பைஹகீ

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"மக்கள் (இணைவைப்பாளர்கள்) 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' (வணக்கத்திற்குரியவன் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யாருமில்லை) என்று கூறும் வரை அவர்களுடன் போரிடுமாறு நான் கட்டளையிடப்பட்டுள்ளேன். எவர் 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' என்று கூறுகிறாரோ அவர், அதற்கான (இஸ்லாமிய சட்டப்படியான) உரிமையின் அடிப்படையிலன்றி (உதாரணமாக: கொலைக்குக் கொலை அல்லது விபச்சாரம் போன்றவற்றுக்கான தண்டனைகள் தவிர), தமது செல்வத்தையும் தமது உயிரையும் என்னிடமிருந்து பாதுகாத்துக் கொண்டார். மேலும், அவரது (உள்ளக்கிடக்கை குறித்த) விசாரணை அல்லாஹ்வின் பொறுப்பிலாகும்."

(இதை முஸ்லிம் அவர்கள் அபுத் தாஹிர் மற்றும் பிறர் வாயிலாக இப்னு வஹ்ப் என்பவரிடமிருந்தும், புகாரி அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் வேறு சில அறிவிப்பாளர் தொடர் வழியாக அஸ்-ஸுஹ்ரீ என்பவரிடமிருந்தும் பதிவு செய்துள்ளனர்).

ஜாபிர் (ரலி) மற்றும் அபூஹுரைரா (ரலி) ஆகியோர் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"(வணக்கத்திற்குரியவன் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யாருமில்லை எனும்) 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' என்று மக்கள் கூறும் வரை அவர்களுடன் போரிடுமாறு நான் (அல்லாஹ்வினால்) கட்டளையிடப்பட்டுள்ளேன். அவர்கள் அதைக் கூறிவிட்டால், (இஸ்லாமியச் சட்டத்தின்படி) அதற்குரிய உரிமையின் அடிப்படையிலன்றி அவர்களின் உயிர்களும் உடைமைகளும் என்னிடமிருந்து பாதுகாக்கப்பட்டு விடும்; மேலும், அவர்களின் (உள்ளக்கிடக்கை குறித்த) விசாரணை அல்லாஹ்வின் வசமே உள்ளது."

இப்னு இஸாம் (ரஹ்) அவர்கள் (நபித்தோழரான) தமது தந்தையிடமிருந்து அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் (போருக்காக) ஏதேனும் ஒரு படைப்பிரிவை அனுப்பி வைக்கும்போது, "நீங்கள் (அங்கு) முஅத்தின் (பாங்கு சொல்பவர்) அழைப்பதைக் கேட்டாலோ அல்லது ஒரு பள்ளிவாசலைக் கண்டாலோ (அங்குள்ள) எவரையும் கொல்லாதீர்கள்" என்று கூறுவார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வஃபாத்தான (காலமான) பிறகு, அவர்களுக்குப் பின் அபூபக்கர் (ரழி) அவர்கள் கலீஃபாவாகப் (தலைவராகப்) பொறுப்பேற்றார்கள். அப்போது அரபிகளில் சிலர் (இஸ்லாத்தை விட்டு வெளியேறி) நிராகரிப்பாளர்களாக மாறினார்கள்.

உமர் இப்னு கத்தாப் (ரழி) அவர்கள் அபூபக்கர் (ரழி) அவர்களிடம், "நீங்கள் எப்படி இந்த மக்களுடன் போரிடுவீர்கள்? அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'மக்கள் "லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்" (அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவனில்லை) என்று கூறும் வரை அவர்களுடன் போரிடுமாறு நான் கட்டளையிடப்பட்டுள்ளேன். யார் "லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்" என்று கூறிவிடுகிறாரோ, அவர் (இஸ்லாமியச் சட்டத்தின்) உரிமையின்றித் தன் பொருளையும் உயிரையும் என்னிடமிருந்து பாதுகாத்துக் கொள்கிறார். அவருடைய விசாரணை அல்லாஹ்விடமே உள்ளது' என்று கூறியுள்ளார்களே?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அபூபக்கர் (ரழி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! தொழுகையையும் ஜகாத்தையும் பிரித்துப் பார்ப்பவர்களுடன் நான் நிச்சயம் போரிடுவேன். ஏனெனில், ஜகாத் என்பது செல்வத்தின் (மீதுள்ள இறை) உரிமையாகும். அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் அவர்கள் கொடுத்து வந்த (ஒட்டகத்தைக் கட்டும்) ஒரு சிறு கயிற்றை (கூட) அவர்கள் எனக்குக் கொடுக்க மறுத்தாலும், அதை மறுத்ததற்காக நான் அவர்களுடன் போரிடுவேன்" என்று கூறினார்கள்.

உமர் இப்னு கத்தாப் (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! (அவர்களுடன்) போரிடுவதற்காக அபூபக்கர் (ரழி) அவர்களின் நெஞ்சத்தை அல்லாஹ்தான் விரிவடையச் செய்திருக்கிறான் (அவருக்கு மன உறுதியை அளித்துள்ளான்) என்பதை நான் கண்டு கொண்டேன். அதுதான் சத்தியம் (உண்மை) என்பதையும் நான் அறிந்து கொண்டேன்."

இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
"பொதுவாக முஷ்ரிக்குகள் (இணைவைப்பவர்கள்) பற்றிக் கூறப்பட்ட இதற்கு முந்தைய இரண்டு ஹதீஸ்களைப் போன்றதே இதுவும். இதில் நாடப்படுவது சிலை ஆராதனை செய்யும் இணைவைப்பவர்களே ஆவர்; அல்லாஹ்வே மிக அறிந்தவன். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு அருகாமையில், மதீனாவிலிருந்த யூதர்களைத் தவிர வேதக்காரர்களான இணைவைப்பவர்கள் எவரும் இருக்கவில்லை. அவர்கள் அன்சாரிகளின் கூட்டாளிகளாக இருந்தனர். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (மதீனாவிற்கு) வந்த ஆரம்ப காலத்தில் அன்சாரிகள் முழுமையாக இஸ்லாத்தில் இணைந்திருக்கவில்லை. (எனவே) அந்த யூதர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் சமாதான ஒப்பந்தம் செய்திருந்தனர். சொல்லாலோ செயலாலோ வெளிப்படையாக எந்த வகையான பகையையும் அவர்கள் காட்டவில்லை. பத்ருப் போர் நிகழும் வரை இது தொடர்ந்தது. அதன்பின் அவர்களில் சிலர் நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு எதிரான பகையையும், அவர்களுக்கு எதிரான தூண்டுதலையும் வெளிப்படுத்தினர். எனவே, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவர்களில் (சிலரைக்) கொன்றார்கள். நான் அறிந்தவரை ஹிஜாஸ் பகுதியில் நஜ்ரானில் இருந்த யூதர்கள் அல்லது சில கிறிஸ்தவர்களைத் தவிர வேறு யாரும் (அத்தகைய வேதக்காரர்களில்) இருக்கவில்லை. மஜூஸிகள் (நெருப்பு வணங்கிகள்) ஹிஜாஸை விட்டுத் தொலைவிலுள்ள ஹஜர், பார்பர் தேசங்கள் மற்றும் பாரசீகத்தில் இருந்தனர். அவர்களுக்கு முன்னால் (அதாவது ஹிஜாஸுக்கும் அவர்களுக்கும் இடையில்) சிலைகளை வணங்கும் இணைவைப்பவர்களே அதிகம் இருந்தனர்."

அப்துர் ரஹ்மான் பின் அப்துல்லாஹ் பின் கஅப் பின் மாலிக் (ரஹ்) அவர்கள் (தனது தந்தையிடமிருந்து) அறிவிக்கிறார்கள்:
(பாவமன்னிப்பு வழங்கப்பட்ட மூன்று பேரில் ஒருவரின் மகனான இவர் கூறுகிறார்:) கஅப் பின் அல்-அஷ்ரஃப் எனும் யூதன் ஒரு கவிஞனாக இருந்தான். அவன் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களை (தனது கவிதைகளால்) இகழ்ந்தும், குறைஷி நிராகரிப்பாளர்களை அவர்களுக்கு எதிராகத் தூண்டிவிட்டும் வந்தான். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மதீனாவிற்கு வந்தபோது, அங்குள்ள மக்கள் கலவையான சமூகத்தினராக இருந்தனர். அவர்களில், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் அழைப்பின் மூலம் ஒன்றிணைந்த முஸ்லிம்களும், சிலைகளை வணங்கும் இணைவைப்பாளர்களும், கோட்டைகள் மற்றும் அரண்களுக்குச் சொந்தக்காரர்களாகவும் அவ்ஸ் மற்றும் கஸ்ரஜ் ஆகிய இரு கோத்திரத்தாருக்கும் கூட்டாளிகளாகவும் இருந்த யூதர்களும் வாழ்ந்து வந்தனர்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மதீனாவிற்கு வந்தபோது, அவர்கள் அனைவருடனும் இணக்கமாக இருக்கவே விரும்பினார்கள். (அக்காலத்தில்) ஒரு மனிதர் முஸ்லிமாகவும், அவருடைய தந்தை இணைவைப்பவராகவும் இருப்பார்; அதேபோன்று ஒரு மனிதர் முஸ்லிமாகவும், அவருடைய சகோதரர் இணைவைப்பவராகவும் இருப்பார். ஆனால், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மதீனா வந்தடைந்தபோது, அங்கிருந்த இணைவைப்பாளர்களும் யூதர்களும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கும், அவர்களது தோழர்களுக்கும் மிகக் கடுமையான தொல்லைகளை அளித்து வந்தனர். எனவே, அல்லாஹ் தனது தூதருக்கும், முஸ்லிம்களுக்கும் பொறுமையைக் கடைப்பிடிக்கவும், அவர்களை மன்னிக்கவும் கட்டளையிட்டான்.

இவர்களைக் குறித்தே அல்லாஹ் (பின்வரும் வசனத்தை) அருளினான்:
"உங்களுக்கு முன் வேதம் கொடுக்கப்பட்டவர்களிடமிருந்தும், இணைவைப்பவர்களிடமிருந்தும் நீங்கள் பல (மனவேதனை தரும்) நிந்தனைகளைச் செவியேற்பீர்கள்..." (அல்குர்ஆன் 3:186) எனத் தொடங்கும் வசனத்தை இறுதிவரை அருளினான்.

மேலும் இவர்களைக் குறித்தே அல்லாஹ் அருளினான்:
"வேதக்காரர்களில் அநேகர், உண்மை அவர்களுக்குத் தெளிவாகத் தெரிந்த பின்னரும், தம்மிடமுள்ள பொறாமையின் காரணமாக, நீங்கள் நம்பிக்கை கொண்ட பின்பு உங்களை மீண்டும் நிராகரிப்பாளர்களாக மாற்றிவிடவே விரும்புகின்றனர். எனவே, (அல்லாஹ்வின் கட்டளை வரும் வரை) அவர்களை மன்னித்து அலட்சியப்படுத்தி விடுங்கள்." (அல்குர்ஆன் 2:109).

கஅப் பின் அல்-அஷ்ரஃப், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கும் முஸ்லிம்களுக்கும் தொல்லை தருவதைக் கைவிட மறுத்தபோது, அவனைக் கொல்வதற்காக ஒரு குழுவை அனுப்புமாறு ஸஅத் பின் முஆத் (ரழி) அவர்களுக்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கட்டளையிட்டார்கள். அதன்படி, ஸஅத் பின் முஆத் (ரழி) அவர்கள் முஹம்மத் பின் மஸ்லமா அல்-அன்சாரி (ரழி), அபூ அப்ஸ் அல்-அன்சாரி (ரழி) மற்றும் ஸஅத் பின் முஆதின் சகோதரருடைய மகனான அல்-ஹாரித் (ரழி) ஆகியோரை உள்ளடக்கிய ஐந்து பேர் கொண்ட குழுவை அவனிடம் அனுப்பினார்கள். (தொடர்ந்து) அவனைக் கொன்றது தொடர்பான செய்தியை (அறிவிப்பாளர்) குறிப்பிடுகிறார்.

அறிவிப்பாளர் கூறுகிறார்: அவர்கள் அவனைக் கொன்றபோது, யூதர்களும் அவர்களுடன் இருந்த இணைவைப்பாளர்களும் பீதியடைந்தனர். அவர்கள் காலையில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "எங்கள் தலைவர்களில் ஒருவரான எங்கள் தலைவர் நேற்றிரவு (வஞ்சகமாகக்) கொல்லப்பட்டுவிட்டார்" என்று கூறினர். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், அவன் தனது கவிதைகளில் (முஸ்லிம்களுக்கு எதிராகக்) கூறி வந்தவற்றையும், (அதனால் ஏற்பட்ட விளைவுகளையும்) அவர்களுக்கு நினைவூட்டினார்கள். பின்னர், தமக்கும், அவர்களுக்கும் மற்றும் முஸ்லிம்களுக்கும் இடையே ஒரு ஒப்பந்தத்தை எழுதிக்கொள்ளவும், அதில் உள்ளவற்றைக் கடைப்பிடிக்கவும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவர்களுக்கு அழைப்பு விடுத்தார்கள்.

அதன்படி, நபி (ஸல்) அவர்கள் தமக்கும், அவர்களுக்கும், முஸ்லிம்களுக்கும் இடையே பொதுவான ஒரு ஒப்பந்தப் பத்திரத்தை (ஸஹீஃபா) எழுதினார்கள். பிந்த் அல்-ஹாரித் என்பவரின் வீட்டில் இருந்த பேரீச்சை மரத்தின் கீழே வைத்து அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அந்த ஒப்பந்தத்தை எழுதினார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்குப் பிறகு, அந்த ஒப்பந்தப் பத்திரம் அலி பின் அபீ தாலிப் (ரழி) அவர்களிடம் (பாதுகாப்பாக) இருந்தது.

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

பத்ருப் போரில் (அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள்) குறைஷிகளுக்கு எதிராக (வெற்றி பெற்று) பாதிப்பை ஏற்படுத்திவிட்டு மதீனா வந்தடைந்த போது, பனூ கைனுகா சந்தையில் யூதர்களை ஒன்றிணைத்து, "யூத சமுதாயமே! குறைஷிகளுக்கு ஏற்பட்டது போன்றதொரு (அழிவு) உங்களுக்கு ஏற்படுவதற்கு முன்பாக நீங்கள் இஸ்லாத்தை ஏற்று (பணியுங்கள்)கொள்ளுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு அவர்கள், "முஹம்மதே! போர் என்றால் என்னவென்றே அறியாத, அனுபவமற்ற சில குறைஷிகளை நீங்கள் கொன்றுவிட்டதால் உங்களை நீங்களே ஏமாற்றிக் கொள்ள வேண்டாம். நீங்கள் எங்களுடன் போரிட்டிருந்தால், நாங்கள் எப்படிப்பட்ட (வீரமிக்க) மனிதர்கள் என்பதை நீங்கள் அறிந்திருப்பீர்கள். எங்களைப் போன்ற (போர் வீரர்களை) நீங்கள் (இதுவரை) சந்தித்ததே இல்லை" என்று கூறினர்.

அவர்களின் இக்கூற்று குறித்து மாண்புமிக்க அல்லாஹ் (பின்வரும் இறைவசனத்தை) அருளினான்:

{குல் லில்லதீன கஃபரூ ஸதுஃக்லபூன வதுஹ்ஷரூன இலா ஜஹன்னம வபிஃஸல் மிஹாத். கத் கான லகும் ஆயதுன் ஃபீ ஃபிஅதைனில் தஹதா ஃபிஅதுன் துகாதிலு ஃபீ ஸபீலில்லாஹ்}
(பொருள்: நிராகரிப்பவர்களிடம் நீர் கூறுவீராக: விரைவில் நீங்கள் தோற்கடிக்கப்பட்டு நரகத்தின் பால் ஒன்றுகூட்டப்படுவீர்கள். அது மிகக் கெட்ட தங்குமிடமாகும். சந்தித்த இரு படைகளில் நிச்சயமாக உங்களுக்கு ஓர் அத்தாட்சி இருந்தது. ஒரு படை அல்லாஹ்வின் பாதையில் போரிட்டது.)

(அப்படை) பத்ருப் போரில் (கலந்துகொண்ட) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களாவர்.

{வஉக்ரா காஃபிரதுன் யரவ்னஹும் மிஸ்லைஹிம் ரஃயல் ஐன்}
(பொருள்: மற்றொரு படை நிராகரிப்பாளர்களாக இருந்தது. அவர்கள் (நிராகரிப்பாளர்கள்) அவர்களை (முஸ்லிம்களை)த் தம் கண்களால் இருமடங்காகக் கண்டார்கள்.) என்பதிலிருந்து அவனது பின்வரும் கூற்று வரை (அருளினான்):

{லஇப்ரதன் லிஉலில் அப்ஸார்}
(பொருள்: நிச்சயமாக இதில் அகப்பார்வை உடையோருக்குப் படிப்பினை இருக்கிறது.) [ஆல் இம்ரான் 3:12-13].

அப்துல்லாஹ் பின் அபீபக்ர் பின் ஹஸ்ம் மற்றும் ஸாலிஹ் பின் அபீ உமாமா பின் ஸஹ்ல் பின் ஹுனைஃப் ஆகியோர் கூறியதாவது:

பத்ருப் போர் முடிவடைந்ததும், மதீனாவாசிகளுக்கு (வெற்றிச் செய்தியைத் தெரிவிக்கும்) இரு தூதுவர்களாக ஸைத் பின் ஹாரிஸா மற்றும் அப்துல்லாஹ் பின் ரவாஹா ஆகியோரை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அனுப்பினார்கள். இச்செய்தி கஅப் பின் அல்-அஷ்ரஃபை எட்டியபோது, அவன் (அதிர்ச்சியுடன்), "உனக்குக் கேடுதான்! இது உண்மையா? அவர்கள் (கொல்லப்பட்டவர்கள்) அரபியர்களின் அரசர்களும் மக்களின் தலைவர்களுமாவர்" என்று கூறினான். (கொல்லப்பட்ட குறைஷிகளைப் பற்றியே அவன் இப்படிக் கூறினான்). பின்னர் அவன் மக்காவிற்குப் புறப்பட்டுச் சென்று, கொல்லப்பட்ட குறைஷிகளுக்காக அழுது புலம்பலானான். மேலும், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு எதிராக (மக்களைத்) தூண்டிவிடலானான்.

சுலைமான் பின் புரைதா (ரஹ்) அவர்கள் தம் தந்தை (புரைதா - ரலி) வாயிலாக அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு படைப்பிரிவுக்கு (சரிய்யா) அல்லது ஒரு முழுப் படைக்கு (ஜைஷ்) தளபதியை நியமித்து அனுப்பும்போது, அவர் தமக்குள்ளே அல்லாஹ்வை அஞ்சிக் கொள்ளும்படியும் (தக்வா), தம்முடன் இருக்கும் முஸ்லிம்களுக்கு நன்மையே நாடும்படியும் அறிவுறுத்துவார்கள். பின்னர் பின்வருமாறு கூறுவார்கள்:

“இணைவைப்பாளர்களில் உங்கள் எதிரியை நீங்கள் சந்திக்கும்போது, அவர்களை மூன்று விஷயங்களில் ஒன்றின் பக்கம் அழையுங்கள். அவற்றில் எதற்கு அவர்கள் சம்மதித்தாலும், அதை ஏற்றுக்கொண்டு, அவர்களைத் தாக்குவதிலிருந்து விலகிக் கொள்ளுங்கள்.

அவர்களை இஸ்லாத்தின் பக்கம் அழையுங்கள். அவர்கள் சம்மதித்தால் அதை ஏற்றுக்கொண்டு, அவர்களைத் தாக்குவதிலிருந்து விலகிக் கொள்ளுங்கள். பின்னர், அவர்களின் இருப்பிடத்திலிருந்து 'முஹாஜிர்'களின் (புலம்பெயர்ந்தோரின் - மதீனாவிற்கு) இருப்பிடத்திற்கு மாறிவர அவர்களை அழையுங்கள். அவர்கள் அவ்வாறு செய்தால், முஹாஜிர்களுக்குரிய உரிமைகள் அனைத்தும் அவர்களுக்கும் உண்டு என்றும், முஹாஜிர்களின் கடமைகள் அனைத்தும் அவர்கள் மீதும் உண்டு என்றும் அவர்களுக்குத் தெரிவியுங்கள். அதை அவர்கள் மறுத்து, தங்களின் இருப்பிடத்திலேயே தங்கிவிட விரும்பினால், அவர்கள் கிராமப்புற முஸ்லிம்களைப் (அஃராப்) போன்றவர்களாவார்கள் என்றும், இறைநம்பிக்கையாளர்கள் மீது நடைமுறைப்படுத்தப்படும் அல்லாஹ்வின் சட்டம் அவர்கள் மீதும் நடைமுறைப்படுத்தப்படும் என்றும் அவர்களுக்குத் தெரிவியுங்கள். ஆனால், அவர்கள் முஸ்லிம்களுடன் இணைந்து அறப்போர் புரிந்தால் ஒழிய, போரில் கிடைக்கும் 'ஃபைஉ' (போரின்றி கிடைக்கும் செல்வம்), 'கனீமத்' (போரில் கிடைத்த பொருட்கள்) ஆகியவற்றில் அவர்களுக்கு எந்தப் பங்கும் இருக்காது.

அவர்கள் (இஸ்லாத்தை ஏற்க) மறுத்தால், 'ஜிஸ்யா' (பாதுகாப்பு வரி) வழங்கும்படி அவர்களை அழையுங்கள். அவர்கள் சம்மதித்தால் அதை ஏற்றுக்கொண்டு, அவர்களைத் தாக்குவதிலிருந்து விலகிக் கொள்ளுங்கள்.

அதற்கும் அவர்கள் மறுத்தால், அல்லாஹ்விடம் உதவி தேடி, அவர்களுக்கு எதிராகப் போரிடுங்கள்.

நீங்கள் ஒரு கோட்டையில் உள்ளவர்களிடம் போரிடும்போது, அவர்கள் 'அல்லாஹ்வின் தீர்ப்புக்குக் கட்டுப்பட்டு நாங்கள் சரணடைகிறோம்' என்று கூறினால், அதற்கு நீங்கள் உடன்படாதீர்கள். ஏனெனில், அவர்கள் விஷயத்தில் நீங்கள் வழங்கும் தீர்ப்பு அல்லாஹ்வின் தீர்ப்புக்கு ஒத்திருக்குமா என்பதை நீங்கள் அறியமாட்டீர்கள். மாறாக, ‘உங்களுடைய தீர்ப்புக்குக் கட்டுப்பட்டு சரணடைவதாக’ (தளபதியின் தீர்ப்புக்கு) அவர்களை உடன்படச் செய்யுங்கள். அதன் பிறகு, நீங்கள் விரும்பியவாறு அவர்கள் விஷயத்தில் தீர்ப்பளியுங்கள்.”

சுஃப்யான் (ரஹ்) கூறுகிறார்: அல்கமா (ரஹ்) கூறினார்: நான் இந்த ஹதீஸை முகாதில் பின் ஹய்யான் (ரஹ்) அவர்களிடம் கூறினேன். அதற்கு அவர்கள், "முஸ்லிம் (பின் ஹய்தம்) (ரஹ்) அவர்கள், நுஃமான் பின் முகர்ரின் (ரலி) வழியாக நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து, சுலைமான் பின் புரைதா அறிவித்த இதே ஹதீஸைப் போன்றே எனக்கு அறிவித்தார்கள்" என்று கூறினார்கள்.

சுலைமான் பின் புரைதா (ரஹ்) அவர்கள் தனது தந்தை (புரைதா - ரலி) அவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு படைக்கோ (அல்லது ஒரு சிறிய குழுவிற்கோ) ஒரு தளபதியை நியமித்து அனுப்பும்போது, அவருக்கு (இறையச்சம் கொள்ளுமாறு) அறிவுரை வழங்குவார்கள். (அந்த நீண்ட ஹதீஸில் பின்வரும் கூடுதல் செய்தி இடம்பெற்றுள்ளது):

"நீங்கள் ஒரு கோட்டைவாசிகளை முற்றுகையிடும்போது, அவர்கள் தங்களுக்கு அல்லாஹ் மற்றும் அவனுடைய நபியின் பாதுகாப்பை (உடன்படிக்கையை) வழங்குமாறு உங்களிடம் கோரினால், அவர்களுக்கு அல்லாஹ் மற்றும் அவனுடைய நபியின் பாதுகாப்பை வழங்காதீர்கள். மாறாக, உங்களுடைய பாதுகாப்பையும், உங்கள் தந்தையர் மற்றும் உங்கள் தோழர்களின் பாதுகாப்பையும் அவர்களுக்கு வழங்குங்கள். ஏனெனில், நீங்கள் அல்லாஹ் மற்றும் அவனுடைய தூதரின் பாதுகாப்பை (உடன்படிக்கையை) மீறுவதை விட, உங்களுடைய பாதுகாப்பையும் உங்கள் தந்தையர்களுடைய பாதுகாப்பையும் மீறுவது உங்களுக்கு (குற்றத்தின் அடிப்படையில்) இலகுவானதாகும்."

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

(ஹிஜ்ரி 9-ஆம் ஆண்டு ஹஜ்ஜின் போது) "இந்த ஆண்டுக்குப் பிறகு எந்தவொரு இணைவைப்பாளரும் (முஷ்ரிக்) ஹஜ் செய்யக்கூடாது; நிர்வாணமாக எவரும் (கஅபா) ஆலயத்தை வலம் (தவாஃப்) வரக்கூடாது" என்று பலியிடும் நாளில் (யவ்முன் நஹ்ரு) மினாவில் அறிவிப்பவர்களில் ஒருவராக அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் என்னை அனுப்பினார்கள்.

மேலும், 'ஹஜ்ஜுல் அக்பர்' (பெரிய ஹஜ்) என்பது பலியிடும் நாளாகும். மக்கள் (உம்ராவை) 'ஹஜ்ஜுல் அஸ்கர்' (சிறிய ஹஜ்) என்று கூறி வந்த காரணத்தினாலேயே இது 'ஹஜ்ஜுல் அக்பர்' என்று அழைக்கப்பட்டது. அவ்வாறே, அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் அந்த ஆண்டில் மக்களுக்கு (இணைவைப்பாளர்களுடனான ஒப்பந்தங்கள் முறிக்கப்பட்டதை) அறிவித்தார்கள். எனவே, அதற்கு அடுத்த ஆண்டு, அதாவது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் விடைபெறும் ஹஜ்ஜை (ஹஜ்ஜத்துல் வதா) நிறைவேற்றிய ஆண்டில், எந்தவொரு இணைவைப்பாளரும் ஹஜ் செய்யவில்லை.

அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் இணைவைப்பாளர்களிடம் (ஒப்பந்தங்களை) முறித்துக் கொண்ட அதே ஆண்டில், அல்லாஹ் (அஸ்ஸ வஜல்) பின்வரும் வசனத்தை அருளினான்:

{நம்பிக்கை கொண்டவர்களே! நிச்சயமாக இணைவைப்பாளர்கள் அசுத்தமானவர்களே; எனவே அவர்கள் (இந்த ஆண்டுக்குப் பிறகு) மஸ்ஜிதுல் ஹராமை நெருங்க வேண்டாம்...} [அல்குர்ஆன் 9:28] என்பது முதல் {நிச்சயமாக அல்லாஹ் நன்கறிந்தவன்; ஞானமிக்கவன்} [அல்குர்ஆன் 9:28] என்பது வரை.

(முன்னர்) இணைவைப்பாளர்கள் வியாபாரப் பொருட்களுடன் வருவார்கள், அதிலிருந்து முஸ்லிம்கள் பயனடைந்து வந்தனர். இணைவைப்பாளர்கள் மஸ்ஜிதுல் ஹராமை நெருங்கக் கூடாது என்று அல்லாஹ் தடை செய்தபோது, அவர்கள் மூலம் கிடைத்து வந்த வியாபாரம் தடைப்பட்டதால் முஸ்லிம்கள் (வறுமை ஏற்பட்டுவிடுமோ என்று) தங்களுக்குள் கவலை கொண்டனர்.

அப்போது அல்லாஹ் தஆலா: {நீங்கள் வறுமையை அஞ்சினால், அல்லாஹ் நாடினால் அவன் தன் அருளால் உங்களைச் சீமான்களாக்குவான்} [அல்குர்ஆன் 9:28] என்று கூறினான்.

பின்னர், அதைத் தொடர்ந்து வரும் வசனத்தில் அல்லாஹ் 'ஜிஸ்யா' (வரி) விதிப்பதை அனுமதித்தான். இதற்கு முன்பு அது (ஜிஸ்யா) வாங்கப்பட்டதில்லை. இணைவைப்பாளர்கள் தங்கள் வியாபாரங்களுடன் வருவதைத் தடுத்ததற்குப் பகரமாக அதனை (ஜிஸ்யாவை) அல்லாஹ் ஆக்கினான். எனவே, அல்லாஹ் கூறினான்:

{வேதம் வழங்கப்பட்டவர்களில் எவர்கள் அல்லாஹ்வின் மீதும், இறுதி நாளின் மீதும் ஈமான் கொள்ளாமலும், அல்லாஹ்வும் அவனுடைய தூதரும் ஹராமாக்கியவற்றை ஹராம் எனக் கருதாமலும், சத்திய மார்க்கத்தை (தங்கள்) மார்க்கமாக ஏற்றுக்கொள்ளாமலும் இருக்கிறார்களோ, அவர்கள் சிறுமைப்பட்டவர்களாகத் தம் கையாலேயே ஜிஸ்யா (வரியை) செலுத்தும் வரை அவர்களுடன் போர் புரியுங்கள்.} [அல்குர்ஆன் 9:29].

அல்லாஹ் இதனை முஸ்லிம்களுக்கு ஆகுமாக்கியபோது, இணைவைப்பாளர்கள் கொண்டு வந்த வியாபாரத்தால் அவர்கள் அடைந்து வந்ததை விட, அல்லாஹ் அவர்களுக்குச் சிறந்த பகரத்தை (ஜிஸ்யா மூலம்) வழங்கியிருக்கிறான் என்பதை அவர்கள் உணர்ந்து கொண்டார்கள்.

(இமாம் புகாரி அவர்கள் தங்களது 'ஸஹீஹ்' நூலில் அபுல் யமான் வழியாக, "...விடைபெறும் ஹஜ்ஜை நிறைவேற்றிய ஆண்டில் எந்தவொரு இணைவைப்பாளரும் ஹஜ் செய்யவில்லை" என்பது வரை மட்டுமே பதிவு செய்துள்ளார்கள்; அதற்குப் பிந்தைய பகுதிகள் இடம்பெறவில்லை. விடுபட்ட அப்பகுதி இமாம் ஸுஹ்ரீ அவர்களின் கூற்றாக இருக்கும் என நான் கருதுகிறேன்).

முஜாஹித் (ரஹ்) அவர்கள் (பின்வரும் இறைவசனம் குறித்துக்) கூறியதாவது:

"{அல்லாஹ்வின் மீதும், இறுதி நாளின் மீதும் நம்பிக்கை கொள்ளாதவர்களுடன் நீங்கள் போரிடுங்கள்} (என்று தொடங்கி) {அவர்கள் சிறுமையடைந்தவர்களாகத் தங்கள் கைகளால் 'ஜிஸ்யா' (பாதுகாப்பு) வரியைச் செலுத்தும் வரை} (என்று முடியும் 9:29-வது வசனம்), நபி (ஸல்) அவர்களுக்கும் அவர்களது தோழர்களுக்கும் தபூக் போருக்குச் (செல்லும்படி) கட்டளையிடப்பட்ட போதே அருளப்பட்டது."

இப்னு இஸ்ஹாக் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தபூக்கிற்குச் சென்றடைந்தபோது, அய்லா (எனும் பகுதியின்) தலைவரான யஹ்னா பின் ரவ்பா அவர்களிடம் வந்தார். அவர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் சமாதான ஒப்பந்தம் செய்துகொண்டு, (பாதுகாப்பு வரியாகிய) ஜிஸ்யாவை அவர்களுக்குச் செலுத்தினார். மேலும், ஜர்பா மற்றும் அத்ருஹ் (பகுதி) மக்களும் அவர்களிடம் வந்து (தங்கள் பாதுகாப்பிற்காக) ஜிஸ்யாவைச் செலுத்தினர்.

முஜாஹித் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

"சிலை வணங்குபவர்கள் இஸ்லாத்திற்காக (அவர்கள் இஸ்லாத்தை ஏற்கும் வரை) போரிடப்படுவார்கள்; மற்றும் வேதமுடையவர்கள் ஜிஸ்யா (பாதுகாப்பு வரி செலுத்துவதற்காக) போரிடப்படுவார்கள்."

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (பின்வருமாறு) அறிவிக்கிறார்கள்:

"{லா இக்ராஹ ஃபித் தீன்}" (மார்க்கத்தில் எந்த நிர்ப்பந்தமும் இல்லை) [அல்குர்ஆன் 2:256] என்ற (அல்லாஹ்வின்) வசனம் குறித்து அவர்கள் கூறினார்கள்:
அன்சாரிப் பெண்களில் எவருக்கேனும் பிறக்கும் குழந்தைகள் (தொடர்ந்து) உயிர்வாழாமல் இறந்து கொண்டிருந்தால், "எனக்கு ஒரு குழந்தை பிறந்து உயிர் வாழ்ந்தால், நிச்சயமாக நான் அவனை யூத மார்க்கத்தில் (சேர்த்து) வளர்ப்பேன்" என்று அவர் சத்தியம் செய்து கொள்வார். (பின்னர் இஸ்லாம் வந்த பிறகு) பனூ நளீர் (யூதக்) கூட்டத்தினர் (மதீனாவிலிருந்து) வெளியேற்றப்பட்டபோது, அவர்களுடன் அன்சாரிகளின் பிள்ளைகளும் சிலர் (யூதர்களாக) இருந்தனர். அப்போது அன்சாரிகள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! (அவர்கள்) எங்கள் பிள்ளைகள் (ஆயிற்றே, அவர்களை எப்படி விட்டுவிடுவது)!" என்று கூறினார்கள். அப்போது மாண்பும் வல்லமையும் மிக்க அல்லாஹ், "{லா இக்ராஹ ஃபித் தீன்}" (மார்க்கத்தில் எந்த நிர்ப்பந்தமும் இல்லை) [அல்குர்ஆன் 2:256] என்ற வசனத்தை அருளினான்.

சயீத் பின் ஜுபைர் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "(இதன் மூலம்) யார் விரும்புகிறார்களோ அவர்கள் அவர்களுடன் (பனூ நளீர் கூட்டத்தினருடன்) சேர்ந்து கொள்ளலாம், யார் விரும்புகிறார்களோ அவர்கள் இஸ்லாத்தை ஏற்கலாம் (என்று அவர்களுக்குத் தெரிவு செய்யும் உரிமை அளிக்கப்பட்டது)."

(இதனை அபூதாவூத் அவர்கள் தமது 'சுனன்' நூலில் ஷுஅபா வழியாகப் பல அறிவிப்பாளர் தொடர்களில் பதிவு செய்துள்ளார்கள். மேலும் அபூ அவானா அவர்கள் அபூ பிஷ்ர் வழியாக இதனை 'முர்ஸல்' - அதாவது நபித்தோழரின் பெயர் விடுபட்ட நிலையில் - அறிவித்துள்ளார்கள்.)

அபூ பிஷ்ர் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"மார்க்கத்தில் எவ்வித நிர்ப்பந்தமும் இல்லை" (அல்பகரா: 256) என்ற (இறை)வசனம் குறித்து ஸயீத் பின் ஜுபைர் (ரஹ்) அவர்கள் கூறும்போது, "இது அன்சாரிகள் தொடர்பாக அருளப்பட்டது" என்றார்கள்.

நான் (ஸயீத் பின் ஜுபைரிடம்), "குறிப்பாக அவர்களுக்காக மட்டுமா?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள், "ஆம், குறிப்பாக அவர்களுக்கு மட்டும் தான். (அறியாமைக் காலத்தில்) அன்சாரிப் பெண்களில் யாருக்கேனும் குழந்தைகள் பிறக்காமல் இருந்தாலோ அல்லது பிறந்த குழந்தைகள் இறந்துவிட்டாலோ (அப்பெண்), 'தனக்கு ஒரு குழந்தை பிறந்து (உயிர் வாழ்ந்தால்), அதன் நீண்ட ஆயுளை வேண்டி அக்குழந்தையை யூதர்களிடம் (அவர்கள் மார்க்கத்தில் வளர) ஒப்படைப்பேன்' என்று நேர்ச்சை செய்வது வழக்கம். பின்னர் இஸ்லாம் வந்தது; (அப்போது) அவர்களில் (அன்சாரிகளில்) அத்தகைய (யூதர்களாக வளர்ந்த) பிள்ளைகள் இருந்தனர். பனூ நளீர் (யூதக் குலத்தார் மதீனாவிலிருந்து) வெளியேற்றப்பட்டபோது, அன்சாரிகள், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! எங்களின் மகன்களும் சகோதரர்களும் அவர்களுடன் (யூதர்களுடன்) இருக்கிறார்களே!' என்று கூறினர். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (மௌனமாக இருந்தார்கள்).

அந்நிலையில்தான் "மார்க்கத்தில் எவ்வித நிர்ப்பந்தமும் இல்லை" (அல்பகரா: 256) எனும் வசனம் அருளப்பட்டது. இதையடுத்து அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "உங்கள் தோழர்களுக்கு (பிள்ளைகளுக்கு) விருப்ப உரிமை வழங்கப்பட்டுள்ளது. அவர்கள் உங்களைத் (இஸ்லாத்தைத்) தேர்ந்தெடுத்தால், அவர்கள் உங்களைச் சேர்ந்தவர்கள். அவர்கள் அவர்களைத் (யூதர்களைத்) தேர்ந்தெடுத்தால், அவர்களோடு சேர்த்து இவர்களையும் (நாடு கடத்தி) அனுப்பி விடுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி) மற்றும் உஸ்மான் பின் அபீ ஸுலைமான் (ரலி) ஆகியோர் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் காலித் பின் வலீத் (ரலி) அவர்களை தூமத்துல் ஜந்தல் (பகுதியின் ஆட்சியாளரான) உகைதிர் என்பவரிடம் அனுப்பினார்கள். (அவர் வேட்டையாடிக் கொண்டிருந்தபோது) அவர்கள் அவரைப் பிடித்து, நபி (ஸல்) அவர்களிடம் கொண்டு வந்தார்கள். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரது இரத்தத்தைச் சிந்தாமல் (அவரது உயிருக்கு) பாதுகாப்பு அளித்து, 'ஜிஸ்யா' (பாதுகாப்பு வரி) செலுத்தும் நிபந்தனையின் அடிப்படையில் அவருடன் சமாதான ஒப்பந்தம் செய்து கொண்டார்கள்.

யஸீத் பின் ரூமான் மற்றும் அப்துல்லாஹ் பின் அபூபக்ர் ஆகியோர் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் காலித் பின் அல்-வலீத் (ரலி) அவர்களை (தூமத்துல் ஜந்தல் பகுதியின்) மன்னராக இருந்த உகைதிர் பின் அப்துல் மலிக் என்பவரிடம் அனுப்பினார்கள். கின்தா கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த அந்த உகைதிர் ஒரு கிறிஸ்தவராக இருந்தான்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் காலித் (ரலி) அவர்களிடம், "நிச்சயமாக நீங்கள் அவன் (காட்டு) மாடுகளை வேட்டையாடிக் கொண்டிருப்பதை காண்பீர்கள்" என்று கூறினார்கள். காலித் (ரலி) அவர்கள் புறப்பட்டுச் சென்று, உகைதிரின் கோட்டை கண்ணில் படும் தூரத்தை அடைந்தார்கள். அது ஒரு தெளிவான நிலவொளி வீசும் இரவு. அவன் (உகைதிர்) தனது மனைவியுடன் (கோட்டையின்) மேல்மாடத்தில் இருந்தான். அப்போது சில (காட்டு) மாடுகள் வந்து, கோட்டை வாசலில் தமது கொம்புகளால் உரசின.

அவனது மனைவி அவனிடம், "இதுபோன்ற ஒன்றை நீங்கள் எப்போதாவது பார்த்திருக்கிறீர்களா?" என்று கேட்டாள். அதற்கு அவன், "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! இல்லை" என்றான். "இதை யாராவது விட்டுவிடுவார்களா?" என்று அவள் கேட்க, "எவரும் விடமாட்டார்" என்று அவன் பதிலளித்தான்.

உடனே அவன் கீழே இறங்கி வந்து, தனது குதிரைக்குச் சேணம் பூட்டுமாறு உத்தரவிட்டான். அவனது குடும்பத்தைச் சேர்ந்த ஒரு குழுவினருடன் அவனும் குதிரையில் ஏறினான்; அவர்களில் அவனது சகோதரன் ஹஸ்ஸானும் இருந்தான். அவர்கள் தங்களது மேலங்கிகளை அணிந்தபடி அவனுடன் புறப்பட்டனர்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் குதிரைப்படையினர் அவர்களை எதிர்கொண்டு உகைதிரைப் பிடித்துக் கொண்டனர். அவனது சகோதரன் ஹஸ்ஸானைக் கொன்றனர். அவன் தங்கம் இழையோடிய பட்டு மேலங்கி (திபாஜ்) ஒன்றை அணிந்திருந்தான். காலித் பின் அல்-வலீத் (ரலி) அதை அவனிடமிருந்து கழற்றி எடுத்து, தாம் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் செல்வதற்கு முன்பாகவே அதை அவர்களிடம் அனுப்பி வைத்தார்கள்.

பின்னர், காலித் (ரலி) அவர்கள் உகைதிரை அழைத்துக்கொண்டு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தார்கள். நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் அவனது இரத்தத்தைச் சிந்தவிடாமல் (உயிர்ச்சலுகை வழங்கி), ஜிஸ்யா வரி செலுத்துவதன் அடிப்படையில் அவனுடன் சமாதான ஒப்பந்தம் செய்து அவனை விடுவித்தார்கள். அவன் தனது ஊருக்குத் திரும்பிச் சென்றான்.

இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் யமன் பகுதி மக்களிடமிருந்தும் ஜிஸ்யா வரியைப் பெற்றார்கள்; அவர்கள் பெரும்பாலும் அரபிகளே. மேலும், நஜ்ரான் மக்களிடமிருந்தும் அதனைப் பெற்றார்கள்; அவர்களிலும் அரபிகள் இருந்தனர்.

முஆத் பின் ஜபல் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னை யெமன் தேசத்திற்கு அனுப்பினார்கள். மேலும், பருவமடைந்த (ஆண்) ஒவ்வொருவரிடமிருந்தும் ஒரு தீனாரையோ அல்லது அதற்கு நிகரான 'முஆஃபிர்' (எனும் யெமன் நாட்டுத் துணி) ஆடைகளையோ (ஜிஸ்யாவாக) வசூலிக்குமாறு எனக்குக் கட்டளையிட்டார்கள்.

யஹ்யா பின் ஆதம் கூறுகிறார்: "நிச்சயமாக இந்த ஜிஸ்யா (வரி) யெமன் மக்களுக்கு உரியதாகும். அவர்கள் அரபு மக்களாகவும் (அதே சமயம்) வேதக்காரர்களாகவும் (அஹ்லுல் கிதாப்) இருந்தனர். நபி (ஸல்) அவர்கள், 'எந்தவொரு யூதரும் தமது யூத மார்க்கத்திலிருந்து (வலுக்கட்டாயமாகத்) திருப்பப்படக் கூடாது' என்று கூறியதை நீங்கள் கவனிக்கவில்லையா?" அதாவது ஜரீர், மன்ஸூர் மற்றும் ஹகம் ஆகியோர் வழியாக நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கப்படும் செய்தியில், நபி (ஸல்) அவர்கள் முஆத் பின் ஜபல் (ரழி) அவர்களுக்கு இது குறித்து எழுதினார்கள் (என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது).

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் நஜ்ரான் வாசிகளுடன் இரண்டாயிரம் (ஜோடி) ஆடைகள் (வழங்குவது என்ற) அடிப்படையில் சமாதான ஒப்பந்தம் செய்து கொண்டார்கள். (இவ்வாறு கூறிவிட்டு, முழு) ஹதீஸையும் (அறிவிப்பாளர்) குறிப்பிட்டார்கள்.

இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் உகைதிர் அல்-கஸ்ஸானியிடமிருந்து ஜிஸ்யாவை (பாதுகாப்பு வரி) வசூலித்தார்கள். மேலும், அரபிகளில் உள்ள சில மனிதர்களுடன் ஜிஸ்யாவின் அடிப்படையில் நபி (ஸல்) அவர்கள் சமாதான ஒப்பந்தம் செய்ததாகவும் (அறிஞர்கள்) அறிவிக்கின்றனர்.

உமர் இப்னு அல்-கத்தாப் (ரலி) அவர்களும், அவர்களுக்குப் பிறகு இன்றுவரை வந்த கலீபாக்களும் பனூ தக்லிப், தன்னூக், பஹ்ரா மற்றும் பல கோத்திரங்கள் கலந்த அரபிகளிடமிருந்தும் ஜிஸ்யாவை வசூலித்தனர். அவர்கள் இன்று வரை கிறிஸ்தவ மதத்திலேயே (நிலைத்திருக்கின்றனர்) இருந்து வருகின்றனர். அவர்களின் மீது ஸதகா (தர்மம்) இருமடங்காக ஆக்கப்பட்டது; அதுவே (அவர்களுக்கான) ஜிஸ்யாவாகும்.

நிச்சயமாக ஜிஸ்யா என்பது (அவர்கள் பின்பற்றும்) மார்க்கங்களின் அடிப்படையில் விதிக்கப்படுகிறதே தவிர, (அவர்களின்) வம்சங்களின் அடிப்படையில் அல்ல.

ஒரு தவறான (ஆதாரமற்ற) விஷயத்தை விரும்புவதன் மூலம் நாங்கள் குற்றவாளியாகி விடுவோம் என்ற அச்சம் மட்டும் இல்லையென்றால், அபூ யூஸுஃப் அவர்கள் கூறியவாறே (அரபிகளுக்கு ஜிஸ்யா இல்லை என்ற கருத்து) இருக்க வேண்டும் என்றும், எந்தவொரு அரபியின் மீதும் (ஜிஸ்யாவின் வாயிலாக) சிறுமை சுமத்தப்படக்கூடாது என்றும் நாங்களும் ஆசைப்பட்டிருப்போம். ஆனால், அல்லாஹ் விதித்ததைத் (சட்டத்தைத்) தவிர வேறு எதையும் விரும்புவதை விட, எங்கள் பார்வையில் அல்லாஹ்வே மிகவும் மகத்தானவன்.

உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'நிச்சயமாக மாண்பும் மகிமையும் மிக்க அல்லாஹ், ஃபுராத் (யூப்ரடீஸ்) நதிக்கரையில் உள்ள ரபீஆ (கோத்திரத்தைச்) சேர்ந்த கிறிஸ்தவர்களைக் கொண்டு இந்த மார்க்கத்திற்குப் பாதுகாப்பு அளிப்பான்' என்று கூறுவதை நான் செவியுற்றிருக்காவிட்டால், (இஸ்லாத்தை ஏற்க மறுத்த) எந்தவொரு அரபியையும் அவர் இஸ்லாத்தை ஏற்கும் வரை (தண்டிக்காமல்/கொல்லாமல்) நான் விட்டிருக்க மாட்டேன்."

அபூபக்கர் அஸ்-ஸித்தீக் (ரழி) அவர்களின் (ஆட்சிக் காலத்தில் அவர்களின்) பிரதிநிதியாக காலித் பின் அல்-வலீத் (ரழி) அவர்கள் அல்-ஹீரா (எனும்) பகுதிக்கு வந்தபோது, அவர்களுக்கும் ஹானிஉ பின் கபீஸா என்பவருக்கும் இடையே நடைபெற்ற உரையாடல் குறித்து (இப்னு இஸ்ஹாக் அறிவிக்கிறார்கள்):

காலித் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நான் உங்களை இஸ்லாத்தின் பக்கம் அழைக்கிறேன். அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரியவன் வேறு யாருமில்லை, அவன் தனித்தவன் என்றும், முஹம்மது (ஸல்) அவர்கள் அவனுடைய அடியாரும் தூதருமாவார்கள் என்றும் நீங்கள் சாட்சி கூற வேண்டும். மேலும், நீங்கள் தொழுகையை நிலைநாட்ட வேண்டும், ஸகாத்தை வழங்க வேண்டும், முஸ்லிம்களின் சட்ட திட்டங்களை (அஹ்காம்) ஏற்றுக்கொண்டு அதன்படி நடக்க வேண்டும். (அவ்வாறு செய்தால்) முஸ்லிம்களுக்குரிய அதே உரிமைகள் உங்களுக்கும் உண்டு; அவர்களின் மீதான அதே கடமைகள் உங்கள் மீதும் இருக்கும்."

அப்போது ஹானிஉ, "நாங்கள் அதனை விரும்பவில்லை என்றால், அடுத்து என்ன?" என்று கேட்டார்.

காலித் (ரழி), "நீங்கள் அதற்கு மறுத்தால், நீங்கள் (இஸ்லாமிய ஆட்சிக்குக் கீழ்ப்படிந்து) உங்களது கைகளால் ஜிஸ்யா (பாதுகாப்பு வரியை) செலுத்த வேண்டும்" என்றார்கள்.

ஹானிஉ, "நாங்கள் அதற்கும் மறுத்தால்?" எனக் கேட்டார்.

அதற்கு காலித் (ரழி) அவர்கள், "அதற்கும் நீங்கள் மறுத்தால், நீங்கள் (உங்கள் உலக) வாழ்க்கையை நேசிப்பதை விட, மரணத்தை அதிகமாக நேசிக்கும் ஒரு கூட்டத்தாரைக் கொண்டு உங்களை நசுக்குவேன் (தாக்குவேன்)" என்று கூறினார்கள்.

அப்போது ஹானிஉ, "இன்றைய இந்த இரவில் எங்களுக்கு அவகாசம் தாருங்கள், எங்கள் விவகாரம் குறித்து நாங்கள் ஆலோசிக்கிறோம்" என்றார்.

காலித் (ரழி), "நான் அவ்வாறே (அவகாசம்) அளித்தேன்" என்றார்கள்.

விடிந்ததும் ஹானிஉ (காலித் அவர்களிடம்) அதிகாலையிலேயே வந்து, "நாங்கள் அனைவரும் ஜிஸ்யா செலுத்துவது என ஏகமனதாக முடிவு செய்துவிட்டோம். எனவே வாருங்கள், உங்களுடன் நான் சமாதான ஒப்பந்தம் செய்துகொள்கிறேன்" என்றார்.

காலித் (ரழி) அவர்கள் அவரிடம் கேட்டார்கள்: "நீங்கள் அரபு மக்களாக இருந்தும், போரிட்டு கண்ணியத்துடன் வாழ்வதை விட, ஜிஸ்யாவைச் செலுத்துவதும் (தாழ்ந்து போவதும்) உங்களுக்கு எப்படி விருப்பமானதாக ஆனது?"

அதற்கு அவர், "எங்களில் கொல்லப்படுபவர்களைப் பற்றி நாங்கள் சிந்தித்தோம், அவர்கள் (மடிந்தால்) மீண்டும் திரும்ப வரமாட்டார்கள். எங்களை விட்டு எடுக்கப்படும் செல்வத்தைப் பற்றி சிந்தித்தோம், அது ஒரு சிறிய காலமே (எங்களிடம் இருக்காது), விரைவிலேயே அல்லாஹ் அதற்குப் பகரமாக (வேறு செல்வத்தை) எங்களுக்கு வழங்கி விடுவான்" என்று கூறினார்.

பின்னர், காலித் (ரழி) அவர்கள் தொண்ணூறாயிரம் (திர்ஹம்களுக்கு) அவர்களுடன் சமாதான ஒப்பந்தம் செய்துகொண்டார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அபூதாலிப்பை (அவர் நோயுற்றிருந்த போது) நலம் விசாரிக்கச் சென்றார்கள். அப்போது அவரிடம் குறைஷிகளைச் சேர்ந்த சிலர் இருந்தனர். (அபூதாலிப்பின்) தலைமாட்டில் ஒரு மனிதர் அமரக்கூடிய இடமிருந்தது. அபூஜஹ்ல் (நபி (ஸல்) அவர்களைக் கண்டதும், அவர்கள் அங்கே அமர்ந்துவிடக் கூடாது என்பதற்காக) எழுந்து (அந்த இடத்தில்) அமர்ந்து கொண்டான். மேலும் (அபூதாலிப்பிடம்), "உமது சகோதரரின் மகன் எமது தெய்வங்களைப் பற்றி (குறைவாகப்) பேசுகிறார்" என்று கூறினான்.

அப்போது அபூதாலிப், "உமது சமூகத்தார் உன்னைப் பற்றி முறையிடுகிறார்களே, என்ன விஷயம்?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "என் சிறிய தந்தையே! அவர்கள் ஓர் வார்த்தையை (ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என) நான் நாடுகிறேன். அதன் மூலம் அரபியர்கள் அவர்களுக்குப் பணிந்து நடப்பார்கள்; அரபியரல்லாதோர் அவர்களுக்கு 'ஜிஸ்யா' (வரி) செலுத்துவார்கள்" என்று கூறினார்கள்.

அபூதாலிப், "அது என்ன வார்த்தை?" என்று கேட்டார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள், "அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரிய இறைவன் வேறு யாருமில்லை என்று சாட்சி கூறுவதாகும்" என்றார்கள்.

உடனே அவர்கள் (வியப்புடன்) எழுந்து, "அவர் (பல) தெய்வங்களை ஒரே இறைவனாக ஆக்கிவிட்டாரா?" என்று கூறினார்கள்.

(இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:) அப்போது, "ஸாத். நினைவூட்டுதல் கொண்ட குர்ஆன் மீது சத்தியமாக..." (38:1) என்பதிலிருந்து "நிச்சயமாக இது ஒரு ஆச்சரியமான விஷயமாகும்" (38:5) என்பது வரை (உள்ள குர்ஆன் வசனங்கள்) அருளப்பட்டன.

வாஸிலா பின் அல்-அஸ்கஃ (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"இப்ராஹீம் (அலை) அவர்களின் ஏடுகள் (ஸுஹுஃப்) ரமலானின் முதல் இரவில் அருளப்பட்டன. தவ்ராத் (வேதம்) ரமலானில் ஆறு (நாட்கள்) கடந்த நிலையில் அருளப்பட்டது. இஞ்சீல் (வேதம்) ரமலானில் பதின்மூன்று (நாட்கள்) கடந்த நிலையில் அருளப்பட்டது. ஸபூர் (வேதம்) ரமலானில் பதினெட்டு (நாட்கள்) கடந்த நிலையில் அருளப்பட்டது. திருக்குர்ஆன் ரமலானில் இருபத்து நான்கு (நாட்கள்) கடந்த நிலையில் (அதாவது இருபத்தைந்தாம் இரவில்) அருளப்பட்டது."

மேலும், ஹஸன் அல்-பஸரீ (ரஹ்) அவர்களிடமிருந்து ரபீஉ பின் சுபைத் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கும் செய்தியில்: "அல்லாஹ் வானத்திலிருந்து நூற்று நான்கு வேதங்களை இறக்கியருளினான்" (என்று கூறப்பட்டுள்ளது).

ஃபர்வா பின் நவ்ஃபல் அல்-அஷ்ஜஈ (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:
"மஜூஸிகள் (நெருப்பு வணங்கிகள்) வேதக்காரர்கள் அல்லாத நிலையில், எதன் அடிப்படையில் அவர்களிடம் ஜிஸ்யா (காப்பு வரி) வசூலிக்கப்படுகிறது?" என்று நான் கேட்டேன்.

அப்போது முஸ்தவ்ரித் (ரஹ்) அவர்கள் என்னை நோக்கி எழுந்து வந்து, எனது சட்டையின் கழுத்துப் பகுதியைப் பிடித்துக்கொண்டு, "அல்லாஹ்வின் எதிரியே! அபூபக்கர் (ரலி), உமர் (ரலி) மற்றும் அமீருல் முஃமினீன் அலி (ரலி) ஆகியோர் அவர்களிடம் ஜிஸ்யா வசூலித்திருக்கும்போது, அவர்களை நீ குறை கூறுகிறாயா?" என்று கேட்டார்.

பின்னர் அவர் என்னை (அலி (ரலி) அவர்களின்) மாளிகைக்கு அழைத்துச் சென்றார். அலி (ரலி) அவர்கள் எங்கள் இருவரிடமும் வெளியே வந்து, "அல்பதா" (நிழலுக்கு வாருங்கள்) என்று கூறினார்கள். நாங்கள் மாளிகையின் நிழலில் அமர்ந்தோம்.

அப்போது அலி (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"மஜூஸிகளைப் பற்றி மக்களில் நான் நன்கு அறிந்தவன் ஆவேன். அவர்களுக்குத் தெரிந்த ஒரு கல்வியும், அவர்கள் ஓதிவந்த ஒரு வேதமும் அவர்களிடம் இருந்தன. (ஒருமுறை) அவர்களின் அரசன் மது அருந்திவிட்டு, போதையில் தனது மகளுடன் (அல்லது சகோதரியுடன்) உடலுறவு கொண்டுவிட்டான். அவனது அரசாங்கத்தைச் சேர்ந்த சிலர் இதை அறிந்து கொண்டனர்.

அவன் போதை தெளிந்தபோது, அவனுக்கு (விபச்சாரத்திற்கான) தண்டனையை நிறைவேற்றுவதற்காக அவர்கள் வந்தனர். அவன் அவர்களைத் தடுத்து, தனது அரசாங்கத்தாரை அழைத்தான். அவர்கள் அவனிடம் வந்தபோது, 'ஆதமின் மார்க்கத்தை விடச் சிறந்த ஒரு மார்க்கத்தை நீங்கள் அறிவீர்களா? அவர் தனது மகன்களைத் தனது மகள்களுக்குத் திருமணம் செய்து வைப்பவராக இருந்தார். நான் ஆதமின் மார்க்கத்தில் இருக்கிறேன். அவரது மார்க்கத்தை விட்டு உங்களைத் திருப்புவது எது?' என்று கேட்டான்.

உடனே அவர்கள் அவனிடம் விசுவாசப் பிரமாணம் (பைஅத்) செய்து, தங்களுக்கு மாறுசெய்தவர்களுடன் போரிட்டு, அவர்களைக் கொன்றனர். அவர்கள் காலையை அடைந்தபோது, அவர்களின் வேதம் இரவோடு இரவாக (வானத்திற்கு) உயர்த்தப்பட்டு, அவர்களின் நெஞ்சங்களில் இருந்த கல்வியும் நீக்கப்பட்டுவிட்டது.

எனவே, அவர்கள் வேதக்காரர்கள் ஆவர். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும், அபூபக்கர் (ரலி), உமர் (ரலி) ஆகியோரும் அவர்களிடம் ஜிஸ்யா வசூலித்துள்ளனர்."

(குறிப்பு: இந்த ஹதீஸின் அறிவிப்பாளர் தொடரில் 'நஸ்ர் பின் ஆஸிம்' என்று இடம்பெற்றுள்ளது தவறு என்றும், அது 'ஈஸா பின் ஆஸிம் அல்-அஸதீ' என இருக்க வேண்டும் என்றும், இந்தத் தவறு இப்னு உயைனா அவர்களால் ஏற்பட்டது என்றும் இப்னு குஸைமா (ரஹ்) அவர்கள் விளக்கியுள்ளார்கள்).

பஜாலா பின் அப்தா (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

"நான் அஹ்னஃப் பின் கைஸ் அவர்களின் சிறிய தந்தை ஜஸ்உ பின் முஆவியாவிற்கு எழுத்தராகப் பணியாற்றிக் கொண்டிருந்தேன். அப்போது உமர் (ரலி) அவர்களிடமிருந்து அவருக்கு ஒரு கடிதம் வந்தது. அதில், 'ஒவ்வொரு சூனியக்காரனையும் கொன்றுவிடுங்கள். மஜூசிகளில் (நெருப்பு வணங்கிகளில்) தங்களுக்குள் (திருமணம் செய்துள்ள) மஹ்ரமான (திருமணம் செய்ய விலக்கப்பட்ட) நெருங்கிய உறவினர்களைப் பிரித்து விடுங்கள்' என்று எழுதப்பட்டிருந்தது. மேலும், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் 'ஹஜர்' (எனும்) பிரதேசத்தைச் சேர்ந்த மஜூசிகளிடமிருந்து ஜிஸ்யா (தலைவரி)யை வசூலித்தார்கள் என்று அப்துர் ரஹ்மான் பின் அவ்ஃப் (ரலி) அவர்கள் சாட்சியம் அளிக்கும் வரை, உமர் (ரலி) அவர்கள் மஜூசிகளிடமிருந்து ஜிஸ்யா வரியை வசூலிக்கவில்லை."

(இதனை இமாம் புகாரி (ரஹ்) அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் பதிவு செய்துள்ளார்கள். மேலும், இமாம் ஷாஃபியீ (ரஹ்) அவர்கள் ஜிஸ்யா குறித்துச் சுருக்கமாகக் குறிப்பிடும்போது இதனைத் தமது அறிவிப்பாளர் தொடருடன் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.)

இமாம் ஷாஃபியீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"பஜாலா அறிவிக்கும் இந்த ஹதீஸ் தொடர்ச்சியானது (முத்தஸில்) மற்றும் உறுதியானது (ஸாபித்). அவர் உமர் (ரலி) அவர்களின் காலத்தை அடைந்திருக்கிறார். அவர் அக்காலத்தில் உமர் (ரலி) அவர்களின் அதிகாரிகளுக்கு எழுத்தராகப் பணியாற்றும் தகுதிவாய்ந்த மனிதராக இருந்தார். மேலும், நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து அலி (ரலி) அவர்கள் வழியாக நஸ்ர் பின் ஆஸிம் அறிவிக்கும் ஹதீஸும் தொடர்ச்சியானது. அதனையே நாமும் பின்பற்றுகிறோம். மஜூசிகளிடமிருந்து ஜிஸ்யா வரியை வசூலிப்பது குறித்து ஹிஜாஸ் வாசிகளின் அறிவிப்புகளில் இருந்து இரண்டு முற்றுப்பெறாத (முன்கதிஉ - அறிவிப்பாளர் தொடர் அறுபட்ட) ஹதீஸ்களும் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளன."

உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் (நெருப்பை வணங்கும்) மஜூஸிகளைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டபோது, "(அவர்களிடமிருந்து ஜிஸ்யா வரி வசூலிப்பது போன்ற) அவர்களது விவகாரத்தில் நான் எவ்வாறு நடந்துகொள்வது என்று எனக்குத் தெரியவில்லை" என்று கூறினார்கள்.

அப்போது அப்துர் ரஹ்மான் பின் அவ்ஃப் (ரலி) அவர்கள் அவரிடம், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'அவர்களிடம் (யூத மற்றும் கிறித்தவ) வேதக்காரர்களுக்கான வழிமுறையைக் கடைப்பிடியுங்கள்' என்று கூறியதை நான் செவியுற்றேன் எனச் சாட்சி கூறுகிறேன்" என்று கூறினார்கள்.

இப்னு ஷிஹாப் (அஸ்-ஸுஹ்ரி - ரஹ்) அவர்களுக்கு எட்டியதாவது:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பஹ்ரைன் நாட்டு மஜூஸிகளிடமிருந்து (நெருப்பை வணங்குபவர்களிடமிருந்து) ஜிஸ்யா (பாதுகாப்பு வரி) வசூலித்தார்கள். உஸ்மான் பின் அஃப்பான் (ரலி) அவர்கள் பெர்பர்களிடமிருந்து (வட ஆப்பிரிக்க பழங்குடியினரிடமிருந்து) அதனை வசூலித்தார்கள்.

இப்னு வஹ்ப் (ரஹ்) அவர்களின் அறிவிப்பில், "உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் பாரசீக (ஈரான்) மஜூஸிகளிடமிருந்து அதனை வசூலித்தார்கள்" என்று கூடுதலாக இடம்பெற்றுள்ளது.

ஷெய்க் (இமாம் பைஹகீ) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "இப்னு ஷிஹாப் இந்த ஹதீஸை இப்னுல் முஸய்யப் (ரஹ்) அவர்களிடமிருந்தே பெற்றுள்ளார்கள். இப்னுல் முஸய்யப் அவர்களின் 'முர்ஸல்' (தாபியீ நேரடியாக நபியிடமிருந்து அறிவிக்கும்) அறிவிப்புகள் தரமானவையாகும் (ஹஸன்). இதற்கு முன்னர் கூறப்பட்ட (ஆதாரப்பூர்வமான) செய்திகளும் இதனுடன் இணைந்து வலுசேர்க்கும் போது இது எப்படி (ஆதாரமாக கொள்ளத்தக்கதாக) இல்லாமல் போகும்!"

ஸயீத் பின் அல்-முஸய்யிப் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் 'ஹஜர்' பகுதி மஜூஸிகளிடமிருந்து (நெருப்பை வணங்குபவர்களிடமிருந்து) 'ஜிஸ்யா' (பாதுகாப்பு வரி) வசூலித்தார்கள். உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் 'அஸ்-ஸவாத்' (ஈராக் பகுதி) மஜூஸிகளிடமிருந்து அதனை வசூலித்தார்கள். உஸ்மான் (ரலி) அவர்கள் 'பர்பர்' (வட ஆப்பிரிக்க பகுதி) மஜூஸிகளிடமிருந்து அதனை வசூலித்தார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

பஹ்ரைன் வாசிகளில் 'அஸ்பதிய்யீன்' (குதிரை வீரர்களான ஒரு பிரிவினர்) குலத்தைச் சேர்ந்த ஒரு மனிதர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தார். அவர்கள் 'ஹஜர்' பகுதியைச் சேர்ந்த மஜூஸிகள் (நெருப்பை வணங்குபவர்கள்) ஆவர். அவர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் (சிறிது காலம்) தங்கியிருந்துவிட்டுப் பிறகு வெளியேறினார். நான் அவரிடம், "அல்லாஹ்வும் அவனுடைய தூதரும் உங்கள் விஷயத்தில் என்ன தீர்ப்பளித்தார்கள்?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர், "(எங்களுக்குச்) சாதகமற்றதை (தீர்ப்பளித்துள்ளார்கள்)" என்று பதிலளித்தார். நான், "அது என்ன?" என்று கேட்டேன். அவர், "இஸ்லாத்தை ஏற்க வேண்டும் அல்லது கொல்லப்பட வேண்டும் (என்பதே அத்தீர்ப்பு)" என்று கூறினார்.

அப்துர்ரஹ்மான் பின் அவ்ஃப் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "(இல்லை,) நபி (ஸல்) அவர்கள் அவர்களிடமிருந்து 'ஜிஸ்யா'வை (பாதுகாப்பு வரியை) ஏற்றுக் கொண்டார்கள்."

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "மக்கள் அப்துர்ரஹ்மான் பின் அவ்ஃப் (ரலி) அவர்களின் கூற்றையே (ஆதாரமாக) எடுத்துக் கொண்டார்கள். அந்த அஸ்பதி குலத்தவனிடமிருந்து நான் செவியுற்றதை அவர்கள் விட்டுவிட்டார்கள்."

ஷைக் (இமாம் பைஹகி - ரஹிமஹுல்லாஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "மக்கள் செய்ததே மிகச் சிறந்ததாகும். அவர்கள் மஜூஸியான அஸ்பதி குலத்தவனின் அறிவிப்பை விட்டுவிட்டு, அப்துர்ரஹ்மான் பின் அவ்ஃப் (ரலி) அவர்களின் அறிவிப்பை ஏற்றுக்கொண்டனர். (ஏனெனில்) அஸ்பதி குலத்தவன் கூறியபடியே (ஆரம்பத்தில்) நபி (ஸல்) அவர்கள் அவர்களுக்கு மத்தியில் தீர்ப்பளித்திருக்கலாம், பின்னர் அவர்களிடமிருந்து ஜிஸ்யாவை ஏற்றுக்கொள்ளும்படி நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு வஹீ (இறைச்செய்தி) வந்திருக்கலாம். அதன்படியே, அப்துர்ரஹ்மான் பின் அவ்ஃப் (ரலி) அவர்கள் கூறியவாறு நபி (ஸல்) அவர்கள் அதனை ஏற்றுக்கொண்டார்கள்."

பனூ ஆமிர் பின் லுஅய் குலத்தாரின் கூட்டாளியும், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் பத்ருப் போரில் கலந்துகொண்டவருமான அம்ர் பின் அவ்ஃப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பஹ்ரைன் (தேசத்து) வாசிகளிடமிருந்து 'ஜிஸ்யா' (வரி) வசூலித்து வருவதற்காக அபூஉபைதா பின் அல்ஜர்ராஹ் (ரலி) அவர்களை (அங்கு) அனுப்பினார்கள். (முன்னதாக) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பஹ்ரைன் வாசிகளுடன் சமாதான ஒப்பந்தம் செய்து, அவர்களுக்கு அலாஉ பின் அல்ஹள்ரமீ (ரலி) அவர்களைத் தலைவராக நியமித்திருந்தார்கள்.

அபூஉபைதா (ரலி) அவர்கள் பஹ்ரைனிலிருந்து (வசூலிக்கப்பட்ட) செல்வத்துடன் வந்தார்கள். அவர் வந்த செய்தியை அன்சாரிகள் (கேள்விப்பட்டு), அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் சுப்ஹு (அதிகாலைத்) தொழுகையில் (கலந்துகொள்ள) வந்தனர். தொழுகை முடிந்து நபி (ஸல்) அவர்கள் திரும்பியபோது, (அன்சாரிகள்) தங்களை அவர்களின் கவனத்திற்குக் கொண்டுவந்தனர் (அதாவது நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு முன்னால் வந்து நின்றனர்).

அவர்களைப் பார்த்ததும் புன்னகைத்த அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அபூஉபைதா வந்திருப்பதையும், அவர் ஏதோ (செல்வத்தைக்) கொண்டுவந்திருப்பதையும் நீங்கள் கேள்விப்பட்டிருக்கிறீர்கள் என நான் நினைக்கிறேன்" என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு அவர்கள், "ஆம், அல்லாஹ்வின் தூதரே!" என்று பதிலளித்தனர்.

அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "நற்செய்தி பெறுங்கள்; உங்களுக்கு மகிழ்ச்சி தருவதை (இனி) நீங்கள் எதிர்பார்க்கலாம். அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! உங்கள் மீது நான் வறுமையை அஞ்சவில்லை. மாறாக, உங்களுக்கு முன்னிருந்தவர்களுக்கு உலகம் (செல்வம்) தாராளமாக வழங்கப்பட்டதைப் போன்று உங்களுக்கும் தாராளமாக வழங்கப்படுவதையே நான் அஞ்சுகிறேன். (அவ்வாறு நடக்கும்போது) அவர்கள் உலகத்திற்காகப் போட்டியிட்டதைப் போன்று நீங்களும் அதற்காகப் போட்டியிடுவீர்கள்; அது அவர்களை (மறுமையை விட்டும்) பராக்காக்கியதைப் (திசைதிருப்பியதைப்) போன்று உங்களையும் பராக்காக்கிவிடுமோ (திசைதிருப்பிவிடுமோ) என்றே நான் அஞ்சுகிறேன்" என்று கூறினார்கள்.

ஜுபைர் பின் ஹைய்யா (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

உமர் (ரலி) அவர்கள் பல்வேறு நகரங்களின் பல திசைகளிலிருந்தும் மக்களை (படையினரை) முஷ்ரிக்குகளுடன் போரிடுவதற்காக அனுப்பினார்கள். (ஹுர்முஸான் இஸ்லாத்தைத் தழுவியது பற்றிய நிகழ்வைக் குறிப்பிட்டுவிட்டு அவர் கூறினார்:) உமர் (ரலி) அவர்கள் (ஹுர்முஸானிடம்), "இந்தப் போர்கள் குறித்து நான் உன்னிடம் ஆலோசனை கேட்கிறேன். எனவே முஸ்லிம்களின் போர்கள் குறித்து எனக்கு ஆலோசனை கூறுவாயாக" என்றார்கள்.

அதற்கு அவர் (ஹுர்முஸான்) கூறினார்: "ஆம், அமீருல் முஃமினீன் அவர்களே! இந்தப் பூமியும் அதிலுள்ள முஸ்லிம்களின் எதிரிகளான மக்களும், ஒரு தலை, இரண்டு இறக்கைகள் மற்றும் இரண்டு கால்களைக் கொண்ட ஒரு பறவைக்கு ஒப்பாவார்கள். அதன் இரண்டு இறக்கைகளில் ஒன்று உடைக்கப்பட்டால், அதன் இரண்டு கால்களும் மற்றோர் இறக்கையின் மற்றும் தலையின் உதவியால் எழுந்து நிற்கும். மற்றொரு இறக்கையும் உடைக்கப்பட்டால், கால்களும் தலையும் எழுந்து நிற்கும். ஆனால், அதன் தலை நசுக்கப்பட்டால், கால்கள், இறக்கைகள், தலை என அனைத்தும் அழிந்துவிடும். (இங்கே) அந்தப் பறவையின் தலை 'கிஸ்ரா' (பாரசீகப் பேரரசன்); ஒரு இறக்கை 'கைஸர்' (ரோமப் பேரரசன்); மற்றொரு இறக்கை 'பாரிஸ்' (பாரசீகத்தின் பிற பகுதிகள்). எனவே, முஸ்லிம்களை கிஸ்ராவை நோக்கிப் புறப்பட உத்தரவிடுங்கள்."

பக்ர் மற்றும் ஸியாத் ஆகிய இருவரும் ஜுபைர் பின் ஹைய்யா வழி வழியாக அறிவிக்கிறார்கள்:

உமர் (ரலி) அவர்கள் எங்களை (போருக்குச் செல்லுமாறு) அழைத்தார்கள். முஸைனா குலத்தைச் சேர்ந்த நுஃமான் பின் முகர்ரின் (ரலி) என்பவரை எங்களுக்குத் தளபதியாக நியமித்து, அவருடன் முஸ்லிம்களைத் திரட்டினார்கள். நாங்கள் மக்களுடன் புறப்பட்டுச் சென்று, எதிரிப் படையினரை நெருங்கினோம். (அப்போது) மக்களுடைய தளவாடங்கள் மற்றும் ஆயுதங்களாக தோலால் ஆன கேடயங்கள், உடைந்த ஈட்டிகள் மற்றும் அம்புகள் ஆகியவை மட்டுமே இருந்தன.

நாங்கள் தொடர்ந்து நடந்து சென்றோம், எங்களிடம் அதிக குதிரைகள் இல்லை (அல்லது குதிரைகளே இல்லை). நாங்கள் எதிரிகளின் நாட்டை அடைந்தபோது, எங்களுக்கும் அந்த மக்களுக்கும் இடையே ஒரு ஆறு இருந்தது. கிஸ்ராவின் தளபதி நாற்பதாயிரம் (40,000) படைவீரர்களுடன் புறப்பட்டு வந்து, அந்த ஆற்றின் ஒரு கரையில் நின்றார். நாங்கள் அதன் மறுகரையில் நின்றோம். அவர், "மக்களே! எங்களிடம் பேசுவதற்காக உங்களில் ஒருவரை அனுப்புங்கள்" என்று கூறினார். நாங்கள் முஃகீரா பின் ஷுஃபா (ரலி) அவர்களை அவரிடம் அனுப்பினோம். அவர் (அரேபியரல்லாதவர்களுடன்) வியாபாரம் செய்தவராகவும், (அவர்களின்) மொழிகளை அறிந்தவராகவும் இருந்தார்.

அப்படையினரின் மொழிபெயர்ப்பாளர் எழுந்து நின்று, அவர்களின் மன்னனுக்கு (அல்லது தளபதிக்கு) பதிலாகப் பேசினார். அவர் (முஸ்லிம்களைப் பார்த்து), "உங்களில் ஒருவர் என்னிடம் பேசட்டும்" என்றார். முஃகீரா (ரலி) அவர்கள், "நீ விரும்பியதைக் கேள்" என்றார்கள். அவர், "நீங்கள் யார்?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு முஃகீரா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நாங்கள் அரபு நாட்டு மக்கள். நாங்கள் கடும் வறுமையிலும், நீண்டகாலத் துன்பத்திலும் இருந்தோம். பசியின் காரணமாக (விலங்குகளின்) தோல்களையும், பேரீச்சங் கொட்டைகளையும் சூப்பி வந்தோம். ஒட்டகத்தின் ரோமங்களையும், முடிகளையும் ஆடையாக அணிந்து வந்தோம். மரங்களையும் கற்களையும் வணங்கி வந்தோம். நாங்கள் இத்தகைய நிலையில் இருந்தபோது, வானங்களுக்கும் பூமிக்கும் அதிபதியான இறைவன், எங்களிலிருந்தே ஒரு நபியை எங்களுக்கு அனுப்பினான். அவருடைய தந்தையையும் தாயையும் நாங்கள் நன்கறிவோம். எங்களின் இறைவனின் தூதரான எங்கள் நபி (ஸல்) அவர்கள், நீங்கள் ஏக இறைவனை மட்டுமே வணங்கும் வரை அல்லது 'ஜிஸ்யா' (காப்பு வரி) செலுத்தும் வரை உங்களுடன் போரிடுமாறு எங்களுக்குக் கட்டளையிட்டார்கள். மேலும் எங்கள் நபி (ஸல்) அவர்கள், எங்களின் இறைவனின் செய்தியாக எங்களுக்கு ஒன்றைக் கூறினார்கள்: 'எங்களில் யார் கொல்லப்படுகிறாரோ, அவர் இதுவரைக் கண்டிராத மாபெரும் இன்பங்களைக் கொண்ட சொர்க்கத்தைச் சென்றடைவார். எங்களில் எவர் உயிருடன் மீதமிருக்கின்றாரோ, அவர் உங்களின் கழுத்துகளுக்கு (உங்களுக்கு) உரிமையாளர் ஆவார்கள்' என்று எங்களுக்கு அறிவித்தார்கள்."

அப்போது அந்த மனிதர் கூறினார்: "நாளை மறுநாள் நமக்கும் உங்களுக்குமிடையே (போர் நடக்கும்). அதற்குள் பாலம் ஒன்றைக் கட்டுமாறு நாங்கள் உத்தரவிடுகிறோம்" என்றார். பின்னர் அவர்கள் பிரிந்து சென்றனர். அவர்கள் பாலத்தைக் கட்டினார்கள். பின்னர், அல்லாஹ்வின் எதிரிகள் ஒரு லட்சம் (1,00,000) வீரர்களுடன் எங்களை நோக்கி (பாலத்தைக்) கடந்து வந்தார்கள். அவர்களில் அறுபதாயிரம் (60,000) பேர் இரும்புக் கவசங்களை அணிந்திருந்தனர். நாற்பதாயிரம் (40,000) பேர் கண்களைக் குறிபார்த்து அம்பு எய்யும் (சிறந்த வில்லாளிகளாக) இருந்தனர். அவர்கள் எங்களைப் பத்து முறை சுற்றி வளைத்துக் கொண்டனர். அப்போது நாங்கள் பன்னிரண்டாயிரம் (12,000) பேர் மட்டுமே இருந்தோம்.

அவர்கள், "எங்களிடம் பேசுவதற்கு ஒரு மனிதரை அனுப்புங்கள்" என்று மீண்டும் கேட்டார்கள். நாங்கள் முஃகீரா (ரலி) அவர்களை அனுப்பினோம். அவர் முன்னர் கூறிய அதே வார்த்தைகளை அவர்களிடம் திரும்பக் கூறினார். அப்போது அந்த மன்னன், "எங்களுக்கும் உங்களுக்குமான உதாரணம் என்னவென்று உங்களுக்குத் தெரியுமா?" என்று கேட்டான்.

முஃகீரா (ரலி) அவர்கள், "எங்களுக்கும் உங்களுக்குமான உதாரணம் என்ன?" என்று கேட்டார்கள். அவன் கூறினான்: "இதற்கு உதாரணம், நறுமணச் செடிகள் நிறைந்த ஒரு தோட்டத்தை வைத்திருந்த மனிதனைப் போன்றதாகும். ஒரு நரி அவனுக்குத் தொல்லை கொடுத்து வந்தது. அந்தத் தோட்டத்தின் உரிமையாளன் அந்த நரியிடம், 'ஓ நரியே! உனது பிணத்தின் துர்நாற்றம் எனது தோட்டத்தை நாற்றமடையச் செய்துவிடும் என்ற அச்சம் மட்டும் எனக்கில்லாவிட்டால், உன்னைக் கொல்வதற்கான ஏற்பாடுகளை நான் எப்போதோ செய்திருப்பேன்' என்று கூறினான். அதுபோலவே, உங்களின் பிணங்களால் எங்கள் நாடு நாற்றமடைந்து விடும் என்ற எண்ணம் மட்டும் எங்களுக்கு இல்லாவிட்டால், நேற்றே உங்களை நாங்கள் கொன்றிருப்போம்" என்றான்.

அதற்கு முஃகீரா (ரலி) அவர்கள், "அந்த நரி தோட்டத்தின் உரிமையாளனிடம் என்ன கூறியது என்று உனக்குத் தெரியுமா?" என்று கேட்டார்கள். அவன், "அது என்ன கூறியது?" என்று கேட்டான். முஃகீரா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அது அவனிடம், 'தோட்டத்தின் எஜமானனே! நறுமணச் செடிகளுக்கு இடையே உனது தோட்டத்திற்குள்ளேயே நான் இறந்து போவது, ஒன்றுமே இல்லாத வறண்ட பாலைவனத்திற்குச் செல்வதை விட எனக்கு மிகவும் விருப்பமானதாகும்' என்று கூறியது. அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! மார்க்கம் என்ற ஒன்று இல்லாவிட்டாலும் கூட, நான் உனக்குக் குறிப்பிட்டதைப்போன்ற வாழ்வாதாரக் கஷ்டத்தில்தான் நாங்கள் இருந்தோம். நீங்கள் அனுபவித்துக் கொண்டிருக்கும் இந்த வளங்களில் நாங்களும் பங்கெடுத்துக் கொள்ளும் வரை, அல்லது நாங்கள் மரணிக்கும் வரை, அந்த வறுமையான வாழ்க்கைக்கு நாங்கள் ஒருபோதும் திரும்பப் போவதில்லை. அப்படியிருக்க, எங்களில் கொல்லப்படுபவர் அல்லாஹ்வின் அருளையும் அவனது சொர்க்கத்தையும் அடைவார், எங்களில் எஞ்சியிருப்பவர் உங்கள் கழுத்துகளுக்கு உரிமையாளர் ஆவார்கள் (எனும் நற்செய்தி இருக்கிறதே!) எனவே, நாங்கள் எப்படிப் பின்வாங்குவோம்?" என்றார்கள்.

ஜுபைர் (ரஹ்) கூறுகிறார்: நாங்கள் அவர்களுடன் போர் செய்யாமலும், அந்த மக்கள் எங்களுடன் போர் செய்யாமலும் ஒரு நாள் அங்கேயே தங்கியிருந்தோம். அப்போது முஃகீரா (ரலி) அவர்கள் நுஃமான் பின் முகர்ரின் (ரலி) அவர்களிடம் எழுந்து வந்து, "அமீர் (தளபதி) அவர்களே! பகல் பொழுதின் நிலைமையை நீங்கள் பார்க்கிறீர்கள். அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக, மக்களுடைய விவகாரத்தில் உங்களுக்கு வழங்கப்பட்டுள்ளதைப் போன்ற பொறுப்பு எனக்கு வழங்கப்பட்டிருந்தால், அல்லாஹ் தனது அடியார்களுக்கு மத்தியில் தான் விரும்புவதைக் கொண்டு தீர்ப்பளிக்கும் வரை, நான் படையினரை ஒன்றோடொன்று மோதச் செய்திருப்பேன் (போரைத் தொடங்கியிருப்பேன்)" என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு நுஃமான் (ரலி) அவர்கள், "ஒருவேளை அல்லாஹ் இதுபோன்று உங்களை மீண்டும் சந்திக்கச் செய்யலாம், அப்போது அவன் உங்களைக் கவலையடையச் செய்யவோ, இழிவுபடுத்தவோ மாட்டான். ஆனால் நான், ரஸூலுல்லாஹி (ஸல்) அவர்களுடன் பல போர்களில் கலந்துகொண்டுள்ளேன். அவர்கள் பகலின் ஆரம்பத்தில் போர் செய்யாவிட்டால், காற்றடிக்கத் தொடங்கும் வரையும் (வெற்றிக்குரிய காற்று வீசும் நேரம்), தொழுகையின் நேரம் வரும் வரையும் (வானவர்கள் இறங்கும் நேரம்) காத்திருப்பார்கள்" என்றார்கள்.

பின்னர் நுஃமான் (ரலி) அவர்கள் படையினரைப் பார்த்து, "மக்களே! கவனமாகக் கேளுங்கள், என் குரல் உங்கள் அனைவருக்கும் கேட்கும்படி இல்லை. எனவே என்னுடைய இந்தக் கொடியைப் பாருங்கள். நான் இதனை அசைத்தால் நீங்கள் தயாராகிக் கொள்ளுங்கள். ஈட்டியால் குத்த விரும்புபவர் அதைச் சரியாகப் பிடித்துக் கொள்ளட்டும்; தடியால் அடிக்க விரும்புபவர் அதைத் தயாராக வைத்துக் கொள்ளட்டும்; குறுவாளால் குத்த விரும்புபவர் அதைத் தயாராக வைத்துக் கொள்ளட்டும்; வாளால் வெட்ட விரும்புபவர் அதைத் தயாராக வைத்துக் கொள்ளட்டும். மக்களே! நான் இந்தக் கொடியை இரண்டாவது முறை அசைப்பேன், அப்போதும் நீங்கள் ஆயத்தமாகிக் கொள்ளுங்கள். பின்னர் நான் அதனை மூன்றாவது முறை அசைக்கும்போது, அல்லாஹ்வின் பரக்கத்தைக் கொண்டு (எதிரிகள் மீது) கடுமையான தாக்குதலைத் தொடுங்கள்! நான் கொல்லப்பட்டால், என் சகோதரர் தளபதியாக இருப்பார். என் சகோதரர் கொல்லப்பட்டால், ஹுதைஃபா (ரலி) தளபதியாக இருப்பார். ஹுதைஃபா (ரலி) கொல்லப்பட்டால், முஃகீரா பின் ஷுஃபா (ரலி) தளபதியாக இருப்பார்" என்று கூறினார்கள்.

அறிவிப்பாளர் கூறுகிறார்: ஸியாத் தனது தந்தை கூறியதாக என்னிடம் பின்வருமாறு அறிவித்தார்:

அல்லாஹ் அவர்களைக் (எதிரிகளைக்) கொன்றொழித்தான். தேனும் நெய்யும் நிரப்பப்பட்ட மூட்டைகளைச் சுமந்த ஒரு கோவேறு கழுதையை அவர்கள் பார்த்தார்கள். அதன் மீது பிணங்கள் குவிந்து கிடந்தன. அது ஒன்றன்மீது ஒன்றாகப் போடப்பட்ட மீன் குவியலையே எனக்கு நினைவூட்டியது. போர்க்களங்களில் உயிரிழப்புகள் நடப்பது சகஜம்தான், ஆனால் இது அல்லாஹ் ஏற்படுத்திய ஒரு (வெற்றி எனும்) அற்புதமாகும் என்பதை நான் உணர்ந்து கொண்டேன். அப்போரில் முஸ்லிம்கள் வெற்றி பெற்றனர். நுஃமான் (ரலி) அவர்களும் அவரது சகோதரரும் கொல்லப்பட்டனர். தலைமைப் பொறுப்பு ஹுதைஃபா (ரலி) அவர்களிடம் சென்றது.

ஹுதைஃபா (ரழி) அவர்கள் உமர் (ரழி) அவர்களுக்கு (எழுதிய கடிதத்தில்), "முஹாஜிர்களில் இன்னின்னார் (போரில்) கொல்லப்பட்டனர், மேலும் (உங்களுக்கு) அறிமுகமில்லாத அதிகமானோரும் (அவர்களில்) உள்ளனர்" என்று எழுதியிருந்தார்கள்.

அந்தக் கடிதத்தை வாசித்தபோது உமர் (ரழி) அவர்கள் சத்தமிட்டு அழுதார்கள்; பிறகு (மீண்டும் மீண்டும்) அழுதார்கள். பின்னர், "ஆனால், அல்லாஹ் அவர்களை (நன்கு) அறிவான்" என்று மூன்று முறை கூறினார்கள்.

இதனை இமாம் புகாரி (ரஹ்) அவர்கள் தங்களது 'ஸஹீஹ்' (நூலில்) ஃபழ்ல் பின் யஅகூப், அப்துல்லாஹ் பின் ஜஅஃபர் அர்-ரக்கீ ஆகியோர் வழியாகச் சுருக்கமாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள். மேலும், மஜூஸிகளிடம் (நெருப்பு வணங்கிகளிடம்) ஜிஸ்யா (வரி) வசூலிக்கலாம் என்பதற்கு இதில் ஆதாரம் உள்ளது. அல்லாஹ்வே நன்கு அறிந்தவன். ஏனெனில், கிஸ்ராவும் (பாரசீக மன்னன்) அவனது தோழர்களும் மஜூஸிகளாகவே இருந்தனர்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"பாரசீக மக்களின் நபி மரணித்தபோது, இப்லீஸ் (ஷைத்தான்) அவர்களுக்கு மஜூஸிய்யாவை (நெருப்பு வணங்கும் மார்க்கத்தை) எழுதிக் கொடுத்தான்."

ஹஸன் பின் முஹம்மது பின் அலீ அவர்கள் கூறியதாவது:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், ஹஜர் பகுதியைச் சேர்ந்த மஜூஸிகளிடம் (நெருப்பு வணங்கிகளிடம்) இஸ்லாத்தை முன்வைத்து (அழைப்பு விடுத்து) கடிதம் எழுதினார்கள். அவர்களில் இஸ்லாத்தை ஏற்றவர்களின் இஸ்லாம் (மார்க்கம்) ஏற்கப்பட்டது. அதனை ஏற்க மறுத்தவர்கள் மீது 'ஜிஸ்யா' (பாதுகாப்பு வரி) விதிக்கப்பட்டது. ஆயினும், அவர்கள் அறுக்கும் பிராணிகளை உண்ணக் கூடாது என்றும், அவர்களின் பெண்களைத் திருமணம் செய்யக் கூடாது என்றும் (நிபந்தனை) விதிக்கப்பட்டது.

இது ஒரு 'முர்ஸல்' (தாபியீ நேரடியாக நபியிடமிருந்து அறிவிக்கும் அறிவிப்பாளர் தொடர் அறுபட்ட) செய்தியாகும். ஆயினும், பெரும்பாலான முஸ்லிம்களின் ஏகோபித்த முடிவு (இஜ்மாஉ) இதனை உறுதிப்படுத்துகிறது. மஜூஸிப் பெண்ணைத் திருமணம் செய்வது குறித்து ஹுதைஃபா (ரலி) அவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கப்படும் செய்தி ஆதாரப்பூர்வமானது அல்ல. மேலும், பனூ தக்லிப் கோத்திரத்து கிறிஸ்தவர்கள் குறித்து உமர் (ரலி) மற்றும் அலீ (ரலி) ஆகியோரிடமிருந்து வரும் அறிவிப்புகள், இன்ஷா அல்லாஹ் தஆலா (அல்லாஹ் நாடினால்) அதற்கான உரிய இடத்தில் (நூலில் பின்னால்) இடம்பெறும்.

முஆத் பின் ஜபல் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தம்மை ஏமனுக்கு (ஆளுநராக) அனுப்பியபோது, (அங்குள்ளவர்களிடம்) ஒவ்வொரு முப்பது மாடுகளுக்கும் (ஒரு வயது பூர்த்தியான) ஒரு கன்றையும், ஒவ்வொரு நாற்பது மாடுகளுக்கும் (இரண்டு வயது பூர்த்தியான) ஒரு பசுவையும் (ஜகாத்தாக) வசூலிக்கும்படி அவருக்குக் கட்டளையிட்டார்கள். மேலும், (அங்குள்ள வேதக்காரர்களில்) பருவமடைந்த ஒவ்வொருவரிடமிருந்தும் (ஜிஸ்யாவாக) ஒரு தீனாரையோ அல்லது அதற்கு இணையான மதிப்புடைய 'மஆஃபிர்' (எனும் ஏமன் நாட்டுத்) துணியையோ வசூலிக்கும்படியும் கட்டளையிட்டார்கள்.

முஆத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் முஆத் (ரலி) அவர்களை எமனுக்கு (ஆளுநராக) அனுப்பியபோது, ஒவ்வொரு முப்பது மாடுகளுக்கும் (ஒரு வயது பூர்த்தியாகி இரண்டாம் வயதில் நுழைந்த) ஒரு காளை அல்லது கிடேரியையும் (தபீஉ அல்லது தபீஆ), ஒவ்வொரு நாற்பது மாடுகளுக்கும் (இரண்டு வயது பூர்த்தியாகி மூன்றாம் வயதில் நுழைந்த) ஒரு பசுவையும் (முசின்னா), பருவமடைந்த ஒவ்வொருவரிடமிருந்தும் (ஜிஸ்யாவாக) ஒரு தீனார் அல்லது அதற்கு நிகரான எமனில் (உற்பத்தி செய்யப்படும்) 'மஆஃபிரி' எனப்படும் ஆடைகளையும் வசூலிக்கும்படி அவர்களுக்குக் கட்டளையிட்டார்கள்.

18666 - இதே போன்றதொரு செய்தி (மற்றொரு அறிவிப்பாளர் தொடர் வழியாக) முஆத் (ரலி) அவர்கள் வாயிலாக நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. அபூதாவூத் அவர்கள் (தனது நூலின்) சில பிரதிகளில் குறிப்பிட்டுள்ளதாவது: "இது ஒரு முன்கர் (நிராகரிக்கப்பட்ட/பலவீனமான) ஹதீஸாகும். இமாம் அஹ்மத் அவர்கள் இந்த ஹதீஸை (இந்த குறிப்பிட்ட அறிவிப்பாளர் தொடரை) மிகக் கடுமையாக நிராகரிப்பவராக இருந்தார் என்ற செய்தி எனக்கு எட்டியுள்ளது."

ஷெய்க் (பைஹகீ) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அபூ முஆவியா, அஃமஷ், இப்ராஹீம், மஸ்ரூக் வழியாக முஆத் (ரலி) அவர்களிடமிருந்து வரும் அறிவிப்பு மட்டுமே முன்கர் (தவறானது) ஆகும். ஆனால், அஃமஷ், அபூ வாயில் வழியாக மஸ்ரூக் (மற்றும் அவர்) முஆத் (ரலி) அவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கும் செய்தியானது 'மஹ்ஃபூழ்' (பாதுகாக்கப்பட்ட/சரியான அறிவிப்பு) ஆகும். அஃமஷிடமிருந்து சுஃப்யான் அத்-ஸவ்ரீ, ஷுஃபா, மஃமர், ஜரீர், அபூ அவானா, யஹ்யா பின் ஸயீத் மற்றும் ஹஃப்ஸ் பின் கியாஸ் உள்ளிட்ட ஒரு பெரும் குழுவினர் இதனை அறிவித்துள்ளனர். அவர்களில் சிலர் 'முஆத் (ரலி) அவர்களிடமிருந்து' (நேரடியாகக் கேட்டதாக) என்றும், வேறு சிலர் 'நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் முஆத் (ரலி) அவர்களை எமனுக்கு அனுப்பியபோது' அல்லது இதே கருத்தைத் தரும் வகையிலும் அறிவித்துள்ளனர். இப்ராஹீம் வழியாக அஃமஷ் அறிவிக்கும் ஹதீஸைப் பொறுத்தவரை, சரியான கருத்து என்னவென்றால்..."

முஆத் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்கள் என்னை யெமன் தேசத்திற்கு (ஆளுநராகவும் நீதிபதியாகவும்) அனுப்பினார்கள். அப்போது, ஒவ்வொரு நாற்பது பசுக்களுக்கும் (இரண்டு வயது பூர்த்தியாகி மூன்றாம் வயதில் நுழைந்த) ஒரு பசுவையும் (ஸனிய்யா), ஒவ்வொரு முப்பது பசுக்களுக்கும் (ஓராண்டு பூர்த்தியாகி இரண்டாம் வயதில் நுழைந்த) ஒரு ஆண் அல்லது பெண் கன்றையும் (தபீஃ அல்லது தபீஆ - ஜகாத்தாக) வசூலிக்கும்படியும், பருவமடைந்த ஒவ்வொருவரிடமிருந்தும் (முஸ்லிமல்லாதவர்களிடமிருந்து) ஒரு தீனாரை அல்லது அதற்கு நிகரான 'மஆஃபிர்' (எனும் யெமன் நாட்டுத் தையல் இல்லாத) ஆடைகளை (ஜிஸ்யாவாக) வசூலிக்கும்படியும் எனக்குக் கட்டளையிட்டார்கள்.

(இதுவே அஃமஷ் அவர்கள் அபூவாயில் ஷகீக் பின் ஸலமா வழியாக மஸ்ரூக் என்பவரிடமிருந்து அறிவிக்கும் பாதுகாக்கப்பட்ட - மஹ்ஃபூழ் - ஹதீஸாகும். இப்ராஹீம் வழியாக அவர் அறிவிக்கும் ஹதீஸ் தொடர்பறுந்ததாகும் - முன்கதிஃ; அதில் மஸ்ரூக்கின் பெயர் இடம்பெறவில்லை. மேலும், ஆஸிம் பின் அபுந்நஜூத், அபூவாயில், மஸ்ரூக் ஆகியோர் வழியாக முஆத் பின் ஜபல் (ரலி) அவர்கள் நபிகள் நாயகம் ((ஸல்)) அவர்களிடமிருந்து அறிவிப்பதாகவும் நமக்கு அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது).

உமர் பின் அப்துல் அஸீஸ் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"உங்களில் ஒவ்வொரு (ஆண்) நபர் மீதும் ஒவ்வோர் ஆண்டும் ஒரு தீனார் அல்லது அதற்கு நிகரான மதிப்பிலான மஆஃபிர் (எனும் ஏமன் நாட்டுத் துணி) கடமையாகும்" என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் ஏமன்வாசிகளுக்குக் கடிதம் எழுதினார்கள். (இங்கு 'உங்களில் ஒவ்வொருவர்' என்பது) அவர்களிலுள்ள அஹ்லுத் திம்மாக்களை (இஸ்லாமிய ஆட்சியின் கீழ் வாழும் முஸ்லிமல்லாத குடிமக்களை)க் குறிக்கும்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் ஏமன் தேசத்து 'திம்மி'கள் (இஸ்லாமிய ஆட்சியில் காப்பளிக்கப் பெற்ற மாற்று மதத்தவர்கள்) மீது ஒவ்வோர் ஆண்டும் ஒரு தீனாரை (ஜிஸ்யாவாக) விதியாக்கினார்கள்.

நான் முத்ரிஃப் பின் மாஸின் அவர்களிடம், "பெண்களுக்கும் (இவ்வாறு ஜிஸ்யா) விதியாக்கப்பட்டது என்று (மக்களால்) கூறப்படுகிறதே!" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர், "நபி (ஸல்) அவர்கள் பெண்களிடமிருந்து (ஜிஸ்யாவை) வசூலித்தார்கள் என்பது நம்மிடம் (ஆதாரப்பூர்வமாக) நிரூபணமாகவில்லை" என்று பதிலளித்தார்.

யெமன் நாட்டிலிருந்த முஆத் பின் ஜபல் (ரலி) அவர்களுக்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (பின்வருமாறு) எழுதினார்கள்:

"பருவமடைந்த ஒவ்வொரு ஆண் அல்லது (பருவமடைந்த ஒவ்வொரு) பெண் மீதும் ஒரு தீனார் அல்லது அதற்கான மதிப்பைக் (ஜிஸ்யாவாக) வசூலிக்க வேண்டும். மேலும், எந்தவொரு யூதரும் அவரது யூத மார்க்கத்திலிருந்து (வெளியேறுமாறு) வற்புறுத்தப்படக் கூடாது."

யஹ்யா (இப்னு ஆதம்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "இந்த ஹதீஸைத் தவிர, பெண்களின் மீது ஜிஸ்யா (வரி) விதிக்கப்பட்டுள்ளது என்பதை நான் (வேறு எங்கும்) கேள்விப்பட்டதில்லை."

ஷேக் (அல்-பைஹகீ) அவர்கள் கூறினார்கள்: "இது (அறிவிப்பாளர் தொடர் அறுபட்ட) 'முன்கத்திஃ' ஆன செய்தியாகும். மேலும், அபூ வாயில் அவர்கள் மஸ்ரூக் வழியாகவும், அவர் முஆத் (ரலி) வழியாகவும் அறிவிக்கும் (நம்பகமான) செய்தியில் ‘ஹாலிமா’ (பருவமடைந்த பெண்) என்ற வார்த்தை இடம்பெறவில்லை. இப்ராஹீம் (அந்-நகஈ) அவர்கள் முஆத் (ரலி) வழியாக அறிவிக்கும் செய்தியிலும் இது இடம்பெறவில்லை. ஆனால், அப்துர் ரஸ்ஸாக் அவர்கள் மஃமர், அஃமஷ், அபூ வாயில் மற்றும் மஸ்ரூக் ஆகியோர் வழியாக முஆத் (ரலி) அவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கும் செய்தியில் மட்டுமே இது (கூடுதலாக) இடம்பெற்றுள்ளது. மஃமர் அவர்கள் (இமாம்) ஸுஹ்ரியைத் தவிர வேறு யாரிடமாவது செய்தியை அறிவித்தால், அவர் (அதில்) பெரும்பாலும் தவறுகள் செய்வார். அல்லாஹ்வே நன்கு அறிந்தவன்.

இப்னு குஸைமா அவர்கள், இது (ஒருவேளை) பாதுகாக்கப்பட்ட செய்தியாக (மஹ்ஃபூத்) இருக்கும் பட்சத்தில், அந்தப் பெண்கள் (தமது) மனமுவந்து கொடுத்தால் மட்டுமே அவர்களிடமிருந்து அதனைப் பெற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்று இதற்கு விளக்கமளித்துள்ளார்கள்.

மேலும், அபூ ஷைபா இப்ராஹீம் பின் உஸ்மான் அவர்கள் இதனை ஹகம் வழியாகத் தொடரான (மவ்சூல்) அறிவிப்பாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள். ஆனால், அபூ ஷைபா (என்பவர்) ஒரு பலவீனமான (ளயீஃப்) அறிவிப்பாளர் ஆவார்."

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் முஆத் பின் ஜபல் (ரழி) அவர்களுக்கு (பின்வருமாறு) எழுதினார்கள்:

"முஸ்லிம்களில் எவர் இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொண்டாரோ, அவருக்கு முஸ்லிம்களுக்குரிய (அனைத்து) உரிமைகளும் உண்டு; முஸ்லிம்கள் மீதான (அனைத்து) கடமைகளும் அவர் மீதும் உண்டு. யார் யூத அல்லது கிறிஸ்தவ மார்க்கத்திலேயே நிலைத்திருக்கிறாரோ, அவர்களில் பருவமடைந்த ஒவ்வொருவரின் மீதும் - அவர் ஆணாகவோ அல்லது பெண்ணாகவோ, சுதந்திரமானவராகவோ அல்லது அடிமையாகவோ இருந்தாலும் - (ஜிஸ்யாவாக) ஒரு தீனார் அல்லது அதற்கு நிகரான 'மஆஃபிர்' (எனும் யமன் நாட்டுத் துணி) கடமையாகும்.

ஒவ்வொரு முப்பது மாடுகளுக்கும் ஒரு வயதுடைய காளை அல்லது கிடாரிக் கன்று (ஜகாத்தாக) வழங்கப்பட வேண்டும். ஒவ்வொரு நாற்பது மாடுகளுக்கும் (இரண்டு வயதுடைய) ஒரு பசு ('முசின்னா') வழங்கப்பட வேண்டும். ஒவ்வொரு நாற்பது ஒட்டகங்களுக்கும் (இரண்டு வயதுடைய) ஒரு பெண் ஒட்டகம் ('இப்னத்து லபூன்') வழங்கப்பட வேண்டும்.

மழை நீரால் அல்லது (ஆறுகள் மூலம்) தானாகப் பாயும் நீரால் பாசனம் செய்யப்பட்ட விளைச்சலில் பத்தில் ஒரு பங்கு (10% - உஷ்ர்) வழங்கப்பட வேண்டும். (பெரிய) வாளி (போன்ற சாதனங்கள்) மூலம் நீர் இறைக்கப்பட்டு பாசனம் செய்யப்பட்ட விளைச்சலில் பத்தில் பாதி (5% - நிஸ்ஃபுல் உஷ்ர்) வழங்கப்பட வேண்டும்."

(இந்த ஹதீஸ் இந்த அறிவிப்பாளர் தொடர் வழியாக மட்டுமே அறியப்படுகிறது.)

இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நான் முஹம்மத் பின் காலித், அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் பின் முஸ்லிம் மற்றும் யெமன் நாட்டு மார்க்க அறிஞர்கள் பலரிடம் கேட்டேன். அவர்கள் அனைவரும் தங்களுக்கு முன் வாழ்ந்த பலரிடமிருந்தும், அவர்கள் தங்களுக்கு முன் வாழ்ந்த பலரிடமிருந்தும் அறிவித்ததை எனக்குக் கூறினார்கள். அந்த அறிவிப்பாளர்கள் அனைவரும் நம்பகமானவர்கள் ஆவர்:

"நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் யெமன் நாட்டு திம்மிகளுடன் (பாதுகாப்பு அளிக்கப்பட்ட முஸ்லிமல்லாத குடிமக்களுடன்) செய்துகொண்ட ஒப்பந்தமானது, (ஒவ்வொரு ஆணுக்கும்) ஒவ்வொரு ஆண்டும் ஒரு தீனார் (ஜிஸ்யா வரி) செலுத்துவது என்பதாகும். ஜிஸ்யா வசூலிக்கப்பட்டவர்களில் பெண்களும் இருந்தார்கள் என்பதை அவர்கள் உறுதிப்படுத்தவில்லை."

அவர்களில் பெரும்பாலானோர், "அவர்களுக்கு விவசாய நிலங்கள் இருந்தபோதிலும், அவர்களின் விளைச்சல்களிலிருந்தோ அல்லது அவர்களின் கால்நடைகளிலிருந்தோ எதுவும் (வரியாக) எடுக்கப்படவில்லை என்றே நாங்கள் அறிந்துள்ளோம்" என்று கூறினர்.

அவர்களில் சிலர் என்னிடம் கூறும்போது, "எங்களிடம் சில (பிற்கால) ஆட்சியாளர்கள் வந்து, மக்களின் விளைச்சலில் ஐந்தில் ஒரு பங்கை (வரியாக) வசூலித்தனர் அல்லது (அவ்வாறு வசூலிக்க) முற்பட்டனர். ஆனால், (மார்க்கத்திற்கு முரணான) அவ்வாறு செய்தது கண்டிக்கப்பட்டது" என்றனர்.

நான் குறிப்பிட்ட அறிஞர்கள் அனைவரும், யெமன் நாட்டு திம்மிகளில் பெரும்பாலானோர் 'ஹிம்யர்' (எனும் பழங்குடி) கோத்திரத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் என்பதை எனக்குத் தெரிவித்தனர்.

(மேலும் இமாம் ஷாஃபிஈ) கூறுகிறார்: நான் யெமன் நாட்டின் பல்வேறு பகுதிகளில் வசிக்கும் ஏராளமான திம்மிகளிடம் இதைப் பற்றிக் கேட்டேன். அவர்கள் அனைவரும் எவ்வித முரண்பாடுமின்றி எனக்கு ஒருமித்த கருத்தாக இதையே உறுதிப்படுத்தினர்:

"முஆத் (ரலி) அவர்கள், பருவமடைந்த ஒவ்வொருவரிடமிருந்தும் ஒரு தீனாரை (வரியாகப்) பெற்றார்கள். அவர்கள் பருவமடைந்தவரை 'ஹாலிம்' என்று அழைத்தார்கள்."

மேலும் அவர்கள், "முஆத் (ரலி) அவர்களிடம் இருந்த நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் கடிதத்தில், 'ஒவ்வொரு ஹாலிம் (பருவமடைந்த ஆண்) மீதும் ஒரு தீனார் (வரி) கடமையாகும்' என்று எழுதப்பட்டிருந்தது" எனக் கூறினார்கள்.

அம்ரு பின் ஷுஐப் அவர்கள், தமது தந்தை வழியாகத் தமது பாட்டனார் (அப்துல்லாஹ் பின் அம்ரு - ரலி) கூறுவதாக அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், யமன் வாசிகளில் பருவமடைந்த (ஆண்கள்) ஒவ்வொருவர் மீதும் தலா ஒரு தீனாரை ஜிஸ்யாவாக (இஸ்லாமிய அரசின் பாதுகாப்பைப் பெறும் முஸ்லிமல்லாத குடிமக்கள் செலுத்தும் வரியாக) விதித்தார்கள்.

அப்துல்லாஹ் பின் அபூபக்கர் பின் முஹம்மது பின் அம்ர் பின் ஹஸ்ம் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

அம்ர் பின் ஹஸ்ம் (ரழி) அவர்களை யெமன் தேசத்திற்கு (ஆளுநராக) அனுப்பிய போது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவருக்கு எழுதிக் கொடுத்த மடல் எங்களிடம் உள்ளது. அதன் இறுதியில் பின்வருமாறு குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது:

"யூதர்களிலோ அல்லது கிறிஸ்தவர்களிலோ எவரேனும் மனமுவந்து உளத்தூய்மையுடன் இஸ்லாத்தை ஏற்று, இஸ்லாமிய மார்க்கத்தைப் பின்பற்றினால், நிச்சயமாக அவர் முஃமின்களில் (நம்பிக்கையாளர்களில்) ஒருவராவார். முஃமின்களுக்குரிய (சலுகைகள் மற்றும்) உரிமைகள் அனைத்தும் அவருக்கும் உண்டு; அவர்கள் மீதான கடமைகள் அனைத்தும் அவர் மீதும் உண்டு. எவரேனும் தமது கிறிஸ்தவ அல்லது யூத மார்க்கத்திலேயே நீடித்திருக்க விரும்பினால், அதிலிருந்து (இஸ்லாத்திற்கு மாறுமாறு) அவர் கட்டாயப்படுத்தப்பட மாட்டார். மேலும் பருவமடைந்த, சுதந்திரமான அல்லது அடிமையான ஒவ்வொரு ஆணும் பெண்ணும், ஒரு முழுமையான தீனாரை அல்லது அதற்கு நிகரான பெறுமதியுள்ள ஆடைகளை (ஜிஸ்யா வரியாகச்) செலுத்த வேண்டும். எவர் அதனைச் செலுத்துகிறாரோ, அவருக்கு அல்லாஹ் மற்றும் அவனது தூதரின் அடைக்கலமும் பாதுகாப்பும் (திம்மா) உண்டு. எவர் அதனைச் செலுத்த மறுக்கிறாரோ, நிச்சயமாக அவர் அல்லாஹ், அவனது தூதர் மற்றும் முஃமின்களின் எதிரியாவார்."

(இந்த அறிவிப்புத் தொடர் முறிவடைந்துள்ளது (முன்கதிஃ). இது தொடர்ச்சியான (மவ்ஸூல்) அறிவிப்பாக இடம்பெறவில்லை).

இது மற்றுமொரு முறிவடைந்த அறிவிப்புத் தொடர் வழியாகவும் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது:

உர்வா (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:
"இது முஹம்மது (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து யெமன் வாசிகளுக்கு எழுதப்பட்ட மடலாகும்" எனத் தொடங்கி, இப்னு ஹஸ்ம் அவர்களின் ஹதீஸைப் போன்றே இதிலும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

ஜுர்ஆ பின் ஸைஃப் பின் தீ யஸன் (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எனக்கு ஒரு கடிதத்தை எழுதினார்கள்; இது அதன் நகலாகும். (அதில் அவர் பின்வருமாறு) குறிப்பிட்டிருந்தார்: "யார் தனது யூத மார்க்கத்திலோ அல்லது கிறிஸ்தவ மார்க்கத்திலோ (உறுதியாக) இருக்கிறாரோ, அவர் அதிலிருந்து (மாறும்படி) சோதிக்கப்பட (கட்டாயப்படுத்தப்பட) மாட்டார். மேலும், பருவமடைந்த ஒவ்வொரு (நபர் மீதும்) - அவர் ஆணாகவோ அல்லது பெண்ணாகவோ, சுதந்திரமானவராகவோ அல்லது அடிமையாகவோ இருந்தாலும் - ஒரு தீனார் அல்லது அதற்கு இணையான 'மஆஃபிர்' (யெமனிய ஆடை வகை) மதிப்பு (ஜிஸ்யாவாக) கடமையாகும்."

இந்த அறிவிப்பின் அறிவிப்பாளர்களில் அறியப்படாதவர்கள் (மஜ்ஹூல்) உள்ளனர். இது போன்ற (பலவீனமான) அறிவிப்புகளைக் கொண்டு ஹதீஸ் அறிஞர்களிடத்தில் (சட்டங்கள்) உறுதிப்படுத்தப்படுவதில்லை. இந்த அறிவிப்பின் வாசகங்களிலும் இதற்கு முந்தைய அறிவிப்பின் வாசகங்களிலும் மஸ்ரூக் (ரஹ்) அவர்களின் அறிவிப்போடு எவை ஒத்துப்போகின்றனவோ அவை (மட்டுமே) அங்கீகரிக்கப்பட்டவை. எவை மேலதிகமாக இடம்பெற்றுள்ளனவோ அவை (ஆதாரப்பூர்வமானவை என்று ஏற்பதில்) நிறுத்தி வைக்கப்பட (தவக்குஃப் செய்யப்பட) வேண்டும். அல்லாஹ்விடமே (நேர்வழி காட்டும்) தவ்பீக் உள்ளது.

அபூஹுவைரித் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மக்காவில் இருந்த கிறிஸ்தவர்கள் மீது (ஜிஸ்யா வரியாக) ஒவ்வொரு வருடத்திற்கும் ஒரு தீனாரை விதித்தார்கள்.

அபூ ஹுவைரித் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் மக்காவிலிருந்த மவ்ஹப் எனப்படும் ஒரு கிறிஸ்தவர் மீது ஆண்டுதோறும் ஒரு தீனாரை (ஜிஸ்யா வரியாக) விதித்தார்கள். மேலும், நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் அய்லா நாட்டு கிறிஸ்தவர்கள் மீது ஆண்டுதோறும் முந்நூறு தீனார்களை (வரியாக) விதித்தார்கள். மேலும், தங்களைக் கடந்து செல்லும் முஸ்லிம்களுக்கு மூன்று (நாட்கள்) விருந்தோம்பல் அளிக்க வேண்டும் என்றும், எந்தவொரு முஸ்லிமையும் ஏமாற்றக் கூடாது என்றும் (நிபந்தனை) விதித்தார்கள்.

18679 - (தொடர்ந்து அறிவிக்கப்படுவதாவது:) அவர்கள் முந்நூறு பேர் இருந்தனர்; எனவே நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் அன்றைய தினம் அவர்கள் மீது ஆண்டுதோறும் முந்நூறு தீனார்களை (வரியாக) விதித்தார்கள்.

இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹிமஹுல்லாஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "பின்னர் நஜ்ரான் வாசிகளிடம் அவர்கள் (வரியாகச்) செலுத்தும் ஆடைகளை (ஹுலல்) கொண்டு நபியவர்கள் சமாதான ஒப்பந்தம் செய்தார்கள். தீனார்கள் அல்லாத வேறு பொருட்களின் மீதான இந்த சமாதான ஒப்பந்தம், அவர்கள் எந்தப் பொருளைக் கொண்டு (பரஸ்பரம்) ஒப்பந்தம் செய்தாலும் அது (மார்க்க ரீதியாக) அனுமதிக்கப்பட்டதே என்பதை உணர்த்துகிறது."

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் நஜ்ரான் வாசிகளுடன் (பின்வரும் நிபந்தனைகளின் அடிப்படையில்) சமாதான உடன்படிக்கை செய்தார்கள்: இரண்டாயிரம் ஆடைகளை (அவர்கள் வழங்க வேண்டும்); அவற்றில் பாதியை ஸஃபர் மாதத்திலும், மீதிப் பாதியை ரஜப் மாதத்திலும் அவர்கள் முஸ்லிம்களிடம் ஒப்படைக்க வேண்டும். மேலும், முப்பது கவச உடைகள், முப்பது குதிரைகள், முப்பது ஒட்டகங்கள் மற்றும் ஒவ்வொரு வகையான ஆயுதங்களிலிருந்தும் முப்பது ஆயுதங்களை (முஸ்லிம்கள் போரிடுவதற்காக) இரவலாக வழங்க வேண்டும். யெமன் பகுதியில் ஏதேனும் சதித்திட்டம் (போர் மூளும் அபாயம்) ஏற்பட்டால், (அவற்றைக் கொண்டு முஸ்லிம்கள் போரிடுவார்கள்); அவற்றை மீண்டும் (அவர்களிடம்) திருப்பித் தரும் வரை முஸ்லிம்கள் அதற்குப் பொறுப்பாவார்கள்.

18681 - இமாம் ஷாஃபியீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
"முஸ்லிம் அறிஞர்கள் சிலரும், நஜ்ரானைச் சேர்ந்த திம்மிகளான (பாதுகாப்பு ஒப்பந்தம் பெற்ற) மக்களும் கூற நான் செவியுற்றுள்ளேன்: 'அவர்களிடம் இருந்து பெறப்பட்ட (ஆடைகளில்) ஒவ்வொன்றின் மதிப்பும் ஒரு தீனாரை விட அதிகமாகவே இருந்தது'."

உமர் (ரலி) அவர்களின் அடிமையான அஸ்லம் அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் ஜிஸ்யா (காப்பு வரி) வசூலிக்கும் அதிகாரிகளுக்கு (பின்வருமாறு) எழுதினார்கள்:

சவரக்கத்திகள் எவர் மீது ஓடியதோ (பருவமடைந்த ஆண்களோ) அவர்கள் மீது மட்டுமே ஜிஸ்யாவை விதிக்க வேண்டும். அவர்களில் வெள்ளி (நாணயங்களை) உடையவர்களுக்கு நாற்பது திர்ஹம்களும், தங்கம் (நாணயங்களை) உடையவர்களுக்கு நான்கு தீனார்களும் ஜிஸ்யாவாக (நிர்ணயிக்கப்பட வேண்டும்). மேலும், முஸ்லிம்களின் வாழ்வாதாரத்திற்காக, ஒவ்வொரு மாதமும் ஒவ்வொரு மனிதருக்கும் இரண்டு 'முத்' (அளவு) கோதுமையும், மூன்று 'கிஸ்த்' (அளவு) எண்ணெயும் அவர்கள் (வழங்க வேண்டும்). ஷாம் (சிரியா) மற்றும் எகிப்து வாசிகள் ஒவ்வொரு மாதமும் ஒவ்வொரு மனிதருக்கும் ஒரு 'இர்தப்' (அளவு தானியம்) வழங்க வேண்டும். (விலங்கு) கொழுப்பு மற்றும் தேன் ஆகியவற்றிலும் (ஒரு குறிப்பிட்ட அளவு வழங்க வேண்டும்), அது (அறிவிப்பாளரான எனக்கு) நினைவில் இல்லை. மேலும், அமீருல் முஃமினீன் அவர்கள் மக்களுக்கு அணிவித்துக் கொண்டிருந்த ஆடைகளிலும் (ஒரு குறிப்பிட்ட அளவு வழங்க வேண்டும்), அதுவும் (எனக்கு) நினைவில் இல்லை. தங்களை வந்தடையும் முஸ்லிம்களுக்கு அவர்கள் மூன்று நாட்கள் விருந்தளிக்க வேண்டும். ஈராக் வாசிகள் ஒவ்வொரு மனிதருக்கும் பதினைந்து 'ஸாஉ' (அளவு தானியம் வழங்க வேண்டும்).

உமர் (ரலி) அவர்கள் பெண்களின் மீது ஜிஸ்யாவை விதிக்கவில்லை. மேலும், அவர்கள் ஜிஸ்யா செலுத்தும் ஆண்களின் கழுத்துகளில் (அடையாளத்திற்காக) முத்திரையிடுபவர்களாக இருந்தார்கள்.

உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் தம்முடைய ஆளுநர்களுக்குப் பின்வருமாறு எழுதினார்கள்:

"பெண்கள் மற்றும் சிறுவர்கள் மீது ஜிஸ்யா (வரி) விதிக்கக் கூடாது. (தாடி வளரக்கூடிய அல்லது முகச்சவரம் செய்யக்கூடிய அளவிற்கு) பருவமடைந்த (ஆண்களின்) மீது மட்டுமே அதனை விதிக்க வேண்டும். (வரி செலுத்தியதற்கான அடையாளமாக) அவர்களின் கழுத்துகளில் முத்திரையிட வேண்டும்; ஜிஸ்யாவை ஒவ்வொருவரின் மீதும் (தலைவரியாக) நிர்ணயிக்க வேண்டும்.

வெள்ளி (நாணயங்களைப் பயன்படுத்துப)வர்களுக்கு நாற்பது திர்ஹம்களும், அத்துடன் (அப்பகுதியில் உள்ள) முஸ்லிம்களுக்கான உணவுப் பொருட்களும் (வழங்கப்பட வேண்டும்).

தங்க (நாணயங்களைப் பயன்படுத்துப)வர்களுக்கு நான்கு தீனார்களும், ஷாம் (சிரியா) வாசிகளுக்கு (அவர்கள் விளைவிக்கும் பொருட்களிலிருந்து) இரண்டு 'முத்' அளவு கோதுமையும், மூன்று 'கிஸ்த்' அளவு (ஒலிவ) எண்ணெயும் (விதிக்கப்பட வேண்டும்).

எகிப்து வாசிகளுக்கு ஒரு 'இர்தப்' அளவு கோதுமையும், மேலும் ஆடையும் தேனும் (விதிக்கப்பட வேண்டும்) - இதன் (ஆடை மற்றும் தேனின்) அளவு எவ்வளவு என்பது (அறிவிப்பாளர்) நாஃபிஉ அவர்களுக்கு நினைவில்லை.

ஈராக் வாசிகளுக்கு பதினைந்து 'ஸாஉ' அளவு கோதுமை (விதிக்கப்பட வேண்டும்)."

(அறிவிப்பாளர்களில் ஒருவரான) உபைதுல்லாஹ் கூறுகிறார்: "(எகிப்து மற்றும் ஈராக் வாசிகள் வழங்க வேண்டிய) ஆடை பற்றியும் அவர் குறிப்பிட்டார், ஆனால் (அதன் விவரம்) எனக்கு நினைவில்லை."

உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரழி) அவர்கள் தொடர்பான ஒரு நிகழ்வை (அம்ர் பின் மைமூன்) அறிவிக்கிறார்கள்:

பின்னர் உஸ்மான் பின் ஹுனைஃப் (ஈராக் நிலங்களை அளவிட நியமிக்கப்பட்ட அதிகாரி) அவர்கள் உமர் (ரழி) அவர்களிடம் வந்து, ஒரு கூடாரத்தின் பின்னாலிருந்து பேசலானார்கள்: "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நீங்கள் ஒவ்வொரு 'ஜரீப்' (சுமார் 1500-2400 சதுர மீட்டர் பரப்பளவுள்ள நில அளவை) நிலத்திற்கும் ஒரு திர்ஹமும், ஒரு 'கஃபீஸ்' (சுமார் 3 கிலோ எடையுள்ள அளவை) தானியமும் (வரியாக) விதித்து, ஒவ்வொரு நபருக்கும் (தலைவரி/ஜிஸ்யாவில்) இரண்டு திர்ஹம்களைக் கூடுதலாக விதித்தாலும் அது அவர்களுக்குச் சிரமத்தை ஏற்படுத்தாது; அவர்களைக் கஷ்டப்படுத்தவும் செய்யாது" என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு உமர் (ரழி) அவர்கள், "ஆம்" என்று (அவரது கருத்தை ஏற்று) பதிலளித்தார்கள். (அவர்களது வரித் தொகை) நாற்பத்தெட்டாக இருந்தது, அதனை அவர்கள் ஐம்பதாக ஆக்கினார்கள்.

மேலும், இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் தமது முந்தைய (ஈராக் காலத்து) கருத்தில் (அல்-கதீம்), இப்ராஹீம் பின் சஅத் வழியாக, இப்னு ஷிஹாப் (ரஹ்) அவர்களிடமிருந்து பின்வருமாறு அறிவிக்கிறார்கள்: "உமர் (ரழி) அவர்கள், 'அஸ்-ஸவாத்' (ஈராக்கின் வளமான நிலப்பகுதி) மக்கள் வளமுடன் இருக்கும்போது அவர்கள் மீதான (வரியை) அதிகரிப்பார்கள்; அவர்கள் வறுமையடையும்போது அவர்களுக்கு அதனைக் குறைத்துவிடுவார்கள்." எனினும், இந்த (இறுதி) அறிவிப்புத் தொடர் துண்டிக்கப்பட்டதாகும் (முன்கதிஉ).

அபூ அவ்ன் முஹம்மத் பின் அப்தில்லாஹ் அஸ்-ஸகஃபீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரழி) அவர்கள் (முஸ்லிம் அல்லாத) ஆண்களின் தலைவரி (ஜிஸ்யா) விவகாரத்தில், வசதி படைத்தவர் மீது நாற்பத்து எட்டு திர்ஹம்களும், நடுத்தர நிலையிலுள்ளவர் மீது இருபத்து நான்கு (திர்ஹம்களும்), ஏழை மீது பன்னிரண்டு திர்ஹம்களும் (ஆண்டு வரியாக) நிர்ணயித்தார்கள்.

இதேபோன்று கத்தாதா (ரஹ்) அவர்கள் அபூ மக்லத் வழியாக உமர் (ரழி) அவர்களிடமிருந்து அறிவித்துள்ளார்கள். இந்த இரண்டு (அறிவிப்பாளர் தொடர்களும்) 'முர்ஸல்' (தாபியீ நேரடியாக ஸஹாபியிடமிருந்து கேட்காமல் அறிவிக்கும் தொடர் அறுபட்டவை) ஆகும்.

உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்களின் (விடுதலை செய்யப்பட்ட) அடிமையான அஸ்லம் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள், தங்கத்தைப் பயன்படுத்துபவர்கள் (தங்க நாணயங்களை புழக்கத்தில் வைத்திருப்பவர்கள்) மீது நான்கு தீனார்களையும், வெள்ளியைப் பயன்படுத்துபவர்கள் (வெள்ளி நாணயங்களை புழக்கத்தில் வைத்திருப்பவர்கள்) மீது நாற்பது திர்ஹம்களையும் 'ஜிஸ்யா' (பாதுகாப்பு வரி) ஆக விதித்தார்கள். அத்துடன், முஸ்லிம்களுக்குத் தேவையான உணவளிப்பதையும் (உணவுப் பொருட்களை வழங்குவதையும்), மூன்று நாட்களுக்கு விருந்தோம்பல் அளிப்பதையும் (அவர்கள் மீது) கடமையாக்கினார்கள்.

உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் 'ஸவாத்' (ஈராக்) பகுதி மக்களுக்கு ஒரு பகல் மற்றும் ஓர் இரவு (பயணிகளுக்கு) விருந்தோம்பல் வழங்குவதைக் கடமையாக்கினார்கள். எவரேனும் நோயின் காரணமாகவோ அல்லது மழையின் காரணமாகவோ (பயணத்தைத் தொடர முடியாமல் அங்குத் தங்கிவிட) நேர்ந்தால், அவர் (அந்தக் காலக்கெடுவுக்குப் பிறகு) தனது சொந்தப் பொருளிலிருந்தே செலவு செய்துகொள்ள வேண்டும்.

இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
"அஸ்லம் அவர்கள் (உமர் ரலி அவர்களிடமிருந்து) அறிவிக்கும் 'மூன்று நாட்கள் விருந்தோம்பல்' தொடர்பான செய்தியே (சுன்னாவிற்கு) மிகவும் நெருக்கமானதாகும். ஏனெனில், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் விருந்தோம்பலை மூன்று நாட்களாக நிர்ணயித்துள்ளார்கள். (உமர் ரலி அவர்கள்) சில சமூகத்தினர் மீது மூன்று நாட்களும், வேறு சில சமூகத்தினர் மீது ஒரு பகல் மற்றும் ஓர் இரவும் என (ஒப்பந்தத்தின் அடிப்படையில்) நிர்ணயித்திருக்கலாம். இன்னும் சிலருக்கு விருந்தோம்பலைக் கடமையாக்காமலும் இருந்திருக்கலாம். அவர்களுடன் செய்துகொள்ளப்பட்ட சமாதான ஒப்பந்தங்கள் (நிபந்தனைகள்) எவ்வாறு மாறுபடுமோ, அதுபோலவே இதுவும் மாறுபடும். எனவே, இந்த ஹதீஸ்கள் (செய்திகள்) ஒன்றுக்கொன்று முரண்படாது."

உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரழி) அவர்கள் திம்மிகளுக்கு (இஸ்லாமிய ஆட்சியின் கீழ் பாதுகாப்பு ஒப்பந்தத்துடன் வாழும் முஸ்லிமல்லாத குடிமக்களுக்கு), 'ஓர் இரவும் ஒரு பகலும் (முஸ்லிம் பயணிகளுக்கு) விருந்தளிக்க வேண்டும், பாலங்களைச் செப்பனிட வேண்டும், மேலும் அவர்களுக்கு மத்தியில் (அவர்களது பகுதியில்) யாரேனும் கொலை செய்யப்பட்டால் அதற்கான இழப்பீட்டுத் தொகையை (தியத்தை) அவர்களே வழங்க வேண்டும்' என்று நிபந்தனை விதிப்பவர்களாக இருந்தார்கள்.

ஹிஷாம் வழியாக வந்த வேறொரு அறிவிப்பில், 'முஸ்லிம்களில் ஒருவர் அவர்களின் நிலப்பகுதியில் கொல்லப்பட்டால், அதற்கான இழப்பீட்டுத் தொகையை (தியத்தை) அவர்களே வழங்க வேண்டும்' என்று இடம்பெற்றுள்ளது.

அபூஷுரைஹ் அல்-அதவீ (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறுவதை என் காதுகள் கேட்டன; என் கண்கள் (நேரடியாகப்) பார்த்தன:

"அல்லாஹ்வின் மீதும் இறுதி நாளின் மீதும் நம்பிக்கை கொண்டவர் தம் அண்டை வீட்டாரைக் கண்ணியப்படுத்தட்டும்! அல்லாஹ்வின் மீதும் இறுதி நாளின் மீதும் நம்பிக்கை கொண்டவர் தம் விருந்தாளிக்கு உரிய அன்பளிப்பை (வழங்கி) கண்ணியப்படுத்தட்டும்!"

அப்போது, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! விருந்தாளிக்குரிய அன்பளிப்பு என்பது என்ன?" என்று கேட்கப்பட்டது.

அதற்கு அவர்கள், "(விருந்தாளி வந்த முதல்) ஒரு பகலும் ஒரு இரவும் (அவரைச் சிறப்பாக உபசரிப்பது) ஆகும். விருந்தோம்பல் என்பது (மொத்தம்) மூன்று நாள்களாகும். அதற்கு மேற்பட்டவை (விருந்தளிப்பவர் செய்யும்) தர்மம் (சதகா) ஆகும். விருந்தளிப்பவருக்குச் சிரமம் ஏற்படும் அளவுக்கு (விருந்தாளி) அவரிடம் தங்கியிருக்கக் கூடாது. மேலும், அல்லாஹ்வின் மீதும் இறுதி நாளின் மீதும் நம்பிக்கை கொண்டவர் நல்லதைப் பேசட்டும்; அல்லது (நல்லது பேச இயலாவிடில்) மௌனமாக இருக்கட்டும்!" என்று கூறினார்கள்.

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின், "அவருக்கான (விருந்தினருக்கான சிறப்புப்) பரிசு ஒரு பகலும் ஒரு இரவும் ஆகும்" என்ற கூற்றைக் குறித்து இமாம் மாலிக் (ரஹ்) அவர்களிடம் கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், "(அந்த ஒரு பகலும் ஒரு இரவும்) அவரை கண்ணியப்படுத்தி, அவருக்குச் சிறப்பானவைகளை (உயர்தரமான உணவுகளை) வழங்கி, அவரைப் பேணிக் கொள்ள வேண்டும். மேலும், (சாதாரண) விருந்தோம்பல் என்பது மூன்று நாட்களாகும்" என்று கூறினார்கள்.

அபூஸயீத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "விருந்தோம்பலின் உரிமை (விருந்தினரை உபசரிப்பது) மூன்று நாட்களாகும். அதற்கு மேல் (அவர்களுக்குச்) செய்வது ஸதகாவாகும் (தர்மமாகும்)."

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "விருந்தோம்பல் (விருந்தினரை உபசரிக்கும் காலம்) என்பது மூன்று நாட்களாகும். அதற்கு மேல் (விருந்தினருக்குச் செய்யும் உபசரிப்பு) எதுவோ அது தர்மம் (சதகா) ஆகும்."

உக்பா பின் ஆமிர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நாங்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! தாங்கள் எங்களை (அறப்போருக்காகவோ அல்லது வேறு பணிகளுக்காகவோ) அனுப்பி வைக்கிறீர்கள். நாங்கள் சில மக்களிடம் சென்று தங்கும் போது, அவர்கள் எங்களுக்கு விருந்தோம்பல் செய்வதில்லை (உணவளித்து உபசரிப்பதில்லை). இது குறித்து தாங்கள் என்ன கருதுகிறீர்கள்?" என்று கேட்டோம்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "நீங்கள் ஒரு சமூகத்தாரிடம் சென்று தங்கும் போது, விருந்தாளிக்குச் செய்ய வேண்டிய (அவசியமான) உபசரிப்புகளை உங்களுக்குச் செய்ய அவர்கள் முன்வந்தால், அதனை நீங்கள் ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள். அவர்கள் அவ்வாறு செய்யவில்லையெனில், விருந்தாளிக்குரிய (அவசியமான) உரிமையை அவர்களிடமிருந்து நீங்கள் (வலியுறுத்திப் பெற்று) எடுத்துக் கொள்ளுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

(இதனை குதைபா பின் சயீத் வழியாக புகாரியும் முஸ்லிமும் ஸஹீஹ் நூலில் பதிவு செய்துள்ளனர்.)

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறுவதை நான் கேட்டேன் என்று அபூ கரீமா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"ஒரு விருந்தாளிக்கு ஓர் இரவு (உணவும் தங்குமிடமும் அளிப்பது) ஒவ்வொரு முஸ்லிமின் மீதும் கடமையாகும். ஒருவரது வீட்டு முற்றத்தில் ஒரு விருந்தாளி காலையை அடைந்தால், (அவருக்கு விருந்தளிப்பது) அவர் மீதான உரிமையாகும் - அல்லது 'கடனாகும்' என்று (நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள்) கூறினார்கள். (அந்த விருந்தாளி) விரும்பினால் அதனை (உரிமையாகக்) கோரலாம், அல்லது விரும்பினால் (அதைப்பற்றிக் கேட்காமல்) விட்டுவிடலாம்."

மிக்தாம் பின் மஃதீகரிப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "எவரேனும் ஒருவர் ஒரு சமூகத்தாரிடம் விருந்தினராகச் சென்று, அந்த விருந்தினர் (உபசரிக்கப்படாமல்) தடுக்கப்பட்ட நிலையில் காலையை அடைந்தால், அவர் தனது ஓர் இரவின் விருந்துக்குரியதை அவர்களின் விளைநிலத்திலிருந்தும் செல்வத்திலிருந்தும் எடுத்துக்கொள்ளும் வரை அவருக்கு உதவி செய்வது ஒவ்வொரு முஸ்லிமின் மீதும் கடமையாகும்."

தாரிக் பின் ஷிஹாப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அன்சாரிகளைச் சேர்ந்த ஒரு குழுவினர் கூஃபாவிலிருந்து மதீனாவிற்குப் புறப்பட்டனர். அவர்கள் பனூ அஸத் குலத்தாரின் ஒரு குடியிருப்புப் பகுதிக்கு வந்தனர். அப்போது அக்குழுவினர் (உணவு மற்றும் வசதிகள்) அற்றவர்களாக இருந்தனர் (அதாவது பயண உணவுகள் தீர்ந்துவிட்டிருந்தன). (அதேநேரத்தில் பனூ அஸத் குலத்தாரின்) நல்ல கால்நடைகள் மாலையில் அவர்களிடம் திரும்பி வந்து கொண்டிருந்தன. எனவே, அக்குழுவினர் (அவர்களிடம் உணவை) விலைக்குக் கேட்டனர். பனூ அஸத் குலத்தாரோ, "எங்களிடம் விற்பதற்கு எதுவும் இல்லை" என்று கூறினர். எனவே, அக்குழுவினர் அவர்களிடம் விருந்தோம்பலைக் (பயணிகளுக்கான உணவை) கோரினர். அதற்கு அவர்கள், "உங்களுக்கு விருந்தளிக்கும் சக்தி எங்களுக்கு இல்லை" என்றனர்.

அக்குழுவினருக்கும் அந்த கிராமவாசிகளுக்கும் இடையே (வாக்குவாதம்) தொடர்ந்து, இறுதியில் அவர்கள் தங்களுக்குள் சண்டையிட்டுக் கொண்டனர். அப்போது கிராமவாசிகள் தங்கள் வீடுகளையும் அதிலிருந்த பொருட்களையும் அவர்களிடமே விட்டுவிட்டுச் சென்றனர். பின்னர், அக்குழுவினர் தங்களில் ஒவ்வொரு பத்து பேருக்கும் ஓர் ஆடு வீதம் (தேவையின் அடிப்படையில்) எடுத்துக்கொண்டனர்.

பிறகு அவர்கள் உமர் (ரலி) அவர்களிடம் வந்து, நடந்தவற்றை அவர்களிடம் கூறினார்கள். அப்போது உமர் (ரலி) அவர்கள் எழுந்து, அல்லாஹ்வைப் போற்றி புகழ்ந்துவிட்டு, "நான் இதுகுறித்து முன்னரே (சட்டமிட்டு) அறிவித்திருந்தால், இன்னின்னவாறு (நடவடிக்கை) எடுத்திருப்பேன்" என்று கூறினார்கள். பின்னர், நகரவாசிகளுக்கும், (இஸ்லாமிய அரசின்கீழ் வாழும்) திம்மிகளுக்கும் (காப்பளிக்கப்பட்டவர்களுக்கும்), விருந்தாளிகளுக்கு ஓர் இரவுக்கான தங்குமிடமும் உணவும் (விருந்தோம்பலும்) அளிக்க வேண்டும் என்று கடிதம் எழுதினார்கள்.

(இதன் அறிவிப்பாளர்களில் ஒருவரான) கைஸ் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: அப்துர் ரஹ்மான் பின் அபீ லெய்லா (ரஹ்) அவர்கள் எனக்கு பின்வருமாறு அறிவித்தார்கள்:
அவர்களின் தந்தை (அபூ லெய்லா (ரலி)) அவர்களுக்கு அறிவித்ததாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது தோழர்களிடையே ஆடுகளைப் பங்கிட்டபோது, ஒவ்வொரு பத்து பேருக்கும் ஓர் ஆடு வீதம் வழங்கினார்கள். அதுவே சுன்னத்தாக (நடைமுறையாக) ஆனது. அன்றைய தினம் (அனுமதியின்றி எடுக்கப்பட்ட இறைச்சி சமைக்கப்பட்டுக் கொண்டிருந்த) பானைகளைக் கவிழ்த்துவிடுமாறு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கட்டளையிட்டார்கள். அப்போது அவர்கள் கைபரில் இருந்தார்கள்.

கைஸ் (ரஹ்) அவர்கள் மீண்டும் கூறுகிறார்கள்: இப்னு அபீ லெய்லா (ரஹ்) அவர்கள் எனக்கு அறிவித்ததாவது:
உமர் (ரலி) அவர்கள், முஸ்லிம்களுக்கும் ஒப்பந்தம் செய்யப்பட்டவர்களுக்கும் (முஆஹித்களுக்கும்) ஓர் இரவு விருந்தோம்பல் அளிக்க வேண்டும் என்று கடிதம் எழுதினார்கள்.

இப்னு அபீ லெய்லா (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: அந்த நிலப்பகுதியின் மக்கள் எங்களை ஓர் இரவு விருந்தோம்பலுடன் வரவேற்றது எனக்கு நினைவிருக்கிறது. அதை நாங்கள் பாரசீக மொழியில் 'ஷாம்' (شام) என்று கூறுவோம்.

அத்தர்குஃபீ (ரஹ்) தமது அறிவிப்பில், "அவர்கள் 'ஷாம்' என்று கூறுவார்கள். அதற்கு 'இரவு உணவு' என்று பொருள்" எனக் குறிப்பிடுகிறார்.

உமர் இப்னு அல்-கத்தாப் (ரழி) அவர்கள் படைத் தளபதிகளுக்கு எழுதிய கடிதத்தில் (பின்வருமாறு) குறிப்பிட்டார்கள்:

"பயணிகளாகச் செல்லும் முஹாஜிர்களின் ஏதேனும் ஒரு குழுவினர், (முஸ்லிம்களுடன்) உடன்படிக்கை செய்தவர்களின் (முஆஹிதீன்களின்) கிராமங்களில் ஒன்றில் இரவைக் கழிக்கத் தஞ்சம் புகுந்து, அக்கிராமத்தினர் அவர்களுக்கு விருந்தோம்பல் (உணவு மற்றும் தங்குமிடம்) வழங்கவில்லை என்றால், அக்கிராமத்தினரை விட்டும் (இஸ்லாமிய அரசின்) பாதுகாப்பு ஒப்பந்தம் (திம்மா) நீங்கிவிடும்."

ஜுன்துப் பின் அப்தில்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

நாங்கள் (பயணங்களின் போது) அஹ்லுத் திம்மாக்களின் (இஸ்லாமிய ஆட்சியில் பாதுகாப்புப் பெற்ற மாற்று மதத்தவர்களின்) பழங்களையும், (அவர்களது) கால்நடைத் தீவனங்களையும் (தேவைக்கேற்பப்) பயன்படுத்திக் கொள்வோம். ஆனால், அவர்களது பெண்களிலோ (அல்லது இதர) செல்வங்களிலோ நாங்கள் (அத்துமீறி) தலையிட மாட்டோம். மேலும், எங்களுக்கு வழிகாட்டுவதற்காக (அப்பகுதியைச் சேர்ந்த) மாற்று மதத்தவரை (வழிகாட்டியாகப்) பயன்படுத்திக் கொள்வோம்.

ஸஅஸஆ (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

நான் இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களிடம், "நாங்கள் (ஈராக்கின் கிராமப்புறப் பகுதியான) 'அஸ்-ஸவாத்' பகுதிக்குச் செல்கிறோம். (அங்குள்ள ஒரு வீட்டின்) கதவைத் திறக்கக் கோருவோம். எங்களுக்குக் கதவு திறக்கப்படாவிட்டால், நாங்கள் கதவை உடைத்து, (அங்கிருக்கும்) ஆட்டைப் பிடித்து அதை அறுத்து (உண்டு) விடுவோம்" என்று கூறினேன்.

அதற்கு அவர்கள், "நீங்கள் ஏன் அவ்வாறு செய்கிறீர்கள்?" என்று கேட்டார்கள்.

நான், "நிச்சயமாக அது எங்களுக்கு (அனுமதிக்கப்பட்ட) ஹலால் என்றே நாங்கள் கருதுகிறோம்" என்று கூறினேன்.

அப்போது அவர்கள் (பின்வரும்) இந்த வசனத்தை ஓதிக்காட்டினார்கள்:
"{தாலிக பிஅன்னஹும் காலூ லைஸ அலைனா ஃபில் உம்மிய்யீன ஸபீல், வ யகூலூன அலல்லாஹில் கதிப வஹும் யஃலமூன்}" (திருக்குர்ஆன் 3:75).
(பொருள்: "எழுத்தறிவில்லாத -வேதமற்ற- இவர்களிடம் (இவர்களது உடைமைகளை அபகரிப்பதில்) எங்கள் மீது எந்தக் குற்றமும் இல்லை என்று அவர்கள் கூறுவதே இதற்குக் காரணமாகும். மேலும், அவர்கள் அறிந்து கொண்டே அல்லாஹ்வின் மீது பொய்யைக் கூறுகின்றனர்.")

(இமாம் பைஹகீ கூறுகிறார்:) இது ஒப்பந்தம் செய்யப்பட்டவர்களைப் (முஆஹதீன்களைப்) பற்றியதாகும். ஏனெனில், (கட்டாயமாக) விருந்தோம்பல் செய்ய வேண்டும் என்று அவர்களுடன் ஒப்பந்தம் செய்யப்படவில்லை. எனவே, (அவர்களது அனுமதியின்றி) அவற்றைப் பயன்படுத்துவது இவர்களுக்கு அனுமதிக்கப்பட்டதல்ல. அல்லாஹ்வே மிக அறிந்தவன்.

உமர் (ரலி) அவர்கள், ஜிஸ்யா (வரி வசூலிக்கும்) அதிகாரிகளுக்கு, "மழிக்கும் கத்திகள் எவர் மீது ஓடியதோ (அதாவது பருவ வயதை அடைந்து மர்ம உறுப்பு உரோமங்களை மழிக்கும் நிலையை அடைந்தவர்கள்) அவர்கள் மீது தவிர (வேறு எவர் மீதும்) ஜிஸ்யா வரியை நீங்கள் விதிக்கக் கூடாது" என்று எழுதினார்கள்.

மேலும், பெண்கள் மற்றும் சிறுவர்கள் மீது அவர் ஜிஸ்யா வரியை விதிக்கவில்லை.

யஹ்யா அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "எங்கள் தோழர்களிடையே (அறிஞர்களிடையே) அறியப்பட்ட (நடைமுறையும்) இதுவேயாகும்."

உமர் (ரலி) அவர்களின் விடுதலை செய்யப்பட்ட அடிமையான அஸ்லம் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

உமர் (ரலி) அவர்கள் ஜிஸ்யா (வரி வசூலிக்கும்) அதிகாரிகளுக்கு (பின்வருமாறு) எழுதினார்கள்: "(சவரக்) கத்திகள் எவர் மீது ஓடியுள்ளதோ (அதாவது பருவமடைந்த ஆண்கள் மீது) மட்டுமே நீங்கள் ஜிஸ்யாவை விதிக்க வேண்டும். பெண்கள் மற்றும் சிறுவர்கள் மீது ஜிஸ்யாவை விதிக்கக் கூடாது." மேலும், உமர் (ரலி) அவர்கள் ஜிஸ்யா செலுத்துபவர்களின் கழுத்துகளில் (அடையாளத்திற்காக) முத்திரையிடுபவர்களாக இருந்தார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஓர் இறைநம்பிக்கையாளர் (முஃமின்) மீது ஜிஸ்யா (தலைவரி) கிடையாது. மேலும், அரேபிய தீபகற்பத்தில் இரண்டு கிப்லாக்கள் (மதங்கள் அல்லது வழிபாட்டுத் திசைகள்) ஒன்றிணையாது."

பனூ தக்லிப் குலத்தைச் சேர்ந்த (அறிவிப்பாளர் ஹர்ப் இப்னு ஹிலால் என்பவரின்) தாயார் வழி பாட்டனார் (அபூ உம்மிஹி) தனது தந்தையிடமிருந்து அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக உஷூர் (எனும் பத்திலொரு பங்கு வரி) யூதர்கள் மற்றும் கிறிஸ்தவர்கள் மீது (மட்டுமே) உள்ளது. முஸ்லிம்கள் மீது உஷூர் (வரி) கிடையாது."
(இது அபுல் அஹ்வஸ் என்பவரின் அறிவிப்பிலுள்ள வாசகமாகும்).

ஜரீர் (என்பவர்) வழியாக வரும் மற்றொரு அறிவிப்பில்: "முஸ்லிம்கள் மீது உஷூர் கிடையாது; நிச்சயமாக உஷூர் யூதர்கள் மற்றும் கிறிஸ்தவர்கள் மீது (மட்டுமே) உள்ளது" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற தாம் கேட்டதாக பனூ தக்லிப் குலத்தைச் சேர்ந்த (ஹர்ப் என்பவரின்) தாயார் வழி பாட்டனார் அறிவிக்கிறார்.

பனூ தஃலிப் குலத்தைச் சேர்ந்த ஒரு மனிதர் (நபித்தோழர்) அறிவிக்கிறார்:

நான் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொண்டேன். அவர்கள் எனக்கு இஸ்லாத்தைப் பற்றியும், என் சமூகத்தில் இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொண்டவர்களிடமிருந்து தர்மத்தை (ஸதகாவை) எவ்வாறு வசூலிக்க வேண்டும் என்பதையும் கற்றுக்கொடுத்தார்கள். பின்னர் நான் அவர்களிடம் திரும்பி வந்து, "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நீங்கள் எனக்குக் கற்றுக்கொடுத்த அனைத்தையும் நான் மனனம் செய்துவிட்டேன் (நினைவில் வைத்துள்ளேன்); தர்மத்தைத் (தொடர்பான சட்டத்தைத்) தவிர. நான் அவர்களிடம் (முஸ்லிம்களிடமிருந்து) பத்தில் ஒரு பங்கை (உஷ்ர் - வரியாக) வசூலிக்க வேண்டுமா?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "வேண்டாம், நிச்சயமாக பத்தில் ஒரு பங்கு (என்பது வர்த்தக வரியாக) கிறிஸ்தவர்கள் மற்றும் யூதர்கள் மீது மட்டுமே உள்ளதாகும்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

18705 - (மற்றொரு அறிவிப்பில்) அபூ அல்-அஹ்வஸின் ஹதீஸைப் போன்றே (அதே கருத்தில்) இடம்பெற்றுள்ளது. ஆனால் அதில் 'பத்தில் ஒரு பங்கு (உஷூர்)' என்பதற்குப் பதிலாக 'வரி (கராஜ்)' என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

பக்ர் பின் வாஇல் கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த ஒருவர் தனது தாய்மாமனிடமிருந்து அறிவிக்கிறார். அவர் (தாய்மாமன்) கூறினார்:

நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எனது சமுதாயத்தாரிடமிருந்து நான் உஷூர் (பத்தில் ஒரு பங்கு வியாபார வரியை) வசூலிக்க வேண்டுமா?" என்று கேட்டேன். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "நிச்சயமாக உஷூர் (எனும் இவ்வரி) யூதர்கள் மற்றும் கிறிஸ்தவர்கள் மீது மட்டுமே (விதிக்கப்படும்)" என்று கூறினார்கள்.

(இந்த ஹதீஸை ஹம்மாத் பின் சலமா அவர்கள் ஹர்ப் பின் உபைதுல்லாஹ் வழியாக அவரது தாய்மாமன்களில் ஒருவரிடமிருந்தும் அறிவித்துள்ளார்).

அபு ஹமிதா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "முஸ்லிம்கள் மீது 'உஷூர்' (வியாபாரப் பொருட்களுக்கான பத்தில் ஒரு பங்கு வரி/சுங்க வரி) கிடையாது. நிச்சயமாக 'உஷூர்' என்பது யூதர்கள் மற்றும் கிறிஸ்தவர்கள் (போன்ற மாற்று மதத்தவர்கள்) மீதே உள்ளது."

அப்பாஸ் கூறுகிறார்: அஹ்மத் இப்னு யூனுஸ் அவர்கள் 'அபு ஹமிதா வழியாக' என்று இவ்வாறுதான் அறிவித்துள்ளார்கள்.

இமாம் அஹ்மத் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: இதனை இமாம் புகாரி (ரஹ்) அவர்கள் தமது 'அத்-தாரீக்' (அல்-கபீர்) எனும் நூலில் அஹ்மத் இப்னு யூனுஸ், அபூபக்கர், நுஸைர், அதா, ஹர்ப் இப்னு உபைதுல்லாஹ், அபு ஹமிதா ஆகியோரின் தொடரில் நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து அறிவித்துள்ளார்கள்.

அவர் மேலும் கூறுகிறார்: அதா இப்னுல் ஹாரிஸ் அத்-ஸகஃபீ அவர்களின் தந்தை தமக்கு அறிவித்ததாக அபூ ஹம்ஸா அறிவிக்கிறார்; அவர் (அவருடைய தந்தை) நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வருகை தந்த தூதுக்குழுவில் இடம்பெற்றிருந்தவர் ஆவார்.

இந்த அறிவிப்பு ஆதாரப்பூர்வமானதாக இருந்தால், (இதன் பொருள்) அவர்கள் வியாபாரத்திற்காக (நாடுகளுக்கு இடையே) செல்லும்போது அவர்களின் செல்வங்களுக்கு வரி (பத்தில் ஒரு பங்கு) விதிப்பதையே இது குறிக்கும் - அல்லாஹ்வே நன்கறிந்தவன். ஆனால் அவர்கள் இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொண்டால், அது (அவ்வரி) அவர்களிடமிருந்து நீக்கப்பட்டுவிடும்.

மஸ்ரூக் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

(அரபியல்லாத) 'ஷுஊப்' சமூகத்தைச் சேர்ந்த ஒருவர் இஸ்லாத்தை ஏற்றார். (ஆயினும்) அவரிடமிருந்து 'ஜிஸ்யா' (வரி) வசூலிக்கப்பட்டு வந்தது. அவர் உமர் (ரலி) அவர்களிடம் வந்து (இத்தகவலைத்) தெரிவித்தார். அப்போது, அவரிடமிருந்து ஜிஸ்யா வசூலிக்கக் கூடாது என்று (அதிகாரிகளுக்கு) உமர் (ரலி) அவர்கள் (கடிதம்) எழுதினார்கள்.

அபூ உபைத் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "இங்கு 'ஷுஊப்' என்பது அரபியல்லாதவர்களை (அஜம்) குறிக்கிறது."

அலி (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு யூதப் பெண் நபி (ஸல்) அவர்களைத் திட்டிக் கொண்டும், அவர்களைப் பற்றித் தரக்குறைவாகப் பேசிக் கொண்டும் இருந்தாள். எனவே, ஒரு மனிதர் அவள் இறக்கும் வரை அவளது கழுத்தை நெரித்தார். (இதனையறிந்த) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவளது இரத்தத்திற்கு (பழிவாங்குவதையோ அல்லது இழப்பீடு வழங்குவதையோ) செல்லாததாக்கினார்கள்.

அரஃபா இப்னுல் ஹாரிஸ் அல்-கிந்தி (ரழி) அவர்களைக் கடந்து ஒரு கிறிஸ்தவர் சென்றார். (அரஃபா) அவரை இஸ்லாத்திற்கு அழைத்தார். அப்போது அந்த நபர் நபி (ஸல்) அவர்களைப் பற்றி (இழிவாகப் பேசி) அவதூறு செய்தார்.

இதனால், அரஃபா (ரழி) அவர்கள் தமது கையை உயர்த்தி அவரது மூக்கில் குத்தினார்கள். (பின்னர் இந்தப் புகார்) அம்ரு இப்னுல் ஆஸ் (ரழி) அவர்களிடம் கொண்டு செல்லப்பட்டது. அப்போது அம்ரு (ரழி) அவர்கள், "நாம் அவர்களுக்கு (பாதுகாப்பு) ஒப்பந்தம் அளித்துள்ளோமே!" (அதாவது அவர்களைத் தாக்கக்கூடாது) என்றார்கள்.

அதற்கு அரஃபா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நபி (ஸல்) அவர்களை அவர்கள் பகிரங்கமாகத் திட்டுவதற்கு (அனுமதிக்கும்) அடிப்படையில் நாம் அவர்களுக்கு ஒப்பந்தம் அளித்தோம் என்பதிலிருந்து அல்லாஹ்விடம் பாதுகாப்புக் கோருகிறேன். நாம் அவர்களுக்கு ஒப்பந்தம் அளித்ததெல்லாம், அவர்களுக்கும் அவர்களது தேவாலயங்களுக்கும் இடையே (சுதந்திரமாக) விட்டுவிடுவதற்காகவும், அங்கு அவர்கள் விரும்பியதைச் சொல்லிக் கொள்வதற்காகவும், அவர்கள் தாங்க முடியாத (சுமைகளை) அவர்கள் மீது நாம் சுமத்தாமல் இருப்பதற்காகவுமே ஆகும்.

மேலும், எதிரிகள் யாரேனும் அவர்களை (தாக்க) நாடினால் அவர்களுக்குப் பின்னால் இருந்து நாம் போரிடுவோம். அவர்கள் நமது சட்டங்களை ஏற்றுத் திருப்தியோடு (தீர்ப்புத் தேடி) நம்மிடம் வந்தால் தவிர, அவர்களுக்கும் அவர்களது சட்டங்களுக்கும் இடையே (தலையிடாமல்) விட்டுவிடுவோம். (அவர்கள் நம்மிடம் வந்தால்) அல்லாஹ் மற்றும் அவனது தூதரின் தீர்ப்பைக் கொண்டு அவர்களுக்கிடையே நாம் தீர்ப்பளிப்போம். அவர்கள் (தங்கள் விவகாரங்களை) நம்மிடமிருந்து மறைத்துக் கொண்டால், நாம் அதில் தலையிட மாட்டோம்."

(இதைக் கேட்ட) அம்ரு (ரழி) அவர்கள், "நீர் உண்மையையே கூறினீர்" என்றார்கள். அரஃபா (ரழி) அவர்கள் (நபி (ஸல்) அவர்களின்) தோழமை பெற்றவராக (சஹாபியாக) இருந்தார்.

இப்னு ஷிஹாப் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

கிலாப் கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த இருவரின் இரத்தக் காப்பீட்டுத் தொகையை (திய்யத்) செலுத்துவதற்காக பனூ நளீர் கூட்டத்தினரிடம் உதவி கேட்பதற்காக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் சென்றபோது நடைபெற்ற சம்பவம் குறித்த ஹதீஸ் இதுவாகும். பனூ நளீர் கூட்டத்தினர், உஹுத் களத்தில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு எதிராகப் போரிட வந்திருந்த குறைஷிகளுக்கு இரகசியமாகத் தூதனுப்பி, போரிடும்படி அவர்களைத் தூண்டிவிட்டு, (முஸ்லிம்களின்) பலவீனமான பகுதிகளை அவர்களுக்குக் காட்டிக் கொடுத்ததாகவும் கருதப்பட்டது.

கிலாப் கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த அவ்விருவரின் இரத்தக் காப்பீட்டுத் தொகை குறித்து அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவர்களிடம் பேசியபோது அவர்கள், "அபுல் காஸிமே! (நபி அவர்களே!) தாங்கள் உணவருந்திவிட்டுத் தங்களின் தேவை நிறைவேறியவுடன் திரும்புவதற்காக இங்கு அமருங்கள். நாங்கள் சென்று, தாங்கள் எங்களிடம் வந்திருக்கும் இந்த விவகாரம் குறித்துக் கலந்தாலோசித்து ஒரு முடிவுக்கு வருகிறோம்" என்று கூறினர்.

எனவே, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும் அவர்களைப் பின்தொடர்ந்து வந்த நபித்தோழர்களும், அவர்கள் ஒரு முடிவுக்கு வருவதை எதிர்பார்த்து ஒரு சுவரின் நிழலில் அமர்ந்தார்கள். அவர்கள் அனைவரும் அமர்ந்திருந்தபோது, அவர்களைவிட்டுப் பிரியாத ஷைத்தான் அவர்களுடன் இருந்தான். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைக் கொலை செய்ய அவர்கள் சதித் திட்டம் தீட்டினார்கள். "இவரை வீழ்த்துவதற்கு இதைவிடச் சிறந்ததொரு வாய்ப்பை நீங்கள் ஒருபோதும் பெறமுடியாது. எனவே, இவரை ஒழித்துக்கட்டிவிட்டு நிம்மதியடையுங்கள். உங்கள் வீடுகளில் நீங்கள் பாதுகாப்பாக இருக்கலாம்; உங்களை விட்டு இந்தச் சோதனையும் நீங்கிவிடும்" என்று அவர்கள் தங்களுக்குள் பேசிக்கொண்டார்கள்.

அப்போது ஒருவன், "நீங்கள் விரும்பினால், நான் வீட்டின் மேற்கூரையின் மீது ஏறி, அவர் மீது ஒரு கல்லை உருட்டிவிட்டு அவரைக் கொன்றுவிடுகிறேன்" என்று கூறினான்.

ஆனால், அல்லாஹ் தனது தூதருக்கு வஹீ (இறைச்செய்தி) அறிவித்து, அவர்கள் தீட்டிய சதித்திட்டத்தை அவருக்குத் தெரியப்படுத்தினான். அல்லாஹ் அவர்களைப் பாதுகாத்தான். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இயற்கை உபாதையைக் கழிக்கச் செல்பவரைப் போன்று (பாசாங்கு செய்து) எழுந்து சென்றார்கள்; தம் தோழர்களை அவர்கள் அமர்ந்திருந்த இடத்திலேயே விட்டுச் சென்றார்கள்.

அல்லாஹ்வின் எதிரிகள் (நபி திரும்புவார்கள் என்று) எதிர்பார்த்துக் காத்திருக்க, நபி (ஸல்) அவர்கள் திரும்பிவரத் தாமதமானது. மதீனாவாசிகளில் ஒருவர் அந்த வழியே வர, அவரிடம் நபி (ஸல்) அவர்களைப் பற்றிக் கேட்டனர். அதற்கு அவர், "அவர் மதீனாவின் சந்துகளுக்குள் நுழைவதை நான் கண்டேன்" என்று கூறினார். உடனே அவர்கள் நபித்தோழர்களிடம், "அபுல் காஸிம், அவர் வந்த நோக்கத்தை நாங்கள் நிறைவேற்றுவதற்கு முன்பாகவே அவசரமாகப் புறப்பட்டுவிட்டார்" என்று கூறினர். பிறகு, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களும் அங்கிருந்து எழுந்து திரும்பிச் சென்றனர்.

அல்லாஹ்வின் எதிரிகள் செய்த சதித்திட்டத்தை அல்லாஹ்வே நன்கறிந்த நிலையில் குர்ஆன் வசனம் அருளப்பட்டது. அல்லாஹ் கூறினான்: {யா அய்யுஹல் லதீன ஆமனுத்குரூ நிஃமதல்லாஹி அலைக்கும் இத் ஹம்ம கவ்முன் அன் யப்ஸுதூ இலைக்கும் ஐதியஹும் ஃபகஃப்ஃப ஐதியஹும் அன்கும் வத்தகுல்லாஹ் வஅலல்லாஹி ஃபல்யதவக்கலில் முஃமினூன்} (பொருள்: இறைநம்பிக்கையாளர்களே! ஒரு கூட்டத்தார் உங்கள் மீது தங்களது கைகளை நீட்டத் திட்டமிட்ட போது, உங்கள் மீது அல்லாஹ் புரிந்த அருளை நினைத்துப் பாருங்கள். அவன் அவர்களின் கைகளை உங்களை விட்டும் தடுத்துவிட்டான். மேலும், அல்லாஹ்வை அஞ்சிக்கொள்ளுங்கள்; நம்பிக்கையாளர்கள் அல்லாஹ்வின் மீதே முழுமையாகப் பொறுப்புச் சாட்டட்டும்).

அவர்கள் திட்டமிட்ட சதியையும், அல்லாஹ்வுக்கும் அவனது தூதருக்கும் அவர்கள் செய்த துரோகத்தையும் தன் தூதருக்கு அல்லாஹ் வெளிப்படுத்தியபோது, அவர்களை (மதீனாவிலிருந்து) வெளியேற்றி நாடு கடத்தும்படி நபி (ஸல்) அவர்கள் உத்தரவிட்டார்கள். மேலும், அவர்கள் விரும்பிய இடத்திற்குச் செல்லும்படியும் அவர்களைப் பணித்தார்கள். (என்று ஹதீஸின் இறுதி வரை கூறினார்கள்).

சுவைத் பின் கஃபலா (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் அமீருல் முஃமினீனாக ஷாம் (சிரியா) தேசத்தில் இருந்தபோது நாங்கள் அவர்களுடன் இருந்தோம். அப்போது (தலையில்) காயப்பட்டு, அடிக்கப்பட்ட நிலையில் 'நபத்தி' (குலத்தைச் சேர்ந்த ஒரு யூத) மனிதர் (உமரிடம்) நீதி கேட்டு வந்தார். இதைக் கண்ட உமர் (ரலி) அவர்கள் கடும் கோபமடைந்து, சுஹைப் (ரலி) அவர்களிடம், "இவரைத் தாக்கியவர் யார் என்று பாருங்கள்?" என்றார்கள்.

சுஹைப் (ரலி) அவர்கள் (தேடிச்) சென்றபோது, (தாக்கியவர்) அவ்ஃப் பின் மாலிக் அல்-அஷ்ஜஈ (ரலி) ஆவார்கள். சுஹைப் (ரலி) அவர்கள் அவரிடம், "அமீருல் முஃமினீன் அவர்கள் கடும் கோபத்தில் இருக்கிறார்கள். நீங்கள் முஆத் பின் ஜபல் (ரலி) அவர்களிடம் சென்று, (அழைத்து வாருங்கள்). அவர் உங்களுடன் அமீருல் முஃமினீனிடம் வரட்டும். ஏனெனில் உங்கள் மீது அவர் (உமர்) கடும் கோபத்தை வெளிப்படுத்துவார் என நான் அஞ்சுகிறேன்" என்றார்கள்.

அவ்வாறே அவருடன் முஆத் (ரலி) அவர்களும் வந்தார்கள். உமர் (ரலி) அவர்கள் தொழுகையை முடித்துத் திரும்பியதும், "சுஹைப் எங்கே?" என்று கேட்டார்கள். "அமீருல் முஃமினீன் அவர்களே! இதோ நான் இருக்கிறேன்" என்று சுஹைப் (ரலி) கூறினார்கள். "அவரைத் தாக்கிய மனிதனை அழைத்து வந்தீரா?" என்று உமர் (ரலி) கேட்டார்கள். அவர் "ஆம்" என்றார்.

அப்போது முஆத் பின் ஜபல் (ரலி) எழுந்து நின்று, "அமீருல் முஃமினீன் அவர்களே! அவர் அவ்ஃப் பின் மாலிக் தான். அவர் கூறுவதைக் கேளுங்கள், அவர் மீது அவசரப்பட்டு (நடவடிக்கை எடுக்க) வேண்டாம்" என்றார்கள். உமர் (ரலி) அவர்கள் (அவ்ஃபிடம்), "உமக்கும் இவருக்கும் என்ன நேர்ந்தது?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அவர், "அமீருல் முஃமினீன் அவர்களே! இவர் ஒரு முஸ்லிமான பெண்ணை (கழுதையில் ஏற்றி) ஓட்டிச் செல்வதைக் கண்டேன். அப்பெண்ணைக் கீழே தள்ளுவதற்காகக் கழுதையை (முள்ளால்) குத்தினார். ஆனால் அவள் விழவில்லை. பிறகு அவளைத் தள்ளினார், அவள் கழுதையை விட்டு (கீழே) விழுந்தாள். பிறகு அவர் அவளை (பாலியல் ரீதியாகத் துன்புறுத்த) அவள் மீது கவிழ்ந்தார். எனவே, (அதைக் கண்டு) நீங்கள் பார்க்கும் இந்த நிலையை அவருக்கு நான் ஏற்படுத்தினேன் (அவரைத் தாக்கினேன்)" என்று கூறினார்.

உமர் (ரலி) அவர்கள், "நீர் கூறுவதை உறுதிப்படுத்த அந்தப் பெண்ணை என்னிடம் அழைத்து வாரும்" என்று கூறினார்கள். அவ்ஃப் (ரலி) அவர்கள் அந்தப் பெண்ணிடம் சென்று, உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறியதைத் தெரிவித்தார். அப்போது அவளது தந்தையும் கணவரும், "எங்கள் பெண்ணிடம் நீர் என்ன நாடுகிறீர்? அவளை (சபைக்கு அழைத்துச் சென்று) அவமானப்படுத்தி விட்டீரே" என்று கூறினர்.

ஆனால் அந்தப் பெண்ணோ, "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நான் அவருடன் அமீருல் முஃமினீன் அவர்களிடம் செல்வேன்" என்று கூறினாள். அவள் அதில் உறுதியாக இருந்தபோது, அவளது தந்தையும் கணவரும், "உனக்கு பதிலாக நாங்களே அமீருல் முஃமினீனிடம் (விஷயத்தைத்) தெரிவிக்கிறோம்" என்று கூறினர். அவர்கள் இருவரும் வந்து, அவ்ஃப் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள் கூறியதை உறுதிப்படுத்தினர்.

(உண்மை தெரிந்ததும்) உமர் (ரலி) அவர்கள் அந்த யூதனிடம், "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! இதற்காக நாங்கள் உங்களுடன் உடன்படிக்கை செய்யவில்லை" என்று கூறிவிட்டு, அவனைச் சிலுவையில் அறையுமாறு (கொல்லுமாறு) உத்தரவிட்டார்கள். (அவ்வாறே அவன் கொல்லப்பட்டான்).

பிறகு உமர் (ரலி) அவர்கள், "மக்களே! முஹம்மது (ஸல்) அவர்களின் (பாதுகாப்பு) உடன்படிக்கையை நிறைவேற்றுங்கள். அவர்களில் (மாற்று மதத்தவர்களில்) யார் இத்தகைய செயலைச் செய்கிறாரோ, அவருக்கு (எந்தப் பாதுகாப்பும்) உடன்படிக்கையும் கிடையாது" என்று கூறினார்கள்.

சுவைத் பின் கஃபலா (ரஹ்) கூறுகிறார்கள்: "நான் பார்த்த முதல் சிலுவை தண்டனை இதுவேயாகும்."

(இதனை ஷஅபீ வழியாக அவ்ஃப் பின் மாலிக் (ரலி) அறிவிக்கும் மற்றோர் அறிவிப்பில் இப்னு அஷ்வஃ என்பவரும் பின்பற்றி அறிவித்துள்ளார்).

ஹராம் பின் முஆவியா (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் எங்களுக்கு (எழுதிய கடிதத்தில்), "குதிரைகளுக்குப் பயிற்சி அளியுங்கள் (அவற்றை ஒழுங்குபடுத்துங்கள்); உங்களுக்கு மத்தியில் (முஸ்லிம்கள் வாழும் பகுதிகளில் பகிரங்கமாக) சிலுவை உயர்த்தப்படக் கூடாது; மேலும், பன்றிகள் உங்களுக்கு அருகாமையில் (வசிக்கவோ அல்லது வளர்க்கப்படவோ) கூடாது" என்று குறிப்பிட்டிருந்தார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"முஸ்லிம்களால் (புதிதாக) நிர்மாணிக்கப்பட்ட எந்தவொரு நகரத்திலும் (யூதர்களுடைய) வழிபாட்டுத் தலமோ அல்லது (கிறிஸ்தவர்களுடைய) தேவாலயமோ கட்டப்படக் கூடாது. அங்கு (வழிபாட்டிற்காக) மணிகள் அடிக்கப்படக் கூடாது. மேலும், அங்கு பன்றி இறைச்சி விற்கப்படக் கூடாது."

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் நஜ்ரான் வாசிகளுடன் இரண்டாயிரம் ஆடைகள் (வழங்க வேண்டும் என்ற நிபந்தனையின் அடிப்படையில்) சமாதான ஒப்பந்தம் செய்துகொண்டார்கள். (அறிவிப்பாளர்) இதற்கு முன்சென்ற ஹதீஸைப் போன்றே இதையும் குறிப்பிட்டு, அதில் பின்வருமாறு (கூடுதல் விபரங்களைக்) கூறியிருந்தார்: "அவர்கள் (ஒப்பந்தத்திற்கு முரணான) எந்தவொரு புதிய குற்றச்செயலையும் செய்யாத வரையிலும், அல்லது வட்டியை உண்ணாத வரையிலும் அவர்களின் தேவாலயங்கள் இடிக்கப்படக் கூடாது; அவர்களின் பாதிரியார்கள் (அங்கிருந்து) வெளியேற்றப்படக் கூடாது; மேலும் அவர்கள் தங்களின் மார்க்கத்திலிருந்து (மாறுவதற்கு) சோதிக்கப்படவோ அல்லது நிர்ப்பந்திக்கப்படவோ கூடாது."

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அரபிகள் (முஸ்லிம்கள்) நிர்மாணித்த எந்தவொரு நகரமாக இருந்தாலும், அதில் அரபியல்லாதவர்கள் (அங்கு வாழும் பிற மதத்தவர்கள்) யூத வழிபாட்டுத் தலத்தையோ அல்லது தேவாலயத்தையோ (புதிதாகக்) கட்டக் கூடாது; அங்கு அவர்கள் (தங்கள் வழிபாட்டிற்காகப் பயன்படுத்தும்) மணியை அடிக்கக் கூடாது; மேலும், அதற்குள் (பொது இடங்களில்) மதுபானத்தையோ பன்றியையோ கொண்டு வரக் கூடாது.

அரபியல்லாதவர்கள் (முஸ்லிம்களின் வருகைக்கு முன்பே) அமைத்த எந்தவொரு நகரமாக இருந்தாலும், அதில் அவர்களுடன் செய்துகொண்ட ஒப்பந்தத்தை அரபிகள் (முஸ்லிம் ஆட்சியாளர்கள்) முழுமையாக நிறைவேற்ற வேண்டும். மேலும், அவர்களின் சக்திக்கு மீறிய எதையும் அவர்கள் மீது சுமையாகச் சுமத்தக் கூடாது.

அப்துர்ரஹ்மான் பின் கன்ம் அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
ஷாம் நாட்டு மக்களுடன் சமாதான ஒப்பந்தம் செய்தபோது, நான் உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்களுக்கு (பின்வருமாறு) எழுதினேன்:

"பிஸ்மில்லாஹிர் ரஹ்மானிர் ரஹீம்.

இது இறைநம்பிக்கையாளர்களின் தலைவரான (அமீருல் முஃமினீன்) அல்லாஹ்வின் அடியார் உமர் அவர்களுக்கு, இன்ன இன்ன நகரங்களைச் சேர்ந்த கிறிஸ்தவர்கள் எழுதிக்கொண்ட ஒப்பந்தமாகும்.

நீங்கள் எங்களிடம் வந்தபோது, எங்கள் உயிர்கள், எங்கள் சந்ததிகள், எங்கள் செல்வங்கள் மற்றும் எங்கள் மார்க்கத்தவர் ஆகியோருக்காக நாங்கள் உங்களிடம் பாதுகாப்பு (அபயம்) கோரினோம். அதற்காக நாங்கள் எங்கள் மீது (பின்வரும்) நிபந்தனைகளை ஏற்றுக்கொள்கிறோம்:

எங்கள் நகரத்திலோ அல்லது அதன் சுற்றுப்புறங்களிலோ புதியதாக எந்தவொரு மடாலயத்தையோ, தேவாலயத்தையோ, (துறவிகளின்) தனி அறையையோ அல்லது துறவிகளின் ஆசிரமத்தையோ நாங்கள் (புதிதாக) நிர்மாணிக்க மாட்டோம். அவற்றில் பாழடைந்தவற்றை நாங்கள் புதுப்பிக்க மாட்டோம். முஸ்லிம்களின் குடியிருப்புகளுக்கு மத்தியில் உள்ள (பாழடைந்த) அவற்றை நாங்கள் சீரமைக்க மாட்டோம்.

இரவு அல்லது பகல் நேரங்களில் ஏதேனும் முஸ்லிம்கள் எங்கள் தேவாலயங்களில் தங்குவதைத் தடுக்க மாட்டோம். வழிப்போக்கர்கள் மற்றும் பயணிகளுக்காக அவற்றின் கதவுகளை அகலமாகத் திறந்து வைப்போம். எங்களைக் கடந்து செல்லும் முஸ்லிம்களுக்கு மூன்று நாட்கள் தங்குமிடம் அளித்து அவர்களுக்கு உணவளிப்போம். எங்கள் தேவாலயங்களிலோ அல்லது எங்கள் வீடுகளிலோ எந்த உளவாளிக்கும் அடைக்கலம் தர மாட்டோம். முஸ்லிம்களுக்கு எதிரான எந்த வஞ்சகத்தையும் (சதியையும்) நாங்கள் மறைக்க மாட்டோம்.

எங்கள் குழந்தைகளுக்கு குர்ஆனைக் கற்றுத்தர மாட்டோம் (அதை அவமதிப்பதைத் தவிர்க்க). இணைவைப்பை (ஷிர்க்கை) வெளிப்படுத்த மாட்டோம், எவரையும் அதன்பால் அழைக்கவும் மாட்டோம். எங்கள் உறவினர்களில் யாரேனும் இஸ்லாத்தை ஏற்க விரும்பினால், அவர்களை நாங்கள் தடுக்க மாட்டோம்.

முஸ்லிம்களை நாங்கள் கண்ணியப்படுத்துவோம். அவர்கள் அமர விரும்பினால், எங்கள் சபைகளில் அவர்களுக்காக நாங்கள் எழுந்து இடம் கொடுப்போம். தொப்பி (கலன்ஸுவா), தலைப்பாகை, காலணிகள், முடி திருத்தும் முறை என அவர்களின் ஆடைகளுக்கோ தோற்றத்திற்கோ நாங்கள் எதிலும் ஒப்பாக மாட்டோம். அவர்களின் (தனித்துவமான) வார்த்தைகளை நாங்கள் பேசமாட்டோம், அவர்களின் சிறப்புப் பெயர்களை (குன்யாவை) நாங்கள் சூட்டிக்கொள்ள மாட்டோம்.

நாங்கள் (குதிரைச்) சேணங்களில் பயணிக்க மாட்டோம், வாள்களைத் தொங்கவிட மாட்டோம், எந்த வகையான ஆயுதங்களையும் நாங்கள் வைத்திருக்கவோ அல்லது எங்களுடன் எடுத்துச் செல்லவோ மாட்டோம். எங்கள் மோதிரங்களில் அரபு மொழியில் (முத்திரை) செதுக்க மாட்டோம். மதுபானங்களை விற்க மாட்டோம்.

எங்கள் தலைமுடியின் முன்பகுதியைக் கத்தரித்துக் கொள்வோம் (முஸ்லிம்களிடமிருந்து வேறுபட்டுத் தெரிய). நாங்கள் எங்கு சென்றாலும் எங்களுக்கென நிர்ணயிக்கப்பட்ட அடையாள உடைகளையே அணிவோம், எங்கள் இடுப்புகளில் (ஸுன்னார் எனப்படும்) வார்ப்பட்டைகளைக் கட்டிக்கொள்வோம். முஸ்லிம்களின் பாதைகளிலோ அல்லது அவர்களின் சந்தைகளிலோ எங்கள் சிலுவைகளையோ எங்கள் (வேத) நூல்களையோ வெளிப்படுத்த மாட்டோம். எங்கள் தேவாலயங்களின் மீது சிலுவையை வெளிப்படையாக வைக்க மாட்டோம்.

முஸ்லிம்கள் இருக்கும் இடங்களில் எங்கள் தேவாலயங்களில் உள்ள மணிகளை (சத்தமாக) ஒலிக்கச் செய்ய மாட்டோம். (குருத்தோலை ஞாயிறு போன்ற) பண்டிகை ஊர்வலங்களை (சஆனீன் மற்றும் பாஊத்) வெளியில் நடத்த மாட்டோம். எங்கள் இறந்தவர்களுக்காக சத்தமிட்டு அழமாட்டோம். முஸ்லிம்களின் பாதைகளில் எங்கள் இறந்தவர்களுடன் நெருப்பையோ (விளக்குகளையோ) ஏந்திச் செல்ல மாட்டோம். முஸ்லிம்களின் அடக்கத்தலங்களுக்கு அருகில் எங்கள் இறந்தவர்களை அடக்கம் செய்ய மாட்டோம்.

முஸ்லிம்களுக்குப் போரில் கிடைத்த (அடிமைகளை) நாங்கள் (விலைக்கு) வாங்க மாட்டோம். முஸ்லிம்களுக்கு நல்வழிகாட்டுவோம்; அவர்களின் வீடுகளுக்குள் எட்டிப் பார்க்க மாட்டோம்."

(அப்துர்ரஹ்மான் பின் கன்ம் கூறுகிறார்:) நான் இந்த ஒப்பந்தக் கடிதத்தை உமர் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்களிடம் கொண்டு வந்தபோது, அவர்கள் அதனுடன், "முஸ்லிம்களில் எவரையும் நாங்கள் தாக்க மாட்டோம்" என்பதையும் சேர்த்துக் கொண்டார்கள்.

(மேலும் அந்த ஒப்பந்தத்தில் கூறப்பட்டிருந்ததாவது:) "எங்களுக்காகவும் எங்கள் மார்க்கத்தவர்களுக்காகவும் இந்த நிபந்தனைகளை நாங்கள் எங்கள் மீது ஏற்றுக்கொண்டு, அதற்காக உங்களிடமிருந்து பாதுகாப்பைப் பெற்றுக்கொண்டோம். நாங்கள் உங்களுக்கு அளித்த நிபந்தனைகளில் ஏதேனும் ஒன்றை நாங்கள் மீறினால், அதற்கான (பொறுப்பை) நாங்களே ஏற்றுக்கொள்கிறோம்; அதன்பின் எங்களுக்கு எந்தப் பாதுகாப்பும் (திம்மா) கிடையாது. (ஒப்பந்தத்தை மீறிய) பிடிவாதம் மற்றும் கிளர்ச்சி செய்வோருக்கு எதிராக நீங்கள் எடுக்கும் நடவடிக்கைகளை எங்கள் மீதும் எடுப்பது உங்களுக்கு ஆகுமானதாகும்."

அஸ்லம் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

உமர் (ரலி) அவர்கள் படைத் தளபதிகளுக்கு, "ஜிஸ்யா (பாதுகாப்பு வரி) செலுத்துபவர்களின் கழுத்துகளில் (அடையாளத்திற்காக) முத்திரையிடுங்கள்" என்று கடிதம் எழுதினார்கள்.

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"(வயதில்) சிறியவர் பெரியவருக்கும், (நடந்து) செல்பவர் அமர்ந்திருப்பவருக்கும், (எண்ணிக்கையில்) குறைந்தவர்கள் (எண்ணிக்கையில்) அதிகமானவர்களுக்கும் ஸலாம் கூற வேண்டும்."
(இதனைப் புகாரி தமது ஸஹீஹ் நூலில் பதிவு செய்துள்ளார்).

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "வாகனத்தில் செல்பவர் நடந்து செல்பவருக்கும், நடந்து செல்பவர் அமர்ந்திருப்பவருக்கும், (எண்ணிக்கையில்) குறைந்தவர்கள் (எண்ணிக்கையில்) அதிகமானவர்களுக்கும் சலாம் கூற வேண்டும்."

இப்னு ஜுரைஜ் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "நடந்து செல்லும் இருவர் (ஒரே நிலையில் இருப்பவர்கள்) சந்தித்துக் கொள்ளும்போது, அவர்களில் யார் முதலில் சலாம் கூறுகிறாரோ அவரே (அல்லாஹ்விடம்) சிறந்தவர்" என்று ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் கூறுவதைத் தாம் கேட்டதாக அபுஸ்ஸுபைர் (ரஹ்) எனக்கு அறிவித்தார்கள்.

இதை இமாம் புகாரி (ரஹ்) அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில், இஸ்ஹாக் பின் இப்ராஹீம் வழியாக ரவ்ஹ் என்பவரிடமிருந்து ஜாபிர் (ரலி) அவர்களின் கூற்று இடம்பெறாமல் (அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்களின் அறிவிப்பை மட்டும்) பதிவு செய்துள்ளார்கள். மேலும், இதனை இமாம் முஸ்லிம் (ரஹ்) அவர்கள் முஹம்மது பின் மர்ஸூக் வழியாக ரவ்ஹ் என்பவரிடமிருந்து (இதே தொடரில்) பதிவு செய்துள்ளார்கள்.

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நிச்சயமாக நீங்கள் நாளை (எதிர்காலத்தில்) யூதர்களைச் சந்திக்கப் போகிறீர்கள். எனவே, (நீங்களாக) அவர்களுக்கு ஸலாம் கூறத் தொடங்காதீர்கள். அவர்கள் உங்களுக்கு ஸலாம் கூறினால், (அதற்குப் பதிலாக) 'வ அலைக்க' (உமக்கும் அவ்வாறே உண்டாகட்டும்) என்று கூறுங்கள்."

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "யூதர்களில் ஒருவர் உங்களுக்கு முகமன் (ஸலாம்) கூறினால், அவர் ‘அஸ்ஸாமு அலைக்க’ (உங்களுக்கு மரணம் உண்டாகட்டும்) என்றே கூறுகிறார். எனவே, (அதற்குப் பதிலாக) ‘அலைக்க’ (உனக்கும் அவ்வாறே ஆகட்டும்) என்று கூறுங்கள்."

(இதனை இமாம் புகாரி அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் அப்துல்லாஹ் பின் யூஸுஃப் வழியாக மாலிக் அவர்களிடமிருந்து பதிவு செய்துள்ளார்கள்.)

அன்னை ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

யூதர்களில் ஒரு குழுவினர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "அஸ்ஸாமு அலைக்கும்" (உங்களுக்கு மரணம் உண்டாகட்டும்) என்று கூறினர். (அவர்கள் கூறிய அந்த உள்நோக்கத்தை) நான் புரிந்து கொண்டேன். எனவே (அதற்குப் பதிலாக), "அலைக்குமுஸ் ஸாமு வல் லஅனா" (உங்கள் மீதும் மரணமும் இறைச் சாபமும் உண்டாகட்டும்) என்று நான் கூறினேன்.

அப்போது நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "ஆயிஷாவே! நிதானமாக இரு. நிச்சயமாக அல்லாஹ் அனைத்துக் காரியங்களிலும் மென்மையையே (மற்றும் நளினத்தையே) விரும்புகிறான்" என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவர்கள் (உங்களுக்கு மரணம் உண்டாகட்டும் என்று) கூறியதை நீங்கள் செவியுறவில்லையா?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "(அவர்கள் சொன்னதற்குப் பதிலாக) நான் 'அலைக்கும்' (அவ்வாறே உங்களுக்கும் உண்டாகட்டும்) என்று கூறிவிட்டேனே!" என்று பதிலளித்தார்கள்.

(இச்செய்தியை இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் அப்து பின் ஹுமைத் மற்றும் அப்துர் ரஸ்ஸாக் ஆகியோரிடமிருந்து பதிவு செய்துள்ளார்கள். மேலும், இமாம் புகாரி அவர்கள் மஃமர் மூலமாக மற்றொரு அறிவிப்பாளர் தொடரில் இதனைப் பதிவு செய்துள்ளார்கள். எமது அறிஞர்கள் கூறுகிறார்கள்: "இந்த (நடைமுறைச்) சட்டங்களை அவர்களைப் பற்றிய அறிமுகம் இருந்தாலன்றி செயல்படுத்த முடியாது. எல்லோராலும் அவர்களை (பார்த்த மாத்திரத்தில்) அடையாளம் காண முடியாது என்பதால், அவர்கள் முஸ்லிம்களிடமிருந்து பிரித்தறியப்படும் வகையிலான தனித்துவமான அடையாளங்கள் இருக்க வேண்டியது அவசியமாகும்.")

உக்பா பின் ஆமிர் அல்-ஜுஹனீ (ரலி) அவர்கள் (ஒருமுறை) ஒரு மனிதரைக் கடந்து சென்றார்கள். அந்த மனிதரின் தோற்றம் ஒரு முஸ்லிம் மனிதரின் தோற்றத்தைப் போன்று இருந்தது. (அவர் ஸலாம் கூறவே,) உக்பா (ரலி) அவர்கள் அவருக்கு, "வ அலைக்க வ ரஹ்மத்துல்லாஹி வ பரக்காத்துஹு" (உம்மீதும் அல்லாஹ்வின் அருளும் அவனது அபிவிருத்திகளும் உண்டாகட்டும்) என்று பதிலளித்தார்கள்.

அப்போது (அங்கிருந்த) ஒரு இளைஞர் அவரிடம், "நீங்கள் யாருக்குப் பதிலளித்தீர்கள் என்று உங்களுக்குத் தெரியுமா?" எனக் கேட்டார். அதற்கு உக்பா (ரலி) அவர்கள், "அவர் ஒரு முஸ்லிம் மனிதர் அல்லவா?" என்று கேட்டார்கள். (அதற்கு) அவர்கள், "இல்லை, அவர் ஒரு கிறிஸ்தவர்" என்றனர்.

உடனே உக்பா (ரலி) அவர்கள் எழுந்து அவரைப் பின்தொடர்ந்து சென்று, அவரை அடைந்ததும், "நிச்சயமாக அல்லாஹ்வின் அருளும் அவனது அபிவிருத்திகளும் முஃமின்கள் (இறைநம்பிக்கையாளர்கள்) மீதே உண்டாகும். ஆயினும், அல்லாஹ் உமது வாழ்நாளை நீட்டிப்பானாக! உமது செல்வத்தை அதிகப்படுத்துவானாக!" என்று கூறினார்கள்.

ஸலாம் கூறுவதைத் துவங்குவது குறித்து இதே கருத்தமைந்த செய்தி இப்னு உமர் (ரலி) அவர்களிடமிருந்தும் எங்களுக்கு அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நீங்கள் பாதையில் இணைவைப்பவர்களைச் சந்தித்தால், அவர்களுக்கு நீங்களாக முந்தி ஸலாம் கூறாதீர்கள். மேலும், (அவர்கள் உங்களுக்கு வழிவிடாத நிலையில்) அவர்களைப் பாதையின் குறுகலான பகுதிக்குச் செல்லுமாறு நிர்ப்பந்தியுங்கள் (அதாவது, அவர்களுக்கு வழிவிட்டு நீங்கள் ஒதுங்கிச் செல்லாமல், இஸ்லாத்தின் கண்ணியத்தைப் பேணுங்கள்)."

அபூஹுரைரா (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "(வேதக்காரர்களான) அவர்களை நீங்கள் சந்திக்கும்போது, அவர்களுக்கு முதலில் ஸலாம் கூறாதீர்கள். மேலும், (அவர்கள் வரும்போது) பாதையின் மிகக் குறுகலான பகுதிக்குச் செல்லும்படி அவர்களை நிர்ப்பந்தியுங்கள்."

(இதனை அறிவிக்கும் அறிவிப்பாளர்) இது (குறிப்பாக) கிறிஸ்தவர்களைக் குறித்த வர்ணனையாகக் கூறினார். ஆனால், இது (பொதுவாக) இணைவைப்பாளர்களுக்கே (முஷ்ரிக்குகளுக்கே) உரியது என நாங்கள் கருதுகிறோம்.

அபூ மூஸா (அல்-அஷ்அரி) (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

உமர் (ரழி) அவர்கள், தாம் (மக்களிடமிருந்து) வசூலித்தவற்றையும் (மக்களுக்கு) வழங்கியவற்றையும் ஒரே தோலில் (எழுதப்பட்ட ஏட்டில்) தன்னிடம் சமர்ப்பிக்குமாறு அவருக்கு (அபூ மூஸாவுக்கு) உத்தரவிட்டார்கள். அபூ மூஸா (ரழி) அவர்களிடம் ஒரு கிறிஸ்தவ எழுத்தர் இருந்தார், அவரே அதனை (கணக்குகளை) அவரிடம் (உமரிடம்) சமர்ப்பித்து வந்தார். (அவரது கணக்கு வழக்குகளைக் கண்டு) உமர் (ரழி) அவர்கள் ஆச்சரியப்பட்டு, "நிச்சயமாக இவர் (கணக்குகளைப்) பேணிப் பாதுகாப்பவராக இருக்கிறாரே!" என்று கூறினார்கள். மேலும் உமர் (ரழி) அவர்கள், "நிச்சயமாக ஷாமிலிருந்து (சிரியா) வந்த ஒரு கடிதம் பள்ளிவாசலில் உள்ளது, எனவே அவரை அழையுங்கள், அவர் அதனை வாசிக்கட்டும்" என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு அபூ மூஸா (ரழி) அவர்கள், "நிச்சயமாக அவரால் பள்ளிவாசலுக்குள் நுழைய முடியாது" என்று கூறினார்கள். உமர் (ரழி) அவர்கள், "அவர் குளிப்பு கடமையான (ஜுனுப்) நிலையில் இருக்கிறாரா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு (அபூ மூஸா), "இல்லை, மாறாக அவர் ஒரு கிறிஸ்தவர்" என்று கூறினார்.

(அபூ மூஸா (ரழி) கூறுகிறார்கள்:) அப்போது உமர் (ரழி) என்னைக் கடிந்துகொண்டார்கள், எனது தொடையின் மீது அடித்துவிட்டு, "அவரை (பணியிலிருந்து) வெளியேற்றுங்கள்" என்று கூறிவிட்டு (பின்வரும் வசனத்தை) ஓதினார்கள்: "ஈமான் கொண்டவர்களே! யூதர்களையும், கிறிஸ்தவர்களையும் (உங்களின் நெருக்கமான) பாதுகாவலர்களாக/நண்பர்களாக ஆக்கிக் கொள்ளாதீர்கள். அவர்கள் தங்களுக்குள் ஒருவருக்கொருவர் பாதுகாவலர்களாக இருக்கின்றனர். உங்களில் எவரேனும் அவர்களைப் பாதுகாவலர்களாக ஆக்கிக் கொண்டால், நிச்சயமாக அவரும் அவர்களைச் சேர்ந்தவர்தான். நிச்சயமாக அல்லாஹ் அநீதி இழைக்கும் கூட்டத்திற்கு நேர்வழி காட்டமாட்டான்" (அல்குர்ஆன் 5:51). மேலும் அந்த ஹதீஸை (முழுமையாகக்) குறிப்பிட்டார்கள்.

இர்பாழ் பின் ஸாரியா அஸ்-ஸுலமீ (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நாங்கள் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களுடனும் அவர்களின் தோழர்களுடனும் கைபரில் (போருக்காகத்) தங்கினோம். கைபரின் (யூதத்) தலைவர் அடாவடியான மற்றும் வெறுக்கத்தக்க ஒரு மனிதராக இருந்தார். அவர் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, "முஹம்மதே! எங்கள் கழுதைகளை அறுப்பதற்கும், எங்கள் பழங்களைச் சாப்பிடுவதற்கும், எங்கள் பெண்களை அடிப்பதற்கும் உங்களுக்கு (அனுமதி அல்லது) உரிமை இருக்கிறதா?" என்று கேட்டார்.

இதைக் கேட்டு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கோபமடைந்து, "இப்னு அவ்ஃப் (அப்துர் ரஹ்மான் பின் அவ்ஃப்) அவர்களே! உமது குதிரையில் ஏறி, 'எச்சரிக்கை! சொர்க்கம் ஒரு இறைநம்பிக்கையாளருக்கு (முஃமினுக்கு) மட்டுமே ஆகுமானதாகும்; மேலும், தொழுகைக்காக அனைவரும் ஒன்றுகூடுங்கள்' என்று (மக்களிடையே) சத்தமாக அறிவியுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

அவ்வாறே மக்கள் ஒன்றுதிரண்டனர். நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் அவர்களுக்குத் தொழுகை நடத்தினார்கள். பின்னர் எழுந்து நின்று (பின்வருமாறு) கூறினார்கள்: "உங்களில் எவரேனும் தனது இருக்கையில் (மெத்தையில்) சாய்ந்துகொண்டு, 'இந்த குர்ஆனில் (தடுக்கப்பட்டதாக) உள்ளவற்றைத் தவிர வேறு எதையும் வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ் தடை செய்யவில்லை' என்று எண்ணிக் கொண்டிருக்கிறாரா?

அறிந்து கொள்ளுங்கள்! அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக, நான் பல விஷயங்களை ஏவியிருக்கிறேன், அறிவுரை கூறியிருக்கிறேன், தடுத்தும் இருக்கிறேன். அவை குர்ஆனில் உள்ளவற்றுக்கு நிகரானவையாகவோ அல்லது அதைவிட அதிகமானவையாகவோ இருக்கின்றன. வேதக்காரர்கள் (அஹ்லுல் கிதாப்) தம்மீது விதிக்கப்பட்டதை (ஜிஸ்யா வரி அல்லது உடன்படிக்கையின் கடமைகளை) உங்களுக்கு வழங்கிவிடும் பட்சத்தில், அவர்களின் வீடுகளில் அனுமதியின்றி நீங்கள் நுழைவதையோ, அவர்களின் பெண்களை அடிப்பதையோ, அவர்களின் பழங்களைச் சாப்பிடுவதையோ வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ் உங்களுக்கு அனுமதிக்கவில்லை."

நபி (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களில் ஒருவரான ஜுஹைனா குலத்தைச் சேர்ந்த ஒருவர் அறிவிக்கிறார்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக நீங்கள் ஒரு கூட்டத்தினருடன் போரிடக்கூடும்; (பின்னர்) அவர்கள் மீது நீங்கள் வெற்றி பெறலாம். அப்போது அவர்கள் தங்களையும் தங்கள் குழந்தைகளையும் (பாதுகாத்துக் கொள்வதற்காக)த் தங்கள் செல்வங்களை உங்களுக்குப் பிணையமாக (ஈட்டுத் தொகையாக) வழங்கி, உங்களுடன் ஒரு சமாதான உடன்படிக்கை செய்து கொள்ளலாம். அவ்வாறு செய்தால், (அந்த உடன்படிக்கையில் தீர்மானிக்கப்பட்டதற்கு) அதிகமாக அவர்களிடமிருந்து நீங்கள் எதையும் எடுக்க வேண்டாம். ஏனெனில், அது உங்களுக்கு (மார்க்க ரீதியாக) அனுமதிக்கப்பட்டதல்ல."

ஸகீஃப் குலத்தைச் சேர்ந்த (அறிவிப்பாளர்) கூறினார்: "நான் ஜுஹைனா குலத்தைச் சேர்ந்தவருடன் ஒரு போரிலோ அல்லது பயணத்திலோ உடன் சென்றிருக்கிறேன். அவர் எதிரிகளின் (பொருட்களை எடுப்பதைத் தவிர்த்து, அவர்களிடம் கண்ணியமாக நடப்பதில்) மக்களில் மிகவும் பேணுதல் உடையவராக இருந்தார்."

(இதனை அபூதாவூத் அவர்கள் அபூஅவானா வழியாக மன்ஸூர் என்பவரிடமிருந்து பதிவு செய்துள்ளார்கள்.)

ஜுஹைனா குலத்தைச் சேர்ந்த ஒருவர் அறிவித்தார்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நீங்கள் ஒரு சமுதாயத்தாரோடு போர் செய்து, அவர்கள் மீது வெற்றி பெறக்கூடும். அப்போது அவர்கள் தங்களையும் தங்கள் குழந்தைகளையும் (காப்பாற்றிக் கொள்வதற்காகத்) தங்களது செல்வங்களை உங்களுக்கு (ஈடாகக் கொடுத்து உங்களை)த் தற்காத்துக் கொள்ளலாம்."

சயீத் (ரஹ்) அவர்களின் அறிவிப்பில், "பின்னர் அவர்களுடன் நீங்கள் (ஒரு குறிப்பிட்ட தொகையின் அடிப்படையில்) சமாதான ஒப்பந்தம் செய்து கொள்வீர்கள்" என்று இடம்பெற்றுள்ளது.

(அதன்பின்) இரு அறிவிப்புகளும் ஒருமித்துக் கூறும் கருத்து: "அதற்கு மேல் (ஒப்பந்தம் செய்யப்பட்ட தொகைக்கு அதிகமாக) அவர்களிடமிருந்து நீங்கள் எதையும் அடையக் கூடாது. ஏனெனில், அது உங்களுக்கு (அனுமதிக்கப்பட்டதாக) அமையாது" என்பதாகும்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தோழர்கள் முப்பது பேரின் மக்கள் தங்களின் தந்தையர் வழியாக (நேரடியாக) அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அறிந்து கொள்ளுங்கள்! எவர் (முஸ்லிம்களுடன்) பாதுகாப்பு ஒப்பந்தம் செய்யப்பட்டவருக்கு (முஆஹித்) அநீதி இழைக்கிறாரோ, அல்லது அவரது உரிமையைக் குறைக்கிறாரோ, அல்லது அவரது சக்திக்கு மீறிய சுமையை அவர் மீது சுமத்துகிறாரோ, அல்லது அவரது மனத்திருப்தியின்றி அவரிடமிருந்து எதையேனும் (பொருளைப்) பறிக்கிறாரோ, மறுமை நாளில் அவருக்கு எதிராக நானே வழக்காடுவேன் (பாதிக்கப்பட்டவருக்காக வாதாடுவேன்)."

(இவ்வாறு கூறியபோது) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது விரலால் தமது நெஞ்சை நோக்கிச் சுட்டிக்காட்டிவிட்டு, "அறிந்து கொள்ளுங்கள்! அல்லாஹ் மற்றும் அவனது தூதரின் பொறுப்பில் (பாதுகாப்பில்) உள்ள, பாதுகாப்பு ஒப்பந்தம் செய்யப்பட்டவரை எவரேனும் கொலை செய்தால், அல்லாஹ் அவர் மீது சொர்க்கத்தின் வாசனையைத் தடுத்து (ஹராமாக்கி) விடுகிறான். நிச்சயமாக அதன் வாசனையானது எழுபது ஆண்டுகள் பயணத் தொலைவிலிருந்தே வீசக்கூடியதாகும்" என்று கூறினார்கள்.

அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"யார் (இஸ்லாமிய அரசுடன் சமாதான) உடன்படிக்கை செய்துகொண்ட ஒருவரை (முஆஹிதை) அநியாயமாகக் (தக்க காரணமின்றி) கொலை செய்கிறாரோ, அவர் சொர்க்கத்தின் வாடையை நுகர மாட்டார். நிச்சயமாக அதன் (சொர்க்கத்தின்) வாடை நாற்பது ஆண்டுகள் (பயணத்) தொலைவிலிருந்தே வீசும்."

அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"(இஸ்லாமிய ஆட்சியில்) பாதுகாப்பு ஒப்பந்தம் பெற்ற (மாற்று மதத்தைச் சார்ந்த) ஒருவரைக் கொன்றவர் சொர்க்கத்தின் நறுமணத்தை நுகர மாட்டார். நிச்சயமாக அதன் (சொர்க்கத்தின்) நறுமணமானது இவ்வளவு இவ்வளவு (தொலைதூரத்) தொலைவிலிருந்தே வீசக்கூடியதாகும்."

அபூ பக்ரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எவர் (முஸ்லிம்களுடன்) ஒப்பந்தம் செய்துள்ள ஒருவரை (கொல்வதற்குரிய) நியாயமான காரணமின்றி கொலை செய்கிறாரோ, அவருக்கு அல்லாஹ் சொர்க்கத்தை ஹராமாக்கி (விலக்கப்பட்டதாக ஆக்கி) விடுகிறான். அவர் அதன் வாடையைக் கூட நுகர மாட்டார்."

ஹிஷாம் பின் ஹகீம் (ரலி) அவர்கள், ஹிம்ஸ் பகுதியின் அதிகாரியாக இருந்த ஒரு மனிதன், ஜிஸ்யா (வரி) செலுத்துவதற்காக (தாமதம் செய்த) 'கிப்தி' இன மக்களை வெயிலில் நிற்க வைத்து (துன்புறுத்திக் கொண்டிருப்பதை)க் கண்டார்கள். அப்போது அவர்கள், "இது என்ன? 'இவ்வுலகில் மக்களை வேதனைப்படுத்துபவர்களை நிச்சயமாக அல்லாஹ் வேதனைப்படுத்துவான்' என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறுவதை நான் செவியுற்றுள்ளேன்" என்று கூறினார்கள்.

தகீஃப் குலத்தைச் சேர்ந்த ஒருவர் அறிவிக்கிறார்:

அலி இப்னு அபீ தாலிப் (ரழி) அவர்கள் என்னை 'பஸுர்ஜ் சாபூர்' (எனும் பகுதிக்கு வரி வசூலிக்கும்) நிர்வாகியாக நியமித்தார்கள். அப்போது அவர்கள் (என்னிடம்), "ஒரு திர்ஹம் (வரி) வசூலிப்பதற்காக நீர் எந்தவொரு மனிதரையும் சவுக்கால் அடிக்கக் கூடாது. (வரி வசூலுக்காக) அவர்களின் உணவுப் பொருட்களையோ, குளிர்கால மற்றும் கோடைகால ஆடைகளையோ, அவர்கள் உழைப்புக்குப் பயன்படுத்தும் (விவசாயம் போன்ற) கால்நடைகளையோ விற்றுவிடக் கூடாது. மேலும், ஒரு திர்ஹமை வசூலிப்பதற்காக எந்தவொரு மனிதரையும் (தண்டனையாக) நிற்க வைக்கக் கூடாது" என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு நான், "அமீருல் முஃமினீன் அவர்களே! அப்படியானால், நான் உங்களிடமிருந்து எவ்வாறு (வெறுங்கையுடன்) புறப்பட்டுச் சென்றேனோ, அதே நிலையில்தான் (வரி வசூலிக்கப்படாமல்) மீண்டும் உங்களிடம் திரும்பி வர நேரிடும்" என்று கூறினேன்.

அதற்கு அவர்கள், "நீர் சென்றபடியே (வெறுங்கையுடன்) திரும்பி வந்தாலும் சரியே! உமக்குக் கேடு உண்டாகட்டும்! (மக்களின் அத்தியாவசியத் தேவைகள் போக) எஞ்சியுள்ள உபரியான (செல்வத்தை) மட்டுமே அவர்களிடமிருந்து எடுக்க நாம் கட்டளையிடப்பட்டுள்ளோம்" என்று கூறினார்கள். (அதாவது உபரியான செல்வம் என்று பொருள்).

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஜிம்மிக்களின் (இஸ்லாமிய ஆட்சிக்குட்பட்ட முஸ்லிமல்லாத குடிமக்களின்) செல்வங்களில் (அரசாங்கத்தால் வசூலிக்கப்படுவது போக எஞ்சியிருப்பது) என்ன என்று இப்ராஹீம் (பின் மைஸரா) என்பவர் இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களிடம் கேட்டார். அதற்கு இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள், "அல்-அஃப்வ்" (விலக்கு/மன்னிப்பு) என்று பதிலளித்தார்கள். இதற்கு (தேவைக்கு அதிகமான) 'உபரியான செல்வம்' என்பது பொருளாகும்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் உமர் (ரலி) அவர்களிடம் சென்றேன். அப்போது அவர்கள் (கவலையோடு) தம் கைகளை இப்படிப் பிசைந்துகொண்டிருந்தார்கள். நான் அவர்களிடம், "அமீருல் முஃமினீன் அவர்களே! உங்களுக்கு என்ன நேர்ந்தது?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள், "ஈராக்கில் உள்ள நமது (சிறிய) பணியாளர் ஒருவர், முஸ்லிம்களின் 'ஃபய்உ' (போரின்றி கிடைத்த பொது நிதி) செல்வத்தில் மதுபானங்களை விற்ற கிரயத்தையும் (விலையையும்) பன்றிகளை விற்ற கிரயத்தையும் கலந்துவிட்டார். 'யூதர்களை அல்லாஹ் சபிப்பானாக! கொழுப்புகளை உண்பது அவர்களுக்குத் தடை செய்யப்பட்டிருந்தது; ஆனால், அவர்கள் அதனை உருக்கி (அழகாக்கி) விற்று அதன் விலையை உண்டார்கள்' என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதை அவர் அறியமாட்டாரா?" என்று கூறினார்கள்.

சுஃப்யான் (ரஹ்) அவர்கள் (இதனை விளக்கும்போது) கூறுகிறார்கள்: "அவர்களுடைய (வேதக்காரர்களுடைய) ஜிஸ்யா வரியாக மதுபானத்தையும் பன்றிகளையும் நீங்கள் (நேரடியாகப்) பெறாதீர்கள். மாறாக, அவற்றை அவர்களே விற்க விட்டுவிடுங்கள். அவர்கள் அவற்றை விற்ற பிறகு, (அவர்களிடம் இருக்கும்) அத்தொகையை அவர்களின் ஜிஸ்யாவாகப் பெற்றுக்கொள்ளுங்கள்" என்று (உமர் (ரலி) அவர்கள் கருதினார்கள்).

அபூதர் (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"‘கீராத்’ (எனும் நாணய அளவு) குறிப்பிடப்படும் ஒரு நாட்டை (எகிப்தை) நீங்கள் விரைவில் வெற்றி கொள்வீர்கள். எனவே, அந்நாட்டு மக்களிடம் நல்ல முறையில் நடந்து கொள்ளுங்கள். ஏனெனில், அவர்களுக்கு (உங்களிடம்) அடைக்கல உரிமையும் (பாதுகாப்பு ஒப்பந்தமும்), இரத்த உறவும் (குடும்பப் பிணைப்பும்) உள்ளது. ஒரு செங்கல் வைக்கும் அளவு இடத்திற்காக இரண்டு நபர்கள் சண்டையிட்டுக் கொள்வதை நீங்கள் கண்டால், அங்கிருந்து (அந்த நாட்டை விட்டு) வெளியேறி விடுங்கள்."

(அறிவிப்பாளர் அப்துர்ரஹ்மான் பின் ஷிமாஸா கூறுகிறார்:) பின்னர் அபூதர் (ரலி) அவர்கள், ஷுரஹ்பீல் பின் ஹஸனாவின் மகன்களான ரபீஆ மற்றும் அப்துர்ரஹ்மான் ஆகிய இருவரும் ஒரு செங்கல் வைக்கும் அளவு இடத்திற்காக சண்டையிட்டுக் கொண்டிருந்த இடத்தைக் கடந்து சென்றார்கள். (நபி ஸல் அவர்களின் எச்சரிக்கை நினைவுக்கு வந்ததால்) உடனே அவர் அந்த நாட்டை விட்டு வெளியேறினார்.

(ஆதாரம்: இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் தமது ‘ஸஹீஹ்’ நூலில் ஹாரூன் அல்-அய்லீ வழியாக இப்னு வஹ்ப் என்பவரிடமிருந்து இதனைப் பதிவு செய்துள்ளார்.)

ஜுவைரியா பின் குதாமத் தமீமீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
நான் ஹஜ் செய்துவிட்டு மதீனா வந்தேன். அப்போது உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் உரையாற்றுவதைக் கேட்டேன். அவர்கள் (தமது உரையில்), "ஒரு சேவல் என்னை ஒரு முறை அல்லது இரு முறை கொத்துவதாக நான் (கனவில்) கண்டேன்" என்று கூறினார்கள்.

(ஜுவைரியா கூறுகிறார்:) அதன் பிறகு ஒரு ஜும்ஆ (ஒரு வாரம்) அல்லது அதையொட்டிய சில நாட்களிலேயே உமர் (ரலி) அவர்கள் (தாக்கப்பட்டுக்) காயப்படுத்தப்பட்டார்கள். பின்னர், (அவர்களைக் காண) முதலில் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களுக்கும், பிறகு மதீனாவாசிகளுக்கும், பிறகு ஷாம் வாசிகளுக்கும், பின்னர் ஈராக் வாசிகளுக்கும் அனுமதி வழங்கப்பட்டது. உள்ளே நுழைந்தவர்களில் நாங்களே இறுதியானவர்களாக இருந்தோம்.

அப்போது, உமர் (ரலி) அவர்களின் காயத்தின் மீது ஒரு கருப்பு நிறத் தலைப்பாகை அல்லது கருப்பு நிற ஆடை கட்டப்பட்டிருந்தது. அதிலிருந்து இரத்தம் வடிந்து கொண்டிருந்தது. நாங்கள், "அமீருல் முஃமினீன் (இறைநம்பிக்கையாளர்களின் தலைவரே)! எங்களுக்கு அறிவுரை கூறுங்கள்" என்று கேட்டோம்.

அதற்கு அவர்கள் பின்வருமாறு கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் வேதத்தைப் பின்பற்றுமாறு உங்களுக்கு நான் அறிவுறுத்துகிறேன். ஏனெனில், நீங்கள் அதைப் பின்பற்றும் காலமெல்லாம் ஒருபோதும் வழிதவற மாட்டீர்கள்.

மேலும், முஹாஜிர்களின் (உரிமைகளைப் பேணுமாறு) உங்களுக்கு நான் அறிவுறுத்துகிறேன். ஏனெனில், (வருங்காலத்தில் மற்ற) மக்கள் அதிகரிப்பார்கள், ஆனால் இவர்கள் (எண்ணிக்கையில்) குறைந்து கொண்டே செல்வார்கள்.

அன்சாரிகளின் (நலன் பேணுமாறும்) நான் உங்களுக்கு அறிவுறுத்துகிறேன். ஏனெனில், இஸ்லாம் தஞ்சம் புகுந்து (பாதுகாப்புப் பெற்ற) அரணாக அவர்கள் இருக்கிறார்கள்.

கிராமப்புற அரபிகளின் (பதுவியன்களின் நலன் பேணுமாறும்) நான் உங்களுக்கு அறிவுறுத்துகிறேன். ஏனெனில், அவர்கள் உங்கள் (அரபு இனத்தின்) ஆணிவேராகவும், உங்களின் (ஆற்றல் மற்றும் போர் வீரர்களுக்கான) ஆதார வளங்களாகவும் இருக்கிறார்கள்." (மற்றொரு முறை உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறும்போது, "அவர்கள் உங்களின் சகோதரர்களாகவும், உங்கள் எதிரிகளின் எதிரியாகவும் இருக்கிறார்கள்" என்று குறிப்பிட்டார்கள்).

"அல்லாஹ்வின் பொறுப்பில் உள்ளவர்களின் (திம்மிகள் எனப்படும் முஸ்லிம் அல்லாத குடிமக்களின் உரிமைகளைப் பேணுமாறும்) உங்களுக்கு நான் அறிவுறுத்துகிறேன். ஏனெனில் அவர்கள், உங்கள் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் அளித்த பாதுகாப்பில் (உள்ளவர்கள்) ஆவர்; மேலும், உங்கள் குடும்பத்தினரின் (வாழ்வாதாரத்திற்கான வரி வசூலிக்கப்படும்) மூலாதாரமாகவும் இருக்கிறார்கள்."

பின்னர், "என்னை விட்டு எழுந்து செல்லுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

உமர் இப்னு அல்-கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

எனக்குப் பின் வரும் கலீஃபாவுக்கு, 'அஹ்லுத் திம்மா' (இஸ்லாமியப் பாதுகாப்பில் வாழும் முஸ்லிமல்லாத குடிமக்கள்) விஷயத்தில் நன்மையாக நடந்து கொள்ளுமாறு நான் அறிவுறுத்துகிறேன். (அதாவது) அவர்களுக்கு அளித்த ஒப்பந்தத்தை முழுமையாக நிறைவேற்ற வேண்டும்; அவர்களைப் பாதுகாப்பதற்காக (எதிரிகளை எதிர்த்துப்) போரிட வேண்டும்; மேலும், அவர்களின் சக்திக்கு மீறிய சுமைகளை (வரி போன்ற விவகாரங்களில்) அவர்கள் மீது சுமத்தக் கூடாது.

(இதனை இமாம் புகாரி அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் அஹ்மத் இப்னு யூனுஸ் மற்றும் அபூபக்கர் இப்னு அய்யாஷ் ஆகியோரின் வழியாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்).

அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நஹ்ருடைய (குர்பானி கொடுக்கும்) தினத்தில் மினாவில் (மக்களிடையே) அறிவிப்புச் செய்வதற்காக அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் என்னையும் (சிலரையும்) அனுப்பி வைத்தார்கள். "இந்த ஆண்டிற்குப் பிறகு எந்தவொரு இணைவைப்பவரும் (முஷ்ரிக்கும்) ஹஜ் செய்யக் கூடாது; எவரும் நிர்வாணமாக (கஅபா எனும்) இறையில்லத்தை தவாஃப் செய்யக் கூடாது" (என்று அறிவிக்கச் செய்தார்கள்).

மேலும், ஹஜ்ஜுல் அக்பர் (மாபெரும் ஹஜ்) நாள் என்பது நஹ்ருடைய (துல்ஹஜ் 10-ஆம்) நாளாகும். மக்கள் (உம்ராவை) 'ஹஜ்ஜுல் அஸ்கர்' (சிறிய ஹஜ்) என்று கூறுவதால்தான் இதற்கு 'ஹஜ்ஜுல் அக்பர்' என்று பெயர் கூறப்பட்டது.

எனவே, அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் அந்த ஆண்டில் மக்களுக்கு (இணைவைப்பவர்களுடனான உடன்படிக்கை முறிப்பை) அறிவித்தார்கள். அதனால், அதற்கு அடுத்த ஆண்டில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் விடைபெறும் ஹஜ் (ஹஜ்ஜத்துல் வதா) செய்த போது, எந்தவொரு இணைவைப்பவரும் ஹஜ் செய்யவில்லை.

மேலும், அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் இணைவைப்பவர்களுக்கு இந்த அறிவிப்பைச் செய்த அந்த ஆண்டில்தான் அல்லாஹ் (பின்வரும்) இந்த வசனத்தை இறக்கியருளினான்:
"{நம்பிக்கைகொண்டவர்களே! நிச்சயமாக இணைவைப்பவர்கள் அசுத்தமானவர்களே; எனவே, அவர்களின் இந்த ஆண்டிற்குப் பிறகு அவர்கள் மஸ்ஜிதுல் ஹராமை நெருங்கக் கூடாது}" (அல்குர்ஆன் 9:28).

என இந்த ஹதீஸின் மீதியை அவர்கள் குறிப்பிட்டார்கள்.

(இதனை இமாம் புகாரி அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் அபூல் யமான் வழியாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்).

அலி (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

"(நபி (ஸல்) அவர்களால்) நான்கு (விஷயங்களை அறிவிப்பதற்காக) நான் மக்காவாசிகளிடம் அனுப்பி வைக்கப்பட்டேன்: (அவையாவன) எவரும் நிர்வாணமாக கஅபாவைத் தவாஃப் செய்யக் கூடாது; இந்த ஆண்டுக்குப் பிறகு எந்தவொரு இணைவைப்பாளரும் (முஷ்ரிக்கும்) மஸ்ஜிதுல் ஹராமை நெருங்கக் கூடாது; இறைநம்பிக்கை கொண்ட (முஃமினான) ஆன்மாவைத் தவிர வேறு எவரும் சொர்க்கத்தில் நுழைய மாட்டார்கள்; மேலும், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் எவரேனும் (குறிப்பிட்ட கால வரம்புடன்) ஒப்பந்தம் செய்திருந்தால், அந்த ஒப்பந்தம் அதன் காலக்கெடு (முடியும்) வரை செல்லுபடியாகும்."

சைத் பின் யுதைஃ (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

நாங்கள் அலி (ரழி) அவர்களிடம், "(நபி (ஸல்) அவர்களால் மக்காவிற்கு) நீங்கள் எதனைக் கொண்டு (அறிவிப்புச் செய்ய) அனுப்பப்பட்டீர்கள்?" என்று கேட்டோம். அதற்கு அவர்கள், "நான்கு விஷயங்களைக் கொண்டு" என்று கூறிவிட்டு, அவற்றைக் குறிப்பிட்டார்கள். ஆயினும், "இந்த ஆண்டிற்குப் பிறகு, ஹஜ்ஜில் ஒரு முஸ்லிமும் முஷ்ரிக்கும் (இணைவைப்பவரும்) ஒன்றுகூடக் கூடாது" என்று (அதில் ஒரு செய்தியாகக்) கூறினார்கள். மேலும், "எவருக்கு (நபி (ஸல்) அவர்களுடன்) உடன்படிக்கை இல்லையோ, அவர்களுக்கு நான்கு மாத கால (அவகாசம்) உள்ளது" என்று கூடுதலாகக் கூறினார்கள்.

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

கைபரில் (எனது கைகளின் மூட்டுகள் விலகும் வகையில்) நான் தாக்கப்பட்ட போது, உமர் (ரலி) அவர்கள் மக்களிடையே உரையாற்ற எழுந்து நின்றார்கள். அவர்கள் கூறினார்கள்:

"நிச்சயமாக, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கைபரின் யூதர்களிடம் அவர்களது சொத்துக்கள் (நிலங்கள்) தொடர்பாக (விளைச்சலில் பாதி அவர்களுக்கு என்ற அடிப்படையில்) ஒரு ஒப்பந்தம் செய்தார்கள். மேலும், அவர்களிடம், 'அல்லாஹ் உங்களை (இங்கு) அனுமதிக்கும் வரை நாமும் உங்களை அனுமதிக்கிறோம்' என்று கூறினார்கள். (இப்போது) அப்துல்லாஹ் பின் உமர் அங்குள்ள தனது நிலத்திற்குச் சென்றிருந்தார்; இரவில் அவர் மீது தாக்குதல் நடத்தப்பட்டு அவரது கைகள் (மூட்டுகள்) விலகச் செய்யப்பட்டுள்ளன. அங்கு அந்த யூதர்களைத் தவிர நமக்கு வேறு எதிரிகள் எவரும் இல்லை. அவர்கள்தான் நமது சந்தேகத்திற்குரியவர்கள். எனவே அவர்களை (அங்கிருந்து) வெளியேற்ற நான் முடிவு செய்துள்ளேன்."

உமர் (ரலி) அவர்கள் இந்த முடிவைச் செயல்படுத்தத் தீர்மானித்தபோது, (யூதத் தலைவர்களில் ஒருவரான) அபூஅல்ஹுகைக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த ஒருவர் வந்து, "அமீருல் முஃமினீன் அவர்களே! முஹம்மத் (ஸல்) அவர்கள் எங்களை எங்கள் இடங்களிலேயே தங்கியிருக்க அனுமதித்து, எங்கள் சொத்துக்கள் குறித்து எங்களுடன் ஒப்பந்தம் செய்திருக்க, நீங்களோ எங்களை வெளியேற்றுகிறீர்களா?" என்று கேட்டார்.

அதற்கு உமர் (ரலி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (உன்னை நோக்கி), 'கைபரிலிருந்து நீ வெளியேற்றப்பட்டு, உனது இளம் ஒட்டகம் அடுத்தடுத்து வரும் இரவுகளில் உன்னைச் சுமந்து கொண்டு ஓடும்போது உனது நிலைமை எப்படி இருக்கும்?' என்று கூறியதை நான் மறந்துவிட்டேன் என நினைத்தாயா?" என்று கேட்டார்கள்.

பின்னர் உமர் (ரலி) அவர்கள் அவர்களை அங்கிருந்து வெளியேற்றினார்கள். அவர்களின் விளைச்சல்கள் மற்றும் சொத்துக்களின் மதிப்பிற்கு ஈடாக பணம், ஒட்டகங்கள், ஒட்டகச் சேணங்கள், கயிறுகள் மற்றும் பிற பொருட்களையும் (நஷ்டஈடாக) வழங்கிவிட்டார்கள்.

(இதனை இமாம் புகாரி அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் அபூஅஹ்மத் எனப்படும் முர்ரார் பின் ஹம்மூயஹ் வழியாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.)

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

உமர் (ரலி) அவர்கள் யூதர்களையும் கிறிஸ்தவர்களையும் ஹிஜாஸ் (அரேபியாவின் ஒரு பகுதி) நிலப்பரப்பிலிருந்து வெளியேற்றினார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கைபரை வெற்றிகொண்டபோது, அங்கிருந்து யூதர்களை வெளியேற்றவே விரும்பினார்கள். ஏனெனில், அப்பகுதி வெற்றிகொள்ளப்பட்டபோது அதன் பூமி அல்லாஹ்வுக்கும், அவனது தூதருக்கும், முஸ்லிம்களுக்கும் உரியதாகிவிட்டது. (அப்போது) யூதர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம், தாங்களே (அப்பூமியில்) விவசாயப் பணிகளைச் செய்வதாகவும், (அதற்குப் பகரமாக) விளைச்சலில் சரிபாதி தங்களுக்கு வழங்கப்பட வேண்டும் என்ற (நிபந்தனையின்) அடிப்படையில் தங்களை அங்கேயே குடியிருக்க அனுமதிக்க வேண்டுமென்றும் கோரிக்கை விடுத்தனர். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "நாம் நாடும் வரை (இதே நிபந்தனையின் அடிப்படையில்) உங்களை இங்கு குடியிருக்க அனுமதிக்கிறோம்" என்று கூறினார்கள். அவ்வாறே அவர்கள் அங்கு (தொடர்ந்து) குடியிருந்தனர். பின்னர் உமர் (ரலி) அவர்கள் தமது ஆட்சிக் காலத்தில் அவர்களைத் 'தைமா' மற்றும் 'அரீஹா' (ஜெரிக்கோ) ஆகிய பகுதிகளை நோக்கி வெளியேற்றினார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "வியாழக்கிழமை! அது என்ன வியாழக்கிழமை?" (என்று கூறிவிட்டு) அவர்கள் அழுதார்கள். பின்னர் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு நோய் கடுமையடைந்தது. அப்போது அவர்கள், 'என்னிடம் (எழுதுபொருளைக்) கொண்டு வாருங்கள். இதற்குப் பிறகு நீங்கள் ஒருபோதும் வழிதவறாமல் இருப்பதற்காக, ஒரு மடலை நான் உங்களுக்கு எழுதித் தருகிறேன்' என்று கூறினார்கள். அப்போது (அங்கிருந்தவர்கள் தங்களுக்குள்) தர்க்கித்துக் கொண்டனர். ஓர் இறைத்தூதரின் முன்னிலையில் தர்க்கிப்பது தகுதியானதல்ல. எனவே நபி (ஸல்) அவர்கள், 'என்னை விட்டு விடுங்கள்! நீங்கள் என்னை எதற்கு அழைக்கிறீர்களோ, அதைவிட நான் இருக்கும் (இந்த) நிலை மிகவும் மேலானதாகும்' என்று கூறினார்கள்.

மேலும், அவர்களுக்கு மூன்று விஷயங்களைக் கட்டளையிட்டார்கள். 'அரேபிய தீபகற்பத்திலிருந்து இணைவைப்பவர்களை வெளியேற்றி விடுங்கள்; நான் தூதுக்குழுவினருக்கு (அன்பளிப்புகள் வழங்கி) உபசரித்ததைப் போன்றே நீங்களும் அவர்களை உபசரியுங்கள்' என்று கூறினார்கள். (அறிவிப்பாளர் கூறுகிறார்:) "மூன்றாவது விஷயத்தை நான் மறந்துவிட்டேன்."

உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் கூறுவதாக ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நான் (இன்னும் சிறிது காலம்) உயிருடன் வாழ்ந்தால், அரேபியத் தீபகற்பத்திலிருந்து யூதர்களையும் கிறிஸ்தவர்களையும் நிச்சயமாக வெளியேற்றுவேன்; (அரேபியத் தீபகற்பத்தில்) முஸ்லிம்களைத் தவிர வேறு எவரையும் நான் விட்டுவைக்க மாட்டேன்."

அபூ உபைதா பின் அல்-ஜர்ராஹ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (மரணத் தருவாயில்) கடைசியாகப் பேசியது யாதெனில்: "ஹிஜாஸ் (பகுதி) யூதர்களையும் நஜ்ரான் வாசிகளையும் அரேபியத் தீபகற்பத்திலிருந்து வெளியேற்றுங்கள். மேலும், (தங்கள் நபிமார்கள் மற்றும் நல்லடியார்களின்) சமாதிகளை மஸ்ஜித்களாக (வழிபாட்டுத் தலங்களாக) ஆக்கிக் கொண்டவர்களே மக்களில் மிகவும் கெட்டவர்கள் என்பதை அறிந்துகொள்ளுங்கள்."

உமர் பின் அப்துல் அஸீஸ் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (தமது மரணத்திற்கு முன்னால்) பேசிய இறுதி வார்த்தைகளில் பின்வருவனவும் இருந்தன என எனக்குச் செய்தி எட்டியுள்ளது: "யூதர்களையும் கிறிஸ்தவர்களையும் அல்லாஹ் அழிப்பானாக (அல்லது சபிப்பானாக)! அவர்கள் தங்கள் நபிமார்களின் சமாதிகளை வழிபாட்டுத் தலங்களாக (பள்ளிகளாக) ஆக்கிக் கொண்டார்கள். அரேபிய பூமியில் (இஸ்லாத்தைத் தவிர) இரண்டு மார்க்கங்கள் எஞ்சியிருக்கக் கூடாது".

இப்னு ஷிஹாப் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
"அரேபிய தீபகற்பத்தில் இரண்டு மார்க்கங்கள் (ஒரே நேரத்தில்) ஒன்று சேரக்கூடாது" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

இமாம் மாலிக் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: இப்னு ஷிஹாப் (ரஹ்) அவர்கள் பின்வருமாறு கூறினார்கள்:
உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் இது குறித்து (ஆதாரங்களைத் திரட்டித்) தீர விசாரித்தார்கள். "அரேபிய தீபகற்பத்தில் இரண்டு மார்க்கங்கள் (ஒரே நேரத்தில்) ஒன்று சேரக்கூடாது" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள் என்ற (மனத்தெளிவும்) உறுதியான தகவலும் தமக்குக் கிடைக்கும் வரை (அவர்கள் விசாரித்தார்கள்). (உறுதிப்படுத்தப்பட்ட பிறகு) கைபர் (பகுதி) யூதர்களை (அங்கிருந்து) வெளியேற்றினார்கள்.

இமாம் மாலிக் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் நஜ்ரான் மற்றும் ஃபதக் (பகுதிகளைச்) சேர்ந்த யூதர்களையும் வெளியேற்றினார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
"ஓர் ஊரில் (அல்லது ஒரு நாட்டில்) இரண்டு கிப்லாக்கள் (அதாவது இரு வேறு மதங்கள்) இருக்கக் கூடாது" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

மேலும், அபூ குதைனா அவர்கள் காபூஸ் இப்னு அபீ ழப்யான் மூலமாக அவர்களின் அறிவிப்பாளர் தொடரில், "அரேபியத் தீபகற்பத்தில் இரண்டு கிப்லாக்கள் (இரு வேறு மதங்கள்) ஒன்றுசேரக் கூடாது" என்று எங்களுக்கு அறிவித்துள்ளார்.

ஷைக் (இமாம் பைஹகீ - ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (ஒப்பந்தத்தை மீறிய காரணத்தால்) பனூ நளீர் கோத்திரத்து யூதர்களையும், பின்னர் மதீனாவின் யூதர்களையும் வெளியேற்றினார்கள். இது இப்னு ஜுரைஜ் அவர்கள் மூஸா இப்னு உக்பா மற்றும் நாஃபிஉ ஆகியோர் வழியாக இப்னு உமர் (ரலி) அவர்களிடமிருந்து எங்களுக்கு அறிவித்த ஹதீஸாகும்."

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

(மதீனாவின்) பனூ நளீர் மற்றும் (பனூ) குறைளா குலத்து யூதர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு எதிராகப் போரிட்டனர் (ஒப்பந்தத்தை மீறித் துரோகம் செய்தனர்). எனவே, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பனூ நளீர் குலத்தினரை (மதீனாவிலிருந்து) நாடு கடத்தினார்கள்; (பனூ) குறைளா குலத்தினரை (அங்கேயே தங்கியிருக்கத் தற்காலிகமாக) அனுமதித்தார்கள்.

மேலும் அந்த ஹதீஸில் (தொடர்ந்து) குறிப்பிட்டதாவது:
பின்னர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மதீனாவில் இருந்த யூதர்கள் அனைவரையும் நாடு கடத்தினார்கள். அப்துல்லாஹ் பின் ஸலாம் (ரலி) அவர்களின் கூட்டத்தாரான பனூ கைனுகா, பனூ ஹாரிஸா குலத்தினர் உட்பட மதீனாவில் இருந்த ஒவ்வொரு யூதரையும் அவர்கள் வெளியேற்றினார்கள். உமர் (ரலி) அவர்களின் ஆட்சிக் காலத்தில் யூதர்கள், கிறிஸ்தவர்கள் மற்றும் பிற இறைமறுப்பாளர்கள் எவரும் மதீனாவில் மூன்று நாட்களுக்கு மேல் தங்குவதற்கு அனுமதிக்கப்படவில்லை. (மூன்று நாட்களுக்குப் பிறகு) அவர்களுக்கு அச்சட்டம் (கடுமையாக) நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டதா இல்லையா என்பது எனக்குத் தெரியாது.

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நாங்கள் பள்ளிவாசலில் அமர்ந்திருந்தபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களிடம் வந்து, "யூதர்களிடம் புறப்படுங்கள்!" என்று கூறினார்கள். எனவே, நாங்கள் அவர்களுடன் புறப்பட்டு 'பைத்துல் மித்ராஸ்' (எனும் அவர்களின் கல்விக்கூடத்திற்குச்) சென்றோம். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எழுந்து நின்று, அவர்களை அழைத்து, "யூத சமூகத்தாரே! இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்; நீங்கள் (இம்மையிலும் மறுமையிலும்) பாதுகாப்பைப் பெறுவீர்கள்" என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு அவர்கள், "அபுல் காசிமே! (அல்லாஹ்வின் செய்தியை) நீங்கள் எத்திவைத்துவிட்டீர்கள்" என்றனர். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அதுவே எனது நோக்கமாகும் (அதாவது நீங்கள் சாட்சி சொல்வதையே நான் விரும்புகிறேன்). இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்; நீங்கள் பாதுகாப்பைப் பெறுவீர்கள்" என்று கூறினார்கள். மீண்டும் அவர்கள், "அபுல் காசிமே! நீங்கள் செய்தியை எத்திவைத்துவிட்டீர்கள்" என்றனர்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அதுவே எனது நோக்கமாகும்" என்று கூறிவிட்டு, பின்னர் மூன்றாவது முறையாக, "பூமி அல்லாஹ்வுக்கும் அவனுடைய தூதருக்கும் உரியது என்பதை அறிந்துகொள்ளுங்கள். இந்த பூமியிலிருந்து (அதாவது ஹிஜாஸ் பகுதியிலிருந்து) உங்களை வெளியேற்ற நான் நாடுகிறேன். எனவே, உங்களில் எவருக்கேனும் தமது சொத்துகளில் (அசையும் சொத்துக்களில்) ஏதேனும் இருந்தால் அதை அவர் விற்றுக்கொள்ளட்டும். இல்லையெனில், நிச்சயமாக பூமி அல்லாஹ்வுக்கும் அவனுடைய தூதருக்கும் உரியது என்பதை அறிந்துகொள்ளுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

ஸயீத் பின் அப்துல் அஸீஸ் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"அரேபிய தீபகற்பம் (ஜஸீரத்துல் அரப்) என்பது (வாதி அல்-குரா எனும்) பள்ளத்தாக்கிலிருந்து, ஏமனின் கடைக்கோடி வரையிலும், ஈராக்கின் எல்லைகள் வரையிலும், கடல் வரையிலும் (அமைந்துள்ள பகுதியாகும்)."

அபூ உபைதா (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அரேபிய தீபகற்பமானது நீளத்தில் 'அபூ மூஸாவின் கிணறுகள்' (ஹுஃபர் அபூ மூஸா - இது பஸாராவிற்கு அருகிலுள்ள ஒரு பகுதி) முதல் ஏமனின் மிகத்தொலைதூர எல்லை வரை (அமைந்துள்ளது). அகலத்தைப் பொறுத்தவரை, (அது) யப்ரீன் மணல் குன்றுகளிலிருந்து ஸமாவாவின் எல்லை (முன்கதா அஸ்-ஸமாவா) வரை (பரவியுள்ளது).

அல்-அஸ்மஈ (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
அரேபிய தீபகற்பமானது நீளத்தில் ஏடன் அப்யனின் (ஏமனில் உள்ள ஒரு பகுதி) மிகத்தொலைதூர எல்லையிலிருந்து ஈராக்கின் விளைநிலங்கள் (ரீஃப் அல்-இராக்) வரை (அமைந்துள்ளது). அகலத்தைப் பொறுத்தவரை, (அது) ஜித்தா மற்றும் அதனை ஒட்டியுள்ள கடற்கரைப் பகுதிகளிலிருந்து ஷாம் (சிரியா உள்ளிட்ட பகுதிகள்) நாட்டின் எல்லைகள் வரை (பரவியுள்ளது).

அபூ அப்துர்ரஹ்மான் (அல்-முக்ரி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அரேபிய தீபகற்பம் என்பது காதிஸிய்யாவிலிருந்து தொடங்கி, ஏடனின் (கடலோர) ஆழமான பகுதி மற்றும் பஹ்ரைன் வரை (உள்ள நிலப்பரப்பாகும்)."

இமாம் மாலிக் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
உமர் (ரலி) அவர்கள் (யேமனின் ஒரு பகுதியாக இருந்த) நஜ்ரான் வாசிகளை வெளியேற்றினார்கள். ஆனால், அவர்கள் தைமா (Tayma) பகுதியிலிருந்து வெளியேற்றப்படவில்லை; ஏனெனில், அது (அக்கால புவியியல் வரையறைப்படி) அரபு தேசத்தைச் சேர்ந்ததல்ல. (வாதி அல்-குரா) பள்ளத்தாக்கைப் பொறுத்தவரை, அங்கு வசித்த யூதர்கள் அதனை அரபு நிலத்தின் ஒரு பகுதியாகக் கருதாத காரணத்தினால் தான் அவர்கள் அங்கிருந்து வெளியேற்றப்படவில்லை என்று நான் கருதுகிறேன்.

இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
ஜிஸ்யா (காப்பு வரி) செலுத்த வேண்டிய (முஸ்லிமல்லாத) ஒருவர், அதைச் செலுத்தி (இஸ்லாமிய) சட்டத்திட்டங்களுக்குக் கட்டுப்படுவதாகக் கூறி, ஹிஜாஸ் பகுதியில் வசிக்க அனுமதி கேட்டால், அதற்கான அனுமதி அவருக்கு வழங்கப்பட மாட்டாது. ஹிஜாஸ் என்பது மக்கா, மதீனா, யமாமா மற்றும் அவற்றைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகள் அனைத்தையும் உள்ளடக்கியதாகும்.

மேலும் இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
யேமன் நாட்டைச் சேர்ந்த திம்மிகளில் (பாதுகாப்பு ஒப்பந்தத்தின் கீழ் வாழும் முஸ்லிமல்லாதவர்கள்) யாரும் வெளியேற்றப்பட்டதாக எனக்குத் தெரியவில்லை. அங்கு ஒப்பந்தத்தின் கீழ் வாழ்ந்தவர்கள் இருந்தனர். யேமன், ஹிஜாஸ் பகுதியைச் சேர்ந்ததல்ல. எனவே, யேமனிலிருந்து அவர்களை யாரும் வெளியேற்ற வேண்டியதில்லை. அவர்கள் யேமனிலேயே வசிப்பதற்கு அவர்களுடன் ஒப்பந்தம் செய்துகொள்வதில் எந்தத் தவறுமில்லை.

ஷைக் (நூலாசிரியர் பைஹகி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
(மற்ற) அறிஞர்கள் யேமனை அரபு நிலத்தின் ஒரு பகுதியாகவே கருதியுள்ளனர். (அரபு தீபகற்பத்திலிருந்து) வெளியேற்றும் உத்தரவு என்பது (குறிப்பாக) நஜ்ரான் வாசிகள் மீதே அமல்படுத்தப்பட்டது. ஹிஜாஸ் வாசிகளின் ஒப்பந்தம் என்பது யேமன் வாசிகளின் ஒப்பந்தத்திலிருந்து வேறுபட்டதாகும்; ஏனெனில் யேமன், ஹிஜாஸ் பகுதியைச் சேர்ந்ததல்ல. அது அரபு நிலத்தைச் சேர்ந்ததல்ல என்பதால் இந்த வேறுபாடு ஏற்படவில்லை (மாறாக ஹிஜாஸின் புனிதத்தன்மை கருதியே அவ்வாறு செய்யப்பட்டது). ஹதீஸில் கூறப்பட்டுள்ள 'வெளியேற்றம்' என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட பகுதியை (ஹிஜாஸை) மட்டுமே குறிப்பதாகும். அபூ உபைதா பின் அல்-ஜர்ராஹ் (ரலி) அவர்கள் வாயிலாக ஸமுரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கும் ஹதீஸில், இது குறிப்பிட்ட இடத்திற்கானது (ஹிஜாஸிற்கு மட்டும் உரியது) என்பதற்கான தெளிவான சான்றோ அல்லது சான்று போன்ற ஒரு குறிப்போ காணப்படுகிறது. அல்லாஹ்வே மிக அறிந்தவன்.

அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நாங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் கைபரிலிருந்து 'வாதியில் குரா' நோக்கிப் புறப்பட்டோம். (வாதியில் குரா வெற்றி தொடர்பான ஹதீஸைக் குறிப்பிட்டுவிட்டு அவர்கள் கூறினார்கள்:) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வாதியில் குராவில் நான்கு நாட்கள் தங்கியிருந்தார்கள். (அங்கு போரில்) கிடைத்த பொருட்களை (கனீமத்) வாதியில் குராவிலேயே தமது தோழர்களுக்குப் பங்கிட்டுக் கொடுத்தார்கள். நிலத்தையும் பேரீச்சை மரங்களையும் (அங்கிருந்த) யூதர்களின் வசமே விட்டுவிட்டு, (விளைச்சலில் ஒரு பகுதியைத் தரும் நிபந்தனையுடன்) அதற்காக அவர்களுடன் ஒப்பந்தம் செய்துகொண்டார்கள்.

பின்னர், உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரழி) அவர்கள் (தமது ஆட்சிக் காலத்தில்), கைபர் மற்றும் ஃபதக் ஆகிய பகுதிகளிலிருந்து யூதர்களை வெளியேற்றினார்கள். ஆனால், தைமா மற்றும் வாதியில் குரா பகுதி மக்களை அவர்கள் வெளியேற்றவில்லை; ஏனெனில், அவ்விரண்டு பகுதிகளும் ஷாம் (சிரியா) தேசத்திற்குள் அடங்கியிருந்தன. வாதியில் குராவிலிருந்து மதீனா வரையிலான பகுதி 'ஹிஜாஸ்' என்றும், அதற்கு அப்பால் உள்ள பகுதி 'ஷாம்' என்றும் நாங்கள் கருதுகிறோம்.

ஷைக் (பைஹகீ) அவர்கள் கூறினார்கள்: "இந்த இறுதி வாசகம் (புவியியல் விளக்கம்) அல்-வாகிதீ அவர்களின் கூற்றாக இருக்கும் என நான் கருதுகிறேன்."

மாலிக் பின் அனஸ் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

"அரேபியத் தீபகற்பம் (என்பது அதன் புவியியல் மற்றும் சட்ட ரீதியான எல்லையில்) மதீனா, மக்கா மற்றும் யமன் ஆகியவையாகும். எகிப்தைப் பொறுத்தவரை, அது (ஆப்பிரிக்காவின்) மஃக்ரிப் (மேற்கு) தேசங்களைச் சேர்ந்ததாகும். ஷாம் (சிரியா உள்ளிட்ட பகுதிகள்), ரோமர்களின் தேசங்களைச் சேர்ந்ததாகும். மேலும், ஈராக் பாரசீக தேசங்களைச் சேர்ந்ததாகும்."

உமர் பின் அல்-கத்தாப் (ரலி) அவர்களின் (விடுதலை செய்யப்பட்ட) அடிமையான அஸ்லம் அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

உமர் பின் அல்-கத்தாப் (ரலி) அவர்கள், யூதர்கள், கிறிஸ்தவர்கள் மற்றும் மஜூஸிகள் (நெருப்பு வணங்குபவர்கள்) மதீனாவில் மூன்று நாட்கள் தங்குவதற்கு (கால அவகாசம்) நிர்ணயித்தார்கள். (அந்நாட்களில்) அவர்கள் வியாபாரம் செய்து கொள்ளவும், தங்கள் தேவைகளை நிறைவேற்றிக் கொள்ளவும் (அனுமதிக்கப்பட்டார்கள்). மேலும், அவர்களில் எவரும் மூன்று இரவுகளுக்கு மேல் (மதீனாவில்) தங்கக் கூடாது (என்று உத்தரவிட்டார்கள்).

அனஸ் பின் சீரீன் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள் என்னை 'உஷூர்' (வியாபாரப் பொருட்களுக்கான சுங்க வரி) வசூலிக்கும் பொறுப்பில் நியமித்தார்கள். அப்போது நான், "உங்களுடைய (மற்ற) பணியாளர்களுக்கு மத்தியில் என்னை (மட்டும்) நீங்கள் உஷூர் வசூலிக்க அனுப்புகிறீர்களா?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள், "உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் என்னை எந்தப் பொறுப்பில் நியமித்தார்களோ, அதே பொறுப்பில் உன்னை நான் நியமித்ததில் நீ திருப்தி அடையவில்லையா? முஸ்லிம்களிடமிருந்து பத்தில் ஒரு பங்கில் கால்வாசியையும் (அதாவது 2.5%), அஹ்லுத் திம்மாக்களிடமிருந்து (இஸ்லாமிய ஆட்சியில் பாதுகாப்பு ஒப்பந்தத்துடன் வாழும் முஸ்லிமல்லாதவர்களிடமிருந்து) பத்தில் ஒரு பங்கில் பாதியையும் (அதாவது 5%), எவ்வித ஒப்பந்தமும் இல்லாதவர்களிடமிருந்து (ஹர்பிகளிடமிருந்து) பத்தில் ஒரு பங்கையும் (அதாவது 10%) வசூலிக்குமாறு உமர் (ரலி) அவர்கள் எனக்குக் கட்டளையிட்டிருந்தார்கள்" என்று கூறினார்கள்.

அனஸ் பின் சீரீன் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள் என்னை அழைத்து வர ஆள் அனுப்பினார்கள். நான் அவரிடம் செல்வதில் தாமதம் செய்தேன். பின்னர் அவர் மீண்டும் ஆள் அனுப்பினார், நான் அவரிடம் சென்றேன்.

அப்போது அவர், "என் திருப்தியை நாடி இன்னென்ன கல்லைக் கடிக்க வேண்டும் என்று நான் உனக்குக் கட்டளையிட்டாலும், அதனை நீ செய்வாய் என்றே நான் எண்ணியிருந்தேன். (ஆனால், நான் அழைத்தும் நீ வரத் தாமதித்தாய்). உனக்காக மிகச் சிறந்த ஒரு செயலை (அதாவது வரி வசூலிக்கும் பணியை) நான் தேர்ந்தெடுத்தேன், ஆனால் நீ அதனை விரும்பவில்லை. (சரி), நான் உனக்காக உமர் (ரலி) அவர்களின் சுன்னாவை (நிர்வாக நடைமுறையை) எழுதித் தருகிறேன்" என்றார்.

அதற்கு நான், "உமர் (ரலி) அவர்களின் சுன்னாவை எனக்கு எழுதித் தாருங்கள்" என்றேன்.

அப்போது அவர் (பின்வருமாறு) எழுதினார்: "முஸ்லிம்களிடம் (அவர்களின் வியாபாரப் பொருட்களுக்காக) ஒவ்வொரு நாற்பது திர்ஹம்களுக்கும் ஒரு திர்ஹமும் (2.5%), திம்மிகளிடம் (இஸ்லாமிய அரசின் பாதுகாப்பில் வாழும் முஸ்லிமல்லாத குடிமக்களிடம்) ஒவ்வொரு இருபது திர்ஹம்களுக்கும் ஒரு திர்ஹமும் (5%), திம்மா (பாதுகாப்பு ஒப்பந்தம்) இல்லாதவர்களிடம் (அதாவது அந்நிய தேசத்து வியாபாரிகளிடம்) ஒவ்வொரு பத்து திர்ஹம்களுக்கும் ஒரு திர்ஹமும் (10% வரியாக வசூலிக்கப்பட வேண்டும்)."

நான், "பாதுகாப்பு ஒப்பந்தம் இல்லாதவர்கள் யார்?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர், "(வியாபாரத்திற்காக அந்நிய தேசத்திலிருந்து) ஷாம் பகுதிக்கு வரும் ரோமானியர்கள் ஆவர்" என்று பதிலளித்தார்.

முஹம்மத் பின் சீரீனின் சகோதரரான அனஸ் பின் சீரீன் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் (மதீனாவின் கலீஃபாவாக இருந்தபோது) பஸராவின் ஸகாத் (மற்றும் வரி) வசூலிக்கும் பொறுப்பில் அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்களை நியமித்தார்கள். அப்போது அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள் என்னிடம், "உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் என்னை எந்தப் பொறுப்புக்காக (மக்களிடம் வரி வசூலிக்க) அனுப்பினார்களோ, அதே பொறுப்புக்காக நான் உங்களை அனுப்புகிறேன்" என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு நான், "உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் உங்களுக்கு (அதிகாரப்பூர்வமாக) வழங்கிய கட்டளைகளை (ஒப்பந்தத்தை) நீங்கள் எனக்கு எழுதிக் கொடுக்கும் வரை நான் அப்பணியைச் செய்ய மாட்டேன்" என்று கூறினேன்.

எனவே அவர் எனக்கு (பின்வருமாறு) எழுதிக் கொடுத்தார்:

"முஸ்லிம்களின் செல்வங்களிலிருந்து (ஸகாத்தாக) பத்தில் கால் பாகத்தையும் (2.5%), இஸ்லாமிய அரசின் பாதுகாப்பில் வாழும் (முஸ்லிமல்லாத) குடிமக்கள் (அஹ்லுத் திம்மா) வியாபாரத்திற்காக (ஊர் விட்டு ஊர்) செல்லும் போது அவர்களின் செல்வங்களிலிருந்து பத்தில் அரைப் பாகத்தையும் (5%), இஸ்லாமிய அரசுடன் போர் நிலையில் உள்ள (நாட்டைச் சேர்ந்த)வர்களின் (அஹ்லுல் ஹர்ப்) செல்வங்களிலிருந்து பத்தில் ஒரு பாகத்தையும் (10%) நீ பெற்றுக் கொள்வாயாக!"

அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அறிவிக்கிறார்கள்:
உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் நபாத்தியர்களிடமிருந்து கோதுமை மற்றும் ஆலிவ் எண்ணெய்க்கு பத்தில் அரைப் பங்கை (5 சதவீதத்தை வரியாக) வசூலிப்பவர்களாக இருந்தார்கள். மதீனாவிற்கு (அவற்றின்) இறக்குமதி அதிகரிக்க வேண்டும் என்பதே இதன் நோக்கமாகும். மேலும், தானியங்களுக்கு (பருப்பு வகைகளுக்கு) பத்தில் ஒரு பங்கை (10 சதவீதத்தை) வசூலிப்பவர்களாக இருந்தார்கள்.

ஸாயிப் பின் யஸீத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
"உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்களின் காலத்தில் நான் அப்துல்லாஹ் பின் உத்பாவுடன் மதீனா சந்தையின் (நிர்வாக) அதிகாரியாகப் பணியாற்றி வந்தேன். அப்போது அவர் (அப்துல்லாஹ் பின் உத்பா) நபத்தியர்களிடமிருந்து (வியாபார வரி நிமித்தமாகப்) பத்தில் ஒரு பங்கை (உஷ்ர்) வசூலித்து வந்தார்."

மாலிக் (ரஹ்) அவர்கள் இப்னு ஷிஹாப் (ரஹ்) அவர்களிடம், "உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் நபாத்தியர்களிடமிருந்து (சிரியா மற்றும் ஈராக் பகுதிகளில் வாழ்ந்த அரபியல்லாத வணிகர்களிடமிருந்து) எதன் அடிப்படையில் 'உஷ்ரு' (பத்தில் ஒரு பங்கு வரியை) வசூலித்தார்கள்?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அவர்கள், "அறியாமைக் காலத்திலேயே (இஸ்லாத்திற்கு முந்தைய ஜாஹிலிய்யா காலத்தில்) அது அவர்களிடம் வசூலிக்கப்பட்டு வந்தது; எனவே, உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் (அதே நடைமுறையைத் தொடரும் விதமாக) அதனையே அவர்கள் மீது கடமையாக்கினார்கள்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

சாயிப் பின் யஸீத் (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

"உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரழி) அவர்களின் காலத்தில் நான் அப்துல்லாஹ் பின் உத்பாவுடன் (சந்தை விவகாரங்களில்) இணைந்து பணியாற்றி வந்தேன். அவர், திம்மிகளிடமிருந்து (இஸ்லாமிய ஆட்சியில் உடன்படிக்கையின் கீழ் வாழும் முஸ்லிமல்லாத குடிமக்களிடமிருந்து) அவர்கள் வியாபாரம் செய்யும் பொருட்களில் பத்தில் ஒரு பங்கின் பாதியை (அதாவது 5 சதவீதத்தை வரியாக) வசூலிப்பவராக இருந்தார்."

அபூ மூஸா (ரழி) அவர்கள் உமர் (ரழி) அவர்களுக்குக் கடிதம் எழுதினார்கள்: "முஸ்லிம் வியாபாரிகள் யுத்த பூமிக்குள் (தார் அல்-ஹர்ப் - எதிரி நாட்டு எல்லைக்குள்) நுழையும் போது, (அங்கிருப்பவர்கள்) அவர்களிடமிருந்து பத்தில் ஒரு பங்கை (வரியாக) எடுத்துக் கொள்கிறார்கள்."

அதற்கு உமர் (ரழி) அவர்கள் (பதிலாக) அவருக்கு எழுதினார்கள்: "அவர்கள் (எதிரி நாட்டு வியாபாரிகள்) நம்மிடம் (வியாபாரத்திற்காக) வரும்போது, நீங்களும் அவர்களிடமிருந்து அவ்வாறே பத்தில் ஒரு பங்கை எடுத்துக் கொள்ளுங்கள். ஜிம்மிகளான (இஸ்லாமிய ஆட்சியின் கீழ் வாழும் முஸ்லிமல்லாத) வியாபாரிகளிடமிருந்து பத்தில் அரைப் பங்கை (இருபதில் ஒரு பங்கை) எடுத்துக் கொள்ளுங்கள். முஸ்லிம்களிடமிருந்து (அவர்களது வியாபாரப் பொருட்களின் மதிப்பில்) இருநூறுக்கு ஐந்து (திர்ஹம்கள்) என்ற அடிப்படையில் (ஸகாத்தாக) எடுத்துக் கொள்ளுங்கள். அதற்கு மேல் அதிகரித்தால், ஒவ்வொரு நாற்பது திர்ஹமுக்கும் ஒரு திர்ஹம் (என்ற விகிதத்தில்) எடுத்துக் கொள்ளுங்கள்."

ஜியாத் பின் ஹுதைர் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"நமது நாடான இஸ்லாமிய பூமிக்குள் நுழைந்து (வியாபாரத்திற்காகத்) தங்கியிருக்கும் போர்ப் பிராந்தியத்தைச் சேர்ந்த (அஹ்லுல் ஹர்ப்) சில மக்களைக் குறித்து உமர் (ரலி) அவர்களுக்கு நான் கடிதம் எழுதினேன். அதற்கு உமர் (ரலி) அவர்கள் எனக்கு (பின்வருமாறு பதில்) எழுதினார்கள்:

'அவர்கள் (அங்கு) ஆறு மாதங்கள் தங்கியிருந்தால், அவர்களிடம் (அவர்களது வியாபாரப் பொருட்களில்) பத்தில் ஒரு பங்கை (வரியாக) வசூலித்துக்கொள்; அவர்கள் ஒரு வருடம் தங்கியிருந்தால், அவர்களிடம் பத்தில் ஒரு பங்கில் பாதியை (அதாவது இருபதில் ஒரு பங்கை) வசூலித்துக்கொள்.'"

ஸியாத் பின் ஹுதைர் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

நாங்கள் எந்தவொரு முஸ்லிமிடமிருந்தும் அல்லது (இஸ்லாமிய அரசுடன்) உடன்படிக்கை செய்துகொண்ட (முஸ்லிமல்லாத)வரிடமிருந்தும் (முஆஹித்) சுங்க வரியை (பத்தில் ஒரு பங்கை) வசூலித்ததில்லை.

(இதை அறிவிக்கும் அப்துல்லாஹ் பின் மஅகில் கூறுகிறார்:) "அப்படியானால், நீங்கள் யாரிடமிருந்து அதனை வசூலித்து வந்தீர்கள்?" என்று நான் கேட்டேன்.

அதற்கு அவர், "(இஸ்லாமிய அரசுடன் ஒப்பந்தம் இல்லாத) போர் புரியும் நாட்டைச் சேர்ந்த வியாபாரிகளிடமிருந்து (வசூலித்தோம்). நாம் அவர்களின் பகுதிக்கு (வியாபாரத்திற்காகச்) செல்லும்போது அவர்கள் எவ்வாறு நம்மிடம் சுங்க வரியை வசூலிப்பார்களோ, அதேபோன்று நாமும் (அவர்கள் நம் பகுதிக்கு வரும்போது) வசூலிப்போம்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

அபூ ஹமிதா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "முஸ்லிம்கள் மீது 'உஷூர்' (வியாபார வரி/சுங்க வரி) கடமையில்லை. 'உஷூர்' என்பது (ஒப்பந்த அடிப்படையில் வாழும்) யூதர்கள் மற்றும் கிறிஸ்தவர்கள் மீதே உள்ளதாகும்."

அப்பாஸ் அவர்கள் கூறுகிறார்: "அஹ்மத் இப்னு யூனுஸ் இந்த அறிவிப்பைத் தமது தந்தை வழியாக அபூ ஹமிதாவிடமிருந்து இவ்வாறுதான் அறிவித்துள்ளார். இமாம் புகாரி அவர்கள் தமது வரலாற்று நூலில் (அவரது) தந்தையைக் குறிப்பிடாமல் இதைப் பதிவு செய்துள்ளார். இதன் மற்ற அறிவிப்புத் தொடர்கள் ஏற்கனவே கடந்துவிட்டன. இது குறித்து உமர் இப்னு அப்துல் அஸீஸ் அவர்களின் ஹதீஸை 'ஜகாத்' அத்தியாயத்தில் நாம் குறிப்பிட்டுள்ளோம்."

ஸியாத் பின் ஹுதைர் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

பனூ தக்லிப் (கிறிஸ்தவக்) குலத்தவர் (வியாபாரத்திற்காக) வரும்போதும் செல்லும்போதெல்லாம் நான் அவர்களிடம் 'உஷ்ரு' (பத்தில் ஒரு பங்கு வரியை) வசூலித்து வந்தேன். எனவே, அவர்களில் ஒரு முதியவர் உமர் (ரலி) அவர்களிடம் சென்று, "நாங்கள் (வியாபாரத்திற்காக) வரும்போதும் செல்லும்போதெல்லாம் ஸியாத் எங்களிடம் உஷ்ரு வசூலிக்கிறார்" என்று (முறையிட்டார்). அதற்கு உமர் (ரலி) அவர்கள், "அந்தச் சிரமம் உமக்குத் தீர்க்கப்படும்" என்றார்கள்.

பின்னர் உமர் (ரலி) அவர்கள் மக்கள் கூட்டத்தில் (அமர்ந்திருந்த) போது அந்த முதியவர் மீண்டும் அவர்களிடம் வந்து, "அமீருல் முஃமினீன் (இறைநம்பிக்கையாளர்களின் தலைவரே)! நான் (உங்களிடம் முறையிட்ட) அந்த கிறிஸ்தவ முதியவர் ஆவேன்" என்று கூறினார். அதற்கு உமர் (ரலி) அவர்கள், "நான் (நேர்மையான) ஹனீஃபான (தூய ஓரிறைக் கொள்கையுடைய) முதியவர் ஆவேன்! உமது (பிரச்சினை) தீர்க்கப்பட்டுவிட்டது" என்று கூறினார்கள்.

(ஸியாத் கூறுகிறார்கள்:) பின்னர் உமர் (ரலி) அவர்கள் எனக்கு ஒரு கடிதம் எழுதினார்கள். அதில், "அவர்களிடம் ஆண்டுக்கு ஒருமுறை தவிர (அதிகமாக) நீங்கள் உஷ்ரு வசூலிக்கக் கூடாது" என்று (கட்டளையிட்டிருந்தார்கள்).

உமர் பின் அப்துல் அஸீஸ் (ரஹ்) அவர்கள் (ருஸைக் பின் ஹய்யான் என்பவருக்கு) எழுதியதாவது:

"உம்மைக் கடந்து செல்லும் திம்மிகளிடம் (இஸ்லாமிய ஆட்சியில் வாழும் ஒப்பந்தக் குடிமக்களிடம்), அவர்கள் (சுழற்சி முறையில்) நிர்வகிக்கும் தங்களின் வியாபாரச் செல்வங்களிலிருந்து ஒவ்வொரு இருபது தீனார்களுக்கும் ஒரு தீனார் வீதம் (5% வரியாகப்) பெற்றுக்கொள்வீராக. (இருபது தீனார்களை விடத் தொகை) குறைந்தால், அது பத்து தீனார்களை எட்டும் வரை அதற்கேற்பக் கணக்கிட்டுப் (விகிதாச்சாரப்படி) பெற்றுக்கொள்வீராக.

(பத்து தீனார்களில் இருந்து) அது மூன்றில் ஒரு தீனார் (அளவு) குறைந்தால், அதை விட்டுவிடுவீராக; அதிலிருந்து எதையும் நீர் எடுக்க வேண்டாம். மேலும், நீர் அவர்களிடமிருந்து பெற்றுக் கொண்டதற்கு (ஆதாரமாக), அடுத்த வருடத்தின் (ஹவ்ல்) இதே காலம் வரை (செல்லுபடியாகும் வகையில்) அவர்களுக்கு ஒரு கடிதம் (ஆவணம்) எழுதிக்கொடுப்பீராக."

நுஐம் பின் மஸ்ஊத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

பொய்யன் முஸைலமாவின் கடிதத்துடன் அவனுடைய இரு தூதுவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்களிடம் வந்தபோது, அந்த இருவரிடமும் அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்கள், "(முஸைலமா தன்னை இறைத்தூதர் என்று வாதிடும்) அவன் சொல்வதையே நீங்கள் இருவரும் (உண்மையென ஏற்று) சொல்கிறீர்களா?" என்று கேட்டதை நான் செவியுற்றேன். அதற்கு அவர்கள் இருவரும், "ஆம்" என்று பதிலளித்தார்கள். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் ((ஸல்)) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! தூதுவர்கள் கொல்லப்படக் கூடாது என்ற (இராஜதந்திர) விதி மட்டும் இல்லாதிருந்தால், (இறைநிந்தனை மற்றும் துரோகத்திற்காக) நான் உங்கள் இருவரின் கழுத்துகளையும் வெட்டியிருப்பேன்" என்று கூறினார்கள்.

ஹாரிஸா பின் முதர்ரிப் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்வூத் (ரலி) அவர்களிடம் சென்று, "எனக்கும் அரபிகளில் எவருக்கும் இடையில் எந்தப் பகையும் (வெறுப்பும்) இல்லை. (இருப்பினும் ஒரு செய்தியைச் சொல்ல வந்துள்ளேன்). நான் பனூ ஹனீஃபா குலத்தாரின் பள்ளிவாசல் ஒன்றைக் கடந்து சென்றேன். அப்போது அவர்கள் (பொய்யன்) முஸைலிமாவை (இறைத்தூதர் என) விசுவாசிப்பவர்களாக இருப்பதைக் கண்டேன்" என்று கூறினேன்.

உடனே அப்துல்லாஹ் (பின் மஸ்வூத்) அவர்கள் அவர்களைப் பிடித்து வருமாறு ஆளனுப்பினார்கள். அவர்கள் கொண்டுவரப்பட்டார்கள். இப்னு நவ்வாஹாவைத் தவிர மற்ற அனைவரையும் அவர்கள் (தங்கள் தவற்றிலிருந்து திருந்தி) பாவமன்னிப்புக் கோருமாறு கூறினார்கள் (அவர்களும் அவ்வாறே செய்தனர்).

பின்னர் இப்னு நவ்வாஹாவிடம், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (முன்பு உன்னிடம்), 'நீ மட்டும் ஒரு தூதுவனாக (அந்நிய நாட்டுப் பிரதிநிதியாக) வராமல் இருந்திருந்தால் உனது தலையைக் கொய்திருப்பேன்' என்று கூறியதை நான் கேட்டிருக்கிறேன். ஆனால், இன்று நீ எந்தத் தூதுவனும் அல்ல (மாறாக ஒரு குடிமகன்)!" என்று கூறினார்கள்.

பிறகு (அவனுக்கு மரண தண்டனை நிறைவேற்றுமாறு) கரழா பின் கஅப் (ரலி) அவர்களுக்கு உத்தரவிட்டார்கள். அவர் கடைவீதியில் வைத்து அவனது தலையைக் கொய்தார்.

பின்னர் அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள், "கடைவீதியில் இப்னு நவ்வாஹா கொல்லப்பட்டுக் கிடப்பதைப் பார்க்க விரும்புபவர்கள் (சென்று) பார்க்கலாம்!" என்று கூறினார்கள்.

அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இப்னுந் நவ்வாஹாவிடம் (முஸைலிமாவின் தூதராக வந்தபோது), "நீர் (ஒரு நாட்டின்) தூதராக (Envoy) இல்லாதிருந்தால், உம்மைக் கொன்றிருப்பேன்" என்று கூறினார்கள்.

அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"தூதுவர்கள் (ராஜதந்திரிகள்) கொல்லப்படக் கூடாது என்பது (நபி (ஸல்) அவர்களது காலத்திலிருந்தே) நிலைநாட்டப்பட்ட வழிமுறையாகும் (சுன்னாவாகும்)."

அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் மக்கா வெற்றி ஆண்டில் (ஹிஜ்ரி 8-ல்) தமது தலையில் இரும்புக் கவசம் (தலைக்கவசம்) அணிந்தவாறு மக்காவிற்குள் நுழைந்தார்கள். பின்னர் அதை அவர்கள் கழற்றியபோது, ஒரு மனிதர் அவர்களிடம் வந்து, "இப்னு கத்தல் கஃபாவின் திரைகளைப் பிடித்துத் தொங்கிக் கொண்டிருக்கிறான்" என்று கூறினார். அதற்கு நபிகளார் (ஸல்) அவர்கள், "(அவன் செய்த மன்னிக்க முடியாத குற்றங்களுக்காக) அவனைக் கொன்றுவிடுங்கள்!" என்று கூறினார்கள்.

(இதனை யஹ்யா பின் யஹ்யா வழியாக முஸ்லிமும், அப்துல்லாஹ் பின் யூசுஃப் வழியாக புகாரியும் மாலிக் அவர்களிடமிருந்து பதிவு செய்துள்ளனர்).

ஸஅத் (ரலி) அறிவிக்கிறார்கள்:
மக்கா வெற்றியின் போது, நான்கு ஆண்கள் மற்றும் இரண்டு பெண்களைத் தவிர மற்ற (அனைத்து) மக்களுக்கும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அபயம் அளித்தார்கள். மேலும், "அவர்கள் கஅபாவின் திரைகளைப் பிடித்துத் தொங்கிக் கொண்டிருந்தாலும் அவர்களைக் கொன்று விடுங்கள். (அந்த நான்கு ஆண்கள்:) இக்ரிமா பின் அபீஜஹ்ல், அப்துல்லாஹ் பின் கத்தல், மிக்யஸ் பின் சுபாபா மற்றும் அப்துல்லாஹ் பின் அபீஸர்ஹ் (ஆகியோர் ஆவர்)" என்று கூறினார்கள்.

ஸயீத் (பின் யர்பூஉ அல்-மக்ஜூமீ) (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

மக்கா வெற்றியின் போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நான்கு நபர்களுக்கு (மக்காவின்) புனித எல்லைக்கு வெளியிலும் (ஹில்) சரி, புனித எல்லைக்குள்ளும் (ஹரம்) சரி நான் அபயம் (பாதுகாப்பு) அளிக்க மாட்டேன். (அவர்கள்:) ஹுவைரிஸ் பின் மஅபத், மகீஸ் (பின் ஸுபாபா), ஹிலால் பின் கத்தல் மற்றும் அப்துல்லாஹ் பின் அபீ ஸர்ஹ் ஆவர்."

அவர்களில் ஹுவைரிஸை அலி (ரழி) அவர்கள் கொன்றார்கள். மகீஸை அவருடைய நெருங்கிய (தந்தையின் சகோதரர் மகனான) உறவினர் கொன்றார். ஹிலால் பின் கத்தலை ஸுபைர் (ரழி) அவர்கள் கொன்றார்கள். அப்துல்லாஹ் பின் அபீ ஸர்ஹுக்காக, உஸ்மான் பின் அஃப்பான் (ரழி) அவர்கள் (நபி (ஸல்) அவர்களிடம்) அபயம் கோரிப் பெற்றார்கள்; அவர் உஸ்மான் (ரழி) அவர்களுக்குப் பால்குடிச் சகோதரராக இருந்தார்.

மேலும், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களை இகழ்ந்து (கவிதைகள்) பாடிக்கொண்டிருந்த மகீஸுக்குச் சொந்தமான இரண்டு பாடகிகளுக்கும் (அபயம் மறுக்கப்பட்டது). அவர்களில் ஒருத்தி கொல்லப்பட்டாள்; மற்றொருத்தி தப்பியோடிச் சென்று (பின்னர்) இஸ்லாத்தை ஏற்றாள்.

அபூ ஷுரைஹ் அல்-அதவீ (ரலி) அவர்கள் (மதீனாவின் ஆளுநராக இருந்த) அம்ர் பின் ஸயீத் என்பவரிடம் —அவர் (அப்துல்லாஹ் பின் அஸ்-ஸுபைர் ரலி அவர்களுக்கு எதிராகப் போரிட) மக்காவிற்குப் படைகளை அனுப்பிக் கொண்டிருந்தபோது— பின்வருமாறு கூறினார்கள்:

"தலைவரே! (அமீரே!) மக்கா வெற்றியின் மறுநாளன்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறிய ஒரு செய்தியை உங்களுக்கு எடுத்துரைக்க எனக்கு அனுமதி தாருங்கள். அவர்கள் அதனைப் பேசியபோது, எனது இரு செவிகளும் அதனைக் கேட்டன; (அதைச் சொல்லும்போது) எனது உள்ளம் அதனை நன்கு உணர்ந்து பதித்துக்கொண்டது; எனது இரு கண்களும் அவர்களை நேரில் பார்த்தன. அவர்கள் அல்லாஹ்வைப் போற்றிப் புகழ்ந்து விட்டுப் பின்வருமாறு கூறினார்கள்:

'நிச்சயமாக மக்காவை அல்லாஹ்வே புனிதமாக்கினான்; மனிதர்கள் அதனைப் புனிதமாக்கவில்லை. எனவே, அல்லாஹ்வையும் இறுதி நாளையும் நம்பக்கூடிய எந்த மனிதனுக்கும் அங்கு இரத்தம் சிந்துவதோ, அல்லது அங்கிருக்கும் மரங்களை வெட்டுவதோ ஆகுமானதல்ல. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (மக்காவில்) போரிட்டதை எவரேனும் (தமக்குச் சாதகமான) ஆதாரமாகக் காட்டினால், அவரிடம் நீங்கள் கூறுங்கள்: நிச்சயமாக அல்லாஹ் தனது தூதருக்கு (மட்டுமே) அனுமதி அளித்தான்; உங்களுக்கு அவன் அனுமதி அளிக்கவில்லை. எனக்குக்கூட (மக்கா வெற்றியின் போது) பகலின் ஒரு சிறு பொழுதில் மட்டுமே அனுமதி வழங்கப்பட்டது. நேற்றைய தினம் அதற்கு இருந்த அதே புனிதம் இன்றும் திரும்பிவிட்டது. எனவே, இங்கு வந்திருப்பவர் (இந்தச் செய்தியை) வராதவருக்கு எத்திவைக்கட்டும்!'

அப்போது அபூ ஷுரைஹ் (ரலி) அவர்களிடம், "இதற்கு அம்ர் என்ன கூறினார்?" என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், "அம்ர் (என்னிடம்) கூறினார்: 'அபூ ஷுரைஹ் அவர்களே! இதுபற்றி உங்களை விட எனக்கு நன்கு தெரியும். நிச்சயமாக ஹரம் (புனித எல்லை) பாவம் செய்தவனுக்கோ, கொலை செய்துவிட்டுத் தப்பியோடி வந்தவனுக்கோ அல்லது (குற்றமிழைத்துவிட்டு/கலகம் செய்துவிட்டு) தப்பியோடி வந்தவனுக்கோ அடைக்கலம் தராது' (என்று அம்ர் கூறினார்)" எனப் பதிலளித்தார்கள்.

இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"இதன் பொருள் — அல்லாஹ்வே நன்கறிந்தவன் — மற்ற இடங்களைப் போல அதன் (மக்காவின்) மீது (முழுமையான) போர் தொடுப்பது அனுமதிக்கப்படவில்லை என்பதாகும். ஆஸிம் இப்னு ஸாபித் மற்றும் குபைப் (ரழி) ஆகியோர் (எதிரிகளால் வஞ்சகமாகக்) கொல்லப்பட்டபோது, மக்காவிலுள்ள ஒரு வீட்டில் அபூ ஸுஃப்யானை முடிந்தால் ரகசியமாகக் (தண்டனையாகக்) கொலை செய்யுமாறு நபிகள் நாயகம் ((ஸல்)) அவர்கள் கட்டளையிட்டார்கள். மக்கா (போர் செய்வதற்குத் தடைசெய்யப்பட்ட) புனிதமானதாக இருந்த நேரத்தில்தான் இது நிகழ்ந்தது. ஒருவர் மீது கடமையான (தண்டனை அல்லது உரிமை போன்ற) ஒன்றைச் செயல்படுத்துவதிலிருந்து அது (மக்காவின் புனிதம்) எவரையும் தடுக்காது என்பதையும், மற்ற இடங்களுக்கு எதிராகப் போர் தொடுக்கப்படுவதைப் போல, அதற்கு எதிராக (முழு அளவிலான) போர் தொடுக்கப்படுவதை மட்டுமே அது தடுக்கிறது என்பதையும் இது உணர்த்துகிறது."

(அறிவிப்பாளர்) அபூ ஸுஃப்யான், முஹம்மத் (ஸல்) அவர்களைத் தந்திரமாகக் கொல்வதற்காக ஒருவரை அனுப்பிய நிகழ்வையும், அல்லாஹ் தனது நபிக்கு அதைத் தெரியப்படுத்தியதையும், (கொல்ல வந்த) அந்த நபர் இஸ்லாத்தை ஏற்றதையும் குறிப்பிட்டார். (அதன் பிறகு) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அம்ர் பின் உமைய்யா அள்-ளம்ரீ (ரலி) மற்றும் ஸலமா பின் அஸ்லம் பின் ஹரீஷ் (ரலி) ஆகியோரிடம்: "நீங்கள் இருவரும் (மக்காவிற்குப்) புறப்பட்டுச் சென்று அபூ ஸுஃப்யான் பின் ஹர்பைச் சந்தியுங்கள். (அவர் மீது தாக்குதல் நடத்த) உங்களுக்கு ஒரு வாய்ப்பு (அவர் கவனக்குறைவாக இருக்கும்போது) கிடைத்தால், அவரைக் கொன்றுவிடுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர், முஆவியா (அபூ ஸுஃப்யானின் மகன்) அம்ரைப் பார்த்தது மற்றும் அது குறித்து அவரிடம் (அபூ ஸுஃப்யானிடம்) தெரிவித்த செய்தியை (அறிவிப்பாளர்) குறிப்பிட்டார். மேலும், அம்ர் பின் உமைய்யா மற்றும் ஸலமா பின் அஸ்லம் ஆகிய இருவரும் மலையில் ஏறி ஒரு குகையில் மறைந்து கொண்டார்கள்.

அதன் பின்னர் அம்ர் பின் உமைய்யா (குகையிலிருந்து) வெளியேறி, தல்ஹா பின் உபைதுல்லாஹ்வின் சகோதரர் மகனான உபைதுல்லாஹ் பின் மாலிக்கைக் கொன்றார். பிறகு, சிலுவையில் அறையப்பட்டிருந்த (மக்காவினரால் தூக்கிலிடப்பட்டிருந்த) குபைப் பின் அதீ (ரலி) அவர்களிடம் வந்து, (அவரது உடலைக்) கீழே இறக்கி அதன் மீது மண்ணைப் போட்டார் (அவரை அடக்கம் செய்தார்). பின்னர் அவர்கள் இருவரும் தனித்தனியாக மதீனாவுக்குத் திரும்பிய நிகழ்வையும் அவர் (அறிவிப்பாளர்) குறிப்பிட்டார்.

ஹாரிஸ் பின் மாலிக் பின் பர்ஸா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

மக்கா வெற்றியின் நாளில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"இதற்குப் பிறகு (மக்கா நகரின் மீது) மறுமை நாள் வரை போர் தொடுக்கப்பட மாட்டாது."

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எவரேனும் ஹரமுக்கு வெளியே (ஹில்-லில்) ஒரு கொலையோ அல்லது திருட்டோ செய்துவிட்டு, பின்னர் (தண்டனைக்கு அஞ்சி) ஹரம் எல்லைக்குள் நுழைந்துவிட்டால், அவனுடன் அமரக் கூடாது, அவனுடன் பேசக் கூடாது, மேலும் அவனுக்கு எந்தத் துன்பமும் இழைக்கக் கூடாது. அவன் (ஹரமை விட்டு) வெளியேறும் வரை (வெளியேறுமாறு) அவனிடம் வலியுறுத்தப்பட வேண்டும். அவன் வெளியேறியதும், அவன் செய்த குற்றத்திற்கான தண்டனை (ஹுதுத்) அவன் மீது நிறைவேற்றப்பட வேண்டும்.

ஒருவன் ஹரமுக்கு வெளியே கொலையோ திருட்டோ செய்துவிட்டு, அதன் பின்னர் அவன் (கைதியாக) ஹரமுக்குள் கொண்டுவரப்பட்டால், அவனுக்குரிய தண்டனையை நிறைவேற்ற (அதிகாரிகள்) நாடினால், அவனை ஹரமிலிருந்து வெளியேற்றி 'ஹில்' (ஹரம் அல்லாத) பகுதிக்குக் கொண்டு சென்ற பிறகே (தண்டனையை) நிறைவேற்ற வேண்டும்.

ஆனால், ஒருவன் ஹரமுக்குள்ளேயே கொலையோ அல்லது திருட்டோ செய்திருந்தால், அவனுக்கான தண்டனை ஹரமுக்குள்ளேயே நிறைவேற்றப்படும்."

ஷெய்க் (இமாம் பைஹகி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "இது இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களின் (சொந்தக்) கருத்தாகும். மார்க்கத்தை வழங்கியவரிடமிருந்து (நபி ஸல் அவர்களிடமிருந்து) ஹரம் எல்லைக்குள் குற்றவியல் தண்டனைகளை நிறைவேற்றக் கூடாது என்று எந்தவொரு பிரத்தியேகமான (தடை) ஆதாரமும் வராத காரணத்தால், குற்றவியல் தண்டனைகளை நிறைவேற்றுவது குறித்து வந்துள்ள பொதுவான வெளிப்படையான ஆதாரங்களின் அடிப்படையில் நாம் இக்கருத்தை விட்டுவிட்டோம் (அதாவது ஹரமுக்குள்ளும் தண்டனை நிறைவேற்றலாம் என்பதே பெரும்பான்மை அறிஞர்களின் முடிவாகும்). அல்லாஹ்வே மிக அறிந்தவன்."

அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

தூமத்துல் ஜந்தல் (பகுதியின் தலைவரான) உகைதிர் என்பவர் நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு ஒரு ஜுப்பாவை (நீண்ட மேலங்கியைப்) பரிசாக வழங்கினார். அதை நபி (ஸல்) அவர்கள் அணிந்தார்கள்... என (அறிவிப்பாளர்) அந்த ஹதீஸை (முழுமையாகக்) குறிப்பிட்டார்கள்.

இதனை இமாம் புகாரி அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் பதிவு செய்துவிட்டு, "ஸயீத் அவர்கள் கத்தாதாவிடமிருந்து (இதை) அறிவித்தார்" என்று (குறிப்பாகச்) சுட்டிக்காட்டியுள்ளார்கள்.

அப்துர்ரஹ்மான் பின் அபூபக்கர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நாங்கள் நூற்று முப்பது பேர் (ஒரு பயணத்தில்) நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களுடன் இருந்தோம். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "உங்களில் யாரிடமாவது உணவு இருக்கிறதா?" என்று கேட்டார்கள். ஒருவரிடம் சுமார் ஒரு 'ஸாஉ' (சுமார் 2.5 கிலோ) அளவு உணவு (தானியம்) இருந்தது, அது (தண்ணீர் ஊற்றிப்) பிசையப்பட்டது.

அப்போது பரட்டைத் தலையுடைய, மிகவும் உயரமான இணைவைப்பவன் ஒருவன் ஆடுகளை ஓட்டிக்கொண்டு வந்தான். அவனிடம் நபி (ஸல்) அவர்கள், "(இந்த ஆட்டை எங்களுக்கு) விற்பனை செய்கிறாயா? அல்லது அன்பளிப்பாகத் தருகிறாயா? (அல்லது 'ஹிபா' - கொடையாகத் தருகிறாயா?)" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவன், "இல்லை, விற்பனைதான் செய்வேன்" என்றான். அதிலிருந்து நபி (ஸல்) அவர்கள் ஒரு ஆட்டை வாங்கினார்கள். அது (அறுக்கப்பட்டு) சமைப்பதற்காகத் தயார் செய்யப்பட்டது. அதன் ஈரலை (மற்றும் வயிற்றின் உட்பகுதிகளை நெருப்பில்) சுடுமாறு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் உத்தரவிட்டார்கள்.

அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! அந்த நூற்று முப்பது பேருக்கும் அதிலிருந்து ஒரு துண்டை நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் வெட்டிக் கொடுக்காமல் இல்லை. (அப்போது) அங்கு முன்னிலையில் இருந்தவர்களுக்கு அதனை வழங்கினார்கள்; அங்கு இல்லாதவர்களுக்கு (அவர்களின் பங்கை) எடுத்து வைத்தார்கள்.

பின்னர் (சமைக்கப்பட்ட இறைச்சியை) இரண்டு பெரிய பாத்திரங்களில் வைத்தார்கள். நாங்கள் அனைவரும் (அதைச்) சாப்பிட்டு வயிறு நிரம்பினோம். அப்போதும் அந்த இரண்டு பாத்திரங்களிலும் உணவு மீதமிருந்தது. அதனை நாங்கள் ஒட்டகத்தின் மீது ஏற்றிக் கொண்டோம் (அல்லது இது போன்ற ஒரு வார்த்தையை அறிவிப்பாளர் கூறினார்).

(இதனை இமாம் புகாரி அவர்கள் தங்களது ஸஹீஹில் ஆரிம் வழியாகவும், இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் உபைதுல்லாஹ் பின் முஆத் வழியாகவும் அறிவித்துள்ளனர்).

அபூ ஹுமைத் அஸ்-ஸாஇதி (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுடன் தபூக்கிற்குப் பயணம் செய்தேன். (தொடர்ந்து அந்த நீண்ட) ஹதீஸைக் குறிப்பிட்ட அவர்கள் அதில் பின்வருமாறு கூறினார்கள்:

"அய்லாவின் மன்னர் (யுஹன்னா பின் ரூபா) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு ஒரு வெள்ளை நிறக் கோவேறுக்கழுதையை அன்பளிப்பாக வழங்கினார். நபி (ஸல்) அவர்கள் (அதற்குப் பகரமாக) அவருக்கு ஒரு சால்வையை (புர்தாவை) அணிவித்தார்கள். மேலும், அவர்களின் கடல் பகுதி(யில் பாதுகாப்பளிப்பது மற்றும் வரி வசூலிப்பது) குறித்து அவருக்கு ஒரு (ஒப்பந்தக்) கடிதத்தையும் எழுதிக்கொடுத்தார்கள்." (இவ்வாறு அந்த ஹதீஸை முழுமையாகக் குறிப்பிட்டார்கள்).

இதனை இமாம் புகாரி அவர்கள் 'ஸஹீஹ்' எனும் நூலில் ஸஹ்ல் பின் பக்கார் வழியாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள். மேலும், இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் வுஹைப் வழியாக வேறோர் அறிவிப்பாளர் தொடரிலும் இதனைப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.

அப்துல்லாஹ் அல்-ஹவ்ஸனீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் முஅத்தின் பிலால் (ரலி) அவர்களைச் சந்தித்து, "பிலாலே! அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் (நிர்வாக மற்றும் ஏழைகளுக்கான) செலவீனங்கள் எவ்வாறு அமைந்திருந்தன என்பதை எனக்குத் தெரிவியுங்கள்" என்று கேட்டேன்.

அப்போது அவர் ஒரு ஹதீஸைக் குறிப்பிட்டு அதில் பின்வருமாறு கூறினார்:
"(ஒருமுறை) ஒருவர் ஓடிவந்து, 'பிலாலே! அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் அழைப்பிற்குப் பதிலளியுங்கள் (உங்களை அழைக்கிறார்கள்)' என்று கூறினார். உடனே நான் புறப்பட்டு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் சென்றேன். அங்கே நான்கு ஒட்டகங்கள் அவற்றின் சுமைகளுடன் மண்டியிட்டு அமர்ந்திருந்தன. நான் (உள்ளே செல்ல) அனுமதி கேட்டேன். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம், 'நற்செய்தி பெறுவீராக! (நபிகளாரின் சார்பாக நீர் வாங்கியிருந்த) உமது கடனை அடைப்பதற்கான ஏற்பாட்டை அல்லாஹ் உமக்கு வழங்கியுள்ளான்' என்று கூறினார்கள்.

பின்னர், 'மண்டியிட்டுள்ள இந்த நான்கு ஒட்டகங்களையும் நீர் பார்த்தீரா?' என்று கேட்டார்கள். நான், 'ஆம் (பார்த்தேன்)' என்றேன்.

அவர்கள் கூறினார்கள்: 'இந்த ஒட்டகங்களும் அவற்றின் மீதுள்ள சுமைகளும் உமக்கே சொந்தம். ஏனெனில், ஃபதக் பகுதித் தலைவர் எனக்கு அன்பளிப்பாக வழங்கிய ஆடைகளும் உணவுப் பொருட்களுமே அவற்றின் மீதுள்ளன. எனவே, அவற்றை நீர் பெற்றுக்கொண்டு (நபிகளாரின் பெயரில் உள்ள) உமது கடனை அடைப்பீராக!' (என்று கூறினார்கள்). அவ்வாறே நான் செய்தேன்."

அலி பின் அபீ தாலிப் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
கிஸ்ரா (பாரசீக மன்னர்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு அன்பளிப்பு வழங்கினார், அதை அவர்கள் ஏற்றுக்கொண்டார்கள். கைஸர் (ரோம மன்னர்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு அன்பளிப்பு வழங்கினார், அதையும் அவர்கள் ஏற்றுக்கொண்டார்கள். மேலும், (பல்வேறு) மன்னர்களும் அவர்களுக்கு அன்பளிப்புகளை வழங்கியுள்ளனர், அவற்றையும் அவர்கள் (நபி -ஸல்- அவர்கள்) ஏற்றுக்கொண்டார்கள்.

இமாம் ஷாஃபியீ (ரஹ்) அவர்கள் (தமது) முந்தைய கூற்றில் (அல்-கதீம்) குறிப்பிடுகிறார்கள்:
"அபூசுஃப்யான் பின் ஹர்ப், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்குத் தோல்களை (பதப்படுத்தப்பட்ட தோல்) அன்பளிப்பாக வழங்கினார், அதை அவர்கள் ஏற்றுக்கொண்டார்கள். அலெக்ஸாண்டிரியாவின் ஆட்சியாளர் (முகவ்கிஸ்), (நபி -ஸல்- அவர்களின் மகனான) இப்ராஹீமின் தாயாரான மாரியாவை அவர்களுக்கு அன்பளிப்பாக வழங்கினார், அவர்களை (நபி -ஸல்- அவர்கள்) ஏற்றுக்கொண்டார்கள். இவர்கள் தவிர வேறு பலரும் அவர்களுக்கு (நபி -ஸல்- அவர்களுக்கு) அன்பளிப்புகளை வழங்கியுள்ளனர். (ஆனால்) நபி (ஸல்) அவர்கள் அவற்றை முஸ்லிம்களுக்கிடையே (பொதுச் சொத்தாகப்) பங்கிடவில்லை."

இயாள் பின் ஹிமார் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் அல்லாஹ்வுடைய தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு ஒரு ஒட்டகத்தையோ அல்லது (வேறு ஒரு) அன்பளிப்பையோ வழங்கினேன். அப்போது அவர்கள், "நீர் இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொண்டு விட்டீரா?" என்று கேட்டார்கள். நான் "இல்லை" என்று கூறினேன். அதற்கு அவர்கள், "இணைவைப்பவர்களின் அன்பளிப்புகளை (ஸப்த்) ஏற்க வேண்டாம் என நான் தடுக்கப்பட்டுள்ளேன்" என்று கூறினார்கள்.

மற்றொரு அறிவிப்பில் இயாள் பின் ஹிமார் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

நான் அல்லாஹ்வுடைய தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு ஒரு அன்பளிப்பையோ அல்லது (ஒரு) ஒட்டகத்தையோ வழங்கினேன். அவர்கள் என்னிடம், "நீர் இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொண்டு விட்டீரா?" என்று கேட்டார்கள். நான் "இல்லை" என்றேன். ஆகவே, அதனை ஏற்றுக்கொள்ள மறுத்த அவர்கள், "நிச்சயமாக நாங்கள் இணைவைப்பவர்களின் அன்பளிப்புகளை (ஸப்த்) ஏற்றுக்கொள்வதில்லை" என்று கூறினார்கள்.

(அறிவிப்பாளர்களில் ஒருவரான அபூத்தய்யாஹ் கூறுகிறார்:) நான் ஹஸன் (அல்-பஸரீ) அவர்களிடம் "இணைவைப்பவர்களின் ஸப்த் (அன்பளிப்பு) என்றால் என்ன?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "அவர்களின் நன்கொடைகள் (உதவிகள்)" என்று பதிலளித்தார்கள்.

ஷேக் (இமாம் பைஹகீ) கூறுகிறார்:
நபியவர்கள் அந்த அன்பளிப்பை நிராகரித்ததானது, (இணைவைப்பவர்களின் அன்பளிப்பை) ஏற்பது ஹராம் (தடுக்கப்பட்டது) என்பதையோ அல்லது அதனைத் தவிர்ப்பது சிறந்தது (மக்ரூஹ் தன்ஸீஹ்) என்பதையோ குறிக்கலாம். மேலும், அவரது அன்பளிப்பை நிராகரிப்பது அவருக்கு (மனதில்) ஒரு தாக்கத்தை ஏற்படுத்தி, அது அவரை இஸ்லாத்தை நோக்கி வழிநடத்தவும் கூடும் (என்ற நோக்கத்திலும் இருக்கலாம்). (ஆயினும்) இணைவைப்பவர்களின் அன்பளிப்புகளை நபியவர்கள் ஏற்றுக்கொண்டதாக வரும் (பிற) அறிவிப்புகளே மிகவும் ஆதாரப்பூர்வமானவையாகவும், அதிகமானவையாகவும் உள்ளன. அல்லாஹ்விடமே தவ்ஃபீக் (வெற்றி) உள்ளது.