அஷ்-ஷமாயில் அல்-முஹம்மதிய்யா

அன்-நுஃமான் இப்னு பஷீர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

“உணவிலும் பானத்திலும் நீங்கள் விரும்பியவை உங்களுக்குக் கிடைப்பதில்லையா? நான் உங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களைப் பார்த்திருக்கிறேன்; அவர்கள் தங்களது வயிற்றை நிரப்பிக் கொள்ள, தரம் குறைந்த பேரீச்சம்பழம் கூட அவர்களுக்குக் கிடைத்ததில்லை.”

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“முஹம்மது (ஸல்) அவர்களின் குடும்பத்தாராகிய நாங்கள், ஒரு மாதம் முழுவதும் நெருப்பு மூட்டாமலேயே இருப்போம். பேரீச்சம்பழமும் தண்ணீரும் தவிர (வேறு எதுவும் எங்களுக்கு) இருக்காது.”

அபூ தல்ஹா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
“நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் பசியைப் பற்றி முறையிட்டு, எங்கள் ஒவ்வொருவரின் வயிற்றிலும் ஒரு கல் இருக்க, எங்கள் வயிறுகளைத் திறந்து காட்டியதும், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தங்கள் வயிற்றில் இரண்டு கற்கள் இருக்க, தங்கள் வயிற்றைத் திறந்து காட்டினார்கள்.”

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (வழக்கமாக) வெளியே வராத, எவரும் அவர்களைச் சந்திக்காத ஒரு நேரத்தில் (வீட்டை விட்டு) வெளியே சென்றார்கள். அப்போது அபூ பக்ர் (ரலி) அவர்கள் அங்கே வந்தார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், “அபூ பக்ரே! எது உங்களை வரவழைத்தது?” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், "நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைச் சந்திக்கவும், அவர்களின் திருமுகத்தைப் பார்க்கவும், அவர்களுக்கு ஸலாம் கூறவுமே வெளியே வந்தேன்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

சிறிது நேரத்திற்குள் உமர் (ரலி) அவர்கள் அங்கு வந்தார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், "உமரே! எது உங்களை வரவழைத்தது?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! பசிதான்" என்று பதிலளித்தார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், "நானும் அதைப்போலவே (பசியை) உணர்கிறேன்" என்று கூறினார்கள்.

பிறகு அவர்கள் அபூ அல்-ஹைதம் பின் அத்-தையிஹான் அல்-அன்சாரி (ரலி) என்பவருடைய வீட்டிற்குச் சென்றார்கள். அவர் அதிகமான பேரீச்சை மரங்களும் ஆடுகளும் உடையவராக இருந்தார். ஆனால் அவருக்குப் பணியாள் எவரும் இருக்கவில்லை. (அவர்கள் சென்றபோது) அவரை வீட்டில் காணவில்லை. எனவே அவர்கள் அவருடைய மனைவியிடம், "உங்களுடைய கணவர் எங்கே?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "எங்களுக்காகக் குடிநீர் எடுத்துவரச் சென்றிருக்கிறார்" என்று கூறினார்கள்.

அவர்கள் அதிக நேரம் காத்திருக்கவில்லை; அதற்குள் அபூ அல்-ஹைதம் (ரலி) தண்ணீர் நிறைந்த தோல் பையைச் சிரமப்பட்டுச் சுமந்தவராக வந்து சேர்ந்தார். அதை அவர் கீழே வைத்துவிட்டு, நபி (ஸல்) அவர்களைக் கட்டித் தழுவியவாறு, "என் தந்தையும் தாயும் தங்களுக்கு அர்ப்பணமாகட்டும்" என்று கூறினார்.

பிறகு அவர் அவர்களைத் தனது தோட்டத்திற்கு அழைத்துச் சென்று, அவர்களுக்காக ஒரு விரிப்பை விரித்தார். பிறகு பேரீச்சை மரத்திற்குச் சென்று, ஒரு பேரீச்சம்பழக் குலையைக் கொண்டு வந்து (அவர்கள் முன்) வைத்தார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "எங்களுக்காக அதில் உள்ள கனிந்த பழங்களை (மட்டும்) நீங்கள் பறித்து வந்திருக்கக் கூடாதா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அதில் உள்ள கனிந்த பழங்களையும் (ருதப்), செங்காய்களையும் (புஸ்ர்) நீங்களே தேர்ந்தெடுத்துக் கொள்ளட்டுமே என்று விரும்பினேன்" என்று கூறினார்.

அவர்கள் பேரீச்சம்பழங்களைச் சாப்பிட்டு, அந்தத் தண்ணீரைக் குடித்தார்கள். பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள், "என் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக! இது மறுமை நாளில் நீங்கள் விசாரிக்கப்படவிருக்கும் அருட்கொடைகளில் (நிஃமத்) உள்ளதாகும்: குளிர்ந்த நிழல், சுவையான பேரீச்சம்பழங்கள் மற்றும் குளிர்ந்த நீர்" என்று கூறினார்கள்.

பிறகு அபூ அல்-ஹைதம் (ரலி) அவர்களுக்காக உணவு சமைக்கச் சென்றார். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "பால் தரும் ஆட்டை அறுக்க வேண்டாம்" என்று கூறினார்கள். அவர் அவர்களுக்காக ஒரு பெண் ஆட்டுக் குட்டியையோ அல்லது ஆண் ஆட்டுக் குட்டியையோ அறுத்து, (சமைத்து) அவர்களிடம் கொண்டு வந்தார். அவர்களும் அதைச் சாப்பிட்டார்கள்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், "உமக்குப் பணியாள் இருக்கிறாரா?" என்று கேட்டார்கள். அவர் "இல்லை" என்று கூறியதும், "எங்களிடம் போர்க்கைதிகள் யாரேனும் வந்தால், எம்மிடம் வாரும்" என்று கூறினார்கள்.

பிறகு, நபி (ஸல்) அவர்களிடம் (மூன்றாவது நபர் இல்லாத நிலையில்) இரண்டு கைதிகள் கொண்டு வரப்பட்டனர். அப்போது அபூ அல்-ஹைதம் (ரலி) அவர்களிடம் வந்தார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "இவ்விருவரில் ஒருவரைத் தேர்ந்தெடுத்துக் கொள்வீராக" என்று கூறினார்கள். அதற்கு அவர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எனக்காக நீங்களே தேர்ந்தெடுங்கள்" என்று கூறினார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், "ஆலோசிக்கப்படுபவர் நம்பிக்கைக்குரியவர் ஆவார். இவரை எடுத்துக்கொள்வீராக! ஏனெனில், இவர் தொழுவதை நான் பார்த்திருக்கிறேன். இவரிடம் நல்ல முறையில் நடந்துகொள்ளுமாறு (உமக்கு) உபதேசிக்கிறேன்" என்று கூறினார்கள்.

பிறகு அபூ அல்-ஹைதம் (ரலி) தனது மனைவியிடம் சென்று, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதைச் சொன்னார். அதற்கு அவருடைய மனைவி, "நபி (ஸல்) அவர்கள் இவரைப் பற்றிக் கூறிய (நல்லுபதேசத்தின்) முழுப் பொறுப்பையும், இவரை விடுதலை செய்வதன் மூலமே தவிர உங்களால் நிறைவேற்ற முடியாது" என்று கூறினார். உடனே அவர், "அப்படியானால் இவர் சுதந்திரமானவர் (விடுதலை செய்யப்பட்டவர்)" என்று கூறினார்.

(இதைக் கேட்ட) நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ் எந்த ஒரு நபியையும், அல்லது எந்தவொரு ஆட்சியாளரையும் (கலீஃபா), அவருக்கு இரண்டு நெருங்கிய ஆலோசகர்கள் (பிட்டானா) இல்லாமல் அனுப்புவதில்லை. ஒரு சாரார், அவரை நன்மை செய்யவும், நியாயமாக நடக்கவும் ஏவுவார்கள்; தீமை செய்வதிலிருந்தும் தடுப்பார்கள். மற்றொரு சாரார் அவரைக் கெடுப்பதில் எந்த முயற்சியையும் கைவிடமாட்டார்கள். யார் தீய ஆலோசகர்களின் (தீங்குகளிலிருந்து) காக்கப்படுகிறாரோ, அவர் நிச்சயமாகப் பாதுகாக்கப்பட்டுவிட்டார்."

ஸஃத் இப்னு அபீ வக்காஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

“அல்லாஹ்வின் பாதையில் இரத்தம் சிந்திய முதல் மனிதன் நானே; மேலும் அல்லாஹ்வின் பாதையில் அம்பு எய்திய முதல் மனிதனும் நானே. முஹம்மது (ஸல்) அவர்களின் தோழர்கள் அடங்கிய படையணியில் நான் போரிட்டதை காண்கிறேன். எங்களின் வாயோரங்களில் புண்கள் ஏற்படும் வரை மர இலைகளையும் ஒரு வகையான முட்செடிக் கனிகளையும் (ஹுப்லா) தவிர நாங்கள் எதையும் உண்டதில்லை. மேலும், ஆடும் ஒட்டகமும் (பிழுக்கை) இடுவதைப் போல எங்களில் ஒருவர் மலம் கழிப்பார்கள். (இப்போது) பனூ அஸத் கிளையினர் எனக்கு மார்க்கத்தைக் கற்றுக்கொடுக்க முற்படுகின்றனர். அப்படியாயின் நான் ஏமாற்றமடைந்து நஷ்டமடைந்து விட்டேன்; என் செயல்களும் வீணாகிவிட்டன.”

காலித் இப்னு உமைர் மற்றும் ஷுவைஸ் அபூர்-ருகாத் ஆகியோர் கூறினார்கள்:

"உமர் இப்னு அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் உத்பா இப்னு கஸ்வான் (ரலி) அவர்களை அனுப்பி, 'நீங்களும் உங்களுடன் இருப்பவர்களும் அரபு தேசத்தின் எல்லைப் பகுதிக்கும், அரேபியர் அல்லாதவர்களின் (அஜம்) தேசத்தின் அருகாமைப் பகுதிக்கும் செல்லும் வரை பயணம் மேற்கொள்ளுங்கள்' என்று கூறினார்கள். அவ்வாறே அவர்கள் முன்னோக்கிச் சென்றார்கள். அவர்கள் 'அல்-மிர்பத்'தை அடைந்தபோது இந்த இடத்தைக் கண்டார்கள். 'இது என்ன?' என்று கேட்டார்கள். 'இது பஸ்ரா' (என்று கூறப்பட்டது). பிறகு அவர்கள் சிறிய பாலத்திற்கு நேராக வரும் வரை பயணித்தார்கள். 'இங்குதான் (தங்கும்படி) நீங்கள் கட்டளையிடப்பட்டுள்ளீர்கள்' என்று கூறி, அங்கே இறங்கினார்கள். பிறகு (அறிவிப்பாளர்) இந்த ஹதீஸை முழுமையாக விவரித்தார்."

அனஸ் (ரழி) கூறினார்கள்:

"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) கூறினார்கள்: “அல்லாஹ்வுக்காக, வேறு யாரும் அஞ்சாத வேளையில் நான் பயமுறுத்தப்பட்டேன்; அல்லாஹ்வுக்காக, வேறு யாரும் துன்புறுத்தப்படாத வேளையில் நான் துன்புறுத்தப்பட்டேன். முப்பது இரவு பகல்கள் என் மீது கடந்தன; அப்பொழுது எனக்கும் பிலால் (ரழி) அவர்களுக்கும், பிலால் (ரழி) அவர்களின் அக்குளுக்குக் கீழே மறைத்து வைக்கப்பட்டிருந்த சிறிதளவு உணவைத் தவிர, உயிருள்ள பிராணி உண்ணுவதற்கு வேறு எந்த உணவும் இருக்கவில்லை.”"

அனஸ் இப்னு மாலிக் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

“மக்கள் கூடியிருக்கும் (விருந்தினர்கள் உள்ள) நிலையைத் தவிர, நபி (ஸல்) அவர்களிடத்தில் ரொட்டியும் இறைச்சியும் கொண்ட பகல் உணவோ அல்லது இரவு உணவோ ஒருபோதும் ஒன்றாக அமைந்ததில்லை.”

நவ்ஃபல் இப்னு இயாஸ் அல்-ஹுதலி கூறினார்:

“அப்துர் ரஹ்மான் இப்னு அவ்ஃப் (ரழி) அவர்கள் எங்களுடன் அமரும் தோழராக இருந்தார்கள்; அவர்கள் மிகச்சிறந்த தோழராகவும் இருந்தார்கள். ஒரு நாள் அவர்கள் எங்களைத் (தம்முடன்) திரும்ப அழைத்துச் சென்றார்கள்; நாங்கள் அவர்களுடைய வீட்டிற்குள் நுழைந்தோம். அவர்கள் (உள்ளே) சென்று குளித்துவிட்டு, பிறகு வெளியே வந்தார்கள். எங்களிடம் ரொட்டியும் இறைச்சியும் கொண்ட ஒரு தட்டம் கொண்டு வரப்பட்டது. அது வைக்கப்பட்டபோது, அப்துர் ரஹ்மான் (ரழி) அவர்கள் அழுதார்கள். நான், ‘ஓ அபூ முஹம்மத், உங்களை அழ வைப்பது எது?’ என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், ‘அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இறந்துவிட்டார்கள்; அவர்களும் அவர்களுடைய குடும்பத்தினரும் வாற்கோதுமை ரொட்டியைக்கூட வயிறு நிரம்பச் சாப்பிட்டதில்லை. (அவர்களுக்குப் பின் இவ்வுலகில்) நாங்கள் விட்டுவைக்கப்பட்டிருப்பது எங்களுக்குச் சிறந்ததாக இருக்கும் என்று நான் கருதவில்லை’ என்று கூறினார்கள்.”