பைஹகீ

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "மூன்று நபர்களை விட்டும் (செயல்களைப் பதிவு செய்யும்) எழுதுகோல் உயர்த்தப்பட்டுவிட்டது: உறங்குபவர் விழித்தெழும் வரை, புத்தி சுவாதீனமற்றவர் (மனநிலை பாதிக்கப்பட்டவர்) தெளிவுபெறும் வரை மற்றும் சிறுவன் (பாலகனாக இருப்பவன்) பருவமடையும் வரை."

அலி (ரழி) அவர்கள் வழியாகவும் நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து (இதே செய்தியை) நாம் முன்னரே அறிவித்துள்ளோம்.

யஹ்யா பின் அபீ கஸீர் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "{ஃபகாதிபூஹும் இன் அலிம்தும் ஃபீஹிம் கய்ரா} (அவர்களிடம் நன்மையை நீங்கள் அறிந்தால் அவர்களுடன் -விடுதலைக்கான- ஒப்பந்தம் செய்து கொள்ளுங்கள்)" [அந்நூர்: 33] என்று (வசனத்தை ஓதிக்) கூறிவிட்டு, "(அதாவது) அவர்களிடம் ஏதேனும் ஒரு தொழில் (திறன்) இருப்பதை நீங்கள் அறிந்தால் (அவர்களுடன் ஒப்பந்தம் செய்து கொள்ளுங்கள்). மேலும், (அவர்கள் பிழைப்புக்கு வழியின்றி) மக்களை நோக்கி அவர்களை நாய்களைப் போன்று (யாசகம் கேட்பதற்காக) ஏவி விடாதீர்கள்" என்று கூறினார்கள்.

அப்துல்லாஹ் பின் அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள், "அவர்களிடம் ஏதேனும் நன்மையை நீங்கள் அறிந்தால், அவர்களுடன் (சுதந்திரத்திற்கான) ஒப்பந்தம் செய்துகொள்ளுங்கள்" (அல்குர்ஆன் 24:33) என்ற வசனம் குறித்து விளக்கமளிக்கையில், "உமது முகாத்திப் (ஒப்பந்தம் செய்துகொண்ட அடிமை, அதற்கான தொகையை) உமக்குச் செலுத்திவிடுவார் என்று நீர் அறிந்தால் (என்பதே இதன் கருத்தாகும்)" என்று கூறினார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"அவர்களுக்கு (தங்கள் வாழ்வாதாரத்திற்குரிய) ஏதேனும் ஒரு வழி (அல்லது வசதி) இருப்பதை நீங்கள் அறிந்தால், அவர்களின் பராமரிப்புச் சுமையை (தேவையின்றி) முஸ்லிம்கள் மீது சுமத்தி விடாதீர்கள்."

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (பின்வரும் குர்ஆன் வசனம் குறித்து) அறிவிக்கிறார்கள்:

"{ஃபகாதிபூஹும் இன் அலிம்தும் ஃபீஹிம் கைரன்} - அவர்களிடம் ஏதேனும் நன்மையை நீங்கள் அறிந்தால் அவர்களுடன் (விடுதலைக்கான) உடன்படிக்கை எழுதிக் கொள்ளுங்கள் [அந்நூர்: 33]" என்ற இறைவசனம் குறித்து (விளக்கமளிக்கையில்), "(அதில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள நன்மை என்பது) அமானிதத்தையும் (நம்பிக்கை நாணயத்தையும்), (வாக்குறுதியை) நிறைவேற்றுவதையும் (குறிக்கும்)" என்று கூறினார்கள்.

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

(வருமானம் ஈட்டக்கூடிய) எந்தவொரு தொழிலும் இல்லாத அடிமையுடன் (சுயவிடுதலைக்கான) 'முகாதபா' ஒப்பந்தம் செய்வதை அவர்கள் வெறுப்பவர்களாக இருந்தார்கள். மேலும், "(இதன் மூலம் - அதாவது நீ யாசகம் பெற்றுத் தரும் பணத்தின் மூலம்) மக்களின் அழுக்குகளை எனக்கு நீ உணவாக அளிக்கப் போகிறாயா?" என்று அவர்கள் கூறுவார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் (பின்வருமாறு) அறிவிக்கிறார்கள்:

வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ்வின் கூற்றான '{ஃபகாதிபூஹும் இன் அலிம்தும் ஃபீஹிம் கய்ரன்} (அவர்களிடம் ஏதேனும் நன்மையை நீங்கள் அறிந்தால் அவர்களுடன் உரிமை ஒப்பந்தம் செய்து கொள்ளுங்கள்)' [அந்நூர் 24:33] என்பது குறித்து அவர்கள் கூறும்போது, "(அதாவது) அவர்களுக்கு ஏதேனும் தொழில் அல்லது செல்வம் இருப்பதை நீங்கள் அறிந்தால் (என்பதே இதன் கருத்தாகும்)" என்று விளக்கமளித்தார்கள்.

அதாஉ பின் அபீ ரபாஹ் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
நாங்கள் அதனை (குர்ஆனில் குறிப்பிடப்படும் 'கய்ர்' என்பதை) செல்வம் என்றே கருதுகிறோம்.
பின்னர் அவர்கள், "(உங்களில் ஒருவருக்கு மரணம் நெருங்கும்போது, அவர் ஏதேனும் செல்வத்தை (கய்ர்) விட்டுச் செல்வாராயின்...) [அல்குர்ஆன் 2:180]" என்ற வசனத்தை ஓதினார்கள்.
மேலும் அதாஉ (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நாங்கள் கருதுவது போல் 'கய்ர்' என்பது செல்வத்தையே குறிக்கும்."
இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "(அவர்களிடம் ஏதேனும் நன்மையை (கய்ர்) நீங்கள் அறிந்தால்...) [அல்குர்ஆன் 24:33]" மற்றும் "(நிச்சயமாக அவன் செல்வத்தின் (கய்ர்) மீதுள்ள பிரியத்தில் கடுமையானவன்) [அல்குர்ஆன் 100:8]" ஆகிய வசனங்களில் உள்ள 'கய்ர்' என்பது செல்வத்தையே குறிக்கும். மேலும், "(அவர் ஏதேனும் செல்வத்தை (கய்ர்) விட்டுச் செல்வாராயின்...) [அல்குர்ஆன் 2:180]" என்பதிலும் 'கய்ர்' என்பது செல்வத்தையே குறிக்கும்."

இப்னு ஜுரைஜ் (ரஹ்) அவர்கள் அதாஉ (ரஹ்) அவர்களிடம் கேட்டார்கள்: "(குர்ஆனில் கூறப்படும்) 'கைர்' (خير - நன்மை) என்பது என்ன? அது செல்வமா, அல்லது நன்னடத்தையா (மார்க்கப்பற்று), அல்லது இவையிரண்டுமா?"
அதற்கு அவர்கள், "அது செல்வம் என்றுதான் நாங்கள் கருதுகிறோம்" என்று பதிலளித்தார்கள்.
நான் (இப்னு ஜுரைஜ்) கேட்டேன்: "அவரிடம் செல்வம் ஏதுமில்லை, ஆனால் அவர் ஒரு உண்மையான (நேர்மையான) மனிதராக இருந்தால் (அதை நன்மையாகக் கருதலாமா)?"
அதற்கு அவர்கள், "அந்தச் செல்வத்தையும் நன்னடத்தையையும் தவிர வேறு எதையும் நான் நன்மையாகக் கருதவில்லை" என்றார்கள்.

மேலும் முஜாஹித் (ரஹ்) அவர்கள் (பின்வரும் வசனம் குறித்துக்) கூறினார்கள்: "{இன் அலிம்தும் ஃபீஹிம் கைரா} (அவர்களிடம் ஏதேனும் நன்மையை நீங்கள் அறிந்தால்) [அந்-நூர்: 33] என்பதில் உள்ள 'நன்மை' என்பது செல்வத்தைக் குறிக்கிறது; அவர்களின் குணங்களும், மார்க்க நிலையும் எப்படி இருந்தாலும் சரியே (அதாவது பொருள் ஈட்டும் திறன் இருந்தால் போதுமானது)."

இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹிமஹுல்லாஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "'கைர்' (நன்மை) என்பது ஒரு சொல்லாகும்; அதைக் கொண்டு உரையாடப்படும் (சூழல் மற்றும்) சந்தர்ப்பத்தைக் கொண்டே அதன் உண்மையான நோக்கம் என்னவென்று அறியப்படும்.

அல்லாஹ் தஆலா கூறுகிறான்: "{இன்னல்லதீன ஆமனூ வ அமிலுஸ் ஸாலிஹாதி உலாஇக்க ஹும் கைருல் பரிய்யஹ்} (நிச்சயமாக எவர்கள் ஈமான் கொண்டு நற்கருமங்கள் செய்கிறார்களோ, அவர்கள் தாம் படைப்புகளில் மிகச் சிறந்தவர்கள்.) [அல்-பய்யினா: 7]. எனவே, அவர்கள் ஈமானின் மூலமும் நற்கருமங்களின் மூலமுமே படைப்புகளில் சிறந்தவர்கள் என்பதை நாம் விளங்கிக் கொள்கிறோம்; செல்வத்தால் அல்ல.

மேலும் அல்லாஹ் தஆலா கூறுகிறான்: "{வல்புத்ன ஜஅல்னாஹா லக்கும் மின் ஷஆஇரில்லாஹி லக்கும் ஃபீஹா கைர்} (குர்பானிக்கான ஒட்டகங்களை, உங்களுக்காக அல்லாஹ்வின் அடையாளங்களில் ஒன்றாக நாம் ஆக்கியுள்ளோம்; அவற்றில் உங்களுக்கு நன்மை இருக்கிறது.) [அல்-ஹஜ்: 36]. இங்கு 'நன்மை' என்பது (மறுமையில் கிடைக்கும்) நற்கூலியின் மூலம் அடையும் பலனைக் குறிக்கிறதே தவிர, அந்த ஒட்டகங்களுக்குள் (உடல் உறுப்புகளுக்குள்) அவர்களுக்கு செல்வம் இருக்கிறது என்பதை அல்ல என நாம் விளக்குகிறோம்.

வல்லமையும் மாண்பும் மிக்க அல்லாஹ் கூறுகிறான்: "{இதா ஹளர அஹதகுமுல் மவ்து இன் தரக்க கைரா... அல்-வஸிய்யது லில்-வாலிதைனி வல்-அக்ரபீன்} (உங்களில் ஒருவருக்கு மரணம் நெருங்கி வரும்போது, அவர் ஏதேனும் நன்மையை விட்டுச் சென்றால், பெற்றோர் மற்றும் நெருங்கிய உறவினர்களுக்கு மரணசாசனம் செய்வது...) [அல்-பகரா: 180]. இங்கு 'நன்மை' என்பது (அவர் விட்டுச் செல்லும்) செல்வத்தைக் குறிக்கிறது என்பதை நாம் விளக்குகிறோம்; ஏனெனில், (மரணத்திற்குப் பின்) விட்டுச்செல்லப்படுவது செல்வம் ஆகும், மேலும் 'பெற்றோருக்கும் உறவினர்களுக்கும் வஸிய்யத் (மரண சாசனம்) செய்தல்' என்ற கட்டளையும் இதனை உறுதிப்படுத்துகிறது.

எனவே அல்லாஹ் தஆலா, "{ஃபகாதிபூஹும் இன் அலிம்தும் ஃபீஹிம் கைரா} (அவர்களிடம் ஏதேனும் நன்மையை நீங்கள் அறிந்தால், அவர்களுக்கு உரிமைச் சீட்டு எழுதிக் கொடுங்கள்.) [அந்-நூர்: 33]" என்று கூறியபோது, குர்ஆனிலிருந்து நாம் (மேற்கண்டவாறு) எடுத்த ஆதாரங்களின்படி, அதன் மிகத் தெளிவான அர்த்தம் 'பொருள் ஈட்டுவதற்கான திறனும், நாணயமும் (அமானிதத் தன்மையும்) இருப்பதாகும்'. ஏனெனில், ஒருவன் (உழைக்கும்) திறமையுடையவனாக இருந்து, பொருள் ஈட்டினாலும், அவனிடம் நாணயம் இல்லாவிட்டால் அதை (விடுதலைத் தொகையாகத் தன் எஜமானனுக்கு) செலுத்த மாட்டான். அதேபோன்று, அவன் நாணயமானவனாக இருந்தாலும், அவனுக்குச் சம்பாதிக்கும் திறன் இல்லாவிட்டால், அப்போதும் அவனால் அதைச் செலுத்த இயலாது.

ஷாஃபிஈ (ரஹிமஹுல்லாஹ்) அவர்கள் தொடர்ந்து கூறினார்கள்: "'உன் அடிமையிடம் செல்வம் இருப்பதை நீ அறிந்தால்' என்று (இந்த வசனத்திற்கு) வெளிப்படையாகப் பொருள் கொள்வது இரண்டு காரணங்களால் சரியானதல்ல: ஒன்று, செல்வம் என்பது அவனுக்குள் (உடலுக்குள்) இருக்காது, மாறாக அவனிடம் (கைவசம்தான்) இருக்கும்; அவனுக்குள் இருப்பது செல்வத்தை ஈட்டித் தரும் உழைக்கும் திறனே ஆகும். இரண்டாவது, (அடிமை விடுதலை ஆவதற்கு முன்) அவனது கையில் இருக்கும் செல்வமும் அவனது எஜமானனுக்கே சொந்தமானதாகும்."

மேலும் அவர்கள் கூறினார்கள்: "'நன்மை' என்பது 'செல்வத்தைக் குறிக்கிறது' என்ற கருத்தைக் கொண்டவர்கள் (முஜாஹித் போன்றோர்) நாடியது, 'அந்த அடிமை தன் உழைப்பால் எஜமானனுக்கு செல்வத்தை ஈட்டிக் கொடுத்தான்; எனவே, முன்பு எவ்வாறு செல்வத்தை ஈட்டினானோ, அதேபோன்று தன்னை விடுவித்துக் கொள்வதற்கான செல்வத்தையும் அவனால் ஈட்ட முடியும் என்பதை அதிலிருந்து ஆதாரமாகக் கொள்ளலாம்' என்பதாக இருக்கலாம்."

"{இன் அலிம்தும் ஃபீஹிம் கய்ரன்}" (அவர்களிடம் நன்மையை நீங்கள் அறிந்தால் - அந்-நூர்: 33) என்ற (திருக்குர்ஆன்) வசனம் குறித்து முஜாஹித் மற்றும் தாவூஸ் (ரஹ்) ஆகியோர் கூறினார்கள்: "(அதன் பொருள்) செல்வமும் (உழைத்து ஈட்டும் திறனும்), அமானிதமும் (நம்பகத்தன்மையும்) ஆகும்."

ஹஸன் (பஸரீ - ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "(அதன் பொருள்) உண்மையும், வாக்குறுதியை நிறைவேற்றுதலும், (கடமையை) ஆற்றுதலும், அமானிதமும் ஆகும்."

இப்ராஹீம் (அந்-நகஈ - ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "(அதன் பொருள்) உண்மையும், வாக்குறுதியை நிறைவேற்றுதலும் ஆகும்."

அபு ஸாலிஹ் அவர்கள் (பின்வருமாறு) கூறினார்கள்:

"{இன் அலிம்தும் ஃபீஹிம் கய்ரன்} (அவர்களிடம் ஏதேனும் நன்மையை நீங்கள் அறிந்தால்)" (திருக்குர்ஆன் 24:33) என்ற (இறை)வசனம் குறித்து (விளக்குகையில்), "(அது அவர்கள் கடமைகளை/ஒப்பந்தத் தொகையை) நிறைவேற்றுவதையும் (மற்றும் அவர்களின்) நம்பகத்தன்மையையும் (குறிக்கிறது)" என்று கூறினார்கள்.

அவ்ஸாயீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:
மக்ஹூல் (ரஹ்) அவர்கள், "{அவர்களிடம் நன்மையை நீங்கள் அறிந்தால்}" [அந்நூர்: 33] என்ற இந்த வசனத்தைக் குறித்து, "(நன்மை என்பது) சம்பாதிக்கும் திறன் (ஆகும்)" எனக் கூறுவதாக எனக்குச் செய்தி எட்டியது.

அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"மூன்று பேருக்கு உதவி செய்வது அல்லாஹ்வின் மீது கடமையாகும் (அதாவது அல்லாஹ் அதைத் தன்மீது பொறுப்பாக ஆக்கிக்கொண்டான்). அவர்கள்: அல்லாஹ்வின் பாதையில் அறப்போர் புரிபவர் (முஜாஹித்), கற்பொழுக்கத்தைப் பேணிக்கொள்ளும் (தவறான வழிகளில் செல்லாமல் இருக்க வேண்டும் என்ற) நோக்கில் திருமணம் செய்து கொள்பவர் மற்றும் (தனது எஜமானிடம் குறிப்பிட்ட தொகையைச் செலுத்தி விடுதலை பெறுவதாக ஒப்பந்தம் செய்து கொண்டு, அந்தத் தொகையைச்) செலுத்தி விடுதலை பெற நாடும் ஒப்பந்த அடிமை (முகாதப்)."

ஜாபிர் பின் அப்தில்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"மூன்று காரியங்கள் உள்ளன; எவர் அல்லாஹ்வின் மீது (முழு) நம்பிக்கை வைத்தும், (அவனிடமே) நற்கூலியை எதிர்பார்த்தும் அவற்றைச் செய்கிறாரோ, அவருக்கு உதவி செய்வதும், அவருக்கு அருள்வளம் (பரக்கத்) அளிப்பதும் அல்லாஹ்வின் மீது (அவன் தனக்குத்தானே ஆக்கிக்கொண்ட) கடமையாகிவிடுகிறது:

எவர் அல்லாஹ்வின் மீது நம்பிக்கை வைத்தும், நற்கூலியை எதிர்பார்த்தும் தனது கழுத்தை (அடிமைத்தனத்திலிருந்து) விடுவிக்க முயற்சி செய்கிறாரோ, அவருக்கு உதவி செய்வதும், அவருக்கு அருள்வளம் அளிப்பதும் அல்லாஹ்வின் மீது கடமையாகும்.

எவர் அல்லாஹ்வின் மீது நம்பிக்கை வைத்தும், நற்கூலியை எதிர்பார்த்தும் திருமணம் செய்து கொள்கிறாரோ, அவருக்கு உதவி செய்வதும், அவருக்கு அருள்வளம் அளிப்பதும் அல்லாஹ்வின் மீது கடமையாகும்.

மேலும், எவர் அல்லாஹ்வின் மீது நம்பிக்கை வைத்தும், நற்கூலியை எதிர்பார்த்தும் (பயன்பாடற்ற) தரிசு நிலத்தை உயிர்ப்பிக்கிறாரோ (அதாவது விவசாயத்திற்குத் தகுதியானதாக மாற்றுகிறாரோ), அவருக்கு உதவி செய்வதும், அவருக்கு அருள்வளம் அளிப்பதும் அல்லாஹ்வின் மீது கடமையாகும்."

ஸல்மான் அல்-ஃபாரிஸி (ரழி) அவர்களின் அடிமை ஒருவர், (குறிப்பிட்ட தொகையைச் செலுத்தி தன்னைச் சுதந்திரவாளியாக்கிக் கொள்ளும்) உரிமை ஒப்பந்தம் (முகாதபா) செய்துகொள்ள விரும்பினார்.

அப்போது ஸல்மான் (ரழி) அவர்கள், "உன்னிடம் ஏதேனும் (பணம்/பொருள்) இருக்கிறதா?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அவர், "இல்லை" என்றார்.

"உனக்கு (பணம்) எங்கிருந்து கிடைக்கும்?" என்று ஸல்மான் (ரழி) அவர்கள் கேட்டார்கள்.

அதற்கு அவர், "நான் மக்களிடம் (யாசகம்) கேட்பேன்" என்றார்.

அப்போது ஸல்மான் (ரழி) அவர்கள், "மக்களின் (கழுவப்பட்ட) அழுக்குகளிலிருந்து (அதாவது பிறர் தரும் தர்மத்திலிருந்து) நீ எனக்கு உணவளிக்கப் பார்க்கிறாயா?" என்று கூறி, அவருடன் உரிமை ஒப்பந்தம் செய்ய மறுத்துவிட்டார்கள்.

அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

சீரின் என்னிடம் (தம்மை விடுதலை செய்வதற்கான) 'முகாத்தபா' ஒப்பந்தம் செய்துகொள்ளுமாறு வேண்டினார். நான் அவருக்கு (அதைச் செய்ய) மறுத்துவிட்டேன். எனவே, அவர் உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரழி) அவர்களிடம் சென்று இது குறித்து அவரிடம் கூறினார். உடனே உமர் (ரழி) அவர்கள் (கையில்) ஒரு சாட்டையுடன் என்னை நோக்கி வந்து, "அவருடன் (விடுதலை) ஒப்பந்தம் செய்துகொள்!" என்று கூறினார்கள்.

இப்னு ஜுரைஜ் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

நான் அதாஉ (ரஹ்) அவர்களிடம், '(எனது அடிமையிடம்) நன்மையை நான் அறிந்தால், அவருடன் முகாத்தபா (விடுதலைக்கான ஒப்பந்தம்) செய்வது என் மீது கட்டாயமா?' என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், 'அது கட்டாயம் என்றே நான் கருதுகிறேன்' என்று பதிலளித்தார்கள். அம்ர் பின் தீனார் (ரஹ்) அவர்களும் இவ்வாறே கூறினார்கள். நான் அதாஉ (ரஹ்) அவர்களிடம், 'இதை நீங்கள் யாரிடமிருந்தாவது (முன்னோர்களிடமிருந்து) அறிவிக்கிறீர்களா?' என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், 'இல்லை' என்று பதிலளித்தார்கள்.

ஹஸன் (அல்-பஸரீ - ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "(அடிமைகளுடன் விடுதலைக்கான முகாத்தபா எனும் ஒப்பந்தம் செய்வது எஜமானர்கள் மீது) கட்டாயக் கடமை அல்ல. அவர் விரும்பினால் ஒப்பந்தம் செய்யலாம்; அவர் விரும்பினால் ஒப்பந்தம் செய்யாமல் இருக்கலாம்."

ஷஅபீ (ரஹ்) அவர்களிடமிருந்தும் இது போன்றே நமக்கு அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

ஹிப்பான் பின் அபீ ஜபலா (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"ஒவ்வொருவரும் தனது செல்வத்தின் மீது தனது தந்தை (பெற்றோர்), தனது பிள்ளை மற்றும் (மற்ற) மக்கள் அனைவரையும் விட அதிக உரிமை உடையவர் ஆவார்" என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

ஹிஸாம் பின் ஹகீம் அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் உமைர் பின் ஸஅத் (ரலி) அவர்களுக்கு (பின்வருமாறு கடிதம்) எழுதினார்கள்:

"அம்மா பஃத் (இறைத்துதிக்குப் பின்)! உமது அதிகாரத்தின் கீழ் உள்ள முஸ்லிம்கள், தங்களின் அடிமைகள் மக்களிடம் யாசிப்பார்கள் (என்ற நிலையை உருவாக்கி, அதன்) அடிப்படையில் அவர்களுடன் ‘முகாத்தபா’ (குறிப்பிட்ட தொகையைச் செலுத்தி விடுதலை பெறும்) ஒப்பந்தம் செய்வதை (தடை செய்வீராக)."

இப்னுத் தைய்யாஹ் (ரஹ்) அவர்கள் அலி (ரலி) அவர்களிடம் வந்து, "(எனது எஜமானரிடம் விடுதலை பெறுவதற்காக) நான் 'முகாத்தபா' (ஒப்பந்தம்) செய்ய விரும்புகிறேன்" என்று கூறினார். அதற்கு அலி (ரலி) அவர்கள், "உன்னிடம் (அதற்காகச் செலுத்த) ஏதேனும் பொருள் இருக்கிறதா?" என்று கேட்டார்கள். அவர் "இல்லை" என்றார்.

உடனே, அலி பின் அபீதாலிப் (ரலி) அவர்கள் (மக்களை) ஒன்றுதிரட்டி, "உங்கள் சகோதரருக்கு உதவுங்கள்!" என்று கூறினார்கள். அவ்வாறே மக்கள் அவருக்காக (நிதியைத்) திரட்டினர். (அவரது) முகாத்தபா ஒப்பந்தத் தொகை போக மீதித் தொகை எஞ்சியது. அவர் அலி (ரலி) அவர்களிடம் வந்து, அந்த மீதித் தொகையைக் குறித்துக் கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், "அதனை (விடுதலைக்காக ஒப்பந்தம் செய்துள்ள மற்ற) முகாத்தப்களுக்குக் கொடுத்துவிடுங்கள்!" என்றார்கள்.

இது எதனை உணர்த்துகிறது என்றால், முகாத்தபா ஒப்பந்தம் செய்துள்ள ஒருவருக்கு, ஸதகா (ஜகாத்) நிதியிலிருந்து 'அர்-ரிகாப்' (அடிமைகளை விடுதலை செய்தல்) எனும் பங்கின் கீழ், அவர் விடுதலை பெறுவதற்கு எவ்வளவு தேவையோ அந்த அளவு (மட்டுமே) வழங்கப்படும் என்பதாகும்.

ஸஹ்ல் இப்னு ஹுனைஃப் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"யார் அல்லாஹ்வின் பாதையில் அறப்போர் புரியும் ஒரு முஜாஹிதுக்கோ (போராளிக்கோ), அல்லது வறுமையில் (மற்றும் சிரமத்தில்) இருக்கும் ஒரு கடனாளிக்கோ, அல்லது தனது (விடுதலைக்காகத் தொகையைச் செலுத்த ஒப்பந்தம் செய்த) ஒரு அடிமைக்கோ உதவி செய்கிறாரோ, அவருக்கு அல்லாஹ் தன்னுடைய நிழலைத் தவிர வேறு நிழலே இல்லாத (மறுமை) நாளில் தனது (அர்ஷின்) நிழலை வழங்குவான்."

(இரு அறிவிப்பாளர்களின் வாசகங்களும் ஒரே மாதிரியானவை. அம்ர் இப்னு ஸாபித் அவர்களின் அறிவிப்பில் "அல்லது ஒரு போராளிக்கு" என்று கூடுதலாக இடம்பெற்றுள்ளது).

உஸ்மான் (ரலி) அவர்களின் அடிமையாக இருந்த ஒருவர் (அறிவிப்பாளர்) கூறுகிறார்:

உஸ்மான் (ரலி) அவர்கள் என்னைப் (பொறுப்பாளராக ஆக்கி) ஒரு வியாபாரத்திற்காக அனுப்பி வைத்தார்கள். நான் அவர்களிடம் (திரும்பி) வந்தபோது, எனது நிர்வாகத்தை (நான் வியாபாரத்தைக் கையாண்ட விதத்தை) அவர்கள் பாராட்டினார்கள். ஒருநாள் நான் அவர்களுக்கு முன்னால் நின்று, "அமீருல் முஃமினீன் அவர்களே! நான் உங்களிடம் 'முகாத்தபா' (சுய விடுதலைக்கான ஒப்பந்தம்) கோருகிறேன்" என்றேன். அதற்கவர்கள் முகம் சுளித்தார்கள். பின்னர், "சரி, அல்லாஹ்வின் வேதத்தில் உள்ள ஒரு வசனம் (24:33) மட்டும் இல்லையென்றால், நான் இதைச் செய்திருக்க மாட்டேன். ஒரு இலட்சம் (திர்ஹம்களுக்கு) உனக்கு நான் விடுதலை ஒப்பந்தம் செய்து தருகிறேன். ஆனால் அதை நீ இரண்டு தவணைகளில் எனக்குச் செலுத்திவிட வேண்டும். அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! அதிலிருந்து ஒரு திர்ஹமைக் கூட நான் உனக்குக் குறைக்க மாட்டேன்" என்று கூறினார்கள்.

நான் அவரிடமிருந்து வெளியேறியபோது, ஸுபைர் இப்னு அவ்வாம் (ரலி) அவர்கள் என்னைச் சந்தித்து, "உனக்கு என்ன நேர்ந்தது? (ஏன் கவலையாக இருக்கிறாய்?)" என்று கேட்டார்கள். நான் கூறினேன்: "அமீருல் முஃமினீன் என்னை ஒரு வியாபாரத்திற்காக அனுப்பி வைத்தார்கள். நான் அவர்களிடம் வந்தபோது, எனது நிர்வாகத்தை அவர்கள் பாராட்டினார்கள். நான் அவர்களிடம் சென்று, 'அமீருல் முஃமினீன் அவர்களே! நான் உங்களிடம் விடுதலை ஒப்பந்தம் கோருகிறேன்' என்றேன். அதற்கவர்கள் முகம் சுளித்துவிட்டு, 'சரி, அல்லாஹ்வின் வேதத்தில் உள்ள ஒரு வசனம் மட்டும் இல்லையென்றால், நான் இதைச் செய்திருக்க மாட்டேன். ஒரு இலட்சம் (திர்ஹம்களுக்கு) உனக்கு நான் விடுதலை ஒப்பந்தம் செய்து தருகிறேன். ஆனால் அதை நீ இரண்டு தவணைகளில் எனக்குச் செலுத்திவிட வேண்டும். அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! அதிலிருந்து ஒரு திர்ஹமைக் கூட நான் உனக்குக் குறைக்க மாட்டேன்' என்று கூறினார்கள்."

அதைக் கேட்ட ஸுபைர் (ரலி) அவர்கள், "நட" என்று கூறி, என்னை மீண்டும் உஸ்மான் (ரலி) அவர்களிடம் அழைத்துச் சென்றார்கள். உஸ்மான் (ரலி) அவர்கள் முன் நின்று, "அமீருல் முஃமினீன் அவர்களே! இவனுக்கு நீங்கள் விடுதலை ஒப்பந்தம் செய்து கொடுத்தீர்களா?" என்று கேட்டார்கள். உஸ்மான் (ரலி) முகம் சுளித்துவிட்டு, "ஆம், அல்லாஹ்வின் வேதத்தில் உள்ள ஒரு வசனம் மட்டும் இல்லையென்றால், நான் இதைச் செய்திருக்க மாட்டேன். ஒரு இலட்சத்திற்கு இவனுக்கு நான் விடுதலை ஒப்பந்தம் செய்து தருகிறேன். ஆனால் அதை இவன் இரண்டு தவணைகளில் எனக்குச் செலுத்திவிட வேண்டும். அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! அதிலிருந்து ஒரு திர்ஹமைக் கூட நான் இவனுக்குக் குறைக்க மாட்டேன்" என்றார்கள்.

இதைக் கேட்டு ஸுபைர் (ரலி) அவர்கள் கோபமடைந்து, "அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! நான் உங்களிடம் ஒரு தேவையை நாடி உங்கள் முன் நிற்கிறேன், ஆனால் நீங்கள் ஒரு சத்தியத்தின் மூலம் அதை (நான் பரிந்துரை செய்வதைத்) தடுத்து விடுகிறீர்களா?" என்று கேட்டார்கள்.

(அறிவிப்பாளர் கூறுகிறார்:) அப்போது ஸுபைர் (ரலி) அவர்கள் எனது தோள்பட்டையிலோ அல்லது புஜத்திலோ தட்டிவிட்டு, "அவருடன் (உஸ்மானுடன்) ஒப்பந்தம் செய்துகொள்" என்று கூறினார்கள். அவ்வாறே நான் உஸ்மான் (ரலி) அவர்களிடம் விடுதலை ஒப்பந்தம் செய்துகொண்டேன்.

பின்னர் ஸுபைர் (ரலி) அவர்கள் என்னைத் தம் வீட்டிற்கு அழைத்துச் சென்று, என்னிடம் ஒரு இலட்சம் (திர்ஹம்களைக்) கொடுத்தார்கள். பிறகு, "நீ சென்று இதன் மூலம் அல்லாஹ்வின் அருளைத் தேடுவாயாக (வியாபாரம் செய்வாயாக). உனக்கு ஏதேனும் (வியாபாரத்தில்) இழப்பு ஏற்பட்டால், உஸ்மானுக்குரிய தொகையையாவது இதிலிருந்து கொடுத்துவிடு" என்று கூறினார்கள்.

அவ்வாறே நான் சென்று அதன் மூலம் அல்லாஹ்வின் அருளைத் தேடி (வியாபாரம் செய்)தேன். (அதில் கிடைத்த லாபத்திலிருந்து) உஸ்மான் (ரலி) அவர்களுக்குரிய தொகையை (எனது விடுதலைக்காகச்) செலுத்திவிட்டேன். ஸுபைர் (ரலி) அவர்களுக்குரிய தொகையையும் (கடனாக வாங்கியதைத்) திருப்பிச் செலுத்திவிட்டேன். இவை போக என் கையில் எண்பதாயிரம் (திர்ஹம்கள் லாபமாக) மீதமிருந்தன.

சல்மான் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"நான் எனது (எஜமான) குடும்பத்தாரிடம், அவர்களுக்கு ஐந்நூறு பேரீச்சை மரக்கன்றுகளை நட்டுத் தருவதாகவும், அவை (வேர் பிடித்து) நிலைபெற்றதும் நான் விடுதலை செய்யப்படுவேன் என்றும் ஒப்பந்தம் (முகாதபா) செய்து கொண்டேன். பிறகு நான் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து இது பற்றிக் கூறினேன். அதற்கு அவர்கள், '(அவற்றை) நடுவீராக; மேலும் அவர்களுக்காக (அவை வேர் பிடித்து வளர வேண்டும் என்று) நிபந்தனை செய்து கொள். நீர் அவற்றை நட விரும்பும்போது எனக்குத் தெரிவிப்பாயாக!' என்று கூறினார்கள்.

அவ்வாறே நான் அவர்களுக்குத் தெரிவித்தேன். அவர்கள் (நேரில்) வந்து, ஒரேயொரு கன்றைத் தவிர (மற்ற அனைத்தையும்) அவர்களே நடத் தொடங்கினார்கள். அந்த ஒன்றை மட்டும் நான் எனது கைகளால் நட்டேன். (நான் நட்ட) அந்த ஒன்றைத் தவிர மற்ற அனைத்துக் கன்றுகளும் (வேர் பிடித்து) செழித்தன."

ஸல்மான் (ரலி) அவர்கள் மதீனாவிற்கு வந்தபோது, ஒரு தட்டில் (சில பொருட்களை) எடுத்துக்கொண்டு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, அவர்களுக்கு முன்னால் வைத்தார்கள். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "ஸல்மானே! இது என்ன?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு ஸல்மான் (ரலி), "(இது) உங்களுக்கும் உங்கள் தோழர்களுக்கும் தர்மம் (ஸதகா) ஆகும்" என்றார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "நிச்சயமாக நான் தர்மப் பொருளை உண்பதில்லை" என்று கூறி (அதைத் தவிர்ந்து கொண்டார்கள்). எனவே, ஸல்மான் (ரலி) அதைத் திரும்ப எடுத்துக்கொண்டார்.

மறுநாள் அதே போன்று ஒன்றைக் கொண்டு வந்து, நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு முன்னால் வைத்தார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "இது என்ன?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு ஸல்மான் (ரலி), "(இது) உங்களுக்கு அன்பளிப்பு (ஹதிய்யா) ஆகும்" என்றார். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (அதை ஏற்றுக்கொண்டு) தம் தோழர்களிடம், "உண்ணுங்கள்" என்று கூறினார்கள் (தாமும் அதிலிருந்து உண்டார்கள்).

பின்னர் (நபி (ஸல்) அவர்கள்) ஸல்மான் (ரலி) அவர்களிடம், "நீர் யாருக்குச் சொந்தமானவர் (யாருடைய அடிமை)?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "(யூதக்) கூட்டத்தாருக்கு" என்று பதிலளித்தார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "உன்னை விடுதலை செய்வதற்கான ஒப்பந்தம் (முகாதபா) செய்யுமாறு அவர்களிடம் கேள்" என்று கூறினார்கள்.

அதன்படி, "இன்னின்ன எண்ணிக்கையிலான (முந்நூறு) பேரீச்ச மரக்கன்றுகளை நான் நட்டு, அவை பலன் தரும் (கனி கொடுக்கும்) வரை அவற்றைப் பராமரிக்க வேண்டும் என்ற நிபந்தனையின் அடிப்படையில் அவர்கள் என்னுடன் ஒப்பந்தம் செய்தார்கள்" என்று ஸல்மான் (ரலி) கூறினார்.

பின்னர், நபி (ஸல்) அவர்கள் அங்கு வந்து, ஒரு மரக்கன்றைத் தவிர மற்ற அனைத்து பேரீச்ச மரக்கன்றுகளையும் (தம் திருக்கரங்களால்) நட்டார்கள். உமர் (ரலி) அவர்கள் அந்த ஒரு மரக்கன்றை நட்டார்கள். (அதிசயமாக) நடப்பட்ட அந்த மரங்கள் அனைத்தும் அந்த ஆண்டிலேயே பலன் தந்தன; ஆனால் உமர் (ரலி) நட்ட அந்த ஒரு மரத்தைத் தவிர!

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "இதை நட்டது யார்?" என்று கேட்டார்கள். மக்கள், "உமர்" என்று பதிலளித்தார்கள். உடனே அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (அதைப் பிடுங்கி மீண்டும்) அதைத் தம் கையால் நட்டார்கள்; அது (உடனடியாக) அதே ஆண்டிலேயே பலன் தந்தது.

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:
சல்மான் அல்-ஃபாரிஸி (ரலி) அவர்கள் என்னிடம் அறிவித்தார்கள். அவர் தாம் இஸ்லாத்தை ஏற்றதற்கான காரணம் குறித்த நீண்ட வரலாற்றைக் குறிப்பிட்டார். அதில் அவர் கூறினார்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "சல்மானே! (உரிமை பெறுவதற்காக உமது எஜமானருடன்) ஒப்பந்தம் (முகாதபா) செய்து கொள்வீராக!" என்று கூறினார்கள். எனவே, முந்நூறு பேரீச்சை மரக்கன்றுகளை நட்டு வளர்ப்பது (அவை வேர் பிடித்து நிலைபெறும் வரை பராமரிப்பது) மற்றும் நாற்பது ஊக்கியா (தங்கம்) வழங்குவது என்ற நிபந்தனையின் பேரில் என் எஜமானருடன் நான் ஒப்பந்தம் செய்து கொண்டேன். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் தோழர்கள் பேரீச்சங் கன்றுகளை வழங்கி எனக்கு உதவினார்கள். ஒவ்வொருவரும் தங்களுக்கு இயன்ற அளவுக்கு முப்பது கன்றுகள், இருபது கன்றுகள், பத்து கன்றுகள் என (உதவியாக) வழங்கினார்கள்.

மேலும், (மரக்கன்றுகளை நடுவதற்கு) குழிகள் தோண்டப்பட்ட நிகழ்வை அவர் குறிப்பிட்டுச் சொன்னார்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னுடன் புறப்பட்டு (அந்தத் தோட்டத்திற்கு) வந்தார்கள். நாங்கள் கன்றுகளை அவர்களிடம் கொண்டு வருவோம். அவர்கள் அதனைத் தமது திருக்கரத்தால் (குழியில்) வைத்து, மண்ணைச் சரிசெய்வார்கள். அவர்களைச் சத்தியத்தைக் கொண்டு அனுப்பியவன் மீது சத்தியமாக, அவற்றில் ஒரு கன்று கூடப் பட்டுப்போகவில்லை (அனைத்தும் செழித்து வளர்ந்தன).

(இதன் பிறகு) நான் செலுத்த வேண்டிய தங்கம் மட்டும் மீதமிருந்தது. அப்போது சுரங்கப் பகுதியிலிருந்து ஒரு மனிதர் முட்டை அளவுள்ள ஒரு தங்கத்தை (அல்லாஹ்வின் தூதரிடம்) கொண்டு வந்தார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "உரிமை ஒப்பந்தம் செய்துகொண்ட அந்தப் பாரசீக முஸ்லிம் எங்கே?" என்று கேட்டார்கள். அதற்காக நான் அழைக்கப்பட்டேன். அவர்கள், "சல்மானே! இதை எடுத்துக்கொண்டு, நீர் செலுத்த வேண்டியதைச் செலுத்திவிடுவீராக!" என்று கூறினார்கள். நான், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் செலுத்த வேண்டிய (அதிகமான) தொகையுடன் ஒப்பிடுகையில் இது எம்மாத்திரம்?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "நிச்சயமாக இதன் மூலமாக அல்லாஹ் உமது சுமையை (கடனை) நிறைவேற்றி வைப்பான்" என்று கூறினார்கள். சல்மானின் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக! நான் அதை அவர்களுக்கு நிறுத்துக் கொடுத்தபோது அது சரியாக நாற்பது ஊக்கியாவாக இருந்தது. நான் அதனை அவர்களுக்குச் செலுத்தினேன். சல்மான் (ரலி) அவர்கள் (அடிமைத்தளையிலிருந்து) உரிமையிடப்பட்டார்கள்.

ஷைக் (இமாம் பைஹகீ) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
"முதல் அறிவிப்பில் பேரீச்சங் கன்றுகளின் எண்ணிக்கை அதிகமாகக் கூறப்பட்டுள்ளது. மேலும், அதில் உரிமையிடுவதற்கான நிபந்தனையும் இடம்பெற்றுள்ளது. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் நடாத ஒரு கன்று துளிர்க்காமல் போன செய்தியும் அதில் உள்ளது. மூன்றாவது அறிவிப்பில் கன்றுகளின் எண்ணிக்கை குறைவாகவும், நாற்பது ஊக்கியா தங்கம் கூடுதலாகவும் கூறப்பட்டுள்ளது. இவை இரண்டிலும், இரண்டாவது அறிவிப்போடு சேர்த்துப் பார்க்கும்போது, கன்றுகள் துளிர்க்க வேண்டும் அல்லது பலன் தர வேண்டும் என்பது நிபந்தனையாக ஆக்கப்பட்டிருந்தது என்பது தெளிவாகிறது. அந்த ஒப்பந்தம் (மதீனாவிலிருந்த) நிராகரிப்பாளர்களுடன் செய்யப்பட்டதாகவும், அதன் நோக்கம் அடிமைத் தளையிலிருந்து விடுதலை பெறுவதாகவும் அமைந்திருந்தது. எனவேதான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவர்களுக்கு நிபந்தனை விதிப்பீராக" என்று கூறி அதற்கு அனுமதியளித்தார்கள். ஏனெனில், முகாதபா (உரிமை பெறுவதற்கான) ஒப்பந்தம் (சில சட்ட நுணுக்கங்களால்) சிதைக்கப்பட்டாலும், விடுதலையைப் பெறுவதற்கு இது ஒரு சரியான நிபந்தனையாகவே இருந்தது."

ஸல்மான் (ரழி) அவர்கள் தமது இஸ்லாத்தை ஏற்ற வரலாற்று நிகழ்வில் (பின்வருமாறு) அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் (என்னிடம்), "நீ யாருக்குச் சொந்தமானவர்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நான், "அன்சாரிகளைச் சேர்ந்த ஒரு பெண்ணுக்குச் சொந்தமானவன். அவள் என்னை தனது தோட்டத்தில் (வேலையில்) ஈடுபடுத்தியிருக்கிறாள்" என்று பதிலளித்தேன். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "அபூபக்கரே!" என்று (அழைத்துக்) கூறினார்கள். அபூபக்கர் (ரழி) அவர்கள், "லப்பைக் (இதோ ஆஜராகிவிட்டேன், அல்லாஹ்வின் தூதரே!)" என்றார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், "இவரை விலைக்கு வாங்குவீராக!" என்று கூறினார்கள். (அதன்படி) அபூபக்கர் (ரழி) அவர்கள் என்னை விலைக்கு வாங்கி என்னை உரிமையிட்டார்கள் (விடுதலை செய்தார்கள்).

(இந்த ஹதீஸைப் பதிவு செய்த இமாம் பைஹகீ கூறுகிறார்:) இந்த அறிவிப்பு இதற்கு முந்தைய (பிரபலமான) அறிவிப்புகளுக்கு முரணாக அமைந்துள்ளது. ஒருவேளை, (முந்தைய அறிவிப்புகளில் கூறப்பட்டவாறு ஒப்பந்தப்படி) நடப்பட்ட பேரீச்சங் கன்றுகளில் ஒன்று (கூட) வேரூன்றாமல் போனதால் அவரது விடுதலை (உடனடியாக) நிகழாமல் போயிருக்கலாம். பின்னர், நபி (ஸல்) அவர்கள் அதை மீண்டும் நட்டார்கள், அது அதே வருடமே பலன் தந்தது. இதற்கிடையில், அபூபக்கர் (ரழி) அவர்கள் அவரை விலைக்கு வாங்கி உரிமையிட்டிருக்கலாம். அல்லது வேறு சாத்தியக்கூறுகளும் இருக்கலாம். அல்லாஹ்வே மிக அறிந்தவன். மேலும், இந்த அறிவிப்புகளில் சிலவற்றின் நம்பகத்தன்மை (உறுதித்தன்மை) குறித்து ஆய்வுக்குரிய விஷயங்களும் (பலவீனம்) உள்ளன.

நாஃபிஉ (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்களின் துணைவியார் ஹஃப்ஸா (ரலி) அவர்கள், தமது (ஆண்) அடிமை ஒருவரிடம் (வேறு) அடிமைகளை (ஈடாகச் செலுத்தும்) அடிப்படையில் (அவர் விடுதலை பெறுவதற்கான) 'முகாதபா' ஒப்பந்தம் செய்தார்கள்.

மேலும், நாஃபிஉ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "அவரது முகாதபா ஒப்பந்தத்தில் (ஈடாகச்) செலுத்தப்பட்ட (அடிமை)களில் மூவரை நான் (நேரில்) கண்டிருக்கிறேன்."

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் (கூறியதாக அறிவிக்கப்படுகிறது):

சிறுவயது அடிமைகளுடன் (விடுதலைக்கான) ஒப்பந்தம் (முகாதபா) செய்வதில் எவ்விதத் தவறும் இல்லை என்று அவர்கள் கருதி வந்தார்கள்.

அப்துல்லாஹ் பின் அபூபக்ர் பின் அனஸ் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

எங்களிடம் உள்ள சீரீனின் (விடுதலைக்கான) ஒப்பந்தம் இதுதான்: "அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள் தமது அடிமை சீரீனுடன் செய்துகொண்ட ஒப்பந்தமாவது: இவ்வளவு, இவ்வளவு ஆயிரங்கள் (பணமாக) வழங்க வேண்டும் என்ற அடிப்படையிலும், அவரைப் போன்றே (கைத்தொழில்) வேலை செய்யக்கூடிய இரண்டு அடிமைகளை (பதிலாக) வழங்க வேண்டும் என்ற அடிப்படையிலும் அவருடன் அவர் ஒப்பந்தம் செய்துகொண்டார்."

ஒருவர் தனது அடிமையிடம் (அவனுக்குச் சுதந்திரம் வழங்குவதற்காக) மூன்று இளம் சேவகர்களை (ஈடாகத் தரும்படி) 'முகாதபா' (விடுதலைக்கான உடன்படிக்கை) செய்துகொள்வது குறித்து இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறும்போது: "நிச்சயமாக அதில் எந்தத் தவறும் இல்லை" என்று குறிப்பிட்டார்கள்.

அல்-அவ்ஸாஈ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "இப்னு ஷிஹாப் (ரஹ்) அவர்களும் இதைப் போன்றே (கருத்தைக்) கூறியுள்ளார்கள்."

இப்னு ஜுரைஜ் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது: அதாஉ (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"உங்களுக்குச் சொந்தமான ஒரு அடிமையிடம் நீங்கள் (அவர் தன்னைத் தானே விலைக்கு வாங்கி விடுதலை பெறுவதற்கான) உரிமை ஒப்பந்தம் (முகாதபா) செய்யும்போது, அவருக்கு மகன்கள் இருந்து, அவர் தமக்காகவும் தம் மகன்களுக்காகவும் உங்களிடம் ஒப்பந்தம் செய்துகொண்ட நிலையில், (ஒப்பந்தம் முடிவதற்குள்) அவர்களின் தந்தை இறந்துவிட்டாலோ அல்லது மகன்களில் யாரேனும் இறந்துவிட்டாலோ, அவர் இறக்கும் நாளில் அவரது (சந்தை) மதிப்பு எவ்வளவோ அது (மொத்த) ஒப்பந்தத் தொகையிலிருந்து கழிக்கப்படும். (ஒப்பந்தம் நிலுவையில் இருக்கும்போதே) எஜமான் அவரையோ அல்லது அவரது மகன்களில் சிலரையோ (தானாக முன்வந்து) உரிமையிட்டாலும் இதே சட்டம்தான் (அதாவது அவர்களின் மதிப்பிற்குரிய தொகை மொத்தத் தொகையிலிருந்து கழிக்கப்படும்)."

அம்ர் பின் தீனார் (ரஹ்) அவர்களும் இவ்வாறே கூறியுள்ளார்கள்.

இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"இன்ஷா அல்லாஹ், அதாஉ மற்றும் அம்ர் பின் தீனார் ஆகியோர் கூறியபடியே இது அமையும். மகன்கள் வயது வந்தவர்களாக (பருவமடைந்தவர்களாக) இருந்து, அவர்களின் அனுமதியுடன் (கட்டளையின்பேரில்) தந்தை அவர்களுக்காக உரிமை ஒப்பந்தம் செய்திருந்தால், அவர்கள் ஒவ்வொருவர் மீதும் அவரவர் (சந்தை) மதிப்பிற்கு ஏற்ப உரிமை ஒப்பந்தத் தொகையின் பங்கு (பிரித்துச் சுமத்தப்படும்) இருக்கும். எனவே, அவர்களில் யார் இறந்தாலும் அல்லது (எஜமானால்) உரிமையிடப்பட்டாலும், எஞ்சியுள்ளவர்கள் செலுத்த வேண்டிய உரிமை ஒப்பந்தத் தொகையிலிருந்து அவரது பங்கின் அளவு நீக்கப்படும்."

இப்னு ஜுரைஜ் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

நான் அத்தா (ரஹ்) அவர்களிடம், "ஒரு வியாபாரத்தில் இரு நபர்களுக்காக, 'உங்களில் உயிருடன் இருப்பவர் (உங்களில்) இறந்துவிட்டவருக்கும், உங்களில் வசதியுள்ளவர் (உங்களில்) வறுமையில் இருப்பவருக்கும் (பொறுப்பாவார்)' என்று நான் (ஒப்பந்தம்) எழுதினேன். (இது கூடுமா?)" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "இது (மார்க்கத்தில்) அனுமதிக்கப்பட்டதே" என்றார்கள்.

அம்ர் பின் தீனார் (ரஹ்) மற்றும் சுலைமான் பின் மூஸா (ரஹ்) ஆகியோரும் இவ்வாறே கூறியுள்ளனர்.

மேலும் அவர் (அத்தா), "'ஜஆமா' (زعامة) என்பது 'ஹமாலா' (பிணை அல்லது பொறுப்பேற்பு) என்பதைக் குறிக்கும்" என்று கூறினார்.

இப்னு ஜுரைஜ் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

நான் அதாஉ (ரஹ்) அவர்களிடம், "எனது இரண்டு அடிமைகளுடன் நான் (விடுதலைக்கான) 'முகாதபா' ஒப்பந்தம் செய்துள்ளேன். அவர்கள் இருவர் மீதும் அதனை (ஒரே ஒப்பந்தமாக) எழுதியுள்ளேன்" என்று கூறினேன். அதற்கு அவர்கள், "உமது இரண்டு அடிமைகளுக்கும் (இவ்வாறு ஒரே ஒப்பந்தமாகச் செய்வது) அனுமதிக்கப்படாது" என்றார்கள். சுலைமான் பின் மூஸா (ரஹ்) அவர்களும் இவ்வாறே கூறினார்கள்.

இப்னு ஜுரைஜ் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: நான் அதாஉ (ரஹ்) அவர்களிடம், "ஏன் அனுமதிக்கப்படாது?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "ஏனெனில், அவ்விருவரில் ஒருவர் திவாலாகி (தமது தொகையைச் செலுத்த முடியாமல்) விட்டால், அவர் மீண்டும் அடிமையாகவே திரும்பிவிடுவார்; (ஒப்பந்தம் முறிந்துவிடும் என்பதால்) அவர் உம்மிடமிருந்து எதையும் (விடுதலையை) உரிமையாக்கிக் கொள்ள மாட்டார் என்பதனால்தான்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

கதாதா (ரஹ்) மற்றும் அதாஉ (ரஹ்) ஆகியோரிடம், ஒருவர் தனது இரு அடிமைகளுடன் கூட்டாக 'முகாத்தபா' (சுய விடுதலைக்கான ஒப்பந்தம்) செய்யும்போது, "உங்களில் உயிருடன் இருப்பவர் இறந்துவிட்டவரின் (தொகைக்குப்) பொறுப்பேற்க வேண்டும், உங்களில் வசதியற்றவரின் (தொகைக்கு) வசதியுள்ளவர் பொறுப்பேற்க வேண்டும்" (என்று நிபந்தனையிடுவது குறித்து கேட்கப்பட்டது).

அதற்கு அவர்கள் இருவரும், "இது (மார்க்கத்தில்) அனுமதிக்கப்படாது" என்று பதிலளித்தார்கள்.

அப்துல்லாஹ் இப்னு அம்ர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எந்தவொரு 'முகாத்தப்' (சுதந்திரம் பெறுவதற்காகத் தனது எஜமானருடன் ஒப்பந்தம் செய்து கொண்ட அடிமை) ஆயிரம் ஊகிய்யாக்களுக்கு ஒப்பந்தம் செய்து, அதில் பத்து ஊகிய்யாக்களைத் தவிர மற்ற அனைத்தையும் செலுத்திவிட்டாலும், அவர் (முழுத் தொகையையும் செலுத்தி முடிக்கும் வரை) அடிமையாகவே இருப்பார். எந்தவொரு 'முகாத்தப்' நூறு தீனார்களுக்கு ஒப்பந்தம் செய்து, அதில் பத்து தீனார்களைத் தவிர மற்ற அனைத்தையும் செலுத்திவிட்டாலும், அவர் (முழுத் தொகையையும் செலுத்தி முடிக்கும் வரை) அடிமையாகவே இருப்பார்."

(இது அம்ர் இப்னு ஆஸிம் அவர்களின் அறிவிப்பிலுள்ள வாசகமாகும். அபூ அல்-வலீத் அவர்களின் அறிவிப்பில், "எந்தவொரு அடிமை நூறு தீனார்களுக்கு ஒப்பந்தம் செய்து, அதில் பத்து தீனார்களைத் தவிர மற்ற அனைத்தையும் செலுத்திவிட்டாலும் அவர் அடிமையே ஆவார். எந்தவொரு அடிமை நூறு ஊகிய்யாக்களுக்கு ஒப்பந்தம் செய்து, அதில் பத்து ஊகிய்யாக்களைத் தவிர மற்ற அனைத்தையும் செலுத்திவிட்டாலும் அவர் அடிமையே ஆவார்" என்று இடம்பெற்றுள்ளது. மேலும் அப்துஸ் ஸமது இப்னு அப்தில் வாரிஸ் வழி அறிவிப்பிலும் "நூறு ஊகிய்யாக்கள்" என்றே குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.)

அம்ரு பின் ஷுஐப் (ரஹ்) அவர்கள் தமது தந்தை வழியாகத் தமது பாட்டனார் (அப்துல்லாஹ் பின் அம்ரு - ரலி) அறிவிப்பதாகக் கூறுகிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"ஒப்பந்தம் செய்துகொண்ட அடிமை (முகாதப்), தான் (விடுதலைக்காக) செலுத்த வேண்டிய ஒப்பந்தத் தொகையில் ஒரு திர்ஹம் எஞ்சியிருந்தாலும் அவன் அடிமையே (ஆவான்)."

அம்ர் பின் ஷுஐப் (ரஹ்) அவர்கள் தமது தந்தையிடமிருந்தும், அவர் தமது பாட்டனார் (ரலி) அவர்களிடமிருந்தும் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் (மக்களிடையே) உரையாற்றியபோது கூறினார்கள்: "எந்தவொரு மனிதராவது தனது அடிமையிடம் நூறு ஊக்கியாக்கள் (பணம்) செலுத்துவதன் அடிப்படையில் (உரிமை பெறுவதற்கான) ஒப்பந்தம் (முகாதபா) செய்து, அந்த அடிமை (அதில்) பத்து ஊக்கியாக்களை (மட்டும்) செலுத்த முடியாமல் போனாலும், அவன் (முழுமையான) அடிமையாகவே இருப்பான்."

இமாம் ஷாஃபியீ (ரஹ்) அவர்கள் தமது பழைய (அல்-கதீம்) கூற்றில் குறிப்பிடுகிறார்கள்: "நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து அம்ர் பின் ஷுஐப் அவர்களைத் தவிர வேறு எவரும் இதனை அறிவித்ததாக நான் அறியவில்லை. மேலும், மார்க்க அறிஞர்களின் (முஃப்திகளின்) மார்க்கத் தீர்ப்பும் (ஃபத்வாவும்) இதன் மீதே அமைந்துள்ளது."

அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் பின் அல்-ஆஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"அல்லாஹ்வின் தூதரே! நாங்கள் உங்களிடமிருந்து (பல செய்திகளைச்) செவியுறுகிறோம். அவற்றை நான் எழுதிக்கொள்ள எனக்கு நீங்கள் அனுமதி அளிப்பீர்களா?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "ஆம்" என்று கூறினார்கள்.

மக்கா வாசிகளுக்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எழுதி அனுப்பிய முதல் விஷயம் (இதுதான்):
"ஒரே வியாபாரத்தில் இரண்டு நிபந்தனைகள் (விதிப்பது) அனுமதி இல்லை. வியாபாரமும் கடனும் ஒன்றாக (இணைக்கப்படக்) கூடாது. (விற்பனையாளரின்) பொறுப்பில் வராத (அல்லது கைவசம் இல்லாத) பொருளை விற்பனை செய்யக் கூடாது. நூறு திர்ஹம்களுக்கு (சுயவிடுதலைக்காக) உடன்படிக்கை செய்துகொண்ட ஓர் அடிமை (முக்காத்தப்), பத்து திர்ஹம்கள் நீங்கலாக மற்ற அனைத்தையும் செலுத்திவிட்டாலும் அவர் (முழுமையாகச் செலுத்தும் வரை) அடிமையே ஆவார். அல்லது நூறு ஊகியாவிற்கு உடன்படிக்கை செய்துகொண்டு, அதில் ஒரு ஊகியா நீங்கலாக மற்ற அனைத்தையும் செலுத்திவிட்டாலும் அவர் அடிமையே ஆவார்."

(இதன் அறிவிப்பாளர் கூறுகிறார்:) நான் இதை இவ்வாறே கண்டேன். இது (நம்பகமான அறிவிப்பாளர்களால்) பாதுகாக்கப்பட்டதாக (மஹ்ஃபூழ்) நான் கருதவில்லை.

ஸைத் பின் ஸாபித் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
முகாத்தப் (விடுதலைக்காக எஜமானனுடன் ஒப்பந்தம் செய்துள்ள அடிமை) மீது (செலுத்த வேண்டிய தொகையில்) ஒரு திர்ஹம் பாக்கியிருந்தாலும் அவர் அடிமையே ஆவார்.

ஸைத் (இப்னு ஸாபித் - ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"தன் (விடுதலைக்கான) ஒப்பந்தத் தொகையில் சிறிதளவு மீதமிருந்தாலும் 'முகாதப்' (விடுதலைக்காகத் தன் எஜமானரிடம் ஒப்பந்தம் செய்துகொண்ட அடிமை) ஓர் அடிமையே ஆவார்."

மேலும், ஜாபிர் பின் அப்தில்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அவர்களுக்கிடையிலான (ஒப்பந்த) நிபந்தனைகள் அவர்களுக்குள் செல்லுபடியாகும் (அனுமதிக்கப்பட்டதாகும்)."

ஸைத் பின் ஸாபித் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஒரு முகாத்தப் (தன்னை விடுதலை செய்துகொள்ள எஜமானருடன் ஒப்பந்தம் செய்துள்ள அடிமை), அவர் (ஒப்பந்தப்படி) செலுத்த வேண்டிய தொகையில் ஒரு திர்ஹம் பாக்கியிருந்தாலும் அவர் அடிமையே ஆவார்."

(இந்தச் செய்தியை அறிவித்த) ஷஅபீ (ரஹ்) அவர்களிடம் (ஒருவர்), "நிச்சயமாக ஷுரைஹ் (ரஹ்) அவர்கள், ஒரு முகாத்தப் (ஒப்பந்தத் தொகையை முழுமையாகச் செலுத்துவதற்கு முன்) இறந்துவிட்டால், அவரது ஒப்பந்தத்தில் மீதமுள்ள தொகையை அவருடைய எஜமானர்களுக்குச் செலுத்திவிட வேண்டும் என்றும், (அதைச் செலுத்தியது போக) அதன்பின் எஞ்சியிருக்கும் (அவரது) சொத்துக்கள் அவரது வாரிசுகளுக்குச் சேரும் என்றும் தீர்ப்பளித்து வந்தார்களே?" என்று (கூறினார்).

அதற்கு (ஷஅபீ (ரஹ்) அவர்கள்), "அப்துல்லாஹ் (பின் மஸ்வூத் (ரலி)) அவர்களின் தீர்ப்பின் அடிப்படையிலேயே ஷுரைஹ் அவர்கள் (அவ்விஷயத்தில்) தீர்ப்பளித்து வந்தார்கள்" என்று (கூறினார்கள்).

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

"விடுதலைக்கான ஒப்பந்தம் செய்துகொண்ட அடிமை (முகாத்தப்), தான் (தனது விடுதலைக்காக) செலுத்த வேண்டிய தொகையில் ஒரேயொரு திர்ஹம் பாக்கியிருந்தாலும் அவன் (முழுமையான விடுதலையடையாத) அடிமையாகவே தொடருவான்."

சுலைமான் பின் யஸார் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நான் ஆயிஷா (ரலி) அவர்களிடம் (உள்ளே வருவதற்கு) அனுமதி கேட்டேன். அவர்கள், "யார் அது?" என்று கேட்டார்கள். நான், "சுலைமான்" என்றேன். (அப்போது) "உனது விடுதலை ஒப்பந்தத் தொகையில் (முகாதபா) இன்னும் எவ்வளவு (தொகை) பாக்கி இருக்கிறது?" என்று அவர்கள் கேட்டார்கள். நான், "பத்து ஊகியாக்கள்" என்று பதிலளித்தேன். (அதற்கு) அவர்கள், "உள்ளே வா! ஏனெனில், உன் மீது ஒரு திர்ஹம் (அளவுத் தொகை) பாக்கியிருந்தாலும் நீ (முழுமையான) அடிமைதான்" என்று கூறினார்கள்.

நஸ்ரிய்யீன்களின் விடுவிக்கப்பட்ட அடிமையான சாலிம் சப்லான் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுவதாவது:

நான் இறைநம்பிக்கையாளர்களின் அன்னை ஆயிஷா (ரலி) அவர்களுக்கு ஹஜ் மற்றும் உம்ராவின் போது (வாகனங்களை) வாடகைக்கு விடுபவனாக இருந்தேன். (ஒருமுறை) நான் (எனது எஜமானரிடம்) விடுதலை ஒப்பந்தம் (முகாதபா) செய்துகொண்டேன். பின்னர் நான் (ஆயிஷா ரலி அவர்களின்) வீட்டுக்கு வந்து, வாசலில் நின்று, (முன்பு நான் அடிமையாக இருந்தபோது கேட்டதை விட) வழக்கத்திற்கு மாறான முறையில் (உள்ளே வர) அனுமதி கேட்டேன்.

அதை (மாற்றத்தை) வித்தியாசமாக உணர்ந்த ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள், "என் அருமை மகனே! உனக்கு என்ன ஆனது? ஏன் நீ (வழக்கம்போல) உள்ளே வரவில்லை?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு நான், "இறைநம்பிக்கையாளர்களின் அன்னையே! நான் (எனது எஜமானரிடம்) விடுதலை ஒப்பந்தம் செய்துள்ளேன் (அதனால் நான் இப்போது அந்நியராகி விடுவேனோ என்று அஞ்சுகிறேன்)" என்றேன்.

அதற்கு அவர்கள், "உன் மீது (செலுத்த வேண்டிய தொகையில்) ஒரு திர்ஹம் பாக்கியிருக்கும் வரையிலும் நீ (வழக்கம்போலவே) என்னிடம் வரலாம். ஏனெனில், உனது விடுதலை ஒப்பந்தத் தொகையில் ஒரு திர்ஹம் பாக்கியிருந்தாலும், நீ (முழுமையான) அடிமைதான்" என்று கூறினார்கள்.

அல்காஸிம் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

"இறைநம்பிக்கையாளர்களின் அன்னையரில் (நபியவர்களின் மனைவியரில்) சிலருக்கு 'முகாத்தப்' (தம்மை விடுவித்துக் கொள்வதற்காகப் பணம் செலுத்துவதாக ஒப்பந்தம் செய்துகொண்ட அடிமை) இருந்தனர். அவர் (விடுதலைக்காகத் தன் எஜமானிக்குத்) தர வேண்டிய தொகையில் ஒரு திர்ஹம் மீதமிருக்கும் வரை (அவர் அடிமையாகவே கருதப்படுவதால்) அவருக்கு முன்னால் அன்னையர் திரையை (ஹிஜாபை) விலக்கியே இருப்பார்கள். அவர் அத்தொகையை முழுமையாகச் செலுத்தி (சுதந்திர மனிதராகி) விட்டால், அவருக்கு முன்னால் திரையிட்டுக் கொள்வார்கள்."

அபூ கிலாபா (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களின் மனைவியர், (தமது விடுதலையை விலைக்கு வாங்குவதற்காகத் தன் எஜமானருடன்) ஒப்பந்தம் செய்துள்ள அடிமை (முகாதப்), தான் (விடுதலைக்காகச்) செலுத்த வேண்டிய தொகையில் ஒரு தீனாரேனும் பாக்கி வைத்திருக்கும் வரை அவரிடமிருந்து தங்களைத் திரையிட்டுக் கொள்ள (ஹிஜாப் பேண) மாட்டார்கள்."

இந்த விவகாரம் குறித்து உமர் (ரலி) அவர்களிடமிருந்து மாறுபட்ட அறிவிப்புகள் வந்துள்ளன. அவரிடமிருந்தும் இது போன்றே (ஒரு அறிவிப்பு) இடம்பெற்றுள்ளது:

உமர் இப்னு அல்கத்தாப் (ரலியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் கூறியதாவது:

"(தன் விடுதலையை விலை கொடுத்துப் பெற ஒப்பந்தம் செய்துள்ள) முகாத்தப் (எனும்) அடிமை, அவன் மீது (செலுத்த வேண்டிய தொகையில்) ஒரு திர்ஹம் எஞ்சியிருந்தாலும் அவன் அடிமையே ஆவான்."

உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஒரு முகாத்தப் (தன்னை விடுவித்துக் கொள்வதற்காகத் தன் எஜமானரிடம் ஒப்பந்தம் செய்துள்ள அடிமை) தனது ஒப்பந்தத் தொகையில் பாதியைச் செலுத்திவிட்டால், அவர் (மீண்டும் முழுமையான) அடிமையாக்கப்பட மாட்டார்."

காஸிம் பின் அப்துர்ரஹ்மான், ஜாபிர் பின் சமுராவிடமிருந்து (இச்செய்தியை நேரடியாகக்) கேட்டார் என்பது (ஹதீஸ் கலை ரீதியாக) உறுதிப்படுத்தப்படவில்லை. ஒருவேளை இது (செய்தி) ஆதாரப்பூர்வமானதாக இருந்தால், அவர் விடுதலைக்கு நெருங்கிவிட்டார் என்பதையே இது குறிக்கிறது. எனவே, மீதமுள்ள தொகையை அவர் சம்பாதித்துச் செலுத்தும் வரை அவருக்கு அவகாசம் அளிப்பதே (மிகவும்) சிறந்ததாகும். மீதித் தொகையைச் செலுத்த இயலவில்லை என்பதற்காக அவரை (உடனடியாக மீண்டும்) அடிமைத்தனத்திற்குத் திருப்பிவிடக் கூடாது. அல்லாஹ்வே நன்கு அறிந்தவன்.

ஸயீத் பின் அல்-முஸய்யப் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
'உஸ்மான் (ரழி) அவர்களின் காலத்தில் ஒரு முகாத்தப் (விடுதலைக்காகத் தனது எஜமானருடன் ஒப்பந்தம் செய்துகொண்ட அடிமை) தனது மனைவியை விவாகரத்து செய்தார். அப்போது உஸ்மான் (ரழி) அவர்கள் அவரை ஓர் அடிமையின் நிலையிலேயே வைத்தார்கள் (அதாவது, அடிமைக்குரிய விவாகரத்து சட்டத்தையே அவருக்கு நடைமுறைப்படுத்தினார்கள்).'

மேலும், இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
'ஒரு முகாத்தப்பிற்கு அடிமைக்குரிய (குற்றவியல்) தண்டனை (ஹத்து) அன்றி வேறெதுவும் நிறைவேற்றப்படாது.'

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"விடுதலைக்கான ஒப்பந்தம் செய்துள்ள ஓர் அடிமை (முகாத்தப்), (குற்றவியல்) தண்டனைக்குரிய (ஹத்) ஒரு குற்றத்தைச் செய்தாலோ அல்லது வாரிசுரிமையைப் பெற்றாலோ, அவர் (தமது ஒப்பந்தத் தொகையைச் செலுத்தியதன் மூலம்) அவரிடமிருந்து எந்த அளவு விடுதலை பெற்றுள்ளாரோ அந்த விகிதாச்சாரத்தின் அடிப்படையிலேயே அவர் வாரிசுரிமையைப் பெறுவார். மேலும், அவர் எந்த அளவு விடுதலை பெற்றுள்ளாரோ அந்த விகிதாச்சாரத்தின் அடிப்படையிலேயே அவருக்கு (குற்றவியல்) தண்டனையும் (ஹத்) நிறைவேற்றப்படும்."

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"(விடுதலைக்காகத் தன் எஜமானருடன் ஒப்பந்தம் செய்துள்ள அடிமையான) முகாத்தப், (கொலை செய்யப்பட்டாலோ அல்லது காயப்படுத்தப்பட்டாலோ அவனுக்கான இழப்பீட்டுத் தொகையானது) அவன் (தனது விடுதலைக்காக ஏற்கனவே) செலுத்தியுள்ள பங்கிற்கு ஏற்ப சுதந்திரமான ஒரு மனிதருக்கான தியத் (இழப்பீடு) தொகையாகவும், மீதமுள்ள (செலுத்தப்படாத) பங்கிற்கு ஒரு அடிமையின் தியத் தொகையாகவும் (கணக்கிடப்பட்டு) வழங்கப்படும்."

அபு ஈஸா (இமாம் திர்மிதி - ரஹ்) அவர்களிடமிருந்து எனக்கு எட்டிய செய்தியில் அவர் கூறுகிறார்: "நான் (இமாம்) புகாரி (ரஹ்) அவர்களிடம் இந்த ஹதீஸ் குறித்துக் கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், 'சிலர் இந்த ஹதீஸை அய்யூப் மற்றும் இக்ரிமா வழியாக அலி (ரலி) அவர்களிடமிருந்து (மவ்கூஃப் ஆக) அறிவித்துள்ளனர்' என்று பதிலளித்தார்கள்."

ஷேக் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "இதன் மூலம் அவர் இரண்டாவது ஹதீஸையே (அலி ரலி அவர்களின் அறிவிப்பையே) குறிப்பிடுகிறார். முதல் ஹதீஸைப் பொறுத்தவரை, அது ஹம்மாத் (பின் ஸைத்) அவர்களின் தனித்த அறிவிப்புகளில் (அஃப்ரத்) ஒன்றாகும்."

அலி (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"முகாதப் (விடுதலைக்கான ஒப்பந்தம் செய்துகொண்ட அடிமை), தான் (விடுதலைக்காகத் தவணை முறையில்) செலுத்திய தொகைக்கு ஏற்பவே (உரிமைகளைப் பெறுவார் அல்லது இழப்பீட்டுத் தொகையைச்) செலுத்துவார்."

ஷெய்க் (பைஹகீ - ரஹிமஹுல்லாஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
"அலி (ரலி) அவர்களிடமிருந்து இக்ரிமா அறிவிக்கும் இந்த அறிவிப்பு 'முர்ஸல்' (அறிவிப்பாளர் தொடர் அறுந்தது - ஏனெனில் இக்ரிமா அலி (ரலி) அவர்களைச் சந்திக்கவில்லை) ஆகும். மேலும், இதனை ஹம்மாத் பின் ஸைத் மற்றும் இஸ்மாயீல் பின் இப்ராஹீம் ஆகியோர் அய்யூப் மூலமாக இக்ரிமாவிடமிருந்தும், அவர் நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்தும் 'முர்ஸல்' ஆக அறிவித்துள்ளனர். இஸ்மாயீல் அவர்கள் இதனை இக்ரிமாவின் (சொந்தக்) கூற்றாகவே பதிவு செய்துள்ளார்."

இமாம் புகாரி (ரஹிமஹுல்லாஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
"யஹ்யா பின் அபீ கஸீர் அவர்கள் இந்த ஹதீஸை இக்ரிமா மூலமாக இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களிடமிருந்தும், அவர் நபி (ஸல்) அவர்களிடமிருந்தும் அறிவித்துள்ளார்."

ஷெய்க் அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
"இந்த ஹதீஸை நபியவர்களோடு இணைத்து ('மர்ஃபூஉ' ஆக) அறிவிப்பதில் (அறிவிப்பாளர்களிடையே) கருத்து வேறுபாடு நிலவுகிறது."

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
"முகாதப் (விடுதலைக்காகத் தனது எஜமானருடன் ஒப்பந்தம் செய்துள்ள அடிமை), தான் (விடுதலைக்காகச்) செலுத்திய தொகைக்கு ஏற்ப ஒரு சுதந்திரமான மனிதருக்குரிய இழப்பீட்டுத் தொகையையும் (தியத்), தான் (இன்னும் செலுத்த வேண்டியுள்ளதால்) அடிமையாக எஞ்சியுள்ள பகுதிக்கு ஏற்ப ஒரு அடிமைக்குரிய இழப்பீட்டுத் தொகையையும் பெறுவார் (அல்லது அவருக்கு வழங்கப்பட வேண்டும்)" என்று நபிகள் நாயகம் ((ஸல்)) அவர்கள் கூறினார்கள்.

அபூதாவூத் (ரஹ்) அவர்கள் தமது அறிவிப்பில், "அலி (ரலி) அவர்களும், மர்வான் அவர்களும் இவ்வாறே கூறி வந்தனர்" என்று கூடுதலாகக் குறிப்பிட்டுள்ளார்கள்.

அபூ அலீ அத்தக்லிபீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நான் அஹ்மத் இப்னு ஹன்பல் (ரஹ்) அவர்களிடம் இந்த ஹதீஸ் குறித்துக் கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், 'நான் பரீரா (ரலி) அவர்களின் ஹதீஸையே (ஆதாரமாகப்) பின்பற்றுகிறேன். அதாவது, ரசூல் ((ஸல்)) அவர்கள் அவரை (முழுமையாக) விலைக்கு வாங்கும்படி (ஆயிஷா ரலி அவர்களுக்குக்) கட்டளையிட்டார்கள். (இதன் பொருள்) அவர் (முழுத் தொகையும் கொடுத்து) விலைக்கு வாங்கப்படும் வரை அடிமைத்தனத்தின் சட்டத்தின் கீழேயே இருந்தார் என்பதாகும்' என்று பதிலளித்தார்கள்."

(இதனைத் தொடர்ந்து வரும் அறிவிப்பாளர் தொடர் குறிப்புகள்:)
இந்த ஹதீஸ் வேறு பல அறிவிப்பாளர்கள் வழியாகவும் பதிவாகியுள்ளது. சில அறிவிப்புகளில் இது நபிகள் நாயகம் ((ஸல்)) அவர்களின் நேரடிக் கூற்றாகக் (மர்பூஉ) குறிப்பிடப்படாமல், இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களின் கூற்றாகப் (மவ்கூஃப்) பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. வேறு சில அறிவிப்புகளில் இது நபிகள் நாயகம் ((ஸல்)) அவர்களின் கூற்றாகவே வந்துள்ளது.

மற்றொரு அறிவிப்பில் இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
"ஒரு முகாதப் (கொல்லப்பட்டால் அல்லது காயப்படுத்தப்பட்டால்), அவர் விடுதலைக்காகச் செலுத்திய தொகைக்கு விகிதாச்சாரமாக சுதந்திரமான ஒரு மனிதருக்குரிய இழப்பீட்டுத் தொகை (தியத்) வழங்கப்பட வேண்டும் என்று ரசூல் ((ஸல்)) அவர்கள் தீர்ப்பளித்தார்கள்."

மேலும் இக்ரிமா (ரஹ்) வழி அறிவிப்பில், "அவருக்கு (குற்றச் செயல்களுக்காக) அடிமைக்குரிய குற்றவியல் தண்டனையே (ஹத்) நிறைவேற்றப்படும்" என்று இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாக இடம்பெற்றுள்ளது.

இக்ரிமா (ரஹ்) அவர்களின் இந்த ஹதீஸில் (அறிவிப்பாளர்களிடையே) முரண்பாடு ஏற்படும்போது, அதில் (முடிவு ஏதும் எடுக்காமல்) நிறுத்தி வைப்பது அவசியமாகும். 'ஒப்பந்த அடிமை தான் செலுத்திய தொகைக்கு ஏற்ப சுதந்திரம் பெறுகிறார்' என்ற இந்தச் சட்ட நிலைப்பாடு அலி இப்னு அபீதாலிப் (ரலி) அவர்களிடமிருந்தே (ஆதாரப்பூர்வமாக) அறிவிக்கப்படுகிறது. இது நபிகள் நாயகம் ((ஸல்)) அவர்களிடமிருந்து நேரடியாக (மர்பூஉ ஆக) நிரூபிக்கப்பட்டதா என்பதில் ஆய்வுக்குரிய கருத்து (சந்தேகம்) உள்ளது. அல்லாஹ்வே மிகவும் அறிந்தவன்.

ஸைத் பின் ஸாபித் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"விடுதலை ஒப்பந்தம் செய்துகொண்ட அடிமை (முகாதப்), தான் (தனது விடுதலைக்காக) செலுத்த வேண்டிய தொகையில் ஒரு திர்ஹம் மீதமிருந்தாலும் அவர் (முழுமையான) ஒரு அடிமையே ஆவார்."

அலி (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அவர் (தனது விடுதலைத் தொகையில்) எந்த அளவு தொகையைச் செலுத்தியுள்ளாரோ, அதற்கேற்பக் கணக்கிடப்பட்டு அவர் (அடிமைத்தளையிலிருந்து) விடுதலை பெறுகிறார்."

மேலும், அலி (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"விடுதலை ஒப்பந்தம் செய்துகொண்ட அடிமை (முகாதப்), தான் (விடுதலைக்காகச்) செலுத்திய தொகைக்கு ஏற்பவே (தனது உறவினர்களிடமிருந்து) வாரிசுரிமை பெறுவார்."

அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

"ஒப்பந்தம் செய்யப்பட்ட ஓர் அடிமை (முகாத்தப்) தனது (விடுதலைக்கான) மதிப்பீட்டுத் தொகையைச் செலுத்திவிட்டால், அவர் (சாதாரணக்) கடனாளியைப் போன்றவர் (ஆவார்)."

அப்துல்லாஹ் (இப்னு மஸ்ஊத் - ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"விடுதலைக்கான ஒப்பந்தம் செய்துகொண்ட ஓர் அடிமை (முகாதப்) தனது (விடுதலைக்கான) ஈட்டுத்தொகையில் மூன்றில் ஒரு பங்கையோ அல்லது நான்கில் ஒரு பங்கையோ செலுத்திவிட்டால், அவர் (சாதாரணக்) கடனாளியாகக் கருதப்படுவார்."

உம்மு ஸலமா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"உங்களில் ஒரு பெண்ணிடம் (விடுதலைக்கான) ஒப்பந்தம் செய்த அடிமை (முக்காத்தப்) இருந்து, அவனிடம் (ஒப்பந்தத் தொகையைச்) செலுத்துவதற்குப் போதுமான (பொருள்) இருக்குமானால், அவள் அவனிடமிருந்து தன்னைத் திரையிட்டுக் கொள்ளட்டும் (ஹிஜாப் பேணட்டும்)."

(இதே செய்தி மற்றொரு அறிவிப்பாளர் தொடர் வழியாகவும் பதிவாகியுள்ளது).

உம்மு ஸலமா (ரலி) அவர்களின் 'முக்காத்தப்' (விடுதலைக்காகத் தவணை முறையில் பணம் செலுத்துவதாக ஒப்பந்தம் செய்துகொண்ட அடிமை) நப்ஹான் கூறுகிறார்:

நான் பைதா அல்லது அப்வா என்ற இடத்தில் உம்மு ஸலமா (ரலி) அவர்களின் (ஒட்டகத்தை) இழுத்துச் சென்று கொண்டிருந்தேன். அப்போது அவர்கள், "இது யார்?" என்று கேட்டார்கள். நான், "நான் தான் நப்ஹான்" என்றேன்.

அப்போது அவர்கள், "உனது விடுதலைக்கான ஒப்பந்தத் தொகையில் மீதமுள்ளதை என் சகோதரரின் மகன் முஹம்மது பின் அப்தில்லாஹ் பின் அபீ உமைய்யாவிற்கு அவரது திருமணத்திற்கு உதவும் வகையில் (அன்பளிப்பாகக்) கொடுத்துவிட்டேன்" என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு நான், "இல்லவே இல்லை, அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! நான் அவரிடம் அந்தத் தொகையை ஒருபோதும் செலுத்த மாட்டேன் (உங்களிடமே செலுத்துவேன்)" என்று கூறினேன்.

அதற்கு அவர்கள், "நீ என்னிடம் (தடையின்றி) நுழைவதற்கோ அல்லது என்னைப் பார்ப்பதற்கோ (ஆசைப்படுவதால் தான்) இப்படிச் செய்கிறாயா? அல்லாஹ்வின் மீதாணையாக! இனி ஒருபோதும் நீ என்னைப் பார்க்க முடியாது. ஏனெனில், நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூற செவியுற்றுள்ளேன்: 'முக்காத்தப்பிடம் (ஒப்பந்தம் செய்துகொண்ட அடிமையிடம், ஒப்பந்தத் தொகையைச்) செலுத்துவதற்கான வசதி இருக்கும்போது, அவரிடமிருந்து நீங்கள் (பெண்கள்) திரையிட்டுக் கொள்ளுங்கள் (ஹிஜாப் பேணுங்கள்).' என்று கூறினார்கள்."

இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் தங்களது பழைய மத்ஹபில் (அல்-கதீம்) சுஃப்யான் பின் உயைனா வழியாக இதனை அறிவித்துள்ளார்கள். இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) கூறுகிறார்கள்: "சுஃப்யானிடமிருந்து, ஸுஹ்ரீ அவர்கள் நப்ஹானிடம் இதைக் கேட்டதாக நான் மனனம் செய்யவில்லை. மேலும், நான் திருப்தியடையும் கல்வியாளர்களில் எவரும் இந்த இரண்டு ஹதீஸ்களில் ஒன்றையேனும் உறுதிப்படுத்தியதாக நான் காணவில்லை. அல்லாஹ்வே நன்கறிந்தவன்." (இதன் மூலம்) அவர் நப்ஹானின் ஹதீஸையும், அம்ர் பின் ஷுஐப் அறிவிக்கும் ஹதீஸையும் குறிப்பிடுகிறார். (அதாவது,) நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "யார் தனது அடிமையுடன் நூறு ஊகிய்யாக்களுக்கு (விடுதலை) ஒப்பந்தம் செய்து, அவர் அதனைச் செலுத்தி, இன்னும் பத்து ஊகிய்யாக்கள் மட்டுமே மீதமிருந்தாலும், அவர் (முழுமையாகச் செலுத்தும் வரை) அடிமையே ஆவார்."

இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் அம்ர் அவர்களின் ஹதீஸை 'முன்கத்திஃ' (தொடர்பு அறுபட்டது) ஆகவே அறிவித்துள்ளார்கள். ஆனால், நாம் அதனை வேறு வழிகளில் அம்ர், அவரது தந்தை, மற்றும் அவரது பாட்டனார் வழியாக நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து அறிவித்துள்ளோம். நப்ஹானின் ஹதீஸைப் பொறுத்தவரை, மஃமர் அவர்கள், ஸுஹ்ரீ நப்ஹானிடம் செவியுற்றதைக் குறிப்பிட்டுள்ளார். எனினும், ஸஹீஹ் நூல்களின் ஆசிரியர்களான புகாரியும் முஸ்லிமும் அவரது ஹதீஸை தங்களின் ஸஹீஹ் நூல்களில் பதிவு செய்யவில்லை. அவர்களின் பார்வையில் அவரது (நப்ஹானின்) நம்பகத்தன்மை நிரூபிக்கப்படாமல் இருந்திருக்கலாம்; அல்லது நம்பகமானவர்கள் அவரிடமிருந்து அறிவிக்காத காரணத்தால் அவர் (யார் என்று) அடையாளம் தெரியாதவர் (ஜஹாலத்) என்ற நிலையிலிருந்து வெளிவரவில்லை போலும்!

இது பாதுகாக்கப்பட்டதாக இருக்குமானால், ஸுஹ்ரீயைத் தவிர வேறு சிலரும் அவரிடமிருந்து அறிவித்துள்ளனர். கபீஸா, சுஃப்யான் வழியாக, தல்ஹா குடும்பத்தாரின் மவ்லாவான முஹம்மது பின் அப்துர்ரஹ்மான், உம்மு ஸலமா அவர்களின் மவ்லாவான நப்ஹான் எனப்படும் முக்காத்தப் என்பவரிடமிருந்து இந்த ஹதீஸைக் குறிப்பிட்டு அறிவித்துள்ளார். இவ்வாறு இப்னு குஸைமா அவர்கள் அபூபக்கர் பின் இஸ்ஹாக் அஸ்-ஸகானீ வழியாக, கபீஸாவிடமிருந்து கூறியுள்ளார்கள்.

மேலும், முஹம்மது பின் யஹ்யா அத்-துஹ்லீ அவர்கள் குறிப்பிடுகையில், தல்ஹா குடும்பத்தாரின் மவ்லாவான முஹம்மது பின் அப்துர்ரஹ்மான் ஸுஹ்ரீயிடமிருந்து அறிவிக்கிறார்: ஸுஹ்ரீ கூறினார்: "உம்மு ஸலமாவிடம் நப்ஹான் எனப்படும் ஒரு முக்காத்தப் இருந்தார்." இதனை அவர் முஹம்மது பின் யூசுப், சுஃப்யான் வழியாக அவரிடமிருந்து அறிவித்துள்ளார். எனவே, இந்த ஹதீஸ் மீண்டும் ஸுஹ்ரீயின் அறிவிப்புக்கே திரும்புகிறது.

இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் உம்மு ஸலமா அவர்களுக்கு, அவரது முக்காத்தப் (ஒப்பந்தத் தொகையைச்) செலுத்துவதற்கான வசதியைப் பெற்றுவிட்டால் அவரிடமிருந்து ஹிஜாப் பேணுமாறு கட்டளையிட்டிருந்தால், அது இறைநம்பிக்கையாளர்களின் அன்னையரான நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் துணைவியர்களை (அல்லாஹ் அவர்கள் மீது கருணை புரிவானாக) அல்லாஹ் கண்ணியப்படுத்தியதன் அடிப்படையிலும், அவர்களைச் சிறப்பித்து, இறையச்சம் கொண்டிருந்தால் மற்ற பெண்களை விட அவர்களை வேறுபடுத்திக் காட்டியதன் அடிப்படையிலும் அமைந்திருக்கலாம்."

பின்னர் அவர் (ஷாஃபிஈ), அவர்கள் (நபியின் மனைவியர்) இறைநம்பிக்கையாளர்களின் அன்னையராக இருக்கும் நிலையில், இறைநம்பிக்கையாளர்களிடமிருந்து அவர்கள் ஹிஜாப் பேணுவதைக் கடமையாக்கி அவர்களைச் சிறப்பித்துக் கூறும் குர்ஆன் வசனங்களை ஓதிக்காட்டினார். அவர்களைத் தவிர வேறு எந்தப் பெண்ணுக்கும், தன்னைத் திருமணம் செய்ய விலக்கப்பட்ட (மஹ்ரம்) ஆடவர்களிடமிருந்து ஹிஜாப் பேணுவதை அல்லாஹ் கடமையாக்கவில்லை. நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் இதனைக் கூறியிருந்தால், அவர்களின் 'உங்களில் எவருக்கேனும்...' என்ற கூற்று, அவர்களின் துணைவியர்களை மட்டுமே பிரத்தியேகமாகக் குறிப்பதாகும்.

பின்னர் அவர் தனது பேச்சைத் தொடர்ந்து கூறி முடித்தார்: "இருப்பினும், ஒரு பெண் தன்னைச் பார்ப்பதற்கு அனுமதிக்கப்பட்ட ஆடவரிடமிருந்தும் ஹிஜாப் பேணுவது அவளுக்கு அனுமதிக்கப்பட்ட விசாலமான உரிமையாகும். நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் (தம் மனைவி) சவ்தா (ரலி) அவர்களுக்கு, சவ்தாவின் சகோதரர் என நபியவர்களால் தீர்ப்பளிக்கப்பட்ட ஒருவரிடமிருந்தும் ஹிஜாப் பேணுமாறு கட்டளையிட்டுள்ளார்கள். இது பேணுதலுக்காக (எச்சரிக்கைக்காக) சொல்லப்பட்டதாகவே தெரிகிறது. மேலும், தன்னைச் பார்ப்பதற்கு அனுமதிக்கப்பட்ட ஆடவரிடமிருந்தும் ஒரு பெண் ஹிஜாப் பேணுவது ஆகுமானதே ஆகும்."

அபுல் அப்பாஸ் பின் சுரைஜ் அவர்கள் இதன் பொருள் குறித்து கூறுகையில்: "அவர்கள் (அன்னையர்) அவரிடமிருந்து ஹிஜாப் பேணுவது, அவர் தனது ஒப்பந்தத் தொகையை விரைவாகச் செலுத்தி சுதந்திரம் அடைவதற்கான உந்துதலை அவருக்கு ஏற்படுத்துவதற்காகவே ஆகும். மேலும், அவர் அவர்களிடம் (சுதந்திரமாக) வந்து செல்வதற்காக, அத்தொகையைச் செலுத்துவதைத் தாமதப்படுத்தக் கூடாது என்பதற்காகவுமேயாகும்" என்றார்.

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் மனைவி உம்மு ஸலமா (ரலி) அவர்கள், தமது (விடுதலை ஒப்பந்தம் செய்யப்பட்ட) அடிமையான நபஹானை விற்றார்கள் (அதாவது அவனது ஒப்பந்த உரிமையை மாற்றிக் கொடுத்தார்கள்). பின்னர் அவனிடம், "உனது விடுதலை ஒப்பந்தத் தொகையில் (கிதாபத்) மீதமுள்ளதை என் சகோதரரின் மகனான அப்துல்லாஹ் பின் அபீ உமைய்யாவிடம் கொடுத்துவிடு. ஏனெனில், அத்தொகையை நான் அவருக்கு (அன்பளிப்பாக வழங்கி) உதவியாக அளித்துவிட்டேன். அதன் பிறகு நீ திரைக்கு அப்பால் இருந்தே தவிர என்னிடம் பேசக் கூடாது" என்று கூறினார்கள். (இதைக் கேட்டு) நபஹான் அழுதார்.

அப்போது உம்மு ஸலமா (ரலி) அவர்கள், "நிச்சயமாக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எங்களிடம் (நபிகளாரின் மனைவியரிடம்), 'உங்களில் எவரேனும் தனது அடிமையுடன் (விடுதலைக்கான) ஒப்பந்தம் செய்து கொண்டு, அந்த ஒப்பந்தத் தொகையில் ஏதேனும் ஒரு பகுதி அவனிடம் மீதம் இருக்கும் வரை அவன் அவளைப் பார்க்கலாம். ஆனால், அவன் அதை (முழுமையாகப்) பூர்த்தி செய்துவிட்டால், அதன் பிறகு நீங்கள் திரைக்கு அப்பால் இருந்தே தவிர (அவனிடம்) பேசக் கூடாது' என்று கூறியுள்ளார்கள்" என்றார்கள்.

(இதனை அப்துல்லாஹ் பின் ஸியாத் பின் ஸம்ஆன் இவ்வாறு அறிவித்துள்ளார். அவர் பலவீனமானவர் ஆவார். மேலும், இமாம் சுஹ்ரீயிடமிருந்து நம்பகமான அறிவிப்பாளர்கள் அறிவிக்கும் செய்திகள் இதற்கு மாற்றமாக உள்ளன.)

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் துணைவியார் ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

பரீரா (ரலி) விஷயத்தில் மூன்று சுன்னாக்கள் (நடைமுறைகள்) ஏற்பட்டன. அவர் (அடிமைத்தளையிலிருந்து) விடுதலை செய்யப்பட்டபோது, (அடிமையாக இருந்த) அவரது கணவர் விஷயத்தில் அவருக்கு (அவருடன் தொடர்ந்து வாழவா அல்லது பிரிந்துவிடவா என்ற) விருப்பத் தேர்வு வழங்கப்பட்டது.

அவருக்கு (தர்மமாக) இறைச்சி வழங்கப்பட்டிருந்தது. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம் வந்தபோது, அடுப்பில் பானை (தீயில்) இருந்தது. அவர்கள் உணவு கேட்டபோது, வீட்டில் (இருந்த சாதாரண) ரொட்டியும் குழம்பும் அவர்களுக்குக் கொண்டு வரப்பட்டது.

அப்போது அவர்கள், "அடுப்பில் இறைச்சி உள்ள பானையை நான் பார்க்கவில்லையா?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு (அங்கிருந்தவர்கள்), "ஆம், அல்லாஹ்வின் தூதரே! அது பரீராவுக்கு தர்மமாக (ஸதகாவாக) வழங்கப்பட்ட இறைச்சியாகும். (தர்மம் உங்களுக்கு ஹராம் என்பதால்) அதிலிருந்து உங்களுக்கு உண்ணக் கொடுப்பதை நாங்கள் விரும்பவில்லை" என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு நபியவர்கள், "அது அவருக்குத்தான் தர்மம்; ஆனால், அவரிடமிருந்து (அவர் நமக்குத் தரும்போது) அது நமக்கு அன்பளிப்பாகும்" என்று கூறினார்கள்.

மேலும், (பரீராவை வாங்கியவர்கள் வலா உரிமை தங்களுக்கு வேண்டும் எனக் கோரியபோது) நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "நிச்சயமாக 'வலா' (எனும் வாரிசுரிமைத் தொடர்பு) என்பது விடுதலை செய்தவருக்கே உரியதாகும்" என்று கூறினார்கள்.

(இதை இமாம் புகாரி அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் அப்துல்லாஹ் பின் யூசுஃப் மற்றும் பலரின் வழியாக மாலிக் அவர்களிடமிருந்தும், இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் அபூதாஹிர் வழியாக இப்னு வஹ்ப் அவர்களிடமிருந்தும் பதிவு செய்துள்ளனர்.)

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் தமது அடிமை ஒருவருடன் (குறிப்பிட்ட தொகையைத் தவணை முறையில் செலுத்தி சுதந்திரம் பெற்றுக்கொள்வதற்கான 'முகாதபா') ஒப்பந்தம் செய்திருந்தார்கள். அந்த ஒப்பந்தத்தின் தவணைத் தொகை (செலுத்த வேண்டிய) நேரம் வந்தபோது, அவர் (அந்த அடிமை) அதனைக் கொண்டு வந்தார்.

அப்போது இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள், "இது (உனக்கு) எங்கிருந்து கிடைத்தது?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அவர், "நான் (மக்களிடம்) யாசித்தும், உழைத்தும் (இதைச் சேர்த்தேன்)" என்று பதிலளித்தார்.

அதைக் கேட்ட இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள், "மக்களின் அழுக்கை (யாசித்துப் பெற்ற பணத்தை) எனக்கு உணவாக்க விரும்புகிறாயா? நீ சுதந்திரமானவன்! உனது தவணைத் தொகையும் உனக்கே (திரும்பத் தரப்பட்டுவிட்டது)" என்று கூறினார்கள்.

அலி இப்னு அபீ தாலிப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "{வஆதூஹும் மின் மாலில்லாஹில்லதீ ஆதாகும்}" [அந்-நூர்: 33] (அல்லாஹ் உங்களுக்கு வழங்கியிருக்கும் அவனது செல்வத்திலிருந்து நீங்கள் அவர்களுக்குக் கொடுங்கள்) என்ற வசனத்தைக் குறித்து, "(இதன் பொருள்) முகாத்தபா (விடுதலை ஒப்பந்தம்) தொகையில் கால் பகுதியாகும்" என்று கூறினார்கள்.

அபூ அப்துல்லாஹ்வின் அறிவிப்பில், "(உரிமையாளர்) முகாத்தபுக்காக (விடுதலை ஒப்பந்தம் செய்த அடிமைக்காக அந்தத் தொகையில்) கால் பகுதியை விட்டுவிட வேண்டும்" என்று (நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக) உள்ளது.

ஹஜ்ஜாஜ் இப்னு முஹம்மத் கூடுதலாகக் குறிப்பிடுகிறார்: இப்னு ஜுரைஜ் கூறினார்: "அதாவு இப்னு அஸ்-ஸாயிபிடமிருந்து இந்த ஹதீஸைச் செவியுற்ற பலரும், அவர் இதனை நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் வரை உயர்த்தி (மர்பூஃ ஆக) அறிவிக்கவில்லை என்று எனக்குத் தெரிவித்தனர். (ஆனால்) அவர் எனக்கு அறிவிக்கும்போது நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் வரை உயர்த்தி அறிவித்தார்."

அலி (ரலி) அவர்கள், {وَآتُوهُمْ مِنْ مَالِ اللهِ الَّذِي آتَاكُمْ} [அந்நூர்: 33] (மேலும், அல்லாஹ் உங்களுக்கு வழங்கியிருக்கும் அவனது செல்வத்திலிருந்து நீங்கள் அவர்களுக்குக் கொடுங்கள்) என்ற (குர்ஆன்) வசனத்தைக் குறித்துக் குறிப்பிடுகையில், "(அதன் பொருள்) 'கிதாபா'வின் (அடிமை தனது விடுதலையை விலைக்கு வாங்குவதற்காக எஜமானுடன் செய்துகொண்ட ஒப்பந்தத் தொகையின்) நான்கில் ஒரு பகுதியாகும்" என்று கூறினார்கள்.

இது (நபி (ஸல்) அவர்கள் வரை செல்லாமல் நபித்தோழருடன் முடிவடையும்) 'மவ்கூஃப்' என்ற தரத்தில் சரியானதாகும். மேலும், அவ்வாறே வர்கா பின் அம்ர், காலித் பின் அப்தில்லாஹ் மற்றும் அஸ்பாத் பின் முஹம்மத் ஆகியோர் அதா பின் அஸ்-ஸாயிப் வழியாக இதனை 'மவ்கூஃபாக' அறிவித்துள்ளனர். அவ்வாறே அதா அல்லாத மற்றவர்களும் அபூ அப்துர் ரஹ்மான் அப்துல்லாஹ் பின் ஹபீப் அஸ்-ஸுலமீ வழியாக அலி (ரலி) அவர்களிடமிருந்து 'மவ்கூஃபாகவே' இதனை அறிவித்துள்ளனர்.

அலி (ரலி) அவர்கள் (குர்ஆனின் பின்வரும் வசனம் குறித்து) அறிவிக்கிறார்கள்:

"{வ ஆத்தூஹும் மின் மாலில்லாஹில் லதீ ஆத்தாக்கும்} (மேலும், அல்லாஹ் உங்களுக்கு அளித்திருக்கும் அவனுடைய செல்வத்திலிருந்து நீங்கள் அவர்களுக்குக் கொடுங்கள்)" [அந்நூர்: 33] என்ற வசனம் குறித்து அவர்கள் கூறுகையில், "(அவர்களுக்குக் கொடுக்க வேண்டியது அந்தத் தொகையில்) நான்கில் ஒரு பங்காகும்" என்றார்கள்.

அபூ அவானாவின் அறிவிப்பில், "(அது) அவரது முகாத்தபா (அடிமை தனது விடுதலையை விலைக்கு வாங்கும் ஒப்பந்தத்) தொகையில் நான்கில் ஒரு பங்காகும்" என்று இடம்பெற்றுள்ளது.

அப்துல் அஃலா (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

அபூ அப்துர்ரஹ்மான் அஸ்-ஸுலமீ அவர்கள் தமது அடிமையிடம் நான்காயிரம் (திர்ஹம்களுக்கு) விடுதலை ஒப்பந்தம் (முகாதபா) செய்ததை நான் கண்டேன். அப்போது அவர் (அந்த அடிமையிடம்), "நீ (ஒப்பந்தத் தொகையைச் செலுத்த) இயலாது போனால், நீ மீண்டும் அடிமைத்தனத்திற்கே திரும்ப வேண்டும்; (அதுவரை) நான் உன்னிடமிருந்து பெற்றுக்கொண்டவை எனக்கே உரியதாகும்" என்று நிபந்தனை விதித்தார்.

பின்னர், அந்த நான்காயிரத்தில் எஞ்சியிருந்த ஓராயிரத்தை அவருக்குத் தள்ளுபடி செய்தார். மேலும் அவர் (அந்த அடிமையிடம்) கூறினார்: "உமது தோழர் அலீ (ரலி) அவர்கள், '{அல்லாஹ் உங்களுக்கு வழங்கியுள்ள அவனது செல்வத்திலிருந்து நீங்கள் அவர்களுக்குக் கொடுங்கள்}' (அந்நூர் 24:33) என்ற வசனத்திற்கு (விளக்கமளிக்கும்போது), 'அது (ஒப்பந்தத் தொகையில்) நான்கில் ஒரு பங்காகும்' என்று கூறியதை நான் செவியுற்றுள்ளேன்."

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

உமர் (ரழி) அவர்கள் 'அபூ உமைய்யா' என்ற புனைப்பெயருடைய தமது அடிமை ஒருவருடன் (அவர் குறிப்பிட்ட தொகையைத் தவணை முறையில் செலுத்தி தன்னை விடுவித்துக் கொள்வதற்கான) 'முகாத்தபா' ஒப்பந்தம் செய்திருந்தார்கள். அந்த அடிமை தனது (முதல்) தவணைத் தொகையைச் செலுத்துவதற்கான நேரம் வந்தபோது, அத்தொகையுடன் உமர் (ரழி) அவர்களிடம் வந்தார்.

அப்போது உமர் (ரழி) அவர்கள், "இதை நீயே எடுத்துச் சென்று, உமது (விடுதலைக்கான) ஒப்பந்தத்திற்கு உதவியாகப் பயன்படுத்திக் கொள்" என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு அவர், "அமீருல் முஃமினீன் அவர்களே! இதனை இறுதித் தவணை வரும் வரை நீங்கள் விட்டுவைத்திருக்கலாமே? (அதாவது, இறுதித் தவணையைத் தள்ளுபடி செய்திருக்கலாமே?)" என்று கேட்டார்.

அதற்கு உமர் (ரழி) அவர்கள், "அந்தக் காலம் வரை நான் (உயிரோடு) இருப்பேனா என்று அஞ்சுகிறேன்" என்று கூறிவிட்டு, பின்னர்: "{அல்லாஹ் உங்களுக்கு வழங்கியிருக்கும் அவனது செல்வத்திலிருந்து நீங்கள் அவர்களுக்கு (அடிமைகளுக்கு) வழங்குங்கள்}" (அந்நூர்: 33) என்ற வசனத்தை ஓதினார்கள்.

இக்ரிமா (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "இஸ்லாத்தில் (அடிமை விடுதலை ஒப்பந்தத்தில்) தள்ளுபடி செய்யப்பட்ட முதல் தவணை இதுவாகும்."

ஃபழாலா பின் அபீ உமைய்யா அவர்கள் தமது தந்தை (அபூ உமைய்யா) வழியாக அறிவிக்கிறார்கள்:

உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் அவருடன் (அபூ உமைய்யாவுடன்) 'முகாதபா' (சுய விடுதலைக்காகத் தவணை முறையில் பணம் செலுத்தும்) ஒப்பந்தம் செய்தார்கள். பின்னர் அவருக்காக (அபூ உமைய்யாவின் விடுதலைத் தொகைக்காக) உமர் (ரலி) அவர்கள், தமக்கு (அரசாங்கத்திடமிருந்து) உதவித்தொகை கிடைக்கும் வரை (திருப்பித் தருவதாகக் கூறி) ஹஃப்ஸா (ரலி) அவர்களிடம் இருநூறு (திர்ஹம்களைக்) கடனாகப் பெற்றார்கள். அதைக் கொண்டு அவருக்கு (விடுதலை பெறுவதற்கு) உதவினார்கள்.

(இதனை அறிவிக்கும் அபூ உமைய்யா கூறுகிறார்:) நான் இதை இக்ரிமாவிடம் குறிப்பிட்டேன். அதற்கு அவர், "இது கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ்வினுடைய பின்வரும் கூற்றுக்கு (இணங்க அமைந்ததாகும்):

'வ ஆத்தூஹும் மின் மாலில்லாஹில்லதீ ஆத்தாக்கும்' (மேலும், அல்லாஹ் உங்களுக்கு வழங்கியுள்ள அவனது செல்வத்திலிருந்து நீங்கள் அவர்களுக்கு (அடிமைகளுக்கு) வழங்குங்கள்). [அல்குர்ஆன் 24:33]" என்று கூறினார்.

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் (தமது அடிமை ஒருவருடன்) முப்பத்து ஐயாயிரத்திற்கு (விடுதலைக்கான) ஒப்பந்தம் (முகாதபா) செய்தார்கள்.

மேலும், அதிலிருந்து ஐயாயிரத்தை (அவருக்குத்) தள்ளுபடி செய்தார்கள்.

"(அத்தள்ளுபடியானது) அவரது கடைசித் தவணைகளில் இருந்து (குறைக்கப்பட்டது) என்று அவர் கூறியதாகவே நான் கருதுகிறேன்" என (அறிவிப்பாளர்) குறிப்பிடுகிறார். (இந்த இரு அறிவிப்புகளின் வார்த்தைகளும் ஒன்றே ஆகும்).

நாஃபிஉ (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அவர்கள் 'ஷரஃப்' என்று அழைக்கப்படும் தமது அடிமை ஒருவருடன் முப்பத்தைந்தாயிரம் திர்ஹம்களுக்கு 'முகாதபா' (சுய விடுதலைக்கான நிதி) ஒப்பந்தம் செய்தார்கள். பின்னர், அந்த ஒப்பந்தத் தொகையின் இறுதியிலிருந்து ஐந்தாயிரம் திர்ஹம்களை அவருக்காகத் தள்ளுபடி செய்தார்கள். (அந்தத் தொகையைத் தள்ளுபடி செய்ததைத் தவிர) வேறு எதையும் அவருக்கு (அப்துல்லாஹ் பின் உமர்) வழங்கினார் என்று நாஃபிஉ (ரஹ்) அவர்கள் குறிப்பிடவில்லை.

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் வசனமான):

"{வஆதூஹும் மின் மாலில்லாஹில்லதீ ஆதாகும்} (அல்லாஹ் உங்களுக்கு வழங்கியுள்ள அவனது செல்வத்திலிருந்து அவர்களுக்குக் கொடுங்கள்)" [அந்நூர்: 33] என்பது குறித்துக் கூறுகையில்: "(உங்களிடம் சுய விடுதலைக்காக ஒப்பந்தம் செய்துள்ள அடிமைகளின்) முகாத்தபா (ஒப்பந்தத்) தொகையிலிருந்து (ஒரு பகுதியை அவர்களுக்குத்) தள்ளுபடி செய்யுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

அபூஉஸைத் (ரலி) அவர்களின் விடுவிக்கப்பட்ட அடிமையான அபூஸயீத் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அவர் (அபூஸயீத்) தனது (எஜமானரிடம்) ஆயிரத்து இருநூறு திர்ஹம்களுக்கு 'முகாதபா' (சுய விடுதலைக்கான தவணை முறை ஒப்பந்தம்) செய்திருந்தார். அவர் கூறுகிறார்: "நான் எனது முகாதபா (ஒப்பந்தத்) தொகையை அவரிடம் கொண்டு சென்றபோது, அவர் அதிலிருந்து இருநூறு திர்ஹம்களை (எனக்கு உதவியாக) என்னிடமே திருப்பிக் கொடுத்துவிட்டார்."

ஷஅபீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:
இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள், (தமது அடிமைகளுடன் செய்து கொள்ளும்) முகாத்தபா (உரிமை ஒப்பந்த)த் தொகையில் எதையேனும் (தள்ளுபடி செய்து) விட்டுவிடுவதாக இருந்தால், அது அந்த ஒப்பந்தத்தின் இறுதிப் பகுதியிலிருந்து (இறுதித் தவணையிலிருந்து) இருப்பதை விரும்பினார்கள்.

21678 - இதே போன்றதொரு செய்தி இப்னு சீரீன் (ரஹ்) அவர்கள் வழியாகவும் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

முஹம்மத் பின் ஸீரீன் (ரஹ்) அவர்கள், "{வ ஆத்தூஹும் மின் மாலில்லாஹில்லதீ ஆத்தாக்கும்} (அல்லாஹ் உங்களுக்கு வழங்கியுள்ள அவனது செல்வத்திலிருந்து அவர்களுக்கும் கொடுங்கள்) [அந்நூர்: 33]" என்ற இறைவசனத்தைக் குறித்துக் கூறும்போது: "ஒரு மனிதர் தனது முகாத்தப் (விடுதலை ஒப்பந்தம் செய்துள்ள அடிமை) செலுத்த வேண்டிய (ஒப்பந்தத்) தொகையிலிருந்து ஒரு பகுதியை (அவருக்காகத் தள்ளுபடி செய்து) விட்டுவிடுவது அவர்களுக்கு (முன்னோர்களுக்கு/ஸஹாபாக்களுக்கு) விருப்பமானதாக இருந்தது" என்று கூறினார்கள்.

மேலும், முஜாஹித் (ரஹ்) அவர்கள், "{வ ஆத்தூஹும் மின் மாலில்லாஹில்லதீ ஆத்தாக்கும்} [அந்நூர்: 33]" என்ற இறைவசனத்தைக் குறித்துக் கூறும்போது: "(எஜமான் தனது அடிமை செலுத்த வேண்டிய) முகாத்தபா (ஒப்பந்தத்) தொகையிலிருந்து ஒரு பகுதியைத் தள்ளுபடி செய்துவிட வேண்டும்" என்று கூறினார்கள்.

இப்னு ஜுரைஜ் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

நான் அதாஃ (ரஹ்) அவர்களிடம், "விடுதலைக்காக ஒப்பந்தம் செய்துள்ள ஓர் அடிமை (முகாதப்) இறந்துவிடுகிறார்; அவருக்குச் சுதந்திரமான பிள்ளைகள் இருக்கிறார்கள்; அவர் தனது விடுதலை ஒப்பந்தத்திற்காகச் செலுத்த வேண்டிய மீதித் தொகையைவிட அதிகமான செல்வத்தை விட்டுச் செல்கிறார் (இந்த நிலையில் மார்க்கச் சட்டம் என்ன?)" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள், "அவர் செலுத்த வேண்டிய ஒப்பந்த மீதித் தொகை (அவருடைய செல்வத்திலிருந்து) செலுத்தப்படும். மீதமுள்ளவை (அதாவது உபரித் தொகை) அவருடைய பிள்ளைகளுக்குச் சென்றடையும்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

நான், "இது குறித்து யாரிடமிருந்தாவது உங்களுக்குச் செய்தி கிடைத்துள்ளதா?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள், "அலி இப்னு அபீதாலிப் (ரலி) அவர்கள் இவ்வாறுதான் தீர்ப்பளித்து வந்தார்கள் என (அறிஞர்கள்) கூறுகின்றனர்" என்றார்கள்.

தாவுஸ் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"(ஒப்பந்த அடிமை - முகாத்தப் - இறந்துவிட்டால்) அவர் செலுத்த வேண்டிய (ஒப்பந்தத்) தொகை (அவரது சொத்திலிருந்து) முதலில் செலுத்தப்படும். பின்னர் எஞ்சியவை அவருடைய மகன்களுக்குச் சேரும்."

அம்ர் இப்னு தீனார் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"(எஞ்சியவை) அவருடைய மகன்களுக்குச் சேரும் என்று நான் கருதவில்லை."

இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அதாவது, அது (எஞ்சிய சொத்து) அவருடைய எஜமானருக்கே சேரும் (என்பதே அம்ர் இப்னு தீனார் அவர்களின் கருத்தாகும்). அல்லாஹ்வே நன்கறிந்தவன். அம்ர் இப்னு தீனார் அவர்களின் இந்தக் கருத்தையே நாமும் கூறுகிறோம். மேலும், இதுவே ஸைத் இப்னு ஸாபித் (ரலி) அவர்களின் கருத்தாகவும் உள்ளது.

மேலும், அலீ இப்னு அபீ தாலிப் (ரலி) அவர்களிடமிருந்து தமக்குச் செய்தி கிடைத்ததாக அதாஉ (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கும் செய்தியைப் பொறுத்தவரை: முகாத்தப் (விடுதலைக்காக எஜமானருடன் ஒப்பந்தம் செய்துள்ள அடிமை) குறித்து, 'அவர் (ஒப்பந்தத் தொகையில்) செலுத்திய அளவிற்கு ஏற்ப அவருக்கு விடுதலை கிடைக்கும்' என்று அலீ (ரலி) அவர்கள் கூறியதாக அவர் அறிவிக்கிறார். இச்செய்தி அலீ (ரலி) அவர்களிடமிருந்து (ஆதாரப்பூர்வமாக) உறுதியானதா, இல்லையா என்று எனக்குத் தெரியாது. எனினும், இதில் நாம் ஸைத் (ரலி) அவர்களின் கருத்தையே கூறுகிறோம்."

ஜாபிர் பின் அப்தில்லாஹ் (ரலி) அவர்கள், முகாத்தப்கள் (தங்கள் விடுதலைக்காகப் பணமாகச் செலுத்துவதற்கு ஒப்பந்தம் செய்துகொண்ட அடிமைகள்) குறித்துக் கூறுகையில்: "அவர்களுக்கிடையிலான நிபந்தனைகளே (அவர்களைக் கட்டுப்படுத்தும் / செல்லுபடியாகும்)" என்றார்கள்.

ஸைத் பின் ஸாபித் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அவர் (செலுத்த வேண்டிய தொகையில்) ஒரு திர்ஹம் பாக்கியிருந்தாலும் அவர் (முழுமையான) அடிமையே ஆவார்."

மேலும், அலி பின் அபீதாலிப் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அவர் (ஒப்பந்தத் தொகையில்) எவ்வளவு தொகையைச் செலுத்தினாரோ, அந்த அளவுக்கு அவர் (விடுதலை பெற்று) சுதந்திரமானவர் ஆவார்."

ஷஅபீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

ஸைத் பின் ஸாபித் (ரலி) அவர்கள் கூறுவார்கள்: "முகாதப் (விடுதலைக்காகத் தன் எஜமானரிடம் ஒப்பந்தம் செய்துகொண்ட அடிமை), தன் ஒப்பந்தத் தொகையில் ஒரு திர்ஹம் பாக்கியிருக்கும் வரையிலும் அடிமையாகவே கருதப்படுவார். அவர் (யாரிடமிருந்தும்) வாரிசுரிமை பெறமாட்டார்; அவரிடமிருந்தும் (எவரும்) வாரிசுரிமை பெறமாட்டார்கள்."

அலி (ரலி) அவர்கள் கூறுவார்கள்: "முகாதப் இறந்துவிட்டுச் செல்வத்தை விட்டுச் சென்றால், அவர் விட்டுச் சென்ற அச்செல்வம் அவர் (இதுவரை) செலுத்திய தொகைக்கும், இன்னும் செலுத்த வேண்டியுள்ள பாக்கித் தொகைக்கும் ஏற்பப் பிரிக்கப்படும். அவர் செலுத்திய தொகைக்குரிய பங்கு அவருடைய வாரிசுகளுக்கும், பாக்கித் தொகைக்குரிய பங்கு அவருடைய எஜமானர்களுக்கும் சென்றடையும்."

அப்துல்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் கூறுவார்கள்: "அவரது விடுதலை ஒப்பந்தத் தொகையில் பாக்கியுள்ளவை (அவரது செல்வத்திலிருந்து முதலில்) அவரது எஜமானர்களுக்குச் செலுத்தப்படும்; மீதமுள்ளவை அவரது வாரிசுகளுக்குச் சென்றடையும்."

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"விடுதலைக்கான ஒப்பந்தம் செய்துகொண்ட ஓர் அடிமை (முகாதப்), தனது ஒப்பந்தத் தொகையில் ஒரு பகுதியைச் செலுத்திய நிலையில் மரணித்துவிட்டால், மேலும் அவர் (மீதமுள்ள) தனது ஒப்பந்தத் தொகையை விட அதிகமான செல்வத்தை விட்டுச் சென்றிருந்தால், அவரது செல்வமும் அவர் விட்டுச் சென்ற அனைத்துப் பொருட்களும் அவரது எஜமானருக்கே உரியதாகும். (ஏனெனில் ஒப்பந்தம் முழுமையடையாதவரை அவர் சட்டப்படி அடிமையாகவே கருதப்படுவார்). அவரது செல்வத்தில் அவரது வாரிசுகளுக்கு எவ்விதப் பங்கும் இல்லை."

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்களிடம் ஒரு 'முகாதப்' (தனது விடுதலைக்காக குறிப்பிட்ட தொகையைச் செலுத்தி விடுபடுவதாக ஒப்பந்தம் செய்துகொண்ட அடிமை) இருந்தார். அந்த முகாதப்பிற்கு, அவருக்குச் சொந்தமான ஒரு அடிமைப் பெண் மூலம் பிறந்த ஒரு குழந்தை இருந்தது. அவர் தனது விடுதலைக்கான ஒப்பந்தத் தொகையில் பதினைந்தாயிரத்தை (திர்காம்களை) செலுத்தியிருந்த நிலையில் (ஒப்பந்தத் தொகை முழுமையாக முடிவதற்கு முன்பே) இறந்துவிட்டார்.

எனவே, இப்னு உமர் (ரலி) அவரது செல்வங்கள் அனைத்தையும் (அடிமையின் சொத்து எஜமானருக்கே சேரும் என்ற சட்ட அடிப்படையில்) கைப்பற்றிக் கொண்டார்கள். அவருடைய குழந்தைக்கு அதில் எதையும் அவர்கள் கொடுக்கவில்லை. மேலும், (தந்தை முழுமையாக விடுதலை பெறாததால்) அவரது குழந்தையையும் அடிமையாக்கிக் கொண்டார்கள்; அவரது செல்வத்தையும் எடுத்துக்கொண்டார்கள்.

உமர் இப்னு அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"ஒரு முகாத்தப் (விடுதலைக்காகத் தவணை முறையில் பணம் செலுத்துவதாக ஒப்பந்தம் செய்துகொண்ட அடிமை) மரணித்து, அவர் செல்வத்தை விட்டுச் சென்றால், அச்செல்வம் அவரது எஜமானர்களுக்கே (உரிமையாளர்களுக்கே) உரியதாகும்; அவரது வாரிசுகளுக்கு அதில் எவ்விதப் பங்கும் இல்லை."

முஆவியா (ரலி) அவர்கள் கூறுவார்கள்: "முகாத்தப் (விடுதலைக்கான ஒப்பந்தம் செய்துகொண்ட அடிமை) இறக்கும்போது, (தனது ஒப்பந்தத் தொகையைச் செலுத்தப்) போதுமான செல்வத்தை விட்டுச் சென்றால், அவரது எஜமானர்களுக்கு அவர்களுக்குரிய (ஒப்பந்தத்) தொகையைக் கொடுக்க வேண்டும். மீதமுள்ளவை அவரது வாரிசுகளைச் சேரும்."

மேலும், உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறுவார்கள்: "(அவர் செலுத்த வேண்டிய ஒப்பந்தத் தொகையில்) ஒரு திர்ஹம் பாக்கியிருந்தாலும் அவர் (முழுமையான) ஓர் அடிமையே ஆவார்."

இப்னு ஜுரைஜ் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

நான் அதாஃ (ரஹ்) அவர்களிடம், "எனது முகாதப் (விடுதலைக்காக ஒப்பந்தம் செய்துகொண்ட அடிமை) வறுமையுற்று (இறந்து), செல்வத்தையும் மக்களுக்கான கடன்களையும் விட்டுச் சென்றுள்ளார். (அக்கடன்களை) முழுமையாக நிறைவேற்ற அவரிடம் போதுமான செல்வம் இல்லை. எனது (விடுதலை ஒப்பந்தத்) தொகைக்கு முன்பாக மக்களின் கடன்களுக்கே நான் முன்னுரிமை அளிக்க வேண்டுமா?" என்று கேட்டேன். அவர், "ஆம்" என்று பதிலளித்தார். அம்ரு பின் தீனார் அவர்களும் என்னிடம் இவ்வாறே கூறினார்.

இப்னு ஜுரைஜ் (ரஹ்) (மேலும்) கூறினார்: நான் அதாஃ அவர்களிடம், "அவர் அந்த ஆண்டில் தனது உழைப்பிற்கு உரிமையாளராக இருந்ததால், (அவர் எனக்குச் செலுத்த வேண்டிய தவணைகளில்) தவணைத் தொகையை மற்றவர்களின் கடன்களோடு சேர்த்துப் பங்கிட்டு (நானும் ஒரு கடனாளியாகப் பங்கு) பெறக்கூடாதா?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர், "கூடாது" என்று கூறினார்.

இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "இதையே நாமும் பின்பற்றுகிறோம். முகாதப் (அடிமை) கடன் உள்ள நிலையில் இறந்துவிட்டால், மக்களின் கடன்களுக்கே முன்னுரிமை அளிக்கப்படும். ஏனெனில் அவர் அடிமையாகவே இறந்துவிட்டார், (அவரது) கிதாபத் (விடுதலை ஒப்பந்தம்) செயலிழந்துவிட்டது. எஜமானருக்கு அவர் மீது (ஒப்பந்தத் தொகை எனும்) கடன் ஏதுமில்லை. (மக்களின் கடன்கள் போக) எஞ்சிய செல்வம் எஜமானருக்கே உரியது."

ஸைத் பின் ஸாபித் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"(மரணமடைந்தவரின் சொத்துப் பங்கீட்டில் முதலில்) கடனை அடைப்பதிலிருந்தே ஆரம்பிக்கப்படும்."

கதாதா (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
நான் ஸயீத் பின் அல்-முஸய்யப் (ரஹ்) அவர்களிடம், "நிச்சயமாக ஷுரைஹ் அவர்கள், (இறந்தவரின் சொத்திலிருந்து) கடனை அடைப்பதற்கு முன்பாக முகாத்தபா (சுய விடுதலைக்காக அடிமையுடன் செய்யப்பட்ட ஒப்பந்தத் தொகை) வழங்கப்பட வேண்டும் அல்லது அவையிரண்டுக்கும் இடையில் (சொத்து) பங்கிடப்பட வேண்டும் என்று கூறுகிறார்களே!" என்று கேட்டேன். (இவ்விரண்டில் அவர் எதைச் சொன்னார் என்பதில் அறிவிப்பாளர் ஷுஅபா அவர்களுக்குச் சந்தேகம் ஏற்பட்டது).

அதற்கு ஸயீத் பின் அல்-முஸய்யப் (ரஹ்) அவர்கள், "ஷுரைஹ் ஒரு நீதிபதியாக இருந்தாலும் அவர் இதில் தவறு செய்துவிட்டார். (ஏனெனில், நபித்தோழர்) ஸைத் பின் தாபித் (ரலி) அவர்கள், 'முதலில் கடன் தான் அடைக்கப்பட வேண்டும்' என்று கூறியுள்ளார்கள்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

ஷெய்க் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "முதலில் கடன் தான் அடைக்கப்பட வேண்டும்" என்று ஷுரைஹ் கூறியதாகவும் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

ஷுரைஹ் (ரஹ்) அவர்கள் (கூறினார்கள்):

(தன்னுடைய விடுதலைக்காகத் தன் எஜமானருடன் ஒப்பந்தம் செய்துகொண்ட) ஒரு 'முகாத்தப்' அடிமை, (பிறருக்குக் கொடுக்க வேண்டிய) கடன் உள்ள நிலையில் மரணித்தால், "முதலில் அவரது கடனை (அடைப்பதிலிருந்தே) தொடங்கப்பட வேண்டும்" என்று கூறினார்கள்.

பல கூட்டாளிகளுக்குச் சொந்தமான ஒரு அடிமையைக் குறித்து ஹஸன் (அல்-பஸரீ) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

"தமது கூட்டாளிகளின் (சம்மதமின்றி) அவர்களில் எவரும் (அந்த அடிமையுடன்) 'முகாத்தபா' (சுய விடுதலைக்கான ஒப்பந்தம்) செய்யக் கூடாது. ஒருவேளை அவ்வாறு (ஒப்பந்தம்) செய்தால், (அடிமையிடமிருந்து) பெறப்பட்ட தொகை (மீண்டும் பொதுவில்) ஒப்படைக்கப்பட்டு, அதனை அவர்கள் (கூட்டாளிகள் தங்களுக்குள்) பங்கிட்டுக் கொள்ள வேண்டும். மேலும், அந்த அடிமை அவர்கள் (அனைவருக்கும்) பொதுவானவராகவே (கூட்டுரிமையிலேயே) தொடருவார்."

ஹஸன் (பஸரீ - ரஹ்) அவர்கள் (கூட்டாகச் சொந்தமான அடிமை குறித்து) அறிவிக்கிறார்கள்:

மூன்று நபர்களுக்குப் பொதுவாகச் சொந்தமான ஒரு அடிமையிடம், (அவர்களில்) ஒரு உரிமையாளர் மட்டும் (சுதந்திரம் பெறுவதற்கான) 'முகாதபா' ஒப்பந்தம் செய்தது குறித்து அவர்கள் (ஹஸன் பஸரீ) கூறினார்கள்:

"(ஒப்பந்தம் செய்தவர்) அந்த அடிமையிடமிருந்து (பணமாக) எதைப் பெற்றாரோ அது அவரிடமிருந்து வாங்கப்பட்டு, (மற்ற) கூட்டாளிகளுக்கிடையே பங்கிடப்படும். அந்த அடிமை (தொடர்ந்து) அவர்களுக்குப் பொதுவாகச் சொந்தமானவராகவே இருப்பார். (கூட்டாளிகளின் அனுமதியின்றி ஒருவர் மட்டும் செய்த) அந்த 'முகாதபா' ஒப்பந்தம் செல்லுபடியாகாது."

மேலும் அதாஉ (இப்னு அபீ ரபாஹ் - ரஹ்) அவர்கள் கூறுவார்கள்: "அவர் (அந்தப் பங்குதாரர்) தனது பங்கில் எந்த அளவு (அடிமையை) விடுதலை செய்தாரோ, அந்த அளவுக்கு மட்டுமே அந்த விடுதலை நடைமுறைக்கு வரும்."

ஹஸன் (அல்-பஸரீ - ரஹ்) அவர்கள் (கூறுகிறார்கள்):

இருவருக்குச் சொந்தமான ஒரு அடிமையைக் குறித்து (கூறுகையில்), "அவ்விருவரில் ஒருவர் தமது கூட்டாளியின் அனுமதியின்றி (அந்த அடிமையுடன் விடுதலையாவதற்கான) 'முகாதபா' ஒப்பந்தம் செய்வதை அவர் (ஹஸன் அல்-பஸரீ) வெறுப்பவராக இருந்தார். (மீறி) அவர் அவ்வாறு செய்திருந்தால், (அதன் மூலம் பெறப்படும் தொகையைத்) தமது கூட்டாளியுடன் அவர் பங்கிட்டுக் கொள்ள வேண்டும்" என்று கூறினார்கள்.

அபுல் ஜஹ்ம் சுபைஹ் பின் அல்காஸிம் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"நான் கூஃபாவை விட்டு வெளியேறக் கூடாது என்ற நிபந்தனையுடன், இருபதாயிரத்திற்கு (பணம் செலுத்துவதாக எனது எஜமானனிடம்) விடுதலைக்கான ஒப்பந்தம் (முக்காத்தபா) செய்துகொண்டேன். இது குறித்து நான் ஸயீத் பின் அல்-முஸய்யிப் (ரஹ்) அவர்களிடம் கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், 'அவர்கள் உம்மீது இருபதாயிரத்தை (சுமையாக) ஆக்கியதோடு, பூமியையும் உமக்கு நெருக்கடியாக்கி விட்டார்களா? (நிபந்தனையை மீறி) நீர் வெளியேறுவீராக!' என்று கூறினார்கள். (பின்னர்) நான் ஸயீத் பின் ஜுபைர் (ரஹ்) அவர்களிடமும் இது குறித்துக் கேட்டேன்; அவர்களும் அவ்வாறே கூறினார்கள்."

சுபைஹ் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

"நான் பத்தாயிரம் (திரஹம்களுக்கு எனது விடுதலைக்காக 'கிதாபா') ஒப்பந்தம் செய்தேன். நான் (ஊரை விட்டு) வெளியேறக் கூடாது என்று எனக்கு (எனது எஜமானரால்) நிபந்தனை விதிக்கப்பட்டது. (இது தொடர்பாக கருத்து வேறுபாடு ஏற்பட்டபோது) அவர் என்னை (நீதிபதி) ஷுரைஹ் அவர்களிடம் அழைத்துச் சென்று வழக்காடினார். அப்போது ஷுரைஹ், 'உனக்கு உலகத்தை நீயே நெருக்கடியாக்கிக் கொள்ள விரும்புகிறாயா? (சம்பாதிப்பதற்காக) வெளியே செல்' என்று கூறினார்."

ஹஸன் (பஸரீ - ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"(ஒப்பந்தத்தில்) செல்லுபடியாகாத ஒரு நிபந்தனை விதிக்கப்பட்டால், அவர் நாடினால் (அந்த நிபந்தனையிலிருந்து அல்லது ஒப்பந்தத்திலிருந்து) வெளியேறிக்கொள்ளலாம் (விலகிக்கொள்ளலாம்)."

மேலும், இது ஷஅபீ (ரஹ்) அவர்கள் மூலமாகவும் நமக்கு அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

இப்னு ஜுரைஜ் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

நான் அதாஉ (ரஹ்) அவர்களிடம், "ஒரு முகாத்தப் (தன்னை விடுதலை செய்துகொள்ள எஜமானர்களுடன் ஒப்பந்தம் செய்துகொண்ட அடிமை) ஒரு கூட்டத்தினருக்கு (பொதுவாக)ச் சொந்தமாக இருக்கிறார். அவர்களில் சிலர் (மட்டும் அந்த அடிமையிடமிருந்து தங்களுக்குரிய பங்கை மட்டும் பெற்றுக்கொண்டு) ஒப்பந்தத்தை முடித்துக்கொள்ள விரும்புகின்றனர் (இது கூடுமா?)" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள், "கூடாது; இவர்கள் எதன் அடிப்படையில் ஒப்பந்தத்தை முடித்துக்கொள்ள விரும்புகிறார்களோ, அதற்குச் சமமான அளவு செல்வம் அந்த அடிமையிடம் இருந்தால் தவிர (அவ்வாறு செய்யக் கூடாது)" என்று பதிலளித்தார்கள்.

இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "இதையே நாமும் (சட்டமாக) ஏற்கிறோம். முகாத்தப் விஷயத்தில் பங்குதாரர்களாக இருப்பவர்களில் எவரும், தனது (மற்ற) பங்குதாரரை விடுத்து முகாத்தபிடமிருந்து எதையும் (தனியாகப்) பெற்றுக்கொள்ளக் கூடாது."

அலி (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"அவளது குழந்தையும் அவளது அந்தஸ்திலேயே (அதாவது முகாத்தபா எனும் விடுதலை ஒப்பந்தம் செய்துகொண்ட அடிமைப் பெண்ணின் நிலையிலேயே) இருக்கும்."

உரிமை ஒப்பந்தம் செய்துகொண்ட அடிமைப் பெண்ணின் (முகாத்தபா) குழந்தையை விற்பது குறித்து ஷுரைஹ் (ரஹ்) அவர்களிடம் கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், "அவளது குழந்தை அவளைச் சார்ந்ததேயாகும். (உரிமை ஒப்பந்தம் முடிந்து) அவள் சுதந்திரமானால் அக்குழந்தையும் சுதந்திரமாகிவிடும். (ஒப்பந்தத்தை நிறைவேற்ற முடியாமல்) அவள் அடிமையாகவே நீடித்தால் அக்குழந்தையும் அடிமையாகவே இருக்கும்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

இப்ராஹீம் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"(அடிமைப் பெண்ணின்) குழந்தை (அவளது) விடுதலைக்காக விற்கப்படும். தாய் தனது 'முகாதபா' (சுய விடுதலைக்கான ஒப்பந்த)த் தொகையைச் செலுத்துவதற்கு அதனை (அந்தத் தொகையை)ப் பயன்படுத்திக் கொள்வாள்."

மேலும், சுஃப்யான் அவர்களுக்கு ஷுரைஹ் அவர்களின் கருத்தே மிகவும் விருப்பமானதாக இருந்தது.

இப்னு ஜுரைஜ் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

நான் அத்தா (ரஹ்) அவர்களிடம், "ஒரு முக்காத்தப் (விடுதலைக்காகத் தன் எஜமானனிடம் ஒப்பந்தம் செய்துள்ள அடிமை), 'எனக்குப் பிறக்கப் போகும் குழந்தைகள் எனது விடுதலை ஒப்பந்தத்தில் (கிதாபாவில்) அடங்குவார்கள்' என்று நிபந்தனை விதிக்காத நிலையில், (ஒப்பந்தத்திற்குப் பிறகு) அவருக்குக் குழந்தை பிறந்தால் (அக்குழந்தையின் நிலை என்ன?)" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள், "அக்குழந்தைகளும் அவரது விடுதலை ஒப்பந்தத்திலேயே (கிதாபாவிலேயே) அடங்குவார்கள்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

அம்ரு இப்னு தீனார் (ரஹ்) அவர்களும் இவ்வாறே கூறியுள்ளார்கள்.

இப்னு அபீ முலைக்கா (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது: (விடுதலைக்காகத் தன் எஜமானரிடம்) ஒப்பந்தம் செய்துகொண்ட (முகாதபா) ஓர் அடிமைப் பெண், (ஒப்பந்தக் காலத்தின்போது) இரண்டு குழந்தைகளைப் பெற்றெடுத்தாள். பிறகு அவள் (ஒப்பந்தத் தொகையை முழுமையாகச் செலுத்தும் முன்பே) இறந்துவிட்டாள். அவளைப் (அவளது குழந்தைகளின் நிலை) பற்றி நான் அப்துல்லாஹ் பின் அஸ்-ஸுபைர் (ரலி) அவர்களிடம் கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள், "அவ்விருவரும் தங்களது தாயின் (விடுதலைக்கான) ஒப்பந்தத்தை (ஏற்றுத் தொடர்ந்து) நிலைநாட்டினால், அது அவர்களுக்குரியதாகும். அவர்கள் அதனை (ஒப்பந்தத் தொகையை) நிறைவேற்றிவிட்டால், அவர்கள் இருவரும் விடுதலை பெற்றவர்களாகி விடுவார்கள்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

இதையே அம்ரு பின் தீனார் (ரஹ்) அவர்களும் கூறினார்கள்.

இப்னு ஜுரைஜ் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: அதாஉ பின் அபீ ரபாஹ் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "(ஓர் அடிமை) தமக்குக் குழந்தையே இல்லாத நிலையில் (தனது எஜமானருடன்) விடுதலை ஒப்பந்தம் (முகாதபா) செய்துகொண்டு, பின்னர் அவருக்கு அவருடைய அடிமைப் பெண்ணின் (சூர்ரிய்யா) மூலம் குழந்தை பிறந்து, (ஒப்பந்தத் தொகையை முழுமையாகச் செலுத்தி முடிப்பதற்கு முன்) அக்குழந்தைகளின் தந்தை இறந்துவிட்டால், அக்குழந்தைகளிடமிருந்து (அவர்கள் செலுத்த வேண்டிய) ஒப்பந்தத் தொகையில் எதுவும் குறைக்கப்பட மாட்டாது. அவர்கள் விரும்பினால் தங்களின் தந்தையின் விடுதலை ஒப்பந்தத்தின் அடிப்படையில் (மீதமுள்ள தொகையைச் செலுத்தி விடுதலையடைய) தொடரலாம். அவர்கள் விரும்பினால் அவர்களின் தந்தையின் விடுதலை ஒப்பந்தம் ரத்து செய்யப்பட்டு, அவர்கள் (எஜமானருக்கு) அடிமைகளாகவே நீடிக்கலாம்."

இவ்வாறு அவர்கள் (அதாஉ போன்றோர்) கூறியுள்ளார்கள். (ஆனால்) நாம் கூறுகிறோம்: "விடுதலை ஒப்பந்தம் செய்துகொண்ட ஓர் ஆண் அடிமையோ அல்லது பெண் அடிமையோ (முக்காத்தப்/முக்காத்தபா) தங்களின் ஒப்பந்தத் தொகையை முழுமையாகச் செலுத்தி முடிப்பதற்கு முன்னால் இறந்துவிட்டால், அவர்கள் அடிமைகளாகவே இறக்கிறார்கள்; (அவ்வாறே) அவர்களின் குழந்தைகளும் அடிமைகளாகவே கருதப்படுவார்கள். 'ஒப்பந்தத் தொகையில் ஒரு திர்ஹம் எஞ்சியிருந்தாலும் அவன் அடிமையே' என்று விடுதலை ஒப்பந்தம் செய்த அடிமையைக் குறித்து ஏற்கனவே கூறப்பட்ட (ஹதீஸ்) ஆதாரத்தின் அடிப்படையில் நாம் இதனைச் சொல்கிறோம்."

இப்னு ஜுரைஜ் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

நான் அதாஉ (ரஹ்) அவர்களிடம், "ஒருவர் தமது அடிமையுடன் (விடுதலைக்காகப் பணம் செலுத்தும்) 'முகாதப்' ஒப்பந்தம் செய்து, பின்னர் (ஒரு குறிப்பிட்ட தொகையைப் பெற்றுக்கொண்டு) அந்த ஒப்பந்தத்தை முடித்துக் கொள்கிறார். (அப்போது) அந்த அடிமை தன்னிடம் இருந்த செல்வத்தையோ, (தனக்குச் சொந்தமான) வேறு அடிமைகளையோ அல்லது பிற சொத்துக்களையோ எஜமானனிடமிருந்து மறைத்து விடுகிறார் (எனில் அதன் சட்டம் என்ன)?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள், "அவை (மறைக்கப்பட்டவை அனைத்தும்) எஜமானனுக்கே சொந்தமாகும்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

அம்ரு பின் தீனார் (ரஹ்) மற்றும் சுலைமான் பின் மூஸா (ரஹ்) ஆகியோரும் இதையே கூறினார்கள்.

இப்னு ஜுரைஜ் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
நான் அதாஉ (ரஹ்) அவர்களிடம், "(விடுதலைக்கான ஒப்பந்தம் செய்யும் போது) எஜமானர் தனது அடிமையிடம் அவனது செல்வத்தைப் பற்றிக் கேட்டும், அவன் அதனை மறைத்துவிட்டால் (அதன் சட்டம் என்ன?)" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "அது அவனது எஜமானருக்கே உரியதாகும்" என்று பதிலளித்தார்கள்.
மீண்டும் நான் அதாஉ (ரஹ்) அவர்களிடம், "அவன் தனக்குச் சொந்தமான ஓர் அடிமைப் பெண்ணின் மூலம் பிறந்த குழந்தையை எஜமானருக்குத் தெரியாமல் மறைத்துவிட்டால், அல்லது எஜமானர் அவனிடம் (அதைப் பற்றிக்) கேட்கவில்லை என்றால் (அதன் சட்டம் என்ன?)" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "அ(க்குழந்தையும)வனது எஜமானருக்கே உரியதாகும்" என்று பதிலளித்தார்கள். அம்ரு பின் தீனார் (ரஹ்), சுலைமான் பின் மூஸா (ரஹ்) ஆகியோரும் இவ்வாறே கூறியுள்ளனர்.
மீண்டும் நான் அதாஉ (ரஹ்) அவர்களிடம், "அடிமையின் குழந்தையைப் பற்றி எஜமானர் அறிந்திருந்தும், 'முகாதபா' (விடுதலைக்கான ஒப்பந்தம்) செய்யும் போது எஜமானரோ அல்லது அந்த அடிமையோ அக்குழந்தையைப் பற்றிக் குறிப்பிடவில்லை என்றால் (அதன் சட்டம் என்ன?) என்று நீங்கள் கருதுகிறீர்கள்?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், "அக்குழந்தை அவனது விடுதலை ஒப்பந்தத்தில் சேராது; அக்குழந்தை அவ்விருவரின் (அடிமை மற்றும் அவனது அடிமைப் பெண் ஆகியோரின்) எஜமானருக்கே உரிய செல்வமாகும்" என்று பதிலளித்தார்கள். அம்ரு பின் தீனார் (ரஹ்) அவர்களும் இவ்வாறே கூறியுள்ளார்கள்.

அனஸ் பின் சீரீன் (ரஹ்) அவர்கள் தமது தந்தை (சீரீன்) வாயிலாக அறிவிக்கிறார்கள்:

அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்கள் என்னிடம் இருபதாயிரம் திர்ஹம்களுக்கு (பணம் செலுத்தி என்னை நானே உரிமைப்படுத்திக் கொள்ளும்) 'முகாத்தபா' ஒப்பந்தம் செய்திருந்தார்கள். 'துஸ்தர்' (ஈரானிலுள்ள ஒரு நகரம்) வெற்றியடைந்த (போர்ப்) படையில் நானும் இருந்தேன். அப்போது நான் சில பழைய பொருட்களை (போர்ச் செல்வங்களிலிருந்து) வாங்கினேன், அதில் எனக்கு (நல்ல) லாபம் கிடைத்தது.

ஆகவே, எனது விடுதலை ஒப்பந்தத் தொகையை (முழுமையாக) எடுத்துக் கொண்டு அனஸ் பின் மாலிக் (ரலி) அவர்களிடம் சென்றேன். ஆனால், அத்தொகையைத் தவணை முறையில் மட்டுமே பெற்றுக்கொள்ள முடியும் எனக் கூறி, என்னிடமிருந்து (ஒட்டுமொத்தமாகப்) பெற்றுக்கொள்ள அவர்கள் மறுத்துவிட்டார்கள்.

உடனே நான் உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்களிடம் சென்று, இது குறித்து அவர்களிடம் முறையிட்டேன். அதற்கு உமர் (ரலி) அவர்கள், "அனஸ் (உமது) சொத்தை வாரிசுரிமையாகப் பெற நாடியுள்ளார்" (அதாவது, நீர் தவணை முடிவதற்குள் இறந்துவிட்டால் உமது சொத்து அவருக்குச் சேரும் என்பதால் அவர் அவ்வாறு செய்திருக்கலாம்) என்று கூறினார்கள்.

மேலும், "அம்மனிதரிடமிருந்து அத்தொகையை (முழுமையாக) ஏற்றுக் கொள்வீராக!" என்று உமர் (ரலி) அவர்கள் அனஸ் (ரலி) அவர்களுக்குக் கடிதம் எழுதினார்கள். அதன்படியே அனஸ் (ரலி) அவர்கள் அத்தொகையைப் பெற்றுக் கொண்டார்கள்.

அபூஸயீத் (ரலி) அவர்கள் கூறியதாவது:

பனூ லைஸ் குலத்தைச் சேர்ந்த ஒரு பெண், துல்-மஜாஸ் சந்தையில் என்னை எழுநூறு திர்ஹம்களுக்கு விலைக்கு வாங்கினார். பின்னர் நான் மதீனாவிற்கு வந்தபோது, (என்னை விடுதலை செய்வதற்காக) நாற்பதாயிரம் திர்ஹம்களுக்கு என்னுடன் அவர் ஒப்பந்தம் (முகாதபா) செய்துகொண்டார். நான் அதில் பெரும்பகுதியை அவருக்குச் செலுத்திவிட்டேன். பிறகு, மீதமிருந்த தொகையையும் அவரிடம் கொண்டு சென்று, "இது உங்களுடைய பணம், (இதைப்) பெற்றுக்கொள்ளுங்கள்" என்று கூறினேன்.

அதற்கு அப்பெண், "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! இல்லை, மாதாமாதமும் வருடாவருடமுமாகத்தான் அதை உன்னிடமிருந்து நான் பெற்றுக்கொள்வேன்" என்று கூறினார். ஆகவே, நான் (அப்பணத்துடன்) உமர் இப்னு அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்களிடம் சென்று, நடந்தவற்றை அவரிடம் கூறினேன்.

அப்போது உமர் (ரலி) அவர்கள், "அதை பைத்துல் மாலில் (பொதுக் கருவூலத்தில்) செலுத்துவீராக!" என்று கூறினார்கள். பின்னர் அந்தப் பெண்ணுக்கு ஆள் அனுப்பி, "உன்னுடைய பணம் பைத்துல் மாலில் உள்ளது. அபூஸயீத் (இப்போது) விடுதலை ஆகிவிட்டார். நீ விரும்பினால், (அதை அங்கிருந்து) மாதாமாதமும் வருடாவருடமுமாகப் பெற்றுக்கொள்!" என்று கூறினார்கள்.

(இதைக் கேட்ட) அப்பெண் ஆள் அனுப்பி அத்தொகையைப் பெற்றுக் கொண்டார்.

"இது ஒரு ஹஸனான (சிறப்பான) ஹதீஸ் ஆகும்" என்று அபூபக்கர் அந்நைஸாபூரி அவர்கள் கூறினார்கள்.

அபூபக்கர் (பின் முஹம்மத் பின் அம்ர் பின் ஹஸ்ம்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒருவர் தனது அடிமையுடன் (குறிப்பிட்ட தொகையைச் செலுத்தி விடுதலை பெறும்) 'முகாதபா' ஒப்பந்தம் செய்து, அதற்கான தொகையைத் தவணைகளாகப் (பிரித்துச்) செலுத்துமாறு நிர்ணயித்திருந்தார். பின்னர் அந்த அடிமை (விடுதலை பெறுவதற்காக) தனது ஒப்பந்தத் தொகை முழுவதையும் (ஒரே நேரத்தில்) கொண்டு வந்தபோது, அந்த எஜமானர் அதைத் தவணை முறையில் மட்டுமே பெற்றுக்கொள்வேன் என்று கூறி, (அத்தொகையை) ஒட்டுமொத்தமாகப் பெற மறுத்துவிட்டார்.

எனவே, அந்த அடிமை உமர் (ரலி) அவர்களிடம் (முறையிட) வந்தார். உமர் (ரலி) அவர்கள் அந்த எஜமானருக்கு ஆளனுப்பி (அவரை) வரவழைத்தார்கள். அவர் வந்ததும் அவரிடம் அத்தொகையை (ஏற்றுக்கொள்ளுமாறு) முன்வைத்தார்கள்; அப்போதும் அதனைப் பெற்றுக்கொள்ள அவர் மறுத்துவிட்டார்.

அப்போது உமர் (ரலி) அவர்கள், "அப்படியானால், நான் இத்தொகையை பைத்துல் மாலில் (அரசுப் பொதுக் கருவூலத்தில்) போட்டுவிடுகிறேன்" என்று கூறிவிட்டு, அந்த எஜமானரிடம், "(உனது தவணை வரும்போது) நீ இதை (அங்கிருந்து) எடுத்துக்கொள்" என்றார்கள். மேலும், அந்த அடிமையிடம், "(நீ இப்போது சுதந்திரமானவன்,) நீ விரும்பிய இடத்திற்குச் செல்!" என்று கூறினார்கள்.

முஹம்மது (இப்னு சீரீன்) (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு 'முகாத்தப்' (விடுதலைக்காகத் தன் எஜமானனுடன் ஒப்பந்தம் செய்துகொண்ட அடிமை) தனது எஜமானரிடம், "என்னிடமிருந்து உமது (விடுதலைக்கான) ஒப்பந்தத் தொகையைப் பெற்றுக்கொள்ளுங்கள்" என்று கூறினார். அதற்கு அவர், "இல்லை, தவணை முறையில் (நஜூம்) மட்டுமே (பெற்றுக்கொள்வேன்)" என்று கூறினார்.

எனவே, (அந்த அடிமை) உஸ்மான் பின் அஃப்பான் (ரலி) அவர்களிடம் வந்து, அது குறித்து அவரிடம் தெரிவித்தார். உஸ்மான் (ரலி) அவர்கள் (அந்த எஜமானனை) அழைத்து, "உனது ஒப்பந்தத் தொகையைப் பெற்றுக்கொள்" என்று கூறினார்கள். அதற்கு அவர், "இல்லை, தவணை முறையில் மட்டுமே (பெற்றுக்கொள்வேன்)" என்றார்.

அப்போது (உஸ்மான் (ரலி)) அவரிடம் (அந்த அடிமையிடம்), "பணத்தைக் கொண்டு வா" என்று கூறினார்கள். அவரும் அதைக் கொண்டு வந்தார். பிறகு உஸ்மான் (ரலி) அவர்கள் அவருக்கு (அந்த அடிமைக்கு) விடுதலைப் பத்திரத்தை எழுதி (அவரை விடுவித்து) விட்டு, (எஜமானனிடம்) "இதை (இந்தப் பணத்தை) பொதுக் கருவூலத்தில் (பைத்துல் மாலில்) போட்டுவிடு; நான் அதை உனக்குத் தவணை முறையில் வழங்குகிறேன்" என்று கூறினார்கள். அவர் (எஜமானர்) அதைக் கண்டபோது, (உடனடியாகப் பணத்தை) எடுத்துக்கொண்டார்.

இப்னுல் முபாரக் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: சயீத் (ரஹ்) அவர்கள் கத்தாதா (ரஹ்) வழியாக உஸ்மான் (ரலி) அவர்களிடமிருந்து இது போன்றே எமக்கு அறிவித்தார். இவ்வாறே உஸ்மான் (ரலி) அவர்கள் (தீர்ப்பு) கூறினார்கள்.

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் (பின்வருமாறு) கூறினார்கள்:

ஒருவர் தனது அடிமையிடம் தங்கம் அல்லது வெள்ளியைத் தவணை முறையில் (செலுத்தி விடுதலை பெறுவதற்கான) ஒப்பந்தம் (முகாதபா) செய்திருக்கும் நிலையில், (அந்த எஜமான் தன் அடிமையிடம்) "இவ்வளவு தொகையை எனக்கு முன்கூட்டியே தந்துவிடு; மீதமுள்ள தொகை உனக்கே (தள்ளுபடியாக) இருக்கட்டும்" என்று கூறுவதை அவர்கள் (இப்னு உமர் ரலி) வெறுக்கக்கூடியவர்களாக இருந்தார்கள்.

ஹஸன் (அல்-பஸரீ) மற்றும் (முஹம்மத்) இப்னு ஸீரீன் ஆகியோர் (கூறியதாவது):

"எனக்கு (ஒப்பந்தத் தொகையை) விரைவாகச் செலுத்தி விடு, நான் (உனக்குரிய மீதித் தொகையை) குறைத்து விடுகிறேன்" என்று ஒரு 'முகாத்தப்'பிடம் (விடுதலைக்காகப் பணம் செலுத்த ஒப்பந்தம் செய்த அடிமையிடம் எஜமான்) கூறுவதை அவர்கள் இருவரும் வெறுத்தார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் (கூறினார்கள்):

ஒருவர் தனது 'முகாதப்'பிடம் (விடுதலைக்காகத் தொகை செலுத்த ஒப்பந்தம் செய்துகொண்ட அடிமையிடம்), "(ஒப்பந்தத் தொகையை) முன்கூட்டியே செலுத்து, நான் உனக்கு (மீதத் தொகையைத்) தள்ளுபடி செய்கிறேன்" என்று கூறுவது குறித்து (கேட்கப்பட்டபோது), "அதில் எவ்விதக் குற்றமும் இல்லை" என்று கூறினார்கள்.

ஷைக் அபுல் வலீத் அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "நமது தோழர்கள் (அறிஞர்கள்) கூறுகிறார்கள்: 'இதன் பொருள், (ஒப்பந்தத் தொகையில்) நீ நாடியதை எனக்கு முன்கூட்டியே செலுத்து, அதற்காக நான் உன்னை விடுதலை செய்து விடுகிறேன், மேலும் உனது (மீதமுள்ள) ஒப்பந்தத் தொகையைத் தள்ளுபடி செய்து விடுகிறேன் என்பதாகும். எனவே, இதில் எவ்விதக் குற்றமும் இல்லை'."

உமர் பின் அல்கத்தாப் (ரலி) அவர்கள், தங்கம் மற்றும் வெள்ளியை (விடுதலைத் தொகையாகச்) செலுத்த வேண்டியுள்ள ஒரு 'முகாத்தப்'பிடம் (விடுதலைக்கான ஒப்பந்தம் செய்துள்ள அடிமையிடம்), அவர் செலுத்த வேண்டிய (மொத்தத்) தொகையில் மூன்றில் ஒரு பங்கு, நான்கில் ஒரு பங்கு அல்லது ஏதேனும் ஒரு பகுதியை (குறைவாகப் பெற்றுக்கொண்டு, மீதியைத் தள்ளுபடி செய்து, ஒப்பந்தத்தை முன்கூட்டியே முடித்துக்கொள்வதை) வெறுப்பவர்களாக இருந்தார்கள். மேலும், "நீங்கள் விரும்பியபடி அதை (பணத்திற்குப் பதிலாக) பொருட்களாக (மாற்றிக் கொடுத்து ஒப்பந்தத்தை முடித்துக்) கொள்ளுங்கள்" என்று அவர்கள் கூறுவார்கள்.

காஸிம் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "உமர் பின் அப்துல் அஸீஸ் (ரஹ்) அவர்கள் இது குறித்து அபூபக்ர் பின் முஹம்மத் அவர்களுக்குக் கடிதம் எழுதினார்கள்."

ஷைக் அபுல் வலீத் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "எங்களது தோழர்கள் (மார்க்க அறிஞர்கள்) கூறினார்கள்: 'எஜமான் (தனக்குச் சேர வேண்டிய) திர்ஹம்களுக்குப் பதிலாக (அதைவிடக்) குறைந்த தொகையைப் (பணமாகப்) பெற்றுக்கொள்வதை நாங்கள் அனுமதிக்க மாட்டோம். ஏனெனில், அது வட்டியாகும் (ரிபா)'."

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஒருவர் (விடுதலைக்காகத் தவணை முறையில் பணம் தருவதாக) ஒப்பந்தம் செய்துள்ள தனது அடிமையிடமிருந்து (நிர்ணயிக்கப்பட்ட பணத்திற்குப் பதிலாகப்) பொருட்களைப் பெற்றுக் கொள்வதில் எந்தத் தவறுமில்லை."

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"ஒருவர் தனது முகாத்தபிடமிருந்து (விடுதலைக்கான ஒப்பந்தம் செய்துகொண்ட அடிமையிடமிருந்து, ஒப்பந்தத் தொகைக்கு ஈடாகப்) பொருட்களைப் பெற்றுக்கொள்வதில் எவ்விதத் தவறுமில்லை."

அப்துல்லாஹ் பின் அபூபக்ர் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

உமர் பின் அப்துல் அஸீஸ் (ரஹ்) அவர்கள் எனக்குப் பின்வருமாறு எழுதினார்கள்: "முகாத்தப் (விடுதலைக்காகத் தனது எஜமானருடன் ஒப்பந்தம் செய்துகொண்ட அடிமை), தனது எஜமானனின் அனுமதியின்றி மரண சாசனம் (வஸிய்யத்) செய்வதோ அல்லது அன்பளிப்பு (ஹிபா) வழங்குவதோ (மார்க்க ரீதியாக) அனுமதிக்கப்படாது."

ஹஸன் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"உரிமை பெற ஒப்பந்தம் செய்துள்ள ஓர் அடிமை (முகாதப்), தனது எஜமானின் அனுமதியின்றி (எவரையும்) உரிமை விடவோ, (எந்தப் பொருளையும்) அன்பளிப்பு வழங்கவோ முடியாது."

இந்த ஹதீஸ் குறித்து முஹம்மத் பின் அபீ அதீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறும்போது, "உரிமை பெற ஒப்பந்தம் செய்துள்ள ஓர் அடிமை (முகாதப்), தனது எஜமானின் அனுமதியின்றி (எவரையும்) உரிமை விடவோ, (எந்தப் பொருளையும்) அன்பளிப்பு வழங்கவோ முடியாது என அவர்கள் (முன்னோர்கள்) கூறி வந்தனர்" என்று குறிப்பிட்டார்கள்.

இப்னு ஜுரைஜ் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

நான் அதாஉ (ரஹ்) அவர்களிடம், "(தனது விடுதலைக்காகத் தன் எஜமானனிடம் தவணை முறையில் பணம் செலுத்துவதாக) ஒப்பந்தம் செய்துகொண்ட ஓர் அடிமையிடம் (முகாதப்) மற்றொரு அடிமை இருந்தார். அந்த (இரண்டாவது) அடிமையிடமும் அவர் (விடுதலைக்கான) ஒப்பந்தம் செய்து கொண்டார்; பிறகு அந்த (இரண்டாவது) அடிமை (தனது ஒப்பந்தத் தொகையை முழுமையாகச் செலுத்தி விடுதலை பெறுவதற்கு முன்பே) இறந்துவிட்டார். இப்போது அவரது வாரிசுரிமைச் சொத்து யாருக்குச் சேரும்?" என்று கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள், "உங்களுக்கு முன் வாழ்ந்தவர்கள் (ஸஹாபாக்கள் மற்றும் தாபியீன்கள்), 'அவருக்கு (அந்த இரண்டாவது அடிமைக்கு) விடுதலை ஒப்பந்தம் செய்து கொடுத்தவருக்கே (அதாவது முதல் முகாதப் அடிமைக்கே) அது சேரும்; அதன்மூலம் அவர் தனது (விடுதலைக்கான) ஒப்பந்தத் தொகையைச் செலுத்துவதற்கு அதனைப் பயன்படுத்திக் கொள்வார்' என்று கூறுபவர்களாக இருந்தனர்" எனப் பதிலளித்தார்கள்.

காலித் பின் அபீ இம்ரான் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

நான் காஸிம் (பின் முஹம்மது) மற்றும் ஸாலிம் (பின் அப்துல்லாஹ்) ஆகியோரிடம் (பின்வருமாறு) கேட்டேன்: "ஒரு 'முகாத்தப்' (தமது விடுதலையை விலைக்கு வாங்குவதற்காக எஜமானுடன் ஒப்பந்தம் செய்துள்ள அடிமை), தனது விடுதலைக்கான தொகையில் பாதியைச் செலுத்தி விடுகிறார். பின்னர் அந்த முகாத்தப், தமக்குச் சொந்தமான ஒரு அடிமையுடன் (அவரது விடுதலைக்காக) ஒரு ஒப்பந்தத்தைச் செய்கிறார். பிறகு அவர்கள் இருவரும் (பொருளீட்ட) உழைக்கின்றனர். (அந்த) முகாத்தபின் அடிமை தனது ஒப்பந்தத் தொகையை (முழுமையாகச்) செலுத்திவிடுகிறார். ஆனால், (அவர்களில்) முதலாமவரான அந்த முகாத்தப் (தனது எஞ்சிய தொகையைச் செலுத்த முடியாமல்) இயலாமை அடைகிறார். இப்போது (ஒப்பந்தத் தொகையை முழுமையாகச் செலுத்திய அந்த இரண்டாவது நபர்) மீண்டும் அடிமையாகத் திருப்பப்படுவாரா? அல்லது அவர் தமது எஜமானுக்கு (முகாத்தபுக்கு) செலுத்திய தொகையினால் அவரது விடுதலை செல்லுபடியாகுமா?"

அதற்கு அவர்கள் இருவரும் கூறினர்: "அவர்களில் முதலாமவர் (தமது அடிமையுடன்) ஒப்பந்தம் செய்துகொள்ள அவரது (மூல) எஜமான் அனுமதி அளித்திருந்தால், அவர் (இரண்டாவது அடிமை) மீது (எஜமானுக்கு) எவ்வித அதிகாரமும் இல்லை (அவர் விடுதலையாகிவிடுவார்). அவ்வாறு இல்லையெனில், அவரும் அந்த (முதல்) முகாத்தபின் நிலையில்தான் (அடிமையாகவே) இருப்பார்."

அன்னை ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

பரீரா (ரலி) என்னிடம் வந்து, "நான் என் எஜமானர்களுக்கு (விடுதலை பெறுவதற்காக) ஆண்டுக்கு ஓர் 'ஊக்கியா' வீதம் ஒன்பது ஆண்டுகளில் ஒன்பது ‘ஊக்கியா’க்களை வழங்குவதாக (முகாதபா) ஒப்பந்தம் செய்துள்ளேன். எனவே, (அத்தொகையைச் செலுத்த) எனக்கு உதவுங்கள்" என்று கேட்டார். அதற்கு நான் (ஆயிஷா ரலி), "உன் எஜமானர்கள் சம்மதித்தால் (அவர்கள் கோரும்) முழுத் தொகையையும் நான் இப்போதே அவர்களுக்காக எண்ணித் தந்துவிடுகிறேன்; (அதன் மூலம் நீ விடுதலை பெற்று) உனது ‘வலாஅ’ (எனும் உரிமை விட்டவருக்குரிய வாரிசுரிமைத் தொடர்பு) எனக்கே உரியதாக இருக்க வேண்டும் (என்பது நிபந்தனை)" என்றேன்.

பரீரா தனது எஜமானர்களிடம் சென்று அதைப் பற்றிக் கூறினார். ஆனால், அவர்கள் அதை ஏற்க மறுத்துவிட்டார்கள். அவர் (பரீரா) திரும்பி வந்தபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அங்கு அமர்ந்திருந்தார்கள். பரீரா, "நான் அதை அவர்களிடம் கூறினேன்; ஆனால், 'வலாஅ' தமக்கே உரியதாக இருக்க வேண்டும் என்று கூறி, அவர்கள் அதை ஏற்க மறுத்துவிட்டார்கள்" என்று கூறினார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அதைக் கேட்டு அவரிடம் விசாரித்தார்கள். அப்போது ஆயிஷா (ரலி) முழு விவரத்தையும் அவர்களிடம் தெரிவித்தார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், "(கவலைப்படாதே,) அவளை விலைக்கு வாங்கி (விடுதலை செய்), ‘வலாஅ’ அவர்களுக்கே என்று (அவர்கள் கோரும்) நிபந்தனையை ஏற்றுக்கொள். ஏனெனில், யார் அடிமையை உரிமை விடுகிறாரோ அவருக்கே ‘வலாஅ’ (வாரிசுரிமை) உரியதாகும் (இதுவே அல்லாஹ்வின் சட்டம்)" என்று கூறினார்கள். அவ்வாறே ஆயிஷா (ரலி) செய்தார்கள்.

பின்னர், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மக்கள் முன் எழுந்து நின்று, அல்லாஹ்வைப் போற்றிப் புகழ்ந்துவிட்டு, "அல்லாஹ்வின் வேதத்தில் (அனுமதிக்கப்பட்டு) இல்லாத நிபந்தனைகளை விதிக்கும் மனிதர்களுக்கு என்ன நேர்ந்தது? அல்லாஹ்வின் வேதத்தில் இல்லாத எந்தவொரு நிபந்தனையும், அது நூறு நிபந்தனைகளாக இருந்தாலும் சரி, அவை செல்லுபடியாகாது (பாத்தில் ஆகும்). அல்லாஹ்வின் தீர்ப்பே மெய்யானது; அவனது நிபந்தனையே உறுதியானது. ‘வலாஅ’ என்பது எவர் (அடிமையை) உரிமை விடுகிறாரோ அவருக்கே உரியதாகும்" என்று கூறினார்கள்.

(இதை இமாம் புகாரி (ரஹ்) அவர்கள் தமது ‘ஸஹீஹ்’ நூலில் இஸ்மாயீல் பின் அபீ உவைஸ் வழியாக அறிவித்துள்ளார்கள். மேலும், இமாம் முஸ்லிம் மற்றும் இமாம் புகாரி ஆகிய இருவரும் ஹிஷாம் பின் உர்வா வழியாக வேறு அறிவிப்பாளர் தொடர்களிலும் இதனைப் பதிவு செய்துள்ளனர். இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "எஜமானர்கள் விற்பனைக்குச் சம்மதித்து, விடுதலை ஒப்பந்தம் செய்யப்பட்ட அடிமைப் பெண்ணும் விற்பனைக்குச் சம்மதித்தால், அது அந்த (முந்தைய) விடுதலை ஒப்பந்தத்தைக் கைவிடுவதாகவே கருதப்படும்.")

ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

பரீரா (ரலி) அவர்கள் (தமது விடுதலைக்கான தொகையைச் செலுத்துவதற்காக) என்னிடம் உதவி கேட்டு வந்தார்கள். அப்போது நான் (அவரிடம்), "உன் உரிமையாளர்கள் விரும்பினால் உனக்கான தொகையை அவர்களுக்கு நான் ஒரே தவணையாகச் செலுத்தி, உன்னை விடுதலை செய்கிறேன்" என்று கூறினேன். பரீரா (ரலி) இதைத் தம் உரிமையாளர்களிடம் கூறியபோது அவர்கள், "உனது 'வலா' (எனும் வாரிசுரிமை) எங்களுக்கே சொந்தமாக இருக்க வேண்டும் (என்றால் மட்டுமே இதற்குச் சம்மதிப்போம்), இல்லையென்றால் முடியாது" என்று கூறிவிட்டனர்.

(ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் இதனை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் தெரிவித்தபோது) அவர்கள், "அது (அவர்கள் விதித்த நிபந்தனை) உன்னைத் தடுத்துவிட வேண்டாம். நீ அவரை விலைக்கு வாங்கி விடுதலை செய்! ஏனெனில், 'வலா' (எனும் வாரிசுரிமை) என்பது (அடிமையை) விடுதலை செய்தவருக்கே உரியதாகும்" என்று கூறினார்கள்.

அன்னை ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
நான் பரீராவை (விலைக்கு) வாங்கி அவரை உரிமைவிட (விடுதலை செய்ய) நாடினேன். அப்போது, நான் அவரை உரிமைவிட்டாலும், 'வலாஉ' (அடிமையை விடுதலை செய்தவருக்குக் கிடைக்கும் வாரிசுரிமைத் தொடர்பு) தங்களுக்கே இருக்க வேண்டும் என்று அவருடைய (முன்னாள்) எஜமானர்கள் எனக்கு நிபந்தனையிட்டார்கள்.

ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: இதை நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் கூறினேன். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அவரை விலைக்கு வாங்கி உரிமைவிடு. ஏனெனில், (அடிமையை) உரிமை விட்டவருக்கே 'வலாஉ' உரியதாகும்" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர், நபி (ஸல்) அவர்கள் மக்களுக்கு உரையாற்றுகையில், "சில மக்களுக்கு என்ன நேர்ந்தது? அவர்கள் அல்லாஹ்வின் வேதத்தில் (சட்டத்தில்) இல்லாத நிபந்தனைகளை விதிக்கிறார்களே! அல்லாஹ்வின் வேதத்தில் இல்லாத எந்தவொரு நிபந்தனையை ஒருவர் விதித்தாலும் அது செல்லுபடியாகாது; அவர் நூறு முறை நிபந்தனையிட்டாலும் சரியே" என்று கூறினார்கள்.

இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அம்ரா வழியாக ஆயிஷா (ரலி) அவர்களிடமிருந்து யஹ்யா அறிவிக்கும் ஹதீஸானது, ஹிஷாம் அறிவிக்கும் ஹதீஸை விட உறுதியானதாகும். 'வலாஉ அவர்களுக்குரியது என நிபந்தனை விதித்துக்கொள்' என்று ஹிஷாம் அறிவிப்பதில் தவறு ஏற்பட்டுள்ளது என நான் கருதுகிறேன். நபி (ஸல்) அவர்களின் உத்தரவின்றி ஆயிஷா (ரலி) அவர்களே அவ்வாறு நிபந்தனை விதித்திருக்கலாம், அது (மார்க்கத்தில்) ஆகுமானது என அவர் எண்ணியிருக்கலாம் என்பதே அம்ராவின் ஹதீஸிலிருந்து நான் கருதுவதாகும். ஆனால், பரீராவை உரிமை விட்டால் வலாஉ தனக்கே உரியதாகும் என்பதை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவருக்குத் தெளிவுபடுத்தினார்கள். மேலும், 'நீ ஏற்கனவே ஒப்புக்கொண்ட நிபந்தனை உன்னைத் தடுத்துவிட வேண்டாம்' என்றும் கூறினார்கள். எனவே, ஆகுமானதாக இல்லாத ஒரு நிபந்தனையை அவர்களுக்கு விதிக்குமாறு நபி (ஸல்) அவர்கள் ஆயிஷா (ரலி) அவர்களுக்குக் கட்டளையிட்டிருக்க மாட்டார்கள் என்றே நான் கருதுகிறேன்."

ஷைக் (இமாம் பைஹகீ) (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அம்ரா வழியாக ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கும் இந்த ஹதீஸ் (ஆதாரப்பூர்வமாக) நிலைபெற்றதாகும். ஏனெனில், யஹ்யா பின் சயீத் அவர்களிடமிருந்து ஒரு குழுவினர் இதைத் தொடர்ச்சியான அறிவிப்பாளர் வரிசையுடன் (மவ்ஸூலாக) அறிவித்துள்ளனர்."

அன்னை ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
பரீரா (ரலி), தங்களை (அடிமைத்தனத்திலிருந்து) விடுதலை செய்து கொள்வதற்கான ஒப்பந்தத் தொகைக்கு (கீதாபா - Kitaba) உதவி கோரி என்னிடம் வந்தார்கள். அப்போது நான் அவர்களிடம், "உன் எஜமானர்கள் சம்மதித்தால், உனக்கான (விடுதலைத்) தொகையை நான் அவர்களுக்கு ஒரே தவணையில் செலுத்தி உன்னை விடுதலை செய்கிறேன்" என்று கூறினேன்.

பரீரா (ரலி) இதைத் தனது எஜமானர்களிடம் தெரிவித்தபோது, அவர்கள் "உனது ‘வலா’ (Wala' - எனும் எஜமானத்துவ உரிமை மற்றும் வாரிசுரிமை) எங்களுக்கே சேர வேண்டும் என நீ நிபந்தனை விதித்தால் மட்டுமே நாங்கள் இதற்குச் சம்மதிப்போம்" என்று கூறினர்.

நான் இதனை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் தெரிவித்தேன். அதற்கு அவர்கள், "நீ அவளை விலைக்கு வாங்கு (அவர்கள் என்ன நிபந்தனை விதித்தாலும் கவலைப்படாதே). ஏனெனில், ‘வலா’ எனும் உரிமை அடிமையை (யார் விலைக்கு வாங்கி) விடுதலை செய்கிறாரோ அவருக்கே உரியதாகும்" என்று கூறினார்கள்.

21727. ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: "பரீரா தங்களை விடுதலை செய்து கொள்வதற்கான ஒப்பந்தத் தொகைக்கு உதவி கோரி என்னிடம் வந்தார்கள்..." எனத் தொடங்கி மேற்கண்ட ஹதீஸையே (மற்றொரு அறிவிப்பாளர் தொடர் வழியாக) அறிவிக்கிறார்கள்.

21728. அம்ரா (ரஹ்) அவர்கள் வழியாகவும் இது போன்றே அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

21729. யஹ்யா பின் சயீத் (ரஹ்) அவர்கள் வழியாகவும் இது போன்றே அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அன்னை ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் ஓர் அடிமைப் பெண்ணை விலைக்கு வாங்கி, அவரை உரிமை விட (சுதந்திரவாளியாக்க) விரும்பினார்கள். அப்பெண்ணின் உரிமையாளர்கள், "அப்பெண்ணின் 'வலாஉ' (அடிமையை உரிமை விட்டவருக்குக் கிடைக்கும் வாரிசுரிமை மற்றும் பிணைப்பு) எங்களுக்கே சொந்தம் என்ற நிபந்தனையின் அடிப்படையிலேயே அவரை உமக்கு விற்போம்" என்று கூறினர்.

இதனை ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் கூறினார்கள். அதற்கு நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "(அவர்கள் விதிக்கும் அந்தத் தவறான நிபந்தனை அப்பெண்ணை விலைக்கு வாங்கி விடுதலை செய்வதிலிருந்து) உன்னைத் தடுத்துவிட வேண்டாம். ஏனெனில், நிச்சயமாக 'வலாஉ' என்பது எவர் (அடிமையை) உரிமை விடுகிறாரோ அவருக்கே உரியதாகும்" என்று கூறினார்கள்.

(இதை இமாம் புகாரி (ரஹ்) அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் குதைபா மற்றும் பலரிடமிருந்தும், இமாம் முஸ்லிம் (ரஹ்) அவர்கள் யஹ்யா பின் யஹ்யா வழியாக மாலிக் (ரஹ்) அவர்களிடமிருந்தும் பதிவு செய்துள்ளனர்).

21731 - இமாம் ஷாஃபியீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:
"நாஃபிஉ அவர்களின் ஹதீஸே இவை அனைத்திலும் மிகவும் உறுதியானதாக நான் கருதுகிறேன்; ஏனெனில் அது 'முஸ்னத்' (தொடர்ச்சியான அறிவிப்பாளர் வரிசையைக் கொண்டது), மேலும் இதுவே (சட்ட ரீதியாக) மிகவும் பொருத்தமானதுமாகும். நாஃபிஉ அவர்களின் ஹதீஸில் (குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது) போன்று, ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் அந்த உரிமையாளர்களுக்காக 'வலாஉ' நிபந்தனையை (அவர்கள் வற்புறுத்தியதால்) ஏற்றிருக்கலாம்; ஆனால், அவர்கள் அப்பெண்ணை உரிமை விட்டால் 'வலாஉ' அவர்களுக்கே (ஆயிஷாவுக்கே) சேரும் என்று அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவர்களுக்கு அறிவித்தார்கள். நிலைமை இவ்வாறு இருக்கும் போது, அவர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களின் கட்டளைப்படியே அந்த உரிமையாளர்களுக்கு 'வலாஉ' நிபந்தனையை ஏற்படுத்தினார்கள் என்று சொல்ல முடியாது. ஒருவேளை (மற்றொரு அறிவிப்பாளரான) ஹிஷாம் அல்லது உர்வா, "இது உன்னைத் தடுத்துவிட வேண்டாம்" என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதைக் கேட்டபோது, அந்த உரிமையாளர்களுக்காக 'வலாஉ'வை நிபந்தனையாக்குமாறு நபி (ஸல்) அவர்கள் ஆயிஷாவுக்குக் கட்டளையிட்டதாகக் கருதியிருக்கலாம். அதனால், இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் தம் நினைவில் சரியாகப் பதிந்திருந்த அளவுக்கு அவர்கள் (ஹிஷாம் அல்லது உர்வா) பதியவைத்துக் கொள்ளவில்லை. அல்லாஹ்வே நன்கறிந்தவன்."

ஷெய்க் (பைஹகீ - ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "இப்னு உமர் (ரலி) அவர்களின் ஹதீஸின் கருத்துக்கு (வலுவூட்டும் பல) சான்றுகள் உள்ளன."

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் ஓர் அடிமைப் பெண்ணை (பரீராவை) விலைக்கு வாங்கி, அவரை உரிமைவிட நாடினார்கள். ஆனால், அப்பெண்ணின் உரிமையாளர்கள், "(அப்பெண்ணை உரிமைவிட்டாலும்) அவருக்கான 'வலாஉ' (எனும் வாரிசுரிமை) தமக்கே உரியதாக இருக்க வேண்டும்" என்ற நிபந்தனையுடனேயே தவிர விற்க மறுத்துவிட்டனர். ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் இதை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் தெரிவித்தார்கள். அப்போது அவர்கள், "அது (அவர்கள் விதிக்கும் அந்த நிபந்தனை, அப்பெண்ணை வாங்குவதிலிருந்து) உன்னைத் தடுக்க வேண்டாம். ஏனெனில், 'வலாஉ' (எனும் வாரிசுரிமை) உரிமைவிட்டவருக்கே உரியதாகும்" என்று கூறினார்கள்.
(இதனை இமாம் முஸ்லிம் (ரஹ்) அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் பதிவு செய்துள்ளார்கள்).

ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் (கூறியதாகக்) குறிப்பிடுகிறார்கள்:

அவர்கள் (ஆயிஷா ரலி) பரீராவை விடுதலை செய்வதற்காக விலைக்கு வாங்க நாடினார்கள். (ஆனால்) அவர்கள் (அடிமையின் உரிமையாளர்கள்) அவளது 'வலா' (விடுதலைக்கு பின் உரிமையாளருக்கும் அடிமைக்கும் இடையே ஏற்படும் வாரிசுரிமைத் தொடர்பு) தங்களுக்குத்தான் வேண்டும் என நிபந்தனை விதித்தனர். இது குறித்து அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் தெரிவித்தார்கள். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவரை விலைக்கு வாங்கி விடுதலை செய்வீராக! நிச்சயமாக 'வலா' என்பது விடுதலை செய்தவருக்கே உரியதாகும்" என்று கூறினார்கள்.

(இதனை இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் முஹம்மது பின் முஸன்னா மற்றும் முஹம்மது பின் ஜஃபர் வழியாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள். இதே கருத்தில் இமாம் ஸுஹ்ரீ அவர்கள் உர்வா வழியாக ஆயிஷா (ரலி) அவர்களிடமிருந்து அறிவித்துள்ளார்கள்).

அன்னை ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

பரீரா (ரழி) அவர்கள், தங்களது விடுதலை ஒப்பந்தத் தொகையை (கிதாபத்) செலுத்துவதற்கு உதவி கேட்டு என்னிடம் வந்தார்கள். அவர்கள் அந்தத் தொகையில் எதையும் அதுவரை செலுத்தியிருக்கவில்லை. அப்போது நான் அவர்களிடம், "உன்னுடைய உரிமையாளர்களிடம் திரும்பிச் செல். உனக்கான விடுதலைத் தொகையை நான் அவர்களுக்குச் செலுத்துவதற்கு அவர்கள் விரும்பினால், (அவ்வாறு செய்து) உனது வாரிசுரிமை (வலாஉ) எனக்கே உரியதாக இருக்க வேண்டும் (என்ற நிபந்தனையுடன்) நான் அவ்வாறே செய்கிறேன்" என்று கூறினேன்.

பரீரா இதைத் தமது உரிமையாளர்களிடம் கூறியபோது, அவர்கள் அதற்கு மறுப்பு தெரிவித்தனர். மேலும் அவர்கள், "அவர்கள் (ஆயிஷா) நன்மையை நாடி (மட்டும்) உனக்கான தொகையைச் செலுத்த விரும்பினால் அவ்வாறு செய்யட்டும்; ஆனால், உனது வாரிசுரிமை (வலாஉ) எங்களுக்கே இருக்க வேண்டும்" என்று கூறினர்.

இதை (நான்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் கூறினேன். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம், "நீ அவரை விலைக்கு வாங்கி உரிமை விட்டுவிடு. ஏனென்றால், வாரிசுரிமை (வலாஉ) என்பது (விலை கொடுத்து வாங்கி) உரிமை விட்டவருக்கே உரியதாகும்" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எழுந்து நின்று (மக்களிடம்) கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் சட்டத்தில் (வேதத்தில்) இல்லாத நிபந்தனைகளைச் சிலர் விதிப்பதற்குக் காரணம் என்ன? அல்லாஹ்வின் சட்டத்தில் இல்லாத ஒரு நிபந்தனையை யார் விதித்தாலும் அது அவருக்குச் செல்லுபடியாகாது; அதை அவர் நூறு முறை நிபந்தனையாக விதித்தாலும் சரியே! அல்லாஹ்வின் நிபந்தனையே மிகவும் தகுதியானதும், உறுதியானதும் ஆகும்."

(இதனை இமாம் புகாரி அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் குதைபா மற்றும் அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்லமா ஆகியோரிடமிருந்தும், இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் குதைபாவிடமிருந்தும் பதிவு செய்துள்ளனர். இதே கருத்தில் அஸ்வத் அவர்கள் ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடமிருந்து அறிவித்துள்ளார்கள்.)

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் (கூறினார்கள்):

அவர்கள் பரீரா (எனும் அடிமைப் பெண்ணை) விலைக்கு வாங்க நாடினார்கள். ஆனால், (அவரது எஜமானர்கள்) 'வலாஃ' (எனும் வாரிசுரிமை) தங்களுக்கே இருக்க வேண்டும் என்று (ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடம்) நிபந்தனையிட்டனர். இது குறித்து ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் கூறினார்கள். அதற்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "அவரை நீங்கள் விலைக்கு வாங்குங்கள். (நிச்சயமாக) 'வலாஃ' (எனும் உரிமை) யார் (அடிமையை) விடுதலை செய்கிறாரோ அவருக்கே உரியதாகும்" என்று கூறினார்கள்.

(இதனை இமாம் புகாரி அவர்கள் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் சுலைமான் பின் ஹர்ப் வழியாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்).

அன்னை ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நான் பரீரா (எனும் அடிமைப் பெண்ணை) விலைக்கு வாங்கினேன். அப்போது (அவரை எனக்கு விற்ற) அவரது உரிமையாளர்கள், 'அவருடைய வலா (எனும் வாரிசுரிமை) தங்களுக்கே உரியது' என நிபந்தனை விதித்தனர். இது குறித்து நான் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் தெரிவித்தேன். அதற்கு அவர்கள், "நீ அவரை விடுதலை செய்துவிடு! ஏனெனில், யார் விடுதலை செய்கிறாரோ அவருக்கே வலா (எனும் வாரிசுரிமை) சேரும்" என்று கூறினார்கள்.

நான் அவ்வாறே அவரை விடுதலை செய்தேன். பின்னர், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அப்பெண்ணை அழைத்து, அவரது கணவருடன் (தொடர்ந்து வாழ்வதா அல்லது பிரிவதா என்பது குறித்து) முடிவெடுக்கும் உரிமையை அவருக்கு வழங்கினார்கள். அப்போது அப்பெண், "அவர் எனக்கு இப்படி இப்படியெல்லாம் (அதிக செல்வங்களை) வழங்கினாலும் நான் அவருடன் இருக்க மாட்டேன்" என்று கூறி, தன்னைத்தானே தேர்வு செய்துகொண்டார் (கணவரைப் பிரிந்து வாழ முடிவெடுத்தார்). மேலும், (அறிவிப்பாளர் அஸ்வத் என்பவரின் கூற்றுப்படி) அவருடைய கணவர் ஒரு சுதந்திரமான மனிதராக இருந்தார்.

இதனை இமாம் புகாரி (ரஹ்) அவர்கள் தங்களது 'ஸஹீஹ்' நூலில் உஸ்மான் பின் அபீ ஷைபா வழியாக, "அவருடைய கணவர் ஒரு சுதந்திரமான மனிதராக இருந்தார்" என்ற வார்த்தைகள் இன்றி பதிவு செய்துள்ளார்கள். இது அஸ்வத் என்பவரின் கூற்று என்பதை 'கிதாபுன் நிக்காஹ்' (திருமணவியல்) அதிகாரத்தில் நாம் தெளிவுபடுத்தியுள்ளோம். அபூ அவானா அவர்கள், மன்ஸூர் வாயிலாக இதனைப் பிரித்தறிந்து, அஸ்வத்தின் கூற்றாகவே ஆக்கியுள்ளார்கள். இமாம் புகாரி (ரஹ்) கூறுகிறார்கள்: "அஸ்வத்தின் கூற்று 'முன்கதிஉ' (தொடர்பறுந்தது) ஆகும். 'நான் அவரை (பரீராவின் கணவரை) ஓர் அடிமையாகவே பார்த்தேன்' என்ற இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களின் கூற்றே மிகவும் சரியானதாகும்." ஷைக் (பைஹகீ) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "ஐமன் என்பவரும் ஆயிஷா (ரலி) அவர்களிடமிருந்து இதனை அறிவித்துள்ளார்கள்."

அய்மன் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:
நான் அன்னை ஆயிஷா (ரலி) அவர்களிடம் சென்று, "இறைநம்பிக்கையாளர்களின் அன்னையே! நான் உத்பா பின் அபீலஹபின் அடிமையாக இருந்தேன். உத்பா இறந்துவிட்டார், அவருடைய மகன்கள் எனக்கு வாரிசானார்கள். அவர்கள் என்னை அப்துல்லாஹ் பின் அபீஅம்ர் அல்-மக்ஜூமீ என்பவருக்கு விற்றுவிட்டனர். இப்னு அபீஅம்ர் என்னை உரிமைவிட்டார். ஆனால், (என்னை விற்ற) உத்பாவின் மகன்கள், எனது 'வலா' (உரிமைவிட்டதால் கிடைக்கும் வாரிசுரிமை) தங்களுக்கே உரியது என்று நிபந்தனையிட்டனர். எனவே, நான் யாருக்குச் சொந்தமான உரிமைவிடப்பட்ட அடிமை?" என்று கேட்டேன்.

(அபூநுஅய்ம் (ரஹ்) அவர்களின் அறிவிப்பில் இது போன்ற விவரங்கள் இடம்பெற்றுள்ளன).

அதற்கு ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
பரீரா (ரலி) ஒரு 'முகாத்தபா'வாக (உரிமைப் பத்திரம் எழுதப்பட்ட அடிமையாக) என்னிடம் வந்து, "இறைநம்பிக்கையாளர்களின் அன்னையே! என்னை விலைக்கு வாங்குங்கள். என் எஜமானர்கள் என்னை விற்கப் போகிறார்கள், எனவே என்னை வாங்கி உரிமைவிடுங்கள்" என்று கூறினார்.

(அபூநுஅய்ம் (ரஹ்) அவர்களின் அறிவிப்பில்: "என்னை வாங்கி உரிமைவிடுங்கள்" என்று பரீரா கூறினார். நான் "சரி" என்றேன். அவர், "என் 'வலா' உரிமை தங்களுக்கே உரியது என்று நிபந்தனையிட்டால் தவிர என் எஜமானர்கள் என்னை விற்க மாட்டார்கள்" என்றார். அதற்கு ஆயிஷா (ரலி), "எனக்கு உன்னிடம் எந்தத் தேவையுமில்லை" என்று கூறினார்கள்).

இதைச் செவியுற்ற அல்லது இது குறித்து அறிந்த அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "பரீராவின் விவகாரம் என்ன?" என்று கேட்டார்கள். ஆயிஷா (ரலி) அவர்களுக்கு விவரத்தைக் கூறினார்கள்.

(அபூநுஅய்ம் (ரஹ்) அவர்களின் அறிவிப்பில்: நபி (ஸல்) அவர்கள் ஆயிஷா (ரலி) அவர்களிடம் இது பற்றிக் கேட்டார்கள். ஆயிஷா (ரலி) தாம் பரீராவிடம் கூறியதைத் தெரிவித்தார்கள். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், "அவரை விலைக்கு வாங்கி உரிமைவிடுங்கள். அவர்கள் விரும்பியதை நிபந்தனையிட்டுக் கொள்ளட்டும்" என்று கூறினார்கள்).

(அபூநுஅய்ம் (ரஹ்) அவர்களின் மற்றொரு அறிவிப்பில்: "அவர்களை விட்டுவிடுங்கள், அவர்கள் விரும்பியதை நிபந்தனையிட்டுக் கொள்ளட்டும்" என்று கூறினார்கள். ஆயிஷா (ரலி) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: நான் அவரை உரிமைவிட்டேன், அவருடைய எஜமானர்கள் 'வலா' உரிமையைத் தங்களுக்குரியதாக நிபந்தனையிட்டனர்).

(அபூநுஅய்ம் (ரஹ்) அவர்களின் அறிவிப்பில்: ஆயிஷா (ரலி) அவரை விலைக்கு வாங்கி உரிமைவிட்டார்கள். அவருடைய எஜமானர்கள் 'வலா' உரிமையைத் தங்களுக்குரியதாக நிபந்தனையிட்டனர். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "நூறு நிபந்தனைகளை அவர்கள் விதித்தாலும், 'வலா' என்பது உரிமைவிட்டவருக்கே உரியதாகும்" என்று கூறினார்கள்).

கல்லாத் (ரஹ்) அவர்களின் அறிவிப்பில் கூடுதலாக: (ஆயிஷா (ரலி) அய்மனிடம்) "எனவே, நீர் இப்னு அபீஅம்ருக்கே சொந்தமான உரிமைவிடப்பட்ட அடிமையாவீர்" என்று கூறினார்கள்.

(இமாம் புகாரி (ரஹ்) அவர்கள் இதனைத் தமது 'ஸஹீஹ்' நூலில் அபூநுஅய்ம் மற்றும் கல்லாத் பின் யஹ்யா ஆகியோரிடமிருந்து பதிவு செய்துள்ளார்கள். இந்த அறிவிப்பு ஹிஷாம் பின் உர்வா அவர்களின் அறிவிப்புக்கு நெருக்கமாக உள்ளது. மனனத் திறனில் ஒருவரை விடப் பலரின் அறிவிப்பே முன்னுரிமைக்குரியதாகும்).

இமாம் ஷாஃபியீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அடிமையின் எஜமானர்கள் அவரை விற்கச் சம்மதித்து, முகாத்தபாவும் (உரிமைப் பத்திரம் எழுதப்பட்ட அடிமையும்) விற்கப்படுவதற்குச் சம்மதித்தால், அது 'கிதாபத்'தை (உரிமைப் பத்திர ஒப்பந்தத்தை) கைவிடுவதாகும்."

மேலும் இமாம் ஷாஃபியீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: சிலர் என்னிடம், "பரீராவின் எஜமானர்களுக்கு ஆயிஷா (ரலி) விதித்த நிபந்தனையை நபி (ஸல்) அவர்கள் ரத்து செய்ததன் அர்த்தம் என்ன?" என்று கேட்டனர்.

அதற்கு நான் கூறினேன்: "அல்லாஹ்வே நன்கறிந்தவன். அந்த ஹதீஸிலேயே இது தெளிவாக உள்ளது. 'வலா' என்பது உரிமைவிட்டவருக்கே உரியது என்று அல்லாஹ் தீர்ப்பளித்துள்ளான் என்பதை அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவர்களுக்குத் தெரியப்படுத்தினார்கள்.

மேலும் அல்லாஹ் கூறுகிறான்: {அவர்களை அவர்களின் தந்தையர் பெயரைக் கூறியே அழையுங்கள்; அதுவே அல்லாஹ்விடம் நீதியானதாகும். அவர்களின் தந்தையரை நீங்கள் அறியாவிட்டால், அவர்கள் மார்க்கத்தில் உங்கள் சகோதரர்களும், உங்கள் பொறுப்பிலுள்ளவர்களுமாவர்} [அல்-அஹ்ஜாப்: 5].

அல்லாஹ் அவர்களை அவர்களின் தந்தையருடன் இணைத்துக் கூறியது போலவே, அவர்களின் 'மவ்லா'க்களுடனும் (உரிமைவிட்ட எஜமானர்களுடனும்) இணைத்துக் கூறியுள்ளான். எனவே, அவர்களை அவர்களின் தந்தையரிடமிருந்து மாற்றுவது எப்படி அனுமதிக்கப்படாதோ, அதேபோன்று அவர்களின் பொறுப்பை ஏற்ற 'மவ்லா'க்களிடமிருந்து அவர்களை மாற்றுவதும் அனுமதிக்கப்படாது.

மேலும் அல்லாஹ் கூறுகிறான்: {அல்லாஹ்வும் அருள்புரிந்து, நீரும் எவர் மீது அருள்புரிந்தீரோ அவரிடம், 'உம் மனைவியை உம்மிடமே நிறுத்தி வைத்துக்கொள்' என்று நீர் கூறியதை நினைவூட்டுவீராக} [அல்-அஹ்ஜாப்: 37].

மேலும் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "'வலா' என்பது உரிமைவிட்டவருக்கே உரியதாகும்" என்று கூறியுள்ளார்கள். மேலும் 'வலா' உரிமையை விற்பதையும், அன்பளிப்பாக வழங்குவதையும் அவர்கள் தடை செய்துள்ளார்கள்.

மேலும், "'வலா' என்பது இரத்த பந்த உறவைப் போன்ற ஒரு பந்தமாகும். இரத்த பந்த உறவை விற்கவோ, அன்பளிப்பாக வழங்கவோ முடியாது" என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

எனவே, இந்தச் சட்டம் அவர்களுக்கு எட்டிய பிறகு, அல்லாஹ்வும் அவனது தூதர் (ஸல்) அவர்களும் அளித்த தீர்ப்புக்கு மாற்றமாக நிபந்தனையிடுபவர் பாவியாவார்.

பாவச் செயல்களுக்குத் தண்டனைகளும் ஒழுங்குமுறைகளும் உள்ளன. எனவே, பாவம் செய்தவர்களுக்குரிய ஒழுங்குமுறைகளில் ஒன்று, அவர்களின் நிபந்தனைகளை அவர்களுக்கு எதிராகவே ரத்து செய்வதாகும். இதன் மூலம் அவர்களோ அல்லது அவர்களைப் பார்த்து மற்றவர்களோ இதுபோன்ற செயல்களிலிருந்து விலகிக் கொள்வார்கள்.

இது மிகச் சிறந்த ஒழுங்குமுறைகளில் ஒன்றாகும்." (அஸ்-ஸஅஃபரானீ (ரஹ்) அவர்கள் இமாம் ஷாஃபியீ (ரஹ்) அவர்களிடமிருந்து இதன் கருத்தையும், இதைவிடத் தெளிவானதையும் அறிவித்துள்ளார்கள்).

ஹர்மலா (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் (ஆயிஷா (ரலி) அவர்களிடம்), "(அடிமையை விடுதலை செய்த பின் கிடைக்கும்) 'வலா' (எனும் வாரிசுரிமை) அவர்களுக்கு (உரியது என) நிபந்தனை விதித்துக் கொள்" என்று கூறிய ஹதீஸ் குறித்து இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுவதை நான் கேட்டேன்: "இதன் பொருள், 'அவர்கள் மீது (அதாவது அவர்களுக்கு எதிராக) வலா உரிமையை நிபந்தனையாக்கிக் கொள்' என்பதாகும். கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ், {உலாயிக லஹுமுல் லஃனா} (அல்குர்ஆன் 13:25) என்று கூறுகிறான். (இங்கு 'லஹும்' - அவர்களுக்கு என்று இருந்தாலும்) இதன் பொருள், 'அவர்கள் மீதே (அவர்களுக்கு எதிராகவே) சாபம் உண்டாகும்' என்பதாகும்."

ஷைக் (பைஹகீ) (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "முதலாவது பதிலே மிகவும் சரியானதாகும். மேலும், இவ்வார்த்தையின் (இந்த குறிப்பிட்ட வாசக அமைப்பின்) நம்பகத்தன்மை ஆய்வுக்குரியது. அல்லாஹ்வே மிகவும் நன்கறிந்தவன்."

இப்னு மஸ்ஊத் (ரலி) அவர்கள், 'முகாத்தப்'பை (விடுதலைக்காக எஜமானனுடன் ஒப்பந்தம் செய்துள்ள அடிமையை) விற்பதை வெறுப்பவர்களாக இருந்தார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஸல்மான் அல்-ஃபாரிஸி (ரலி) அவர்கள் தமது வரலாற்றைக் கூறும்போது பின்வருமாறு குறிப்பிட்டார்கள்: "வாதில் குரா எனும் இடத்திற்கு பனூ குறைளா குலத்தைச் சேர்ந்த யூதர் ஒருவர் வந்தார். அவர் என்னை, நான் (அடிமையாக) யாருடன் இருந்தேனோ அந்த எனது எஜமானனிடமிருந்து விலைக்கு வாங்கினார். பின்னர், அவர் என்னை அழைத்துக்கொண்டு மதீனா வந்து சேர்ந்தார்."

(இவ்வாறு கூறி அவர் அந்த முழுச் சம்பவத்தையும் குறிப்பிட்டார்). மேலும், அவர் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் தமது செய்தியைக் கூறினார். அவர் கூறி முடித்ததும், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "ஸல்மானே! (உமது விடுதலைக்காக உமது எஜமானரிடம்) உரிமை ஒப்பந்தம் (முகாதபா) செய்துகொள்ளும்" என்று கூறினார்கள். அவ்வாறே நானும் (விடுதலைக்கான) உரிமை ஒப்பந்தம் செய்துகொண்டேன்.

ஹஸன் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"முகாத்தப் (தன் விடுதலைக்காக எஜமானனிடம் ஒப்பந்தம் செய்துள்ள அடிமை) செய்யும் குற்றத்திற்கான (இழப்பீட்டுப்) பொறுப்பு அவரது கழுத்திலேயே (அவரது உடல் மதிப்பின் மீதே) சாரும். (அவர் தனது விடுதலைக்கான ஒப்பந்தத் தொகையைச் செலுத்துவதற்கு முன்பாக) இதிலிருந்தே (அக்குற்றத்திற்கான இழப்பீட்டைச் செலுத்துவதிலிருந்தே) அவர் தொடங்க வேண்டும்."

ஷுரைஹ் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"(அடிமைக்கு ஏற்படுத்தப்படும்) அவரது காயம் ஓர் அடிமையின் காயமாகவே (கருதப்பட்டு, அதற்கான இழப்பீடு கணக்கிடப்படும்)."

உமர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"முகாத்தபிற்கு (எஜமானரிடம் விடுதலைக்காக ஒப்பந்தம் செய்துள்ள அடிமைக்கு) ஏற்படும் காயத்திற்கான (இழப்பீடு), ஒரு (சாதாரண) அடிமைக்கு ஏற்படும் காயத்திற்கான (இழப்பீட்டைப்) போன்றதே ஆகும்."

இப்னு ஜுரைஜ் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அதாஉ (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "முகாதப் (விடுதலைக்கான ஒப்பந்தம் செய்த அடிமை) தாக்கப்படும்போது (அதற்கான) இழப்பீடு அவருக்கே உரியதாகும்."

அம்ரு பின் தீனார் (ரஹ்) அவர்களும் இவ்வாறே கூறினார்கள்.

இப்னு ஜுரைஜ் (ரஹ்) அவர்கள் (அதாஉ அவர்களிடம்), "அவர் தனது (மற்ற) செல்வத்தைப் பாதுகாப்பது போலவே இதையும் தனது செல்வமாகப் பாதுகாப்பார் என்பதனாலா (இவ்வாறு கூறுகிறீர்கள்)?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அதாஉ (ரஹ்) அவர்கள், "ஆம்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அதாஉ மற்றும் அம்ரு பின் தீனார் ஆகியோர் கூறியது போலவே (நானும் கூறுகிறேன்). அவருக்கு எதிரான குற்றத்திற்கான இழப்பீடு அவரது செல்வத்தின் ஒரு பகுதியாகும். அவர் (ஒப்பந்தத் தொகையை) செலுத்தி முடிப்பதற்கு முன் இறந்துவிட்டாலன்றி, எந்தச் சூழ்நிலையிலும் அதனை எடுத்துக்கொள்ள அவரது எஜமானருக்கு உரிமை இல்லை."

இப்னு ஜுரைஜ் (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

நாங்கள் இப்னு தாவூஸ் (ரஹ்) அவர்களிடம், "ஒருவர் (தம்முடைய) அடிமையுடன் 'முகாதபா' (பணம் செலுத்தி விடுதலை பெறும் ஒப்பந்தம்) செய்த நிலையில் (எஜமான்) இறந்துவிடுகிறார். அவருடைய மகள், ஒப்பந்தம் செய்யப்பட்ட அந்த அடிமையை ('முகாதப்'பை) வாரிசுரிமையாக அடைகிறாள். பிறகு அந்த அடிமை தமக்குரிய ஒப்பந்தத் தொகையைச் செலுத்தி விடுதலை பெற்று, அதன் பின் அவரும் (அந்த அடிமையும்) இறந்துவிடுகிறார். (இத்தகைய சூழலில் அந்த அடிமையின் வாரிசுரிமை குறித்து) தங்கள் தந்தை என்ன கூறுவார்கள்?" என்று கேட்டோம்.

அதற்கு அவர், "அவருடைய 'வலா' (விடுதலை செய்ததால் கிடைக்கும் உரிமை) அந்த மகளுக்கே உரியது என்று என் தந்தை கூறுவார். மேலும், 'இதில் மக்களில் எவரும் முரண்படுவார்கள் என்று நான் எண்ணவில்லை' என்றும் அவர் கூறுவார். அவளுக்கு 'வலா' உரிமை இல்லை என்று (வேறு சிலர்) கூறுவதைக் கண்டு அவர் ஆச்சரியப்படுவார்" என்று பதிலளித்தார்.

இப்னு ஜுரைஜ் (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

நான் அதாஃ (ரஹ்) அவர்களிடம் கேட்டேன்: "ஒரு மனிதர் இறந்துவிடுகிறார்; அவர் (தனக்குப் பின்) இரண்டு மகன்களையும், (விடுதலைக்காகத் தவணை முறையில் பணம் செலுத்துவதாக) ஒப்பந்தம் செய்யப்பட்ட ஓர் அடிமையையும் (முகாதப்) விட்டுச் செல்கிறார். (வாரிசுரிமைப் பங்கீட்டில்) அந்த அடிமை அவ்விரு மகன்களில் ஒருவருக்கு (பங்காகச்) சென்றுவிடுகிறார். பின்னர், வாரிசுரிமையில் தன்னை அடைந்தவரிடம் அந்த அடிமை தனது ஒப்பந்தத் தொகையைச் செலுத்தி (விடுதலை பெற்று)விடுகிறார். அதன் பிறகு அந்த (விடுதலை பெற்ற) அடிமை இறந்துவிடுகிறார். (இப்போது) அவருக்கு யார் வாரிசாவார்?"

அதற்கு அதாஃ (ரஹ்) அவர்கள், "அவ்விரு மகன்களுமே அவருக்கு வாரிசாவார்கள்" என்று பதிலளித்தார்கள். அம்ரு பின் தீனார் (ரஹ்) அவர்களும் இதையே கூறியுள்ளார்கள்.

மேலும் அதாஃ (ரஹ்) அவர்கள், "அவருடைய 'வலா' (எனும் வாரிசுரிமைத் தொடர்பு), அவருடன் யார் (விடுதலைக்கான) ஒப்பந்தம் செய்தாரோ அவரையே (அதாவது இறந்த தந்தையையே) சென்றடையும்" என்று கூறினார்கள். நான் இதை அவரிடம் (மீண்டும் மீண்டும்) வினவினேன்; அவர் பலமுறை அதையே கூறினார்.

இமாம் ஷாஃபிஈ (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அதாஃ மற்றும் அம்ரு பின் தீனார் ஆகியோரின் கூற்றையே நாமும் கூறுகிறோம். ஒருவர் ஓர் அடிமையுடன் (விடுதலைக்கான) ஒப்பந்தம் செய்திருக்க, பின்னர் அந்த எஜமானர் இறந்துவிட்டால், அந்த அடிமை (தனது எஜமானரின் வாரிசுகளிடம்) ஒப்பந்தத் தொகையைச் செலுத்தி விடுதலை அடையும்போது, அவருடைய 'வலா' (எனும் வாரிசுரிமைத் தொடர்பு) அவருடன் யார் ஒப்பந்தம் செய்தாரோ அவரையே சாரும்."

ஷெய்க் (பைஹகீ - ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "(முகாதப் அடிமையைப் பங்கிடுவது தொடர்பான அதாஃவின் கருத்தை இமாம் ஷாஃபிஈ ஏற்கவில்லை). 'பாகப்பிரிவினை என்பது ஒருவகை விற்பனையாகும்; (விடுதலைக்காக) ஒப்பந்தம் செய்யப்பட்ட அடிமையை விற்பனை செய்வது (மார்க்க அடிப்படையில்) அனுமதிக்கப்படாது' என்று இமாம் ஷாஃபிஈ இதற்கு முன்பே கூறியுள்ளார்."

அதாஉ (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

ஒருவர், (விடுதலைக்கான) ஒப்பந்தம் செய்த (முகாத்தப்) ஒரு அடிமையை விட்டுவிட்டு இறந்து விடுகிறார். இறந்த அவருக்கு மகன்களும் மகள்களும் இருக்கிறார்கள். (இது குறித்து அதாஉ அவர்களிடம் கேட்கப்பட்ட போது,) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"அந்த அடிமை (விடுதலைக்காகச்) செலுத்த வேண்டிய (ஒப்பந்தத் தொகையான) மீதமுள்ள கடனில் ஆண்களும் பெண்களும் (வாரிசுரிமைச் சட்டப்படி) வாரிசுரிமை பெறுவார்கள். ஆனால், பெண்கள் தாங்களே (நேரடியாக) ஒப்பந்தம் செய்த அல்லது (நேரடியாக) விடுதலை செய்த (அடிமைகளின்) மூலம் கிடைக்கும் 'வலாஃ' (எனும் வாரிசுரிமை அந்தஸ்து) தவிர, (தந்தை போன்ற பிறருடைய) வலாஃவில் அவர்கள் வாரிசுரிமை பெற மாட்டார்கள்."

ஸயீத் பின் அல்-முஸய்யிப் மற்றும் அபூஸலமா பின் அப்திர்ரஹ்மான் ஆகியோர் (பின்வருமாறு) கூறினர்:

ஒருவர் தனது அடிமையுடன் 'முகாதபா' (சுய விடுதலைக்கான தவணை முறை) ஒப்பந்தம் செய்துவிட்டு இறந்து விடுகிறார். அவர் ஆண் மற்றும் பெண் பிள்ளைகளை விட்டுச் செல்கிறார். அந்த (முகாதப்) அடிமை தனது ஒப்பந்தத் தொகையை (வாரிசுகளான) அவர்களிடம் செலுத்துகிறார். (அடிமை விடுதலையானதும்) "அவரது 'வலாஃ' (எனும் வாரிசுரிமைத் தொடர்பு) ஆண்களுக்கே உரியதாகும்; பெண்களுக்கு அல்ல" என்று அவர்கள் இருவரும் கூறினர்.

இப்னு ஷிஹாப் (அல்-ஸுஹ்ரி) அவர்களும் இவ்வாறே கூறி வந்தார்கள்.

இப்ராஹீம் (ரஹ்) அவர்கள் (பின்வருமாறு) கூறுகிறார்கள்:

ஒருவர் தமது அடிமையுடன் 'முகாத்தப்' (பணம் செலுத்தி விடுதலை பெறுவதற்கான) ஒப்பந்தம் செய்த பின், அந்த எஜமான் (வாரிசுகளாக) ஆண்களையும் பெண்களையும் விட்டுவிட்டு மரணித்து விடுகிறார். (இந்தச் சூழ்நிலை குறித்து) இப்ராஹீம் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அந்த முகாத்தபான அடிமையின் 'வலா' (உரிமையளித்தவருக்குக் கிடைக்கும் வாரிசுரிமைத் தொடர்பு) உரிமையில் பெண்களுக்கு எவ்விதப் பங்கும் கிடையாது. எனினும், (அடிமை செலுத்தும் ஒப்பந்தத் தொகை போன்ற) வாரிசுச் சொத்து (மீராஸ்) அவர்கள் அனைவருக்கும் - அதாவது ஆண்களுக்கும் பெண்களுக்கும் - இடையில் (முறைப்படி) பங்கிடப்படும்."

முகீரா (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

"ஒருவர் இறந்துவிடுகிறார்; அவர் (விடுதலைக்கான உடன்படிக்கை செய்யப்பட்ட) ஒரு 'முகாதப்' அடிமையை விட்டுச் செல்கிறார். (அவரது) வாரிசுகள் தங்களுக்குக் கிடைத்த வாரிசுரிமைப் பங்கைக் கொண்டு அந்த 'முகாதப்' அடிமையை (முழுமையாக) விடுதலை செய்துவிடுகிறார்கள். (இப்போது) அந்த அடிமையின் 'வலா' (எனும் உரிமை) யாருக்குச் சேரும்?" என்று இப்ராஹீம் (அந்நகஈ) அவர்களிடம் நான் கேட்டேன்.

அதற்கு அவர்கள், "(ஒப்பந்தம் செய்த நிலையில்) இறந்துபோன அந்த எஜமானருக்கே அது சேரும்" என்று பதிலளித்தார்கள்.

அதஃ பின் அபீ ரபாஹ் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் தமது அடிமை ஒருவருடன் 'முகாதபா' (குறிப்பிட்ட தொகையைச் செலுத்தி விடுதலை பெறுவதற்கான ஒப்பந்தம்) செய்திருந்தார்கள். அந்த அடிமை தொள்ளாயிரம் (தீனார்களைச்) செலுத்திவிட்டார். இன்னும் நூறு தீனார்கள் மீதமிருந்த நிலையில், (அதைச் செலுத்த முடியாமல்) அவர் இயலாமை அடைந்தார். எனவே, இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அவரை மீண்டும் அடிமைத் தனத்திற்கே (அடிமைப் பிணைப்பிற்கே) திருப்பிவிட்டார்கள்.

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

தமக்குச் சொந்தமான ஒரு 'முகாதப்' (தவணை முறையில் குறிப்பிட்ட தொகையைச் செலுத்தி விடுதலை பெறுவதாக ஒப்பந்தம் செய்த அடிமை), (அத்தொகையைச் செலுத்த) இயலாமல் போனபோது, அவரை (மீண்டும்) அடிமையாகவே ஆக்கிக்கொண்டார்கள். மேலும், அவரிடமிருந்து (ஒப்பந்தத் தொகையாக) ஏற்கனவே பெற்றிருந்ததை (திருப்பித் தராமல்) தம்மிடமே வைத்துக்கொண்டார்கள்.

நாஃபிஉ (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அவர்கள் தமது அடிமை ஒருவருடன் முப்பதாயிரம் (திர்ஹம்களுக்கு) 'முகாதபா' (குறிப்பிட்ட தொகையைத் தவணை முறையில் செலுத்தி சுதந்திரம் பெறுவதற்கான ஒப்பந்தம்) செய்துகொண்டார்கள். பின்னர் அந்த அடிமை அவரிடம் வந்து, "(ஒப்பந்தத் தொகையைச் செலுத்த) என்னால் இயலவில்லை" என்று கூறினார். அதற்கு அவர்கள், "அப்படியானால் (உன்னிடமுள்ள) உனது ஒப்பந்தப் பத்திரத்தை நீயே அழித்துவிடு" என்று கூறினார்கள். அதற்கு அவர், "என்னால் (மனவருத்தத்தினால்) முடியவில்லை, நீங்களே அதனை அழித்துவிடுங்கள்" என்று கூறினார்.

நாஃபிஉ (ரஹ்) கூறுகிறார்: "நான் அந்த அடிமையிடம் அதனை அழித்துவிடுமாறு சைகை செய்தேன். (அவ்வாறு ஒப்பந்தத்தை ரத்து செய்தால்) இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் (தமது தாராள குணத்தால்) தன்னை (நிபந்தனையின்றி) உரிமைவிடுவார்கள் என அவர் ஆசைப்பட்டார். எனவே, அந்த அடிமை அதை அழித்துவிட்டார். அவருக்கு இரண்டு மகன்கள் அல்லது ஒரு மகன் இருந்தார். அப்போது இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் (அவரிடம்), "எனது அடிமைப் பெண்ணை விட்டு (இனி) நீ விலகியிரு" என்று கூறினார்கள். பின்னர், இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அந்த அடிமையின் மகனை (மட்டும்) உரிமைவிட்டார்கள்."

இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் தமது ஓர் அடிமைக்கும், அவனது குழந்தைக்கும், அவனது குழந்தையின் தாய்க்கும் 'முகாத்தபா' (குறிப்பிட்ட தொகையைத் தவணை முறையில் செலுத்தி விடுதலை பெறுவதற்கான ஒப்பந்தம்) செய்து கொடுத்தார்கள்.

பின்னர் அந்த அடிமை இப்னு உமர் (ரலி) அவர்களிடம் வந்து, "நிச்சயமாக நான் (ஒப்பந்தத் தொகையைச் செலுத்த) இயலாதவனாகிவிட்டேன்; எனவே, எனது (விடுதலை) ஒப்பந்தத்தைத் திரும்பப் பெற்றுக்கொள்ளுங்கள் (என்னை மீண்டும் அடிமையாகவே ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள்)" என்று கூறினான்.

அதற்கு இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள், "நீ அவர்களை (உன் குழந்தையையும் அதன் தாயையும்) இங்கு அழைத்து வரும் வரை நான் உன்னிடமிருந்து இதனை (ஒப்பந்த ரத்தை) ஏற்க மாட்டேன்" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர் அவன் அவர்களை அழைத்து வந்தான். இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் அவர்களை (மீண்டும்) அடிமைத்தனத்திற்கே மாற்றினார்கள். அதன் பிறகு, ஒரு நாள் அல்லது மூன்று நாட்களுக்குப் பின்னர் அவர்கள் அனைவரையும் இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் (அல்லாஹ்வின் திருப்தியை நாடிப் பகரமின்றித்) தன்னிச்சையாக விடுதலை செய்தார்கள்.

அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அவர்கள், தமக்குச் சொந்தமான 'ஷரஃப்' எனப்படும் அடிமை ஒருவருடன் நாற்பதாயிரம் (திர்ஹம்களுக்கு) 'முகாத்தபா' (சுய விடுதலைக்கான ஒப்பந்தம்) செய்திருந்தார்கள். பின்னர் அந்த அடிமை கூஃபா (நகரம்) சென்று, தமக்குச் சொந்தமான கழுதைகளை வைத்து உழைத்து, (ஒப்பந்தத் தொகையில்) பதினைந்தாயிரம் (திர்ஹம்களைச்) செலுத்தினார்.

அப்போது அவரிடம் ஒருவர் வந்து, "உனக்கு பைத்தியம் பிடித்துவிட்டதா? நீ இங்கு உன்னையே வருத்திக் கொண்டிருக்கிறாய். ஆனால், அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) வலதுபுறமும் இடதுபுறமுமாக (ஏராளமாக) அடிமைகளை விலைக்கு வாங்கி அவர்களை (அல்லாஹ்வின் திருப்திக்காக) விடுதலை செய்துகொண்டிருக்கிறார்கள். நீ அவரிடமே திரும்பிச் சென்று, '(மீதித் தொகையைச் செலுத்த) என்னால் இயலவில்லை' என்று சொல்" என்றார்.

உடனே அந்த அடிமை தனது ஒப்பந்தப் பத்திரத்துடன் அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அவர்களிடம் வந்து, "அபூ அப்திர்ரஹ்மானே! (ஒப்பந்தத்தை நிறைவேற்ற) என்னால் இயலவில்லை. இதோ எனது ஒப்பந்தப் பத்திரம்; இதை அழித்து விடுங்கள் (ஒப்பந்தத்தை ரத்து செய்யுங்கள்)" என்று கூறினார். அதற்கு அவர்கள், "இல்லை (நான் அழிக்க மாட்டேன்), நீ விரும்பினால் நீயே அதனை அழித்துக் கொள்" என்றார்கள். அவர் அதனை அழித்தார். அப்போது அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அவர்களின் இரு கண்களும் (இரக்கத்தால்) கண்ணீர் வடித்தன. அவர்கள், "நீ செல்லலாம், நீ சுதந்திரமானவன்!" என்று கூறினார்கள்.

அதற்கு அவர், "அல்லாஹ் உங்களுக்கு நற்பாக்கியங்களை வழங்குவானாக! என் இரு மகன்கள் மீதும் உபகாரம் செய்யுங்கள்" என்றார். அதற்கு, "அவர்கள் இருவரும் சுதந்திரமானவர்கள்" என்று கூறினார்கள். அவர் மீண்டும், "அல்லாஹ் உங்களுக்கு நற்பாக்கியங்களை வழங்குவானாக! என் (குழந்தைகளின்) இரு தாய்மார்கள் மீதும் உபகாரம் செய்யுங்கள்" என்றார். "அவர்கள் இருவரும் சுதந்திரமானவர்கள்" என்று கூறினார்கள். இவ்வாறு, ஒரே அமர்வில் அந்த ஐவரையும் ஒன்றாக அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அவர்கள் விடுதலை செய்தார்கள்.

அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அவர்களின் விடுவிக்கப்பட்ட அடிமையான இஸ்ஹாக் (ரஹ்) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

எனது தந்தை, அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அவர்களுடன் முப்பதாயிரம் (திர்ஹம்களுக்குத்) தன்னை உரிமைவிட்டுக் கொள்வதற்கான ஒப்பந்தம் (முகாதபா) செய்திருந்தார். பின்னர் (அந்தத் தொகையை முழுமையாகச் செலுத்த) இயலாமல் அவர் திணறியபோது, (அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி)) அவரை மீண்டும் அடிமைத் தனத்திற்கே திருப்பினார்கள். (அதற்கு முன்னர்) அவர் பாதித் தொகையையோ அல்லது பாதிக்கு நெருக்கமான தொகையையோ செலுத்தியிருந்தார்.

(பின்னர்) அவர் தனது பிள்ளையை உரிமைவிடும்படி (அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அவர்களிடம்) கோரினார். அப்பிள்ளைகள் அவருடைய ஒப்பந்தக் காலத்தின் போது பிறந்தவர்கள் ஆவர். ஆகவே, அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அவர்கள் அவரையும், அவருடைய பிள்ளையையும் உரிமைவிட்டார்கள்; மேலும் ஆயிரத்து ஐந்நூறு திர்ஹம்களை அவருக்கே திருப்பிக் கொடுத்தார்கள்.

ஜாபிர் பின் அப்தில்லாஹ் (ரலி) அவர்கள் (பின்வருமாறு) கூறினார்கள்:

விடுதலைக்கான ஒப்பந்தம் செய்துகொண்ட ஓர் அடிமை (முகாதப்), தனது ஒப்பந்தத் தொகையின் ஒரு பகுதியைச் செலுத்திய பின்பு (மீதியைச் செலுத்த) இயலாமல் போனால், அவர் (மீண்டும்) அடிமையாகவே மாற்றப்படுவாரா? (என்ற வினாவிற்கு), "அவரது எஜமான் தான் (ஒப்பந்தத்தில்) விதித்த நிபந்தனைக்கே அதிக உரிமையுடையவர் ஆவார்" என்று (ஜாபிர் (ரலி)) கூறினார்கள்.

ஜாபிர் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"அவர்கள் (எஜமானர்கள்) அவனிடமிருந்து (அடிமையிடமிருந்து) பெற்றுக்கொண்டவை அவர்களுக்கே உரியதாகும்." அதாவது, (விடுதலைக்கான தொகையை) அவன் முழுமையாகச் செலுத்தாவிட்டால், அவன் மீண்டும் அடிமைத்தனத்திற்கே திருப்பப்படுவான். எனவே, (அவன் விடுதலைக்காக அதுவரை செலுத்திய தொகையிலிருந்து எஜமானன்) எதைப் பெற்றுக்கொண்டாரோ அது அவருக்கே (எஜமானருக்கே) உரியதாகும்.

அலி (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"முகாதப் (சுதந்திரம் பெறுவதற்காகத் தனது எஜமானருடன் தவணை முறையில் பணம் செலுத்த ஒப்பந்தம் செய்துள்ள அடிமை) மீது இரண்டு தவணைகள் (பணம் செலுத்த வேண்டிய காலக்கெடு) தொடர்ந்து வந்து, அவர் தனது தவணைத் தொகைகளைச் செலுத்தத் தவறினால், அவர் (மீண்டும் முழுமையான) அடிமைத்தனத்திற்கே திருப்பப்படுவார்."

மேலும் அவர் (அலி (ரலி)) வேறொரு இடத்தில் (இதனை விளக்கும்போது) கூறினார்கள்: "(அதாவது தவணை செலுத்தாமல்) அவர் இரண்டாம் ஆண்டில் நுழைந்தால்" அல்லது "மூன்றாம் ஆண்டில் (நுழைந்தால்)" என்று குறிப்பிட்டார்கள்.

அலி (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"விடுதலைக்காகத் தன் எஜமானரிடம் ஒப்பந்தம் செய்துகொண்ட ஓர் அடிமை (முகாதப்), அத்தொகையைச் செலுத்த இயலாமல் போனால், அவர் உழைத்துச் சம்பாதிப்பதற்காக இரண்டு ஆண்டுகள் அவகாசம் அளிக்கப்படும். அவர் (அத்தொகையைச்) செலுத்திவிட்டால் (விடுதலை பெறுவார்), இல்லையெனில் அவர் மீண்டும் அடிமைத்தனத்திற்கே திருப்பப்படுவார்."

அலி (ரழி) அவர்களிடமிருந்து வரும் முதல் அறிவிப்பாளர் தொடர் பலவீனமானதாகும். மேலும், அலி (ரழி) அவர்களிடமிருந்து கிலாஸ் அறிவிக்கும் இந்தச் செய்தியானது ஹதீஸ் கலை அறிஞர்களிடத்தில் (ஆதாரப்பூர்வமாக) உறுதி செய்யப்படவில்லை. ஒருவேளை இது ஆதாரப்பூர்வமானதாகக் கொள்ளப்பட்டாலும், இது எஜமானரின் தரப்பிலிருந்து காட்டப்படும் ஒரு நற்குணமாகவே (சலுகையாகவே) கருதப்படும். அவர் (அடிமைக்காகக்) காத்திருக்க விரும்பவில்லையெனில், அந்த அடிமை மீண்டும் அடிமைத்தனத்திற்கே திருப்பப்படுவார். அல்லாஹ்வே மிகவும் அறிந்தவன்.

ஷபீப் பின் கர்கதா (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

(தன்னை விடுதலை செய்துகொள்ளத் தன் எஜமானரிடம் ஒப்பந்தம் செய்துகொண்ட) ஒரு 'முகாதப்' (அடிமை), (ஒப்பந்தத் தொகையைச் செலுத்த) இயலாமல் போனபோது, ஷுரைஹ் (அல்-காழி) அவர்கள் அவரை (மீண்டும்) அடிமைத்தனத்திற்கே திருப்பியதை நான் கண்டேன்.