில் அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : முர்ஸல் ஹஸன் (அல்பானி)
مُرْسل حسن (الألباني)
باب الركوع - الفصل الأول
வணக்கம் - பிரிவு 1
عَنْ أَنَسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَقِيمُوا الرُّكُوعَ وَالسُّجُودَ فَوَاللَّهِ إِنِّي لأَرَاكُمْ من بعدِي»
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “ருகூவையும் சுஜூதையும் முழுமையாகச் செய்யுங்கள், ஏனெனில், அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக, எனக்குப் பின்னாலுள்ள உங்களை நான் காண்கிறேன்” என்று கூறினார்கள். (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்.)
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنِ الْبَرَاءِ قَالَ: كَانَ رُكُوعُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَسُجُودُهُ وَبَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ وَإِذَا رَفَعَ مِنَ الرُّكُوعِ مَا خَلَا الْقيام وَالْقعُود قَرِيبا من السوَاء
அல்-பராஃ (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நபி (ஸல்) அவர்களின் ருகூஃ, அவர்களின் ஸஜ்தா, இரண்டு ஸஜ்தாக்களுக்கு இடையில் அமர்வது, மேலும் ருகூஃவிலிருந்து எழுந்திருப்பது ஆகியவை - (குர்ஆன் ஓதும்) நிற்கும் நிலை மற்றும் (அத்தஹிய்யாத்) அமரும் நிலையைத் தவிர - கிட்டத்தட்ட சமமாக இருந்தன."

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قَالَ: «سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ» قَامَ حَتَّى نَقُولَ: قَدْ أَوْهَمَ ثُمَّ يَسْجُدُ وَيَقْعُدُ بَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ حَتَّى نَقُولَ: قَدْ أوهم. رَوَاهُ مُسلم
அனஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் "ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ்" என்று கூறும்போது, அவர்கள் மறந்துவிட்டார்கள் என்று நாங்கள் கூறுமளவிற்கு நிற்பார்கள்; பின்னர் ஸஜ்தா செய்வார்கள். மேலும் இரு ஸஜ்தாக்களுக்கு இடையில், அவர்கள் மறந்துவிட்டார்கள் என்று நாங்கள் கூறுமளவிற்கு அமர்ந்திருப்பார்கள். (இதை முஸ்லிம் அறிவித்துள்ளார்).

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُكْثِرُ أَنْ يَقُولَ فِي رُكُوعِهِ وَسُجُودِهِ: «سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَبِحَمْدِكَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي» يَتَأَوَّلُ الْقُرْآن
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் தமது ருகூவிலும் ஸஜ்தாவிலும், **"சுப்ஹானகல்லாஹும்ம ரப்பனா வபிஹம்திக அல்லாஹும்மஃக்ஃபிர் லீ"** (அல்லாஹ்வே! எங்கள் இறைவா! நீ தூயவன். உன்னைப் போற்றுகிறேன். அல்லாஹ்வே! என்னை மன்னித்தருள்வாயாக!) என்று அதிகமாகக் கூறுவார்கள். (இதன் மூலம்) அவர்கள் குர்ஆனைச் செயல்படுத்தினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْهَا أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقُولُ فِي رُكُوعِهِ وَسُجُودِهِ: «سُبُّوحٌ قُدُّوسٌ رب الْمَلَائِكَة وَالروح» . رَوَاهُ مُسلم
நபி (ஸல்) அவர்கள் தமது ருகூவிலும் ஸஜ்தாவிலும், “ஸுப்பூஹுன், குத்தூஸுன், ரப்புல் மலாயிக்கதி வர்ரூஹ்” என்று கூறுபவர்களாக இருந்தார்கள் என அவர்கள் (ரழி) கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَلَا إِنِّي نُهِيتُ أَنْ أَقْرَأَ الْقُرْآنَ رَاكِعًا أَوْ سَاجِدًا فَأَمَّا الرُّكُوعُ فَعَظِّمُوا فِيهِ الرَّبَّ وَأَمَّا السُّجُودُ فَاجْتَهِدُوا فِي الدُّعَاءِ فَقَمِنٌ أَنْ يُسْتَجَابَ لَكُمْ» . رَوَاهُ مُسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறுவதாக அறிவித்தார்கள்: “அறிந்துகொள்ளுங்கள்! ருகூஃ செய்யும்போதும் அல்லது ஸஜ்தா செய்யும்போதும் குர்ஆனை ஓதுவதிலிருந்து நான் தடுக்கப்பட்டுள்ளேன். ஆகவே, ருகூஃவில் இறைவனை மகத்துவப்படுத்துங்கள்; ஸஜ்தாவில் பிரார்த்திப்பதில் முனைப்புடன் ஈடுபடுங்கள். ஏனெனில், உங்களுக்குப் பதிலளிக்கப்படுவதற்கு அது மிகவும் தகுதியானதாகும்.”

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: إِذَا قَالَ الْإِمَامُ: سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ فَقُولُوا: اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ فَإِنَّهُ مَنْ وَافَقَ قَوْلُهُ قَوْلَ الْمَلَائِكَةِ غُفِرَ لَهُ مَا تقدم من ذَنبه
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

இமாம், "ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ்" (தன்னைப் புகழ்பவரை அல்லாஹ் செவியேற்கிறான்) என்று கூறும்போது, "அல்லாஹும்ம ரப்பனா லகல் ஹம்த்" (யா அல்லாஹ்! எங்கள் இறைவனே! உனக்கே எல்லாப் புகழும்) என்று கூறுங்கள். ஏனெனில் எவருடைய கூற்று வானவர்களின் கூற்றுடன் ஒத்திருக்கிறதோ, அவருடைய முந்தைய பாவங்கள் மன்னிக்கப்படும்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَنْ عَبْدُ اللَّهِ بْنِ أَبِي أَوْفَى قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا رَفَعَ ظَهْرَهُ مِنَ الرُّكُوعِ قَالَ: «سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ مِلْءَ السَّمَاوَاتِ وَمِلْءَ الْأَرْضِ وَمِلْءَ مَا شِئْتَ من شَيْء بعد» . رَوَاهُ مُسلم
அப்துல்லாஹ் இப்னு அபூஅவ்ஃபா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ருகூவிலிருந்து தம் முதுகை உயர்த்தும்போது, **“சமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ்; அல்லாஹும்ம ரப்பனா லகல் ஹம்து, மில்அஸ் ஸமாவாதி வ மில்அல் அர்ழி, வ மில்அ மா ஷிஃத மின் ஷையின் பஅத்”** (பொருள்: “தன்னைப் புகழ்பவரை அல்லாஹ் செவியேற்கிறான். அல்லாஹ்வே! எங்கள் இறைவா! வானங்கள் நிரம்பவும், பூமி நிரம்பவும், இவற்றுக்குப் பின் நீ விரும்பும் யாவும் நிரம்பவும் உனக்கே புகழ் அனைத்தும்”) என்று கூறுவார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ قَالَ: «اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ مِلْءَ السَّمَاوَاتِ وَمِلْءَ الْأَرْضِ وَمِلْءَ مَا شِئْتَ مِنْ شَيْءٍ بَعْدُ أَهْلُ الثَّنَاءِ وَالْمَجْدِ أَحَقُّ مَا قَالَ الْعَبْدُ وَكُلُّنَا لَكَ عَبْدٌ اللَّهُمَّ لَا مَانِعَ لِمَا أَعْطَيْتَ وَلَا مُعْطِيَ لِمَا مَنَعْتَ وَلَا يَنْفَعُ ذَا الْجَدِّ مِنْكَ الْجد» . رَوَاهُ مُسلم
அபூ ஸயீத் அல்குத்ரீ (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ருகூவிலிருந்து தம் தலையை உயர்த்தியபோது பின்வருமாறு கூறுவார்கள்:

"அல்லாஹும்ம! ரப்பனா லகல் ஹம்து, மில்அஸ் ஸமாவாதி வமில்அல் அர்ளி, வமில்அ மா ஷிஃத மின் ஷையின் பஃது. அஹ்லஸ் ஸனாயி வல் மஜ்தி, அஹக்கு மா காலல் அப்து, வகுல்லுனா லக அப்து. அல்லாஹும்ம! லா மானிஅ லிமா அஃதைத்த, வலா முஃதிய லிமா மனஃத, வலா யன்ஃபவு தல் ஜத்தி மின்கல் ஜத்து"

(இதன் பொருள்): "யா அல்லாஹ்! எங்கள் இறைவா! வானங்கள் நிரம்பவும், பூமி நிரம்பவும், அவற்றிற்குப் பிறகு நீ நாடிய அனைத்தும் நிரம்பவும் புகழனைத்தும் உனக்கே உரியது. புகழுக்கும் கண்ணியத்திற்கும் உரியவனே! ஓர் அடியான் கூறியதிலேயே மிகத் தகுதியானது (இதுவே). நாங்கள் அனைவரும் உனக்கு அடிமைகளே. யா அல்லாஹ்! நீ கொடுத்ததைத் தடுப்பவர் எவருமில்லை; நீ தடுத்ததைக் கொடுப்பவர் எவருமில்லை; செல்வம் உடையவருக்கு, உன்னிடம் அவருடைய செல்வம் எந்தப் பயனும் அளிக்காது."

(முஸ்லிம்)

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعٍ قَالَ: كُنَّا نُصَلِّي وَرَاءَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرَّكْعَةِ قَالَ: «سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ» . فَقَالَ رَجُلٌ وَرَاءَهُ: رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ حَمْدًا كَثِيرًا طَيِّبًا مُبَارَكًا فِيهِ فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ: «مَنِ الْمُتَكَلِّمُ آنِفًا؟» قَالَ: أَنَا. قَالَ: «رَأَيْتُ بِضْعَةً وَثَلَاثِينَ مَلَكًا يَبْتَدِرُونَهَا أَيُّهُمْ يَكْتُبهَا أول» . رَوَاهُ البُخَارِيّ
ரிஃபாஆ பின் ராஃபிஃ (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களுக்குப் பின்னால் தொழுது கொண்டிருந்தோம். அவர்கள் ருகூவிலிருந்து தமது தலையை உயர்த்தியபோது, **“சமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ்”** (தன்னைப் புகழ்வோரின் புகழுரையை அல்லாஹ் கேட்கிறான்) என்று கூறினார்கள். அவர்களுக்குப் பின்னால் இருந்த ஒரு மனிதர், **“ரப்பனா வலக்கல் ஹம்த், ஹம்தன் கஸீரன் தய்யிபன் முபாரகன் ஃபீஹ்”** (எங்கள் இறைவா! உனக்கே எல்லாப் புகழும்; அதிகமான, தூய்மையான, பாக்கியம் நிறைந்த புகழ் (உனக்கே உரியது)) என்று கூறினார்.

அவர்கள் (தொழுகையை) முடித்ததும், “சற்று முன் பேசியவர் யார்?” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர் “நான் தான்” என்றார். அப்போது அவர்கள், “முப்பதுக்கும் மேற்பட்ட வானவர்கள், அதை தங்களில் யார் முதலில் பதிவு செய்வது என்று ஒருவரோடொருவர் போட்டியிடுவதை நான் கண்டேன்” என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
باب الركوع - الفصل الثاني
வணக்கம் - பிரிவு 2
عَنْ أَبِي مَسْعُودِ الْأَنْصَارِيِّ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا تُجْزِئُ صَلَاةُ الرَّجُلِ حَتَّى يُقِيمَ ظَهْرَهُ فِي الرُّكُوعِ وَالسُّجُودِ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالتِّرْمِذِيُّ وَالنَّسَائِيُّ وَابْنُ مَاجَهْ وَالدَّارِمِيُّ وَقَالَ التِّرْمِذِيُّ: هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
அபூ மஸ்ஊத் அல்-அன்சாரி (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "ஒரு மனிதன் தனது ருகூவிலும், ஸஜ்தாவிலும் தன் முதுகை நேராக நிலைநிறுத்தாத வரை, அவனது தொழுகை அவனுக்குப் போதுமானதாக ஆகாது" என்று கூறியதாக அறிவித்தார்கள்.

இதனை அபூ தாவூத், திர்மிதீ, நஸாயீ, இப்னு மாஜா மற்றும் தாரிமீ ஆகியோர் பதிவு செய்துள்ளனர், மேலும் திர்மிதீ அவர்கள் இது ஒரு ஹஸன் ஸஹீஹ் தரத்திலான ஹதீஸ் என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ قَالَ: لَمَّا نَزَلَتْ (فسبح باسم رَبك الْعَظِيم) قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «اجْعَلُوهَا فِي رُكُوعِكُمْ» فَلَمَّا نَزَلَتْ (سَبِّحِ اسْمَ رَبك الْأَعْلَى) قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «اجْعَلُوهَا فِي سُجُودِكُمْ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَابْن مَاجَه والدارمي
உக்பா இப்னு ஆமிர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “(ஃபஸப்பிஹ் பிஸ்மி ரப்பிகல் அளீம்)” (மகத்தான உம் இறைவனின் திருப்பெயரைத் துதிப்பீராக) என்று அருளப்பட்டபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “இதை உங்கள் ருகூஃவில் ஆக்கிக்கொள்ளுங்கள்” என்றார்கள். பிறகு “(ஸப்பிஹிஸ்ம ரப்பிகல் அஃலா)” (மிக்க மேலான உம் இறைவனின் திருப்பெயரைத் துதிப்பீராக) என்று அருளப்பட்டபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “இதை உங்கள் ஸஜ்தாவில் ஆக்கிக்கொள்ளுங்கள்” என்றார்கள். இதனை அபூ தாவூத், இப்னு மாஜா மற்றும் தாரிமீ ஆகியோர் அறிவித்துள்ளனர்.

ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حسن (الألباني)
وَعَنْ عَوْنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: إِذَا رَكَعَ أَحَدُكُمْ فَقَالَ فِي رُكُوعِهِ: سُبْحَانَ رَبِّيَ الْعَظِيمِ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ فَقَدْ تَمَّ رُكُوعُهُ وَذَلِكَ أَدْنَاهُ وَإِذَا سَجَدَ فَقَالَ فِي سُجُودِهِ سُبْحَانَ رَبِّيَ الْأَعْلَى ثَلَاثَ مَرَّاتٍ فَقَدْ تَمَّ سُجُودُهُ وَذَلِكَ أَدْنَاهُ . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَأَبُو دَاوُد ابْن مَاجَهْ. وَقَالَ التِّرْمِذِيُّ: لَيْسَ إِسْنَادُهُ بِمُتَّصِلٍ لِأَنَّ عونا لم يلق ابْن مَسْعُود
அவ்ன் இப்னு அப்துல்லாஹ் அவர்கள் இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கிறார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

உங்களில் ஒருவர் ருகூஃ செய்து, அதில் மூன்று முறை "சுப்ஹான ரப்பியல் அழீம்" என்று கூறினால், அவருடைய ருகூஃ பூரணமாகிவிட்டது; அதுவே அதன் குறைந்தபட்ச அளவாகும். அவர் ஸஜ்தா செய்து, அதில் மூன்று முறை "சுப்ஹான ரப்பியல் அஃலா" என்று கூறினால், அவருடைய ஸஜ்தா பூரணமாகிவிட்டது; அதுவே அதன் குறைந்தபட்ச அளவாகும்.

இதை திர்மிதீ, அபூ தாவூத் மற்றும் இப்னு மாஜா ஆகியோர் அறிவித்துள்ளார்கள், ஆனால் திர்மிதீ அவர்கள், அவ்ன் அவர்கள் இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்களை சந்திக்காததால், அதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் அறுபட்டது என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆய்வு செய்யப்படவில்லை (அல்பானி)
لم تتمّ دراسته (الألباني)
وَعَنْ حُذَيْفَةَ: أَنَّهُ صَلَّى مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَانَ يَقُولُ فِي رُكُوعِهِ: «سُبْحَانَ رَبِّيَ الْعَظِيمِ» وَفِي سُجُودِهِ: «سُبْحَانَ رَبِّيَ الْأَعْلَى» . وَمَا أَتَى عَلَى آيَةِ رَحْمَةٍ إِلَّا وَقَفَ وَسَأَلَ وَمَا أَتَى عَلَى آيَةِ عَذَابٍ إِلَّا وَقَفَ وَتَعَوَّذَ. رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَأَبُو دَاوُدَ وَالدَّارِمِيُّ وَرَوَى النَّسَائِيُّ وَابْنُ مَاجَهْ إِلَى قَوْلِهِ: «الْأَعْلَى» . وَقَالَ التِّرْمِذِيُّ: هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
ஹுதைஃபா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அவர்கள் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களுடன் தொழுதார்கள். அப்போது நபியவர்கள் தமது ருகூஃவில், **'சுப்ஹான ரப்பியல் அழீம்'** என்றும், தமது ஸஜ்தாவில், **'சுப்ஹான ரப்பியல் அஃலா'** என்றும் கூறுபவர்களாக இருந்தார்கள். கருணைக்குரிய ஒரு வசனத்தைக் கடந்து செல்லும் போது, அவர்கள் நிறுத்தி (அல்லாஹ்விடம்) கேட்பார்கள்; மேலும் தண்டனைக்குரிய ஒரு வசனத்தைக் கடந்து செல்லும் போது, அவர்கள் நிறுத்தி (அல்லாஹ்விடம்) பாதுகாப்புத் தேடுவார்கள்.

திர்மிதீ, அபூ தாவூத் மற்றும் தாரிமீ (ஆகியோர்) இதனை அறிவித்துள்ளார்கள்.
நஸாயீ மற்றும் இப்னு மாஜா (ஆகியோர்) **'அல்அஃலா'** என்பது வரை அறிவித்துள்ளார்கள்.
திர்மிதீ அவர்கள் இது ஒரு ஹஸன் ஸஹீஹ் ஹதீஸ் என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
باب الركوع - الفصل الثالث
வணக்கம் - பிரிவு 3
عَن عَوْف بن مَالك قَالَ: قُمْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا رَكَعَ مَكَثَ قَدْرَ سُورَةِ الْبَقَرَةِ وَيَقُولُ فِي رُكُوعِهِ: «سُبْحَانَ ذِي الْجَبَرُوتِ والملكوت والكبرياء وَالْعَظَمَة» . رَوَاهُ النَّسَائِيّ
அவ்ஃப் இப்னு மாலிக் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் நின்று (தொழுதேன்). அவர்கள் ருகூஃ செய்தபோது, ஸூரத்துல் பகராவை ஓதுவதற்கு ஆகும் நேரமளவிற்கு அதில் நிலைத்திருந்தார்கள். மேலும் தங்களின் ருகூஃவில், **‘ஸுப்ஹான தில் ஜபரூதி, வல் மலகூதி, வல் கிப்ரியாயி, வல் அழமதி’** என்று கூறினார்கள்.”
இதனை நஸாயீ அவர்கள் அறிவிக்கின்றார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنِ ابْنً جُبَيْرٍ قَالَ: سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُ: مَا صَلَّيْتُ وَرَاءَ أَحَدٍ بَعْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَشْبَهَ صَلَاةً بِصَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ هَذَا الْفَتَى يَعْنِي عُمَرَ بْنَ عَبْدِ الْعَزِيزِ قَالَ: قَالَ: فَحَزَرْنَا رُكُوعَهُ عَشْرَ تَسْبِيحَاتٍ وَسُجُودَهُ عَشْرَ تَسْبِيحَاتٍ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالنَّسَائِيّ
அனஸ் இப்னு மாலிக் (ரழி) அவர்கள், “அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்குப் பிறகு, இந்த இளைஞரின் தொழுகையைப் போன்று, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தொழுகையை மிகவும் ஒத்த தொழுகையுடைய எவருக்குப் பின்னாலும் நான் தொழுததில்லை” என்று கூறியதை தாம் கேட்டதாக இப்னு ஜுபைர் அவர்கள் கூறினார்கள். அந்த இளைஞர் என்பது உமர் இப்னு அப்துல் அஸீஸ் அவர்களைக் குறிக்கிறது.

மேலும் அவர், “நாங்கள் அவரது ருகூவை பத்து தஸ்பீஹ்கள் அளவும், அவரது ஸஜ்தாவை பத்து தஸ்பீஹ்கள் அளவும் என்று கணித்தோம்” எனக் கூறினார்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَن شَقِيق قَالَ: إِنَّ حُذَيْفَةَ رَأَى رَجُلًا لَا يُتِمُّ رُكُوعَهُ وَلَا سُجُودَهُ فَلَمَّا قَضَى صَلَاتَهُ دَعَاهُ فَقَالَ لَهُ حُذَيْفَةُ: مَا صَلَّيْتَ. قَالَ: وَأَحْسَبُهُ قَالَ: وَلَوْ مِتَّ مِتَّ عَلَى غَيْرِ الْفِطْرَةِ الَّتِي فطر الله مُحَمَّدًا صلى الله عَلَيْهِ وَسلم. رَوَاهُ البُخَارِيّ
ஷகீக் அவர்கள் கூறினார்கள்: ஹுதைஃபா (ரழி) அவர்கள், ஒருவர் தமது ருகூவையோ அல்லது ஸஜ்தாவையோ பூரணமாகச் செய்யாததைக் கண்டார்கள். அவர் தமது தொழுகையை முடித்ததும், ஹுதைஃபா (ரழி) அவர்கள் அவரை அழைத்து, "நீர் தொழவில்லை" என்று கூறினார்கள். மேலும், அவர் (ஹுதைஃபா) இவ்வாறு கூறியதாகவும் தாம் கருதுவதாக அறிவிப்பாளர் கூறினார்: “நீர் (இதே நிலையில்) இறந்துவிட்டால், முஹம்மது (ஸல்) அவர்களை அல்லாஹ் எந்த ‘ஃபித்ரா’ (இயற்கை நெறி)வின் மீது படைத்தானோ, அதற்கு மாற்றமானதின் மீதே நீர் மரணிப்பீர்.” இதனை புகாரி அவர்கள் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي قَتَادَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَسْوَأُ النَّاسِ سَرِقَةً الَّذِي يَسْرِقُ مِنْ صَلَاتِهِ» . قَالُوا: يَا رَسُولَ اللَّهِ وَكَيْفَ يَسْرِقُ مِنْ صَلَاتِهِ؟ قَالَ: لَا يتم ركوعها وَلَا سجودها ". رَوَاهُ أَحْمد
அபூ கதாதா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "மக்களிலேயே மிக மோசமான திருடன், தனது தொழுகையில் திருடுபவனே ஆவான்." (அதற்குத் தோழர்கள்,) "அல்லாஹ்வின் தூதரே! ஒருவன் தனது தொழுகையில் எவ்வாறு திருடுவான்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், “தனது ருகூவையும் ஸஜ்தாவையும் பரிபூரணமாகச் செய்யாமல் இருப்பதேயாகும்” என்று கூறினார்கள். இதை அஹ்மத் அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَن النُّعْمَان بن مرّة أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: مَا تَرَوْنَ فِي الشَّارِبِ وَالزَّانِي وَالسَّارِقِ؟ " وَذَلِكَ قَبْلَ أَنْ تُنْزَلَ فِيهِمُ الْحُدُودُ قَالُوا: اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ. قَالَ: «هُنَّ فَوَاحِشُ وَفِيهِنَّ عُقُوبَةٌ وَأَسْوَأُ السَّرِقَةِ الَّذِي يَسْرِقُ مِنْ صَلَاتِهِ» . قَالُوا: وَكَيف يسرق م صَلَاتِهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ؟ قَالَ: «لَا يُتِمُّ ركوعها وَلَا سجودها» . رَوَاهُ مَالك وَأحمد وروى الدَّارمِيّ نَحوه
அந்நுஃமான் பின் முர்ரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “மது அருந்துபவன், விபச்சாரம் செய்பவன் மற்றும் திருடன் ஆகியோர் குறித்து நீங்கள் என்ன கருதுகின்றீர்கள்?” என்று கேட்டார்கள். இது, அவர்கள் தொடர்பான தண்டனைகள் அருளப்படுவதற்கு முன்னால் (கேட்கப்பட்டதாகும்).

அதற்கு அவர்கள், “அல்லாஹ்வும் அவனது தூதருமே நன்கறிந்தவர்கள்” என்று கூறினர்.

அவர் (ஸல்) அவர்கள், “அவை மானக்கேடான செயல்களாகும்; அவற்றில் தண்டனையும் உண்டு. திருட்டுகளிலேயே மிக மோசமான திருட்டு என்பது, ஒருவன் தன் தொழுகையிலிருந்து திருடுவதாகும்” என்று கூறினார்கள்.

அவர்கள், “அல்லாஹ்வின் தூதரே! தொழுகையிலிருந்து எவ்வாறு திருடுவான்?” என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அவர் (ஸல்) அவர்கள், “அதன் ருகூவையும் சுஜூதையும் முழுமையாகச் செய்யாமல் இருப்பதே (ஆகும்)” என்று பதிலளித்தார்கள்.

இதை மாலிக் மற்றும் அஹ்மத் ஆகியோர் அறிவித்துள்ளார்கள்; தாரிமீ இதைப் போன்ற ஒன்றை அறிவித்துள்ளார்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
باب السجود وفضله - الفصل الأول
சிரம்பணிதல் மற்றும் அதன் சிறப்பு - பிரிவு 1
عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أُمِرْتُ أَنْ أَسْجُدَ عَلَى سَبْعَةِ أَعْظُمٍ عَلَى الْجَبْهَةِ وَالْيَدَيْنِ وَالرُّكْبَتَيْنِ وَأَطْرَافِ الْقَدَمَيْنِ وَلَا نَكْفِتَ الثِّيَاب وَلَا الشّعْر»
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “நான் ஏழு எலும்புகள் மீது ஸஜ்தா செய்யுமாறு கட்டளையிடப்பட்டுள்ளேன்: நெற்றி, கைகள், முழங்கால்கள் மற்றும் பாதங்களின் முனைகள். மேலும் ஆடையையோ முடியையோ மடக்கக் கூடாது.”

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «اعْتَدِلُوا فِي السُّجُودِ وَلَا يَبْسُطْ أَحَدُكُمْ ذِرَاعَيْهِ انْبِسَاطَ الْكَلْبِ»
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “நீங்கள் ஸஜ்தாச் செய்யும்போது நடுநிலையைக் கையாளுங்கள், மேலும் உங்களில் எவரும் தமது முன்னங்கைகளை நாயைப் போல தரையில் விரிக்க வேண்டாம்.” (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்.)
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: إِذَا سَجَدْتَ فضع كفيك وارفع مرفقيك رَوَاهُ مُسلم
அல்-பரா இப்னு ஆஸிப் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “நீங்கள் ஸஜ்தாச் செய்யும்போது, உங்கள் உள்ளங்கைகளைத் தரையில் வைத்து, உங்கள் முழங்கைகளை உயர்த்துங்கள்” என்று கூறியதாக அறிவித்தார்கள். முஸ்லிம் இதை அறிவித்தார்கள்.
وَعَن مَيْمُونَة قَالَتْ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا سَجَدَ جَافَى بَيْنَ يَدَيْهِ حَتَّى لَوْ أَنَّ بَهْمَةً أَرَادَتْ أَنْ تَمُرَّ تَحْتَ يَدَيْهِ مرت. هَذَا لفظ أبي دَاوُد كَمَا صَرَّحَ فِي شَرْحِ السُّنَّةِ بِإِسْنَادِهِ وَلِمُسْلِمٍ بِمَعْنَاهُ: قَالَتْ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا سجد لوشاءت بهمة أَن تمر بَين يَدَيْهِ لمرت
மைமூனா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் ஸஜ்தா செய்தபோது, ஒரு ஆட்டுக்குட்டி அவர்களின் கைகளுக்குக் கீழ் கடந்து செல்லுமளவிற்கு, தமது கைகளை விலாப்புறங்களிலிருந்து மிகவும் அகலமாக வைத்திருந்தார்கள். இது அபூதாவூதின் அறிவிப்பாகும், இதை பகவி அவர்கள் தமது இஸ்னாத்துடன் ஷரஹ் அஸ்-ஸுன்னா வில் விளக்கியுள்ளார்கள்.

முஸ்லிமில் இதே போன்ற கருத்து இடம்பெற்றுள்ளது:
அவர்கள் கூறினார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் ஸஜ்தா செய்தபோது, ஒரு ஆட்டுக்குட்டி அவர்களின் கைகளுக்கு இடையில் கடந்து செல்ல விரும்பியிருந்தால், அவ்வாறு செய்திருக்க முடியும்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَالِكٍ بن بُحَيْنَة قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا سَجَدَ فَرَّجَ بَيْنَ يَدَيْهِ حَتَّى يَبْدُوَ بَيَاض إبطَيْهِ
அப்துல்லாஹ் இப்னு மாலிக் இப்னு புஹைனா* (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் ஸஜ்தாச் செய்யும்போது அவர்களுடைய அக்குள்களின் வெண்மை தெரியும் அளவுக்கு தம் கரங்களை விரிப்பார்கள்.

* புஹைனா என்பவர் அப்துல்லாஹ்வின் தாயார் ஆவார்.

(புஹாரி மற்றும் முஸ்லிம்.)
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ فِي سُجُودِهِ: «اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ذَنْبِي كُلَّهُ دِقَّهُ وَجِلَّهُ وَأَوَّلَهُ وَآخره وعلانيته وسره» . رَوَاهُ مُسلم
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் தமது ஸஜ்தாவில், “அல்லாஹும்மஃக்ஃபிர் லீ தன்பீ குல்லஹு, திக்கஹு வஜில்லஹு, வஅவ்வலஹு வஆகிரஹு, வஅலானியத்தஹு வஸிர்ரஹு” (யா அல்லாஹ்! என் பாவங்கள் அனைத்தையும், சிறியதையும் பெரியதையும், முதலாவதையும் கடைசியானதையும், வெளிப்படையானதையும் இரகசியமானதையும் மன்னிப்பாயாக) என்று கூறுவார்கள். இதை முஸ்லிம் அறிவிக்கிறார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ: فَقَدْتُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْلَةً مِنَ الْفِرَاشِ فَالْتَمَسْتُهُ فَوَقَعَتْ يَدِي عَلَى بَطْنِ قَدَمَيْهِ وَهُوَ فِي الْمَسْجِدِ وَهُمَا مَنْصُوبَتَانِ وَهُوَ يَقُولُ: «اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِرِضَاكَ مِنْ سَخْطِكَ وَبِمُعَافَاتِكَ مِنْ عُقُوبَتِكَ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْكَ لَا أُحْصِي ثَنَاءً عَلَيْكَ أَنْتَ كَمَا أَثْنَيْتَ عَلَى نَفسك» . رَوَاهُ مُسلم
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

ஒரு நாள் இரவு நான் படுக்கையில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைக் காணவில்லை. நான் அவர்களைத் தேடியபோது, என்னுடைய கை அவர்களின் பாதங்களின் உள்ளங்கால்களில் பட்டது. அப்போது அவர்கள் (தொழுமிடத்தில்) தம் பாதங்களை நாட்டி வைத்திருந்தார்கள். மேலும் அவர்கள் (பின்வருமாறு) கூறிக்கொண்டிருந்தார்கள்:

**"அல்லாஹும்ம இன்னீ அஊது பி(ரி)ளாக்க மின் ஸக(த்)திக்க, வபிமுஆஃபாத்திக்க மின் உகூபத்திக்க, வஅஊது பிக்க மின்க்க, லா உஹ்ஸீ ஸனாஅன் அலைக்க, அன்த்த கமா அஸ்னைத்த அலா நஃப்ஸிக்க."**

(பொருள்): "யா அல்லாஹ்! உன்னுடைய கோபத்திலிருந்து உன்னுடைய திருப்தியைக் கொண்டு நான் பாதுகாப்புத் தேடுகிறேன். உன்னுடைய தண்டனையிலிருந்து உன்னுடைய மன்னிப்பைக் கொண்டு (பாதுகாப்புத் தேடுகிறேன்). உன்னிடமிருந்து உன்னிடமே நான் பாதுகாப்புத் தேடுகிறேன். உனக்குரிய புகழை என்னால் கணக்கிட முடியாது. நீ உன்னைப் புகழ்ந்து கொண்டவாறே இருக்கின்றாய்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَقْرَبُ مَا يَكُونُ الْعَبْدُ مِنْ رَبِّهِ وَهُوَ ساجد فَأَكْثرُوا الدُّعَاء» . رَوَاهُ مُسلم
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “ஓர் அடியான் தன் இறைவனிடம் மிக நெருக்கமாக இருப்பது, அவன் ஸஜ்தா செய்யும் நிலையில் இருக்கும்போதுதான். ஆகவே, அதிகமாகப் பிரார்த்தனை செய்யுங்கள்” என்று கூறியதாக அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள். இதனை முஸ்லிம் அவர்கள் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: إِذَا قَرَأَ ابْنُ آدَمَ السَّجْدَةَ فَسَجَدَ اعْتَزَلَ الشَّيْطَانُ يَبْكِي يَقُولُ: يَا وَيْلَتِي أُمِرَ ابْنُ آدَمَ بِالسُّجُودِ فَسَجَدَ فَلَهُ الْجَنَّةُ وَأُمِرْتُ بِالسُّجُودِ فَأَبَيْتُ فَلِيَ النَّارُ . رَوَاهُ مُسْلِمٌ
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

“ஆதமுடைய மகன் ஸஜ்தா(விற்குரிய வசனத்)தை ஓதி, ஸஜ்தாச் செய்தால் ஷைத்தான் அழுதுகொண்டே ஒதுங்கிச் சென்று, ‘எனக்குக் கேடுதான்! ஆதமுடைய மகன் ஸஜ்தாச் செய்யக் கட்டளையிடப்பட்டான்; அவனும் ஸஜ்தாச் செய்தான். எனவே, அவனுக்குச் சொர்க்கம் உண்டு. நானோ ஸஜ்தாச் செய்யக் கட்டளையிடப்பட்டேன்; ஆனால் நான் மறுத்துவிட்டேன். எனவே, எனக்கு நரகம்தான்’ என்று கூறுகிறான்.”

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَن ربيعَة بن كَعْب قَالَ: كُنْتُ أَبِيتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَتَيْتُهُ بِوَضُوئِهِ وَحَاجَتِهِ فَقَالَ لِي: «سَلْ» فَقُلْتُ: أَسْأَلُكَ مُرَافَقَتَكَ فِي الْجَنَّةِ. قَالَ: «أَو غير ذَلِكَ؟» . قُلْتُ هُوَ ذَاكَ. قَالَ: «فَأَعِنِّي عَلَى نَفسك بِكَثْرَة السُّجُود» . رَوَاهُ مُسلم
ரபீஆ பின் கஅப் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நான் ஒருநாள் இரவு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் இருந்தேன். நான் அவர்களுக்கு உளூச் செய்வதற்கான தண்ணீரையும், இதர தேவைகளையும் கொண்டு வந்தபோது, அவர்கள் என்னிடம், '(உனக்கு வேண்டியதை)க் கேள்' என்று கூறினார்கள்.

நான், "சொர்க்கத்தில் உங்களுடன் தோழமை கொள்ள வேண்டுகிறேன்" என்று கூறினேன்.

அவர்கள், "வேறு ஏதேனும் தேவையா?" என்று கேட்டார்கள். நான், "அது மட்டும்தான்" என்று பதிலளித்தேன். அப்போது அவர்கள், "அப்படியானால், நீ அதிகம் ஸஜ்தா (சிரவணக்கம்) செய்வதன் மூலம், உனக்காக (இதைப் பெற்றுத் தருவதற்கு) எனக்கு உதவுவாயாக" என்று கூறினார்கள்.

இதை முஸ்லிம் அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ مَعْدَانَ بْنِ طَلْحَةَ قَالَ: لَقِيتُ ثَوْبَانَ مَوْلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقلت: أَخْبِرْنِي بِعَمَلٍ أَعْمَلُهُ يُدْخِلُنِي اللَّهُ بِهِ الْجَنَّةَ فَسَكَتَ ثُمَّ سَأَلْتُهُ فَسَكَتَ ثُمَّ سَأَلْتُهُ الثَّالِثَةَ فَقَالَ: سَأَلْتُ عَنْ ذَلِكَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: «عَلَيْكَ بِكَثْرَةِ السُّجُودِ لِلَّهِ فَإِنَّكَ لَا تَسْجُدُ لِلَّهِ سَجْدَةً إِلَّا رَفَعَكَ اللَّهُ بِهَا دَرَجَةً وَحَطَّ عَنْكَ بِهَا خَطِيئَةً» . قَالَ مَعْدَانُ: ثُمَّ لَقِيتُ أَبَا الدَّرْدَاءِ فَسَأَلْتُهُ فَقَالَ لِي مِثْلَ مَا قَالَ لِي ثَوْبَانُ. رَوَاهُ مُسلم
மஃதான் இப்னு தல்ஹா அவர்கள் கூறினார்கள்:
நான் அல்லாஹ்வின் தூதரின் அடிமையான ஸவ்பான் (ரழி) அவர்களைச் சந்தித்து, அல்லாஹ் என்னை சுவனத்தில் நுழையச் செய்வதற்காக நான் செய்ய வேண்டிய ஒரு காரியத்தைப் பற்றி எனக்குச் சொல்லுமாறு கேட்டேன். அவர்கள் எந்த பதிலும் அளிக்கவில்லை, எனவே நான் மீண்டும் அவர்களிடம் கேட்டேன். அப்போதும் அவர்கள் பதில் தராததால், நான் மூன்றாவது முறையாக அவர்களிடம் கேட்டேன். அப்போது அவர்கள், தாம் இது குறித்து அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் கேட்டதாகவும், அதற்கு அவர்கள் (ஸல்), "அல்லாஹ்வுக்கு அதிகமாக ஸஜ்தா செய்யுங்கள். ஏனெனில், நீங்கள் அல்லாஹ்வுக்காகச் செய்யும் ஒவ்வொரு ஸஜ்தாவின் மூலமும் அல்லாஹ் உங்கள் அந்தஸ்தை ஒரு படி உயர்த்துகிறான், மேலும் அதன் மூலம் உங்களிடமிருந்து ஒரு பாவத்தை நீக்குகிறான்" என்று பதிலளித்ததாகவும் கூறினார்கள். மஃதான் அவர்கள், பின்னர் தாம் அபுத் தர்தா (ரழி) அவர்களைச் சந்தித்து அவர்களிடம் கேட்டபோது, ஸவ்பான் (ரழி) அவர்கள் கூறியதைப் போன்ற பதிலையே பெற்றதாகக் கூறினார்கள். இதை முஸ்லிம் அறிவிக்கிறார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
باب السجود وفضله - الفصل الثاني
சிரம்பணிதல் மற்றும் அதன் சிறப்பு - பிரிவு 2
عَنْ وَائِلِ بْنِ حُجْرٍ قَالَ: رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا سَجَدَ وَضَعَ رُكْبَتَيْهِ قَبْلَ يَدَيْهِ وَإِذَا نَهَضَ رَفَعَ يَدَيْهِ قَبْلَ رُكْبَتَيْهِ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالتِّرْمِذِيُّ وَالنَّسَائِيُّ وَابْنُ مَاجَهْ والدارمي
வாயில் இப்னு ஹுஜ்ர் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஸஜ்தா செய்யும்போது, தம் கைகளைத் தரையில் வைப்பதற்கு முன் தம் முழங்கால்களைக் கீழே வைத்ததையும், அவர்கள் எழுந்திருக்கும்போது, தம் முழங்கால்களுக்கு முன் தம் கைகளை உயர்த்தியதையும் தாம் பார்த்ததாகக் கூறினார்கள்.

அபூ தாவூத், திர்மிதீ, நஸாயீ, இப்னு மாஜா மற்றும் தாரிமீ ஆகியோர் இதை அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا سَجَدَ أَحَدُكُمْ فَلَا يَبْرُكْ كَمَا يبرك الْبَعِير وليضع يَدَيْهِ قَبْلَ رُكْبَتَيْهِ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالنَّسَائِيُّ. وَالدَّارِمِيُّ قَالَ أَبُو سُلَيْمَانَ الْخَطَّابِيُّ: حَدِيثُ وَائِلِ بْنِ حُجْرٍ أَثْبَتُ مِنْ هَذَا وَقِيلَ: هَذَا مَنْسُوخ
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “உங்களில் ஒருவர் ஸஜ்தா செய்யும்போது, ஒட்டகம் மண்டியிடுவதைப் போல் மண்டியிட வேண்டாம்; மாறாக, தனது முழங்கால்களுக்கு முன் தனது கைகளை வைக்க வேண்டும்.”

அபூ தாவூத், நஸாயீ மற்றும் தாரிமீ இதை அறிவித்தார்கள்.

அபூ சுலைமான் அல்-கத்தாபி அவர்கள் கூறினார்கள்: “வாஇல் இப்னு ஹுஜ்ர் (ரழி) அவர்களின் அறிவிப்பு இதை விட உறுதியானது. மேலும் இது (சட்டம்) மாற்றப்பட்டுவிட்டது என்றும் கூறப்படுகிறது.”

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ بَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ: «اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي وَارْحَمْنِي وَاهْدِنِي وَعَافِنِي وَارْزُقْنِي» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد وَالتِّرْمِذِيّ
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் இரண்டு சஜ்தாக்களுக்கும் இடையில், “அல்லாஹும்ம! இக்ஃபிர் லீ, வர்ஹம்னீ, வஹ்தினீ, வஆஃபினீ, வர்ஸுக்னீ” (அல்லாஹ்வே! என்னை மன்னிப்பாயாக, எனக்குக் கருணை புரிவாயாக, எனக்கு நேர்வழி காட்டுவாயாக, எனக்கு சுகமளிப்பாயாக, எனக்கு வாழ்வாதாரம் அளிப்பாயாக) என்று கூறுவார்கள். இதனை அபூதாவூத் மற்றும் திர்மிதி ஆகியோர் அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ حُذَيْفَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقُولُ بَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ: «رَبِّ اغْفِرْ لي» . رَوَاهُ النَّسَائِيّ والدارمي
நபி (ஸல்) அவர்கள் இரு சஜ்தாக்களுக்கு இடையில், "ரப்பிக்ஃபிர் லீ" (என் இறைவா! என்னை மன்னிப்பாயாக!) என்று கூறுவார்கள் என ஹுதைஃபா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள். இதனை நஸாயீ மற்றும் தாரிமீ ஆகியோர் பதிவு செய்துள்ளனர்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
باب السجود وفضله - الفصل الثالث
சிரம்பணிதல் மற்றும் அதன் சிறப்பு - பிரிவு 3
عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ شِبْلٍ قَالَ: نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَن نَقْرَةِ الْغُرَابِ وَافْتِرَاشِ السَّبُعِ وَأَنْ يُوَطِّنَ الرَّجُلُ الْمَكَانَ فِي الْمَسْجِدِ كَمَا يُوَطِّنُ الْبَعِيرُ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد وَالنَّسَائِيّ والدارمي
அப்துர் ரஹ்மான் இப்னு ஷிப்ல் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் காகம் கொத்துவதையும்*, காட்டு விலங்கைப் போல முன்கைகளை விரிப்பதையும், ஒரு மனிதர் ஒட்டகத்தைப் போல பள்ளிவாசலில் ஒரு இடத்தை தனது வழக்கமான இடமாக ஆக்கிக் கொள்வதையும் தடுத்தார்கள்.

* மிகக் குறுகிய ஸஜ்தாவைக் குறிக்கும் ஒரு மிகைப்படுத்தப்பட்ட சொல்லாடலாகும்.

அபூ தாவூத், நஸாயீ மற்றும் தாரிமீ ஆகியோர் இதை அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حسن (الألباني)
وَعَنْ عَلِيٍّ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «يَا عَلِيُّ إِنِّي أُحِبُّ لَكَ مَا أُحِبُّ لِنَفْسِي وَأَكْرَهُ لَكَ مَا أَكْرَهُ لِنَفْسِي لَا تقع بَين السَّجْدَتَيْنِ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அலி (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: “அலியே, எனக்காக நான் விரும்புவதையே உமக்காகவும் விரும்புகிறேன், எனக்காக நான் வெறுப்பதையே உமக்காகவும் வெறுக்கிறேன்; இரண்டு சஜ்தாக்கள் இடையில் உம்முடைய குதிகால்களின் மீது அமராதீர்.” இதை திர்மிதி அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَن طلق بن عَليّ الْحَنَفِيّ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا يَنْظُرُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ إِلَى صَلَاةِ عَبْدٍ لَا يُقِيمُ فِيهَا صُلْبَهُ بَيْنَ ركوعها وسجودها» . رَوَاهُ أَحْمد
தல்க் இப்னு அலீ அல்-ஹனஃபீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “தனது ருகூஉவிற்கும் ஸஜ்தாவிற்கும் இடையில் தன் முதுகெலும்பை நேராக்காத அடியானின் தொழுகையை அல்லாஹ் பார்க்க மாட்டான்.” இதனை அஹ்மத் அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ نَافِعٍ أَنَّ ابْنَ عُمَرَ كَانَ يَقُولُ: مَنْ وَضَعَ جَبْهَتَهُ بِالْأَرْضِ فَلْيَضَعْ كَفَّيْهِ عَلَى الَّذِي وَضَعَ عَلَيْهِ جَبْهَتَهُ ثُمَّ إِذَا رَفَعَ فَلْيَرْفَعْهُمَا فَإِنَّ الْيَدَيْنِ تَسْجُدَانِ كَمَا يَسْجُدُ الْوَجْهُ. رَوَاهُ مَالك
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறுவார்கள்: “தனது நெற்றியைத் தரையில் வைப்பவர், அவர் தனது நெற்றியை வைத்த இடத்தில் தனது உள்ளங்கைகளையும் வைக்க வேண்டும். பின்னர் அவர் (தலையை) உயர்த்தும்போது, அவைகளையும் (கைகளையும்) உயர்த்த வேண்டும். ஏனெனில், முகம் ஸஜ்தா செய்வதைப் போலவே கைகளும் ஸஜ்தா செய்கின்றன.” இதை மாலிக் அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
باب التشهد - الفصل الأول
தஷஹ்ஹுத் - பிரிவு 1
عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قَعَدَ فِي التَّشَهُّدِ وَضَعَ يَدَهُ الْيُسْرَى عَلَى رُكْبَتِهِ الْيُسْرَى وَوَضَعَ يَدَهُ الْيُمْنَى عَلَى رُكْبَتِهِ الْيُمْنَى وَعَقَدَ ثَلَاثًا وَخمسين وَأَشَارَ بالسبابة
وَفِي رِوَايَةٍ: كَانَ إِذَا جَلَسَ فِي الصَّلَاةِ وَضَعَ يَدَيْهِ عَلَى رُكْبَتَيْهِ وَرَفَعَ أُصْبُعَهُ الْيُمْنَى الَّتِي تلِي الْإِبْهَام يَدْعُو بِهَا وَيَدَهُ الْيُسْرَى عَلَى رُكْبَتِهِ بَاسِطَهَا عَلَيْهَا. رَوَاهُ مُسلم
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தஷஹ்ஹுதில் அமர்ந்தபோது, தமது இடது கையை இடது முழங்காலின் மீதும், வலது கையை வலது முழங்காலின் மீதும் வைத்து, ஐம்பத்து மூன்று (என்ற எண்ணிக்கையில் விரல்களை) மடக்கிக் கொண்டு, ஆள்காட்டி விரலால் சுட்டிக் காட்டினார்கள்.

மற்றொரு அறிவிப்பில், அவர்கள் தொழுகையில் அமர்ந்தபோது, தமது கைகளை முழங்கால்களின் மீது வைத்து, பெருவிரலுக்கு அடுத்துள்ள வலது விரலை உயர்த்தி அதைக் கொண்டு துஆ செய்தார்கள்; அதே வேளையில் தமது இடது கையை இடது முழங்காலின் மீது விரித்து வைத்திருந்தார்கள் என்று உள்ளது.
இதை முஸ்லிம் அறிவித்துள்ளார்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ், ஸஹீஹ் (அல்பானீ)
صَحِيح, صَحِيح (الألباني)
وَعَن عبد الله بن الزبير قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قَعَدَ يَدْعُو وَضَعَ يَدَهُ الْيُمْنَى عَلَى فَخِذِهِ الْيُمْنَى وَيَدَهُ الْيُسْرَى عَلَى فَخِذِهِ الْيُسْرَى وَأَشَارَ بِأُصْبُعِهِ السَّبَّابَةِ وَوَضَعَ إِبْهَامَهُ عَلَى أُصْبُعِهِ الْوُسْطَى ويلقم كَفه الْيُسْرَى ركبته. رَوَاهُ مُسلم
அப்துல்லாஹ் பின் அஸ்-ஸுபைர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பிரார்த்தனை செய்ய அமர்ந்தபோது, தமது வலது கையை தமது வலது தொடையின் மீதும், தமது இடது கையை தமது இடது தொடையின் மீதும் வைத்து, தமது ஆட்காட்டி விரலால் சுட்டிக்காட்டி, தமது பெருவிரலை தமது நடுவிரலின் மீது வைத்து, தமது இடது உள்ளங்கையால் தமது முழங்காலை மூடிக்கொண்டார்கள்.

முஸ்லிம் இதை அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ: كُنَّا إِذَا صَلَّيْنَا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُلْنَا السَّلَامُ عَلَى اللَّهِ قبل عباده السَّلَام على جِبْرِيل السَّلَام على مِيكَائِيل السَّلَام على فلَان وَفُلَان فَلَمَّا انْصَرَفَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَقْبَلَ عَلَيْنَا بِوَجْهِهِ قَالَ: «لَا تَقُولُوا السَّلَامُ عَلَى اللَّهِ فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ السَّلَامُ فَإِذَا جَلَسَ أَحَدُكُمْ فِي الصَّلَاةِ فَلْيَقُلِ التَّحِيَّاتُ لِلَّهِ وَالصَّلَوَاتُ وَالطَّيِّبَاتُ السَّلَامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ السَّلَامُ عَلَيْنَا وَعَلَى عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ فَإِنَّهُ إِذَا قَالَ ذَلِكَ أَصَابَ كُلَّ عَبْدٍ صَالِحٍ فِي السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ ثُمَّ لْيَتَخَيَّرْ مِنَ الدُّعَاءِ أَعْجَبَهُ إِلَيْهِ فيدعوه»
அப்துல்லாஹ் இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் தொழுதபோது, “(அல்லாஹ்வின்) அடியார்கள் மீது (ஸலாம்) கூறுவதற்கு முன் அல்லாஹ்வின் மீது ஸலாம் உண்டாகட்டும்; ஜிப்ரீல் மீது ஸலாம் உண்டாகட்டும்; மீக்காயீல் மீது ஸலாம் உண்டாகட்டும்; இன்னார் மீதும் இன்னார் மீதும் ஸலாம் உண்டாகட்டும்” என்று கூறிவந்தோம்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் (தொழுகையை) முடித்ததும், எங்கள் பக்கம் திரும்பி, கூறினார்கள்: “‘அல்லாஹ்வின் மீது ஸலாம் உண்டாகட்டும்’ என்று கூறாதீர்கள்; ஏனெனில் நிச்சயமாக அல்லாஹ்வே ‘அஸ்-ஸலாம்’ (சாந்தியளிப்பவன்) ஆவான். உங்களில் ஒருவர் தொழுகையில் (அத்தஹிய்யாத் இருப்பில்) அமர்ந்தால் அவர் (பின்வருமாறு) கூறட்டும்:

**‘அத்தஹிய்யாத்து லில்லாஹி, வஸ்ஸலவாத்து, வத்தய்யிபாத்; அஸ்ஸலாமு அலைக்க அய்யுஹன் நபிய்யு வரஹ்மத்துல்லாஹி வபரக்காத்துஹு; அஸ்ஸலாமு அலைனா வஅலா இபாதில்லாஹிஸ் ஸாலிஹீன்’**

(பொருள்: அனைத்துக் காணிக்கைகளும், வணக்கங்களும், நல் அமல்களும் அல்லாஹ்வுக்கே உரியன. நபியே! உங்கள் மீது சாந்தியும், அல்லாஹ்வின் அருளும், அவனது பரக்கத்துகளும் (அபிவிருத்திகளும்) உண்டாகட்டுமாக! நம் மீதும், அல்லாஹ்வின் நல்லடியார்கள் மீதும் சாந்தி உண்டாகட்டுமாக!)

ஏனெனில், அவர் அவ்வாறு கூறும்போது, அது வானத்திலும் பூமியிலும் உள்ள ஒவ்வொரு நல்லடியாருக்கும் சென்றடைகிறது.

**‘அஷ்ஹது அன் லாயிலாஹ இல்லல்லாஹ், வஅஷ்ஹது அன்ன முஹம்மதன் அப்துஹு வரசூலுஹு’**

(பொருள்: வணக்கத்திற்குரியவன் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யாருமில்லை என்று நான் சாட்சி கூறுகிறேன்; மேலும், முஹம்மது (ஸல்) அவர்கள் அவனுடைய அடியாரும் தூதரும் ஆவார் என்றும் நான் சாட்சி கூறுகிறேன்).

பிறகு, துஆக்களில் தனக்கு விருப்பமானதைத் தேர்ந்தெடுத்து, அதைக் கொண்டு அவர் பிரார்த்திக்கலாம்.”

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَن عبد الله بن عَبَّاس أَنَّهُ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُعَلِّمُنَا التَّشَهُّدَ كَمَا يُعَلِّمُنَا السُّورَةَ مِنَ الْقُرْآنِ فَكَانَ يَقُولُ: «التَّحِيَّاتُ الْمُبَارَكَاتُ الصَّلَوَاتُ الطَّيِّبَاتُ لِلَّهِ السَّلَامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ السَّلَامُ عَلَيْنَا وَعَلَى عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ» . رَوَاهُ مُسْلِمٌ وَلَمْ أَجِدْ فِي الصَّحِيحَيْنِ وَلَا فِي الْجَمْعِ بَين الصَّحِيحَيْنِ: «سَلام عَلَيْك» و «سَلام عَلَيْنَا» بِغَيْرِ أَلْفٍ وَلَامٍ وَلَكِنْ رَوَاهُ صَاحِبُ الْجَامِع عَن التِّرْمِذِيّ
அப்துல்லாஹ் இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், எங்களுக்கு குர்ஆனின் ஒரு சூராவைக் கற்றுக் கொடுப்பதைப் போலவே தஷஹ்ஹுத்தையும் கற்றுக் கொடுப்பார்கள். அவர்கள் கூறுவார்கள்:

“அத்தஹிய்யாதுல் முபாரகாதுஸ் ஸலவாதுத் தய்யிபாது லில்லாஹி, அஸ்ஸலாமு அலைக்க அய்யுஹன் நபிய்யு வரஹ்மத்துல்லாஹி வபரகாதுஹு, அஸ்ஸலாமு அலைனா வஅலா இபாதில்லாஹிஸ் ஸாலிஹீன். அஷ்ஹது அல்லா இலாஹ இல்லல்லாஹு வஅஷ்ஹது அன்ன முஹம்மதன் ரசூலுல்லாஹி.”

இதை முஸ்லிம் அறிவித்துள்ளார். இரு ஸஹீஹ்களிலோ அல்லது ‘அல்-ஜம்ஃ பைன அஸ்-ஸஹீஹைன்’ நூலிலோ, ‘அலிஃப்’, ‘லாம்’ இல்லாமல் “ஸலாம் அலைக்க” மற்றும் “ஸலாம் அலைனா” என்று நான் காணவில்லை. ஆனால் ‘அல்-ஜாமிஃ’ நூலின் ஆசிரியர் அதை திர்மிதீயிடமிருந்து இவ்வாறு அறிவித்துள்ளார்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
باب التشهد - الفصل الثاني
தஷஹ்ஹுத் - பிரிவு 2
وَعَن وَائِلِ بْنِ حَجَرٍ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: ثُمَّ جَلَسَ فَافْتَرَشَ رِجْلَهُ الْيُسْرَى وَوَضَعَ يَدَهُ الْيُسْرَى عَلَى فَخِذِهِ الْيُسْرَى وَحَدَّ مِرْفَقَهُ الْيُمْنَى عَلَى فَخِذِهِ الْيُمْنَى وَقَبَضَ ثِنْتَيْنِ وَحَلَّقَ حَلْقَةً ثُمَّ رَفَعَ أُصْبُعَهُ فَرَأَيْتُهُ يُحَرِّكُهَا يَدْعُو بهَا. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد والدارمي
வாயில் இப்னு ஹுஜ்ர் (ரழி) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைப் பற்றிக் கூறினார்கள்:

“பிறகு அவர்கள் அமர்ந்தார்கள்; தங்களுடைய இடது காலை விரித்து (அதன் மீது அமர்ந்தார்கள்). தங்களுடைய இடது கையை இடது தொடையின் மீது வைத்தார்கள்; தங்களுடைய வலது முழங்கையின் முனையை வலது தொடையின் மீது வைத்தார்கள். (வலது கையின்) இரண்டு விரல்களை மடக்கிக் கொண்டார்கள்; ஒரு வளையம் அமைத்தார்கள்; பிறகு தங்களுடைய விரலை உயர்த்தினார்கள். அவர்கள் அதை அசைத்து, அதைக் கொண்டு துஆச் செய்வதை நான் கண்டேன்.”

(இதை அபூ தாவூத் மற்றும் தாரிமீ ஆகியோர் அறிவித்துள்ளனர்).

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَن عبد الله بن الزبير قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُشِيرُ بِأُصْبُعِهِ إِذَا دَعَا وَلَا يُحَرِّكُهَا. رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالنَّسَائِيّ وَزَاد أَبُو دَاوُد وَلَا يُجَاوز بَصَره إِشَارَته
அப்துல்லாஹ் இப்னு அஸ்-ஸுபைர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் துஆச் செய்யும்போது தனது சுட்டு விரலால் சுட்டிக் காட்டுவார்கள், ஆனால் அதை அசைக்க மாட்டார்கள்.

இதை அபூதாவூத் மற்றும் நஸாயீ அறிவித்தார்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் தாம் சுட்டிக்காட்டிய விரலின் மீதே தமது பார்வையை நிலைநிறுத்தியிருந்தார்கள் என அபூதாவூத் அவர்கள் கூடுதலாக அறிவித்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حسن (الألباني)
وَعَن أبي هُرَيْرَة قَالَ: إِنَّ رَجُلًا كَانَ يَدْعُو بِأُصْبُعَيْهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَحِّدْ أَحِّدْ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَالنَّسَائِيُّ وَالْبَيْهَقِيُّ فِي الدَّعَوَاتِ الْكَبِير
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்ததாவது:
ஒரு மனிதர் தமது இரண்டு விரல்களால் துஆ செய்துகொண்டிருந்தபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "ஒன்றாக்குங்கள்! ஒன்றாக்குங்கள்!" என்று கூறினார்கள்.
இதனை திர்மிதீ, நஸாயீ மற்றும் பைஹகீ அவர்கள் தமது 'அத்தஃவாத் அல் கபீர்' என்ற நூலிலும் பதிவு செய்துள்ளனர்.

ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حسن (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ: نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَجْلِسَ الرَّجُلُ فِي الصَّلَاةِ وَهُوَ مُعْتَمِدٌ عَلَى يَدِهِ. رَوَاهُ أَحْمد وَأَبُو دَاوُد وَفِي رِوَايَةٍ لَهُ: نَهَى أَنْ يَعْتَمِدَ الرَّجُلُ عَلَى يَدَيْهِ إِذا نَهَضَ فِي الصَّلَاة
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், ஒருவர் தொழுகையின் போது தன் கையில் சாய்ந்து அமருவதை தடை செய்தார்கள். இதனை அஹ்மத் மற்றும் அபூ தாவூத் அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள், மேலும் அபூ தாவூத் அவர்களின் மற்றோர் அறிவிப்பில், தொழுகையில் எழும்போது ஒருவர் தன் கைகளை ஊன்றி எழுவதை அவர் (ஸல்) தடை செய்தார்கள் என்று உள்ளது.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الرَّكْعَتَيْنِ الْأُولَيَيْنِ كَأَنَّهُ عَلَى الرَّضْفِ حَتَّى يَقُومَ. رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَأَبُو دَاوُدَ وَالنَّسَائِيُّ
அப்துல்லாஹ் இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் முதல் இரண்டு ரக்அத்களில் எழுந்து நிற்கும் வரை சூடான கற்களின் மீது இருப்பது போல் இருந்தார்கள்.

*தஷஹ்ஹுத்தின் போது அமர்வதை சுருக்குவதை வெளிப்படுத்த இது ஒரு உருவகமான சொற்றொடராகும்.

இதனை திர்மிதீ, அபூதாவூத் மற்றும் நஸாயீ ஆகியோர் அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حسن (الألباني)
باب التشهد - الفصل الثالث
தஷஹ்ஹுத் - பிரிவு 3
عَن جَابِرٍ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُعَلِّمُنَا التَّشَهُّدَ كَمَا يُعَلِّمُنَا السُّورَةَ من الْقُرْآن: «بِسم الله وَبِاللَّهِ التَّحِيَّاتُ لِلَّهِ وَالصَّلَوَاتُ وَالطَّيِّبَاتُ السَّلَامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ السَّلَامُ عَلَيْنَا وَعَلَى عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ أَسْأَلُ اللَّهَ الْجَنَّةَ وَأَعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ النَّارِ» . رَوَاهُ النَّسَائِيّ
ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், குர்ஆனிலிருந்து ஒரு சூராவைக் கற்றுத்தருவதைப் போலவே எங்களுக்கும் தஷஹ்ஹுத்தைக் கற்றுத்தருவார்கள்: ‘பிஸ்மில்லாஹி வபில்லாஹி, அத்தஹிய்யாத்து லில்லாஹி வஸ்ஸலவாத்து வத்தய்யிபாத்து, அஸ்ஸலாமு அலைக்க அய்யுஹந் நபிய்யு வரஹ்மத்துல்லாஹி வபரக்காத்துஹு, அஸ்ஸலாமு அலைனா வஅலா இபாதில்லாஹிஸ் ஸாலிஹீன். அஷ்ஹது அன் லாயிலாஹ இல்லல்லாஹு, வஅஷ்ஹது அன்ன முஹம்மதன் அப்துஹு வரசூலுஹு. அஸ்அலுல்லாஹல் ஜன்னத்த, வஅவூது பில்லாஹி மினன் நார்’.”
இதனை நஸாயீ அவர்கள் அறிவிக்கின்றார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ نَافِعٍ قَالَ: كَانَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ إِذَا جَلَسَ فِي الصَّلَاةِ وَضَعَ يَدَيْهِ عَلَى رُكْبَتَيْهِ وَأَشَارَ بِأُصْبُعِهِ وَأَتْبَعَهَا بَصَرَهُ ثُمَّ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَهِيَ أَشَدُّ عَلَى الشَّيْطَانِ مِنَ الْحَدِيدِ» . يَعْنِي السبابَة. رَوَاهُ أَحْمد
அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் தொழுகையில் அமரும்போது, தம் கைகளைத் தம் முழங்கால்கள் மீது வைத்து, தம் விரலால் சுட்டிக் காட்டுவார்கள்; மேலும் தம் பார்வையை அவ்விரல் மீதே செலுத்துவார்கள். பிறகு அவர்கள், "நிச்சயமாக இது ஷைத்தானுக்கு இரும்பை விடக் கடுமையானதாகும்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாகச் சொல்வார்கள். அதாவது ஆட்காட்டி விரல்.

ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حسن (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ كَانَ يَقُولُ: مِنَ السُّنَّةِ إِخْفَاءُ التَّشَهُّدِ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالتِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ
இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள், “தஷஹ்ஹுதை அமைதியாக ஓதுவது சுன்னாவாகும்” என்று கூறுவார்கள். அபூ தாவூத் மற்றும் திர்மிதீ இதனை அறிவித்துள்ளார்கள், மேலும் திர்மிதீ அவர்கள் இது ஒரு ஹஸன் ஃகரீப் ஹதீஸ் ஆகும் என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
باب الصلاة على النبي صلى الله عليه وسلم وفضلها - الفصل الأول
நபியின் மீதான ஸலவாத்தும் அதன் சிறப்பும் - பிரிவு 1
وَعَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى قَالَ: لَقِيَنِي كَعْبُ بْنُ عُجْرَةَ فَقَالَ أَلَا أُهْدِي لَكَ هَدِيَّةً سَمِعْتُهَا مِنَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ بَلَى فَأَهْدِهَا لِي فَقَالَ سَأَلْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ الصَّلَاةُ عَلَيْكُمْ أَهْلَ الْبَيْتِ فَإِنَّ اللَّهَ قَدْ عَلَّمَنَا كَيْفَ نُسَلِّمُ عَلَيْكُم قَالَ: «قُولُوا اللَّهُمَّ صل عَلَى مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِ مُحَمَّدٍ كَمَا صَلَّيْتَ عَلَى إِبْرَاهِيمَ وَعَلَى آلِ إِبْرَاهِيمَ إِنَّكَ حُمَيْدٌ مجيد اللَّهُمَّ بَارِكْ عَلَى مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِ مُحَمَّدٍ كَمَا بَارَكْتَ عَلَى إِبْرَاهِيمَ وَعَلَى آلِ إِبْرَاهِيمَ إِنَّك حميد مجيد» . إِلَّا أَنَّ مُسْلِمًا لَمْ يَذْكُرْ " عَلَى إِبْرَاهِيمَ فِي الْمَوْضِعَيْنِ
அப்துர் ரஹ்மான் பின் அபீ லைலா (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
கஅப் பின் உஜ்ரா (ரலி) அவர்கள் என்னைச் சந்தித்து, "நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து நான் செவியுற்ற ஓர் அன்பளிப்பை உமக்கு வழங்கட்டுமா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நான், "ஆம், அதை எனக்கு வழங்குங்கள்" என்று கூறினேன்.

அவர் கூறினார்: "நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! அஹ்லுல் பைத் (நபிக்குடும்பத்தாரான) உங்கள் மீது ஸலவாத் சொல்வது எப்படி? ஏனெனில் உங்கள் மீது ஸலாம் சொல்வது எப்படி என்று அல்லாஹ் எங்களுக்குக் கற்றுத் தந்துள்ளான்' என்று கேட்டோம்.

அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: 'நீங்கள் (இவ்வாறு) கூறுங்கள்:

**அல்லாஹும்ம ஸல்லி அலா முஹம்மதின் வஅலா ஆலி முஹம்மதின் கமா ஸல்லைத்த அலா இப்ராஹீம வஅலா ஆலி இப்ராஹீம இன்னக்க ஹமீதும் மஜீத். அல்லாஹும்ம பாரிக் அலா முஹம்மதின் வஅலா ஆலி முஹம்மதின் கமா பாரக்த அலா இப்ராஹீம வஅலா ஆலி இப்ராஹீம இன்னக்க ஹமீதும் மஜீத்.**'"

(ஆனால் முஸ்லிமில் உள்ள அறிவிப்பில், இரண்டு இடங்களிலும் 'அலா இப்ராஹீம்' என்பது குறிப்பிடப்படவில்லை).

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَن أبي حميد السَّاعِدِيِّ قَالَ: قَالُوا: يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ نصلي عَلَيْك؟ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: قُولُوا: اللَّهُمَّ صلى الله عَلَيْهِ وَسلم عَلَى مُحَمَّدٍ وَأَزْوَاجِهِ وَذُرِّيَّتِهِ كَمَا صَلَّيْتَ عَلَى آلِ إِبْرَاهِيمَ وَبَارِكْ عَلَى مُحَمَّدٍ وَأَزْوَاجِهِ وَذُرِّيَّتِهِ كَمَا بَارَكْتَ عَلَى آلِ إِبْرَاهِيمَ إِنَّكَ حُمَيْدٌ مجيد
அபூ ஹுமைத் அஸ்-ஸாஇதீ (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அவர்கள் (மக்கள்), “அல்லாஹ்வின் தூதரே! தங்கள் மீது நாங்கள் எவ்வாறு ஸலவாத் சொல்வது?” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “நீங்கள் (பின்வருமாறு) கூறுங்கள்” என்றார்கள்:
“அல்லாஹ்வே! இப்ராஹீம் (அலை) அவர்களின் குடும்பத்தார் மீது நீ ஸலவாத் சொன்னது போல, முஹம்மத் (ஸல்) அவர்கள் மீதும், அவர்களின் மனைவியர் மற்றும் அவர்களின் சந்ததியினர் மீதும் நீ ஸலவாத் சொல்வாயாக; மேலும் இப்ராஹீம் (அலை) அவர்களின் குடும்பத்தார் மீது நீ பரக்கத் செய்தது போல, முஹம்மத் (ஸல்) அவர்கள் மீதும், அவர்களின் மனைவியர் மற்றும் அவர்களின் சந்ததியினர் மீதும் நீ பரக்கத் செய்வாயாக. நிச்சயமாக நீயே புகழுக்குரியவனும், மகிமை மிக்கவனும் ஆவாய்.”

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ صَلَّى عَلَيَّ وَاحِدَةً صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ عشرا» . رَوَاهُ مُسلم
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அறிவித்தார்கள்: “என் மீது எவரொருவர் ஒருமுறை ஸலவாத்து சொல்கிறாரோ, அல்லாஹ் அவர் மீது பத்து முறை அருள் புரிகிறான்.” இதை முஸ்லிம் அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
باب الصلاة على النبي صلى الله عليه وسلم وفضلها - الفصل الثاني
நபியின் மீதான ஸலவாத்தும் அதன் சிறப்பும் - பிரிவு 2
عَنْ أَنَسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ صَلَّى عَلَيَّ صَلَاةً وَاحِدَةً صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ عَشْرَ صَلَوَاتٍ وَحُطَّتْ عَنْهُ عَشْرُ خَطِيئَاتٍ وَرُفِعَتْ لَهُ عَشْرُ دَرَجَاتٍ» . رَوَاهُ النَّسَائِيّ
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், “என் மீது எவரேனும் ஒருமுறை ஸலவாத் கூறினால், அல்லாஹ் அவருக்கு பத்து அருள்கள் புரிவான், அவரிடமிருந்து பத்து பாவங்கள் மன்னிக்கப்படும், மேலும் அவர் பத்து அந்தஸ்துகள் உயர்த்தப்படுவார்.” இதனை நஸாயீ அறிவிக்கிறார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم: «أَوْلَى النَّاسِ بِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَكْثَرُهُمْ عَلَيَّ صَلَاة» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “மறுமை நாளில் எனக்கு மிக நெருக்கமானவராக இருப்பவர், என் மீது அதிகமாக ஸலவாத் கூறியவரே ஆவார்.” இதை திர்மிதீ அறிவிக்கின்றார்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ لِلَّهِ مَلَائِكَةً سَيَّاحِينَ فِي الْأَرْضِ يُبَلِّغُونِي مِنْ أُمَّتِيَ السَّلَامَ» . رَوَاهُ النَّسَائِيّ والدارمي
“நிச்சயமாக அல்லாஹ்வுக்குப் பூமியில் சுற்றித் திரியும் வானவர்கள் உள்ளனர். அவர்கள் என் சமூகத்தாரிடமிருந்து எனக்கு ஸலாத்தை எத்திவைப்பார்கள்” என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக இப்னு மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள். (நஸாயீ, தாரிமீ)

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَا مِنْ أَحَدٍ يُسَلِّمُ عَلَيَّ إِلَّا رَدَّ اللَّهُ عَلَيَّ رُوحِي حَتَّى أَرُدَّ عَلَيْهِ السَّلَامُ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالْبَيْهَقِيُّ فِي الدَّعَوَاتِ الْكَبِيرِ
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “எனக்கு ஸலாம் கூறும் எவருக்கும், நான் அவருடைய ஸலாமுக்கு பதில் கூறுவதற்காக அல்லாஹ் என்னுடைய ரூஹை (ஆன்மாவை) என்னிடம் திரும்பத் தராமல் இருப்பதில்லை” என்று கூறியதாக அறிவித்தார்கள். இதை அபூ தாவூத் அவர்களும், பைஹகீ அவர்களும் தங்களது கிதாப் அத்-தஃவாத் அல்-கபீர் என்ற நூலில் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حَسَنٍ (الألباني)
وَعَنْهُ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «لَا تَجْعَلُوا بُيُوتَكُمْ قُبُورًا وَلَا تَجْعَلُوا قَبْرِي عِيدًا وَصَلُّوا عَلَيَّ فَإِنَّ صَلَاتكُمْ تبلغني حَيْثُ كُنْتُم» . رَوَاهُ النَّسَائِيّ
அவர் கூறியதாவது: “அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறக் கேட்டேன்: ‘உங்கள் வீடுகளைக் கல்லறைகளாக ஆக்காதீர்கள்; என் கப்ரை விழாக்கள் கொண்டாடும் இடமாக ஆக்காதீர்கள்; என் மீது ஸலவாத் சொல்லுங்கள்; ஏனெனில் நீங்கள் எங்கிருந்தாலும் உங்கள் ஸலவாத் என்னை வந்தடையும்.’” இதை நஸாயீ அவர்கள் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حسن (الألباني)
وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «رَغِمَ أَنْفُ رَجُلٍ ذُكِرْتُ عِنْدَهُ فَلَمْ يُصَلِّ عَلَيَّ وَرَغِمَ أَنْفُ رَجُلٍ دَخَلَ عَلَيْهِ رَمَضَانُ ثُمَّ انْسَلَخَ قَبْلَ أَنْ يُغْفَرَ لَهُ وَرَغِمَ أَنْفُ رَجُلٍ أَدْرَكَ عِنْدَهُ أَبَوَاهُ الْكبر أَو أَحدهمَا فَلم يدْخلَاهُ الْجنَّة» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

“எவரிடத்தில் நான் நினைவுகூரப்பட்டும் என் மீது ஸலவாத் சொல்லவில்லையோ, அந்த மனிதர் இழிவடையட்டும். எவர் ரமளான் மாதத்தை அடைந்தும், அவருக்குப் பாவமன்னிப்பு வழங்கப்படுவதற்கு முன்பே அம்மாதம் (அவரை விட்டுச்) சென்றுவிடுகிறதோ, அந்த மனிதர் இழிவடையட்டும். எவர் தமது வயதான பெற்றோரில் ஒருவரையோ அல்லது இருவரையுமோ பெற்றிருந்தும் (அவர்களுக்குப் பணிவிடை செய்து) சொர்க்கத்தில் நுழையவில்லையோ, அந்த மனிதர் இழிவடையட்டும்.”

(நூல்: திர்மிதி)

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَن أبي طَلْحَة أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَاءَ ذَاتَ يَوْمٍ وَالْبِشْرُ فِي وَجْهِهِ فَقَالَ: إِنَّهُ جَاءَنِي جِبْرِيلُ فَقَالَ: إِنَّ رَبَّكَ يَقُولُ أَمَا يُرْضِيكَ يَا مُحَمَّدُ أَنْ لَا يُصَلِّيَ عَلَيْكَ أَحَدٌ مِنْ أُمَّتِكَ إِلَّا صَلَّيْتُ عَلَيْهِ عَشْرًا وَلَا يُسَلِّمُ عَلَيْكَ أَحَدٌ مِنْ أُمَّتِكَ إِلَّا سَلَّمْتُ عَلَيْهِ عَشْرًا؟ . رَوَاهُ النَّسَائِيُّ وَالدَّارِمِيُّ
அபூ தல்ஹா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு நாள் மலர்ந்த முகத்துடன் வந்து கூறினார்கள்: "என்னிடம் ஜிப்ரீல் வந்து கூறினார்: 'நிச்சயமாக உங்கள் இறைவன் கூறுகிறான்: முஹம்மதே! உங்கள் சமூகத்தாரில் ஒருவர் உங்கள் மீது ஸலவாத்து கூறினால் நான் அவர் மீது பத்து முறை அருள் புரிவதும், உங்கள் சமூகத்தாரில் ஒருவர் உங்களுக்கு ஸலாம் கூறினால் நான் அவர் மீது பத்து முறை ஸலாம் கூறுவதும் உங்களுக்குத் திருப்தியளிக்கவில்லையா?'"

நஸாயீ மற்றும் தாரிமீ ஆகியோர் இதனை அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ قَالَ: قُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أُكْثِرُ الصَّلَاةَ عَلَيْكَ فَكَمْ أَجْعَلُ لَكَ مِنْ صَلَاتِي؟ فَقَالَ: «مَا شِئْتَ» قُلْتُ: الرُّبُعَ؟ قَالَ: «مَا شِئْتَ فَإِنْ زِدْتَ فَهُوَ خَيْرٌ لَكَ» . قُلْتُ: النِّصْفَ؟ قَالَ: «مَا شِئْتَ فَإِنْ زِدْتَ فَهُوَ خَيْرٌ لَكَ» قُلْتُ: فَالثُّلُثَيْنِ؟ قَالَ: «مَا شِئْتَ فَإِنْ زِدْتَ فَهُوَ خَيْرٌ لَكَ» قُلْتُ: أَجْعَلُ لَكَ صَلَاتِي كُلَّهَا؟ قَالَ: «إِذا يكفى همك وَيكفر لَك ذَنْبك» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
உபை இப்னு கஅப் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் தங்கள் மீது அதிகமாக ஸலவாத் ஓதுகிறேன். எனது பிரார்த்தனையில் (துஆவில்) எவ்வளவு பங்கை தங்களுக்காக ஒதுக்க வேண்டும்?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள், "நீர் விரும்பிய அளவு" என்று கூறினார்கள்.

நான், "கால் பங்கா?" என்று கேட்டேன்.

அவர்கள், "நீர் விரும்பிய அளவு. ஆனால், நீர் அதைவிட அதிகப்படுத்தினால் அது உமக்குச் சிறந்ததாகும்" என்று கூறினார்கள்.

நான், "பாதியா?" என்று கேட்டேன்.

அவர்கள், "நீர் விரும்பிய அளவு. ஆனால், நீர் அதைவிட அதிகப்படுத்தினால் அது உமக்குச் சிறந்ததாகும்" என்று கூறினார்கள்.

நான், "மூன்றில் இரண்டு பங்கா?" என்று கேட்டேன்.

அவர்கள், "நீர் விரும்பிய அளவு. ஆனால், நீர் அதைவிட அதிகப்படுத்தினால் அது உமக்குச் சிறந்ததாகும்" என்று கூறினார்கள்.

நான், "எனது பிரார்த்தனை (நேரம்) முழுவதையும் தங்களுக்கே (ஸலவாத் ஓதுவதற்காக) ஆக்கிவிடுகிறேன்" என்று கூறினேன்.

அதற்கு அவர்கள், "அப்படியானால், உமது கவலை நீக்கப்படும்; உமது பாவம் மன்னிக்கப்படும்" என்று கூறினார்கள்.

இதை திர்மிதீ அறிவித்துள்ளார்.

ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حسن (الألباني)
وَعَن فضَالة بن عُبَيْدٍ قَالَ: بَيْنَمَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَاعِدٌ إِذْ دَخَلَ رَجُلٌ فَصَلَّى فَقَالَ: اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي وَارْحَمْنِي فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «عَجِلْتَ أَيُّهَا الْمُصَلِّي إِذَا صَلَّيْتَ فَقَعَدْتَ فَاحْمَدِ اللَّهَ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ وَصَلِّ عَلَيَّ ثُمَّ ادْعُهُ» . قَالَ: ثُمَّ صَلَّى رَجُلٌ آخَرُ بَعْدَ ذَلِكَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَصَلَّى عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَيُّهَا الْمُصَلِّي ادْعُ تُجَبْ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَرَوَى أَبُو دَاوُدَ وَالنَّسَائِيّ نَحوه
ஃபதாலா பின் உபைத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அமர்ந்திருந்தபோது, ஒரு மனிதர் உள்ளே நுழைந்து தொழுதார். பிறகு அவர், **"அல்லாஹும்மஃக்பிர் லீ, வர்ஹம்னீ"** (யா அல்லாஹ்! என்னை மன்னித்து, என் மீது கருணை காட்டுவாயாக) என்று கூறினார்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "தொழுபவரே! நீர் அவசரப்பட்டுவிட்டீர். நீர் தொழுது அமரும்போது, அல்லாஹ்விற்குத் தகுதியான முறையில் அவனைப் புகழ்ந்துரைத்து, என் மீது ஸலவாத் கூறி, அதன் பிறகு அவனிடம் பிரார்த்திப்பீராக!" என்று கூறினார்கள்.

(ஃபதாலா கூறினார்): பிறகு மற்றொரு மனிதர் அதற்குப் பின் தொழுதார். அவர் அல்லாஹ்வைப் புகழ்ந்துரைத்து, நபி (ஸல்) அவர்கள் மீது ஸலவாத் கூறினார். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம், "தொழுபவரே! பிரார்த்தியும்! உமது பிரார்த்தனை ஏற்கப்படும்" என்று கூறினார்கள்.

இதை திர்மிதீ அவர்கள் அறிவிக்கின்றார்கள். அபூ தாவூத் மற்றும் நஸாயீ ஆகியோரும் இதே போன்ற ஒரு அறிவிப்பை அறிவிக்கின்றார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ: كُنْتُ أُصَلِّي وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ مَعَهُ فَلَمَّا جَلَسْتُ بَدَأْتُ بِالثَّنَاءِ عَلَى اللَّهِ تَعَالَى ثُمَّ الصَّلَاةُ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ دَعَوْتُ لِنَفْسِي فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «سَلْ تعطه سل تعطه» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
அப்துல்லாஹ் இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நான் தொழுது கொண்டிருந்தேன். நபியவர்கள் (ஸல்) அவர்களும், அவர்களுடன் அபூபக்கர் (ரழி) மற்றும் உமர் (ரழி) ஆகியோரும் இருந்தார்கள். நான் (தொழுகையில்) அமர்ந்தபோது, முதலில் அல்லாஹ்வைப் புகழ்ந்து, பிறகு நபியவர்கள் (ஸல்) மீது ஸலவாத் கூறி, பின்னர் எனக்காக துஆ செய்தேன். அப்போது நபியவர்கள் (ஸல்) கூறினார்கள்: “கேளும்! உமக்குக் கொடுக்கப்படும்; கேளும்! உமக்குக் கொடுக்கப்படும்”.

இதை திர்மிதீ அறிவிக்கிறார்.

ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حسن (الألباني)
باب الصلاة على النبي صلى الله عليه وسلم وفضلها - الفصل الثالث
நபியின் மீதான ஸலவாத்தும் அதன் சிறப்பும் - பிரிவு 3
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «مَنْ سَرَّهُ أَنْ يَكْتَالَ بِالْمِكْيَالِ الْأَوْفَى إِذَا صَلَّى عَلَيْنَا أَهْلَ الْبَيْتِ فَلْيَقُلْ اللَّهُمَّ صَلِّ على مُحَمَّد وَأَزْوَاجِهِ أُمَّهَاتِ الْمُؤْمِنِينَ وَذُرِّيَّتِهِ وَأَهْلِ بَيْتِهِ كَمَا صَلَّيْتَ عَلَى آلِ إِبْرَاهِيمَ إِنَّكَ حُمَيْدٌ مَجِيدٌ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

“நபித்துவக் குடும்பத்தினரான எங்கள் மீது ஸலவாத் கூறும்போது, தமக்கு முழுமையான அளவு வழங்கப்பட வேண்டும் என்று யாரேனும் விரும்பினால், அவர் (பின்வருமாறு) கூறட்டும்:

‘அல்லாஹும்ம ஸல்லி அலா முஹம்மதின், வ அஸ்வாஜிஹி உம்மஹாதில் முஃமினீன, வ துர்ரிய்யதிஹி, வ அஹ்லி பைத்திஹி, கமா ஸல்லைத்த அலா ஆலி இப்ராஹீம, இன்னக ஹமீதும் மஜீத்.’

(பொருள்: அல்லாஹ்வே! இப்ராஹீம் (அலை) அவர்களின் குடும்பத்தாருக்கு நீ அருள் புரிந்ததைப் போல், முஹம்மது (ஸல்) அவர்களுக்கும், விசுவாசிகளின் அன்னையரான அவருடைய மனைவிகளுக்கும், அவருடைய சந்ததியினருக்கும், அவருடைய வீட்டாருக்கும் நீ அருள் புரிவாயாக. நிச்சயமாக நீயே புகழுக்குரியவனும், மகிமை மிக்கவனும் ஆவாய்.)”

இதை அபூ தாவூத் அறிவிக்கின்றார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيفٌ (الألباني)
وَعَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «الْبَخِيلُ الَّذِي ذُكِرْتُ عِنْدَهُ فَلَمْ يُصَلِّ عَلَيَّ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَرَوَاهُ أَحْمَدُ عَنِ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا. وَقَالَ التِّرْمِذِيُّ: هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ
அலி (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அறிவித்தார்கள்: "எவன் முன்னிலையில் நான் குறிப்பிடப்பட்டு, அவன் என் மீது ஸலவாத்து சொல்லவில்லையோ, அவனே கஞ்சன் ஆவான்." இதை திர்மிதி அவர்கள் பதிவு செய்துள்ளார்கள், மேலும் அஹ்மத் அவர்கள் இதை அல்-ஹுஸைன் இப்னு அலி (ரழி) அவர்களிடமிருந்து பதிவு செய்துள்ளார்கள். இது ஒரு ஹஸன் ஸஹீஹ் ஃகரீப் ஹதீஸ் என்று திர்மிதி அவர்கள் கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ صَلَّى عَلَيَّ عِنْدَ قَبْرِي سَمِعْتُهُ وَمَنْ صَلَّى عَلَيَّ نَائِيًا أُبْلِغْتُهُ» . رَوَاهُ الْبَيْهَقِيُّ فِي شعب الْإِيمَان
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “யாரேனும் என் கப்ருக்கு அருகில் என் மீது ஸலவாத் கூறினால், அதை நான் செவியேற்பேன்; மேலும், தொலைவிலிருந்து யாரேனும் என் மீது ஸலவாத் கூறினால், அது எனக்குக் கொண்டு வந்து சேர்க்கப்படும்.” இதை பைஹகீ அவர்கள் ஷுஃஅபுல் ஈமான் இல் அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيفٌ (الألباني)
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَ: مَنْ صَلَّى عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاحِدَةً صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَمَلَائِكَتُهُ سَبْعِينَ صَلَاةً. رَوَاهُ أَحْمد
அப்துல்லாஹ் இப்னு அம்ர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், “எவரேனும் நபி (ஸல்) அவர்கள் மீது ஒருமுறை ஸலவாத் கூறினால், அல்லாஹ்வும் அவனுடைய வானவர்களும் அவருக்கு எழுபது அருள்களை வழங்குவார்கள்.” இதை அஹ்மத் அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَن رويفع أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: مَنْ صَلَّى عَلَى مُحَمَّدٍ وَقَالَ: اللَّهُمَّ أَنْزِلْهُ الْمَقْعَدَ الْمُقَرَّبَ عِنْدَكَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَجَبَتْ لَهُ شَفَاعَتِي ". رَوَاهُ أَحْمد
ருவைஃபிஃ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “யார் முஹம்மத் மீது ஸலவாத்துச் சொல்லி, ‘அல்லாஹும்ம அன்ஸில்ஹுல் மக்அதல் முகர்ரப இந்தக்க யவ்மல் கியாமா’ என்று கூறுகிறாரோ, அவருக்கு எனது பரிந்துரை கடமையாகிவிட்டது.” இதை அஹ்மத் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ قَالَ: خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى دَخَلَ نَخْلًا فَسَجَدَ فَأَطَالَ السُّجُودَ حَتَّى خَشِيتُ أَنْ يَكُونَ اللَّهُ تَعَالَى قَدْ تَوَفَّاهُ. قَالَ: فَجِئْتُ أَنْظُرُ فَرَفَعَ رَأْسَهُ فَقَالَ: «مَا لَكَ؟» فَذَكَرْتُ لَهُ ذَلِكَ. قَالَ: فَقَالَ: إِنَّ جِبْرِيلَ عَلَيْهِ السَّلَام قَالَ لي: أَلا أُبَشِّرك أَن اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ يَقُولُ لَكَ مَنْ صَلَّى عَلَيْكَ صَلَاةً صَلَّيْتُ عَلَيْهِ وَمَنْ سَلَّمَ عَلَيْكَ سلمت عَلَيْهِ . رَوَاهُ أَحْمد
அப்துர்-ரஹ்மான் இப்னு அவ்ஃப் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வெளியே சென்று, ஒரு பேரீச்சந் தோட்டத்திற்குள் நுழைந்து ஸஜ்தா செய்தார்கள். அல்லாஹ் அவர்களின் உயிரைக் கைப்பற்றிவிட்டானோ என்று நான் அஞ்சும் அளவுக்கு நீண்ட நேரம் ஸஜ்தா செய்தார்கள். நான் சென்று பார்த்தேன், அவர்கள் (ஸல்) தங்கள் தலையை உயர்த்தி, "உமக்கு என்ன நேர்ந்தது?" என்று கேட்டார்கள். நான் அந்த விஷயத்தை அவர்களிடம் தெரிவித்தேன். அதற்கு அவர்கள் (ஸல்) கூறினார்கள்: "ஜிப்ரீல் (அலை) என்னிடம், 'அல்லாஹ் (கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்கவன்) உமக்குக் கூறுவதாக ஒரு நற்செய்தியை நான் உமக்கு அறிவிக்கவா? யாரேனும் உம்மீது ஒருமுறை ஸலவாத் கூறினால், நான் அவர் மீது அருள் புரிகிறேன்; யாரேனும் உமக்கு ஸலாம் கூறினால், நான் அவருக்கு ஸலாம் கூறுகிறேன்' என்று கூறினார்கள்."

இதனை அஹ்மத் அவர்கள் அறிவிக்கின்றார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حسن (الألباني)
وَعَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: إِنَّ الدُّعَاءَ مَوْقُوفٌ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ لَا يَصْعَدُ مِنْهُ شَيْءٌ حَتَّى تُصَلِّيَ عَلَى نبيك. رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
உமர் இப்னு அல்-கத்தாப் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், “துஆ வானத்திற்கும் பூமிக்கும் இடையில் நிறுத்தி வைக்கப்பட்டுள்ளது, உங்கள் நபி (ஸல்) அவர்கள் மீது நீங்கள் ஸலவாத் கூறும் வரை அதிலிருந்து எதுவும் மேலே உயர்வதில்லை.” இதை திர்மிதீ அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيفٌ (الألباني)
باب الدعاء في التشهد - الفصل الأول
தஷஹ்ஹுதின் பிரார்த்தனை - பிரிவு 1
عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدْعُو فِي الصَّلَاةِ يَقُولُ: «اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ الْمَسِيحِ الدَّجَّالِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ الْمَحْيَا وَفِتْنَةِ الْمَمَاتِ اللَّهُمَّ إِنِّي أعوذ بك من المأثم والمغرم» فَقَالَ لَهُ قَائِل مَا أَكثر مَا تستعيذ من المغرم يَا رَسُول الله فَقَالَ: «إِنَّ الرَّجُلَ إِذَا غَرِمَ حَدَّثَ فَكَذَبَ وَوَعَدَ فَأَخْلَفَ»
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுகையில் பிரார்த்திக்கும்போது கூறுவார்கள்:

**“அல்லாஹும்ம இன்னீ அஊது பிக்க மின் அதாபில் கப்ரி, வஅஊது பிக்க மின் ஃபித்னதில் மஸீஹித் தஜ்ஜால், வஅஊது பிக்க மின் ஃபித்னதில் மஹ்யா வ ஃபித்னதில் மமாத். அல்லாஹும்ம இன்னீ அஊது பிக்க மினல் மஃதமி வல் மக்ரம்.”**

(பொருள்: “யா அல்லாஹ்! கப்ருடைய வேதனையிலிருந்து நான் உன்னிடம் பாதுகாப்புத் தேடுகிறேன். மஸீஹுத் தஜ்ஜாலின் சோதனையிலிருந்து நான் உன்னிடம் பாதுகாப்புத் தேடுகிறேன். வாழ்வின் சோதனையிலிருந்தும், மரணத்தின் சோதனையிலிருந்தும் நான் உன்னிடம் பாதுகாப்புத் தேடுகிறேன். யா அல்லாஹ்! பாவத்திலிருந்தும் கடனிலிருந்தும் நான் உன்னிடம் பாதுகாப்புத் தேடுகிறேன்.”)

அப்போது ஒருவர் அவர்களிடம், “அல்லாஹ்வின் தூதரே! தாங்கள் கடனிலிருந்து எவ்வளவு அதிகமாகப் பாதுகாப்புத் தேடுகிறீர்கள்!” என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், “நிச்சயமாக ஒரு மனிதன் கடன்பட்டிருக்கும்போது, அவன் பேசினால் பொய் சொல்கிறான்; வாக்குறுதியளித்தால் அதற்கு மாறு செய்கிறான்” என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا فَرَغَ أَحَدُكُمْ مِنَ التَّشَهُّدِ الْآخِرِ فَلْيَتَعَوَّذْ بِاللَّهِ مِنْ أَرْبَعٍ مِنْ عَذَابِ جَهَنَّمَ وَمِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ وَمِنْ فِتْنَةِ الْمَحْيَا وَالْمَمَاتِ وَمِنْ شَرِّ الْمَسِيحِ الدَّجَّالِ» . رَوَاهُ مُسلم
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: “உங்களில் ஒருவர் கடைசி தஷஹ்ஹுத்தை முடித்தவுடன், அவர் அல்லாஹ்விடம் நான்கு விஷயங்களிலிருந்து பாதுகாப்புத் தேடட்டும்: ஜஹன்னத்தின் வேதனை, கப்ரின் வேதனை, வாழ்வு மற்றும் மரணத்தின் சோதனை, மற்றும் தஜ்ஜாலின் தீமை.” இதை முஸ்லிம் அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا: أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُعَلِّمُهُمْ هَذَا الدُّعَاءَ كَمَا يُعَلِّمُهُمُ السُّورَةَ مِنَ الْقُرْآنِ يَقُولُ: «قُولُوا اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابِ جَهَنَّمَ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ الْمَسِيحِ الدَّجَّالِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ الْمَحْيَا وَالْمَمَاتِ» . رَوَاهُ مُسْلِمٌ
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள், குர்ஆனின் ஒரு சூராவை கற்றுக் கொடுப்பதைப் போலவே இந்தப் பிரார்த்தனையையும் எங்களுக்குக் கற்றுக் கொடுப்பவர்களாக இருந்தார்கள். அவர்கள் (பின்வருமாறு) கூறுமாறு சொல்வார்கள்:

**“அல்லாஹும்ம இன்னீ அஊது பிக மின் அதாபி ஜஹன்னம், வ அஊது பிக மின் அதாபில் கப்ரி, வ அஊது பிக மின் ஃபித்னதில் மஸீஹித் தஜ்ஜால், வ அஊது பிக மின் ஃபித்னதில் மஹ்யா வல் மமாத்”**

“அல்லாஹ்வே! ஜஹன்னத்தின் தண்டனையிலிருந்து நான் உன்னிடம் பாதுகாப்புத் தேடுகிறேன்; கப்ரின் தண்டனையிலிருந்து நான் உன்னிடம் பாதுகாப்புத் தேடுகிறேன்; மஸீஹ் தஜ்ஜாலின் சோதனையிலிருந்து நான் உன்னிடம் பாதுகாப்புத் தேடுகிறேன்; வாழ்வு மற்றும் மரணத்தின் சோதனையிலிருந்தும் நான் உன்னிடம் பாதுகாப்புத் தேடுகிறேன்.”

இதனை முஸ்லிம் அவர்கள் அறிவிக்கின்றார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّهُ قَالَ: قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ عَلِّمْنِي دُعَاءً أَدْعُو بِهِ فِي صَلَاتِي قَالَ: «قُلْ اللَّهُمَّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي ظُلْمًا كَثِيرًا وَلَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ فَاغْفِرْ لِي مَغْفِرَةً مِنْ عنْدك وارحمني إِنَّك أَنْت الغفور الرَّحِيم»
அபூபக்ர் அஸ்-ஸித்தீக் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம், ‘எனது தொழுகையில் நான் ஓதுவதற்காக ஒரு பிரார்த்தனையை எனக்குக் கற்றுத் தாருங்கள்’ என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், ‘நீர் (பின்வருமாறு) கூறுவீராக:

**“அல்லாஹும்ம இன்னீ ளலம்த்து நஃப்ஸீ ளுல்மன் கஸீரன், வலா யக்ஃபிருத் துனூப இல்லா அன்த்த, ஃபக்ஃபிர் லீ மக்ஃபிரதன் மின் இந்திக, வர்ஹம்னீ, இன்னக்க அன்த்தல் கஃபூருர் ரஹீம்”**

(இதன் பொருள்: “அல்லாஹ்வே! நான் எனக்கு நானே அதிகமாக அநீதி இழைத்துவிட்டேன். பாவங்களை மன்னிப்பவன் உன்னைத் தவிர வேறு யாருமில்லை. ஆகவே, உன் புறத்திலிருந்து எனக்கு மன்னிப்பை வழங்குவாயாக. மேலும், எனக்குக் கருணை காட்டுவாயாக. நிச்சயமாக நீயே மிக்க மன்னிப்பவனாகவும், பெரும் கருணையாளனாகவும் இருக்கிறாய்”)' என்றார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ عَامِرِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ: كُنْتُ أَرَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُسَلِّمُ عَنْ يَمِينِهِ وَعَنْ يَسَارِهِ حَتَّى أرى بَيَاض خَدّه. رَوَاهُ مُسلم
சஃத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், அவர்களின் கன்னத்தின் வெண்மையை நான் காணுமளவிற்கு, தமது வலப்புறமும் இடப்புறமும் ஸலாம் கொடுப்பதை நான் கண்டிருக்கிறேன்." (நூல்: முஸ்லிம்)

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ سَمُرَةَ بْنِ جُنْدَبٍ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا صَلَّى أَقْبَلَ علينا بِوَجْهِهِ. رَوَاهُ البُخَارِيّ
ஸமுரா இப்னு ஜுன்துப் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், “அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுது முடித்ததும் எங்களை முன்னோக்கினார்கள்.”

இதனை புகாரி அவர்கள் அறிவிக்கின்றார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنْصَرِفُ عَنْ يَمِينِهِ. رَوَاهُ مُسْلِمٌ
நபியவர்கள் (ஸல்) தொழுகையை முடித்ததும்* வலதுபுறமாகத் திரும்புவார்கள் என அனஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்.

*அதாவது, ஸலாத்தின் முடிவில்.

இதனை முஸ்லிம் அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ: لَا يَجْعَلْ أَحَدُكُمْ لِلشَّيْطَانِ شَيْئًا مِنْ صَلَاتِهِ يَرَى أَنَّ حَقًّا عَلَيْهِ أَنْ لَا يَنْصَرِفَ إِلَّا عَنْ يَمِينِهِ لَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَثِيرًا يَنْصَرِفُ عَن يسَاره
அப்துல்லாஹ் இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், “தொழுகையை முடித்துத் திரும்பும்போது வலதுபுறமாக மட்டுமே திரும்புவது தன் மீது கடமை என்று எண்ணி, உங்களில் எவரும் தனது தொழுகையில் ஷைத்தானுக்குப் பங்கு வைத்து விட வேண்டாம். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (தொழுகையை முடித்துச்) செல்லும்போது தமது இடதுபுறமாகத் திரும்புவதை நான் பலமுறை பார்த்திருக்கிறேன்.” (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்.)
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنِ الْبَرَاءِ قَالَ: كُنَّا إِذَا صَلَّيْنَا خَلْفَ سَوَّلَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحْبَبْنَا أَنْ نَكُونَ عَنْ يَمِينِهِ يُقْبِلُ عَلَيْنَا بِوَجْهِهِ قَالَ: فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ: «رَبِّ قِنِي عَذَابَكَ يَوْمَ تَبْعَثُ أَو تجمع عِبَادك» . رَوَاهُ مُسلم
அல்-பராஃ (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்குப் பின்னால் தொழுதபோது, அவர்கள் எங்களுடைய பக்கம் தமது முகத்தைத் திருப்புவார்கள் என்பதற்காக நாங்கள் அவர்களுடைய வலது பக்கத்தில் இருக்க விரும்பினோம். அப்போது அவர்கள் பின்வருமாறு கூறுவதை நான் கேட்டேன்:

**“ரப்பி கினீ அதாபக்க யவ்ம தப்அஸு (அவ் தஜ்மவு) இபாதக்க”**

(பொருள்: என் இறைவா! உன் அடியார்களை நீ எழுப்பும் (அல்லது, ஒன்றுதிரட்டும்) நாளில் உன்னுடைய தண்டனையிலிருந்து என்னைக் காப்பாயாக!)

இதை முஸ்லிம் அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَن أم سَلمَة قَالَتْ: إِنَّ النِّسَاءَ فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كُنَّ إِذَا سَلَّمْنَ مِنَ الْمَكْتُوبَةِ قُمْنَ وَثَبَتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ صَلَّى مِنَ الرِّجَالِ مَا شَاءَ اللَّهُ فَإِذَا قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَامَ الرِّجَالُ. رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ وَسَنَذْكُرُ حَدِيثَ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ فِي بَاب الضحك إِن شَاءَ الله تَعَالَى
உம்மு ஸலமா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில், பெண்கள் கடமையான தொழுகையின் முடிவில் சலாம் கொடுத்ததும் எழுந்து சென்று விடுவார்கள். ஆனால், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும் தொழுத ஆண்களும் அல்லாஹ் நாடிய வரை அவர்கள் இருந்த இடத்திலேயே இருப்பார்கள். பிறகு, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எழுந்ததும், ஆண்களும் எழுவார்கள். புகாரி இதை அறிவிக்கிறார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
باب الدعاء في التشهد - الفصل الثاني
தஷஹ்ஹுதின் பிரார்த்தனை - பிரிவு 2
عَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ قَالَ: أَخَذَ بِيَدِي رَسُول الله صلى الله عَلَيْهِ وَسلم فَقَالَ: «إِنِّي لَأُحِبُّكَ يَا مُعَاذُ» . فَقُلْتُ: وَأَنَا أُحِبُّكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ. قَالَ: فَلَا تَدَعْ أَنْ تَقُولَ فِي دُبُرِ كُلِّ صَلَاةٍ: رَبِّ أَعِنِّي عَلَى ذِكْرِكَ وَشُكْرِكَ وَحُسْنِ عِبَادَتِكَ . رَوَاهُ أَحْمَدُ وَأَبُو دَاوُد وَالنَّسَائِيّ إِلَّا أَنَّ أَبَا دَاوُدَ لَمْ يَذْكُرْ: قَالَ معَاذ وَأَنا أحبك
முஆத் பின் ஜபல் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என் கையைப் பிடித்துக்கொண்டு, “முஆதே! நிச்சயமாக நான் உம்மை நேசிக்கிறேன்” என்று கூறினார்கள். அதற்கு நான், “அல்லாஹ்வின் தூதரே! நானும் உம்மை நேசிக்கிறேன்” என்று கூறினேன். (பிறகு) அவர்கள் கூறினார்கள்: “ஒவ்வொரு தொழுகையின் இறுதியிலும் பின்வரும் துஆவைக் கூறுவதை நீர் விட்டுவிடாதீர்:

**‘ரப்பி! அஇன்னீ அலா திக்ரிக்க, வ ஷுக்ரிக்க, வ ஹுஸ்னி இபாதத்திக்’**

(இறைவா! உன்னை நினைவுகூரவும், உனக்கு நன்றி செலுத்தவும், உன்னை அழகிய முறையில் வணங்கவும் எனக்கு நீ உதவுவாயாக!)”

(இதை அஹ்மத், அபூ தாவூத் மற்றும் நஸயீ ஆகியோர் பதிவு செய்துள்ளனர். எனினும், அபூ தாவூத் அவர்களின் அறிவிப்பில் “நானும் உம்மை நேசிக்கிறேன்” என்று முஆத் கூறியதாக இடம்பெறவில்லை).

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ: إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُسَلِّمُ عَنْ يَمِينِهِ: «السَّلَامُ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ اللَّهِ» حَتَّى يُرَى بَيَاضُ خَدِّهِ الْأَيْمَنِ وَعَنْ يَسَارِهِ: «السَّلَامُ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ اللَّهِ» حَتَّى يُرَى بَيَاضُ خَدِّهِ الْأَيْسَرِ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالنَّسَائِيّ وَالتِّرْمِذِيّ وَلَمْ يَذْكُرِ التِّرْمِذِيُّ حَتَّى يُرَى بَيَاضُ خَدِّهِ
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது வலது கன்னத்தின் வெண்மை தெரியும் அளவிற்கு, தமது வலது புறத்தில் “அஸ்ஸலாமு அலைக்கும் வ ரஹ்மத்துல்லாஹ்” என்று சலாம் கொடுப்பார்கள். மேலும் தமது இடது கன்னத்தின் வெண்மை தெரியும் அளவிற்கு, தமது இடது புறத்தில் “அஸ்ஸலாமு அலைக்கும் வ ரஹ்மத்துல்லாஹ்” என்று சலாம் கொடுப்பார்கள்.
இதை அபூதாவூத், நஸாயீ மற்றும் திர்மிதீ ஆகியோர் அறிவித்துள்ளனர். ஆனால் திர்மிதீயில் “கன்னத்தின் வெண்மை தெரியும் அளவிற்கு” என்பது குறிப்பிடப்படவில்லை.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَرَوَاهُ ابْنُ مَاجَهْ عَنْ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ
மேலும், இதனை இப்னு மாஜா அவர்கள் அம்மார் இப்னு யாசிர் (ரலி) அவர்களிடமிருந்து அறிவித்துள்ளார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ: كَانَ أَكْثَرُ انْصِرَافِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ صَلَاتِهِ إِلَى شِقِّهِ الْأَيْسَرِ إِلَى حُجْرَتِهِ. رَوَاهُ فِي شرح السّنة
அப்துல்லாஹ் இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் தங்களின் தொழுகைக்குப் பிறகு பெரும்பாலும் தங்களின் இடப்பக்கமாகத் திரும்பி, தங்களின் அறைக்குச் செல்வார்கள். பகவி அவர்கள் இதனை ஷரஹ் அஸ்-ஸுன்னாவில் அறிவித்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَن عَطَاءٍ الْخُرَاسَانِيِّ عَنِ الْمُغِيرَةِ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا يُصَلِّي الْإِمَامُ فِي الْمَوْضِعِ الَّذِي صَلَّى فِيهِ حَتَّى يتَحَوَّل» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد وَقَالَ عَطاء الخرساني لم يدْرك الْمُغيرَة
அல்-முகீரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “இமாம், அவர் முன்பு தொழுத அதே இடத்தில், அவர் (வேறொரு இடத்திற்கு) மாறும் வரை தொழ வேண்டாம்” என்று கூறினார்கள்.

இதை அபூதாவூத் பதிவு செய்துள்ளார். மேலும், “அதா அல்-குராஸானி அவர்கள் அல்-முகீரா (ரழி) அவர்களைச் சந்திக்கவில்லை” என்றும் அவர் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَنَسٍ: أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَضَّهُمْ عَلَى الصَّلَاةِ وَنَهَاهُمْ أَنْ يَنْصَرِفُوا قَبْلَ انْصِرَافِهِ مِنَ الصَّلَاةِ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் (மக்களை) தொழும்படி தூண்டினார்கள். மேலும், தாம் (தொழுகையை முடித்து) புறப்படுவதற்கு முன்னர் தொழுகைக்குப் பிறகு (மக்கள்) புறப்பட வேண்டாம் என்றும் தடுத்தார்கள். இதை அபூ தாவூத் அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
باب الدعاء في التشهد - الفصل الثالث
தஷஹ்ஹுதின் பிரார்த்தனை - பிரிவு 3
وَعَن شَدَّادِ بْنِ أَوْسٍ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ فِي صَلَاتِهِ: " اللَّهُمَّ إِنِّي أَسأَلك الثَّبَات فِي الْأَمر والعزيمة عَلَى الرُّشْدِ وَأَسْأَلُكَ شُكْرَ نِعْمَتِكَ وَحُسْنَ عِبَادَتِكَ وَأَسْأَلُكَ قَلْبًا سَلِيمًا وَلِسَانًا صَادِقًا وَأَسْأَلُكَ مِنْ خَيْرِ مَا تَعْلَمُ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا تَعْلَمُ وَأَسْتَغْفِرُكَ لِمَا تَعْلَمُ. رَوَاهُ النَّسَائِيُّ وروى أَحْمد نَحوه
ஷத்தாத் இப்னு அவ்ஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது தொழுகையில் பின்வருமாறு கூறுபவர்களாக இருந்தார்கள்:

“அல்லாஹும்ம இன்னீ அஸ்அலுக்கத் தபாத்த ஃபில் அம்ரி, வல்அஸீமத்த அலர் ருஷ்தி, வஅஸ்அலுக்க ஷுக்ர நிஃமத்திக்க, வஹுஸ்ன இபாதத்திக்க, வஅஸ்அலுக்க கல்பன் ஸலீமன், வலிஸானன் ஸாதிகன், வஅஸ்அலுக்க மின் கைரி மா தஃலமு, வஅவூது பிக்க மின் ஷர்ரி மா தஃலமு, வஅஸ்தக்ஃபிருக்க லிமா தஃலமு.”

(பொருள்: “யா அல்லாஹ்! (மார்க்கக்) காரியத்தில் உறுதியையும், நேர்வழியில் மனவுறுதியையும் நான் உன்னிடம் கேட்கிறேன். உனது அருட்கொடைக்கு நன்றி செலுத்துவதையும், உன்னை அழகிய முறையில் வணங்குவதையும் நான் உன்னிடம் கேட்கிறேன். தூய்மையான இதயத்தையும், உண்மை பேசும் நாவையும் நான் உன்னிடம் கேட்கிறேன். நீ அறிந்தவற்றில் உள்ள நன்மைகளை நான் உன்னிடம் கேட்கிறேன்; நீ அறிந்தவற்றில் உள்ள தீமைகளிலிருந்து உன்னிடம் நான் பாதுகாவல் தேடுகிறேன்; மேலும் நீ அறிந்தவற்றிற்காக உன்னிடம் பாவமன்னிப்பு கோருகிறேன்.”)

இதனை நஸாயீ அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்; மேலும் அஹ்மத் அவர்கள் இதே போன்ற ஒன்றை அறிவிக்கிறார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ جَابِرٍ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ فِي صَلَاتِهِ بَعْدَ التَّشَهُّدِ: «أَحْسَنُ الْكَلَامِ كَلَامُ اللَّهِ وَأَحْسَنُ الْهَدْيِ هدي مُحَمَّد» . رَوَاهُ النَّسَائِيّ
ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தங்களின் தொழுகையில் தஷஹ்ஹுத்திற்குப் பிறகு, “பேச்சுகளில் மிகச் சிறந்தது அல்லாஹ்வின் பேச்சாகும், மேலும் வழிகாட்டல்களில் மிகச் சிறந்தது முஹம்மது (ஸல்) அவர்களின் வழிகாட்டலாகும்” என்று கூறுவார்கள்.

நஸாயீ இதை அறிவிக்கின்றார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ: كَانَ رَسُول الله صلى يُسَلِّمُ فِي الصَّلَاةِ تَسْلِيمَةً تِلْقَاءَ وَجْهِهِ ثُمَّ تميل إِلَى الشق الْأَيْمن شَيْئا. رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுகையில் தங்களுக்கு நேர் முன்னால் ஒரு ஸலாம் கொடுத்துவிட்டு, பின்னர் வலது பக்கம் சற்று சாய்வார்கள். இதை திர்மிதீ அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيفٌ (الألباني)
وَعَنْ سَمُرَةَ قَالَ: أَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نَرُدَّ عَلَى الْإِمَامِ وَنَتَحَابَّ وَأَنْ يُسَلِّمَ بَعْضُنَا عَلَى بَعْضٍ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
ஸமுரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், “அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், இமாமுக்கு பதிலளிக்குமாறும், ஒருவருக்கொருவர் அன்பு செலுத்துமாறும், ஒருவருக்கொருவர் ஸலாம் கூறுமாறும் எங்களுக்குக் கட்டளையிட்டார்கள்.”

அபூ தாவூத் இதை அறிவிக்கின்றார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
باب الذكر بعد الصلاة - الفصل الأول
தொழுகைக்குப் பின் அல்லாஹ்வை நினைவு கூறுதல் - பிரிவு 1
عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَ: كُنْتُ أَعْرِفُ انْقِضَاءَ صَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى الله عَلَيْهِ وَسلم بِالتَّكْبِيرِ
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தொழுகை முடிந்துவிட்டதை, தக்பீரின் மூலம் நான் அறிந்துகொள்வது வழக்கம்."

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا سَلَّمَ لَمْ يَقْعُدْ إِلَّا مِقْدَارَ مَا يَقُولُ: «اللَّهُمَّ أَنْتَ السَّلَامُ وَمِنْكَ السَّلَامُ تَبَارَكْتَ يَا ذَا الْجلَال وَالْإِكْرَام» . رَوَاهُ مُسلم
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் சலாம் கொடுத்தபின், “அல்லாஹும்ம அன்த்தஸ் ஸலாம், வ மின்க்கஸ் ஸலாம், தபாரக்த்த யா தல் ஜலாலி வல் இக்ராம்” என்று கூறுமளவிற்கு மட்டுமே அமர்ந்திருப்பார்கள்.

இதனை முஸ்லிம் அவர்கள் அறிவிக்கின்றார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَنْ ثَوْبَانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا انْصَرَفَ مِنْ صَلَاتِهِ اسْتَغْفَرَ ثَلَاثًا وَقَالَ: «اللَّهُمَّ أَنْتَ السَّلَامُ وَمِنْكَ السَّلَامُ تَبَارَكْتَ يَا ذَا الْجلَال وَالْإِكْرَام» . رَوَاهُ مُسلم
தவ்பான் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தங்கள் தொழுகையை முடித்ததும், மூன்று முறை பாவமன்னிப்புக் கோரிவிட்டு, “அல்லாஹும்ம! அந்தஸ் ஸலாம், வமின்கஸ் ஸலாம், தபாரக்த யா தல்ஜலாலி வல்இக்ராம்” என்று கூறுவார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: كَانَ يَقُولُ فِي دُبُرِ كُلِّ صَلَاةٍ مَكْتُوبَةٍ: «لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ اللَّهُمَّ لَا مَانِعَ لِمَا أَعْطَيْتَ وَلَا مُعْطِيَ لِمَا مَنَعْتَ وَلَا يَنْفَعُ ذَا الْجَدِّ مِنْك الْجد»
அல்-முஃகீரா பின் ஷுஃபா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒவ்வொரு கடமையான தொழுகைக்குப் பிறகும் (பின்வருமாறு) கூறுவார்கள்:

“லா இலாஹ இல்லல்லாஹு வஹ்தஹு லா ஷரீக லஹு, லஹுல் முல்கு வலஹுல் ஹம்து, வஹுவ அலா குல்லி ஷையின் கதீர். அல்லாஹும்ம லா மானிஅ லிமா அஃதைத்த, வலா முஃதிய லிமா மனஃத்த, வலா யன்ஃபஉ தல்ஜத்தி மின்கல் ஜத்.”

பொருள்: “அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை, அவன் ஒருவனே, அவனுக்கு யாதொரு இணையுமில்லை. அவனுக்கே ஆட்சியெல்லாம் உரியது, அவனுக்கே புகழனைத்தும் உரியது, மேலும் அவன் அனைத்துப் பொருட்களின் மீதும் ஆற்றலுள்ளவன். அல்லாஹ்வே! நீ கொடுப்பதைத் தடுப்பவர் யாருமில்லை, நீ தடுத்ததைக் கொடுப்பவர் யாருமில்லை. மேலும், செல்வந்தரின் செல்வம் உன்னிடத்தில் அவருக்கு எந்தப் பலனும் அளிக்காது.”

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَن عبد الله بن الزبير قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا سَلَّمَ مِنْ صَلَاتِهِ يَقُولُ بِصَوْتِهِ الْأَعْلَى: «لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ لَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّه لَا إِلَه إِلَّا الله لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَلَا نَعْبُدُ إِلَّا إِيَّاهُ لَهُ النِّعْمَةُ وَلَهُ الْفَضْلُ وَلَهُ الثَّنَاءُ الْحَسَنُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُخْلِصِينَ لَهُ الدّين وَلَو كره الْكَافِرُونَ» . رَوَاهُ مُسلم
அப்துல்லாஹ் இப்னு அஸ்-ஸுபைர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது தொழுகையிலிருந்து ஸலாம் கொடுத்ததும், தமது மிக உயர்ந்த குரலில் கூறுவார்கள்: “அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் யாருமில்லை; அவன் தனித்தவன்; அவனுக்கு இணை யாருமில்லை. ஆட்சியும் அவனுக்கே; புகழும் அவனுக்கே. அவன் அனைத்துப் பொருட்களின் மீதும் ஆற்றலுள்ளவன். அல்லாஹ்வைக் கொண்டல்லாமல் (பாவங்களிலிருந்து) விலகும் சக்தியோ, (நன்மை செய்யும்) ஆற்றலோ இல்லை. அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் யாருமில்லை; அவனையன்றி வேறு யாரையும் நாங்கள் வணங்கமாட்டோம். அருட்கொடையும், சிறப்பும், அழகிய புகழும் அவனுக்கே உரியன. அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் யாருமில்லை; நிராகரிப்பாளர்கள் வெறுத்த போதிலும், நாங்கள் அவனுக்கே மார்க்கத்தை தூய்மையாக்கியவர்களாக இருக்கின்றோம்.” இதை முஸ்லிம் அறிவிக்கிறார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَن سعد أَن كَانَ يُعَلِّمُ بَنِيهِ هَؤُلَاءِ الْكَلِمَاتِ وَيَقُولُ: إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَتَعَوَّذُ بِهِنَّ دُبُرَ الصَّلَاةِ: «اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْجُبْن وَأَعُوذُ بِكَ مِنَ الْبُخْلِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ أَرْذَلِ الْعُمُرِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ الدُّنْيَا وَعَذَاب الْقَبْر» . رَوَاهُ البُخَارِيّ
ஸஃத் (ரழி) அவர்கள், தம்முடைய பிள்ளைகளுக்குப் பின்வரும் வார்த்தைகளைக் கற்றுக் கொடுப்பவர்களாகவும், “நிச்சயமாக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுகையின் முடிவில் இவற்றின் மூலம் பாதுகாப்புக் தேடுபவர்களாக இருந்தார்கள்” என்று கூறுபவர்களாகவும் இருந்தார்கள்:

“அல்லாஹும்ம இன்னீ அஊது பிக்க மினல் ஜுப்னி, வ அஊது பிக்க மினல் புக்லி, வ அஊது பிக்க மின் அர்தலில் உமுரி, வ அஊது பிக்க மின் ஃபித்னதித் துன்யா வ அதாபில் கப்ர்.”

(பொருள்: “அல்லாஹ்வே! கோழைத்தனத்திலிருந்து உன்னிடம் நான் பாதுகாப்புத் தேடுகிறேன்; கஞ்சத்தனத்திலிருந்து உன்னிடம் நான் பாதுகாப்புத் தேடுகிறேன்; தள்ளாத வயது எனும் இழிவான வாழ்க்கையிலிருந்து உன்னிடம் நான் பாதுகாப்புத் தேடுகிறேன்; இவ்வுலகின் சோதனையிலிருந்தும் கப்ரின் வேதனையிலிருந்தும் உன்னிடம் நான் பாதுகாப்புத் தேடுகிறேன்.”)

இதனை புகாரி அறிவிக்கின்றார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: (إِنَّ فُقَرَاءَ الْمُهَاجِرِينَ أَتَوْا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا: قَدْ ذَهَبَ أَهْلُ الدُّثُورِ بِالدَّرَجَاتِ الْعُلَى وَالنَّعِيمِ الْمُقِيمِ فَقَالَ وَمَا ذَاكَ قَالُوا يُصَلُّونَ كَمَا نُصَلِّي وَيَصُومُونَ كَمَا نَصُومُ وَيَتَصَدَّقُونَ وَلَا نَتَصَدَّقُ وَيُعْتِقُونَ وَلَا نُعْتِقُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَفَلَا أُعَلِّمُكُمْ شَيْئًا تُدْرِكُونَ بِهِ مَنْ سَبَقَكُمْ وَتَسْبِقُونَ بِهِ مَنْ بَعْدَكُمْ وَلَا يَكُونُ أَحَدٌ أَفْضَلَ مِنْكُمْ إِلَّا مَنْ صَنَعَ مِثْلَ مَا صَنَعْتُمْ» قَالُوا بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ: «تُسَبِّحُونَ وَتُكَبِّرُونَ وَتَحْمَدُونَ دُبُرَ كُلِّ صَلَاةٍ ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ مَرَّةً» . قَالَ أَبُو صَالِحٍ: فَرَجَعَ فُقَرَاءُ الْمُهَاجِرِينَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا سَمِعَ إِخْوَانُنَا أَهْلُ الْأَمْوَالِ بِمَا فَعَلْنَا فَفَعَلُوا مِثْلَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «ذَلِك فضل الله يؤته من يَشَاء» . وَلَيْسَ قَوْلُ أَبِي صَالِحٍ إِلَى آخِرِهِ إِلَّا عِنْدَ مُسْلِمٍ وَفِي رِوَايَةٍ لِلْبُخَارِيِّ: «تُسَبِّحُونَ فِي دُبُرَ كُلِّ صَلَاةٍ عَشْرًا وَتَحْمَدُونَ عَشْرًا وَتُكَبِّرُونَ عشرا» . بدل ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ
அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

ஏழை முஹாஜிர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "பெரும் செல்வந்தர்கள் மிக உயர்ந்த தகுதிகளையும் நிலையான பேரின்பத்தையும் அடைந்துவிட்டார்கள்" என்று கூறினார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் "அது என்ன?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், "அவர்கள் எங்களைப் போலவே தொழுகிறார்கள், எங்களைப் போலவே நோன்பு நோற்கிறார்கள்; ஆனால் அவர்கள் தர்மம் செய்கிறார்கள், நாங்கள் செய்வதில்லை. அவர்கள் அடிமைகளை விடுதலை செய்கிறார்கள், நாங்கள் செய்வதில்லை" என்று பதிலளித்தார்கள்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "நான் உங்களுக்கு ஒன்றைக் கற்றுத்தரட்டுமா? அதன் மூலம் உங்களுக்கு முன் சென்றவர்களை நீங்கள் பிடித்துவிடலாம், உங்களுக்குப் பின் வருபவர்களை நீங்கள் முந்திவிடலாம். உங்களைப் போலவே செய்பவர்களைத் தவிர வேறு யாரும் உங்களை விடச் சிறந்தவர்களாக இருக்க மாட்டார்கள்" என்று கூறினார்கள். அவர்கள், "ஆம், அல்லாஹ்வின் தூதரே!" என்று பதிலளித்தபோது, நபி (ஸல்) அவர்கள், "ஒவ்வொரு தொழுகைக்குப் பிறகும் முப்பத்து மூன்று முறை **சுப்ஹானல்லாஹ், அல்லாஹு அக்பர், அல்ஹம்துலில்லாஹ்** என்று கூறுங்கள்" என்றார்கள்.

அபூ ஸாலிஹ் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: பிறகு அந்த ஏழை முஹாஜிர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் திரும்பி வந்து, “எங்களது சகோதரர்களான செல்வந்தர்கள் நாங்கள் செய்ததைக் கேள்விப்பட்டு, அவர்களும் அதையே செய்துவிட்டார்கள்,” என்று கூறினார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், “அது அல்லாஹ்வின் அருளாகும், அதை அவன் நாடியவர்களுக்குக் கொடுக்கிறான்” என்று பதிலளித்தார்கள்.

அபூ ஸாலிஹ் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியது இறுதி வரை முஸ்லிம் (நூலில்) மட்டுமே இடம்பெற்றுள்ளது.

புகாரியில் உள்ள ஒரு அறிவிப்பில், முப்பத்து மூன்று என்பதற்குப் பதிலாக, "ஒவ்வொரு தொழுகைக்குப் பிறகும் பத்து முறை **சுப்ஹானல்லாஹ்**, பத்து முறை **அல்ஹம்துலில்லாஹ்**, பத்து முறை **அல்லாஹு அக்பர்** கூறுங்கள்" என்று உள்ளது.

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ كَعْبِ بْنِ عُجْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: مُعَقِّبَاتٌ لَا يَخِيبُ قَائِلُهُنَّ أَوْ فَاعِلُهُنَّ دُبُرَ كُلِّ صَلَاةٍ مَكْتُوبَة: ثَلَاث وَثَلَاثُونَ تَسْبِيحَة ثَلَاث وَثَلَاثُونَ تَحْمِيدَةً وَأَرْبَعٌ وَثَلَاثُونَ تَكْبِيرَةً . رَوَاهُ مُسْلِمٌ
கஃபு பின் உஜ்ரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “ஒவ்வொரு கடமையான தொழுகைக்குப் பின்னரும் (ஓதவேண்டிய) சில வார்த்தைகள் உள்ளன; அவற்றைச் சொல்பவர் - அல்லது செய்பவர் - ஒருபோதும் ஏமாற்றமடைய மாட்டார். (அவை:) ‘சுப்ஹானல்லாஹ்’ என முப்பத்து மூன்று முறையும், ‘அல்ஹம்துலில்லாஹ்’ என முப்பத்து மூன்று முறையும், மற்றும் ‘அல்லாஹு அக்பர்’ என முப்பத்து நான்கு முறையும் (கூறுவதாகும்).”

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: مَنْ سَبَّحَ اللَّهَ فِي دُبُرِ كُلِّ صَلَاةٍ ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ وَحَمَدَ اللَّهَ ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ وَكَبَّرَ اللَّهَ ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ فَتِلْكَ تِسْعَةٌ وَتِسْعُونَ وَقَالَ تَمَامَ الْمِائَةِ: لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ غُفِرَتْ خَطَايَاهُ وَإِنْ كَانَتْ مِثْلَ زَبَدِ الْبَحْرِ . رَوَاهُ مُسلم
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

“யாரேனும் ஒவ்வொரு தொழுகைக்குப் பிறகும், 'ஸுப்ஹானல்லாஹ்' என்று முப்பத்து மூன்று முறையும், 'அல்ஹம்துலில்லாஹ்' என்று முப்பத்து மூன்று முறையும், 'அல்லாஹு அக்பர்' என்று முப்பத்து மூன்று முறையும், ஆக இவை தொண்ணூற்று ஒன்பது முறை ஆகும். நூறைப் பூர்த்தி செய்வதற்காக,

'லாயிலாஹ இல்லல்லாஹு வஹ்தஹு லாஷரீக்க லஹு, லஹுல் முல்கு வ லஹுல் ஹம்து, வ ஹுவ அலா குல்லி ஷையின் கதீர்'

(அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் வேறு யாருமில்லை; அவன் தனித்தவன்; அவனுக்கு இணையேதுமில்லை; ஆட்சிகள் அவனுக்கே உரியன; புகழும் அவனுக்கே உரியது; அவன் அனைத்துப் பொருட்கள் மீதும் ஆற்றலுடையவன்)

என்று கூறினால், அவருடைய பாவங்கள் கடல் நுரையைப் போன்று இருந்தாலும் மன்னிக்கப்படும்.”

இதை முஸ்லிம் அறிவித்துள்ளார்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
باب الذكر بعد الصلاة - الفصل الثاني
தொழுகைக்குப் பின் அல்லாஹ்வை நினைவு கூறுதல் - பிரிவு 2
وَعَنْ أَبِي أُمَامَةَ قَالَ: قِيلَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُّ الدُّعَاءِ أَسْمَعُ؟ قَالَ: «جَوْفُ اللَّيْلِ الآخر ودبر الصَّلَوَات المكتوبات» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
அபூ உமாமா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் எந்த துஆ மிகவும் ஏற்றுக்கொள்ளப்படும் என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், "இரவின் கடைசிப் பகுதியிலும், கடமையாக்கப்பட்ட தொழுகைகளுக்குப் பின்னரும் (செய்யப்படும் துஆவே)" என்று பதிலளித்தார்கள். இதனை திர்மிதி அறிவித்தார்.
ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حسن (الألباني)
وَعَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ قَالَ: أَمَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ أَقْرَأَ بِالْمُعَوِّذَاتِ فِي دُبُرِ كُلِّ صَلَاةٍ. رَوَاهُ احْمَدُ وَأَبُو دَاوُدَ وَالنَّسَائِيُّ وَالْبَيْهَقِيُّ فِي الدَّعَوَاتِ الْكَبِيرِ
உக்பா பின் ஆமிர் (ரழி) அவர்கள், ஒவ்வொரு தொழுகைக்குப் பிறகும் அல்-முஅவ்விதாத்* ஓதுமாறு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தனக்குக் கட்டளையிட்டதாகக் கூறினார்கள்.

* அத்தியாயங்கள் 113 மற்றும் 114 பொதுவாக அல்-முஅவ்வித்தானி என்று அழைக்கப்படுகின்றன, இது இருமையைக் குறிக்கும். அல்-மஸாபிஹ் நூலில் இருமை வடிவம் இருந்தாலும், மிஷ்காத் நூலில் பன்மை வடிவம் உள்ளது. டமாஸ்கஸ் பதிப்பின் குறிப்புகளில், அத்தியாயங்கள் 109 மற்றும் 112-ஐயும் சேர்க்கலாம் என்று பரிந்துரைக்கப்பட்டாலும், மிஷ்காத் நூலில் தவறுதலாக பன்மை வடிவம் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கலாம் என்பதே அதிக சாத்தியக்கூறாகும். அஹ்மத், அபூ தாவூத், நஸாயீ மற்றும் பைஹகீ ஆகியோர் கிதாப் அத்-தஃவாத் அல்-கபீர் என்ற நூலில் இதனைப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَأَنْ أَقْعُدَ مَعَ قَوْمٍ يَذْكُرُونَ اللَّهَ مِنْ صَلَاةِ الْغَدَاةِ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ أَنْ أُعْتِقَ أَرْبَعَةً مِنْ وَلَدِ إِسْمَاعِيلَ وَلَأَنْ أَقْعُدَ مَعَ قَوْمٍ يَذْكُرُونَ اللَّهَ مِنْ صَلَاةِ الْعَصْرِ إِلَى أَنْ تَغْرُبَ الشَّمْسُ أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ أَنْ أُعْتِقَ أَرْبَعَة» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: “ஃபஜ்ர் தொழுகைக்குப் பிறகு சூரிய உதயம் வரை அல்லாஹ்வை நினைவு கூரும் மக்களுடன் அமர்ந்திருப்பது, இஸ்மாயீல் (அலை) அவர்களின் சந்ததியினரில் இருந்து நால்வரை விடுதலை செய்வதை விட எனக்கு மிகவும் பிரியமானதாகும். மேலும், அஸர் தொழுகைக்குப் பிறகு சூரியன் மறையும் வரை அல்லாஹ்வை நினைவு கூரும் மக்களுடன் அமர்ந்திருப்பது, நால்வரை விடுதலை செய்வதை விட எனக்கு மிகவும் பிரியமானதாகும்.”

இதை அபூ தாவூத் அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حسن (الألباني)
وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ صَلَّى الْفَجْرَ فِي جَمَاعَةٍ ثُمَّ قَعَدَ يَذْكُرُ اللَّهَ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ ثُمَّ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ كَانَتْ لَهُ كَأَجْرِ حَجَّةٍ وَعُمْرَةٍ» . قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «تَامَّةٍ تَامَّةٍ تَامَّةٍ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ
அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “யாரேனும் ஃபஜ்ர் தொழுகையை ஜமாஅத்துடன் தொழுது, பின்னர் சூரியன் உதயமாகும் வரை அமர்ந்து அல்லாஹ்வை திக்ரு செய்துகொண்டு, பிறகு இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுதால், அவருக்கு ஒரு ஹஜ் மற்றும் ஒரு உம்ரா நிறைவேற்றியதற்குச் சமமான நன்மை கிடைக்கும்.” மேலும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “முழுமையானது! முழுமையானது! முழுமையானது!” என்று கூறினார்கள்.
(திர்மிதி)

ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حسن (الألباني)
باب الذكر بعد الصلاة - الفصل الثالث
தொழுகைக்குப் பின் அல்லாஹ்வை நினைவு கூறுதல் - பிரிவு 3
عَنِ الْأَزْرَقِ بْنِ قَيْسٍ قَالَ: صَلَّى بِنَا إِمَامٌ لَنَا يُكْنَى أَبَا رِمْثَةَ قَالَ صَلَّيْتُ هَذِهِ الصَّلَاةَ أَوْ مِثْلَ هَذِهِ الصَّلَاةِ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ يَقُومَانِ فِي الصَّفِّ الْمُقَدَّمِ عَنْ يَمِينِهِ وَكَانَ رَجُلٌ قَدْ شَهِدَ التَّكْبِيرَةَ الْأُولَى مِنَ الصَّلَاةِ فَصَلَّى نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ سَلَّمَ عَنْ يَمِينِهِ وَعَنْ يَسَارِهِ حَتَّى رَأَيْنَا بَيَاضَ خَدَّيْهِ ثُمَّ انْفَتَلَ كَانْفِتَالِ أَبِي رِمْثَةَ يَعْنِي نَفْسَهُ فَقَامَ الرَّجُلُ الَّذِي أَدْرَكَ مَعَهُ التَّكْبِيرَةَ الْأُولَى مِنَ الصَّلَاةِ يَشْفَعُ فَوَثَبَ إِلَيْهِ عُمَرُ فَأَخَذَ بمنكبه فَهَزَّهُ ثُمَّ قَالَ اجْلِسْ فَإِنَّهُ لَمْ يُهْلِكْ أَهْلَ الْكِتَابِ إِلَّا أَنَّهُ لَمْ يَكُنْ بَيْنَ صلواتهم فَصْلٌ. فَرَفَعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَصَره فَقَالَ: «أصَاب الله بك يَا ابْن الْخطاب» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
அபூ ரிம்தாஹ் (ரழி) அவர்கள் (எங்களுக்குத் தொழுகை நடத்திவிட்டு) கூறியதாவது:

“நான் இந்தத் தொழுகையை அல்லது இது போன்ற ஒன்றை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் தொழுதேன். அபூபக்கர் (ரழி) அவர்களும் உமர் (ரழி) அவர்களும் நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு வலப்புறத்தில் முதல் வரிசையில் நின்றிருந்தார்கள். தொழுகையின் முதல் தக்பீரை அடைந்து கொண்ட ஒரு மனிதரும் அங்கு இருந்தார். அல்லாஹ்வின் நபி (ஸல்) அவர்கள் தொழுகையை முடித்ததும், அவர்களின் கன்னங்களின் வெண்மையை நாங்கள் காணும் அளவுக்குத் தமது வலப்புறமும் இடப்புறமும் சலாம் கொடுத்தார்கள். பிறகு அபூ ரிம்தாஹ் (தன்னைக் குறிப்பிட்டு) திரும்பியதைப் போன்று திரும்பினார்கள்.

அப்போது, முதல் தக்பீரை நபி (ஸல்) அவர்களுடன் அடைந்து கொண்ட அந்த மனிதர் (தொடர்ந்து) கூடுதல் தொழுவதற்காக எழுந்தார். உடனே உமர் (ரழி) அவர்கள் அவர் மீது பாய்ந்து, அவரது தோளைப் பிடித்து உலுக்கி, ‘அமருங்கள்! தங்களின் தொழுகைகளுக்கு மத்தியில் பிரிவினை (இடைவெளி) ஏற்படுத்தாததால்தான் வேதக்காரர்கள் அழிந்தார்கள்’ என்று கூறினார்கள்.

(இதைக் கண்ட) நபி (ஸல்) அவர்கள் தமது பார்வையை உயர்த்தி, ‘கத்தாபின் மகனே! அல்லாஹ் உம்மைக் கொண்டு சரியானதைச் செய்தான்’ என்று கூறினார்கள்.”

இதை அபூ தாவூத் அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَن زيد بن ثَابت قَالَ: أُمِرْنَا أَنْ نُسَبِّحَ فِي دُبُرِ كُلِّ صَلَاةٍ ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ وَنَحْمَدَ ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ وَنُكَبِّرَ أَرْبَعًا وَثَلَاثِينَ فَأُتِيَ رَجُلٌ فِي الْمَنَامِ مِنَ الْأَنْصَارِ فَقِيلَ لَهُ أَمَرَكُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى الله عَلَيْهِ وَسلم أَن تسبحوا فِي دبر كُلِّ صَلَاةٍ كَذَا وَكَذَا قَالَ الْأَنْصَارِيُّ فِي مَنَامِهِ نَعَمْ قَالَ فَاجْعَلُوهَا خَمْسًا وَعِشْرِينَ خَمْسًا وَعِشْرِينَ وَاجْعَلُوا فِيهَا التَّهْلِيلَ فَلَمَّا أَصْبَحَ غَدَا عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «فافعلوا» . رَوَاهُ أَحْمد وَالنَّسَائِيّ والدارمي
ஸைத் இப்னு தாபித் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
ஒவ்வொரு தொழுகைக்குப் பிறகும், 'ஸுப்ஹானல்லாஹ்' முப்பத்து மூன்று முறையும், 'அல்ஹம்துலில்லாஹ்' முப்பத்து மூன்று முறையும், 'அல்லாஹு அக்பர்' முப்பத்து நான்கு முறையும் கூறுமாறு நாங்கள் கட்டளையிடப்பட்டோம். அன்சாரிகளில் ஒருவர் கனவில் ஒரு காட்சியைக் கண்டார். அதில் அவரிடம், “ஒவ்வொரு தொழுகைக்குப் பிறகும் இத்தனை முறை 'ஸுப்ஹானல்லாஹ்' என்று கூறுமாறு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் உங்களுக்குக் கட்டளையிட்டார்களா?” என்று கேட்கப்பட்டது. அந்த அன்சாரி (ரழி) அவர்கள் ஆம் என்று கனவில் பதிலளித்தபோது, (கனவில்) வந்தவர், “அதை இருபத்தைந்து முறை செய்யுங்கள், அதனுடன் 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' என்பதை இருபத்தைந்து முறை சேர்த்துக் கொள்ளுங்கள்” என்று கூறினார். காலையில், அவர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் சென்று அதைத் தெரிவித்தபோது, அவர்கள், “அவ்வாறே செய்யுங்கள்” என்று கூறினார்கள். அஹ்மத், நஸாயீ மற்றும் தாரிமீ ஆகியோர் இதை அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى أَعْوَاد الْمِنْبَرِ يَقُولُ: «مَنْ قَرَأَ آيَةَ الْكُرْسِيِّ فِي دبر كل صَلَاة لم يمنعهُ من دُخُولَ الْجَنَّةِ إِلَّا الْمَوْتُ وَمَنْ قَرَأَهَا حِينَ يَأْخُذُ مَضْجَعَهُ آمَنَهُ اللَّهُ عَلَى دَارِهِ وَدَارِ جَارِهِ وَأَهْلِ دُوَيْرَاتٍ حَوْلَهُ» . رَوَاهُ الْبَيْهَقِيُّ فِي شعب الْإِيمَان وَقَالَ إِسْنَاده ضَعِيف
அலி (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இந்த மிம்பரின் (பிரசங்க மேடை) மரக்கட்டைகளின் மீது (நின்றவாறு) கூற நான் கேட்டேன், “யாரேனும் ஒவ்வொரு தொழுகைக்குப் பிறகும் ஆயத்துல் குர்ஸியை (திருக்குர்ஆன்; 2:255) ஓதினால், மரணத்தைத் தவிர வேறு எதுவும் அவரை சொர்க்கத்தில் நுழைவதைத் தடுக்காது; மேலும், அவர் உறங்கச் செல்லும் போது அதை ஓதினால், அல்லாஹ் அவருடைய வீட்டுக்கும், அவருடைய அண்டை வீட்டாருடைய வீட்டுக்கும், அவரைச் சுற்றியுள்ள சிறிய குடியிருப்புகளில் வசிப்பவர்களுக்கும் பாதுகாப்பை வழங்குவான்.”

பைஹகீ அவர்கள் இதை ஷுஅபுல் ஈமான் என்ற நூலில் அறிவித்து, அதன் இஸ்னாத் (அறிவிப்பாளர் தொடர்) பலவீனமானது என்றும் கூறியுள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இட்டுக்கட்டப்பட்டது (அல்பானி)
مَوْضُوع (الألباني)
وَعَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ غَنْمٍ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ: «مَنْ قَالَ قَبْلَ أَنْ يَنْصَرِفَ وَيَثْنِيَ رِجْلَيْهِ مِنْ صَلَاةِ الْمَغْرِبِ وَالصُّبْحِ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ بِيَدِهِ الْخَيْرُ يُحْيِي وَيُمِيتُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ عَشْرَ مَرَّاتٍ كُتِبَ لَهُ بِكُلِّ وَاحِدَةٍ عَشْرُ حَسَنَاتٍ وَمُحِيَتْ عَنْهُ عَشْرُ سَيِّئَاتٍ وَرُفِعَ لَهُ عَشْرُ دَرَجَاتٍ وَكَانَت حِرْزًا مِنْ كُلِّ مَكْرُوهٍ وَحِرْزًا مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيم وَلم يحل لذنب يُدْرِكَهُ إِلَّا الشِّرْكُ وَكَانَ مِنْ أَفْضَلِ النَّاسِ عَمَلًا إِلَّا رَجُلًا يَفْضُلُهُ يَقُولُ أَفْضَلَ مِمَّا قَالَ» . رَوَاهُ أَحْمد
وَرَوَى التِّرْمِذِيُّ نَحْوَهُ عَنْ أَبِي ذَرٍّ إِلَى قَوْلِهِ: «إِلَّا الشِّرْكَ» وَلَمْ يَذْكُرْ: «صَلَاةَ الْمَغْرِبِ وَلَا بِيَدِهِ الْخَيْرُ» وَقَالَ: هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيح غَرِيب
அப்துர் ரஹ்மான் இப்னு கன்ம் (ரழி) அவர்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அறிவிக்கிறார்கள்: “யார் மஃரிப் மற்றும் ஃபஜ்ர் தொழுகைக்குப் பிறகு, (தொழுத இடத்திலிருந்து) திரும்புவதற்கு முன்பும், தமது கால்களை (இருந்த நிலையிலிருந்து) மாற்றுவதற்கு முன்பும் பத்து முறை:

**‘லாயிலாஹ இல்லல்லாஹு வஹ்தஹு லா ஷரீக்க லஹு, லஹுல் முல்க்கு வ லஹுல் ஹம்து, பியதிஹில் கைரு, யுஹ்யீ வ யுமீத்து, வ ஹுவ அலா குல்லி ஷையின் கதீர்’**

(இதன் பொருள்: வணக்கத்திற்குரியவன் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யாருமில்லை, அவன் தனித்தவன், அவனுக்கு யாதொரு இணையுமில்லை, அவனுக்கே ஆட்சியெல்லாம் உரியது, அவனுக்கே புகழனைத்தும் உரியது, அவன் கையிலேயே நன்மையுள்ளது, அவனே உயிர்ப்பிக்கிறான், மரணிக்கச் செய்கிறான், மேலும் அவன் அனைத்துப் பொருட்களின் மீதும் பேராற்றலுடையவன்)

என்று கூறினால், அவர் கூறும் ஒவ்வொரு முறையும் அவருக்காகப் பத்து நன்மைகள் எழுதப்படும், பத்து தீய செயல்கள் அழிக்கப்படும், அவருக்குப் பத்து படித்தரங்கள் உயர்த்தப்படும். அது அவருக்கு ஒவ்வொரு விரும்பத்தகாத காரியத்திலிருந்தும், விரட்டப்பட்ட ஷைத்தானிடமிருந்தும் ஒரு பாதுகாப்பாக அமையும். இணைவைப்பைத் தவிர வேறு எந்தப் பாவமும் அவரை அழித்துவிட முடியாது. மேலும், அவரை விடச் சிறந்த ஒன்றைச் சொல்லி அவரை விஞ்சும் ஒருவரைத் தவிர, மக்களில் மிகச் சிறந்த செயல்களை உடையவராக அவர் இருப்பார்.”

இதை அஹ்மத் பதிவு செய்துள்ளார்.
திர்மிதி அவர்கள் இதே போன்ற ஒரு செய்தியை அபூ தர் (ரழி) அவர்களிடமிருந்து "இணைவைப்பைத் தவிர" என்பது வரை பதிவு செய்துள்ளார். அவர் மஃரிப் தொழுகையையோ, “பியதிஹில் கைரு” (அவன் கையிலேயே நன்மையுள்ளது) என்பதையோ குறிப்பிடவில்லை. மேலும் இது ஒரு "ஹஸன் ஸஹீஹ் கரீப்" ஹதீஸ் என்று அவர் கூறினார்.

ஹதீஸ் தரம் : ஆய்வு செய்யப்படவில்லை, ளஹீஃப் (அல்பானி)
لم تتمّ دراسته, ضَعِيف (الألباني)
بَابُ مَا لَا يَجُوزُ مِنَ الْعَمَلِ فِي الصَّلَاةِ وَمَا يُبَاحُ مِنْهُ - الفصل الأول
தொழுகையின் போது செய்யக்கூடாதவை மற்றும் அனுமதிக்கப்பட்டவை - பிரிவு 1
وَعَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعَثَ بَعْثًا قِبَلَ نَجْدٍ فَغَنِمُوا غَنَائِمَ كَثِيرَةً وَأَسْرَعُوا الرَّجْعَةَ فَقَالَ رَجُلٌ مِنَّا لَمْ يَخْرُجْ مَا رَأَيْنَا بَعْثًا أَسْرَعَ رَجْعَةً وَلَا أَفْضَلَ غَنِيمَةً مِنْ هَذَا الْبَعْثِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَلَا أَدُلُّكُمْ عَلَى قَوْمٍ أَفْضَلَ غَنِيمَةً وَأَفْضَلَ رَجْعَةً؟ قَوْمًا شَهِدُوا صَلَاةَ الصُّبْحِ ثمَّ جَلَسُوا يذكرُونَ الله حَتَّى طلعت عَلَيْهِم الشَّمْس أُولَئِكَ أسْرع رَجْعَة وَأَفْضَلَ غَنِيمَةً» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَقَالَ هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ هَذَا الْوَجْهِ وَحَمَّاد بن أبي حميد هُوَ الضَّعِيف فِي الحَدِيث
உமர் இப்னு அல்-கத்தாப் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் நஜ்து பகுதிக்கு ஒரு படையை அனுப்பினார்கள். அது பெரும் போர்ச்செல்வங்களை கைப்பற்றி விரைவாகத் திரும்பி வந்தது. (அந்தப் படையில்) செல்லாத ஒருவர், "ஒரு படை இதைவிட விரைவாகத் திரும்பி வந்ததையோ அல்லது இதைவிட சிறந்த போர்ச்செல்வங்களைக் கொண்டு வந்ததையோ நாங்கள் பார்த்ததே இல்லை" என்று கூறினார். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "மிகச் சிறந்த போர்ச்செல்வங்களையும், மிகச் சிறந்த முறையில் திரும்புதலையும் கொண்ட மக்களைப் பற்றி நான் உங்களுக்கு அறிவிக்கட்டுமா? அவர்கள் காலைத் தொழுகையில் கலந்துகொண்டு, பிறகு சூரியன் உதயமாகும் வரை அமர்ந்து அல்லாஹ்வை திக்ரு செய்த மக்களாவர். அவர்கள்தான் மிக விரைவாகத் திரும்புபவர்கள் மற்றும் மிகச் சிறந்த போர்ச்செல்வங்களைக் கொண்டவர்கள்." இதை திர்மிதி அவர்கள் அறிவித்து, இது ஒரு கரீப் ஹதீஸ் என்றும், இதன் அறிவிப்பாளரான ஹம்மாத் இப்னு அபூ ஹுமைத் ஹதீஸ் கலையில் பலவீனமானவர் என்றும் கூறுகிறார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيفٌ (الألباني)
عَن مُعَاوِيَة ابْن الْحَكَمِ قَالَ: بَيْنَا أَنَا أُصَلِّي مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذْ عَطَسَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ فَقُلْتُ: يَرْحَمُكَ اللَّهُ. فَرَمَانِي الْقَوْم بِأَبْصَارِهِمْ. فَقلت: وَا ثكل أُمِّيَاهُ مَا شَأْنُكُمْ تَنْظُرُونَ إِلَيَّ فَجَعَلُوا يَضْرِبُونَ بِأَيْدِيهِمْ عَلَى أَفْخَاذِهِمْ فَلَمَّا رَأَيْتُهُمْ يُصَمِّتُونَنِي لَكِنِّي سَكَتُّ فَلَمَّا صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَبِأَبِي هُوَ وَأُمِّي مَا رَأَيْتُ مُعَلِّمًا قَبْلَهُ وَلَا بَعْدَهُ أَحْسَنَ تَعْلِيمًا مِنْهُ فَوَاللَّهِ مَا كَهَرَنِي وَلَا ضَرَبَنِي وَلَا شَتَمَنِي قَالَ: «إِنَّ هَذِهِ الصَّلَاةَ لَا يَصْلُحُ فِيهَا شَيْءٌ من كَلَام النَّاس إِنَّمَا هُوَ التَّسْبِيحُ وَالتَّكْبِيرُ وَقِرَاءَةِ الْقُرْآنِ» أَوْ كَمَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ. قلت: يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي حَدِيثُ عَهْدٍ بِجَاهِلِيَّةٍ وَقد جَاءَ اللَّهُ بِالْإِسْلَامِ وَإِنَّ مِنَّا رِجَالًا يَأْتُونَ الْكُهَّانَ. قَالَ: «فَلَا تَأْتِهِمْ» . قُلْتُ: وَمِنَّا رِجَالٌ يَتَطَيَّرُونَ. قَالَ: «ذَاكَ شَيْءٌ يَجِدُونَهُ فِي صُدُورِهِمْ فَلَا يَصُدَّنَّهُمْ» . قَالَ قُلْتُ وَمِنَّا رِجَالٌ يَخُطُّونَ. قَالَ: «كَانَ نَبِيٌّ مِنَ الْأَنْبِيَاءِ يَخُطُّ فَمَنْ وَافَقَ خَطَّهُ فَذَاكَ» . رَوَاهُ مُسْلِمٌ قَوْلُهُ: لَكِنِّي سَكَتُّ هَكَذَا وُجِدَتْ فِي صَحِيحِ مُسْلِمٍ وَكِتَابِ الْحُمَيْدِيِّ وَصُحِّحَ فِي «جَامِعِ الْأُصُولِ» بِلَفْظَةِ كَذَا فَوْقَ: لكني
முஆவியா இப்னுல் ஹகம் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் தொழுது கொண்டிருந்தபோது, கூட்டத்தில் இருந்த ஒருவர் தும்மினார். உடனே நான், “யர்ஹமுகல்லாஹ்” (அல்லாஹ் உமக்கு அருள் புரிவானாக) என்று கூறினேன். மக்கள் தங்கள் பார்வைகளை என் பக்கம் திருப்பினர். நான், “என் தாய் என்னை இழக்கட்டும்! உங்களுக்கு என்ன நேர்ந்தது? ஏன் என்னை இவ்வாறு பார்க்கிறீர்கள்?” என்று கேட்டேன். அவர்கள் தங்கள் கைகளால் தங்கள் தொடைகளில் அடிக்கலாயினர். அவர்கள் என்னை அமைதிப்படுத்துவதைக் கண்டபோது—ஆனால் நான் மௌனமாகிவிட்டேன்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுது முடித்ததும்—என் தந்தையும் தாயும் அவர்களுக்கு அர்ப்பணமாகட்டும்! அவர்களுக்கு முன்னரும் அவர்களுக்குப் பின்னரும் அவர்களை விடச் சிறந்ததொரு ஆசிரியரை நான் கண்டதே இல்லை. அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! அவர்கள் என்னை அதட்டவும் இல்லை; அடிக்கவும் இல்லை; திட்டவும் இல்லை. அவர்கள் கூறினார்கள்: “நிச்சயமாக இந்தத் தொழுகையானது, இதில் மனிதர்களின் பேச்சு எதுவும் தகாது. இதுவோ தஸ்பீஹ், தக்பீர் மற்றும் குர்ஆன் ஓதுதல் ஆகியவற்றை மட்டுமே கொண்டதாகும்” அல்லது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியது போன்று.

நான், “அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் அறியாமைக் காலத்தை (ஜாஹிலிய்யா) அடுத்து புதிதாக வந்தவன். அல்லாஹ் இஸ்லாத்தைக் கொண்டு வந்தான். எங்களில் சிலர் சோதிடர்களிடம் (கஹானா) செல்கின்றனர்” என்றேன். அதற்கு நபியவர்கள், “அவர்களிடம் நீர் செல்ல வேண்டாம்” என்றார்கள்.

நான், “எங்களில் சிலர் சகுனம் பார்க்கின்றனர்” என்றேன். அதற்கு நபியவர்கள், “அது அவர்கள் தங்கள் உள்ளங்களில் உணரும் ஒரு விஷயமாகும். அது அவர்களை (செயல்பாட்டிலிருந்து) தடுத்துவிட வேண்டாம்” என்றார்கள்.

நான், “எங்களில் சிலர் (தரையில்) கோடு கிழித்து குறி பார்க்கின்றனர்” என்றேன். அதற்கு நபியவர்கள், “நபிமார்களில் ஒரு நபி (தரையில்) கோடு கிழிப்பவராக இருந்தார். யாருடைய கோடு அந்நபி கிழித்த கோட்டுடன் ஒத்தமைகிறதோ அது கூடும்” என்றார்கள்.

இதை முஸ்லிம் அறிவித்துள்ளார். ‘லக்கின்னீ ஸகத்து’ (ஆனால் நான் மௌனமாகிவிட்டேன்) என்பது ஸஹீஹ் முஸ்லிமிலும் அல்-ஹுமைதியின் நூலிலும் இவ்வாறு காணப்படுகிறது. ‘ஜாமிஉல் உசூல்’ நூலில் ‘லக்கின்னீ’ என்பதற்கு மேல் ‘கதா’ (இவ்வாறு) என்ற சொல்லுடன் இது சரிபார்க்கப்பட்டுள்ளது.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ: كُنَّا نُسَلِّمُ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ فِي الصَّلَاةِ فَيَرُدُّ عَلَيْنَا فَلَمَّا رَجَعْنَا مِنْ عِنْدِ النَّجَاشِيِّ سَلَّمْنَا عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْنَا فَقُلْنَا: يَا رَسُولَ اللَّهِ كُنَّا نُسَلِّمُ عَلَيْكَ فِي الصَّلَاةِ فَتَرُدُّ عَلَيْنَا فَقَالَ: إِنَّ فِي الصَّلَاةِ لَشُغْلًا "
அப்துல்லாஹ் இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்கள் தொழுகையில் இருக்கும்போது அவர்களுக்கு ஸலாம் கூறுவோம்; அவர்களும் எங்களுக்குப் பதில் கூறுவார்கள். ஆனால் நாங்கள் நஜ்ஜாஷியிடமிருந்து திரும்பியபோது, நாங்கள் அவர்களுக்கு ஸலாம் கூறினோம்; ஆனால் அவர்கள் எங்களுக்குப் பதில் கூறவில்லை. எனவே நாங்கள், “அல்லாஹ்வின் தூதரே! தாங்கள் தொழுகையில் இருக்கும்போது நாங்கள் தங்களுக்கு ஸலாம் கூறுவோம்; தாங்களும் எங்களுக்குப் பதில் கூறுவீர்களே?” என்று கூறினோம். அதற்கு அவர்கள், “நிச்சயமாகத் தொழுகையில் ஓர் ஈடுபாடு இருக்கிறது” என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ مُعَيْقِيبٍ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الرَّجُلِ يُسَوِّي التُّرَابَ حَيْثُ يَسْجُدُ؟ قَالَ: «إِنْ كُنْتَ فَاعِلًا فَوَاحِدَةً»
முஐகீப் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
ஸஜ்தா செய்யுமிடத்திலுள்ள மண்ணை ஒருவர் சமப்படுத்துவது குறித்து நபி (ஸல்) அவர்கள், “நீர் (அவ்வாறு) செய்வதாக இருந்தால், ஒரு முறை செய்வீராக” என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَن الخصر فِي الصَّلَاة "
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுகையின் போது இடுப்பில் கைகளை வைப்பதைத் தடுத்தார்கள் என்று கூறினார்கள். (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்.)
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ: سَأَلَتْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنِ الِالْتِفَاتِ فِي الصَّلَاةِ فَقَالَ: «هُوَ اختلاس يختلسه الشَّيْطَان من صَلَاة العَبْد»
ஆயிஷா (ரழி) கூறினார்கள்:
நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் தொழுகையில் திரும்பிப் பார்ப்பதைப் பற்றிக் கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், “அது ஓர் அடியானின் தொழுகையிலிருந்து ஷைத்தான் திருடிச் செல்வதாகும்” என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَيَنْتَهِيَنَّ أَقْوَامٌ عَنْ رَفْعِهِمْ أَبْصَارَهُمْ عِنْدَ الدُّعَاءِ فِي الصَّلَاةِ إِلَى السَّمَاءِ أَوْ لَتُخْطَفَنَّ أَبْصَارهم» . رَوَاهُ مُسلم
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “மக்கள் தொழுகையில் பிரார்த்தனை செய்யும்போது தங்கள் கண்களை வானத்தை நோக்கி உயர்த்துவதை நிறுத்திக்கொள்ள வேண்டும், இல்லையெனில் அவர்களின் பார்வை பறிக்கப்பட்டுவிடும்” என்று கூறியதாக அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள். இதை முஸ்லிம் அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَن أبي قَتَادَة قَالَتْ: رَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَؤُمُّ النَّاسَ وَأُمَامَةُ بِنْتُ أَبِي الْعَاصِ عَلَى عَاتِقِهِ فَإِذَا رَكَعَ وَضَعَهَا وَإِذَا رَفَعَ مِنَ السُّجُودِ أَعَادَهَا "
அபூ கதாதா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள், அபுல் ஆஸின் மகள் உமாமாவைத் தமது தோளில் சுமந்தவாறு மக்களுக்குத் தொழுகை நடத்திக்கொண்டிருப்பதை நான் பார்த்தேன். அவர்கள் ருகூஃ செய்யும்போது அவளைக் கீழே இறக்கிவிட்டார்கள், சஜ்தாவிலிருந்து எழுந்ததும் மீண்டும் அவளைத் தூக்கிக்கொண்டார்கள். (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்.)
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا تَثَاءَبَ أَحَدُكُمْ فَلْيَكْظِمْ مَا اسْتَطَاعَ فَإِنَّ الشَّيْطَانَ يَدْخُلُ» . رَوَاهُ مُسلم
وَفِي رِوَايَةِ الْبُخَارِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: إِذَا تَثَاءَبَ أَحَدُكُمْ فِي الصَّلَاةِ فَلْيَكْظِمْ مَا اسْتَطَاعَ وَلَا يَقُلْ: هَا فَإِنَّمَا ذَلِكُمْ مِنَ الشَّيْطَان يضْحك مِنْهُ
அபூ ஸயீத் அல்குத்ரீ (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அறிவித்தார்கள்: “உங்களில் ஒருவர் கொட்டாவி விட்டால், அவர் அதை முடிந்தவரை அடக்கிக் கொள்ளட்டும்; ஏனெனில் ஷைத்தான் உள்ளே நுழைகிறான்.” இதை முஸ்லிம் பதிவு செய்துள்ளார்.

புகாரியில் அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் வாயிலாக வரும் அறிவிப்பில்: “உங்களில் ஒருவர் தொழுகையின்போது கொட்டாவி விட்டால், அவர் அதை முடிந்தவரை அடக்கிக் கொள்ளட்டும்; மேலும் ‘ஹா’ என்று கூற வேண்டாம். ஏனெனில் அது ஷைத்தானிடமிருந்து வருகிறது; அவன் அவரைக் கண்டு சிரிக்கிறான்.”

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ், ஸஹீஹ் (அல்பானீ)
صَحِيح, صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: إِنَّ عِفْرِيتًا مِنَ الْجِنِّ تَفَلَّتَ الْبَارِحَةَ لِيَقْطَعَ عَلَيَّ صَلَاتِي فَأَمْكَنَنِي اللَّهُ مِنْهُ فَأَخَذْتُهُ فَأَرَدْتُ أَنْ أَرْبِطَهُ عَلَى سَارِيَةٍ مِنْ سَوَارِي الْمَسْجِدِ حَتَّى تَنْظُرُوا إِلَيْهِ كُلُّكُمْ فَذَكَرْتُ دَعْوَةَ أَخِي سُلَيْمَانَ: (رَبِّ هَبْ لِي مُلْكًا لَا يَنْبَغِي لِأَحَدٍ مِنْ بَعْدِي) فَرَدَدْتُهُ خَاسِئًا
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்; அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

“நேற்று இரவு ஜின்களில் உள்ள ஓர் ‘இஃப்ரீத்’ எனது தொழுகையை இடைமுறிப்பதற்காகத் திடீரென என்னிடம் வந்தது. ஆனால் அல்லாஹ் அவன் மீது எனக்கு ஆதிக்கத்தை வழங்கினான். ஆகவே, நான் அவனைப் பிடித்து, நீங்கள் அனைவரும் அவனைக் காண்பதற்காகப் பள்ளிவாசலின் தூண்களில் ஒன்றில் அவனைக் கட்டிவைக்க எண்ணினேன். ஆனால், என் சகோதரர் சுலைமான் (அலை) அவர்களின்,

**(ரப்பி ஹப் லீ முல்கன் லா யன்பகீ லி-அஹதின் மின் பஃதீ)**

‘என் இறைவா! எனக்குப் பிறகு வேறு எவருக்கும் தகுதியில்லாத ஓர் அரசாட்சியை எனக்குக் கொடுப்பாயாக’ (அல்-குர்ஆன்; 38:35)

என்ற பிரார்த்தனையை நான் நினைவுகூர்ந்தேன். அதனால் நான் அவனை (சிறுமைப்படுத்தி) விரட்டிவிட்டேன்.”

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ «مَنْ نَابَهُ شَيْءٌ فِي صَلَاتِهِ فَلْيُسَبِّحْ فَإِنَّمَا التَّصْفِيقُ لِلنِّسَاءِ» وَفِي رِوَايَةٍ: قَالَ: «التَّسْبِيحُ لِلرِّجَالِ والتصفيق للنِّسَاء»
ஸஹ்ல் இப்னு ஸஅத் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “ஒருவருக்குத் தொழுகையின்போது ஏதேனும் நேர்ந்தால் அவர் ‘ஸுப்ஹானல்லாஹ்’ எனக் கூறட்டும், ஏனெனில் கைதட்டுதல் பெண்களுக்கு மட்டுமே உரியது” என்று கூறியதாக அறிவித்தார்கள். மற்றொரு அறிவிப்பில் அவர்கள், “‘ஸுப்ஹானல்லாஹ்’ எனக் கூறுவது ஆண்களுக்கும், கைதட்டுதல் பெண்களுக்கும் உரியது” என்று கூறினார்கள். (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்.)
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
بَابُ مَا لَا يَجُوزُ مِنَ الْعَمَلِ فِي الصَّلَاةِ وَمَا يُبَاحُ مِنْهُ - الفصل الثاني
தொழுகையின் போது செய்யக்கூடாதவை மற்றும் அனுமதிக்கப்பட்டவை - பிரிவு 2
عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ: كُنَّا نُسَلِّمُ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ فِي الصَّلَاةِ قَبْلَ أَنْ نَأْتِيَ أَرْضَ الْحَبَشَةِ فَيَرُدُّ عَلَيْنَا فَلَمَّا رَجَعْنَا مِنْ أَرْضِ الْحَبَشَةِ أَتَيْتُهُ فَوَجَدْتُهُ يُصَلِّي فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيَّ حَتَّى إِذَا قَضَى صَلَاتَهُ قَالَ: «إِنَّ اللَّهَ يُحْدِثُ مِنْ أَمْرِهِ مَا يَشَاءُ ن وَإِن مِمَّا أحدث أَن لَا تتكلموا فِي الصَّلَاة» . فَرد عَليّ السَّلَام
وَقَالَ: «إِنَّمَا الصَّلَاةُ لِقِرَاءَةِ الْقُرْآنِ وَذِكْرِ اللَّهِ فَإِذا كنت فِيهَا ليكن ذَلِك شَأْنك» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
அப்துல்லாஹ் இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நாங்கள் அபிசீனியா தேசத்திற்கு வருவதற்கு முன்பு, நபி (ஸல்) அவர்கள் தொழுகையில் இருக்கும்போது நாங்கள் அவர்களுக்கு ஸலாம் கூறுவோம்; அவர்களும் எங்களுக்குப் பதில் கூறுவார்கள். ஆனால் நாங்கள் அபிசீனியா தேசத்திலிருந்து திரும்பி வந்தபோது, நான் அவர்களிடம் சென்றேன்; அவர்கள் தொழுதுகொண்டிருப்பதைக் கண்டேன். நான் அவர்களுக்கு ஸலாம் கூறினேன்; ஆனால் அவர்கள் எனக்குப் பதில் கூறவில்லை.

அவர்கள் தமது தொழுகையை முடித்ததும், “நிச்சயமாக அல்லாஹ் தனது காரியங்களில் தான் நாடியதைப் புதிதாகக் கட்டளையிடுகிறான். அவன் புதிதாகக் கட்டளையிட்டவற்றில் ஒன்று, நீங்கள் தொழுகையில் பேசக்கூடாது என்பதாகும்” என்று கூறினார்கள்.

பிறகு எனது ஸலாமுக்குப் பதிலளித்தார்கள். மேலும், “நிச்சயமாகத் தொழுகை என்பது குர்ஆனை ஓதுவதற்கும், அல்லாஹ்வை திக்ர் (நினைவு) கூர்வதற்கும் உரியதாகும். எனவே நீங்கள் தொழுகையில் இருந்தால், அதுவே உங்கள் முழு ஈடுபாடாக இருக்கட்டும்” என்று கூறினார்கள்.

இதை அபூதாவூத் அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன், ஹஸன் (அல்பானி)
حسن, حسن (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ: قُلْتُ لِبِلَالٍ: كَيْفَ كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرُدُّ عَلَيْهِم حِين حانوا يُسَلِّمُونَ عَلَيْهِ وَهُوَ فِي الصَّلَاةِ؟ قَالَ: كَانَ يُشِيرُ بِيَدِهِ. رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَفِي رِوَايَةِ النَّسَائِيِّ نَحوه وَعوض بِلَال صُهَيْب
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள், தான் பிலால் (ரழி) அவர்களிடம், நபி (ஸல்) அவர்கள் தொழுகையில் இருக்கும்போது தங்களுக்கு ஸலாம் கூறுபவர்களுக்கு எவ்வாறு பதிலளிப்பார்கள் என்று கேட்டதாகவும், அதற்கு அவர், “அவர்கள் தமது கையால் சைகை செய்வார்கள்” என்று பதிலளித்ததாகவும் கூறினார்கள். இதனை திர்மிதி அறிவிக்கின்றார்கள். நஸாயீயின் அறிவிப்பில் இதே போன்ற ஒரு செய்தி உள்ளது, ஆனால் அதில் பிலால் (ரழி) அவர்களுக்குப் பதிலாக ஸுஹைப் (ரழி) அவர்கள் இடம்பெறுகின்றார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَن رِفَاعَة بن رَافع قَالَ: صليت خَلْفَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَعَطَسْتُ فَقلت الْحَمْدُ لِلَّهِ حَمْدًا كَثِيرًا طَيِّبًا مُبَارَكًا فِيهِ مُبَارَكًا عَلَيْهِ كَمَا يُحِبُّ رَبُّنَا وَيَرْضَى فَلَمَّا صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ انْصَرَفَ فَقَالَ: «مَنِ الْمُتَكَلِّمُ فِي الصَّلَاةِ؟» فَلَمْ يَتَكَلَّمْ أَحَدٌ ثُمَّ قَالَهَا الثَّانِيَةَ فَلَمْ يَتَكَلَّمْ أَحَدٌ ثُمَّ قَالَهَا الثَّالِثَةَ فَقَالَ رِفَاعَةُ: أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ. فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَقَدِ ابْتَدَرَهَا بِضْعَةٌ وَثَلَاثُونَ مَلَكًا أَيُّهُمْ يَصْعَدُ بِهَا» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ وَأَبُو دَاوُد وَالنَّسَائِيّ
ரிஃபாஆ பின் ராஃபிஃ (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்குப் பின்னால் தொழுதேன். நான் தும்மியபோது, **“அல்ஹம்து லில்லாஹி ஹம்தன் கஸீரன் தய்யிபன் முபாரகன் ஃபீஹி முபாரகன் அலைஹி கமா யுஹிப்பு ரப்புனா வயர்ளா”** என்று கூறினேன்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுது முடித்ததும் திரும்பி, “தொழுகையில் பேசியவர் யார்?” என்று கேட்டார்கள். யாரும் பேசவில்லை. பிறகு இரண்டாவது முறையாகக் கேட்டார்கள்; அப்போதும் யாரும் பேசவில்லை. பிறகு மூன்றாவது முறையாகக் கேட்டார்கள். அப்போது ரிஃபாஆ (ரழி), “நான்தான், அல்லாஹ்வின் தூதரே!” என்றார்கள்.

அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், “என் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக! முப்பதுக்கும் மேற்பட்ட வானவர்கள், அவர்களில் யார் இதை மேலே கொண்டு செல்வது என்று (முந்திக்கொண்டு) இதனிடம் விரைந்தனர்” என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «التَّثَاؤُبُ فِي الصَّلَاةِ مِنَ الشَّيْطَانِ فَإِذَا تَثَاءَبَ أَحَدُكُمْ فَلْيَكْظِمْ مَا اسْتَطَاعَ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ وَفِي أُخْرَى لَهُ وَلِابْنِ مَاجَهْ: «فَلْيَضَعْ يَدَهُ على فِيهِ»
அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “தொழுகையின் போது கொட்டாவி விடுவது ஷைத்தானிடமிருந்து வருகிறது, எனவே உங்களில் ஒருவருக்குக் கொட்டாவி வந்தால், முடிந்தவரை அதை அவர் அடக்கிக் கொள்ள வேண்டும்” என்று கூறினார்கள். இதை திர்மிதீ அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.

திர்மிதீ மற்றும் இப்னு மாஜா ஆகியோரின் மற்றொரு அறிவிப்பில், “அவர் தன் வாயின் மீது கையை வைத்துக்கொள்ள வேண்டும்” என்று கூறப்பட்டுள்ளது.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَنْ كَعْبِ بْنِ عُجْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا تَوَضَّأَ أَحَدُكُمْ فَأَحْسَنَ وُضُوءَهُ ثُمَّ خَرَجَ عَامِدًا إِلَى الْمَسْجِدِ فَلَا يُشَبِّكَنَّ بَيْنَ أَصَابِعِهِ فَإِنَّهُ فِي الصَّلَاة» . رَوَاهُ أَحْمد وَأَبُو دَاوُد وَالتِّرْمِذِيّ وَالنَّسَائِيّ والدارمي
கஅப் பின் உஜ்ரா (ரழி) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அறிவித்தார்கள், “உங்களில் ஒருவர் உளூச் செய்து, அதை அழகாகச் செய்து, பின்னர் பள்ளிவாசலை நோக்கிப் புறப்பட்டால், அவர் தொழுகையில் இருப்பதனால் தம் விரல்களைக் கோக்க வேண்டாம்.” இதை அஹ்மத், திர்மிதீ, அபூதாவூத், நஸாயீ மற்றும் தாரிமீ ஆகியோர் பதிவு செய்துள்ளனர்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي ذَرٍّ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " لَا يَزَالُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ مُقْبِلًا عَلَى الْعَبْدِ وَهُوَ فِي صَلَاتِهِ مَا لَمْ يَلْتَفِتْ فَإِذَا الْتَفَتَ انْصَرَفَ عَنْهُ. رَوَاهُ أَحْمَدُ وَأَبُو دَاوُدَ وَالنَّسَائِيُّ وَالدَّارِمِيُّ
அபூ தர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “உயர்ந்தோனாகிய அல்லாஹ், ஓர் அடியான் தொழுகையில் இருக்கும்போது, அவன் பக்கவாட்டில் பார்க்காத வரை, அவன் மீது தொடர்ந்து கனிவுடன் நோக்கியவாறு இருக்கிறான். ஆனால் அவன் அவ்வாறு செய்தால், அவன் (அல்லாஹ்) அவனை விட்டும் விலகிவிடுகிறான்.”

இதை அஹ்மத், அபூ தாவூத், நஸாயீ மற்றும் தாரிமீ ஆகியோர் அறிவித்துள்ளனர்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ أَنَسٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «يَا أَنَسُ اجْعَلْ بَصَرَكَ حَيْثُ تَسْجُدُ» . رَوَاهُ الْبَيْهَقِيُّ فِي سُنَنِهِ الْكَبِيرِ مِنْ طَرِيق الْحسن عَن أنس يرفعهُ
"அனஸே! நீங்கள் ஸஜ்தா செய்யுமிடத்தில் உங்கள் பார்வையை வையுங்கள்" என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள் என அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.

பைஹகீ அவர்கள், இதை 'அஸ்-ஸுனன் அல்-கபீர்' என்ற நூலில், அல்-ஹஸன் அவர்கள் வழியாக அனஸ் (ரழி) அவர்களிடமிருந்து, நபி (ஸல்) அவர்கள் வரை தொடரை இணைத்து அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «يَا بُنَيَّ إِيَّاكَ وَالِالْتِفَاتَ فِي الصَّلَاةِ فَإِنَّ الِالْتِفَاتَ فِي الصَّلَاةِ هَلَكَةٌ. فَإِنْ كَانَ لابد فَفِي التَّطَوُّع لَا فِي الْفَرْضِيَّة» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: “என் அருமை மகனே, நீ தொழுகையில் இருக்கும்போது பக்கவாட்டில் திரும்புவதை தவிர்ந்துகொள், ஏனெனில் பக்கவாட்டில் திரும்புவது அழிவை உண்டாக்குகிறது. நீ கட்டாயம் அவ்வாறு செய்ய நேர்ந்தால், அதை நபிலான தொழுகையில் செய், ஆனால் கடமையான தொழுகையில் செய்யாதே.” இதை திர்மிதீ அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيفٌ (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَ: إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَلْحَظُ فِي الصَّلَاةِ يَمِينًا وَشِمَالًا وَلَا يَلْوِي عُنُقَهُ خَلْفَ ظَهْرِهِ. رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَالنَّسَائِيُّ
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுகையின் போது வலதுபுறமும் இடதுபுறமும் கடைக்கண்ணால் பார்ப்பார்கள்; ஆனால் தம் கழுத்தைப் பின்னால் திருப்பிப் பார்க்க மாட்டார்கள். திர்மிதீ மற்றும் நஸாயீ இதனை அறிவிக்கிறார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَنْ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ رَفَعَهُ قَالَ: «الْعُطَاسُ وَالنُّعَاسُ وَالتَّثَاؤُبُ فِي الصَّلَاةِ وَالْحَيْضُ وَالْقَيْءُ وَالرُّعَافُ مِنَ الشَّيْطَانِ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
அதீ இப்னு தாபித் அவர்களின் பாட்டனார் (ரழி) அவர்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் பின்வருமாறு கூறியதாக அறிவிக்கிறார்கள்: “தொழுகையின் போது தும்மல், தூக்கக் கலக்கம் மற்றும் கொட்டாவி விடுதல்; மேலும் மாதவிடாய், வாந்தி மற்றும் மூக்கில் இரத்தம் வடிதல் ஆகியவை ஷைத்தானிடமிருந்து வருகின்றன.”

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ مُطَرِّفِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الشِّخِّيرِ عَنْ أَبِيهِ قَالَ: أَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ يُصَلِّي وَلِجَوْفِهِ أَزِيزٌ كَأَزِيزِ الْمِرْجَلِ يَعْنِي: يَبْكِي وَفِي رِوَايَةٍ قَالَ: رَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي وَفِي صَدْرِهِ أَزِيزٌ كَأَزِيزِ الرَّحَا مِنَ الْبُكَاءِ. رَوَاهُ أَحْمَدُ وَرَوَى النَّسَائِيُّ الرِّوَايَةَ الْأُولَى وَأَبُو دَاوُدَ الثَّانِيَة
முதர்ரிஃப் இப்னு அப்துல்லாஹ் இப்னு அஷ்-ஷிக்கீர் அவர்கள், தனது தந்தை (ரழி) கூறியதாக அறிவித்தார்கள், “நான் நபி (ஸல்) அவர்கள் தொழுகையில் ஈடுபட்டிருந்தபோது அவர்களிடம் வந்தேன், அவர்களின் உள்ளிருந்து ஒரு பானை கொதிப்பதைப் போன்ற சத்தத்தை நான் கேட்டேன்,” அதாவது, அவர்கள் அழுதுகொண்டிருந்தார்கள். மற்றொரு அறிவிப்பில் அவர் (ரழி) கூறினார்கள், “நான் நபி (ஸல்) அவர்கள் தொழுதுகொண்டிருப்பதைப் பார்த்தேன். அழுததன் காரணமாக, ஒரு திருகை சுழற்றுவதைப் போன்ற சத்தம் அவர்களின் நெஞ்சிலிருந்து வந்தது.” இதை அஹ்மத் அவர்கள் பதிவு செய்துள்ளார்கள். நஸாயீ அவர்கள் முதல் அறிவிப்பையும், அபூதாவூத் அவர்கள் இரண்டாவது அறிவிப்பையும் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي ذَرٍّ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا قَامَ أَحَدُكُمْ إِلَى الصَّلَاةِ فَلَا يَمْسَحِ الْحَصَى فَإِنَّ الرَّحْمَةَ تُوَاجِهُهُ» . رَوَاهُ أَحَمَدُ وَالتِّرْمِذِيُّ وَأَبُو دَاوُدَ وَالنَّسَائِيُّ وَابْنُ مَاجَه
அபூ தர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “உங்களில் ஒருவர் தொழுகைக்காக நின்றால், அவர் சிறு கற்களை அகற்ற வேண்டாம், ஏனெனில் இறையருள் அவரை முன்னோக்கியுள்ளது.”*

* அதாவது, அல்லாஹ்வின் சந்நிதானத்தில் இருக்கும்போது அத்தகைய செயல் பொருத்தமற்றது. இதனை அஹ்மத், திர்மிதீ, அபூ தாவூத், நஸாயீ மற்றும் இப்னு மாஜா ஆகியோர் அறிவித்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَن أم سَلمَة قَالَتْ: رَأَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غُلَامًا لَنَا يُقَالُ لَهُ: أَفْلَحُ إِذَا سَجَدَ نَفَخَ فَقَالَ: «يَا أَفْلَحُ تَرِّبْ وَجْهَكَ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
உம்மு ஸலமா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

எங்களுடைய அடிமையான அஃப்லஹ் என்பவர் ஸஜ்தா செய்யும்போது ஊதுவதை நபி (ஸல்) அவர்கள் பார்த்து, “அஃப்லஹே! உமது முகத்தில் மண்ணைத் தேய்த்துக்கொள்ளும்” என்று கூறினார்கள். இதனை திர்மிதீ அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «الِاخْتِصَارُ فِي الصَّلَاةِ رَاحَةُ أَهْلِ النَّارِ» . رَوَاهُ فِي شرح السّنة
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "தொழுகையில் இடுப்பில் கைகளை ஊன்றுவது நரகவாசிகளின் ஓய்வு ஆகும்" என்று கூறியதாக அறிவித்தார்கள்.

பகவி அவர்கள் இதை ஷரஹ் அஸ்-ஸுன்னாவில் அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : முன்கர் (அல்பானி)
مُنكر (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «اقْتُلُوا الْأَسْوَدَيْنِ فِي الصَّلَاةِ الْحَيَّةَ وَالْعَقْرَبَ» . رَوَاهُ أَحْمَدُ وَأَبُو دَاوُدَ وَالتِّرْمِذِيُّ وَلِلنَّسَائِيِّ مَعْنَاهُ
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "தொழுகையில் இரண்டு கறுப்பு நிறப் பிராணிகளான பாம்பையும் தேளையும் கொல்லுங்கள்" என்று கூறியதாக அறிவித்தார்கள்.

இதை அஹ்மத், அபூ தாவூத் மற்றும் திர்மிதீ ஆகியோர் பதிவு செய்துள்ளனர். நஸாயீயிலும் இதே போன்ற ஒரு அறிவிப்பு உள்ளது.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي تَطَوُّعًا وَالْبَابُ عَلَيْهِ مُغْلَقٌ فَجِئْتُ فَاسْتَفْتَحْتُ فَمَشَى فَفَتَحَ لِي ثُمَّ رَجَعَ إِلَى مُصَلَّاهُ وَذَكَرْتُ أَنَّ الْبَابَ كَانَ فِي الْقِبْلَةِ. رَوَاهُ أَحْمَدُ وَأَبُو دَاوُد وَالتِّرْمِذِيّ وروى النَّسَائِيّ نَحوه
ஆயிஷா (ரழி) கூறினார்கள், “அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தங்கள் கதவைத் தாழிட்டுக்கொண்டு நஃபிலான தொழுகைகளைத் தொழுதுகொண்டிருந்தபோது, நான் வந்து கதவைத் திறக்குமாறு கேட்டேன், அவர்கள் நடந்து சென்று எனக்காகக் கதவைத் திறந்தார்கள், பிறகு தங்கள் தொழுமிடத்திற்குத் திரும்பினார்கள்.” அந்தக் கதவு கிப்லாவை நோக்கியிருந்தது என்றும் அவர்கள் குறிப்பிட்டார்கள். அஹ்மத், அபூ தாவூத் மற்றும் திர்மிதீ ஆகியோர் இதை அறிவித்தார்கள், மேலும் நஸாயீ இதே போன்ற ஒன்றை அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَنْ طَلْقِ بْنِ عَلِيٍّ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا فَسَا أَحَدُكُمْ فِي الصَّلَاةِ فَلْيَنْصَرِفْ فَلْيَتَوَضَّأْ وَلْيُعِدِ الصَّلَاةَ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَرَوَى التِّرْمِذِيّ مَعَ زِيَادَة ونقصان
தல்க் பின் அலீ (ரழி) அவர்கள், "உங்களில் ஒருவர் தொழுகையின் போது காற்றுப் பிரிந்தால், அவர் அதிலிருந்து விலகி, உளூச் செய்து, தொழுகையை மீண்டும் தொழ வேண்டும்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அறிவித்தார்கள். இதை அபூதாவூத் அவர்கள் அறிவித்தார்கள். மேலும் திர்மிதீ அவர்கள் சிலவற்றை கூட்டியும் சிலவற்றை குறைத்தும் இதை அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا أَنَّهَا قَالَتْ: قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا أحدث أدكم فِي صَلَاتِهِ فَلْيَأْخُذْ بِأَنْفِهِ ثُمَّ لِيَنْصَرِفْ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள், நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் பின்வருமாறு கூறியதாக அறிவித்தார்கள்: “உங்களில் எவருக்கேனும் தொழுகையின்போது காற்றுப் பிரிந்தால், அவர் தமது மூக்கைப் பிடித்துக்கொண்டு வெளியேறட்டும்.”

இதனை அபூதாவூத் அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا أحدث أدكم وَقَدْ جَلَسَ فِي آخِرِ صَلَاتِهِ قَبْلَ أَنْ يُسَلِّمَ فَقَدْ جَازَتْ صَلَاتُهُ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيثٌ إِسْنَادُهُ لَيْسَ بِالْقَوِيِّ وَقَدِ اضْطَرَبُوا فِي إِسْنَاده
அப்துல்லாஹ் இப்னு அம்ர் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "உங்களில் ஒருவர் தனது தொழுகையின் இறுதியில் சலாம் கொடுப்பதற்கு முன்பு அமர்ந்திருக்கும்போது காற்றுப் பிரிந்தால், அவரது தொழுகை செல்லும்" என்று கூறியதாக அறிவித்தார்கள். திர்மிதீ அவர்கள் இதை அறிவித்து, இந்த ஹதீஸின் இஸ்நாத் வலுவானதல்ல என்றும், அதன் இஸ்நாத்தில் குழப்பம் உள்ளது என்றும் கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
بَابُ مَا لَا يَجُوزُ مِنَ الْعَمَلِ فِي الصَّلَاةِ وَمَا يُبَاحُ مِنْهُ - الفصل الثالث
தொழுகையின் போது செய்யக்கூடாதவை மற்றும் அனுமதிக்கப்பட்டவை - பிரிவு 3
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ إِلَى الصَّلَاةِ فَلَمَّا كَبَّرَ انْصَرَفَ وَأَوْمَأَ إِلَيْهِمْ أَنْ كَمَا كُنْتُمْ. ثُمَّ خَرَجَ فَاغْتَسَلَ ثُمَّ جَاءَ وَرَأَسُهُ يَقْطُرُ فَصَلَّى بِهِمْ. فَلَمَّا صَلَّى قَالَ: «إِنِّي كُنْتُ جُنُبًا فنسيت أَن أَغْتَسِل» . رَوَاهُ أَحْمد
وروى مَالك عَن عَطاء بن يسَار نَحوه مُرْسلا
அபூ ஹுரைரா (ரழி) கூறினார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் தொழுகைக்காக வெளியே வந்தார்கள். அவர்கள் தக்பீர் கூறியதும், (மக்கள்) இருந்த இடத்திலேயே இருக்குமாறு சைகை செய்துவிட்டுச் சென்றுவிட்டார்கள். பிறகு அவர்கள் சென்று குளித்துவிட்டு, தலையிலிருந்து நீர் சொட்டச் சொட்ட வந்து அவர்களுக்குத் தொழுகை நடத்தினார்கள். தொழுகையை முடித்ததும், “நான் பெருந்துடக்கின் நிலையில் இருந்தேன்; ஆனால் குளிக்க மறந்துவிட்டேன்” என்று கூறினார்கள். இதனை அஹ்மத் அவர்கள் அறிவித்துள்ளார்கள். மேலும் மாலிக் அவர்கள் இதனை அதாஃ இப்னு யஸார் அவர்களிடமிருந்து முர்ஸல் வடிவத்தில் அறிவித்துள்ளார்கள்.

وَعَنْ جَابِرِ قَالَ: كُنْتُ أُصَلِّي الظُّهْرَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فآخذ قَبْضَة من الْحَصَى لتبرد فِي كفي ن أَضَعُهَا لِجَبْهَتِي أَسْجُدُ عَلَيْهَا لِشِدَّةِ الْحَرِّ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد وروى النَّسَائِيّ نَحوه
ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், “நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் லுஹர் தொழுகையைத் தொழுவது வழக்கம். கடுமையான வெப்பத்தின் காரணமாக, ஸஜ்தா செய்யும்போது என் நெற்றியை அதன் மீது வைப்பதற்காக ஒரு கைப்பிடி சரளைக் கற்களை எடுத்து என் உள்ளங்கையில் வைத்துக் குளிர்வித்து, பின்னர் அவற்றை கீழே வைப்பேன்.” இதை அபூ தாவூத் அறிவித்தார்கள், நஸாயீ அவர்களும் இது போன்ற ஒன்றை அறிவித்தார்கள்.
وَعَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ قَالَ: قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَمِعْنَاهُ يَقُولُ: «أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْكَ» ثُمَّ قَالَ: «أَلْعَنُكَ بِلَعْنَةِ اللَّهِ» ثَلَاثًا وَبَسَطَ يَدَهُ كَأَنَّهُ يَتَنَاوَلُ شَيْئًا فَلَمَّا فَرَغَ مِنَ الصَّلَاةِ قُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ سَمِعْنَاكَ تَقُولُ فِي الصَّلَاةِ شَيْئًا لَمْ نَسْمَعْكَ تَقُولُهُ قَبْلَ ذَلِكَ وَرَأَيْنَاكَ بَسَطْتَ يَدَكَ قَالَ: " إِنَّ عَدُوَّ اللَّهِ إِبْلِيسَ جَاءَ بِشِهَابٍ مِنْ نَارٍ لِيَجْعَلَهُ فِي وَجْهِي فَقُلْتُ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْكَ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ. ثُمَّ قُلْتُ: أَلْعَنُكَ بِلَعْنَةِ اللَّهِ التَّامَّةِ فَلَمْ يَسْتَأْخِرْ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ أَرَدْتُ أَخْذَهُ وَاللَّهِ لَوْلَا دَعْوَةُ أَخِينَا سُلَيْمَانَ لَأَصْبَحَ مُوثَقًا يَلْعَبُ بِهِ وِلْدَانُ أَهْلِ الْمَدِينَة. رَوَاهُ مُسلم
அபூத் தர்தா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (தொழுகைக்காக) நின்றார்கள். அப்போது அவர்கள், **“அஊது பில்லாஹி மின்க”** (உன்னிடமிருந்து அல்லாஹ்விடம் பாதுகாப்புத் தேடுகிறேன்) என்று கூறுவதையும், பின்னர் மூன்று முறை, **“அல்அனுக பிலஅனதில்லாஹ்”** (அல்லாஹ்வின் சாபத்தைக் கொண்டு உன்னைச் சபிக்கிறேன்) என்று கூறுவதையும் நாங்கள் கேட்டோம். பிறகு, அவர்கள் ஏதோ ஒன்றைப் பிடிப்பது போல் தங்கள் கையை நீட்டினார்கள்.

அவர்கள் தொழுகையை முடித்தபோது நாங்கள், “அல்லாஹ்வின் தூதரே! தொழுகையில் இதற்கு முன்பு நாங்கள் கேட்டிராத ஒன்றை நீங்கள் கூறியதை நாங்கள் கேட்டோம்; மேலும் நீங்கள் உங்கள் கையை நீட்டியதையும் நாங்கள் கண்டோம்” என்று கூறினோம்.

அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: “அல்லாஹ்வின் எதிரியான இப்லீஸ், என் முகத்தில் வீசுவதற்காக ஒரு நெருப்புச் சுவாலையுடன் வந்தான். ஆகவே நான் மூன்று முறை, **‘அஊது பில்லாஹி மின்க’** (உன்னிடமிருந்து அல்லாஹ்விடம் பாதுகாப்புத் தேடுகிறேன்) என்று கூறினேன். பின்னர் நான், **‘அல்அனுக பிலஅனதில்லாஹித் தாம்மா’** (அல்லாஹ்வின் முழுமையான சாபத்தைக் கொண்டு உன்னைச் சபிக்கிறேன்) என்று கூறினேன். ஆயினும் அவன் பின்வாங்கவில்லை. (இதை) மூன்று முறை (கூறினேன்). பிறகு நான் அவனைப் பிடிக்க நாடினேன். அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நம் சகோதரர் சுலைமான் (அலை) அவர்களின் பிரார்த்தனை மட்டும் இல்லையென்றால், மதீனாவின் சிறுவர்கள் அவனை வைத்து விளையாடும் விதமாக அவன் (காலையில்) கட்டப்பட்டிருப்பான்.”

இதை முஸ்லிம் அறிவித்துள்ளார்.

وَعَنْ نَافِعٍ قَالَ: إِنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ مَرَّ عَلَى رَجُلٍ وَهُوَ يُصَلِّي فَسَلَّمَ عَلَيْهِ فَرَدَّ الرَّجُلُ كَلَامًا فَرَجَعَ إِلَيْهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ فَقَالَ لَهُ: إِذَا سُلِّمَ عَلَى أَحَدِكُمْ وَهُوَ يُصَلِّي فَلَا يَتَكَلَّمْ وَلْيُشِرْ بِيَدِهِ. رَوَاهُ مَالك
நாஃபி' அவர்கள் கூறினார்கள்: அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் தொழுது கொண்டிருந்த ஒரு மனிதரைக் கடந்து சென்றபோது, அவருக்கு ஸலாம் கூறினார்கள். அதற்கு அந்த மனிதர் சில வார்த்தைகளால் பதிலளித்தார். அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அவரிடம் திரும்பிச் சென்று, "உங்களில் ஒருவர் தொழுது கொண்டிருக்கும்போது அவருக்கு ஸலாம் கூறப்பட்டால், அவர் பேசக்கூடாது; மாறாக, தம் கையால் சைகை செய்ய வேண்டும்" என்று கூறினார்கள். மாலிக் அவர்கள் இதை அறிவித்தார்கள்.
باب السهو - الفصل الأول
மறதி - பிரிவு 1
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم: «إِن أحدكُم إِذا قَامَ يُصَلِّي جَاءَهُ الشَّيْطَان فَلبس عَلَيْهِ حَتَّى لايدري كَمْ صَلَّى؟ فَإِذَا وَجَدَ ذَلِكَ أَحَدُكُمْ فَلْيَسْجُدْ سجدين وَهُوَ جَالس»
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அறிவித்தார்கள்: “உங்களில் ஒருவர் தொழுகைக்காக நின்றால், ஷைத்தான் அவரிடம் வந்து, அவர் எவ்வளவு தொழுதிருக்கிறார் என்று தெரியாத அளவுக்கு அவரைக் குழப்பிவிடுகிறான். உங்களில் யாருக்கேனும் அத்தகைய அனுபவம் ஏற்பட்டால், அவர் அமர்ந்திருக்கும் போதே இரண்டு ஸஜ்தாக்கள் செய்யட்டும்.”

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَن عَطاء بن يسَار وَعَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا شَكَّ أَحَدُكُمْ فِي صَلَاتِهِ فَلَمْ يَدْرِ كَمْ صَلَّى ثَلَاثًا أم أَرْبعا فليطرح الشَّك وليبن عَلَى مَا اسْتَيْقَنَ ثُمَّ يَسْجُدْ سَجْدَتَيْنِ قَبْلَ أَنْ يُسَلِّمَ فَإِنْ كَانَ صَلَّى خَمْسًا شَفَعْنَ لَهُ صَلَاتَهُ وَإِنْ كَانَ صَلَّى إِتْمَامًا لِأَرْبَعٍ كَانَتَا تَرْغِيمًا لِلشَّيْطَانِ» . رَوَاهُ مُسْلِمٌ وَرَوَاهُ مَالِكٌ عَنْ عَطَاءٍ مُرْسَلًا. وَفِي رِوَايَتِهِ: «شَفَعَهَا بِهَاتَيْنِ السَّجْدَتَيْنِ»
அபூ ஸயீத் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “உங்களில் ஒருவர் தமது தொழுகையில் சந்தேகம் கொண்டு, தாம் தொழுதது மூன்றா அல்லது நான்கா என்று அறியாதபோது, அவர் சந்தேகத்தை விட்டுவிட்டு, தாம் உறுதியாக அறிந்ததின் அடிப்படையில் (தொழுகையை) அமைத்துக்கொள்ளட்டும். பின்னர், ஸலாம் கொடுப்பதற்கு முன் இரண்டு ஸஜ்தாக்கள் செய்யட்டும். அவர் ஐந்து ரக்அத்துகள் தொழுதிருந்தால், அவை அவருடைய தொழுகையை அவருக்காக இரட்டைப்படையாக்கிவிடும். மேலும் அவர் நான்கு ரக்அத்துகள் பூர்த்தியாகத் தொழுதிருந்தால், அவை ஷைத்தானை இழிவுபடுத்துவதாக அமையும்.”

இதை முஸ்லிம் அறிவிக்கிறார்கள். மாலிக் இதை அதாவிடமிருந்து ‘முர்ஸல்’ வடிவில் அறிவிக்கிறார்கள். அவரது அறிவிப்பில், “இந்த இரண்டு ஸஜ்தாக்கள் மூலம் அவர் அதை இரட்டைப்படையாக்குவார்” என்று உள்ளது.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ: أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى الظُّهْرَ خَمْسًا فَقِيلَ لَهُ: أَزِيدَ فِي الصَّلَاةِ؟ فَقَالَ: «وَمَا ذَاكَ؟» قَالُوا: صَلَّيْتَ خَمْسًا. فَسَجَدَ سَجْدَتَيْنِ بَعْدَمَا سَلَّمَ. وَفِي رِوَايَةٍ: قَالَ: «إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ أَنْسَى كَمَا تَنْسَوْنَ فَإِذَا نَسِيتُ فَذَكِّرُونِي وَإِذَا شَكَّ أَحَدُكُمْ فِي صَلَاتِهِ فَلْيَتَحَرَّ الصَّوَابَ فَلْيُتِمَّ عَلَيْهِ ثُمَّ لِيُسَلِّمْ ثمَّ يسْجد سَجْدَتَيْنِ»
அப்துல்லாஹ் இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ளுஹர் தொழுகையை ஐந்து (ரக்அத்களாகத்) தொழுதார்கள். அப்போது அவர்களிடம், “தொழுகையில் அதிகப்படுத்தப்பட்டுவிட்டதா?” என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், “என்ன விஷயம்?” என்று கேட்டார்கள். “நீங்கள் ஐந்து (ரக்அத்கள்) தொழுதுவிட்டீர்கள்” என்று அவர்கள் கூறினார்கள். ஆகவே, ஸலாம் கொடுத்த பிறகு அவர்கள் இரண்டு ஸஜ்தாக்கள் செய்தார்கள்.

மற்றொரு அறிவிப்பில் அவர்கள் கூறினார்கள்: “நான் உங்களைப் போன்ற ஒரு மனிதனே. நீங்கள் மறப்பதைப் போன்றே நானும் மறந்துவிடுவேன்; ஆகவே, நான் மறந்துவிட்டால் எனக்கு நினைவூட்டுங்கள். உங்களில் எவருக்கேனும் தனது தொழுகையில் சந்தேகம் ஏற்பட்டால், அவர் சரியானதை நாடி, அதற்கேற்ப (தொழுகையை) நிறைவு செய்யட்டும்; பின்னர் ஸலாம் கொடுத்து, பிறகு இரண்டு ஸஜ்தாக்கள் செய்யட்டும்.”

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَن ابْن سِيرِين عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: صَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِحْدَى صَلَاتَيِ الْعشي - قَالَ ابْن سِيرِين سَمَّاهَا أَبُو هُرَيْرَةَ وَلَكِنْ نَسِيتُ أَنَا قَالَ فَصَلَّى بِنَا رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ فَقَامَ إِلَى خَشَبَةٍ مَعْرُوضَةٍ فِي الْمَسْجِدِ فَاتَّكَأَ عَلَيْهَا كَأَنَّهُ غَضْبَانُ وَوَضَعَ يَدَهُ الْيُمْنَى عَلَى الْيُسْرَى وَشَبَّكَ بَيْنَ أَصَابِعِهِ وَوَضَعَ خَدَّهُ الْأَيْمَنَ عَلَى ظَهْرِ كَفه الْيُسْرَى وَخرجت سرعَان مِنْ أَبْوَابِ الْمَسْجِدِ فَقَالُوا قَصُرَتِ الصَّلَاةُ وَفِي الْقَوْمِ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا فَهَابَاهُ أَنْ يُكَلِّمَاهُ وَفِي الْقَوْمِ رَجُلٌ فِي يَدَيْهِ طُولٌ يُقَالُ لَهُ ذُو الْيَدَيْنِ قَالَ يَا رَسُول الله أنسيت أم قصرت الصَّلَاة قَالَ: «لَمْ أَنْسَ وَلَمْ تُقْصَرْ» فَقَالَ: «أَكَمَا يَقُولُ ذُو الْيَدَيْنِ؟» فَقَالُوا: نَعَمْ. فَتَقَدَّمَ فَصَلَّى مَا تَرَكَ ثُمَّ سَلَّمَ ثُمَّ كَبَّرَ وَسَجَدَ مِثْلَ سُجُودِهِ أَوْ أَطْوَلَ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ وَكَبَّرَ ثُمَّ كَبَّرَ وَسَجَدَ مِثْلَ سُجُودِهِ أَوْ أَطْوَلَ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ وَكَبَّرَ فَرُبَّمَا سَأَلُوهُ ثُمَّ سَلَّمَ فَيَقُولُ نُبِّئْتُ أَنَّ عِمْرَانَ بْنَ حُصَيْنٍ قَالَ ثمَّ سلم. وَلَفْظُهُ لِلْبُخَارِيِّ وَفِي أُخْرَى لَهُمَا: فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَدَلَ «لَمْ أَنْسَ وَلَمْ تُقْصَرْ» : «كُلُّ ذَلِكَ لَمْ يَكُنْ» فَقَالَ: قَدْ كَانَ بَعْضُ ذَلِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், மாலை நேரத் தொழுகைகளில் ஒன்றான ('அஷிய்யி) தொழுகையை எங்களுக்குத் தொழுவித்தார்கள். (இதனை அறிவிக்கும் இப்னு ஸீரீன் அவர்கள், "அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அது எந்தத் தொழுகை என்று அதன் பெயரைக் குறிப்பிட்டார்கள், ஆனால் நான் அதை மறந்துவிட்டேன்" என்று கூறினார்கள்.)

நபி (ஸல்) அவர்கள் எங்களுக்கு இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுவித்தார்கள். ஸலாம் கொடுத்ததும் எழுந்து, பள்ளிவாசலில் குறுக்காக வைக்கப்பட்டிருந்த ஒரு மரக்கட்டையை நோக்கிச் சென்று, கோபமாக இருப்பது போல் அதன் மீது சாய்ந்து கொண்டார்கள். அவர்கள் தங்கள் வலது கையை இடது கையின் மீது வைத்து, தங்கள் விரல்களைக் கோர்த்துக் கொண்டு, தங்கள் வலது கன்னத்தை இடது கையின் புறப்பகுதியில் வைத்தார்கள்.

பள்ளிவாசலின் கதவுகளிலிருந்து அவசரமாக வெளியேறியவர்கள், “தொழுகை குறைக்கப்பட்டுவிட்டது” என்று கூறினார்கள். மக்களிடையே அபூபக்கர் (ரழி) அவர்களும் உமர் (ரழி) அவர்களும் இருந்தார்கள்; எனினும் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் பேச அவர்கள் பயந்தார்கள். அந்தக் கூட்டத்தில் நீண்ட கைகளையுடைய ஒரு மனிதர் இருந்தார், அவர் “துல்யதைன்” (கைகளையுடையவர்) என்று அழைக்கப்பட்டார். அவர், “அல்லாஹ்வின் தூதரே! நீங்கள் மறந்துவிட்டீர்களா? அல்லது தொழுகை குறைக்கப்பட்டுவிட்டதா?” என்று கேட்டார்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், “நான் மறக்கவும் இல்லை, அது குறைக்கப்படவும் இல்லை” என்று பதிலளித்தார்கள். பின்னர் (மக்களிடம்), “துல்யதைன் கூறுவது உண்மைதானா?” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு மக்கள் "ஆம்" என்றனர்.

உடனே அவர்கள் முன்னே சென்று, (தொழுகையில்) விடுபட்டதைத் தொழுதார்கள். பின்னர் ஸலாம் கொடுத்தார்கள். பிறகு தக்பீர் (அல்லாஹு அக்பர்) கூறி, தமது வழக்கமான அல்லது அதைவிட சற்று நீண்ட ஸஜ்தாவைச் செய்தார்கள். பின்னர் தலையை உயர்த்தி தக்பீர் கூறினார்கள். பின்னர் (மீண்டும்) தக்பீர் கூறி, தமது வழக்கமான அல்லது அதைவிட சற்று நீண்ட ஸஜ்தாவைச் செய்தார்கள். பின்னர் தலையை உயர்த்தி தக்பீர் கூறினார்கள்.

(இதனை அறிவிக்கும் இப்னு ஸீரீன் அவர்களிடம்), "பின்னர் நபி (ஸல்) அவர்கள் (இறுதியாக) ஸலாம் கொடுத்தார்களா?" என்று அடிக்கடி கேட்கப்படுவதுண்டு. அதற்கு அவர், "நபி (ஸல்) அவர்கள் பின்னர் ஸலாம் கொடுத்ததாக இம்ரான் இப்னு ஹுஸைன் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாக எனக்குத் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது" என்று பதிலளிப்பார்.

மற்றொரு அறிவிப்பில்: "நான் மறக்கவும் இல்லை, அது குறைக்கப்படவும் இல்லை" என்று கூறுவதற்குப் பதிலாக, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “அவற்றில் எதுவும் நடக்கவில்லை” என்று கூறினார்கள். அதற்கு துல்யதைன், “அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவற்றில் சில நடந்துள்ளன” என்று பதிலளித்தார்.

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَن عبد لله بن بُحَيْنَة: أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى بِهِمُ الظُّهْرَ فَقَامَ فِي الرَّكْعَتَيْنِ الْأُولَيَيْنِ لَمْ يَجْلِسْ فَقَامَ النَّاسُ مَعَهُ حَتَّى إِذَا قَضَى الصَّلَاةَ وَانْتَظَرَ النَّاسُ تَسْلِيمَهُ كَبَّرَ وَهُوَ جَالِسٌ فَسَجَدَ سَجْدَتَيْنِ قَبْلَ أَنْ يُسَلِّمَ ثُمَّ سَلَّمَ
அப்துல்லாஹ் இப்னு புஹைனா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் அவர்களுக்கு லுஹர் தொழுகையை நடத்தினார்கள். முதல் இரண்டு ரக்அத்கள் முடிந்ததும் அவர்கள் அமராமல் எழுந்து நின்றபோது, மக்களும் அவர்களுடன் எழுந்து நின்றார்கள். அவர்கள் தொழுகையை முடித்து, மக்கள் அவர்கள் ஸலாம் கொடுப்பார்கள் என்று எதிர்பார்த்தபோது, அவர்கள் அமர்ந்தவாறே “அல்லாஹு அக்பர்” என்று கூறி, ஸலாம் கொடுப்பதற்கு முன்பு இரண்டு ஸஜ்தாக்கள் செய்தார்கள். பின்னர் அவர்கள் ஸலாம் கொடுத்தார்கள். (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்.)
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
باب السهو - الفصل الثاني
மறதி - பிரிவு 2
عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ: أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى بهم فَسَهَا فَسجدَ سَجْدَتَيْنِ ثُمَّ تَشَهَّدَ ثُمَّ سَلَّمَ. رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ
நபி (ஸல்) அவர்கள் அவர்களுக்குத் தொழுகை நடத்தினார்கள். அப்போது அவர்களுக்கு மறதி ஏற்பட்டது. எனவே, இரண்டு ஸஜ்தாக்கள் செய்து, பிறகு தஷஹ்ஹுத் ஓதி, பிறகு ஸலாம் கொடுத்தார்கள் என இம்ரான் பின் ஹுஸைன் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்.

இதை திர்மிதீ அறிவித்து, இது ஒரு ஹஸன் ஃகரீப் ஹதீஸ் என்று கூறியுள்ளார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا قَامَ الْإِمَامُ فِي الرَّكْعَتَيْنِ فَإِنْ ذَكَرَ قَبْلَ أَنْ يَسْتَوِي قَائِما فليجلس وَإِنِ اسْتَوَى قَائِمًا فَلَا يَجْلِسْ وَلْيَسْجُدْ سَجْدَتَيِ السَّهْو» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَابْنُ مَاجَهْ
முகீரா இப்னு ஷுஃபா (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அறிவித்தார்கள்: “ஒரு இமாம் இரண்டு ரக்அத்கள் முடிவில் (அத்தஹிய்யாத்தில் அமராமல்) எழுந்து நின்றால், அவர் முழுமையாக நிமிர்ந்து நிற்பதற்கு முன் அவருக்கு நினைவு வந்தால், அவர் அமர்ந்து விட வேண்டும். ஆனால் அவர் முழுமையாக நிமிர்ந்து நின்றுவிட்டால், அவர் மீண்டும் அமரக்கூடாது, மாறாக மறதிக்கான இரண்டு ஸஜ்தாக்களைச் செய்ய வேண்டும்.”

இதனை அபூதாவூத் மற்றும் இப்னு மாஜா ஆகியோர் அறிவித்துள்ளனர்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
باب السهو - الفصل الثالث
மறதி - பிரிவு 3
عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ: أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى الْعَصْرَ وَسَلَّمَ فِي ثَلَاثِ رَكَعَاتٍ ثُمَّ دَخَلَ مَنْزِلَهُ فَقَامَ إِلَيْهِ رَجُلٌ يُقَالُ لَهُ الْخِرْبَاقُ وَكَانَ فِي يَدَيْهِ طُولٌ فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ فَذَكَرَ لَهُ صَنِيعه فَخرج غَضْبَانَ يَجُرُّ رِدَاءَهُ حَتَّى انْتَهَى إِلَى النَّاسِ فَقَالَ: «أَصَدَقَ هَذَا؟» . قَالُوا: نَعَمْ. فَصَلَّى رَكْعَةً ثُمَّ سَلَّمَ ثُمَّ سَجَدَ سَجْدَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ. رَوَاهُ مُسلم
இம்ரான் இப்னு ஹுஸைன் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அஸர் தொழுகை தொழுது, மூன்று ரக்அத்கள் முடிந்ததும் ஸலாம் கொடுத்துவிட்டு, தமது இல்லத்திற்குள் சென்றார்கள். நீண்ட கைகளையுடைய அல்-கிர்பாக் (ரழி) என்றழைக்கப்பட்ட ஒருவர் எழுந்து அவர்களிடம் சென்று, அவர்கள் செய்ததைப்பற்றித் தெரிவித்தார்கள். அவர்கள் தமது மேலாடை இழுபட, கோபத்துடன் வெளியே வந்து, மக்களிடம், “இவர் சொல்வது உண்மையா?” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு மக்கள் ‘ஆம்’ என்று பதிலளித்ததும், அவர்கள் ஒரு ரக்அத் தொழுது, ஸலாம் கொடுத்து, பிறகு இரண்டு ஸஜ்தாக்கள் செய்து, பிறகு மீண்டும் ஸலாம் கொடுத்தார்கள். இதனை முஸ்லிம் அறிவிக்கின்றார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم يَقُول: «مَنْ صَلَّى صَلَاةً يَشُكُّ فِي النُّقْصَانِ فَلْيُصَلِّ حَتَّى يشك فِي الزِّيَادَة» . رَوَاهُ أَحْمد
அப்துர் ரஹ்மான் இப்னு அவ்ஃப் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “யாரேனும் ஒரு தொழுகையைத் தொழுது, அதில் குறைவு ஏற்பட்டுவிட்டதோ என்று சந்தேகித்தால், தாம் அதிகமாகத் தொழுதுவிட்டோமோ என்று அவர் ஐயப்படும் வரை அவர் தொழுகையைத் தொடர வேண்டும்” என்று கூறக் கேட்டதாக அறிவித்தார்கள். இதை அஹ்மத் பதிவு செய்துள்ளார்.

ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حسن (الألباني)
باب سجود القرآن - الفصل الأول
குர்ஆன் ஓதும்போது சஜ்தா செய்தல் - பிரிவு 1
عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: سَجَدَ النَّبِيُّ صَلَّى الله عَلَيْهِ وَسلم بِالنَّجْمِ وَسَجَدَ مَعَهُ الْمُسْلِمُونَ وَالْمُشْرِكُونَ وَالْجِنُّ وَالْإِنْسُ. رَوَاهُ البُخَارِيّ
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நபி (ஸல்) அவர்கள் அந்-நஜ்ம் அத்தியாயத்தில் ஸஜ்தா செய்தார்கள்; அவர்களுடன் முஸ்லிம்களும், இணைவைப்பாளர்களும், ஜின்களும், மனிதர்களும் ஸஜ்தா செய்தார்கள்."
இதை புஹாரி அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: سَجَدْنَا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي: (إِذا السَّمَاء انشقت) و (اقْرَأ باسم رَبك) رَوَاهُ مُسلم
அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் “(இதாஸ் ஸமாஉன் ஷக்கத்)” மற்றும் “(இக்ரஃ பிஸ்மி ரப்பிக்)” ஆகிய அத்தியாயங்களில் ஸஜ்தா செய்தோம்.
இதை முஸ்லிம் அறிவித்துள்ளார்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْرَأُ (السَّجْدَةَ) وَنَحْنُ عِنْدَهُ فَيَسْجُدُ وَنَسْجُدُ مَعَهُ فَنَزْدَحِمُ حَتَّى مَا يَجِدُ أَحَدُنَا لِجَبْهَتِهِ مَوْضِعًا يَسْجُدُ عَلَيْهِ
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் இருக்கும்போது, அவர்கள் ஸஜ்தா (வசனத்தை) ஓதுவார்கள். அவர்கள் ஸஜ்தா செய்வார்கள்; நாங்களும் அவர்களுடன் ஸஜ்தா செய்வோம். (அச்சமயம்) எங்களில் ஒருவருக்குத் தமது நெற்றியை வைத்து (ஸஜ்தா செய்ய) இடமே கிடைக்காத அளவிற்கு நாங்கள் நெருக்கிக் கொண்டிருப்போம்.

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ قَالَ: قَرَأْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ (والنجم) فَلم يسْجد فِيهَا
ஸைத் இப்னு தாபித் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் 'வந்-நஜ்ம்' அத்தியாயத்தை ஓதிக் காட்டினேன். அதில் அவர்கள் ஸஜ்தாச் செய்யவில்லை.

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَن ابْن عَبَّاس قَالَ: (سَجْدَةُ (ص) لَيْسَ مِنْ عَزَائِمِ السُّجُودِ وَقَدْ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يسْجد فِيهَا
وَفِي رِوَايَةٍ: قَالَ مُجَاهِدٌ: قُلْتُ لِابْنِ عَبَّاسٍ: أَأَسْجُدُ فِي (ص) فَقَرَأَ: (وَمِنْ ذُرِّيَّتِهِ دَاوُدَ وَسليمَان) حَتَّى أَتَى (فبهداهم اقتده) فَقَالَ: نَبِيُّكُمْ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِمَّنْ أَمر أَن يَقْتَدِي بهم. رَوَاهُ البُخَارِيّ
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“ ‘ஸாத்’ (அத்தியாயத்தின்) சஜ்தா கட்டாயமான சஜ்தாக்களில் ஒன்றல்ல; எனினும் நபி (ஸல்) அவர்கள் அதில் சஜ்தா செய்வதை நான் பார்த்திருக்கிறேன்.”

மற்றொரு அறிவிப்பில், முஜாஹித் அவர்கள் கூறியதாவது: நான் இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களிடம், “நான் ‘ஸாத்’ (அத்தியாயத்தில்) சஜ்தா செய்ய வேண்டுமா?” என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், **‘வ மின் துர்ரிய்யதிஹி தாவூத வ சுலைமான...’** (அவருடைய சந்ததியினரில் தாவூத், சுலைமான்...) என்று துவங்கி, **‘...ஃபபிஹுதாஹுமுக்ததிஹ்’** (அவர்கள் பெற்ற நேர்வழியையே நீரும் பின்பற்றுவீராக) என்பது வரை ஓதிக்காட்டினார்கள். பிறகு, “உங்கள் நபி (ஸல்) அவர்கள், அவர்களைப் பின்பற்றுமாறு கட்டளையிடப்பட்டவர்களில் ஒருவர்” என்று கூறினார்கள். இதை புகாரி அவர்கள் அறிவித்துள்ளார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ், ஸஹீஹ் (அல்பானீ)
صَحِيح, صَحِيح (الألباني)
باب سجود القرآن - الفصل الثاني
குர்ஆனை ஓதும்போது சஜ்தா செய்தல் - பிரிவு 2
عَن عَمْرو بن الْعَاصِ قَالَ: أَقْرَأَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَمْسُ عَشْرَةَ سَجْدَةً فِي الْقُرْآنِ مِنْهَا ثَلَاثٌ فِي الْمُفَصَّلِ وَفِي سُورَةِ الْحَجِّ سَجْدَتَيْنِ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد وَابْن مَاجَه
அம்ர் இப்னுல் ஆஸ் (ரழி) கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் குர்ஆனில் பதினைந்து ஸஜ்தாக்களை எனக்குக் கற்றுக் கொடுத்தார்கள். அவற்றில் அல்-முஃபஸ்ஸலில் மூன்றும், ஸூரா அல்-ஹஜ்ஜில் இரண்டும் உள்ளன.
இதனை அபூ தாவூத் மற்றும் இப்னு மாஜா ஆகியோர் அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ قَالَ: قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فُضِّلَتْ سُورَةُ الْحَجِّ بِأَنَّ فِيهَا سَجْدَتَيْنِ؟ قَالَ: نَعَمْ وَمَنْ لَمْ يَسْجُدْهُمَا فَلَا يَقْرَأْهُمَا ". رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالتِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيثٌ لَيْسَ إِسْنَادُهُ بِالْقَوِيِّ. وَفِي الْمَصَابِيحِ: «فَلَا يَقْرَأها» كَمَا فِي شرح السّنة
உக்பா இப்னு ஆமிர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: நான், “அல்லாஹ்வின் தூதரே! சூரா அல்-ஹஜ்ஜில் இரண்டு ஸஜ்தாக்கள் இருப்பதால் அதற்குச் சிறப்பு மேன்மை வழங்கப்பட்டுள்ளதா?” என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், “ஆம், அந்த இரண்டு ஸஜ்தாக்களையும் செய்யாதவர் அந்த இரண்டு (வசனங்களையும்) ஓதக்கூடாது” என்று பதிலளித்தார்கள். இதனை அபூ தாவூத் மற்றும் திர்மிதீ ஆகியோர் அறிவித்துள்ளார்கள். மேலும் இதன் இஸ்னாத் வலுவானதல்ல என்று திர்மிதீ அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள். ஷரஹ் அஸ்-ஸுன்னாவில் இருப்பது போல, அல்-மஸாபிஹ் நூலில் “அதனை ஓதக்கூடாது” என்று உள்ளது.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عُمَرَ: أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَجَدَ فِي صَلَاةِ الظُّهْرِ ثُمَّ قَامَ فَرَكَعَ فَرَأَوْا أَنَّهُ قَرَأَ تَنْزِيلَ السَّجْدَةَ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நபி (ஸல்) அவர்கள் லுஹ்ர் தொழுகையில் ஸஜ்தாச் செய்தார்கள்; பிறகு எழுந்து நின்று ருகூஃ செய்தார்கள். அவர்கள் 'தன்ஸீலஸ் ஸஜ்தா' (அதாவது சூரா அஸ்-ஸஜ்தா) ஓதினார்கள் என்று மக்கள் கருதினார்கள்."
இதை அபூதாவூத் அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعنهُ: أَنه كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْرَأُ عَلَيْنَا الْقُرْآنَ فَإِذَا مَرَّ بِالسَّجْدَةِ كَبَّرَ وَسجد وسجدنا مَعَه. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
அவர் கூறினார்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களுக்கு குர்ஆனை ஓதிக் காட்டுவது வழக்கம். அப்போது, ஸஜ்தா செய்ய வேண்டிய ஒரு வசனத்தை அவர்கள் அடைந்தால், அல்லாஹு அக்பர் என்று கூறி ஸஜ்தா செய்வார்கள்; நாங்களும் அவர்களுடன் ஸஜ்தா செய்வோம். இதை அபூ தாவூத் அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَن ابْنِ عُمَرَ أَنَّهُ قَالَ: إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَرَأَ عَامَ الْفَتْحِ سَجْدَةً فَسَجَدَ النَّاسُ كُلُّهُمْ مِنْهُمُ الرَّاكِبُ وَالسَّاجِدُ عَلَى الْأَرْضِ حَتَّى إِنَّ الرَّاكِبَ لَيَسْجُدُ عَلَى يَده. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

“வெற்றி ஆண்டில்*, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஸஜ்தா (செய்ய வேண்டிய ஒரு வசனத்தை) ஓதினார்கள். அப்போது மக்கள் அனைவரும் ஸஜ்தா செய்தார்கள். அவர்களில் வாகனத்தில் இருப்பவரும், தரையில் ஸஜ்தா செய்பவரும் இருந்தனர். வாகனத்தில் இருப்பவர் தம் கையின் மீதே ஸஜ்தா செய்யும் அளவுக்கு (அங்கு) இருந்தது.”

* அதாவது, ஹிஜ்ரி 8-ஆம் ஆண்டில் நிகழ்ந்த மக்கா வெற்றி.

(நூல்: அபூ தாவூத்)

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ: أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمْ يَسْجُدْ فِي شَيْءٍ مِنَ الْمُفَصَّلِ مُنْذُ تَحَوَّلَ إِلَى الْمَدِينَةِ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் மதீனாவிற்கு குடிபெயர்ந்ததிலிருந்து அல்-முஃபஸ்ஸல் பகுதியில் உள்ள எந்த வசனத்திலும் ஸஜ்தா செய்யவில்லை என்று கூறினார்கள். இதனை அபூதாவூத் அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ فِي سُجُودِ الْقُرْآنِ بِاللَّيْلِ: «سَجَدَ وَجْهِي لِلَّذِي خَلَقَهُ وَشَقَّ سَمْعَهُ وَبَصَرَهُ بِحَوْلِهِ وَقُوَّتِهِ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالتِّرْمِذِيُّ وَالنَّسَائِيُّ وَقَالَ التِّرْمِذِيُّ: هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இரவில் குர்ஆன் ஓதும்போது ஸஜ்தாச் செய்தால், **“ஸஜத வஜ்ஹிய லில்லதீ கலகஹு, வஷக்க ஸம்அஹு வபஸரஹு பிஹவ்லிஹி வகுவ்வதிஹி”** என்று கூறுவார்கள்.

(இதன் பொருள்: “என் முகம், அதனைப் படைத்து, தன்னுடைய வல்லமையாலும் சக்தியாலும் அதன் செவியையும் பார்வையையும் வெளிப்படுத்தியவனுக்கே ஸஜ்தாச் செய்தது.”)

இதை அபூ தாவூத், திர்மிதீ மற்றும் நஸாயீ ஆகியோர் அறிவித்துள்ளார்கள். மேலும் திர்மிதீ அவர்கள், இது ஒரு ஹஸன் ஸஹீஹ் ஹதீஸ் ஆகும் என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَ: جَاءَ رَجُلٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ رَأَيْتُنِي اللَّيْلَةَ وَأَنَا نَائِمٌ كَأَنِّي أُصَلِّي خَلْفَ شَجَرَةٍ فَسَجَدْتُ فَسَجَدَتِ الشَّجَرَةُ لِسُجُودِي فَسَمِعْتُهَا تَقُولُ: اللَّهُمَّ اكْتُبْ لِي بِهَا عِنْدَكَ أَجْرًا وَضَعْ عَنِّي بِهَا وِزْرًا وَاجْعَلْهَا لِي عِنْدَكَ ذُخْرًا وَتَقَبَّلْهَا مِنِّي كَمَا تَقَبَّلْتَهَا مِنْ عَبْدِكَ دَاوُدَ. قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ: فَقَرَأَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَجْدَةً ثُمَّ سَجَدَ فَسَمِعْتُهُ وَهُوَ يَقُولُ مِثْلَ مَا أَخْبَرَهُ الرَّجُلُ عَنْ قَوْلِ الشَّجَرَةِ. رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَابْنُ مَاجَهْ إِلَّا أَنَّهُ لَمْ يَذْكُرْ وَتَقَبَّلْهَا مِنِّي كَمَا تَقَبَّلْتَهَا مِنْ عَبْدِكَ دَاوُدَ. وَقَالَ التِّرْمِذِيُّ: هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
ஒரு மனிதர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நேற்றிரவு நான் உறங்கிக் கொண்டிருந்தபோது, நான் ஒரு மரத்தின் பின்னால் (நின்று) தொழுது கொண்டிருப்பதைப் போன்று (கனவு) கண்டேன். நான் ஸஜ்தா செய்தேன்; என்னுடைய ஸஜ்தாவிற்காக அந்த மரமும் ஸஜ்தா செய்தது. அப்போது அந்த மரம் (பின்வருமாறு) கூறுவதை நான் கேட்டேன்:

**'அல்லாஹும்மக்துப் லீ பிஹா இந்தக அஜ்ரன், வழஃ அன்னீ பிஹா விஸ்ரன், வஜ்அல்ஹா லீ இந்தக துக்ரன், வதகப்பல்ஹா மின்னீ கமா தகப்பல்தஹா மின் அப்திக தாவூத்'**

(பொருள்: யா அல்லாஹ்! இதற்காக எனக்கு உன்னிடத்தில் ஒரு நன்மையை எழுதுவாயாக! இதன் காரணமாக என் மீதிருந்து ஒரு சுமையை (பாவத்தை) நீக்குவாயாக! இதை உன்னிடத்தில் எனக்கு ஒரு சேமிப்பாக ஆக்குவாயாக! மேலும் உன்னுடைய அடியாரான தாவூத் (அலை) அவர்களிடமிருந்து நீ ஏற்றுக்கொண்டதைப் போல இதையும் என்னிடமிருந்து ஏற்றுக்கொள்வாயாக!)"

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
(இதைக் கேட்ட) நபி (ஸல்) அவர்கள் ஸஜ்தாவுடைய (வசனத்தை) ஓதி, பிறகு ஸஜ்தா செய்தார்கள். அந்த மனிதர், மரம் கூறியதாகச் சொன்ன அதே வார்த்தைகளை நபி (ஸல்) அவர்களும் (தம் ஸஜ்தாவில்) கூறுவதை நான் கேட்டேன்.

இதனை திர்மிதீ மற்றும் இப்னு மாஜா ஆகியோர் பதிவு செய்துள்ளனர். ஆனால், இப்னு மாஜா அவர்களின் அறிவிப்பில் "மேலும் உன்னுடைய அடியாரான தாவூத் (அலை) அவர்களிடமிருந்து நீ ஏற்றுக்கொண்டதைப் போல இதையும் என்னிடமிருந்து ஏற்றுக்கொள்வாயாக" என்ற பகுதி இடம்பெறவில்லை. திர்மிதீ அவர்கள், இது ஒரு 'கரீப்' ஹதீஸ் என்று கூறியுள்ளார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
باب سجود القرآن - الفصل الثالث
குர்ஆனை ஓதும்போது சஜ்தா செய்தல் - பிரிவு 3
عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ: أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَرَأَ (وَالنَّجْمِ) فَسَجَدَ فِيهَا وَسَجَدَ مَنْ كَانَ مَعَهُ غَيْرَ أَنَّ شَيْخًا مِنْ قُرَيْشٍ أَخَذَ كَفًّا مِنْ حَصًى أَوْ تُرَابٍ فَرَفَعَهُ إِلَى جَبْهَتِهِ وَقَالَ: يَكْفِينِي هَذَا. قَالَ عَبْدُ اللَّهِ: فَلَقَدْ رَأَيْتُهُ بَعْدُ قُتِلَ كَافِرًا. وَزَادَ الْبُخَارِيُّ فِي رِوَايَةٍ: وَهُوَ أُمَيَّةُ بْنُ خلف
இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் **(வன்னஜ்மி)** என்று ஓதி, அதில் சஜ்தா செய்தார்கள். குரைஷிக் கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த ஒரு முதியவரைத் தவிர, அவர்களுடன் இருந்தவர்களும் சஜ்தா செய்தார்கள். அந்த முதியவர் ஒரு கைப்பிடி சரளைக்கற்களையோ அல்லது மண்ணையோ எடுத்துத் தன் நெற்றியில் உயர்த்தி, "இது எனக்குப் போதும்" என்று கூறினார். அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள், "பின்னர் அவர் ஒரு காஃபிராகக் கொல்லப்பட்டதை நான் கண்டேன்" என்று கூறினார்கள்.
மேலும் புகாரி (தனது) அறிவிப்பில், "அவர் உமைய்யா பின் கலஃப்" என்று அதிகப்படுத்தியுள்ளார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: إِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَجَدَ فِي (ص) وَقَالَ: سَجَدَهَا دَاوُدُ تَوْبَةً وَنَسْجُدُهَا شُكْرًا. رَوَاهُ النَّسَائِيُّ
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் ஸாத் (அல்குர்ஆன்; 38) அத்தியாயத்தை ஓதியபோது ஸஜ்தா செய்து, "தாவூத் (அலை) அவர்கள் இந்த ஸஜ்தாவை தவ்பாவாகச் செய்தார்கள், ஆனால் நாம் இதை நன்றிக்காகச் செய்கிறோம்" என்று கூறினார்கள். இதை நஸாயீ அறிவிக்கின்றார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
باب أوقات النهي - الفصل الأول
தொழுகை தடுக்கப்பட்ட நேரங்கள் - பிரிவு 1
عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا يَتَحَرَّى أَحَدُكُمْ فَيُصَلِّيَ عِنْدَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَلَا عِنْدَ غُرُوبِهَا» وَفِي رِوَايَةٍ قَالَ: «إِذَا طَلَعَ حَاجِبُ الشَّمْسِ فدعوا الصَّلَاة حَتَّى تبرز. فَإِذا غَابَ حَاجِبُ الشَّمْسِ فَدَعُوا الصَّلَاةَ حَتَّى تَغِيبَ وَلَا تَحَيَّنُوا بِصَلَاتِكُمْ طُلُوعَ الشَّمْسِ وَلَا غُرُوبَهَا فَإِنَّهَا تطلع بَين قَرْني الشَّيْطَان»
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “சூரியன் உதிக்கும் நேரத்திலோ அல்லது மறையும் நேரத்திலோ உங்களில் எவரும் தொழ வேண்டாம்” என்று கூறியதாக இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள். மற்றொரு அறிவிப்பில் அவர்கள் கூறினார்கள், “சூரியனின் விளிம்பு உதயமாகும் போது, அது முழுமையாக மேலே வரும் வரை தொழுகையை விட்டுவிடுங்கள்; சூரியனின் விளிம்பு மறையும்போது, அது முழுமையாக மறைந்துவிடும் வரை தொழுகையை விட்டுவிடுங்கள்; மேலும், சூரியன் உதிக்கும் அல்லது மறையும் நேரத்தை உங்கள் தொழுகைக்கான நேரமாக ஆக்காதீர்கள், ஏனெனில், அது ஷைத்தானின் இரு கொம்புகளுக்கு இடையில் உதயமாகிறது.” (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்.)
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ قَالَ: ثَلَاثُ سَاعَاتٍ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ينهانا أَن نصلي فِيهِنَّ أَو نَقْبُرَ فِيهِنَّ مَوْتَانَا: حِينَ تَطْلُعُ الشَّمْسُ بَازِغَةً حَتَّى تَرْتَفِعَ وَحِينَ يَقُومُ قَائِمُ الظَّهِيرَةِ حَتَّى تَمِيلَ الشَّمْسُ وَحِينَ تَضَيَّفُ الشَّمْسُ لِلْغُرُوبِ حَتَّى تغرب. رَوَاهُ مُسلم
உக்பா இப்னு ஆமிர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

மூன்று நேரங்களில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களைத் தொழுவதையோ அல்லது நம்மில் இறந்தவர்களை அடக்கம் செய்வதையோ தடுத்தார்கள்—சூரியன் உதிக்க ஆரம்பித்து அது முழுமையாக உயரும் வரை, நண்பகலில் சூரியன் உச்சியிலிருந்து சாயும் வரை, மற்றும் சூரியன் அஸ்தமிக்க நெருங்கி அது அஸ்தமிக்கும் வரை. முஸ்லிம் அவர்கள் இதை அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا صَلَاةَ بَعْدَ الصُّبْحِ حَتَّى تَرْتَفِعَ الشَّمْسُ وَلَا صَلَاةَ بَعْدَ الْعَصْرِ حَتَّى تَغِيبَ الشَّمْسُ»
அபூ ஸயீத் அல்குத்ரீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “காலைத் தொழுகைக்குப் பிறகு சூரியன் உயரும் வரை எந்தத் தொழுகையும் இல்லை; மேலும் அஸர் தொழுகைக்குப் பிறகு சூரியன் மறையும் வரை எந்தத் தொழுகையும் இல்லை.”

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَن عَمْرو بن عبسة قَالَ: قَدِمَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ فَقَدِمْتُ الْمَدِينَةَ فَدَخَلْتُ عَلَيْهِ فَقُلْتُ: أَخْبِرْنِي عَنِ الصَّلَاةِ فَقَالَ: «صَلِّ صَلَاةَ الصُّبْحِ ثُمَّ أقصر عَن الصَّلَاة حَتَّى تَطْلُعُ الشَّمْسُ حَتَّى تَرْتَفِعَ فَإِنَّهَا تَطْلُعُ حِينَ تَطْلَعُ بَيْنَ قَرْنَيْ شَيْطَانٍ وَحِينَئِذٍ يَسْجُدُ لَهَا الْكُفَّارُ ثُمَّ صَلِّ فَإِنَّ الصَّلَاةَ مَشْهُودَةٌ مَحْضُورَةٌ حَتَّى يَسْتَقِلَّ الظِّلُّ بِالرُّمْحِ ثُمَّ أَقْصِرْ عَنِ الصَّلَاةِ فَإِنَّ حِينَئِذٍ تُسْجَرُ جَهَنَّمُ فَإِذَا أَقْبَلَ الْفَيْءُ فَصَلِّ فَإِنَّ الصَّلَاةَ مَشْهُودَةٌ مَحْضُورَةٌ حَتَّى تُصَلِّيَ الْعَصْرَ ثُمَّ أَقْصِرْ عَنِ الصَّلَاةِ حَتَّى تَغْرُبَ الشَّمْسُ فَإِنَّهَا تَغْرُبُ بَيْنَ قَرْنَيْ شَيْطَانٍ وَحِينَئِذٍ يسْجد لَهَا الْكفَّار» قَالَ فَقلت يَا نَبِيَّ اللَّهِ فَالْوُضُوءُ حَدِّثْنِي عَنْهُ قَالَ: «مَا مِنْكُم رجل يقرب وضوءه فيتمضمض ويستنشق فينتثر إِلَّا خَرَّتْ خَطَايَا وَجْهِهِ وَفِيهِ وَخَيَاشِيمِهِ ثُمَّ إِذَا غَسَلَ وَجْهَهُ كَمَا أَمَرَهُ اللَّهُ إِلَّا خَرَّتْ خَطَايَا وَجْهِهِ مِنْ أَطْرَافِ لِحْيَتِهِ مَعَ الْمَاءِ ثُمَّ يَغْسِلُ يَدَيْهِ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ إِلَّا خَرَّتْ خَطَايَا يَدَيْهِ مِنْ أَنَامِلِهِ مَعَ الْمَاءِ ثُمَّ يَمْسَحُ رَأْسَهُ إِلَّا خَرَّتْ خَطَايَا رَأْسِهِ مِنْ أَطْرَافِ شَعْرِهِ مَعَ الْمَاءِ ثُمَّ يَغْسِلُ قَدَمَيْهِ إِلَى الْكَعْبَيْنِ إِلَّا خَرَّتْ خَطَايَا رِجْلَيِهِ مِنْ أَنَامِلِهِ مَعَ الْمَاءِ فَإِنْ هُوَ قَامَ فَصَلَّى فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ وَمَجَّدَهُ بِالَّذِي هُوَ لَهُ أَهْلٌ وَفَرَّغَ قَلْبَهُ لِلَّهِ إِلَّا انْصَرَفَ مِنْ خَطِيئَتِهِ كَهَيْئَتِهِ يَوْمَ وَلَدَتْهُ أُمُّهُ» . رَوَاهُ مُسلم
அம்ர் இப்னு அபஸா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் மதீனாவிற்குச் சென்ற பிறகு, நானும் அங்கு சென்றேன். நான் அவர்களைச் சந்தித்து, “தொழுகையைப் பற்றி எனக்குச் சொல்லுங்கள்” என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள் பதிலளித்தார்கள், “காலைத் தொழுகையைத் தொழுங்கள். பிறகு, சூரியன் உதிக்கும் போது அது முழுமையாக மேலே வரும் வரை தொழுவதை நிறுத்துங்கள். ஏனெனில் அது உதிக்கும் போது ஷைத்தானின் கொம்புகளுக்கு இடையில் உதிக்கிறது. மேலும் அந்த நேரத்தில் நிராகரிப்பாளர்கள் அதற்கு ஸஜ்தா (சிரவணக்கம்) செய்கிறார்கள். பிறகு தொழுங்கள், ஏனெனில் தொழுகையானது சாட்சி கூறப்படுகின்றது, மேலும் வானவர்கள் அதில் கலந்து கொள்கிறார்கள். நிழலானது ஒரு ஈட்டியின் அகலத்தைப் போல ஆகும் வரை (தொழுங்கள்). பிறகு தொழுவதை நிறுத்துங்கள், ஏனெனில் அந்த நேரத்தில் ஜஹன்னம் (நரகம்) சூடாக்கப்படுகிறது. பிறகு நிழல் முன்னோக்கி நகரும் போது தொழுங்கள். ஏனெனில் தொழுகையானது சாட்சி கூறப்படுகின்றது, மேலும் வானவர்கள் அதில் கலந்து கொள்கிறார்கள். நீங்கள் அஸர் தொழுகையைத் தொழும் வரை (தொழலாம்). பிறகு சூரியன் மறையும் வரை தொழுவதை நிறுத்துங்கள், ஏனெனில் அது ஷைத்தானின் கொம்புகளுக்கு இடையில் மறைகிறது. மேலும் அந்த நேரத்தில் நிராகரிப்பாளர்கள் அதற்கு ஸஜ்தா (சிரவணக்கம்) செய்கிறார்கள்.”

பிறகு நான் அல்லாஹ்வின் தூதரிடம் உளூவைப் பற்றி எனக்குச் சொல்லும்படி கேட்டேன், அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள், “உங்களில் ஒருவர் உளூவுக்காகத் தண்ணீரைத் தயாராக வைத்து, வாய்க் கொப்பளித்து, மூக்கிற்குத் தண்ணீர் செலுத்தி அதைச் சிந்தினால், அவருடைய முகத்தின், வாயின், மற்றும் மூக்கின் உட்பகுதிகளில் உள்ள பாவங்கள் உதிர்ந்து விடுகின்றன. பிறகு அல்லாஹ் கட்டளையிட்டபடி அவர் தன் முகத்தைக் கழுவும்போது, அவருடைய முகத்தின் பாவங்கள் தண்ணீருடன் சேர்ந்து அவருடைய தாடியின் ஓரங்களில் இருந்து உதிர்ந்து விடுகின்றன. பிறகு அவர் தன் கைகளை முழங்கைகள் வரை கழுவும்போது, அவருடைய கைகளின் பாவங்கள் தண்ணீருடன் சேர்ந்து அவருடைய விரல் நுனிகளிலிருந்து உதிர்ந்து விடுகின்றன. பிறகு அவர் தன் தலையை மஸஹ் செய்யும்போது, அவருடைய தலையின் பாவங்கள் தண்ணீருடன் சேர்ந்து அவருடைய முடியின் ஓரங்களிலிருந்து உதிர்ந்து விடுகின்றன. பிறகு அவர் தன் பாதங்களைக் கணுக்கால்கள் வரை கழுவும்போது, அவருடைய பாதங்களின் பாவங்கள் தண்ணீருடன் சேர்ந்து அவருடைய கால்விரல்களிலிருந்து உதிர்ந்து விடுகின்றன. பிறகு அவர் தொழுகைக்காக நின்று, அல்லாஹ்விற்குத் தகுந்த முறையில் புகழ்ந்து, போற்றி, பெருமைப்படுத்தி, மேலும் தன் முழு இதயத்தையும் அல்லாஹ்விற்காக அர்ப்பணித்தால், அவரை அவருடைய தாய் பெற்றெடுத்த நாளில் இருந்ததைப் போல பாவங்கள் நீங்கிவிடுகின்றன.”

முஸ்லிம் இதை அறிவிக்கின்றார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ كُرَيْبٍ: أَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ وَالْمِسْوَرَ بْنَ مخرمَة وَعبد الرَّحْمَن بن أَزْهَر رَضِي اللَّهُمَّ عَنْهُم وأرسلوه إِلَى عَائِشَةَ فَقَالُوا اقْرَأْ عَلَيْهَا السَّلَامُ وَسَلْهَا عَن الرَّكْعَتَيْنِ بعدالعصرقال: فَدَخَلْتُ عَلَى عَائِشَةَ فَبَلَّغْتُهَا مَا أَرْسَلُونِي فَقَالَتْ سَلْ أُمَّ سَلَمَةَ فَخَرَجْتُ إِلَيْهِمْ فَرَدُّونِي إِلَى أم سَلمَة فَقَالَت أم سَلمَة رَضِي اللَّهُمَّ عَنْهَا سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنْهَى عَنْهُمَا ثُمَّ رَأَيْتُهُ يُصَلِّيهِمَا ثُمَّ دَخَلَ فَأَرْسَلْتُ إِلَيْهِ الْجَارِيَةَ فَقُلْتُ: قُولِي لَهُ تَقُولُ أُمُّ سَلَمَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ سَمِعْتُكَ تَنْهَى عَنْ هَاتين وَأَرَاكَ تُصَلِّيهِمَا؟ قَالَ: «يَا ابْنَةَ أَبِي أُمَيَّةَ سَأَلْتِ عَنِ الرَّكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْعَصْرِ وَإِنَّهُ أَتَانِي نَاسٌ مِنْ عَبْدِ الْقَيْسِ فَشَغَلُونِي عَنِ الرَّكْعَتَيْنِ اللَّتَيْنِ بعد الظّهْر فهما هَاتَانِ»
குரைப் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி), அல்மிஸ்வர் இப்னு மக்ரமா (ரழி) மற்றும் அப்துர் ரஹ்மான் இப்னு அல்அஸ்ஹர் (ரழி) ஆகியோர் என்னை ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடம் அனுப்பி, அவருக்குத் தங்கள் ஸலாத்தைக் கூறி, அஸ்ர் தொழுகைக்குப் பிறகுள்ள இரண்டு ரக்அத்கள் பற்றிக் கேட்கச் சொன்னார்கள்.

நான் ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடம் சென்று, அவர்கள் என்னிடம் கொடுத்து அனுப்பிய செய்தியைத் தெரிவித்தேன். அதற்கு அவர்கள், "நீ உம்மு ஸலமாவிடம் கேள்" என்று கூறினார்கள். நான் அவர்களிடம் (என்னை அனுப்பியவர்களிடம்) திரும்பிச் சென்றேன். அவர்கள் என்னை உம்மு ஸலமா (ரழி) அவர்களிடம் அனுப்பினார்கள்.

உம்மு ஸலமா (ரழி) கூறினார்கள்:
"நபி (ஸல்) அவர்கள் அவற்றைத் தடை செய்வதை நான் கேட்டேன்; பின்னர் அவர்கள் அவற்றைத் தொழுவதையும் கண்டேன். அவர்கள் (வீட்டிற்குள்) வந்தபோது, நான் ஒரு பணிப்பெண்ணை அவர்களிடம் அனுப்பி, 'நீ அவர்களிடம் சென்று, உம்மு ஸலமா கூறுகிறார்: அல்லாஹ்வின் தூதரே! தாங்கள் இவ்விரண்டு ரக்அத்களைத் தடை செய்வதை நான் கேட்டேன்; ஆனால், தாங்கள் அவற்றைத் தொழுவதை நான் காண்கிறேனே? என்று சொல்' எனக் கூறினேன்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், 'அபூ உமய்யாவின் மகளே! அஸ்ர் தொழுகைக்குப் பிறகுள்ள இரண்டு ரக்அத்கள் பற்றி நீ கேட்டாய். என்னிடம் ‘அப்துல் கைஸ்’ கூட்டத்தைச் சேர்ந்த சிலர் வந்து, லுஹர் தொழுகைக்குப் பிறகு வரக்கூடிய இரண்டு ரக்அத்களைத் தொழுவதிலிருந்து என்னைத் தடுத்துவிட்டனர். அந்த இரண்டு ரக்அத்களே இவை' என்று கூறினார்கள்."

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
باب أوقات النهي - الفصل الثاني
தொழுகை தடுக்கப்பட்ட நேரங்கள் - பிரிவு 2
عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ عَنْ قَيْسِ بْنِ عَمْرو قَالَ: رَأَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلًا يُصَلِّي بَعْدَ صَلَاةِ الصُّبْحِ رَكْعَتَيْنِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «صَلَاة الصُّبْحِ رَكْعَتَيْنِ رَكْعَتَيْنِ» فَقَالَ الرَّجُلُ: إِنِّي لَمْ أَكُنْ صَلَّيْتُ الرَّكْعَتَيْنِ اللَّتَيْنِ قَبْلَهُمَا فَصَلَّيْتُهُمَا الْآنَ. فَسَكَتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَرَوَى التِّرْمِذِيُّ نَحْوَهُ وَقَالَ: إِسْنَادُ هَذَا الْحَدِيثِ لَيْسَ بِمُتَّصِلٍ لِأَنَّ مُحَمَّدَ بن إِبْرَاهِيم يسمع لَمْ يَسْمَعْ مِنْ قَيْسِ بْنِ عَمْرٍو. وَفِي شَرْحِ السُّنَّةِ وَنُسَخِ الْمَصَابِيحِ عَنْ قَيْسِ بْنِ قهد نَحوه
முஹம்மத் இப்னு இப்ராஹீம் அவர்கள் கைஸ் இப்னு அம்ர் (ரழி) அவர்கள் வாயிலாக அறிவிக்கிறார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள், ஸுப்ஹு தொழுகைக்குப் பிறகு ஒருவர் இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுவதைக் கண்டபோது, "ஸுப்ஹுத் தொழுகை இரண்டு ரக்அத்களே" என்று கூறினார்கள். அதற்கு அந்த மனிதர், “நான் அதற்கு முந்திய இரண்டு ரக்அத்களைத் தொழவில்லை, எனவே அவற்றை இப்போது தொழுதேன்” என்று பதிலளித்தார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (அதற்கு) எதுவும் கூறவில்லை. இதனை அபூதாவூத் அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.

திர்மிதீ அவர்கள் இதே போன்ற ஒரு ஹதீஸை அறிவித்துவிட்டு, “இந்த ஹதீஸின் இஸ்னாத் (அறிவிப்பாளர் தொடர்) தொடர்பு அறுந்துள்ளது, ஏனெனில் முஹம்மத் இப்னு இப்ராஹீம் அவர்கள் கைஸ் இப்னு அம்ர் (ரழி) அவர்களிடமிருந்து செவியேற்கவில்லை” என்று கூறுகிறார்கள்.

ஷர்ஹ் அஸ்-ஸுன்னாவிலும், அல்-மஸாபிஹ் நூலின் சில பிரதிகளிலும் கைஸ் இப்னு கஹத் (ரழி) அவர்கள் வாயிலாக இதே போன்ற ஒரு செய்தி இடம்பெற்றுள்ளது.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَن جُبَير بن مطعم أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «يَا بَنِي عَبْدَ مَنَافٍ لَا تَمْنَعُوا أَحَدًا طَافَ بِهَذَا الْبَيْتِ وَصَلَّى آيَةً سَاعَةَ شَاءَ مِنْ لَيْلٍ أَوْ نَهَارٍ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَأَبُو دَاوُد وَالنَّسَائِيّ
ஜுபைர் இப்னு முத்இம் (ரழி) அவர்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள், “அப்து மனாஃபின் சந்ததியினரே! இந்த இல்லத்தை வலம் வருபவரையும், அவர் விரும்பும் இரவின் அல்லது பகலின் எந்த நேரத்திலும் தொழுபவரையும் நீங்கள் தடுக்க வேண்டாம்,” என்று கூறியதாக அறிவித்தார்கள்.

திர்மிதீ, அபூ தாவூத் மற்றும் நஸாயீ ஆகியோர் இதனை அறிவித்திருக்கிறார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ: أَنَّ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ الصَّلَاةِ نِصْفَ النَّهَارِ حَتَّى تَزُولَ الشَّمْسُ إِلَّا يَوْمَ الْجُمُعَةِ. رَوَاهُ الشَّافِعِي
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் வெள்ளிக்கிழமையைத் தவிர, நண்பகலில் சூரியன் உச்சியிலிருந்து சாயும் வரை தொழுவதை தடை செய்தார்கள் என்று கூறினார்கள். ஷாஃபிஈ அவர்கள் இதை அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ أَبِي الْخَلِيلِ عَنْ أَبِي قَتَادَةَ قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَرِهَ الصَّلَاة نصف النَّهَار حَتَّى نِصْفَ النَّهَارِ حَتَّى تَزُولَ الشَّمْسُ إِلَّا يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَقَالَ: «إِنَّ جَهَنَّمَ تُسَجَّرُ إِلَّا يَوْمَ الْجُمُعَةِ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَقَالَ أَبُو الْخَلِيلِ لم يلق أَبَا قَتَادَة
அபூ கதாதா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்ததாக அபூ கலீல் அவர்கள் கூறினார்கள்: நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் வெள்ளிக்கிழமையைத் தவிர, சூரியன் உச்சியிலிருந்து சாய்வதற்கு முன் நடுப்பகலில் தொழுவதை விரும்பவில்லை. ஏனெனில், “வெள்ளிக்கிழமையைத் தவிர மற்ற நாட்களில் ஜஹன்னம் சூடாக்கப்படுகிறது” என்று கூறினார்கள். இதை அபூ தாவூத் அவர்கள் அறிவித்துள்ளார்கள். மேலும், அபூ கலீல் அவர்கள் அபூ கதாதா (ரழி) அவர்களைச் சந்திக்கவில்லை என்றும் அவர் கூடுதலாகக் குறிப்பிட்டுள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
باب أوقات النهي - الفصل الثالث
தொழுகை தடுக்கப்பட்ட நேரங்கள் - பிரிவு 3
عَن عبد الله الصنَابحِي قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ الشَّمْسَ تَطْلُعُ وَمَعَهَا قَرْنُ الشَّيْطَانِ فَإِذَا ارْتَفَعَتْ فَارَقَهَا ثُمَّ إِذَا اسْتَوَتْ قَارَنَهَا فَإِذا زَالَت فَارقهَا فَإِذَا دَنَتْ لِلْغُرُوبِ قَارَنَهَا فَإِذَا غَرَبَتْ فَارَقَهَا» . وَنَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنِ الصَّلَاةِ فِي تِلْكَ السَّاعَاتِ. رَوَاهُ مَالِكٌ وَأحمد وَالنَّسَائِيّ
அப்துல்லாஹ் அஸ்-ஸுனாபிஹி (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அறிவித்தார்கள், “சூரியன் ஷைத்தானின் கொம்புடன் உதிக்கிறது, ஆனால் அது முழுமையாக உதித்ததும் அதை விட்டுவிடுகிறது; பிறகு அது நடுவானில் இருக்கும்போது அதனுடன் சேர்கிறது, ஆனால் அது நடுவானைக் கடந்ததும் அதை விட்டுவிடுகிறது; பிறகு அது மறைய நெருங்கும் போது அதனுடன் சேர்கிறது, ஆனால் அது மறைந்ததும் அதை விட்டுவிடுகிறது.” அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அந்த நேரங்களில் தொழுவதை தடை செய்தார்கள். இதை மாலிக், அஹ்மத் மற்றும் நஸாயீ அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَن أبي بصرة الْغِفَارِيّ قَالَ: صَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالْمُخَمَّصِ صَلَاةَ الْعَصْرِ فَقَالَ: «إِنَّ هَذِهِ صَلَاةٌ عُرِضَتْ عَلَى مَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ فَضَيَّعُوهَا فَمَنْ حَافَظَ عَلَيْهَا كَانَ لَهُ أَجْرُهُ مَرَّتَيْنِ وَلَا صَلَاةَ بَعْدَهَا حَتَّى يَطْلُعَ الشَّاهِدُ» . وَالشَّاهِد النَّجْم. رَوَاهُ مُسلم
அபூ பஸ்ரா அல்-கிஃபாரி (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களுக்கு ‘அல்-முகம்மஸ்’ என்ற இடத்தில் அஸர் தொழுகையைத் தொழுவித்தார்கள். பிறகு கூறினார்கள்: “நிச்சயமாக இத்தொழுகை உங்களுக்கு முன்னிருந்தவர்களுக்கும் முன்வைக்கப்பட்டது. ஆனால் அவர்கள் அதைப் பாழாக்கிவிட்டார்கள். எனவே யார் இதைப் பேணி வருகிறாரோ அவருக்கு அவருடைய கூலி இரண்டு மடங்காகக் கிடைக்கும். மேலும், ‘அஷ்-ஷாஹித்’ உதயமாகும் வரை இதற்குப் பிறகு எந்தத் தொழுகையும் இல்லை.”

‘அஷ்-ஷாஹித்’ என்பது நட்சத்திரமாகும்.

இதை முஸ்லிம் அறிவிக்கிறார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَن مُعَاوِيَة قَالَ: إِنَّكُمْ لَتُصَلُّونَ صَلَاةً لَقَدْ صَحِبْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَمَا رَأَيْنَاهُ يُصَلِّيهِمَا وَلَقَدْ نَهَى عَنْهُمَا يَعْنِي الرَّكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْعَصْر. رَوَاهُ البُخَارِيّ
முஆவியா (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:
"நிச்சயமாக நீங்கள் ஒரு தொழுகையைத் தொழுகின்றீர்கள். நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் தோழமை கொண்டிருந்தோம். ஆனால், அவர்கள் அவ்விரண்டையும் தொழுவதை நாங்கள் கண்டதில்லை. மேலும், அவர்கள் அவ்விரண்டையும் தடை செய்தார்கள்." அதாவது அஸர் தொழுகைக்குப் பின்னரான இரண்டு ரக்அத்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَن أبي ذَر قَالَ وَقَدْ صَعِدَ عَلَى دَرَجَةِ الْكَعْبَةِ: مَنْ عَرَفَنِي فَقَدْ عَرَفَنِي وَمَنْ لَمْ يَعْرِفْنِي فَأَنَا جُنْدُبٌ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «لَا صَلَاةَ بَعْدَ الصُّبْحِ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ وَلَا بَعْدَ الْعَصْرِ حَتَّى تَغْرُبَ الشَّمْسُ إِلَّا بِمَكَّةَ إِلَّا بِمَكَّةَ إِلَّا بِمَكَّةَ» . رَوَاهُ أَحْمد ورزين
கஃபாவின் படியில் ஏறி நின்றிருந்த அபூ தர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“என்னை அறிந்தவர் என்னை அறிவார்; என்னை அறியாதவர் எவராயினும், நான் ஜுன்துப். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்: ‘ஃபஜ்ர் தொழுகைக்குப் பிறகு சூரியன் உதயமாகும் வரையிலும், அஸ்ர் தொழுகைக்குப் பிறகு சூரியன் மறையும் வரையிலும் எந்தத் தொழுகையும் கிடையாது; மக்காவில் தவிர, மக்காவில் தவிர, மக்காவில் தவிர.’”
இதனை அஹ்மத் மற்றும் ரஸின் அறிவிக்கிறார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
باب الجماعة وفضلها - الفصل الأول
கூட்டுத் தொழுகையும் அதன் சிறப்பும் - பிரிவு 1
عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «صَلَاةُ الْجَمَاعَةِ تَفْضُلُ صَلَاة الْفَذ بِسبع وَعشْرين دَرَجَة»
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “தனியாகத் தொழும் தொழுகையை விட, ஜமாஅத்துடன் (கூட்டாக) தொழும் தொழுகை இருபத்தேழு மடங்கு அதிக சிறப்பு வாய்ந்தது.” (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்.)
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَقَدْ هَمَمْتُ أَنْ آمُرَ بِحَطَبٍ فَيُحْطَبَ ثُمَّ آمُرَ بِالصَّلَاةِ فَيُؤَذَّنَ لَهَا ثُمَّ آمُرَ رَجُلًا فَيَؤُمَّ النَّاسَ ثُمَّ أُخَالِفَ إِلَى رِجَالٍ. وَفِي رِوَايَةٍ: لَا يَشْهَدُونَ الصَّلَاةَ فَأُحَرِّقَ عَلَيْهِمْ بُيُوتَهُمْ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوْ يَعْلَمُ أَحَدُهُمْ أَنَّهُ يَجِدُ عَرْقًا سَمِينًا أَوْ مِرْمَاتَيْنِ حَسَنَتَيْنِ لَشَهِدَ الْعِشَاءَ . رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ وَلمُسلم نَحوه
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “என் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ, அவன் மீது சத்தியமாக, விறகுகளைச் சேகரிக்குமாறு உத்தரவிட்டு, பின்னர் தொழுகைக்காக உத்தரவிட்டு, அதற்காக அதான் சொல்லப்பட, பின்னர் ஒரு மனிதரை மக்களுக்குத் தலைமை தாங்கித் தொழுவிக்குமாறு உத்தரவிட்டு, பின்னர் (ஒரு அறிவிப்பில் உள்ளபடி, தொழுகையில் கலந்துகொள்ளாத) சில மக்களிடம் சென்று, அவர்களுடன் சேர்த்து அவர்களின் வீடுகளைக் கொளுத்திவிட வேண்டும் என்று நான் நாடினேன். என் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ, அவன் மீது சத்தியமாக, அவர்களில் ஒருவருக்கு ஒரு கொழுத்த இறைச்சியுள்ள எலும்பு அல்லது இரண்டு சிறந்த ஆட்டுக் குளம்புகள் கிடைக்கும் என்று தெரிந்திருந்தால், அவர் இஷா தொழுகையில் கலந்துகொண்டிருப்பார்.”

இதை புகாரி அவர்கள் அறிவித்தார்கள், முஸ்லிம் அவர்களும் இதே போன்ற ஹதீஸை அறிவித்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَنْهُ قَالَ: أَتَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلٌ أَعْمَى فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُ لَيْسَ لِي قَائِدٌ يَقُودُنِي إِلَى الْمَسْجِدِ فَسَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُرَخِّصَ لَهُ فَيُصَلِّيَ فِي بَيْتِهِ فَرَخَّصَ لَهُ فَلَمَّا وَلَّى دَعَاهُ فَقَالَ: «هَلْ تَسْمَعُ النِّدَاءَ بِالصَّلَاةِ؟» قَالَ: نَعَمْ قَالَ: «فَأَجِبْ» . رَوَاهُ مُسلم
அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

கண்பார்வையற்ற ஒருவர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, “அல்லாஹ்வின் தூதரே! பள்ளிவாசலுக்கு என்னை அழைத்துச் செல்ல எனக்கு வழிகாட்டி யாரும் இல்லை” என்று கூறினார். எனவே, அவர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வீட்டில் தொழுவதற்குச் சலுகை கேட்டார். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவருக்குச் சலுகை அளித்தார்கள். அவர் திரும்பிச் சென்றபோது நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரை அழைத்து, “தொழுகைக்கான அழைப்பொலியை நீர் செவியுறுகிறீரா?” என்று கேட்டார்கள். அவர் “ஆம்” என்றார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், “அப்படியானால், (அதற்குப்) பதிலளியுங்கள்” என்று கூறினார்கள்.

இதை முஸ்லிம் அறிவிக்கிறார்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عُمَرَ: أَنَّهُ أَذَّنَ بِالصَّلَاةِ فِي لَيْلَةٍ ذَاتِ بَرْدٍ وَرِيحٍ ثُمَّ قَالَ أَلَا صَلُّوا فِي الرِّحَالِ ثُمَّ قَالَ: إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَأْمُرُ الْمُؤَذِّنَ إِذَا كَانَتْ لَيْلَةٌ ذَاتُ بَرْدٍ وَمَطَرٍ يَقُولُ: «أَلَا صَلُّوا فِي الرِّحَالِ»
இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள், குளிர் மற்றும் காற்று வீசும் ஓர் இரவில் தொழுகைக்காகப் பாங்கு சொன்னார்கள். பிறகு, "உங்கள் இல்லங்களிலேயே தொழுது கொள்ளுங்கள்" என்று கூறினார்கள். பிறகு அவர்கள், "குளிர் மற்றும் மழை பெய்யும் இரவாக இருந்தால், 'உங்கள் இல்லங்களிலேயே தொழுது கொள்ளுங்கள்' என்று சொல்லுமாறு முஅத்தின் அவர்களுக்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கட்டளையிடுவார்கள்" என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا وُضِعَ عَشَاءُ أَحَدِكُمْ وَأُقِيمَتِ الصَّلَاة فابدؤوا بِالْعَشَاءِ وَلَا يَعْجَلْ حَتَّى يَفْرُغَ مِنْهُ» وَكَانَ ابْنُ عُمَرَ يُوضَعُ لَهُ الطَّعَامُ وَتُقَامُ الصَّلَاةُ فَلَا يَأْتِيهَا حَتَّى يَفْرُغُ مِنْهُ وَإِنَّهُ لِيَسْمَعَ قِرَاءَةَ الْإِمَامِ
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “உங்களில் ஒருவருக்கு இரவு உணவு பரிமாறப்பட்டு, தொழுகைக்கு இகாமத் சொல்லப்பட்டுவிட்டால், இரவு உணவைக் கொண்டே ஆரம்பியுங்கள்; அதை முடிக்கும் வரை அவசரப்பட வேண்டாம்.”

இப்னு உமர் (ரழி) அவர்களுக்கு உணவு பரிமாறப்பட்டு, தொழுகைக்கு இகாமத் சொல்லப்பட்டால், உணவை முடிக்கும் வரை அவர்கள் தொழுகைக்கு வரமாட்டார்கள்; மேலும் இமாம் ஓதுவதை அவர்கள் கேட்டுக்கொண்டிருப்பார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا أَنَّهَا قَالَتْ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم يَقُول: «لَا صَلَاة بِحَضْرَة طَعَام وَلَا هُوَ يدافعه الأخبثان»
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “உணவு பரிமாறப்பட்டிருக்கும்போதும், அல்லது மலஜலம் அடக்கிக்கொண்டிருக்கும்போதும் தொழுகை இல்லை” என்று கூறத் தாம் கேட்டதாக அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا أُقِيمَتِ الصَّلَاةُ فَلَا صَلَاةَ إِلَّا الْمَكْتُوبَة» . رَوَاهُ مُسلم
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “தொழுகைக்காக இகாமத் சொல்லப்பட்டுவிட்டால், கடமையான தொழுகையைத் தவிர வேறு தொழுகை இல்லை.”
(நூல்: முஸ்லிம்)

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ: قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا اسْتَأْذَنَتِ امْرَأَة أحدكُم إِلَى الْمَسْجِد فَلَا يمْنَعهَا»
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “உங்களில் ஒருவரின் மனைவி பள்ளிவாசலுக்குச் செல்ல அனுமதி கேட்டால், அவர் அவளைத் தடுக்க வேண்டாம்.”

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ زَيْنَبَ امْرَأَةِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَتْ: قَالَ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا شَهِدَتْ إِحْدَاكُنَّ الْمَسْجِدَ فَلَا تمس طيبا» . رَوَاهُ مُسلم
அப்துல்லாஹ் இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்களின் மனைவியான ஸைனப் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) தங்களுக்குக் கூறியதாக அறிவித்தார்கள்: “உங்களில் ஒருத்தி பள்ளிவாசலுக்கு வந்தால், அவள் நறுமணத்தைத் தொட வேண்டாம்.” இதை முஸ்லிம் அறிவிக்கிறார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَيُّمَا امْرَأَةٍ أَصَابَتْ بَخُورًا فَلَا تَشْهَدْ مَعَنَا الْعشَاء الْآخِرَة» . رَوَاهُ مُسلم
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இவ்வாறு கூறியதாக அறிவித்தார்கள்: “நறுமணம் பூசிக்கொண்ட எந்தப் பெண்ணும் இறுதி இஷாத் தொழுகையில் எங்களுடன் கலந்துகொள்ள வேண்டாம்.”

முஸ்லிம் இதனை அறிவிக்கின்றார்கள்.
باب الجماعة وفضلها - الفصل الثاني
கூட்டுத் தொழுகையும் அதன் சிறப்பும் - பிரிவு 2
عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا تَمْنَعُوا نِسَاءَكُمُ الْمَسَاجِدَ وَبُيُوتُهُنَّ خَيْرٌ لَهُنَّ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "உங்கள் பெண்களைப் பள்ளிவாசல்களுக்கு வருவதிலிருந்து தடுக்காதீர்கள், ஆனால் அவர்களுடைய வீடுகளே அவர்களுக்குச் சிறந்தவை" என்று கூறியதாக அறிவித்தார்கள். இதை அபூதாவூத் அவர்கள் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «صَلَاةُ الْمَرْأَةِ فِي بَيْتِهَا أَفْضَلُ مِنْ صَلَاتِهَا فِي حُجْرَتِهَا وَصَلَاتُهَا فِي مَخْدَعِهَا أَفْضَلُ مِنْ صَلَاتِهَا فِي بَيْتِهَا» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், “ஒரு பெண் தனது முற்றத்தில் தொழுவதை விட அவளது வீட்டில் தொழுவது மிகவும் சிறந்தது, மேலும் அவளது வீட்டில் தொழுவதை விட அவளது உள் அறையில் தொழுவது மிகவும் சிறந்தது.”

இதனை அபூதாவூத் பதிவு செய்துள்ளார்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: إِنِّي سَمِعْتُ حِبِّي أَبَا الْقَاسِمِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «لَا تُقْبَلُ صَلَاةُ امْرَأَةٍ تَطَيَّبَتْ لِلْمَسْجِدِ حَتَّى تَغْتَسِلَ غُسْلَهَا مِنَ الْجَنَابَةِ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وروى أَحْمد وَالنَّسَائِيّ نَحوه
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “எனது நேசர் அபுல் காசிம் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்: ‘பள்ளிவாசலுக்காக நறுமணம் பூசிக்கொண்ட ஒரு பெண்ணின் தொழுகை, அவள் ஜனாபத்துக்காகக் குளிப்பதைப் போன்று குளிக்கும் வரை ஏற்றுக்கொள்ளப்படாது’.” இதனை அபூ தாவூத் அவர்கள் அறிவித்துள்ளார்கள். மேலும், அஹ்மத் மற்றும் நஸாயீ ஆகியோரும் இதே போன்ற ஒன்றை அறிவித்துள்ளார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ أَبِي مُوسَى قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «كُلُّ عَيْنٍ زَانِيَةٌ وَإِنَّ الْمَرْأَةَ إِذَا اسْتَعْطَرَتْ فَمَرَّتْ بِالْمَجْلِسِ فَهِيَ كَذَا وَكَذَا» . يَعْنِي زَانِيَةً. رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَلِأَبِي دَاوُد وَالنَّسَائِيّ نَحوه
அபூ மூஸா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “ஒவ்வொரு கண்ணும் விபச்சாரம் செய்கிறது. மேலும், ஒரு பெண் நறுமணம் பூசிக்கொண்டு ஒரு சபையைக் கடந்து சென்றால், அவள் அப்படிப்பட்டவள், அதாவது விபச்சாரம் செய்தவள் ஆவாள்” என்று கூறினார்கள். இதை திர்மிதி அவர்கள் பதிவு செய்துள்ளார்கள். மேலும், அபூ தாவூத் மற்றும் நஸாயீ அவர்களும் இதே போன்ற ஒரு ஹதீஸைப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ قَالَ: صَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمًا الصُّبْحَ فَلَمَّا سَلَّمَ قَالَ: «أَشَاهِدٌ فُلَانٌ؟» قَالُوا: لَا. قَالَ: «أَشَاهِدٌ فُلَانٌ؟» قَالُوا: لَا. قَالَ: «إِنَّ هَاتَيْنِ الصَّلَاتَيْنِ أَثْقَلُ الصَّلَوَاتِ عَلَى الْمُنَافِقِينَ وَلَو تعلمُونَ مَا فيهمَا لأتيتموهما وَلَوْ حَبْوًا عَلَى الرُّكَبِ وَإِنَّ الصَّفَّ الْأَوَّلَ عَلَى مِثْلِ صَفِّ الْمَلَائِكَةِ وَلَوْ عَلِمْتُمْ مَا فضيلته لابتدرتموه وَإِن صَلَاة الرجل من الرَّجُلِ أَزْكَى مِنْ صَلَاتِهِ وَحْدَهُ وَصَلَاتَهُ مَعَ الرَّجُلَيْنِ أَزْكَى مِنْ صَلَاتِهِ مَعَ الرَّجُلِ وَمَا كَثُرَ فَهُوَ أَحَبُّ إِلَى اللَّهِ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد وَالنَّسَائِيّ
உபை இப்னு கஅப் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு நாள் எங்களுக்கு ஃபஜ்ர் தொழுகையை நடத்தினார்கள். அவர்கள் ஸலாம் கொடுத்ததும், “இன்னார் ஆஜராகி இருக்கிறாரா?” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு (மக்கள்) “இல்லை” என்றார்கள். அவர்கள், “இன்னார் ஆஜராகி இருக்கிறாரா?” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு (மக்கள்) “இல்லை” என்றார்கள்.
(அப்போது) அவர்கள் கூறினார்கள்: “நிச்சயமாக இவ்விரண்டு தொழுகைகளும் நயவஞ்சகர்களுக்கு மிகவும் பாரமானவையாகும். அவற்றில் உள்ள (நன்மைகளை) நீங்கள் அறிந்திருந்தால், முழங்கால்களால் தவழ்ந்தாவது அவற்றுக்கு வந்திருப்பீர்கள். நிச்சயமாக முதல் வரிசை வானவர்களின் வரிசையைப் போன்றதாகும். அதன் சிறப்பை நீங்கள் அறிந்திருந்தால் அதில் சேர முந்திச் சென்றிருப்பீர்கள். ஒரு மனிதர் இன்னொரு மனிதருடன் சேர்ந்து தொழுவது, அவர் தனியாகத் தொழுவதை விடத் தூய்மையானதாகும். இருவருடன் சேர்ந்து தொழுவது, ஒருவருடன் சேர்ந்து தொழுவதை விடத் தூய்மையானதாகும். (எண்ணிக்கை) எவ்வளவுக்கு அதிகமாகிறதோ, அது அல்லாஹ்வுக்கு மிகவும் விருப்பமானதாகும்.”
(இதை அபூ தாவூத் மற்றும் நஸாயீ ஆகியோர் அறிவித்துள்ளனர்).

ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حسن (الألباني)
وَعَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَا مِنْ ثَلَاثَةٍ فِي قَرْيَةٍ وَلَا بَدْوٍ لَا تُقَامُ فِيهِمُ الصَّلَاةُ إِلَّا قَدِ اسْتَحْوَذَ عَلَيْهِمُ الشَّيْطَانُ فَعَلَيْكَ بِالْجَمَاعَةِ فَإِنَّمَا يَأْكُلُ الذِّئْبُ الْقَاصِيَةَ» . رَوَاهُ أَحْمَدُ وَأَبُو دَاوُد وَالنَّسَائِيّ
அபூத் தர்தா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “ஒரு கிராமத்திலோ அல்லது பாலைவனத்திலோ மூன்று ஆண்கள் இருந்து, அவர்களிடையே தொழுகை நிலைநிறுத்தப்படாவிட்டால், ஷைத்தான் அவர்களை ஆதிக்கம் செய்துவிடுகிறான். எனவே, நீங்கள் கூட்டாக (ஜமாஅத்தாக) தொழுகையை நிறைவேற்றுங்கள், ஏனெனில், ஓநாய் மந்தையிலிருந்து பிரிந்து செல்லும் ஆட்டை மட்டுமே தின்னும்.” இதை அஹ்மத், அபூ தாவூத் மற்றும் நஸாயீ ஆகியோர் பதிவு செய்துள்ளனர்.
ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حسن (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم: «من سمع الْمُنَادِي فَلَمْ يَمْنَعْهُ مِنِ اتِّبَاعِهِ عُذْرٌ» قَالُوا وَمَا الْعُذْرُ؟ قَالَ: «خَوْفٌ أَوْ مَرَضٌ لَمْ تُقْبَلْ مِنْهُ الصَّلَاةُ الَّتِي صَلَّى» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالدَّارَقُطْنِيّ
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இவ்வாறு கூறியதாக அறிவித்தார்கள்: “யாரேனும் அழைப்பவரின் (முஅத்தின்) சப்தத்தைக் கேட்டு, அவரைப் பின்தொடர்வதிலிருந்து எந்தவொரு உரிய காரணமும் தடுக்காதிருந்தால்,” (உரிய காரணம் என்னவென்று கேட்கப்பட்டபோது, ‘அச்சம் அல்லது நோய்’ என்று பதிலளித்தார்கள்), “அவர் தொழுத தொழுகை அவரிடமிருந்து ஏற்றுக்கொள்ளப்படாது.”

இதனை அபூதாவூத் மற்றும் தாரகுத்னீ ஆகியோர் அறிவித்துள்ளார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَرْقَمَ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم يَقُول: «إِذَا أُقِيمَتِ الصَّلَاةُ وَوَجَدَ أَحَدُكُمُ الْخَلَاءَ فَلْيَبْدَأْ بِالْخَلَاءِ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَرَوَى مَالِكٌ وَأَبُو دَاوُدَ وَالنَّسَائِيّ نَحوه
அப்துல்லாஹ் இப்னு அர்கம் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்: ‘தொழுகைக்கு இகாமத் சொல்லப்பட்டு, உங்களில் ஒருவருக்கு மலஜலம் கழிக்க வேண்டிய தேவை ஏற்பட்டால், அவர் முதலில் கழிவறைக்குச் செல்லட்டும்.’” இதை திர்மிதி அவர்கள் அறிவித்தார்கள். மேலும் மாலிக், அபூதாவூத் மற்றும் நஸாயீ ஆகியோரும் இதைப் போன்றதை அறிவித்துள்ளார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ ثَوْبَانَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: ثَلَاثٌ لَا يَحِلُّ لِأَحَدٍ أَنْ يَفْعَلَهُنَّ: لَا يَؤُمَّنَّ رَجُلٌ قَوْمًا فَيَخُصَّ نَفْسَهُ بِالدُّعَاءِ دُونَهُمْ فَإِنْ فَعَلَ ذَلِكَ فَقَدْ خَانَهُمْ. وَلَا يَنْظُرْ فِي قَعْرِ بَيْتٍ قَبْلَ أَنْ يَسْتَأْذِنَ فَإِنْ فَعَلَ ذَلِكَ فَقَدْ خَانَهُمْ وَلَا يُصَلِّ وَهُوَ حَقِنٌ حَتَّى يَتَخَفَّفَ . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وللترمذي نَحوه
தவ்பான் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “மூன்று விடயங்களைச் செய்வது எவருக்கும் ஆகுமானதல்ல. ஒருவர் மக்களுக்கு இமாமாக நின்று, அவர்களை விடுத்துத் தனக்காக மட்டும் பிரார்த்தனை செய்யக்கூடாது; ஏனெனில் அவர் அவ்வாறு செய்தால் அவர்களுக்குத் துரோகம் இழைத்தவராவார். எவரும் ஒரு வீட்டின் உட்பகுதியை அனுமதி கோருவதற்கு முன்பு பார்க்கக்கூடாது; ஏனெனில் அவர் அவ்வாறு செய்தால் அவர்களுக்குத் துரோகம் இழைத்தவராவார். மேலும், எவரும் சிறுநீரை அடக்கிக் கொண்டு தொழக்கூடாது; உபாதையைக் கழித்து இலகுவாகிக் கொள்ளும் வரை (தொழக் கூடாது).”

அபூதாவூத் இதனை அறிவித்தார்கள், திர்மிதீயிலும் இதே போன்ற ஒன்று உள்ளது.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ جَابِرٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا تُؤَخِّرُوا الصَّلَاةَ لِطَعَامٍ وَلَا لغيره» . رَوَاهُ فِي شرح السّنة
ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “உணவுக்காகவோ அல்லது வேறு எதற்காகவுமோ தொழுகையைத் தாமதப்படுத்தாதீர்கள்.”
இதை ஷர்ஹ் அஸ்-ஸுன்னாவில் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
باب الجماعة وفضلها - الفصل الثالث
கூட்டுத் தொழுகையும் அதன் சிறப்பும் - பிரிவு 3
عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ: لَقَدْ رَأَيْتُنَا وَمَا يَتَخَلَّفُ عَنِ الصَّلَاةِ إِلَّا مُنَافِقٌ قَدْ عُلِمَ نِفَاقُهُ أَوْ مَرِيضٌ إِنْ كَانَ الْمَرِيضُ لَيَمْشِي بَيْنَ رَجُلَيْنِ حَتَّى يَأْتِيَ الصَّلَاةَ وَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَّمَنَا سُنَنَ الْهُدَى وَإِنَّ مِنْ سُنَنِ الْهُدَى الصَّلَاةُ فِي الْمَسْجِدِ الَّذِي يُؤَذَّنُ فِيهِ وَفِي رِوَايَة: " مَنْ سَرَّهُ أَنْ يَلْقَى اللَّهَ غَدًا مُسْلِمًا فليحافظ على هَؤُلَاءِ الصَّلَوَاتِ الْخَمْسِ حَيْثُ يُنَادَى بِهِنَّ فَإِنَّ اللَّهَ شرع لنبيكم صلى الله عَلَيْهِ وَسلم سُنَنَ الْهُدَى وَإِنَّهُنَّ مِنْ سُنَنِ الْهُدَى وَلَوْ أَنَّكُمْ صَلَّيْتُمْ فِي بُيُوتِكُمْ كَمَا يُصَلِّي هَذَا الْمُتَخَلِّفُ فِي بَيْتِهِ لَتَرَكْتُمْ سُنَّةَ نَبِيِّكُمْ وَلَوْ تَرَكْتُمْ سُنَّةَ نَبِيِّكُمْ لَضَلَلْتُمْ وَمَا مِنْ رَجُلٍ يَتَطَهَّرُ فَيُحْسِنُ الطُّهُورَ ثُمَّ يَعْمِدُ إِلَى مَسْجِدٍ مِنْ هَذِهِ الْمَسَاجِدِ إِلَّا كَتَبَ اللَّهُ لَهُ بِكُلِّ خُطْوَةٍ يَخْطُوهَا حَسَنَةً وَرَفَعَهُ بِهَا دَرَجَةً ويحط عَنْهُ بِهَا سَيِّئَةً وَلَقَدْ رَأَيْتُنَا وَمَا يَتَخَلَّفُ عَنْهَا إِلَّا مُنَافِقٌ مَعْلُومُ النِّفَاقِ وَلَقَدْ كَانَ الرَّجُلُ يُؤْتَى بِهِ يُهَادَى بَيْنَ الرَّجُلَيْنِ حَتَّى يُقَام فِي الصَّفّ. رَوَاهُ مُسلم
அப்துல்லாஹ் இப்னு மஸ்ஊத் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“(நபித்தோழர்களாகிய) எங்களை நான் பார்த்திருக்கிறேன்; நயவஞ்சகம் தெளிவாகத் தெரிந்த ஒரு நயவஞ்சகனைத் தவிர அல்லது ஒரு நோயாளியைத் தவிர வேறு யாரும் தொழுகையை விட்டுப் பின்தங்கியதில்லை. (நோயாளியாக இருப்பவர் கூட) தொழுகைக்கு வருவதற்கு இரு நபர்களுக்கு மத்தியில் கைத்தாங்கலாக அழைத்து வரப்படுவார்.”
மேலும் அவர் கூறினார்: “அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களுக்கு நேர்வழியின் வழிமுறைகளைக் (சுனனுல் ஹுதா) கற்றுக் கொடுத்தார்கள். அதான் (பாங்கு) சொல்லப்படும் பள்ளிவாசலில் தொழுவது அந்த வழிமுறைகளில் ஒன்றாகும்.”

மற்றொரு அறிவிப்பில் (அவர் கூறியதாவது):
“நாளை (மறுமையில்) முஸ்லிமாக அல்லாஹ்வைச் சந்திக்க விரும்புகிறவர், தொழுகைக்காக அழைப்பு விடுக்கப்படும் இடங்களில் இந்த ஐந்து வேளைத் தொழுகைகளையும் பேணித் தொழுது வரட்டும். ஏனெனில், அல்லாஹ் உங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு நேர்வழியின் வழிமுறைகளை வகுத்துள்ளான். இத்தொழுகைகள் அந்த வழிமுறைகளைச் சார்ந்தவையாகும். (ஜமாஅத் தொழுகைக்கு வராமல்) பின்தங்கியிருக்கும் இம்மனிதர் தனது வீட்டில் தொழுவதைப் போல நீங்களும் உங்கள் வீடுகளில் தொழுதால், உங்கள் நபியின் வழிமுறையை (சுன்னத்தை) நீங்கள் கைவிட்டு விடுவீர்கள். உங்கள் நபியின் வழிமுறையை நீங்கள் கைவிட்டால், நீங்கள் வழிதவறி விடுவீர்கள். எந்தவொரு மனிதர் தன்னைத் தூய்மைப்படுத்திக் கொண்டு (உளூ செய்து), அதை அழகிய முறையில் செய்து, பின்னர் இப்பள்ளிவாசல்களில் ஏதேனும் ஒன்றை நாடிச் சென்றால், அவர் எடுத்து வைக்கும் ஒவ்வொரு அடிக்கும் அல்லாஹ் அவருக்கு ஒரு நன்மையை எழுதாமலும், அதற்காக அவருக்கு ஒரு தகுதியை உயர்த்தாமலும், அதற்காக அவரிடமிருந்து ஒரு பாவத்தை நீக்காமலும் இருப்பதில்லை. நயவஞ்சகம் என்று நன்கு அறியப்பட்ட ஒரு நயவஞ்சகனைத் தவிர வேறு யாரும் அதிலிருந்து (ஜமாஅத் தொழுகையை விட்டு) விலகி இருந்ததாக நான் கண்டதில்லை. மேலும், ஒரு மனிதர் இரு நபர்களுக்கு இடையில் கைத்தாங்கலாக அழைத்து வரப்பட்டு வரிசையில் நிறுத்தப்படுவார்.”

(நூல்: முஸ்லிம்)

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «لَوْلَا مَا فِي الْبُيُوتِ مِنَ النِّسَاءِ وَالذُّرِّيَّةِ أَقَمْتُ صَلَاةَ الْعِشَاءِ وَأَمَرْتُ فِتْيَانِي يُحْرِقُونَ مَا فِي الْبُيُوتِ بِالنَّارِ» . رَوَاهُ أَحْمد
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “வீடுகளில் பெண்களும் குழந்தைகளும் இல்லாதிருந்தால், நான் இஷா தொழுகையை நிலைநாட்டிவிட்டு, என் இளைஞர்களுக்கு வீடுகளில் உள்ளவற்றை நெருப்பால் எரித்துவிடும்படி கட்டளையிட்டிருப்பேன்.” இதை அஹ்மத் அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيفٌ (الألباني)
وَعَنْهُ قَالَ: أَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " إِذَا كُنْتُمْ فِي الْمَسْجِدِ فَنُودِيَ بِالصَّلَاةِ فَلَا يَخْرُجْ أَحَدُكُمْ حَتَّى يُصَلِّيَ. رَوَاهُ أَحْمد
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தங்களுக்கு, “நீங்கள் பள்ளிவாசலில் இருக்கும்போது தொழுகைக்கான அழைப்பு விடுக்கப்பட்டால், உங்களில் எவரும் தொழாமல் வெளியேறக் கூடாது” என்று கட்டளையிட்டதாக அவர்கள் கூறினார்கள். இதை அஹ்மத் அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حسن (الألباني)
وَعَنْ أَبِي الشَّعْثَاءِ قَالَ: خَرَجَ رَجُلٌ مِنَ الْمَسْجِدِ بَعْدَمَا أُذِّنَ فِيهِ فَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ: أَمَّا هَذَا فَقَدَ عَصَى أَبَا الْقَاسِمِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم. رَوَاهُ مُسلم
அபுஷ் ஷஃதா அவர்கள் கூறினார்கள், பள்ளிவாசலில் அதான் கூறப்பட்ட பின்னர் ஒரு மனிதர் வெளியேறினார், மேலும் அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள், “இந்த மனிதர் அபுல் காசிம் (ஸல்) அவர்களுக்கு மாறு செய்துவிட்டார்” என்று கூறினார்கள். முஸ்லிம் அவர்கள் இதனை அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ أَدْرَكَهُ الْأَذَانُ فِي الْمَسْجِدِ ثُمَّ خَرَجَ لَمْ يَخْرُجْ لِحَاجَةٍ وَهُوَ لَا يُرِيدُ الرّجْعَة فَهُوَ مُنَافِق» . رَوَاهُ ابْن مَاجَه
உஸ்மான் இப்னு அஃப்பான் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அறிவிக்கிறார்கள்: “ஒருவர் பள்ளிவாசலில் இருக்கும்போது அதான் சொல்லப்பட்டு, (அவசியத்) தேவைக்காக இல்லாமலும், திரும்பி வரும் எண்ணமின்றியும் வெளியேறினால், அவர் ஒரு முனாஃபிக் (நயவஞ்சகர்) ஆவார்.” இதை இப்னு மாஜா அவர்கள் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : மிகவும் பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف جدا (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «مَنْ سَمِعَ النِّدَاءَ فَلَمْ يُجِبْهُ فَلَا صَلَاةَ لَهُ إِلَّا مِنْ عُذْرٍ» . رَوَاهُ الدَّارَقُطْنِيّ
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: “யாரேனும் (தொழுகை) அழைப்பைக் கேட்டு அதற்குப் பதிலளிக்கவில்லையென்றால், (தகுந்த) காரணம் இருந்தாலே தவிர அவருக்குத் தொழுகை இல்லை.” இதனை தாரகுத்னீ அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَن عبد الله بن أم مَكْتُوم قَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ الْمَدِينَةَ كَثِيرَةُ الْهَوَامِّ وَالسِّبَاعِ وَأَنَا ضَرِيرُ الْبَصَرِ فَهَلْ تَجِدُ لِي مِنْ رُخْصَةٍ؟ قَالَ: «هَلْ تَسْمَعُ حَيَّ عَلَى الصَّلَاةِ حَيَّ عَلَى الْفَلَاحِ؟» قَالَ: نَعَمْ. قَالَ: «فَحَيَّهَلَا» . وَلَمْ يُرَخِّصْ لَهُ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد وَالنَّسَائِيّ
அப்துல்லாஹ் இப்னு உம்மி மக்தூம் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “அல்லாஹ்வின் தூதரே! மதீனாவில் விஷ ஜந்துக்களும் கொடிய விலங்குகளும் அதிகமாக உள்ளன. மேலும் நான் பார்வையற்றவன். எனவே, எனக்கு (தொழுகைக்கு வராமல் இருக்க) ஏதேனும் சலுகை உள்ளதா?” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், “ ‘ஹய்ய அலஸ் ஸலாஹ், ஹய்ய அலல் ஃபலாஹ்’ (தொழுகையின் பக்கம் வாருங்கள்; வெற்றியின் பக்கம் வாருங்கள்) என்பதை நீர் செவியுறுகிறீரா?” என்று கேட்டார்கள். அவர் “ஆம்” என்றார். “அப்படியானால் (தொழுகைக்கு) வாருங்கள்” என்று கூறினார்கள். அவருக்கு (நபி (ஸல்) அவர்கள்) சலுகை அளிக்கவில்லை.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَن أم الدَّرْدَاء قَالَتْ: دَخَلَ عَلَيَّ أَبُو الدَّرْدَاءِ وَهُوَ مُغْضَبٌ فَقُلْتُ: مَا أَغْضَبَكَ؟ قَالَ: وَاللَّهِ مَا أَعْرِفُ مِنْ أَمْرِ أُمَّةِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَيْئًا إِلَّا أَنَّهُمْ يُصَلُّونَ جَمِيعًا. رَوَاهُ البُخَارِيّ
உம்முத் தர்தா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அபுத் தர்தா (ரழி) அவர்கள் என்னிடம் கோபமாக வந்தார்கள். நான், “உங்களை கோபப்படுத்தியது எது?” என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், “அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! முஹம்மது (ஸல்) அவர்களின் சமூகத்தாரிடம், அவர்கள் அனைவரும் (ஜமாஅத்தாகத்) தொழுகிறார்கள் என்பதைத் தவிர வேறெந்த விஷயத்தையும் நான் அறியவில்லை” என்று கூறினார்கள். (புகாரி)

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ سُلَيْمَانَ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ قَالَ: إِنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ فَقَدَ سُلَيْمَانَ بْنَ أَبِي حَثْمَةَ فِي صَلَاةِ الصُّبْحِ وَإِنَّ عُمَرَ غَدَا إِلَى السُّوقِ وَمَسْكَنُ سُلَيْمَانَ بَيْنَ الْمَسْجِدِ وَالسُّوقِ فَمَرَّ عَلَى الشِّفَاءِ أُمِّ سُلَيْمَانَ فَقَالَ لَهَا لَمْ أَرَ سُلَيْمَانَ فِي الصُّبْحِ فَقَالَتْ إِنَّهُ بَاتَ يُصَلِّي فَغَلَبَتْهُ عَيْنَاهُ فَقَالَ عُمَرُ لَأَنْ أَشْهَدَ صَلَاةَ الصُّبْحِ فِي الْجَمَاعَة أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ أَنْ أَقُومَ لَيْلَةً. رَوَاهُ مَالك
அபூபக்கர் இப்னு சுலைமான் இப்னு அபூ ஹத்மா அவர்கள் கூறினார்கள், உமர் இப்னு அல்-கத்தாப் (ரழி) அவர்கள் சுப்ஹுத் தொழுகையில் சுலைமான் இப்னு அபூ ஹத்மா (ரழி) அவர்களைக் காணவில்லை. காலையில் உமர் (ரழி) அவர்கள் சந்தைக்குச் சென்றார்கள், மேலும் சுலைமானின் வீடு பள்ளிவாசலுக்கும் சந்தைக்கும் இடையில் இருந்ததால், அவர்கள் சுலைமானின் தாயாரான அஷ்-ஷிஃபா (ரழி) அவர்களைச் சந்தித்து, அவரிடம், “நான் சுலைமானை சுப்ஹுத் தொழுகையில் பார்க்கவில்லையே” என்று கூறினார்கள். அதற்கு அவர் பதிலளித்தார்கள், “அவர் இரவு முழுவதும் தொழுது கொண்டிருந்தார், அதனால் உறக்கம் அவரை மிகைத்துவிட்டது.” அதைக் கேட்ட உமர் (ரழி) அவர்கள், “நான் இரவு முழுவதும் தொழுவதை விட, சுப்ஹுத் தொழுகையில் ஜமாஅத்துடன் கலந்துகொள்வதையே அதிகம் விரும்புகிறேன்” என்று கூறினார்கள். மாலிக் அவர்கள் இதை அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي مُوسَى الْأَشْعَرِيِّ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «اثْنَانِ فَمَا فَوْقهمَا جمَاعَة» . رَوَاهُ ابْن مَاجَه
அபூ மூஸா அல்-அஷ்அரீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “இருவரும் அதற்கு மேற்பட்டவர்களும் ஒரு ஜமாஅத்தாகும்.”

இதை இப்னு மாஜா அவர்கள் பதிவுசெய்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ بِلَالِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا تَمْنَعُوا النِّسَاءَ حُظُوظَهُنَّ مِنَ الْمَسَاجِدِ إِذَا اسْتَأْذَنَّكُمْ» . فَقَالَ بِلَالٌ: وَاللَّهِ لَنَمْنَعُهُنَّ. فَقَالَ لَهُ عَبْدُ اللَّهِ: أَقُولُ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَتقول أَنْت لنمنعهن
وَفِي رِوَايَةِ سَالِمٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ: فَأَقْبَلَ عَلَيْهِ عَبْدُ اللَّهِ فَسَبَّهُ سَبًّا مَا سَمِعْتُ سَبَّهُ مِثْلَهُ قَطُّ وَقَالَ: أُخْبِرُكَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَتَقُولُ: وَاللَّهِ لنمنعهن. رَوَاهُ مُسلم
அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “பெண்கள் உங்களிடம் அனுமதி கேட்கும்போது, பள்ளிவாசல்களில் அவர்களுக்குரிய பங்கை (பெறுவதிலிருந்து) அவர்களைத் தடுக்காதீர்கள்.”

(இதைக் கேட்ட அப்துல்லாஹ்வின் மகன்) பிலால், “அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! நாங்கள் நிச்சயமாக அவர்களைத் தடுப்போம்” என்று கூறினார். அதற்கு அப்துல்லாஹ் (ரலி), “நான், ‘அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்’ என்று சொல்கிறேன்; நீயோ, ‘நாங்கள் அவர்களைத் தடுப்போம்’ என்று கூறுகிறாயா?” என்று கேட்டார்கள்.

ஸாலிம் (ரஹ்) அவர்கள் தமது தந்தை (அப்துல்லாஹ்) வழியாக அறிவிக்கும் மற்றோர் அறிவிப்பில் பின்வருமாறு உள்ளது:

அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் அவரை (பிலாலை) முன்னோக்கி, நான் இதற்கு முன் ஒருபோதும் கேட்டிராத அளவுக்கு மிகக் கடுமையாக ஏசினார்கள். மேலும், “நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைத் தொட்டு உனக்குச் செய்தி சொல்கிறேன்; நீயோ, ‘அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! நாங்கள் நிச்சயமாக அவர்களைத் தடுப்போம்’ என்று கூறுகிறாய்” என்று சொன்னார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ், ஸஹீஹ் (அல்பானீ)
صَحِيح, صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ مُجَاهِدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «لَا يَمْنَعَنَّ رَجُلٌ أَهْلَهُ أَنْ يَأْتُوا الْمَسَاجِدَ» . فَقَالَ ابْنٌ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ: فَإِنَّا نَمْنَعُهُنَّ. فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ: أُحَدِّثُكَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَتَقُولُ هَذَا؟ قَالَ: فَمَا كَلَّمَهُ عَبْدُ اللَّهِ حَتَّى مَاتَ. رَوَاهُ أَحْمد
அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், “எந்தவொரு ஆணும் தன் குடும்பத்தினரைப் பள்ளிவாசல்களுக்கு வருவதைத் தடுக்கக் கூடாது” என்று கூறினார்கள். அப்போது அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்களின் மகன் ஒருவர், “நாங்கள் நிச்சயமாக அவர்களைத் தடுப்போம்” என்று கூறினார். அதற்கு அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள், “நான் அல்லாஹ்வின் தூதரிடமிருந்து ஒரு செய்தியை உனக்கு அறிவிக்கிறேன், நீயோ இப்படிச் சொல்கிறாயே!” என்று கூறினார்கள். அதன்பிறகு அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் இறக்கும் வரை அவரிடம் பேசவே இல்லை. இதை அஹ்மத் அவர்கள் அறிவித்துள்ளார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
باب تسوية الصف - الفصل الأول
வரிசைகளை நேராக்குதல் - பிரிவு 1
عَن النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُسَوِّي صُفُوفَنَا حَتَّى كَأَنَّمَا يُسَوِّي بِهَا الْقِدَاحَ حَتَّى رَأَى أَنَّا قَدْ عَقَلْنَا عَنْهُ ثُمَّ خَرَجَ يَوْمًا فَقَامَ حَتَّى كَادَ أَنْ يُكَبِّرَ فَرَأَى رَجُلًا بَادِيًا صَدْرُهُ مِنَ الصَّفِّ فَقَالَ: «عِبَادَ اللَّهِ لَتُسَوُّنَّ صُفُوفَكُمْ أَوْ لَيُخَالِفَنَّ اللَّهُ بَيْنَ وُجُوهِكُمْ» . رَوَاهُ مُسلم
அன்-நுஃமான் இப்னு பஷீர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
“நாங்கள் (இதை) விளங்கிக்கொண்டோம் என்று அவர்கள் கருதும் வரை, அம்புகளை நேராக்குவதைப் போன்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்கள் ஸஃப்களை நேராக்கி வந்தார்கள். பிறகு ஒரு நாள் அவர்கள் வெளியே வந்து நின்று, தக்பீர் கூறவிருந்தபோது, ஸஃப்பிலிருந்து தன் மார்பு வெளியே நீட்டியபடி இருந்த ஒரு மனிதரைக் கண்டார்கள். ஆகவே அவர்கள், ‘அல்லாஹ்வின் அடியார்களே! நிச்சயமாக நீங்கள் உங்கள் ஸஃப்களை நேராக்கிக்கொள்ள வேண்டும். இல்லையெனில், அல்லாஹ் நிச்சயமாக உங்கள் முகங்களுக்கு இடையில் முரண்பாட்டை ஏற்படுத்துவான்’ என்று கூறினார்கள்.”

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَن أنس قَالَ: أُقِيمَتِ الصَّلَاةُ فَأَقْبَلَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِوَجْهِهِ فَقَالَ: «أَقِيمُوا صُفُوفَكُمْ وَتَرَاصُّوا فَإِنِّي أَرَاكُمْ مِنْ وَرَاءِ ظَهْرِي» . رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ. وَفِي الْمُتَّفَقِ عَلَيْهِ قَالَ: «أَتِمُّوا الصُّفُوف فَإِنِّي أَرَاكُم من وَرَاء ظَهْري»
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
தொழுகைக்கு இகாமத் சொல்லப்பட்டதும், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களை நோக்கித் திரும்பி, “உங்கள் வரிசைகளை நேராக்குங்கள்; நெருக்கமாக நில்லுங்கள். ஏனெனில், நிச்சயமாக நான் உங்களை என் முதுகுக்குப் பின்னாலும் காண்கிறேன்” என்று கூறினார்கள்.
இதை புகாரி அறிவித்துள்ளார்.
புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோரின் அறிவிப்பில், “வரிசைகளைப் பூரணப்படுத்துங்கள்; ஏனெனில், நான் உங்களை என் முதுகுக்குப் பின்னாலும் காண்கிறேன்” என்று வந்துள்ளது.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «سَوُّوا صُفُوفَكُمْ فَإِنَّ تَسْوِيَةَ الصُّفُوفِ من إِقَامَة الصَّلَاة» . إِلَّا أَنَّ عِنْدَ مُسْلِمٍ: «مِنْ تَمَامِ الصَّلَاةِ»
அவர் அறிவித்தார்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “உங்கள் வரிசைகளை நேராக்குங்கள்! ஏனெனில், வரிசைகளை நேராக்குவது தொழுகையை நிலைநிறுத்துவதன் ஒரு பகுதியாகும்.” முஸ்லிமின் அறிவிப்பில், “தொழுகையின் பரிபூரணத்தின் ஒரு பகுதி” என்று உள்ளது.

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ أَبِي مَسْعُودٍ الْأَنْصَارِيِّ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمْسَحُ مَنَاكِبَنَا فِي الصَّلَاةِ وَيَقُولُ: «اسْتَوُوا وَلَا تَخْتَلِفُوا فَتَخْتَلِفَ قُلُوبكُمْ ليليني مِنْكُم أولُوا الْأَحْلَامِ وَالنُّهَى ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ» . قَالَ أَبُو مَسْعُودٍ: فَأَنْتُمُ الْيَوْمَ أَشَدُّ اخْتِلَافا. رَوَاهُ مُسلم
அபூ மஸ்ஊத் அல்-அன்சாரி (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுகையின்போது எங்களின் தோள்களைத் தொட்டு, "வரிசைகளை நேராக அமைத்துக் கொள்ளுங்கள்; முரண்படாதீர்கள், அவ்வாறு செய்தால் உங்கள் உள்ளங்களும் முரண்பட்டுவிடும். உங்களில் நிதானமும் அறிவும் உடையவர்கள் எனக்கு அருகில் நிற்கட்டும், பிறகு அவர்களுக்கு அடுத்துள்ளவர்கள், பிறகு அவர்களுக்கு அடுத்துள்ளவர்கள் (நிற்கட்டும்)" என்று கூறுவார்கள். அபூ மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள், "இன்றோ நீங்கள் மிகவும் அதிகமாக முரண்படுகிறீர்கள்" என்று கூறினார்கள். இதனை முஸ்லிம் அறிவிக்கின்றார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لِيَلِنِي مِنْكُمْ أُولُو الْأَحْلَامِ وَالنُّهَى ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ» ثَلَاثًا وَإِيَّاكُم وهيشات الْأَسْوَاق ". رَوَاهُ مُسلم
அப்துல்லாஹ் இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “உங்களில் நிதானமானவர்களும் விவேகிகளும் எனக்கு அருகில் இருக்கட்டும்; பின்னர் அவர்களுக்கு அடுத்த நிலையில் உள்ளவர்கள்.” (இதை மூன்று முறை கூறினார்கள்). “மேலும் சந்தைகளில் காணப்படும் கூச்சல் குழப்பங்களைத் தவிர்த்துக் கொள்ளுங்கள்.” முஸ்லிம் இதனை அறிவிக்கின்றார்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ: رَأَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي أَصْحَابِهِ تَأَخُّرًا فَقَالَ لَهُمْ: «تَقَدَّمُوا وَأْتَمُّوا بِي وَلْيَأْتَمَّ بِكُمْ مَنْ بَعْدَكُمْ لَا يَزَالُ قَوْمٌ يَتَأَخَّرُونَ حَتَّى يؤخرهم الله» . رَوَاهُ مُسلم
அபூ ஸஈத் அல்-குத்ரீ (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தம் தோழர்களிடம் பின்தங்குவதைக் கண்டபோது அவர்களிடம், 'முன்னே வாருங்கள்; என்னைப் பின்பற்றுங்கள். உங்களுக்குப் பின்னால் வருபவர்கள் உங்களைப் பின்பற்றட்டும். ஒரு கூட்டத்தினர் தொடர்ந்து பின்தங்கிக் கொண்டே இருந்தால், இறுதியில் அல்லாஹ் அவர்களைப் பின்னுக்குத் தள்ளிவிடுவான்' என்று கூறினார்கள்." (முஸ்லிம்)

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ قَالَ: خَرَجَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَآنَا حلقا فَقَالَ: «مَالِي أَرَاكُمْ عِزِينَ؟» ثُمَّ خَرَجَ عَلَيْنَا فَقَالَ: «أَلَا تَصُفُّونَ كَمَا تَصُفُّ الْمَلَائِكَةُ عِنْدَ رَبِّهَا؟» فَقُلْنَا: يَا رَسُولَ اللَّهِ وَكَيْفَ تَصُفُّ الْمَلَائِكَةُ عِنْدَ رَبِّهَا؟ قَالَ: «يُتِمُّونَ الصُّفُوفَ الْأُولَى وَيَتَرَاصُّونَ فِي الصَّفّ» . رَوَاهُ مُسلم
ஜாபிர் இப்னு ஸமுரா (ரழி) கூறினார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) எங்களிடம் வந்தார்கள். எங்களை வட்ட வட்டமாக (அமர்ந்திருப்பதை)க் கண்டார்கள். அப்போது, "உங்களை நான் ஏன் தனித்தனி குழுக்களாகக் காண்கிறேன்?" என்று கேட்டார்கள்.

பின்னர் அவர்கள் எங்களிடம் வந்து, "வானவர்கள் தங்கள் இறைவனின் சமூகத்தில் வரிசையாக நிற்பது போன்று, நீங்கள் ஏன் வரிசையாக நிற்கக் கூடாது?" என்று கேட்டார்கள்.

நாங்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! வானவர்கள் தங்கள் இறைவனின் சமூகத்தில் எப்படி வரிசையாக நிற்கிறார்கள்?" என்று கேட்டோம்.

அதற்கு அவர்கள், "அவர்கள் முதல் வரிசைகளை முழுமைப்படுத்துகிறார்கள்; மேலும் வரிசையில் நெருக்கமாக நிற்கிறார்கள்" என்று கூறினார்கள்.

(நூல்: முஸ்லிம்)

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «خَيْرُ صُفُوفِ الرِّجَالِ أَوَّلُهَا وَشَرُّهَا آخِرُهَا وَخَيْرُ صُفُوفِ النِّسَاءِ آخِرُهَا وشرها أَولهَا» . رَوَاهُ مُسلم
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “ஆண்களின் வரிசைகளில் சிறந்தது முதல் வரிசையாகும்; அவற்றில் தீயது கடைசி வரிசையாகும். பெண்களின் வரிசைகளில் சிறந்தது கடைசி வரிசையாகும்; அவற்றில் தீயது முதல் வரிசையாகும்.” (நூல்: முஸ்லிம்)

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
باب تسوية الصف - الفصل الثاني
வரிசைகளை நேராக்குதல் - பிரிவு 2
وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «رُصُّوا صُفُوفَكُمْ وَقَارِبُوا بَيْنَهَا وَحَاذُوا بِالْأَعْنَاقِ فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنِّي لَأَرَى الشَّيْطَانَ يَدْخُلُ مِنْ خَلَلِ الصَّفِّ كَأَنَّهَا الْحَذَفُ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
அனஸ் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அறிவித்தார்கள்: “உங்கள் வரிசைகளில் நெருக்கமாக நில்லுங்கள், அவற்றை ஒன்றுக்கொன்று நெருக்கமாக்குங்கள், மேலும் கழுத்தோடு கழுத்தாக நில்லுங்கள். ஏனெனில், என் ஆன்மா எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக, சிறிய கருப்பு ஆடுகளைப் போன்று வரிசையின் இடைவெளிகள் வழியாக ஷைத்தான் நுழைவதை நான் காண்கிறேன்.” இதை அபூதாவூத் அவர்கள் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَتِمُّوا الصَّفَّ الْمُقَدَّمَ ثُمَّ الَّذِي يَلِيهِ فَمَا كَانَ مِنْ نَقْصٍ فَلْيَكُنْ فِي الصَّفّ الْمُؤخر» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
அனஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “முதல் வரிசையை நிறைவு செய்யுங்கள்; பின்னர் அதற்கடுத்த வரிசையை (நிறைவு செய்யுங்கள்). ஏதேனும் குறை இருந்தால் அது கடைசி வரிசையில் இருக்கட்டும்.” இதை அபூதாவூத் அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «إِنَّ اللَّهَ وَمَلَائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى الَّذِينَ يَلُونَ الصُّفُوفَ الْأُولَى وَمَا مِنْ خُطْوَةٍ أَحَبُّ إِلَى اللَّهِ من خطْوَة يمشيها يصل العَبْد بهَا صفا» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
அல்-பராஃ இப்னு ஆஸிப் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறுபவர்களாக இருந்தார்கள்: "நிச்சயமாக அல்லாஹ்வும் அவனது வானவர்களும் முதல் வரிசைகளில் இருப்பவர்கள் மீது அருள்புரிகிறார்கள். மேலும் ஒரு அடியார் ஒரு வரிசையை இணைப்பதற்காக எடுத்து வைக்கும் அடியை விட அல்லாஹ்வுக்கு மிகவும் பிரியமான அடி வேறு எதுவும் இல்லை."

இதை அபூ தாவூத் அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم: «إِن اللَّهَ وَمَلَائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى مَيَامِنِ الصُّفُوفِ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அறிவித்தார்கள்: "அல்லாஹ்வும் அவனுடைய வானவர்களும் வரிசைகளின் வலது பக்கங்களில் இருப்பவர்கள் மீது அருள் புரிகின்றனர்." இதை அபூ தாவூத் அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حَسَنٌ (الألباني)
وَعَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُسَوِّي صُفُوفَنَا إِذَا قُمْنَا إِلَى الصَّلَاةِ فَإِذَا اسَتْوَيْنَا كَبَّرَ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
அன்-நுஃமான் இப்னு பஷீர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நாங்கள் தொழுகைக்காக நின்றால், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்கள் வரிசைகளை நேராக்குவார்கள்; நாங்கள் நேராகிவிட்டதும், அவர்கள், "அல்லாஹ் மிகப் பெரியவன்" என்று கூறுவார்கள்.

இதனை அபூ தாவூத் அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ عَنْ يَمِينِهِ: «اعْتَدِلُوا سَوُّوا صُفُوفَكُمْ» . وَعَنْ يَسَارِهِ: «اعْتَدِلُوا سَوُّوا صُفُوفَكُمْ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُ
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தங்களின் வலதுபுறம், ‘‘நேராக நில்லுங்கள்; உங்கள் வரிசைகளை நேராக்குங்கள்” என்று கூறுவார்கள். மேலும் தங்களின் இடதுபுறம், ‘‘நேராக நில்லுங்கள்; உங்கள் வரிசைகளை நேராக்குங்கள்” என்று கூறுவார்கள்.
இதனை அபூதாவூத் அறிவிக்கிறார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «خِيَارُكُمْ أَلْيَنُكُمْ مَنَاكِبَ فِي الصَّلَاة» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள், “உங்களில் சிறந்தவர்கள் தொழுகையில் மென்மையான தோள்களை உடையவர்களே” என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அறிவித்தார்கள். இதனை அபூதாவூத் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
باب تسوية الصف - الفصل الثالث
வரிசைகளை நேராக்குதல் - பிரிவு 3
عَنْ أَنَسٍ قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُول: «اسْتَووا اسْتَوُوا اسْتَوُوا فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنِّي لَأَرَاكُمْ من خَلْفي كَمَا أَرَاكُم من بَين يَدي» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறுவார்கள்: ‘‘வரிசைகளை நேராக்குங்கள், வரிசைகளை நேராக்குங்கள், வரிசைகளை நேராக்குங்கள், ஏனெனில், என் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக, நான் உங்களை எனக்கு முன்னால் பார்ப்பதைப் போன்றே எனக்குப் பின்னாலும் உங்களைப் பார்க்கிறேன்.” இதை அபூ தாவூத் அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي أُمَامَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ اللَّهَ وَمَلَائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى الصَّفِّ الْأَوَّلِ» قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَعَلَى الثَّانِي قَالَ: «إِنَّ اللَّهَ وَمَلَائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى الصَّفِّ الْأَوَّلِ» قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَعَلَى الثَّانِي قَالَ: «إِنَّ اللَّهَ وَمَلَائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى الصَّفِّ الْأَوَّلِ» قَالُوا يَا رَسُولَ الله وعَلى الثَّانِي؟ قَالَ: «وعَلى الثَّانِي» قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «سَوُّوا صُفُوفَكُمْ وَحَاذُوا بَيْنَ مَنَاكِبِكُمْ وَلِينُوا فِي أَيْدِي إِخْوَانِكُمْ وَسُدُّوا الْخَلَلَ فَإِنَّ الشَّيْطَانَ يَدْخُلُ بَيْنَكُمْ بِمَنْزِلَةِ الْحَذَفِ» يَعْنِي أَوْلَادَ الضَّأْنِ الصِّغَارِ. رَوَاهُ أَحْمد
அபூ உமாமா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: ‘‘நிச்சயமாக அல்லாஹ்வும் அவனுடைய வானவர்களும் முதல் வரிசைக்கு அருள்புரிகிறார்கள்.”

(தோழர்கள்,) ‘‘அல்லாஹ்வின் தூதரே! இரண்டாவது வரிசைக்கும்?’’ என்று கேட்டார்கள்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், ‘‘நிச்சயமாக அல்லாஹ்வும் அவனுடைய வானவர்களும் முதல் வரிசைக்கு அருள்புரிகிறார்கள்” என்று கூறினார்கள்.

அவர்கள், ‘‘அல்லாஹ்வின் தூதரே! இரண்டாவது வரிசைக்கும்?’’ என்று கேட்டார்கள்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், ‘‘நிச்சயமாக அல்லாஹ்வும் அவனுடைய வானவர்களும் முதல் வரிசைக்கு அருள்புரிகிறார்கள்” என்று கூறினார்கள்.

அவர்கள், ‘‘அல்லாஹ்வின் தூதரே! இரண்டாவது வரிசைக்கும்?’’ என்று கேட்டார்கள்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், ‘‘இரண்டாவது வரிசைக்கும்” என்று கூறினார்கள்.

மேலும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: ‘‘உங்கள் வரிசைகளை நேராக்குங்கள்; உங்கள் தோள்களை (ஒன்றோடொன்று) நேராக ஆக்குங்கள்; உங்கள் சகோதரர்களின் கைகளில் மென்மையாக இருங்கள்; மேலும் இடைவெளிகளை நிரப்புங்கள். ஏனெனில் நிச்சயமாக ஷைத்தான் ‘ஹதஃப்’ (அதாவது சிறிய ஆட்டுக்குட்டிகளைப்) போன்று உங்களுக்கு இடையில் நுழைகிறான்.”

இதை அஹ்மத் அவர்கள் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَقِيمُوا الصُّفُوفَ وَحَاذُوا بَين المنكاكب وَسُدُّوا الْخَلَلَ وَلِينُوا بِأَيْدِي إِخْوَانِكُمْ وَلَا تَذَرُوا فرجات للشَّيْطَان وَمَنْ وَصَلَ صَفًّا وَصَلَهُ اللَّهُ وَمَنْ قَطَعَهُ قطعه الله» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد وَالنَّسَائِيّ مِنْهُ قَوْلَهُ: «وَمَنْ وَصَلَ صَفًّا» . إِلَى آخِرِهِ
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள் என அறிவித்தார்கள்: ‘‘வரிசைகளை நேராக அமையுங்கள், தோளோடு தோள் சேர்ந்து நில்லுங்கள், இடைவெளிகளை நிரப்புங்கள், உங்கள் சகோதரர்களின் கைகளில் மென்மையாக இருங்கள், மேலும் ஷைத்தானுக்கு இடைவெளிகளை விட்டுவிடாதீர்கள். எவர் ஒரு வரிசையைச் சேர்த்துவிடுகிறாரோ, அல்லாஹ் அவனைச் சேர்ப்பான், ஆனால் எவர் ஒரு வரிசையைத் துண்டித்துவிடுகிறாரோ, அல்லாஹ் அவனைத் துண்டித்துவிடுவான்.”

அபூதாவூத் இதை அறிவித்தார்கள். மேலும் நஸாயீ அவர்கள் “எவர் ஒரு வரிசையைச் சேர்த்துவிடுகிறாரோ...” என்பதிலிருந்து இறுதிவரை அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «تَوَسَّطُوا الْإِمَامَ وَسُدُّوا الْخَلَلَ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “இமாமை மையத்தில் நிறுத்துங்கள், மேலும் இடைவெளிகளை நிரப்புங்கள்” என்று கூறியதாக அறிவித்தார்கள். இதை அபூ தாவூத் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيفٌ (الألباني)
وَعَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا يَزَالُ قَوْمٌ يَتَأَخَّرُونَ عَنِ الصَّفِّ الْأَوَّلِ حَتَّى يُؤَخِّرَهُمُ اللَّهُ فِي النَّارِ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அறிவிக்கிறார்கள், “மக்கள் முதல் வரிசையை விட்டும் பின்தங்கிக் கொண்டே இருப்பார்கள்; இறுதியில் அல்லாஹ் அவர்களை நரகத்திலும் பின்தங்கச் செய்துவிடுவான்.”

அபூ தாவூத் இதனை அறிவிக்கிறார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيفٌ (الألباني)
وَعَنْ وَابِصَةَ بْنِ مَعْبَدٍ قَالَ: رَأَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلًا يُصَلِّي خَلْفَ الصَّفِّ وَحْدَهُ فَأَمَرَهُ أَنْ يُعِيدَ الصَّلَاةَ. رَوَاهُ أَحْمَدُ وَالتِّرْمِذِيُّ وَأَبُو دَاوُدَ وَقَالَ التِّرْمِذِيُّ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ
வாபிஸா இப்னு மஅபத் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், வரிசைக்குப் பின்னால் ஒரு மனிதர் தனியாகத் தொழுவதைக் கண்டார்கள். எனவே, அத்தொழுகையை மீண்டும் தொழுமாறு அவருக்குக் கட்டளையிட்டார்கள்.
இதனை அஹ்மத், திர்மிதி மற்றும் அபூதாவூத் ஆகியோர் அறிவித்துள்ளனர். மேலும், திர்மிதி அவர்கள் இது ஒரு ஹஸன் தரத்திலான ஹதீஸ் என்று கூறியுள்ளார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
باب الموقف - الفصل الأول
நிற்கும் இடம் - பிரிவு 1
عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: بِتُّ فِي بَيت خَالَتِي مَيْمُونَةَ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي فَقُمْتُ عَنْ يَسَارِهِ فَأَخَذَ بِيَدِي مِنْ وَرَاءِ ظَهْرِهِ فَعَدَلَنِي كَذَلِكَ مِنْ وَرَاءِ ظَهره إِلَى الشق الْأَيْمن
அப்துல்லாஹ் இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) கூறினார்கள்:

"நான் என் தாயின் சகோதரியான மைமூனா (ரழி) அவர்களின் வீட்டில் ஒரு இரவு தங்கியிருந்தேன். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எழுந்து தொழுதார்கள். நான் அவர்களின் இடது பக்கம் நின்றேன். அவர்கள் என் கையைத் தங்கள் முதுகுக்குப் பின்னால் பிடித்து, அவ்வாறே தங்கள் முதுகுக்குப் பின்னால் (கொண்டு வந்து) என்னை வலது பக்கத்திற்குத் திருப்பினார்கள்."

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ جَابِرٍ قَالَ: قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِيُصَلِّيَ فَجِئْتُ حَتَّى قُمْتُ عَنْ يَسَارِهِ فَأَخَذَ بِيَدِي فَأَدَارَنِي حَتَّى أَقَامَنِي عَن يَمِينه ثُمَّ جَاءَ جَبَّارُ بْنُ صَخْرٍ فَقَامَ عَنْ يَسَارِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخَذَ بيدينا جَمِيعًا فدفعنا حَتَّى أَقَمْنَا خَلفه. رَوَاهُ مُسلم
ஜாபிர் (ரழி) கூறினார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுகைக்காக நின்றார்கள், நான் வந்து அவர்களின் இடது பக்கம் நின்றேன். எனவே, அவர்கள் என் கையைப் பிடித்து, என்னைச் சுழற்றி, அவர்களின் வலது பக்கம் நிற்க வைத்தார்கள். பிறகு, ஜப்பார் இப்னு சக்ர் (ரழி) அவர்கள் வந்து அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் இடது பக்கம் நின்றார்கள். எனவே, அவர்கள் எங்கள் இருவரின் கைகளையும் பிடித்து, எங்களைப் பின்னுக்குத் தள்ளி, தங்களுக்குப் பின்னால் நிற்க வைத்தார்கள். இதை முஸ்லிம் அவர்கள் அறிவிக்கின்றார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: صَلَّيْتُ أَنَا وَيَتِيمٌ فِي بَيْتِنَا خَلْفَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأم سليم خلفنا. رَوَاهُ مُسلم
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நானும் ஓர் அனாதையும் எங்கள் வீட்டில் நபி (ஸல்) அவர்களுக்குப் பின்னால் தொழுதோம். மேலும் உம்மு ஸுலைம் (ரழி) அவர்கள் எங்களுக்குப் பின்னால் இருந்தார்கள்."
இதை முஸ்லிம் அறிவிக்கிறார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى بِهِ وَبِأُمِّهِ أَوْ خَالَتِهِ قَالَ: فَأَقَامَنِي عَنْ يَمِينِهِ وَأَقَامَ الْمَرْأَةَ خَلْفَنَا. رَوَاهُ مُسْلِمٌ
நபி (ஸல்) அவர்கள் தமக்கும், தமது தாயார் (ரழி) அல்லது சிற்றன்னைக்கும் (ரழி) தொழுகை நடத்தியதாகவும், அப்போது தம்மை அவர்களின் வலப்பக்கத்திலும், அந்தப் பெண்ணை (ரழி) தங்களுக்குப் பின்னாலும் நிறுத்தியதாகவும் அவர் (ரழி) கூறினார்கள். இதனை முஸ்லிம் அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي بَكْرَةَ أَنَّهُ انْتَهَى إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ رَاكِعٌ فَرَكَعَ قَبْلَ أَنْ يَصِلَ إِلَى الصَّفِّ ثُمَّ مَشَى إِلَى الصَّفِّ. فَذَكَرَ ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: «زَادَكَ اللَّهُ حِرْصًا وَلَا تعد» . رَوَاهُ البُخَارِيّ
அபூ பக்ரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் ருகூஃ செய்து கொண்டிருந்தபோது தாம் அவர்களிடம் வந்ததாகவும், எனவே வரிசையில் சேர்வதற்கு முன்பே ருகூஃ செய்து, அதன் பிறகு வரிசையைச் சென்றடைந்ததாகவும் கூறினார்கள். அதை நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் அவர்கள் தெரிவித்தபோது, அவர்கள், “அல்லாஹ் உமது ஆர்வத்தை அதிகப்படுத்துவானாக! ஆனால் மீண்டும் அவ்வாறு செய்யாதீர்” என்று கூறினார்கள். இதை புகாரி அவர்கள் அறிவித்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
باب الموقف - الفصل الثاني
நிற்கும் இடம் - பிரிவு 2
عَن سَمُرَة بن جُنْدُب قَالَ: أَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا كُنَّا ثَلَاثَةً أَنْ يَتَقَدَّمَنَا أَحَدُنَا. رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
ஸமுரா பின் ஜுன்துப் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், நாங்கள் மூன்று பேராக இருக்கும்போது எங்களில் ஒருவர் முன்னே நிற்க வேண்டும் என்று கட்டளையிட்டார்கள். திர்மிதீ இதை அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ: أَنَّهُ أَمَّ النَّاسَ بِالْمَدَائِنِ وَقَامَ عَلَى دُكَّانٍ يُصَلِّي وَالنَّاسُ أَسْفَلَ مِنْهُ فَتَقَدَّمَ حُذَيْفَةُ فَأَخَذَ عَلَى يَدَيْهِ فَاتَّبَعَهُ عَمَّارٌ حَتَّى أَنْزَلَهُ حُذَيْفَةُ فَلَمَّا فَرَغَ عَمَّارٌ مِنْ صَلَاتِهِ قَالَ لَهُ حُذَيْفَةُ: أَلَمْ تَسْمَعْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «إِذَا أَمَّ الرَّجُلُ الْقَوْمَ فَلَا يَقُمْ فِي مَقَامٍ أَرْفَعَ مِنْ مَقَامِهِمْ أَوْ نَحْوَ ذَلِكَ؟» فَقَالَ عَمَّارٌ: لِذَلِكَ اتَّبَعْتُكَ حِينَ أَخَذْتَ عَلَى يَدي. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
அம்மார் (ரழி) அவர்கள் அல்-மதாஇன் என்ற இடத்தில் மக்களுக்குத் தொழுகை நடத்திக் கொண்டிருந்தார்கள்; மக்கள் அவர்களை விடத் தாழ்வான இடத்தில் இருக்க, அவர்கள் ஒரு மேடை மீது நின்று தொழுதார்கள். ஹுதைஃபா (ரழி) அவர்கள் முன்னே வந்து, இவருடைய கைகளைப் பிடித்தார்கள்; அவர் இவரைக் கீழே இறக்கும் வரை அம்மார் (ரழி) அவர்கள் அவரைப் பின்தொடர்ந்தார்கள். அம்மார் (ரழி) அவர்கள் தங்களின் தொழுகையை முடித்தபோது ஹுதைஃபா (ரழி) அவர்கள் இவரிடம் கூறினார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "ஒருவர் மக்களுக்குத் தொழுகை நடத்தும்போது, அவர்களை விட உயர்ந்த இடத்தில் அவர் நிற்கக்கூடாது," அல்லது அதுபோன்ற கருத்தில் கூறியதை நீங்கள் செவியுற்றதில்லையா? அம்மார் (ரழி) அவர்கள், "நீங்கள் என் கையைப் பிடித்தபோது, அதனால்தான் நான் உங்களைப் பின்தொடர்ந்தேன்" என்று பதிலளித்தார்கள். இதை அபூ தாவூத் அவர்கள் அறிவித்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ أَنَّهُ سُئِلَ: مِنْ أَيِّ شَيْءٍ الْمِنْبَرُ؟ فَقَالَ: هُوَ مِنْ أَثْلِ الْغَابَةِ عَمِلَهُ فُلَانٌ مَوْلَى فُلَانَةَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَامَ عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ عُمِلَ وَوُضِعَ فَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ وَكَبَّرَ وَقَامَ النَّاسُ خَلْفَهُ فَقَرَأَ وَرَكَعَ وَرَكَعَ النَّاسُ خَلْفَهُ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ ثُمَّ رَجَعَ الْقَهْقَرَى فَسَجَدَ عَلَى الْأَرْضِ ثُمَّ عَادَ إِلَى الْمِنْبَرِ ثُمَّ قَرَأَ ثُمَّ رَكَعَ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ ثُمَّ رَجَعَ الْقَهْقَرِي حَتَّى سجد بِالْأَرْضِ. هَذَا لفظ البُخَارِيّ وَفِي الْمُتَّفَقِ عَلَيْهِ نَحْوُهُ وَقَالَ فِي آخِرِهِ: فَلَمَّا فَرَغَ أَقْبَلَ عَلَى النَّاسِ فَقَالَ: «أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّمَا صَنَعْتُ هَذَا لِتَأْتَمُّوا بِي وَلِتَعْلَمُوا صَلَاتي»
ஸஹ்ல் இப்னு ஸஃத் அஸ்-ஸாஇதீ (ரலி) அவர்களிடம், மிம்பர் எதனால் செய்யப்பட்டது என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: “அது அல்-ஃகாபாவின் ‘அத்ல்’ மரத்தால், இன்ன பெண்ணின் மவ்லாவான இன்னாரால், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்காகச் செய்யப்பட்டது. அது செய்யப்பட்டு (அதன் இடத்தில்) வைக்கப்பட்டபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அதன் மீது ஏறி, கிப்லாவை முன்னோக்கி ‘அல்லாஹு அக்பர்’ என்று கூறினார்கள்; மக்களும் அவர்களுக்குப் பின்னால் நின்றார்கள். அவர்கள் (குர்ஆனை) ஓதி ருகூஃ செய்தார்கள்; மக்களும் அவர்களுக்குப் பின்னால் ருகூஃ செய்தார்கள். பின்னர் அவர்கள் தங்கள் தலையை உயர்த்தி, பின்னோக்கி நகர்ந்து தரையில் ஸஜ்தா செய்தார்கள். பிறகு மிம்பருக்குத் திரும்பி, (குர்ஆனை) ஓதி, ருகூஃ செய்து, தலையை உயர்த்தி, பின்னர் பின்னோக்கி நகர்ந்து தரையில் ஸஜ்தா செய்தார்கள்.”

இது புகாரியின் வாசகமாகும். புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இரு நூல்களிலும் இடம்பெற்றுள்ள அறிவிப்பில் இது போன்றே உள்ளது. அதன் இறுதியில் இவ்வாறு உள்ளது:

பின்னர், அவர்கள் (தொழுகையை) முடித்ததும் மக்களை முன்னோக்கிக் கூறினார்கள்: “மக்களே! நீங்கள் என்னைப் பின்பற்றித் தொழுவதற்காகவும், எனது தொழுகை முறையை நீங்கள் கற்றுக்கொள்வதற்காகவுமே நான் இவ்வாறு செய்தேன்.”

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ عَائِشَةَ رِضَى اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ: صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي حُجْرَتِهِ وَالنَّاسُ يَأْتَمُّونَ بِهِ مِنْ وَرَاءِ الْحُجْرَةِ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தங்களின் தனி அறையில் தொழுதார்கள்; மக்களும் அந்த அறைக்குப் பின்னாலிருந்து அவர்களைப் பின்தொடர்ந்து தொழுதார்கள்.

இதை அபூ தாவூத் அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
باب الموقف - الفصل الثالث
நிற்கும் இடம் - பிரிவு 3
عَنْ أَبِي مَالِكٍ الْأَشْعَرِيِّ قَالَ: أَلَا أُحَدِّثُكُمْ بِصَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ؟ قَالَ: أَقَامَ الصَّلَاةَ وَصَفَّ الرِّجَالَ وَصَفَّ خَلْفَهُمُ الْغِلْمَانَ ثُمَّ صَلَّى بِهِمْ فَذَكَرَ صَلَاتَهُ ثُمَّ قَالَ: «هَكَذَا صَلَاة» قَالَ عبد العلى: لَا أَحْسَبُهُ إِلَّا قَالَ: أُمَّتِي ". رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
அபூ மாலிக் அல்-அஷ்அரீ (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

“அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தொழுகை பற்றி நான் உங்களுக்கு அறிவிக்கட்டுமா?” (என்று கேட்டுவிட்டுப் பின்வருமாறு) கூறினார்கள்: “அவர் (நபி (ஸல்)) இகாமத் சொல்லச் செய்து, ஆண்களை வரிசையாக நிறுத்தி, அவர்களுக்குப் பின்னால் சிறுவர்களை வரிசையாக நிறுத்தி, பிறகு அவர்களுக்குத் தொழுகை நடத்தினார்கள்.” (பிறகு அறிவிப்பாளர், நபி (ஸல்) தொழுத முறையை விவரித்தார்). பிறகு, “இவ்வாறே ... தொழுகை(யாகும்)” என்று (நபி (ஸல்)) கூறினார்கள்.

(அறிவிப்பாளர்) அப்துல் அஃலா கூறினார்: “அவர் (நபி (ஸல்)) ‘எனது சமுதாயத்தாரின்’ (தொழுகை) என்றே கூறினார்கள் என்று நான் கருதுகிறேன்.”

இதை அபூ தாவூத் அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ قَيْسِ بْنِ عُبَادٍ قَالَ: بَيْنَا أَنَا فِي الْمَسْجِدِ فِي الصَّفِّ الْمُقَدَّمِ فَجَبَذَنِي رَجُلٌ مِنْ خَلْفِي جَبْذَةً فَنَحَّانِي وَقَامَ مَقَامِي فَوَاللَّهِ مَا عَقَلْتُ صَلَاتِي. فَلَمَّا انْصَرَفَ إِذَا هُوَ أُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ فَقَالَ: يَا فَتَى لَا يَسُوءُكَ اللَّهُ إِنَّ هَذَا عُهِدَ مِنَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَيْنَا أَنْ نَلِيَهُ ثُمَّ اسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ فَقَالَ: هَلَكَ أَهْلُ الْعُقَدِ وَرَبِّ الْكَعْبَةِ ثَلَاثًا ثُمَّ قَالَ: وَاللَّهِ مَا عَلَيْهِمْ آسَى وَلَكِنْ آسَى عَلَى مَنْ أَضَلُّوا. قُلْتُ يَا أَبَا يَعْقُوبَ مَا تَعْنِي بِأَهْلِ العقد؟ قَالَ: الْأُمَرَاء. رَوَاهُ النَّسَائِيّ
கைஸ் இப்னு உபாத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நான் பள்ளிவாசலில் முதல் வரிசையில் இருந்தபோது, ஒரு மனிதர் எனக்குப் பின்னாலிருந்து என்னை இழுத்து, ஓரமாக நகர்த்திவிட்டு என் இடத்தைப் பிடித்துக்கொண்டார்கள். அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! (அதனால் ஏற்பட்ட குழப்பத்தில்) என் தொழுகையில் நான் எதை உணர்ந்தேன் என்றே எனக்குத் தெரியவில்லை. அவர் (தொழுது) திரும்பியபோது, அவர் உபை இப்னு கஅப் (ரழி) அவர்கள் என்பதை நான் கண்டேன். அவர் கூறினார்கள்: “இளைஞனே! அல்லாஹ் உனக்குத் தீங்கிழைக்காதிருப்பானாக! நிச்சயமாக (முதல் வரிசையில்) நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு அருகில் இருக்க வேண்டும் என்பது எங்களிடம் பெறப்பட்ட உறுதிமொழியாகும்.”

பிறகு அவர் கிப்லாவை முன்னோக்கி, “கஅபாவின் அதிபதியின் மீது ஆணையாக! அஹ்லுல் அக்த் (பொறுப்புதாரிகள்) அழிந்துவிட்டனர்!” என்று மூன்று முறை கூறினார்கள். பிறகு, “அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நான் அவர்களுக்காக வருந்தவில்லை; மாறாக, அவர்களால் வழிகெடுக்கப்பட்டவர்களுக்காகவே (வருந்துகிறேன்)” என்று கூறினார்கள்.

நான், “அபூ யஃகூப் அவர்களே! அஹ்லுல் அக்த் என்று நீங்கள் யாரைக் குறிப்பிடுகிறீர்கள்?” என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர், “ஆட்சியாளர்களை” என்று பதிலளித்தார்கள்.

இதை நஸாயீ அவர்கள் அறிவிக்கின்றார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
باب الإمامة - الفصل الأول
இமாமின் பதவி - பிரிவு 1
عَن أَبِي مَسْعُودٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «يَؤُمُّ الْقَوْمَ أَقْرَؤُهُمْ لِكِتَابِ اللَّهِ فَإِنْ كَانُوا فِي الْقِرَاءَةِ سَوَاءً فَأَعْلَمُهُمْ بِالسُّنَّةِ فَإِنْ كَانُوا فِي السُّنَّةِ سَوَاءً فَأَقْدَمُهُمْ هِجْرَةً فَإِنْ كَانُوا فِي الْهِجْرَةِ سَوَاءً فَأَقْدَمُهُمْ سِنًّا وَلَا يَؤُمَّنَّ الرَّجُلُ الرَّجُلَ فِي سُلْطَانِهِ وَلَا يَقْعُدْ فِي بَيْتِهِ عَلَى تَكْرِمَتِهِ إِلَّا بِإِذْنِهِ» . رَوَاهُ مُسْلِمٌ. وَفِي رِوَايَةٍ لَهُ: «وَلَا يَؤُمَّنَّ الرجل الرجل فِي أَهله»
அபூ மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அறிவித்தார்கள், "உங்களில் அல்லாஹ்வின் வேதத்தை நன்கு ஓதத் தெரிந்தவர் மக்களுக்கு இமாமாகத் தொழுகை நடத்தட்டும்; அதில் அவர்கள் சமமாக இருந்தால், சுன்னாவைப் பற்றி அதிகம் அறிந்தவர் (தொழுகை நடத்தட்டும்); சுன்னாவிலும் அவர்கள் சமமாக இருந்தால், அவர்களில் முதலில் ஹிஜ்ரத் செய்தவர் (தொழுகை நடத்தட்டும்); அவர்கள் ஒரே நேரத்தில் ஹிஜ்ரத் செய்திருந்தால், அவர்களில் மூத்தவர் (தொழுகை நடத்தட்டும்). ஒருவர் மற்றொருவரின் அதிகாரத்திற்குட்பட்ட இடத்தில் அவருக்கு இமாமாகத் தொழுகை நடத்த வேண்டாம், அல்லது அவருடைய அனுமதியின்றி அவருடைய வீட்டில் அவருக்குரிய மரியாதைக்குரிய இடத்தில் அமர வேண்டாம்.”

முஸ்லிம் இதனை அறிவிக்கின்றார்கள்.

அவர்களின் மற்றொரு அறிவிப்பில் உள்ளது, “மேலும், ஒருவர் மற்றொருவரின் குடும்பத்தினருக்கு இமாமாக இருக்க வேண்டாம்.”
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا كَانُوا ثَلَاثَةً فليؤمهم أحدهم وأحقهم بِالْإِمَامِ أَقْرَؤُهُمْ» . رَوَاهُ مُسْلِمٌ وَذَكَرَ حَدِيثَ مَالِكِ بْنِ الْحُوَيْرِثِ فِي بَابٍ بَعْدَ بَابِ «فَضْلِ الْأَذَانِ»
அபூ ஸயீத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “மூன்று பேர் இருக்கும்போது அவர்களில் ஒருவர் அவர்களுக்கு இமாமத் செய்ய வேண்டும். அவர்களில் இமாமத் செய்ய மிகவும் தகுதியானவர், குர்ஆனை நன்கு ஓதத் தெரிந்தவரே ஆவார்.” முஸ்லிம் அவர்கள் இதை அறிவித்துள்ளார்கள். மாலிக் இப்னு ஹுவைரிஸ் (ரழி) அவர்களின் ஹதீஸ், ‘அதானின் சிறப்பு’ பற்றிய அத்தியாயத்திற்குப் பிறகு வரும் ஒரு அத்தியாயத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
باب الإمامة - الفصل الثاني
இமாமின் பதவி - பிரிவு 2
عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لِيُؤَذِّنْ لَكُمْ خِيَارُكُمْ وليؤمكم قراؤكم» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அறிவித்தார்கள், “உங்களில் சிறந்தவர் உங்களுக்காக அதான் கூறட்டும், மேலும் குர்ஆனை நன்கு ஓதத் தெரிந்தவர்கள் உங்கள் இமாம்களாக இருக்கட்டும்.” அபூ தாவூத் இதனை அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ أَبِي عَطِيَّةَ الْعُقَيْلِيِّ قَالَ: كَانَ مَالِكُ بن الْحُوَيْرِث يَأْتِينَا إِلَى مُصَلَّانَا يَتَحَدَّثُ فَحَضَرَتِ الصَّلَاةُ يَوْمًا قَالَ أَبُو عَطِيَّةَ: فَقُلْنَا لَهُ: تَقَدَّمَ فَصْلُهُ. قَالَ لَنَا قَدِّمُوا رَجُلًا مِنْكُمْ يُصَلِّي بِكُمْ وَسَأُحَدِّثُكُمْ لِمَ لَا أُصَلِّي بِكُمْ؟ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «مَنْ زار قوما فَلَا يؤمهم وليؤمهم رجل مِنْهُم» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالتِّرْمِذِيُّ وَالنَّسَائِيُّ إِلَّا أَنَّهُ اقْتَصَرَ عَلَى لَفْظِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم
அபூ அதிய்யா அல் உகைலீ அவர்கள் கூறினார்கள்:
மாலிக் இப்னுல் ஹுவைரிஸ் (ரழி) அவர்கள் எங்கள் தொழும் இடத்திற்கு வந்து (எங்களுடன்) பேசிக்கொண்டிருப்பார்கள். ஒரு நாள் தொழுகை நேரம் வந்தபோது (அபூ அதிய்யா கூறினார்): நாங்கள் அவரிடம், "முன்னே சென்று தொழுகை நடத்துங்கள்" என்று கூறினோம். அவர் எங்களிடம், "உங்களில் ஒருவரை உங்களுக்குத் தொழுகை நடத்த முன்னே நிறுத்துங்கள். நான் ஏன் உங்களுக்குத் தொழுகை நடத்தவில்லை என்பதை உங்களுக்குச் சொல்கிறேன். 'யார் ஒரு கூட்டத்தாரிடம் (விருந்தினராகச்) சென்றால், அவர் அவர்களுக்கு இமாமாக இருக்கக் கூடாது; மாறாக அவர்களில் ஒருவரே அவர்களுக்கு இமாமத் செய்ய வேண்டும்' என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டுள்ளேன்" என்றார்.
இதை அபூ தாவூத், திர்மிதீ மற்றும் நஸாயீ ஆகியோர் அறிவித்துள்ளார்கள். எனினும் நஸாயீ அவர்கள் நபிகளாரின் வார்த்தைகளை மட்டுமே குறிப்பிட்டுள்ளார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: اسْتَخْلَفَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ابْنَ أُمِّ مَكْتُومٍ يَؤُمُّ النَّاس وَهُوَ أعمى. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், இப்னு உம்மி மக்தூம் (ரழி) அவர்களை மக்களுக்குத் தொழுகை நடத்துவதற்காகப் பிரதிநிதியாக நியமித்தார்கள்; அவர்கள் பார்வையற்றவராக இருந்தார்கள். இதை அபூதாவூத் அவர்கள் அறிவிக்கின்றார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي أُمَامَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: ثَلَاثَةٌ لَا تُجَاوِزُ صَلَاتُهُمْ آذَانَهُمْ: الْعَبْدُ الْآبِقُ حَتَّى يَرْجِعَ وَامْرَأَةٌ بَاتَتْ وَزَوْجُهَا عَلَيْهَا سَاخِطٌ وَإِمَامُ قَوْمٍ وَهُمْ لَهُ كَارِهُونَ . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ
அபூ உமாமா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "மூன்று நபர்களின் தொழுகையானது அவர்களின் காதுகளைத் தாண்டுவதில்லை: திரும்பி வரும் வரை ஓடிப்போன ஓர் அடிமை, தன் மீது கணவர் அதிருப்தியாய் இருக்க, இரவைக் கழிக்கும் ஒரு பெண், மற்றும் தன்னை விரும்பாத மக்களுக்குத் தலைமை தாங்கும் ஓர் இமாம்.” இதை திர்மிதி அவர்கள் அறிவித்து, இது ஒரு ஃகரீப் ஹதீஸ் என்றும் கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حسن (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: ثَلَاثَةٌ لَا تُقْبَلُ مِنْهُمْ صَلَاتُهُمْ: مَنْ تَقَدَّمَ قَوْمًا وَهُمْ لَهُ كَارِهُونَ وَرَجُلٌ أَتَى الصَّلَاةَ دِبَارًا وَالدِّبَارُ: أَنْ يَأْتِيَهَا بَعْدَ أَنْ تَفُوتَهُ وَرَجُلٌ اعْتَبَدَ مُحَرَّرَةً . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد وَابْن مَاجَه
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறுவதாக அறிவித்தார்கள்: “மூன்று நபர்களின் தொழுகை ஏற்றுக்கொள்ளப்படாது: மக்கள் தன்னை வெறுக்கும் நிலையில் அவர்களுக்குத் தலைமை தாங்கும் ஒருவர்; தொழுகைக்கு ‘திபார்’ (ஆக) வரும் ஒருவர் - ‘திபார்’ என்பது தொழுகை தவறிப்போன பிறகு அதற்கு வருவதாகும்; மற்றும் விடுதலை செய்யப்பட்ட ஒரு பெண் அடிமையை அடிமைப்படுத்துபவர்.”

இதனை அபூதாவூத் மற்றும் இப்னு மாஜா அறிவித்துள்ளனர்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَن سَلامَة بنت الْحر قَالَتْ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ مِنْ أَشْرَاطِ السَّاعَةِ أَنْ يَتَدَافَعَ أَهْلُ الْمَسْجِدِ لَا يَجِدُونَ إِمَامًا يُصَلِّي بِهِمْ» . رَوَاهُ أَحْمد وَأَبُو دَاوُد وَابْن مَاجَه
சலாமா பின்த் அல்-ஹுர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“மறுமை நாளின் அடையாளங்களில் ஒன்று, பள்ளிவாசலில் உள்ள மக்கள் தங்களுக்குத் தொழுகை நடத்த ஓர் இமாமைக் காணாமல், ஒருவருக்கொருவர் (பொறுப்பைத்) தள்ளிக்கொள்வார்கள்.”

இதை அஹ்மத், அபூ தாவூத் மற்றும் இப்னு மாஜா ஆகியோர் பதிவு செய்துள்ளனர்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عَلَيْهِ وَسلم: «الْجِهَادُ وَاجِبٌ عَلَيْكُمْ مَعَ كُلِّ أَمِيرٍ بَرًّا كَانَ أَوْ فَاجِرًا وَإِنْ عَمِلَ الْكَبَائِرَ. وَالصَّلَاةٌ وَاجِبَةٌ عَلَيْكُمْ خَلْفَ كُلِّ مُسْلِمٍ بَرًّا كَانَ أَوْ فَاجِرًا وَإِنْ عَمِلَ الْكَبَائِرَ. وَالصَّلَاةٌ وَاجِبَةٌ عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ بَرًّا كَانَ أَوْ فَاجِرًا وَإِنْ عَمِلَ الْكَبَائِرَ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “எந்தவொரு தளபதியும், அவர் இறையச்சமுள்ளவராக இருந்தாலும் சரி, பாவியாக இருந்தாலும் சரி, அவர் பெரும் பாவங்களைச் செய்தாலும், அவருடன் சேர்ந்து ஜிஹாத் செய்வது உங்களுக்கு ஒரு அவசியமான கடமையாகும்; எந்தவொரு முஸ்லிமும், அவர் இறையச்சமுள்ளவராக இருந்தாலும் சரி, பாவியாக இருந்தாலும் சரி, அவர் பெரும் பாவங்களைச் செய்தாலும், அவருக்குப் பின்னால் நின்று தொழுவது உங்களுக்கு ஒரு அவசியமான கடமையாகும்; மேலும் ஒவ்வொரு முஸ்லிமும், அவர் இறையச்சமுள்ளவராக இருந்தாலும் சரி, பாவியாக இருந்தாலும் சரி, அவர் பெரும் பாவங்களைச் செய்தாலும், அவருக்காக (ஜனாஸா) தொழுவது ஒரு அவசியமான கடமையாகும்.” இதை அபூ தாவூத் அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيفٌ (الألباني)
باب الإمامة - الفصل الثالث
இமாமின் பதவி - பிரிவு 3
عَن عَمْرو بن سَلمَة قَالَ: كُنَّا بِمَاء ممر النَّاس وَكَانَ يَمُرُّ بِنَا الرُّكْبَانُ نَسْأَلُهُمْ مَا لِلنَّاسِ مَا لِلنَّاسِ؟ مَا هَذَا الرَّجُلُ فَيَقُولُونَ يَزْعُمُ أَنَّ الله أرْسلهُ أوحى إِلَيْهِ أَو أوحى الله كَذَا. فَكُنْتُ أَحْفَظُ ذَلِكَ الْكَلَامَ فَكَأَنَّمَا يُغْرَى فِي صَدْرِي وَكَانَتِ الْعَرَبُ تَلَوَّمُ بِإِسْلَامِهِمُ الْفَتْحَ فَيَقُولُونَ اتْرُكُوهُ وَقَوْمَهُ فَإِنَّهُ إِنْ ظَهَرَ عَلَيْهِمْ فَهُوَ نَبِيٌّ صَادِقٌ فَلَمَّا كَانَتْ وَقْعَةُ الْفَتْحِ بَادَرَ كُلُّ قَوْمٍ بِإِسْلَامِهِمْ وَبَدَرَ أَبِي قَوْمِي بِإِسْلَامِهِمْ فَلَمَّا قَدِمَ قَالَ جِئْتُكُمْ وَاللَّهِ مِنْ عِنْدِ النَّبِيِّ حَقًّا فَقَالَ: «صَلُّوا صَلَاةَ كَذَا فِي حِين كَذَا وصلوا صَلَاة كَذَا فِي حِينِ كَذَا فَإِذَا حَضَرَتِ الصَّلَاةُ فليؤذن أحدكُم وليؤمكم أَكْثَرُكُمْ قُرْآنًا» فَنَظَرُوا فَلَمْ يَكُنْ أَحَدٌ أَكْثَرَ قُرْآنًا مِنِّي لَمَّا كُنْتُ أَتَلَقَّى مِنَ الرُّكْبَانِ فَقَدَّمُونِي بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَأَنَا ابْنُ سِتِّ أَوْ سَبْعِ سِنِينَ وَكَانَتْ عَلَيَّ بُرْدَةٌ كُنْتُ إِذَا سَجَدْتُ تَقَلَّصَتْ عَنِّي فَقَالَتِ امْرَأَةٌ مِنَ الْحَيِّ أَلَا تُغَطُّونَ عَنَّا اسْتَ قَارِئِكُمْ فَاشْتَرَوْا فَقَطَعُوا لِي قَمِيصًا فَمَا فَرِحْتُ بِشَيْءٍ فَرَحِي بِذَلِكَ الْقَمِيص. رَوَاهُ البُخَارِيّ
அம்ர் பின் ஸலமா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நாங்கள் மக்கள் கடந்து செல்லும் ஒரு நீர்நிலை அருகே (குடியிருந்து) வந்தோம். அவ்வழியே செல்லும் பயணிகள் எங்களைக் கடந்து செல்வார்கள். நாங்கள் அவர்களிடம், "மக்களுக்கு என்ன நேர்ந்தது? மக்களுக்கு என்ன நேர்ந்தது? இந்த மனிதர் யார்?" என்று கேட்போம். அதற்கு அவர்கள், "தன்னை அல்லாஹ் அனுப்பியிருப்பதாகவும், தனக்கு (இறைவன்) வஹி அறிவித்திருப்பதாகவும், அல்லது அல்லாஹ் இன்னின்னதை தனக்கு வஹி அறிவித்திருப்பதாகவும் அவர் வாதிக்கிறார்" என்று பதிலளிப்பார்கள். அந்த வார்த்தைகளை நான் மனப்பாடம் செய்து கொள்வேன். அவை என் நெஞ்சில் பதியவைக்கப்பட்டது போன்று ஆகிவிட்டன.

அரபியர்கள் இஸ்லாத்தை ஏற்பதற்கு (மக்கா) வெற்றியைக் எதிர்பார்த்துக் காத்திருந்தனர். "அவரையும் அவரின் சமுதாயத்தாரையும் (போரிட) விட்டுவிடுங்கள்; அவர் அவர்கள் மீது வெற்றி கொண்டால் அவர் உண்மையான இறைத்தூதர்" என்று அவர்கள் சொல்வார்கள்.

மக்கா வெற்றி கொள்ளப்பட்டதும் ஒவ்வொரு கூட்டத்தாரும் இஸ்லாத்தை ஏற்பதில் முந்திக் கொண்டனர். என் தந்தை என் கூட்டத்தாரிடம் இஸ்லாத்தைக் கொண்டு வருவதில் விரைந்து செயல்பட்டார். (மதீனாவிலிருந்து) அவர் திரும்பியபோது, "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! உண்மையாகவே நான் ஒரு நபியிடமிருந்து உங்களிடம் வந்துள்ளேன்" என்று கூறினார்கள். (மேலும்), "இன்ன நேரத்தில் இன்ன தொழுகையையும், இன்ன நேரத்தில் இன்ன தொழுகையையும் தொழுங்கள். தொழுகை நேரம் வந்துவிட்டால் உங்களில் ஒருவர் பாங்கு சொல்லட்டும். உங்களில் குர்ஆனை அதிகம் அறிந்தவர் உங்களுக்கு இமாமத் செய்யட்டும்" என்று கூறினார்கள்.

அவர்கள் (யார் அதிகம் குர்ஆன் அறிந்தவர் என்று) பார்த்தார்கள். பயணிகளிடமிருந்து நான் (குர்ஆனை) கேட்டுப் பாடமாக்கியிருந்ததால் என்னைக் காட்டிலும் குர்ஆனை அதிகம் அறிந்தவர் (அங்கு) யாரும் இருக்கவில்லை. எனவே அவர்கள் என்னைத் தங்களுக்கு முன்னால் (இமாமாக) நிறுத்தினார்கள். அப்போது எனக்கு ஆறு அல்லது ஏழு வயதுதான் இருக்கும்.

என் மீது ஒரு சால்வை இருந்தது. நான் ஸஜ்தா செய்யும்போது அது (சுருங்கி) என் உடலை விட்டு மேலே ஏறிவிடும். அப்போது அந்தப் பகுதியைச் சேர்ந்த ஒரு பெண், "உங்கள் காரியின் (இமாமின்) பின்பகுதியை எங்களிடமிருந்து நீங்கள் மறைக்கமாட்டீர்களா?" என்று கேட்டார். உடனே அவர்கள் (துணி) வாங்கி எனக்கொரு சட்டை தைத்துத் தந்தார்கள். அந்தச் சட்டையைக் கண்டு நான் அடைந்த மகிழ்ச்சியைப் போல வேறு எதற்காகவும் நான் மகிழ்ச்சி அடைந்ததில்லை.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ: لَمَّا قَدِمَ الْمُهَاجِرُونَ الْأَوَّلُونَ الْمَدِينَةَ كَانَ يَؤُمُّهُمْ سَالِمٌ مَوْلَى أَبِي حُذَيْفَةَ وَفِيهِمْ عُمَرُ وَأَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الْأسد. رَوَاهُ البُخَارِيّ
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

முதன்முதலில் மதீனாவிற்கு வந்த முஹாஜிர்களுக்கு, அபூ ஹுதைஃபாவின் (ரழி) மவ்லாவான சாலிம் (ரழி) அவர்கள் இமாமாகத் தொழுவித்தார்கள். அவர்களுடன் உமர் (ரழி) அவர்களும், அபூ சலமா பின் அப்துல் அஸத் (ரழி) அவர்களும் இருந்தார்கள்.

இதை புஹாரி அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: ثَلَاثَةٌ لَا تُرْفَعُ لَهُم صلَاتهم فَوق رؤوسهم شِبْرًا: رَجُلٌ أَمَّ قَوْمًا وَهُمْ لَهُ كَارِهُونَ وَامْرَأَةٌ بَاتَتْ وَزَوْجُهَا عَلَيْهَا سَاخِطٌ وَأَخَوَانِ مُتَصَارِمَانِ . رَوَاهُ ابْن مَاجَه
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அறிவித்தார்கள்: “மூவரின் தொழுகை அவர்களின் தலைகளுக்கு மேல் ஒரு சாண் அளவு கூட உயர்த்தப்படாது:
மக்கள் தன்னை விரும்பாத நிலையில் அவர்களுக்கு இமாமாக இருக்கும் ஒருவர், தன் கணவன் தன் மீது அதிருப்தியுடன் இருக்கும் நிலையில் இரவைக் கழிக்கும் ஒரு பெண், மற்றும் பிளவுபட்டிருக்கும் இரு சகோதரர்கள்*.”

* இங்குள்ள இந்த வார்த்தை பெரும்பாலும் பரந்த பொருளில், அதாவது இரு முஸ்லிம்கள் என்ற அர்த்தத்தில் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

இதை இப்னு மாஜா அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حسن (الألباني)
باب ما على الإمام - الفصل الأول
இமாமின் கடமை - பிரிவு 1
عَنْ أَنَسٍ قَالَ: مَا صَلَّيْتُ وَرَاءَ إِمَامٍ قَطُّ أَخَفَّ صَلَاةً وَلَا أَتَمَّ صَلَاةً مِنَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنْ كَانَ لَيَسْمَعُ بُكَاءَ الصَّبِيِّ فَيُخَفِّفُ مَخَافَةَ أَنْ تُفْتَنَ أمه
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நான் நபி (ஸல்) அவர்களை விடத் தொழுகையைச் சுருக்கமாகவும், முழுமையாகவும் தொழுவிக்கும் எந்த இமாமுக்குப் பின்னாலும் தொழுததில்லை. ஒரு சிறுவன் அழும் சப்தத்தைக் கேட்டால், அவனது தாயார் கவலைப்படக்கூடும் என்று அஞ்சி அவர்கள் தொழுகையைச் சுருக்கிக் கொள்வார்கள். (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்.)
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ أَبِي قَتَادَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنِّي لَأَدْخُلُ فِي الصَّلَاةِ وَأَنَا أُرِيدُ إِطَالَتَهَا فَأَسْمَعُ بُكَاءَ الصَّبِيِّ فَأَتَجَوَّزُ فِي صَلَاتِي مِمَّا أَعْلَمُ مِنْ شِدَّةِ وجد أمه من بكائه» . رَوَاهُ البُخَارِيّ
அபூ கதாதா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “நான் தொழுகையைத் தொடங்கும் போது, அதை நீளமாக்க எண்ணுகிறேன். ஆனால், ஒரு சிறுவன் அழுவதை நான் கேட்கும்போது, அவன் அழுவதால் அவனது தாய்க்கு ஏற்படும் மனவேதனையை அறிந்திருப்பதால், எனது தொழுகையை நான் சுருக்கிக் கொள்கிறேன்.”
இதை புகாரி அறிவிக்கிறார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم: «إِذا صلى أحدكُم النَّاس فَلْيُخَفِّفْ فَإِنَّ فِيهِمُ السَّقِيمَ وَالضَّعِيفَ وَالْكَبِيرَ. وَإِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ لِنَفْسِهِ فَلْيُطَوِّلْ مَا شَاءَ»
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “உங்களில் ஒருவர் மக்களுக்குத் தொழுகை நடத்தும்போது, அவர் (தொழுகையைச்) சுருக்கமாகத் தொழவைக்கட்டும். ஏனெனில், அவர்களில் நோயாளிகளும், பலவீனர்களும், முதியோர்களும் இருப்பார்கள். ஆனால், உங்களில் ஒருவர் தனியாகத் தொழும்போது, அவர் விரும்பும் அளவுக்கு நீட்டித் தொழலாம்.” (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்.)
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ قَيْسِ بْنِ أَبِي حَازِمٍ قَالَ: أَخْبَرَنِي أَبُو مَسْعُودٍ أَنَّ رَجُلًا قَالَ: وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي لَأَتَأَخَّرُ عَنْ صَلَاةِ الْغَدَاةِ مِنْ أَجْلِ فُلَانٍ مِمَّا يُطِيلُ بِنَا فَمَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَوْعِظَةٍ أَشَدَّ غَضَبًا مِنْهُ يَوْمَئِذٍ ثُمَّ قَالَ: إِنَّ مِنْكُمْ مُنَفِّرِينَ فَأَيُّكُمْ مَا صَلَّى بِالنَّاسِ فَلْيَتَجَوَّزْ: فَإِنَّ فِيهِمُ الضَّعِيفَ وَالْكَبِير وَذَا الْحَاجة
அபூ மஸ்ஊத் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
ஒரு மனிதர், “அல்லாஹ்வின் தூதரே! அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! இன்னார் தொழுகையை எங்களுக்கு நீண்ட நேரம் நடத்துவதால், நான் காலைத் தொழுகையிலிருந்து விலகிவிடுகிறேன்” என்று கூறினார். (இதைக் கேட்ட) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் உபதேசம் செய்யும்போது, அன்றைய தினத்தில் கோபப்பட்டதைப் போன்று வேறெப்போதும் நான் அவர்களைக் கோபப்பட்ட நிலையில் கண்டதில்லை.

பிறகு அவர்கள் கூறினார்கள்: “உங்களில் மக்களை (மார்க்கத்தை விட்டும்) விரட்டக்கூடியவர்கள் இருக்கிறீர்கள். எனவே, உங்களில் எவர் மக்களுக்குத் தொழுகை நடத்தினாலும் அவர் சுருக்கமாகத் தொழுகை நடத்தட்டும். ஏனெனில் அவர்களில் பலவீனமானவர்களும், வயதானவர்களும், அலுவல் உடையோரும் இருக்கின்றனர்.”

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «يُصَلُّونَ لَكُمْ فَإِنْ أَصَابُوا فَلَكُمْ وَإِنْ أَخْطَئُوا فَلَكُمْ وَعَلَيْهِمْ» . رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ
அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “அவர்கள் உங்களுக்குத் தொழுகை நடத்துவார்கள். அவர்கள் சரியாகச் செய்தால் (அதன் நன்மை) உங்களுக்காகும். அவர்கள் தவறு செய்தால் (அதன் நன்மை) உங்களுக்காகும்; (அதன் பாவம்) அவர்களைச் சாரும்.” இதை புகாரி அவர்கள் அறிவித்துள்ளார்கள்.

باب ما على الإمام - الفصل الثالث
இமாமின் கடமை - பிரிவு 3
عَنْ عُثْمَانَ بْنِ أَبِي الْعَاصِ قَالَ: آخِرُ مَا عَهِدَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا أَمَمْتَ قَوْمًا فَأَخِفَّ بِهِمُ الصَّلَاةَ» . رَوَاهُ مُسْلِمٌ وَفِي رِوَايَةٍ لَهُ: أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَهُ: «أُمَّ قَوْمَكَ» . قَالَ: قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَجِدُ فِي نَفْسِي شَيْئًا. قَالَ: «ادْنُهْ» . فَأَجْلَسَنِي بَيْنَ يَدَيْهِ ثُمَّ وَضَعَ كَفَّهُ فِي صَدْرِي بَيْنَ ثَدْيَيَّ ثُمَّ قَالَ: «تَحَوَّلْ» . فَوَضَعَهَا فِي ظَهْرِي بَيْنَ كَتِفَيَّ ثُمَّ قَالَ: «أُمَّ قَوْمَكَ فَمَنْ أَمَّ قَوْمًا فَلْيُخَفِّفْ فَإِنَّ فيهم الْكَبِير وَإِن فيهم الْمَرِيض وَإِن فيهم الضَّعِيف وَإِن فهيم ذاالحاجة فَإِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ وَحْدَهُ فَلْيُصَلِّ كَيْفَ شَاءَ»
உஸ்மான் இப்னு அபுல் ஆஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எனக்கு இட்ட இறுதிக் கட்டளை, “நீர் ஒரு கூட்டத்தாருக்கு இமாமாகத் தொழுகை நடத்தினால், அவர்களுக்குத் தொழுகையைச் சுருக்கமாக நடத்துவீராக” என்பதாகும். இதனை முஸ்லிம் அறிவிக்கின்றார்.

அவரின் மற்றொரு அறிவிப்பில் (பின்வருமாறு) உள்ளது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம், "உம்முடைய சமூகத்தாருக்கு இமாமாக இருப்பீராக" என்று கூறினார்கள். அதற்கு அவர் (உஸ்மான்), "அல்லாஹ்வின் தூதரே, என் மனதில் நான் ஏதோ ஒன்றை (ஒரு விதத் தடுமாற்றத்தை) உணர்கிறேன்" என்று கூறினார்.
அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "நெருங்கி வாரும்" என்றார்கள். என்னை தமக்கு முன்னால் அமரவைத்தார்கள். பிறகு தமது உள்ளங்கையை என் மார்பின் மீது - என் இரு மார்புக் காம்புகளுக்கு மத்தியில் - வைத்தார்கள். பிறகு "திரும்புவீராக" என்றார்கள். அதை என் முதுகின் மீது - என் இரு தோள்களுக்கு மத்தியில் - வைத்தார்கள்.
பிறகு அவர்கள் கூறினார்கள்: “உம்முடைய சமூகத்தாருக்கு இமாமாக இருப்பீராக. மக்களில் எவர் இமாமாகத் தொழுகை நடத்தினாலும் அவர் சுருக்கமாக நடத்தட்டும். ஏனெனில் அவர்களில் முதியவர்கள், நோயாளிகள், பலவீனமானவர்கள் மற்றும் தேவையுடையவர்கள் இருப்பார்கள். ஆனால், உங்களில் ஒருவர் தனியாகத் தொழும்போது, அவர் விரும்பியவாறு தொழலாம்.”

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْمُرُنَا بِالتَّخْفِيفِ وَيَؤُمُّنَا ب (الصافات) رَوَاهُ النَّسَائِيّ
இப்னு உமர் (ரழி) கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) எங்களுக்குச் சுருக்கமாக இருக்கும்படி கட்டளையிடுவார்கள், மேலும் அவர்கள் எங்களுக்கு இமாமாக இருக்கும்போது அஸ்-ஸாஃப்பாத் (அல்-குர்ஆன்; 37) ஓதுவார்கள். நஸாயீ இதை அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
باب ما على المأموم من المتابعة وحكم المسبوق - الفصل الأول
இமாமைப் பின்பற்றி தொழுபவர் அவரைப் பின்பற்ற வேண்டிய முறையும், இமாமை முந்திக் கொள்பவருக்கான சட்டமும் - பிரிவு 1
عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ قَالَ: كُنَّا نُصَلِّي خَلْفَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا قَالَ: «سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ» . لَمْ يَحْنِ أَحَدٌ مِنَّا ظَهْرَهُ حَتَّى يَضَعَ النَّبِيُّ صَلَّى الله عَلَيْهِ وَسلم جَبهته على الأَرْض
அல்-பராஃ இப்னு ஆஸிப் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களுக்குப் பின்னால் தொழுவோம். அவர்கள், ‘சமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதா’ என்று கூறும்போது, நபி (ஸல்) அவர்கள் தமது நெற்றியைத் தரையில் வைக்கும் வரை எங்களில் எவரும் தமது முதுகை வளைக்க மாட்டோம்.

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: صَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ فَلَمَّا قَضَى صَلَاتَهُ أَقْبَلَ عَلَيْنَا بِوَجْهِهِ فَقَالَ: أَيُّهَا النَّاسُ إِنِّي إِمَامُكُمْ فَلَا تَسْبِقُونِي بِالرُّكُوعِ وَلَا بِالسُّجُودِ وَلَا بِالْقِيَامِ وَلَا بِالِانْصِرَافِ: فَإِنِّي أَرَاكُمْ أَمَامِي وَمن خَلْفي ". رَوَاهُ مُسلم
அனஸ் (ரழி) கூறினார்கள்:

ஒரு நாள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களுக்குத் தொழுகை நடத்தினார்கள். அவர்கள் தொழுகையை முடித்ததும் எங்களை முன்னோக்கி, "மக்களே! நான் உங்கள் இமாம் ஆவேன். ஆகவே, ருகூஃ செய்வதிலும், ஸஜ்தா செய்வதிலும், நிற்பதிலும், (தொழுகையை முடித்துத்) திரும்புவதிலும் என்னை முந்தாதீர்கள். ஏனெனில், நான் உங்களை எனக்கு முன்னாலும் எனக்குப் பின்னாலும் காண்கிறேன்" என்று கூறினார்கள். இதனை முஸ்லிம் அறிவிக்கின்றார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " لَا تُبَادِرُوا الْإِمَامَ إِذَا كَبَّرَ فكبروا وَإِذا قَالَ: وَلَا الضَّالّين. فَقُولُوا: آمِينَ وَإِذَا رَكَعَ فَارْكَعُوا وَإِذَا قَالَ: سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ فَقُولُوا: اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَك الْحَمد " إِلَّا أَنَّ الْبُخَارِيَّ لَمْ يَذْكُرْ: " وَإِذَا قَالَ: وَلَا الضَّالّين "
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "இமாமை முந்தாதீர்கள். அவர் ‘அல்லாஹு அக்பர்’ எனக் கூறும்போது, நீங்களும் ‘அல்லாஹு அக்பர்’ எனக் கூறுங்கள்; அவர் ‘வளழ் ழால்லீன்’ எனக் கூறும்போது ‘ஆமீன்’ என்று கூறுங்கள்; அவர் ருகூஃ செய்யும்போது, நீங்களும் ருகூஃ செய்யுங்கள்; மேலும் அவர் ‘ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதா’ எனக் கூறும்போது, ‘அல்லாஹும்ம ரப்பனா லகல் ஹம்து’ என்று கூறுங்கள்." ஆனால் புகாரி அவர்கள், “மேலும் அவர் ‘வளழ் ழால்லீன்’ எனக் கூறும்போது” என்பதைக் குறிப்பிடவில்லை.

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ أَنَسٍ: أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَكِبَ فَرَسًا فَصُرِعَ عَنْهُ فَجُحِشَ شِقُّهُ الْأَيْمَنُ فَصَلَّى صَلَاةً مِنَ الصَّلَوَاتِ وَهُوَ قَاعِدٌ فَصَلَّيْنَا وَرَاءَهُ قُعُودًا فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ: «إِنَّمَا جُعِلَ الْإِمَامُ لِيُؤْتَمَّ بِهِ فَإِذَا صَلَّى قَائِما فصلوا قيَاما فَإِذا رَكَعَ فَارْكَعُوا وَإِذَا رَفَعَ فَارْفَعُوا وَإِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ فَقُولُوا رَبنَا وَلَك الْحَمد وَإِذا صلى قَائِما فصلوا قيَاما وَإِذَا صَلَّى جَالِسًا فَصَلُّوا جُلُوسًا أَجْمَعُونَ» قَالَ الْحُمَيْدِيُّ: قَوْلُهُ: «إِذَا صَلَّى جَالِسًا فَصَلُّوا جُلُوسًا» هُوَ فِي مَرَضِهِ الْقَدِيمِ ثُمَّ صَلَّى بَعْدَ ذَلِكَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَالِسًا وَالنَّاسُ خَلْفَهُ قِيَامٌ لَمْ يَأْمُرْهُمْ بِالْقُعُودِ وَإِنَّمَا يُؤْخَذُ بِالْآخِرِ فَالْآخِرِ مِنْ فِعْلِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ. هَذَا لَفْظُ الْبُخَارِيِّ. وَاتَّفَقَ مُسْلِمٌ إِلَى أَجْمَعُونَ. وَزَادَ فِي رِوَايَةٍ: «فَلَا تختلفوا عَلَيْهِ وَإِذا سجد فاسجدوا»
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு குதிரையில் சவாரி செய்தார்கள்; அதிலிருந்து கீழே விழுந்துவிட்டார்கள். அதனால் அவர்களின் வலது பக்கத்தில் சிராய்ப்பு ஏற்பட்டது. பின்னர் அவர்கள் தொழுகைகளில் ஒன்றை அமர்ந்த நிலையில் தொழுதார்கள்; நாங்களும் அவர்களுக்குப் பின்னால் அமர்ந்து தொழுதோம். அவர்கள் (தொழுகையை) முடித்ததும் கூறினார்கள்: "இமாம் பின்பற்றப்படுவதற்காகவே நியமிக்கப்படுகிறார். ஆகவே, அவர் நின்று தொழும்போது, நீங்களும் நின்று தொழுங்கள்; அவர் ருகூஃ செய்யும்போது, நீங்களும் ருகூஃ செய்யுங்கள்; அவர் (ருகூஃவிலிருந்து) நிமிரும்போது, நீங்களும் நிமிருங்கள்; அவர் **'சமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமித'** என்று கூறும்போது, நீங்கள் **'ரப்பனா வலகல் ஹம்து'** என்று கூறுங்கள்; அவர் நின்று தொழும்போது, நீங்களும் நின்று தொழுங்கள்; அவர் அமர்ந்து தொழும்போது, நீங்கள் அனைவரும் அமர்ந்து தொழுங்கள்."

அல்-ஹுமைதி அவர்கள் கூறினார்கள்: "'அவர் அமர்ந்து தொழும்போது நீங்களும் அமர்ந்து தொழுங்கள்' என்பது (நபிகளாரின்) பழைய நோயின் போது கூறப்பட்டதாகும். பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள் அமர்ந்து தொழுதார்கள்; மக்கள் அவர்களுக்குப் பின்னால் நின்று கொண்டிருந்தனர். அவர்களை அமருமாறு அவர்கள் கட்டளையிடவில்லை. நபி (ஸல்) அவர்களின் செயல்களில் இறுதியானதே எடுத்துக்கொள்ளப்படும்."

இது புகாரியின் வாசகமாகும். 'அஜ்மவூன்' (அனைவரும்) என்பது வரை முஸ்லிம் (இமாம் இதனோடு) உடன்பட்டுள்ளார்கள். ஓர் அறிவிப்பில்: "அவருக்கு நீங்கள் மாறுசெய்யாதீர்கள்; அவர் ஸஜ்தா செய்தால் நீங்களும் ஸஜ்தா செய்யுங்கள்" என்று அதிகப்படியாக வந்துள்ளது.

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَن عَائِشَة قَالَتْ: لَمَّا ثَقُلَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَاءَ بِلَال يوذنه لصَلَاة فَقَالَ: «مُرُوا أَبَا بَكْرٍ أَنْ يُصَلِّيَ بِالنَّاسِ» فَصَلَّى أَبُو بَكْرٍ تِلْكَ الْأَيَّامَ ثُمَّ إِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَجَدَ فِي نَفْسِهِ خِفَّةً فَقَامَ يُهَادَى بَيْنَ رَجُلَيْنِ وَرِجْلَاهُ يخطان فِي الْأَرْضِ حَتَّى دَخَلَ الْمَسْجِدَ فَلَمَّا سَمِعَ أَبُو بكر حسه ذهب أخر فَأَوْمَأَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَن لَا يتَأَخَّر فجَاء حَتَّى يجلس عَن يسَار أبي بكر فَكَانَ أَبُو بَكْرٍ يُصَلِّي قَائِمًا وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي قَاعِدًا يَقْتَدِي أَبُو بَكْرٍ بِصَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالنَّاسُ مقتدون بِصَلَاة أبي بكر وَفِي رِوَايَةٍ لَهُمَا: يُسْمِعُ أَبُو بَكْرٍ النَّاسَ التَّكْبِير
ஆயிஷா (ரழி) கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கடுமையாக நோய்வாய்ப்பட்டிருந்தபோது, பிலால் (ரழி) அவர்கள் தொழுகை (நேரத்தை) அறிவிப்பதற்காக வந்தார்கள். அப்போது, நபி (ஸல்) அவர்கள், “அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களை மக்களுக்குத் தொழுகை நடத்துமாறு கட்டளையிடுங்கள்” என்று கூறினார்கள். எனவே, அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் அந்த நாட்களில் தொழுகையை நடத்தினார்கள். பின்னர் நபி (ஸல்) அவர்களின் உடல்நிலையில் சிறிது முன்னேற்றம் ஏற்பட்டபோது, அவர்கள் எழுந்து, இரண்டு நபர்களுக்கு மத்தியில் (அவர்கள் மீது சாய்ந்தவாறு), கால்கள் தரையில் இழுபட பள்ளிவாசலுக்குள் வந்தார்கள். அந்த அரவத்தைக் கேட்டதும் அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் பின்வாங்கத் தொடங்கினார்கள். ஆனால் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பின்வாங்க வேண்டாம் என்று அவர்களுக்கு சைகை செய்தார்கள். பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள் வந்து அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களின் இடதுபுறத்தில் அமர்ந்தார்கள். அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் நின்று தொழுதார்கள்; அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அமர்ந்து தொழுதார்கள். அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தொழுகையைப் பின்பற்றினார்கள்; மக்கள் அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களின் தொழுகையைப் பின்பற்றினார்கள்.
அவர்கள் இருவரின் (புகாரி, முஸ்லிம்) மற்றொரு அறிவிப்பில், "அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் மக்களுக்கு தக்பீர் (சப்தத்தை) கேட்கச் செய்து கொண்டிருந்தார்கள்" என்றுள்ளது.

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَمَا يَخْشَى الَّذِي يَرْفَعُ رَأْسَهُ قَبْلَ الْإِمَامِ أَنْ يُحَوِّلَ اللَّهُ رَأْسَهُ رَأْسَ حمَار»
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “இமாமுக்கு முன்பாகத் தன் தலையை உயர்த்துபவர், அல்லாஹ் அவனுடைய தலையைக் கழுதையின் தலையாக மாற்றிவிடுவான் என்று அஞ்ச வேண்டாமா?” (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்.)
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
باب ما على المأموم من المتابعة وحكم المسبوق - الفصل الثاني
இமாமைப் பின்பற்றி தொழுபவர் அவரைப் பின்பற்ற வேண்டிய முறையும், இமாமை முந்திக் கொள்பவருக்கான சட்டமும் - பிரிவு 2
عَنْ عَلِيٍّ وَمُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَا: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا أَتَى أَحَدُكُمْ الصَّلَاةَ وَالْإِمَامُ عَلَى حَالٍ فَلْيَصْنَعْ كَمَا يَصْنَعُ الْإِمَامُ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ
அலி (ரழி) மற்றும் முஆத் இப்னு ஜபல் (ரழி) ஆகியோர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இவ்வாறு கூறினார்கள் என அறிவித்தார்கள்: “உங்களில் ஒருவர் தொழுகைக்கு வரும்போது இமாம் எந்த நிலையில் இருந்தாலும், இமாம் செய்வதையே அவரும் செய்ய வேண்டும்.” திர்மிதி இதை அறிவித்து, இது ஒரு ஃகரீப் ஹதீஸ் என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا جِئْتُمْ إِلَى الصَّلَاةِ وَنَحْنُ سُجُودٌ فَاسْجُدُوا وَلَا تَعُدُّوهُ شَيْئًا وَمَنْ أَدْرَكَ رَكْعَةً فقد أدْرك الصَّلَاة» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அறிவித்தார்கள், “நீங்கள் தொழுகைக்கு வரும்போது நாங்கள் ஸஜ்தாச் செய்து கொண்டிருந்தால், நீங்களும் ஸஜ்தாச் செய்யுங்கள்; அதை (உங்கள் தொழுகையின் ஒரு பகுதியாக) கணக்கில் கொள்ளாதீர்கள். மேலும், யார் ஒரு ரக்அத்தை அடைந்து கொள்கிறாரோ, அவர் அந்தத் தொழுகையை அடைந்து கொண்டார்.” இதை அபூ தாவூத் அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيفٌ (الألباني)
وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: مَنْ صَلَّى لِلَّهِ أَرْبَعِينَ يَوْمًا فِي جَمَاعَةٍ يُدْرِكُ التَّكْبِيرَةَ الْأُولَى كُتِبَ لَهُ بَرَاءَتَانِ: بَرَاءَةٌ مِنَ النَّارِ وَبَرَاءَةٌ مِنَ النِّفَاق . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “யார் நாற்பது நாட்கள் முதல் தக்பீரைத் தவறவிடாமல் ஜமாஅத்துடன் அல்லாஹ்விற்காக தொழுகிறாரோ, அவருக்காக இரண்டு விடுதலைகள் எழுதப்படுகின்றன; ஒன்று நரகத்திலிருந்து விடுதலை, மற்றொன்று நயவஞ்சகத்தனத்திலிருந்து விடுதலை.” இதை திர்மிதி அவர்கள் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيفٌ (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ تَوَضَّأَ فَأَحْسَنَ وُضُوءَهُ ثُمَّ رَاحَ فَوَجَدَ النَّاسَ قَدْ صَلَّوْا أَعْطَاهُ اللَّهُ مِثْلَ أَجْرِ مَنْ صَلَّاهَا وَحَضَرَهَا لَا يَنْقُصُ ذَلِكَ م أُجُورهم شَيْئا» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد وَالنَّسَائِيّ
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “யாரேனும் ஒருவர் உளூவைச் செம்மையாகச் செய்து, பின்னர் (தொழுகைக்குப்) புறப்பட்டுச் சென்று, மக்கள் தொழுகையை முடித்துவிட்டதைக் கண்டால், தொழுதவர்களுக்கும், அதில் கலந்துகொண்டவர்களுக்கும் கிடைக்கும் நற்கூலிக்குச் சமமான நற்கூலியை அல்லாஹ் அவருக்கும் வழங்குவான். அது அவர்களுடைய நற்கூலிகளிலிருந்து எதையும் குறைத்துவிடாது.”

இதை அபூ தாவூத் மற்றும் நஸாயீ அறிவித்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَن أبي سعيد الْخُدْرِيّ قَالَ: جَاءَ رَجُلٌ وَقَدْ صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: «أَلَا رَجُلٌ يَتَصَدَّقُ عَلَى هَذَا فَيُصَلِّيَ مَعَهُ؟» فَقَامَ رَجُلٌ فيصلى مَعَه ". رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ وَأَبُو دَاوُد
அபூ ஸயீத் அல்குத்ரீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்ததாவது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுது முடித்திருந்தபோது ஒரு மனிதர் வந்தார். அப்போது அவர்கள், “இந்த மனிதருக்கு தர்மம்* செய்து அவருடன் சேர்ந்து தொழக்கூடியவர் எவரும் இல்லையா?” என்று கேட்டார்கள்.

உடனே ஒரு மனிதர் எழுந்து அவருடன் சேர்ந்து தொழுதார்.

* இது ஒரு நேரடி மொழிபெயர்ப்பு. இதன் கருத்து என்னவென்றால், அவருடன் சேர்ந்து தொழுவதன் மூலம், அந்த மனிதர் தனது தொழுகைக்காகப் பெறும் நன்மையை இவர் அதிகப்படுத்துகிறார்; ஏனெனில் தனியாகத் தொழுவதை விட ஜமாஅத்தாக (கூட்டாக) தொழுவதற்கு மிக அதிகமான நன்மை உண்டு.

இதனை திர்மிதீ மற்றும் அபூதாவூத் பதிவுசெய்துள்ளனர்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
باب ما على المأموم من المتابعة وحكم المسبوق - الفصل الثالث
இமாமைப் பின்பற்றி தொழுபவர் அவரைப் பின்பற்ற வேண்டிய முறையும், இமாமை முந்திக் கொள்பவருக்கான சட்டமும் - பிரிவு 3
عَن عبيد الله بن عبد الله بن عتبَة قَالَ: دَخَلْتُ عَلَى عَائِشَةَ فَقُلْتُ أَلَا تُحَدِّثِينِي عَنْ مَرَضِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ بَلَى ثَقُلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم فَقَالَ: «أصلى النَّاس؟» قُلْنَا لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَهُمْ يَنْتَظِرُونَكَ فَقَالَ: «ضَعُوا لِي مَاءً فِي الْمِخْضَبِ» قَالَتْ فَفَعَلْنَا فَاغْتَسَلَ فَذَهَبَ لِيَنُوءَ فَأُغْمِيَ عَلَيْهِ ثُمَّ أَفَاقَ فَقَالَ صلى الله عَلَيْهِ وَسلم: «أَصَلَّى النَّاسُ؟» قُلْنَا لَا هُمْ يَنْتَظِرُونَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ: «ضَعُوا لِي مَاءً فِي الْمِخْضَبِ» قَالَتْ فَقَعَدَ فَاغْتَسَلَ ثُمَّ ذَهَبَ لِيَنُوءَ فَأُغْمِيَ عَلَيْهِ ثُمَّ أَفَاقَ فَقَالَ: «أَصَلَّى النَّاسُ؟» قُلْنَا لَا هُمْ يَنْتَظِرُونَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ: «ضَعُوا لِي مَاءً فِي الْمِخْضَبِ» فَقَعَدَ فَاغْتَسَلَ ثُمَّ ذَهَبَ لِيَنُوءَ فَأُغْمِيَ عَلَيْهِ ثُمَّ أَفَاقَ فَقَالَ: «أَصَلَّى النَّاسُ» . قُلْنَا لَا هُمْ يَنْتَظِرُونَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَالنَّاسُ عُكُوفٌ فِي الْمَسْجِدِ يَنْتَظِرُونَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِصَلَاةِ الْعِشَاءِ الْآخِرَةِ. فَأَرْسَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى أَبِي بَكْرٍ بِأَنْ يُصَلِّيَ بِالنَّاسِ فَأَتَاهُ الرَّسُولُ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْمُرُكَ أَنْ تُصَلِّيَ بِالنَّاسِ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ وَكَانَ رَجُلًا رَقِيقًا يَا عُمَرُ صَلِّ بِالنَّاسِ فَقَالَ لَهُ عُمَرُ أَنْتَ أَحَقُّ بِذَلِكَ فَصَلَّى أَبُو بَكْرٍ تِلْكَ الْأَيَّامَ ثُمَّ إِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وجد من نَفْسِهِ خِفَّةً وَخَرَجَ بَيْنَ رَجُلَيْنِ أَحَدُهُمَا الْعَبَّاسُ لِصَلَاةِ الظُّهْرِ وَأَبُو بَكْرٍ يُصَلِّي بِالنَّاسِ فَلَمَّا رَآهُ أَبُو بَكْرٍ ذَهَبَ لِيَتَأَخَّرَ فَأَوْمَأَ إِلَيْهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِأَنْ لَا يَتَأَخَّرَ قَالَ: «أَجْلِسَانِي إِلَى جَنْبِهِ» فَأَجْلَسَاهُ إِلَى جَنْبِ أَبِي بَكْرٍ وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم قَاعد. قَالَ عُبَيْدُ اللَّهِ: فَدَخَلْتُ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ فَقُلْتُ لَهُ أَلَا أَعْرِضُ عَلَيْكَ مَا حَدَّثتنِي بِهِ عَائِشَةُ عَنْ مَرَضِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ؟ قَالَ هَاتِ فَعَرَضْتُ عَلَيْهِ حَدِيثَهَا فَمَا أَنْكَرَ مِنْهُ شَيْئًا غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ أَسَمَّتْ لَكَ الرَّجُلَ الَّذِي كَانَ مَعَ الْعَبَّاسِ قلت لَا قَالَ هُوَ عَليّ رَضِي الله عَنهُ
உபைத் துல்லாஹ் பின் அப்தில்லாஹ் பின் உத்பா அவர்கள் கூறியதாவது:

நான் ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடம் சென்று, “அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் நோயைப் பற்றி எனக்கு அறிவிக்க மாட்டீர்களா?” என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், “ஆம் (கூறுகிறேன்)” என்றார்கள்.

“நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு நோய் கடுமையானது. அப்போது அவர்கள், ‘மக்கள் தொழுதுவிட்டார்களா?’ என்று கேட்டார்கள். நாங்கள், ‘இல்லை, இறைத்தூதர் அவர்களே! அவர்கள் தங்களுக்காகக் காத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்’ என்று கூறினோம். நபி (ஸல்) அவர்கள், ‘எனக்காகத் தொட்டியில் தண்ணீர் வையுங்கள்’ என்றார்கள். நாங்கள் அவ்வாறே செய்தோம். அவர்கள் குளித்தார்கள். பிறகு (எழுந்திருக்க) சிரமத்துடன் எழ முயன்றார்கள்; அப்போது அவர்கள் மீது மயக்கம் ஏற்பட்டது. பிறகு மயக்கம் தெளிந்தபோது, ‘மக்கள் தொழுதுவிட்டார்களா?’ என்று கேட்டார்கள். நாங்கள், ‘இல்லை, இறைத்தூதர் அவர்களே! அவர்கள் தங்களுக்காகக் காத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்’ என்று கூறினோம். நபி (ஸல்) அவர்கள், ‘எனக்காகத் தொட்டியில் தண்ணீர் வையுங்கள்’ என்றார்கள். அவ்வாறே அவர்கள் அமர்ந்து குளித்தார்கள். பிறகு சிரமத்துடன் எழ முயன்றார்கள்; அப்போது அவர்கள் மீது மயக்கம் ஏற்பட்டது. பிறகு மயக்கம் தெளிந்தபோது, ‘மக்கள் தொழுதுவிட்டார்களா?’ என்று கேட்டார்கள். நாங்கள், ‘இல்லை, இறைத்தூதர் அவர்களே! அவர்கள் தங்களுக்காகக் காத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்’ என்று கூறினோம். நபி (ஸல்) அவர்கள், ‘எனக்காகத் தொட்டியில் தண்ணீர் வையுங்கள்’ என்றார்கள். அவ்வாறே அவர்கள் அமர்ந்து குளித்தார்கள். பிறகு சிரமத்துடன் எழ முயன்றார்கள்; அப்போது அவர்கள் மீது மயக்கம் ஏற்பட்டது. பிறகு மயக்கம் தெளிந்தபோது, ‘மக்கள் தொழுதுவிட்டார்களா?’ என்று கேட்டார்கள். நாங்கள், ‘இல்லை, இறைத்தூதர் அவர்களே! அவர்கள் தங்களுக்காகக் காத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்’ என்று கூறினோம்.

மக்கள் (கடைசி) ‘இஷா’ தொழுகைக்காகப் பள்ளியில் நபி (ஸல்) அவர்களுக்காகக் காத்துக்கொண்டிருந்தனர். ஆகவே நபி (ஸல்) அவர்கள் அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களிடம், மக்களுக்குத் தொழுகை நடத்துமாறு ஆளனுப்பினார்கள். அந்தத் தூதுவர் அபூபக்ரிடம் வந்து, ‘அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மக்களுக்குத் தொழுகை நடத்துமாறு உங்களுக்குக் கட்டளையிடுகிறார்கள்’ என்றார். அபூபக்ர் (ரழி) இளகிய மனம் படைத்தவர். அவர் உமரிடம், ‘உமரே! நீர் மக்களுக்குத் தொழுகை நடத்தும்’ என்றார். அதற்கு உமர், ‘நீங்களே இதற்கு அதிகம் தகுதி வாய்ந்தவர்’ என்றார். எனவே அந்நாட்களில் அபூபக்ர் (ரழி) தொழுகை நடத்தினார்கள்.

பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள் தம்முள் (நோயின் கடுமை குறைந்து) இலேசாக உணர்ந்தார்கள். அப்பாஸ் (ரழி) மற்றும் இன்னொரு மனிதருக்கு இடையில் லுஹர் தொழுகைக்காக வெளியே வந்தார்கள். அப்போது அபூபக்ர் (ரழி) மக்களுக்குத் தொழுகை வைத்துக் கொண்டிருந்தார்கள். அபூபக்ர் (ரழி) நபி (ஸல்) அவர்களைக் கண்டதும் பின்வாங்க முயன்றார். ஆனால் நபி (ஸல்) அவர்கள் அவர் பின்வாங்க வேண்டாம் என அவருக்குச் சைகை செய்தார்கள். (தம்முடன் வந்தவர்களிடம்) ‘என்னை அவருக்குப் பக்கத்தில் உட்கார வையுங்கள்’ என்றார்கள். அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களை அபூபக்ருக்குப் பக்கத்தில் உட்கார வைத்தார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் (அபூபக்ருக்கு அருகில்) அமர்ந்திருந்தார்கள்.”

உபைத் துல்லாஹ் கூறினார்: “நான் அப்துல்லாஹ் பின் அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களிடம் சென்று, ‘ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களின் நோய் பற்றி எனக்கு அறிவித்ததை நான் உங்களுக்கு எடுத்துரைக்கட்டுமா?’ என்று கேட்டேன். அவர், ‘சொல்’ என்றார். நான் அவருக்கு அதை விவரித்தேன். அதில் எதையும் அவர் மறுக்கவில்லை. ஆனால், ‘அப்பாஸுடன் இருந்த மனிதரின் பெயரை ஆயிஷா உனக்குக் கூறினாரா?’ என்று கேட்டார். நான் ‘இல்லை’ என்றேன். அவர், ‘அவர் அலீ (ரழி) ஆவார்கள்’ என்று கூறினார்.”

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَن أبي هُرَيْرَة أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ: «مَنْ أَدْرَكَ الرَّكْعَةَ فَقَدْ أَدْرَكَ السَّجْدَةَ وَمَنْ فَاتَتْهُ قِرَاءَةُ أُمِّ الْقُرْآنِ فقد فَاتَهُ خير كثير» . رَوَاهُ مَالك
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறுவார்கள்:

ஒருவர் ரக்அத்தை அடைந்துவிட்டால், அவர் சஜ்தாவை அடைந்துவிட்டார். ஆனால், உம்முல் குர்ஆனை (அல்-குர்ஆன்; 1) ஓதுவதை அவர் தவறவிட்டால், அவரை விட்டும் பெரும் நன்மை தவறிவிட்டது. மாலிக் இதை அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعنهُ قَالَ: الَّذِي يَرْفَعُ رَأْسَهُ وَيَخْفِضُهُ قَبْلَ الْإِمَامِ فَإِنَّمَا ناصيته بيد الشَّيْطَان ". رَوَاهُ مَالك
அவர் கூறினார்கள்:

யாரேனும் ஒருவர் இமாமுக்கு முன்பு தம் தலையை உயர்த்தித் தாழ்த்தினால், அவரது முன்நெற்றி முடி ஷைத்தானின் கையில் இருக்கிறது.

மாலிக் இதை அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
باب من صلى صلاة مرتين - الفصل الأول
இரண்டு முறை தொழுகை நிறைவேற்றுபவர் - பிரிவு 1
عَنْ جَابِرٍ قَالَ: كَانَ مُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ يُصَلِّي مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ يَأْتِي قومه فَيصَلي بهم
ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: முஆத் பின் ஜபல் (ரழி) அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் தொழுதுவிட்டு, பின்னர் தமது சமூகத்தாரிடம் சென்று அவர்களுக்குத் தொழுகை நடத்துவார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْهُ قَالَ: كَانَ مُعَاذٌ يُصَلِّي مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْعِشَاءَ ثُمَّ يَرْجِعُ إِلَى قَوْمِهِ فَيُصَلِّي بِهِمُ الْعِشَاءَ وَهِيَ لَهُ نَافِلَة. أخرجه الشَّافِعِي فِي مُسْنده والطَّحَاوِي وَالدَّارَقُطْنِيّ وَالْبَيْهَقِيّ
முஆத் (ரழி) அவர்கள் நபிகளார் (ஸல்) அவர்களுடன் இஷா தொழுகையைத் தொழுவார்கள். பிறகு தம் மக்களிடம் திரும்பிச் சென்று அவர்களுக்கு அத்தொழுகையை நடத்துவார். அது அவருக்கு ஒரு உபரியான (நஃபில்) தொழுகையாக இருக்கும்.
இதனை ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் தமது 'முஸ்னத்' நூலிலும், தஹாவீ, தாரகுத்னீ மற்றும் பைஹகீ ஆகியோரும் பதிவிட்டுள்ளனர்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
باب من صلى صلاة مرتين - الفصل الثاني
இரண்டு முறை தொழுகை நிறைவேற்றுபவர் - பிரிவு 2
عَن يزِيد بن الْأسود قَالَ: شَهِدْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَجَّتَهُ فَصَلَّيْتُ مَعَهُ صَلَاةَ الصُّبْحِ فِي مَسْجِدِ الْخَيْفِ فَلَمَّا قَضَى صَلَاتَهُ وَانْحَرَفَ فَإِذَا هُوَ بِرَجُلَيْنِ فِي آخِرِ الْقَوْمِ لَمْ يُصَلِّيَا مَعَهُ قَالَ: «عَلَيَّ بِهِمَا» فَجِيءَ بِهِمَا تُرْعَدُ فَرَائِصُهُمَا فَقَالَ: «مَا مَنَعَكُمَا أَنْ تُصَلِّيَا مَعَنَا؟» . فَقَالَا: يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا كُنَّا قَدْ صَلَّيْنَا فِي رِحَالِنَا. قَالَ: «فَلَا تَفْعَلَا إِذَا صَلَّيْتُمَا فِي رِحَالِكُمَا ثُمَّ أَتَيْتُمَا مَسْجِدَ جَمَاعَةٍ فَصَلِّيَا مَعَهُمْ فَإِنَّهَا لَكُمَا نَافِلَةٌ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَأَبُو دَاوُدَ وَالنَّسَائِيُّ
யஸீத் இப்னுல் அஸ்வத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நான் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் அவர்களுடைய ஹஜ்ஜில் கலந்துகொண்டேன். அவர்களுடன் மஸ்ஜிதுல் கைஃபில் ஃபஜ்ர் தொழுகையைத் தொழுதேன். அவர்கள் தங்கள் தொழுகையை முடித்துத் திரும்பியபோது, மக்களுக்குப் பின்னால் இரண்டு ஆண்கள் அவர்களுடன் தொழாமல் இருந்தனர். அவர்கள், “அவர்களை என்னிடம் கொண்டு வாருங்கள்” என்று கூறினார்கள். அவர்கள் பயத்தால் நடுங்கியவர்களாகக் கொண்டுவரப்பட்டனர். அவர்களுடன் தொழுவதிலிருந்து அவர்களைத் தடுத்தது எது என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், “அல்லாஹ்வின் தூதரே, நாங்கள் எங்கள் தங்குமிடத்தில் ஏற்கனவே தொழுதுவிட்டோம்” என்று பதிலளித்தார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “இனிமேல் அவ்வாறு செய்யாதீர்கள். நீங்கள் உங்கள் தங்குமிடத்தில் தொழுதுவிட்டு, பின்னர் ஜமாஅத்துடன் தொழுகை நடைபெறும் ஒரு பள்ளிவாசலுக்கு வந்தால், அவர்களுடன் நீங்களும் தொழ வேண்டும். அது உங்களுக்கு ஒரு உபரியான (நஃபிலான) தொழுகையாக அமையும்.” இதை திர்மிதீ, அபூதாவூத் மற்றும் நஸாயீ ஆகியோர் அறிவித்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
باب من صلى صلاة مرتين - الفصل الثالث
இரண்டு முறை தொழுகை நிறைவேற்றுபவர் - பிரிவு 3
وَعَن بسر بن محجن عَن أَبِيه أَنَّهُ كَانَ فِي مَجْلِسٍ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأُذِّنَ بِالصَّلَاةِ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى وَرَجَعَ وَمِحْجَنٌ فِي مَجْلِسِهِ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَا مَنَعَكَ أَنْ تُصَلِّيَ مَعَ النَّاسِ؟ أَلَسْتَ بِرَجُلٍ مُسْلِمٍ؟» فَقَالَ: بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ وَلَكِنِّي كُنْتُ قَدْ صَلَّيْتُ فِي أَهْلِي فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا جِئْتَ الْمَسْجِدَ وَكُنْتَ قَدْ صَلَّيْتَ فَأُقِيمَتِ الصَّلَاةُ فَصَلِّ مَعَ النَّاسِ وَإِنْ كُنْتَ قَدْ صَلَّيْتَ» . رَوَاهُ مَالك وَالنَّسَائِيّ
மிஹ்ஜன் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அவர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் ஒரு சபையில் இருந்தபோது, தொழுகைக்காக பாங்கு சொல்லப்பட்டது. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எழுந்து (சென்று) தொழுதுவிட்டுத் திரும்பினார்கள். அப்போதும் மிஹ்ஜன் (ரழி) அவர்கள் தம் இடத்திலேயே அமர்ந்திருந்தார்.

எனவே, அவரிடம் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “மக்களுடன் சேர்ந்து தொழுவதிலிருந்து உங்களைத் தடுத்தது எது? நீங்கள் ஒரு முஸ்லிம் இல்லையா?” என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அவர், “ஆம் (நான் முஸ்லிம்தான்), அல்லாஹ்வின் தூதரே! ஆனால், நான் என் வீட்டிலேயே தொழுதுவிட்டேன்” என்று பதிலளித்தார்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம், “நீங்கள் (ஏற்கனவே) தொழுதிருந்த நிலையில் பள்ளிவாசலுக்கு வந்து, தொழுகைக்காக இகாமத் சொல்லப்பட்டால், நீங்கள் ஏற்கனவே தொழுதிருந்தாலும் மக்களுடன் சேர்ந்து தொழுங்கள்” என்று கூறினார்கள்.

இதை மாலிக் மற்றும் நஸாயீ ஆகியோர் அறிவித்துள்ளனர்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ رَجُلٍ مِنْ أَسَدِ بْنِ خُزَيْمَةَ أَنَّهُ سَأَلَ أَبَا أَيُّوبَ الْأَنْصَارِيَّ قَالَ: يُصَلِّي أَحَدُنَا فِي مَنْزِلِهِ الصَّلَاةَ ثُمَّ يَأْتِي الْمَسْجِدَ وَتُقَامُ الصَّلَاةُ فَأُصَلِّي مَعَهُمْ فَأَجِدُ فِي نَفْسِي شَيْئًا من ذَلِك فَقَالَ أَبُو أَيُّوبَ: سَأَلَنَا عَنْ ذَلِكَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «فَذَلِكَ لَهُ سَهْمُ جَمْعٍ» . رَوَاهُ مَالِكٌ وَأَبُو دَاوُد
அசத் இப்னு குஸைமாவைச் சேர்ந்த ஒருவர் அபூ அய்யூப் அல்-அன்சாரி (ரழி) அவர்களிடம் கேட்டார்:
“நம்மில் ஒருவர் தம் வீட்டில் தொழுதுவிட்டு, பின்னர் பள்ளிவாசலுக்கு வருகிறார். அங்கே தொழுகைக்கான இகாமத் சொல்லப்பட்டதும், நான் அவர்களுடன் சேர்ந்து தொழுகிறேன். இது குறித்து என் மனதில் ஒருவித உறுத்தல் இருக்கிறது.”
அதற்கு அபூ அய்யூப் (ரழி) அவர்கள், “நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் இதைப் பற்றிக் கேட்டோம். அதற்கு அவர்கள், ‘அவருக்குக் கூட்டுத் தொழுகையின் (நற்பலனில்) ஒரு பங்கு உண்டு’ என்று கூறினார்கள்.”
இதை மாலிக் மற்றும் அபூ தாவூத் ஆகியோர் அறிவித்துள்ளார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَن يَزِيدَ بْنِ عَامِرٍ قَالَ: جِئْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ فِي الصَّلَاةِ فَجَلَسْتُ وَلَمْ أَدْخُلْ مَعَهُمْ فِي الصَّلَاةِ فَلَمَّا انْصَرَفَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَآنِي جَالِسا فَقَالَ: «ألم تسلم يَا زيد؟» قُلْتُ: بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ أَسْلَمْتُ. قَالَ: «وَمَا مَنَعَكَ أَنْ تَدْخُلَ مَعَ النَّاسِ فِي صَلَاتِهِمْ؟» قَالَ: إِنِّي كُنْتُ قَدْ صَلَّيْتُ فِي مَنْزِلِي أَحْسَبُ أَنْ قَدْ صَلَّيْتُمْ. فَقَالَ: «إِذَا جِئْتَ الصَّلَاةَ فَوَجَدْتَ النَّاسَ فَصَلِّ مَعَهُمْ وَإِنْ كُنْتَ قَدْ صَلَّيْتَ تَكُنْ لَكَ نَافِلَةً وَهَذِه مَكْتُوبَة» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
யஸீத் பின் ஆமிர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுதுகொண்டிருந்தபோது அவர்களிடம் வந்து, ஜமாஅத் தொழுகையில் கலந்துகொள்ளாமல் அமர்ந்தேன். அவர்கள் தொழுகையை முடித்ததும், நான் அமர்ந்திருப்பதைப் பார்த்து, “யஸீத், நீர் இஸ்லாத்தை ஏற்கவில்லையா?” என்று கேட்டார்கள். நான், “அல்லாஹ்வின் தூதரே, நிச்சயமாக நான் இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொண்டேன்” என்று பதிலளித்தேன். அவர்கள், “மக்களுடன் சேர்ந்து தொழுவதிலிருந்து உம்மைத் தடுத்தது எது?” என்று கேட்டார்கள். நான், “தாங்கள் தொழுதுவிட்டீர்கள் என்று எண்ணி, நான் எனது வீட்டில் ஏற்கனவே தொழுதுவிட்டேன்” என்று பதிலளித்தேன். அதற்கு அவர்கள், “நீர் தொழுகைக்கு வரும்போது மக்கள் தொழுதுகொண்டிருப்பதைக் கண்டால், அவர்களுடன் சேர்ந்து நீரும் தொழுவீராக. நீர் ஏற்கனவே தொழுதிருந்தாலும் அது உமக்கு ஒரு உபரியான (நஃபிலான) தொழுகையாக அமையும், இதுவோ கடமையான தொழுகையாகும்” என்று கூறினார்கள். அபூ தாவூத் இதனை அறிவிக்கின்றார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا: أَنَّ رَجُلًا سَأَلَهُ فَقَالَ: إِنِّي أُصَلِّي فِي بَيْتِي ثُمَّ أُدْرِكُ الصَّلَاةَ فِي الْمَسْجِدِ مَعَ الْإِمَامِ أَفَأُصَلِّي مَعَهُ؟ قَالَ لَهُ: نَعَمْ قَالَ الرجل: أَيَّتهمَا أجعَل صَلَاتي؟ قَالَ عُمَرَ: وَذَلِكَ إِلَيْكَ؟ إِنَّمَا ذَلِكَ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ يَجْعَلُ أَيَّتَهُمَا شَاءَ. رَوَاهُ مَالِكٌ
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: ஒருவர் அவர்களிடம், “நான் என் வீட்டில் தொழுதுவிட்டு, பின்னர் பள்ளிவாசலுக்கு வந்து இமாமுடன் தொழுகை நடக்கும் நேரத்தில் அவருடன் சேர்ந்து தொழ வேண்டுமா?” என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், “ஆம்” என்று பதிலளித்தார்கள். அந்த மனிதர், “அவ்விரண்டில் எதைத் தனது (கடமையான) தொழுகையாகக் கருத வேண்டும்?” என்று கேட்டார். அதற்கு இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள், “அது உமது காரியமா? அது அல்லாஹ்வின் முடிவுக்கு மட்டுமே விடப்பட வேண்டியது; அவ்விரண்டில் தான் நாடியதை அவன் நிர்ணயிப்பான்” என்று பதிலளித்தார்கள். இதை மாலிக் அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَنْ سُلَيْمَانَ مَوْلَى مَيْمُونَةَ قَالَ: أَتَيْنَا ابْنَ عُمَرَ عَلَى الْبَلَاطِ وَهُمْ يُصَلُّونَ. فَقُلْتُ: أَلَا تُصَلِّي مَعَهُمْ؟ فَقَالَ: قَدْ صَلَّيْتُ وَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُول الله يَقُولُ: «لَا تُصَلُّوا صَلَاةً فِي يَوْمٍ مَرَّتَيْنِ» . رَوَاهُ أَحْمد وَأَبُو دَاوُد وَالنَّسَائِيّ
மைமூனா (ரழி) அவர்களின் மவ்லாவான ஸுலைமான் கூறினார்:

மக்கள் தொழுதுகொண்டிருந்தபோது நாங்கள் அல்-பலாத்* என்ற இடத்தில் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்களிடம் வந்தோம். நான் (அவரிடம்), “நீங்கள் அவர்களுடன் சேர்ந்து தொழமாட்டீர்களா?” என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர், “நான் ஏற்கெனவே தொழுதுவிட்டேன். மேலும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், ‘ஒரே நாளில் ஒரு தொழுகையை இருமுறை தொழாதீர்கள்’ என்று கூற நான் கேட்டுள்ளேன்” என்று பதிலளித்தார்கள்.

* மதீனாவில் நபி (ஸல்) அவர்களின் பள்ளிவாசலுக்கும் சந்தைக்கும் இடையில் கற்கள் பதிக்கப்பட்ட ஒரு சதுக்கமாகும்.

அஹ்மத், அபூதாவூத் மற்றும் நஸாயீ இதனை அறிவித்திருக்கிறார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حسن (الألباني)
وَعَنْ نَافِعٍ قَالَ: إِنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ كَانَ يَقُولُ: مَنْ صَلَّى الْمَغْرِبَ أَوِ الصُّبْحَ ثُمَّ أَدْرَكَهُمَا مَعَ الْإِمَامِ فَلَا يَعُدْ لَهما. رَوَاهُ مَالك
நாஃபிஉ அவர்கள் கூறினார்கள்: இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறுவார்கள், “யாராவது மஃரிப் அல்லது சுப்ஹுத் தொழுகையைத் தொழுதபின்பு, `இமாம்` அதைத் தொழுது கொண்டிருக்கும்போது வந்தால், அவர் அதை மீண்டும் தொழக்கூடாது.” மாலிக் இதை அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
باب السنن وفضائلها - الفصل الأول
தொழுகைகளின் சுன்னத்துகள் மற்றும் அவற்றின் சிறப்புகள் - பிரிவு 1
عَن أُمِّ حَبِيبَةَ قَالَتْ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: مَنْ صَلَّى فِي يَوْمٍ وَلَيْلَةٍ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ رَكْعَةً بُنِيَ لَهُ بَيْتٌ فِي الْجَنَّةِ: أَرْبَعًا قَبْلَ الظُّهْرِ وَرَكْعَتَيْنِ بَعْدَهَا وَرَكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْمغرب وَرَكْعَتَيْنِ بعد الْعشَاء وَرَكْعَتَيْنِ قبل صَلَاة الْفَجْرِ . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَفِي رِوَايَةٍ لِمُسْلِمٍ أَنَّهَا قَالَتْ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «مَا مِنْ عَبْدٍ مُسْلِمٍ يُصَلِّي لِلَّهِ كُلَّ يَوْمٍ ثْنَتَيْ عَشْرَةَ رَكْعَةً تَطَوُّعًا غَيْرَ فَرِيضَةٍ إِلَّا بَنَى اللَّهُ لَهُ بَيْتًا فِي لاجنة أَوْ إِلَّا بُنِيَ لَهُ بَيْتٌ فِي الْجَنَّةِ»
உம்மு ஹபீபா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “யார் ஒரு பகலிலும் இரவிலும் பன்னிரண்டு ரக்அத்கள் தொழுகிறாரோ அவருக்கு சொர்க்கத்தில் ஒரு வீடு கட்டப்படும்: லுஹர் தொழுகைக்கு முன் நான்கு, அதற்குப் பின் இரண்டு, மஃரிப் தொழுகைக்குப் பின் இரண்டு, இஷா தொழுகைக்குப் பின் இரண்டு மற்றும் ஃபஜ்ர் தொழுகைக்கு முன் இரண்டு.” (திர்மிதீ)

முஸ்லிமின் ஓர் அறிவிப்பில், அவர்கள் (ரழி) கூறினார்கள்: நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறுவதைக் கேட்டேன்: “எந்தவொரு முஸ்லிமான அடியாரும் ஒவ்வொரு நாளும் அல்லாஹ்விற்காக, கடமையானவை அல்லாத பன்னிரண்டு உபரியான ரக்அத்கள் தொழுதால், அல்லாஹ் அவருக்காக சொர்க்கத்தில் ஒரு வீட்டைக் கட்டுவான்,” அல்லது, “அவருக்காக சொர்க்கத்தில் ஒரு வீடு கட்டப்படும்.”

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ: صَلَّيْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَكْعَتَيْنِ قَبْلَ الظُّهْرِ وَرَكْعَتَيْنِ بَعْدَهَا وَرَكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْمَغْرِبِ فِي بَيْتِهِ وَرَكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْعِشَاءِ فِي بَيْتِهِ قَالَ: وَحَدَّثَتْنِي حَفْصَةُ: أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ خَفِيفَتَيْنِ حِينَ يَطْلُعُ الْفَجْرُ "
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், “நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் லுஹர் தொழுகைக்கு முன் இரண்டு ரக்அத்களும், லுஹர் தொழுகைக்குப் பின் இரண்டு ரக்அத்களும், மஃரிப் தொழுகைக்குப் பின் அவர்களின் வீட்டில் இரண்டு ரக்அத்களும், இஷா தொழுகைக்குப் பின் அவர்களின் வீட்டில் இரண்டு ரக்அத்களும் தொழுதேன்.” அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் விடியற்காலையில் இரண்டு சுருக்கமான ரக்அத்கள் தொழுவார்கள் என்று ஹஃப்ஸா (ரழி) அவர்கள் தன்னிடம் கூறியதாக அவர் (இப்னு உமர்) கூறினார்கள்.

(புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்.)
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يُصَلِّي بَعْدَ الْجُمُعَةِ حَتَّى يَنْصَرِفَ فَيُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ فِي بَيته
இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நபி (ஸல்) அவர்கள் ஜும்ஆ தொழுகைக்குப் பிறகு புறப்பட்டுச் செல்லும் வரை தொழ மாட்டார்கள். பிறகு அவர்கள் தமது வீட்டில் இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுவார்கள்."

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَن عبد الله بن شَقِيق قَالَ: سَأَلْتُ عَائِشَةَ عَنْ صَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ تَطَوُّعِهِ فَقَالَتْ: كَانَ يُصَلِّي فِي بَيْتِي قَبْلَ الظُّهْرِ أَرْبَعًا ثُمَّ يَخْرُجُ فَيُصَلِّي بِالنَّاسِ ثُمَّ يَدْخُلُ فَيُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ وَكَانَ يُصَلِّي بِالنَّاسِ الْمَغْرِبَ ثُمَّ يَدْخُلُ فَيصَلي رَكْعَتَيْنِ وَيُصلي بِالنَّاسِ الْعِشَاءَ وَيَدْخُلُ بَيْتِي فَيُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ وَكَانَ يُصَلِّي مِنَ اللَّيْلِ تِسْعَ رَكَعَاتٍ فِيهِنَّ الْوَتْرُ وَكَانَ يُصَلِّي لَيْلًا طَوِيلًا قَائِمًا وَلَيْلًا طَوِيلًا قَاعِدا وَكَانَ إِذَا قَرَأَ وَهُوَ قَائِمٌ رَكَعَ وَسَجَدَ وَهُوَ قَائِم وَإِذا قَرَأَ قَاعِدًا رَكَعَ وَسَجَدَ وَهُوَ قَاعِدٌ وَكَانَ إِذَا طَلَعَ الْفَجْرُ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ. رَوَاهُ مُسْلِمٌ. وَزَادَ أَبُو دَاوُدَ: ثُمَّ يَخْرُجُ فَيُصَلِّي بِالنَّاسِ صَلَاة الْفجْر
அப்துல்லாஹ் இப்னு ஷகீக் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “நான் ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடம் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் உபரியான தொழுகைகளைப் பற்றிக் கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: ‘ளுஹர் தொழுகைக்கு முன்பு அவர்கள் (ஸல்) என் வீட்டில் நான்கு ரக்அத்கள் தொழுவார்கள். பிறகு வெளியே சென்று மக்களுக்குத் தொழுகை நடத்துவார்கள். பிறகு உள்ளே வந்து இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுவார்கள். அவர்கள் (ஸல்) மக்களுக்கு மஃரிப் தொழுகையை நடத்திவிட்டு, பிறகு உள்ளே வந்து இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுவார்கள். பிறகு அவர்கள் (ஸல்) மக்களுக்கு இஷா தொழுகையை நடத்திவிட்டு, என் வீட்டிற்குள் நுழைந்து இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுவார்கள். இரவில் அவர்கள் (ஸல்) வித்ர் உட்பட ஒன்பது ரக்அத்கள் தொழுவார்கள். இரவில் அவர்கள் (ஸல்) நீண்ட நேரம் நின்றும், நீண்ட நேரம் அமர்ந்தும் தொழுவார்கள்; நின்ற நிலையில் ஓதும்போது நின்ற நிலையிலிருந்தே ருகூவும் ஸஜ்தாவும் செய்வார்கள்; அமர்ந்த நிலையில் ஓதும்போது அமர்ந்த நிலையிலிருந்தே ருகூவும் ஸஜ்தாவும் செய்வார்கள்; ஃபஜ்ர் (நேரம்) உதயமாகிவிட்டால் இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுவார்கள்.’”

இதை முஸ்லிம் அறிவித்துள்ளார். மேலும் அபூ தாவூத், “பிறகு அவர்கள் (ஸல்) வெளியே சென்று மக்களுக்கு ஃபஜ்ர் தொழுகையை நடத்துவார்கள்” என்று கூடுதலாகச் சேர்த்துள்ளார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ: لَمْ يَكُنِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى شَيْءٍ مِنَ النَّوَافِلِ أَشَدَّ تَعَاهُدًا مِنْهُ على رَكْعَتي الْفجْر
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள், மற்ற உபரியான தொழுகைகள் எதனையும் விட, ஃபஜ்ருடைய இரண்டு (ஸுன்னத்) ரக்அத்களைத் தொழுவதில் அதிக அக்கறை கொண்டவர்களாக இருந்தார்கள். (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்.)
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْهَا قَالَتْ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «رَكْعَتَا الْفَجْرِ خَيْرٌ مِنَ الدُّنْيَا وَمَا فِيهَا» . رَوَاهُ مُسلم
“ஃபஜ்ருடைய இரண்டு ரக்அத்கள் இந்த உலகத்தையும் அதிலுள்ளவற்றையும் விடச் சிறந்தவை” என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.

முஸ்லிம் இதை அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم: «صلوا قبل صَلَاة الْمغرب رَكْعَتَيْنِ صَلُّوا قَبْلَ صَلَاةِ الْمَغْرِبِ رَكْعَتَيْنِ» . قَالَ فِي الثَّالِثَةِ: «لِمَنْ شَاءَ» . كَرَاهِيَةَ أَنْ يَتَّخِذَهَا النَّاسُ سنة
அப்துல்லாஹ் இப்னு முகஃபல் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள், "மஃரிப் தொழுகைக்கு முன் இரண்டு ரக்அத்துகள் தொழுங்கள்; மஃரிப் தொழுகைக்கு முன் இரண்டு ரக்அத்துகள் தொழுங்கள்" என்று கூறினார்கள். மூன்றாவது முறை (கூறும்போது), "விரும்பியவர்கள் (தொழுங்கள்)" என்று கூறினார்கள். மக்கள் அதை ஒரு ஸுன்னாவாகக் கருதுவதை அவர்கள் விரும்பவில்லை.

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ كَانَ مِنْكُمْ مُصَلِّيًا بَعْدَ الْجُمُعَةِ فَلْيُصَلِّ أَرْبَعًا» . رَوَاهُ مُسْلِمٌ وَفِي أُخْرَى لَهُ قَالَ: «إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمُ الْجُمُعَةَ فَلْيُصَلِّ بَعْدَهَا أَرْبعا»
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அறிவித்தார்கள், “உங்களில் ஒருவர் ஜும்ஆ தொழுகைக்குப் பிறகு தொழுதால், அவர் நான்கு ரக்அத்கள் தொழட்டும்.” இதனை முஸ்லிம் அவர்கள் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.

முஸ்லிம் அவர்களின் மற்றொரு அறிவிப்பில், அவர்கள் (ஸல்) கூறினார்கள், “உங்களில் ஒருவர் ஜும்ஆ தொழுகையைத் தொழுதால், அதற்குப் பிறகு அவர் நான்கு ரக்அத்கள் தொழட்டும்.”
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
باب السنن وفضائلها - الفصل الثاني
தொழுகைகளின் சுன்னத்துகள் மற்றும் அவற்றின் சிறப்புகள் - பிரிவு 2
عَنْ أُمِّ حَبِيبَةَ قَالَتْ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «مَنْ حَافَظَ عَلَى أَرْبَعِ رَكَعَاتٍ قَبْلَ الظُّهْرِ وَأَرْبَعٍ بَعْدَهَا حَرَّمَهُ اللَّهُ عَلَى النَّارِ» . رَوَاهُ أَحْمَدُ وَالتِّرْمِذِيُّ وَأَبُو دَاوُدَ وَالنَّسَائِيُّ وَابْنُ مَاجَه
உம்மு ஹபீபா (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறக் கேட்டதாக அறிவித்தார்கள்: “லுஹர் தொழுகைக்கு முன் நான்கு ரக்அத்களையும், அதன் பின் நான்கு ரக்அத்களையும் எவரொருவர் பேணித் தொழுது வருகிறாரோ, அவர் மீது நரகத்தை அல்லாஹ் ஹராமாக்கிவிடுவான்.” இதனை அஹ்மத், திர்மிதீ, அபூதாவூத், நஸாயீ மற்றும் இப்னு மாஜா ஆகியோர் அறிவிக்கிறார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي أَيُّوبَ الْأَنْصَارِيِّ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَرْبَعٌ قَبْلَ الظُّهْرِ لَيْسَ فِيهِنَّ تَسْلِيمٌ تُفَتَّحُ لَهُنَّ أَبْوَابُ السَّمَاء» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد وَابْن مَاجَه
அபூ அய்யூப் அல்-அன்சாரி (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “ளுஹர் தொழுகைக்கு முன், இடையில் தஸ்லீம் கொடுக்கப்படாத நான்கு ரக்அத்களுக்காக வானத்தின் வாயில்கள் திறக்கப்படுகின்றன” என்று கூறினார்கள் என அறிவித்தார்கள். இதை அபூ தாவூத் அவர்களும், இப்னு மாஜா அவர்களும் அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ السَّائِبِ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم يُصَلِّي أَرْبَعًا بَعْدَ أَنْ تَزُولَ الشَّمْسُ قَبْلَ الظُّهْرِ وَقَالَ: «إِنَّهَا سَاعَةٌ تُفْتَحُ فِيهَا أَبْوَابُ السَّمَاءِ فَأُحِبُّ أَنْ يَصْعَدَ لِي فِيهَا عَمَلٌ صَالِحٌ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
அப்துல்லாஹ் இப்னு அஸ்-ஸாயிப் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், சூரியன் உச்சியிலிருந்து சாய்ந்த பிறகு, லுஹர் தொழுகைக்கு முன்னர் நான்கு ரக்அத்கள் தொழுவார்கள். அப்போது அவர்கள், “இது வானத்தின் வாசல்கள் திறக்கப்படும் ஒரு நேரமாகும், மேலும் அந்த நேரத்தில் என்னுடைய ஒரு நற்செயல் (அல்லாஹ்விடம்) உயர்வதை நான் விரும்புகிறேன்” என்று கூறுவார்கள். இதை திர்மிதி அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «رَحِمَ اللَّهُ امْرَءًا صَلَّى قَبْلَ الْعَصْرِ أَرْبَعًا» . رَوَاهُ أَحْمَدُ وَالتِّرْمِذِيُّ
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அஸ்ர் தொழுகைக்கு முன் நான்கு (ரக்அத்கள்) தொழும் மனிதருக்கு அல்லாஹ் கருணை காட்டுவானாக!"
இதை அஹ்மத் மற்றும் திர்மிதி ஆகியோர் பதிவு செய்துள்ளனர்.

ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حسن (الألباني)
وَعَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي قَبْلَ الْعَصْرِ أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ يَفْصِلُ بَيْنَهُنَّ بِالتَّسْلِيمِ عَلَى الْمَلَائِكَةِ الْمُقَرَّبِينَ وَمَنْ تَبِعَهُمْ مِنَ الْمُسْلِمِينَ وَالْمُؤمنِينَ ". رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
அலி (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அஸர் தொழுகைக்கு முன்னர், அல்லாஹ்விற்கு நெருக்கமான வானவர்களுக்கும், அவர்களைப் பின்தொடரும் முஸ்லிம்களுக்கும், முஃமின்களுக்கும் சலாம் கூறிப் பிரித்து, நான்கு ரக்அத்கள் தொழுவார்கள் என்று கூறினார்கள். திர்மிதீ இதை அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حَسَنٌ (الألباني)
وَعَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي قبل الْعَصْر رَكْعَتَيْنِ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
அலீ (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அஸர் தொழுகைக்கு முன் இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுவார்கள்."
இதை அபூ தாவூத் அறிவித்துள்ளார்.

ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حَسَنٌ (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ صَلَّى بَعْدَ الْمَغْرِبِ سِتَّ رَكَعَاتٍ لَمْ يَتَكَلَّمْ فِيمَا بَيْنَهُنَّ بِسُوءٍ عُدِلْنَ لَهُ بِعِبَادَةِ ثِنْتَيْ عَشْرَةَ سَنَةً» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ حَدِيثِ عمر بن أَبِي خَثْعَمٍ وَسَمِعْتُ مُحَمَّدَ بْنَ إِسْمَاعِيلَ يَقُولُ: هُوَ مُنكر الحَدِيث وَضَعفه جدا
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அறிவித்தார்கள்: “யாரேனும் மஃரிப் தொழுகைக்குப் பிறகு, அவற்றுக்கு இடையில் எந்தத் தீயப் பேச்சும் பேசாமல் ஆறு ரக்அத்கள் தொழுதால், அது அவருக்குப் பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் வணக்கம் செய்ததற்குச் சமமாக கருதப்படும்.”

திர்மிதீ அவர்கள் இதை அறிவித்துவிட்டு, கூறினார்கள்: “இது ஒரு ஃகரீப் ஹதீஸ் ஆகும். இதை நாம் உமர் இப்னு அபூ கஸ்அம் என்பவரின் ஹதீஸிலிருந்து மட்டுமே அறிவோம். மேலும், முஹம்மத் இப்னு இஸ்மாயீல் (புகாரி) அவர்கள், ‘இவர் (உமர்) ஹதீஸ் துறையில் மறுக்கப்பட வேண்டியவர்’ என்று கூறக் கேட்டேன். அவர் (புகாரி), இவரை மிகவும் பலவீனமானவர் என்றும் குறிப்பிட்டார்.”

ஹதீஸ் தரம் : ஆய்வு செய்யப்படவில்லை (அல்பானி)
لم تتمّ دراسته (الألباني)
وَعَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ صَلَّى بَعْدَ الْمَغْرِبِ عِشْرِينَ رَكْعَةً بَنَى اللَّهُ لَهُ بَيْتًا فِي الْجَنَّةِ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "யாரேனும் மஃரிப் தொழுகைக்குப் பிறகு இருபது ரக்அத்கள் தொழுதால், அல்லாஹ் அவருக்காக சொர்க்கத்தில் ஒரு வீட்டைக் கட்டுவான்" என்று கூறியதாக அறிவித்தார்கள். இதை திர்மிதி அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இட்டுக்கட்டப்பட்டது (அல்பானி)
مَوْضُوع (الألباني)
وَعَنْهَا قَالَتْ: مَا صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْعِشَاءَ قَطُّ فَدَخَلَ عَلَيَّ إِلَّا صلى أَربع رَكْعَات أَو سِتّ رَكْعَات. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இஷா தொழுகையைத் தொழுதுவிட்டு என்னிடம் வரும்போதெல்லாம், நான்கு அல்லது ஆறு ரக்அத்கள் தொழாமல் இருந்ததில்லை." இதை அபூ தாவூத் அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم: «إدبار النُّجُوم الركعتان قبل الْفجْر وأدبار السُّجُود الركعتان بعد الْمغرب» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "'இத்(b)பாரந் நுஜூம்' (நட்சத்திரங்கள் மறையும் நேரம்) என்பது ஃபஜ்ருக்கு முந்தைய இரண்டு ரக்அத்களாகும். 'அத் பாரஸ் ஸுஜூத்' (ஸஜ்தாவிற்குப் பின்) என்பது மஃரிபுக்குப் பிந்தைய இரண்டு ரக்அத்களாகும்." இதை திர்மிதி அவர்கள் அறிவித்துள்ளார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
باب السنن وفضائلها - الفصل الثالث
தொழுகைகளின் சுன்னத்துகள் மற்றும் அவற்றின் சிறப்புகள் - பிரிவு 3
عَنْ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم يَقُول: " أَرْبَعُ رَكَعَاتٍ قَبْلَ الظُّهْرِ بَعْدَ الزَّوَالِ تُحْسَبُ بِمِثْلِهِنَّ فِي صَلَاةِ السَّحَرِ. وَمَا مِنْ شَيْءٍ إِلَّا وَهُوَ يُسَبِّحُ اللَّهَ تِلْكَ السَّاعَةَ ثُمَّ قَرَأَ: (يَتَفَيَّأُ ظِلَالُهُ عَنِ الْيَمِينِ وَالشَّمَائِلِ سُجَّدًا لَهُ وهم داخرون) رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ وَالْبَيْهَقِيّ فِي شعب الْإِيمَان
உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறக்கேட்டேன்:

“சூரியன் உச்சியிலிருந்து சாய்ந்த பிறகு, லுஹர் தொழுகைக்கு முன் (தொழப்படும்) நான்கு ரக்அத்கள், ஸஹர் நேரத் தொழுகைக்குச் சமமானதாகக் கணக்கிடப்படுகின்றன. அந்த நேரத்தில் அல்லாஹ்வைத் துதிக்காத எந்தப் பொருளும் இல்லை.”

பிறகு அவர்கள் (பின்வரும் இறைவசனத்தை) ஓதிக் காட்டினார்கள்:

“(யதஃபய்யஉ ளிலாலுஹு அனில் யமீனி வஷ்ஷமாயிலி ஸுஜ்ஜதன் லஹு வஹும் தாகிரூன்)”

“அவற்றின் நிழல்கள் வலப்புறமிருந்தும் இடப்புறமிருந்தும் சாய்ந்து, பணிவுடன் அல்லாஹ்விற்கு சிரம் பணிகின்றன.”

(நூல்: திர்மிதி, ஷுஅபுல் ஈமான் - பைஹகீ)

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ: مَا تَرَكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْعَصْرِ عِنْدِي قطّ وَفِي رِوَايَةٍ لِلْبُخَارِيِّ قَالَتْ: وَالَّذِي ذَهَبَ بِهِ مَا تَركهمَا حَتَّى لَقِي الله
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அஸர் தொழுகைக்குப் பிறகு என்னிடம் இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுவதை ஒருபோதும் விட்டதில்லை.”

புகாரியின் ஓர் அறிவிப்பில் அவர்கள், “எவன் அவரை (தம்மிடம்) எடுத்துச் சென்றானோ அவன் மீது சத்தியமாக! அவர் (ஸல்) அல்லாஹ்வைச் சந்திக்கும் வரை அவற்றை விட்டதில்லை” என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنِ الْمُخْتَارِ بْنِ فُلْفُلٍ قَالَ: سَأَلْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ عَنِ التَّطَوُّعِ بَعْدَ الْعَصْرِ فَقَالَ: كَانَ عُمَرُ يَضْرِبُ الْأَيْدِيَ عَلَى صَلَاةٍ بَعْدَ الْعَصْرِ وَكُنَّا نُصْلِي عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَكْعَتَيْنِ بَعْدَ غُرُوبِ الشَّمْس قبل صَلَاةِ الْمَغْرِبِ فَقُلْتُ لَهُ: أَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّيهِمَا؟ قَالَ: كَانَ يَرَانَا نُصَلِّيهِمَا فَلَمْ يَأْمُرْنَا وَلَمْ يَنْهَنَا. رَوَاهُ مُسلم
அல்-முக்தார் இப்னு ஃபுல்ஃபுல் கூறினார்கள்:
நான் அனஸ் இப்னு மாலிக் (ரழி) அவர்களிடம் அஸர் தொழுகைக்குப் பிறகுள்ள உபரியான தொழுகைகளைப் பற்றிக் கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: “உமர் (ரழி) அவர்கள் அஸர் தொழுகைக்குப் பிறகு (தொழுதால்) கைகளை அடிப்பார்கள். ஆனால் நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில், சூரியன் மறைந்த பிறகு மஃரிப் தொழுகைக்கு முன்பு இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுது வந்தோம்.”
நான் அவரிடம், “அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவ்விரண்டையும் தொழுவார்களா?” என்று கேட்டேன்.
அதற்கு அவர்கள், “நாங்கள் அவ்விரண்டையும் தொழுவதை அவர்கள் காண்பார்கள். ஆனால் எங்களுக்குக் கட்டளையிடவுமில்லை; எங்களைத் தடுக்கவுமில்லை” என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: كُنَّا بِالْمَدِينَةِ فَإِذَا أَذَّنَ الْمُؤَذِّنُ لِصَلَاةِ الْمَغْرِبِ ابْتَدَرُوا السَّوَارِيَ فَرَكَعُوا رَكْعَتَيْنِ حَتَّى إِنَّ الرَّجُلَ الْغَرِيبَ لَيَدْخُلُ الْمَسْجِدَ فَيَحْسَبُ أَنَّ الصَّلَاةَ قَدْ صُلِّيَتْ مِنْ كَثْرَةِ مَنْ يُصَلِّيهمَا. رَوَاهُ مُسلم
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், “நாங்கள் மதீனாவில் இருந்தபோது, முஅத்தின் மஃரிப் தொழுகைக்கான அதானை கூறியவுடன், மக்கள் பள்ளிவாசலின் தூண்களை நோக்கி விரைந்து சென்று இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுவார்கள். அதன் விளைவாக, பள்ளிவாசலுக்குள் வரும் ஓர் அந்நியர், அத்தொழுகையைத் தொழுபவர்களின் எண்ணிக்கையின் காரணமாக கடமையான தொழுகை தொழுது முடிக்கப்பட்டுவிட்டது என்று நினைப்பார்.” இதை முஸ்லிம் அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَن مرْثَد بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ: أَتَيْتُ عُقْبَةَ الْجُهَنِيَّ فَقُلْتُ: أَلَا أُعَجِّبُكَ مِنْ أَبِي تَمِيمٍ يَرْكَعُ رَكْعَتَيْنِ قَبْلَ صَلَاةِ الْمَغْرِبِ؟ فَقَالَ عُقْبَةُ: إِنَّا كُنَّا نَفْعَلُهُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ. قُلْتُ: فَمَا يَمْنَعُكَ الْآنَ؟ قَالَ: الشّغل. رَوَاهُ البُخَارِيّ
மர்ஸத் இப்னு அப்தல்லாஹ் அவர்கள் கூறினார்கள்:

நான் உக்பா அல்-ஜுஹனீ (ரழி) அவர்களிடம் சென்று, “அபூ தமீம் அவர்களைப் பற்றி உங்களுக்கு ஆச்சரியமூட்டும் ஒரு விஷயத்தைச் சொல்லப் போகிறேன். அவர் மஃரிப் தொழுகைக்கு முன் இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுகிறார்” என்று கூறினேன். அதற்கு உக்பா (ரழி) அவர்கள், “நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் அவ்வாறு செய்து வந்தோம்” என்று பதிலளித்தார்கள். நான், “இப்போது உங்களைத் தடுப்பது எது?” என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், “வேலை” என்று பதிலளித்தார்கள். இதை புகாரி அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَن كَعْب بن عجْرَة قَالَ: إِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَى مَسْجِدَ بَنِي عَبْدِ الْأَشْهَلِ فَصَلَّى فِيهِ الْمَغْرِبَ فَلَمَّا قَضَوْا صَلَاتَهُمْ رَآهُمْ يُسَبِّحُونَ بَعْدَهَا فَقَالَ: «هَذِهِ صَلَاةُ الْبُيُوتِ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَفِي رِوَايَةِ التِّرْمِذِيِّ وَالنَّسَائِيِّ قَامَ نَاسٌ يَتَنَفَّلُونَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «عَلَيْكُمْ بِهَذِهِ الصَّلَاة فِي الْبيُوت»
கஅப் இப்னு உஜ்ரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் பனூ அப்தில் அஷ்ஹல் பள்ளிவாசலுக்கு வந்து, அங்கே மஃரிப் தொழுகையைத் தொழுதார்கள். மக்கள் தங்கள் தொழுகையை முடித்ததும், அதனையடுத்து அவர்கள் (சுன்னத்) தொழுது கொண்டிருப்பதை நபி (ஸல்) அவர்கள் கண்டு, “இது வீடுகளுக்குரிய தொழுகையாகும்” என்று கூறினார்கள். (அபூதாவூத்)

திர்மிதீ மற்றும் நஸாயீயின் அறிவிப்பில், “மக்கள் எழுந்து நின்று உபரியான (நஃபில்) தொழுகைகளைத் தொழுதனர்” என்றும், அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், “இந்தத் தொழுகையை வீடுகளில் தொழுவதை நீங்கள் கடைப்பிடியுங்கள்” என்று கூறியதாகவும் வந்துள்ளது.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُطِيلُ الْقِرَاءَةَ فِي الرَّكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْمَغْرِبِ حَتَّى يَتَفَرَّقَ أَهْلُ الْمَسْجِدِ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மஃரிப் தொழுகைக்குப் பின்னுள்ள இரண்டு ரக்அத்களில், பள்ளிவாசலில் உள்ள மக்கள் கலைந்து செல்லும் வரை குர்ஆன் ஓதுவதை நீட்டினார்கள். இதை அபூதாவூத் அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ مَكْحُولٍ يَبْلُغُ بِهِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «مَنْ صَلَّى بَعْدَ الْمَغْرِبِ قَبْلَ أَنْ يَتَكَلَّمَ رَكْعَتَيْنِ وَفِي رِوَايَةٍ أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ رُفِعَتْ صَلَاتُهُ فِي عِلِّيِّينَ» . مُرْسلا
وَعَن حُذَيْفَة نَحْوَهُ وَزَادَ فَكَانَ يَقُولُ: «عَجِّلُوا الرَّكْعَتَيْنِ بَعْدَ الْمَغْرِبِ فَإِنَّهُمَا تُرْفَعَانِ مَعَ الْمَكْتُوبَةِ» رَوَاهُمَا رَزِينٌ وَرَوَى الْبَيْهَقِيُّ الزِّيَادَةَ عَنْهُ نَحْوَهَا فِي شُعَبِ الْإِيمَان
மக்ஹூல் அவர்கள் இதை பின்னோக்கி அறிவிக்கும்போது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “மஃரிப் தொழுகைக்குப் பிறகு (யாருடனும்) பேசுவதற்கு முன்பு எவரேனும் இரண்டு ரக்அத்கள் (மற்றொரு அறிவிப்பின்படி நான்கு ரக்அத்கள்) தொழுதால், அவருடைய தொழுகை ‘இல்லிய்யூன்’ வரை உயர்த்தப்படும்.” இது முர்ஸல் வடிவத்தில் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. ஹுதைஃபா (ரழி) அவர்கள் இதே போன்ற ஒன்றை அறிவித்துள்ளார்கள்; மேலும், “மஃரிப் தொழுகைக்குப் பின்னரான இரண்டு ரக்அத்களை விரைந்து தொழுங்கள்; ஏனெனில், அவை கடமையான தொழுகையுடன் சேர்த்து உயர்த்தப்படும்” என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறுபவர்களாக இருந்தார்கள் என்றும் கூடுதலாக அறிவித்துள்ளார்கள். ரஸீன் அவர்கள் அவ்விரண்டையும் அறிவித்துள்ளார்கள், மேலும் பைஹகீ அவர்கள் அந்தக் கூடுதல் தகவலின் அதே கருத்திலான ஒன்றை ஷுஅபுல் ஈமான் என்ற நூலில் அறிவித்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்-அல்பானி)
ضَعِيف, ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ قَالَ: إِنَّ نَافِعَ بْنَ جُبَيْرٍ أَرْسَلَهُ إِلَى السَّائِبِ يَسْأَلُهُ عَنْ شَيْءٍ رَآهُ مِنْهُ مُعَاوِيَةُ فِي الصَّلَاةِ فَقَالَ: نَعَمْ صَلَّيْتُ مَعَهُ الْجُمُعَةَ فِي الْمَقْصُورَةِ فَلَمَّا سَلَّمَ الْإِمَامُ قُمْتُ فِي مَقَامِي فَصَلَّيْتُ فَلَمَّا دَخَلَ أَرْسَلَ إِلَيَّ فَقَالَ: لَا تَعُدْ لِمَا فَعَلْتَ إِذَا صَلَّيْتَ الْجُمُعَةَ فَلَا تَصِلْهَا بِصَلَاةٍ حَتَّى تكلم أوتخرج فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَنَا بِذَلِكَ أَنْ لَا نُوصِلَ بِصَلَاةٍ حَتَّى نتكلم أَو نخرج. رَوَاهُ مُسلم
அம்ர் இப்னு அதா அவர்கள் கூறினார்கள்: நாஃபிஉ இப்னு ஜுபைர் அவர்கள், முஆவியா (ரழி) அவர்கள் தொழுகையில் தம்மிடம் கண்ட ஒரு விஷயத்தைப் பற்றி கேட்பதற்காக அஸ்ஸாயிப் (ரழி) அவர்களிடம் தன்னை அனுப்பினார்கள். அவர் கூறினார்கள்: “ஆம், நான் அவருடன் மக்ஸூராவில் (தனி அறையில்) ஜும்ஆ தொழுகையைத் தொழுதேன். இமாம் ஸலாம் கொடுத்தபோது, நான் தொழுத இடத்திலேயே எழுந்து நின்று (ஸுன்னத்) தொழுதேன். அவர் உள்ளே சென்றபோது, என்னிடம் ஆள் அனுப்பி, ‘நீர் செய்ததைப் போன்று மீண்டும் செய்யாதீர். நீர் ஜும்ஆ தொழுகையைத் தொழுதால், (பிறருடன்) பேசும் வரை அல்லது (அவ்விடத்தை விட்டு) வெளியேறும் வரை அதனுடன் மற்றொரு தொழுகையை இணைக்கக் கூடாது. ஏனெனில், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், '(பிறருடன்) பேசும் வரை அல்லது (அவ்விடத்தை விட்டு) வெளியேறும் வரை ஒரு தொழுகையுடன் மற்றொரு தொழுகையை இணைக்கக் கூடாது' என்று எங்களுக்குக் கட்டளையிட்டார்கள்.”

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ عَطَاءٍ قَالَ: كَانَ ابْنُ عُمَرَ إِذَا صَلَّى الْجُمُعَةَ بِمَكَّةَ تَقَدَّمَ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ يَتَقَدَّمُ فَيُصَلِّي أَرْبَعًا وَإِذَا كَانَ بِالْمَدِينَةِ صَلَّى الْجُمُعَةَ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى بَيْتِهِ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ وَلَمْ يُصَلِّ فِي الْمَسْجِدِ فَقِيلَ لَهُ. فَقَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَفْعَله) رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَفِي رِوَايَةِ التِّرْمِذِيِّ قَالَ: (رَأَيْتُ ابْنَ عُمَرَ صَلَّى بَعْدَ الْجُمُعَةِ رَكْعَتَيْنِ ثمَّ صلى بعد ذَلِك أَرْبعا)
அதா அவர்கள் கூறியதாவது: இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் மக்காவில் ஜும்ஆ தொழுகையைத் தொழுதபோது, முன்னோக்கிச் சென்று இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுவார்கள், பின்னர் முன்னோக்கிச் சென்று நான்கு (ரக்அத்கள்) தொழுவார்கள். ஆனால், அவர்கள் மதீனாவில் இருந்தபோது, ஜும்ஆ தொழுகையைத் தொழுதுவிட்டு, தமது இல்லத்திற்குத் திரும்பி இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுவார்கள்; அவற்றை பள்ளிவாசலில் தொழமாட்டார்கள். ஒருவர் இதுபற்றி அவர்களிடம் குறிப்பிட்டபோது, அதற்கு அவர்கள், 'அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவ்வாறுதான் செய்வார்கள்' என்று பதிலளித்தார்கள். இதனை அபூ தாவூத் அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.

திர்மிதியின் அறிவிப்பில் அவர் (அதா) கூறினார்கள், “நான் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் ஜும்ஆ தொழுகைக்குப் பிறகு இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுவதைக் கண்டேன், அதற்குப் பிறகு அவர்கள் நான்கு (ரக்அத்கள்) தொழுதார்கள்.”
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
باب صلاة الليل - الفصل الأول
இரவு நேர தொழுகை - பிரிவு 1
عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي فِيمَا بَين أَن يفرغ من صَلَاة الْعشَاء إِلَى الْفَجْرِ إِحْدَى عَشْرَةَ رَكْعَةً يُسَلِّمُ مِنْ كُلِّ رَكْعَتَيْنِ وَيُوتِرُ بِوَاحِدَةٍ فَيَسْجُدُ السَّجْدَةَ مِنْ ذَلِكَ قَدْرَ مَا يَقْرَأُ أَحَدُكُمْ خَمْسِينَ آيَةً قَبْلَ أَنْ يَرْفَعَ رَأْسَهُ فَإِذَا سَكَتَ الْمُؤَذِّنُ مِنْ صَلَاةِ الْفَجْرِ وَتَبَيَّنَ لَهُ الْفَجْرُ قَامَ فَرَكَعَ رَكْعَتَيْنِ خَفِيفَتَيْنِ ثُمَّ اضْطَجَعَ عَلَى شِقِّهِ الْأَيْمَنِ حَتَّى يَأْتِيهِ الْمُؤَذّن للإقامة فَيخرج
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் இஷா தொழுகையை முடித்ததற்கும் ஃபஜ்ர் தொழுகைக்கும் இடைப்பட்ட நேரத்தில் பதினொரு ரக்அத்கள் தொழுவார்கள்; ஒவ்வொரு இரண்டு ரக்அத்களின் முடிவிலும் ஸலாம் கூறி, ஒரு ரக்அத் மூலம் வித்ர் தொழுவார்கள். மேலும், அந்தத் தொழுகையில், தலையை உயர்த்துவதற்கு முன்பு, உங்களில் ஒருவர் ஐம்பது வசனங்களை ஓதுவதற்கு எடுக்கும் நேரம் அளவுக்கு நீண்ட ஸஜ்தாவை செய்வார்கள்.

முஅத்தின் ஃபஜ்ர் தொழுகைக்காக அதான் கூறி முடித்து, வைகறை நன்கு புலப்பட்டதை நபி (ஸல்) அவர்கள் கண்டதும், அவர்கள் எழுந்து நின்று இரண்டு சுருக்கமான ரக்அத்கள் தொழுவார்கள். பிறகு, முஅத்தின் இகாமத்திற்காக அவர்களிடம் வரும் வரை தமது வலது பக்கத்தில் படுத்துக்கொள்வார்கள். அதன்பிறகு அவர்கள் (தொழுகைக்காக) வெளியே செல்வார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْهَا قَالَتْ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا صَلَّى رَكْعَتَيِ الْفَجْرِ فَإِنْ كُنْتُ مستيقظة حَدثنِي وَإِلَّا اضْطجع. رَوَاهُ مُسلم
அவர்கள் கூறினார்கள், “நபி (ஸல்) அவர்கள் ஃபஜ்ர் தொழுகையின் இரண்டு ரக்அத்களைத் தொழுதபோது, நான் விழித்திருந்தால் என்னிடம் பேசுவார்கள், இல்லையெனில் அவர்கள் படுத்துக்கொள்வார்கள்.” முஸ்லிம் இதை அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْهَا قَالَتْ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا صَلَّى رَكْعَتَيِ الْفَجْرِ اضْطَجَعَ عَلَى شقَّه الْأَيْمن "
நபி (ஸல்) அவர்கள் ஃபஜ்ருடைய இரண்டு ரக்அத்களை தொழுத பின்னர், தங்களுடைய வலதுப் பக்கத்தில் படுத்துக் கொள்வார்கள் என்று அவர்கள் கூறினார்கள். (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்.)
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْهَا قَالَتْ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي مِنَ اللَّيْلِ ثَلَاثَ عَشْرَةَ رَكْعَةً مِنْهَا الْوتر وركعتا الْفجْر. رَوَاهُ مُسلم
அவர்கள் (ரழி) கூறினார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள், வித்ரையும் ஃபஜ்ருடைய இரண்டு ரக்அத்களையும் சேர்த்து இரவில் பதிமூன்று ரக்அத்கள் தொழுவார்கள்.

முஸ்லிம் அவர்கள் இதை அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ مَسْرُوقٍ قَالَ: سَأَلْتُ عَائِشَةَ عَنْ صَلَاةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِاللَّيْلِ. فَقَالَت: سبع وتسع وَإِحْدَى عشر رَكْعَة سوى رَكْعَتي الْفجْر. رَوَاهُ البُخَارِيّ
மஸ்ரூக் அவர்கள் கூறினார்கள்: “நான் ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடம் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் இரவுத் தொழுகை பற்றிக் கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், ‘ஃபஜ்ருடைய இரண்டு ரக்அத்கள் தவிர, ஏழு, ஒன்பது மற்றும் பதினொன்று ரக்அத்கள்’ என்று கூறினார்கள்.”

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قَامَ مِنَ اللَّيْلِ لِيُصَلِّيَ افْتتح صلَاته بِرَكْعَتَيْنِ خفيفتين. رَوَاهُ مُسلم
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் இரவில் தொழுவதற்காக நின்றால், தமது தொழுகையை இரண்டு சுருக்கமான ரக்அத்கள் கொண்டு தொடங்குவார்கள்.

இதை முஸ்லிம் அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " إِذَا قَامَ أَحَدُكُمْ مِنَ اللَّيْلِ فَلْيَفْتَحِ الصَّلَاة بِرَكْعَتَيْنِ خفيفتين. رَوَاهُ مُسلم
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “உங்களில் ஒருவர் இரவில் எழும்போது, அவர் இரண்டு சுருக்கமான ரக்அத்களுடன் தொழுகையைத் தொடங்க வேண்டும்” எனக் கூறியதாக அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள். முஸ்லிம் அவர்கள் இதை அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَن ابْن عَبَّاس قَالَ: بِتُّ عِنْدَ خَالَتِي مَيْمُونَةَ لَيْلَةً وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عِنْدَهَا فَتَحَدَّثَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَعَ أَهْلِهِ سَاعَةً ثُمَّ رَقَدَ فَلَمَّا كَانَ ثُلُثُ اللَّيْلِ الْآخِرُ أَوْ بَعْضُهُ قَعَدَ فَنَظَرَ إِلَى السَّمَاءِ فَقَرَأَ: (إِنَّ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاخْتِلَافِ اللَّيْل وَالنَّهَار لآيَات لأولي الْأَلْبَاب حَتَّى خَتَمَ السُّورَةَ ثُمَّ قَامَ إِلَى الْقِرْبَةِ فَأَطْلَقَ شِنَاقَهَا ثُمَّ صَبَّ فِي الْجَفْنَةِ ثُمَّ تَوَضَّأَ وُضُوءًا حَسَنًا بَيْنَ الْوُضُوءَيْنِ لَمْ يُكْثِرْ وَقَدْ أَبْلَغَ فَقَامَ فَصَلَّى فَقُمْتُ وَتَوَضَّأْتُ فَقُمْتُ عَنْ يَسَارِهِ فَأَخَذَ بِأُذُنِي فَأَدَارَنِي عَنْ يَمِينِهِ فَتَتَامَّتْ صَلَاتُهُ ثَلَاثَ عَشْرَةَ رَكْعَةً ثُمَّ اضْطَجَعَ فَنَامَ حَتَّى نَفَخَ وَكَانَ إِذَا نَامَ نَفَخَ فَآذَنَهُ بِلَالٌ بِالصَّلَاةِ فَصَلَّى وَلَمْ يَتَوَضَّأْ وَكَانَ فِي دُعَائِهِ: «اللَّهُمَّ اجْعَلْ فِي قَلْبِي نُورًا وَفِي بَصَرِي نُورًا وَفِي سَمْعِي نُورًا وَعَنْ يَمِينِي نُورًا وَعَنْ يَسَارِي نُورًا وَفَوْقِي نُورًا وتحتي نورا وأمامي نورا وَخَلْفِي نُورًا وَاجْعَلْ لِي نُورًا» وَزَادَ بَعْضُهُمْ: «وَفِي لِسَانِي نُورًا» وَذُكِرَ: وَعَصَبِي وَلَحْمِي وَدَمِي وَشِعَرِي وبشري) وَفِي رِوَايَةٍ لَهُمَا: «وَاجْعَلْ فِي نَفْسِي نُورًا وَأَعْظِمْ لِي نُورًا» وَفِي أُخْرَى لِمُسْلِمٍ: «اللَّهُمَّ أَعْطِنِي نورا»
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நான் என் சிற்றன்னை மைமூனா (ரழி) அவர்களிடம் ஓர் இரவு தங்கினேன். நபி (ஸல்) அவர்கள் அப்பொழுது அங்கு இருந்தார்கள். ரசூல் (ஸல்) அவர்கள் தம் குடும்பத்தினருடன் சிறிது நேரம் உரையாடிவிட்டுப் பின்னர் உறங்கினார்கள். இரவின் கடைசி மூன்றில் ஒரு பகுதி அல்லது அதில் ஒரு பகுதி ஆனபோது, அவர்கள் எழுந்து உட்கார்ந்து வானத்தைப் பார்த்து: **"இன்ன ஃபீ கல்கிஸ் ஸமாவாதி வல்அர்ழி வஹ்திலாஃபில் லைலி வன்னஹாரி லஆயா தில் லிஉலில் அல்பாப்..."** (என்று தொடங்கும் 3:190 வசனத்திலிருந்து) அந்த அத்தியாயத்தை முடியும் வரை ஓதினார்கள்.

பிறகு (தண்ணீர்) பையை நோக்கிச் சென்று, அதன் கயிற்றைத் தளர்த்தி, (பாத்திரத்தில் நீரை ஊற்றி) மிதமான, அதே சமயம் நிறைவான முறையில் அங்கசுத்தி (உளூ) செய்தார்கள். பிறகு நின்று தொழுதார்கள். நானும் எழுந்து அங்கசுத்தி செய்துவிட்டு அவர்களின் இடது புறத்தில் நின்றேன். அவர்கள் என் காதைப் பிடித்து, என்னைத் தமக்கு வலது புறமாகத் திருப்பிக் கொண்டார்கள். அவர்களின் தொழுகை பதிமூன்று ரக்அத்களாக அமைந்தது.

பிறகு சாய்ந்து படுத்து உறங்கினார்கள். அவர்கள் உறங்கினால் மூச்சு சப்தம் வருவது வழக்கம். பிறகு பிலால் (ரழி) அவர்கள் தொழுகைக்காக அழைப்பு விடுத்ததும், (எழுந்து சென்று) தொழுதார்கள்; (இதற்குப் புதிதாக) உளூச் செய்யவில்லை. அவர்களின் பிரார்த்தனையில் (துஆவில்):

**«அல்லாஹும்மஜ்அல் ஃபீ கல்பீ நூரன், வஃபீ பஸரீ நூரன், வஃபீ ஸம்யீ நூரன், வஅன் யமீனீ நூரன், வஅன் யஸாரீ நூரன், வஃபவ்க்கீ நூரன், வதஹ்தீ நூரன், வஅமாமீ நூரன், வகல்ஃபீ நூரன், வஜ்அல் லீ நூரன்»** (என்ற வார்த்தைகள் இடம்பெற்றிருந்தன).

சிலர் (தம் அறிவிப்பில்), **«வஃபீ லிஸானீ நூரன்»** என்பதை அதிகப்படுத்தினர். மேலும் **«வஅஸபீ, வலஹ்மீ, வதமீ, வஷஃரீ, வபஷரீ»** என்றும் குறிப்பிட்டனர்.

அவர்கள் இருவரின் (புகாரி, முஸ்லிம்) ஒரு அறிவிப்பில்: **«வஜ்அல் ஃபீ நஃப்ஸீ நூரன், வஅஃழிம் லீ நூரன்»** என்று உள்ளது.

முஸ்லிமின் மற்றோர் அறிவிப்பில்: **«அல்லாஹும்ம அஃதினீ நூரன்»** என்று வந்துள்ளது.

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْهُ: أَنَّهُ رَقَدَ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْتَيْقَظَ فَتَسَوَّكَ وَتَوَضَّأَ وَهُوَ يَقُول: (إِن فِي خلق السَّمَاوَات وَالْأَرْض. . .) حَتَّى خَتَمَ السُّورَةَ ثُمَّ قَامَ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ أَطَالَ فِيهِمَا الْقِيَامَ وَالرُّكُوعَ وَالسُّجُودَ ثُمَّ انْصَرَفَ فَنَامَ حَتَّى نَفَخَ ثُمَّ فَعَلَ ذَلِكَ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ سِتَّ رَكَعَاتٍ كُلُّ ذَلِكَ يَسْتَاكُ وَيَتَوَضَّأُ وَيَقْرَأُ هَؤُلَاءِ الْآيَاتِ ثُمَّ أَوْتَرَ بِثَلَاثٍ. رَوَاهُ مُسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அவர் (இப்னு அப்பாஸ்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடத்தில் உறங்கினார். அப்போது (நபி (ஸல்) அவர்கள்) விழித்தெழுந்து, பல் துலக்கி, உளூச் செய்தார்கள். அப்போது, **(இன்னா ஃபீ கல்கிஸ் ஸமாவாதி வல் அர்ளி...)** “வானங்கள் மற்றும் பூமியின் படைப்பில்...” என்று தொடங்கி அந்த அத்தியாயம் முடியும் வரை ஓதினார்கள். பிறகு எழுந்து நின்று இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுதார்கள்; அவற்றில் நீண்ட நேரம் நின்றும், ருகூஃ செய்தும், ஸஜ்தா செய்தும் தொழுதார்கள். பிறகு (தொழுகையை) முடித்துவிட்டு, மூச்சு சப்தம் வரும் வரை உறங்கினார்கள். பிறகு (எழுந்து) இவ்வாறு மூன்று முறை செய்தார்கள்; (ஆக மொத்தம்) ஆறு ரக்அத்கள். ஒவ்வொரு முறையும் பல் துலக்கி, உளூச் செய்து, இந்த வசனங்களை ஓதினார்கள். பிறகு மூன்று ரக்அத்கள் வித்ர் தொழுதார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَن زيد بن خَالِد الْجُهَنِيّ أَنَّهُ قَالَ: لَأَرْمُقَنَّ صَلَاةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّيْلَةَ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ خَفِيفَتَيْنِ ثُمَّ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ طَوِيلَتَيْنِ طَوِيلَتَيْنِ طَوِيلَتَيْنِ ثُمَّ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ وَهُمَا دُونَ اللَّتَيْنِ قَبْلَهُمَا ثُمَّ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ وَهُمَا دُونَ اللَّتَيْنِ قَبْلَهُمَا ثُمَّ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ وَهُمَا دُونَ اللَّتَيْنِ قَبْلَهُمَا [ثُمَّ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ وَهُمَا دُونَ اللَّتَيْنِ قَبْلَهُمَا] ثُمَّ أَوْتَرَ فَذَلِكَ ثَلَاثَ عَشْرَةَ رَكْعَةً. رَوَاهُ مُسْلِمٌ قَوْله: ثمَّ صلى رَكْعَتَيْنِ وهما دون اللَّتَيْنِ قَبْلَهُمَا أَرْبَعَ مَرَّاتٍ هَكَذَا فِي صَحِيحِ مُسْلِمٍ وأفراده من كتاب الْحميدِي وموطأ مَالك وَسنَن أبي دَاوُد وجامع الْأُصُول
ஸைத் இப்னு காலித் அல்ஜுஹனீ (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “இன்றிரவு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தொழுகையை நான் நிச்சயமாகக் கண்காணிப்பேன்.” (நபி (ஸல்) அவர்கள்) இரண்டு இலேசான ரக்அத்களைத் தொழுதார்கள். பிறகு மிக மிக நீண்ட இரண்டு ரக்அத்களைத் தொழுதார்கள். பிறகு அதற்கு முந்தைய இரண்டை விடச் சிறிய இரண்டு ரக்அத்களைத் தொழுதார்கள். பிறகு அதற்கு முந்தைய இரண்டை விடச் சிறிய இரண்டு ரக்அத்களைத் தொழுதார்கள். பிறகு அதற்கு முந்தைய இரண்டை விடச் சிறிய இரண்டு ரக்அத்களைத் தொழுதார்கள். பிறகு அதற்கு முந்தைய இரண்டை விடச் சிறிய இரண்டு ரக்அத்களைத் தொழுதார்கள். பிறகு வித்ரு தொழுதார்கள். ஆக மொத்தம் பதின்மூன்று ரக்அத்கள் ஆயின.

இதனை முஸ்லிம் அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.

“பிறகு அதற்கு முந்தைய இரண்டை விடச் சிறிய இரண்டு ரக்அத்களைத் தொழுதார்கள்” என்ற வார்த்தைகள் நான்கு முறை குறிப்பிடப்பட்டு, முஸ்லிம் அவர்களின் ஸஹீஹ் நூலிலும், ஹுமைதீ அவர்களின் நூலில் அவருக்குரிய தனித்துவமான அறிவிப்புகளில் ஒன்றாகவும், மேலும் மாலிக் அவர்களின் முவத்தாவிலும், அபூதாவூத் அவர்களின் ஸுனன் நூலிலும், மற்றும் ஜாமிஉல் உஸூல் நூலிலும் இவ்வாறே இடம்பெற்றுள்ளது.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ: لَمَّا بَدَّنَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَثَقُلَ كَانَ أَكْثَرُ صَلَاتِهِ جَالِسًا
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் உடல் பூரித்து, பாரமாகிவிட்டபோது, பெரும்பாலும் அமர்ந்தபடியே தொழுதார்கள்.”

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ: لَقَدْ عَرَفْتُ النَّظَائِرَ الَّتِي كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْرِنُ بَيْنَهُنَّ فَذَكَرَ عِشْرِينَ سُورَةً مِنْ أَوَّلِ الْمُفَصَّلِ عَلَى تَأْلِيفِ ابْنِ مَسْعُودٍ سُورَتَيْنِ فِي رَكْعَةٍ آخِرُهُنَّ (حم الدُّخان) و (عَم يتساءلون)
அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

“நபி (ஸல்) அவர்கள் (தொழுகையில்) எவற்றை ஒன்றோடொன்று இணைத்து ஓதுவார்களோ அந்த ஒத்த அத்தியாயங்களை நான் அறிவேன்.” பிறகு 'அல்-முஃபஸ்ஸல்' பகுதியின் ஆரம்பத்திலுள்ள இருபது அத்தியாயங்களை அவர் குறிப்பிட்டார். (அவை) இப்னு மஸ்ஊத் (ரலி) அவர்களின் (குர்ஆன் தொகுப்பு) வரிசைப்படி, ஒரு ரக்அத்தில் இரண்டு அத்தியாயங்கள் (வீதம் ஓதப்படுபவை) ஆகும். அவற்றில் கடைசியானவை (ஹாமீம் அத்-துகான்) மற்றும் (அம்ம யதஸாஅலூன்) ஆகியவையாகும்.

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
باب صلاة الليل - الفصل الثاني
இரவு நேர தொழுகை - பிரிவு 2
عَنْ حُذَيْفَةَ: أَنَّهُ رَأَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي مِنَ اللَّيْلِ وَكَانَ يَقُولُ: «الله أكبر» ثَلَاثًا «ذُو الْمَلَكُوتِ وَالْجَبَرُوتِ وَالْكِبْرِيَاءِ وَالْعَظَمَةِ» ثُمَّ اسْتَفْتَحَ فَقَرَأَ الْبَقَرَةَ ثُمَّ رَكَعَ فَكَانَ رُكُوعُهُ نَحْوًا مِنْ قِيَامِهِ فَكَانَ يَقُولُ فِي رُكُوعِهِ: «سُبْحَانَ رَبِّيَ الْعَظِيمِ» ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرُّكُوعِ فَكَانَ قِيَامُهُ نَحْوًا مِنْ رُكُوعِهِ يَقُولُ: «لِرَبِّيَ الْحَمْدُ» ثُمَّ سَجَدَ فَكَانَ سُجُودُهُ نَحْوًا مِنْ قِيَامِهِ فَكَانَ يَقُولُ فِي سُجُودِهِ: «سُبْحَانَ رَبِّيَ الْأَعْلَى» ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ السُّجُودِ وَكَانَ يَقْعُدُ فِيمَا بَيْنَ السَّجْدَتَيْنِ نَحْوًا مِنْ سُجُودِهِ وَكَانَ يَقُولُ: «رَبِّ اغْفِرْ لِي رَبِّ اغْفِرْ لِي» فَصَلَّى أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ قَرَأَ فِيهِنَّ (الْبَقَرَةَ وَآلَ عِمْرَانَ وَالنِّسَاءَ وَالْمَائِدَةَ أَوِ الْأَنْعَامَ) شَكَّ شُعْبَة) رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
ஹுதைஃபா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் இரவில் தொழுவதை நான் கண்டேன். அப்போது அவர்கள், “அல்லாஹு அக்பர்” (மூன்று முறை), “தூ ல்-மலகூதி, வல்-ஜபரூதி, வல்-கிப்ரியாயி, வல்-அழமதி” என்று கூறிக்கொண்டிருந்தார்கள். பிறகு அவர்கள் தொழுகையைத் தொடங்கி ‘அல்-பகரா’ அத்தியாயத்தை ஓதினார்கள்; பிறகு அவர்கள் ருகூஃ செய்தார்கள்; அவர்களின் ருகூஃ, அவர்கள் நின்ற நேரத்திற்கு ஏறக்குறைய சமமாக இருந்தது. ருகூஃவில், “சுப்ஹான ரப்பியல் அழீம்” என்று கூறிக்கொண்டிருந்தார்கள். பிறகு அவர்கள் ருகூஃபிலிருந்து தலையை உயர்த்தி, ருகூஃ செய்த நேரத்திற்கு ஏறக்குறைய சமமான நேரம் நின்று, “லி ரப்பியல் ஹம்து” என்று கூறினார்கள். பிறகு அவர்கள் ஸஜ்தா செய்தார்கள். அவர்களின் ஸஜ்தா, அவர்கள் நின்ற நேரத்திற்கு ஏறக்குறைய சமமாக இருந்தது. ஸஜ்தாவில் இருக்கும்போது, “சுப்ஹான ரப்பியல் அஃலா” என்று கூறிக்கொண்டிருந்தார்கள். பிறகு அவர்கள் ஸஜ்தாவிலிருந்து தலையை உயர்த்தி, தங்களின் ஸஜ்தாவின் நேரத்திற்கு ஏறக்குறைய சமமான நேரம் இரண்டு ஸஜ்தாக்களுக்கு இடையில் அமர்ந்து, “ரப்பிக்ஃபிர் லீ, ரப்பிக்ஃபிர் லீ” என்று கூறிக்கொண்டிருந்தார்கள். பிறகு அவர்கள் நான்கு ரக்அத்கள் தொழுதார்கள். அவற்றில் அல்-பகரா, ஆலு இம்ரான், அந்-நிஸா மற்றும் அல்-மாயிதா அல்லது அல்-அன்ஆம் ஆகியவற்றை ஓதினார்கள். (கடைசி அத்தியாயம் அல்-மாயிதாவா அல்லது அல்-அன்ஆமா என்பதில் அறிவிப்பாளர்) ஷுஃபா அவர்கள் சந்தேகப்பட்டார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ قَامَ بِعَشْرِ آيَاتٍ لَمْ يُكْتَبْ مِنَ الْغَافِلِينَ وَمَنْ قَامَ بِمِائَةِ آيَةٍ كُتِبَ مِنَ الْقَانِتِينَ وَمَنْ قَامَ بِأَلْفِ آيَةٍ كُتِبَ من المقنطرين» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
அப்துல்லாஹ் இப்னு அம்ர் இப்னுல் ஆஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

“யார் பத்து வசனங்களை ஓதி வணங்குகிறாரோ, அவர் கவனமற்றவர்களில் ஒருவராகப் பதிவுசெய்யப்படமாட்டார்; யார் நூறு வசனங்களை ஓதி வணங்குகிறாரோ, அவர் (அல்லாஹ்வுக்குக்) கீழ்ப்படிந்து நடப்பவர்களில் ஒருவராகப் பதிவுசெய்யப்படுவார்; மேலும் யார் ஆயிரம் வசனங்களை ஓதி வணங்குகிறாரோ, அவர் (நன்மைகளைக்) குவியல் குவியலாகப் பெறுபவர்களில் ஒருவராகப் பதிவுசெய்யப்படுவார்.”

நூல்: அபூதாவூத்

ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حسن (الألباني)
وَعَن أبي هُرَيْرَة قَالَ: كَانَ قِرَاءَةُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِاللَّيْلِ يَرْفَعُ طَوْرًا وَيَخْفِضُ طَوْرًا. رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் இரவு நேர ஓதுதல், சில நேரம் உரத்தக் குரலிலும், சில நேரம் மெல்லியக் குரலிலும் இருந்தது."

இதை அபூ தாவூத் அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: كَانَتْ قِرَاءَةُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى قَدْرِ مَا يَسْمَعُهُ مَنْ فِي الْحُجْرَةِ وَهُوَ فِي الْبَيْتِ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் வீட்டில் இருக்கும்போது ஓதும் சப்தம், உள் அறையில் இருப்பவருக்கும் கேட்கும் அளவுக்கு இருந்தது. அபூதாவூத் அவர்கள் இதை அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حسن (الألباني)
وَعَنْ أَبِي قَتَادَةَ قَالَ: إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ لَيْلَةً فَإِذَا هُوَ بِأَبِي بَكْرٍ يُصَلِّي يَخْفِضُ مِنْ صَوْتِهِ وَمَرَّ بِعُمَرَ وَهُوَ يُصَلِّي رَافِعًا صَوْتَهُ قَالَ: فَلَمَّا اجْتَمَعَا عِنْدَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «يَا أَبَا بَكْرٍ مَرَرْتُ بِكَ وَأَنْتَ تُصَلِّي تَخْفِضُ صَوْتَكَ» قَالَ: قَدْ أَسْمَعْتُ مَنْ نَاجَيْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَقَالَ لِعُمَرَ: «مَرَرْتُ بِكَ وَأَنْتَ تُصَلِّي رَافِعًا صَوْتَكَ» فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ أُوقِظُ الْوَسْنَانَ وَأَطْرُدُ الشَّيْطَانَ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «يَا أَبَا بَكْرٍ ارْفَعْ مِنْ صَوْتِكَ شَيْئًا» وَقَالَ لِعُمَرَ: «اخْفِضْ مِنْ صَوْتِكَ شَيْئًا» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد وروى التِّرْمِذِيّ نَحوه
அபூ கதாதா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு நாள் இரவு வெளியே சென்றார்கள். அப்போது அபூ பக்ர் (ரழி) அவர்கள் மெல்லிய குரலில் தொழுது கொண்டிருப்பதைக் கண்டார்கள், மேலும் உமர் (ரழி) அவர்கள் உரத்த குரலில் தொழுது கொண்டிருந்தபோது அவரையும் கடந்து சென்றார்கள். அவர்கள் இருவரும் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் இருந்தபோது, அவர்கள், “அபூ பக்ரே, நீங்கள் மெல்லிய குரலில் தொழுது கொண்டிருந்தபோது நான் உங்களைக் கடந்து சென்றேன்” என்று கூறினார்கள். அதற்கு அபூ பக்ர் (ரழி) அவர்கள், “அல்லாஹ்வின் தூதரே, நான் யாருடன் அந்தரங்கமாக உரையாடிக்கொண்டிருந்தேனோ, அவரை நான் கேட்கச்செய்தேன்” என்று பதிலளித்தார்கள். அவர்கள் உமர் (ரழி) அவர்களிடம், “நீங்கள் உரத்த குரலில் தொழுது கொண்டிருந்தபோது நான் உங்களைக் கடந்து சென்றேன்” என்று கூறினார்கள். அதற்கு உமர் (ரழி) அவர்கள், “அல்லாஹ்வின் தூதரே, நான் தூக்கக் கலக்கத்தில் இருப்பவர்களை எழுப்பிக்கொண்டும், ஷைத்தானை விரட்டிக்கொண்டும் இருந்தேன்” என்று பதிலளித்தார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், “அபூ பக்ரே, உங்கள் குரலைச் சற்று உயர்த்துங்கள்;” என்று கூறினார்கள்; மேலும் உமர் (ரழி) அவர்களிடம், “உங்கள் குரலைச் சற்றுத் தாழ்த்துங்கள்” என்றும் கூறினார்கள்.

இதை அபூ தாவூத் அவர்கள் அறிவிக்கின்றார்கள், மற்றும் திர்மிதி அவர்கள் இதே போன்ற ஒன்றை அறிவிக்கின்றார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي ذَرٍّ قَالَ: قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَصْبَحَ بِآيَةٍ وَالْآيَةُ: (إِنْ تُعَذِّبْهُمْ فَإِنَّهُمْ عِبَادُكَ وَإِنْ تَغْفِرْ لَهُمْ فَإنَّك أَنْت الْعَزِيز الْحَكِيم) رَوَاهُ النَّسَائِيّ وَابْن مَاجَه
அபூ தர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், **“இன் துஅத்திப்ஹும் ஃபஇன்னஹும் இபாதுக; வஇன் தக்ஃபிர் லஹும் ஃபஇன்னக அன்த்தல் அஸீஸுல் ஹகீம்”** (பொருள்: “நீ அவர்களைத் தண்டிப்பாயானால் நிச்சயமாக அவர்கள் உன் அடியார்கள்தாம்; நீ அவர்களை மன்னிப்பாயானால் நிச்சயமாக நீதான் யாவரையும் மிகைத்தவன், ஞானமிக்கவன்”) என்ற வசனத்தை ஓதியவாறே விடியும் வரை நின்றார்கள். இதனை நஸாயீ மற்றும் இப்னு மாஜா ஆகியோர் அறிவித்துள்ளனர்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا صَلَّى أَحَدُكُمْ رَكْعَتَيِ الْفَجْرِ فَلْيَضْطَجِعْ على يَمِينه» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ وَأَبُو دَاوُد
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அறிவித்தார்கள்: “உங்களில் ஒருவர் ஃபஜ்ருடைய இரண்டு ரக்அத்களைத் தொழுதால், அவர் தனது வலது பக்கமாக ஒருக்களித்துப் படுத்துக் கொள்ளட்டும்.”*

* இந்த அத்தியாயத்தின் பகுதி 1 இல் உள்ள மூன்றாவது ஹதீஸை ஒப்பிடுக. திர்மிதீ மற்றும் அபூ தாவூத் இதனை அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
باب صلاة الليل - الفصل الثالث
இரவு நேர தொழுகை - பிரிவு 3
عَنْ مَسْرُوقٍ قَالَ: سَأَلْتُ عَائِشَةَ: أَيُّ الْعَمَلِ كَانَ أَحَبَّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ؟ قَالَتْ: الدَّائِمُ قُلْتُ: فَأَيُّ حِينَ كَانَ يَقُومُ مِنَ اللَّيْلِ؟ قَالَتْ: كَانَ يَقُومُ إِذا سمع الصَّارِخ
மஸ்ரூக் அவர்கள் கூறியதாவது: நான் ஆயிஷா (ரலி) அவர்களிடம், “அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு மிகவும் விருப்பமான செயல் எது?” என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், “தொடர்ந்து செய்யப்படும் செயலே” என்று பதிலளித்தார்கள். நான், “(நபியவர்கள்) இரவில் எந்த நேரத்தில் எழுவார்கள்?” என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், “சேவல் கூவும் சத்தத்தைக் கேட்கும்போது எழுவார்கள்” என்று பதிலளித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَن أنس قَالَ: مَا كُنَّا نَشَاءُ أَنْ نَرَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي اللَّيْلِ مُصَلِّيًا إِلَّا رَأَيْنَاهُ وَلَا نَشَاءُ أَنْ نَرَاهُ نَائِما إِلَّا رَأَيْنَاهُ. رَوَاهُ النَّسَائِيّ
அனஸ் (ரழி) கூறினார்கள்: “நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களை இரவில் தொழும் நிலையில் காண விரும்பினால், அவர்களை (அந்நிலையில்) நாங்கள் காண்போம்; மேலும், அவர்களை உறங்கும் நிலையில் காண விரும்பினால், அவர்களை (அந்நிலையில்) நாங்கள் காண்போம்.”

நஸாஈ இதை அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ قَالَ: أَنَّ رَجُلًا مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: قُلْتُ وَأَنَا فِي سَفَرٍ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: وَاللَّهِ لَأَرْقُبَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلصَّلَاةِ حَتَّى أَرَى فِعْلَهُ فَلَمَّا صَلَّى صَلَاةَ الْعِشَاءِ وَهِيَ الْعَتَمَةُ اضْطَجَعَ هَوِيًّا مِنَ اللَّيْلِ ثُمَّ اسْتَيْقَظَ فَنَظَرَ فِي الْأُفُقِ فَقَالَ: (رَبنَا مَا خلقت هَذَا بَاطِلا) حَتَّى بَلَغَ إِلَى (إِنَّكَ لَا تُخْلِفُ الْمِيعَادَ) ثُمَّ أَهْوَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى فِرَاشِهِ فَاسْتَلَّ مِنْهُ سِوَاكًا ثُمَّ أَفْرَغَ فِي قَدَحٍ مِنْ إِدَاوَةٍ عِنْدَهُ مَاءً فَاسْتَنَّ ثُمَّ قَامَ فَصَلَّى حَتَّى قُلْتُ: قَدْ صَلَّى قَدْرَ مَا نَامَ ثُمَّ اضْطَجَعَ حَتَّى قُلْتُ قَدْ نَامَ قَدْرَ مَا صَلَّى ثُمَّ اسْتَيْقَظَ فَفَعَلَ كَمَا فَعَلَ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَقَالَ مِثْلَ مَا قَالَ فَفَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَلَاثٌ مَرَّاتٍ قَبْلَ الْفَجْرِ. رَوَاهُ النَّسَائِيّ
நபி (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களில் ஒருவர் கூறியதாவது:

நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் ஒரு பயணத்தில் இருந்தபோது, "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எவ்வாறு தொழுகிறார்கள் என்பதைப் பார்ப்பதற்காக அவர்களை நான் கூர்ந்து கவனிப்பேன்" என்று (எனக்குள்) கூறிக் கொண்டேன். அவர்கள் 'அதமா' எனப்படும் இஷாத் தொழுகையைத் தொழுததும், இரவில் நீண்ட நேரம் படுத்துக்கொண்டார்கள். பின்னர் விழித்தெழுந்து, வானத்தின் அடிவானத்தை நோக்கிப் பார்த்து, "ரப்பனா மா கல்க்த ஹாதா பாத்திலா... இன்னக்க லா துக்லிஃபுல் மீஆத்" (அல்குர்ஆன் 3:191-194) என்று கூறினார்கள்.

பின்னர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது படுக்கைக்குச் சென்று, அதிலிருந்து ஒரு பல் குச்சியை (மிஸ்வாக்) எடுத்து, தமக்கு அருகிலிருந்த ஒரு தோல் பாத்திரத்திலிருந்து ஒரு கிண்ணத்தில் தண்ணீரை ஊற்றி, பல் துலக்கிவிட்டு, எழுந்து நின்று தொழுதார்கள். "அவர்கள் எவ்வளவு நேரம் உறங்கினார்களோ, அவ்வளவு நேரம் தொழுதார்கள்" என்று நான் கூறும் அளவிற்கு (நீண்ட நேரம் தொழுதார்கள்). பின்னர், "அவர்கள் எவ்வளவு நேரம் தொழுதார்களோ அவ்வளவு நேரம் உறங்கினார்கள்" என்று நான் கூறும் அளவிற்கு படுத்துக்கொண்டார்கள். பின்னர் விழித்தெழுந்து, முதல் முறை செய்ததைப் போலவே செய்து, முன்பு கூறியதையே கூறினார்கள். விடியலுக்கு (ஃபஜ்ருக்கு) முன்பு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இவ்வாறு மூன்று முறை செய்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَن يَعْلَى بْنِ مُمَلَّكٍ أَنَّهُ سَأَلَ أُمَّ سَلَمَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ قِرَاءَةِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَصَلَاتِهِ؟ فَقَالَتْ: وَمَا لَكُمْ وَصَلَاتُهُ؟ كَانَ يُصَلِّي ثُمَّ يَنَامُ قَدْرَ مَا صَلَّى ثُمَّ يُصَلِّي قَدْرَ مَا نَامَ ثُمَّ يَنَامُ قَدْرَ مَا صَلَّى حَتَّى يُصْبِحَ ثُمَّ نَعَتَتْ قِرَاءَتَهُ فَإِذَا هِيَ تَنْعَتُ قِرَاءَةً مُفَسَّرَةً حَرْفًا حَرْفًا) رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالتِّرْمِذِيُّ وَالنَّسَائِيُّ
யஃலா இப்னு மம்லக் அவர்கள், நபி (ஸல்) அவர்களின் துணைவியார் உம்மு ஸலமா (ரலி) அவர்களிடம், நபி (ஸல்) அவர்களின் ஓதுதல் மற்றும் தொழுகை பற்றிக் கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், “அவர்களுடைய தொழுகையைப் பற்றி உங்களுக்கு என்ன? அவர்கள் தொழுவார்கள்; பின்னர் அவர்கள் தொழுத அளவிற்கு உறங்குவார்கள்; பின்னர் அவர்கள் உறங்கிய அளவிற்கு தொழுவார்கள்; பின்னர் அவர்கள் தொழுத அளவிற்கு உறங்குவார்கள்; விடியும் வரை (இது தொடரும்)” என்று கூறினார்கள். பின்னர், அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களின் ஓதுதலை விவரித்தார்கள். அது, ஒவ்வொரு எழுத்தாகத் தெளிவாகப் பிரித்து ஓதப்பட்டதாக இருந்தது. (இதனை அபூதாவூத், திர்மிதீ மற்றும் நஸாயீ ஆகியோர் அறிவிக்கின்றார்கள்).

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
باب ما يقول إذا قام من الليل - الفصل الأول
இரவில் எழும்போது கூற வேண்டியவை - பிரிவு 1
عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قَامَ مِنَ اللَّيْلِ يَتَهَجَّدُ قَالَ: «اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ أَنْتَ قَيِّمُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَنْ فِيهِنَّ وَلَكَ الْحَمْدُ أَنْتَ نُورُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَنْ فِيهِنَّ وَلَكَ الْحَمْدُ أَنْتَ مَلِكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَنْ فِيهِنَّ وَلَكَ الْحَمْدُ أَنْتَ الْحَقُّ وَوَعْدُكَ الْحَقُّ وَلِقَاؤُكَ حَقٌّ وَقَوْلُكَ حَقٌّ وَالْجَنَّةُ حَقٌّ وَالنَّارُ حَقٌّ وَالنَّبِيُّونَ حَقٌّ وَمُحَمَّدٌ حَقٌّ وَالسَّاعَةُ حَقٌّ اللَّهُمَّ لَكَ أَسْلَمْتُ وَبِكَ آمَنْتُ وَعَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْكَ أَنَبْتُ وَبِكَ خَاصَمْتُ وَإِلَيْكَ حَاكَمْتُ فَاغْفِرْ لِي مَا قَدَّمْتُ وَمَا أَخَّرْتُ وَمَا أَسْرَرْتُ وَمَا أَعْلَنْتُ وَمَا أَنْتَ أَعْلَمُ بِهِ مِنِّي أَنْتَ الْمُقَدِّمُ وَأَنْتَ الْمُؤَخِّرُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ وَلَا إِلَهَ غَيْرك»
நபி (ஸல்) அவர்கள் இரவில் (தஹஜ்ஜுத்) தொழுவதற்காக எழுந்தபோது பின்வருமாறு பிரார்த்தனை செய்வார்கள் என்று இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

**"அல்லாஹும்ம லகல் ஹம்து, அன்த்த கய்யிமுஸ் ஸமாவாத்தி வல் அர்ளி வமன் ஃபீஹின்ன; வலகல் ஹம்து, அன்த்த நூருஸ் ஸமாவாத்தி வல் அர்ளி வமன் ஃபீஹின்ன; வலகல் ஹம்து, அன்த்த மலிக்குஸ் ஸமாவாத்தி வல் அர்ளி வமன் ஃபீஹின்ன; வலகல் ஹம்து, அன்த்தல் ஹக்கு, வ வஅதுக்கல் ஹக்கு, வ லிக்காவுக்க ஹக்குன், வ கவ்லுக்க ஹக்குன், வல் ஜன்னத்து ஹக்குன், வன் னாரு ஹக்குன், வன் நபிய்யூன ஹக்குன், வ முஹம்மதுன் ஹக்குன், வஸ் ஸாஅத்து ஹக்குன். அல்லாஹும்ம லக அஸ்லம்து, வ பிக்க ஆமன்து, வ அலைக்க தவக்கல்து, வ இலைக்க அனப்து, வ பிக்க காஸம்து, வ இலைக்க ஹாக்கம்து; ஃபக்ஃபிர் லீ மா கத்தம்த்து வமா அக்கர்த்து, வமா அஸ்ரர்த்து வமா அஃலன்து, வமா அன்த்த அஃலமு பிஹி மின்னீ. அன்த்தல் முகத்திமு வ அன்த்தல் முஅக்கிர்; லா இலாஹ இல்லா அன்த்த, வ லா இலாஹ கைருக்க."**

(இதன் பொருள்):
“அல்லாஹ்வே! உனக்கே எல்லாப் புகழும்; நீயே வானங்கள், பூமி மற்றும் அவற்றில் உள்ளவர்களின் நிர்வகிப்பவன் (கய்யிம்). உனக்கே எல்லாப் புகழும்; நீயே வானங்கள், பூமி மற்றும் அவற்றில் உள்ளவர்களின் ஒளி. உனக்கே எல்லாப் புகழும்; நீயே வானங்கள், பூமி மற்றும் அவற்றில் உள்ளவர்களின் அரசன். உனக்கே எல்லாப் புகழும்; நீயே சத்தியமானவன், உனது வாக்குறுதி சத்தியமானது, உன்னை சந்திப்பது சத்தியமானது, உனது சொல் சத்தியமானது, சுவனம் சத்தியமானது, நரகம் சத்தியமானது, நபிமார்கள் சத்தியமானவர்கள், முஹம்மது (ஸல்) அவர்கள் சத்தியமானவர், மறுமை நாள் சத்தியமானது. அல்லாஹ்வே! உனக்கே நான் அடிபணிந்தேன், உன்னையே நான் ஈமான் கொண்டேன், உன் மீதே நான் நம்பிக்கை (தவக்கல்) வைத்தேன், உன்னிடமே நான் மீளுகிறேன், உனது உதவியைக் கொண்டே நான் வழக்காடினேன், உன்னிடமே நான் தீர்ப்புக் கோரி வந்தேன். ஆகவே, நான் முற்படுத்திச் செய்தவற்றையும், பிற்படுத்திச் செய்தவற்றையும், நான் இரகசியமாகச் செய்தவற்றையும், பகிரங்கமாகச் செய்தவற்றையும், மேலும் எவற்றைப் பற்றி என்னை விட நீயே நன்கு அறிந்திருக்கிறாயோ அவற்றையும் எனக்காக மன்னிப்பாயாக. நீயே முற்படுத்துபவன், நீயே பிற்படுத்துபவன். உன்னைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் வேறு யாருமில்லை, உன்னைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை.”

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قَامَ مِنَ اللَّيْلِ افْتَتَحَ صَلَاتَهُ فَقَالَ: «اللَّهُمَّ رَبَّ جِبْرِيلَ وَمِيكَائِيلَ وَإِسْرَافِيلَ فَاطِرَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ عَالِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ أَنْتَ تَحْكُمُ بَيْنَ عِبَادِكَ فِيمَا كَانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ اهْدِنِي لِمَا اخْتُلِفَ فِيهِ مِنَ الْحَقِّ بِإِذْنِكَ إِنَّكَ تَهْدِي مَنْ تَشَاءُ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ» . رَوَاهُ مُسلم
ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் இரவில் எழுந்தால், தமது தொழுகையை (பின்வருமாறு) கூறித் தொடங்குவார்கள்:

“அல்லாஹும்ம ரப்ப ஜிப்ரீல வமீக்காயீல வஇஸ்ராஃபீல, ஃபாத்திரஸ் ஸமாவாத்தி வல்அர்ளி, ஆலிமல் கைபி வஷ்ஷஹாததி, அன்த்த தஹ்குமு பைன இபாதிக்க ஃபீமா கானூ ஃபீஹி யக்தலிஃபூன். இஹ்தினீ லிமக்துலிஃப ஃபீஹி மினல் ஹக்கி பிஇத்னிக்க, இன்னக்க தஹ்தீ மன் தஷாவு இலா ஸிராத்திம் முஸ்தகீம்.”

(பொருள்): “அல்லாஹ்வே! ஜிப்ரீல், மீக்காயீல், இஸ்ராஃபீல் ஆகியோரின் இறைவா! வானங்களையும் பூமியையும் படைத்தவனே! மறைவானவற்றையும் வெளிப்படையானவற்றையும் அறிந்தவனே! உன் அடியார்களுக்கிடையே அவர்கள் கருத்து வேறுபடுகிற விஷயங்களில் நீயே தீர்ப்பளிக்கிறாய். சத்தியம் விஷயத்தில் ஏற்பட்டுள்ள கருத்து வேறுபாடுகளில் உன் அனுமதியுடன் எனக்கு நேர்வழி காட்டுவாயாக; நிச்சயமாக நீ நாடியவரை நேரான பாதைக்குச் செலுத்துகிறாய்.”

இதை முஸ்லிம் அறிவிக்கிறார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: مَنْ تَعَارَّ مِنَ اللَّيْلِ فَقَالَ: لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ وَسُبْحَانَ اللَّهِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ وَلَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَاللَّهُ أَكْبَرُ وَلَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ ثُمَّ قَالَ: رَبِّ اغْفِرْ لِي أَوْ قَالَ: ثمَّ دَعَا استيجيب لَهُ فَإِنْ تَوَضَّأَ وَصَلَّى قُبِلَتْ صَلَاتُهُ رَوَاهُ البُخَارِيّ
உபாதா இப்னு அஸ்ஸாமித் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பின்வருமாறு கூறினார்கள் என அறிவித்தார்கள்:

“யாராவது இரவில் தூக்கத்திலிருந்து விழித்து,

**‘லாயிலாஹ இல்லல்லாஹு வஹ்தஹு லா ஷரீக்க லஹு, லஹுல் முல்கு வ லஹுல் ஹம்து, வ ஹுவ அலா குல்லி ஷையின் கதீர். வ சுப்ஹானல்லாஹி வல்ஹம்து லில்லாஹி வ லா இலாஹ இல்லல்லாஹு வல்லாஹு அக்பர், வ லா ஹவ்ல வ லா குவ்வத்த இல்லா பில்லாஹ்’**

(இதன் பொருள்: அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை; அவன் தனித்தவன்; அவனுக்கு இணை யாருமில்லை. ஆட்சி அவனுக்கே உரியது; புகழ் அனைத்தும் அவனுக்கே உரியது. அவன் அனைத்துப் பொருட்களின் மீதும் ஆற்றல் உள்ளவன். அல்லாஹ் தூய்மையானவன்; புகழ் அனைத்தும் அல்லாஹ்வுக்கே; அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை; அல்லாஹ் மிகப் பெரியவன். அல்லாஹ்வின் உதவியின்றி எந்த ஆற்றலும் சக்தியும் இல்லை)

என்று கூறி, பிறகு, **‘ரப்பிக்ஃபிர் லீ’** (என் இறைவா, என்னை மன்னிப்பாயாக) என்று கூறினால் - அல்லது (அறிவிப்பாளர்) ‘பிறகு பிரார்த்தனை செய்தால்’ என்று கூறினார் - அவருக்குப் பதில் அளிக்கப்படும்; மேலும் அவர் உளூ செய்து தொழுதால், அவரது தொழுகை ஏற்றுக்கொள்ளப்படும்.”

இதனை புஹாரி அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
باب ما يقول إذا قام من الليل - الفصل الثاني
இரவில் எழும்போது கூற வேண்டியவை - பிரிவு 2
وَعَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا اسْتَيْقَظَ مِنَ اللَّيْلِ قَالَ: «لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ أَسْتَغْفِرُكَ لِذَنْبِي وَأَسْأَلُكَ رَحْمَتَكَ اللَّهُمَّ زِدْنِي عِلْمًا وَلَا تُزِغْ قَلْبِي بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنِي وَهَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ
ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இரவில் கண்விழித்தபோது (பின்வருமாறு) கூறுவார்கள்:

"லாயிலாஹ இல்லா அன்(த்)த, சுப்ஹானக்கல்லாஹும்ம வபிஹம்திக்க, அஸ்தக்ஃபிரு(க்)க லிதன்பீ, வ அஸ்அலு(க்)க ரஹ்மத்(த்)த(க்)க. அல்லாஹும்ம ஜித்னீ இல்மன், வலா துஸிக் கல்பீ பஃத இத் ஹதைதனீ, வஹப்லீ மின் லதுன்(க்)க ரஹ்மதன், இன்ன(க்)க அன்(த்)தல் வஹ்ஹாப்."

பொருள்: "உன்னைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை. அல்லாஹ்வே! நீத் தூய்மையானவன்; உனக்கே புகழனைத்தும். என் பாவத்திற்காக உன்னிடம் நான் மன்னிப்புக் கோருகிறேன்; மேலும் உனது கருணையை நான் வேண்டுகிறேன். அல்லாஹ்வே! எனக்கு அறிவை அதிகப்படுத்துவாயாக! நீ எனக்கு நேர்வழி காட்டிய பிறகு என் இதயத்தைத் தடம் புரளச் செய்யாதே! உன்னிடமிருந்து எனக்குக் கருணையை வழங்குவாயாக! நிச்சயமாக நீயே பெரும் கொடையாளன்."

இதை அபூதாவூத் பதிவு செய்துள்ளார்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيفٌ (الألباني)
وَعَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَا مِنْ مُسْلِمٍ يَبِيتُ عَلَى ذِكْرٍ طَاهِرًا فَيَتَعَارَّ مِنَ اللَّيْل فَيسْأَل اللَّهُ خَيْرًا إِلَّا أَعْطَاهُ اللَّهُ إِيَّاهُ» . رَوَاهُ أَحْمد وَأَبُو دَاوُد
முஆத் இப்னு ஜபல் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “எந்தவொரு முஸ்லிம் தூய்மையான நிலையில் அல்லாஹ்வை திக்ரு செய்தவராக உறங்கச் சென்று, பின்னர் இரவில் உறக்கத்திலிருந்து விழித்துக்கொண்டு, அல்லாஹ்விடம் நன்மையைக் கேட்டால், அல்லாஹ் அதை அவருக்கு வழங்குவான்” என்று கூறியதாக அறிவித்தார்கள்.

அஹ்மத் மற்றும் அபூ தாவூத் இதனை அறிவித்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ شَرِيقٍ الْهَوْزَنِيِّ قَالَ: دَخَلْتُ عَلَى عَائِشَةَ فَسَأَلْتُهَا: بِمَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَفْتَتِحُ إِذَا هَبَّ مِنَ اللَّيْلِ فَقَالَتْ: سَأَلْتَنِي عَنْ شَيْءٍ مَا سَأَلَنِي عَنْهُ أَحَدٌ قَبْلَكَ كَانَ إِذَا هَبَّ مِنَ اللَّيْلِ كَبَّرَ عَشْرًا وَحَمِدَ اللَّهَ عَشْرًا وَقَالَ: «سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ عَشْرًا» وَقَالَ: «سُبْحَانَ الْمَلِكِ الْقُدُّوسِ» عشرا واستغفر عشرا وَهَلل عَشْرًا ثُمَّ قَالَ: «اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ ضِيقِ الدُّنْيَا وَضِيقِ يَوْمِ الْقِيَامَةِ» عَشْرًا ثمَّ يفْتَتح الصَّلَاة. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
ஷரீக் அல்-ஹவ்ஸானீ அவர்கள், தாங்கள் ஆயிஷா (ரழி) அவர்களைச் சந்தித்து, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இரவில் எழுந்தபோது முதலில் என்ன கூறுவார்கள் என்று கேட்டதாகக் கூறினார்கள். இதற்கு முன்பு வேறு யாரும் தன்னிடம் கேட்காத ஒரு கேள்வியை அவர் கேட்டதாகப் பதிலளித்துவிட்டு, ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் இரவில் எழுந்ததும், பத்து முறை “அல்லாஹு அக்பர்” என்றும், பத்து முறை “அல்ஹம்துலில்லாஹ்” என்றும், பத்து முறை “ஸுப்ஹானல்லாஹி வபிஹம்திஹி” என்றும், பத்து முறை “ஸுப்ஹானல் மலிகில் குத்தூஸ்” என்றும் கூறுவார்கள்; பத்து முறை அல்லாஹ்விடம் பாவமன்னிப்புக் கோருவார்கள்; பத்து முறை “லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்” என்று கூறுவார்கள்; பின்னர், பத்து முறை “அல்லாஹும்ம இன்னீ அஊது பிக மின் தீக்கித் துன்யா வ தீக்கி யவ்மில் கியாமா” (யா அல்லாஹ், இவ்வுலகின் நெருக்கடியிலிருந்தும், மறுமை நாளின் நெருக்கடியிலிருந்தும் உன்னிடம் நான் பாதுகாப்புத் தேடுகிறேன்) என்று கூறிவிட்டு, பின்னர் தொழுகையைத் தொடங்குவார்கள் என்று கூறினார்கள்.

அபூ தாவூத் அவர்கள் இதை அறிவிக்கிறார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
باب ما يقول إذا قام من الليل - الفصل الثالث
இரவில் எழும்போது கூற வேண்டியவை - பிரிவு 3
عَن أَبِي سَعِيدٍ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قَامَ مِنَ اللَّيْلِ كَبَّرَ ثُمَّ يَقُولُ: «سُبْحَانَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ وَتَبَارَكَ اسْمُكَ وَتَعَالَى جَدُّكَ وَلَا إِلَهَ غَيْرُكَ» ثُمَّ يَقُولُ: «اللَّهُ أَكْبَرُ كَبِيرًا» ثُمَّ يَقُولُ: «أَعُوذُ بِاللَّهِ السَّمِيعِ الْعَلِيمِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ مِنْ هَمْزِهِ وَنَفْخِهِ وَنَفْثِهِ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَأَبُو دَاوُدَ وَالنَّسَائِيُّ وَزَادٌ أَبُو دَاوُدَ بَعْدَ قَوْلِهِ: «غَيْرُكَ» ثُمَّ يَقُولُ: «لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ» ثَلَاثًا وَفِي آخر الحَدِيث: ثمَّ يقْرَأ
அபூ ஸயீத் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இரவில் (தொழுகைக்காக) எழுந்ததும் தக்பீர் கூறுவார்கள். பிறகு, **"சுப்ஹானக்கல்லாஹும்ம வபிஹம்திக்க, வதபாரகஸ்முக்க, வதஆலா ஜத்துக்க, வலா இலாஹ கைருக்க"** என்று கூறுவார்கள். பிறகு, **"அல்லாஹு அக்பர் கபீரா"** என்று கூறுவார்கள். பிறகு, **"அவூது பில்லாஹிஸ் ஸமீஇல் அலீம் மினஷ் ஷைத்தானிர் ரஜீம் மின் ஹம்ஸிஹி வ நஃப்கிஹி வ நஃப்திஹி"** என்று கூறுவார்கள்.

இதனை திர்மிதீ, அபூ தாவூத் மற்றும் நஸாயீ ஆகியோர் அறிவித்துள்ளனர். அபூ தாவூத் அவர்களின் அறிவிப்பில் கூடுதலாக, ("வலா இலாஹ கைருக்க" என்பதற்குப் பிறகு) **"லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்"** என்று மூன்று முறை கூறுவார்கள் என்றும், ஹதீஸின் இறுதியில் "பிறகு (குர்ஆனை) ஓதுவார்கள்" என்றும் இடம்பெற்றுள்ளது.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَن ربيعَة بن كَعْب الْأَسْلَمِيّ قَالَ: كُنْتُ أَبِيتُ عِنْدَ حُجْرَةِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكُنْتُ أَسْمَعُهُ إِذَا قَامَ من اللَّيْل يَقُول: «سُبْحَانَ رب الْعَالمين» الْهَوِي ثُمَّ يَقُولُ: «سُبْحَانَ اللَّهِ وَبِحَمْدِهِ» الْهَوِيِّ. رَوَاهُ النَّسَائِيُّ وَلِلتِّرْمِذِيِّ نَحْوُهُ وَقَالَ: هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيح
ரபீஆ பின் கஅப் அல்-அஸ்லமீ (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நான் நபி (ஸல்) அவர்களின் அறையின் அருகில் இரவில் தங்குபவனாக இருந்தேன். அவர்கள் இரவில் எழும்போது, 'ஸுப்ஹான ரப்பில் ஆலமீன்' என்று நீண்ட நேரம் கூறுவதை நான் கேட்பேன். பிறகு, 'ஸுப்ஹானல்லாஹி வபிஹம்திஹி' என்று நீண்ட நேரம் கூறுவார்கள்."

இதை நஸாயீ அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள். இதே போன்ற ஒரு அறிவிப்பைத் திர்மிதீ அவர்களும் அறிவித்துவிட்டு, இது ஒரு ஹஸன் ஸஹீஹ் தரத்திலான ஹதீஸ் என்று கூறுகிறார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
باب التحريض على قيام الليل - الفصل الأول
இரவில் எழுந்திருக்க ஊக்குவித்தல் - பிரிவு 1
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم قَالَ: يَعْقِدُ الشَّيْطَانُ عَلَى قَافِيَةِ رَأْسِ أَحَدِكُمْ إِذَا هُوَ نَامَ ثَلَاثَ عُقَدٍ يَضْرِبُ عَلَى كُلِّ عُقْدَةٍ: عَلَيْكَ لَيْلٌ طَوِيلٌ فَارْقُدْ. فَإِنِ اسْتَيْقَظَ فَذَكَرَ اللَّهَ انْحَلَّتْ عُقْدَةٌ فَإِنْ تَوَضَّأَ انْحَلَّتْ عُقْدَةٌ فَإِنْ صَلَّى انْحَلَّتْ عُقْدَةٌ فَأَصْبَحَ نَشِيطًا طيب النَّفس وَإِلَّا أصبح خَبِيث النَّفس كسلانا
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “உங்களில் ஒருவர் உறங்கச் செல்லும்போது, ஷைத்தான் அவரின் பிடரியில் மூன்று முடிச்சுகளைப் போடுகிறான், ஒவ்வொரு முடிச்சையும் போடும்போதும், 'உனக்கு நீண்ட இரவு இருக்கிறது, எனவே உறங்கு' என்று கூறுகிறான். ஆகவே, ஒருவர் விழித்தெழுந்து அல்லாஹ்வை நினைவு கூர்ந்தால், ஒரு முடிச்சு அவிழ்ந்துவிடும், அவர் உளூச் செய்தால், மற்றொரு முடிச்சு அவிழ்ந்துவிடும், மேலும், அவர் தொழுதால், இன்னொரு முடிச்சு அவிழ்ந்துவிடும், காலையில் அவர் சுறுசுறுப்புடனும், நல்ல மனநிலையுடனும் இருப்பார்; இல்லையெனில், அவர் காலையில் கெட்ட மனநிலையுடனும், சோம்பலுடனும் இருப்பார்.” (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்.)
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنِ الْمُغِيرَةِ قَالَ: قَامَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى تَوَرَّمَتْ قَدَمَاهُ فَقِيلَ لَهُ: لِمَ تَصْنَعُ هَذَا وَقَدْ غُفِرَ لَكَ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكِ وَمَا تَأَخَّرَ؟ قَالَ: «أَفَلَا أَكُونُ عَبْدًا شَكُورًا»
முகீரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் தங்களின் பாதங்கள் வீங்கும் அளவுக்கு நின்று வணங்கினார்கள். தங்களின் முன் பாவங்களும், பின் பாவங்களும் மன்னிக்கப்பட்டுவிட்ட நிலையில், ஏன் இவ்வாறு செய்கிறீர்கள் என்று அவர்களிடம் கேட்கப்பட்டதற்கு, “நான் நன்றியுள்ள அடியாராக இருக்க வேண்டாமா?” என்று அவர்கள் கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ قَالَ: ذُكِرَ عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلٌ فَقيل لَهُ مازال نَائِمًا حَتَّى أَصْبَحَ مَا قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ قَالَ: «ذَلِكَ رَجُلٌ بَالَ الشَّيْطَانُ فِي أُذُنِهِ» أَو قَالَ: «فِي أُذُنَيْهِ»
இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: ஒரு மனிதர் தொழுகைக்கு எழாமல் காலை வரை தூங்கிக்கொண்டே இருந்தார் என்று நபி (ஸல்) அவர்களின் முன்னிலையில் குறிப்பிடப்பட்டது. அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், “அவன் ஒரு மனிதன்; அவனுடைய காதில் அல்லது அவனுடைய காதுகளில் ஷைத்தான் சிறுநீர் கழித்துவிட்டான்” என்று கூறினார்கள்.

(புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்.)
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَن أم سَلمَة قَالَتْ: اسْتَيْقَظَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْلَةً فَزِعًا يَقُولُ: «سُبْحَانَ اللَّهِ مَاذَا أُنْزِلَ اللَّيْلَةَ مِنَ الْخَزَائِنِ؟ وَمَاذَا أُنْزِلَ مِنَ الْفِتَنِ؟ مَنْ يُوقِظُ صَوَاحِبَ الْحُجُرَاتِ» يُرِيدُ أَزْوَاجَهُ «لِكَيْ يُصَلِّينَ؟ رُبَّ كَاسِيَةٍ فِي الدُّنْيَا عَارِيَةٍ فِي الْآخِرَة» أخرجه البُخَارِيّ
உம்மு ஸலமா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு நாள் இரவில் திடுக்கிட்டு விழித்து, “சுப்ஹானல்லாஹ். இன்று இரவு என்னென்ன கருவூலங்கள் இறக்கப்பட்டுள்ளன, மேலும் என்னென்ன சோதனைகள் இறக்கப்பட்டுள்ளன! இந்த அறைகளில் உள்ளவர்களை (அதாவது, தம் மனைவியரை) அவர்கள் தொழுவதற்காக எழுப்புபவர் யார்? இவ்வுலகில் ஆடை அணிந்திருக்கும் எத்தனையோ பெண்கள் மறுமையில் நிர்வாணமாக இருப்பார்கள்” என்று கூறினார்கள். இதை புகாரி அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: يَنْزِلُ رَبُّنَا تَبَارَكَ وَتَعَالَى كُلَّ لَيْلَةٍ إِلَى السَّمَاءِ الدُّنْيَا حِينَ يَبْقَى ثُلُثُ اللَّيْلِ الْآخِرُ يَقُولُ: مَنْ يَدْعُونِي فَأَسْتَجِيبَ لَهُ؟ مَنْ يَسْأَلُنِي فَأُعْطِيَهُ؟ مَنْ يَسْتَغْفِرُنِي فَأَغْفِرَ لَهُ؟ وَفِي رِوَايَةٍ لِمُسْلِمٍ: ثُمَّ يَبْسُطُ يَدَيْهِ وَيَقُولُ: «مَنْ يُقْرِضُ غَيْرَ عَدُومٍ وَلَا ظَلُومٍ؟ حَتَّى ينفجر الْفجْر»
அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

“பாக்கியம் நிறைந்தவனும், உயர்ந்தவனுமாகிய நமது இறைவன், ஒவ்வொரு இரவும் இரவின் கடைசி மூன்றில் ஒரு பகுதி எஞ்சியிருக்கும் போது கீழ் வானத்திற்கு இறங்கி, ‘என்னிடம் பிரார்த்திப்பவர் யார்? நான் அவருக்குப் பதிலளிப்பேன். என்னிடம் கேட்பவர் யார்? நான் அவருக்குக் கொடுப்பேன். என்னிடம் மன்னிப்புக் கோருபவர் யார்? நான் அவரை மன்னிப்பேன்’ என்று கூறுகிறான்.”

முஸ்லிமின் ஓர் அறிவிப்பில்: “பிறகு அவன் தனது இரு கரங்களையும் விரித்து, விடியல் உதயமாகும் வரை, ‘வறியவனல்லாத, அநீதி இழைக்காத ஒருவனுக்குக் கடன் கொடுப்பவர் யார்?’ என்று கூறுகிறான்” என்று இடம்பெற்றுள்ளது.

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ جَابِرٍ قَالَ: سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «إِنَّ فِي اللَّيْلِ لَسَاعَةً لَا يُوَافِقُهَا رَجُلٌ مُسْلِمٌ يَسْأَلُ اللَّهَ فِيهَا خَيْرًا مِنْ أَمْرِ الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ إِلَّا أَعْطَاهُ إِيَّاه وَذَلِكَ كل لَيْلَة» رَوَاهُ مُسلم
ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன், “இரவில் ஒரு நேரம் உண்டு, அந்த நேரத்தில் எந்தவொரு முஸ்லிமான மனிதரும் இவ்வுலக மற்றும் மறுமையின் நன்மையைக் குறித்து அல்லாஹ்விடம் கேட்டால், அதை அவன் அவருக்கு வழங்காமல் இருப்பதில்லை; மேலும் அது ஒவ்வொரு இரவிலும் உண்டு." முஸ்லிம் இதை அறிவிக்கிறார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَحَبُّ الصَّلَاةِ إِلَى اللَّهِ صَلَاةُ دَاوُدَ وَأَحَبُّ الصِّيَامِ إِلَى اللَّهِ صِيَامُ دَاوُدَ كَانَ يَنَامُ نِصْفَ اللَّيْلِ وَيَقُومُ ثُلُثَهُ وَيَنَامُ سُدُسَهُ وَيَصُومُ يَوْمًا وَيُفْطِرُ يَوْمًا»
அப்துல்லாஹ் இப்னு அம்ர் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள் என அறிவித்தார்கள், “அல்லாஹ்வுக்கு மிகவும் பிடித்தமான தொழுகை தாவூத் (அலை) அவர்களுடைய தொழுகையாகும். மேலும் அல்லாஹ்வுக்கு மிகவும் பிடித்தமான நோன்பு தாவூத் (அலை) அவர்களுடைய நோன்பாகும். அவர்கள் இரவில் பாதி உறங்குவார்கள், பிறகு அதில் மூன்றில் ஒரு பகுதி எழுந்து தொழுவார்கள், பின்னர் மீதமுள்ள ஆறில் ஒரு பகுதி உறங்குவார்கள்; மேலும் அவர்கள் ஒரு நாள் விட்டு ஒரு நாள் நோன்பு நோற்பார்கள்." (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்.)
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ: كَانَ تَعْنِي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَنَامُ أَوَّلَ اللَّيْلِ وَيُحْيِي آخِرَهُ ثُمَّ إِنْ كَانَتْ لَهُ حَاجَةٌ إِلَى أَهْلِهِ قَضَى حَاجَتَهُ ثُمَّ يَنَامُ فَإِنْ كَانَ عِنْدَ النداء الأول جنبا وثب فَأَفَاضَ عَلَيْهِ الماس وَإِنْ لَمْ يَكُنْ جُنُبًا تَوَضَّأَ لِلصَّلَاةِ ثُمَّ صلى رَكْعَتَيْنِ "
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இரவின் முற்பகுதியில் உறங்குவார்கள், பிற்பகுதியில் விழித்திருப்பார்கள். பிறகு அவர்கள் தமது மனைவியுடன் தாம்பத்திய உறவு கொள்ள விரும்பினால், தமது ஆசையை நிறைவேற்றிக்கொள்வார்கள், பின்னர் உறங்கச் செல்வார்கள். முதல் பாங்கு சொல்லப்படும்போது அவர்கள் குளிப்பு கடமையான நிலையில் இருந்தால், எழுந்து குளித்துவிடுவார்கள்; அவ்வாறு இல்லையெனில், தொழுகைக்காக உளூ செய்துகொண்டு, பின்னர் இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுவார்கள். (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்.)
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
باب التحريض على قيام الليل - الفصل الثاني
இரவில் எழுந்திருக்க ஊக்குவித்தல் - பிரிவு 2
عَنْ أَبِي أُمَامَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «عَلَيْكُمْ بِقِيَامِ اللَّيْلِ فَإِنَّهُ دَأْبُ الصَّالِحِينَ قَبْلَكُمْ وَهُوَ قُرْبَةٌ لَكُمْ إِلَى رَبِّكُمْ وَمَكْفَرَةٌ لِلسَّيِّئَاتِ وَمَنْهَاةٌ عَنِ الْإِثْمِ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
அபூ உமாமா (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அறிவித்தார்கள்: “இரவில் எழுந்து (வணங்குவதை) வழக்கமாக்கிக் கொள்ளுங்கள், ஏனெனில் அது உங்களுக்கு முன் வாழ்ந்த நல்லோர்களின் வழக்கமாகும், உங்கள் இறைவனிடம் உங்களை நெருக்கமாக்கும் ஒரு வழியாகும், தீய செயல்களுக்கு ஒரு பரிகாரமாகவும், பாவத்திற்கு ஒரு தடுப்பாகவும் இருக்கிறது.” இதை திர்மிதி அறிவிக்கின்றார்.
ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (இதர அறிவிப்புகளின் துணையுடன்) (அல்-அல்பானி)
حسن بشواهده (الألباني)
وَعَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " ثَلَاثَةٌ يَضْحَكُ اللَّهُ إِلَيْهِمْ الرَّجُلُ إِذَا قَامَ بِاللَّيْلِ يُصَلِّي وَالْقَوْمُ إِذَا صَفُّوا فِي الصَّلَاةِ وَالْقَوْمُ إِذَا صَفُّوا فِي قِتَالِ الْعَدُوِّ. رَوَاهُ فِي شَرْحِ السّنة
அபூ ஸயீத் அல் குத்ரீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “மூன்று பேரை அல்லாஹ் மகிழ்ச்சியுடன் பார்க்கிறான்: இரவில் எழுந்து தொழுபவர், தொழுகைக்காக வரிசையாக நிற்கும் ஒரு கூட்டம், மற்றும் எதிரியுடன் போரிடுவதற்காக அணிகளாக நிற்கும் ஒரு கூட்டம்.”

பகவி அவர்கள் இதை ஷரஹ் அஸ்-ஸுன்னா என்ற நூலில் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَن عَمْرو بن عبسة قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَقْرَبُ مَا يَكُونُ الرَّبُّ مِنَ الْعَبْدِ فِي جَوْفِ اللَّيْلِ الْآخِرِ فَإِنِ اسْتَطَعْتَ أَنْ تَكُونَ مِمَّنْ يَذْكُرُ اللَّهَ فِي تِلْكَ السَّاعَةِ فَكُنْ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيب إِسْنَادًا
அம்ர் இப்னு அபஸா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “ஓர் அடியானுக்கு இறைவன் மிக நெருக்கமாக இருப்பது இரவின் இறுதிப் பகுதியின் நடுவில்தான். எனவே, அந்த நேரத்தில் அல்லாஹ்வை நினைவு கூர்பவர்களில் ஒருவராக உங்களால் இருக்க முடிந்தால், அவ்வாறே இருங்கள்.”

இதை திர்மிதி அவர்கள் அறிவித்து, இது ஒரு ஹஸன் ஸஹீஹ் ஹதீஸ் என்றும், இதன் இஸ்நாத் கரீப் என்றும் கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «رَحِمَ اللَّهُ رَجُلًا قَامَ مِنَ اللَّيْلِ فَصَلَّى وَأَيْقَظَ امْرَأَتَهُ فَصَلَّتْ فَإِنْ أَبَتْ نَضَحَ فِي وَجْهِهَا الْمَاءَ. رَحِمَ اللَّهُ امْرَأَةً قَامَتْ مِنَ اللَّيْلِ فَصَلَّتْ وَأَيْقَظَتْ زَوْجَهَا فَصَلَّى فَإِنْ أَبَى نَضَحَتْ فِي وَجْهِهِ المَاء» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد وَالنَّسَائِيّ
அபு ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “இரவில் எழுந்து தொழுது, தன் மனைவியை எழுப்பி அவளும் தொழுகிற, ஆனால் அவள் மறுத்தால் அவள் முகத்தில் தண்ணீரைத் தெளிக்கிற ஒரு மனிதருக்கு அல்லாஹ் கருணை காட்டுவானாக! இரவில் எழுந்து தொழுது, தன் கணவரை எழுப்பி அவரும் தொழுகிற, ஆனால் அவர் மறுத்தால் அவர் முகத்தில் தண்ணீரைத் தெளிக்கிற ஒரு பெண்ணுக்கு அல்லாஹ் கருணை காட்டுவானாக!”

அபூ தாவூத் மற்றும் நஸாயீ ஆகியோர் இதை அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حسن (الألباني)
وَعَنْ أَبِي أُمَامَةَ قَالَ: قِيلَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُّ الدُّعَاءِ أَسْمَعُ؟ قَالَ: «جَوْفُ اللَّيْلِ الآخر ودبر الصَّلَوَات المكتوبات» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
அபூ உமாமா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “அல்லாஹ்வின் தூதரே! எந்தப் பிரார்த்தனை அதிகமாகச் செவியேற்கப்படுகிறது?” என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், “இரவின் கடைசிப் பகுதியின் நடுவிலும், கடமையாக்கப்பட்ட தொழுகைகளுக்குப் பிறகும் (செய்யப்படும் பிரார்த்தனை)” என்று பதிலளித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حسن (الألباني)
وَعَنْ أَبِي مَالِكٍ الْأَشْعَرِيِّ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ فِي الْجَنَّةِ غُرَفًا يُرَى ظَاهِرُهَا مِنْ بَاطِنِهَا وَبَاطِنُهَا مِنْ ظَاهِرِهَا أَعَدَّهَا اللَّهُ لِمَنْ أَلَانَ الْكَلَامَ وَأَطْعَمَ الطَّعَامَ وَتَابَعَ الصِّيَامَ وَصَلَّى بِاللَّيْلِ وَالنَّاسُ نيام» . رَوَاهُ الْبَيْهَقِيّ فِي شعب الْإِيمَان
وَرَوَى التِّرْمِذِيُّ عَنْ عَلِيٍّ نَحْوَهُ وَفِي رِوَايَتِهِ: «لمن أطاب الْكَلَام»
அபூ மாலிக் அல்-அஷ்அரீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “சுவர்க்கத்தில் சில அறைகள் உள்ளன. அவற்றின் வெளிப்புறம் உள்ளிருந்தும், உட்புறம் வெளியிருந்தும் பார்க்கக்கூடியதாக இருக்கும். அந்த அறைகளை மென்மையாகப் பேசுபவர்களுக்கும், (ஏழைகளுக்கு) உணவளிப்பவர்களுக்கும், தொடர்ச்சியாக நோன்பு நோற்பவர்களுக்கும், மக்கள் உறங்கும்போது இரவில் நின்று வணங்குபவர்களுக்கும் அல்லாஹ் தயாரித்துள்ளான்.”

இதனை பைஹகீ அவர்கள் ஷுஅபுல் ஈமான் என்ற நூலில் பதிவுசெய்துள்ளார்கள். மேலும் திர்மிதீ அவர்கள் இதே போன்ற ஒரு ஹதீஸை அலீ (ரழி) அவர்களிடமிருந்து அறிவித்துள்ளார்கள். அவர்களின் அறிவிப்பில், "இனிமையாகப் பேசுபவர்களுக்காக" என்று உள்ளது.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ், ஸஹீஹ் (அல்பானீ)
صَحِيح, صَحِيح (الألباني)
باب التحريض على قيام الليل - الفصل الثالث
இரவில் எழுந்திருக்க ஊக்குவித்தல் - பிரிவு 3
عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ قَالَ: قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «يَا عَبْدَ اللَّهِ لَا تَكُنْ مِثْلَ فُلَانٍ كَانَ يَقُومُ مِنَ اللَّيْلِ فَتَرَكَ قيام اللَّيْل»
அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் பின் அல்-ஆஸ் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தன்னிடம், "அப்துல்லாஹ்வே! இன்னாரைப் போன்று நீர் ஆகிவிடாதீர். அவர் இரவில் எழுந்து (வணங்கும்) வழக்கமுடையவராக இருந்து, பின்னர் அந்தப் பழக்கத்தைக் கைவிட்டுவிட்டார்" என்று கூறியதாக அறிவித்தார்கள். (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்.)
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ عُثْمَانَ بْنِ أَبِي الْعَاصِ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم يَقُول: كَانَ لِدَاوُدَ عَلَيْهِ السَّلَامُ مِنَ اللَّيْلِ سَاعَةٌ يُوقِظُ فِيهَا أَهْلَهُ يَقُولُ: يَا آلَ دَاوُدَ قُومُوا فَصَلُّوا فَإِنَّ هَذِهِ سَاعَةٌ يَسْتَجِيبُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فِيهَا الدُّعَاءَ إِلَّا لِسَاحِرٍ أَوْ عشار . رَوَاهُ أَحْمد
உத்மான் இப்னு அபுல் ஆஸ் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறக் கேட்டதாகக் கூறினார்கள்:

தாவூத் (அலை) அவர்களுக்கு இரவில் ஒரு குறிப்பிட்ட நேரம் இருந்தது. அந்த நேரத்தில் அவர்கள் தங்கள் குடும்பத்தினரை எழுப்பி, "தாவூதின் குடும்பத்தினரே, எழுந்து தொழுங்கள், ஏனெனில் இது மகத்துவமும் பெருமையும் மிக்க அல்லாஹ் பிரார்த்தனைகளுக்கு பதிலளிக்கும் நேரமாகும், ஒரு சூனியக்காரரையோ அல்லது வரி வசூலிப்பவரையோ தவிர" என்று கூறுவார்கள்.

இதை அஹ்மத் பதிவு செய்துள்ளார்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «أَفْضَلُ الصَّلَاةِ بَعْدَ الْمَفْرُوضَةِ صَلَاةٌ فِي جَوف اللَّيْل» . رَوَاهُ أَحْمد
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “கடமையான தொழுகைக்குப் பிறகு மிகச் சிறந்த தொழுகை, நள்ளிரவில் தொழும் தொழுகையாகும்” என்று கூறக் கேட்டதாகக் கூறினார்கள். இதை அஹ்மத் அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: جَاءَ رجل إِلَى النَّبِي صلى فَقَالَ: إِن فلَانا يُصَلِّي بِاللَّيْلِ فَإِذَا أَصْبَحَ سَرَقَ فَقَالَ: إِنَّهُ سَيَنْهَاهُ مَا تَقُولُ. رَوَاهُ أَحْمَدُ وَالْبَيْهَقِيُّ فِي شُعَبِ الْإِيمَانِ
அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
ஒரு மனிதர் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, “இன்னார் இரவில் தொழுகின்றார்; காலையானதும் திருடுகிறார்” என்று கூறினார். அதற்கு அவர்கள், “நீர் கூறுவது (அவரது தொழுகை) அவரைத் தடுத்துவிடும்” என்று கூறினார்கள்.
இதை அஹ்மத் மற்றும் பைஹகீ ஆகியோர் ஷுஅபுல் ஈமான் என்ற நூலில் அறிவித்துள்ளார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَنْ أَبِي سَعِيدٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ قَالَا: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذا أَيْقَظَ الرَّجُلُ أَهْلَهُ مِنَ اللَّيْلِ فَصَلَّيَا أَوْ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ جَمِيعًا كُتِبَا فِي الذَّاكِرِينَ وَالذَّاكِرَاتِ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد وَابْن مَاجَه
அபூ ஸயீத் (ரழி) மற்றும் அபூ ஹுரைரா (ரழி) ஆகியோர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறுவதாக அறிவித்தார்கள்: “ஒருவர் இரவில் தனது மனைவியை எழுப்பி, அவர்கள் இருவரும் சேர்ந்து இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுதால் (அல்லது அவர் தொழுதால்), அல்லாஹ்வை நினைவுகூரும் ஆண்கள் மற்றும் பெண்களில் அவர்கள் பதிவு செய்யப்படுகிறார்கள்.” இதனை அபூதாவூத் மற்றும் இப்னு மாஜா ஆகியோர் அறிவித்துள்ளனர்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَشْرَافُ أُمَّتَيْ حَمَلَةُ الْقُرْآنِ وَأَصْحَابُ اللَّيْلِ» . رَوَاهُ الْبَيْهَقِيُّ فِي شُعَبِ الْإِيمَان
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அறிவித்தார்கள்: “என் சமூகத்தாரில் கண்ணியமிக்கவர்கள், குர்ஆனை மனனம் செய்தவர்களும், இரவில் நின்று வணங்குபவர்களும் ஆவார்கள்.” இதனை பைஹகீ அவர்கள் ஷுஅப் அல்-ஈமான் என்ற நூலில் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عُمَرَ أَنَّ أَبَاهُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ كَانَ يُصَلِّي مِنَ اللَّيْلِ مَا شَاءَ اللَّهُ حَتَّى إِذَا كَانَ مِنْ آخِرِ اللَّيْلِ أَيْقَظَ أَهْلَهُ لِلصَّلَاةِ يَقُولُ لَهُمْ: الصَّلَاةُ ثُمَّ يَتْلُو هَذِهِ الْآيَةَ: (وَأْمُرْ أَهْلَكَ بِالصَّلَاةِ وَاصْطَبِرْ عَلَيْهَا لَا نَسْأَلُكَ رِزْقًا نَحن نرزقك وَالْعَاقبَة للتقوى) رَوَاهُ مَالك
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அவர்களுடைய தந்தையான உமர் இப்னுல் கத்தாப் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ் நாடிய அளவு இரவில் தொழுது வருவார்கள். பின்னர், இரவின் கடைசிப் பகுதியில் தங்கள் குடும்பத்தினரை தொழுகைக்காக எழுப்பி, அவர்களிடம், “தொழுகை!” என்று கூறுவார்கள். பிறகு இந்த வசனத்தை ஓதுவார்கள்: “வஃமுர் அஹ்லக பிஸ்ஸலாதி வஸ்தபிர் அலைஹா, லா நஸ்அலுக ரிஸ்கன் நஹ்னு நர்ஸுகுக வல் ஆகிபது லித் தக்வா” (பொருள்: மேலும், உம்முடைய குடும்பத்தினரை தொழுகையைக் கடைப்பிடிக்குமாறு ஏவுவீராக, அதிலே நீரும் நிலைத்திருப்பீராக. நாம் உம்மிடம் வாழ்வாதாரத்தைக் கேட்கவில்லை; நாமே உமக்கு வாழ்வாதாரம் அளிக்கிறோம். நல்ல முடிவானது இறையச்சத்திற்கே உரியது). (நூல்: முவத்தா மாலிக்)

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
باب القصد في العمل - الفصل الأول
மிதமாக செய்வதில் - பிரிவு 1
عَنْ أَنَسٍ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُفْطِرُ مِنَ الشَّهْرِ حَتَّى يُظَنَّ أَنْ لَا يَصُومَ مِنْهُ وَيَصُومُ حَتَّى يُظَنَّ أَنْ لَا يُفْطِرَ مِنْهُ شَيْئًا وَكَانَ لَا تَشَاءُ أَنْ تَرَاهُ مِنَ اللَّيْلِ مُصَلِّيًا إِلَّا رَأَيْتَهُ وَلَا نَائِمًا إِلَّا رَأَيْتَهُ. رَوَاهُ البُخَارِيّ
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், “அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், ஒரு மாதத்தில் அவர்கள் நோன்பே நோற்கவில்லை என்று நாங்கள் நினைக்கும் அளவிற்கு நோன்பை விட்டுவிடுவார்கள்; மேலும் (மற்றொரு மாதத்தில்), அவர்கள் நோன்பை விடவே இல்லை என்று நாங்கள் நினைக்கும் அளவிற்கு நோன்பு நோற்பார்கள். இரவில் அவர்கள் தொழுது கொண்டிருக்கக் காண நீங்கள் விரும்பினால், அவ்வாறு காண்பீர்கள்; அல்லது, அவர்கள் உறங்கிக் கொண்டிருக்கக் காண நீங்கள் விரும்பினால், அவ்வாறு காண்பீர்கள்.”

இதை புகாரி அவர்கள் அறிவிக்கின்றார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَحَبُّ الْأَعْمَالِ إِلَى الله أدومها وَإِن قل»
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “அல்லாஹ்வுக்கு மிகவும் விருப்பமான செயல்கள், அவை குறைவாக இருந்தாலும் தொடர்ந்து செய்யப்படும் செயல்களேயாகும்.” (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்.)
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «خُذُوا مِنَ الْأَعْمَالِ مَا تُطِيقُونَ فَإِنَّ اللَّهَ لَا يمل حَتَّى تملوا»
ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “உங்களால் இயன்ற செயல்களையே செய்யுங்கள்; ஏனெனில் நீங்கள் சோர்வடையும் வரை அல்லாஹ் சோர்வடைவதில்லை.”

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " لِيُصَلِّ أَحَدُكُمْ نَشَاطَهُ وَإِذَا فَتَرَ فَلْيَقْعُدْ)
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “உங்களில் ஒருவர் தமக்குச் சுறுசுறுப்பு இருக்கும் வரை தொழட்டும்; அவர் சோர்வடைந்தால் அமர்ந்து கொள்ளட்டும்.”

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا نَعَسَ أَحَدُكُمْ وَهُوَ يُصَلِّي فَلْيَرْقُدْ حَتَّى يَذْهَبَ عَنْهُ النَّوْمُ فَإِنَّ أَحَدَكُمْ إِذَا صَلَّى وَهُوَ نَاعِسٌ لَا يدْرِي لَعَلَّه يسْتَغْفر فيسب نَفسه»
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “உங்களில் ஒருவர் தொழும்போது தூக்கக் கலக்கத்திற்கு ஆளானால், அவரைவிட்டுத் தூக்கம் நீங்கும் வரை அவர் உறங்கட்டும். ஏனெனில், உங்களில் ஒருவர் தூக்கக் கலக்கத்துடன் தொழும்போது, அவர் பாவமன்னிப்புக் கோருகிறாரா அல்லது தம்மையே சபித்துக் கொள்கிறாரா என்பதை அவர் அறியமாட்டார்.” (புஹாரி மற்றும் முஸ்லிம்.)
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ الدِّينَ يُسْرٌ وَلَنْ يُشَادَّ الدِّينَ أَحَدٌ إِلَّا غَلَبَهُ فَسَدِّدُوا وَقَارِبُوا وَأَبْشِرُوا وَاسْتَعِينُوا بِالْغَدْوَةِ وَالرَّوْحَةِ وَشَيْءٍ مِنَ الدُّلْجَةِ» . رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “மார்க்கம் எளிமையானது, ஆனால், எவரேனும் அதனை வரம்பு மீறி கடினமாக்கினால், அது அவரை மிகைத்துவிடும்; எனவே, நேர்வழியில் செல்லுங்கள், நடுநிலையைக் கடைப்பிடியுங்கள், நற்செய்தி கூறுங்கள், காலையிலும், மாலையிலும், இரவின் பிற்பகுதியிலும் (வணக்கத்தின் மூலம்) உதவி தேடுங்கள்.” இதை புகாரி அவர்கள் அறிவித்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَن عمر رَضِي الله ع نه قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ نَامَ عَنْ حِزْبِهِ أَوْ عَنْ شَيْءٍ مِنْهُ فَقَرَأَهُ فِيمَا بَيْنَ صَلَاةِ الْفَجْرِ وَصَلَاةِ الظُّهْرِ كُتِبَ لَهُ كَأَنَّمَا قَرَأَهُ مِنَ اللَّيْل» . رَوَاهُ مُسلم
உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "யாரேனும் தூங்கிவிடுவதால் குர்ஆனிலிருந்து தனது பங்கையோ அல்லது அதிலிருந்து ஒரு பகுதியையோ ஓதத் தவறினால், அதனை அவர் ஃபஜ்ர் தொழுகைக்கும் லுஹர் தொழுகைக்கும் இடையில் ஓதினால், அவர் அதனை இரவில் ஓதியது போலவே அவருக்காகப் பதிவு செய்யப்படும்."

இதை முஸ்லிம் அவர்கள் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم قَائِمًا فَإِنْ لَمْ تَسْتَطِعْ فَقَاعِدًا فَإِنْ لَمْ تستطع فعلى جنب» . رَوَاهُ البُخَارِيّ
இம்ரான் இப்னு ஹுஸைன் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "நின்று தொழுங்கள்; உங்களுக்கு அது முடியாவிட்டால், அமர்ந்து தொழுங்கள்; அதுவும் முடியாவிட்டால், ஒருக்களித்துப் படுத்துத் தொழுங்கள்" என்று கூறினார்கள். இதை புகாரி அறிவிக்கிறார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَن عمرَان بن حُصَيْن: أَنَّهُ سَأَلَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ صَلَاةِ الرَّجُلِ قَاعِدًا. قَالَ: «إِنْ صَلَّى قَائِمًا فَهُوَ أَفْضَلُ وَمَنْ صَلَّى قَاعِدًا فَلَهُ نِصْفُ أَجْرِ الْقَائِمِ وَمَنْ صَلَّى نَائِمًا فَلَهُ نصف أجل الْقَاعِد» . رَوَاهُ البُخَارِيّ
இம்ரான் பின் ஹுஸைன் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
“அமர்ந்து தொழும் ஒரு மனிதரைப் பற்றி நான் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், ‘ஒருவர் நின்று தொழுதால் அது மிகவும் சிறந்தது. அமர்ந்து தொழுபவருக்கு நின்று தொழுபவரின் நன்மையில் பாதி உண்டு. மேலும் படுத்துக்கொண்டு தொழுபவருக்கு அமர்ந்து தொழுபவரின் நன்மையில் பாதி உண்டு’ என்று கூறினார்கள்.”

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
باب القصد في العمل - الفصل الثاني
மிதமாக செய்வதில் - பிரிவு 2
عَنْ أَبِي أُمَامَةَ قَالَ: سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «مَنْ أَوَى إِلَى فِرَاشِهِ طَاهِرًا وَذَكَرَ اللَّهِ حَتَّى يُدْرِكَهُ النُّعَاسُ لَمْ يَتَقَلَّبْ سَاعَةً مِنَ اللَّيْلِ يَسْأَلُ اللَّهَ فِيهَا خَيْرًا مِنْ خَيْرِ الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ إِلَّا أَعْطَاهُ إِيَّاهُ» . ذَكَرَهُ النَّوَوِيُّ فِي كِتَابِ الْأَذْكَارِ بِرِوَايَةِ ابْنِ السّني
அபூ உமாமா (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இவ்வாறு கூறக் கேட்டதாக அறிவித்தார்கள்: “யாரேனும் தூய்மையான நிலையில் படுக்கைக்குச் சென்று, தூக்கக்கலக்கம் அவரை ஆட்கொள்ளும் வரை அல்லாஹ்வை திக்ரு செய்து, பின்னர் இரவின் எந்தப் பொழுதிலும் அவர் புரண்டு படுத்து, அந்த நேரத்தில் இவ்வுலக, மறுவுலக நன்மைகளிலிருந்து எதையேனும் அல்லாஹ்விடம் கேட்டால், அதை அவருக்கு அல்லாஹ் கொடுக்காமல் இருப்பதில்லை.” நவவி அவர்கள் இதை இப்னு அஸ்-ஸுன்னி அவர்களின் அறிவிப்பின் வழியாக கிதாப் அல்-அத்கார் இல் குறிப்பிட்டுள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: عَجِبَ رَبُّنَا مِنْ رَجُلَيْنِ رَجُلٌ ثَارَ عَنْ وِطَائِهِ وَلِحَافِهِ مِنْ بَيْنِ حِبِّهِ وَأَهْلِهِ إِلَى صَلَاتِهِ فَيَقُولُ اللَّهُ لِمَلَائِكَتِهِ: انْظُرُوا إِلَى عَبْدِي ثَارَ عَنْ فِرَاشِهِ وَوِطَائِهِ مِنْ بَيْنِ حِبِّهِ وَأَهْلِهِ إِلَى صَلَاتِهِ رَغْبَةً فِيمَا عِنْدِي وَشَفَقًا مِمَّا عِنْدِي وَرَجُلٌ غَزَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَانْهَزَمَ مَعَ أَصْحَابِهِ فَعَلِمَ مَا عَلَيْهِ فِي الِانْهِزَامِ وَمَا لَهُ فِي الرُّجُوعِ فَرَجَعَ حَتَّى هُرِيقَ دَمُهُ فَيَقُولُ اللَّهُ لِمَلَائِكَتِهِ: انْظُرُوا إِلَى عَبْدِي رَجَعَ رَغْبَةً فِيمَا عِنْدِي وَشَفَقًا مِمَّا عِنْدِي حَتَّى هُرِيقَ دَمُهُ . رَوَاهُ فِي شَرْحِ السُّنَّةِ
அப்துல்லாஹ் இப்னு மஸ்ஊத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"நம்முடைய இறைவன் இரண்டு மனிதர்களைக் கண்டு வியப்படைகிறான். அவர்களில் ஒருவர், தனது அன்புக்குரியவர்கள் மற்றும் குடும்பத்தினரிடமிருந்து, தனது படுக்கை மற்றும் போர்வையை விட்டுவிட்டுத் தனது தொழுகைக்காக எழுகின்ற மனிதர் ஆவார். அல்லாஹ் தனது வானவர்களிடம், 'என் அடியானைப் பாருங்கள்! என்னிடம் உள்ளவற்றின் மீதுள்ள ஆசையினாலும், என்னிடம் உள்ளவற்றைப் பற்றிய அச்சத்தினாலும், தனது படுக்கை மற்றும் போர்வையை விட்டும், தனது அன்புக்குரியவர்கள் மற்றும் குடும்பத்தினரிடமிருந்தும் (பிரிந்து) தனது தொழுகைக்காக எழுந்துவிட்டான்' என்று கூறுகிறான்.

மற்றொருவர், அல்லாஹ்வின் பாதையில் போருக்குச் சென்று, தனது தோழர்களுடன் தோல்வியுற்றார். ஆனால், தோல்வியுற்றுப் பின்வாங்குவதால் தன் மீது ஏற்படும் விளைவையும், திரும்பிச் (சென்று போரிடுவதால்) தனக்குக் கிடைக்கும் கூலியையும் அறிந்து, அவர் திரும்பிச் சென்று தனது இரத்தம் சிந்தப்படும் வரை போரிட்டார். அல்லாஹ் தனது வானவர்களிடம், 'என் அடியானைப் பாருங்கள்! என்னிடம் உள்ளவற்றின் மீதுள்ள ஆசையினாலும், என்னிடம் உள்ளவற்றைப் பற்றிய அச்சத்தினாலும் திரும்பி வந்து, தனது இரத்தம் சிந்தப்படும் வரை (போரிட்டான்)' என்று கூறுகிறான்."

(இதை இமாம் பகவீ (ரஹ்) அவர்கள் 'ஷரஹுஸ் ஸுன்னா'வில் பதிவு செய்துள்ளார்கள்).

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
باب القصد في العمل - الفصل الثالث
மிதமாக செய்வதில் - பிரிவு 3
عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَ: حُدِّثْتُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «صَلَاةُ الرَّجُلِ قَاعِدًا نِصْفُ الصَّلَاةِ» قَالَ: فَأَتَيْتُهُ فَوَجَدْتُهُ يُصَلِّي جَالِسًا فَوَضَعْتُ يَدِي عَلَى رَأسه فَقَالَ: «مَالك يَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَمْرٍو؟» قُلْتُ: حُدِّثْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَّكَ قُلْتَ: «صَلَاةُ الرَّجُلِ قَاعِدًا عَلَى نِصْفِ الصَّلَاةِ» وَأَنْتَ تُصَلِّي قَاعِدًا قَالَ: «أَجَلْ وَلَكِنِّي لَسْتُ كَأَحَدٍ مِنْكُمْ» . رَوَاهُ مُسلم
அப்துல்லாஹ் இப்னு அம்ர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

“ஒருவர் அமர்ந்து தொழும் தொழுகை, (நின்று தொழும்) தொழுகையில் பாதியளவு தான்” என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக எனக்கு அறிவிக்கப்பட்டது. எனவே, நான் அவர்களிடம் சென்றேன், அவர்கள் அமர்ந்து தொழுது கொண்டிருப்பதைக் கண்டேன். நான் என் கையை அவர்களின் தலையில் வைத்தேன். அவர்கள், “அப்துல்லாஹ் இப்னு அம்ர் அவர்களே, உங்களுக்கு என்ன நேர்ந்தது?” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நான், “அல்லாஹ்வின் தூதரே, ‘ஒருவர் அமர்ந்து தொழும் தொழுகை, (நின்று தொழும்) தொழுகையில் பாதியளவு தான்’ என்று தாங்கள் கூறியதாக எனக்கு அறிவிக்கப்பட்டது. ஆனால், தாங்களே அமர்ந்து தொழுது கொண்டிருக்கிறீர்களே” என்று பதிலளித்தேன். அதற்கு அவர்கள், “ஆம், ஆனால் நான் உங்களில் ஒருவரைப் போன்றவன் அல்ல” என்று கூறினார்கள். இதை முஸ்லிம் அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَن سَالم بن أبي الْجَعْد قَالَ: قَالَ رَجُلٌ مِنْ خُزَاعَةَ: لَيْتَنِي صَلَّيْتُ فَاسْتَرَحْتُ فَكَأَنَّهُمْ عَابُوا ذَلِكَ عَلَيْهِ فَقَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُول: «أَقِمِ الصَّلَاةَ يَا بِلَالُ أَرِحْنَا بِهَا» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
ஸாலிம் இப்னு அபுல் ஜஃத் அவர்கள், குஸாஆ கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த ஒருவர், “நான் தொழுது ஓய்வு பெற்றிருக்க விரும்புகிறேன்” என்று கூறியதாக அறிவித்தார்கள். மக்கள் அதனைக் குறை கூறுவது போல் தெரிந்தபோது, அதற்கு அவர், தாம் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “பிலாலே! தொழுகையை நிலைநாட்டுவீராக! அதன் மூலம் எங்களுக்கு ஓய்வைத் தாருங்கள்” என்று கூறக் கேட்டதாகப் பதிலளித்தார். அபூ தாவூத் அவர்கள் இதை அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
باب الوتر - الفصل الأول
வித்ர் - பிரிவு 1
عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «صَلَاةُ اللَّيْلِ مَثْنَى مَثْنَى فَإِذَا خَشِيَ أَحَدُكُمُ الصُّبْحَ صَلَّى رَكْعَةً وَاحِدَة توتر لَهُ مَا قد صلى»
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “இரவுத் தொழுகை இரண்டிரண்டு ரக்அத்களாகத் தொழப்பட வேண்டும். ஆனால், உங்களில் ஒருவர் காலை (நேரம்) வந்துவிடும் என்று அஞ்சினால், அவர் ஒரு ரக்அத் தொழட்டும். அது, அவர் தொழுதவற்றை ஒற்றையாக ஆக்கிவிடும்.” (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்.)
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «الْوَتْرُ رَكْعَةٌ مِنْ آخر اللَّيْل» . رَوَاهُ مُسلم
இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “வித்ரு என்பது இரவின் இறுதியில் (தொழப்படும்) ஒரு ரக்ஆ ஆகும்” என்று கூறினார்கள்.
முஸ்லிம் இதனை அறிவித்துள்ளார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي مِنَ اللَّيْلِ ثَلَاثَ عَشْرَةَ رَكْعَةً يُوتِرُ مِنْ ذَلِكَ بِخَمْسٍ لَا يَجْلِسُ فِي شَيْء إِلَّا فِي آخرهَا "
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இரவில் பதிமூன்று ரக்அத்கள் தொழுவார்கள்; அதில் ஐந்தை வித்ரு ஆகத் தொழுது, அதன் கடைசி ரக்அத்தில் மட்டுமே அமர்வார்கள். (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்.)
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَن سعد بن هِشَام قَالَ انْطَلَقْتُ إِلَى عَائِشَةَ فَقُلْتُ يَا أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ أَنْبِئِينِي عَنْ خُلُقِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَتْ: أَلَسْتَ تَقْرَأُ الْقُرْآنَ؟ قُلْتُ: بَلَى. قَالَتْ: فَإِنَّ خُلُقَ نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ الْقُرْآنَ. قُلْتُ: يَا أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ أَنْبِئِينِي عَنْ وَتْرِ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ: كُنَّا نُعِدُّ لَهُ سِوَاكَهُ وَطَهُورَهُ فَيَبْعَثُهُ اللَّهُ مَا شَاءَ أَنْ يَبْعَثَهُ مِنَ اللَّيْلِ فَيَتَسَوَّكُ وَيَتَوَضَّأُ وَيُصَلِّي تِسْعَ رَكَعَاتٍ لَا يَجْلِسُ فِيهَا إِلَّا فِي الثَّامِنَةِ فَيَذْكُرُ اللَّهَ وَيَحْمَدُهُ وَيَدْعُوهُ ثُمَّ يَنْهَضُ وَلَا يُسَلِّمُ فَيُصَلِّي التَّاسِعَةَ ثُمَّ يَقْعُدُ فَيَذْكُرُ اللَّهَ وَيَحْمَدُهُ وَيَدْعُوهُ ثُمَّ يُسَلِّمُ تَسْلِيمًا يُسْمِعُنَا ثُمَّ يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ بَعْدَمَا يُسَلِّمُ وَهُوَ قَاعد فَتلك إِحْدَى عشرَة رَكْعَة يابني فَلَمَّا أَسَنَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَخَذَ اللَّحْمَ أَوْتَرَ بِسَبْعٍ وَصَنَعَ فِي الرَّكْعَتَيْنِ مِثْلَ صَنِيعِهِ فِي الْأُولَى فَتِلْكَ تِسْعٌ يَا بُنَيَّ وَكَانَ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا صَلَّى صَلَاةً أَحَبَّ أَنْ يُدَاوِمَ عَلَيْهَا وَكَانَ إِذَا غَلَبَهُ نَوْمٌ أَوْ وَجَعٌ عَنْ قِيَامِ اللَّيْلِ صَلَّى مِنَ النَّهَارِ ثِنْتَيْ عَشْرَةَ رَكْعَةً وَلَا أَعْلَمُ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَرَأَ الْقُرْآنَ كُلَّهُ فِي لَيْلَةٍ وَلَا صَلَّى لَيْلَةً إِلَى الصُّبْحِ وَلَا صَامَ شهرا كَامِلا غير رَمَضَان. رَوَاهُ مُسلم
சஅத் இப்னு ஹிஷாம் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நான் ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடம் சென்று, "இறைநம்பிக்கையாளர்களின் அன்னையே! அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் நற்குணத்தைப் பற்றி எனக்கு அறிவியுங்கள்" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "நீர் குர்ஆனை ஓதுவதில்லையா?" என்று கேட்டார்கள். நான், "ஆம் (ஓதுகிறேன்)" என்று பதிலளித்தேன். அதற்கு அவர்கள், "நிச்சயமாக அல்லாஹ்வின் நபி (ஸல்) அவர்களின் குணம் குர்ஆனாகவே இருந்தது" என்று கூறினார்கள்.

நான், "இறைநம்பிக்கையாளர்களின் அன்னையே! அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் வித்ர் தொழுகையைப் பற்றி எனக்கு அறிவியுங்கள்" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நாங்கள் அவர்களுக்காக பல் துலக்கும் குச்சியையும் (மிஸ்வாக்), உளூ செய்வதற்கான தண்ணீரையும் தயார் செய்து வைப்போம். அல்லாஹ் இரவில் தான் நாடிய நேரத்தில் அவர்களை எழுப்புவான். அவர்கள் பல் துலக்கி, உளூ செய்து, ஒன்பது ரக்அத்கள் தொழுவார்கள். அதில் எட்டாவது ரக்அத்தில் தவிர (இடையில்) அமரமாட்டார்கள். (எட்டாவதில் அமர்ந்து) அல்லாஹ்வை நினைவுகூர்ந்து, அவனைப் புகழ்ந்து, அவனிடம் பிரார்த்தனை செய்வார்கள். பின்னர் ஸலாம் கொடுக்காமல் எழுந்து ஒன்பதாவது ரக்அத்தைத் தொழுவார்கள். பிறகு அமர்ந்து, அல்லாஹ்வை நினைவுகூர்ந்து, அவனைப் புகழ்ந்து, அவனிடம் பிரார்த்தனை செய்து, பின்னர் எங்களுக்குக் கேட்கும் அளவுக்கு (சத்தமாக) ஸலாம் கொடுப்பார்கள். ஸலாம் கொடுத்த பிறகு, அமர்ந்த நிலையிலேயே இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுவார்கள். என் அருமை மகனே! ஆக (மொத்தம்) பதினொரு ரக்அத்கள் ஆகும்.

அல்லாஹ்வின் நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு வயதாகி, உடல் சற்றே பருமனானபோது, ஏழு ரக்அத்கள் வித்ர் தொழுதார்கள். (அதன் பின்) அந்த இரண்டு ரக்அத்களையும் முன்பு செய்தது போலவே தொழுவார்கள். என் அருமை மகனே! ஆக (மொத்தம்) ஒன்பது ரக்அத்கள் ஆகும். அல்லாஹ்வின் நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒரு தொழுகையைத் தொழுதால், அதைத் தொடர்ந்து கடைப்பிடிக்க விரும்புவார்கள். உறக்கம் அல்லது வலி காரணமாக இரவுத் தொழுகை (தஹஜ்ஜுத்) விடுபட்டுவிட்டால், பகலில் பன்னிரண்டு ரக்அத்கள் தொழுவார்கள். அல்லாஹ்வின் நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒரே இரவில் குர்ஆன் முழுவதையும் ஓதியதாகவோ, அல்லது காலை வரை இரவு முழுவதும் (விழித்துத்) தொழுததாகவோ, அல்லது ரமளான் மாதத்தைத் தவிர வேறு எந்த மாதத்திலும் முழு மாதமும் நோன்பு நோற்றதாகவோ நான் அறியவில்லை."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عُمَرَ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «اجْعَلُوا آخِرَ صَلَاتِكُمْ بِاللَّيْلِ وترا» . رَوَاهُ مُسلم
நபி (ஸல்) அவர்கள், “இரவில் உங்களுடைய கடைசித் தொழுகையை வித்ர் ஆக்குங்கள்” என்று கூறியதாக இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள். முஸ்லிம் இதை அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عُمَرَ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «بَادرُوا الصُّبْح بالوتر» . وَرَاه مُسلم
'காலை நேரத்திற்கு முன்பாக வித்ரு தொழுகையை விரைந்து தொழுங்கள்' என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள். இதை முஸ்லிம் அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ جَابِرٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ خَافَ أَنْ لَا يَقُومَ مِنْ آخِرِ اللَّيْلِ فَلْيُوتِرْ أَوَّلَهُ وَمَنْ طَمِعَ أَنْ يَقُومَ آخِرَهُ فَلْيُوتِرْ آخِرَ اللَّيْلِ فَإِنَّ صَلَاةَ آخِرِ اللَّيْلِ مَشْهُودَةٌ وَذَلِكَ أَفْضَلُ» . رَوَاهُ مُسلم
ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "இரவின் பிற்பகுதியில் தம்மால் எழ முடியாது என்று ஒருவர் அஞ்சினால், அவர் இரவின் முற்பகுதியிலேயே வித்ருத் தொழுது கொள்ளட்டும். இரவின் கடைசிப் பகுதியில் எழ ஆசைப்படுபவர், இரவின் இறுதியில் வித்ருத் தொழட்டும். ஏனெனில், இரவின் இறுதி நேரத் தொழுகையானது (மலக்குகளால்) சான்று பகரப்பட்டதாக இருக்கிறது, அதுவே மிகவும் சிறந்ததாகும்.” முஸ்லிம் இதனைப் பதிவுசெய்துள்ளார்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ: مِنْ كُلَّ اللَّيْلِ أَوْتَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ أَوَّلِ اللَّيْلِ وَأَوْسَطِهِ وَآخِرِهِ وَانْتَهَى وَتْرُهُ إِلَى السَّحَرِ
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இரவின் ஆரம்பத்திலும், நடுவிலும், இறுதியிலும் வித்ரு தொழுவார்கள். அவர்களின் வித்ரு தொழுகை வைகறை நேரத்தில் முடிவடையும்.

(புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்.)
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: أَوْصَانِي خَلِيلِي بِثَلَاثٍ: صِيَامِ ثَلَاثَةِ أَيَّام من كل شهر وركعتي الضُّحَى وَأَن أوتر قبل أَن أَنَام
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: ‘‘என் உற்ற தோழர் எனக்கு மூன்று விஷயங்களை உபதேசித்தார்கள்: ஒவ்வொரு மாதமும் மூன்று நாட்கள் நோன்பு நோற்பது, ளுஹாத் தொழுகையின் இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுவது, மேலும் உறங்கச் செல்வதற்கு முன் வித்ர் தொழுவது.”

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
باب الوتر - الفصل الثاني
வித்ர் - பிரிவு 2
عَن غُضَيْف بن الْحَارِث قَالَ: قُلْتُ لِعَائِشَةَ: أَرَأَيْتِ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَغْتَسِلُ مِنَ الْجَنَابَةِ فِي أَوَّلِ اللَّيْلِ أَمْ فِي آخِرِهِ؟ قَالَتْ: رُبَّمَا اغْتَسَلَ فِي أَوَّلِ اللَّيْلِ وَرُبَّمَا اغْتَسَلَ فِي آخِرِهِ قُلْتُ: اللَّهُ أَكْبَرُ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي جَعَلَ فِي الْأَمْرِ سَعَةً قُلْتُ: كَانَ يُوتِرُ أَوَّلَ اللَّيْلِ أَمْ فِي آخِرِهِ؟ قَالَتْ: رُبَّمَا أَوْتَرَ فِي أَوَّلِ اللَّيْلِ وَرُبَّمَا أَوْتَرَ فِي آخِرِهِ قُلْتُ: اللَّهُ أَكْبَرُ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي جَعَلَ فِي الْأَمْرِ سَعَةً قُلْتُ: كَانَ يَجْهَرُ بِالْقِرَاءَةِ أَمْ يَخْفُتُ؟ قَالَتْ: رُبَّمَا جَهَرَ بِهِ وَرُبَّمَا خَفَتَ قُلْتُ: اللَّهُ أَكْبَرُ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي جَعَلَ فِي الْأَمْرِ سَعَةً. رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَرَوَى ابْنُ مَاجَهْ الْفَصْلَ الْأَخِيرَ
குதைஃப் இப்னு அல்-ஹாரிஸ் கூறினார்கள்: நான் ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடம், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஜனாபத் குளிப்பை இரவின் முற்பகுதியிலா அல்லது பிற்பகுதியிலா குளிப்பதைப் பார்த்திருக்கிறீர்களா என்று கேட்டேன், அதற்கு அவர்கள், "அவர்கள் (ஸல்) சில வேளைகளில் இரவின் முற்பகுதியிலும் குளிப்பார்கள், சில வேளைகளில் பிற்பகுதியிலும் குளிப்பார்கள்" என்று பதிலளித்தார்கள். அதைக் கேட்ட நான், "அல்லாஹ் மிகப்பெரியவன். இவ்விஷயத்தில் இலகுத்தன்மையைத் தந்த அல்லாஹ்வுக்கே எல்லாப் புகழும்!" என்று கூறினேன். பிறகு நான், அவர்கள் (ஸல்) வித்ர் தொழுகையை இரவின் முற்பகுதியிலா அல்லது பிற்பகுதியிலா தொழுவார்கள் என்று கேட்டேன், அதற்கு அவர்கள், "அவர்கள் (ஸல்) சில வேளைகளில் இரவின் முற்பகுதியிலும் தொழுவார்கள், சில வேளைகளில் பிற்பகுதியிலும் தொழுவார்கள்" என்று பதிலளித்தார்கள். அதைக் கேட்ட நான், "அல்லாஹ் மிகப்பெரியவன். இவ்விஷயத்தில் இலகுத்தன்மையைத் தந்த அல்லாஹ்வுக்கே எல்லாப் புகழும்!" என்று கூறினேன். பிறகு நான், அவர்கள் (ஸல்) குர்ஆனை சப்தமாக ஓதுவார்களா அல்லது மெதுவாக ஓதுவார்களா என்று கேட்டேன், அதற்கு அவர்கள், "அவர்கள் (ஸல்) சில வேளைகளில் சப்தமாகவும் ஓதுவார்கள், சில வேளைகளில் மெதுவாகவும் ஓதுவார்கள்" என்று பதிலளித்தார்கள். அதைக் கேட்ட நான், "அல்லாஹ் மிகப்பெரியவன். இவ்விஷயத்தில் இலகுத்தன்மையைத் தந்த அல்லாஹ்வுக்கே எல்லாப் புகழும்!" என்று கூறினேன்.

இதை அபூதாவூத் அவர்கள் அறிவித்தார்கள், மேலும் இதன் கடைசிப் பகுதியை இப்னு மாஜா அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَن عبد الله بن أبي قيس قَالَ: سَأَلْتُ عَائِشَةَ: بِكَمْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُوتِرُ؟ قَالَتْ: كَانَ يُوتِرُ بِأَرْبَعٍ وَثَلَاثٍ وَسِتٍّ وَثَلَاثٍ وَثَمَانٍ وَثَلَاثٍ وَعَشْرٍ وَثَلَاثٍ وَلَمْ يَكُنْ يُوتِرُ بِأَنْقَصَ مِنْ سَبْعٍ وَلَا بِأَكْثَرَ مِنْ ثَلَاث عشرَة. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
அப்துல்லாஹ் இப்னு அபூ கைஸ் அவர்கள், தான் ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடம் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வித்ர் தொழுகையில் எத்தனை ரக்அத்துகள் தொழுவார்கள் என்று கேட்டதாகவும், அதற்கு அவர்கள், “அவர்கள் நான்கும் மூன்றும், ஆறும் மூன்றும், எட்டும் மூன்றும், மற்றும் பத்தும் மூன்றும் என வித்ர் தொழுவார்கள்; ஏழுக்குக் குறைவாகவோ அல்லது பதிமூன்றுக்கு அதிகமாகவோ ஒருபோதும் தொழுததில்லை” என்று பதிலளித்ததாகவும் கூறினார்கள்.

இதை அபூதாவூத் அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي أَيُّوبَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «الْوَتْرُ حَقٌّ عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ فَمَنْ أَحَبَّ أَنْ يُوتِرَ بِخَمْسٍ فَلْيَفْعَلْ وَمَنْ أَحَبَّ أَنْ يُوتِرَ بِثَلَاثٍ فَلْيَفْعَلْ وَمَنْ أَحَبَّ أَنْ يُوتِرَ بِوَاحِدَةٍ فَلْيَفْعَلْ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد وَالنَّسَائِيّ وَابْن مَاجَه
அபூ அய்யூப் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “வித்ர் ஒவ்வொரு முஸ்லிமுக்கும் கடமையாகும். எனவே, ஐந்து ரக்அத்கள் தொழ விரும்புபவர் அவ்வாறு தொழட்டும்; மூன்று ரக்அத்கள் தொழ விரும்புபவர் அவ்வாறு தொழட்டும்; மேலும் ஒரு ரக்அத் தொழ விரும்புபவர் அவ்வாறு தொழட்டும்.”

அபூ தாவூத், நஸாயீ மற்றும் இப்னு மாஜா ஆகியோர் இதை அறிவித்துள்ளனர்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ عَلِيٍّ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ اللَّهَ وَتْرٌ يُحِبُّ الْوَتْرَ فَأَوْتِرُوا يَا أَهْلَ الْقُرْآنِ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَأَبُو دَاوُدَ وَالنَّسَائِيّ
அலீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “அல்லாஹ் ஒற்றையானவன் (வித்ர்), அவன் ஒற்றையானதை விரும்புகிறான். எனவே, குர்ஆனைப் பின்பற்றுபவர்களே, வித்ர் தொழுங்கள்.”

திர்மிதீ, அபூ தாவூத் மற்றும் நஸாயீ ஆகியோர் இதை அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حسن (الألباني)
وَعَن خَارِجَة بن حذافة قَالَ: خَرَجَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ: إِنَّ اللَّهَ أَمَدَّكُمْ بِصَلَاةٍ هِيَ خَيْرٌ لَكُمْ مِنْ حُمْرِ النِّعَمِ: الْوَتْرُ جَعَلَهُ اللَّهُ لَكُمْ فِيمَا بَيْنَ صَلَاةِ الْعِشَاءِ إِلَى أَنْ يَطْلُعَ الْفَجْرُ . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَأَبُو دَاوُد
காரிஜா இப்னு ஹுதாஃபா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களிடம் வந்து கூறினார்கள், “அல்லாஹ் உங்களுக்கு ஒரு உபரியான தொழுகையை வழங்கியுள்ளான், அது உயர்தர ஒட்டகங்களை* விட உங்களுக்குச் சிறந்ததாகும், அதுதான் வித்ர். அதை அல்லாஹ் உங்களுக்கு இஷா தொழுகைக்கும் ஃபஜ்ர் நேரத்திற்கும் இடையில் நியமித்துள்ளான்.”

* சொல்லர்த்தமாக “ஒட்டகங்களில் செந்நிறமானவை”. இவை மிகச் சிறந்த தரமாகக் கருதப்பட்டன.

இதனை திர்மிதீ மற்றும் அபூ தாவூத் ஆகியோர் அறிவித்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ نَامَ عَنْ وَتْرِهِ فَلْيُصَلِّ إِذَا أَصْبَحَ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ مُرْسلا
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “உங்களில் எவரேனும் உறக்கத்தால் தனது வித்ரு தொழுகையைத் தவறவிட்டால், அவர் அதனை காலையில் தொழுது கொள்ளட்டும்” என்று கூறியதாக ஜைத் இப்னு அஸ்லம் அவர்கள் அறிவித்தார்கள். திர்மிதீ அவர்கள் இதனை முர்ஸல் என்ற வடிவில் அறிவித்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حسن (الألباني)
وَعَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ جُرَيْجٍ قَالَ: سَأَلْنَا عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا بِأَيِّ شَيْءٍ كَانَ يُوتِرُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ؟ قَالَتْ: كَانَ يَقْرَأُ فِي الْأُولَى بِ (سَبِّحِ اسْم رَبك الْأَعْلَى) وَفِي الثَّانِيَةِ بِ (قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ) وَفَى الثَّالِثَةِ بِ (قُلْ هُوَ اللَّهُ أحد) والمعوذتين وَرَوَاهُ التِّرْمِذِيّ وَأَبُو دَاوُد وَرَوَاهُ النَّسَائِيُّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى وَرَوَاهُ ألأحمد عَن أبي بن كَعْب والدارمي عَن ابْن عَبَّاس وَلم يذكرُوا والمعوذتين
அப்துல் அஸீஸ் இப்னு ஜுரைஜ் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:
நாங்கள் ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடம், “அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வித்ருத் தொழுகையில் எதை ஓதுவார்கள்?” என்று கேட்டோம். அதற்கு அவர்கள், “அவர்கள் முதல் ரக்அத்தில் ‘சப்பிஹிஸ்ம ரப்பிகல் அஃலா’ என்பதையும், இரண்டாவது ரக்அத்தில் ‘குல் யா அய்யுஹல் காஃபிரூன்’ என்பதையும், மூன்றாவது ரக்அத்தில் ‘குல் ஹுவல்லாஹு அஹத்’ மற்றும் ‘அல்-முஅவ்விததைன்’ ஆகியவற்றையும் ஓதுவார்கள்” என்று கூறினார்கள்.

இதை திர்மிதி மற்றும் அபூதாவூத் ஆகியோர் பதிவு செய்துள்ளனர். நஸாயீ அவர்கள் (இதனை) அப்துர் ரஹ்மான் இப்னு அப்சா (ரழி) வழியாகவும், அஹ்மத் அவர்கள் உபை இப்னு கஅப் (ரழி) வழியாகவும், தாரிமீ அவர்கள் இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) வழியாகவும் பதிவு செய்துள்ளனர். ஆனால், (கடைசி இருவரும்) ‘அல்-முஅவ்விததைன்’ பற்றிக் குறிப்பிடவில்லை.

وَعَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَ: عَلَّمَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَلِمَاتٍ أَقُولُهُنَّ فِي قُنُوتِ الْوَتْرِ: «اللَّهُمَّ اهدني فِيمَن هديت وَعَافنِي فِيمَن عافيت وتولني فِيمَن توليت وَبَارك لي فِيمَا أَعْطَيْت وقني شَرَّ مَا قَضَيْتَ فَإِنَّكَ تَقْضِي وَلَا يُقْضَى عَلَيْك أَنه لَا يذل من واليت تَبَارَكت رَبَّنَا وَتَعَالَيْتَ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَأَبُو دَاوُدَ وَالنَّسَائِيُّ وَابْنُ مَاجَهْ والدارمي
அல்-ஹஸன் இப்னு அலீ (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், வித்ரு தொழுகையின் குனூத்தில் ஓதுவதற்காக சில வார்த்தைகளை எனக்குக் கற்றுக் கொடுத்தார்கள்:

“அல்லாஹும்மஹ்தினீ ஃபீமன் ஹதை(த்)த, வஆஃபினீ ஃபீமன் ஆஃபை(த்)த, வதவல்லனீ ஃபீமன் தவல்லை(த்)த, வபாரிக் லீ ஃபீமா அஃதை(த்)த, வகினீ ஷர்ர மா கழை(த்)த, ஃபஇன்னக தக்ழீ வலா யுக்ளா அலைக், இன்னஹு லா யதில்லு மன் வாலை(த்)த, தபாரக்(த்)த ரப்பனா வதஆலை(த்)த.”

(பொருள்: இறைவா! நீ யாருக்கு நேர்வழி காட்டினாயோ அவர்களுடன் எனக்கும் நேர்வழி காட்டுவாயாக! நீ யாருக்குப் பாதுகாப்பு அளித்தாயோ அவர்களுடன் எனக்கும் பாதுகாப்பு அளிப்பாயாக! நீ யாரைப் பொறுப்பேற்றுக் கொண்டாயோ அவர்களுடன் என்னையும் உன் பொறுப்பில் எடுத்துக்கொள்வாயாக! நீ எனக்கு வழங்கியவற்றில் பரக்கத் (அருள்வளம்) செய்வாயாக! நீ விதித்தவற்றின் தீங்கிலிருந்து என்னைக் காப்பாயாக! நிச்சயமாக, நீயே தீர்ப்பளிக்கிறாய்; உனக்கு எதிராகத் தீர்ப்பளிக்கப்படுவதில்லை. நீ யாரை நேசராக ஆக்கிக்கொண்டாயோ அவர் இழிவடைய மாட்டார். எங்கள் இரட்சகனே! நீ பாக்கியமிக்கவனாகவும், உயர்வானவனாகவும் இருக்கிறாய்.)

இதனை திர்மிதீ, அபூ தாவூத், நஸாஈ, இப்னு மாஜா மற்றும் தாரிமீ ஆகியோர் பதிவு செய்துள்ளனர்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا سَلَّمَ فِي الْوتر قَالَ: «سُبْحَانَكَ الْمَلِكِ الْقُدُّوسِ» رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالنَّسَائِيُّ وَزَادَ: ثَلَاث مَرَّات يُطِيل فِي آخِرهنَّ
وَفِي رِوَايَةٍ لِلنَّسَائِيِّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى عَنْ أَبِيهِ قَالَ: كَانَ يَقُولُ إِذَا سَلَّمَ: «سُبْحَانَ الْمَلِكِ الْقُدُّوسِ» ثَلَاثًا وَيَرْفَعُ صَوْتَهُ بالثالثة
உபை இப்னு கஅப் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வித்ர் தொழுகையில் ஸலாம் கொடுத்ததும், **‘சுப்ஹானல் மலிக்கில் குத்தூஸ்’** (பரிசுத்தமான அரசன் தூயவன்) என்று கூறுவார்கள். இதனை அபூ தாவூத் மற்றும் நஸாயீ ஆகியோர் அறிவித்துள்ளார்கள். நஸாயீயில், "மூன்று முறை (கூறுவார்கள்); அவற்றில் இறுதியில் (குரலை) நீட்டுவார்கள்" என்று கூடுதலாக வந்துள்ளது.

நஸாயீயின் மற்றோர் அறிவிப்பில் அப்துர் ரஹ்மான் இப்னு அப்ஸா (ரழி) அவர்கள் தனது தந்தையிடமிருந்து அறிவிப்பதாவது:
நபி (ஸல்) அவர்கள் ஸலாம் கொடுத்ததும், **‘சுப்ஹானல் மலிக்கில் குத்தூஸ்’** என்று மூன்று முறை கூறுவார்கள்; மூன்றாவது முறையில் தனது சப்தத்தை உயர்த்துவார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ், ஸஹீஹ் (அல்பானீ)
صَحِيحٌ, صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: إِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقُولُ فِي آخِرِ وَتْرِهِ: «اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِرِضَاكَ من سخطك وبمعافاتك من عُقُوبَتك وَأَعُوذ بك مِنْكَ لَا أُحْصِي ثَنَاءً عَلَيْكَ أَنْتَ كَمَا أَثْنَيْتَ عَلَى نَفْسِكَ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالتِّرْمِذِيُّ وَالنَّسَائِيُّ وَابْنُ مَاجَهْ
அலி (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் தங்களின் வித்ரு தொழுகையின் இறுதியில் பின்வருமாறு கூறுவார்கள்:

“அல்லாஹும்ம இன்னீ அவூது பி-ரிளாக்க மின் ஸகதிக்க, வ பி-முஆஃபாத்திக்க மின் உகூபத்திக்க, வ அவூது பிக்க மின்க்க, லா உஹ்ஸீ தனாஅன் அலைக்க, அன்த்த கமா அஸ்னைத்த அலா நஃப்ஸிக்க.”

இதன் பொருள்: “அல்லாஹ்வே! உன்னுடைய கோபத்திலிருந்து உன்னுடைய திருப்பொருத்தத்தைக் கொண்டும், உன்னுடைய தண்டனையிலிருந்து உன்னுடைய மன்னிப்பைக் கொண்டும், மேலும் உன்னிடமிருந்து உன்னைக் கொண்டும் நான் பாதுகாப்புத் தேடுகிறேன். உனக்குரிய புகழை நான் கணக்கிட முடியாது. நீ உன்னை எவ்வாறு புகழ்ந்துரைத்துக் கொண்டாயோ அவ்வாறே இருக்கிறாய்.”

(நூல்கள்: அபூ தாவூத், திர்மிதீ, நஸாயீ மற்றும் இப்னு மாஜா)

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
باب الوتر - الفصل الثالث
வித்ர் - பிரிவு 3
عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قِيلَ لَهُ: هَلْ لَكَ فِي أَمِير الْمُؤمنِينَ مُعَاوِيَة فَإِنَّهُ مَا أَوْتَرَ إِلَّا بِوَاحِدَةٍ؟ قَالَ: أَصَابَ إِنَّهُ فَقِيهٌ وَفِي رِوَايَةٍ: قَالَ ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ: أَوْتَرَ مُعَاوِيَةُ بَعْدَ الْعِشَاءِ بِرَكْعَةٍ وَعِنْدَهُ مَوْلًى لِابْنِ عَبَّاسٍ فَأَتَى ابْنَ عَبَّاسٍ فَأَخْبَرَهُ فَقَالَ: دَعْهُ فَإِنَّهُ قَدْ صَحِبَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ. رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களிடம், அமீருல் முஃமினீன், முஆவியா (ரழி) அவர்கள் வித்ர் தொழுகையில் ஒரேயொரு ரக்அத் மட்டும் தொழுவதை அங்கீகரிக்கிறீர்களா என்று கேட்கப்பட்டபோது, “அவர்கள் செய்தது சரிதான்; அவர்கள் மார்க்கம் அறிந்தவர்கள்” என்று பதிலளித்தார்கள். ஓர் அறிவிப்பில், இப்னு அபூ முலைக்கா அவர்கள் கூறினார்கள்: இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களின் மவ்லா ஒருவர் முஆவியா (ரழி) அவர்களுடன் இருந்தபோது, முஆவியா (ரழி) அவர்கள் இஷா தொழுகைக்குப் பிறகு ஒரு ரக்அத் கொண்டு வித்ர் தொழுதார்கள். அவர் இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களிடம் சென்று அதைப் பற்றிக் கூறினார். அதற்கு அவர்கள், “அவரை விட்டுவிடுங்கள், ஏனெனில் அவர் நபி (ஸல்) அவர்களின் தோழர் ஆவார்” என்று பதிலளித்தார்கள். இதை புகாரி அவர்கள் அறிவித்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَن بُرَيْدَة قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «الْوَتْرُ حَقٌّ فَمَنْ لَمْ يُوتِرْ فَلَيْسَ مِنَّا الْوَتْرُ حَقٌّ فَمَنْ لَمْ يُوتِرْ فَلَيْسَ مِنَّا الْوَتْرُ حَقٌّ فَمَنْ لَمْ يُوتِرْ فَلَيْسَ مِنَّا» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ
புரைதா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறக்கேட்டேன்: ‘வித்ரு (தொழுவது) உறுதியானதாகும்; ஆகவே, யார் வித்ரு தொழவில்லையோ அவர் நம்மைச் சார்ந்தவர் அல்லர். வித்ரு உறுதியானதாகும்; ஆகவே, யார் வித்ரு தொழவில்லையோ அவர் நம்மைச் சார்ந்தவர் அல்லர். வித்ரு உறுதியானதாகும்; ஆகவே, யார் வித்ரு தொழவில்லையோ அவர் நம்மைச் சார்ந்தவர் அல்லர்.’” இதனை அபூதாவூத் அறிவித்துள்ளார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم: «من نَام عَن الْوِتْرِ أَوْ نَسِيَهُ فَلْيُصَلِّ إِذَا ذَكَرَ أَوْ إِذا اسْتَيْقَظَ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ أَبُو دَاوُد وَابْن مَاجَه
அபூ ஸயீத் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “யாரேனும் வித்ரு தொழுகையைத் தொழாமல் உறங்கிவிட்டாலோ அல்லது அதை மறந்துவிட்டாலோ, அவருக்கு நினைவு வரும்போதும் அல்லது அவர் விழித்தெழும்போதும் அதைத் தொழுதுகொள்ளட்டும்.”

திர்மிதீ, அபூ தாவூத் மற்றும் இப்னு மாஜா ஆகியோர் இதை அறிவித்துள்ளார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَنْ مَالِكٍ بَلَغَهُ أَنَّ رَجُلًا سَأَلَ ابْنَ عُمَرَ عَنِ الْوِتْرِ: أَوَاجِبٌ هُوَ؟ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ: قَدْ أَوْتَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَوْتَرَ الْمُسْلِمُونَ. فَجَعَلَ الرَّجُلُ يُرَدِّدُ عَلَيْهِ وَعَبْدُ اللَّهِ يَقُولُ: أَوْتَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَوْتَرَ الْمُسْلِمُونَ. رَوَاهُ فِي الْمُوَطَّأ
ஒருவர் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்களிடம் வித்ரு கட்டாயமானதா என்று கேட்டார். அதற்கு அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள், “அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வித்ரு தொழுதார்கள், முஸ்லிம்களும் வித்ரு தொழுதார்கள்” என்று கூறினார்கள். அந்த மனிதர் தனது கேள்வியைத் திரும்பத் திரும்பக் கேட்டுக்கொண்டிருந்தார். அதற்கு அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள், “அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வித்ரு தொழுதார்கள், முஸ்லிம்களும் வித்ரு தொழுதார்கள்” என்றே கூறிக்கொண்டிருந்தார்கள். இதை மாலிக் அவர்கள் அல்-முவத்தாவில் அறிவித்துள்ளார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُوتِرُ بِثَلَاثٍ يَقْرَأُ فِيهِنَّ بِتِسْعِ سُوَرٍ مِنَ الْمُفَصَّلِ يَقْرَأُ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ بِثَلَاثِ سُوَرٍ آخِرُهُنَّ: (قل هوا لله أحد) رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
அலி (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வித்ர் தொழுகையை மூன்று ரக்அத்களாகத் தொழுவார்கள்; அதில் அல்-முஃபஸ்ஸலிலிருந்து ஒன்பது சூராக்களை ஓதுவார்கள்; ஒவ்வொரு ரக்அத்திலும் மூன்று சூராக்கள் வீதம் ஓதுவார்கள்; அவற்றில் கடைசி சூரா “குல் ஹுவல்லாஹு அஹத்” ஆகும்.
இதை திர்மிதி அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : மிகவும் பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف جدا (الألباني)
وَعَنْ نَافِعٍ قَالَ: كُنْتُ مَعَ ابْنِ عُمَرَ بِمَكَّةَ وَالسَّمَاءُ مُغَيِّمَةٌ فَخَشِيَ الصُّبْحَ فَأَوْتَرَ بِوَاحِدَةٍ ثُمَّ انْكَشَفَ فَرَأَى أَنَّ عَلَيْهِ لَيْلًا فَشَفَعَ بِوَاحِدَةٍ ثُمَّ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ رَكْعَتَيْنِ فَلَمَّا خَشِيَ الصُّبْح أوتر بِوَاحِدَة. رَوَاهُ مَالك
நாஃபிஃ (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், “நான் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்களுடன் மக்காவில் இருந்தபோது வானம் மேகமூட்டமாக இருந்தது. காலைப் பொழுது வந்துவிடுமோ என்று அவர்கள் அஞ்சியதால், ஒரு ரக்அத் வித்ர் தொழுதார்கள். பின்னர் வானம் தெளிவடைந்து, இன்னும் இரவு இருக்கிறது என்பதை அவர்கள் கண்டதால், (கூடுதலாக) ஒரு ரக்அத் தொழுது அதை இரட்டையாக்கினார்கள்; பிறகு, அவர்கள் இரண்டு இரண்டு ரக்அத்களாகத் தொழுதார்கள். காலைப் பொழுது நெருங்கிவிட்டது என்று அவர்கள் அஞ்சியபோது, ஒரு ரக்அத் வித்ர் தொழுதார்கள்.”

மாலிக் அவர்கள் இதை அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ عَائِشَةَ: أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُصَلِّي جَالِسًا فَيَقْرَأُ وَهُوَ جَالِسٌ فَإِذَا بَقِيَ مِنْ قِرَاءَتِهِ قَدْرُ مَا يَكُونُ ثَلَاثِينَ أَوْ أَرْبَعِينَ آيَةً قَامَ وَقَرَأَ وَهُوَ قَائِمٌ ثُمَّ رَكَعَ ثُمَّ سَجَدَ ثُمَّ يَفْعَلُ فِي الرَّكْعَةِ الثَّانِيَةِ مِثْلَ ذَلِكَ. رَوَاهُ مُسلم
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அமர்ந்த நிலையில் தொழுவார்கள்; மேலும் அமர்ந்த நிலையிலேயே குர்ஆனை ஓதுவார்கள்.

பிறகு, அவர்கள் ஓதுவதிலிருந்து சுமார் முப்பது அல்லது நாற்பது வசனங்கள் மீதமிருக்கும்போது, அவர்கள் எழுந்து நின்று, நின்ற நிலையில் ஓதுவார்கள்.

பிறகு, அவர்கள் ருகூஃ செய்வார்கள், பிறகு ஸஜ்தா செய்வார்கள், அதன் பிறகு இரண்டாவது ரக்அத்திலும் இதே போன்று செய்வார்கள்.

இதனை முஸ்லிம் அவர்கள் அறிவிக்கின்றார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أُمُّ سَلَمَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «كَانَ يُصَلِّي بَعْدَ الْوِتْرِ رَكْعَتَيْنِ» رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَزَادَ ابْنُ مَاجَه: خفيفتين وَهُوَ جَالس
உம்மு ஸலமா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் வித்ர் தொழுகைக்குப் பிறகு இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுவார்கள். இதை திர்மிதீ அவர்கள் அறிவித்துள்ளார்கள், மேலும் இப்னு மாஜா அவர்கள், அவற்றை நபி (ஸல்) அவர்கள் அமர்ந்த நிலையில் சுருக்கமாகத் தொழுதார்கள் என்று கூடுதலாக அறிவித்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٍ (الألباني)
وَعَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُوتِرُ بِوَاحِدَةٍ ثُمَّ يَرْكَعُ رَكْعَتَيْنِ يَقْرَأُ فِيهِمَا وَهُوَ جَالِسٌ فَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَرْكَعَ قَامَ فَرَكَعَ. رَوَاهُ ابْن مَاجَه
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு ரக்அத் வித்ரு தொழுதுவிட்டு, பிறகு அமர்ந்த நிலையில் குர்ஆனை ஓதியவாறு இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுவார்கள். அவர்கள் ருகூஃ செய்ய நாடியபோது, எழுந்து நின்று ருகூஃ செய்வார்கள். இதை இப்னு மாஜா அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَنْ ثَوْبَانَ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «إِنَّ هَذَا السَّهَرَ جُهْدٌ وَثِقَلٌ فَإِذَا أَوْتَرَ أَحَدُكُمْ فَلْيَرْكَعْ رَكْعَتَيْنِ فَإِنْ قَامَ مِنَ اللَّيْلِ وَإِلَّا كَانَتَا لَهُ» . رَوَاهُ الدَّارِمِيُّ
ஸவ்பான் (ரழி) அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள் என அறிவித்தார்கள்: “நிச்சயமாக இந்த (இரவு) விழித்திருத்தல் ஒரு சிரமமும் பளுவுமாகும். எனவே உங்களில் ஒருவர் வித்ர் தொழுதால் அவர் இரண்டு ரக்அத்கள் தொழட்டும். அவர் இரவில் (தொழ) எழுந்தால் (நன்று); இல்லையெனில், அவை அவருக்காகப் போதுமானதாகிவிடும்.” இதனை தாரமீ அவர்கள் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي أُمَامَةَ: أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُصَلِّيهِمَا بَعْدَ الْوِتْرِ وَهُوَ جَالس يقْرَأ فيهمَا (إِذا زلزلت) و (قل يَا أَيهَا الْكَافِرُونَ) رَوَاهُ أَحْمد
அபூ உமாமா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் வித்ரு தொழுகைக்குப் பிறகு அவ்விரண்டையும் அமர்ந்த நிலையில் தொழுவார்கள்; மேலும் அவ்விரண்டிலும் “இதா ஸுல்ஸிலத்” மற்றும் “குல் யா அய்யுஹல் காஃபிரூன்” ஆகியவற்றை ஓதுவார்கள்.
இதை அஹ்மத் அறிவித்துள்ளார்.

ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حسن (الألباني)
باب القنوت - الفصل الأول
தாழ்மையான பிரார்த்தனை - பிரிவு 1
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ: أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَدْعُوَ عَلَى أَحَدٍ أَوْ يَدْعُوَ لِأَحَدٍ قَنَتَ بَعْدَ الرُّكُوعِ فَرُبَّمَا قَالَ إِذَا قَالَ: " سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ: اللَّهُمَّ أَنْج الْوَلِيد بن الْوَلِيد وَسَلَمَة ابْن هِشَام وَعَيَّاش بن رَبِيعَةَ اللَّهُمَّ اشْدُدْ وَطْأَتَكَ عَلَى مُضَرَ وَاجْعَلْهَا سِنِينَ كَسِنِي يُوسُفَ " يَجْهَرُ بِذَلِكَ وَكَانَ يَقُولُ فِي بَعْضِ صَلَاتِهِ: " اللَّهُمَّ الْعَنْ فُلَانًا وَفُلَانًا لِأَحْيَاءٍ مِنَ الْعَرَبِ حَتَّى أَنْزَلَ اللَّهُ: (لَيْسَ لَك من الْأَمر شَيْء) الْآيَة)
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒருவருக்குச் சாபமிடவோ அல்லது ஒருவருக்காகப் பிரார்த்திக்கவோ விரும்பினால், ருகூஉவிற்குப் பிறகு குனூத் ஓதுவார்கள். அவர்கள், "ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதா, ரப்பனா லகல் ஹம்த்" (அல்லாஹ் தன்னைப் புகழ்வோரின் புகழை ஏற்றுக்கொண்டான்; எங்கள் இறைவா! உனக்கே அனைத்துப் புகழும்) என்று கூறியதும்,

"அல்லாஹும்ம அன்ஜி அல்-வலீத் இப்னல் வலீத், வ ஸலமத் இப்ன ஹிஷாம், வ அய்யாஷ் இப்ன ரபீஆ. அல்லாஹும்மஷ்துத் வத்அதக அலா முளர், வஜ்அல்ஹா ஸினீன க-ஸினீ யூஸுஃப்"

(யா அல்லாஹ்! அல்-வலீத் இப்னு அல்-வலீத், ஸலமா இப்னு ஹிஷாம் மற்றும் அய்யாஷ் இப்னு ரபீஆ ஆகியோரை காப்பாற்றுவாயாக! யா அல்லாஹ்! முளர் குலத்தார் மீது உனது பிடியை இறுக்குவாயாக! மேலும் யூஸுஃப் (அலை) அவர்களின் காலத்தில் ஏற்பட்ட பஞ்சத்தைப் போன்று இவர்களுக்கும் பஞ்சத்தை ஏற்படுத்துவாயாக!)

என்று சப்தமிட்டு கூறுவார்கள். மேலும் அவர்கள் தமது தொழுகையில் சில சமயங்களில், "அல்லாஹும்ம அல்அன் ஃபுலானன் வ ஃபுலானன்" (யா அல்லாஹ்! அரபுக் கோத்திரங்களைச் சேர்ந்த இன்னாரையும், இன்னாரையும் சபிப்பாயாக!) என்று கூறுவார்கள். இறுதியில் அல்லாஹ், "(லைஸ லக மினல் அம்ரி ஷைஉன்...) இவ்விஷயத்தில் உமக்கு அதிகாரம் ஏதுமில்லை..." என்ற வசனத்தை அருளினான்.

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَن عَاصِم الْأَحول قَالَ: سَأَلْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ عَنِ الْقُنُوتِ فِي الصَّلَاةِ كَانَ قَبْلَ الرُّكُوعِ أَوْ بَعْدَهُ؟ قَالَ: قَبْلَهُ إِنَّمَا قَنَتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدُ الرُّكُوعِ شَهْرًا إِنَّهُ كَانَ بَعَثَ أُنَاسًا يُقَالُ لَهُمْ الْقُرَّاءُ سَبْعُونَ رَجُلًا فَأُصِيبُوا فَقَنَتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدُ الرُّكُوعِ شَهْرًا يَدْعُو عَلَيْهِمْ
ஆஸிம் அல்-அஹ்வல் அவர்கள் கூறினார்கள்:
நான் அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்களிடம், தொழுகையில் குனூத் (ஓதுவது) ருகூவிற்கு முன்பா அல்லது பிறகா என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "(ருகூவிற்கு) முன்புதான். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு மாதம் மட்டுமே ருகூவிற்குப் பிறகு குனூத் ஓதினார்கள். அவர்கள் 'அல்-குர்ரா' (குர்ஆன் ஓதுபவர்கள்) என்று அழைக்கப்பட்ட எழுபது பேரை அனுப்பி வைத்தார்கள்; அவர்கள் கொல்லப்பட்டார்கள். எனவே, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு மாத காலம் ருகூவிற்குப் பிறகு குனூத் ஓதி, அவர்களுக்கு எதிராகப் பிரார்த்தித்தார்கள்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
باب القنوت - الفصل الثاني
தாழ்மையான பிரார்த்தனை - பிரிவு 2
عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: قَنَتَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَهْرًا مُتَتَابِعًا فِي الظّهْر وَالْعصر وَالْمغْرب وَالْعشَاء وَصَلَاة الصُّبْح إِذا قَالَ: «سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ» مِنَ الرَّكْعَةِ الْآخِرَة يَدْعُو عَلَى أَحْيَاءٍ مَنْ بَنِي سُلَيْمٍ: عَلَى رِعْلٍ وَذَكْوَانَ وَعُصَيَّةَ وَيُؤَمِّنُ مَنْ خَلْفَهُ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொடர்ந்து ஒரு மாத காலம் ளுஹர், அஸர், மஃரிப், இஷா மற்றும் சுப்ஹு ஆகிய தொழுகைகளில், கடைசி ரக்அத்தில் **‘ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ்’** என்று கூறிய பிறகு, பனூ சுலைம் கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த ரிஃல், தக்வான் மற்றும் உஸய்யா ஆகிய குலத்தினருக்கு எதிராகப் பிரார்த்தனை செய்தார்கள். அவர்களுக்குப் பின்னால் நின்றவர்கள் ‘ஆமீன்’ கூறினார்கள்.” இதை அபூதாவூத் அறிவிக்கிறார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حسن (الألباني)
وَعَنْ أَنَسٍ: أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَنَتَ شَهْرًا ثُمَّ تَرَكَهُ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد وَالنَّسَائِيّ
அனஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒரு மாத காலம் குனூத் ஓதினார்கள்; பிறகு அதனைக் கைவிட்டார்கள்.

அபூ தாவூத் மற்றும் நஸாயீ இதனை அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَن أبي مَالك الْأَشْجَعِيّ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي: يَا أَبَتِ إِنَّكَ قَدْ صليت خَلْفَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبِي بكر وَعمر وَعُثْمَان وَعلي هَهُنَا بِالْكُوفَةِ نَحْوًا مِنْ خَمْسِ سِنِينَ أَكَانُوا يَقْنُتُونَ؟ قَالَ: أَيْ بُنَيَّ مُحْدَثٌ ". رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَالنَّسَائِيُّ وَابْن مَاجَه
அபூ மாலிக் அல்-அஷ்ஜஈ (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நான் என் தந்தையிடம், “தந்தையே, நீங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்குப் பின்னாலும், அபூ பக்ர் (ரழி), உமர் (ரழி) மற்றும் உதுமான் (ரழி) ஆகியோருக்குப் பின்னாலும், மேலும் இங்கு அல்-கூஃபாவில் சுமார் ஐந்து ஆண்டுகளாக அலி (ரழி) அவர்களுக்குப் பின்னாலும் தொழுதிருக்கிறீர்கள். அவர்கள் பணிவான பிரார்த்தனையில் (குனூத்தில்) நின்றார்களா?” என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், “என் அருமை மகனே, அது ஒரு புதுமையான காரியம் (பித்அத்)” என்று பதிலளித்தார்கள். இதனை திர்மிதீ, நஸாயீ மற்றும் இப்னு மாஜா ஆகியோர் அறிவித்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
باب القنوت - الفصل الثالث
தாழ்மையான பிரார்த்தனை - பிரிவு 3
عَن الْحسن: أَن عمر بن الْخطاب جَمَعَ النَّاسَ عَلَى أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ فَكَانَ يُصَلِّي بِهِمْ عِشْرِينَ لَيْلَةً وَلَا يَقْنُتُ بِهِمْ إِلَّا فِي النِّصْفِ الْبَاقِي فَإِذَا كَانَتِ الْعَشْرُ الْأَوَاخِرُ تَخَلَّفَ فَصَلَّى فِي بَيْتِهِ فَكَانُوا يَقُولُونَ: أبق أبي. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
அல்-ஹஸன் அவர்கள் கூறினார்கள்: உமர் இப்னுல் கத்தாப் (ரழி) அவர்கள், உபை இப்னு கஅப் (ரழி) அவர்களை இமாமாகக் கொண்டு மக்களை ஒன்று திரட்டினார்கள். அவர் அவர்களுக்கு இருபது இரவுகள் தொழுகை நடத்தினார்கள்; ஆனால், பிற்பகுதியில் மட்டுமே அவர்களுக்கு குனூத் ஓதினார்கள். கடைசிப் பத்து நாட்கள் வந்தபோது, அவர்கள் விலகித் தங்கள் வீட்டில் தொழுதார்கள். மக்கள், “உபை ஓடிவிட்டார்” என்று சொல்லிக்கொண்டிருந்தார்கள். இதனை அபூ தாவூத் அவர்கள் அறிவிக்கின்றார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَسُئِلَ أَن بْنُ مَالِكٍ عَنِ الْقُنُوتِ. فَقَالَ: قَنَتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَعْدُ الرُّكُوعِ وَفِي رِوَايَةٍ: قَبْلَ الرُّكُوعِ وَبَعْدَهُ. رَوَاهُ ابْنُ مَاجَهْ
குனூத் பற்றி அனஸ் இப்னு மாலிக் (ரழி) அவர்களிடம் கேட்கப்பட்டபோது, அவர்கள், “அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ருகூஃவுக்குப் பிறகு குனூத் ஓதினார்கள்” என்று பதிலளித்தார்கள். ஓர் அறிவிப்பில், “ருகூஃவுக்கு முன்னரும் பின்னரும்” என்று உள்ளது. இதை இப்னு மாஜா அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
باب قيام شهر رمضان - الفصل الأول
ரமளான் மாதத்தில் இரவு தொழுகைகள் - பிரிவு 1
عَنْ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ: أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اتَّخَذَ حُجْرَةً فِي الْمَسْجِدِ مِنْ حَصِيرٍ فَصَلَّى فِيهَا لَيَالِيَ حَتَّى اجْتَمَعَ عَلَيْهِ نَاسٌ ثُمَّ فَقَدُوا صَوْتَهُ لَيْلَةً وَظَنُّوا أَنَّهُ قَدْ نَامَ فَجَعَلَ بَعْضُهُمْ يَتَنَحْنَحُ لِيَخْرُجَ إِلَيْهِمْ. فَقَالَ: مَا زَالَ بِكُمُ الَّذِي رَأَيْتُ مِنْ صَنِيعِكُمْ حَتَّى خَشِيتُ أَنْ يُكْتَبَ عَلَيْكُمْ وَلَوْ كُتِبَ عَلَيْكُمْ مَا قُمْتُمْ بِهِ. فَصَلُّوا أَيُّهَا النَّاسُ فِي بُيُوتِكُمْ فَإِنَّ أَفْضَلَ صَلَاةِ الْمَرْء فِي بَيته إِلَّا الصَّلَاة الْمَكْتُوبَة)
ஸைத் இப்னு தாபித் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் பள்ளிவாசலில் ஈச்சம்பாயால் ஆன ஒரு அறையை அமைத்து, மக்கள் அவர்களைச் சுற்றி கூடும் வரை அதில் சில இரவுகள் தொழுதார்கள். பின்னர் ஒரு இரவு, மக்கள் நபி (ஸல்) அவர்களின் குரலைக் கேட்காததால் அவர்கள் தூங்கிவிட்டார்கள் என்று எண்ணி, அவர்கள் (ஸல்) வெளியே தங்களிடம் வர வேண்டும் என்பதற்காக அவர்களில் சிலர் தொண்டையைக் கனைக்கத் தொடங்கினார்கள்.

அப்போது அவர்கள் (ஸல்) கூறினார்கள்: “நீங்கள் செய்து கொண்டிருந்ததை நான் பார்த்துக்கொண்டுதான் இருந்தேன். இது உங்கள் மீது கடமையாக்கப்பட்டு விடுமோ என்று நான் அஞ்சும் அளவுக்கு (உங்கள் ஆர்வம்) இருந்தது. அவ்வாறு உங்கள் மீது கடமையாக்கப்பட்டால், உங்களால் அதனை நிறைவேற்ற முடியாது. எனவே மக்களே, உங்கள் இல்லங்களிலேயே தொழுங்கள். ஏனெனில், கடமையாக்கப்பட்ட தொழுகையைத் தவிர, ஒரு மனிதர் தொழும் தொழுகைகளிலேயே மிகவும் சிறந்தது, அவர் தனது இல்லத்தில் தொழுவதே ஆகும்.”

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: (كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْغَبُ فِي قِيَامِ رَمَضَانَ مِنْ غَيْرِ أَنْ يَأْمُرَهُمْ فِيهِ بِعَزِيمَةٍ فَيَقُولُ: «مَنْ قَامَ رَمَضَانَ إِيمَانًا وَاحْتِسَابًا غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ. فَتُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ والمر عَلَى ذَلِكَ ثُمَّ كَانَ الْأَمْرُ عَلَى ذَلِكَ فِي خِلَافَةِ أَبِي بَكْرٍ وَصَدْرًا مِنْ خِلَافَةِ عمر على ذَلِك» . رَوَاهُ مُسلم
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ரமழானில் இரவில் தொழுவதை ஆர்வமூட்டுபவர்களாக இருந்தார்கள், ஆனால் அதை ஒரு கடமையாகக் கட்டளையிடவில்லை. அவர்கள் கூறுவார்கள், "யார் ஈமான் கொண்டும், நன்மையை எதிர்பார்த்தும் ரமழானில் இரவில் நின்று வணங்குகிறாரோ, அவருடைய முந்தைய பாவங்கள் மன்னிக்கப்படும்." அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இறந்தபோது இதுவே நடைமுறையாக இருந்தது, மேலும் அபூ பக்ர் (ரழி) அவர்களின் கிலாஃபத்தின் போதும், உமர் (ரழி) அவர்களின் ஆட்சியின் ஆரம்ப காலத்திலும் இது அவ்வாறே தொடர்ந்தது. முஸ்லிம் இதை அறிவித்தார்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَنْ جَابِرٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا قَضَى أَحَدُكُمُ الصَّلَاةَ فِي مَسْجده فليجعل لبيته نَصِيبا من صلَاته فَإِنَّ اللَّهَ جَاعِلٌ فِي بَيْتِهِ مِنْ صِلَاتِهِ خيرا» . رَوَاهُ مُسلم
ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “உங்களில் ஒருவர் தமது மஸ்ஜிதில் தொழுகையை நிறைவேற்றினால், அவர் தமது தொழுகையில் ஒரு பங்கைத் தமது வீட்டுக்காக ஆக்கிக்கொள்ளட்டும். ஏனெனில், அல்லாஹ் அவரது தொழுகையின் காரணமாக அவரது வீட்டில் நன்மையை ஏற்படுத்துகிறான்.”

இதனை முஸ்லிம் அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
باب قيام شهر رمضان - الفصل الثاني
ரமளான் மாதத்தில் இரவு தொழுகைகள் - பிரிவு 2
عَنْ أَبِي ذَرٍّ قَالَ: صُمْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَمَضَانَ فَلَمْ يَقُمْ بِنَا شَيْئًا مِنَ الشَّهْرِ حَتَّى بَقِيَ سَبْعٌ فَقَامَ بِنَا حَتَّى ذَهَبَ ثُلُثُ اللَّيْلِ فَلَمَّا كَانَتِ السَّادِسَةُ لَمْ يَقُمْ بِنَا فَلَمَّا كَانَتِ الْخَامِسَةُ قَامَ بِنَا حَتَّى ذهب شطر اللَّيْل فَقلت: يارسول الله لَو نفلتنا قيام هَذِه اللَّيْلَة. قَالَ فَقَالَ: «إِنَّ الرَّجُلَ إِذَا صَلَّى مَعَ الْإِمَامِ حَتَّى ينْصَرف حسب لَهُ قيام اللَّيْلَة» . قَالَ: فَلَمَّا كَانَت الرَّابِعَة لم يقم فَلَمَّا كَانَتِ الثَّالِثَةُ جَمَعَ أَهْلَهُ وَنِسَاءَهُ وَالنَّاسَ فَقَامَ بِنَا حَتَّى خَشِينَا أَنْ يَفُوتَنَا الْفَلَاحُ. قَالَ قُلْتُ: وَمَا الْفَلَاحُ؟ قَالَ: السَّحُورُ. ثُمَّ لَمْ يَقُمْ بِنَا بَقِيَّةَ الشَّهْرِ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالتِّرْمِذِيُّ وَالنَّسَائِيُّ وَرَوَى ابْنُ مَاجَهْ نَحْوَهُ إِلَّا أَنَّ التِّرْمِذِيَّ لَمْ يَذْكُرْ: ثُمَّ لَمْ يَقُمْ بِنَا بَقِيَّة الشَّهْر
அபூ தர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் ரமளானில் நோன்பு நோற்றோம். அம்மாதத்தில் ஏழு (நாட்கள்) மீதமிருக்கும் வரை அவர்கள் எங்களுடன் நின்று (இரவுத் தொழுகையைத்) தொழவில்லை. (ஏழு நாட்கள் மீதமிருந்தபோது) இரவின் மூன்றிலொரு பகுதி கழியும் வரை அவர்கள் எங்களுடன் நின்று தொழுதார்கள்.

(மீதம்) ஆறு நாட்கள் இருந்தபோது அவர்கள் எங்களுடன் நின்று தொழவில்லை. (மீதம்) ஐந்து நாட்கள் இருந்தபோது இரவின் பாதி கழியும் வரை அவர்கள் எங்களுடன் நின்று தொழுதார்கள். அப்போது நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இந்த இரவின் (மீதமுள்ள) பகுதியிலும் எங்களுக்குத் தாங்கள் (நஃபிலான) தொழுகையைத் தொழுவித்திருக்கலாமே!" என்று கூறினேன்.

அதற்கு அவர்கள், "நிச்சயமாக ஒரு மனிதர், இமாம் தொழுகையை முடித்துத் திரும்பும் வரை அவருடன் தொழுதால், அவருக்காக அந்த இரவு முழுவதும் வணங்கியதாகப் பதிவு செய்யப்படும்" என்று கூறினார்கள்.

(மீதம்) நான்கு நாட்கள் இருந்தபோது அவர்கள் நின்று தொழவில்லை. (மீதம்) மூன்று நாட்கள் இருந்தபோது, அவர்கள் தம் குடும்பத்தாரையும், தம் மனைவியரையும், மக்களையும் ஒன்று திரட்டி, 'அல்-ஃபலாஹ்' தவறிவிடுமோ என்று நாங்கள் அஞ்சும் அளவிற்கு எங்களுடன் நின்று தொழுதார்கள். நான், "அல்-ஃபலாஹ் என்றால் என்ன?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள் "ஸஹர் (உணவு)" என்று கூறினார்கள். பிறகு மாதத்தின் மீதமுள்ள நாட்களில் அவர்கள் எங்களுடன் நின்று தொழவில்லை.

இதனை அபூ தாவூத், திர்மிதீ, நஸாயீ ஆகியோர் அறிவிக்கிறார்கள். இப்னு மாஜாவும் இது போன்றே அறிவிக்கிறார்கள். ஆனால் திர்மிதீயில் "பிறகு மாதத்தின் மீதமுள்ள நாட்களில் அவர்கள் எங்களுடன் நின்று தொழவில்லை" என்பது இடம்பெறவில்லை.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ: فَقَدْتُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَيْلَةً فَإِذَا هُوَ بِالْبَقِيعِ فَقَالَ أَكُنْتِ تَخَافِينَ أَنْ يَحِيفَ اللَّهُ عَلَيْكِ وَرَسُولُهُ؟ قُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي ظَنَنْتُ أَنَّكَ أَتَيْتَ بَعْضَ نِسَائِكَ فَقَالَ: إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى يَنْزِلُ لَيْلَةَ النِّصْفِ مِنْ شَعْبَانَ إِلَى السَّمَاءِ الدُّنْيَا فَيَغْفِرُ لِأَكْثَرَ مِنْ عَدَدِ شَعْرِ غَنَمِ كَلْبٍ رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَابْنُ مَاجَهْ وَزَادَ رَزِينٌ: «مِمَّنِ اسْتَحَقَّ النَّارَ» وَقَالَ التِّرْمِذِيُّ: سَمِعْتُ مُحَمَّدًا يَعْنِي البُخَارِيّ يضعف هَذَا الحَدِيث
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

ஓர் இரவில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களை நான் காணவில்லை; பிறகு அவர்களை 'அல்-பகீ'யில் கண்டேன். அவர்கள், "அல்லாஹ்வும் அவனது தூதரும் உமக்கு அநீதி இழைத்து விடுவார்கள் என்று அஞ்சினீரோ?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! தாங்கள் தங்கள் மனைவியரில் ஒருவரிடம் சென்றிருப்பீர்களோ என்று நான் எண்ணினேன்" என்று கூறினேன். அதற்கு அவர்கள், "நிச்சயமாக அல்லாஹ் ஷஅபான் மாதத்தின் பாதி இரவில் கீழ் வானத்திற்கு இறங்கி வருகிறான்; மேலும், 'கல்ப்' கோத்திரத்தாரின் ஆடுகளின் ரோமங்களைவிட அதிகமானவர்களுக்கு அவன் மன்னிப்பளிக்கிறான்" என்று கூறினார்கள்.

இதை திர்மிதி மற்றும் இப்னு மாஜா ஆகியோர் அறிவித்துள்ளனர். ரஸீன் அவர்கள், "(நரகத்திற்குத்) தகுதியானவர்களிலிருந்து" என்று அதிகப்படுத்தியுள்ளார்கள். மேலும் திர்மிதி அவர்கள், "முஹம்மத் (அதாவது புகாரி) அவர்கள் இந்த ஹதீஸைப் பலவீனமானது என்று குறிப்பிடுவதை நான் செவியுற்றேன்" என்று கூறியுள்ளார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «صَلَاةُ الْمَرْءِ فِي بَيْتِهِ أَفْضَلُ مِنْ صَلَاتِهِ فِي مَسْجِدِي هَذَا إِلَّا الْمَكْتُوبَة» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد وَالتِّرْمِذِيّ
ஸைத் இப்னு தாபித் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “கடமையான தொழுகையைத் தவிர, ஒரு மனிதன் தனது வீட்டில் தொழும் தொழுகை, என்னுடைய இந்தப் பள்ளிவாசலில் தொழும் தொழுகையை விடச் சிறந்தது.”

இதனை அபூதாவூத் மற்றும் திர்மிதீ ஆகியோர் அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
باب قيام شهر رمضان - الفصل الثالث
ரமலான் மாதத்தில் இரவு தொழுகைகள் - பிரிவு 3
عَن عبد الرَّحْمَن بن عبد الْقَارِي قَالَ: خَرَجْتُ مَعَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ لَيْلَةً فِي رَمَضَان إِلَى الْمَسْجِدِ فَإِذَا النَّاسُ أَوْزَاعٌ مُتَفَرِّقُونَ يُصَلِّي الرَّجُلُ لِنَفْسِهِ وَيُصَلِّي الرَّجُلُ فَيُصَلِّي بِصَلَاتِهِ الرَّهْطُ فَقَالَ عمر: إِنِّي أرى لَوْ جَمَعْتُ هَؤُلَاءِ عَلَى قَارِئٍ وَاحِدٍ لَكَانَ أَمْثَلَ ثُمَّ عَزَمَ فَجَمَعَهُمْ عَلَى أُبَيِّ بْنِ كَعْب ثُمَّ خَرَجْتُ مَعَهُ لَيْلَةً أُخْرَى وَالنَّاسُ يُصَلُّونَ بِصَلَاة قارئهم. قَالَ عمر رَضِي الله عَنهُ: نعم الْبِدْعَةُ هَذِهِ وَالَّتِي تَنَامُونَ عَنْهَا أَفْضَلُ مِنَ الَّتِي تَقُومُونَ. يُرِيدُ آخِرَ اللَّيْلِ وَكَانَ النَّاسُ يقومُونَ أَوله. رَوَاهُ البُخَارِيّ
அப்துர் ரஹ்மான் இப்னு அப்துல் காரீ அவர்கள் கூறினார்கள்:
நான் ரமளானில் ஒரு நாள் இரவு உமர் இப்னுல் கத்தாப் (ரழி) அவர்களுடன் பள்ளிவாசலுக்குச் சென்றேன். அங்கே மக்கள் தனித்தனிப் பிரிவுகளாக இருப்பதைக் கண்டோம்; ஒருவர் தனியாகத் தொழுது கொண்டிருந்தார், மற்றொருவரைப் பின்தொடர்ந்து ஒரு குழுவினர் தொழுது கொண்டிருந்தனர். எனவே உமர் (ரழி) அவர்கள், "இந்த மக்களை ஒரே ஓதுபவரின் தலைமையில் நான் ஒன்றுசேர்த்தால் அது சிறப்பாக இருக்கும்" என்று கூறினார்கள். பின்னர் அவர்கள் உறுதியான முடிவெடுத்து, உபை இப்னு கஅப் (ரழி) அவர்களை இமாம் ஆகக் கொண்டு அவர்களை ஒன்று திரட்டினார்கள். அதன்பிறகு, மற்றொரு இரவில் நான் அவர்களுடன் வெளியே சென்றேன். அப்போது மக்கள் தங்கள் ஓதுபவரைப் பின்தொடர்ந்து தொழுது கொண்டிருந்தனர். அப்போது உமர் (ரழி) அவர்கள், "இது ஒரு நல்ல புதிய நடைமுறை ஆகும்; நீங்கள் உறங்குவதால் தவறவிடுகிற (தொழுகையின்) பகுதி, நீங்கள் எழுந்து தொழுகிற பகுதியை விடச் சிறந்தது" என்று கூறினார்கள். அவர்கள் குறிப்பிட்டது இரவின் கடைசிப் பகுதியாகும். மக்களோ இரவின் ஆரம்பப் பகுதியில்தான் எழுந்து தொழுது கொண்டிருந்தார்கள். இதனை புகாரி அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَن السَّائِب بن يزِيد قَالَ: أَمَرَ عُمَرُ أُبَيَّ بْنَ كَعْبٍ وَتَمِيمًا الدَّارِيَّ أَنْ يَقُومَا لِلنَّاسِ فِي رَمَضَانَ بِإِحْدَى عَشْرَةَ رَكْعَةً فَكَانَ الْقَارِئُ يَقْرَأُ بِالْمِئِينَ حَتَّى كُنَّا نَعْتَمِدُ عَلَى الْعَصَا مِنْ طُولِ الْقِيَامِ فَمَا كُنَّا نَنْصَرِفُ إِلَّا فِي فُرُوعِ الْفَجْرِ. رَوَاهُ مَالك
அஸ்-ஸாஇப் இப்னு யஸீத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

“உமர் (ரழி) அவர்கள், ரமளான் மாதத்தில் மக்களுக்குப் பதினொரு ரக்அத்கள் தொழுவிக்குமாறு உபை இப்னு கஅப் (ரழி) அவர்களுக்கும் தமீம் அத்-தாரீ (ரழி) அவர்களுக்கும் கட்டளையிட்டார்கள். ஓதுபவர் (அத்தொழுகையில்) நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட வசனங்களைக் கொண்ட அத்தியாயங்களை (அல்-மிஈன்) ஓதுவார். நீண்ட நேரம் நின்றதன் காரணமாக நாங்கள் ஊன்றுகோல்களில் சாய்ந்து கொள்வோம். மேலும், ஃபஜ்ர் (வைகறை) உதயமாகும் வரை நாங்கள் கலைந்து செல்லவில்லை.”

இதை மாலிக் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவித்துள்ளார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَن الْأَعْرَج قَالَ: مَا أَدْرَكْنَا النَّاسَ إِلَّا وَهُمْ يَلْعَنُونَ الْكَفَرَةَ فِي رَمَضَانَ قَالَ: وَكَانَ الْقَارِئُ يَقْرَأُ سُورَةَ الْبَقَرَةِ فِي ثَمَانِ رَكَعَاتٍ وَإِذَا قَامَ بِهَا فِي ثِنْتَيْ عَشْرَةَ رَكْعَةً رَأَى النَّاسُ أَنه قد خفف. رَوَاهُ مَالك
அல்-அஃரஜ் கூறினார்கள்:
“ரமழான் மாதத்தில் மக்கள் காஃபிர்களைச் சபித்துக் கொண்டிருப்பவர்களாகவே அன்றி நாங்கள் அவர்களைக் காணவில்லை.” (மேலும்) அவர் கூறினார்: “ஓதுபவர் சூரா அல்-பகராவை எட்டு ரக்அத்துகளில் ஓதுபவராக இருந்தார். அவர் அதை பன்னிரண்டு ரக்அத்துகளில் ஓதினால், அவர் (தொழுகையை) லேசாக்கிவிட்டார் என்று மக்கள் கருதினார்கள்.”
இதை மாலிக் அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
بن أبي بكر قَالَ: سَمِعت أبي يَقُولُ: كُنَّا نَنْصَرِفُ فِي رَمَضَانَ مِنَ الْقِيَامِ فَنَسْتَعْجِلُ الْخَدَمَ بِالطَّعَامِ مَخَافَةَ فَوْتِ السَّحُورِ. وَفِي أُخْرَى مَخَافَة الْفجْر. رَوَاهُ مَالك
அப்துல்லாஹ் இப்னு அபூபக்கர் அவர்கள் கூறினார்கள்:
நான் என் தந்தையார் கூறக் கேட்டேன்: “நாங்கள் ரமளானில் இரவுத் தொழுகையிலிருந்து திரும்பும்போது, ஸஹர் (உணவு) தவறிவிடுமோ என்ற அச்சத்தில், உணவை (விரைவாகக் கொண்டுவருமாறு) பணியாளர்களை அவசரப்படுத்துவோம்.”

மற்றொரு அறிவிப்பில், “வைகறை வந்துவிடும் என்ற அச்சத்தில்” (என்று கூறினார்கள்). இதை மாலிக் அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.

وَعَنْ عَائِشَةَ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «هَل تدرين مَا هَذِه اللَّيْل؟» يَعْنِي لَيْلَةَ النِّصْفِ مِنْ شَعْبَانَ قَالَتْ: مَا فِيهَا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ: «فِيهَا أَنْ يُكْتَبَ كلُّ مَوْلُودٍ مِنْ بَنِي آدَمَ فِي هَذِهِ السَّنَةِ وَفِيهَا أَنْ يُكْتَبَ كُلُّ هَالِكٍ مِنْ بَنِي آدَمَ فِي هَذِهِ السَّنَةِ وَفِيهَا تُرْفَعُ أَعْمَالُهُمْ وَفِيهَا تَنْزِلُ أَرْزَاقُهُمْ» . فَقَالَتْ: يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا مِنْ أَحَدٍ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ إِلَّا بِرَحْمَةِ اللَّهِ تَعَالَى؟ فَقَالَ: «مَا مِنْ أحد يدْخل الْجنَّة إِلَّا برحمة الله تَعَالَى» . ثَلَاثًا. قُلْتُ: وَلَا أَنْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ؟ فَوَضَعَ يَدَهُ عَلَى هَامَتِهِ فَقَالَ: «وَلَا أَنَا إِلَّا أَنْ يَتَغَمَّدَنِيَ اللَّهُ بِرَحْمَتِهِ» . يَقُولُهَا ثَلَاثَ مَرَّاتٍ. رَوَاهُ الْبَيْهَقِيُّ فِي الدَّعْوَات الْكَبِير
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் (என்னிடம்), “இந்த இரவு என்னவென்று உனக்குத் தெரியுமா?” என்று கேட்டார்கள். அதாவது ஷஅபான் மாதத்தின் நடுப்பகுதி இரவு.

நான், “அல்லாஹ்வின் தூதரே! அதில் என்ன இருக்கிறது?” என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்: “இந்த ஆண்டில் ஆதமுடைய மக்களில் பிறக்கவிருக்கும் ஒவ்வொரு குழந்தையும் இதில் (விதி) எழுதப்படுகிறது; மேலும் இந்த ஆண்டில் ஆதமுடைய மக்களில் இறக்கவிருக்கும் ஒவ்வொருவரும் இதில் எழுதப்படுகிறார்கள்; இதில் அவர்களின் செயல்கள் (வானத்திற்கு) உயர்த்தப்படுகின்றன; இன்னும் இதில் அவர்களின் வாழ்வாதாரங்கள் இறக்கப்படுகின்றன.”

அப்பொழுது நான், “அல்லாஹ்வின் தூதரே! உயர்ந்தோனாகிய அல்லாஹ்வின் அருளாலன்றி வேறு எவராலும் சொர்க்கத்தில் நுழைய முடியாதா?” என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள், “உயர்ந்தோனாகிய அல்லாஹ்வின் அருளாலன்றி வேறு எவராலும் சொர்க்கத்தில் நுழைய முடியாது” என்று மூன்று முறை கூறினார்கள்.

நான், “அல்லாஹ்வின் தூதரே! தாங்களுமா (நுழைய முடியாது)?” என்று கேட்டேன்.

அவர்கள் தமது கையைத் தமது தலையின் உச்சிமீது வைத்து, “நானும்தான்; அல்லாஹ் தனது அருளால் என்னை அரவணைத்துக் கொண்டால் ஒழிய (நானும் நுழைய முடியாது)” என்று கூறினார்கள். இதனை மூன்று முறை கூறினார்கள்.

நூல்: பைஹகீ (அத்-தஅவாத் அல்-கபீர்)

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ أَبِي مُوسَى الْأَشْعَرِيِّ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى لَيَطَّلِعُ فِي لَيْلَةِ النِّصْفِ مِنْ شَعْبَانَ فَيَغْفِرُ لِجَمِيعِ خَلْقِهِ إِلَّا لِمُشْرِكٍ أَوْ مُشَاحِنٍ» . رَوَاهُ ابْن مَاجَه
وَرَوَاهُ أَحْمَدُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ وَفِي رِوَايَته: «إِلَّا اثْنَيْنِ مُشَاحِن وَقَاتل نفس»
அபூ மூஸா அல்-அஷ்அரி (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறுவதாக அறிவித்தார்கள்: “மிக உயர்ந்தவனான அல்லாஹ் ஷஅபான் மாதத்தின் நடு இரவில் கவனித்து, அவனுடைய எல்லாப் படைப்புகளையும் மன்னிக்கிறான், இணைவைப்பவனை அல்லது விரோதம் கொள்பவனைத் தவிர.”

இதனை இப்னு மாஜா அறிவித்துள்ளார்கள். மேலும் அஹ்மத் அவர்கள், இதனை அப்துல்லாஹ் இப்னு அம்ர் இப்னுல் ஆஸ் (ரழி) அவர்களிடமிருந்து அறிவித்துள்ளார்கள். அவர்களின் அறிவிப்பில், “இருவரைத் தவிர: விரோதம் கொள்பவன் மற்றும் ஒரு கொலைகாரன்” என்று உள்ளது.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்-அல்பானி)
ضَعِيف, ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: إِذَا كَانَتْ لَيْلَةُ النِّصْفِ مِنْ شَعْبَانَ فَقُومُوا لَيْلَهَا وَصُومُوا يَوْمَهَا فَإِنَّ اللَّهَ تَعَالَى يَنْزِلُ فِيهَا لِغُرُوبِ الشَّمْسِ إِلَى السَّمَاءِ الدُّنْيَا فَيَقُولُ: أَلَا مِنْ مُسْتَغْفِرٍ فَأَغْفِرَ لَهُ؟ أَلَا مُسْتَرْزِقٌ فَأَرْزُقَهُ؟ أَلَا مُبْتَلًى فَأُعَافِيَهُ؟ أَلَا كَذَا أَلَا كَذَا حَتَّى يطلع الْفجْر . رَوَاهُ ابْن مَاجَه
அலி (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இவ்வாறு கூறினார்கள் என அறிவித்தார்கள்: “ஷஅபான் மாதத்தின் பதினைந்தாவது இரவு வந்துவிட்டால், நீங்கள் அந்த இரவில் நின்று வணங்குங்கள், அதன் பகலில் நோன்பு வையுங்கள். ஏனெனில், அந்த இரவில் சூரியன் மறைந்ததும் உயர்ந்தோனாகிய அல்லாஹ் கீழ் வானத்திற்கு இறங்கி வந்து, ‘பாவமன்னிப்புக் கோருபவர் எவரும் இல்லையா? நான் அவரை மன்னிப்பேன். வாழ்வாதாரம் கேட்பவர் எவரும் இல்லையா? நான் அவருக்கு வழங்குவேன். துன்பத்தில் இருப்பவர் எவரும் இல்லையா? நான் அவருக்கு நிவாரணம் வழங்குவேன். இன்னின்னவர் இல்லையா? இன்னின்னவர் இல்லையா?’ என்று விடியல் உதயமாகும் வரை கூறுகிறான்.” இதனை இப்னு மாஜா அவர்கள் அறிவித்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : இட்டுக்கட்டப்பட்டது (அல்பானி)
مَوْضُوع (الألباني)
باب صلاة الضحى - الفصل الأول
காலை நேர தொழுகை - பிரிவு 1
عَن أم هَانِئ قَالَتْ: إِنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلَ بَيْتَهَا يَوْمَ فَتْحِ مَكَّةَ فَاغْتَسَلَ وَصَلَّى ثَمَانِيَ رَكَعَاتٍ فَلَمْ أَرَ صَلَاةً قَطُّ أَخَفَّ مِنْهَا غَيْرَ أَنَّهُ يُتِمُّ الرُّكُوعَ وَالسُّجُودَ. وَقَالَتْ فِي رِوَايَة أُخْرَى: وَذَلِكَ ضحى
உம்மு ஹானி (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“மக்கா வெற்றியின் நாளில் நபி (ஸல்) அவர்கள் அவர்களுடைய வீட்டில் நுழைந்து, குளித்துவிட்டு எட்டு ரக்அத்கள் தொழுதார்கள். அதைவிடச் சுருக்கமான ஒரு தொழுகையை நான் ஒருபோதும் பார்த்ததில்லை; ஆயினும் அவர்கள் ருகூவையும் ஸஜ்தாவையும் முழுமையாகச் செய்தார்கள்.”

மற்றொரு அறிவிப்பில் அவர்கள், “அது ளுஹா (முற்பகல்) நேரம்” என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَن معَاذَة قَالَتْ: سَأَلْتُ عَائِشَةَ: كَمْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي صَلَاةَ الضُّحَى؟ قَالَتْ: أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ وَيَزِيدُ مَا شَاءَ اللَّهُ. رَوَاهُ مُسلم
முஆதா (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நான் ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடம், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் லுஹா (முற்பகல்) தொழுகையில் எத்தனை ரக்அத்கள் தொழுவார்கள்?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "நான்கு ரக்அத்கள்; மேலும் அல்லாஹ் நாடிய அளவுக்கு அதிகப்படுத்துவார்கள்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي ذَرٍّ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «يُصْبِحُ عَلَى كُلِّ سُلَامَى مِنْ أَحَدِكُمْ صَدَقَةٌ فَكُلُّ تَسْبِيحَةٍ صَدَقَةٌ وَكُلُّ تَحْمِيدَةٍ صَدَقَةٌ وَكُلُّ تَهْلِيلَةٍ صَدَقَةٌ وَكُلُّ تَكْبِيرَةٍ صَدَقَةٌ وَأَمْرٌ بِالْمَعْرُوفِ صَدَقَةٌ وَنَهْيٌ عَنِ الْمُنْكَرِ صَدَقَةٌ وَيُجْزِئُ مِنْ ذَلِكَ رَكْعَتَانِ يَرْكَعُهُمَا من الضُّحَى» . رَوَاهُ مُسلم
அபூதர் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

“உங்களில் ஒருவர் விழித்தெழும் ஒவ்வொரு காலையிலும், (அவரது உடலிலுள்ள) ஒவ்வொரு மூட்டுக்காகவும் தர்மம் செய்வது கடமையாகும். எனவே, ஒவ்வொரு ‘சுப்ஹானல்லாஹ்’ (அல்லாஹ் தூயவன்) என்று கூறுவதும் ஒரு தர்மமாகும்; ஒவ்வொரு ‘அல்ஹம்துலில்லாஹ்’ (எல்லாப் புகழும் அல்லாஹ்வுக்கே) என்று கூறுவதும் ஒரு தர்மமாகும்; ஒவ்வொரு ‘லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்’ (அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை) என்று கூறுவதும் ஒரு தர்மமாகும்; ஒவ்வொரு ‘அல்லாஹு அக்பர்’ (அல்லாஹ் மிகப் பெரியவன்) என்று கூறுவதும் ஒரு தர்மமாகும். நன்மையை ஏவுவதும் ஒரு தர்மமாகும்; தீமையைத் தடுப்பதும் ஒரு தர்மமாகும். ‘லுஹா’ (முற்பகல்) நேரத்தில் ஒருவர் தொழும் இரண்டு ரக்அத்கள் இவை அனைத்திற்கும் ஈடாகிவிடும்.”

இதை முஸ்லிம் அறிவிக்கிறார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَنْ زَيْدِ بْنِ أَرْقَمَ أَنَّهُ رَأَى قَوْمًا يُصَلُّونَ مِنَ الضُّحَى فَقَالَ: لَقَدْ عَلِمُوا أَنَّ الصَّلَاةَ فِي غَيْرِ هَذِهِ السَّاعَةِ أَفْضَلُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «صَلَاةُ الْأَوَّابِينَ حِينَ تَرْمَضُ الْفِصَالُ» . رَوَاهُ مُسْلِمٌ
ஸைத் இப்னு அர்கம் (ரழி) அவர்கள், முற்பகலில் சில மக்கள் தொழுவதைக் கண்டபோது கூறினார்கள்:
“இந்த நேரத்தை விட வேறு நேரத்தில் தொழுவது மிகவும் சிறந்தது என்பதை இவர்கள் நன்கு அறிவார்கள். (ஏனெனில்,) ‘பாவமன்னிப்பு கோருவோரின் தொழுகை, பால் மறந்த இளம் ஒட்டகக் குட்டிகள் வெம்மையை உணரும் போதாகும்’ என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள்.”

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
باب صلاة الضحى - الفصل الثاني
பகல் முற்பகுதியில் தொழுகை - பிரிவு 2
وَعَن أَبِي الدَّرْدَاءِ وَأَبِي ذَرٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَا: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: عَنِ اللَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى أَنَّهُ قَالَ: يَا ابْن آدم اركع لي أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ مِنْ أَوَّلِ النَّهَارِ: أَكْفِكَ آخِرَهُ . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
وَرَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالدَّارِمِيُّ عَنْ نُعَيْمِ بْنِ همار الْغَطَفَانِي وَأحمد عَنْهُم
அபூ தர்தா (ரழி) மற்றும் அபூ தர் (ரழி) ஆகியோர், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள் என அறிவிக்கிறார்கள்: அருளும் உயர்வும் மிக்க அல்லாஹ் கூறினான், “ஆதமுடைய மகனே, நாளின் ஆரம்பத்தில் எனக்காக நீ நான்கு ரக்அத்களை நிறைவேற்றினால், அதன் இறுதிவரை உனக்குத் தேவையானதை நான் பூர்த்தி செய்வேன்.” இதனை திர்மிதி அவர்களும், நுஐம் இப்னு ஹம்மார் அல்-ஃகதஃபானி (ரழி) அவர்களிடமிருந்து அபூ தாவூத் மற்றும் தாரிமி அவர்களும், இவர்கள் அனைவரிடமிருந்தும் அஹ்மத் அவர்களும் பதிவு செய்துள்ளனர்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ், ஸஹீஹ் (அல்பானீ)
صَحِيح, صَحِيح (الألباني)
وَعَن بُرَيْدَة قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «فِي الْإِنْسَانِ ثَلَاثُمِائَةٍ وَسِتُّونَ مَفْصِلًا فَعَلَيْهِ أَنْ يَتَصَدَّقَ عَنْ كُلِّ مَفْصِلٍ مِنْهُ بِصَدَقَةٍ» قَالُوا: وَمَنْ يُطِيقُ ذَلِكَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ؟ قَالَ: «النُّخَاعَةُ فِي الْمَسْجِدِ تَدْفِنُهَا وَالشَّيْءُ تُنَحِّيهِ عَنِ الطَّرِيقِ فَإِنْ لَمْ تَجِدْ فَرَكْعَتَا الضُّحَى تُجْزِئُكَ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ
புரைதா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறக் கேட்டேன்: “மனிதனிடம் முந்நூற்று அறுபது மூட்டுகள் உள்ளன. எனவே, அவன் தன்னுடைய ஒவ்வொரு மூட்டுக்காகவும் தர்மம் செய்ய வேண்டும்.”
(தோழர்கள்,) “அல்லாஹ்வின் நபியே! அதற்கு யாருக்குச் சக்தி இருக்கிறது?” என்று கேட்டார்கள்.
அதற்கு அவர்கள், “பள்ளிவாசலில் இருக்கும் சளியை நீ புதைப்பதும், பாதையிலிருந்து (இடையூறு தரும்) பொருளை நீ அகற்றுவதும் (தர்மமாகும்). (அவ்வாறு செய்ய) உனக்கு ஏதும் கிடைக்காவிட்டால், முற்பகல் (ளுஹா) நேரத்தில் இரண்டு ரக்அத்கள் (தொழுவது) உனக்குப் போதுமானதாகும்” என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ صَلَّى الضُّحَى ثِنْتَيْ عَشْرَةَ رَكْعَةً بَنَى اللَّهُ لَهُ قَصْرًا مَنْ ذَهَبٍ فِي الْجَنَّةِ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَابْنُ مَاجَهْ وَقَالَ التِّرْمِذِيُّ: هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ هَذَا الْوَجْهِ
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "யாரேனும் ளுஹா (முற்பகல்) தொழுகையை பன்னிரண்டு ரக்அத்கள் தொழுதால், அவருக்கு அல்லாஹ் சுவனத்தில் தங்கத்தாலான ஒரு மாளிகையைக் கட்டுவான்." இதை திர்மிதீ அவர்களும் இப்னு மாஜா அவர்களும் அறிவித்துள்ளார்கள். மேலும் திர்மிதீ அவர்கள் கூறினார்கள்: “இது ஒரு ஃகரீப் ஹதீஸ் ஆகும், இந்த அறிவிப்பாளர் தொடரின் மூலமாக மட்டுமே இதை நாம் அறிவோம்.”

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيفٌ (الألباني)
وَعَن معَاذ بن أنس الْجُهَنِيِّ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ قَعَدَ فِي مُصَلَّاهُ حِينَ يَنْصَرِفُ مِنْ صَلَاةِ الصُّبْحِ حَتَّى يُسَبِّحَ رَكْعَتَيِ الضُّحَى لَا يَقُولُ إِلَّا خَيْرًا غُفِرَ لَهُ خَطَايَاهُ وَإِنْ كَانَتْ أَكْثَرَ مِنْ زَبَدِ الْبَحْرِ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
முஆத் இப்னு அனஸ் அல்-ஜுஹனீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “யாரேனும் ஒருவர் ஃபஜ்ர் தொழுகையை முடித்த பின்பு, முற்பகல் தொழுகையின் (ளுஹா) இரண்டு ரக்அத்களைத் தொழும் வரை, நல்லதைத் தவிர வேறு ஒன்றையும் பேசாமல், தொழுத இடத்திலேயே அமர்ந்திருந்தால், அவரது பாவங்கள் கடலின் நுரையை விட அதிகமாக இருந்தாலும் மன்னிக்கப்படும்.”

இதனை அபூதாவூத் அவர்கள் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
باب صلاة الضحى - الفصل الثالث
பகல் முற்பகுதியில் தொழுகை - பிரிவு 3
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ حَافَظَ عَلَى شُفْعَةِ الضُّحَى غُفِرَتْ لَهُ ذنُوبه وَإِن كَانَت مثلا زَبَدِ الْبَحْرِ» . رَوَاهُ أَحْمَدُ وَالتِّرْمِذِيُّ وَابْنُ مَاجَهْ
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அறிவித்தார்கள், “யாரேனும் முற்பகலின் இரண்டு ரக்அத்களைத் தவறாமல் தொழுது வந்தால், அவரின் பாவங்கள் கடலின் நுரையைப் போன்று இருந்தாலும் மன்னிக்கப்படும்.” இதை அஹ்மத், திர்மிதீ மற்றும் இப்னு மாஜா ஆகியோர் அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيفٌ (الألباني)
وَعَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا كَانَتْ تُصَلِّي الضُّحَى ثَمَانِي رَكَعَاتٍ ثُمَّ تَقُولُ: «لَوْ نُشِرَ لِي أَبَوَايَ مَا تركتهَا» . رَوَاهُ مَالك
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் முற்பகலில் எட்டு ரக்அத்கள் தொழுவார்கள். பின்னர், “என் பெற்றோர் எனக்காக உயிர்ப்பிக்கப்பட்டாலும், நான் இவற்றைத் தொழுவதை விட்டுவிட மாட்டேன்” என்று கூறுவார்கள். மாலிக் இதை அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي الضُّحَى حَتَّى نَقُولَ: لَا يَدَعُهَا وَيَدَعُهَا حَتَّى نَقُولَ: لَا يُصليهَا. رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
அபூ ஸயீத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் முற்பகல் தொழுகையைத் தொழுவார்கள்; 'அதை அவர்கள் கைவிடவே மாட்டார்கள்' என்று நாங்கள் கூறுமளவிற்கு. மேலும் அதை விட்டுவிடுவார்கள்; 'அதை அவர்கள் தொழவே மாட்டார்கள்' என்று நாங்கள் கூறுமளவிற்கு. இதை திர்மிதீ அவர்கள் அறிவிக்கின்றார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ مُوَرِّقٍ الْعِجْلِيِّ قَالَ: قُلْتُ لِابْنِ عُمَرَ: تُصَلِّي الضُّحَى؟ قَالَ: لَا. قُلْتُ: فَعُمَرُ؟ قَالَ: لَا. قُلْتُ: فَأَبُو بَكْرٍ؟ قَالَ: لَا. قُلْتُ: فَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ؟ قَالَ: لَا إخَاله. رَوَاهُ البُخَارِيّ
முவர்ரிக் அல்-இஜ்லீ கூறினார்கள்:
நான் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்களிடம், அவர்கள் முற்பகலில் தொழுவார்களா என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், 'இல்லை' என்று பதிலளித்தார்கள். நான், உமர் (ரழி) அவர்கள் தொழுவார்களா என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், 'இல்லை' என்று பதிலளித்தார்கள். நான், அபூபக்ர் (ரழி) அவர்கள் தொழுவார்களா என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், 'இல்லை' என்று பதிலளித்தார்கள். நான், நபி (ஸல்) அவர்கள் தொழுவார்களா என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், “அப்படி நான் நினைக்கவில்லை” என்று பதிலளித்தார்கள். புகாரி இதை அறிவிக்கிறார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
باب التطوع - الفصل الأول
விருப்ப தொழுகை - பிரிவு 1
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِبِلَالٍ عِنْدَ صَلَاةِ الْفَجْرِ: «يَا بِلَالُ حَدِّثْنِي بِأَرْجَى عمل عملته فِي الْإِسْلَام فَإِنِّي سَمِعت دق نعليك بَين يَدي الْجَنَّةِ» . قَالَ: مَا عَمِلْتُ عَمَلًا أَرْجَى عِنْدِي أَنِّي لم أتطهر طهُورا مِنْ سَاعَةٍ مِنْ لَيْلٍ وَلَا نَهَارٍ إِلَّا صَلَّيْتُ بِذَلِكَ الطُّهُورِ مَا كُتِبَ لِي أَنْ أُصَلِّيَ
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஃபஜ்ரு தொழுகையின்போது பிலால் (ரழி) அவர்களிடம் கூறினார்கள், “பிலாலே, நீங்கள் இஸ்லாத்தை ஏற்றதிலிருந்து செய்த செயல்களில் மிகவும் நன்மையை ஆதரவு வைக்கும் செயல் எது என்று எனக்குக் கூறுங்கள். ஏனெனில் சொர்க்கத்தில் எனக்கு முன்னால் உங்களின் செருப்புகளின் ஓசையை நான் கேட்டேன்.”

அதற்கு அவர்கள் பதிலளித்தார்கள், “என் கருத்தில், இரவிலோ அல்லது பகலிலோ எந்த நேரத்தில் நான் உளூச் செய்தாலும், எனக்கு விதிக்கப்பட்ட தொழுகையை உடனடியாகத் தொழாமல் இருந்ததில்லை. இதைத் தவிர, அதிக நம்பிக்கை ஏற்படுத்தக்கூடிய வேறு எந்த செயலையும் நான் செய்யவில்லை.”

(புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்.)
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُعَلِّمُنَا الِاسْتِخَارَةَ فِي الْأُمُورِ كَمَا يُعَلِّمُنَا السُّورَةَ مِنَ الْقُرْآنِ يَقُولُ: إِذَا هَمَّ أَحَدُكُمْ بِالْأَمْرِ فَلْيَرْكَعْ رَكْعَتَيْنِ مِنْ غَيْرِ الْفَرِيضَةِ ثُمَّ لْيَقُلْ: اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْتَخِيرُكَ بِعِلْمِكَ وَأَسْتَقْدِرُكَ بِقُدْرَتِكَ وَأَسْأَلُكَ مِنْ فَضْلِكَ الْعَظِيمِ فَإِنَّك تَقْدِرُ وَلَا أقدر وَتعلم وَلَا أعلم وَأَنت علام الغيوب اللَّهُمَّ إِنَّ كُنْتَ تَعْلَمُ أَنَّ هَذَا الْأَمْرَ خَيْرٌ لِي فِي دِينِي وَمَعَاشِي وَعَاقِبَةِ أَمْرِي - أوقال فِي عَاجِلِ أَمْرِي وَآجِلِهِ - فَاقْدُرْهُ لِي وَيَسِّرْهُ لِي ثُمَّ بَارِكْ لِي فِيهِ وَإِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ أَنَّ هَذَا الْأَمْرَ شَرٌّ لِي فِي دِينِي وَمَعَاشِي وَعَاقِبَةِ أَمْرِي - أَوْ قَالَ فِي عَاجِلِ أَمْرِي وَآجِلِهِ - فَاصْرِفْهُ عَنِّي وَاصْرِفْنِي عَنْهُ وَاقَدُرْ لِيَ الْخَيْرَ حَيْثُ كَانَ ثُمَّ أَرْضِنِي بِهِ . قَالَ: «ويسمي حَاجته» . رَوَاهُ البُخَارِيّ
ஜாபிர் பின் அப்தில்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், குர்ஆனின் ஓர் அத்தியாயத்தைக் கற்றுத் தருவதைப் போலவே, எல்லா காரியங்களிலும் ‘இஸ்திகாரா’ (அல்லாஹ்விடம் நன்மையை நாடுதல்) செய்வதை எங்களுக்குக் கற்றுத் தருவார்கள். அவர்கள் கூறினார்கள்: “உங்களில் எவரேனும் ஒரு காரியத்தைச் செய்ய நாடினால், அவர் கடமையல்லாத இரண்டு ரக்அத்துகள் தொழட்டும். பிறகு பின்வருமாறு கூறட்டும்:

**'அல்லாஹும்ம இன்னீ அஸ்தகீருக பிஇல்மிக, வ அஸ்தக்திருக பிகுத்ரதிக, வ அஸ்அலுக மின் ஃபள்லிகல் அளீம். ஃபஇன்னக தக்திரு வலா அக்திரு, வ தஃலமு வலா அஃலமு, வ அன்த்த அல்லாமுல் குயூப். அல்லாஹும்ம இன் குன்த்த தஃலமு அன்ன ஹாதல் அம்ர கைருன் லீ ஃபீ தீனீ வ மஆஷீ வ ஆகிபத்தி அம்ரீ (அல்லது: ஆஜிலி அம்ரீ வ ஆஜிலிஹி - என்று கூறினார்கள்) ஃபக்துர்ஹு லீ, வயஸ்ஸிர்ஹு லீ, சும்ம பாரிக் லீ ஃபீஹி. வஇன் குன்த்த தஃலமு அன்ன ஹாதல் அம்ர ஷர்ருன் லீ ஃபீ தீனீ வ மஆஷீ வ ஆகிபத்தி அம்ரீ (அல்லது: ஆஜிலி அம்ரீ வ ஆஜிலிஹி - என்று கூறினார்கள்) ஃபஸ்ரிஃப்ஹு அன்னீ, வஸ்ரிஃப்னீ அன்ஹு, வக்துர் லியலக்கைர ஹைஸு கான, சும்ம அர்ளினீ பிஹி.'**

(பொருள்: யா அல்லாஹ்! உனது அறிவின் மூலம் நான் உன்னிடம் நன்மையை நாடுகிறேன்; உனது சக்தியின் மூலம் நான் உன்னிடம் ஆற்றல் தேடுகிறேன்; மேலும் உனது மகத்தான அருளிலிருந்து நான் உன்னிடம் கேட்கிறேன். ஏனெனில் நீயே சக்தியுடையவன்; எனக்கோ எந்த சக்தியுமில்லை. நீயே அறிந்தவன்; நானோ அறியாதவன். மேலும் நீயே மறைவானவற்றை நன்கறிந்தவன். யா அல்லாஹ்! இந்தக் காரியம் எனது மார்க்கம், எனது வாழ்வாதாரம் மற்றும் எனது எதிர்கால நலன் ஆகியவற்றைப் பொறுத்தவரை (அல்லது “இம்மையிலும் மறுமையிலுமுள்ள எனது காரியங்களில்” என்று கூறினார்கள்) எனக்கு நன்மை பயக்கும் என்று நீ அறிந்தால், அதை எனக்கு விதியாக்குவாயாக; மேலும் அதை எனக்கு எளிதாக்குவாயாக; பின்னர் அதில் எனக்கு அருள்வளம் (பரக்கத்) செய்வாயாக. ஆனால், இந்தக் காரியம் எனது மார்க்கம், எனது வாழ்வாதாரம் மற்றும் எனது எதிர்கால நலன் ஆகியவற்றைப் பொறுத்தவரை (அல்லது “இம்மையிலும் மறுமையிலுமுள்ள எனது காரியங்களில்” என்று கூறினார்கள்) எனக்குத் தீங்கானது என்று நீ அறிந்தால், அதை என்னிடமிருந்து திருப்பிவிடுவாயாக; என்னையும் அதிலிருந்து திருப்பிவிடுவாயாக. நன்மை எங்கிருந்தாலும் அதை எனக்கு விதியாக்குவாயாக; பின்னர் அதைக் கொண்டு என்னைத் திருப்தியடையச் செய்வாயாக.)

"அவர் தனது தேவையை (துஆவில்) குறிப்பிட வேண்டும்" என்றும் கூறினார்கள். (நூல்: புகாரி)

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
باب التطوع - الفصل الثاني
விருப்ப தொழுகை - பிரிவு 2
وَعَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرٍ وَصَدَقَ أَبُو بَكْرٍ. قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: " مَا مِنْ رَجُلٍ يُذْنِبُ ذَنْبًا ثُمَّ يَقُومُ فَيَتَطَهَّرُ ثُمَّ يُصَلِّي ثُمَّ يَسْتَغْفِرُ اللَّهَ إِلَّا غَفَرَ الله لَهُ ثمَّ قَرَأَ هَذِه الاية: (وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذكرُوا الله فاستغفروا لذنوبهم) رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَابْنُ مَاجَهْ إِلَّا أَنَّ ابْنَ مَاجَه لم يذكر الْآيَة
அலி (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

அபூபக்கர் (ரழி) அவர்கள் என்னிடம் கூறினார்கள்; அபூபக்கர் (ரழி) அவர்கள் உண்மையே உரைத்தார்கள்; அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறக் கேட்டதாவது:

"எந்தவொரு மனிதரும் ஒரு பாவம் செய்துவிட்டு, பின்னர் எழுந்து, தன்னைத் தூய்மைப்படுத்திக்கொண்டு, தொழுது, அல்லாஹ்விடம் பாவமன்னிப்புக் கோரினால், அல்லாஹ் அவரை மன்னிக்காமல் இருப்பதில்லை." பிறகு அவர்கள், **'வல்லதீன இதா ஃபஅலூ ஃபாஹிஷதன் அவ் ழலமூ அன்ஃபுஸஹும் த(த்)கருல்லாஹ ஃபஸ்தக்ஃபரூ லிதுனூபிஹிம்'** (பொருள்: மேலும், அவர்கள் மானக்கேடான ஏதேனும் ஒரு செயலைச் செய்துவிட்டாலோ அல்லது தமக்குத்தாமே அநீதி இழைத்துக்கொண்டாலோ, அல்லாஹ்வை நினைவு கூர்ந்து தங்கள் பாவங்களுக்கு மன்னிப்புத் தேடுவார்கள்) என்ற (அல்குர்ஆன் 3:135) வசனத்தை ஓதிக் காட்டினார்கள்.

திர்மிதீ அவர்களும் இப்னு மாஜா அவர்களும் இதை அறிவித்துள்ளார்கள். ஆனால் இப்னு மாஜா அவர்கள் அந்த வசனத்தைக் குறிப்பிடவில்லை.

ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حَسَنٌ (الألباني)
وَعَنْ حُذَيْفَةَ قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا حَزَبَهُ أَمْرٌ صَلَّى. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
நபி (ஸல்) அவர்களை ஏதேனும் ஒரு விஷயம் கவலைக்குள்ளாக்கினால், அவர்கள் தொழுவார்கள் என ஹுதைஃபா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள். இதை அபூதாவூத் அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ بُرَيْدَةَ قَالَ: أَصْبَحَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَعَا بِلَالًا فَقَالَ: «بِمَ سَبَقْتَنِي إِلَى الْجَنَّةِ مَا دَخَلْتُ الْجَنَّةَ قَطُّ إِلَّا سَمِعْتُ خَشْخَشَتَكَ أَمَامِي» . قَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا أَذَّنْتُ قَطُّ إِلَّا صَلَّيْتُ رَكْعَتَيْنِ وَمَا أَصَابَنِي حَدَثٌ قَطُّ إِلَّا تَوَضَّأْتُ عِنْدَهُ وَرَأَيْتُ أَنَّ لِلَّهِ عَلَيَّ رَكْعَتَيْنِ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «بِهِمَا» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
புரைதா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

ஒரு நாள் காலை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பிலால் (ரழி) அவர்களை அழைத்து, "(பிலாலே!) எதன் மூலம் எனக்கு முன்பாக சொர்க்கத்தை நீர் அடைந்தீர்? நான் சொர்க்கத்தில் நுழைந்த போதெல்லாம் எனக்கு முன்னால் உமது காலடிச் சலசலப்பை நான் கேட்காமல் இருந்ததில்லை” என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அவர், “அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் அதான் கூறிய போதெல்லாம் இரண்டு ரக்அத்கள் தொழாமல் இருந்ததில்லை. எனக்கு உளூ நீங்கும் போதெல்லாம் அப்போதே உளூ செய்துவிட்டு, அல்லாஹ்வுக்காக இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுவதை என் மீது கடமை என்று நான் கருதாமல் இருந்ததில்லை” என்று பதிலளித்தார்கள்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "இவை இரண்டும்தான் (அதற்குக்) காரணம்" என்று கூறினார்கள்.

(நூல்: திர்மிதீ)

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ عَبْدُ اللَّهِ بْنِ أَبِي أَوْفَى قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: مَنْ كَانَتْ لَهُ حَاجَةٌ إِلَى اللَّهِ أَوْ إِلَى أحد من بني آدم فَليَتَوَضَّأ فليحسن الْوُضُوءَ ثُمَّ لْيُصَلِّ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ لْيُثْنِ عَلَى اللَّهِ تَعَالَى وَلْيُصَلِّ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ لْيَقُلْ: لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ الْحَلِيمُ الْكَرِيمُ سُبْحَانَ اللَّهِ رَبِّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ أَسْأَلُكَ مُوجِبَاتِ رَحْمَتِكَ وَعَزَائِمَ مَغْفِرَتِكَ وَالْغَنِيمَةَ مِنْ كُلِّ بِرٍّ وَالسَّلَامَةَ مِنْ كُلِّ إِثْمٍ لَا تَدَعْ لِي ذَنْبًا إِلَّا غَفَرْتَهُ وَلَا هَمًّا إِلَّا فَرَّجْتَهُ وَلَا حَاجَةً هِيَ لَكَ رِضًى إِلَّا قَضَيْتَهَا يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَابْنُ مَاجَهْ وَقَالَ التِّرْمِذِيُّ: هَذَا حَدِيث غَرِيب
அப்துல்லாஹ் இப்னு அபீஅவ்ஃபா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

“ஒருவருக்கு அல்லாஹ்விடம் அல்லது மனிதர்களிடத்தில் ஏதேனும் தேவை ஏற்பட்டால், அவர் உளூச் செய்யட்டும்; அந்த உளூவை அழகிய முறையில் செய்யட்டும். பின்னர் இரண்டு ரக்அத்துகள் தொழட்டும். பிறகு அல்லாஹ்வைப் புகழ்ந்து, நபி (ஸல்) அவர்கள் மீது ஸலவாத்துச் சொல்லட்டும். பிறகு (பின்வருமாறு) கூறட்டும்:

‘லா இலாஹ இல்லல்லாஹுல் ஹலீமுல் கரீம். சுப்ஹானல்லாஹி ரப்பில் அர்ஷில் அளீம். வல்ஹம்து லில்லாஹி ரப்பில் ஆலமீன். அஸ்அலுக மூஜிபாதி ரஹ்மதிக, வஅஸாஇம மக்ஃபிரதிக, வல் கனீமத மின் குல்லி பிர், வஸ்ஸலாமத மின் குல்லி இஸ்ம். லா ததஃ லீ தன்பன் இல்லா கஃபர்தஹு, வலா ஹம்மன் இல்லா ஃபர்ரஜ்தஹு, வலா ஹாஜதன் ஹிய லக ரிளன் இல்லா களைத்தஹா யா அர்ஹமர் ராஹிமீன்.’

(பொருள்: சகிப்புத்தன்மையுடையவனும் கண்ணியமிக்கவனுமாகிய அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை. மகத்தான அர்ஷின் அதிபதியான அல்லாஹ் தூய்மையானவன். அகிலங்களின் இறைவனான அல்லாஹ்வுக்கே எல்லாப் புகழும். (யா அல்லாஹ்!) உனது கருணையை அவசியமாக்கும் செயல்களையும், உனது மன்னிப்பை உறுதிப்படுத்தும் செயல்களையும், ஒவ்வொரு நன்மையிலும் ஒரு பங்கையும், ஒவ்வொரு பாவத்திலிருந்தும் பாதுகாப்பையையும் உன்னிடம் வேண்டுகிறேன். நீ மன்னிக்காத எந்தப் பாவத்தையும், நீ நீக்காத எந்தக் கவலையையும், உனது திருப்பொருத்தத்திற்குரிய எந்தத் தேவையையும் நீ நிறைவேற்றித் தராமல் என்னிடம் விட்டுவிடாதே! கருணையாளர்களிலெல்லாம் மிக்க கருணையாளனே!)”

இதை திர்மிதீ மற்றும் இப்னு மாஜா ஆகியோர் பதிவு செய்துள்ளனர். மேலும், இது ஒரு ‘கரீப்’ ஹதீஸ் என்று திர்மிதீ கூறியுள்ளார்.

ஹதீஸ் தரம் : இட்டுக்கட்டப்பட்டது (அல்பானி)
مَوْضُوع (الألباني)
عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: لِلْعَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ: يَا عَبَّاسُ يَا عَمَّاهُ أَلَا أُعْطِيكَ؟ أَلَا أَمْنَحُكَ؟ أَلا أحبوك؟ أَلَا أَفْعَلُ بِكَ عَشْرَ خِصَالٍ إِذَا أَنْتَ فَعَلْتَ ذَلِكَ غَفَرَ اللَّهُ لَكَ ذَنْبَكَ أَوَّلَهُ وَآخِرَهُ قَدِيمَهُ وَحَدِيثَهُ خَطَأَهُ وَعَمْدَهُ صَغِيرَهُ وَكَبِيرَهُ سِرَّهُ وَعَلَانِيَتَهُ: أَنْ تُصَلِّيَ أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ تَقْرَأُ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ فَاتِحَةَ الْكِتَابِ وَسُورَةً. فَإِذَا فَرَغْتَ مِنَ الْقِرَاءَةِ فِي أَوَّلِ رَكْعَةٍ وَأَنْتَ قَائِمٌ قُلْتَ سُبْحَانَ اللَّهِ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ وَلَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَاللَّهُ أَكْبَرُ خَمْسَ عَشْرَةَ مَرَّةً ثُمَّ تَرْكَعُ فَتَقُولُهَا وَأَنْتَ رَاكِعٌ عَشْرًا ثُمَّ تَرْفَعُ رَأْسَكَ مِنَ الرُّكُوعِ فَتَقُولُهَا عَشْرًا ثُمَّ تَهْوِي سَاجِدًا فَتَقُولُهَا وَأَنْتَ سَاجِدٌ عَشْرًا ثُمَّ تَرْفَعُ رَأْسَكَ مِنَ السُّجُودِ فَتَقُولُهَا عَشْرًا ثُمَّ تَسْجُدُ فَتَقُولُهَا عَشْرًا ثُمَّ تَرْفَعُ رَأْسَكَ فَتَقُولُهَا عَشْرًا فَذَلِكَ خَمْسٌ وَسَبْعُونَ فِي كُلِّ رَكْعَةٍ تَفْعَلُ ذَلِكَ فِي أَرْبَعِ رَكَعَاتٍ إِنِ اسْتَطَعْت أَن تصليها فِي كل يَوْم فَافْعَلْ فَإِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَفِي كُلِّ جُمُعَةٍ مَرَّةً فَإِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَفِي كُلِّ شَهْرٍ مَرَّةً فَإِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَفِي كُلِّ سَنَةٍ مَرَّةً فَإِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَفِي عُمْرِكَ مَرَّةً . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَابْنُ مَاجَهْ وَالْبَيْهَقِيُّ فِي الدَّعْوَات الْكَبِير
وروى التِّرْمِذِيّ عَن أبي رَافع نَحوه
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் (தம் தந்தையின் சகோதரர்) அப்பாஸ் இப்னு அப்துல் முத்தலிப் (ரழி) அவர்களிடம் கூறினார்கள்:

“அப்பாஸே! என் பெரிய தந்தையே! நான் உங்களுக்கு (ஒன்றை) வழங்கட்டுமா? நான் உங்களுக்கு (ஓர் அன்பளிப்பை) அளிக்கட்டுமா? நான் உங்களுக்கு (ஒரு வெகுமதியை) ஈயட்டுமா? நான் உங்களுக்கு பத்து நற்பாக்கியங்களை ஏற்படுத்தித் தரட்டுமா? நீங்கள் அதைச் செய்தால் அல்லாஹ் உங்களது பாவங்களை - முந்தியதையும் பிந்தியதையும், பழையதையும் புதியதையும், தவறுதலாகச் செய்ததையும் வேண்டும் என்றே செய்ததையும், சிறியதையும் பெரியதையும், இரகசியமானதையும் பகிரங்கமானதையும் - மன்னித்துவிடுவான்.

(அதாவது) நீங்கள் நான்கு ரக்அத்கள் தொழ வேண்டும். ஒவ்வொரு ரக்அத்திலும் ஃபாத்திஹத்துல் கிதாப் (அல்-ஃபாத்திஹா அத்தியாயம்) மற்றும் ஒரு சூராவையும் ஓத வேண்டும். முதல் ரக்அத்தில் கிராஅத் ஓதி முடித்ததும், நீங்கள் நின்ற நிலையில் இருக்கும்போதே:

**‘சுப்ஹானல்லாஹி வல்ஹம்து லில்லாஹி வலா இலாஹ இல்லல்லாஹு வல்லாஹு அக்பர்’**

என்று பதினைந்து முறை கூற வேண்டும்.

பிறகு ருகூஃ செய்ய வேண்டும்; ருகூஃவில் இருக்கும்போது இதை பத்து முறை கூற வேண்டும். பிறகு ருகூஃவிலிருந்து உங்கள் தலையை உயர்த்தி (நிமிர்ந்த நிலையில்) இதை பத்து முறை கூற வேண்டும். பிறகு ஸஜ்தாவிற்குச் செல்ல வேண்டும்; ஸஜ்தாவில் இருக்கும்போது இதை பத்து முறை கூற வேண்டும். பிறகு ஸஜ்தாவிலிருந்து உங்கள் தலையை உயர்த்தி (அமர்ந்த நிலையில்) இதை பத்து முறை கூற வேண்டும். பிறகு (மீண்டும்) ஸஜ்தா செய்ய வேண்டும்; அதில் இதை பத்து முறை கூற வேண்டும். பிறகு உங்கள் தலையை உயர்த்தி (எழுவதற்கு முன் அமர்ந்த நிலையில்) இதை பத்து முறை கூற வேண்டும்.

ஆக, ஒவ்வொரு ரக்அத்திலும் இது எழுபத்தைந்து முறை ஆகும். நான்கு ரக்அத்களிலும் இதைப் போன்றே நீங்கள் செய்ய வேண்டும். உங்களால் தினமும் ஒருமுறை இதைத் தொழ முடிந்தால் செய்யுங்கள். முடியாவிட்டால், ஒவ்வொரு ஜுமுஆவிலும் (வெள்ளிக்கிழமையும்) ஒருமுறை; முடியாவிட்டால், ஒவ்வொரு மாதமும் ஒருமுறை; முடியாவிட்டால், ஒவ்வொரு வருடமும் ஒருமுறை; (அதுவும்) முடியாவிட்டால், உங்கள் வாழ்நாளில் ஒருமுறையாவது (இதைத் தொழுது கொள்ளுங்கள்).”

நூல்கள்: அபூ தாவூத், இப்னு மாஜா மற்றும் பைஹகீ (அத்-தஃவாத் அல்-கபீர்). திர்மிதீ அவர்கள் அபூ ராஃபி (ரழி) அவர்களிடமிருந்து இது போன்று அறிவித்துள்ளார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்-அல்பானி)
ضَعِيف, ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: إِنَّ أَوَّلَ مَا يُحَاسَبُ بِهِ الْعَبْدُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مِنْ عمله صلَاته فَإِن صلحت فقد أَفْلح وأنجح وَإِنْ فَسَدَتْ فَقَدْ خَابَ وَخَسِرَ فَإِنِ انْتَقَصَ مِنْ فَرِيضَتِهِ شَيْءٌ قَالَ الرَّبُّ تَبَارَكَ وَتَعَالَى: نظرُوا هَلْ لِعَبْدِي مِنْ تَطَوُّعٍ؟ فَيُكَمَّلُ بِهَا مَا انْتَقَصَ مِنَ الْفَرِيضَةِ ثُمَّ يَكُونُ سَائِرُ عَمَلِهِ عَلَى ذَلِكَ . وَفِي رِوَايَةٍ: «ثُمَّ الزَّكَاةُ مِثْلَ ذَلِك ثمَّ تُؤْخَذ الْأَعْمَال حسب ذَلِك» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
وَرَوَاهُ أَحْمد عَن رجل
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறக் கேட்டதாக அறிவிக்கிறார்கள்:

“மறுமை நாளில் ஓர் அடியானிடம் அவனது செயல்களில் முதன்முதலில் கணக்குக் கேட்கப்படுவது அவனது தொழுகையைப் பற்றியதாகும். அது சீராக இருந்தால் அவன் வெற்றியும் ஈடேற்றமும் பெறுவான். ஆனால், அது சீர்கெட்டிருந்தால் அவன் நஷ்டமடைந்து கைசேதப்படுவான். அவனது கடமையான தொழுகையில் ஏதேனும் குறை காணப்பட்டால், பாக்கியமும் உன்னதமும் மிக்க இறைவன், 'எனது அடியான் ஏதேனும் உபரியான (நஃபிலான) தொழுகைகளைத் தொழுதிருக்கிறானா என்று பாருங்கள்; அதைக் கொண்டு அவனது கடமையான தொழுகையில் உள்ள குறையை நிறைவு செய்யுங்கள்' என்று கூறுவான். பிறகு, அவனுடைய மற்ற செயல்களும் இதே போன்றுதான் கையாளப்படும்.”

மற்றொரு அறிவிப்பில், “பிறகு ஜகாத் அவ்வாறே (கருதப்படும்), பிறகு செயல்கள் அனைத்தும் இதே அடிப்படையில் எடுத்துக்கொள்ளப்படும்” என்று உள்ளது.

(இதை அபூ தாவூத் அவர்கள் பதிவு செய்துள்ளார்கள். அஹ்மத் அவர்கள் இதை “ஒரு மனிதரிடமிருந்து” அறிவித்தார்கள்).

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ், ஸஹீஹ் (அல்பானீ)
صَحِيح, صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي أُمَامَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَا أَذِنَ اللَّهُ لَعَبْدٍ فِي شَيْءٍ أَفْضَلَ مِنَ الرَّكْعَتَيْنِ يُصَلِّيهِمَا وَإِنَّ الْبِرَّ لَيُذَرُّ عَلَى رَأْسِ الْعَبْدِ مَا دَامَ فِي صَلَاتِهِ وَمَا تَقَرَّبَ الْعِبَادُ إِلَى اللَّهِ بِمِثْلِ مَا خَرَجَ مِنْهُ» يَعْنِي الْقُرْآنَ. رَوَاهُ أَحْمد وَالتِّرْمِذِيّ
அபூ உமாமா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “ஓர் அடியான் தொழுகின்ற இரண்டு ரக்அத்களை விடச் சிறந்த எதற்கும் அல்லாஹ் செவிசாய்ப்பதில்லை. நிச்சயமாக, ஓர் அடியான் தொழுகையில் ஈடுபட்டிருக்கும் வரை அவனது தலையின் மீது நன்மை பொழியப்படுகிறது. அவனிடமிருந்து வெளிவந்ததைக் கொண்டு, அதாவது குர்ஆனைக் கொண்டு (அல்லாஹ்வை நெருங்குவது) போன்று வேறு எதனைக் கொண்டும் அடியார்கள் அல்லாஹ்வை நெருங்குவதில்லை.”

இதை அஹ்மத் மற்றும் திர்மிதி ஆகியோர் அறிவித்துள்ளனர்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
باب صلاة السفر - الفصل الأول
பயணத்தின் போது தொழுகை - பிரிவு 1
عَنْ أَنَسٍ: أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى الظُّهْرَ بِالْمَدِينَةِ أَرْبَعًا وَصَلَّى الْعَصْر بِذِي الحليفة رَكْعَتَيْنِ
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மதீனாவில் ளுஹர் தொழுகையை நான்கு ரக்அத்களும், துல் ஹுலைஃபாவில் அஸர் தொழுகையை இரண்டு ரக்அத்களும் தொழுதார்கள். (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்.)
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ حَارِثَةَ بْنِ وَهْبٍ الْخُزَاعِيِّ قَالَ: صَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَنَحْنُ أَكْثَرُ مَا كُنَّا قَطُّ وآمنه بمنا رَكْعَتَيْنِ
ஹாரிஸா இப்னு வஹ்ப் அல்-குஸாஈ (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், “நாங்கள் இதற்கு முன் இருந்ததை விட அதிக எண்ணிக்கையிலும், அதிகப் பாதுகாப்பாகவும் இருந்தபோது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மினாவில் எங்களுக்கு இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுகை நடத்தினார்கள்.” (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்.)
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَن يعلى بن أُميَّة قَالَ: قلت لعمر بن الْخطاب: إِنَّمَا قَالَ اللَّهُ تَعَالَى (أَنْ تَقْصُرُوا مِنَ الصَّلَاةِ إِنْ خِفْتُمْ أَنْ يَفْتِنَكُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا) فَقَدْ أَمِنَ النَّاسُ. قَالَ عُمَرُ: عَجِبْتُ مِمَّا عَجِبْتَ مِنْهُ فَسَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ. فَقَالَ: «صَدَقَةٌ تَصَدَّقَ اللَّهُ بِهَا عَلَيْكُمْ فَاقْبَلُوا صدقته» رَوَاهُ مُسلم
யஃலா பின் உமய்யா (ரழி) கூறினார்கள்:

நான் உமர் பின் அல்-கத்தாப் (ரழி) அவர்களிடம், "அல்லாஹ், **'அன் தக்ஸுரூ மினஸ் ஸலாதி இன் கிஃப்தும் அன் யஃப்தினகுமுல்லதீன கஃபரூ'** ('காஃபிர்கள் உங்களுக்குத் துன்பம் செய்வார்கள் என்று நீங்கள் அஞ்சினால் தொழுகையைச் சுருக்கிக் கொள்ளலாம்') என்றுதானே கூறியுள்ளான்? ஆனால் மக்கள் இப்போது பாதுகாப்பாக இருக்கிறார்களே?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள், "இதே விஷயத்தைப் பற்றி நானும் ஆச்சரியப்பட்டு, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், 'இது அல்லாஹ் உங்களுக்கு வழங்கிய ஒரு தர்மமாகும்; எனவே அவனுடைய தர்மத்தை ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்' என்று பதிலளித்தார்கள்" என்று கூறினார்கள்.

இதனை முஸ்லிம் அறிவிக்கின்றார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ من الْمَدِينَةِ إِلَى مَكَّةَ فَكَانَ يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ رَكْعَتَيْنِ حَتَّى رَجَعْنَا إِلَى الْمَدِينَةِ قِيلَ لَهُ: أَقَمْتُمْ بِمَكَّة شَيْئا قَالَ: «أَقَمْنَا بهَا عشرا»
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் மதீனாவிலிருந்து மக்காவிற்குப் புறப்பட்டுச் சென்றோம். நாங்கள் மதீனாவிற்குத் திரும்பும் வரை அவர்கள் இரண்டு இரண்டு ரக்அத்களாகத் தொழுது வந்தார்கள். அவர்களிடம், "நீங்கள் மக்காவில் தங்கினீர்களா?" என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், "நாங்கள் அங்கே பத்து (நாட்கள்) தங்கினோம்" என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: سَافَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَفَرًا فَأَقَامَ تِسْعَةَ عَشَرَ يَوْمًا يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ رَكْعَتَيْنِ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ: فَنَحْنُ نُصَلِّي فِيمَا بَيْنَنَا وَبَيْنَ مَكَّةَ تِسْعَةَ عَشَرَ رَكْعَتَيْنِ رَكْعَتَيْنِ فَإِذَا أَقَمْنَا أَكْثَرَ مِنْ ذَلِك صلينَا أَرْبعا. رَوَاهُ البُخَارِيّ
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒரு பயணத்தை மேற்கொண்டார்கள்; அதில் பத்தொன்பது நாட்கள் தங்கினார்கள்; (அப்போது) இரண்டு இரண்டு ரக்அத்துகளாகத் தொழுதார்கள்.
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “எனவே, நாங்களும் மக்காவிற்கும் எங்களுக்கும் இடையில் (பயணத்தில்) பத்தொன்பது நாட்கள் தங்கினால் இரண்டு இரண்டு ரக்அத்துகளாகத் தொழுவோம்; ஆனால் அதை விட அதிகமாகத் தங்கினால் நான்கு (ரக்அத்துகளாகத்) தொழுவோம்.”
இதனை புகாரி அறிவிக்கிறார்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ حَفْصِ بْنِ عَاصِمٍ قَالَ: صَحِبْتُ ابْنَ عُمَرَ فِي طَرِيقِ مَكَّةَ فَصَلَّى لَنَا الظُّهْرَ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ جَاءَ رَحْلَهُ وَجَلَسَ فَرَأَى نَاسًا قِيَامًا فَقَالَ: مَا يَصْنَعُ هَؤُلَاءِ؟ قُلْتُ: يُسَبِّحُونَ. قَالَ: لَوْ كُنْتُ مُسَبِّحًا أَتْمَمْتُ صَلَاتِي. صَحِبْتُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَانَ لَا يَزِيدُ فِي السَّفَرِ عَلَى رَكْعَتَيْنِ وَأَبَا بكر وَعمر وَعُثْمَان كَذَلِك
ஹஃப்ஸ் இப்னு ஆஸிம் கூறினார்கள்:

நான் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்களுடன் மக்காவிற்குச் செல்லும் வழியில் சென்றேன், மேலும் அவர்கள் ளுஹர் தொழுகையில் எங்களுக்கு இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுவித்தார்கள், பின்னர் அவர்கள் தங்கியிருந்த இடத்திற்குச் சென்று அமர்ந்தார்கள். சிலர் நின்றுகொண்டிருப்பதைக் கண்டு, அவர்கள் என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள் என்று அவர்கள் கேட்டார்கள், அதற்கு நான், அவர்கள் (கூடுதலான) தொழுகையில் ஈடுபட்டுள்ளதாக பதிலளித்தேன். அதற்கு அவர்கள், "நான் அவ்வாறு (கூடுதலாக) தொழ்பவனாக இருந்திருந்தால், எனது தொழுகையை நான் முழுமைப்படுத்தியிருப்பேன். நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் பயணம் செய்திருக்கிறேன், அவர்கள் ஒரு பயணத்தின் போது இரண்டு ரக்அத்களுக்கு மேல் தொழுததில்லை. நான் அபூபக்ர் (ரழி), உமர் (ரழி) மற்றும் உஸ்மான் (ரழி) ஆகியோருடனும் பயணம் செய்திருக்கிறேன், அவர்களும் அவ்வாறே செய்தார்கள்" என்று கூறினார்கள். (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்.)
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَجْمَعُ بَين الظُّهْرِ وَالْعَصْر إِذَا كَانَ عَلَى ظَهْرِ سَيْرٍ وَيجمع بَين الْمغرب وَالْعشَاء. رَوَاهُ البُخَارِيّ
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பயணத்தின் போது ளுஹ்ர் தொழுகையையும் அஸ்ர் தொழுகையையும் சேர்த்துத் தொழுவார்கள்; மேலும் மஃரிப் தொழுகையையும் இஷா தொழுகையையும் சேர்த்துத் தொழுவார்கள்.
இதை புகாரி அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي فِي السَّفَرِ عَلَى رَاحِلَتِهِ حَيْثُ تَوَجَّهَتْ بِهِ يُومِئُ إِيمَاءً صَلَاةَ اللَّيْلِ إِلَّا الْفَرَائِضَ وَيُوتِرُ على رَاحِلَته
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு பயணத்தின்போது, இரவு நேரத் தொழுகையைத் தமது வாகனம் எந்தத் திசையில் திரும்பினாலும் அதன் மீது (அமர்ந்தவாறே) தமது தலையால் சைகை செய்து* தொழுவார்கள்; ஆனால் கடமையான தொழுகைகளை (இவ்வாறு) தொழமாட்டார்கள். மேலும் அவர்கள் தமது வாகனத்தின் மீது வித்ர் தொழுவார்கள்.

*ருகூவையும் சுஜூதையும் குறிப்பதற்காக.

(புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்.)
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
باب صلاة السفر - الفصل الثاني
பயணத்தின் போது தொழுகை - பிரிவு 2
وَعَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ: كَانَ ذَلِكَ قَدْ فَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَصَرَ الصَّلَاةَ وَأَتَمَّ. رَوَاهُ فِي شرح السّنة
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், “அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவை அனைத்தையும் செய்துள்ளார்கள்; அவர்கள் தொழுகையைச் சுருக்கியும், முழுமையாகவும் தொழுதுள்ளார்கள்.” பகவி அவர்கள் இதை ஷரஹ் அஸ்-ஸுன்னாவில் அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيفٌ (الألباني)
وَعَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَ: غَزَوْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَشَهِدْتُ مَعَهُ الْفَتْحَ فَأَقَامَ بِمَكَّةَ ثَمَانِيَ عَشْرَةَ لَيْلَةً لَا يُصَلِّي إِلَّا رَكْعَتَيْنِ يَقُولُ: «يَا أَهْلَ الْبَلَدِ صَلُّوا أَرْبَعًا فَإِنَّا سَفْرٌ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ
இம்ரான் இப்னு ஹுஸைன் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"நான் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் போரில் கலந்துகொண்டேன். மக்கா வெற்றியின்போதும் அவர்களுடன் இருந்தேன். அவர்கள் மக்காவில் பதினெட்டு இரவுகள் தங்கினார்கள். (அப்போது) அவர்கள் இரண்டு ரக்அத்களாகவே தொழுது வந்தார்கள். 'இவ்வூர் வாசிகளே! நீங்கள் நான்கு (ரக்அத்கள்) தொழுது கொள்ளுங்கள்; நிச்சயமாக நாங்கள் பயணிகள்' என்று அவர்கள் கூறுவார்கள்."

அபூ தாவூத் இதனை அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ: صَلَّيْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الظُّهْرَ فِي السَّفَرِ رَكْعَتَيْنِ وَبَعْدَهَا رَكْعَتَيْنِ وَفِي رِوَايَةٍ قَالَ: صَلَّيْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْحَضَرِ وَالسَّفَرِ فَصَلَّيْتُ مَعَهُ فِي الْحَضَرِ الظُّهْرَ أَرْبَعًا وَبَعْدَهَا رَكْعَتَيْنِ وَصَلَّيْتُ مَعَهُ فِي السَّفَرِ الظُّهْرَ رَكْعَتَيْنِ وَبَعْدَهَا رَكْعَتَيْنِ وَالْعَصْرَ رَكْعَتَيْنِ وَلَمْ يُصَلِّ بَعْدَهَا شَيْئًا وَالْمَغْرِبُ فِي الْحَضَرِ وَالسَّفَرِ سَوَاءٌ ثَلَاثُ رَكَعَاتٍ وَلَا يَنْقُصُ فِي حَضَرٍ وَلَا سَفَرٍ وَهِيَ وِتْرُ النَّهَارِ وَبَعْدَهَا رَكْعَتَيْنِ. رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், “நான் பயணம் செய்யும்போது நபி (ஸல்) அவர்களுடன் லுஹர் தொழுகையில் இரண்டு ரக்அத்களும் அதற்குப் பிறகு இரண்டு ரக்அத்களும் தொழுதேன்.” மற்றோர் அறிவிப்பில் அவர்கள் கூறினார்கள், “நான் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் ஊரில் தங்கியிருக்கும்போதும் பயணம் செய்யும்போதும் தொழுதிருக்கிறேன். ஊரில் தங்கியிருக்கும்போது, நான் அவர்களுடன் லுஹர் தொழுகையில் நான்கு ரக்அத்களும் அதற்குப் பிறகு இரண்டு ரக்அத்களும் தொழுதேன்; பயணம் செய்யும்போது, அதில் இரண்டு ரக்அத்களும் அதற்குப் பிறகு இரண்டு ரக்அத்களும் தொழுதேன்; அஸர் தொழுகையில் இரண்டு ரக்அத்கள், அதன்பிறகு அவர்கள் வேறு எதுவும் தொழவில்லை; ஊரில் தங்கியிருக்கும்போதும் பயணம் செய்யும்போதும் ஒரேமாதிரியாக மஃரிப் தொழுகையில் மூன்று ரக்அத்கள் (தொழுதோம்), ஊரிலிருந்தாலும் பயணத்திலிருந்தாலும் இதில் அவர்கள் ஒருபோதும் குறைத்துத் தொழுததில்லை, இது பகல் நேரத்தின் வித்ர் ஆகும். அதன்பிறகு அவர்கள் இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுதார்கள்.” இதை திர்மிதீ அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ: إِذَا زَاغَتِ الشَّمْسُ قَبْلَ أَنْ يَرْتَحِلَ جَمَعَ بَيْنَ الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ وَإِنِ ارْتَحَلَ قَبْلَ أَنْ تَزِيغَ الشَّمْسُ أَخَّرَ الظُّهْرَ حَتَّى يَنْزِلَ لِلْعَصْرِ وَفِي الْمَغْرِبِ مِثْلَ ذَلِكَ إِذَا غَابَتِ الشَّمْسُ قَبْلَ أَنْ يَرْتَحِلَ جَمَعَ بَيْنَ الْمَغْرِبِ وَالْعِشَاءِ وَإِنِ ارْتَحَلَ قَبْلَ أَنْ تَغِيبَ الشَّمْسُ أَخَّرَ الْمَغْرِبَ حَتَّى يَنْزِلَ لِلْعِشَاءِ ثُمَّ يَجْمَعُ بَيْنَهُمَا. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد وَالتِّرْمِذِيّ
முஆத் இப்னு ஜபல் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
தபூக் பயணத்தின்போது, நபி (ஸல்) அவர்கள் புறப்படுவதற்கு முன்னர் சூரியன் உச்சி சாய்ந்துவிட்டால், லுஹர் மற்றும் அஸர் தொழுகைகளைச் சேர்த்துத் தொழுதார்கள். ஆனால், சூரியன் உச்சி சாய்வதற்கு முன்னர் அவர்கள் புறப்பட்டுவிட்டால், அஸர் தொழுகைக்காகத் தங்கும் வரை லுஹர் தொழுகையைப் பிற்படுத்தினார்கள். மஃரிப் விஷயத்திலும் அவர்கள் இவ்வாறே செய்தார்கள். அவர்கள் புறப்படுவதற்கு முன்னர் சூரியன் மறைந்துவிட்டால், மஃரிப் மற்றும் இஷா தொழுகைகளைச் சேர்த்துத் தொழுதார்கள். ஆனால், சூரியன் மறைவதற்கு முன்னர் அவர்கள் புறப்பட்டுவிட்டால், இஷா தொழுகைக்காகத் தங்கும் வரை மஃரிப் தொழுகையைப் பிற்படுத்தி, பின்னர் இரண்டையும் சேர்த்துத் தொழுதார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا سَافَرَ وَأَرَادَ أَنْ يَتَطَوَّعَ اسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ بِنَاقَتِهِ فَكَبَّرَ ثُمَّ صَلَّى حَيْثُ وَجهه ركابه. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு பயணத்தில் இருக்கும்போது, உபரியான தொழுகைகளைத் தொழ விரும்பினால், தமது பெண் ஒட்டகத்தை கிப்லாவை முன்னோக்கச் செய்து, "அல்லாஹ் மிகப் பெரியவன்" என்று கூறி, பின்னர் தமது வாகனம் திரும்பிய திசையிலெல்லாம் தொழுவார்கள் என அனஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்.

இதனை அபூ தாவூத் அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حسن (الألباني)
وَعَنْ جَابِرٍ قَالَ: بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي حَاجَةٍ فَجِئْتُ وَهُوَ يُصَلِّي عَلَى رَاحِلَتِهِ نَحْوَ الْمَشْرِقِ وَيَجْعَلُ السُّجُودَ أَخفض من الرُّكُوع. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், “அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னை ஒரு அலுவல் நிமித்தமாக அனுப்பினார்கள். நான் அவர்களிடம் வந்தபோது, அவர்கள் தமது வாகன மிருகத்தின் மீது கிழக்குத் திசையை முன்னோக்கி தொழுது கொண்டிருந்தார்கள்; மேலும், ருகூஃவை விடத் தாழ்வாக ஸஜ்தா செய்தார்கள்.”

அபூ தாவூத் அவர்கள் இதனை அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
باب صلاة السفر - الفصل الثالث
பயணத்தின் போது தொழுகை - பிரிவு 3
عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ: صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بمنى رَكْعَتَيْنِ وَأَبُو بَكْرٍ بَعْدَهُ وَعُمَرُ بَعْدَ أَبِي بَكْرٍ وَعُثْمَانُ صَدَرًا مِنْ خِلَافَتِهِ ثُمَّ إِنَّ عُثْمَانَ صَلَّى بَعْدُ أَرْبَعًا فَكَانَ ابْنُ عُمَرَ إِذَا صَلَّى مَعَ الْإِمَامِ صَلَّى أَرْبَعًا وَإِذَا صلاهَا وَحده صلى رَكْعَتَيْنِ
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மினாவில் இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுதார்கள்; அவர்களுக்குப் பிறகு அபூபக்கர் (ரழி) அவர்களும், அபூபக்கர் (ரழி) அவர்களுக்குப் பிறகு உமர் (ரழி) அவர்களும், உஸ்மான் (ரழி) அவர்கள் தமது கிலாஃபத்தின் ஆரம்ப காலத்திலும் (அவ்வாறே தொழுதார்கள்). ஆனால் அதன் பிறகு உஸ்மான் (ரழி) அவர்கள் நான்கு (ரக்அத்கள்) தொழுதார்கள். இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் ஒரு இமாமுடன் தொழுதபோது, அவர்கள் நான்கு (ரக்அத்கள்) தொழுதார்கள், ஆனால் அவர்கள் தனியாகத் தொழுதபோது, இரண்டு (ரக்அத்கள்) தொழுதார்கள். (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்.)
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ: فُرِضَتِ الصَّلَاةُ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ هَاجَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَفُرِضَتْ أَرْبَعًا وَتُرِكَتْ صَلَاةُ السَّفَرِ عَلَى الْفَرِيضَةِ الْأُولَى. قَالَ الزُّهْرِيُّ: قُلْتُ لِعُرْوَةَ: مَا بَال عَائِشَة تتمّ؟ قَالَ: تأولت كَمَا تَأَول عُثْمَان
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், தொழுகை இரண்டு ரக்அத்களாகக் கடமையாக்கப்பட்டது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஹிஜ்ரத் செய்த பிறகு அது நான்கு (ரக்அத்களாகக்) கடமையாக்கப்பட்டது, ஆனால் பயணத்தின் போதான தொழுகை அதன் அசல் விதிமுறையின்படியே விடப்பட்டது. ஸுஹ்ரீ அவர்கள் கூறினார்கள், தாம் உர்வா (ரழி) அவர்களிடம், ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் ஏன் (பயணத்தில்) தொழுகையை முழுமையாக நிறைவேற்றினார்கள் என்று கேட்டபோது, அவர் (உர்வா), உஸ்மான் (ரழி) அவர்கள் விளக்கம் கண்டுகொண்டதைப் போலவே, அவரும் (ஆயிஷா) அந்த விஷயத்தில் சுயமாக விளக்கம் கண்டுகொண்டார்கள் என்று பதிலளித்தார்கள். (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்.)
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: فَرَضَ اللَّهُ الصَّلَاةَ عَلَى لِسَانِ نَبِيِّكُمْ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْحَضَرِ أَرْبَعًا وَفِي السَّفَرِ رَكْعَتَيْنِ وَفِي الْخَوْف رَكْعَة. رَوَاهُ مُسلم
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், “அல்லாஹ் உங்கள் நபியின் (ஸல்) நாவினால் தொழுகையை, ஊரில் இருக்கும்போது நான்கு *ரக்அத்*களாகவும், பயணத்தில் இருக்கும்போது இரண்டாகவும், அபாயகரமான சூழ்நிலையில் ஒன்றாகவும் கடமையாக்கியுள்ளான்.” இதனை முஸ்லிம் அறிவிக்கிறார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَن ابْن عَبَّاس وَعَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَا: سَنَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَاةَ السَّفَرِ رَكْعَتَيْنِ وَهُمَا تَمَامٌ غَيْرُ قَصْرٍ وَالْوِتْرُ فِي السَّفَرِ سنة. رَوَاهُ ابْن مَاجَه
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) மற்றும் இப்னு உமர் (ரழி) ஆகியோர் கூறியதாவது:
“அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பயணத் தொழுகையை இரண்டு ரக்அத்துகளாக முறைமையாக்கினார்கள். அவை முழுமையானவை; சுருக்கப்பட்டவை அல்ல. பயணத்தில் வித்ரு தொழுவது சுன்னாவாகும்.”
இதை இப்னு மாஜா அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : மிகவும் பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف جدا (الألباني)
وَعَن مَالك بَلَغَهُ أَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ كَانَ يَقْصُرُ فِي الصَّلَاة فِي مثل مَا يكون بَين مَكَّة والطائف وَفِي مثل مَا يكون بَيْنَ مَكَّةَ وَعُسْفَانَ وَفَى مِثْلِ مَا بَيْنَ مَكَّةَ وَجُدَّةَ قَالَ مَالِكٌ: وَذَلِكَ أَرْبَعَةُ بُرُدٍ. رَوَاهُ فِي الْمُوَطَّأ
மாலிக் (ரஹ்) அவர்கள், இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் மக்காவிற்கும் அத்-தாஇஃபிற்கும் இடையே உள்ளதைப் போன்றும், மக்காவிற்கும் உஸ்ஃபானுக்கும் இடையே உள்ளதைப் போன்றும், மக்காவிற்கும் ஜித்தாவிற்கும் இடையே உள்ளதைப் போன்றும் (உள்ள தொலைவுகளில்) தொழுகையைச் சுருக்கித் தொழுபவர்களாக இருந்தார்கள் என்று தமக்கு எட்டியதாகக் கூறினார்கள்.

"அது நான்கு தபால் நிலைகள் (பருத்) ஆகும்" என்று மாலிக் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

இதை அவர்கள் அல்-முவத்தாவில் அறிவித்துள்ளார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَن الْبَراء قَالَ: صَحِبْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَمَانِيَةَ عَشَرَ سَفَرًا فَمَا رَأَيْتُهُ تَرَكَ رَكْعَتَيْنِ إِذَا زَاغَتِ الشَّمْسُ قَبْلَ الظُّهْرِ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالتِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ
அல்-பராஃ (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், "நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் பதினெட்டுப் பயணங்களில் சென்றேன். நண்பகல் தொழுகைக்கு முன்னர், சூரியன் உச்சி சாய்ந்த பிறகு அவர்கள் இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுவதை ஒருபோதும் தவறவிட்டதை நான் கண்டதில்லை.” இதை அபூ தாவூத் மற்றும் திர்மிதீ ஆகியோர் அறிவித்தார்கள், இது ஒரு ஃகரீப் ஹதீஸ் என்று திர்மிதீ அவர்கள் கூறுகிறார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ نَافِعٍ قَالَ: إِنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ كَانَ يَرَى ابْنَهُ عُبَيْدَ اللَّهِ يَتَنَفَّلُ فِي السَّفَرِ فَلَا يُنْكِرُ عَلَيْهِ. رَوَاهُ مَالِكٌ
அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள், தமது மகன் உபைதுல்லாஹ் பயணத்தில் உபரியான தொழுகைகளைத் தொழுவதைப் பார்த்தும், அதை அவர்கள் கண்டிக்கவில்லை என நாஃபிஃ அவர்கள் கூறினார்கள். இதை மாலிக் அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
باب الجمعة - الفصل الأول
வெள்ளிக்கிழமை - பிரிவு 1
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «نَحْنُ الْآخِرُونَ السَّابِقُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ بَيْدَ أَنَّهُمْ أُوتُوا الْكُتَّابَ مِنْ قَبْلِنَا وَأُوتِينَاهُ من بعدهمْ ثمَّ هَذَا يومهم الَّذِي فرض عَلَيْهِم يَعْنِي يَوْم الْجُمُعَةَ فَاخْتَلَفُوا فِيهِ فَهَدَانَا اللَّهُ لَهُ وَالنَّاسُ لَنَا فِيهِ تَبَعٌ الْيَهُودُ غَدًا وَالنَّصَارَى بَعْدَ غَد» وَفِي رِوَايَةٍ لِمُسْلِمٍ قَالَ: «نَحْنُ الْآخِرُونَ الْأَوَّلُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَنَحْنُ أَوَّلُ مَنْ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ بيد أَنهم» . وَذكر نَحوه إِلَى آخِره
وَفِي رِوَايَة لمُسلم عَن أبي هُرَيْرَة وَعَنْ حُذَيْفَةَ قَالَا: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي آخِرِ الْحَدِيثِ: «نَحْنُ الْآخِرُونَ مِنْ أَهْلِ الدُّنْيَا وَالْأَوَّلُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ الْمقْضِي لَهُم قبل الْخَلَائق»
அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “நாம் (காலத்தால்) பிந்தியவர்கள்; மறுமை நாளில் முந்தியவர்கள். எனினும், நமக்கு முன்னரே அவர்களுக்கு வேதம் கொடுக்கப்பட்டது; அவர்களுக்குப் பின்னரே நமக்கு அது கொடுக்கப்பட்டது. பின்னர், இது (வெள்ளிக்கிழமை) அவர்களுக்குக் கடமையாக்கப்பட்ட அவர்களின் நாளாக இருந்தது. ஆனால் அவர்கள் அதைப் பற்றி கருத்து வேறுபாடு கொண்டனர். எனவே அல்லாஹ் நமக்கு அதற்கு வழிகாட்டினான். இதில் மக்கள் நம்மைப் பின்தொடர்கின்றனர். யூதர்கள் நாளைய தினத்தையும், கிறிஸ்தவர்கள் அதற்கு அடுத்த நாளையும் (தேர்ந்தெடுத்துள்ளனர்).”

முஸ்லிமின் ஓர் அறிவிப்பில், “நாம் (காலத்தால்) பிந்தியவர்கள்; மறுமை நாளில் முந்தியவர்கள்; மேலும் நாமே சொர்க்கத்தில் நுழையும் முதல் நபர்களாவோம்” என்று கூறினார்கள். (மீதமுள்ளவை) முந்தைய அறிவிப்பைப் போன்றே அதன் இறுதிவரை இடம்பெற்றுள்ளது.

முஸ்லிமின் மற்றோர் அறிவிப்பில் அபூஹுரைரா (ரழி) மற்றும் ஹுதைஃபா (ரழி) ஆகியோர் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (அந்த ஹதீஸின் இறுதியில்) கூறினார்கள்: “நாம் இவ்வுலக மக்களில் கடைசியானவர்கள்; ஆனால் மறுமை நாளில் முந்தியவர்கள். (மற்ற) படைப்பினங்களுக்கு முன்பாகவே நமக்கே தீர்ப்பளிக்கப்படும்.”

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி, ஸஹீஹ் (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ, صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «خَيْرُ يَوْمٍ طَلَعَتْ عَلَيْهِ الشَّمْسُ يَوْمُ الْجُمُعَةِ فِيهِ خُلِقَ آدَمُ وَفِيهِ أُدْخِلَ الْجَنَّةَ وَفِيه أخرج مِنْهَا وَلَا تقوم السَّاعَة لَا فِي يَوْم الْجُمُعَة» . رَوَاهُ مُسلم
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “சூரியன் உதித்த நாட்களில் மிகச் சிறந்த நாள் வெள்ளிக்கிழமையாகும்; அன்றைய தினத்தில் தான் ஆதம் (அலை) அவர்கள் படைக்கப்பட்டார்கள், அன்றைய தினத்தில் தான் அவர்கள் சொர்க்கத்தில் நுழைவிக்கப்பட்டார்கள், அன்றைய தினத்தில் தான் அதிலிருந்து அவர்கள் வெளியேற்றப்பட்டார்கள், மேலும் இறுதி நேரம் வெள்ளிக்கிழமையைத் தவிர வேறு எந்த நாளிலும் ஏற்படாது.” இதை முஸ்லிம் அவர்கள் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " إِنَّ فِي الْجُمُعَةِ لَسَاعَةً لَا يُوَافِقُهَا عَبْدٌ مُسْلِمٌ يَسْأَلُ اللَّهَ فِيهَا خَيْرًا إِلَّا أعطَاهُ إِيَّاه. وَزَاد مُسلم: «وَهِيَ سَاعَةٌ خَفِيفَةٌ» . وَفِي رِوَايَةِ لَهُمَا قَالَ: «إِنَّ فِي الْجُمُعَةِ لَسَاعَةً لَا يُوَافِقُهَا مُسْلِمٌ قَائِم يُصَلِّي يسْأَل لاله يخرا إِلَّا أعطَاهُ إِيَّاه»
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
"நிச்சயமாக வெள்ளிக்கிழமையில் ஒரு நேரம் உண்டு; அந்த நேரத்தில் எந்தவொரு முஸ்லிம் அடியாரும் அல்லாஹ்விடம் நன்மையான எதையேனும் கேட்டால், அதை அல்லாஹ் அவருக்குக் கொடுக்காமல் இருப்பதில்லை” என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

"அது ஒரு குறுகிய நேரம்" என்று முஸ்லிம் அவர்கள் மேலதிகமாகத் தெரிவித்துள்ளார்கள்.

அவர்கள் இருவரின் மற்றொரு அறிவிப்பில், "நிச்சயமாக வெள்ளிக்கிழமையில் ஒரு நேரம் உண்டு; அந்த நேரத்தில் எந்தவொரு முஸ்லிமும் நின்று தொழுதுகொண்டிருக்கும் நிலையில் அல்லாஹ்விடம் நன்மையான எதையேனும் கேட்டால், அதை அல்லாஹ் அவருக்குக் கொடுக்காமல் இருப்பதில்லை" என்று வந்துள்ளது.

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ أَبِي بُرْدَةَ بْنِ أَبِي مُوسَى قَالَ: سَمِعْتُ أَبِي يَقُولُ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ فِي شَأْنِ سَاعَةِ الْجُمُعَةِ: «هِيَ مَا بَيْنَ أَنْ يَجْلِسَ الْإِمَامُ إِلَى أَن تقضى الصَّلَاة» . رَوَاهُ مُسلم
அபூ புர்தா இப்னு அபீ மூஸா அவர்கள் கூறினார்கள்:
“என் தந்தை (அபூ மூஸா (ரழி) அவர்கள்) கூறினார்கள்: ‘அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வெள்ளிக்கிழமையின் (அந்த) நேரம் குறித்து, “அது இமாம் அமரும் நேரத்திற்கும், தொழுகை முடிவதற்கும் இடைப்பட்ட நேரமாகும்” என்று கூறியதை நான் கேட்டேன்’.”
இதனை முஸ்லிம் அறிவிக்கிறார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
باب الجمعة - الفصل الثاني
வெள்ளிக்கிழமை - பிரிவு 2
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: خَرَجْتُ إِلَى الطُّورِ فَلَقِيتُ كَعْبَ الْأَحْبَارِ فَجَلَسْتُ مَعَهُ فَحَدَّثَنِي عَنِ التَّوْرَاةِ وَحَدَّثْتُهُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَانَ فِيمَا حَدَّثْتُهُ أَنْ قُلْتُ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " خَيْرُ يَوْمٍ طَلَعَتْ عَلَيْهِ الشَّمْسُ يَوْمُ الْجُمُعَةِ فِيهِ خُلِقَ آدَمُ وَفِيهِ أُهْبِطَ وَفَيْهِ تِيبَ عَلَيْهِ وَفِيهِ مَاتَ وَفِيهِ تَقُومُ السَّاعَةُ وَمَا من دَابَّة إِلَّا وَهِي مسيخة يَوْمَ الْجُمُعَةِ مِنْ حِينِ تُصْبِحُ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ شَفَقًا مِنَ السَّاعَةِ إِلَّا الْجِنَّ وَالْإِنْسَ وفيهَا سَاعَةٌ لَا يُصَادِفُهَا عَبْدٌ مُسْلِمٌ وَهُوَ يُصَلِّي يسْأَل الله شَيْئا إِلَّا أعطَاهُ إِيَّاهَا. قَالَ كَعْبٌ: ذَلِكَ فِي كُلِّ سَنَةٍ يَوْمٌ. فَقلت: بل فِي كل جُمُعَة قَالَ فَقَرَأَ كَعْبٌ التَّوْرَاةَ. فَقَالَ: صَدَقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ. قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ: لَقِيتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَلَامٍ فَحَدَّثْتُهُ بِمَجْلِسِي مَعَ كَعْب وَمَا حَدَّثْتُهُ فِي يَوْمِ الْجُمُعَةِ فَقُلْتُ لَهُ: قَالَ كَعْب: ذَلِك كُلِّ سَنَةٍ يَوْمٌ؟ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلَامٍ: كَذَبَ كَعْبٌ. فَقُلْتُ لَهُ ثُمَّ قَرَأَ كَعْبٌ التَّوْرَاةَ. فَقَالَ: بَلْ هِيَ فِي كُلِّ جُمُعَةٍ. فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلَامٍ: صَدَقَ كَعْبٌ ثُمَّ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلَامٍ: قَدْ عَلِمْتُ أَيَّةَ سَاعَةٍ هِيَ. قَالَ أَبُو هُرَيْرَة فَقلت لَهُ: فَأَخْبرنِي بهَا. فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلَامٍ: هِيَ آخِرُ سَاعَةٍ فِي يَوْمِ الْجُمُعَةِ. قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ: فَقُلْتُ: وَكَيْفَ تَكُونُ آخِرَ سَاعَةٍ فِي يَوْمِ الْجُمُعَةِ وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا يُصَادِفُهَا عَبْدٌ مُسْلِمٌ وَهُوَ يُصَلِّي وَتلك السَّاعَة لَا يُصَلِّي فِيهَا؟» فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلَامٍ: أَلَمْ يَقُلْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ جَلَسَ مَجْلِسًا يَنْتَظِرُ الصَّلَاةَ فَهُوَ فِي صَلَاةٍ حَتَّى يُصَلِّيَ؟» قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ: فَقلت: بلَى. قَالَ: فَهُوَ ذَاك. رَوَاهُ مَالِكٌ وَأَبُو دَاوُدَ وَالتِّرْمِذِيُّ وَالنَّسَائِيُّ وَرَوَى أَحْمد إِلَى قَوْله: صدق كَعْب
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நான் ‘தூர்’ மலைக்குச் சென்றேன். அங்கே கஅப் அல்-அஹ்பார் அவர்களைச் சந்தித்தேன். அவருடன் நான் அமர்ந்தேன். அவர் என்னிடம் தவ்ராத்தைப் பற்றிக் கூறினார்; நான் அவரிடம் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைப் பற்றிக் கூறினேன். நான் அவருக்குக் கூறியவற்றில் இதுவும் ஒன்றாகும்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “சூரியன் உதிக்கும் நாட்களில் மிகவும் சிறந்தது வெள்ளிக்கிழமையாகும். அந்நாளில்தான் ஆதம் (அலை) படைக்கப்பட்டார்கள்; அந்நாளில்தான் பூமிக்கு இறக்கி விடப்பட்டார்கள்; அந்நாளில்தான் அவர்களின் பாவமன்னிப்பு ஏற்கப்பட்டது; அந்நாளில்தான் அவர்கள் மரணித்தார்கள்; அந்நாளில்தான் மறுமை நாள் ஏற்படும். ஜின்களையும் மனிதர்களையும் தவிர, மற்ற உயிரினங்கள் அனைத்தும் வெள்ளிக்கிழமையன்று விடியற்காலையிலிருந்து சூரியன் உதிக்கும் வரை மறுமை நாளின் அச்சத்தால் (செவியைத் தாழ்த்தி) உற்றுக் கவனித்த வண்ணம் இருக்கின்றன. அந்நாளில் ஒரு நேரம் உண்டு; ஒரு முஸ்லிமான அடியார் அந்த நேரத்தில் தொழுதுகொண்டிருக்கும் நிலையில் அல்லாஹ்விடம் எதையேனும் கேட்டால், அதை அவருக்கு இறைவன் வழங்காமல் இருப்பதில்லை.”

(இதைக் கேட்ட) கஅப், “அது ஒவ்வொரு ஆண்டிலும் ஒரு நாள்” என்று கூறினார். நான், “இல்லை, ஒவ்வொரு ஜுமுஆவிலும் (அந்த நேரம் உண்டு)” என்று கூறினேன். பிறகு கஅப் தவ்ராத்தை ஓதிப் பார்த்தார். “அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் உண்மையையே கூறினார்கள்” என்று கூறினார்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: பிறகு நான் அப்துல்லாஹ் பின் ஸலாம் (ரழி) அவர்களைச் சந்தித்தேன். கஅப் அவர்களுடன் நான் அமர்ந்திருந்த அவையையும், வெள்ளிக்கிழமை குறித்து நான் கூறியதையும் அவர்களிடம் தெரிவித்தேன். மேலும், “அது ஒவ்வொரு ஆண்டிலும் ஒரு நாள்” என்று கஅப் கூறியதையும் சொன்னேன்.

அதற்கு அப்துல்லாஹ் பின் ஸலாம் (ரழி), “கஅப் தவறாகக் கூறினார்” என்றார்கள். பிறகு நான், “பின்னர் கஅப் தவ்ராத்தை ஓதிப்பார்த்துவிட்டு, ‘மாறாக, அது ஒவ்வொரு ஜுமுஆவிலும் உள்ளது’ என்று கூறினார்” என்று சொன்னேன். அதற்கு அப்துல்லாஹ் பின் ஸலாம் (ரழி), “கஅப் (இப்போது) உண்மையே கூறினார்” என்றார்கள். பிறகு அப்துல்லாஹ் பின் ஸலாம் (ரழி), “அந்த நேரம் எது என்பதை நான் நன்கறிவேன்” என்று கூறினார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: நான் அவரிடம், “அதை எனக்கு அறிவியுங்கள்” என்று கூறினேன்.

அதற்கு அப்துல்லாஹ் பின் ஸலாம் (ரழி), “அது வெள்ளிக்கிழமையின் கடைசி நேரமாகும்” என்றார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: நான் (அவரிடம்), “அது எப்படி வெள்ளிக்கிழமையின் கடைசி நேரமாக இருக்க முடியும்? அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், ‘ஒரு முஸ்லிமான அடியார் தொழுகையில் ஈடுபட்டிருக்கும் நிலையில் அந்த நேரத்தை அடைந்தால்...’ என்று கூறியுள்ளார்கள். ஆனால், அந்த (கடைசி) நேரத்தில் தொழுகை ஏதும் தொழப்பட மாட்டாதே?” என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அப்துல்லாஹ் பின் ஸலாம் (ரழி), “ ‘யார் தொழுகையை எதிர்பார்த்து அமர்ந்திருக்கிறாரோ அவர் தொழுகையை நிறைவேற்றும் வரை தொழுகையிலேயே இருக்கிறார்’ என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறவில்லையா?” என்று கேட்டார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: நான், “ஆம் (கூறினார்கள்)” என்றேன். அதற்கு அவர், “இதுவும் அதுவேதான்” என்று கூறினார்கள்.

இதை மாலிக், அபூ தாவூத், திர்மிதி மற்றும் நஸாயீ ஆகியோர் அறிவித்துள்ளனர். அஹ்மத் அவர்கள், ‘கஅப் உண்மையே கூறினார்’ என்பது வரை அறிவித்துள்ளார்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «الْتَمِسُوا السَّاعَةَ الَّتِي تُرْجَى فِي وَيَوْم الْجُمُعَةِ بَعْدَ الْعَصْرِ إِلَى غَيْبُوبَةِ الشَّمْسِ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “வெள்ளிக்கிழமையன்று அஸர் தொழுகைக்குப் பிறகு முதல் சூரியன் மறையும் வரை உள்ள, நம்பிக்கை வைக்கப்படும் நேரத்தைத் தேடுங்கள்.”
இதை திர்மிதீ அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَنْ أَوْسِ بْنِ أَوْسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّ مِنْ أَفْضَلِ أَيَّامِكُمْ يَوْمُ الْجُمُعَةِ فِيهِ خُلِقَ آدَمُ وَفِيهِ قُبِضَ وَفِيهِ النَّفْخَةُ فأكثرا عَلَيَّ مِنَ الصَّلَاةِ فِيهِ فَإِنَّ صَلَاتَكُمْ مَعْرُوضَةٌ عَليّ» فَقَالُوا: يَا رَسُول الله وَكَيف تعرض صَلَاتنَا عَلَيْك وَقَدْ أَرَمْتَ؟ قَالَ: يَقُولُونَ: بَلِيتَ قَالَ: «إِنَّ اللَّهَ حَرَّمَ عَلَى الْأَرْضِ أَجْسَادَ الْأَنْبِيَاءِ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالنَّسَائِيُّ وَابْنُ مَاجَهْ وَالدَّارِمِيُّ وَالْبَيْهَقِيُّ فِي الدَّعْوَات الْكَبِير
அவ்ஸ் பின் அவ்ஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “உங்கள் நாட்களில் மிகச் சிறந்தது வெள்ளிக்கிழமை ஆகும். அந்நாளில்தான் ஆதம் (அலை) படைக்கப்பட்டார்கள்; அந்நாளில்தான் அவர்கள் (உயிர்) கைப்பற்றப்பட்டார்கள்; அந்நாளில்தான் (சூர்) ஊதுதலும் நிகழும். ஆகவே, அந்நாளில் என் மீது ஸலவாத்தை அதிகப்படுத்துங்கள். ஏனெனில், நிச்சயமாக உங்கள் ஸலவாத்து என்னிடம் எடுத்துக் காட்டப்படும்.”
அவர்கள் (தோழர்கள்), “அல்லாஹ்வின் தூதரே! நீங்கள் (மண்ணோடு மண்ணாக) மக்கிப் போயிருப்பீர்களே! அவ்வாறிருக்க, எங்கள் ஸலவாத்து உங்களுக்கு எவ்வாறு எடுத்துக் காட்டப்படும்?” என்று கேட்டனர்.
அதற்கு அவர்கள், “நிச்சயமாக அல்லாஹ், நபிமார்களின் உடல்களைத் தின்பதை பூமிக்குத் தடை செய்துள்ளான்” என்று கூறினார்கள்.

(இதை அபூதாவூத், நஸயீ, இப்னு மாஜா, தாரிமீ மற்றும் பைஹகீ ஆகியோர் ‘தஃவாத் அல்-கபீர்’ நூலில் பதிவு செய்துள்ளனர்).

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «الْيَوْمُ الْمَوْعُودُ يَوْمُ الْقِيَامَةِ وَالْيَوْمُ الْمَشْهُودُ يَوْمُ عَرَفَةَ وَالشَّاهِدُ يَوْمُ الْجُمُعَةِ وَمَا طَلَعَتِ الشَّمْسُ وَلَا غَرَبَتْ عَلَى يَوْمٍ أَفْضَلَ مِنْهُ فِيهِ سَاعَةٌ لَا يُوَافِقُهَا عَبْدٌ مُؤْمِنٌ يَدْعُو اللَّهَ بِخَيْرٍ إِلَّا اسْتَجَابَ اللَّهُ لَهُ وَلَا يَسْتَعِيذُ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا أَعَاذَهُ مِنْهُ» . رَوَاهُ أَحْمَدُ وَالتِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لَا يُعْرَفُ إِلَّا مِنْ حَدِيثِ مُوسَى بْنِ عُبَيْدَةَ وَهُوَ يضعف
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "வாக்களிக்கப்பட்ட நாள் என்பது மறுமை நாள் ஆகும், சாட்சியமளிக்கப்பட்ட நாள் என்பது அரஃபா நாள் ஆகும், மற்றும் சாட்சியாளர்* வெள்ளிக்கிழமை ஆகும்; அதனை விட சிறந்த ஒரு நாளில் சூரியன் உதித்ததோ அல்லது மறைந்ததோ இல்லை. அதில் ஒரு நேரம் இருக்கிறது, அந்த நேரத்தில் எந்தவொரு விசுவாசியான அடியாரும் அல்லாஹ்விடம் நன்மைக்காகப் பிரார்த்தனை செய்தால், அல்லாஹ் அவருக்குப் பதிலளிக்காமல் இருப்பதில்லை; அல்லது ஏதேனும் ஒன்றிலிருந்து பாதுகாப்பு தேடினால், அவன் அதிலிருந்து அவருக்குப் பாதுகாப்பு அளிக்காமல் இருப்பதில்லை.”

* அல்-குர்ஆன்: 85:2.

இதை அஹ்மத் மற்றும் திர்மிதீ அவர்கள் அறிவித்துள்ளார்கள். பிந்தையவர், இது பலவீனமானவர் என அறிவிக்கப்பட்டுள்ள மூஸா இப்னு உபைதா அவர்களின் அறிவிப்புகளிலிருந்து மட்டுமே அறியப்பட்ட ஒரு கரீப் ஹதீஸ் என்று கூறுகிறார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஆய்வு செய்யப்படவில்லை (அல்பானி)
لم تتمّ دراسته (الألباني)
باب الجمعة - الفصل الثالث
வெள்ளிக்கிழமை - பிரிவு 3
عَنْ أَبِي لُبَابَةَ بْنِ عَبْدِ الْمُنْذِرِ قَالَ: قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: إِنَّ يَوْمَ الْجُمُعَةِ سَيِّدُ الْأَيَّامِ وَأَعْظَمُهَا عِنْدَ اللَّهِ وَهُوَ أَعْظَمُ عِنْدَ اللَّهِ مِنْ يَوْمِ الْأَضْحَى وَيَوْمِ الْفِطْرِ فِيهِ خَمْسُ خِلَالٍ: خَلَقَ اللَّهُ فِيهِ آدَمَ وَأَهْبَطَ اللَّهُ فِيهِ آدَمُ إِلَى الْأَرْضِ وَفِيهِ تَوَفَّى اللَّهُ آدَمَ وَفِيهِ سَاعَةٌ لَا يَسْأَلُ الْعَبْدُ فِيهَا شَيْئًا إِلَّا أَعْطَاهُ مَا لَمْ يَسْأَلْ حَرَامًا وَفِيهِ تَقُومُ السَّاعَةُ مَا مِنْ مَلَكٍ مُقَرَّبٍ وَلَا سَمَاءٍ وَلَا أَرْضٍ وَلَا رِيَاحٍ وَلَا جِبَالٍ وَلَا بَحْرٍ إِلَّا هُوَ مُشْفِقٌ مِنْ يَوْمِ الْجُمُعَةِ . رَوَاهُ ابْن مَاجَه
وَرَوَى أَحْمَدُ عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ: أَنَّ رَجُلًا مِنَ الْأَنْصَارِ أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: أَخْبِرْنَا عَنْ يَوْمِ الْجُمُعَةِ مَاذَا فِيهِ مِنَ الْخَيْرِ؟ قَالَ: «فِيهِ خَمْسُ خلال» وسَاق الحَدِيث
அபூ லுபாபா இப்னு அப்துல் முன்திர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"வெள்ளிக்கிழமை நாட்களின் தலைவனாகும்; மேலும் அல்லாஹ்வின் பார்வையில் அது மகத்துவமிக்கதாகும். அல்லாஹ்வின் பார்வையில் தியாகத் திருநாளையும், நோன்புப் பெருநாளையும் விட இது மகத்துவமிக்கது. இதில் ஐந்து சிறப்புகள் உள்ளன:
இதில்தான் அல்லாஹ் ஆதம் (அலை) அவர்களைப் படைத்தான்; இதில்தான் அல்லாஹ் ஆதம் (அலை) அவர்களை பூமிக்கு இறக்கினான்; இதில்தான் அல்லாஹ் ஆதம் (அலை) அவர்களை மரணிக்கச் செய்தான்; இதில் ஒரு நேரம் இருக்கிறது, ஹராமான (தடுக்கப்பட்ட) எதையும் கேட்காதவரை, ஓர் அடியான் அந்நேரத்தில் அல்லாஹ்விடம் எதைக் கேட்டாலும் அதை அவன் கொடுக்காமல் இருப்பதில்லை; மேலும் இதில்தான் இறுதி நேரம் (கியாமத்) நிகழும். இறைவனுக்கு நெருக்கமான எந்த வானவரும், வானம், பூமி, காற்று, மலைகள், கடல் ஆகிய எதுவும் வெள்ளிக்கிழமைக்கு அஞ்சாமல் இருப்பதில்லை." (இதை இப்னு மாஜா பதிவு செய்துள்ளார்கள்).

மேலும் அஹ்மத் அவர்கள், ஸஃது இப்னு உப்பாதா (ரழி) அவர்கள் வாயிலாக அறிவிக்கிறார்கள்:
அன்சாரிகளில் ஒருவர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "வெள்ளிக்கிழமையைப் பற்றிக் கூறுங்கள், அதில் என்ன நன்மை உள்ளது?" என்று கேட்டார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அதில் ஐந்து சிறப்புகள் உள்ளன..." என்று கூறி, அந்த ஹதீஸின் இறுதி வரை கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன், ஹஸன் (அல்பானி)
حسن, حسن (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قِيلَ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: لِأَيِّ شَيْءٍ سُمِّيَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ؟ قَالَ: «لِأَنَّ فِيهَا طُبِعَتْ طِينَةُ أَبِيكَ آدَمَ وَفِيهَا الصَّعْقَةُ وَالْبَعْثَةُ وَفِيهَا الْبَطْشَةُ وَفِي آخِرِ ثَلَاثِ سَاعَاتٍ مِنْهَا سَاعَةٌ مَنْ دَعَا الله فِيهَا اسْتُجِيبَ لَهُ» . رَوَاهُ أَحْمد
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், வெள்ளிக்கிழமைக்கு அதன் பெயர் வரக் காரணம் என்ன என்று நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் கேட்கப்பட்டபோது, அவர்கள், "ஏனெனில் அந்நாளில்தான் உங்கள் தந்தை ஆதம் (அலை) அவர்கள் படைக்கப்பட்டார்கள், அந்நாளில்தான் பேரொலியும் இறந்தவர்களின் உயிர்த்தெழுதலும் நிகழும், அந்நாளில்தான் தாக்குதல்* நிகழும், மேலும் அதன் இறுதி மூன்று மணி நேரங்களில் ஒரு நேரம் இருக்கிறது, அந்நேரத்தில் எவரேனும் அல்லாஹ்விடம் பிரார்த்தனை செய்தால் அது பதிலளிக்கப்படும்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

* ஒப்பிடுக: அல்-குர்ஆன், 44:16.

இதை அஹ்மத் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أَكْثِرُوا الصَّلَاةَ عَلَيَّ يَوْمَ الْجُمُعَةِ فَإِنَّهُ مَشْهُودٌ تَشْهَدُهُ الْمَلَائِكَةُ وَإِنَّ أحدا لن يُصَلِّي عَلَيَّ إِلَّا عُرِضَتْ عَلَيَّ صَلَاتُهُ حَتَّى يَفْرُغَ مِنْهَا» قَالَ: قُلْتُ: وَبَعْدَ الْمَوْتِ؟ قَالَ: «إِنَّ اللَّهَ حَرَّمَ عَلَى الْأَرْضِ أَنْ تَأْكُلَ أَجْسَادَ الْأَنْبِيَاءِ فَنَبِيُّ اللَّهِ حَيٌّ يُرْزَقُ» . رَوَاهُ ابْنُ مَاجَه
அபுத் தர்தா (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறுவதாக அறிவித்தார்கள்: “வெள்ளிக்கிழமையன்று என் மீது அதிகமாக ஸலவாத் சொல்லுங்கள், ஏனெனில் அது சாட்சியமளிக்கப்படும் நாளாகும். அந்நாளில் வானவர்கள் பிரசன்னமாகிறார்கள். மேலும், ஒருவர் என் மீது ஸலவாத் சொல்லும் போது, அவர் அதை நிறுத்தும் வரை அவருடைய ஸலவாத் எனக்கு சமர்ப்பிக்கப்பட்டுக் கொண்டே இருக்கிறது.”

அவர் (அபுத் தர்தா (ரழி) அவர்கள்) கூறினார்கள், நான் (நபியவர்களிடம்), “(தங்களின்) மரணத்திற்குப் பிறகும் இது பொருந்துமா?” என்று கேட்டேன். அதற்கு நபியவர்கள் பதிலளித்தார்கள், “நிச்சயமாக அல்லாஹ், நபிமார்களின் உடல்களை உண்பதை பூமிக்குத் தடைசெய்துவிட்டான்; எனவே அல்லாஹ்வின் நபி உயிருடன் இருக்கிறார்கள், மேலும் அவர்களுக்கு வாழ்வாதாரம் வழங்கப்படுகிறது.”

இதை இப்னு மாஜா அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَا مِنْ مُسْلِمٍ يَمُوتُ يَوْمَ الْجُمُعَةِ أَوْ لَيْلَةَ الْجُمُعَةِ إِلَّا وَقَاهُ اللَّهُ فِتْنَةَ الْقَبْرِ» . رَوَاهُ أَحْمَدُ وَالتِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ وَلَيْسَ إِسْنَاده بِمُتَّصِل
அப்துல்லாஹ் இப்னு அம்ர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
“வெள்ளிக்கிழமை அன்றோ அல்லது வெள்ளிக்கிழமை இரவிலோ மரணிக்கும் எந்தவொரு முஸ்லிமையும் அல்லாஹ் கப்ரின் சோதனையிலிருந்து பாதுகாக்காமல் இருப்பதில்லை” என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.
இதனை அஹ்மத் மற்றும் திர்மிதி ஆகியோர் அறிவித்துள்ளார்கள். மேலும் திர்மிதி அவர்கள், “இது ஒரு கரீப் ஹதீஸாகும்; இதன் இஸ்நாத் (அறிவிப்பாளர் தொடர்) இணைக்கப்படவில்லை” என்று கூறுகிறார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حسن (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُ قَرَأَ: (الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لكم دينكُمْ) الْآيَةَ وَعِنْدَهُ يَهُودِيٌّ فَقَالَ: لَوْ نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ عَلَيْنَا لَاتَّخَذْنَاهَا عِيدًا فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ: فَإِنَّهَا نزلت فِي يَوْم عيدين فِي وَيَوْم جُمُعَةٍ وَيَوْمِ عَرَفَةَ. رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَقَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள், தாம் “இன்று உங்களுக்காக உங்கள் மார்க்கத்தை நான் முழுமையாக்கிவிட்டேன்...” (அல்-குர்ஆன்; 5:3) என்ற வசனத்தை ஓதியபோது, தம்முடன் இருந்த ஒரு யூதர், “இந்த வசனம் எங்களுக்கு அருளப்பட்டிருந்தால், நாங்கள் அதை ஒரு பண்டிகை நாளாக ஆக்கியிருப்போம்” என்று கூறியதாகத் தெரிவித்தார்கள். அதற்கு இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள், “அது இரண்டு பண்டிகைகளைக் கொண்ட ஒரு நாளில், அதாவது ஒரு வெள்ளிக்கிழமை மற்றும் அரஃபா நாளில் அருளப்பட்டது” என்று பதிலளித்தார்கள். இதை திர்மிதி அவர்கள் அறிவித்து, இது ஒரு ஹஸன் ஃகரீப் ஹதீஸ் என்றும் கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا دَخَلَ رَجَبٌ قَالَ: «اللَّهُمَّ بَارِكْ لَنَا فِي رَجَبٍ وَشَعْبَانَ وَبَلِّغْنَا رَمَضَانَ» قَالَ: وَكَانَ يَقُولُ: «لَيْلَةُ الْجُمُعَةِ لَيْلَةٌ أَغَرُّ وَيَوْمُ الْجُمُعَةِ يَوْمٌ أَزْهَرُ» . رَوَاهُ الْبَيْهَقِيُّ فِي الدَّعَوَاتِ الْكَبِيرِ
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: ரஜப் மாதம் வந்துவிட்டால் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், **“அல்லாஹும்ம பாரிக் லனா ஃபீ ரஜப வஷஃபான வபல்லிக்னா ரமளான்”** (யா அல்லாஹ்! ரஜப் மற்றும் ஷஃபான் மாதங்களில் எங்களுக்கு பரக்கத் செய்வாயாக! மேலும் எங்களை ரமளானை அடையச் செய்வாயாக!) என்று கூறுவார்கள். மேலும் அவர்கள், “வெள்ளிக்கிழமை இரவு ஓர் ஒளிமயமான இரவாகும்; வெள்ளிக்கிழமை ஒரு பிரகாசமான நாளாகும்” என்றும் கூறுவார்கள். இதனை பைஹகீ அவர்கள் ‘அத்-தஃவாத் அல்-கபீர்’ என்ற நூலில் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
باب وجوبها - الفصل الأول
வெள்ளிக்கிழமையை கடைப்பிடிக்கும் கடமை - பிரிவு 1
عَنِ ابْنِ عُمَرَ وَأَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّهُمَا قَالَا: سَمِعْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ عَلَى أَعْوَادِ مِنْبَرِهِ: «لِيَنْتَهِيَنَّ أَقْوَامٌ عَنْ وَدْعِهِمُ الْجُمُعَاتِ أَوْ لَيَخْتِمَنَّ اللَّهُ عَلَى قُلُوبِهِمْ ثُمَّ لَيَكُونُنَّ مِنَ الْغَافِلِينَ» . رَوَاهُ مُسلم
இப்னு உமர் (ரழி) மற்றும் அபூ ஹுரைரா (ரழி) ஆகிய இருவரும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது சொற்பொழிவு மேடையின் விட்டங்களின் மீது நின்றவாறு கூறக் கேட்டதாகக் கூறினார்கள்: “மக்கள் ஜும்ஆத் தொழுகைகளைப் புறக்கணிப்பதை நிறுத்திக்கொள்ள வேண்டும். இல்லையெனில், அல்லாஹ் அவர்களின் உள்ளங்களின் மீது முத்திரையிட்டுவிடுவான், பின்னர் அவர்கள் பராமுகமானவர்களில் ஆகிவிடுவார்கள்.”

இதை முஸ்லிம் அறிவிக்கின்றார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
باب وجوبها - الفصل الثاني
வெள்ளிக்கிழமையை கடைப்பிடிக்கும் கடமை - பிரிவு 2
عَنْ أَبِي الْجَعْدِ الضُّمَيْرِيِّ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ تَرَكَ ثَلَاثَ جُمَعٍ تَهَاوُنًا بِهَا طَبَعَ اللَّهُ عَلَى قَلْبِهِ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالتِّرْمِذِيُّ وَالنَّسَائِيُّ وَابْنُ مَاجَهْ والدارمي وَرَوَاهُ مَالك عَن صَفْوَان بن سليم وَرَوَاهُ أَحْمد عَن أبي قَتَادَة
அபுல் ஜஅத் அத்-துமைரீ (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "யாரேனும் ஒருவர் ஜும்ஆத் தொழுகையை அற்பமாகக் கருதி மூன்று ஜும்ஆக்களைத் தவறவிட்டால், அல்லாஹ் அவனுடைய இதயத்தின் மீது முத்திரை இட்டுவிடுவான்" என்று கூறினார்கள் என அறிவித்தார்கள். இதனை அபூ தாவூத், திர்மிதீ, நஸாஈ, இப்னு மாஜா மற்றும் தாரிமீ ஆகியோர் பதிவு செய்துள்ளனர். மாலிக் அவர்கள் இதனை ஸஃப்வான் இப்னு சுலைம் அவர்களிடமிருந்தும், அஹ்மத் அவர்கள் அபூ கத்தாதா (ரழி) அவர்களிடமிருந்தும் பதிவு செய்துள்ளனர்.
وَعَن سَمُرَةَ بْنِ جُنْدُبٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ تَرَكَ الْجُمُعَةَ مِنْ غَيْرِ عُذْرٍ فَلْيَتَصَدَّقْ بِدِينَارٍ فَإِنْ لَمْ يَجِدْ فَبِنِصْفِ دِينَارٍ» . رَوَاهُ أَحْمد وَأَبُو دَاوُد وَابْن مَاجَه
ஸமுரா இப்னு ஜுன்துப் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அறிவித்தார்கள்: “யாரேனும் உரிய காரணமின்றி ஜும்ஆ தொழுகையைத் தவறவிட்டால், அவர் ஒரு தீனாரைத் தர்மமாக வழங்க வேண்டும், அல்லது அவரிடம் அவ்வளவு இல்லையென்றால், அரை தீனார் (வழங்க வேண்டும்).”

இதை அஹ்மத், அபூ தாவூத் மற்றும் இப்னு மாஜா ஆகியோர் அறிவித்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عَلَيْهِ وَسلم: «الْجُمُعَةُ عَلَى مَنْ سَمِعَ النِّدَاءَ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
அப்துல்லாஹ் இப்னு அம்ர் (ரழி) அவர்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள் என அறிவித்தார்கள்: “அழைப்பொலியைக் கேட்பவர் மீது ஜும்ஆத் தொழுகை கடமையாகும்.” இதை அபூ தாவூத் அவர்கள் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «الْجُمُعَةُ عَلَى مَنْ آوَاهُ اللَّيْلُ إِلَى أَهْلِهِ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيث إِسْنَاده ضَعِيف
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அறிவிக்கிறார்கள்: “இரவுக்குள் தன் குடும்பத்தாரிடம் வீடு திரும்பக்கூடியவர் மீது ஜும்ஆத் தொழுகை கடமையாகும்.” இதை திர்மிதீ அவர்கள் அறிவித்து, இது இஸ்நாத் பலவீனமான ஒரு ஹதீஸ் என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : மிகவும் பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف جدا (الألباني)
وَعَنْ طَارِقِ بْنِ شِهَابٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: الْجُمُعَةُ حَقٌّ وَاجِبٌ عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ فِي جَمَاعَةٍ إِلَّا عَلَى أَرْبَعَةٍ: عَبْدٍ مَمْلُوكٍ أَوِ امْرَأَةٍ أَوْ صَبِيٍّ أَوْ مَرِيضٍ . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَفِي شَرْحِ السُّنَّةِ بِلَفْظِ الْمَصَابِيحِ عَنْ رَجُلٍ مِنْ بني وَائِل
தாரிக் இப்னு ஷிஹாப் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அறிவித்தார்கள்: “ஜமாஅத்துடன் தொழும் ஜும்ஆ தொழுகை நான்கு நபர்களைத் தவிர ஒவ்வொரு முஸ்லிமின் மீதும் கட்டாயக் கடமையாகும்: ஓர் அடிமை, ஒரு பெண், ஒரு சிறுவன், அல்லது ஒரு நோயாளி.” இதனை அபூதாவூத் அவர்கள் பதிவு செய்துள்ளார்கள். ஷரஹ் அஸ்-ஸுன்னாவில், அல்-மஸாபீஹ் நூலில் உள்ளதைப் போலவே பனூ வாஇல் கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த ஒரு மனிதரிடமிருந்து இதே வார்த்தைகளுடன் இது இடம்பெற்றுள்ளது.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
باب وجوبها - الفصل الثالث
வெள்ளிக்கிழமையைக் கடைப்பிடிக்கும் கடமை - பிரிவு 3
عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لِقَوْمٍ يَتَخَلَّفُونَ عَنِ الْجُمُعَةِ: «لَقَدْ هَمَمْتُ أَنْ آمُرَ رَجُلًا يُصَلِّي بِالنَّاسِ ثُمَّ أُحْرِقَ عَلَى رِجَالٍ يَتَخَلَّفُونَ عَنِ الْجُمُعَةِ بُيُوتهم» . رَوَاهُ مُسلم
இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், ஜும்ஆத் தொழுகையை விட்டு விலகியிருந்த மக்களிடம் நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “ஒரு மனிதரை மக்களுக்குத் தொழுகை நடத்துமாறு நான் கட்டளையிட்டு, பின்னர் ஜும்ஆத் தொழுகையை விட்டு விலகியிருந்த ஆண்களின் வீடுகளை எரித்துவிட வேண்டும் என்று நான் எண்ணினேன்.” இதை முஸ்லிம் அறிவிக்கிறார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «مَنْ تَرَكَ الْجُمُعَةُ مِنْ غَيْرِ ضَرُورَةٍ كُتِبَ مُنَافِقًا فِي كِتَابٍ لَا يُمْحَى وَلَا يُبَدَّلُ» . وَفِي بَعْضِ الرِّوَايَاتِ ثَلَاثًا. رَوَاهُ الشَّافِعِي
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் இவ்வாறு கூறியதாக அறிவித்தார்கள்: “யாரேனும் அவசியமான காரணமின்றி ஜும்ஆவை விட்டுவிட்டால், அவர் அழிக்கப்படவோ அல்லது மாற்றப்படவோ முடியாத ஒரு ஏட்டில் நயவஞ்சகன் என்று எழுதப்படுவார்.” சில அறிவிப்புகளில் “மூன்று (முறை)” என்று உள்ளது.

இதனை இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ جَابِرٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَعَلَيْهِ الْجُمُعَةُ يَوْمَ الْجُمُعَةِ إِلَّا مَرِيض أَو مُسَافر أَوْ صَبِيٌّ أَوْ مَمْلُوكٌ فَمَنِ اسْتَغْنَى بِلَهْوٍ أَوْ تِجَارَةٍ اسْتَغْنَى اللَّهُ عَنْهُ وَاللَّهُ غَنِيٌّ حميد» . رَوَاهُ الدراقطني
ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “அல்லாஹ்வையும் இறுதி நாளையும் நம்பிக்கை கொண்டவர்கள் மீது ஜுமுஆ (தொழுகை) கடமையாகும்; ஒரு நோயாளி, அல்லது ஒரு பயணி, அல்லது ஒரு சிறுவன், அல்லது ஓர் அடிமை ஆகியோரைத் தவிர. கேளிக்கை அல்லது வியாபாரத்தின் காரணமாக எவரேனும் (ஜுமுஆவைப்) புறக்கணித்தால், அல்லாஹ்வும் அவனை விட்டும் தேவையற்றவனாகி விடுவான். அல்லாஹ் தேவையற்றவனாகவும், புகழுக்குரியவனாகவும் இருக்கிறான்.”

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
باب التنظيف والتبكير - الفصل الأول
சுத்தம் செய்தல் மற்றும் அதிகாலையில் வெளியேறுதல் - பிரிவு 1
عَنْ سَلْمَانَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا يَغْتَسِلُ رَجُلٌ يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَيَتَطَهَّرُ مَا اسْتَطَاعَ مِنْ طُهْرٍ وَيَدَّهِنُ مِنْ دُهْنِهِ أَوْ يَمَسُّ مِنْ طِيبِ بَيْتِهِ ثُمَّ يَخْرُجُ فَلَا يُفَرِّقُ بَيْنَ اثْنَيْنِ ثُمَّ يُصَلِّي مَا كُتِبَ لَهُ ثُمَّ يُنْصِتُ إِذَا تَكَلَّمَ الْإِمَامُ إِلَّا غُفِرَ لَهُ مَا بَيْنَهُ وَبَين الْجُمُعَة الْأُخْرَى» . رَوَاهُ البُخَارِيّ
சல்மான் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “ஒருவர் வெள்ளிக்கிழமை அன்று குளித்து, தன்னால் இயன்றவரைத் தூய்மைப்படுத்திக் கொண்டு, தனது எண்ணெயைத் தேய்த்துக்கொண்டு அல்லது தன் வீட்டிலுள்ள நறுமணத்தைப் பூசிக்கொண்டு, பிறகு (பள்ளிக்குச்) சென்று, இருவருக்கிடையில் (புகுந்து) பிரித்துவிடாமல், தனக்கு விதிக்கப்பட்டதைத் தொழுது, பிறகு இமாம் உரையாற்றும்போது மௌனமாக இருந்தால், அதற்கும் அடுத்த ஜுமுஆவிற்கும் இடையிலான அவரது பாவங்கள் மன்னிக்கப்படும்.”

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ. عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «مَنِ اغْتَسَلَ ثُمَّ أَتَى الْجُمُعَةَ فَصَلَّى مَا قُدِّرَ لَهُ ثُمَّ أَنْصَتَ حَتَّى يَفْرُغَ مِنْ خُطْبَتِهِ ثُمَّ يُصَلِّيَ مَعَهُ غُفِرَ لَهُ مَا بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْجُمُعَةِ الْأُخْرَى وَفَضْلُ ثَلَاثَةِ أَيَّام» . رَوَاهُ مُسلم
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “யாரேனும் குளித்துவிட்டு, பிறகு ஜும்ஆ தொழுகைக்கு வந்து, அவருக்கென விதிக்கப்பட்டதை தொழுது, பிறகு இமாம் தனது உரையை முடிக்கும் வரை மௌனம் காத்து, பிறகு அவருடன் தொழுதால், அந்த நேரத்திற்கும் அடுத்த ஜும்ஆவிற்கும் இடையே உள்ள அவரது பாவங்கள் மன்னிக்கப்படும், மேலும் மூன்று நாட்களும் (கூடுதலாக மன்னிக்கப்படும்).”

இதனை முஸ்லிம் அவர்கள் அறிவிக்கின்றார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ تَوَضَّأَ فَأَحْسَنَ الْوُضُوءَ ثُمَّ أَتَى الْجُمُعَةَ فَاسْتَمَعَ وَأَنْصَتَ غُفِرَ لَهُ مَا بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْجُمُعَةِ وَزِيَادَةُ ثَلَاثَةِ أَيَّامٍ وَمَنْ مَسَّ الْحَصَى فقد لَغَا» . رَوَاهُ مُسلم
அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “யார் உளூச் செய்து, அந்த உளூவை அழகிய முறையில் அமைத்து, பிறகு ஜுமுஆவிற்கு வந்து, (குத்பாவை) செவிமடுத்து மௌனமாக இருந்தால், அவருக்கும் அடுத்த ஜுமுஆவிற்கும் இடைப்பட்ட (பாவங்களும்), இன்னும் மூன்று நாட்களின் (பாவங்களும்) அவருக்கு மன்னிக்கப்படுகின்றன. யார் (ஜுமுஆவின் போது) கூழாங்கற்களைத் தொடுகிறாரோ அவர் வீணான காரியத்தில் ஈடுபட்டு விட்டார்.”
இதை முஸ்லிம் பதிவு செய்துள்ளார்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا كَانَ يَوْمُ الْجُمُعَةِ وَقَفَتِ الْمَلَائِكَةُ عَلَى بَابِ الْمَسْجِدِ يَكْتُبُونَ الْأَوَّلَ فَالْأَوَّلَ وَمَثَلُ الْمُهَجِّرِ كَمَثَلِ الَّذِي يُهْدِي بَدَنَةً ثُمَّ كَالَّذِي يُهْدِي بَقَرَةً ثُمَّ كَبْشًا ثُمَّ دَجَاجَةً ثُمَّ بَيْضَةً فَإِذَا خَرَجَ الْإِمَامُ طَوَوْا صُحُفَهُمْ ويستمعون الذّكر»
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “வெள்ளிக்கிழமை வந்துவிட்டால், வானவர்கள் பள்ளிவாசலின் வாசலில் நின்றுகொண்டு, மக்கள் வரும் வரிசைப்படி அவர்களைப் பதிவுசெய்கிறார்கள். (ஜுமுஆவிற்கு) நேரத்தே செல்பவர், ஓர் ஒட்டகத்தை குர்பானி கொடுத்தவரைப் போன்றவர்; அதற்கடுத்து வருபவர், ஒரு மாட்டைக் கொடுத்தவரைப் போன்றவர்; அதற்கடுத்து, ஓர் ஆட்டைக் கொடுத்தவர்; அதற்கடுத்து, ஒரு கோழியைக் கொடுத்தவர்; அதற்கடுத்து, ஒரு முட்டையைக் கொடுத்தவர். பிறகு, இமாம் (சொற்பொழிவிற்காக) வெளியே வரும்போது, அவர்கள் தங்கள் ஏடுகளைச் சுருட்டிவிட்டு, (அல்லாஹ்வின்) நினைவூட்டலைக் கேட்கிறார்கள்.”

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " إِذَا قُلْتَ لِصَاحِبِكَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ أنصت وَالْإِمَام يخْطب فقد لغوت)
அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “வெள்ளிக்கிழமையன்று இமாம் பிரசங்கம் செய்து கொண்டிருக்கும் போது, உன் தோழரிடம் 'மௌனமாக இரு' என்று நீ கூறினால், நீ வீண் பேச்சு பேசியவராவாய்.”

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ جَابِرٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: لَا يُقِيمَنَّ أَحَدُكُمْ أَخَاهُ يَوْمَ الْجُمُعَةِ ثُمَّ يُخَالِفُ إِلَى مَقْعَدِهِ فَيَقْعُدَ فِيهِ وَلَكِن يَقُول: افسحوا . رَوَاهُ مُسلم
ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பின்வருமாறு கூறியதாக அறிவித்தார்கள்: “உங்களில் எவரும் வெள்ளிக்கிழமை அன்று தம் சகோதரரை எழுப்பிவிட்டு, பிறகு அவருடைய இடத்தில் சென்று அதில் அமர வேண்டாம், ஆனால் அங்கிருப்பவர்களிடம் இடம் ஏற்படுத்தித் தருமாறு கேட்க வேண்டும்.” இதை முஸ்லிம் அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
باب التنظيف والتبكير - الفصل الثاني
சுத்தம் செய்தல் மற்றும் அதிகாலையில் வெளியேறுதல் - பிரிவு 2
عَنْ أَبِي سَعِيدٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ قَالَا: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «من اغْتَسَلَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَلَبِسَ مِنْ أَحْسَنِ ثِيَابِهِ وَمَسَّ مِنْ طِيبٍ إِنْ كَانَ عِنْدَهُ ثُمَّ أَتَى الْجُمُعَةَ فَلَمْ يَتَخَطَّ أَعْنَاقَ النَّاسِ ثُمَّ صَلَّى مَا كَتَبَ اللَّهُ لَهُ ثُمَّ أَنْصَتَ إِذا خرج إِمَام حَتَّى يَفْرُغَ مِنْ صَلَاتِهِ كَانَتْ كَفَّارَةً لِمَا بَيْنَهَا وَبَيْنَ جُمُعَتِهِ الَّتِي قَبْلَهَا» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
அபூ ஸயீத் (ரழி) மற்றும் அபூ ஹுரைரா (ரழி) ஆகியோர் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) கூறினார்கள்: "யாரேனும் வெள்ளிக்கிழமை அன்று குளித்து, தனது சிறந்த ஆடைகளை அணிந்து, தன்னிடம் நறுமணம் இருந்தால் அதைப் பூசிக்கொண்டு, பிறகு ஜும்ஆவிற்கு வந்து, மக்களின் பிடிகளைத் தாண்டிச் செல்லாமல் இருந்து, பிறகு அல்லாஹ் தனக்கு விதித்ததை தொழுது, பிறகு இமாம் (உரையாற்ற) வெளியே வந்ததிலிருந்து அவர் தொழுகையை முடிக்கும் வரை மௌனமாக இருந்தால், அது இந்த ஜும்ஆவிற்கும் அதற்கு முந்தைய ஜும்ஆவிற்கும் இடைப்பட்ட (பாவங்களுக்குப்) பரிகாரமாக அமையும்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَوْسِ بْنِ أَوْسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: مَنْ غَسَّلَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَاغْتَسَلَ وَبَكَّرَ وَابْتَكَرَ وَمَشَى وَلَمْ يَرْكَبْ وَدَنَا مِنَ الْإِمَامِ وَاسْتَمَعَ وَلَمْ يَلْغُ كَانَ لَهُ بِكُلِّ خُطْوَةٍ عَمَلُ سَنَةٍ: أَجْرُ صِيَامِهَا وَقِيَامِهَا . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَأَبُو دَاوُدَ وَالنَّسَائِيُّ وَابْنُ مَاجَهْ
அவ்ஸ் இப்னு அவ்ஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்ததாவது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “யாரேனும் வெள்ளிக்கிழமை அன்று (தலையைக்) கழுவி, குளித்து, நேரத்தோடே புறப்பட்டு, வாகனத்தில் ஏறாமல் நடந்தே சென்று, இமாமுக்கு அருகில் அமர்ந்து, (கவனமாகச்) செவியுற்று, வீணான எதிலும் ஈடுபடாமல் இருந்தால், அவர் எடுத்து வைக்கும் ஒவ்வொரு அடிக்கும் ஓர் ஆண்டு நோன்பு நோற்று, ஓர் ஆண்டு நின்று வணங்கிய நன்மை அவருக்கு உண்டு.”

திர்மிதீ, அபூ தாவூத், நஸாயீ மற்றும் இப்னு மாஜா ஆகியோர் இதை அறிவித்துள்ளார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَلَامٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم: «مَا عَلَى أَحَدِكُمْ إِنْ وَجَدَ أَنْ يَتَّخِذَ ثَوْبَيْنِ لِيَوْمِ الْجُمُعَةِ سِوَى ثَوْبَيْ مَهْنَتِهِ» . رَوَاهُ ابْنُ مَاجَه
وَرَوَاهُ مَالك عَن يحيى بن سعيد
அப்துல்லாஹ் பின் சலாம் (ரழி) அவர்கள் அறிவிப்பதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “உங்களில் ஒருவருக்கு வசதியிருந்தால், அவர் தமது வேலைக்காக அணியும் இரண்டு ஆடைகளைத் தவிர, வெள்ளிக்கிழமைக்கென்று வேறு இரண்டு ஆடைகளை ஏற்படுத்திக்கொள்வதில் என்ன தவறு?”
இதை இப்னு மாஜா அவர்கள் பதிவு செய்துள்ளார்கள். மேலும் மாலிக் அவர்கள் இதை யஹ்யா பின் ஸயீத் அவர்களிடமிருந்து பதிவு செய்துள்ளார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ், ளஈஃப் (அல்பானி)
صَحِيح, ضَعِيف (الألباني)
وَعَن سَمُرَةَ بْنِ جُنْدُبٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «احْضُرُوا الذِّكْرَ وَادْنُوا مِنَ الْإِمَامِ فَإِنَّ الرَّجُلَ لَا يَزَالُ يَتَبَاعَدُ حَتَّى يُؤَخَّرَ فِي الْجنَّة وَإِن دَخلهَا» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
ஸமுரா இப்னு ஜுன்துப் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அறிவித்தார்கள்: "திக்ருக்குச் சமூகமளியுங்கள்; இமாமை நெருங்கிச் செல்லுங்கள். ஏனெனில், ஒரு மனிதர் தொடர்ந்து விலகிச் சென்றுகொண்டே இருப்பார்; இறுதியில் அவர் சுவர்க்கத்தில் நுழைந்தாலும், (அந்தஸ்தில்) பின்னடையச் செய்யப்படுவார்." அபூதாவூத் இதை அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ سَهْلِ بْنِ مُعَاذِ بْنِ أَنَسٍ الْجُهَنِيِّ عَنْ أَبِيهِ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ تَخَطَّى رِقَابَ النَّاسِ يَوْمَ الْجُمُعَةِ اتَّخَذَ جِسْرًا إِلَى جَهَنَّمَ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ
ஸஹ்ல் இப்னு முஆத் இப்னு அனஸ் அல்ஜுஹனீ, தம் தந்தை (ரழி) அவர்கள் வாயிலாக அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “வெள்ளிக்கிழமையன்று எவரேனும் மக்களின் கழுத்துகளைத் தாண்டிச் சென்றால், அவர் ஜஹன்னத்திற்கு ஒரு பாலத்தை அமைத்துக்கொண்டார்.”

இதை திர்மிதீ அவர்கள் பதிவுசெய்துள்ளார்கள். மேலும் இது ஒரு ஃகரீப் ஹதீஸ் என்றும் கூறியுள்ளார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ مُعَاذِ بْنِ أَنَسٍ: أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنِ الْحُبْوَةِ يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَالْإِمَامُ يَخْطُبُ. رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَأَبُو دَاوُدَ
முஆத் இப்னு அனஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: ஜும்ஆ நாளில் இமாம் அவர்கள் உரை நிகழ்த்தும்போது, முதுகையும் கால்களையும் சேர்த்து ஒரு துணியால் கட்டிக்கொண்டு உட்காருவதை நபி (ஸல்) அவர்கள் தடுத்தார்கள்.

இதை திர்மிதி அவர்களும் அபூதாவூத் அவர்களும் அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حسن (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا نَعَسَ أَحَدُكُمْ يَوْمَ الْجُمُعَةِ فَلْيَتَحَوَّلْ مِنْ مَجْلِسِهِ ذَلِكَ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “வெள்ளிக்கிழமையன்று உங்களில் ஒருவர் தூங்கி வழிந்தால், அவர் தமது இடத்தை மாற்றிக்கொள்ளட்டும்” என்று கூறியதாக அறிவித்தார்கள். திர்மிதி இதை பதிவுசெய்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
باب التنظيف والتبكير - الفصل الثالث
சுத்தம் செய்தல் மற்றும் அதிகாலையில் வெளியேறுதல் - பிரிவு 3
عَنْ نَافِعٍ قَالَ: سَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ يَقُولُ: نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُقِيمَ الرَّجُلُ الرَّجُلَ مِنْ مَقْعَدِهِ وَيَجْلِسَ فِيهِ. قِيلَ لِنَافِعٍ: فِي الْجُمُعَةِ قَالَ: فِي الْجُمُعَة وَغَيرهَا
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:
“ஒரு மனிதர் மற்றொரு மனிதரை அவரது இடத்திலிருந்து எழுப்பிவிட்டு, அதில் தான் அமர்வதை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தடை செய்தார்கள்.”
நாஃபி (ரஹ்) அவர்களிடம், “இது ஜுமுஆவிற்கா?” என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், “ஜுமுஆவிற்கும் மற்றவற்றிற்கும் (பொருந்தும்)” என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: " يَحْضُرُ الْجُمُعَةَ ثَلَاثَةُ نَفَرٍ: فَرَجُلٌ حَضَرَهَا بِلَغْوٍ فَذَلِكَ حَظُّهُ مِنْهَا. وَرَجُلٌ حَضَرَهَا بِدُعَاءٍ فَهُوَ رَجُلٌ دَعَا اللَّهَ إِنْ شَاءَ أَعْطَاهُ وَإِنْ شَاءَ مَنعه. وَرجل حَضَره بِإِنْصَاتٍ وَسُكُوتٍ وَلَمْ يَتَخَطَّ رَقَبَةَ مُسْلِمٍ وَلَمْ يُؤْذِ أَحَدًا فَهِيَ كَفَّارَةٌ إِلَى الْجُمُعَةِ الَّتِي تَلِيهَا وَزِيَادَةِ ثَلَاثَةِ أَيَّامٍ وَذَلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ يَقُولُ: (مَنْ جَاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثَالِهَا. .) رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
அப்துல்லாஹ் இப்னு அம்ரு (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

“ஜும்ஆவிற்கு மூன்று (வகையான) மனிதர்கள் வருகிறார்கள். ஒருவர் வீணானவற்றுடன் வருகிறார்; அதிலிருந்து அவர் பெறுவது அது (அந்தப் பயவற்ற செயல்) மட்டுமே. மற்றொருவர் பிரார்த்தனையுடன் வருகிறார்; அவர் அல்லாஹ்விடம் பிரார்த்திக்கிறார். அவன் விரும்பினால் அவருக்குக் கொடுப்பான், அவன் விரும்பினால் மறுப்பான். மற்றொருவர் மௌனமாகவும் அமைதியாகவும் வருகிறார்; ஒரு முஸ்லிமின் கழுத்தைத் தாண்டிச் செல்லாமலும், யாருக்கும் தொந்தரவு தராமலும் இருக்கிறார். (இவ்வாறு இருப்பது) அவருக்கு அடுத்த ஜும்ஆ வரையிலும் மேலும் மூன்று நாட்களுக்கும் (பாவப்) பரிகாரமாகும். அதற்குக் காரணம் அல்லாஹ் கூறுகிறான்: ‘மன் ஜாஅ பில்ஹஸனதி ஃபலஹு அஷ்ரு அம்சாலிஹா’ (யார் ஒரு நன்மையைச் செய்கிறாரோ, அவருக்கு அதுபோன்று பத்து மடங்கு உண்டு).”

ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حسن (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ تَكَلَّمَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَالْإِمَامُ يَخْطُبُ فَهُوَ كَمَثَلِ الْحِمَارِ يَحْمِلُ أَسْفَارًا وَالَّذِي يَقُولُ لَهُ أَنْصِتْ لَيْسَ لَهُ جُمُعَة» . رَوَاهُ أَحْمد
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “வெள்ளிக்கிழமையன்று இமாம் உரை நிகழ்த்திக் கொண்டிருக்கும்போது எவர் பேசுகிறாரோ, அவர் ஏடுகளைச் சுமக்கும் கழுதையைப் போன்றவர் ஆவார். மேலும், (அவரிடம்) ‘அமைதியாக இரு’ என்று கூறுபவருக்கும் ஜும்ஆ இல்லை.” இதனை அஹ்மத் அவர்கள் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ عُبَيْدِ بْنِ السَّبَّاقِ مُرْسَلًا قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم فِي جُمُعَةٍ مِنَ الْجُمَعِ: «يَا مَعْشَرَ الْمُسْلِمِينَ إِنَّ هَذَا يَوْمٌ جَعَلَهُ اللَّهُ عِيدًا فَاغْتَسِلُوا وَمَنْ كَانَ عِنْدَهُ طِيبٌ فَلَا يَضُرُّهُ أَنْ يَمَسَّ مِنْهُ وَعَلَيْكُمْ بِالسِّوَاكِ» . رَوَاهُ مَالِكٌ وَرَوَاهُ ابْنُ مَاجَه عَنهُ
وَهُوَ عَن ابْن عَبَّاس مُتَّصِلا
உபைத் இப்னு அஸ்-ஸப்பாக் அவர்கள் முர்ஸல் வடிவில், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு வெள்ளிக்கிழமை, “முஸ்லிம்களின் கூட்டமே, இந்த நாளை அல்லாஹ் ஒரு பெருநாளாக ஆக்கியிருக்கிறான், எனவே குளித்துக்கொள்ளுங்கள், உங்களில் யாரிடமாவது நறுமணம் இருந்தால், அவர் அதில் சிறிதளவு பூசிக்கொள்வதில் எந்தத் தீங்கும் இல்லை; மேலும் நீங்கள் பல் குச்சியைப் பயன்படுத்த வேண்டும்” என்று கூறியதாக அறிவித்தார்கள்.

மாலிக் அவர்கள் இதை அறிவித்தார்கள்.

இப்னு மாஜா அவர்கள் இதை அவரிடமிருந்து அறிவித்தார்கள், மேலும் இது இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களிடமிருந்து முழுமையாக இணைக்கப்பட்ட வடிவில் உள்ளது.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ், ஆய்வு செய்யப்படவில்லை (அல்பானி)
صَحِيح, لم تتمّ دراسته (الألباني)
وَعَنِ الْبَرَاءِ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «حَقًّا عَلَى الْمُسْلِمِينَ أَنْ يَغْتَسِلُوا يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَلْيَمَسَّ أَحَدُهُمْ مِنْ طِيبِ أَهْلِهِ فَإِنْ لَمْ يَجِدْ فَالْمَاءُ لَهُ طِيبٌ» . رَوَاهُ أَحْمَدُ وَالتِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ
அல்-பரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “வெள்ளிக்கிழமையன்று குளிப்பது முஸ்லிம்களின் மீது கடமையாகும். மேலும், ஒருவர் தம் குடும்பத்தாரிடம் உள்ள நறுமணத்திலிருந்து பூசிக்கொள்ளட்டும். அவருக்கு அது கிடைக்கவில்லையென்றால், தண்ணீரே அவருக்கு நறுமணமாகும்.”

இதை அஹ்மத் மற்றும் திர்மிதீ ஆகியோர் அறிவித்தார்கள்; திர்மிதீ, “இது ஒரு ஹஸன் ஹதீஸ்” என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حَسَنٌ (الألباني)
باب الخطبة والصلاة - الفصل الثاني
பிரசங்கமும் தொழுகையும் - பிரிவு 1
عَنْ أَنَسٍ: أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُصَلِّي الْجُمُعَةَ حِينَ تَمِيلُ الشَّمْسُ. رَوَاهُ البُخَارِيّ
சூரியன் உச்சி சாய்ந்ததும் நபி (ஸல்) அவர்கள் ஜும்ஆ தொழுகையைத் தொழுவார்கள் என அனஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள். புஹாரி இதனை அறிவிக்கின்றார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ قَالَ: مَا كُنَّا نُقِيلُ وَلَا نَتَغَدَّى إِلَّا بَعْدَ الْجُمُعَة
ஸஹ்ல் இப்னு ஸஅத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “நாங்கள் ஜும்ஆ தொழுகைக்குப் பின்னரே தவிர, மதிய ஓய்வு கொள்வதோ மதிய உணவு உண்பதோ இல்லை.”

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا اشْتَدَّ الْبَرْدُ بَكَّرَ بِالصَّلَاةِ وَإِذَا اشْتَدَّ الْحَرُّ أَبْرَدَ بِالصَّلَاةِ. يَعْنِي الْجُمُعَةَ. رَوَاهُ البُخَارِيّ
அனஸ் (ரழி) கூறினார்கள், குளிர் கடுமையாக இருக்கும்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் தொழுகையை ஆரம்ப நேரத்திலேயே தொழுதார்கள், மேலும் வெப்பம் கடுமையாக இருக்கும்போது குளிர்ச்சியாகும் வரை தொழுகையை தாமதப்படுத்தினார்கள்.

இது ஜும்ஆத் தொழுகையைக் குறிக்கிறது.

இதை புகாரி அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنِ السَّائِبِ بْنِ يَزِيدَ قَالَ: كَانَ النِّدَاءُ يَوْمَ الْجُمُعَةِ أَوَّلُهُ إِذَا جَلَسَ الْإِمَامُ عَلَى الْمِنْبَرِ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ فَلَمَّا كَانَ عُثْمَانُ وَكَثُرَ النَّاسُ زَادَ النِّدَاءَ الثَّالِثَ عَلَى الزَّوْرَاء. رَوَاهُ البُخَارِيّ
அஸ்-ஸாயிப் பின் யஸீத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் காலத்திலும், அபூபக்ர் (ரழி) மற்றும் உமர் (ரழி) அவர்களின் காலத்திலும், வெள்ளிக்கிழமைக்கான முதல் அழைப்பு (பாங்கு) இமாம் மிம்பரில் அமரும்போது இருந்தது. ஆனால், உத்மான் (ரழி) அவர்களின் காலத்தில் மக்கள் தொகை பெருகியபோது, அவர்கள் அஸ்-ஸவ்ராவின் மீது மூன்றாவது அழைப்பைச் சேர்த்தார்கள்.*

*மதீனாவில் உள்ள ஒரு வீட்டின் பெயர்.

புகாரி இதை அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ قَالَ: كَانَتْ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خُطْبَتَانِ يَجْلِسُ بَيْنَهُمَا يقْرَأ الْقُرْآن وَيذكر النَّاس فَكَانَت صلَاته قصدا وخطبته قصدا. رَوَاهُ مُسلم
ஜாபிர் இப்னு ஸமுரா (ரழி) அவர்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் இரண்டு பேருரைகளை நிகழ்த்தியதாகவும், அவற்றுக்கு இடையில் அமர்ந்து, குர்ஆனை ஓதி மக்களுக்கு நினைவூட்டியதாகவும், அவர்களுடைய தொழுகையும் பேருரையும் ஆகிய இரண்டும் நடுத்தரமானவையாக இருந்ததாகவும் கூறினார்கள். இதனை முஸ்லிம் அறிவிக்கின்றார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ عَمَّارٍ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «إِنَّ طُولَ صَلَاةِ الرَّجُلِ وَقِصَرَ خُطْبَتِهِ مَئِنَّةٌ مِنْ فِقْهِهِ فَأَطِيلُوا الصَّلَاة واقصروا الْخطْبَة وَإِن من الْبَيَان سحرًا» . رَوَاهُ مُسلم
அம்மார் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறக் கேட்டதாகக் கூறினார்கள், “ஒரு மனிதரின் தொழுகையின் நீளமும், அவரின் உரையின் சுருக்கமும் அவரின் புரிதலுக்கு அடையாளமாகும். எனவே, தொழுகையை நீளமாக்குங்கள், உரையைச் சுருக்கமாக்குங்கள், ஏனெனில் நாவன்மையில் வசீகரம் உள்ளது.”

முஸ்லிம் அவர்கள் இதனை அறிவிக்கின்றார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ جَابِرٍ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا خَطَبَ احْمَرَّتْ عَيْنَاهُ وَعَلَا صَوْتُهُ وَاشْتَدَّ غَضَبُهُ حَتَّى كَأَنَّهُ مُنْذِرُ جَيش يقولك: «صَبَّحَكُمْ وَمَسَّاكُمْ» وَيَقُولُ: «بُعِثْتُ أَنَا وَالسَّاعَةُ كَهَاتَيْنِ» . وَيَقْرُنُ بَيْنَ إِصْبَعَيْهِ السَّبَابَةِ وَالْوُسْطَى. رَوَاهُ مُسْلِمٌ
ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பிரசங்கம் செய்யும்போது, அவர்களுடைய கண்கள் சிவந்து, அவர்களுடைய குரல் உயர்ந்து, அவர்களுடைய கோபம் கடுமையாகி, ஒரு படையை எச்சரிப்பவரைப் போல ஆகிவிடுவார்கள். அப்போது, “பகைவர்கள் காலையில் உங்களைத் தாக்கிவிட்டனர்; மாலையில் உங்களைத் தாக்கிவிட்டனர்” என்றும், “இறுதி நேரமும் நானும் இவ்விரண்டையும் போல அனுப்பப்பட்டுள்ளோம்” என்றும் கூறி, தங்களின் ஆள்காட்டி விரலையும் நடுவிரலையும் சேர்ப்பார்கள். முஸ்லிம் இதை அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ يَعْلَى بْنِ أُمَيَّةَ قَالَ: سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْرَأُ عَلَى الْمِنْبَرِ: (وَنَادَوْا يَا مَالك ليَقْضِ علينا رَبك)
யஃலா பின் உமய்யா (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:
நபி (ஸல்) அவர்கள் மிம்பரில், **“வ னாதவ் யா மாலிக்கு லியக்ளி அலைனா ரப்பக்க”** என்று ஓதுவதை நான் கேட்டேன்.
(இதன் பொருள்: “மேலும் அவர்கள் ‘மாலிக்கே! உம்முடைய இறைவன் எங்களை முடித்துவிடட்டும்!’ என்று சப்தமிடுவார்கள்”).

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ أُمِّ هِشَامٍ بِنْتِ حَارِثَةَ بْنِ النُّعْمَانِ قَالَتْ: مَا أَخَذْتُ (ق. وَالْقُرْآنِ الْمَجِيدِ) إِلَّا عَنْ لِسَانِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْرَؤُهَا كُلَّ جُمُعَةٍ عَلَى الْمِنْبَرِ إِذَا خطب النَّاس. رَوَاهُ مُسلم
ஹாரிஸா பின் அன்-நுஃமான் (ரழி) அவர்களின் மகள் உம்மு ஹிஷாம் (ரழி) அவர்கள், “காஃப். வல் குர்ஆனில் மஜீத்” என்பதை, ஒவ்வொரு வெள்ளிக்கிழமையும் மக்களுக்கு உரை நிகழ்த்தும்போது மிம்பரில் ஓதி வந்த அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் நாவிலிருந்து நேரடியாகவே அன்றி வேறு எந்த வழியிலும் தாம் கற்றுக்கொள்ளவில்லை என்று கூறினார்கள்.

இதை முஸ்லிம் அறிவிக்கின்றார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ عَمْرِو بْنِ حُرَيْثٍ: أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَطَبَ وَعَلَيْهِ عِمَامَةٌ سَوْدَاءُ قَدْ أَرْخَى طَرَفَيْهَا بَيْنَ كَتِفَيْهِ يَوْمَ الْجُمُعَةِ. رَوَاهُ مُسلم
அம்ரு பின் ஹுரைஸ் (ரழி) அவர்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் வெள்ளிக்கிழமையன்று ஒரு கருப்பு தலைப்பாகையை அணிந்து, அதன் முனைகளைத் தமது தோள்களுக்கு இடையில் தொங்கவிட்டவாறு உரை நிகழ்த்தியதாகக் கூறினார்கள். இதை முஸ்லிம் அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ جَابِرٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم وَهُوَ يخْطب: «إِذَا جَاءَ أَحَدُكُمْ يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَالْإِمَامُ يَخْطُبُ فليركع رَكْعَتَيْنِ وليتجوز فيهمَا» . رَوَاهُ مُسلم
ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு சொற்பொழிவின் போது கூறியதாக அறிவித்தார்கள்: “உங்களில் ஒருவர் வெள்ளிக்கிழமையன்று, இமாம் பிரசங்கம் செய்து கொண்டிருக்கும் போது வந்தால், அவர் இரண்டு ரக்அத்கள் தொழ வேண்டும், மேலும் அவற்றைச் சுருக்கமாகத் தொழ வேண்டும்.” இதனை முஸ்லிம் அறிவிக்கின்றார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: مَنْ أَدْرَكَ رَكْعَةً مِنَ الصَّلَاةِ مَعَ الإِمَام فقد أدْرك الصَّلَاة كلهَا "
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “யாரேனும் இமாமுடன் தொழுகையில் ஒரு ரக்அத்தை அடைந்து கொண்டால், அவர் முழுத் தொழுகையையும் அடைந்துவிட்டார்.” (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்.)
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْطُبُ خُطْبَتَيْنِ كَانَ يَجْلِسُ إِذَا صَعِدَ الْمِنْبَرَ حَتَّى يَفْرُغَ أُرَاهُ الْمُؤَذِّنَ ثُمَّ يَقُومُ فَيَخْطُبُ ثُمَّ يَجْلِسُ وَلَا يَتَكَلَّمُ ثمَّ يقوم فيخطب. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் இரண்டு சொற்பொழிவுகளை நிகழ்த்துவார்கள். அவர்கள் மிம்பரில் ஏறியதும், அவர் முடிக்கும் வரை அமர்வார்கள். (அவர் முஅத்தினைக் குறிப்பிடுகிறார் என நான் எண்ணுகிறேன்). பிறகு அவர்கள் எழுந்து நின்று சொற்பொழிவு நிகழ்த்துவார்கள்; பிறகு எதுவும் பேசாமல் அமர்வார்கள்; பிறகு எழுந்து நின்று சொற்பொழிவு நிகழ்த்துவார்கள்.
இதை அபூதாவூத் அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا اسْتَوَى عَلَى الْمِنْبَرِ اسْتَقْبَلْنَاهُ بِوُجُوهِنَا. رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيثٌ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ حَدِيثِ مُحَمَّدِ بْنِ الْفَضْلِ وَهُوَ ضَعِيفٌ ذَاهِبُ الْحَدِيثِ
அப்துல்லாஹ் இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், “நபி (ஸல்) அவர்கள் மிம்பரில் அமர்ந்தபோது, நாங்கள் அவர்களை முன்னோக்கினோம்.”

இதை திர்மிதீ அவர்கள் அறிவித்தார்கள். மேலும், இது முஹம்மத் இப்னு அல்-ஃபழ்ல் அவர்களின் ஹதீஸ்களில் இருந்து மட்டுமே தமக்குத் தெரிந்த ஒரு ஹதீஸ் என்றும், அவர் பலவீனமானவர் என்றும், அவருடைய ஹதீஸ்கள் ஏற்றுக்கொள்ளப்படவில்லை என்றும் கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
باب الخطبة والصلاة - الفصل الثالث
பிரசங்கமும் தொழுகையும் - பிரிவு 3
عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْطُبُ قَائِمًا ثُمَّ يَجْلِسُ ثُمَّ يَقُومُ فَيَخْطُبُ قَائِمًا فَمَنْ نَبَّأَكَ أَنَّهُ كَانَ يَخْطُبُ جَالِسًا فَقَدْ كَذَبَ فَقَدَ وَالله صليت مَعَه أَكثر من ألفي صَلَاة. رَوَاهُ مُسلم
ஜாபிர் இப்னு ஸமுரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், “நபி (ஸல்) அவர்கள் நின்று கொண்டு பிரசங்கம் செய்வார்கள், பிறகு அமருவார்கள், பிறகு எழுந்து நின்று பிரசங்கம் செய்வார்கள். அவர்கள் அமர்ந்து பிரசங்கம் செய்தார்கள் என்று எவரேனும் உங்களிடம் கூறினால், அவர் பொய் கூறுகிறார். அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக, நான் அவர்களுடன் இரண்டாயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட தடவைகள் தொழுதிருக்கிறேன்.” இதை முஸ்லிம் அறிவிக்கிறார்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ كَعْبِ بْنِ عُجْرَةَ: أَنَّهُ دَخَلَ الْمَسْجِدَ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أُمِّ الْحَكَمِ يَخْطُبُ قَاعِدًا فَقَالَ: انْظُرُوا إِلَى هَذَا الْخَبِيثِ يَخْطُبُ قَاعِدًا وَقد قَالَ الله تَعَالَى: (وَإِذَا رَأَوْا تِجَارَةً أَوْ لَهْوًا انْفَضُّوا إِلَيْهَا وَتَرَكُوك قَائِما) رَوَاهُ مُسلم
கஅப் இப்னு உஜ்ரா (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:
அப்துர் ரஹ்மான் இப்னு உம்மில் ஹகம் அமர்ந்தவாறு குத்பா (சொற்பொழிவு) நிகழ்த்திக் கொண்டிருந்தபோது அவர்கள் (பள்ளிவாசலுக்குள்) நுழைந்தார்கள். அப்போது, "அமர்ந்த நிலையில் குத்பா நிகழ்த்தும் இந்தக் கெட்டவரைப் பாருங்கள்! அல்லாஹ்வோ, '(நபியே!) அவர்கள் ஒரு வியாபாரத்தையோ அல்லது ஒரு வேடிக்கையையோ கண்டால், அதன்பால் அவர்கள் கலைந்து சென்றுவிடுகிறார்கள். மேலும், நின்ற வண்ணமே உம்மை விட்டுவிடுகிறார்கள்' (அல்குர்ஆன் 62:11) என்று கூறியுள்ளான்" என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَن عمَارَة بن رويبة: أَنَّهُ رَأَى بِشْرَ بْنَ مَرْوَانَ عَلَى الْمِنْبَرِ رَافِعًا يَدَيْهِ فَقَالَ: قَبَّحَ اللَّهُ هَاتَيْنِ الْيَدَيْنِ لَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا يَزِيدُ عَلَى أَنْ يَقُولَ بِيَدِهِ هَكَذَا وَأَشَارَ بِأُصْبُعِهِ المسبحة. رَوَاهُ مُسلم
உமாரா இப்னு ருவைபா (ரழி) அவர்கள், பிஷ்ர் இப்னு மர்வான் மிம்பரில் தமது கைகளை உயர்த்துவதைக் கண்டு, “அல்லாஹ் இந்த இரு கைகளையும் இழிவுபடுத்துவானாக! அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது கையால் இதைவிட அதிகமாகச் சைகை செய்து நான் கண்டதில்லை” எனக் கூறிவிட்டு, தமது ஆட்காட்டி விரலால் சுட்டிக் காட்டினார்கள். இதனை முஸ்லிம் அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ جَابِرٍ قَالَ: لَمَّا اسْتَوَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ عَلَى الْمِنْبَرِ قَالَ: «اجْلِسُوا» فَسَمِعَ ذَلِكَ ابْنُ مَسْعُودٍ فَجَلَسَ عَلَى بَابِ الْمَسْجِدِ فَرَآهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: «تَعَالَ يَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مَسْعُودٍ» رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ
ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு வெள்ளிக்கிழமை அன்று மிம்பரில் அமர்ந்தபோது, "உட்காருங்கள்" என்று கூறினார்கள். அதைக் கேட்ட இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் பள்ளிவாசலின் வாசலிலேயே அமர்ந்துவிட்டார்கள். மேலும், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரைக் கண்டபோது, "இங்கே வாருங்கள், அப்துல்லாஹ் இப்னு மஸ்ஊத்" என்று கூறினார்கள். இதை அபூ தாவூத் அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «من أدْرك من الْجُمُعَة رَكْعَة فَليصل إِلَيْهَا أُخْرَى وَمَنْ فَاتَتْهُ الرَّكْعَتَانِ فَلْيُصَلِّ أَرْبَعًا» أَو قَالَ: «الظّهْر» . رَوَاهُ الدَّارَقُطْنِيّ
அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “யாரேனும் ஒருவர் ஜும்ஆ தொழுகையின் ஒரு ரக்அத்தை அடைந்துகொண்டால், அவர் அதனுடன் மற்றொன்றையும் சேர்த்து தொழ வேண்டும், ஆனால் ஒருவர் இரண்டு ரக்அத்களையும் தவறவிட்டால், அவர் நான்கு (ரக்அத்கள்) தொழ வேண்டும்.” அல்லது அவர்கள், “லுஹர் தொழுகை” என்று கூறினார்கள். இதை தாரகுத்னீ அறிவிக்கிறார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيفٌ (الألباني)
باب صلاة الخوف - الفصل الأول
ஆபத்து நேரத்தில் தொழுகை - பிரிவு 1
عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ: غَزَوْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قِبَلَ نَجْدٍ فَوَازَيْنَا الْعَدُوَّ فَصَافَفْنَا لَهُمْ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي لَنَا فَقَامَتْ طَائِفَةٌ مَعَهُ وَأَقْبَلَتْ طَائِفَةٌ عَلَى الْعَدُوِّ وَرَكَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَنْ مَعَهُ وَسَجَدَ سَجْدَتَيْنِ ثُمَّ انْصَرَفُوا مَكَانَ الطَّائِفَةِ الَّتِي لم تصل فجاؤوا فَرَكَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بهم رَكْعَةً وَسَجَدَ سَجْدَتَيْنِ وَرَوَى نَافِعٌ نَحْوَهُ وَزَادَ: فَإِن كَانَ خوف هُوَ أَشَدُّ مِنْ ذَلِكَ صَلَّوْا رِجَالًا قِيَامًا عَلَى أَقْدَامِهِمْ أَوْ رُكْبَانًا مُسْتَقْبِلِي الْقِبْلَةِ أَوْ غَيْرَ مُسْتَقْبِلِيهَا قَالَ نَافِعٌ: لَا أُرَى ابْنَ عُمَرَ ذَكَرَ ذَلِكَ إِلَّا عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ. رَوَاهُ البُخَارِيّ
அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் நஜ்த் பகுதியை நோக்கி ஒரு போர்ப் பயணத்தில் சென்றேன். நாங்கள் எதிரியை எதிர்கொண்டபோது, அவர்களுக்கெதிராக அணிவகுத்து நின்றோம். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களுக்குத் தொழுகை நடத்த நின்றார்கள். ஒரு பிரிவினர் அவர்களுடன் நின்றனர்; மற்றொரு பிரிவினர் எதிரியை முன்னோக்கி நின்றனர். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தம்முடன் இருந்தவர்களுடன் (ருகூஉச் செய்து) இரண்டு ஸஜ்தாக்கள் செய்தார்கள். பிறகு அவர்கள், தொழாத அந்தப் பிரிவினர் இருந்த இடத்திற்குச் சென்றார்கள். அவர்கள் (தொழாதவர்கள்) வந்ததும், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவர்களுடன் ஒரு ரக்அத் ருகூஉச் செய்து, இரண்டு ஸஜ்தாக்கள் செய்தார்கள்.

நாஃபிஉ (ரஹ்) அவர்கள் இது போன்றே அறிவித்து, (பின்வருமாறு) அதிகப்படுத்திக் கூறினார்கள்: "இதைவிடக் கடுமையான அச்சம் ஏற்பட்டால், அவர்கள் கிப்லாவை முன்னோக்கியோ அல்லது முன்னோக்காமலோ, கால்களால் நடந்தவர்களாகவோ அல்லது வாகனங்களில் அமர்ந்தவாறோ தொழுவார்கள்." நாஃபிஉ (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து (கேட்டதைத் தவிர) இதை அறிவித்திருக்க மாட்டார்கள் என்றே நான் கருதுகிறேன்."

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ يَزِيدَ بْنِ رُومَانَ عَنْ صَالِحِ بْنِ خَوَّاتٍ عَمَّنْ صَلَّى مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ ذَاتِ الرِّقَاعِ صَلَاةَ الْخَوْفِ: أَنَّ طَائِفَةً صَفَّتْ مَعَهُ وَطَائِفَةً وِجَاهَ الْعَدُوِّ فَصَلَّى بِالَّتِي مَعَهُ رَكْعَةً ثُمَّ ثَبَتَ قَائِمًا وَأَتَمُّوا لِأَنْفُسِهِمْ ثُمَّ انْصَرَفُوا فَصَفُّوا وِجَاهَ الْعَدُوِّ وَجَاءَتِ الطَّائِفَةُ الْأُخْرَى فَصَلَّى بِهِمُ الرَّكْعَةَ الَّتِي بَقِيَتْ مِنْ صَلَاتِهِ ثُمَّ ثَبَتَ جَالِسًا وَأَتمُّوا لأَنْفُسِهِمْ ثمَّ سلم بهم وَأَخْرَجَ الْبُخَارِيُّ بِطَرِيقٍ آخَرَ عَنِ الْقَاسِمِ عَنْ صَالِحِ بْنِ خَوَّاتٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
ஸாலிஹ் பின் கவ்வாத் (ரஹ்) அவர்கள், 'தாத் அர்-ரிகா' போரின்போது நபி (ஸல்) அவர்களுடன் 'ஸலாத்துல் கவ்ஃப்' (அச்ச நேரத் தொழுகை) தொழுத ஒருவரிடமிருந்து அறிவிக்கிறார்கள்:

"ஒரு பிரிவினர் அவர்களுடன் (தொழுகையில்) அணிவகுத்து நின்றனர்; மற்றொரு பிரிவினர் எதிரியை எதிர்கொண்டு நின்றனர். தம்முடன் இருந்தவர்களுக்கு நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒரு ரக்அத் தொழுவித்தார்கள். பிறகு அவர்கள் (நிலவிலேயே) நிலையாக நின்றுகொண்டிருக்க, அப்பிரிவினர் தங்களுக்கான (மீதமுள்ள) தொழுகையைத் தாங்களே பூர்த்தி செய்துகொண்டனர். பிறகு அவர்கள் சென்று எதிரியை எதிர்கொண்டு அணிவகுத்து நின்றனர்.

மற்றொரு பிரிவினர் வந்தபோது, நபி (ஸல்) அவர்கள் தமது தொழுகையில் எஞ்சியிருந்த ரக்அத்தை அவர்களுக்குத் தொழுவித்தார்கள். பிறகு அவர்கள் (இருப்பிலேயே) அமர்ந்திருக்க, அப்பிரிவினர் தங்களுக்கான தொழுகையைத் தாங்களே பூர்த்தி செய்துகொண்டனர். பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள் அவர்களுடன் ஸலாம் கொடுத்தார்கள்."

இமாம் புகாரீ (ரஹ்) அவர்கள், அல்-காஸிம் வழியாக ஸாலிஹ் பின் கவ்வாத், ஸஹ்ல் பின் அபீ ஹஸ்மா (ரழி) அவர்கள் மூலமாக நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து வரும் மற்றொரு வழியிலும் இதனைப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ جَابِرٍ قَالَ: أَقْبَلْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى إِذْ كُنَّا بِذَاتِ الرِّقَاعِ قَالَ: كُنَّا إِذَا أَتَيْنَا عَلَى شَجَرَةٍ ظَلِيلَةٍ تَرَكْنَاهَا لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: فَجَاءَ رَجُلٌ مِنَ المشكرين وَسَيْفُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُعَلَّقٌ بِشَجَرَةٍ فَأَخَذَ سَيْفَ نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاخْتَرَطَهُ فَقَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: أَتَخَافُنِي؟ قَالَ: «لَا» . قَالَ: فَمَنْ يَمْنَعُكَ مِنِّي؟ قَالَ: «اللَّهُ يَمْنَعُنِي مِنْك» . قَالَ: فَتَهَدَّدَهُ أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَغَمَدَ السَّيْفَ وَعَلَّقَهُ قَالَ: فَنُودِيَ بِالصَّلَاةِ فَصَلَّى بِطَائِفَةٍ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ تَأَخَّرُوا وَصَلَّى بِالطَّائِفَةِ الْأُخْرَى رَكْعَتَيْنِ قَالَ: فَكَانَتْ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَرْبَعُ رَكَعَاتٍ وَلِلْقَوْمِ رَكْعَتَانِ
ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் முன்னோக்கிச் சென்றோம். நாங்கள் தாத்துர் ரிகாஃ என்ற இடத்தை அடைந்தபோது, ஒரு நிழல் தரும் மரத்தைக் கண்டோம். அதை நபி (ஸல்) அவர்களுக்காக விட்டுவிட்டோம். இணைவைப்பாளர்களில் ஒருவன் அங்கு வந்து, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் வாள் ஒரு மரத்தில் தொங்கிக்கொண்டிருப்பதைக் கண்டான். அவன் அதை எடுத்து, உறையிலிருந்து உருவி, நபி (ஸல்) அவர்களிடம், "நீங்கள் என்னைப் பார்த்துப் பயப்படுகிறீர்களா?" என்று கேட்டான். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "இல்லை" என்றார்கள். உடனே அவன், “என்னிடம் இருந்து உங்களை யார் பாதுகாப்பார்?” என்று கேட்டான். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், “அல்லாஹ் உன்னிடமிருந்து என்னைப் பாதுகாப்பான்” என்று பதிலளித்தார்கள். பிறகு அல்லாஹ்வின் தூதரின் தோழர்கள் (ரழி) அவனை அச்சுறுத்தினர். உடனே அவன் வாளை உறையிலிட்டு அதைத் தொங்கவிட்டான். பின்னர் தொழுகைக்கான அழைப்பு விடுக்கப்பட்டது. நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒரு பிரிவினருக்கு இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுகை நடத்தினார்கள். அவர்கள் விலகிச் சென்றதும், மற்றொரு பிரிவினருக்கு இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுகை நடத்தினார்கள். ஆக, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் நான்கு ரக்அத்களும், மக்கள் இரண்டு ரக்அத்களும் தொழுதார்கள். (புகாரி, முஸ்லிம்).
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَن جَابر قَالَ: صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَاةَ الْخَوْفِ فَصَفَفْنَا خَلْفَهُ صَفَّيْنِ وَالْعَدُوُّ بَيْنَنَا وَبَيْنَ الْقِبْلَةِ فَكَبَّرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَبَّرْنَا جَمِيعًا ثُمَّ رَكَعَ وَرَكَعْنَا جَمِيعًا ثمَّ رفع رَأسه من الرُّكُوع ورفعنا جَمِيعًا ثُمَّ انْحَدَرَ بِالسُّجُودِ وَالصَّفُّ الَّذِي يَلِيهِ وَقَامَ الصَّفُّ الْمُؤَخَّرُ فِي نَحْرِ الْعَدُوِّ فَلَمَّا قَضَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ السُّجُودَ وَقَامَ الصَّفُّ الَّذِي يَلِيهِ انْحَدَرَ الصَّفُّ الْمُؤَخَّرُ بِالسُّجُودِ ثُمَّ قَامُوا ثُمَّ تَقَدَّمَ الصَّفُّ الْمُؤَخَّرُ وَتَأَخَّرَ الْمُقَدَّمُ ثُمَّ رَكَعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرَكَعْنَا جَمِيعًا ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ من الرُّكُوع ورفعنا جَمِيعًا ثمَّ انحدر بِالسُّجُود وَالصَّفُّ الَّذِي يَلِيهِ الَّذِي كَانَ مُؤَخَّرًا فِي الرَّكْعَةِ الْأُولَى وَقَامَ الصَّفُّ الْمُؤَخَّرُ فِي نَحْرِ الْعَدو فَلَمَّا قَضَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ السُّجُودَ وَالصَّفُّ الَّذِي يَلِيهِ انْحَدَرَ الصَّفُّ الْمُؤَخَّرُ بِالسُّجُودِ فَسَجَدُوا ثُمَّ سَلَّمَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَسَلَّمْنَا جَمِيعًا. رَوَاهُ مُسْلِمٌ
ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், அச்சம் நிறைந்த நேரத்தில் எங்களுக்குத் தொழுகை நடத்தினார்கள். எதிரி எங்களுக்கும் கிப்லாவுக்கும் இடையில் இருக்க, நாங்கள் அவருக்குப் பின்னால் இரண்டு வரிசைகளாக நின்றோம். நபி (ஸல்) அவர்கள், "அல்லாஹு அக்பர்" என்று கூறினார்கள், நாங்கள் அனைவரும் அதைக் கூறினோம்; பின்னர் அவர்கள் ருகூ செய்தார்கள், நாங்கள் அனைவரும் ருகூ செய்தோம்; பின்னர் அவர்கள் ருகூவிலிருந்து தலையை உயர்த்தினார்கள், நாங்கள் அனைவரும் எங்கள் தலைகளை உயர்த்தினோம்; பின்னர் அவர்களும், அவர்களுக்கு அருகிலிருந்த வரிசையினரும் ஸஜ்தாச் செய்தார்கள், அதே நேரத்தில் பின் வரிசையினர் எதிரியை எதிர்கொண்டவாறு நின்றிருந்தார்கள்; பின்னர் நபி (ஸல்) அவர்களும், அவர்களுக்கு அருகிலிருந்த வரிசையினரும் ஸஜ்தாவை முடித்து எழுந்து நின்றபோது, பின் வரிசையினர் ஸஜ்தாச் செய்தார்கள்; பின்னர் அவர்கள் எழுந்து நின்றார்கள்; பின்னர் பின் வரிசையினர் முன் வரிசைக்கும், முன் வரிசையினர் பின் வரிசைக்கும் சென்றார்கள்; பின்னர் நபி (ஸல்) அவர்கள் ருகூ செய்தார்கள், நாங்கள் அனைவரும் ருகூ செய்தோம்; பின்னர் அவர்கள் ருகூவிலிருந்து தலையை உயர்த்தினார்கள், நாங்கள் அனைவரும் எங்கள் தலைகளை உயர்த்தினோம்; பின்னர், அவர்களும், முதல் ரக்அத்தில் பின் வரிசையில் இருந்த, அவர்களுக்கு அருகிலிருந்த வரிசையினரும் ஸஜ்தாச் செய்தார்கள்; அதே நேரத்தில் பின் வரிசையினர் எதிரியை எதிர்கொண்டவாறு நின்றிருந்தார்கள்; பின்னர் நபி (ஸல்) அவர்களும், அவர்களுக்கு அருகிலிருந்த வரிசையினரும் ஸஜ்தாவை முடித்தபோது, பின் வரிசையினர் கீழே சென்று ஸஜ்தாச் செய்தார்கள்; பின்னர் நபி (ஸல்) அவர்கள் ஸலாம் கூறினார்கள், நாங்கள் அனைவரும் அவ்வாறே செய்தோம்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
باب صلاة الخوف - الفصل الثاني
ஆபத்து நேரத்தில் தொழுகை - பிரிவு 2
عَنْ جَابِرٌ: أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يُصَلِّي بِالنَّاسِ صَلَاةَ الظُّهْرِ فِي الْخَوْف بِبَطن نخل فَصَلَّى بِطَائِفَةٍ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ ثُمَّ جَاءَ طَائِفَةٌ أُخْرَى فَصَلَّى بِهِمْ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ. رَوَاهُ فِي «شرح السّنة»
ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் ‘பத்னு நக்ல்’ என்னுமிடத்தில் அபாய நேரத்தில் மக்களுக்கு லுஹர் தொழுகையை நடத்தினார்கள். அவர்கள் ஒரு பிரிவினருக்கு இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுவித்து ஸலாம் கொடுத்தார்கள்; பிறகு மற்றொரு பிரிவினர் வந்தார்கள், அவர்களுக்கும் இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுவித்து ஸலாம் கொடுத்தார்கள்.
இச்செய்தி ‘ஷரஹுஸ் ஸுன்னா’வில் இடம்பெற்றுள்ளது.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
باب صلاة الخوف - الفصل الثالث
ஆபத்து நேரத்தில் தொழுகை - பிரிவு 3
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ: أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَزَلَ بَيْنَ ضَجْنَانَ وَعُسْفَانَ فَقَالَ الْمُشْرِكُونَ: لِهَؤُلَاءِ صَلَاةٌ هِيَ أَحَبُّ إِلَيْهِمْ مِنْ آبَائِهِمْ وَأَبْنَائِهِمْ وَهِيَ الْعَصْرُ فَأَجْمِعُوا أَمْرَكُمْ فَتَمِيلُوا عَلَيْهِمْ مَيْلَةً وَاحِدَةً وَإِنَّ جِبْرِيلَ أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَمَرَهُ أَنْ يَقْسِمَ أَصْحَابَهُ شَطْرَيْنِ فَيُصَلِّيَ بِهِمْ وَتَقُومَ طَائِفَةٌ أُخْرَى وَرَاءَهُمْ وَلْيَأْخُذُوا حِذْرَهُمْ وَأَسْلِحَتَهُمْ فَتَكُونَ لَهُمْ رَكْعَةٌ وَلِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَكْعَتَانِ. رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ وَالنَّسَائِيّ
அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தஜ்னான் மற்றும் உஸ்ஃபான் ஆகிய இடங்களுக்கு இடையில் தங்கினார்கள். அப்போது இணைவைப்பாளர்கள், "இவர்களுக்கு ஒரு தொழுகை இருக்கிறது; அது அவர்களின் தந்தையர்களையும், அவர்களின் பிள்ளைகளையும் விட அவர்களுக்கு மிக விருப்பமானதாகும். அதுதான் அஸ்ர் தொழுகையாகும். எனவே, உங்கள் திட்டத்தை ஒருங்கிணைத்து, அவர்கள் மீது ஒரே நேரத்தில் தாக்குதல் நடத்துங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

அப்போது ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, தம் தோழர்களை இரண்டு பிரிவுகளாகப் பிரிக்குமாறும், (ஒரு பிரிவினருடன்) சேர்ந்து தொழுமாறும், மற்றொரு பிரிவினர் அவர்களுக்குப் பின்னால் (பாதுகாப்புக்காக) நின்றுகொள்ள வேண்டுமென்றும், அவர்கள் தங்கள் எச்சரிக்கையையும் ஆயுதங்களையும் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டுமென்றும் கட்டளையிட்டார்கள். ஆகவே, அவர்களுக்கு ஒரு ரக்அத்தும், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு இரண்டு ரக்அத்துகளும் அமைந்தன.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
باب صلاة العيدين - الفصل الأول
இரு பெருநாள் தொழுகை - பிரிவு 1
عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يخرج يَوْم الْفطر وَالْأَضْحَى إِلَى الْمُصَلَّى فَأَوَّلُ شَيْءٍ يَبْدَأُ بِهِ الصَّلَاةُ ثُمَّ يَنْصَرِفُ فَيَقُومُ مُقَابِلَ النَّاسِ وَالنَّاسُ جُلُوسٌ عَلَى صُفُوفِهِمْ فَيَعِظُهُمْ وَيُوصِيهِمْ وَيَأْمُرُهُمْ وَإِنْ كَانَ يُرِيدُ أَنْ يَقْطَعَ بَعْثًا قَطَعَهُ أَوْ يَأْمر بِشَيْء أَمر بِهِ ثمَّ ينْصَرف
அபூ ஸயீத் அல்குத்ரீ (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் நோன்புப் பெருநாள் அன்றும், ஹஜ் பெருநாள் அன்றும் தொழும் திடலுக்குப் புறப்பட்டுச் செல்வார்கள், அவர்கள் செய்யும் முதல் காரியம் தொழுவதாகும்.

அவர்கள் தொழுகையை முடித்ததும், தங்கள் வரிசைகளில் அமர்ந்திருந்த மக்களை முன்னோக்கி நின்று, உபதேசம் செய்வார்கள், வழிகாட்டுதல்களை வழங்குவார்கள், மேலும் அவர்களுக்குக் கட்டளைகளையும் பிறப்பிப்பார்கள்.

அவர்கள் ஒரு படையை அனுப்ப நாடினால் அவ்வாறு செய்வார்கள், அல்லது வேறு ஏதேனும் பிரத்யேகக் கட்டளைகள் இருந்தால் அவற்றைப் பிறப்பித்துவிட்டு, பின்னர் புறப்படுவார்கள்.

(புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்.)
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ قَالَ: صَلَّيْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْعِيدَيْنِ غَيْرَ مَرَّةٍ وَلَا مَرَّتَيْنِ بِغَيْرِ أَذَانٍ وَلَا إِقَامَة. رَوَاهُ مُسلم
ஜாபிர் இப்னு ஸமுரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், “நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் இரு பெருநாள்களிலும், ஒரு முறையோ இரு முறையோ மாத்திரமல்ல, ஆதான் அல்லது இகாமத் இல்லாமல் தொழுதிருக்கிறேன்.”

முஸ்லிம் இதனை அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ يُصَلُّونَ الْعِيدَيْنِ قَبْلَ الْخُطْبَةِ
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும், அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களும், உமர் (ரழி) அவர்களும் குத்பாவிற்கு (உரைக்கு) முன்னர் பெருநாள் தொழுகைகளைத் தொழுபவர்களாக இருந்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَسُئِلَ ابْنُ عَبَّاسٍ: أَشَهِدْتَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْعِيدَ؟ قَالَ: نَعَمْ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى ثُمَّ خَطَبَ وَلَمْ يَذْكُرْ أَذَانًا وَلَا إِقَامَةً ثُمَّ أَتَى النِّسَاءَ فَوَعَظَهُنَّ وَذَكَّرَهُنَّ وَأَمَرَهُنَّ بِالصَّدَقَةِ فَرَأَيْتُهُنَّ يُهْوِينَ إِلَى آذَانِهِنَّ وَحُلُوقِهِنَّ يَدْفَعْنَ إِلَى بِلَالٍ ثُمَّ ارْتَفَعَ هُوَ وَبِلَالٌ إِلَى بَيته
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களிடம், அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் பெருநாள் தொழுகையில் கலந்துகொண்டார்களா என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள் பதிலளித்தார்கள்: “ஆம், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் புறப்பட்டு வந்து தொழுதார்கள்; பிறகு உரை நிகழ்த்தினார்கள். (அப்போது) அதான் அல்லது இகாமத் எதையும் அவர் குறிப்பிடவில்லை. பின்னர் அவர்கள் பெண்களிடம் சென்று, அவர்களுக்கு உபதேசம் செய்து நினைவூட்டினார்கள்; மேலும் தர்மம் செய்யும்படி அவர்களுக்குக் கட்டளையிட்டார்கள். அப்போது பெண்கள் தங்கள் காதுகளையும் கழுத்துகளையும் நோக்கி (கைகளை) நீட்டி, பிலால் (ரழி) அவர்களிடம் (தங்கள் நகைகளைக்) கொடுப்பதை நான் கண்டேன். பிறகு அவரும் பிலால் (ரழி) அவர்களும் தங்கள் இல்லத்திற்குச் சென்றார்கள்.”

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ: أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى يَوْمَ الْفِطْرِ رَكْعَتَيْنِ لَمْ يُصَلِّ قَبْلَهُمَا وَلَا بَعْدَهُمَا
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள், நோன்புப் பெருநாள் அன்று நபி (ஸல்) அவர்கள் இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுததாகவும், அதற்கு முன்னரும் பின்னரும் அவர்கள் தொழவில்லை எனவும் கூறினார்கள். (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்.)
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ: أُمِرْنَا أَنْ نُخْرِجَ الْحُيَّضَ يَوْمَ الْعِيدَيْنِ وَذَوَاتَ الْخُدُورِ فَيَشْهَدْنَ جَمَاعَةَ الْمُسْلِمِينَ وَدَعْوَتَهُمْ وَتَعْتَزِلُ الْحُيَّضُ عَنْ مُصَلَّاهُنَّ قَالَتِ امْرَأَةٌ: يَا رَسُولَ اللَّهِ إِحْدَانَا لَيْسَ لَهَا جِلْبَابٌ؟ قَالَ: «لِتُلْبِسْهَا صَاحِبَتُهَا مِنْ جِلْبَابِهَا»
உம் அதிய்யா (ரழி) கூறினார்கள்:
முஸ்லிம்களின் கூட்டுத் தொழுகையிலும், அவர்களின் பிரார்த்தனையிலும் கலந்துகொள்வதற்காக, இரு பெருநாட்களின் தினத்தில் மாதவிடாய் ஏற்பட்ட பெண்களையும், கன்னிப்பெண்களையும் வெளியே அழைத்து வருமாறு நாங்கள் கட்டளையிடப்பட்டோம். ஆனால், மாதவிடாய் ஏற்பட்ட பெண்கள் தொழும் இடத்திலிருந்து விலகி இருக்க வேண்டும். ஒரு பெண், “அல்லாஹ்வின் தூதரே, எங்களில் ஒருவருக்கு மேலாடை இல்லை” என்று கூறினார். அதற்கு அவர் (ஸல்), “அவளுடைய தோழி தன்னுடைய மேலாடையை அவளுக்குக் கொடுக்கட்டும்” என்று பதிலளித்தார்கள். (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்.)
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ: إِنَّ أَبَا بَكْرٍ دَخَلَ عَلَيْهَا وَعِنْدَهَا جَارِيَتَانِ فِي أَيَّامِ مِنًى تُدَفِّفَانِ وَتَضْرِبَانِ وَفِي رِوَايَةٍ: تُغَنِّيَانِ بِمَا تَقَاوَلَتِ الْأَنْصَارُ يَوْمَ بُعَاثَ وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُتَغَشٍّ بِثَوْبِهِ فَانْتَهَرَهُمَا أَبُو بَكْرٍ فَكَشَفَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ وَجْهِهِ فَقَالَ: دَعْهُمَا يَا أَبَا بَكْرٍ فَإِنَّهَا أَيَّامُ عِيدٍ وَفِي رِوَايَةٍ: يَا أَبَا بَكْرٍ إِن لكل قوم عيدا وَهَذَا عيدنا
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: மினா நாட்களில் அபூபக்கர் (ரழி) அவர்கள் என்னைப் பார்க்க வந்தார்கள். அப்போது என்னுடன் இரண்டு சிறுமிகள் கஞ்சிரா வாசித்துக்கொண்டிருந்தார்கள் - ஒரு அறிவிப்பில், புஆத்* போரின்போது அன்சாரிகள் ஒருவருக்கொருவர் பாடிய பாடல்களை அவர்கள் பாடிக்கொண்டிருந்ததாக உள்ளது - அச்சமயம் நபி (ஸல்) அவர்கள் தங்கள் ஆடையால் போர்த்திக்கொண்டிருந்தார்கள். அபூபக்கர் (ரழி) அவர்கள் அவர்களைக் கடிந்துகொண்டார்கள். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் தங்கள் முகத்தைத் திறந்து, "அபூபக்கரே, அவர்களை விட்டுவிடுங்கள்; இவை பண்டிகை நாட்கள்" என்று கூறினார்கள். மற்றொரு அறிவிப்பில் அவர்கள் கூறினார்கள், "அபூபக்கரே, ஒவ்வொரு சமூகத்திற்கும் ஒரு பண்டிகை உண்டு, இது நம்முடைய பண்டிகை."

* இந்தப் போர் ஹிஜ்ரத்திற்கு சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு மதீனாவின் இரு கோத்திரங்களான அவ்ஸ் மற்றும் கஸ்ரஜ் ஆகியவற்றுக்கு இடையே நடைபெற்றது. இங்குள்ள குறிப்பு, இரு தரப்பினரும் தங்கள் கோத்திரத்தைப் புகழ்ந்து இயற்றிய கவிதைகளைக் குறிக்கிறது.

(புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்.)
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَغْدُو يَوْمَ الْفِطْرِ حَتَّى يَأْكُلَ تَمَرَاتٍ وَيَأْكُلَهُنَّ وِتْرًا. رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், நோன்புப் பெருநாள் அன்று காலையில் சில பேரீச்சம் பழங்களைச் சாப்பிடும் வரை புறப்பட மாட்டார்கள் என்றும், அவற்றை ஒற்றைப்படை எண்ணிக்கையில் சாப்பிடுவார்கள் என்றும் அனஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள். இதை புகாரி அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ جَابِرٍ قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا كَانَ يَوْمُ عِيدٍ خَالَفَ الطَّرِيق. رَوَاهُ البُخَارِيّ
ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “நபி (ஸல்) அவர்கள் பெருநாள் தினத்தில் பாதையை மாற்றிக்கொள்வார்கள்.” இதனை புகாரி அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنِ الْبَرَاءِ قَالَ: خَطَبَنَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ النَّحْرِ فَقَالَ: «إِنَّ أَوَّلَ مَا نَبْدَأُ بِهِ فِي يَوْمِنَا هَذَا أَنْ نُصَلِّيَ ثُمَّ نَرْجِعَ فَنَنْحَرَ فَمَنْ فَعَلَ ذَلِكَ فَقَدْ أَصَابَ سُنَّتَنَا وَمَنْ ذَبَحَ قَبْلَ أَنْ نُصَلِّيَ فَإِنَّمَا هُوَ شَاةُ لَحْمٍ عَجَّلَهُ لِأَهْلِهِ لَيْسَ مِنَ النُّسُكِ فِي شَيْءٍ»
அல்-பராஃ (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் தியாகத் திருநாளன்று எங்களுக்கு உரை நிகழ்த்தி, "நம்முடைய இந்த நாளில் நாம் செய்யும் முதல் காரியம் தொழுவதாகும்; பிறகு நாம் திரும்பி வந்து அறுத்துப் பலியிடுவோம். யார் இவ்வாறு செய்கிறாரோ அவர் நமது வழிமுறையைச் சரியாகப் பின்பற்றிவிட்டார்; ஆனால், யார் தொழுவதற்கு முன்பே அறுக்கிறாரோ, அது அவர் தம் குடும்பத்திற்காக முன்கூட்டியே தயார் செய்த ஆட்டிறைச்சி* மட்டுமேயாகும், அதற்கும் வழிபாட்டுச் செயல்களுக்கும் எந்த சம்பந்தமும் இல்லை" என்று கூறினார்கள்.

*அது சாதாரண உணவாக மட்டுமே கணக்கிடப்படும், மேலும் அது ஒரு தியாகப் பலியாக கருதப்படாது.

(புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்.)
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ جُنْدُبِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْبَجَلِيُّ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ ذَبَحَ قَبْلَ الصَّلَاةِ فَلْيَذْبَحْ مَكَانَهَا أُخْرَى وَمَنْ لَمْ يَذْبَحْ حَتَّى صَلَّيْنَا فَلْيَذْبَحْ على اسْم الله»
ஜுன்துப் இப்னு அப்தில்லாஹ் அல்-பஜலீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், “யாரேனும் தொழுகைக்கு முன் அறுத்தால், அவர் அதற்குப் பதிலாக மற்றொரு பிராணியை அறுக்க வேண்டும்; ஆனால், நாம் தொழுது முடிக்கும் வரை அறுக்காதவர், பின்னர் அல்லாஹ்வின் பெயரால் அறுக்க வேண்டும்." (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்.)
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنِ الْبَرَاءِ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ ذَبَحَ قَبْلَ الصَّلَاةِ فَإِنَّمَا يَذْبَحُ لِنَفْسِهِ وَمَنْ ذَبَحَ بَعْدَ الصَّلَاةِ فَقَدْ تَمَّ نُسُكُهُ وَأَصَابَ سُنَّةَ الْمُسلمين»
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "யாரேனும் தொழுகைக்கு முன் அறுத்தால், அவர் தமக்காகவே அறுக்கிறார்; ஆனால், யாரேனும் தொழுகைக்குப் பிறகு அறுத்தால், அவரது வழிபாடு பூர்த்தியாகிவிட்டது, மேலும் அவர் முஸ்லிம்களின் வழிமுறையைச் சரியாகப் பின்பற்றிவிட்டார்" என்று கூறியதாக அல்-பரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள். (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்.)
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَذْبَحُ وَيَنْحَرُ بِالْمُصَلَّى. رَوَاهُ البُخَارِيّ
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழும் இடத்தில் அறுத்துப் பலியிடுவார்கள் என்று கூறினார்கள்.
புகாரி அவர்கள் இதை அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
باب صلاة العيدين - الفصل الثاني
இரு பெருநாள் தொழுகை - பிரிவு 2
عَنْ أَنَسٍ قَالَ: قَدِمَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةَ وَلَهُمْ يَوْمَانِ يَلْعَبُونَ فِيهِمَا فَقَالَ: «مَا هَذَانِ الْيَوْمَانِ؟» قَالُوا: كُنَّا نَلْعَبُ فِيهِمَا فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: قَدْ أَبْدَلَكُمُ اللَّهُ بِهِمَا خَيْرًا مِنْهُمَا: يَوْمَ الْأَضْحَى وَيَوْمَ الْفِطْرِ . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
அனஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் மதீனாவிற்கு வந்தபோது, (அங்குள்ள) மக்கள் விளையாடக்கூடிய இரண்டு நாட்கள் இருந்தன. நபி (ஸல்) அவர்கள், “இவ்விரு நாட்கள் என்ன?” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், “நாங்கள் அறியாமைக் காலத்தில் இந்நாட்களில் விளையாடி வந்தோம்” என்று கூறினார்கள். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “அல்லாஹ் அவற்றுக்குப் பதிலாக, அவற்றை விடச் சிறந்த தியாகத் திருநாளையும் (ஹஜ் பெருநாள்), நோன்புப் பெருநாளையும் உங்களுக்கு மாற்றிக் கொடுத்துள்ளான்” என்று கூறினார்கள்.

இதை அபூ தாவூத் அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَن بُرَيْدَة قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَخْرُجُ يَوْمَ الْفِطْرِ حَتَّى يَطْعَمَ وَلَا يَطْعَمُ يَوْمَ الْأَضْحَى حَتَّى يُصَلِّيَ. رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَابْن مَاجَه والدارمي
புரைதா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் நோன்புப் பெருநாள் அன்று ஏதாவது சாப்பிடும் வரை (தொழுகைக்குப்) புறப்பட மாட்டார்கள்; ஆனால் தியாகத் திருநாளன்று தொழும் வரை எந்த உணவையும் உட்கொள்ள மாட்டார்கள்.

இதனை திர்மிதீ, இப்னு மாஜா மற்றும் தாரிமீ ஆகியோர் பதிவு செய்துள்ளனர்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ كَثِيرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَبَّرَ فِي الْعِيدَيْنِ فِي الْأُولَى سَبْعًا قَبْلَ الْقِرَاءَةِ وَفِي الْآخِرَةِ خَمْسًا قَبْلَ الْقِرَاءَةِ. رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ وَابْن مَاجَه والدارمي
கஸீர் இப்னு அப்துல்லாஹ்வின் பாட்டனார் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் இரண்டு பெருநாட்களிலும், முதல் ரக்அத்தில் ஓதுவதற்கு முன்பு ஏழு முறையும், கடைசி ரக்அத்தில் ஓதுவதற்கு முன்பு ஐந்து முறையும் தக்பீர் கூறினார்கள்.
இதை திர்மிதி, இப்னு மாஜா மற்றும் தாரீமீ ஆகியோர் அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حسن (الألباني)
وَعَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ مُرْسَلًا أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبَا بَكْرٍ وَعُمَرَ كَبَّرُوا فِي الْعِيدَيْنِ وَالِاسْتِسْقَاءِ سَبْعًا وَخَمْسًا وَصَلَّوْا قبل الْخطْبَة وجهروا بِالْقِرَاءَةِ. رَوَاهُ الشَّافِعِي
ஜஃபர் இப்னு முஹம்மது அவர்கள் முர்ஸல் அறிவிப்பாக அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்களும், அபூபக்கர் (ரழி) அவர்களும், உமர் (ரழி) அவர்களும் இரு பெருநாட்களிலும், மழைவேண்டித் தொழும்போதும் முதல் ரக்அத்தில் ஏழு முறையும், இரண்டாவதில் ஐந்து முறையும் “அல்லாஹு அக்பர்” என்று கூறினார்கள். அவர்கள் குத்பாவிற்கு (சொற்பொழிவிற்கு) முன்னர் தொழுதார்கள், மேலும் குர்ஆனை சப்தமாக ஓதினார்கள். இதை ஷாஃபிஈ அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : மிகவும் பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف جدا (الألباني)
وَعَنْ سَعِيدِ بْنِ الْعَاصِ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا مُوسَى وَحُذَيْفَةَ: كَيْفَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُكَبِّرُ فِي الْأَضْحَى وَالْفِطْرِ؟ فَقَالَ أَبُو مُوسَى: كَانَ يُكَبِّرُ أَرْبَعًا تَكْبِيرَهُ على الجنازه. فَقَالَ حُذَيْفَة: صدق. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
ஸயீத் இப்னு அல்ஆஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நான் அபூ மூஸா (ரழி) மற்றும் ஹுதைஃபா (ரழி) ஆகியோரிடம், "தியாகத் திருநாளிலும் நோன்புப் பெருநாளிலும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எவ்வாறு தக்பீர் கூறுவார்கள்?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அபூ மூஸா (ரழி), "ஜனாஸாவிற்குத் தக்பீர் கூறுவதைப் போன்று அவர்கள் நான்கு தக்பீர்கள் கூறுவார்கள்" என்று கூறினார்கள். ஹுதைஃபா (ரழி) அவர்களும் "உண்மைதான்" என்று கூறினார்கள்.
இதை அபூ தாவூத் அறிவித்துள்ளார்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنِ الْبَرَاءِ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نُووِلَ يَوْمَ الْعِيدِ قَوْسًا فَخَطَبَ عَلَيْهِ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
அல்-பரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "பெருநாள் அன்று நபி (ஸல்) அவர்களிடம் ஒரு வில் கொடுக்கப்பட்டு, அதில் சாய்ந்து கொண்டு அவர்கள் உரை நிகழ்த்தினார்கள்." இதை அபூ தாவூத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ عَطَاءٍ مُرْسَلًا أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا خَطَبَ يَعْتَمِدُ عَلَى عنزته اعْتِمَادًا. رَوَاهُ الشَّافِعِي
அதா அவர்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் பிரசங்கம் செய்யும்போது தமது ஈட்டியில் சாய்ந்துகொள்வார்கள் என முர்ஸல் என்ற வடிவில் அறிவித்தார்கள். ஷாஃபிஈ அவர்கள் இதை அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَن جَابر قَالَ: شَهِدْتُ الصَّلَاةِ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي يَوْمِ عِيدٍ فَبَدَأَ بِالصَّلَاةِ قَبْلَ الْخُطْبَةِ بِغَيْرِ أَذَانٍ وَلَا إِقَامَةٍ فَلَمَّا قَضَى الصَّلَاةَ قَامَ مُتَّكِئًا عَلَى بِلَالٍ فَحَمَدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ وَوَعَظَ النَّاسَ وَذَكَّرَهُمْ وَحَثَّهُمْ على طَاعَته ثمَّ قَالَ: وَمَضَى إِلَى النِّسَاءِ وَمَعَهُ بِلَالٌ فَأَمَرَهُنَّ بِتَقْوَى الله ووعظهن وذكرهن. رَوَاهُ النَّسَائِيّ
ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
ஒரு பெருநாள் அன்று நான் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் தொழுகையில் கலந்துகொண்டேன். அவர்கள் பிரசங்கத்திற்கு முன்பு, பாங்கு மற்றும் இகாமத் இல்லாமல் தொழுகையைத் துவங்கினார்கள். பின்னர் அவர்கள் தொழுகையை முடித்ததும், பிலால் (ரழி) அவர்கள் மீது சாய்ந்தவாறு எழுந்து நின்று, அல்லாஹ்வைப் புகழ்ந்து போற்றி, மக்களுக்கு உபதேசமும் அறிவுரையும் வழங்கி, அவனுக்குக் கீழ்ப்படியும்படி அவர்களைத் தூண்டினார்கள். பின்னர் அவர்கள் பிலால் (ரழி) அவர்களை உடன் அழைத்துக்கொண்டு பெண்களிடம் சென்று, அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சும்படி அவர்களுக்குக் கட்டளையிட்டு, உபதேசமும் அறிவுரையும் வழங்கினார்கள்.
நஸாயீ இதை அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا خَرَجَ يَوْمَ الْعِيدِ فِي طَرِيقٍ رَجَعَ فِي غَيْرِهِ. رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ والدارمي
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: பெருநாள் தினத்தன்று நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒரு வழியில் வெளியே சென்றால், அவர்கள் வேறு வழியில் திரும்புவார்கள். இதை திர்மிதீயும் தாரிமீயும் அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَن أبي هُرَيْرَة أَنَّهُ أَصَابَهُمْ مَطَرٌ فِي يَوْمِ عِيدٍ فَصَلَّى بِهِمُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَاةَ الْعِيدِ فِي الْمَسْجِدِ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَابْنُ مَاجَه
அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஒரு பெருநாள் தினத்தன்று மழை பெய்தது. எனவே, நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் பள்ளிவாசலில் அவர்களுக்குப் பெருநாள் தொழுகையைத் தொழுவித்தார்கள்."
இதனை அபூ தாவூத் மற்றும் இப்னு மாஜா ஆகியோர் அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَن أبي الْحُوَيْرِث أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَتَبَ إِلَى عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ وَهُوَ بِنَجْرَانَ عَجِّلِ الْأَضْحَى وَأَخِّرِ الْفِطْرَ وَذَكِّرِ النَّاسَ. رَوَاهُ الشَّافِعِي
அபுல் ஹுவைரித் அவர்கள் கூறினார்கள்:
அம்ர் இப்னு ஹஸ்ம் (ரழி) அவர்கள் நஜ்ரானில் இருந்தபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், தியாகத் திருநாளில் (தொழுகையை) விரைவுபடுத்துமாறும், நோன்புப் பெருநாளில் (தொழுகையை) தாமதப்படுத்துமாறும், மக்களுக்கு உபதேசம் செய்யுமாறும் அவருக்குக் கடிதம் எழுதினார்கள்.
இதை ஷாஃபிஈ அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ أَبِي عُمَيْرِ بْنِ أَنَسٍ عَنْ عُمُومَةٍ لَهُ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: أَنَّ رَكْبًا جَاءُوا إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَشْهَدُونَ أَنَّهُمْ رَأَوُا الْهِلَالَ بالْأَمْس ن فَأَمرهمْ أَن يفطروا وَإِذا أَصْبحُوا أَن يَغْدُو إِلَى مصلاهم. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد وَالنَّسَائِيّ
அபூ உமைர் இப்னு அனஸ் அவர்கள், நபி (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களான தனது தந்தையின் சகோதரர்கள் சிலர் (ரழி) வாயிலாக அறிவித்தார்கள்: சிலர் வாகனத்தில் பயணம் செய்து நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, முந்தைய நாள் பிறையைப் பார்த்ததாகச் சாட்சியம் கூறினார்கள். எனவே, அவர் (நபி (ஸல்) அவர்கள்) மக்களுக்கு நோன்பை விடுமாறும், காலையில் தங்களின் தொழும் இடத்திற்குச் செல்லுமாறும் கட்டளையிட்டார்கள். இதனை அபூ தாவூத் மற்றும் நஸாயீ அறிவித்துள்ளார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
باب صلاة العيدين - الفصل الثالث
இரு பெருநாள் தொழுகை - பிரிவு 3
عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ قَالَ: أَخْبَرَنِي عَطَاءٌ عَنِ ابْن عَبَّاس وَجَابِر ابْن عَبْدِ اللَّهِ قَالَا: لَمْ يَكُنْ يُؤَذَّنُ يَوْمَ الْفِطْرِ وَلَا يَوْمَ الْأَضْحَى ثُمَّ سَأَلْتُهُ يَعْنِي عَطَاءً بَعْدَ حِينٍ عَنْ ذَلِكَ فَأَخْبَرَنِي قَالَ: أَخْبَرَنِي جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ أَنْ لَا أَذَانَ لِلصَّلَاةِ يَوْمَ الْفِطْرِ حِينَ يَخْرُجُ الْإِمَامُ وَلَا بعد مَا يَخْرُجُ وَلَا إِقَامَةَ وَلَا نِدَاءَ وَلَا شَيْءَ لَا نِدَاءَ يَوْمَئِذٍ وَلَا إِقَامَةَ. رَوَاهُ مُسْلِمٌ
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) மற்றும் ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரலி) ஆகியோர் கூறியதாவது:
"நோன்புப் பெருநாளிலோ ஹஜ் பெருநாளிலோ (தொழுகைக்காக) பாங்கு சொல்லப்படுவதில்லை."

பிறகு இது குறித்து ('அதா'விடம்) கேட்கப்பட்டபோது அவர் கூறினார்: ஜாபிர் பின் அப்துல்லாஹ் (ரலி) என்னிடம் தெரிவித்ததாவது: "நோன்புப் பெருநாளன்று இமாம் (தொழுகைக்கு) வெளியே வரும்போதோ, அல்லது அவர் வந்த பிறகோ தொழுகைக்குப் பாங்கு கிடையாது; இகாமத்தும் கிடையாது; எவ்வித அழைப்பும் கிடையாது; வேறு எதுவுமில்லை. அந்நாளில் அழைப்போ, இகாமத்தோ எதுவும் இல்லை."

(இதை முஸ்லிம் அறிவித்துள்ளார்).

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَخْرُجُ يَوْمَ الْأَضْحَى ويم الْفِطْرِ فَيَبْدَأُ بِالصَّلَاةِ فَإِذَا صَلَّى صَلَاتَهُ قَامَ فَأقبل عل النَّاسِ وَهُمْ جُلُوسٌ فِي مُصَلَّاهُمْ فَإِنْ كَانَتْ لَهُ حَاجَة ببعث ذِكْرَهُ لِلنَّاسِ أَوْ كَانَتْ لَهُ حَاجَةٌ بِغَيْرِ ذَلِكَ أَمَرَهُمْ بِهَا وَكَانَ يَقُولُ: «تَصَدَّقُوا تَصَدَّقُوا تَصَدَّقُوا» . وَكَانَ أَكْثَرَ مَنْ يَتَصَدَّقُ النِّسَاءُ ثُمَّ ينْصَرف فَلم يزل كَذَلِك حَتَّى كَانَ مَرْوَان ابْن الْحَكَمِ فَخَرَجْتُ مُخَاصِرًا مَرْوَانَ حَتَّى أَتَيْنَا الْمُصَلَّى فَإِذَا كَثِيرُ بْنُ الصَّلْتِ قَدْ بَنَى مِنْبَرًا مِنْ طِينٍ وَلَبِنٍ فَإِذَا مَرْوَانُ يُنَازِعُنِي يَدَهُ كَأَنَّهُ يَجُرُّنِي نَحْوَ الْمِنْبَرِ وَأَنَا أَجُرُّهُ نَحْوَ الصَّلَاة فَلَمَّا رَأَيْت ذَلِكَ مِنْهُ قُلْتُ: أَيْنَ الِابْتِدَاءُ بِالصَّلَاةِ؟ فَقَالَ: لَا يَا أَبَا سَعِيدٍ قَدْ تُرِكَ مَا تَعْلَمُ قُلْتُ: كَلَّا وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَا تأتون بِخَير مِمَّا أعلم ثَلَاث مَرَّات ثمَّ انْصَرف. رَوَاهُ مُسلم
அபூ ஸயீத் அல்-குத்ரீ (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஹஜ் பெருநாள் அன்றும், நோன்புப் பெருநாள் அன்றும் (தொழுமிடத்திற்கு) வெளியே செல்வார்கள். முதலாவதாகத் தொழுவார்கள். தொழுது முடித்ததும், மக்கள் தங்கள் தொழுமிடங்களில் அமர்ந்திருக்க, அவர்களை முன்னோக்கி நிற்பார்கள். ஏதேனும் ஒரு படையை அனுப்ப வேண்டியிருந்தால், அது பற்றி மக்களுக்குக் குறிப்பிடுவார்கள். அல்லது வேறு ஏதேனும் தேவை ஏற்பட்டால், அதுபற்றி அவர்களுக்குக் கட்டளையிடுவார்கள். மேலும், "தர்மம் செய்யுங்கள், தர்மம் செய்யுங்கள், தர்மம் செய்யுங்கள்" என்று கூறுவார்கள். பெண்களே அதிகமாகத் தர்மம் செய்பவர்களாக இருந்தார்கள். பிறகு அவர்கள் சென்றுவிடுவார்கள்.

மர்வான் இப்னு அல்-ஹகம்* அவர்களின் காலம் வரை இந்த வழக்கம் நீடித்தது. நான் மர்வானுடன் கை கோர்த்துக் கொண்டு வெளியே சென்றேன். நாங்கள் தொழுமிடத்திற்கு வந்தபோது, கதீர் இப்னு அஸ்-ஸல்த் அவர்கள் களிமண்ணாலும் செங்கல்லாலும் ஒரு மிம்பரை (மேடையை) கட்டியிருந்ததைக் கண்டோம். மர்வான் தனது கையால் என்னை மிம்பரை நோக்கி இழுக்க, நானோ அவரைத் தொழுகையை நோக்கி இழுத்தேன். அவர் செய்வதைக் கண்ட நான், “முதலில் தொழுகையைத் தொடங்கும் வழக்கத்திற்கு என்னவாயிற்று?” என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர், “இல்லை, அபூ ஸயீத் அவர்களே, உங்களுக்குத் தெரிந்த அந்த வழக்கம் கைவிடப்பட்டுவிட்டது” என்று பதிலளித்தார். உடனே நான் மூன்று முறை, "ஒருபோதும் இல்லை! யாருடைய கையில் என் உயிர் இருக்கிறதோ அவன் மீது ஆணையாக, எனக்குத் தெரிந்ததை விடச் சிறந்த ஒன்றை நீங்கள் செய்யவில்லை" என்று கூறினேன். பிறகு அவர் சென்றுவிட்டார்.

*உமையா கலீஃபா, ஹிஜ்ரி 64-65.

முஸ்லிம் அவர்கள் இதை அறிவிக்கிறார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
باب في الأضحية - الفصل الأول
பலிகள் - பிரிவு 1
عَن أنس قَالَ: ضَحَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِكَبْشَيْنِ أَمْلَحَيْنِ أَقْرَنَيْنِ ذَبَحَهُمَا بِيَدِهِ وَسَمَّى وَكبر قَالَ: رَأَيْته وضاعا قَدَمَهُ عَلَى صِفَاحِهِمَا وَيَقُولُ: «بِسْمِ اللَّهِ وَاللَّهُ أكبر»
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், கொம்புகளுள்ள, கறுப்பு கலந்த வெள்ளை நிறமுடைய இரண்டு ஆட்டுக்கிடாய்களைக் குர்பானி கொடுத்தார்கள். அவற்றை அவர்கள் தமது கரத்தால் அறுத்தார்கள்; (அப்போது) அல்லாஹ்வின் பெயரைக் கூறினார்கள்; தக்பீரும் கூறினார்கள்.
அவர்கள் மேலும் கூறியதாவது: நான் அவர்களைத் தமது பாதத்தை அவற்றின் பக்கவாட்டில் வைத்துக்கொண்டு, **"பிஸ்மில்லாஹி வல்லாஹு அக்பர்"** என்று கூறுவதைக் கண்டேன்.

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ عَائِشَةَ: أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَرَ بِكَبْشٍ أَقْرَنَ يَطَأُ فِي سَوَادٍ وَيَبْرَكُ فِي سَوَادٍ وَيَنْظُرُ فِي سَوَادٍ فَأُتِيَ بِهِ لِيُضَحِّيَ بِهِ قَالَ: «يَا عَائِشَةُ هَلُمِّي الْمُدْيَةَ» ثُمَّ قَالَ: «اشْحَذِيهَا بِحَجَرٍ» فَفَعَلَتْ ثُمَّ أَخَذَهَا وَأَخَذَ الْكَبْشَ فَأَضْجَعَهُ ثُمَّ ذَبَحَهُ ثُمَّ قَالَ: «بِسْمِ اللَّهِ اللَّهُمَّ تَقَبَّلْ مِنْ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَمِنْ أُمَّةِ مُحَمَّدٍ» . ثُمَّ ضحى بِهِ. رَوَاهُ مُسلم
ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

கால்கள் கறுப்பாகவும், வயிறு கறுப்பாகவும், கண்களைச் சுற்றிக் கறுப்பாகவும் உள்ள கொம்புள்ள ஓர் ஆட்டுக்கிடாயை குர்பானி கொடுப்பதற்காகக் கொண்டுவருமாறு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் உத்தரவிட்டார்கள். அவ்வாறே அது குர்பானிக்காகக் கொண்டுவரப்பட்டது.

அவர்கள், "ஆயிஷாவே! கத்தியைக் கொண்டு வா" என்று கூறினார்கள். பிறகு, "அதை ஒரு கல்லில் தீட்டு" என்றார்கள். நான் அவ்வாறே செய்தேன். பிறகு அவர்கள் அதை (கத்தியை) எடுத்துக்கொண்டு, அந்த ஆட்டுக்கிடாயைப் பிடித்து, அதை (தரையில்) கிடத்தி அறுத்தார்கள். பிறகு:

**"பிஸ்மில்லாஹி, அல்லாஹும்ம தகப்பல் மின் முஹம்மதின், வ ஆலி முஹம்மதின், வ மின் உம்மதி முஹம்மதின்"**

(பொருள்: அல்லாஹ்வின் பெயரால்... யா அல்லாஹ்! இதை முஹம்மதிடமிருந்தும், முஹம்மதின் குடும்பத்தாரிடமிருந்தும், முஹம்மதின் சமுதாயத்தாரிடமிருந்தும் ஏற்றுக்கொள்வாயாக!)

என்று கூறினார்கள். பிறகு அதை குர்பானி கொடுத்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ جَابِرٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا تَذْبَحُوا إِلَّا مُسِنَّةً إِلَّا أَنْ يَعْسُرَ عَلَيْكُمْ فَتَذْبَحُوا جَذَعَةً مِنَ الضَّأْن» . رَوَاهُ مُسلم
ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "முதிர்ந்த பிராணியையே அறுத்துப் பலியிடுங்கள்; உங்களுக்கு அது கடினமாக இருந்தால் தவிர, அவ்வேளையில் ஒரு செம்மறியாட்டுக் குட்டியை அறுத்துப் பலியிடுங்கள்.” முஸ்லிம் இதனைப் பதிவு செய்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ: أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَعْطَاهُ غَنَمًا يقسمها على صحابته ضحايا فَبَقيَ عتود فَذكره لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: «ضَحِّ بِهِ أَنْتَ» وَفِي رِوَايَةٍ قُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أصابني جذع قَالَ: «ضح بِهِ»
உக்பா இப்னு ஆமிர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள், குர்பானிப் பிராணிகளாகத் தம் தோழர்களிடையே பங்கிடுவதற்காக என்னிடம் ஆடுகளைக் கொடுத்தார்கள்; அதில் ஓர் ஆட்டுக்குட்டி மீதமிருந்தது. அதை நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் தெரிவித்தேன். அதற்கு அவர்கள், "நீரே அதை குர்பானி கொடுப்பீராக” என்று கூறினார்கள்.
மற்றொரு அறிவிப்பில்: “அல்லாஹ்வின் தூதரே! எனக்கு ஓர் ஆட்டுக்குட்டி (ஜத்உ) கிடைத்துள்ளது” என்று நான் கூறினேன். அதற்கு அவர்கள், “அதை நீர் குர்பானி கொடுப்பீராக” என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَذْبَحُ وَيَنْحَرُ بِالْمُصَلَّى. رَوَاهُ البُخَارِيّ
இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள், "நபி (ஸல்) அவர்கள் தொழும் இடத்தில் அறுத்துப் பலியிடுவார்கள்" என்று கூறினார்கள். இதனை புகாரி பதிவுசெய்துள்ளார்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ جَابِرٌ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «الْبَقَرَةُ عَنْ سَبْعَةٍ وَالْجَزُورُ عَنْ سَبْعَةٍ» . رَوَاهُ مُسْلِمٌ وَأَبُو دَاوُدَ وَاللَّفْظُ لَهُ
ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள், “ஒரு மாடு ஏழு பேருக்கும், ஒரு ஒட்டகம் ஏழு பேருக்கும் போதுமானது” என்று கூறியதாக அறிவித்தார்கள். இதனை முஸ்லிமும் அபூ தாவூதும் அறிவித்துள்ளார்கள், இதன் வாசகம் பின்னவருடையதாகும்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أُمِّ سَلَمَةَ قَالَتْ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا دَخَلَ الْعَشْرُ وَأَرَادَ بَعْضُكُمْ أَنْ يُضَحِّيَ فَلَا يَمَسَّ مِنْ شَعْرِهِ وَبَشَرِهِ شَيْئًا» وَفِي رِوَايَةٍ «فَلَا يَأْخُذَنَّ شَعْرًا وَلَا يَقْلِمَنَّ ظُفْرًا» وَفِي رِوَايَةٍ «مَنْ رَأَى هِلَالَ ذِي الْحِجَّةِ وَأَرَادَ أَنْ يُضَحِّيَ فَلَا يَأْخُذْ مِنْ شَعْرِهِ وَلَا مِنْ أَظْفَارِهِ» . رَوَاهُ مُسلم
உம்மு ஸலமா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "(துல்ஹஜ்) பத்து நாட்கள் வந்து, உங்களில் ஒருவர் குர்பானி கொடுக்க விரும்பினால், அவர் தம் முடியிலிருந்தோ அல்லது தம் தோலிலிருந்தோ எதையும் அகற்ற வேண்டாம்."
மற்றோர் அறிவிப்பில், "அவர் முடியை களையவோ அல்லது நகங்களை வெட்டவோ கூடாது" என்றுள்ளது.
வேறோர் அறிவிப்பில், "யாரேனும் துல்ஹஜ் பிறையைக் கண்டு குர்பானி கொடுக்க விரும்பினால், அவர் தம் முடியிலிருந்தோ அல்லது நகங்களிலிருந்தோ எதையும் எடுக்கக் கூடாது" என்றுள்ளது.
(நூல்: முஸ்லிம்)

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَا مِنْ أَيَّامٍ الْعَمَلُ الصَّالِحُ فِيهِنَّ أَحَبُّ إِلَى اللَّهِ مِنْ هَذِهِ الْأَيَّامِ الْعَشَرَةِ» قَالُوا: يَا رَسُولَ اللَّهِ وَلَا الْجِهَادُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ؟ قَالَ: «وَلَا الْجِهَادُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ إِلَّا رَجُلٌ خَرَجَ بِنَفْسِهِ وَمَالِهِ فَلَمْ يَرْجِعْ مِنْ ذَلِكَ بِشَيْءٍ» . رَوَاهُ البُخَارِيّ
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "இந்த பத்து நாட்களில் செய்யும் நற்செயல்களை விட வேறு எந்த நாட்களிலும் செய்யப்படும் நற்செயல்கள் அல்லாஹ்வுக்கு மிகவும் பிரியமானதாக இல்லை" என்று கூறினார்கள்.

"அல்லாஹ்வின் பாதையில் செய்யும் ஜிஹாத் கூடவா?" என்று கேட்கப்பட்டபோது, அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் பாதையில் செய்யும் ஜிஹாத் கூட இல்லை; ஆனால், ஒரு மனிதன் தனது உயிருடனும் தனது சொத்துடனும் புறப்பட்டுச் சென்று, இரண்டையும் இழந்துவிட்டவரைத் தவிர" என்று பதிலளித்தார்கள்.

இதை புகாரி அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
باب في الأضحية - الفصل الثاني
பலிகள் - பிரிவு 2
عَنْ جَابِرٍ قَالَ: ذَبَحَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ الذَّبْحِ كَبْشَيْنِ أَقْرَنَيْنِ أَمْلَحَيْنِ موجئين فَلَمَّا وجههما قَالَ: «إِنِّي وجهت وَجْهي للَّذي فطر السَّمَوَات وَالْأَرْضَ عَلَى مِلَّةِ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا وَمَا أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ لَا شَرِيكَ لَهُ وَبِذَلِكَ أَمَرْتُ وَأَنَا مِنَ الْمُسْلِمِينَ اللَّهُمَّ مِنْكَ وَلَكَ عَنْ مُحَمَّدٍ وَأُمَّتِهِ بِسْمِ اللَّهِ وَاللَّهُ أَكْبَرُ ثُمَّ ذَبَحَ» . رَوَاهُ أَحْمَدُ وَأَبُو دَاوُدَ وَابْنُ مَاجَهْ وَالدَّارِمِيُّ وَفِي رِوَايَةٍ لِأَحْمَدَ وَأَبِي دَاوُدَ وَالتِّرْمِذِيِّ: ذَبَحَ بِيَدِهِ وَقَالَ: «بِسْمِ اللَّهِ وَاللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُمَّ هَذَا عَنِّي وَعَمَّنْ لَمْ يُضَحِّ من أمتِي»
ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் குர்பானி நாளில், கொம்புகளுள்ள, கறுப்பு நிறம் கலந்த வெண்மை நிறமுடைய, காயடிக்கப்பட்ட இரண்டு ஆட்டுக்கடாக்களை அறுத்துப் பலியிட்டார்கள். பிறகு, அவற்றை (கிப்லாவை) முன்னோக்க வைத்தபோது அவர்கள் கூறினார்கள்:

**“இன்னீ வஜ்ஜஹ்த்து வஜ்ஹிய லில்லதீ ஃபதரஸ் ஸமாவாதி வல் அர்ள, அலா மில்லதி இப்ராஹீம ஹனீஃபா, வமா அனா மினல் முஷ்ரிகீன். இன்ன ஸலாதீ வநுஸுகீ வமஹ்யாய வமமாதி லில்லாஹி ரப்பில் ஆலமீன், லா ஷரீக்க லஹு, வபிதாலிக்க உமிர்த்து, வஅனா மினல் முஸ்லிமீன். அல்லாஹும்ம மின்க வலக்க அன் முஹம்மதின் வ உம்மதிஹி. பிஸ்மில்லாஹி வல்லாஹு அக்பர்.”**

(பொருள்: “வானங்களையும் பூமியையும் படைத்தவன் பக்கம் இப்ராஹீம் (அலை) அவர்களின் மார்க்கத்தைப் பின்பற்றி, ஏக இறைவனை வணங்குபவனாக என் முகத்தைத் திருப்பிக்கொண்டேன். மேலும் நான் இணைவைப்பாளர்களில் ஒருவன் அல்ல. நிச்சயமாக எனது தொழுகை, எனது குர்பானி, எனது வாழ்வு மற்றும் எனது மரணம் அகிலங்களின் இறைவனான அல்லாஹ்வுக்கே உரியன, அவனுக்கு யாதொரு இணையுமில்லை. இதற்கே நான் கட்டளையிடப்பட்டிருக்கிறேன், மேலும் நான் முஸ்லிம்களில் ஒருவனாக இருக்கிறேன். யா அல்லாஹ்! இது உன்னிடமிருந்தே வந்தது, மேலும் முஹம்மத் மற்றும் அவரின் சமூகத்தாரிடமிருந்து உனக்காகவே (அர்ப்பணிக்கப்படுகிறது). அல்லாஹ்வின் பெயரால் (அறுக்கிறேன்), மேலும் அல்லாஹ் மிகப் பெரியவன்.”)

பிறகு அவற்றை அறுத்தார்கள்.

இதனை அஹ்மத், அபூ தாவூத், இப்னு மாஜா மற்றும் தாரிமீ ஆகியோர் பதிவு செய்துள்ளனர்.

அஹ்மத், அபூ தாவூத் மற்றும் திர்மிதீ ஆகியோரின் மற்றொரு அறிவிப்பில், அவர்கள் தமது கரத்தினால் அறுத்துவிட்டுப் பின்வருமாறு கூறினார்கள் என்றுள்ளது:

**“பிஸ்மில்லாஹி வல்லாஹு அக்பர். அல்லாஹும்ம ஹாதா அன்னீ வ அம்மன் லம் யுளஹ்ஹி மின் உம்மதீ.”**

(பொருள்: “அல்லாஹ்வின் பெயரால் (அறுக்கிறேன்), மேலும் அல்லாஹ் மிகப் பெரியவன். யா அல்லாஹ்! இது என் சார்பாகவும், மேலும் என் சமூகத்தாரில் குர்பானி கொடுக்காதவர்களின் சார்பாகவும் ஆகும்.”)

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ حَنَشٍ قَالَ: رَأَيْتُ عَلِيًّا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يُضَحِّي بِكَبْشَيْنِ فَقُلْتُ لَهُ: مَا هَذَا؟ فَقَالَ: (إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْصَانِي أَنْ أُضَحِّيَ عَنْهُ فَأَنَا أُضَحِّي عَنْهُ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَرَوَى التِّرْمِذِيُّ نَحْوَهُ
ஹனஷ் கூறினார்கள்:
நான் அலி (ரழி) அவர்கள் இரண்டு ஆடுகளைப் பலியிடுவதைப் பார்த்து, “இது என்ன?” என்று அவர்களிடம் கேட்டேன். அதற்கு அவர், “அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், அவர்களுக்காக நான் பலியிட வேண்டும் என்று எனக்கு அறிவுறுத்தினார்கள். எனவே நான் அவர்களுக்காகப் பலியிடுகிறேன்” என்று பதிலளித்தார்கள்.

அபூ தாவூத் அவர்கள் இதை அறிவித்தார்கள்; திர்மிதி அவர்கள் இதே போன்ற ஒன்றை அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ عَلِيٍّ قَالَ: أَمَرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ نَسْتَشْرِفَ الْعَيْنَ وَالْأُذُنَ وَأَلَّا نُضَحِّيَ بِمُقَابَلَةٍ وَلَا مُدَابَرَةٍ وَلَا شَرْقَاءَ وَلَا خَرْقَاءَ. رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَأَبُو دَاوُدَ وَالنَّسَائِيُّ والدارمي وانتهت رِوَايَته إِلَى قَوْله: وَالْأُذن
அலி (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

“நாங்கள் (பலியிடப்படும் பிராணியின்) கண்ணையும் காதையும் நன்கு ஆராய்ந்து பார்க்குமாறும்; காதின் முன்புறம் வெட்டப்பட்ட, அல்லது பின்புறம் வெட்டப்பட்ட, அல்லது காது நீளவாக்கில் கிழிக்கப்பட்ட, அல்லது காதில் துளையிடப்பட்ட (பிராணியை) அறுத்துப் பலியிடக் கூடாது என்றும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களுக்குக் கட்டளையிட்டார்கள்.”

இதை திர்மிதீ, அபூ தாவூத், நஸாயீ மற்றும் தாரிமீ (ஆகியோர்) அறிவித்துள்ளனர். தாரிமீயின் அறிவிப்பு “மற்றும் காது” என்பதுடன் முடிவடைந்தது.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنْ عَلِيٍّ قَالَ: نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَن نضحي بأعضب الْقرن وَالْأُذن. رَوَاهُ ابْن مَاجَه
அலி (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “கொம்பு உடைந்த அல்லது காது கிழிக்கப்பட்ட பிராணியை குர்பானி கொடுப்பதை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தடை செய்தார்கள்.” இதை இப்னு மாஜா அவர்கள் அறிவிக்கின்றார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سُئِلَ: مَاذَا يُتَّقَى مِنَ الضَّحَايَا؟ فَأَشَارَ بِيَدِهِ فَقَالَ: «أَرْبَعًا الْعَرْجَاءُ والبين ظلعها والعرواء الْبَيِّنُ عَوَرُهَا وَالْمَرِيضَةُ الْبَيِّنُ مَرَضُهَا وَالْعَجْفَاءُ الَّتِي لَا تَنْقَى» . رَوَاهُ مَالِكٌ وَأَحْمَدُ وَالتِّرْمِذِيُّ وَأَبُو دَاوُدَ وَالنَّسَائِيُّ وَابْنُ مَاجَهْ وَالدَّارِمِيُّ
அல்-பராஃ இப்னு ஆஸிப் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
பலியிடப்படும் பிராணிகளில் எதைத் தவிர்க்க வேண்டும் என்று அல்லாஹ்வின் தூதரிடம் (ஸல்) கேட்கப்பட்டபோது, அவர்கள் தங்கள் கையால் சுட்டிக்காட்டி, "நான்கு (வகைகள் உள்ளன): தெளிவாக நொண்டியடிக்கும் ஒரு நொண்டிப் பிராணி, ஒரு கண்ணின் பார்வை இழந்திருப்பது தெளிவாகத் தெரியும் ஒற்றைக்கண் பிராணி, நோய்வாய்ப்பட்டிருப்பது தெளிவாகத் தெரியும் ஒரு நோயுற்ற பிராணி மற்றும் மஜ்ஜை இல்லாத ஒரு மெலிந்த பிராணி" என்று கூறினார்கள்.

மாலிக், அஹ்மத், திர்மிதீ, அபூதாவூத், நஸாயீ, இப்னு மாஜா மற்றும் தாரிமீ ஆகியோர் இதை அறிவித்துள்ளார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُضَحِّي بِكَبْشٍ أَقْرَنَ فَحِيلٍ يَنْظُرُ فِي سَوَادٍ وَيَأْكُلُ فِي سَوَادٍ وَيَمْشِي فِي سَوَادٍ. رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَأَبُو دَاوُدَ وَالنَّسَائِيُّ وَابْنُ مَاجَهْ
அபூ ஸயீத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், கண்களையும், வாயையும், பாதங்களையும் சுற்றிக் கறுப்பு நிறம் கொண்ட, கொம்புள்ள, வீரியமிக்க ஓர் ஆட்டுக்கடாவைப் பலியிடுவார்கள். இதை திர்மிதீ, அபூதாவூத், நஸாயீ மற்றும் இப்னு மாஜா ஆகியோர் அறிவித்துள்ளார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَن مجاشع مِنْ بَنَى سُلَيْمٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَقُولُ: «إِنَّ الْجَذَعَ يُوفِي مِمَّا يُوفِي مِنْهُ الثَّنِيُّ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد وَالنَّسَائِيّ وَابْن مَاجَه
பனூ ஸுலைம் கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த முஜாஷிஃ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "தனீ (எனும் முதிர்ந்த ஆடு) எதற்குப் போதுமானதாகுமோ, அதற்கு ஜதஃ (எனும் செம்மறியாட்டுக் குட்டி)யும் போதுமானதாகும்" என்று கூறுபவர்களாக இருந்தார்கள்.

இதனை அபூதாவூத், நஸாயீ மற்றும் இப்னு மாஜா அறிவிக்கிறார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «نِعْمَتِ الْأُضْحِيَّةُ الْجذع من الضَّأْن» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது: நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "செம்மறியாட்டில் 'ஜத்உ' (ஆறு மாதக் குட்டி) சிறந்த குர்பானியாகும்" என்று கூறக் கேட்டேன். இதனை திர்மிதி அறிவித்துள்ளார்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ فَحَضَرَ الْأَضْحَى فَاشْتَرَكْنَا فِي الْبَقَرَةِ سَبْعَةٌ وَفِي الْبَعِيرِ عَشَرَةٌ. رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَالنَّسَائِيُّ وَابْنُ مَاجَهْ وَقَالَ التِّرْمِذِيُّ: هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غريبٌ
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், "நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் ஒரு பயணத்தில் இருந்தபோது தியாகத் திருநாள் வந்தது, அப்போது நாங்கள் ஒரு மாட்டில் ஏழு பேரும், ஒரு ஒட்டகத்தில் பத்து பேரும் பங்கு கொண்டோம்.” திர்மிதீ, நஸாயீ மற்றும் இப்னு மாஜா ஆகியோர் இதனை அறிவித்தார்கள், மேலும் திர்மிதீ அவர்கள், இது ஒரு ஹஸன் ஃகரீப் ஹதீஸ் என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَا عَمِلَ ابْنُ آدَمَ مِنْ عَمَلٍ يَوْمَ النَّحْرِ أَحَبَّ إِلَى اللَّهِ مِنْ إِهْرَاقِ الدَّمِ وَإِنَّهُ لَيُؤْتَى يَوْمَ الْقِيَامَةِ بِقُرُونِهَا وَأَشْعَارِهَا وَأَظْلَافِهَا وَإِنَّ الدَّمَ لَيَقَعُ مِنَ الله بمَكَان قبل أَن يَقع بِالْأَرْضِ فيطيبوا بهَا نفسا» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ وَابْن مَاجَه
ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

“தியாகத் திருநாளில், இரத்தத்தை ஓட்டுவதை (குர்பானி கொடுப்பதை) விட அல்லாஹ்வுக்கு மிகவும் விருப்பமான செயல் எதனையும் ஆதமுடைய மகன் செய்வதில்லை. நிச்சயமாக, அந்தப் பலிப்பிராணியானது மறுமை நாளில் அதன் கொம்புகள், முடிகள் மற்றும் குளம்புகளுடன் வரும். மேலும், அதன் இரத்தம் பூமியில் விழுவதற்கு முன்பே அல்லாஹ்விடம் அங்கீகாரத்தைப் பெற்றுவிடுகிறது. எனவே, அதைக் குறித்து நீங்கள் மனமகிழ்ச்சி கொள்ளுங்கள்.”

இதை திர்மிதீ மற்றும் இப்னு மாஜா ஆகியோர் அறிவித்துள்ளார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَا مِنْ أَيَّامٍ أَحَبُّ إِلَى اللَّهِ أَنْ يُتَعَبَّدَ لَهُ فِيهَا مِنْ عَشْرِ ذِي الْحِجَّةِ يَعْدِلُ صِيَامُ كُلِّ يَوْمٍ مِنْهَا بِصِيَامِ سَنَةٍ وَقِيَامُ كُلِّ لَيْلَةٍ مِنْهَا بِقِيَامِ لَيْلَةِ الْقَدْرِ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَابْنُ مَاجَهْ وَقَالَ التِّرْمِذِيُّ إِسْنَادُهُ ضَعِيف
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அறிவித்தார்கள்: “அல்லாஹ்வுக்கு வணக்கம் செய்யப்படுவதற்கு துல் ஹிஜ்ஜாவுடைய பத்து நாட்களை விட மிகவும் விருப்பமான நாட்கள் வேறு இல்லை. அந்நாட்களில் ஒவ்வொரு நாளும் நோன்பு நோற்பது ஒரு வருட நோன்புக்குச் சமமாகும்; மேலும் ஒவ்வொரு இரவிலும் நின்று வணங்குவது லைலத்துல் கத்ர் இரவில் நின்று வணங்குவதற்குச் சமமாகும்.” இதை திர்மிதீ மற்றும் இப்னு மாஜா ஆகியோர் அறிவித்துள்ளார்கள். ஆனால் திர்மிதீ அவர்கள் அதன் இஸ்னாத் பலவீனமானது என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيفٌ (الألباني)
باب في الأضحية - الفصل الثالث
பலிகள் - பிரிவு 3
عَن جُنْدُب بن عبد الله قَالَ: شَهِدْتُ الْأَضْحَى يَوْمَ النَّحْرِ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمْ يَعْدُ أَن صلى وَفرغ من صلَاته وَسلم فَإِذا هُوَ يرى لَحْمَ أَضَاحِيٍّ قَدْ ذُبِحَتْ قَبْلَ أَنْ يَفْرَغَ مِنْ صَلَاتِهِ فَقَالَ: «مَنْ كَانَ ذَبَحَ قَبْلَ أَنْ يُصَلِّيَ أَوْ نُصَلِّيَ فَلْيَذْبَحْ مَكَانَهَا أُخْرَى» . وَفِي رِوَايَةٍ: قَالَ صَلَّى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ النَّحْرِ ثُمَّ خَطَبَ ثُمَّ ذَبَحَ وَقَالَ: «مَنْ كَانَ ذَبَحَ قَبْلَ أَنْ يُصَلِّيَ فَلْيَذْبَحْ أُخْرَى مَكَانَهَا وَمَنْ لَمْ يَذْبَحْ فليذبح باسم الله»
ஜுன்துப் பின் அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நான் தியாகத் திருநாளன்று (நஹ்ருடைய நாளில்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் இருந்தேன். அவர்கள் தொழுது, தமது தொழுகையை முடித்து ஸலாம் கொடுத்ததைத் தவிர (வேறெதிலிம் ஈடுபடவில்லை). அப்போது, அவர்கள் தமது தொழுகையை முடிப்பதற்கு முன்பே அறுக்கப்பட்டிருந்த குர்பானிப் பிராணிகளின் இறைச்சியைக் கண்டார்கள். எனவே அவர்கள், “யார் (தாம்) தொழுவதற்கு முன்பு அல்லது நாங்கள் தொழுவதற்கு முன்பு அறுத்தாரோ, அவர் அதற்குப் பதிலாக மற்றொன்றை அறுக்கட்டும்” என்று கூறினார்கள்.

மற்றொரு அறிவிப்பில்: நபி (ஸல்) அவர்கள் தியாகத் திருநாளன்று தொழுதார்கள்; பிறகு உரை நிகழ்த்தினார்கள்; பிறகு அறுத்தார்கள். மேலும் அவர்கள், “யார் தொழுவதற்கு முன்பு அறுத்தாரோ, அவர் அதற்குப் பதிலாக மற்றொன்றை அறுக்கட்டும். யார் அறுக்கவில்லையோ, அவர் அல்லாஹ்வின் பெயரால் அறுக்கட்டும்” என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ نَافِعٍ أَنَّ ابْنَ عُمَرَ قَالَ: الْأَضْحَى يَوْمَانِ بعد يَوْم الْأَضْحَى. رَوَاهُ مَالك
وَقَالَ: وَبَلَغَنِي عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ مثله
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "குர்பானி கொடுப்பது, அறுப்புப் பெருநாள் தினத்திற்குப் பிறகு இரண்டு நாட்களாகும்."

இதை மாலிக் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்; மேலும் அவர்கள், "அலி இப்னு அபீ தாலிப் (ரழி) அவர்களிடமிருந்தும் எனக்கு இது போன்றே (செய்தி) எட்டியது" என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ், ளஈஃப் (அல்பானி)
صَحِيح, ضَعِيف (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ: أَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالْمَدِينَةِ عَشْرَ سِنِينَ يُضحي. رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மதீனாவில் பத்து வருடங்கள் தங்கியிருந்தார்கள் என்றும், அவர்கள் (அந்தக் காலங்களில்) குர்பானி கொடுத்து வந்தார்கள் என்றும் கூறினார்கள்.

திர்மிதீ இதை அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حسن (الألباني)
وَعَنْ زَيْدِ بْنِ أَرْقَمَ قَالَ: قَالَ أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا هَذِهِ الْأَضَاحِيُّ؟ قَالَ: «سُنَّةُ أبيكم إِبْرَاهِيم عَلَيْهِ السَّلَام» قَالُوا: فَمَا لَنَا فِيهَا يَا رَسُولَ اللَّهِ؟ قَالَ: «بِكُلِّ شَعْرَةٍ حَسَنَةٌ» . قَالُوا: فَالصُّوفُ يَا رَسُولَ اللَّهِ؟ قَالَ: «بِكُلِّ شَعْرَةٍ مِنَ الصُّوفِ حَسَنَة» رَوَاهُ أَحْمد وَابْن مَاجَه
ஸைத் இப்னு அர்க்கம் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதரின் தோழர்கள், “அல்லாஹ்வின் தூதரே! இந்தக் குர்பானிகள் என்ன?” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், “இது உங்கள் தந்தை இப்ராஹீம் (அலை) அவர்களின் வழிமுறையாகும்” என்று கூறினார்கள். அவர்கள், “அல்லாஹ்வின் தூதரே! இதில் எங்களுக்கு என்ன (நன்மை) இருக்கிறது?” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், “ஒவ்வொரு முடிக்கும் ஒரு நன்மை உண்டு” என்று கூறினார்கள். அவர்கள், “அல்லாஹ்வின் தூதரே! கம்பளிக்கும்...?” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், “கம்பளியின் ஒவ்வொரு இழைக்கும் ஒரு நன்மை உண்டு” என்று கூறினார்கள்.
இதை அஹ்மத் மற்றும் இப்னு மாஜா ஆகியோர் பதிவு செய்துள்ளனர்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
باب في العتيرة - الفصل الأول
அதீரா - பிரிவு 1
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «لَا فَرَعَ وَلَا عَتِيرَةَ» . قَالَ: وَالْفرع: أول نتاج كَانَ ينْتج لَهُمْ كَانُوا يَذْبَحُونَهُ لِطَوَاغِيتِهِمْ. وَالْعَتِيرَةُ: فِي رَجَبٍ
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்ததாவது, நபி (ஸல்) அவர்கள், “ஃபரஃ என்பதும் இல்லை; அதீரா என்பதும் இல்லை” என்று கூறினார்கள். ஃபரஃ என்பது அவர்களுக்குப் பிறக்கும் முதல் குட்டியாகும்; அதை அவர்கள் தங்கள் சிலைகளுக்குப் பலியிட்டார்கள் என்றும், அதீரா என்பது ரஜப் மாதத்தில் அனுசரிக்கப்பட்டது என்றும் அவர்கள் கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
باب في العتيرة - الفصل الثاني
அதீரா - பிரிவு 2
عَن مخنف بن سليم قَالَ: كُنَّا وُقُوفًا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِعَرَفَةَ فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ: «يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّ عَلَى كُلِّ أَهْلِ بَيْتٍ فِي كُلِّ عَامٍ أُضْحِيَّةً وَعَتِيرَةً هَلْ تَدْرُونَ مَا الْعَتِيرَةُ؟ هِيَ الَّتِي تُسَمُّونَهَا الرَّجَبِيَّةَ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيّ وَأَبُو دَاوُد وَالنَّسَائِيّ وَابْن مامجه وَقَالَ التِّرْمِذِيُّ: هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ ضَعِيفُ الْإِسْنَادِ وَقَالَ أَبُو دَاوُد: وَالْعَتِيرَة مَنْسُوخَة
மிக்னஃப் இப்னு சுலைம் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நாங்கள் அரஃபாவில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் நின்றுகொண்டிருந்தோம், அப்போது அவர்கள், "மக்களே, ஒவ்வொரு குடும்பமும் ஆண்டுதோறும் ஒரு பலியையும் ஒரு அதீராவையும் கொடுக்க வேண்டும். அதீரா என்றால் என்னவென்று உங்களுக்குத் தெரியுமா? அதுதான் நீங்கள் ரஜபிய்யா என்று அழைப்பது" என்று கூறுவதை நான் கேட்டேன்.

திர்மிதி, அபூ தாவூத், நஸாயீ மற்றும் இப்னு மாஜா ஆகியோர் இதனை அறிவித்துள்ளனர்.

திர்மிதி அவர்கள் இது பலவீனமான இஸ்னாத் கொண்ட ஒரு கரீப் ஹதீஸ் என்று கூறினார்கள், மேலும் அபூ தாவூத் அவர்கள் அதீரா வழக்கம் ரத்து செய்யப்பட்டுவிட்டது என்று கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
باب في العتيرة - الفصل الثالث
அதீரா - பிரிவு 3
عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «أُمِرْتُ بِيَوْمِ الْأَضْحَى عِيدًا جَعَلَهُ اللَّهُ لِهَذِهِ الْأُمَّةِ» . قَالَ لَهُ رَجُلٌ: يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ إِنْ لَمْ أَجِدْ إِلَّا مَنِيحَةً أُنْثَى أَفَأُضَحِّي بِهَا؟ قَالَ: «لَا وَلَكِنْ خُذْ مِنْ شَعْرِكَ وَأَظْفَارِكَ وَتَقُصُّ مِنْ شَارِبِكَ وَتَحْلِقُ عَانَتَكَ فَذَلِكَ تَمَامُ أُضْحِيَّتِكَ عِنْدَ اللَّهِ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالنَّسَائِيُّ
அப்துல்லாஹ் இப்னு அம்ர் (ரலி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "இந்தச் சமூகத்திற்காக அல்லாஹ் ஏற்படுத்தியுள்ள தியாகத் திருநாளை ஒரு பண்டிகையாகக் கடைப்பிடிக்குமாறு நான் கட்டளையிடப்பட்டுள்ளேன்" என்று கூறினார்கள்.
அப்போது ஒரு மனிதர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எனக்குச் சொல்லுங்கள், பால் கறப்பதற்காக இரவல் வாங்கப்பட்ட ஒரு பிராணி மட்டுமே என்னிடம் இருந்தால், நான் அதைக் குர்பானி கொடுக்க வேண்டுமா?" என்று கேட்டார்.
அதற்கு அவர்கள், "இல்லை; மாறாக, உங்களின் முடியை வெட்டி, நகங்களை நறுக்கி, மீசையைக் கத்தரித்து, மர்ம உறுப்பின் முடியை மழித்துக்கொள்ளுங்கள். அதுவே அல்லாஹ்விடம் உங்களின் முழுமையான குர்பானியாக அமையும்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

இதை அபூதாவூத் மற்றும் நஸயீ ஆகியோர் அறிவித்துள்ளனர்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
باب صلاة الخسوف - الفصل الأول
கிரகணத்தின் போது தொழுகை - பிரிவு 1
عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ: إِنَّ الشَّمْسَ خَسَفَتْ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَبَعَثَ مُنَادِيًا: الصَّلَاةُ جَامِعَةٌ فَتقدم فصلى أَربع رَكْعَات وَفِي رَكْعَتَيْنِ وَأَرْبع سَجدَات. قَالَت عَائِشَة: مَا رَكَعْتُ رُكُوعًا قَطُّ وَلَا سَجَدْتُ سُجُودًا قطّ كَانَ أطول مِنْهُ
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் சூரிய கிரகணம் ஏற்பட்டது. அப்போது அவர்கள், "அஸ்ஸலாத்து ஜாமிஆ" என்று அறிவிப்பவரை அனுப்பினார்கள். பிறகு அவர்கள் முன்னோக்கிச் சென்று இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுதார்கள்; அதில் அவர்கள் நான்கு முறை ருகூஃ செய்தார்கள்; நான்கு முறை ஸஜ்தா செய்தார்கள். ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள், "நான் அதை விட நீண்ட ஒரு ருகூஃவையோ அல்லது ஸஜ்தாவையோ ஒருபோதும் செய்ததில்லை" என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ: جَهَرَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي صَلَاةِ الخسوف بقرَاءَته
ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நபி (ஸல்) அவர்கள் கிரகணத் தொழுகையில் சப்தமாக ஓதினார்கள்."

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
عَن عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: انْخَسَفَتِ الشَّمْسُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَامَ قِيَامًا طَوِيلًا نَحْوًا مِنْ قِرَاءَةِ سُورَةِ الْبَقَرَةِ ثُمَّ رَكَعَ رُكُوعًا طَوِيلًا ثُمَّ رَفَعَ فَقَامَ قِيَامًا طَوِيلًا وَهُوَ دُونَ الْقِيَامِ الْأَوَّلِ ثُمَّ رَكَعَ رُكُوعًا طَوِيلًا وَهُوَ دُونَ الرُّكُوعِ الْأَوَّلِ ثُمَّ رَفَعَ ثُمَّ سَجَدَ ثُمَّ قَامَ قِيَامًا طَوِيلًا وَهُوَ دُونَ الْقِيَامِ الْأَوَّلِ ثُمَّ رَكَعَ رُكُوعًا طَوِيلًا وَهُوَ دُونَ الرُّكُوعِ الْأَوَّلِ ثُمَّ رَفَعَ فَقَامَ قِيَامًا طَوِيلًا وَهُوَ دُونَ الْقِيَامِ الْأَوَّلِ ثُمَّ رَكَعَ رُكُوعًا طَوِيلًا وَهُوَ دُونَ الرُّكُوعِ الْأَوَّلِ ثُمَّ رَفَعَ ثُمَّ سَجَدَ ثمَّ انْصَرف وَقد تجلت الشَّمْس فَقَالَ صلى الله عَلَيْهِ وَسلم: «إِنَّ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ آيَتَانِ مِنْ آيَاتِ اللَّهِ لَا يَخْسِفَانِ لِمَوْتِ أَحَدٍ وَلَا لِحَيَاتِهِ فَإِذَا رَأَيْتُمْ ذَلِكَ فَاذْكُرُوا اللَّهَ» . قَالُوا: يَا رَسُولَ الله رَأَيْنَاك تناولت شَيْئا فِي مقامك ثمَّ رَأَيْنَاك تكعكعت؟ قَالَ صلى الله عَلَيْهِ وَسلم: «إِنِّي أريت الْجنَّة فتناولت عُنْقُودًا وَلَوْ أَخَذْتُهُ لَأَكَلْتُمْ مِنْهُ مَا بَقِيَتِ الدُّنْيَا وأريت النَّار فَلم أر منْظرًا كَالْيَوْمِ قَطُّ أَفْظَعَ وَرَأَيْتُ أَكْثَرَ أَهْلِهَا النِّسَاءَ» . قَالُوا: بِمَ يَا رَسُولَ اللَّهِ؟ قَالَ: «بِكُفْرِهِنَّ» . قِيلَ: يَكْفُرْنَ بِاللَّهِ؟ . قَالَ: يَكْفُرْنَ الْعَشِيرَ وَيَكْفُرْنَ الْإِحْسَانَ لَو أَحْسَنت إِلَى أحداهن الدَّهْر كُله ثُمَّ رَأَتْ مِنْكَ شَيْئًا قَالَتْ: مَا رَأَيْتُ مِنْك خيرا قطّ
அப்துல்லாஹ் இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் சூரிய கிரகணம் ஏற்பட்டது. அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுதார்கள். அவர்கள் ஸூரத்துல் பகராவை ஓதும் அளவுக்கு நீண்ட நேரம் நின்றார்கள். பின்னர் நீண்ட நேரம் ருகூஃ செய்தார்கள். பின்னர் (தலையை) உயர்த்தினார்கள். பின்னர் நீண்ட நேரம் நின்றார்கள்; ஆனால் அது முதல் நிலையை விடக் குறைவாக இருந்தது. பின்னர் நீண்ட நேரம் ருகூஃ செய்தார்கள்; ஆனால் அது முதல் ருகூவை விடக் குறைவாக இருந்தது. பின்னர் (தலையை) உயர்த்தினார்கள். பின்னர் ஸஜ்தா செய்தார்கள்.

பின்னர் (இரண்டாம் ரக்அத்திற்காக) நின்றார்கள். நீண்ட நேரம் நின்றார்கள்; ஆனால் அது முதல் நிலையை விடக் குறைவாக இருந்தது. பின்னர் நீண்ட நேரம் ருகூஃ செய்தார்கள்; ஆனால் அது முதல் ருகூவை விடக் குறைவாக இருந்தது. பின்னர் (தலையை) உயர்த்தினார்கள். பின்னர் நீண்ட நேரம் நின்றார்கள்; ஆனால் அது முதல் நிலையை விடக் குறைவாக இருந்தது. பின்னர் நீண்ட நேரம் ருகூஃ செய்தார்கள்; ஆனால் அது முதல் ருகூவை விடக் குறைவாக இருந்தது. பின்னர் (தலையை) உயர்த்தினார்கள். பின்னர் ஸஜ்தா செய்தார்கள். பின்னர் அவர்கள் (தொழுகையை முடித்துத்) திரும்பியபோது, சூரியன் வெளிச்சமாகியிருந்தது.

அப்போது (நபியவர்கள்), “சூரியனும் சந்திரனும் அல்லாஹ்வின் அத்தாட்சிகளில் உள்ள இரு அத்தாட்சிகளாகும். எவருடைய மரணத்திற்காகவோ அல்லது எவருடைய வாழ்விற்காகவோ அவை கிரகணமாவதில்லை. எனவே நீங்கள் அதைக் காணும்போது, அல்லாஹ்வை திக்ரு செய்யுங்கள்” என்று கூறினார்கள்.

மக்கள், “அல்லாஹ்வின் தூதரே! நீங்கள் நின்றுகொண்டிருந்த இடத்திலேயே எதையோ எடுக்கக் கைநீட்டியதையும், பின்னர் நீங்கள் பின்வாங்கியதையும் நாங்கள் கண்டோம்” என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு நபியவர்கள், “நான் சொர்க்கத்தைக் கண்டேன்; அதிலிருந்து ஒரு திராட்சைக் குலையை எடுக்கக் கைநீட்டினேன். நான் அதை எடுத்திருந்தால், இந்த உலகம் உள்ளளவும் நீங்கள் அதிலிருந்து புசித்திருப்பீர்கள். நான் நரகத்தையும் கண்டேன். இன்றைய நாளைப் போன்று (அச்சமூட்டும்) ஒரு கோரமான காட்சியை நான் ஒருபோதும் கண்டதில்லை. மேலும் நரகவாசிகளில் பெரும்பாலோர் பெண்கள் என்பதையும் நான் கண்டேன்” என்று கூறினார்கள்.

மக்கள், “எதனால் அல்லாஹ்வின் தூதரே?” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், “அவர்களின் குஃப்ரினால் (நன்றிகெட்ட தனத்தினால்)” என்றார்கள். “அவர்கள் அல்லாஹ்வை நிராகரிக்கிறார்களா?” என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், “கணவனை நிராகரிக்கிறார்கள் (கணவனுக்கு மாறுசெய்கிறார்கள்); உபகாரத்தை நிராகரிக்கிறார்கள் (நன்றி மறக்கிறார்கள்). அவர்களில் ஒருத்திக்குக் காலம் முழுவதும் நீ நன்மை செய்து, பின்னர் அவளிடம் (அவளுக்குப் பிடிக்காத) ஏதேனும் ஒன்றை அவள் கண்டால், ‘உன்னிடமிருந்து ஒருபோதும் நான் நன்மையைக் கண்டதில்லை’ என்று கூறிவிடுவாள்” என்று பதிலளித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ عَائِشَةَ نَحْوُ حَدِيثِ ابْنِ عَبَّاسٍ وَقَالَتْ: ثُمَّ سَجَدَ فَأَطَالَ السُّجُودَ ثُمَّ انْصَرَفَ وَقَدِ انْجَلَتِ الشَّمْسُ فَخَطَبَ النَّاسَ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ ثُمَّ قَالَ: «إِنَّ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ آيَتَانِ مِنْ آيَاتِ اللَّهِ لَا يَخْسِفَانِ لِمَوْتِ أَحَدٍ وَلَا لِحَيَاتِهِ فَإِذَا رَأَيْتُمْ ذَلِكَ فَادْعُوا اللَّهَ وَكَبِّرُوا وَصَلُّوا وَتَصَدَّقُوا» ثُمَّ قَالَ: «يَا أُمَّةَ مُحَمَّدٍ وَاللَّهِ مَا مِنْ أَحَدٍ أَغْيَرُ مِنَ اللَّهِ أَنْ يَزْنِيَ عَبْدُهُ أَوْ تَزْنِيَ أَمَتُهُ يَا أُمَّةَ مُحَمَّدٍ وَاللَّهِ لَوْ تَعْلَمُونَ مَا أَعْلَمُ لَضَحِكْتُمْ قَلِيلًا وَلَبَكَيْتُمْ كَثِيرًا»
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களின் ஹதீஸைப் போன்றே ஆயிஷா (ரழி) அவர்களும் அறிவித்துக் கூறினார்கள்:

பிறகு, அவர்கள் (ஸல்) ஸஜ்தா செய்தார்கள்; அந்த ஸஜ்தாவை நீண்ட நேரம் செய்தார்கள். பின்னர் (தொழுகையை முடித்து) திரும்பியபோது சூரியன் (கிரகணத்திலிருந்து) தெளிவாகிவிட்டது. அவர்கள் (ஸல்) மக்களுக்குச் சொற்பொழிவாற்றினார்கள்; அல்லாஹ்வைப் புகழ்ந்து போற்றிய பிறகு கூறினார்கள்: "சூரியனும் சந்திரனும் அல்லாஹ்வின் அத்தாட்சிகளில் இரண்டு அத்தாட்சிகளாகும்; அவை எவருடைய மரணத்திற்காகவோ அல்லது எவருடைய பிறப்பிற்காகவோ கிரகணம் பிடிப்பதில்லை. எனவே நீங்கள் அதைக் காணும்போது அல்லாஹ்விடம் பிரார்த்தனை செய்யுங்கள், தக்பீர் கூறுங்கள், தொழுங்கள் மற்றும் தர்மம் செய்யுங்கள்."

பின்னர் அவர்கள் (ஸல்) கூறினார்கள்: "முஹம்மது (ஸல்) அவர்களின் சமூகத்தாரே, அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக, அவனுடைய ஆண் அடியாரோ அல்லது பெண் அடியாரோ விபச்சாரம் செய்வதைக் குறித்து அல்லாஹ்வை விட அதிக ரோஷம் கொள்பவன் வேறு யாரும் இல்லை. முஹம்மது (ஸல்) அவர்களின் சமூகத்தாரே, அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக, நான் அறிந்ததை நீங்கள் அறிந்திருந்தால் நீங்கள் குறைவாகச் சிரித்து அதிகமாக அழுவீர்கள்."

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ أَبِي مُوسَى قَالَ: خَسَفَتِ الشَّمْسُ فَقَامَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَزِعًا يَخْشَى أَنْ تَكُونَ السَّاعَةَ فَأَتَى الْمَسْجِدَ فَصَلَّى بِأَطْوَلِ قِيَامٍ وَرُكُوعٍ وَسُجُودٍ مَا رَأَيْتُهُ قَطُّ يَفْعَلُهُ وَقَالَ: «هَذِهِ الْآيَاتُ الَّتِي يُرْسِلُ اللَّهُ لَا تَكُونُ لِمَوْتِ أَحَدٍ وَلَا لِحَيَاتِهِ وَلَكِنْ يُخَوِّفُ اللَّهُ بِهَا عِبَادَهُ فَإِذَا رَأَيْتُمْ شَيْئًا مِنْ ذَلِكَ فَافْزَعُوا إِلَى ذِكْرِهِ وَدُعَائِهِ واستغفاره»
அபூ மூஸா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

சூரிய கிரகணம் ஏற்பட்டது. இறுதி நேரம் (யுக முடிவு நாள்) வந்துவிட்டதோ என்று அஞ்சியவர்களாக நபி (ஸல்) அவர்கள் பதற்றத்துடன் எழுந்தார்கள். பிறகு, அவர்கள் பள்ளிவாசலுக்குச் சென்று, நான் அவர்களை இதற்கு முன் ஒருபோதும் கண்டிராத அளவுக்கு மிக நீண்ட நேரம் நின்று, ருகூஃ செய்து, ஸஜ்தாச் செய்து தொழுதார்கள். பிறகு அவர்கள் கூறினார்கள், “அல்லாஹ் அனுப்பும் இந்த அத்தாட்சிகள், எவருடைய மரணத்திற்காகவோ அல்லது பிறப்பிற்காகவோ ஏற்படுவதில்லை. மாறாக, அல்லாஹ் இவற்றின் மூலம் தன் அடியார்களுக்கு அச்சத்தை ஏற்படுத்துகிறான். ஆகவே, இது போன்ற ஒன்றை நீங்கள் கண்டால், அவனை நினைவு கூர்வதிலும் (திக்ர் செய்வதிலும்), அவனிடம் பிரார்த்தனை செய்வதிலும் (துஆக் கேட்பதிலும்), அவனிடம் பாவமன்னிப்புக் கோருவதிலும் ஈடுபடுங்கள்.” (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்.)
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ جَابِرٍ قَالَ: انْكَسَفَتِ الشَّمْسُ فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ مَاتَ إِبْرَاهِيمُ ابْنُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى بِالنَّاسِ سِتَّ رَكَعَاتٍ بِأَرْبَعِ سَجَدَاتٍ. رَوَاهُ مُسلم
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் மகன் இப்ராஹீம் இறந்த அன்று அவர்களின் காலத்தில் சூரிய கிரகணம் ஏற்பட்டது என ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள். அவர்கள் ஆறு ருகூஉகளையும் நான்கு ஸஜ்தாக்களையும் செய்து மக்களுக்குத் தொழுவித்தார்கள். இதை முஸ்லிம் அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَن ابْن عَبَّاس قَالَ: صلى الله عَلَيْهِ وَسلم حِين كسفت الشَّمْس ثَمَان رَكْعَات فِي أَربع سَجدَات
وَعَن عَليّ مثل ذَلِك. رَوَاهُ مُسلم
சூரிய கிரகணம் ஏற்பட்டபோது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எட்டு ருகூவுகளுடனும் நான்கு ஸஜ்தாக்களுடனும் தொழுதார்கள் என இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்.

அலி (ரழி) அவர்களிடமிருந்தும் இதே போன்ற ஒரு அறிவிப்பு உள்ளது.

முஸ்லிம் இதை அறிவிக்கின்றார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது, ஸஹீஹ் (அல்பானி)
ضَعِيف, صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَمُرَةَ قَالَ: كُنْتُ أرتمي بأسهم لي بالمدين فِي حَيَاةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذْ كُسِفَتِ الشَّمْسُ فَنَبَذْتُهَا. فَقُلْتُ: وَاللَّهِ لَأَنْظُرَنَّ إِلَى مَا حَدَثَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي كُسُوفِ الشَّمْسِ. قَالَ: فَأَتَيْتُهُ وَهُوَ قَائِمٌ فِي الصَّلَاةِ رَافِعٌ يَدَيْهِ فَجعل يسبح ويهلل وَيكبر ويحمد وَيَدْعُو حَتَّى حَسَرَ عَنْهَا فَلَمَّا حَسَرَ عَنْهَا قَرَأَ سُورَتَيْنِ وَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ. رَوَاهُ مُسْلِمٌ فِي صَحِيحِهِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَمُرَةَ وَكَذَا فِي شَرْحِ السُّنَّةِ عَنْهُ وَفِي نُسَخِ الْمَصَابِيحِ عَنْ جَابِرِ بن سَمُرَة
அப்துர் ரஹ்மான் இப்னு ஸமுரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் வாழ்நாளில், மதீனாவில் நான் என்னுடைய சில அம்புகளை எய்து கொண்டிருந்தபோது சூரிய கிரகணம் ஏற்பட்டது. ஆகவே, நான் அவற்றை எறிந்துவிட்டு, "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக, சூரிய கிரகணத்தின்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எவ்வாறு செயல்படுகிறார்கள் என்பதை நான் பார்க்க வேண்டும்" என்று கூறினேன். நான் அவர்களிடம் வந்தபோது, அவர்கள் தங்கள் கைகளை உயர்த்தியவாறு தொழுகையில் நின்றுகொண்டிருந்தார்கள். பின்னர் கிரகணம் முடியும் வரை அவர்கள், அல்லாஹ்வைத் துதித்து, அவன் ஒருவனே இறைவன் என்று சாட்சியம் கூறி, அவனது மகத்துவத்தை அறிவித்து, அவனைப் புகழ்ந்து, பிரார்த்தனை செய்யத் தொடங்கினார்கள். கிரகணம் முடிந்ததும், அவர்கள் இரண்டு சூராக்களை ஓதி, இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுதார்கள். முஸ்லிம் அவர்கள் தமது ஸஹீஹ் நூலில் அப்துர் ரஹ்மான் இப்னு ஸமுரா (ரழி) அவர்களிடமிருந்து இதனை அறிவிக்கிறார்கள். மேலும், இது ஷரஹ் அஸ்-ஸுன்னாவிலும் அவர்களின் அறிவிப்பாகவே இடம்பெற்றுள்ளது. ஆனால், அல்-மஸாபீஹ் நூலின் பிரதிகளில் இது ஜாபிர் இப்னு ஸமுரா (ரழி) அவர்களின் அறிவிப்பாகக் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَتْ: لَقَدْ أَمَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالْعَتَاقَةِ فِي كُسُوفِ الشَّمْسِ. رَوَاهُ البُخَارِيّ
அஸ்மா பின்த் அபூபக்கர் (ரழி) அவர்கள், சூரிய கிரகணத்தின் போது அடிமைகளை விடுதலை செய்யுமாறு நபி (ஸல்) அவர்கள் கட்டளையிட்டதாகக் கூறினார்கள்.

இதை புஹாரி அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
باب صلاة الخسوف - الفصل الثاني
கிரகணத்தின் போது தொழுகை - பிரிவு 2
عَن سَمُرَة بن جُنْدُب قَالَ: صَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي كُسُوفٍ لَا نَسْمَعُ لَهُ صَوْتًا. رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَأَبُو دَاوُدَ وَالنَّسَائِيُّ وَابْنُ مَاجَهْ
ஸமுரா இப்னு ஜுன்துப் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு கிரகணத்தின்போது எங்களுக்குத் தொழுகை நடத்தினார்கள். (அதில்) நாங்கள் அவரது சப்தத்தைக் கேட்கவில்லை."

திர்மிதீ, அபூதாவூத், நஸாயீ மற்றும் இப்னு மாஜா ஆகியோர் இதை அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَن عِكْرِمَة قَالَ: قِيلَ لِابْنِ عَبَّاسٍ: مَاتَتْ فُلَانَةُ بَعْضُ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَخَرَّ سَاجِدًا فَقِيلَ لَهُ تَسْجُدُ فِي هَذِهِ السَّاعَةِ؟ فَقَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا رَأَيْتُمْ آيَةً فَاسْجُدُوا» وَأَيُّ آيَةٍ أَعْظَمُ مِنْ ذَهَابِ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ؟ رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالتِّرْمِذِيّ
இக்ரிமா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் மனைவியரில் ஒருவர் மரணமடைந்துவிட்டார் என்று இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களிடம் கூறப்பட்டபோது, அவர்கள் ஸஜ்தா செய்தார்கள். ஒருவர் அவரிடம், "ஏன் இந்த நேரத்தில் ஸஜ்தா செய்தீர்கள்?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், “நாம் ஓர் அத்தாட்சியைக் காணும்போது ஸஜ்தா செய்யுமாறு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களிடம் கூறினார்கள். நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் மனைவியர்களின் மறைவை விடப் பெரிய அத்தாட்சி வேறு என்ன இருக்கிறது?” என்று பதிலளித்தார்கள். இதனை அபூதாவூத் அவர்களும், திர்மிதீ அவர்களும் அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حسن (الألباني)
باب صلاة الخسوف - الفصل الثالث
கிரகணத்தின் போது தொழுகை - பிரிவு 3
عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ قَالَ: انْكَسَفَتِ الشَّمْسُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فصلى بهم فَقَرَأَ بِسُورَة م الطُّوَلِ وَرَكَعَ خَمْسَ رَكَعَاتٍ وَسَجَدَ سَجْدَتَيْنِ ثُمَّ قَامَ الثَّانِيَةَ فَقَرَأَ بِسُورَةٍ مِنَ الطُّوَلِ ثُمَّ رَكَعَ خَمْسَ رَكَعَاتٍ وَسَجَدَ سَجْدَتَيْنِ ثُمَّ جَلَسَ كَمَا هُوَ مُسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةِ يَدْعُو حَتَّى انْجَلَى كسوفها. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
உபய் இப்னு கஅப் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் சூரிய கிரகணம் ஏற்பட்டபோது, அவர்கள் (ஸல்) நீண்ட சூராக்களில் ஒன்றை ஓதி, ஐந்து முறை ருகூஃ செய்து, இரண்டு முறை ஸஜ்தா செய்து மக்களுக்குத் தொழுகை நடத்தினார்கள். பின்னர் அவர்கள் இரண்டாவது ரக்அத்துக்காக எழுந்து நின்று, நீண்ட சூராக்களில் ஒன்றை ஓதி, ஐந்து முறை ருகூஃ செய்து, இரண்டு முறை ஸஜ்தா செய்தார்கள். பிறகு அவர்கள் கிப்லாவை முன்னோக்கியவாறு அமர்ந்து, கிரகணம் விலகும் வரை பிரார்த்தனை செய்தார்கள்.

இதனை அபூ தாவூத் அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ قَالَ: كَسَفَتِ الشَّمْسُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَعَلَ يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ رَكْعَتَيْنِ وَيَسْأَلُ عَنْهَا حَتَّى انْجَلَتِ الشَّمْسُ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ. وَفِي رِوَايَةِ النَّسَائِيِّ: أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَّى حِينَ انْكَسَفَتِ الشَّمْسُ مِثْلَ صَلَاتِنَا يَرْكَعُ وَيَسْجُدُ وَلَهُ فِي أُخْرَى: أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَرَجَ يَوْمًا مُسْتَعْجِلًا إِلَى الْمَسْجِدِ وَقَدِ انْكَسَفَتِ الشَّمْسُ فَصَلَّى حَتَّى انْجَلَتْ ثُمَّ قَالَ: إِنَّ أَهْلَ الْجَاهِلِيَّةِ كَانُوا يَقُولُونَ: إِنَّ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ لَا يَنْخَسِفَانِ إِلَّا لِمَوْتِ عَظِيمٍ مِنْ عُظَمَاءِ أَهْلِ الْأَرْضِ وَإِنَّ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ لَا يَنْخَسِفَانِ لِمَوْتِ أَحَدٍ وَلَا لِحَيَاتِهِ وَلَكِنَّهُمَا خَلِيقَتَانِ مِنْ خَلْقِهِ يُحْدِثُ اللَّهُ فِي خَلْقِهِ مَا شَاءَ فَأَيُّهُمَا انْخَسَفَ فَصَلُّوا حَتَّى ينجلي أَو يحدث الله أمرا
நுஃமான் பின் பஷீர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் சூரிய கிரகணம் ஏற்பட்டது. அப்போது அவர்கள் சூரியன் தெளிவாகும் வரை இரண்டு இரண்டு ரக்அத்களாகத் தொழவும், (இடையிடையே) அது குறித்து (தெளிவாகிவிட்டதா என்று) விசாரிக்கவும்லானார்கள்." இதனை அபூதாவூத் பதிவு செய்துள்ளார்.

நஸாயீயின் ஓர் அறிவிப்பில், "சூரிய கிரகணம் ஏற்பட்டபோது, நபி (ஸல்) அவர்கள் (வழக்கமாக) நாம் தொழுவதைப் போலவே ருகூஃ மற்றும் ஸஜ்தாச் செய்து தொழுதார்கள்" என்று உள்ளது.

அவரின் மற்றோர் அறிவிப்பில் (பின்வருமாறு) உள்ளது:
"நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒரு நாள் சூரிய கிரகணம் ஏற்பட்டிருந்த நிலையில் அவசரமாகப் பள்ளிவாசலுக்குப் புறப்பட்டுச் சென்றார்கள். அது தெளிவாகும் வரை தொழுதார்கள். பிறகு கூறினார்கள்: 'அறியாமைக் காலத்து மக்கள், பூமியின் மகத்தானவர்களில் ஒரு மாமனிதரின் மரணத்திற்காக மட்டுமே சூரியனுக்கும் சந்திரனுக்கும் கிரகணம் ஏற்படுகிறது என்று கூறுவார்கள். (அறிந்துகொள்ளுங்கள்!) நிச்சயமாக சூரியனும் சந்திரனும் எவருடைய மரணத்திற்காகவோ அல்லது வாழ்விற்காகவோ கிரகணமாவதில்லை. மாறாக, அவை அல்லாஹ்வின் படைப்புகளில் இரு படைப்புகளாகும். அல்லாஹ் தன் படைப்புகளில் தான் நாடியதை உருவாக்குகிறான். எனவே, அவ்விரண்டில் எதற்குக் கிரகணம் ஏற்பட்டாலும், அது தெளிவாகும் வரை அல்லது அல்லாஹ் ஒரு முடிவை உண்டாக்கும் வரை தொழுங்கள்.'"

باب في سجود الشكر - الفصل الثاني
நன்றி சிரவணக்கம் - பிரிவு 2
عَنْ أَبِي بَكْرَةَ قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا جَاءَهُ أَمْرٌ سُرُورًا أَوْ يُسَرُّ بِهِ خَرَّ سَاجِدًا شَاكِرًا لِلَّهِ تَعَالَى. رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالتِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيثٌ حسن غَرِيب
அபூ பக்ரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு மகிழ்ச்சியளிக்கக்கூடிய ஏதேனும் ஒரு செய்தி வந்தால் (அல்லது, அதனால் அவர்கள் மகிழ்ச்சியடைந்தால்), உயர்ந்தோனாகிய அல்லாஹ்வுக்கு நன்றி செலுத்தும் விதமாக அவர்கள் ஸஜ்தா செய்வார்கள்.

அபூ தாவூத் மற்றும் திர்மிதி ஆகியோர் இதை அறிவித்தார்கள். இவர்களில் பின்னவர், "இது ஒரு ஹஸன் ஃகரீப் ஹதீஸ் ஆகும்" எனக் கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حسن (الألباني)
وَعَنْ أَبِي جَعْفَرٍ: أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَأَى رَجُلًا مِنَ النُّغَاشِينَ فَخَرَّ ساجا. رَوَاهُ الدَّارَقُطْنِيُّ مُرْسَلًا وَفِي شَرْحِ السُّنَّةِ لَفْظُ المصابيح
அபூ ஜஃபர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒரு குள்ளமான மனிதரைக் கண்டு ஸஜ்தா செய்தார்கள். தாரகுத்னீ அவர்கள் இதனை முர்ஸல் வடிவத்தில் அறிவித்தார்கள். ஷரஹ் அஸ்-ஸுன்னாவில், அல்-மஸாபீஹ்வில் உள்ள அதே வாசகம் உள்ளது.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَن سعد بن أبي وَقاص قَالَ: خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نم مَكَّةَ نُرِيدُ الْمَدِينَةَ فَلَمَّا كُنَّا قَرِيبًا مِنْ عَزْوَزَاءَ نَزَلَ ثُمَّ رَفَعَ يَدَيْهِ فَدَعَا اللَّهَ سَاعَةً ثُمَّ خَرَّ سَاجِدًا فَمَكَثَ طَوِيلًا ثُمَّ قَامَ فَرَفَعَ يَدَيْهِ سَاعَةً ثُمَّ خَرَّ سَاجِدًا فَمَكَثَ طَوِيلًا ثُمَّ قَامَ فَرَفَعَ يَدَيْهِ سَاعَةً ثُمَّ خَرَّ سَاجِدًا قَالَ: «إِنِّي سَأَلْتُ رَبِّي وَشَفَعْتُ لِأُمَّتِي فَأَعْطَانِي ثُلُثَ أُمَّتِي فَخَرَرْتُ سَاجِدًا لِرَبِّي شُكْرًا ثُمَّ رَفَعْتُ رَأْسِي فَسَأَلْتُ رَبِّي لِأُمَّتِي فَأَعْطَانِي ثُلُثَ أُمَّتِي فَخَرَرْتُ سَاجِدًا لِرَبِّي شُكْرًا ثُمَّ رَفَعْتُ رَأْسِي فَسَأَلْتُ رَبِّي لِأُمَّتِي فَأَعْطَانِي الثُّلُثَ الْآخِرَ فَخَرَرْتُ سَاجِدًا لِرَبِّي شُكْرًا» . رَوَاهُ أَحْمد وَأَبُو دَاوُد
சஅத் இப்னு அபீ வக்காஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் மக்காவிலிருந்து மதீனாவை நோக்கிப் புறப்பட்டோம், நாங்கள் ‘அஸ்வஸா’* என்ற இடத்திற்கு அருகில் இருந்தபோது, அவர்கள் (வாகனத்திலிருந்து) இறங்கி, பின்னர் தம் கைகளை உயர்த்தி சிறிது நேரம் அல்லாஹ்விடம் பிரார்த்தனை செய்தார்கள். அதன்பிறகு அவர்கள் ஸஜ்தாச் செய்தார்கள், நீண்ட நேரம் ஸஜ்தாவில் இருந்தார்கள்.

பின்னர் அவர்கள் எழுந்து நின்று சிறிது நேரம் தம் கைகளை உயர்த்தினார்கள், அதன்பிறகு அவர்கள் ஸஜ்தாச் செய்தார்கள், நீண்ட நேரம் ஸஜ்தாவில் இருந்தார்கள்.

பின்னர் அவர்கள் எழுந்து நின்று சிறிது நேரம் தம் கைகளை உயர்த்தினார்கள், அதன்பிறகு அவர்கள் ஸஜ்தாச் செய்தார்கள்.

பின்னர் அவர்கள் கூறினார்கள், "நான் என் இறைவனிடம் வேண்டினேன், மேலும் என் சமூகத்தாருக்காகப் பரிந்துரை செய்தேன், அவன் என் சமூகத்தாரில் மூன்றில் ஒரு பகுதியினரை எனக்கு வழங்கினான், எனவே நான் என் இறைவனுக்கு நன்றி செலுத்தும் விதமாக ஸஜ்தாச் செய்தேன்.

பின்னர் நான் என் தலையை உயர்த்தி, என் சமூகத்தாருக்காக என் இறைவனிடம் வேண்டினேன், அவன் என் சமூகத்தாரில் மூன்றில் ஒரு பகுதியினரை எனக்கு வழங்கினான், எனவே நான் என் இறைவனுக்கு நன்றி செலுத்தும் விதமாக ஸஜ்தாச் செய்தேன்.

பின்னர் நான் என் தலையை உயர்த்தி, என் சமூகத்தாருக்காக என் இறைவனிடம் வேண்டினேன், அவன் கடைசி மூன்றில் ஒரு பகுதியினரையும் எனக்கு வழங்கினான், எனவே நான் என் இறைவனுக்கு நன்றி செலுத்தும் விதமாக ஸஜ்தாச் செய்தேன்.”

*இந்தப் பெயர் இங்குள்ளவாறு அலிஃப் மம்தூதா உடனோ, அல்லது அலிஃப் மக்ஸூரா உடனோ (அதாவது அஸ்வஸா) எழுதப்படுகிறது. இது மலைகளிலுள்ள ஒரு கணவாயைக் குறிக்கிறது.

அஹ்மத் மற்றும் அபூ தாவூத் இதனை அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
باب الاستسقاء - الفصل الأول
மழைக்கான பிரார்த்தனை - பிரிவு 1
عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدٍ قَالَ: خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالنَّاسِ إِلَى الْمُصَلَّى يَسْتَسْقِي فَصَلَّى بِهِمْ رَكْعَتَيْنِ جَهَرَ فِيهِمَا بِالْقِرَاءَةِ وَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ يَدْعُو وَرَفَعَ يَدَيْهِ وَحَوَّلَ رِدَاءَهُ حِينَ اسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ
அப்துல்லாஹ் இப்னு ஜைத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மக்களைத் தொழும் இடத்திற்கு அழைத்துச் சென்று மழைக்காகப் பிரார்த்தனை செய்தார்கள். அவர்கள் இரண்டு ரக்அத்கள் தொழவைத்தார்கள், அதில் அவர்கள் உரத்த குரலில் குர்ஆனிலிருந்து ஓதினார்கள். அவர்கள் கிப்லாவை முன்னோக்கிப் பிரார்த்தனை செய்தார்கள், தமது கைகளை உயர்த்தினார்கள், மேலும் கிப்லாவை முன்னோக்கியபோது தமது மேலங்கியைத் திருப்பிக் கொண்டார்கள். (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்.)
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ أَنَسٍ قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَرْفَعُ يَدَيْهِ فِي شَيْءٍ مِنْ دُعَائِهِ إِلَّا فِي الِاسْتِسْقَاءِ فَإِنَّهُ يَرْفَعُ حَتَّى يرى بَيَاض إبطَيْهِ
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் மழைக்காகப் பிரார்த்தனை செய்வதைத் தவிர வேறு எந்தப் பிரார்த்தனையிலும் தங்கள் கைகளை உயர்த்தும் வழக்கத்தைக் கொண்டிருக்கவில்லை. அப்போது அவர்களின் அக்குள்களின் வெண்மை தெரியும் அளவிற்கு தங்கள் கைகளை உயர்த்துவார்கள். (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்.)
ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ أَنَسٍ: أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْتَسْقَى فَأَشَارَ بِظَهْرِ كَفَّيْهِ إِلَى السَّمَاءِ. رَوَاهُ مُسلم
அனஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “நபி (ஸல்) அவர்கள் மழைவேண்டிப் பிரார்த்தனை செய்தார்கள்; அப்போது தங்கள் கைகளின் பின்புறத்தால் வானத்தை நோக்கிச் சுட்டிக்காட்டினார்கள்.” இதை முஸ்லிம் அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ: إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا رَأَى الْمَطَرَ قَالَ: «اللَّهُمَّ صيبا نَافِعًا» . رَوَاهُ البُخَارِيّ
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மழையைக் கண்டபோது, "**அல்லாஹும்ம ஸய்யிபன் நாஃபிஅன்**" (அல்லாஹ்வே! பயனளிக்கக்கூடிய மழையாகப் பொழியச் செய்வாயாக) என்று கூறினார்கள். இதனை புகாரி பதிவுசெய்துள்ளார்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَن أنس قَالَ: أَصَابَنَا وَنَحْنُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَطَرٌ قَالَ: فَحَسَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثَوْبَهُ حَتَّى أَصَابَهُ مِنَ الْمَطَرِ فَقُلْنَا: يَا رَسُولَ اللَّهِ لِمَ صَنَعْتَ هَذَا؟ قَالَ: «لِأَنَّهُ حَدِيثُ عَهْدٍ بربه» . رَوَاهُ مُسلم
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் இருந்தபோது மழை பெய்தது. அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், மழை தங்கள் மீது படும் வரை தங்கள் ஆடையை விலக்கினார்கள். நாங்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! ஏன் இவ்வாறு செய்தீர்கள்?" என்று கேட்டோம். அதற்கு அவர்கள், “ஏனெனில், இது அதன் இறைவனிடமிருந்து சமீபத்தில்தான் வந்திருக்கிறது” என்று கூறினார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
باب الاستسقاء - الفصل الثاني
மழைக்கான பிரார்த்தனை - பிரிவு 2
عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدٍ قَالَ: خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْمُصَلَّى فَاسْتَسْقَى وَحَوَّلَ رِدَاءَهُ حِينَ اسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ فَجَعَلَ عِطَافَهُ الْأَيْمَنَ عَلَى عَاتِقِهِ الْأَيْسَرِ وَجَعَلَ عِطَافَهُ الْأَيْسَرَ عَلَى عَاتِقِهِ الْأَيْمَنِ ثُمَّ دَعَا الله. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
அப்துல்லாஹ் இப்னு ஜைத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழும் இடத்திற்குச் சென்று மழைவேண்டிப் பிரார்த்தனை செய்தார்கள். அவர்கள் கிப்லாவை முன்னோக்கியபோது, தங்களின் மேலாடையை அதன் வலது புறத்தை இடது தோளின் மீதும், அதன் இடது புறத்தை வலது தோளின் மீதும் வருமாறு மாற்றிப் போட்டுக் கொண்டு, பின்னர் அல்லாஹ்விடம் பிரார்த்தனை செய்தார்கள். அபூ தாவூத் இதை அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
وَعَن عبد الله بن زيد أَنَّهُ قَالَ: اسْتَسْقَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعَلَيْهِ خَمِيصَةٌ لَهُ سَوْدَاءُ فَأَرَادَ أَنْ يَأْخُذَ أَسْفَلَهَا فَيَجْعَلَهُ أَعْلَاهَا فَلَمَّا ثَقُلَتْ قَلَبَهَا عَلَى عَاتِقَيْهِ. رَوَاهُ أَحْمَدُ وَأَبُو دَاوُدَ
அப்துல்லாஹ் பின் ஸைத் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தங்களின் கறுப்பு நிற கமீஸா* ஒன்றை அணிந்து மழைக்காகப் பிரார்த்தனை செய்தார்கள். அதன் கீழ்ப்பகுதியை (எடுத்து) மேல்பகுதியாக ஆக்க அவர்கள் விரும்பினார்கள்; ஆனால் அது கனமாக இருந்ததால், தங்கள் தோள்களின் மீது அதனைத் திருப்பிக் கொண்டார்கள்.

* விளிம்புகளில் அலங்கார வேலைப்பாடுகள் கொண்ட ஒரு கறுப்பு நிற சதுர அங்கி.

அஹ்மத் மற்றும் அபூ தாவூத் இதனை அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَن عُمَيْر مولى آبي اللَّحْم أَنَّهُ رَأَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسْتَسْقِي عِنْدَ أَحْجَارِ الزَّيْتِ قَرِيبًا مِنَ الزَّوْرَاءِ قَائِمًا يَدْعُو يَسْتَسْقِي رَافِعًا يَدَيْهِ قِبَلَ وَجْهِهِ لَا يُجَاوِزُ بِهِمَا رَأْسَهُ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وروى التِّرْمِذِيّ وَالنَّسَائِيّ نَحوه
அபுல் லஹ்மின் அடியவரான உமைர் (ரழி) அவர்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் அஸ்-ஸவ்ராவுக்கு அருகிலுள்ள அஹ்ஜார் அஸ்-ஸைத்தில் நின்றுகொண்டு, இறைஞ்சிக்கொண்டும் மழைவேண்டிப் பிரார்த்தனை செய்துகொண்டும், தங்களின் கைகளை முகத்திற்கு முன்பாக உயர்த்தியதையும், ஆனால் தங்களின் தலைக்கு மேலாக உயர்த்தவில்லை என்பதையும் பார்த்ததாகக் கூறினார்கள்.

இதை அபூ தாவூத் அவர்கள் அறிவித்துள்ளார்கள். மேலும் திர்மிதீ மற்றும் நஸாயீ அவர்களும் இதே போன்ற ஒரு செய்தியை அறிவித்துள்ளார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعْنِي فِي الِاسْتِسْقَاءِ مُتَبَذِّلًا مُتَوَاضِعًا مُتَخَشِّعًا مُتَضَرِّعًا. رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَأَبُو دَاوُدَ وَالنَّسَائِيُّ وَابْنُ مَاجَهْ
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (மழைத் தொழுகைக்காக) மிக எளிய ஆடையணிந்தவர்களாக, பணிவுடனும், உள்ளச்சத்தோடும், இறைவனிடம் மன்றாடியவாறும் புறப்பட்டார்கள். இதை திர்மிதீ, அபூதாவூத், நஸாயீ மற்றும் இப்னு மாஜா ஆகியோர் அறிவித்துள்ளார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حسن (الألباني)
وَعَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا اسْتَسْقَى قَالَ: «اللَّهُمَّ اسْقِ عِبَادَكَ وَبَهِيمَتَكَ وَانْشُرْ رَحْمَتَكَ وَأَحْيِ بَلَدَكَ الْمَيِّتَ» . رَوَاهُ مَالك وَأَبُو دَاوُد
அம்ர் இப்னு ஷுஐப் (ரஹ்) அவர்கள், தனது தந்தை வாயிலாக, தனது பாட்டனார் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாக அறிவிக்கிறார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் மழைக்காகப் பிரார்த்தனை செய்தபோது, **“அல்லாஹும்ம இஸ்ளி இபாதக்க, வ பஹீமத்தக்க, வன்ஷுர் ரஹ்மத்தக்க, வ அஹ்யி பலதக்கல் மய்யித்”** (யா அல்லாஹ்! உன்னுடைய அடியார்களுக்கும், உன்னுடைய கால்நடைகளுக்கும் தண்ணீர் வழங்குவாயாக! உன்னுடைய கருணையைப் பரப்புவாயாக! மேலும் உன்னுடைய உயிரற்ற நிலத்திற்கு உயிர் கொடுப்பாயாக!) என்று கூறினார்கள். இதனை மாலிக் மற்றும் அபூ தாவூத் ஆகியோர் பதிவு செய்துள்ளனர்.

ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حسن (الألباني)
وَعَنْ جَابِرٍ قَالَ: رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُوَاكِئُ فَقَالَ: «اللَّهُمَّ اسْقِنَا غَيْثًا مُغِيثًا مَرِيئًا مُرِيعًا نَافِعًا غَيْرَ ضَارٍّ عَاجِلًا غَيْرَ آجِلٍ» . قَالَ: فَأَطْبَقَتْ عَلَيْهِمُ السَّمَاءُ. رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
ஜாபிர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (பிரார்த்தனை செய்வதற்காகத்) தமது கைகளை உயர்த்துவதை நான் கண்டேன். அப்போது அவர்கள்:

**‘அல்லாஹும்மஸ் கினா கைஸன் முகீஸன் மரீஅன் முரீஅன் நாஃபிஅன் கைர ளார்ரின் ஆஜிலன் கைர ஆஜிலின்’**

என்று கூறினார்கள்.

(இதன் பொருள்: “அல்லாஹ்வே! எங்களுக்கு உதவும், தாராளமான, செழிப்பான, பயனுள்ள, தீங்கு விளைவிக்காத மழையை, தாமதமின்றி இப்போதே வழங்குவாயாக.”)

அதன் பிறகு, வானம் மேகமூட்டமானது (அவர்களை மேகம் சூழ்ந்து கொண்டது) என்று அவர்கள் கூறினார்கள்.”

இதை அபூதாவூத் அறிவித்துள்ளார்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
باب الاستسقاء - الفصل الثالث
மழைக்கான பிரார்த்தனை - பிரிவு 3
عَن عَائِشَة قَالَتْ: شَكَا النَّاسُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُحُوطَ الْمَطَرِ فَأَمَرَ بِمِنْبَرٍ فَوُضِعَ لَهُ فِي الْمُصَلَّى وَوَعَدَ النَّاسَ يَوْمًا يَخْرُجُونَ فِيهِ. قَالَتْ عَائِشَةُ: فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ بَدَا حَاجِبُ الشَّمْسِ فَقَعَدَ عَلَى الْمِنْبَرِ فَكَبَّرَ وَحَمِدَ اللَّهَ عزوجل ثُمَّ قَالَ: «إِنَّكُمْ شَكَوْتُمْ جَدْبَ دِيَارِكُمْ وَاسْتِئْخَارَ الْمَطَرِ عَنْ إِبَّانِ زَمَانِهِ عَنْكُمْ وَقَدْ أَمَرَكُمُ الله عزوجل أَنْ تَدْعُوهُ وَوَعَدَكُمْ أَنْ يَسْتَجِيبَ لَكُمْ» . ثُمَّ قَالَ: «الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ ملك يَوْمِ الدِّينِ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ يَفْعَلُ مَا يُرِيدُ اللَّهُمَّ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ الْغَنِيُّ وَنَحْنُ الْفُقَرَاءُ. أَنْزِلْ عَلَيْنَا الْغَيْثَ وَاجْعَلْ مَا أَنْزَلْتَ لَنَا قُوَّةً وَبَلَاغًا إِلَى حِينٍ» ثُمَّ رَفَعَ يَدَيْهِ فَلَمْ يَتْرُكِ الرَّفْعَ حَتَّى بَدَا بَيَاضُ إِبِطَيْهِ ثُمَّ حَوَّلَ إِلَى النَّاسِ ظَهْرَهُ وَقَلَبَ أَوْ حَوَّلَ رِدَاءَهُ وَهُوَ رَافِعُ يَدَيْهِ ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَى النَّاسِ وَنَزَلَ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ فَأَنْشَأَ اللَّهُ سَحَابَةً فَرَعَدَتْ وَبَرَقَتْ ثُمَّ أَمْطَرَتْ بِإِذْنِ اللَّهِ فَلَمْ يَأْتِ مَسْجِدَهُ حَتَّى سَالَتِ السُّيُولُ فَلَمَّا رَأَى سُرْعَتَهُمْ إِلَى الْكن ضحك صلى الله عَلَيْهِ وَسلم حَتَّى بَدَت نَوَاجِذه فَقَالَ: «أَشْهَدُ أَنَّ اللَّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ وَأَنِّي عَبْدُ اللَّهِ وَرَسُولُهُ» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُد
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

மக்கள் மழை இல்லாதது (வறட்சி) பற்றி அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் முறையிட்டார்கள். எனவே, அவர்கள் (ஈத்கா எனும் தொழுகை திடலில்) ஒரு மிம்பர் (மேடை) அமைக்குமாறு கட்டளையிட்டார்கள்; அவ்வாறே அவர்களுக்காக அது வைக்கப்பட்டது. மக்கள் (அங்கு) வெளியே வருவதற்காக ஒரு நாளைக் குறித்தார்கள்.

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: சூரியனின் விளிம்பு தோன்றியபோது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வெளியே வந்து மிம்பரில் அமர்ந்தார்கள். தக்பீர் (அல்லாஹு அக்பர்) கூறி, அல்லாஹ்வைப் புகழ்ந்துரைத்தார்கள். பிறகு, "உங்கள் வசிப்பிடங்களில் வறட்சி நிலவுவதாகவும், மழைக்காலம் வந்தும் மழை தாமதமாவதாகவும் நீங்கள் முறையிட்டீர்கள். அல்லாஹ்விடம் பிரார்த்தனை செய்யுமாறு அவன் உங்களுக்குக் கட்டளையிட்டுள்ளான்; மேலும் உங்கள் பிரார்த்தனைகளுக்குப் பதிலளிப்பதாகவும் அவன் உங்களுக்கு வாக்குறுதியளித்துள்ளான்" என்று கூறினார்கள்.

பிறகு (பின்வருமாறு) கூறினார்கள்:
**"அல்ஹம்து லில்லாஹி ரப்பில் ஆலமீன். அர்ரஹ்மானிர் ரஹீம். மாலிகி யவ்மித் தீன். லாயிலாஹ இல்லல்லாஹு யஃப்அலு மா யுரீத். அல்லாஹும்ம அந்தல்லாஹு லாயிலாஹ இல்லா அந்தல் கனிய்யு வ நஹ்னுல் ஃபுகராஉ. அன்ஸில் அலைனல் கைஸ வஜ்அல் மா அன்ஸல்த லனா குவ்வத்தன் வ பலாகன் இலா ஹீன்."**

பிறகு அவர்கள் தங்கள் கைகளை உயர்த்தினார்கள்; அவர்களின் அக்குள்களின் வெண்மை தெரியும் வரை அவற்றை உயர்த்திக்கொண்டே இருந்தார்கள். பின்னர் மக்களுக்குப் புறமுதுகு காட்டி, தங்கள் கைகளை உயர்த்தியவாறே தங்கள் மேலங்கியைத் திருப்பிப் போட்டார்கள். பின்னர் மக்களை நோக்கித் திரும்பி, (மிம்பரிலிருந்து) இறங்கி, இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுதார்கள்.

பின்னர் அல்லாஹ் ஒரு மேகத்தை உருவாக்கினான்; இடியும் மின்னலும் தோன்றின. பின்னர் அல்லாஹ்வின் அனுமதியுடன் மழை பொழிந்தது. அவர்கள் தங்கள் மஸ்ஜிதை அடைவதற்கு முன்னரே ஓடைகள் ஓடத் தொடங்கின. மக்கள் அடைக்கலம் தேடி விரைவதைக் கண்டபோது, (நபி (ஸல்) அவர்கள்) தங்கள் கடைவாய்ப் பற்கள் தெரியும் வரை சிரித்தார்கள்.

பிறகு அவர்கள், **"அஷ்ஹது அன்னல்லாஹ அலா குல்லி ஷையின் கதீர், வ அன்னீ அப்துல்லாஹி வ ரஸூலுஹு"** என்று கூறினார்கள்.

(நூல்: அபூதாவூத்)

ஹதீஸ் தரம் : ஹஸன் (அல்பானி)
حسن (الألباني)
وَعَنْ أَنَسٍ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ كَانَ إِذْ قحطوا استسقى بالبعاس بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَقَالَ: اللَّهُمَّ إِنَّا كُنَّا نَتَوَسَّلُ إِلَيْكَ بِنَبِيِّنَا فَتَسْقِينَا وَإِنَّا نَتَوَسَّلُ إِلَيْكَ بِعَمِّ نَبِيِّنَا فَاسْقِنَا. قَالَ: فَيُسْقَوْنَ. رَوَاهُ الْبُخَارِيُّ
அனஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: தங்களுக்கு வறட்சி ஏற்பட்டபோது, உமர் இப்னுல் கத்தாப் (ரழி) அவர்கள், அல்-அப்பாஸ் இப்னு அப்துல் முத்தலிப் (ரழி) அவர்களைக் கொண்டு மழைவேண்டிப் பிரார்த்தனை செய்தார்கள். அவர்கள், "அல்லாஹ்வே, நாங்கள் இதற்கு முன் எங்கள் நபியை (ஸல்) கொண்டு உன்னிடம் வேண்டுபவர்களாக இருந்தோம்; நீயும் எங்களுக்கு மழையைக் கொடுத்தாய். இப்போது நாங்கள் எங்கள் நபியின் (ஸல்) பெரிய தந்தையைக் கொண்டு உன்னிடம் வேண்டுகிறோம். எனவே, எங்களுக்கு மழையைத் தருவாயாக" என்று கூறினார்கள். அவ்வாறு பிரார்த்தித்ததும் அவர்களுக்கு மழை வழங்கப்பட்டது. இதனை புகாரி அவர்கள் அறிவிக்கின்றார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: خَرَجَ نَبِيٌّ مِنَ الْأَنْبِيَاءِ بِالنَّاسِ يَسْتَسْقِي فَإِذا هُوَ بنملة رَافِعَة بعض قوائهما إِلَى السَّمَاءِ فَقَالَ: ارْجِعُوا فَقَدِ اسْتُجِيبَ لَكُمْ من أجل هَذِه النملة . رَوَاهُ الدَّارَقُطْنِيّ
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன், ஒரு நபி (அலை) அவர்கள் மழைக்காகப் பிரார்த்தனை செய்வதற்காக மக்களை அழைத்துக்கொண்டு வெளியே சென்றார்கள், அப்போது ஒரு எறும்பு தனது கால்களில் சிலவற்றை வானத்தை நோக்கி உயர்த்தியதை அவர்கள் கண்டபோது, “திரும்பிச் செல்லுங்கள், இந்த எறும்பின் காரணமாக உங்கள் பிரார்த்தனைகள் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டுவிட்டன” என்று கூறினார்கள். இதனை தாரகுத்னீ அறிவிக்கின்றார்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
باب في الرياح - الفصل الأول
காற்றுகள் - பிரிவு 1
عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «نُصِرْتُ بِالصَّبَا وَأُهْلِكَتْ عَاد بالدبور»
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “எனக்குக் கீழைக்காற்றின் மூலம் உதவி செய்யப்பட்டது; ‘ஆத்’ கூட்டத்தினர் மேற்குக் காற்றின் மூலம் அழிக்கப்பட்டனர்.”

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ: مَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ضَاحِكًا حَتَّى أَرَى مِنْهُ لَهَوَاتِهِ إِنَّمَا كَانَ يتبسم فَكَانَ إِذَا رَأَى غَيْمًا أَوْ رِيحًا عُرِفَ فِي وَجهه
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: “அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது உள்நாக்குத் தெரியும் அளவுக்கு வாய்விட்டுச் சிரித்து நான் பார்த்ததே இல்லை; அவர்கள் புன்னகை மட்டுமே செய்வார்கள். மேலும், அவர்கள் மேகத்தையோ அல்லது காற்றையோ கண்டால், அது அவர்களின் முகத்தில் தெரியும்.”

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفَقٌ عَلَيْهِ (الألباني)
عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا عَصَفَتِ الرِّيحُ قَالَ: «اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ خَيْرَهَا وَخَيْرَ مَا فِيهَا وَخَيْرَ مَا أُرْسِلَتْ بِهِ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّهَا وَشَرِّ مَا فِيهَا وَشَرِّ مَا أُرْسِلَتْ بِهِ» وَإِذَا تَخَيَّلَتِ السَّمَاءُ تَغَيَّرَ لَونه وحرج وَدَخَلَ وَأَقْبَلَ وَأَدْبَرَ فَإِذَا مَطَرَتْ سُرِّيَ عَنْهُ فَعَرَفَتْ ذَلِكَ عَائِشَةُ فَسَأَلَتْهُ فَقَالَ: " لَعَلَّهُ يَا عَائِشَةُ كَمَا قَالَ قَوْمُ عَادٍ: (فَلَمَّا رَأَوْهُ عَارِضًا مُسْتَقْبِلَ أَوْدِيَتِهِمْ قَالُوا: هَذَا عَارِضٌ مُمْطِرُنَا) وَفِي رِوَايَةٍ: وَيَقُولُ إِذَا رَأَى الْمَطَرَ «رَحْمَةً»
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் புயல் காற்று வீசினால்,

**"அல்லாஹும்ம இன்னீ அஸ்அலுக்க கைரஹா, வகைர மா ஃபீஹா, வகைர மா உர்ஸிலத் பிஹி. வஅவூது பிக்க மின் ஷர்ரிஹா, வஷர்ரி மா ஃபீஹா, வஷர்ரி மா உர்ஸிலத் பிஹி"**

(இதன் பொருள்: இறைவா! இதன் நன்மையையும், இதிலுள்ள நன்மையையும், இது எதனுடன் அனுப்பப்பட்டதோ அதன் நன்மையையும் உன்னிடம் நான் கேட்கிறேன். மேலும், இதன் தீங்கிலிருந்தும், இதிலுள்ள தீங்கிலிருந்தும், இது எதனுடன் அனுப்பப்பட்டதோ அதன் தீங்கிலிருந்தும் உன்னிடம் நான் பாதுகாப்புத் தேடுகிறேன்) என்று கூறுவார்கள்.

வானத்தில் மேகமூட்டம் தென்பட்டால் அவர்களின் நிறம் மாறிவிடும். அவர்கள் (கவலையுடன்) வெளியே வருவார்கள்; உள்ளே செல்வார்கள்; முன்னும் பின்னும் நடப்பார்கள். மழை பெய்துவிட்டால் அவர்களை விட்டு (அந்தப் பதற்றம்) நீங்கிவிடும். ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அதை அறிந்து, அதுபற்றி அவர்களிடம் கேட்டார்கள்.

அதற்கு அவர்கள், “ஆயிஷாவே! 'ஆத்' கூட்டத்தினர் கூறியது போன்று இது இருந்து விடுமோ (என்று அஞ்சுகிறேன்).

**'ஃபலம்மா ரஅவ்ஹு ஆரிளன் முஸ்தக்பில அவ்தியத்திஹிம் காலூ ஹாதா ஆரிளுன் மும்திருனா'**

(இதன் பொருள்: தங்கள் பள்ளத்தாக்குகளை நோக்கி ஒரு மேகக்கூட்டம் வருவதைக் கண்டபோது, 'இது நமக்கு மழையைத் தரும் ஒரு மேகக்கூட்டம்' என்று கூறினார்கள்)” என்று பதிலளித்தார்கள்.

மற்றொரு அறிவிப்பில்: அவர்கள் மழையைக் கண்டால் **"ரஹ்மத்தன்"** (இது இறைவனின் அருளாகும்) என்று கூறுவார்கள் என வந்துள்ளது.

ஹதீஸ் தரம் : முத்தஃபகுன் அலைஹி (அல்பானி)
مُتَّفق عَلَيْهِ (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ " مَفَاتِيحُ الْغَيْبِ خَمْسٌ ثُمَّ قَرَأَ: (إِنَّ اللَّهَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ وَيُنَزِّلُ الْغَيْثَ) الْآيَة. رَوَاهُ البُخَارِيّ
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "மறைவானவற்றின் திறவுகோல்கள் ஐந்து" என்று கூறியதாக அறிவித்தார்கள். பின்னர் அவர்கள், "அல்லாஹ்விடம் யுகமுடிவு நேரம் பற்றிய அறிவு உள்ளது, மேலும் அவன் மழையை இறக்குகிறான் . . ." (அல்-குர்ஆன்; 31:34) என்ற வசனத்தை ஓதிக் காட்டினார்கள். இதனை புகாரி அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَيْسَتِ السَّنَةُ بِأَنْ لَا تُمْطَرُوا وَلَكِنِ السَّنَةُ أَنْ تُمْطَرُوا وَتُمْطَرُوا وَلَا تُنْبِتُ الْأَرْضُ شَيْئًا» . رَوَاهُ مُسلم
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அறிவித்தார்கள், “உங்களுக்கு மழை பெய்யாமல் இருப்பது பஞ்சம் அல்ல, மாறாக உங்களுக்கு மழை பொழிந்தும், மேலும் மேலும் மழை பொழிந்தும், பூமி எதையும் உற்பத்தி செய்யாமல் இருப்பதுதான் பஞ்சம்.”

முஸ்லிம் இதை அறிவித்தார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
باب في الرياح - الفصل الثاني
காற்றுகள் - பிரிவு 2
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: «الرِّيحُ مِنْ روح الله تَأْتِي بِالرَّحْمَةِ وَبِالْعَذَابِ فَلَا تَسُبُّوهَا وَسَلُوا اللَّهَ مِنْ خَيْرِهَا وَعُوذُوا بِهِ مِنْ شَرِّهَا» . رَوَاهُ الشَّافِعِي وَأَبُو دَاوُدَ وَابْنُ مَاجَهْ وَالْبَيْهَقِيُّ فِي الدَّعَوَاتِ الْكَبِيرِ
அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறக் கேட்டதாக அறிவித்தார்கள்: “காற்று அல்லாஹ்வின் அருளிலிருந்து வருகிறது; அது அருளையும் வேதனையையும் கொண்டு வருகிறது. ஆகவே, அதைத் திட்டாதீர்கள்; அல்லாஹ்விடம் அதன் நன்மையைக் கேளுங்கள்; மேலும், அதன் தீமையிலிருந்து அவனிடம் பாதுகாப்புக் கோருங்கள்.”

இதை ஷாஃபிஈ, அபூ தாவூத், இப்னு மாஜா ஆகியோர் அறிவித்துள்ளனர்; பைஹகீ ‘தஃவாத் அல்-கபீர்’ எனும் நூலில் பதிவு செய்துள்ளார்.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ رَجُلًا لَعَنَ الرِّيحَ عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: «لَا تَلْعَنُوا الرِّيحَ فَإِنَّهَا مَأْمُورَةٌ وَأَنَّهُ مَنْ لَعَنَ شَيْئًا لَيْسَ لَهُ بِأَهْلٍ رَجَعَتِ اللَّعْنَةُ عَلَيْهِ» . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள், நபி (ஸல்) அவர்களின் சமூகத்தில் ஒரு மனிதர் காற்றைச் சபித்தபோது, நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அறிவித்தார்கள்: "காற்றைச் சபிக்காதீர்கள், ஏனெனில் அது கட்டளையிடப்பட்டுள்ளது; தகுதி இல்லாத ஒன்றை எவரேனும் சபித்தால், அந்த சாபம் அவருக்கே திரும்பிவிடும்."

திர்மிதி இதை அறிவித்துள்ளார்கள், மேலும் இது ஒரு கரீப் ஹதீஸ் என்றும் கூறினார்கள்.
ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: لَا تَسُبُّوا الرِّيحَ فَإِذَا رَأَيْتُمْ مَا تَكْرَهُونَ فَقُولُوا: اللَّهُمَّ إِنَّا نَسْأَلُكَ مِنْ خَيْرِ هَذِهِ الرِّيحِ وَخَيْرِ مَا فِيهَا وَخَيْرِ مَا أُمِرَتْ بِهِ وَنَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ هَذِهِ الرِّيحِ وَشَرِّ مَا فِيهَا وَشَرِّ مَا أُمِرَتْ بِهِ . رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ
உபை இப்னு கஅப் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"காற்றை சபிக்காதீர்கள். அதில் நீங்கள் வெறுக்கத்தக்கதைக் கண்டால் (பின்வருமாறு) கூறுங்கள்:

'அல்லாஹும்ம இன்னா நஸ்அலுக்க மின் கைரி ஹாதிஹிர் ரீஹி, வ கைரி மா ஃபீஹா, வ கைரி மா உமிரத் பிஹி. வ நஊது பிக்க மின் ஷர்ரி ஹாதிஹிர் ரீஹி, வ ஷர்ரி மா ஃபீஹா, வ ஷர்ரி மா உமிரத் பிஹி.'

(பொருள்: யா அல்லாஹ்! இந்தக் காற்றில் உள்ள நன்மையையும், இதிலுள்ள நன்மையையும், இது எதைச் செய்யுமாறு கட்டளையிடப்பட்டுள்ளதோ அதன் நன்மையையும் உன்னிடம் நாங்கள் கேட்கிறோம்; மேலும், இந்தக் காற்றில் உள்ள தீங்கிலிருந்தும், இதிலுள்ள தீங்கிலிருந்தும், இது எதைச் செய்யுமாறு கட்டளையிடப்பட்டுள்ளதோ அதன் தீங்கிலிருந்தும் உன்னிடம் நாங்கள் பாதுகாப்புத் தேடுகிறோம்.)"

(நூல்: திர்மிதி)

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيح (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: مَا هَبَّتْ رِيحٌ قَطُّ إِلَّا جَثَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسلم على رُكْبَتَيْهِ وَقَالَ: «اللَّهُمَّ اجْعَلْهَا رَحْمَةً وَلَا تَجْعَلْهَا عَذَابًا اللَّهُمَّ اجْعَلْهَا رِيَاحًا وَلَا تَجْعَلْهَا رِيحًا» . قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فِي كِتَابِ اللَّهِ تَعَالَى: (إِنَّا أرسلنَا عَلَيْهِم ريحًا صَرْصَرًا) و (أرسلنَا عَلَيْهِم الرّيح الْعَقِيم) (وَأَرْسَلْنَا الرِّيَاح لَوَاقِح) و (أَن يُرْسل الرِّيَاح مُبَشِّرَات) رَوَاهُ الشَّافِعِي وَالْبَيْهَقِيّ فِي الدَّعْوَات الْكَبِير
இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
காற்று வீசும் போதெல்லாம் நபி (ஸல்) அவர்கள் மண்டியிட்டு அமர்ந்து, **«அல்லாஹும்மஜ்அல்ஹா ரஹ்மதன் வலா தஜ்அல்ஹா அதாபன், அல்லாஹும்மஜ்அல்ஹா ரியாஹன் வலா தஜ்அல்ஹா ரீஹன்»** (யா அல்லாஹ்! இதனை ஓர் அருளாக ஆக்குவாயாக; ஒரு தண்டனையாக ஆக்கிவிடாதே. யா அல்லாஹ்! இதனைப் (பல்வேறு) காற்றுகளாக ஆக்குவாயாக; (அழிக்கும்) ஒரே காற்றாக ஆக்கிவிடாதே) என்று கூறாமல் இருந்ததில்லை.

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் வேதத்தில் (இது குறித்து இடம்பெற்றுள்ள பின்வரும் வசனங்களைக்) குறிப்பிட்டார்கள்: **«இன்னா அர்சல்னா அலைஹிம் ரீஹன் ஸர்ஸரன்»** (நாம் அவர்கள் மீது கடும் புயல் காற்றை அனுப்பினோம்); **«அர்சல்னா அலைஹிம் அர்-ரீஹல் அகீம்»** (அவர்கள் மீது (அழிக்கும்) மலட்டுக் காற்றை நாம் அனுப்பினோம்); **«வ அர்சல்னா அர்-ரியாஹ லவாகிஹ»** (மேலும் சூல் கொள்ளச் செய்யும் காற்றுகளை நாம் அனுப்பினோம்); மற்றும் **«அன் யுர்ஸில அர்-ரியாஹ முபஷ்ஷிராத்»** (மேலும் நற்செய்தி கூறுபவையாக காற்றுகளை அனுப்புவது...).

இதை ஷாஃபிஈ மற்றும் பைஹகீ ஆகியோர் 'அத்-தஃவாத் அல்-கபீர்' எனும் நூலில் பதிவு செய்துள்ளனர்.

ஹதீஸ் தரம் : மிகவும் பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف جدا (الألباني)
وَعَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَبْصَرْنَا شَيْئًا مِنَ السَّمَاءِ تَعْنِي السَّحَابَ تَرَكَ عَمَلَهُ وَاسْتَقْبَلَهُ وَقَالَ: «اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا فِيهِ» فَإِنْ كَشَفَهُ حَمِدَ الله وَإِن مطرَت قَالَ: «اللَّهُمَّ سَقْيًا نَافِعًا» . رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ وَالنَّسَائِيُّ وَابْنُ مَاجَه وَالشَّافِعِيّ وَاللَّفْظ لَهُ
ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் வானத்தில் ஏதேனும் ஒன்றை -அதாவது மேகத்தை- கண்டால், தாங்கள் செய்து கொண்டிருந்த வேலையை விட்டுவிட்டு அதை முன்னோக்கி, **"அல்லாஹும்ம இன்னீ அஊது பிக மின் ஷர்ரி மா ஃபீஹி"** (யா அல்லாஹ்! இதில் உள்ள தீங்கிலிருந்து நான் உன்னிடம் பாதுகாப்புத் தேடுகிறேன்) என்று கூறுவார்கள்.
அல்லாஹ் அதை நீக்கிவிட்டால் அவனைப் புகழ்வார்கள். மழை பெய்தால், **"அல்லாஹும்ம சக்யன் நாஃபிஅன்"** (யா அல்லாஹ்! பயனுள்ள மழையைத் தருவாயாக) என்று கூறுவார்கள்.
இதை அபூ தாவூத், நஸாயீ, இப்னு மாஜா மற்றும் ஷாஃபிஈ ஆகியோர் அறிவிக்கிறார்கள். இந்த வாசகம் ஷாஃபிஈ அவர்களுடையது.

ஹதீஸ் தரம் : ஸஹீஹ் (அல்பானி)
صَحِيحٌ (الألباني)
وَعَنِ ابْنِ عُمَرَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: كَانَ إِذَا سَمِعَ صَوْتَ الرَّعْدِ وَالصَّوَاعِقَ قَالَ: «اللَّهُمَّ لَا تَقْتُلْنَا بِغَضَبِكَ وَلَا تُهْلِكْنَا بِعَذَابِكَ وَعَافِنَا قَبْلَ ذَلِكَ» . رَوَاهُ أَحْمَدُ وَالتِّرْمِذِيُّ وَقَالَ: هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ
இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் இடியோசையையும் இடி மின்னல்களையும் கேட்டால், "அல்லாஹும்ம லா தக்துல்னா பி-களபிக, வலா துஹ்லிக்னா பி-அதாபிக, வஆஃபினா கப்ல தாலிக்" (பொருள்: அல்லாஹ்வே! உனது கோபத்தால் எங்களைக் கொல்லாதே; உனது தண்டனையால் எங்களை அழிக்காதே; அதற்கு முன்னரே எங்களைப் பாதுகாப்பாயாக!) என்று கூறுவார்கள். இதனை அஹ்மத் மற்றும் திர்மிதி ஆகியோர் அறிவித்துள்ளனர். மேலும் திர்மிதி அவர்கள், "இது ஒரு கரீப் ஹதீஸ்" என்று கூறுகிறார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : பலவீனமானது (அல்பானி)
ضَعِيف (الألباني)
باب في الرياح - الفصل الثالث
காற்றுகள் - பிரிவு 3
عَنْ عَامِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ أَنَّهُ كَانَ إِذَا سَمِعَ الرَّعْدَ تَرَكَ الْحَدِيثَ وَقَالَ: سُبْحَانَ الَّذِي يُسَبِّحُ الرَّعْدُ بِحَمْدِهِ وَالْمَلَائِكَةُ من خيفته. رَوَاهُ مَالك
அப்துல்லாஹ் இப்னு அஸ்-ஸுபைர் (ரழி) அவர்கள் இடியின் சத்தத்தைக் கேட்டால், பேசுவதை நிறுத்திவிட்டு,

“ஸுப்ஹானல்லதீ யுஸப்பிஹுர் ரஅது பிஹம்திஹி வல் மலாயிகத்து மின் கீஃபதிஹி”

(இடியும் அவனது புகழைக்கொண்டு துதிக்கின்றது; வானவர்களும் அவனது அச்சத்தால் துதிக்கின்றனர்; அத்தகையவன் தூயவன்)

என்று கூறுவார்கள் என அறிவிக்கப்படுகிறது.

இதை மாலிக் அவர்கள் அறிவித்தார்கள்.

ஹதீஸ் தரம் : ஆய்வு செய்யப்படவில்லை (அல்பானி)
لم تتمّ دراسته (الألباني)