பைஹகீ

அபூ உமாமா பின் ஸஹ்ல் பின் ஹுனைஃப் (ரலி) மற்றும் அப்துல்லாஹ் பின் ஆமிர் பின் ரபீஆ (ரலி) ஆகியோர் அறிவிக்கிறார்கள்:

உஸ்மான் (ரலி) அவர்கள் (கலகக்காரர்களால்) முற்றுகையிடப்பட்டிருந்தபோது, நாங்கள் அவர்களுடன் அவர்களின் இல்லத்தில் இருந்தோம். அங்கு நாங்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்திற்குச் சென்றால், 'அல்-பலாத்' (மதீனாவிலுள்ள ஒரு கல் தளம் அமைக்கப்பட்ட பகுதி) எனும் இடத்தில் உள்ளவர்கள் பேசுவதை எங்களால் கேட்க முடியும். ஒருநாள் உஸ்மான் (ரலி) அவர்கள் (மனவேதனையினால்) முகம் நிறம் மாறியவர்களாக (அங்கிருந்து) வெளியே வந்தார்கள்.

அப்போது நாங்கள், "அமீருல் முஃமினீன் அவர்களே! உங்களுக்கு என்ன நேர்ந்தது?" என்று கேட்டோம்.

அதற்கவர்கள், "நிச்சயமாக அவர்கள் என்னைக் கொன்றுவிடுவதாக (தொடர்ந்து) மிரட்டுகிறார்கள்" என்று கூறினார்கள்.

உடனே நாங்கள், "அமீருல் முஃமினீன் அவர்களே! (அவர்களை எதிர்கொள்ள) அல்லாஹ் உங்களுக்குப் போதுமானவன்" என்று கூறினோம்.

அப்போது அவர்கள் கூறினார்கள்: "எக்காரணத்திற்காக அவர்கள் என்னைக் கொல்ல வேண்டும்? 'மூன்று காரணங்களில் ஏதேனும் ஒன்றிற்காகவே தவிர, வேறெதற்காகவும் ஒரு முஸ்லிமுடைய இரத்தத்தைச் சிந்துவது (கொலை செய்வது) ஆகுமானதல்ல: ஒருவன் இஸ்லாத்தை ஏற்றபின் (மதம் மாறி) அதனை நிராகரிப்பவனாக மாறுதல், அல்லது திருமணமான (கற்பொழுக்கமுள்ள) நிலையில் விபச்சாரம் செய்தல், அல்லது நியாயமின்றி ஒருவரைக் கொலை செய்தல்' என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டிருக்கிறேன்.

அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! அறியாமைக் காலத்திலோ (ஜாஹிலிய்யா), இஸ்லாத்தை ஏற்ற பிறகோ நான் ஒருபோதும் விபச்சாரம் செய்ததில்லை. (பழிக்குப் பழி வாங்கும்) உயிருக்கு ஈடாக அல்லாமல் நான் எந்தவொரு உயிரையும் கொலை செய்ததில்லை. மேலும், மாபெரும் கண்ணியமும் வல்லமையும் மிக்க அல்லாஹ் என்னை இஸ்லாத்தின் பக்கம் நேர்வழிப்படுத்தியதிலிருந்து, எனது மார்க்கத்திற்குப் பதிலாக வேறொன்றை நான் ஒருபோதும் விரும்பியதில்லை. அவ்வாறிருக்க, எதற்காக அவர்கள் என்னைக் கொல்ல வேண்டும்?"

அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரிய இறைவன் வேறு யாருமில்லை என்றும், நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் என்றும் சாட்சி கூறும் ஒரு முஸ்லிமின் இரத்தத்தை (சிந்துவது அல்லது உயிரைப் பறிப்பது) மூன்று (காரணங்களுக்காக) நபர்களில் ஒருவரைத் தவிர (வேறு எவருக்கும்) ஆகுமானதல்ல. (அவர்கள்:) உயிருக்கு உயிர் (பழிவாங்குதல்), விபச்சாரம் செய்த திருமணமானவர், மற்றும் தனது மார்க்கத்தை விட்டு விலகி (முஸ்லிம்) சமூகத்தைப் பிரிந்து சென்றவர்."

(இதனை இமாம் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோர் தங்களது 'ஸஹீஹ்' நூல்களில் அல்-அஃமஷ் மூலமாகப் பல்வேறு அறிவிப்பாளர் தொடர்களில் பதிவு செய்துள்ளனர்).

அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களுக்கு மத்தியில் எழுந்து நின்று (உரையாற்றும்போது) கூறினார்கள்:
"யாரைத் தவிர வணக்கத்திற்குரிய வேறு இறைவன் இல்லையோ அவன் மீது சத்தியமாக! 'அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவனில்லை என்றும், நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் என்றும்' சாட்சி கூறும் ஒரு முஸ்லிமான மனிதரின் இரத்தத்தைச் சிந்துவது (அவரைக் கொலை செய்வது) மூன்று நபர்களைத் தவிர (வேறு எவருக்கும்) ஆகுமானதல்ல. (அவர்கள் யாரெனில்:)
1. இஸ்லாத்தை விட்டு வெளியேறி, (முஸ்லிம்களின்) கூட்டமைப்பைப் பிரிந்து சென்றவர். ('லில்-ஜமாஅத்' அல்லது 'அல்-ஜமாஅத்' என நபியவர்கள் கூறினார்களா என்பதில் அறிவிப்பாளருக்குச் சந்தேகம் ஏற்பட்டுள்ளது).
2. விபச்சாரம் செய்த திருமணமானவர்.
3. உயிருக்கு உயிர் (பழிவாங்கும் சட்டப்படி கொலை செய்ததற்காகக் கொல்லப்படுபவர்)."

அஃமஷ் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "நான் இச்செய்தியை இப்ராஹீம் (நகஈ - ரஹ்) அவர்களிடம் கூறினேன். அப்போது அவர், அஸ்வத் (ரஹ்) அவர்கள் வழியாக ஆயிஷா (ரலி) அவர்களிடமிருந்தும் இதேபோன்றதொரு செய்தியை எனக்கு அறிவித்தார்."

(இதனை இமாம் முஸ்லிம் (ரஹ்) அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் அஹ்மத் பின் ஹன்பல் (ரஹ்) அவர்கள் வழியாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்).

இக்ரிமா (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அலி (ரலி) அவர்கள் மார்க்கத்தை விட்டு வெளியேறியவர்களை (அல்லது ஸிந்தீக்குகளை) நெருப்பிலிட்டு எரித்த செய்தி இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களுக்கு எட்டியபோது, அவர்கள் கூறினார்கள்: "நானாக இருந்திருந்தால் அவர்களை நெருப்பிலிட்டு எரித்திருக்க மாட்டேன். மாறாக, அவர்களைக் கொன்றிருப்பேன். ஏனெனில், 'யார் தமது மார்க்கத்தை மாற்றிக்கொள்கிறாரோ அவரைக் கொன்றுவிடுங்கள்' என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியுள்ளார்கள். மேலும், 'அல்லாஹ் அளிக்கும் வேதனையைக் கொண்டு (நெருப்பால்) எவரும் வேதனைப்படுத்தக் கூடாது' என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியுள்ளதால், நான் அவர்களை எரித்திருக்க மாட்டேன்."

ஸைத் பின் அஸ்லம் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"யார் தனது மார்க்கத்தை (இஸ்லாத்தை) மாற்றிக் கொள்கிறாரோ (மதமாற்றம் செய்கிறாரோ), அவரது கழுத்தை வெட்டுங்கள் (அவருக்கு மரண தண்டனை நிறைவேற்றுங்கள்)."

அபூ மூஸா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நான் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் சென்றேன். என்னுடன் அஷ்அரீ குலத்தைச் சேர்ந்த இரண்டு நபர்கள் இருந்தனர். ஒருவர் எனது வலது புறமும், மற்றவர் எனது இடது புறமும் இருந்தனர். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மிஸ்வாக் செய்து (பல் துலக்கிக்) கொண்டிருந்தார்கள். அவர்கள் இருவரும் (நிர்வாகப்) பணியைக் கேட்டனர். ஆனால், நபி (ஸல்) அவர்கள் மௌனமாக இருந்தார்கள்.

பிறகு, "அபூ மூஸாவே! (அல்லது) அப்துல்லாஹ் பின் கைஸே! நீர் என்ன சொல்கிறீர்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நான், "உங்களை சத்தியத்தைக் கொண்டு அனுப்பியவனின் மீது சத்தியமாக! அவர்கள் தங்கள் உள்ளங்களில் இருந்ததை (என்னிடம்) தெரிவிக்கவில்லை, அவர்கள் (நிர்வாகப்) பணியைத் தேடுவார்கள் என்பதை நான் அறிந்திருக்கவில்லை" என்று கூறினேன்.

(அபூ மூஸா (ரலி) கூறுகிறார்கள்:) நபி (ஸல்) அவர்களின் உதட்டின் கீழே (பல் துலக்கும்போது உதடு) சுருங்கியிருந்த நிலையில் அந்த மிஸ்வாக்கை நான் இப்போதும் பார்ப்பது போல் உள்ளது. அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "நமது இந்தப் பணிக்கு, அதனை (ஆசைப்பட்டுத்) தேடுபவரை நாம் ஒருபோதும் நியமிக்க மாட்டோம் (அல்லது நியமிக்கப் போவதில்லை). ஆயினும், அபூ மூஸாவே! (அல்லது) அப்துல்லாஹ் பின் கைஸே! நீர் செல்வீராக" என்று கூறி, யெமன் (நாட்டின் ஆளுநராக) அவரை அனுப்பினார்கள்.

பின்னர் அவரைத் தொடர்ந்து முஆத் பின் ஜபல் (ரலி) அவர்களை அனுப்பினார்கள். (முஆத் அவர்கள் அங்கே சென்றபோது) அபூ மூஸா (ரலி), "கீழே இறங்குங்கள்" என்று கூறி, அவருக்காக ஒரு தலையணையைப் போட்டார். அப்போது அங்கே (கை, கால்கள்) கட்டப்பட்ட ஒரு மனிதன் இருந்தான். முஆத் (ரலி), "இவன் யார்?" என்று கேட்டார். (அதற்கு அபூ மூஸா (ரலி)), "இவன் யூதனாக இருந்து இஸ்லாத்தை ஏற்றான்; பின்னர் மீண்டும் தனது தீய மார்க்கத்திற்கே (யூத மதத்திற்கே) திரும்பிவிட்டான்" என்று கூறினார். அதற்கு முஆத் (ரலி), "அல்லாஹ் மற்றும் அவனது தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தீர்ப்பின்படி இவன் கொல்லப்படும் வரை நான் அமர மாட்டேன்" என்று மூன்று முறை கூறினார். அதன்படியே கட்டளையிடப்பட்டு அவன் கொல்லப்பட்டான்.

பின்னர் அவர்கள் இருவரும் இரவுத் தொழுகை (கியாமுல் லைல்) பற்றி உரையாடினர். அப்போது முஆத் பின் ஜபல் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "என்னைச் பொறுத்தவரை, நான் (இரவின் ஒரு பகுதியில்) தூங்குகிறேன், (மறு பகுதியில்) விழித்துத் தொழுகிறேன். நான் விழித்து நின்று தொழுவதன் மூலம் (அல்லாஹ்விடம்) எதனை எதிர்பார்க்கிறேனோ, அதையே எனது தூக்கத்தின் மூலமும் எதிர்பார்க்கிறேன்."

(இதனை இமாம் புகாரீ அவர்கள் முஸத்தத் வழியாக தமது 'ஸஹீஹ்' நூலிலும், இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் அபூ குதாமா மற்றும் பலர் வழியாக யஹ்யாவிலிருந்தும் பதிவு செய்துள்ளனர்.)

பனூ ஸுஹ்ரா குலத்தாரின் கூட்டாளியும், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் பத்ருப் போரில் கலந்துகொண்டவருமான மிக்தாத் பின் அம்ர் அல்கிந்தீ (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் இறைமறுப்பாளர்களில் ஒருவனைச் சந்தித்து, நாங்கள் இருவரும் சண்டையிடுகிறோம் (என வைத்துக்கொள்வோம்). அப்போது அவன் என் கைகளில் ஒன்றை வாளால் வெட்டித் துண்டித்து விடுகிறான். பிறகு அவன் என்னை விட்டுத் தப்பிச் சென்று ஒரு மரத்தின் பின்னால் தஞ்சமடைந்து கொண்டு, 'நான் அல்லாஹ்வுக்குக் கீழ்ப்படிந்து விட்டேன் (இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொண்டேன்)' என்று கூறுகிறான். அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவன் இவ்வாறு கூறிய பின்னரும் நான் அவனைக் கொல்லலாமா? நீங்கள் என்ன கருதுகிறீர்கள்?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவனைக் கொல்லக் கூடாது" என்று கூறினார்கள்.

நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவன் எனது ஒரு கையைத் துண்டித்து விட்டானே! துண்டித்த பிறகுதானே அந்த வார்த்தையைக் கூறினான்; அப்படியிருந்தும் நான் அவனைக் கொல்லலாமா?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவனைக் கொல்லக் கூடாது. (அவன் இஸ்லாத்தை ஏற்ற பிறகு) நீ அவனைக் கொன்றுவிட்டால், அவனைக் கொல்வதற்கு முன் நீ எந்த நிலையில் (இரத்தப் பாதுகாப்புடன்) இருந்தாயோ அந்த நிலைக்கு அவன் வந்துவிடுவான். மேலும், அவன் அந்த வார்த்தையைச் சொல்வதற்கு முன் எந்த நிலையில் (இரத்தப் பாதுகாப்பு அற்றவனாக) இருந்தானோ அந்த நிலைக்கு நீ சென்றுவிடுவாய் (அதாவது அவனைக் கொன்றதற்காக நீ தண்டனைக்குரியவன் ஆகிவிடுவாய்)" என்று பதிலளித்தார்கள்.

உஸாமா பின் ஸைத் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களை 'ஹுருகாத்' (ஜுஹைனா கிளையினரின் ஒரு பகுதி) என்ற இடத்திற்கு ஒரு சிறு படைப்பிரிவாக அனுப்பி வைத்தார்கள். (எங்கள் வருகையை) முன்கூட்டியே அறிந்துகொண்ட அவர்கள் அங்கிருந்து தப்பியோடிவிட்டனர். அப்போது நாங்கள் (அவர்களில்) ஒருவரைப் பின்தொடர்ந்து சென்று அவரை வளைத்துப் பிடித்தோம். உடனே அவர் 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' (அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை) என்று கூறினார். ஆயினும், நாங்கள் (அவர் உயிருக்கு பயந்துதான் கூறுகிறார் என்று கருதி) அவரைத் தாக்கி கொன்றுவிட்டோம்.

இது என் மனதில் ஒருவித உறுத்தலை ஏற்படுத்தியது; எனவே, நான் இதனை நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் கூறினேன். அதற்கு அவர்கள், "மறுமை நாளில் 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' என்ற வார்த்தை (உனக்கு எதிராக) வரும்போது நீ என்ன செய்வாய்?" என்று கேட்டார்கள். நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! ஆயுதத்திற்கும் மரணத்திற்கும் பயந்துதான் அவர் அவ்வாறு கூறினார்" என்றேன்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அவர் இதற்காகத்தான் (பயந்துதான்) கூறினாரா இல்லையா என்பதை அறிந்துகொள்ள அவருடைய உள்ளத்தை நீ பிளந்து பார்த்தாயா? மறுமை நாளில் 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' என்ற வார்த்தை வரும்போது நீ என்ன செய்வாய்?" என்று கேட்டார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் இதைத் திரும்பத் திரும்பக் கூறிக்கொண்டே இருந்தார்கள். எந்த அளவிற்கென்றால், 'நான் அன்றைய தினத்தில் தான் இஸ்லாத்தைத் தழுவியிருக்கக் கூடாதா' (அப்போதுதான் என் முந்தைய பாவங்கள் மன்னிக்கப்பட்டிருக்கும்) என்று நான் ஆசைப்படும் அளவிற்கு (அவர்களது கண்டிப்பு) அமைந்தது.

அபூ ழப்யான் கூறுகிறார்: ஸஅத் (பின் அபீ வக்காஸ் - ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! துல் புதைன் (பெருவயிறு உடையவர் - இது உஸாமாவின் புனைப்பெயர்) - அதாவது உஸாமா - (ஒரு முஸ்லிமைக்) கொல்லும் வரையில் நான் அவரைக் கொல்ல மாட்டேன்."

அப்போது ஒரு மனிதர், "வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ், {காதிலூஹும் ஹத்தா லா தகூன ஃபித்னா} 'மேலும், ஃபித்னா (இணைவைப்பும் குழப்பமும்) இல்லாதொழியும் வரை அவர்களுடன் போரிடுங்கள்' (திருக்குர்ஆன் 2:193) என்று கூறவில்லையா?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு ஸஅத் (ரழி) அவர்கள், "ஃபித்னா (இணைவைப்பு) இல்லாதொழியும் வரை நாங்கள் (முன்பே) போரிட்டுவிட்டோம். ஆனால், நீயும் உன் தோழர்களுமோ (முஸ்லிம்களுக்கு இடையில்) ஃபித்னா உருவாகும் வரை போரிட விரும்புகிறீர்கள்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

(இந்த ஹதீஸை இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் அஃமஷ் வழியாக வேறு இரண்டு அறிவிப்பாளர் தொடர்களிலும், மேலும் ஹுஷைம் வழியாகவும் பதிவு செய்துள்ளார்கள்).

உபைதுல்லாஹ் பின் அதீ பின் அல்கியார் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு மனிதர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் இரகசியமாகப் பேசினார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் சப்தமிட்டுப் பேசும் வரை அவர் என்ன இரகசியமாகப் பேசினார் என்பதை நாங்கள் அறியவில்லை. (அவர்கள் சப்தமிட்டுப் பேசிய போதுதான் தெரிந்தது) நயவஞ்சகர்களில் (முனாஃபிக்குகளில்) ஒருவரைக் கொல்வதற்கு அவர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் அனுமதி கேட்டுக்கொண்டிருந்தார் என்பது.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "வணக்கத்திற்குரியவன் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யாருமில்லை என்று அவர் சாட்சி கூறவில்லையா?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அவர், "ஆம் (கூறுகிறார்), ஆனால் அவருடைய அந்தச் சாட்சியத்தில் எந்த உண்மையும் இல்லை (அவர் உண்மையான நம்பிக்கையுடன் கூறவில்லை)" என்று கூறினார்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவர் தொழுவதில்லையா?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அவர், "ஆம் (தொழுகிறார்), ஆனால் அவருடைய தொழுகையிலும் எந்த உண்மையும் இல்லை (அவர் உளத்தூய்மையுடன் தொழவில்லை)" என்று கூறினார்.

அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "அத்தகையவர்களைக் (கொல்வதை) விட்டும் அல்லாஹ் என்னைத் தடுத்துள்ளான்" என்று கூறினார்கள்.

உபைதுல்லாஹ் பின் அதீ பின் அல்கியார் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் தமதுத் தோழர்களுடன் அமர்ந்திருந்தபோது, அவர்களிடம் ஒரு மனிதர் வந்து, நபியவர்களிடம் இரகசியமாகப் பேசுவதற்கு அனுமதி கேட்டார். நபியவர்கள் அவருக்கு அனுமதி அளித்தார்கள். (அப்போது) நயவஞ்சகர்களில் (முனாஃபிக்குகளில்) ஒருவரைக் கொல்வது குறித்து அவர் நபியவர்களிடம் இரகசியமாகப் பேசினார். (அவர் இரகசியமாகப் பேசிய போதிலும்) நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் சத்தமாக, "அவர் 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' (அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு வணக்கத்திற்குரிய இறைவன் இல்லை) என்று சாட்சி கூறவில்லையா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அம்மனிதர், "ஆம் (கூறுகிறார்), ஆனால் அவரது சாட்சியத்தில் (உண்மைத்தன்மை இல்லை என்பதால் அவருக்குப்) பயன் இல்லை" என்றார். நபியவர்கள், "அவர் தொழவில்லையா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "ஆம் (தொழுகிறார்), ஆனால் அவரது தொழுகை (உண்மையான) தொழுகையல்ல" என்றார். அப்போது நபியவர்கள், "அத்தகையவர்களை(க் கொல்வதை) விட்டும் நான் தடுக்கப்பட்டுள்ளேன்" என்று கூறினார்கள்.

இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "நயவஞ்சகர் ஒருவர் இஸ்லாத்தை வெளிப்படையாக ஏற்றிருக்கும்போது, அவரைக் கொல்வதற்கு அனுமதி கேட்டவரிடம், அவரைக் கொல்வதை விட்டும் அல்லாஹ் தன்னைத் தடுத்துள்ளான் என்பதை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (இதன் மூலம்) அறிவித்துவிட்டார்கள்."

ஷேக் (பைஹகீ - ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
அபூசயீத் அல்குத்ரீ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கும் ஆதாரப்பூர்வமான ஹதீஸிலும் இது (போன்ற கருத்து) பதிவாகியுள்ளது: (அதாவது,) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (போர்ச் செல்வங்களைப்) பங்கிட்டபோது ஒரு மனிதர் வந்து, "(பங்கீட்டில்) அல்லாஹ்வைப் பயந்துகொள்ளுங்கள்" என்று கூறிய நிகழ்வில், காலித் பின் வலீத் (ரலி) அவர்கள் அம்மனிதரைக் கொல்வதற்கு அனுமதி கேட்டார்கள். அப்போது நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "வேண்டாம், அவர் தொழுபவராக இருக்கலாம்" என்று கூறினார்கள். அதற்குக் காலித் (ரலி) அவர்கள், "தங்கள் உள்ளங்களில் இல்லாததை நாவுகளால் கூறும் எத்தனையோ தொழுகையாளிகள் இருக்கிறார்களே?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "மக்களின் உள்ளங்களைத் துளைத்துப் பார்க்கவோ, அவர்களின் வயிறுகளைக் கிழித்துப் பார்க்கவோ எனக்குக் கட்டளையிடப்படவில்லை" என்று பதிலளித்தார்கள்.

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"மக்கள் (இறைநிராகரிப்பாளர்கள்) 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' (அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் வேறு யாருமில்லை) என்று கூறும் வரை அவர்களுடன் போரிடுமாறு நான் கட்டளையிடப்பட்டுள்ளேன். அவர்கள் அதைக் கூறிவிட்டால், (இஸ்லாமியச் சட்டத்தின்) நியாயமான உரிமைக்காகத் தவிர, என்னிடமிருந்து தங்களின் உயிர்களையும் செல்வங்களையும் அவர்கள் பாதுகாத்துக் கொள்வார்கள். மேலும், அவர்களின் (உள்ளக்கிடக்கை குறித்த) விசாரணை அல்லாஹ்வின் பொறுப்பிலாகும்."

ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "மக்கள் 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' (அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவனில்லை) என்று கூறும் வரை அவர்களுடன் போரிடுமாறு நான் (அல்லாஹ்வினால்) கட்டளையிடப்பட்டுள்ளேன். அவர்கள் 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' என்று கூறிவிட்டால், (இஸ்லாமியச் சட்டப்படி) அதற்குரிய உரிமையின் அடிப்படையில் தவிர, தங்களின் உயிர்களையும் உடைமைகளையும் என்னிடமிருந்து அவர்கள் பாதுகாத்துக் கொள்வார்கள். மேலும், அவர்களைக் கணக்குத் தீர்ப்பது மாண்பும் வல்லமையும் மிக்க அல்லாஹ்வையேச் சேர்ந்ததாகும்."

பின்னர், "இன்னமா அன்த முதக்கிர், லஸ்த அலைஹிம் பிமுஸைத்திர்" ((நபியே!) நிச்சயமாக நீர் அறிவுரை கூறுபவர்தாம். நீர் அவர்கள் மீது அதிகாரம் செலுத்துபவர் (கட்டாயப்படுத்துபவர்) அல்லர் - அல்குர்ஆன் 88:21,22) எனும் வசனத்தை ஓதிக்காட்டினார்கள்.

இதை இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் தங்களது 'ஸஹீஹ்' நூலில் சுஃப்யான் வழியாக வேறு இரு அறிவிப்பாளர் தொடர்களிலும் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.

இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "வெளிப்படையாக ஈமானை (நம்பிக்கையை) வெளிப்படுத்துவதன் மூலம் அவர்களின் உயிர்கள் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும் என்பதே அவர்களின் மீதான வெளிப்படையான தீர்ப்பாகும்; ஆனால் மறைவாக உள்ள (அவர்களின் உண்மையான நிலையைப் பற்றி) கணக்குத் தீர்ப்பது மாண்பும் வல்லமையும் மிக்க அல்லாஹ்வையேச் சேர்ந்ததாகும் என்பதை அறிந்து கொள்வீராக."

மேலும் அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "சிலர் ஈமான் கொண்டு, பின்னர் (மார்க்கத்தை விட்டு) வெளியேறி (முர்தத் ஆகி), மீண்டும் ஈமானை வெளிப்படுத்திய போது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவர்களைக் கொல்லவில்லை. ஆனால் மார்க்கத்தை விட்டு வெளியேறியவர்களில் (மீண்டும்) ஈமானை வெளிப்படுத்தாதவர்களையே அவர்கள் கொன்றார்கள்."

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அப்துல்லாஹ் இப்னு அபீ ஸர்ஹ் என்பவர், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்காக (வஹீயை) எழுதக்கூடியவராக இருந்தார். பின்னர் ஷைத்தான் அவரைச் சறுக்கச் செய்தான் (அவர் இஸ்லாத்தை விட்டு வெளியேறி மதம் மாறினார்); அதனால் அவர் (மக்காவிலிருந்த) இறைமறுப்பாளர்களுடன் இணைந்து கொண்டார். எனவே, (மக்கா வெற்றியின் போது) அவரைக் கொல்லும்படி அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கட்டளையிட்டார்கள். அப்போது உஸ்மான் (ரலி) அவர்கள் (அப்துல்லாஹ் இப்னு அபீ ஸர்ஹ் தனது பால்குடி சகோதரர் என்பதால்), அவருக்காகப் பாதுகாப்புக் கோரினார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும் அவருக்குப் பாதுகாப்பளித்தார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அன்சாரிகளைச் சேர்ந்த ஒருவர் (இஸ்லாத்தை விட்டு) மதம் மாறி, இணைவைப்பவர்களுடன் (மக்காவில்) இணைந்து கொண்டார். அப்போது அல்லாஹ் (அஸ்ஸ வஜல்), "கய்ஃப யஹ்தில்லாஹு கவ்மன் கஃபரூ பஃத ஈமானிஹிம் வஷஹிதூ அன்னர்ரஸூல ஹக்குன்" (தங்கள் நம்பிக்கைக்குப் பின்னும், இத்தூதர் உண்மையானவர் என்று சாட்சி கூறிய பின்னும் நிராகரித்த சமூகத்திற்கு அல்லாஹ் எவ்வாறு நேர்வழி காட்டுவான்?) என்பதிலிருந்து "இல்லல்லதீன தாபூ" (திருந்திப் பாவமன்னிப்பு கோரியவர்களைத் தவிர) என்பது வரை (ஆல இம்ரான் 86-89 வசனங்களை) இறக்கியருளினான்.

அவருடைய சமூகத்தார் இந்த வசனங்களை (ஒரு கடிதத்தில் எழுதி) அவருக்கு அனுப்பி வைத்தனர். அது அவருக்கு வாசித்துக் காட்டப்பட்ட போது, அவர் கூறினார்: "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! என் சமூகத்தார் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (கூறியதாகத் தெரிவித்த செய்தியில்) என்னிடம் பொய் சொல்லவில்லை. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும் அல்லாஹ் (அஸ்ஸ வஜல்) விஷயத்தில் பொய் சொல்லவில்லை. நிச்சயமாக, (என் சமூகத்தார், தூதர் மற்றும் அல்லாஹ் ஆகிய) மூவரிலும் அல்லாஹ்வே மிகவும் உண்மையானவன்."

பின்னர் அவர் மனம் திருந்தி (தவ்பா செய்தவராக) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் திரும்பி வந்தார். அவரிடமிருந்து அதனை (அவரது தவ்பாவை) ஏற்றுக் கொண்ட அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், அவரை (தண்டிக்காமல்) விட்டுவிட்டார்கள்.

ஃபுராத் பின் ஹய்யான் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரைக் (ஃபுராத் பின் ஹய்யானைக்) கொல்லும்படி உத்தரவிட்டார்கள். அவர் (அப்போது) அபூ ஸுஃப்யானின் உளவாளியாக இருந்தார். அவர் அன்சாரிகளின் சபையொன்றைக் கடந்து சென்றபோது, "நான் ஒரு முஸ்லிம்" என்று கூறினார். இச்செய்தி நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு எட்டியபோது, "நிச்சயமாக நாம் சில மனிதர்களை அவர்களின் ஈமானின் (நம்பிக்கையின்) பொறுப்பிலேயே விட்டுவிடுகிறோம்; ஃபுராத் பின் ஹய்யான் அவர்களில் ஒருவர்" என்று கூறினார்கள். பின்னர், பஹ்ரைனில் அவருக்கு ஒரு நிலத்தை நபி (ஸல்) அவர்கள் (மானியமாக) ஒதுக்கிக் கொடுத்தார்கள்.

இது அபூ முஹம்மத் அவர்களின் அறிவிப்பில் உள்ள வாசகமாகும். அபூ அப்துல்லாஹ் அவர்களின் அறிவிப்பில், "அவர் அபூ ஸுஃப்யானின் உளவாளியாகவும், அன்சாரி ஒருவரின் கூட்டாளியாகவும் இருந்தார். அவர் 'நான் ஒரு முஸ்லிம்' என்று கூறியபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'உங்களில் சில மனிதர்களை அவர்களின் ஈமானின் (உள்மனது நம்பிக்கையின்) பொறுப்பிலேயே விட்டுவிடுகிறோம்; ஃபுராத் பின் ஹய்யான் அவர்களில் ஒருவர்' என்று கூறினார்கள்" என இடம்பெற்றுள்ளது.

ஹாரிஸா பின் முதர்ரிப் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் ஃபুরাத் பின் ஹையான் (இஸ்லாத்தை விட்டு) வெளியேறினார் (மதம் மாறினார்). அவர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் கொண்டு வரப்பட்டார். (அவர் செய்த துரோகத்திற்காக) அவரை மரண தண்டனைக்கு உட்படுத்த அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் நாடினார்கள். அப்போது அவர் (மீண்டும்) சத்தியச் சாட்சியத்தை (கலிமாவை) மொழிந்தார். எனவே, (அவரது சாட்சியத்தை ஏற்று) அவரை (நபியவர்கள்) விடுவித்தார்கள். மேலும் அவரது இஸ்லாம் (பிற்காலத்தில்) அழகிய முறையில் அமைந்தது.

இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "உயிரைப் பாதுகாக்கும் (மரண தண்டனையைத் தவிர்க்கும்) விஷயத்தில், ஒருவரிடமிருந்து இவ்வாறு (மதம் மாறுவதும் பின் மீண்டும் இஸ்லாத்தை ஏற்பதும்) மீண்டும் மீண்டும் பலமுறை நிகழ்ந்தாலும் சரியே (அதாவது, அவர் கலிமாச் சொன்னால் அவரது உயிர் காக்கப்பட வேண்டும்)."

அப்துல்லாஹ் பின் உபைது பின் உமைர் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"நப்கான் என்பவர் (இஸ்லாத்தை விட்டு) மதம் மாறியிருந்த போது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம் நான்கு முறை தவ்பா (பாவமன்னிப்பு) செய்யுமாறு கோரினார்கள்."

சுஃப்யான் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: அம்ர் பின் கைஸ் (ரஹ்) அவர்கள் ஒரு மனிதர் வழியாக இப்ராஹீம் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாக அறிவிக்கிறார்கள்: "மதம் மாறியவர் ஒவ்வொரு முறையும் அவ்வாறு (மதம் மாறத்) திரும்பும்போதும் அவரிடம் (தண்டனை நிறைவேற்றப்படுவதற்கு முன்பாக) எப்போதும் தவ்பா செய்யுமாறு கோரப்படும்."

இப்னு வஹ்ப் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: மாலிக் (ரஹ்) அவர்களும் என்னிடம் இதனையே கூறினார்கள்: "அவர் ஒவ்வொரு முறை அவ்வாறு (மதம் மாறத்) திரும்பும்போதும் அவரிடம் தவ்பா செய்யுமாறு கோரப்படும்."

(நூல் ஆசிரியர் இமாம் பைஹகீ கூறுகிறார்:) இந்த அறிவிப்பு முன்கதிஉ (அறிவிப்பாளர் தொடர் அறுந்தது) ஆகும். இது மற்றொரு வழியில் மவ்ஸூலாக (தொடர்ச்சியானதாக) அறிவிக்கப்பட்டிருந்தாலும், அது (ஆதாரப்பூர்வமானது அல்ல என்பதால்) எவ்வித அடிப்படையுமற்றதாகும்.

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் கைபர் (போரில்) கலந்து கொண்டோம். அப்போது, இஸ்லாத்தை (தன்னுடன் இருப்பதாக) உரிமை கோரிக் கொண்டிருந்த ஒரு மனிதரைக் குறித்து அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "இவர் நரகவாசிகளைச் சேர்ந்தவர்" என்று கூறினார்கள். போர் தொடங்கியபோது, அந்த மனிதர் மிகக் கடுமையாகப் போரிட்டார். அதில் அவருக்கு ஏராளமான காயங்கள் ஏற்பட்டு, (அவர் நகர முடியாமல்) முடங்கிப் போனார்.

அப்போது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களில் ஒருவர் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எவரை நீங்கள் நரகவாசிகளைச் சேர்ந்தவர் என்று குறிப்பிட்டீர்களோ அந்த மனிதரைப் பார்த்தீர்களா? அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! அவர் அல்லாஹ்வின் பாதையில் மிகக் கடுமையாகப் போரிட்டார்; அவருக்குப் பலத்த காயங்களும் ஏற்பட்டுள்ளன" என்று கூறினார். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அறிந்து கொள்க! அவர் நரகவாசிகளில் ஒருவர்தான்" என்று (மீண்டும்) கூறினார்கள். (இதைக் கேட்டபோது) மக்களில் சிலருக்குச் சந்தேகம் ஏற்படும் நிலை உருவானது.

அவர் அந்த நிலையிலேயே இருந்தபோது, காயங்களின் வலியை (தாங்க முடியாமல்) உணர்ந்தார். எனவே, அவர் தனது அம்பறாத்தூணிக்குள் கையை விட்டு, அதிலிருந்து ஓர் அம்பை எடுத்து அதன் மூலம் தற்கொலை செய்து கொண்டார். உடனே முஸ்லிம்களில் சிலர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் விரைந்து சென்று, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அல்லாஹ் உங்களின் கூற்றை உண்மையாக்கிவிட்டான். இன்ன மனிதர் (சோதனைக்குள்ளாகி) தற்கொலை செய்து கொண்டார்" என்று கூறினார்கள்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "பிலாலே! எழுந்து, 'இறைநம்பிக்கையாளரைத் தவிர வேறு எவரும் சொர்க்கத்தில் நுழைய மாட்டார்கள்; மேலும், நிச்சயமாக அல்லாஹ் இந்த மார்க்கத்தை ஒரு பாவியான மனிதனைக் கொண்டும் பலப்படுத்துவான்' என்று (மக்களிடையே) அறிவியுங்கள்!" என உத்தரவிட்டார்கள்.

ஸலமா பின் அல்-அக்வஃ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் காய்ச்சலால் (பாதிக்கப்பட்டிருந்த) ஒருவரை நலம் விசாரிக்கச் சென்றோம். நான் என் கையை அவர் மீது வைத்துப் பார்த்துவிட்டு, "அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! இன்றைய தினம் (இந்த மனிதரிடம் காண்பது) போன்ற கடுமையான உடல் சூடுடைய ஒருவரை நான் கண்டதில்லை" என்று கூறினேன்.

அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "மறுமை நாளில் இவரைவிடக் கடுமையான சூட்டை (வேதனையாக) அடையக்கூடிய இருவரைப் பற்றி நான் உங்களுக்குத் தெரிவிக்கட்டுமா? (தங்கள் முதுகைக் காட்டிச் சென்று கொண்டிருக்கும்) இந்த இரண்டு மனிதர்கள் தாம் அவர்கள்" என்று (அச்சமயம் அங்கிருந்தவர்களில் இருவரைச் சுட்டிக்காட்டி) கூறினார்கள்.

(இந்த ஹதீஸை இமாம் முஸ்லிம் தமது ஸஹீஹில் அப்பாஸ் வழியாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள். அந்த அறிவிப்பில், "வாகனங்களில் பயணித்தபடி முதுகைக் காட்டிச் செல்லும் இரு மனிதர்கள்" என்று இடம்பெற்றுள்ளது.)

கெய்ஸ் பின் அப்பாத் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:
நான் அம்மார் (ரலி) அவர்களிடம், "அலி (ரலி) அவர்களின் விவகாரத்தில் (அதாவது ஜமல் மற்றும் ஸிப்பீன் போர்களில்) நீங்கள் மேற்கொண்ட இந்தச் செயலைப் பற்றி என்ன கருதுகிறீர்கள்? இது நீங்களாகவே (சுயமாக) எடுத்த முடிவா? அல்லது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் உங்களுக்குப் (பிரத்யேகமாக) ஏதேனும் கட்டளையிட்டார்களா?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அம்மார் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "பொதுமக்களுக்குக் கூறாத எதையும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களுக்குப் பிரத்யேகமாகக் கூறிவிடவில்லை. ஆயினும், நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக ஹுதைஃபா (ரலி) அவர்கள் எனக்குப் பின்வருமாறு அறிவித்தார்கள்:

'என் தோழர்களுக்கிடையே (அதாவது என்னுடன் தோழமை கொண்டவர்கள் போல் காட்டிக்கொள்பவர்களுக்கிடையே) பன்னிரண்டு முனாஃபிக்குகள் (நயவஞ்சகர்கள்) உள்ளனர். அவர்களில் எட்டுப் பேர், ஊசியின் காதில் ஒட்டகம் நுழையும் வரை (அதாவது ஒருபோதும்) சொர்க்கத்தில் நுழைய மாட்டார்கள். அந்த எட்டுப் பேரை (தண்டிக்க) ‘துபைலா’ (எனும் கொடிய நோய்) போதுமானதாகும்.'

(அறிவிப்பாளர் கூறுகிறார்:) மீதமுள்ள நான்கு பேர் குறித்து ஷுஅபா (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதை நான் நினைவில் வைத்திருக்கவில்லை."

இச்செய்தியை இமாம் முஸ்லிம் (ரஹ்) அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் அபூபக்ர் பின் அபீ ஷைபா (ரஹ்) மற்றும் அல்-அஸ்வத் பின் ஆமிர் (ரஹ்) ஆகியோர் வழியாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள். மேலும் இதனை குந்தர் (ரஹ்) அவர்கள் ஷுஅபா (ரஹ்) வழியாக அறிவிக்கையில், "அவர்களில் எட்டுப் பேரை (அழிக்க) ‘துபைலா’ போதுமானதாகும். அது நெருப்பிலான ஒரு தீபமாகும்; அது அவர்களின் தோள்பட்டைகளில் தோன்றி நெஞ்சுகளின் வழியே வெளிப்படும்" என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்கள்.

இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
"ஒருவேளை நீங்கள் குறிப்பிட்ட நபர்கள், எந்தவொரு மனிதரும் செவியேற்கும் படியான இணைவைப்பை (ஷிர்க்கை) வெளிப்படுத்தியிருக்க மாட்டார்கள்; அல்லாஹ் மட்டுமே அவர்களின் ரகசியங்களை அறிவித்துக் கொடுத்தான் என்று யாரேனும் கூறினால், (அதற்கு என் பதில்):

அவர்களில் பலரிடமிருந்து இணைவைப்பு (ஷிர்க்) செவியேற்கப்பட்டது. மேலும் நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு முன்பாக அதற்கு சாட்சியமும் அளிக்கப்பட்டது. அப்போது அவர்களில் சிலர் அதனை மறுத்துவிட்டு, சத்திய சாட்சியமும் (கலிமாவும்) கூறினர். எனவே அவர்கள் வெளிப்படையாகக் கூறியதை ஏற்றுக்கொண்டு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவர்களை (தண்டிக்காமல்) விட்டுவிட்டார்கள். மேலும் அவர்களில் சிலர், தங்களுக்கு எதிராக அளிக்கப்பட்ட சாட்சியத்தை ஒப்புக்கொண்டு, 'நான் அல்லாஹ்விடம் பாவமன்னிப்பு கோருகிறேன்' என்று கூறி சத்திய சாட்சியமும் அளித்தனர். அப்போதும் அவர்கள் வெளிப்படையாகக் கூறியதை ஏற்றுக்கொண்டு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவர்களை விட்டுவிட்டார்கள்."

உஸாமா பின் ஸைத் (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

"அப்துல்லாஹ் பின் உபையினுடைய நயவஞ்சகத்தின் (வெளிப்பாடுகளை) மூன்று (வெவ்வேறு) சபைகளில் நான் நேரில் கண்டேன்."

ஸைத் பின் அர்கம் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நாங்கள் ஒரு பயணத்தில் (பனூ முஸ்தலிக் போர் நிமித்தமாக) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் புறப்பட்டோம். அப்பயணத்தில் மக்களுக்குக் கடும் சிரமம் (உணவுத் தட்டுப்பாடு) ஏற்பட்டது. அப்போது (நயவஞ்சகர்களின் தலைவன்) அப்துல்லாஹ் பின் உபை தன் தோழர்களிடம், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களை விட்டு மக்கள் விலகிச் செல்லும் வரை, அவருடன் இருப்பவர்களுக்கு நீங்கள் எதையும் செலவழிக்காதீர்கள்" என்று கூறினான். மேலும் அவன், "நாம் மதீனாவிற்குத் திரும்பினால், கண்ணியமானவர்கள் (அவன் தன்னை நாடினான்) இழிவானவர்களை (முஸ்லிம்களை நாடினான்) அங்கிருந்து நிச்சயமாக வெளியேற்றுவார்கள்" என்றும் கூறினான்.

நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து இச்செய்தியைத் தெரிவித்தேன். அவர்கள் (விசாரணைக்காக) என்னை அப்துல்லாஹ் பின் உபையிடம் ஆளனுப்பினார்கள். அவனோ, தான் அப்படிச் சொல்லவில்லை என்று அல்லாஹ்வின் மீது பலமாகச் சத்தியம் செய்தான். அப்போது (அங்கிருந்த சிலர்), "ஸைத், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் பொய் சொல்லிவிட்டார்" என்று கூறினர். அவர்கள் கூறியது எனக்குப் பெரும் மனவேதனையை அளித்தது.

இறுதியில், என் கூற்றை உண்மைப்படுத்தி, {இதா ஜாஅகல் முனாஃபிகூன்} (நயவஞ்சகர்கள் உம்மிடம் வரும்போது...) (63:1) எனும் (முழு அத்தியாயத்தையும்) அல்லாஹ் இறக்கியருளினான். அவர்களுக்குப் பாவமன்னிப்புத் தேடுவதற்காக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவர்களை அழைத்தார்கள். ஆனால், அவர்கள் (ஏளனமாகத்) தங்கள் தலைகளைத் திருப்பிக் கொண்டார்கள்.

மேலும், {கஅன்னஹும் குஷுபும் முஸன்னதா} (அவர்கள் சாய்த்து வைக்கப்பட்ட மரக்கட்டைகளைப் போலிருக்கின்றனர்) (63:4) என்ற இறைவசனம் குறித்துக் கூறுகையில், "அவர்கள் (நயவஞ்சகர்கள்) தோற்றத்தில் மிகவும் அழகான மனிதர்களாக இருந்தனர்" என்று (ஸைத் பின் அர்கம்) குறிப்பிட்டார்கள்.

(இதனை புகாரி அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் அம்ரு பின் காலித் மூலமும், முஸ்லிம் அவர்கள் சுஹைர் மூலமாக வேறொரு அறிவிப்பாளர் தொடரிலும் பதிவு செய்துள்ளனர்.)

இப்னு இஸ்ஹாக் (ரஹ்) அவர்கள் தபூக் போர் நிகழ்வு குறித்துக் கூறுகிறார்கள்:

நயவஞ்சகர்கள் (முனாஃபிக்குகள்) 'ஸனிய்யா' (மலைப்பாதை) என்ற இடத்தில் வைத்து அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மீது கற்களை வீசி (அவர்களைக் கீழே தள்ளிவிட) சதித் திட்டம் தீட்டியிருந்தனர். அவர்கள் பேசிய வார்த்தைகள், மேலும் அவர்களின் ரகசியங்களை அல்லாஹ் (சுப்ஹானஹு வதஆலா) தனது நபி (ஸல்) அவர்களுக்குத் தெரியப்படுத்தியது ஆகிய நிகழ்வுகள் குறித்து (இப்னு இஸ்ஹாக்) குறிப்பிடுகிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அந்த மலைப்பாதையிலிருந்து இறங்கி வந்தார்கள். அப்போது தம்முடன் வந்த ஹுதைஃபா (ரலி), அம்மார் (ரலி) ஆகிய இரண்டு தோழர்களிடம், "இந்த மக்கள் என்ன செய்ய நாடினார்கள் என்பதை நீங்கள் அறிவீர்களா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள் இருவரும், "அல்லாஹ்வும் அவனது தூதருமே நன்கு அறிந்தவர்கள்" என்று கூறினர்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "இந்த மலைப்பாதையில் என் மீது கற்களை வீசி, (அதன் மூலம்) அங்கிருந்து என்னை (பள்ளத்தாக்கில்) தள்ளிவிட அவர்கள் நாடினார்கள்" என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு அவ்விருவரும், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! மக்கள் உங்களிடம் ஒன்றுதிரண்டிருக்கும்போது அவர்களின் கழுத்துகளை வெட்டும்படி (அவர்களுக்கு மரண தண்டனை நிறைவேற்றும்படி) எங்களுக்கு நீங்கள் கட்டளையிடக் கூடாதா?" என்று கேட்டனர். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "முஹம்மத் தன் தோழர்கள் மீதே கைவைத்து, அவர்களைக் கொலை செய்கிறார் என்று மக்கள் (தவறாகப்) பேசுவதை நான் வெறுக்கிறேன்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

பின்னர் நபி (ஸல்) அவர்கள் அவர்களை அழைத்ததையும், அவர்களின் ரகசியங்களை அவர்களுக்குத் தெரிவித்ததையும், அவர்களில் சிலர் தமது குற்றத்தை ஒப்புக்கொண்டு பாவமன்னிப்பு (தவ்பா) தேடியதையும், அந்தத் தவ்பாவை நபி (ஸல்) அவர்கள் ஏற்றுக்கொண்டதையும் விவரிக்கும் செய்தியின் தொடர்ச்சியை (இப்னு இஸ்ஹாக்) குறிப்பிடுகிறார்கள்.

மேலும் இப்னு இஸ்ஹாக் கூறுகிறார்கள்:
ஹுஸைன் பின் நுமைர் என்பவரை அழைக்குமாறு நபி (ஸல்) அவர்கள் கட்டளையிட்டார்கள். (அவர் வந்ததும்) அவரிடம், "உனக்குக் கேடுதான்! உன்னை இப்படிச் செய்யத் தூண்டியது எது?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அவர், "அல்லாஹ் உங்களுக்கு இந்த ரகசியத்தைத் தெரியப்படுத்த மாட்டான் என்று நான் எண்ணியதே இதனைச் செய்ய என்னைத் தூண்டியது. ஆனால் அல்லாஹ் உங்களுக்கு இதனைத் தெரியப்படுத்தி, நீங்களும் அதனை அறிந்துகொண்டதால், நீங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர்தான் என்று இன்றைய தினம் நான் சாட்சி கூறுகிறேன். இந்த வினாடிக்கு முன்பு வரை நான் (உண்மையாக/உறுதியாக) உங்கள் மீது ஈமான் கொண்டிருக்கவில்லை" என்று கூறினார்.

அவர் கூறிய இந்த வார்த்தையின் காரணமாக, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரது சறுக்கலை (குற்றத்தை) மன்னித்து, அவரை விட்டுப் பொறுத்துக்கொண்டார்கள்.

அஸ்வத் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நாங்கள் அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரழி) அவர்களிடம் இருந்தபோது, ஹுதைஃபா (ரழி) அவர்கள் எங்களிடம் வந்து நின்றார்கள். பின்னர், "(உங்களுக்கு முன்னிருந்த) உங்களை விடச் சிறந்தவர்கள் மீதும் நயவஞ்சகம் (நிஃபாக்) இறங்கியது (அதாவது அவர்கள் நயவஞ்சகச் செயல்களில் வீழ்ந்தனர்)" என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு நாங்கள், "இது எப்படிச் சாத்தியமாகும்? அல்லாஹ் (திருக்குர்ஆனில்), '{இன்னல் முனாஃபிகீன ஃபித்-தர்கில் அஸ்ஃபலி மினன்-னார்}' (நிச்சயமாக நயவஞ்சகர்கள் நரகத்தின் மிகக் கீழான பாதாளத்தில் இருப்பார்கள்) [அந்நிஸா: 145] என்று கூறுகிறானே?" என்று கேட்டோம்.

அதற்கு (அஸ்வத் கூறுகிறார்): மக்கள் அனைவரும் கலைந்து சென்று, என்னைத் தவிர வேறு யாரும் எஞ்சியிராதபோது, அவர் (ஹுதைஃபா) என் மீது ஒரு சிறு கல்லை வீசி (எனது கவனத்தை ஈர்த்து)விட்டு, "நிச்சயமாக அவர்கள் (தங்கள் நயவஞ்சகத்திலிருந்து) பாவமன்னிப்புத் தேடிய (தவ்பா செய்த) போது, (அவர்கள்) உங்களை விடச் சிறந்தவர்களாகவே இருந்தார்கள்" என்று கூறினார்கள்.

இதனை இமாம் புகாரி மற்றும் இமாம் முஸ்லிம் ஆகியோர் தங்களது 'ஸஹீஹ்' நூல்களில் உமர் பின் ஹஃப்ஸ், தமது தந்தை வழியாக அறிவித்ததாகப் பதிவு செய்துள்ளனர். மேலும் அந்த ஹதீஸில் ஹுதைஃபா (ரழி) அவர்களின் கூற்றாகப் பின்வருமாறு இடம்பெற்றுள்ளது:

"அவர் சிரித்ததைக் கண்டு நான் ஆச்சரியப்பட்டேன். அதாவது, அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரழி) அவர்கள் சிரித்ததை எண்ணி வியந்தேன். 'உங்களை விடச் சிறந்த ஒரு கூட்டத்தார் மீது நயவஞ்சகம் இறங்கியது; பின்னர் அவர்கள் பாவமன்னிப்புக் கோரியபோது, அல்லாஹ் அவர்களின் தவ்பாவை ஏற்றுக்கொண்டான்' என்று நான் கூறியதை அவர் (அப்துல்லாஹ்) நன்கு அறிந்திருந்தார் (அதனால் தான் அவர் ஆச்சரியத்தில் சிரித்தார்)."

அல்கமா மற்றும் அல்-அஸ்வத் (ரஹ்) ஆகியோர் கூறினார்கள்:

நாங்கள் அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்களிடம் இருந்தோம். அப்போது ஹுதைஃபா (ரலி) எங்களைக் கடந்து சென்றபோது, "(உண்மை என்னவென்றால்) உங்களை விடச் சிறந்தவர்கள் மீதும் (ஒரு காலத்தில்) நயவஞ்சகம் (தொடர்பான எச்சரிக்கை) இறங்கியுள்ளது" என்று கூறினார். அதற்கு நாங்கள் (ஆச்சரியத்துடன்), "சுப்ஹானல்லாஹ்!" என்றோம். (இதைக் கேட்ட) அப்துல்லாஹ் (ரலி) சிரித்துவிட்டுச் சென்றார்.

பின்னர் ஹுதைஃபா (ரலி) மீண்டும் எங்களைக் கடந்து சென்றபோது, என் மீது சிறு கல்லை வீசினார் (தன்னை நோக்கி அழைப்பதற்காக). நான் அவரிடம் சென்றேன். அவர் கூறினார்: "நிச்சயமாக உங்கள் தோழர் (அப்துல்லாஹ்) ஒரு விஷயத்தை (இதன் பின்னணியை) அறிந்திருந்ததால் தான் சிரித்தார். அவர்கள் மீது நயவஞ்சகம் (தொடர்பான வசனங்கள்) இறங்கியது, பின்னர் அவர்கள் (தவ்பா செய்ததால் அவர்களின் தவ்பா) ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது."

மேலும், நயவஞ்சகர்கள் குறித்து அல்லாஹ் (அஸ்ஸ வஜல்) தனது நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு, {வலா துஸல்லி அலா அஹதின் மின்ஹும் மாத அபதா} [அத்தவ்பா: 84] (அவர்களில் யாரேனும் இறந்துவிட்டால் அவர்களுக்காக நீர் ஒருபோதும் தொழுகை நடத்த வேண்டாம்) என்று கூறியுள்ள இந்த வசனம் இறங்கியதற்கான காரணத்தைப் பொறுத்தவரை...

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அப்துல்லாஹ் பின் உபை பின் சலூல் இறந்தபோது, அவருடைய மகன் (அப்துல்லாஹ்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "தங்களுடைய சட்டையை எனக்குத் தாருங்கள். அதில் நான் அவருக்குக் கபனிடுகிறேன் (அதாவது சடலத்தைப் போர்த்துகிறேன்). மேலும், அவருக்காக நீங்கள் (ஜனாஸாத்) தொழுகை நடத்தி, அவருக்காகப் பாவமன்னிப்பும் தேடுங்கள்" என்று கேட்டார்.

எனவே, நபி (ஸல்) அவர்கள் தமது சட்டையை அவரிடம் கொடுத்துவிட்டு, "நீங்கள் (கபனிடும் வேலைகளை) முடித்ததும் எனக்கு அறிவியுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

அவருக்கு (ஜனாஸாத்) தொழுகை நடத்த நபி (ஸல்) அவர்கள் நாடியபோது உமர் (ரலி) அவர்கள் (குறுக்கிட்டு) வந்து, "நயவஞ்சகர்களுக்காகத் தொழுகை நடத்துவதை அல்லாஹ் தங்களுக்குத் தடை செய்யவில்லையா?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "எனக்கு (அல்லாஹ்வினால்) இரண்டு தெரிவுகள் வழங்கப்பட்டுள்ளன: '(நபியே!) நீர் அவர்களுக்காகப் பாவமன்னிப்புக் கோரினாலும் அல்லது கோராவிட்டாலும்...' {இஸ்தஃக்ஃபிர் லஹும் அவ் லா தஸ்தஃக்ஃபிர் லஹும்} (அல்குர்ஆன் 9:80)" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர், நபி (ஸல்) அவர்கள் அவருக்காக (ஜனாஸாத்) தொழுகை நடத்தினார்கள்.

அப்போது கண்ணியமும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ், "அவர்களில் யாரேனும் இறந்துவிட்டால் அவருக்காக நீர் ஒருபோதும் தொழுகை நடத்த வேண்டாம்; அவரது கப்ரில் (பிரார்த்தனைக்காக) நிற்கவும் வேண்டாம் - {வலா துஸல்லி அலா அஹதின் மின்ஹும் மாத்த அபதன் வலா தக்கும் அலா கப்ரிஹி} (அல்குர்ஆன் 9:84)" என்ற வசனத்தை அருளினான்.

அதன்பிறகு (நயவஞ்சகர்களாக அடையாளம் காணப்பட்ட) அவர்களுக்காக (ஜனாஸாத்) தொழுகை நடத்துவதை நபி (ஸல்) அவர்கள் விட்டுவிட்டார்கள்.

(இதனை இமாம் முஸ்லிம் மற்றும் இமாம் புகாரி ஆகியோர் பதிவு செய்துள்ளனர்).

உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அப்துல்லாஹ் பின் உபை பின் சலூல் (எனும் நயவஞ்சகர்களின் தலைவன்) இறந்தபோது, அவனுக்காக (ஜனாஸாத்) தொழுகை நடத்துவதற்காக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அழைக்கப்பட்டார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (தொழவைப்பதற்காக) எழுந்தபோது, நான் அவர்களை நோக்கி விரைந்து சென்றேன். "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவன் இன்னின்ன நாளில், இன்னின்னவாறு (இஸ்லாத்திற்கு எதிராகப்) பேசியிருக்க, (நயவஞ்சகனான) இப்னு உபைக்கு நீங்கள் தொழுகை நடத்தப் போகிறீர்களா?" என்று கேட்டேன். அவன் (நபி ஸல் அவர்களுக்கு எதிராகக்) கூறிய வார்த்தைகளை நான் அவர்களிடம் பட்டியலிட்டுக் காட்டினேன். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் புன்னகைத்துவிட்டு, "உமரே! என்னை விட்டு விலகுங்கள் (தள்ளி நில்லுங்கள்)" என்றார்கள்.

நான் தொடர்ந்து (அவனுக்குத் தொழுகை நடத்த வேண்டாம் என) வலியுறுத்திக் கொண்டே இருந்தபோது, அவர்கள் கூறினார்கள்: "(அவனுக்காகப் பாவமன்னிப்புக் கேட்பதா அல்லது வேண்டாமா என்ற) உரிமை எனக்கு (அல்லாஹ்வினால்) வழங்கப்பட்டுள்ளது; நான் (அவனுக்காகப் பாவமன்னிப்புக் கேட்கும்) உரிமையைத் தேர்ந்தெடுத்துள்ளேன். அவனுக்காக எழுபது முறைக்கு மேல் நான் பாவமன்னிப்புக் கேட்பதால் அவன் மன்னிக்கப்படுவான் என்று எனக்குத் தெரிந்தால், நான் அதைவிட அதிகமாகவே அவனுக்காகப் பாவமன்னிப்புக் கேட்பேன்."

பின்னர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவனுக்காக (ஜனாஸாத்) தொழுகை நடத்தினார்கள்; பிறகு திரும்பிச் சென்றார்கள். அவர்கள் சிறிது நேரம் கூட தாமதிக்கவில்லை, அதற்குள் பராஅத் (அத்-தவ்பா) அத்தியாயத்தின் பின்வரும் இரண்டு வசனங்கள் இறங்கின:

{வலா துஸல்லி அலா அஹதின் மின்ஹும் மாத்த அபதன் வலா தக்கும் அலா கப்ரிஹி, இன்னஹும் கஃபரூ பில்லாஹி வரஸூليஹி வமாத்தூ வஹும் ஃபாஸிகூன்}

பொருள்: "(நபியே!) அவர்களில் யாரேனும் இறந்துவிட்டால், அவர்களுக்காக நீர் ஒருபோதும் (ஜனாஸாத்) தொழுகை நடத்த வேண்டாம்; அவர்களின் கப்ரிலும் (பிரார்த்தனைக்காக) நிற்க வேண்டாம். நிச்சயமாக அவர்கள் அல்லாஹ்வையும் அவனது தூதரையும் நிராகரித்தார்கள்; மேலும் அவர்கள் பாவிகளாகவே (நிராகரிப்பாளர்களாகவே) இறந்தார்கள்" [அத்-தவ்பா: 84].

உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "அன்றைய தினம் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் நான் காட்டிய துணிச்சலை (மற்றும் பிடிவாதத்தை) எண்ணி, பின்னர் நானே ஆச்சரியப்பட்டேன். அல்லாஹ்வும் அவனது தூதருமே நன்கறிந்தவர்கள்."

(இதனை யஹ்யா பின் புகையர் வாயிலாக இமாம் புகாரி தங்களது 'ஸஹீஹ்' நூலில் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.)

இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) கூறுகிறார்கள்:
"நாம் கூறியதை இது தெளிவுபடுத்துகிறது. நயவஞ்சகர்களுக்குத் தொழுகை நடத்த வேண்டாம் என்ற வல்லமைமிக்க அல்லாஹ்வின் கட்டளையைப் பொறுத்தவரை, நபி (ஸல்) அவர்களின் தொழுகை - என் தாயும் தந்தையும் அவர்களுக்கு அர்ப்பணமாகட்டும் - மற்றவர்களின் தொழுகையிலிருந்து மாறுபட்டதாகும் (ஏனெனில் அவர்களின் பரிந்துரை அல்லாஹ்விடம் மறுக்கப்படாது). நயவஞ்சகர்களுக்குத் தொழுகை நடத்துவதைக் கைவிடுமாறு அல்லாஹ் அவர்களுக்குக் கட்டளையிட்டபோது, (அல்லாஹ்வினால்) மன்னிக்கப்பட்ட ஒருவரைத் தவிர வேறு எவருக்கும் அவர்கள் தொழுகை நடத்தக் கூடாது என்று அல்லாஹ் விதித்திருக்கலாம் என நான் கருதுகிறேன். இணைவைப்பில் நிலைத்திருப்பவனை மன்னிக்கக் கூடாது என்றும் அவன் விதித்துள்ளான். எனவே, மன்னிக்கப்படாத ஒருவருக்குத் தொழுகை நடத்துவதை விட்டும் அல்லாஹ் அவர்களைத் தடுத்தான்.

ஆயினும், (சாதாரண) முஸ்லிம்கள் எவரும் அவர்களுக்கு (வெளிப்படையாக முஸ்லிம்களாகத் தெரிந்த நயவஞ்சகர்களுக்கு) ஜனாஸாத் தொழுகை நடத்துவதை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தடுக்கவில்லை; இதற்குப் பிறகு அவர்களில் யாரையும் அவர்கள் (நயவஞ்சகர்கள் என்பதற்காகக்) கொல்லவும் இல்லை. முஸ்லிம்களில் ஒரு குழுவினர் ஒருவருக்குத் தொழுகை நடத்திவிட்டால், மற்றவர்கள் அந்தத் தொழுகையை விட்டுவிடுவது (ஃபர்ளு கிஃபாயா அடிப்படையில்) அனுமதிக்கப்பட்டதாகும்.

ஹுதைஃபா (ரலி) அவர்கள் அந்த நயவஞ்சகர்களைத் தனித்தனியாக (நபி ஸல் அவர்கள் கற்றுக்கொடுத்த இரகசியத்தின் மூலம்) அறிந்தவராக அவர்களுடன் வாழ்ந்தார்கள். பின்னர் அபூபக்கர் (ரலி), உமர் (ரலி) ஆகியோரின் காலத்திலும் அவர்கள் வாழ்ந்தார்கள், அப்போது அந்த நயவஞ்சகர்களுக்கும் (வெளிப்படையான நிலையை வைத்து) தொழுகை நடத்தப்பட்டது. உமர் (ரலி) அவர்கள், ஒரு ஜனாஸா வைக்கப்படும்போது ஹுதைஃபா (ரலி) அவர்களைக் கண்டால், அவர் (தொழாமல்) அமரும்படி சைகை செய்தால் உமர் (ரலி) அமர்ந்து விடுவார்கள். அவர் எழுந்து நின்றால், உமர் (ரலி) அவர்களும் அவருடன் சேர்ந்து அந்த ஜனாஸாவுக்குத் தொழுகை நடத்துவார்கள்.

உமர் (ரலி) அவர்களோ, அவருக்கு முன் இருந்த அபூபக்கர் (ரலி) அவர்களோ, அவருக்குப் பின் வந்த உஸ்மான் (ரலி) அவர்களோ முஸ்லிம்கள் அந்த நயவஞ்சகர்களுக்குத் தொழுகை நடத்துவதையோ, அல்லது இஸ்லாமியச் சட்டங்களில் எதையுமோ தடுக்கவில்லை. நபி (ஸல்) அவர்கள் இறந்தபோது மதீனாவில் நயவஞ்சகம் தலைதூக்கியது என்பதை ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவித்துள்ளார்கள்."

ஹுதைஃபா பின் அல்-யமான் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் தபூக்கை நோக்கிப் பயணம் செய்து கொண்டிருந்தபோது, தமக்கு வஹீ (இறைச்செய்தி) அருளப்படுவதற்காகத் தமது வாகனத்திலிருந்து கீழே இறங்கினார்கள். நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் அந்த ஒட்டகத்தை மண்டியிடச் செய்தார்கள். (ஆனால்) அந்த ஒட்டகம் எழுந்து தனது கடிவாளத்தை இழுத்துக்கொண்டு (தன்னிச்சையாக) செல்லத் தொடங்கியது. அப்போது நான் (ஹுதைஃபா) அதனைப் பிடித்து, அதன் கடிவாளத்தைக் கையில் எடுத்து, அதை மீண்டும் மண்டியிடச் செய்யும் வரை ஓட்டி வந்து, அதன் அருகிலேயே அமர்ந்து கொண்டேன்.

பின்னர், நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் (வஹீ முடிந்து) எழுந்து தமது ஒட்டகத்திடம் வந்தபோது, "இது யார்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நான், "ஹுதைஃபா பின் அல்-யமான்" என்று பதிலளித்தேன்.

அப்போது நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "நான் உன்னிடம் ஒரு ரகசியத்தைக் கூறுகிறேன்; இதை ஒருபோதும் யாரிடமும் கூறக்கூடாது. இன்னார், இன்னார் என (நயவஞ்சகர்களில் ஒரு குறிப்பிட்ட எண்ணிக்கையிலான கூட்டத்தினரைக் குறிப்பிட்டு) இவர்களுக்கு ஜனாஸா தொழுகை நடத்த எனக்குத் தடை விதிக்கப்பட்டுள்ளது" என்று கூறினார்கள்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வஃபாத்தான (மறைந்த) பிறகு, உமர் (ரலி) அவர்கள் கலீஃபாவாகப் பொறுப்பேற்றார்கள். அப்போது, நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் வாழ்ந்தவர்களில் யாராவது இறந்து, அவர் அந்த (குறிப்பிட்ட) நயவஞ்சகர்களின் கூட்டத்தைச் சேர்ந்தவராக இருப்பாரோ என்று உமர் (ரலி) அவர்கள் சந்தேகித்தால், ஹுதைஃபாவாகிய என் கையைப் பிடித்து (ஜனாஸா இருக்கும் இடத்திற்கு) அழைத்துச் செல்வார்கள். நான் அவருடன் (தொழுகைக்காக) நடந்து சென்றால் உமர் (ரலி) அவர்கள் அந்த மையித்துக்குத் தொழுகை நடத்துவார்கள். நான் (அவருடன் செல்லாமல்) எனது கையை உருவிக்கொண்டால் உமர் (ரலி) அவர்கள் அவருக்குத் தொழுகை நடத்த மாட்டார்கள்; மாறாக வேறு ஒருவரைத் தொழுகை நடத்துமாறு உத்தரவிடுவார்கள்.

(குறிப்பு: இது 'முர்ஸல்' எனும் தொடர்பறுந்த அறிவிப்பாகும். எனினும், இது மற்றொரு அறிவிப்பாளர் தொடர் வழியாக 'மௌஸூல்' எனும் தொடர்ச்சியானதாகவும் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.)

உர்வா பின் ஸுபைர் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

எங்களுக்கு எட்டிய செய்தி என்னவென்றால்: தபூக் போரின் போது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது வாகனத்திலிருந்து கீழே இறங்கினார்கள். அப்போது அவர்களுக்கு வஹீ (இறைச்செய்தி) அருளப்பட்டது. (அப்போது) அவர்களது வாகனம் மண்டியிட்டு அமர்ந்திருந்தது. பின்னர் அது எழுந்து, தன் கடிவாளக் கயிற்றை இழுத்துக் கொண்டு சென்றது. ஹுதைஃபா பின் அல்-யமான் (ரலி) அவர்கள் அதனைக் கண்டார்கள்.

அவர்கள் அதன் கடிவாளத்தைப் பிடித்து (அதனை) இழுத்துச் சென்றார்கள். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (ஓரிடத்தில்) அமர்ந்திருப்பதைக் கண்டார்கள். உடனே, அந்த ஒட்டகத்தை மண்டியிடச் செய்துவிட்டு, அதன் அருகிலேயே ஹுதைஃபா (ரலி) அமர்ந்திருந்தார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (வஹீ முடிந்து) எழுந்து ஹுதைஃபாவிடம் வந்து, “யார் அது?” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு, “நான் ஹுதைஃபா பின் அல்-யமான்” என்று (அவர்) பதிலளித்தார்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், “நான் உங்களிடம் ஒரு ரகசியத்தைக் கூறுகிறேன்; அதை நீங்கள் (யாரிடமும்) பகிர வேண்டாம். நயவஞ்சகர்களில் (முனாஃபிக்குகளில்) ஒரு குறிப்பிட்ட எண்ணிக்கையிலான கூட்டத்தாரான இன்னார் மற்றும் இன்னாருக்கு (ஜனாஸாத்) தொழுகை நடத்துவதிலிருந்து நான் தடுக்கப்பட்டுள்ளேன்” என்று கூறினார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஹுதைஃபா பின் அல்-யமான் (ரலி) அவர்களைத் தவிர வேறு எவருக்கும் அந்த (நயவஞ்சகர்களின்) பெயர்களைத் தெரிவிக்கவில்லை.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வஃபாத்தான (மறைந்த) பிறகு, உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்களின் ஆட்சிக் காலத்தில், அந்த (நயவஞ்சகர்களின்) கூட்டத்தைச் சேர்ந்தவர் என உமர் (ரலி) அவர்கள் சந்தேகிக்கும்படியான யாராவது ஒருவர் இறந்துவிட்டால், அவர்கள் ஹுதைஃபா (ரலி) அவர்களின் கையைப் பிடித்து, அந்த ஜனாஸாத் தொழுகை நடக்கும் இடத்திற்கு (அழைத்துச் செல்வதற்காக) இழுப்பார்கள்.

ஹுதைஃபா (ரலி) அவர்களுடன் நடந்து வந்தால், உமர் (ரலி) அவர்கள் அந்த மையித்திற்கு ஜனாஸாத் தொழுகை நடத்துவார்கள். ஹுதைஃபா (ரலி) தம் கையை விடுவித்துக் கொண்டு அவருடன் வர மறுத்துவிட்டால், உமர் (ரலி) அவர்களும் அவருடன் (திரும்பி) சென்றுவிடுவார்கள்; அந்த மையித்திற்குத் தொழுகை நடத்த மறுத்துவிடுவார்கள். (ஆயினும் மற்றவர்கள்) அந்த மையித்திற்குத் தொழுகை நடத்துமாறு உமர் (ரலி) அவர்கள் உத்தரவிடுவார்கள்.

ஹுதைஃபா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"இந்த வசனத்திற்குரியவர்களில் (அதாவது இந்த வசனம் யாரைக் குறித்து இறங்கியதோ அவர்களில்) மூவரைத் தவிர வேறு யாரும் எஞ்சியிருக்கவில்லை." (இதன் அறிவிப்பாளர் கூறுகிறார்: {ஃபகாத்திலூ அஇம்மத்தல் குஃப்ர் - இறைமறுப்பின் தலைவர்களுடன் போரிடுங்கள்} [அத்-தவ்பா: 12] என்ற வசனத்தையே அவர் நாடினார் என நான் கருதுகிறேன்).

தொடர்ந்து அவர், "மேலும், முனாஃபிக்குகளில் (நயவஞ்சகர்களில்) நால்வரைத் தவிர வேறு யாரும் எஞ்சியிருக்கவில்லை" என்று கூறினார்கள்.

(அறிவிப்பாளர் கூறுகிறார்:) எங்களுக்குப் பின்னால் அமர்ந்திருந்த ஒரு கிராமவாசி, "முஹம்மத் (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களே! நாங்கள் அறியாதவற்றையெல்லாம் நீங்கள் அறிகிறீர்கள். முனாஃபிக்குகளில் நால்வரைத் தவிர வேறு யாரும் எஞ்சியிருக்கவில்லை என்று நீங்கள் கூறுகிறீர்கள்; அப்படியானால், இரவு நேரத்தில் எங்கள் வீடுகளுக்குள் (திருடுவதற்காகவோ அல்லது தொல்லை தருவதற்காகவோ) கன்னமிடுபவர்கள் (துளையிடுபவர்கள்) யார்?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு ஹுதைஃபா (ரலி) அவர்கள், "அவர்கள் ஃபுஸ்ஸாக்குகள் (பாவிகள்/வரம்பு மீறியவர்கள்). ஆம், (நபி (ஸல்) அவர்கள் எனக்கு அடையாளம் காட்டிய) முனாஃபிக்குகளில் நால்வரைத் தவிர வேறு யாரும் எஞ்சியிருக்கவில்லை. அவர்களில் ஒருவன், குளிர்ந்த நீரைக் குடித்தால் கூட அதன் குளிர்ச்சியை உணர முடியாத அளவுக்கு (மரணத் தறுவாயில் உள்ள) மிக வயதான முதியவனாவான்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

(இதனை இமாம் புகாரி அவர்கள் தமது ஸஹீஹில் முஹம்மத் பின் அல்-முஸன்னா மற்றும் யஹ்யா அல்-கத்தான் ஆகியோர் வாயிலாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள். அகிலங்களின் இறைவனின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எந்த முனாஃபிக்குகளின் பெயர்களை அவருக்குக் குறிப்பிட்டுக் காட்டினார்களோ, அவர்களையே அவர் நாடினார் என்று நான் கருதுகிறேன்).

ஹுதைஃபா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

"நிச்சயமாக, (அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் இருந்த நயவஞ்சகர்களை விட) இன்றைய நயவஞ்சகர்கள் மிகவும் மோசமானவர்கள் ஆவர். அக்காலத்தில் அவர்கள் அதனை (தங்கள் நயவஞ்சகத்தை) மறைத்து வந்தார்கள். ஆனால், இன்றோ அவர்கள் அதனை (பகிரங்கமாக) வெளிப்படுத்துகிறார்கள்."

(இதை இமாம் புகாரி (ரஹ்) அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் ஆதம் வழியாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்).

அன்னை ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (உயிரைக்) கைப்பற்றப்பட்ட (மரணமடைந்த) போது, அரபியர்கள் (பலர்) மார்க்கத்தை விட்டு வெளியேறினர் (முர்தத்தாயினர்). மதீனாவில் நயவஞ்சகம் தலைதூக்கியது. என் தந்தை (அபூபக்கர் ரலி) மீது இறங்கிய அந்த (மாபெரும் சுமையான) துயரம், உறுதியான மலைகள் மீது இறங்கியிருந்தால், அது அந்த மலைகளையே நொறுக்கியிருக்கும். அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! மக்கள் எந்தவொரு (முக்கியமான) விஷயத்தில் கருத்து வேறுபாடு கொண்டாலும், இஸ்லாத்திற்குப் பயனளிக்கும் வகையில் என் தந்தை அதன் (சரியான முடிவின்) நன்மையையும் தேவையையும் பெற்றுத் தருவதில் முந்திக்கொள்வார்.

மேலும், இதோடு சேர்த்து அவர்கள் (ஆயிஷா ரலி) கூறுவார்கள்: 'இப்னுல் கத்தாப் (உமர் ரலி) அவர்களைப் பார்த்த எவரும், அவர் இஸ்லாத்தின் (தேவையைப் பூர்த்தி செய்யும்) பலத்திற்காகவே படைக்கப்பட்டுள்ளார் என்பதை அறிந்துகொள்வார்கள். அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! அவர் (காரியங்களை விரைவாகவும் கச்சிதமாகவும் முடிக்கும்) திறமையாளராகவும், தமக்கு நிகரற்ற தனித்துவம் வாய்ந்தவராகவும் இருந்தார். மேலும், அவர் ஒவ்வொரு காரியத்திற்கும் அதற்கேற்ற (தகுந்த தீர்வுகளை அல்லது) இணைகளைத் தயார் நிலையில் வைத்திருப்பார்.'"

உர்வா பின் அஸ்-ஸுபைர் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

(அரபியர்களில்) இஸ்லாத்தை விட்டு வெளியேறியவர்களை (மறுபடியும் இஸ்லாத்திற்கு அழைப்பதற்காக) காலித் பின் அல்-வலீத் (ரலி) அவர்களை அனுப்பியபோது, அவர்களுக்கு அபூபக்ர் சித்தீக் (ரலி) அவர்கள் பின்வருமாறு உத்தரவிட்டார்கள்:

"அவர்களை இஸ்லாத்தின் அழைப்பின் பக்கம் அழைக்க வேண்டும். இஸ்லாத்தில் அவர்களுக்குக் கிடைக்கும் (உரிமைகளையும்), அவர்கள் மீதான (கடமைகளையும்) அவர்களுக்குத் தெரிவிக்க வேண்டும். மேலும், அவர்கள் நேர்வழி பெறுவதில் மிகுந்த அக்கறை செலுத்த வேண்டும்.

மக்களில் (அனைத்து இன மக்களையும் குறிக்கும் வகையில்) சிவப்பு நிறத்தவரோ அல்லது கறுப்பு நிறத்தவரோ எவர் இந்த அழைப்பை ஏற்றுக் கொள்கிறாரோ, அதனை அவரிடமிருந்து ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும். ஏனெனில், அல்லாஹ்வை நிராகரித்தவர்களுக்கு எதிரான இந்தப் போர், (அவர்கள்) அல்லாஹ்வின் மீது ஈமான் (நம்பிக்கை) கொள்ள வேண்டும் என்பதற்காகவேயாகும்.

எனவே, இஸ்லாத்தின் பக்கம் அழைக்கப்பட்டவர் அதனை ஏற்று, அவரது ஈமான் உண்மையானதாக இருந்தால், அவருக்கு எதிராக (நடவடிக்கை எடுக்க) எவ்வித வழியும் இல்லை. (அவரது உள்ளக்கிடக்கையை) விசாரிக்கும் பொறுப்பு மாண்பும் வல்லமையும் மிக்க அல்லாஹ்வுக்கே உரியதாகும். மேலும், இஸ்லாத்தின் பக்கம் விடுக்கப்பட்ட அழைப்பை ஏற்க மறுத்து, (இஸ்லாத்தை விட்டு) விலகிச் செல்பவர்களைக் கொல்ல வேண்டும்."

உமர் இப்னு அல்கத்தாப் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:

"நிச்சயமாக (சில) மனிதர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில் வஹீ (இறைச்செய்தி) மூலம் (அவர்களின் அந்தரங்கங்கள் வெளிப்படுத்தப்பட்டு) பிடிக்கப்பட்டு (தண்டிக்கப்பட்டு) வந்தனர். நிச்சயமாக இப்போது வஹீ (வருவது) நின்றுவிட்டது. எனவே, இப்போது உங்கள் செயல்களில் எமக்கு எவை வெளிப்படையாகத் தெரிகின்றனவோ, அவற்றைக் கொண்டே நாங்கள் உங்களை மதிப்பிடுவோம். யார் எங்களிடம் நற்செயலை வெளிப்படுத்துகிறாரோ, அவரை நாங்கள் பாதுகாப்பானவராகக் கருதுவோம், (எமக்கு) நெருக்கமாக்கிக் கொள்வோம். அவருடைய அந்தரங்கம் (இரகசியம்) குறித்து எமக்கு எவ்விதப் பொறுப்புமில்லை; அல்லாஹ்வே அவரது அந்தரங்கம் குறித்து அவரை விசாரிப்பான். ஆனால், யார் எங்களிடம் தீய செயலை வெளிப்படுத்துகிறாரோ, அவரை நாங்கள் நம்பமாட்டோம்; அவரை உண்மையாளராக ஏற்கவும் மாட்டோம்; 'எனது அந்தரங்கம் (நோக்கம்) தூய்மையானது' என்று அவர் கூறினாலும் சரியே!"

உமர் இப்னு அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள், இஸ்லாத்தை வெளிப்படையாக ஏற்றுக்கொண்ட (அவரது முந்தைய நிலையை அறிந்திருந்த) ஒரு மனிதரிடம், "நிச்சயமாக நீ (தண்டனையிலிருந்து தப்பிக்க அல்லது பாதுகாப்பிற்காக) தஞ்சம் புகுபவனாகவே (இஸ்லாத்தை ஏற்றிருப்பதாக) நான் கருதுகிறேன்" என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு அந்த மனிதர், "நிச்சயமாக என்னைப் பாதுகாக்கும் (அடைக்கலம் அளிக்கும்) ஒன்று இஸ்லாத்தில் உள்ளது" என்று கூறினார். அப்போது உமர் (ரலி) அவர்கள், "ஆம், நிச்சயமாக இஸ்லாத்தில் யார் தஞ்சம் புகுகிறாரோ அவருக்கு அடைக்கலம் அளிக்கக்கூடிய (பாதுகாப்பு) அதில் உள்ளது" என்று கூறினார்கள்.

அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத் (ரழி) அவர்கள், கூஃபாவில் பொய்யன் முஸைலமாவின் (முஸைலமத்துல் கத்தாப்) செய்திகளை (கொள்கைகளை) உயிர்ப்பித்து, (மக்களை) அதன்பால் அழைத்துக் கொண்டிருந்த சில மனிதர்களைப் பிடித்தார்கள் (கைது செய்தார்கள்). பின்னர் அவர்கள் குறித்து உஸ்மான் பின் அஃப்பான் (ரழி) அவர்களுக்குக் கடிதம் எழுதினார்கள்.

அதற்கு உஸ்மான் (ரழி) அவர்கள், "அவர்களுக்குச் சத்திய மார்க்கத்தையும், அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் வேறு யாருமில்லை என்றும், முஹம்மது (ஸல்) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் என்றும் சாட்சி கூறுவதையும் (ஏற்குமாறு) அவர்களுக்கு முன்வையுங்கள். அவர்களில் எவர் அதனை ஏற்று, முஸைலமாவை விட்டும் விலகிக் கொள்கிறாரோ அவரைக் கொல்ல வேண்டாம். எவர் முஸைலமாவின் மார்க்கத்திலேயே (பிடிவாதமாக) நிலைத்திருக்கிறாரோ அவரைக் கொன்றுவிடுங்கள்" என்று பதில் எழுதினார்கள்.

(அவ்வாறே அவர்களுக்கு முன்வைக்கப்பட்ட போது) அவர்களில் சில மனிதர்கள் அதனை ஏற்றுக் கொண்டனர்; எனவே அவர்கள் (தண்டிக்கப்படாமல்) விடப்பட்டனர். வேறு சில மனிதர்கள் முஸைலமாவின் மார்க்கத்திலேயே நிலைத்திருந்தனர்; எனவே அவர்கள் கொல்லப்பட்டனர்.

முஹம்மது பின் அபூபக்கர் அவர்கள், (தங்களை) முஸ்லிம்கள் (என்று கூறிக்கொள்ளும்) ஸனாதிகாக்கள் (வழிகெட்ட கொள்கையுடையவர்கள்) குறித்து அலி (ரலி) அவர்களுக்குக் கடிதம் எழுதி (அவர்கள் விஷயத்தில் என்ன செய்ய வேண்டும் என்று) கேட்டார்கள். அதற்கு அலி (ரலி) அவர்கள் (பதிலாகக்) கூறினார்கள்:

"ஸனாதிகாக்களுக்கு (மீண்டும்) இஸ்லாம் முன்வைக்கப்படும். அவர்கள் (தவ்பா செய்து) இஸ்லாத்தை ஏற்றுக் கொண்டால் (அவர்கள் விட்டுவிடப்படுவார்கள்); இல்லையெனில், அவர்கள் கொல்லப்படுவார்கள்."

இப்னு ஷிஹாப் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

"ஒரு ஸிந்தீக் (இஸ்லாத்தின் பெயரால் வழிகேட்டைப் பரப்புபவர்), (தான் செய்த வழிகேட்டை) மறுத்து, அவனுக்கு எதிராக (அவன் வழிகேட்டில் இருக்கிறான் என்பதற்குத்) தெளிவான சான்று நிலைநாட்டப்பட்டால் அவன் கொல்லப்படுவான். ஆனால், அவனாகவே (முன்வந்து தன் குற்றத்தை) ஒப்புக்கொண்டு, (உண்மையாகப்) பாவமன்னிப்புத் தேடினால் அவன் கொல்லப்படுவதிலிருந்து விட்டுவிடப்படுவான்."

ரபீஆ (பின் அபீ அப்திர் ரஹ்மான்) அவர்கள் 'ஸின்தீக்' (இஸ்லாத்தை வெளிப்படுத்தி குஃப்ரை மறைப்பவன்/மார்க்க விரோதி) குறித்துக் கூறினார்கள்:
"அவன் கொல்லப்பட வேண்டும்; அவனிடம் (தவ்பா செய்து) பாவமன்னிப்பு கோருமாறு கேட்கப்படக் கூடாது."

இப்னு வஹ்ப் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
மாலிக் (ரஹ்) அவர்கள், "(மந்திரவாதியிடம்) பாவமன்னிப்பு கோருமாறு கேட்கப்பட மாட்டாது" என்று கூறினார்கள்.
ஷெய்க் (நஸாயீ - ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அவனிடம் பாவமன்னிப்பு கோருமாறு கேட்கப்படும்; அவன் திருந்திப் பாவமன்னிப்பு கோரினால் அவனது பாவமன்னிப்பு ஏற்கப்படும்; அவனது உயிர் காக்கப்படும்; மறைவான விஷயங்களுக்கு அல்லாஹ்வே பொறுப்பாளியாவான்" என்று கூறுபவரின் கருத்தே மிகவும் பொருத்தமானதாகும். அல்லாஹ்வே நன்கறிந்தவன்.

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "மக்கள் 'அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் வேறு யாருமில்லை' என்று சாட்சி கூறி, என்னையும் நான் கொண்டு வந்ததையும் (இஸ்லாத்தையும்) நம்பும் வரை அவர்களுடன் நான் போரிடுவேன். அவர்கள் அவ்வாறு செய்துவிட்டால், (இஸ்லாத்தின்) உரிமைக்காகவே தவிர, மற்றபடி என்னிடமிருந்து தங்களது உயிர்களையும் உடைமைகளையும் அவர்கள் பாதுகாத்துக் கொள்வார்கள். மேலும், அவர்களின் (உள்ளங்கள் குறித்த) விசாரணை அல்லாஹ்வின் பொறுப்பிலுள்ளது."
(இதனை இமாம் முஸ்லிம் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் உமைய்யா பின் பிஸ்தாம் வழியாகப் பதிவு செய்துள்ளார்).

இக்ரிமா (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அலி (ரலி) அவர்களிடம் ‘ஸின்தீக்குகள்’ (மார்க்கத்தின் பெயரால் வழிகேட்டைப் பரப்புபவர்கள்) சிலர் கொண்டு வரப்பட்டனர். அவர்களை அலி (ரலி) தீயிட்டு எரித்தார்கள். இச்செய்தி இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களுக்கு எட்டியபோது அவர்கள் கூறினார்கள்:

"நானாக இருந்திருந்தால் (மட்டும்) அவர்களைக் கொன்றிருப்பேன்; ஏனெனில் நபி (ஸல்) அவர்கள், 'தம் மார்க்கத்தை மாற்றிக் கொண்டவரைக் கொன்றுவிடுங்கள்' என்று (கட்டளையிட்டு) கூறியுள்ளார்கள். ஆனால், அவர்களை நான் தீயிட்டு எரித்திருக்க மாட்டேன். ஏனெனில், 'அல்லாஹ் (மட்டுமே) அளிக்கும் வேதனையைக் கொண்டு (அதாவது நெருப்பால்) நீங்கள் வேதனை செய்யாதீர்கள்' என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் தடுத்துள்ளார்கள்."

(இது இஸ்மாயீல் என்பவரின் அறிவிப்பு வாசகமாகும். யஃகூப் என்பவரின் அறிவிப்பில், "சில ஸின்தீக்குகள் அல்லது மார்க்கத்திலிருந்து வெளியேறியவர்கள் கொண்டுவரப்பட்டனர். அவர்களை எரிக்கும்படி அலி (ரலி) கட்டளையிட்டார்கள்; அவ்வாறே அவர்கள் எரிக்கப்பட்டனர்" என்று இடம்பெற்றுள்ளது. இதனை இமாம் புகாரி (ரஹ்) அவர்கள் தமது ‘ஸஹீஹ்’ நூலில் பதிவு செய்துள்ளார்கள்).

இதே கருத்திலமைந்த மற்றோர் அறிவிப்பில் கூடுதலாகப் பின்வருமாறு இடம்பெற்றுள்ளது:

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) கூறிய இந்தச் செய்தி அலி (ரலி) அவர்களுக்கு எட்டியபோது, "உம்முல் ஃபழ்லின் மகன் (இப்னு அப்பாஸ்) மீது (அல்லாஹ்வின்) கருணை உண்டாகட்டும்! அவர் (சட்டங்களின்) நுட்பமான விஷயங்களைக் கூட மிக ஆழமாகத் துருவி ஆராய்பவராக (கண்டுபிடிப்பவராக) இருக்கிறாரே!" என்று கூறினார்கள்.

அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

(சிலை வழிபாடு செய்து கொண்டிருந்த) 'ஸுத்' (Zutt) இனத்தைச் சேர்ந்த சிலர் அலி (ரலி) அவர்களிடம் கொண்டுவரப்பட்டனர். (அவர்கள் ஒரு சிலையினை வணங்கிக் கொண்டிருந்தனர்.) அவர்களை அலி (ரலி) அவர்கள் நெருப்பினால் எரித்தார்கள். (இதைக் கேள்வியுற்ற) இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள், “'யார் தனது மார்க்கத்தை மாற்றிக் கொள்கிறாரோ, அவரைக் கொன்று விடுங்கள்' என்றுதான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்” என்று சொன்னார்கள்.

அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரிய இறைவன் வேறு யாருமில்லை என்றும், நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் என்றும் சாட்சி கூறும் ஒரு (முஸ்லிம்) மனிதனின் இரத்தத்தை (சிந்துவது) மூன்று (காரணங்களில்) ஒன்றைத் தவிர (வேறு எதற்காகவும்) அனுமதிக்கப்பட்டதல்ல: (அவை:) உயிருக்கு உயிர் (பழிவாங்குதல்), திருமணமான நிலையில் விபச்சாரம் செய்தவர், மற்றும் தனது மார்க்கத்தை விட்டு வெளியேறி (முஸ்லிம்களின்) கூட்டமைப்பை விட்டுப் பிரிந்தவர்."

(இது அஃமஷ் அவர்களின் ஹதீஸிலிருந்து ஸஹீஹான இரு நூற்களிலும் (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்) பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது).

ஸஅத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

மக்கா வெற்றியின் நாளில், நான்கு ஆண்கள் மற்றும் இரண்டு பெண்களைத் தவிர (மற்ற) மக்கள் அனைவருக்கும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அபயம் (பாதுகாப்பு) அளித்தார்கள். மேலும், "அவர்கள் கஅபாவின் திரைகளைப் பிடித்துத் தொங்கிக் கொண்டிருந்தாலும் அவர்களைக் கொன்று விடுங்கள்" என்று (கட்டளையாகக்) கூறினார்கள்.

அவர்கள் (இஸ்லாமிய) மார்க்கத்தை விட்டு வெளியேறியது (மற்றும் அவர்கள் செய்த குற்றங்கள்), அவர்களில் சிலர் மீண்டும் (இஸ்லாத்திற்குத்) திரும்பியது, மற்றும் (அவர்களில்) சிலர் கொல்லப்பட்டது குறித்து இந்த ஹதீஸில் (சுருக்கமாகக்) குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இன்ஷா அல்லாஹ் (அல்லாஹ் நாடினால்), இதன் முழுமையான விபரம் (பின்வரும் பகுதிகளில்) இடம்பெறும்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு மனிதரின் 'உம்மு வலத்' (எஜமானரின் குழந்தையைப் பெற்றெடுத்த அடிமைப் பெண்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைத் திட்டினார். எனவே, அவர் (அந்த எஜமானர்) அவளைக் கொன்றுவிட்டார். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் அறிவிப்பாளர், "நிச்சயமாக அவளது இரத்தம் வீணானது (அதாவது, அவளது கொலைக்காக பழிவாங்கலோ அல்லது இழப்பீடோ கோரப்படாது)" என்று அறிவித்தார்.

மேலும், இதனை இஸ்ராயீல் அவர்கள் உஸ்மான் அஷ்-ஷஹ்ஹாம் வழியாக முழுமையான அறிவிப்பாளர் தொடருடன் விரிவாகவும் அறிவித்துள்ளார்கள்.

புல்கீன் (குலத்தைச்) சேர்ந்த ஒருவர் அறிவிக்கிறார்:

ஒரு பெண் நபி (ஸல்) அவர்களை ஏசினாள் (நிந்தித்தாள்). எனவே, காலித் பின் அல்-வலீத் (ரலி) அவர்கள் அப்பெண்ணைக் கொன்றார்கள் (மரண தண்டனை நிறைவேற்றினார்கள்).

ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு பெண் இஸ்லாத்தை விட்டு வெளியேறினார் (மதம் மாறினார்). எனவே, அவரிடம் மீண்டும் இஸ்லாத்தை எடுத்துரைக்க (அழைப்பு விடுக்க) வேண்டும் என்றும், (அவர் இஸ்லாத்தை ஏற்க மறுத்தால்) அவருக்கு மரண தண்டனை நிறைவேற்றப்பட வேண்டும் என்றும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கட்டளையிட்டார்கள். அதன்படி, அவர்கள் அவருக்கு இஸ்லாத்தை எடுத்துரைத்தனர். ஆனால், அவர் (இஸ்லாத்தை ஏற்க) மறுத்து மரண தண்டனையையே தேர்ந்தெடுத்தார். எனவே, அவருக்கு மரண தண்டனை நிறைவேற்றப்பட்டது.

(இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடரில் அறியப்படாத சிலர் இடம்பெற்றுள்ளனர். எனினும், இது இப்னுல் முன்கதிர் வழியாக மற்றொரு தொடரிலும் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.)

ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

'உம்மு மர்வான்' என்று அழைக்கப்படும் ஒரு பெண் இஸ்லாத்தை விட்டு வெளியேறி (மதம் மாறி)விட்டார். எனவே, அவரிடம் இஸ்லாத்தை (மீண்டும்) எடுத்துக் கூறுமாறு (அழைப்பு விடுக்குமாறு) நபி (ஸல்) அவர்கள் கட்டளையிட்டார்கள். அவர் (மீண்டும் இஸ்லாத்திற்குத்) திரும்பினால் (அவர் விட்டுவிடப்படுவார்), இல்லையெனில் அவர் கொல்லப்பட வேண்டும் (என்று கூறினார்கள்).

(நூல் ஆசிரியர் கூறுகிறார்:) அலீ அவர்கள் இப்னு ஸயீத் வழியாக இதே அறிவிப்பாளர் தொடரில் இதைப்போன்றே அறிவித்துள்ளார்கள். மேலும், ஸுஹ்ரீ அவர்களின் சகோதரர் மகன் தமது சிறிய தந்தை (ஸுஹ்ரீ) வழியாக இதே கருத்தில் அறிவித்துள்ளார். மேலும், ஸுஹ்ரீ, உர்வா, ஆயிஷா (ரலி) ஆகியோரின் வழியாக மற்றொரு பலவீனமான அறிவிப்பாளர் தொடரிலும் இது அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. இதுவே இமாம் ஸுஹ்ரீ அவர்களின் (இந்த ஹதீஸ் தொடர்பான) சரியான கருத்தாகும்.

இஸ்லாத்தை ஏற்ற பின்னர் அதனை நிராகரிக்கும் (மதமாற்றம் செய்யும்) பெண்ணைக் குறித்து (இமாம்) ஸுஹ்ரீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அவளிடம் பாவமன்னிப்பு (தவ்பா செய்யுமாறு) கோரப்படும். அவள் பாவமன்னிப்பு கோரினால் (அவள் விட்டுவிடப்படுவாள்); இல்லையெனில் அவள் கொல்லப்படுவாள்."

மேலும், மார்க்கத்தை விட்டு வெளியேறும் (முர்தத்தாகும்) பெண்ணைக் குறித்து (இமாம்) இப்ராஹீம் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அவளிடம் பாவமன்னிப்பு (தவ்பா செய்யுமாறு) கோரப்படும். அவள் பாவமன்னிப்பு கோரினால் (அவள் விட்டுவிடப்படுவாள்); இல்லையெனில் அவள் கொல்லப்படுவாள்."

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"பெண்கள் இஸ்லாத்தை விட்டு வெளியேறினால் (மதமாற்றம் அடைந்தால்) அவர்கள் (மரண தண்டனை மூலம்) கொல்லப்பட மாட்டார்கள்."

அப்துர்ரஹ்மான் பின் மஹ்தீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
"இஸ்லாத்தை விட்டு வெளியேறிய (முர்தத் ஆன) பெண்கள் குறித்து ஆஸிம் அறிவிக்கும் இந்த ஹதீஸைப் பற்றி நான் சுஃப்யான் (அஸ்-ஸவ்ரி) அவர்களிடம் கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், 'நம்பகமான (ஸிக்காவான) அறிவிப்பாளர்கள் எவரும் இதனை (இதே கருத்தில்) அறிவிக்கவில்லை' என்று பதிலளித்தார்கள்."

இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
"இஸ்லாத்தை விட்டு வெளியேறிய பெண்கள் (தண்டனை பெறும்) விஷயத்தில் சிலர் எங்களுடன் கருத்து வேறுபாடு கொண்டுள்ளனர். அவர்களுக்கு ஆதாரமாக ஆஸிம், அபூ ரஸீன் வழியாக இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவித்த ஒரு செய்தி இருந்தது. அதில், 'இஸ்லாத்தை விட்டு வெளியேறும் ஒரு பெண் சிறையிலடைக்கப்படுவாளே தவிர, கொல்லப்பட மாட்டாள்' என்று காணப்பட்டது. இந்தக் கருத்தைக் கொண்டவர்களில் சிலர் என்னிடம் விவாதித்தனர். அப்போது ஹதீஸ் கலை அறிஞர்கள் குழுவொன்று எங்களுடன் இருந்தது. நாங்கள் அவர்களிடம் இந்த ஹதீஸைப் பற்றிக் கேட்டோம். அவர்களில் ஒருவர் கூட (மறுப்பு தெரிவிக்காமல்) அமைதியாக இருக்கவில்லை; அனைவரும் 'இது ஒரு தவறான செய்தியாகும். மேலும், இந்த ஹதீஸை அறிவித்தவரின் (இந்தக் குறிப்பிட்ட) அறிவிப்புகளை ஹதீஸ் கலை அறிஞர்கள் ஆதாரபூர்வமானதாக உறுதிப்படுத்துவதில்லை' என்று கூறினர்.

மேலும், இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: 'இஸ்லாத்தை விட்டு வெளியேறிய பெண்களை அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் (தண்டனையாகக்) கொன்றுள்ளார்கள் என்று சில (அறிவிப்பாளர்கள்) அறிவித்துள்ள நிலையில், அவர்கள் ஏன் அதனை (அந்த ஆதாரத்தை நோக்கி) செல்லவில்லை?'"

அபூபக்ர் அஸ்-ஸித்தீக் (ரழி) அவர்கள், 'ரித்தா' (மதமாற்றத்திற்கு எதிரான/இஸ்லாத்தை விட்டு வெளியேறியவர்களுக்கு எதிரான) போரின் போது, 'உம்மு கிர்ஃபா' என்று அழைக்கப்பட்ட ஒரு பெண்ணைக் கொன்றார்கள் (என்று ஒரு செய்தி அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது).

மேலும், இந்தச் செய்தி யஸீத் பின் அபீ மாலிக், (அவர்) ஷஹ்ர் பின் ஹவ்ஷப் வழியாக அபூபக்ர் (ரழி) அவர்களிடமிருந்து (அறிவித்ததாகவும்) ஒரு அறிவிப்பு உள்ளது.

ஸயீத் பின் அப்துல் அஸீஸ் அத்-தனூகி (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

உம்மு கிர்ஃபா என்று அழைக்கப்பட்ட ஒரு பெண், இஸ்லாத்தை ஏற்றபின் (மதமாறி) நிராகரிப்பாளராகிவிட்டாள். எனவே, அபூபக்கர் சித்தீக் (ரழி) அவர்கள் அப்பெண்ணைத் தவ்பா (பாவமன்னிப்பு) செய்யுமாறு கோரினார்கள். ஆனால், அப்பெண் தவ்பா செய்யவில்லை. அதனால் அவர்கள் அப்பெண்ணுக்கு மரண தண்டனை நிறைவேற்றினார்கள்.

(அறிவிப்பாளர்களில் ஒருவரான) லَيْத் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "நாங்கள் செவியுற்றதும் இதுவே; (சட்ட ரீதியாக) எனது கருத்தும் இதுதான்."

இப்னு வஹ்ப் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "இமாம் மாலிக் (ரஹ்) அவர்களும் என்னிடம் இதே போன்றே (கருத்துக்) கூறினார்கள்."

இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "ஹதீஸ் கலை அறிஞர்களிடத்தில் இது பலவீனமானதாக (ழயீஃப்) இருப்பதால், இதை நாம் (சட்ட ஆதாரமாக) ஆதாரமாகக் கொள்ள இயலாது."

ஷைக் (அல்-பைஹகீ) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் அறுபட்டிருப்பதே (முன்கதிஉ) இதன் பலவீனத்திற்குக் காரணமாகும். மேலும், இதனை இரண்டு முர்ஸலான (தொடரறுபட்ட) வழிகளிலும் நாம் அறிவித்துள்ளோம்."

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறுவார்கள்:
"எவர் ஈமான் (இறைநம்பிக்கை) கொண்ட பிறகு (யாராலும் வற்புறுத்தப்படாமல்) மனமுவந்து நிராகரிப்பாளராக (முர்தத்தாக) மாறுகிறாரோ, அவர் (இஸ்லாமிய சட்டப்படி மரண தண்டனை மூலம்) கொல்லப்படுவார்."

உஸ்மான் பின் அஃப்பான் (ரலி) அவர்கள் கூறுவார்கள்:
"(மரண தண்டனை விதிக்கப்படும்) அந்தச் சட்டமானது, ஈமான் (இறைநம்பிக்கை) கொண்ட பிறகு (மீண்டும்) நிராகரித்தவர் (முர்தத்) குறித்தே கூறப்பட்டுள்ளது."

ஜரீர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
"எந்தவொரு அடிமை (தன் எஜமானனை விட்டுத்) தப்பியோடுகிறானோ, அவனிடமிருந்து (அல்லாஹ் மற்றும் அவனது தூதரின்) பாதுகாப்புப் பொறுப்பு நீங்கிவிடுகிறது" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

(இதனை இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் அபூபக்ர் பின் அபீஷைபா வாயிலாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.)

ஜரீர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
"ஓர் அடிமை (தன் எஜமானிடமிருந்து) தப்பியோடி, இணைவைப்பிற்கு (ஷிர்க் நிலவும் எதிரி நாடுகளுக்குச்) சென்றுவிட்டால், அவனது இரத்தம் (அவனைக் கொல்வது) ஆகுமானதாகிவிடும்" என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூற நான் கேட்டேன்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"யார் தனது (இஸ்லாமிய) மார்க்கத்தை (விட்டு வெளியேறி வேறு மார்க்கத்திற்கு) மாற்றிக் கொள்கிறாரோ, அவரை (சட்ட ரீதியாக மரண தண்டனை மூலம்) கொன்று விடுங்கள்."

இந்தச் செய்தி இக்ரிமா வழியாக இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களிடமிருந்தும் நமக்கு அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. மேலும், இதே கருத்தமைந்த செய்தி இப்னு மஸ்வூத் (ரலி) மற்றும் ஆயிஷா (ரலி) ஆகியோர் வழியாக நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்தும் நமக்கு அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

(மக்கா) வெற்றி (கொள்ளப்பட்ட) ஆண்டில், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது தலையில் இரும்புத் தலைக்கவசம் (மிக்ஃபர்) அணிந்தவாறு மக்காவிற்குள் நுழைந்தார்கள். அவர்கள் அதைக் கழற்றியபோது, ஒரு மனிதர் அவர்களிடம் வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இப்னு கத்தல் (என்பவன்) கஃபாவின் திரைகளைப் பிடித்துத் தொங்கிக் கொண்டிருக்கிறான்" என்று கூறினார். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "(அவன் செய்த குற்றங்களுக்காக) அவனைக் கொன்று விடுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

(இதனை முஸ்லிம் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் யஹ்யா பின் யஹ்யா வழியாகவும், புகாரி மற்றொரு அறிவிப்பாளர் தொடரில் மாலிக் வழியாகவும் பதிவு செய்துள்ளனர்).

ஸஅத் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

மக்கா வெற்றியின் போது, நான்கு ஆண்கள் மற்றும் இரண்டு பெண்களைத் தவிர மற்ற அனைத்து மக்களுக்கும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (பொது) மன்னிப்பு வழங்கினார்கள். மேலும், "அவர்கள் கஅபாவின் திரைகளைப் பிடித்துத் தொங்கிக் கொண்டிருந்தாலும் (அடைக்கலம் தேடினாலும்) அவர்களைக் கொன்றுவிடுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

(அந்த நான்கு ஆண்கள்:) இக்ரிமா பின் அபீ ஜஹ்ல், அப்துல்லாஹ் பின் கத்தல், மிக்யாஸ் பின் சுபாபா மற்றும் அப்துல்லாஹ் பின் ஸஅத் பின் அபீ ஸர்ஹ் ஆகியோராவர்.

அவர்களில் அப்துல்லாஹ் பின் கத்தல், கஅபாவின் திரைகளைப் பிடித்துத் தொங்கிக் கொண்டிருக்கும் நிலையில் பிடிபட்டான். அவனை நோக்கி ஸயீத் பின் ஸைத் (ரழி) மற்றும் அம்மார் பின் யாஸிர் (ரழி) ஆகிய இருவருமே விரைந்து சென்றனர். அவ்விருவரில் இளையவராக இருந்த ஸயீத் (ரழி), அம்மார் (ரழி) அவர்களை முந்திச் சென்று அவனைக் கொன்றார். மிக்யாஸ் பின் சுபாபாவை மக்கள் கடைவீதியில் வைத்துப் பிடித்து அவனைக் கொன்றனர்.

இக்ரிமாவோ கடல் வழியாகப் பயணம் செய்த போது, அவர்கள் (சென்ற கப்பல்) ஒரு புயலில் சிக்கிக் கொண்டது. அப்போது கப்பலில் இருந்தவர்கள் (மாலுமிகள்) கப்பல் பயணிகளை நோக்கி, "(அல்லாஹ்விடம்) மனத்தூய்மையுடன் (இக்லாஸாக) பிரார்த்தியுங்கள்; ஏனெனில், இங்கு உங்களுடைய (பொய்யான) தெய்வங்கள் உங்களுக்கு எந்தப் பயனும் அளிக்காது" என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு இக்ரிமா, "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! கடலில் மனத்தூய்மை (இக்லாஸ்) மட்டுமே என்னைக் காப்பாற்றும் என்றால், தரையிலும் அதுவல்லாத வேறு எதுவும் என்னைக் காப்பாற்றாது. இறைவா! நீ என்னை இந்த இக்கட்டான நிலையிலிருந்து காப்பாற்றினால், நான் முஹம்மத் (ஸல்) அவர்களிடம் சென்று என் கையை அவர்களின் கையில் வைப்பேன் (இஸ்லாத்தை ஏற்பேன்) என உன்னிடம் வாக்குறுதி அளிக்கிறேன்; நிச்சயம் நான் அவர்களைத் தாராள மனப்பான்மையுடையவராகவும் மன்னிப்பவராகவும் காண்பேன்" என்று (தனக்குள்) கூறினார். அதன்படியே அவர் வந்து இஸ்லாத்தை ஏற்றார்.

அப்துல்லாஹ் பின் ஸஅத் பின் அபீ ஸர்ஹ், உஸ்மான் பின் அஃப்பான் (ரழி) அவர்களிடம் (சென்று) மறைந்து கொண்டார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மக்களிடம் பைஅத் (விசுவாசப் பிரமாணம்) கோரியபோது, உஸ்மான் (ரழி) அவரை அழைத்து வந்து நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களுக்கு முன்பாக நிறுத்தினார்.

பிறகு (உஸ்மான் ரழி அவர்கள்), "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அப்துல்லாஹ்வின் பைஅத்தை ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள்" என்றார். நபியவர்கள் தமது தலையை உயர்த்தி அவரை மூன்று முறை பார்த்தார்கள்; அந்த மூன்று முறையும் (அவரது பைஅத்தை) ஏற்க மறுத்தார்கள். மூன்று முறைக்குப்பின் அவரிடமிருந்து பைஅத்தை ஏற்றுக் கொண்டார்கள்.

பின்னர், நபி (ஸல்) அவர்கள் தம் தோழர்கள் பக்கம் திரும்பி, "அவனது பைஅத்தை ஏற்காமல் நான் என் கையைத் தடுத்துக் கொண்டதைக் கண்டவுடன், எழுந்து சென்று அவனைக் கொன்றுவிடும் ஒரு விவேகமுள்ள மனிதர் உங்களில் இருக்கவில்லையா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நபித்தோழர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! உங்கள் உள்ளத்தில் என்ன இருக்கிறது என்பது எங்களுக்கு எப்படித் தெரியும்? உங்கள் கண்ணால் எங்களுக்கு நீங்கள் சைகை செய்திருக்கக் கூடாதா?" என்று கேட்டனர்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "எந்தவொரு நபிக்கும் கண்களால் சதி செய்யும் குணம் (கண் ஜாடை காட்டுவது) இருப்பது தகுதியற்றதாகும்" என்று கூறினார்கள்.

இப்னு இஸ்ஹாக் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

இப்னு அபீ ஸர்ஹ் என்பவரைக் கொல்லும்படி (நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள்) உத்தரவிட்டதற்குக் காரணம், அவர் (முன்னர்) இஸ்லாத்தை ஏற்று, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு வஹீ (இறைச்செய்தி) எழுதுபவராக இருந்தார். (பின்னர்) அவர் (இஸ்லாத்தை விட்டு வெளியேறி) இணைவைப்பவராக மாறி மக்கா(வில் இருந்தவர்களு)டன் சென்று சேர்ந்து கொண்டார்.

அப்துல்லாஹ் பின் கத்தல் என்பவரைக் கொல்லும்படி (நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள்) உத்தரவிட்டதற்குக் காரணம், அவர் முஸ்லிமாக இருந்தார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரை ஜகாத் வசூலிப்பவராக (அதிகாரியாக) அனுப்பினார்கள். அவருடன் அன்சாரிகளைச் சேர்ந்த ஒருவரையும் அனுப்பினார்கள். மேலும், அவருக்குச் சேவை செய்வதற்காக முஸ்லிமான ஓர் ஊழியர் (அடிமை) அவருடன் இருந்தார். அவர்கள் (பயணத்தின் போது) ஓரிடத்தில் தங்கியபோது, ஒரு ஆட்டை அறுத்துத் தனக்கு உணவு தயாரிக்கும்படி அந்த ஊழியருக்கு அவர் கட்டளையிட்டார். பின்பு அவர் தூங்கிவிட்டார். அவர் விழித்தெழுந்தபோது அந்த ஊழியர் அவருக்காக எதையும் தயாரித்திருக்கவில்லை. இதனால் அவர் அந்த ஊழியரைத் தாக்கி (அநியாயமாகக்) கொன்றுவிட்டார். பின்னர் அவரும் (இஸ்லாத்தை விட்டு வெளியேறி) இணைவைப்பவராக மாறிவிட்டார். மேலும் அவரிடம் இரண்டு பாடகிப் பெண்கள் இருந்தனர். அவர்கள் இருவரும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களை இகழ்ந்து (கவிதைகள்) பாடுபவர்களாக இருந்தனர். எனவே, அவனோடு சேர்த்து அந்த இரு பெண்களையும் கொல்லும்படி (நபி (ஸல்) அவர்கள்) உத்தரவிட்டார்கள்.

அபூ மூஸா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

நான் அஷ்அரீ குலத்தைச் சேர்ந்த இருவருடன் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் சென்றேன்... (என ஒரு நீண்ட ஹதீஸைக் குறிப்பிட்டுவிட்டு பின்வருமாறு கூறினார்கள்:)

பின்னர், நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரை (அபூ மூஸாவை) ஏமனுக்கு (ஆளுநராக) அனுப்பினார்கள். பின்பு முஆத் பின் ஜபல் (ரலி) அவர்களையும் அவரைத் தொடர்ந்து (அவருக்கு உதவியாக) அனுப்பி வைத்தார்கள். முஆத் (ரலி) அவர்கள் (அபூ மூஸா ரலி இருந்த இடத்திற்கு) வந்தடைந்தபோது, அபூ மூஸா (ரலி) அவருக்காக ஒரு தலையணையை விரித்து, "(வாகனத்திலிருந்து) இறங்கி அமருங்கள்" என்று கூறினார்கள். அப்போது அங்கே (சங்கிலியால்) கட்டப்பட்ட நிலையில் ஒரு மனிதன் இருந்தான்.

முஆத் (ரலி), "இவன் யார்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அபூ மூஸா (ரலி), "இவன் யூதனாக இருந்து, பின்னர் இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொண்டான். அதன் பிறகு மீண்டும் தனது பழைய தீய மார்க்கமான யூத மதத்திற்கே திரும்பிவிட்டான் (மதம் மாறிவிட்டான்)" என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு முஆத் (ரலி), "அல்லாஹ் மற்றும் அவனது தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தீர்ப்புப்படி இவன் கொல்லப்படும் வரை நான் அமர மாட்டேன்" என்று கூறினார்கள்.

அபூ மூஸா (ரலி), "சரி, (முதலில்) அமருங்கள்" என்றார்கள்.

அதற்கு முஆத் (ரலி), "அல்லாஹ் மற்றும் அவனது தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தீர்ப்புப்படி இவன் கொல்லப்படும் வரை நான் அமர மாட்டேன்" என்று மூன்று முறை (உறுதியாகக்) கூறினார்கள். பின்னர், (அபூ மூஸா ரலி) கட்டளையிட அந்த மனிதன் கொல்லப்பட்டான்.

(இதை யஹ்யா பின் ஸயீத் அல்-கத்தான் வழியிலான அறிவிப்பாக புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய நூல்கள் பதிவு செய்துள்ளன).

அபூமூஸா (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
நான் ஏமனில் (ஆளுநராக) இருந்தபோது முஆத் (ரலி) அவர்கள் என்னிடம் வந்தார்கள். (அங்கே) யூதனாக இருந்து இஸ்லாத்தை ஏற்று, பின்னர் இஸ்லாத்தை விட்டு வெளியேறிய (மதமாற்றம் செய்த) ஒரு மனிதன் இருந்தான். முஆத் (ரலி) அவர்கள் வந்ததும், "அவன் கொல்லப்படும் வரை நான் எனது வாகனத்திலிருந்து கீழே இறங்க மாட்டேன்" என்று கூறினார்கள். பின்னர் அவன் கொல்லப்பட்டான்.
அறிவிப்பாளர்களில் ஒருவர் கூறுகிறார்: "அதற்கு முன்பாகவே அவனிடம் (தவ்பா செய்து மீண்டும் இஸ்லாத்திற்குத் திரும்புமாறு) கோரப்பட்டிருந்தது."

அபூபுர்தா (ரஹ்) அவர்கள் இச்சம்பவம் குறித்து அறிவிக்கிறார்கள்:

(யமன் தேசத்தில்) இஸ்லாத்திலிருந்து மதம் மாறிய (முர்தத் ஆன) ஒரு மனிதன் அபூ மூஸா (ரலி) அவர்களிடம் கொண்டுவரப்பட்டான். அபூ மூஸா (ரலி) அவர்கள் அவனுக்கு இருபது இரவுகள் அல்லது அதற்கு நெருக்கமான நாட்கள் (மீண்டும் இஸ்லாத்திற்குத் திரும்புமாறு) அழைப்பு விடுத்தார்கள். (அப்போது அங்கு) முஆத் (ரலி) அவர்கள் வந்தார்கள். அவர்களும் அவனுக்கு (இஸ்லாத்தின் பக்கம்) அழைப்பு விடுத்தார்கள். ஆனால் அவன் (அதனை ஏற்க) மறுத்துவிட்டான். எனவே (அவரது உத்தரவின் பேரில்) அவனது கழுத்து வெட்டப்பட்டது (அவனுக்கு மரண தண்டனை நிறைவேற்றப்பட்டது).

இமாம் அபூதாவூத் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: இதனை அப்துல் மலிக் பின் உமைர் (ரஹ்) அவர்கள் அபூபுர்தா (ரஹ்) வழியாக அறிவித்துள்ளார்கள்; (ஆனால்) அதில் 'மன்னிப்பு கோர வாய்ப்பளிக்கப்பட்டதை' (இஸ்திதாபா) அவர்கள் குறிப்பிடவில்லை. மேலும், இதனை இப்னு ஃபுளைல் (ரஹ்) அவர்கள் ஷைபானி (ரஹ்) வழியாகவும், அவர் ஸயீத் பின் அபீபுர்தா (ரஹ்) வழியாகவும், அவர் தம் தந்தை (அபூபுர்தா) மூலமாகவும், அவர் அபூ மூஸா (ரலி) மூலமாகவும் அறிவித்துள்ளார்கள்; அதிலும் 'மன்னிப்பு கோர வாய்ப்பளிக்கப்பட்டதை' அவர்கள் குறிப்பிடவில்லை.

ஷைக் (பைஹகீ - ரஹிமஹுல்லாஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: அபூபக்கர் சித்தீக் (ரலி) அவர்களிடமிருந்து எங்களுக்கு (செய்தி) கிடைத்துள்ளது: அரபியர்களில் மதம் மாறியவர்களை (முர்தத்களை) நோக்கி காலித் பின் வலீத் (ரலி) அவர்களை அனுப்பி வைத்தபோது, அவர்களுக்கு இஸ்லாத்தின் பக்கம் அழைப்பு விடுக்குமாறு அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் கட்டளையிட்டார்கள். யார் அந்த அழைப்பை ஏற்றுக்கொள்கிறாரோ, அவரிடமிருந்து அதனை ஏற்றுக் கொள்ளும்படியும்; இஸ்லாத்தை விட்டு வெளியேறியவர்களில் யார் அந்த அழைப்பை ஏற்கவில்லையோ அவனைக் கொல்லும்படியும் (அபூபக்கர் ரலி அவர்கள்) கட்டளையிட்டார்கள்.

உஸ்மான் பின் அஃப்பான் (ரலி) அவர்கள், (இஸ்லாத்தை விட்டு வெளியேறிய) முர்தத்தை மூன்று முறை (மீண்டும் இஸ்லாத்திற்குத் திரும்புமாறு) அழைப்பார்கள்; பின்னர் (அவர் மறுக்கும் பட்சத்தில்) அவனைக் கொல்வார்கள் (மரண தண்டனை நிறைவேற்றுவார்கள்).

அப்துல் மலிக் பின் உமைர் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் அலி (ரலி) அவர்களிடம் இருந்தேன். அப்போது, இஸ்லாத்தை ஏற்றபின் (அதிலிருந்து விலகி) கிறிஸ்தவராக மாறிய பனூ இஜ்ல் குலத்தைச் சேர்ந்த அல்-முஸ்தவ்ரித் பின் கபீஸா என்பவர் அலி (ரலி) அவர்களிடம் கொண்டுவரப்பட்டார்.

அவரிடம் அலி (ரலி) அவர்கள், "உன்னைப் பற்றி எனக்கு என்ன செய்தி சொல்லப்பட்டது?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அவர், "என்னைப் பற்றி உங்களுக்கு என்ன சொல்லப்பட்டது?" என்று கேட்டார்.

அலி (ரலி) அவர்கள், "நீ கிறிஸ்தவனாக மாறிவிட்டாய் என்று எனக்குத் தெரிவிக்கப்பட்டது" என்றார்கள்.

அதற்கு அவர், "நான் மஸீஹின் (ஈஸா நபியின்) மார்க்கத்தில் இருக்கிறேன்" என்றார்.

அலி (ரலி) அவர்கள், "நானும் (உண்மையான) மஸீஹின் மார்க்கத்தில்தான் இருக்கிறேன்" என்று கூறிவிட்டு, "அவரைப் (மஸீஹைப்) பற்றி நீ என்ன கூறுகிறாய்?" என்று கேட்டார்கள்.

அப்போது அவர் சில வார்த்தைகளைக் கூறினார்; (ஆனால்) அது எனக்குத் தெளிவாகக் கேட்கவில்லை.

உடனே அலி (ரலி) அவர்கள், "இவனை மிதியுங்கள்" (தண்டியுங்கள்) என்று உத்தரவிட்டார்கள். அவ்வாறே, அவன் இறக்கும் வரை மிதிக்கப்பட்டான்.

அப்போது நான் என் அருகில் இருந்தவரிடம், "அவன் என்ன சொன்னான்?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர், "மஸீஹ் தான் தன் இறைவன் என்று அவன் கூறினான்" எனப் பதிலளித்தார்.

ஹாரிதா பின் முதர்ரிப் (ரஹ்) கூறுகிறார்:

நான் அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத் (ரலி) அவர்களுடன் காலை (ஸுப்ஹு)த் தொழுகையை நிறைவேற்றினேன். அவர்கள் ஸலாம் கொடுத்து (தொழுகையை முடித்த)தும், ஒரு மனிதர் எழுந்து வந்து அவர்களுக்கு ஒரு செய்தியை அறிவித்தார். (அதாவது) அவர் பனூ ஹனீஃபா குலத்தாரின் பள்ளிவாசலான - அப்துல்லாஹ் பின் அந்நவ்வாஹாவின் பள்ளிவாசலுக்கு - சென்றதாகவும், அங்குள்ள முஅத்தின் 'அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவனில்லை என்றும், பொய்யன் முஸைலிமா அல்லாஹ்வின் தூதர் என்றும் நான் சாட்சி கூறுகிறேன்' என்று (பாங்கு) சொல்வதைக் கேட்டதாகவும், மேலும் அப்பள்ளிவாசலில் இருந்தவர்கள் அதனை (ஏற்றுக்கொண்டு) அவ்வாறே இருப்பதைக் கண்டதாகவும் தெரிவித்தார்.

அப்போது அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள், 'இங்கே யார் இருக்கிறீர்கள்?' என்று கேட்டார்கள். உடனே ஒரு குழுவினர் (விரைந்து) எழுந்தனர். 'இப்னு அந்நவ்வாஹாவையும் அவனுடைய கூட்டாளிகளையும் என்னிடம் கொண்டு வாருங்கள்' என்று அவர்கள் கூறினார்கள்.

நான் அங்கு அமர்ந்திருக்கையிலேயே அவர்கள் (பிடித்துக்) கொண்டுவரப்பட்டனர். அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள், அப்துல்லாஹ் பின் அந்நவ்வாஹாவிடம், 'குர்ஆனிலிருந்து நீ ஓதிக்கொண்டிருந்தவை எல்லாம் எங்கே?' என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவன், 'உங்களிடமிருந்து (தப்பித்து) என்னைப் பாதுகாத்துக் கொள்வதற்காகவே அதனை நான் (நடிப்பிற்காக) ஓதி வந்தேன்' என்று பதிலளித்தான். 'அப்படியானால் (உன் பாவத்திற்காக) தவ்பா செய்' என்று அப்துல்லாஹ் (ரலி) கூறினார்கள். ஆனால் அவன் (தவ்பா செய்ய) மறுத்துவிட்டான்.

உடனே, கரழா பின் கஅப் அல்-அன்சாரி (ரலி) அவர்களிடம் அவனைக் கடைவீதிக்குக் கொண்டுசென்று அவனது தலையைத் துண்டிக்குமாறு அப்துல்லாஹ் (ரலி) கட்டளையிட்டார்கள். பின்னர் அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள், 'கடைவீதியில் கொல்லப்பட்டுக் கிடக்கும் இப்னு அந்நவ்வாஹாவைப் பார்ப்பதில் யாருக்கு விருப்பம் இருக்கிறதோ, அவர் வெளியே சென்று அவனைப் பார்த்துக்கொள்ளட்டும்' என்று கூறுவதை நான் கேட்டேன். ஹாரிதா கூறுகிறார்: (அவனைக் காண) வெளியே சென்றவர்களில் நானும் ஒருவனாக இருந்தேன். அங்கு அவன் (ஆடைகள்) களையப்பட்ட நிலையில் (பிணமாகக்) கிடந்தான்.

அதன்பின்னர், அவனுடன் (பிடித்து வரப்பட்ட) அந்தக் குழுவினர் குறித்து (அவர்களுக்கு என்ன தண்டனை வழங்குவது என) மக்களிடம் இப்னு மஸ்வூத் (ரலி) அவர்கள் ஆலோசனை நடத்தினார்கள். அதீ பின் ஹாத்திம் (ரலி) அவர்கள் அவர்களைக் கொன்றுவிடுமாறு ஆலோசனை கூறினார்கள். ஆனால், ஜரீர் (ரலி) மற்றும் அல்-அஷ்அஸ் (ரலி) ஆகிய இருவரும் எழுந்து, 'வேண்டாம், மாறாக அவர்களிடம் தவ்பா செய்யுமாறு கோருங்கள். மேலும், அவர்களின் குலத்தாரை அவர்களுக்குப் பொறுப்பாளிகளாக்குங்கள் (ஜாமீன் வாங்குங்கள்)' என்று கூறினர். அதன்படியே, அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் அவர்களிடம் தவ்பாச் செய்யுமாறு கோர, அவர்களும் தவ்பாச் செய்தனர். அவர்களின் குலத்தார் அவர்களுக்குப் பொறுப்பாளர்களாக ஆக்கப்பட்டனர்.

அப்துர்ரஹ்மான் பின் முஹம்மது பின் அப்துல் காரி தனது தந்தை வழியாக அறிவிக்கிறார்:

அபூ மூஸா (அல்-அஷ்அரி - ரழி) அவர்களிடமிருந்து (அனுப்பப்பட்ட) ஒரு மனிதர் உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரழி) அவர்களிடம் வந்தார். உமர் (ரழி) அவர்கள் அவரிடம் மக்களைப் பற்றி (நலன்) விசாரிக்க, அவர் (விவரங்களைத்) தெரிவித்தார். பின்னர் உமர் (ரழி) அவர்கள், "உங்களிடம் ஏதேனும் வினோதமான (அதிர்ச்சியூட்டும்) செய்தி உண்டா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அம்மனிதர், "ஆம், இஸ்லாத்தை ஏற்ற ஒரு மனிதர் (அதற்குப் பின்) நிராகரிப்பவராக மாறிவிட்டான்" என்றார். உமர் (ரழி) அவர்கள், "அவனை நீங்கள் என்ன செய்தீர்கள்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "நாங்கள் அவனை (பிடித்து) முன்னே கொண்டு வந்து அவனது கழுத்தை வெட்டிவிட்டோம் (மரண தண்டனை நிறைவேற்றினோம்)" என்று கூறினார்.

அப்போது உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நீங்கள் அவனை மூன்று (நாட்கள்) சிறைபிடித்து, அவனுக்கு ஒவ்வொரு நாளும் ஒரு ரொட்டியை உணவாகக் கொடுத்து, அவனைத் தவ்பா செய்ய (மன்னிப்புக் கோரி மீண்டும் இஸ்லாத்திற்குத் திரும்ப) அழைத்திருக்கக் கூடாதா? ஒருவேளை அவன் தவ்பா செய்திருக்கலாம் அல்லது அல்லாஹ்வின் கட்டளையின் பக்கம் (மீண்டும்) திரும்பியிருக்கலாம். யா அல்லாஹ்! (அவன் கொல்லப்பட்டபோது) நான் அங்கு ஆஜராகியிருக்கவில்லை, நான் (அவ்வாறு செய்ய) கட்டளையிடவில்லை, மேலும் இந்தச் செய்தி என்னை வந்தடைந்தபோது நான் இதனைப் பொருந்திக் கொள்ளவுமில்லை."

இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் (தமது) நூலில் குறிப்பிட்டுள்ளார்கள்: "(மதம் மாறியவனுக்கு) அவகாசம் அளிக்கப்படக் கூடாது என்று கூறுபவர்கள், உமர் (ரழி) அவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கப்படும் 'நீங்கள் அவனை மூன்று நாட்கள் சிறைபிடித்திருக்கக் கூடாதா?' என்ற இந்த ஹதீஸ் (ஆதாரப்பூர்வமாக) உறுதியானது அல்ல என்று கருதுகின்றனர். ஏனெனில், இதன் (அறிவிப்பாளர் தொடர்) இணைக்கப்பட்டதாக (முத்தஸிலாக) அறியப்படவில்லை. ஒருவேளை இது உறுதியானதாகக் கருதப்பட்டாலும், மூன்று நாட்களுக்கு முன்பே அவனைக் கொன்றவர் மீது (உமர் ரழி அவர்கள்) எவ்வித (தண்டனையையும்) விதிக்கவில்லை (என்பது குறிப்பிடத்தக்கது)."

ஷைக் (இமாம் பைஹகீ - ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "(மதம் மாறியவனுக்கு) அவகாசம் அளிப்பது குறித்து உமர் (ரழி) அவர்களிடமிருந்து இணைக்கப்பட்ட அறிவிப்பாளர் தொடருடன் (முத்தஸிலான ஸனதுடன்) மற்றொரு ஹதீஸும் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது."

அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"நாங்கள் துஸ்தர் (Tustar) பகுதியில் முகாமிட்டிருந்தோம்..." என்று (தொடங்கி) அந்தப் போரின் வெற்றியைக் குறித்தும், தாம் உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரழி) அவர்களிடம் சென்றது குறித்தும் (பின்வருமாறு) கூறினார்கள்:

உமர் (ரழி) அவர்கள் என்னிடம், "அனஸே! இஸ்லாத்தை விட்டு வெளியேறி இணைவைப்பாளர்களுடன் இணைந்து கொண்ட பக்ர் பின் வாயில் குலத்தைச் சேர்ந்த அந்த ஆறு நபர்கள் என்ன ஆனார்கள்?" என்று கேட்டார்கள்.

நான், அந்த விஷயத்திலிருந்து அவர்களின் கவனத்தைத் திருப்புவதற்காக வேறு ஒரு செய்தியைப் பற்றிப் பேசத் தொடங்கினேன்.

அப்போதும் உமர் (ரழி) அவர்கள், "இஸ்லாத்தை விட்டு வெளியேறி இணைவைப்பாளர்களுடன் இணைந்து கொண்ட பக்ர் பின் வாயில் குலத்தைச் சேர்ந்த அந்த ஆறு நபர்கள் என்ன ஆனார்கள்?" என்றே (மீண்டும்) கேட்டார்கள்.

நான், "அமீருல் முஃமினீன் (நம்பிக்கையாளர்களின் தலைவரே)! அவர்கள் போர்க்களத்தில் கொல்லப்பட்டுவிட்டார்கள்" என்று கூறினேன்.

அதற்கு உமர் (ரழி) அவர்கள், "இன்னா லில்லாஹி வஇன்னா இலைஹி ராஜிஊன் (நிச்சயமாக நாம் அல்லாஹ்வுக்கே உரியவர்கள், மேலும் அவனிடமே நாம் திரும்பிச் செல்பவர்கள்)" என்று (கவலையுடன்) கூறினார்கள்.

நான், "அமீருல் முஃமினீன் அவர்களே! (அவர்கள் போர்க்களத்தில் எதிரிகளுடன் இணைந்து போரிட்ட நிலையில்) கொல்லப்படுவதைத் தவிர அவர்களுக்கு வேறு ஏதேனும் வழி இருந்ததா?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள், "ஆம், (அவர்கள் உயிருடன் பிடிபட்டிருந்தால்) அவர்கள் (மீண்டும்) இஸ்லாத்தை ஏற்க வேண்டும் என்று நான் அவர்களுக்கு (அழைப்பு விடுத்து) வாய்ப்பு அளித்திருப்பேன்; அவர்கள் (அதை) மறுத்திருந்தால் (அவர்கள் மனம் மாறும் வரை) அவர்களைச் சிறையில் அடைத்திருப்பேன்" என்று கூறினார்கள்.

(இதே கருத்தில் அமைந்த செய்தியை தாவூத் பின் அபீ ஹிந்த் வழியாக சுஃப்யான் அஸ்-ஸவ்ரீ அவர்களும் அறிவித்துள்ளார்கள்).

அலி (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"முர்தத்திடம் (இஸ்லாத்தை விட்டு வெளியேறியவனிடம், அவர் மீண்டும் இஸ்லாத்திற்கு திரும்புவதற்காக) மூன்று முறை (மனந்திரும்பி) தவ்பாச் செய்யுமாறு கோரப்படும்." பின்னர் அவர்கள், "{நிச்சயமாக எவர்கள் ஈமான் கொண்டு, பின்னர் நிராகரித்து, மீண்டும் ஈமான் கொண்டு, பின்னர் (மீண்டும்) நிராகரித்து, அதன் பின்னர் நிராகரிப்பையே அதிகரித்துக் கொண்டார்களோ (அவர்களை அல்லாஹ் மன்னிப்பவனாக இல்லை)}" [அந்-நிஸா: 137] என்ற (குர்ஆன்) வசனத்தை ஓதினார்கள்.

அலி (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"இஸ்லாத்தை விட்டு வெளியேறியவனிடம் (முர்தத்திடம்) மூன்று முறை (அல்லது மூன்று நாட்கள்) தவ்பா செய்யுமாறு (மனம் திருந்துமாறு) கோரப்படும். (அவன் மனம் திருந்த மறுத்து) மீண்டும் (அதே நிராகரிப்பிலேயே) நிலைத்திருந்தால், அவன் கொல்லப்படுவான்."

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
"மார்க்கத்தை விட்டு வெளியேறியவரிடம் (அவர் மீண்டும் இஸ்லாத்திற்குத் திரும்புவதற்காக) மூன்று முறை (அல்லது மூன்று நாட்கள்) தவ்பா செய்யுமாறு (பாவமன்னிப்புக் கோருமாறு) வேண்டப்பட வேண்டும்."

அபூ அலி அல்-ஹம்தானி (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நாங்கள் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் தோழரான ஃபழாலா பின் உபைது (ரலி) அவர்களுடன் கடல் (பயணத்தில்) இருந்தோம். அப்போது, எதிரிகளிடம் தப்பி ஓடிய ஒரு முஸ்லிம் (பிடிக்கப்பட்டு) கொண்டுவரப்பட்டார். அவருக்கு (மீண்டும்) இஸ்லாத்தை ஏற்குமாறு வாய்ப்பளிக்கப்பட்டது; அவர் இஸ்லாத்தை ஏற்றார். பின்னர் அவர் இரண்டாவது முறையாகவும் தப்பி ஓடிவிட்டார். அவர் (மீண்டும்) கொண்டுவரப்பட்டு, அவருக்கு இஸ்லாத்தை ஏற்க வாய்ப்பளிக்கப்பட்டது; அவர் இஸ்லாத்தை ஏற்றார். பின்னர் அவர் மூன்றாவது முறையாகவும் தப்பி ஓடிவிட்டார். அவர் கொண்டுவரப்பட்டபோது, (ஃபழாலா (ரலி) அவர்கள்) இந்த வசனத்தை ஆதாரமாகக் காட்டினார்கள்:

"நிச்சயமாக எவர்கள் ஈமான் கொண்டு பின்னர் நிராகரித்து, மீண்டும் ஈமான் கொண்டு, மீண்டும் நிராகரித்து, பிறகு நிராகரிப்பையே அதிகரித்துக் கொண்டார்களோ, அவர்களுக்கு அல்லாஹ் மன்னிப்பவனாகவும் இல்லை; அவர்களுக்கு நேர்வழியைக் காட்டுபவனாகவும் இல்லை" (திருக்குர்ஆன் 4:137).

பின்னர் அவரது தலையைத் துண்டித்தார்கள் (மரண தண்டனை நிறைவேற்றினார்கள்).

இந்தச் செய்திகளின் அறிவிப்பாளர் தொடரில் பலவீனம் உள்ளது. இந்த வசனம் நிராகரிப்பிலேயே (குஃப்ர்) நிலைத்திருப்பவர்களைப் பற்றியதாகும். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் நப்ஹான் என்பவரிடம் நான்கு முறை பாவமன்னிப்பு கோருமாறு (இஸ்லாத்திற்குத் திரும்புமாறு) வாய்ப்பளித்தார்கள் என்று ஒரு 'முர்ஸல்' (தொடர்பறுந்த) அறிவிப்பின் மூலம் நாங்கள் பெற்றுள்ளோம். இவை அனைத்தும் இணைவைப்பாளர்களுடன் (முஷ்ரிக்குகளுடன்) சேருபவர்களைக் (குறித்த செய்திகளாகும்). உயிர் காக்கப்பட வேண்டும் என்பது தொடர்பான ஆதாரப்பூர்வமான செய்திகளின் வெளிப்படையான கருத்துகள் இந்த 'முர்ஸல்' அறிவிப்புக்குச் சான்றாகவும், அதற்கு இணக்கமாகவும் உள்ளன. அல்லாஹ்வே மிக அறிந்தவன்.

பராஉ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

எனது சிறிய தந்தை (ஹாரிஸ் பின் அம்ரு) ஒரு கொடியை ஏந்தியவாறு என்னைச் சந்தித்தார். அவரிடம் நான், "எங்கே செல்கிறீர்கள்?" என்று கேட்டேன். அதற்கவர், "தன் தந்தையின் மனைவியை (அவர் இறந்த பிறகு) திருமணம் செய்துகொண்ட ஒரு மனிதனிடம் (சென்று), அவனது கழுத்தை வெட்டி (மரண தண்டனை நிறைவேற்றி), அவனது செல்வத்தைக் கைப்பற்றி (அரசுடைமையாக்கி) வருமாறு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னை அனுப்பியுள்ளார்கள்" என்று பதிலளித்தார்.

முஆவியா பின் குர்ரா அவர்கள் தமது தந்தை (குர்ரா - ரழி) வாயிலாக அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் (முஆவியாவின் பாட்டனாரான) தமது தந்தையை, தனது தந்தையின் மனைவியைத் (திருமணம் செய்து) கொண்ட ஒருவனிடம் அனுப்பினார்கள். அவனது கழுத்தைத் துண்டித்துக் (கொலை செய்யும்படியும்), அவனது செல்வத்தில் ஐந்தில் ஒரு பங்கை (பறிமுதல் செய்யும்படியும்) அவருக்கு நபி (ஸல்) அவர்கள் உத்தரவிட்டார்கள்.

எங்கள் (ஷாஃபிஈ மத்ஹப்) அறிஞர்கள் கூறினார்கள்: "கழுத்தைத் துண்டித்துக் கொல்வதும், செல்வத்தைப் பறிமுதல் செய்வதும் மதம் மாறியவருக்கு (முர்தத்) மட்டுமே உரிய தண்டனையாகும். அந்தச் செயல் (தந்தையின் மனைவியை மணப்பது) மார்க்கத்தில் தடுக்கப்பட்டது என்று தெரிந்திருந்தும், அவன் அதனைத் தனக்கு ஆகுமாக்கிக் கொண்டான் (என்பதால் அவன் மதம் மாறியவனாகக் கருதப்பட்டான்). அல்லாஹ்வே மிக அறிந்தவன்."

இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "மதம் மாறியவனின் சொத்துரிமை குறித்து முஆவியா (ரழி) அவர்கள் இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) மற்றும் ஸைத் பின் தாபித் (ரழி) ஆகியோரிடம் (விளக்கம் கேட்டு) கடிதம் எழுதினார்கள். அதற்கு அவர்கள் இருவரும், 'அது பைத்துல் மாலுக்கு (இஸ்லாமியப் பொதுக் கருவூலத்திற்கு) உரியது' என்று பதிலளித்ததாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது."

இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் (இதற்கு விளக்கமளிக்கையில்) கூறினார்கள்: "அவர்கள் இருவரும் அந்தச் சொத்து 'ஃபைஉ' (போரின்றி அரசுக்குக் கிடைக்கும் செல்வம்) என்பதாகவே கருதினார்கள்."

அபூதுஃபைல் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அலி இப்னு அபீதாலிப் (ரழி) அவர்கள் பனூ நாஜியா (குலத்தாரிடம்) அனுப்பிய படையணியில் நான் இருந்தேன். நாங்கள் அவர்களைச் சென்றடைந்த போது, அவர்கள் மூன்று பிரிவினராக இருப்பதைக் கண்டோம். எங்கள் தளபதி அவர்களில் ஒரு பிரிவினரிடம், "நீங்கள் யார்?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், "நாங்கள் (முன்பு) கிறித்தவர்களாக இருந்தோம்; பின்னர் இஸ்லாத்தை ஏற்றோம்; (தற்போது) எங்களது இஸ்லாத்தில் உறுதியாக இருக்கிறோம்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

பிறகு இரண்டாவது பிரிவினரிடம், "நீங்கள் யார்?" என்று கேட்டார். அவர்கள், "நாங்கள் (முன்பு) கிறித்தவர்களாக இருந்தோம்; (தற்போது) எங்களது கிறித்தவ மார்க்கத்திலேயே உறுதியாக இருக்கிறோம்" என்று கூறினார்கள்.

மூன்றாவது பிரிவினரிடம், "நீங்கள் யார்?" என்று கேட்டார். அவர்கள், "நாங்கள் கிறித்தவர்களாக இருந்தோம்; பின்னர் இஸ்லாத்தை ஏற்றோம்; பிறகு (அதை விட்டுத்) திரும்பிவிட்டோம். எங்களது (பழைய) மார்க்கத்தை விடச் சிறந்ததொரு மார்க்கத்தை நாங்கள் காணாததால், மீண்டும் கிறித்தவர்களாகிவிட்டோம்" என்று கூறினார்கள்.

அப்போது தளபதி அந்த (மூன்றாவது) பிரிவினரிடம், "(மீண்டும்) இஸ்லாத்தை ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள்" என்று கூறினார். அவர்கள் மறுத்துவிட்டார்கள். உடனே அவர் தனது தோழர்களிடம், "நான் என் தலையை மூன்று முறை தடவினால், நீங்கள் அவர்களைத் தாக்குங்கள்" என்று கூறினார். அவ்வாறே (அவர் சைகை காட்ட) தோழர்கள் அவர்களைத் தாக்கி, போரிட்டவர்களைக் கொன்றனர்; அவர்களுடைய சந்ததியினரை (குழந்தைகள் மற்றும் பெண்களை) சிறைபிடித்தனர்.

அந்தச் சந்ததியினர் அலி (ரழி) அவர்களிடம் கொண்டுவரப்பட்டனர். அப்போது, மஸ்கலா இப்னு ஹுபைரா என்பவர் வந்து, அவர்களை இரண்டு இலட்சம் (திர்ஹம்களுக்கு) விலைக்கு வாங்கினார். பின்னர், (அதில்) ஒரு இலட்சத்தை அலி (ரழி) அவர்களிடம் கொண்டு வந்தார். ஆனால், அலி (ரழி) அவர்கள் (முழுத் தொகையும் தராததால்) அதனை ஏற்க மறுத்துவிட்டார்கள். எனவே, மஸ்கலா தனது நாணயங்களுடன் திரும்பிச் சென்று, அந்தச் சந்ததியினரை (தன்னிச்சையாக) விடுதலை செய்துவிட்டு, முஆவியா (ரழி) அவர்களுடன் சென்று இணைந்து கொண்டார்.

அலி (ரழி) அவர்களிடம், "அந்தச் சந்ததியினரை (மீண்டும் சிறைபிடித்து) நீங்கள் எடுத்துக் கொள்ள மாட்டீர்களா?" என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், "இல்லை" என்று கூறி, அவர்களை (எந்த இடையூறும் செய்யாமல்) விட்டுவிட்டார்கள்.

இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
"(அலி ரழி அவர்களின் தளபதி) கிறித்தவத்திலேயே தொடர்ந்து இருந்தவர்களுடனும், இஸ்லாத்தை விட்டு வெளியேறியவர்களுடனும் (ஒரே நேரத்தில்) போர் செய்துள்ளார். எனவே, பனூ நாஜியா குலத்தாரில் மதம் மாறாதவர்களை (அதாவது, ஆரம்பத்திலிருந்தே கிறித்தவர்களாக இருந்தவர்களை) அலி (ரழி) அவர்கள் சிறைபிடித்திருக்கலாம் (ஏனெனில் மதம் மாறியவர்களின் குழந்தைகளைச் சிறைபிடிப்பது குறித்து கருத்து வேறுபாடு உள்ளது). அபூபக்கர் (ரழி) அவர்களின் ஆட்சிக் காலத்திலும் மதம் மாறும் (ரித்தத்) நிகழ்வுகள் நடந்தன; ஆனால், அதிலிருந்து எதனையும், அதாவது (மதம் மாறியவர்களின்) குழந்தைகளைச் சிறைபிடித்து, அதிலிருந்து ஐந்தில் ஒரு பங்கை (கும்ஸ்) அபூபக்கர் (ரழி) அவர்கள் எடுத்ததாக நமக்கு எந்தத் தகவலும் கிடைக்கவில்லை. அல்லாஹ்வே நன்கறிந்தவன்."

முஹம்மது பின் அம்மார் பின் யாஸிர் (ரஹ்) அவர்கள் (தமது தந்தை வழியாக) அறிவிக்கிறார்கள்:

இணைவைப்பவர்கள் அம்மார் பின் யாஸிர் (ரலி) அவர்களைப் பிடித்துக் கொண்டனர். அவர் நபி (ஸல்) அவர்களைப் பழித்துரைக்கும் வரையிலும், அவர்களின் தெய்வங்களைப் புகழ்ந்து பேசும் வரையிலும் அவரை அவர்கள் (துன்புறுத்துவதை) விடவில்லை. அதன் பிறகே அவரை அவர்கள் விடுவித்தார்கள்.

அவர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தபோது, "உமக்கு பின்னால் என்ன செய்தி (என்ன நேர்ந்தது)?" என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கேட்டார்கள்.

அதற்கு அம்மார் (ரலி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! தீமைதான் (நேர்ந்தது). நான் தங்களைப் பழித்துரைக்கும் வரையிலும், அவர்களின் தெய்வங்களைப் புகழ்ந்து பேசும் வரையிலும் அவர்கள் என்னை விடவில்லை" என்றார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், "உமது உள்ளம் எப்படி இருப்பதை நீர் உணருகிறீர்?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அவர், "(எனது உள்ளம்) ஈமானால் (இறைநம்பிக்கையால்) அமைதியுற்றதாக (உணர்கிறேன்)" என்றார்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "மீண்டும் அவர்கள் (உம்மைத் துன்புறுத்த) வந்தால், நீரும் அவ்வாறே (சொல்லித் தப்பித்துக்) கொள்வீராக!" என்று கூறினார்கள்.

அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

முதன்முதலில் தங்கள் இஸ்லாத்தை பகிரங்கமாக வெளிப்படுத்தியவர்கள் ஏழு நபர்களாவர்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்), அபூபக்ர், அம்மார், அவரது தாயார் சுமைய்யா, சுஹைப், பிலால் மற்றும் மிக்தாத் (ரலி) ஆகியோர் ஆவர்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைப் பொறுத்தவரை, (அவர்களின் சிறிய தந்தை) அபூதாலிப் மூலமாக அல்லாஹ் அவர்களுக்குப் பாதுகாப்பளித்தான். அபூபக்ர் (ரலி) அவர்களைப் பொறுத்தவரை, அவர்களின் கூட்டத்தார் மூலமாக அல்லாஹ் அவர்களுக்குப் பாதுகாப்பளித்தான். மற்றவர்களைப் பொறுத்தவரை, அவர்களைப் பிடித்துக்கொண்ட இணைவைப்பாளர்கள், அவர்களுக்கு இரும்புக் கவசங்களை அணிவித்து, (சுட்டெரிக்கும்) வெயிலில் அவர்களை நிறுத்தி வைத்தார்கள்.

பிலால் (ரலி) அவர்களைத் தவிர மற்ற அனைவருமே, (துன்புறுத்தல் தாங்க முடியாமல்) அவர்கள் (இணைவைப்பாளர்கள்) நாடியபடியே அவர்களுக்கு இணங்கிவிட்டனர். ஆனால் பிலால் (ரலி) அவர்கள், அல்லாஹ்விற்காகத் தன் உயிரைப் பொருட்படுத்தவில்லை; அவருடைய கூட்டத்தாரும் அவரை இழிவாகக் கருதினர் (அவரைப் பொருட்படுத்தவில்லை). பின்னர் (இணைவைப்பாளர்கள்) அவரைச் சிறுவர்களிடம் ஒப்படைத்தனர். அச்சிறுவர்கள் மக்காவின் மலைப்பாதைகளில் (வீதிகளில்) அவரைச் சுற்றி இழுத்துச் சென்றனர். அப்போதும் அவர், "அஹத், அஹத்" (அல்லாஹ் ஒருவனே, ஒருவனே) என்று கூறிக் கொண்டிருந்தார்.

சயீத் பின் ஜுபைர் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:
நான் இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களிடம், "அபா அப்பாஸ் அவர்களே! முஸ்லிம்கள் தங்கள் மார்க்கத்தை (வெளிப்படையாக) விட்டுவிடுவதற்கு (மார்க்க ரீதியாக) மன்னிக்கப்படும் அளவுக்கு, இணைவைப்பவர்கள் அவர்களுக்கு அத்தகைய (கடுமையான) வேதனைகளை அளித்தார்களா?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள், "ஆம்! அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! அவர்கள் முஸ்லிம்களில் ஒருவரை அடித்து, பசியோடும் தாகத்தோடும் (வாட்டி) வதைப்பார்கள். அவருக்கு ஏற்பட்ட துன்பத்தின் கடுமையால் அவரால் நேராக உட்காரக் கூட முடியாது. இறுதியில், அவர் (அனுபவிக்கும் அந்தத் துன்பத்தின் காரணமாக), அவர்கள் (இணைவைப்பாளர்கள்) அவரிடம் கேட்ட அந்தச் சோதனையை (அதாவது மார்க்கத்தை விட்டுவிடுவதாகக் கூறுவதை) அவர்களுக்குக் கொடுத்துவிடுவார்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள், "{எவர் நிர்ப்பந்திக்கப்பட்டு, அவரது உள்ளம் ஈமானில் (நம்பிக்கையில்) அமைதி பெற்ற நிலையில் (நிராகரிப்பின் வார்த்தையைச் சொன்னாரோ அவர்) தவிர}" [அந்நஹ்ல்: 106] என்ற இறைவசனம் குறித்துக் கூறினார்கள்:

"அல்லாஹ் சுப்ஹானஹு (வதஆலா) அறிவிக்கிறான்: எவர் ஈமான் கொண்ட பின் நிராகரிக்கிறாரோ, அவர் மீது அல்லாஹ்வின் கோபம் உண்டாகும்; மேலும், அவருக்குப் மகத்தான வேதனையும் உண்டு. ஆனால், எவர் (நிராகரிக்குமாறு) நிர்ப்பந்திக்கப்பட்டு, (துன்புறுத்தலில் இருந்து) தன் எதிரியிடமிருந்து தப்பிப்பதற்காகத் தன் நாவால் (நிராகரிப்பின் வார்த்தையைக்) கூறி, அதேவேளை அவரது உள்ளம் அதற்கு முரண்பட்டு ஈமானில் (நம்பிக்கையில்) உறுதியாக இருக்கிறதோ, அவர் மீது எவ்விதக் குற்றமுமில்லை. நிச்சயமாக அல்லாஹ் சுப்ஹானஹு (வதஆலா) அடியார்களின் உள்ளங்கள் எதை (உறுதியாகப்) பற்றிக் கொண்டிருக்கிறதோ அதை வைத்தே அவர்களைக் கணக்குக் கேட்பான்."

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள், "{இல்லா அன் தத்தகூ மின்ஹும் துகாதன் - அவர்களிடமிருந்து தற்காத்துக் கொள்வதற்காக நீங்கள் எச்சரிக்கையாக இருப்பதைத் தவிர}" [ஆலு இம்ரான்: 28] (என்ற வசனத்தைக் குறித்துக்) கூறினார்கள்:

"'துகாத்' (தற்காப்புக்காகப் பேசுவது) என்பது, உள்ளம் ஈமானால் (இறைநம்பிக்கையால்) அமைதி பெற்றிருக்க, நாவினால் (மட்டும்) பேசுவதாகும். மேலும், அவன் தன் கையை நீட்டி (யாரையும்) கொலை செய்யக் கூடாது; எந்தவொரு பாவத்தை நோக்கியும் (தன் கையை) நீட்டக் கூடாது. ஏனெனில், (அவ்வாறு செய்து விட்டால்) அவனுக்கு (அல்லாஹ்விடம்) எந்தக் காரணமும் (சாக்குப்போக்கும்) கிடையாது."