அல்-அதப் அல்-முஃபரத்

அபூ அம்ர் அஷ்-ஷைபானீ கூறினார்கள்: 'இந்த வீட்டின் உரிமையாளர் (அதாவது, அப்துல்லாஹ் இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்களின் வீட்டைச் சுட்டிக்காட்டி) எங்களிடம் கூறினார்கள்: 'நான் நபி (ஸல்) அவர்களிடம், 'செயல்களில் அல்லாஹ்விற்கு மிகவும் விருப்பமானது எது?' என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், 'அதற்குரிய நேரத்தில் தொழுகையை நிறைவேற்றுவது' என்று பதிலளித்தார்கள். நான், 'பிறகு எது?' என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், 'பிறகு பெற்றோர்க்கு நன்மை செய்வது' என்று கூறினார்கள். நான், 'பிறகு எது?' என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், 'பிறகு அல்லாஹ்வின் பாதையில் ஜிஹாத் செய்வது' என்று பதிலளித்தார்கள்.' (அப்துல்லாஹ் இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) மேலும்) கூறினார்கள்: 'இந்த விஷயங்களை அவர்கள் எனக்குக் கூறினார்கள். நான் அவர்களிடம் இன்னும் அதிகமாகக் கேட்டிருந்தால், அவர்கள் எனக்கு இன்னும் அதிகமாகக் கூறியிருப்பார்கள்.'

அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "இறைவனின் திருப்தி தந்தையின் (பெற்றோரின்) திருப்தியில் இருக்கிறது. இறைவனின் கோபம் தந்தையின் (பெற்றோரின்) கோபத்தில் இருக்கிறது."

பஹ்ஸ் இப்னு ஹகீமின் பாட்டனார் (ரழி) கூறினார்கள்: "நான், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! யாருக்கு நான் மிகச் சிறந்த முறையில் உபசரிக்க வேண்டும்?' என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள் (ஸல்), 'உன் தாயாருக்கு' என்று பதிலளித்தார்கள். நான், 'யாருக்கு (மிகச் சிறந்த முறையில் உபசரிக்க வேண்டும்)?' என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், 'உன் தாயாருக்கு' என்று பதிலளித்தார்கள். நான், 'யாருக்கு (மிகச் சிறந்த முறையில் உபசரிக்க வேண்டும்)?' என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், 'உன் தாயாருக்கு' என்று பதிலளித்தார்கள். நான், 'யாருக்கு (மிகச் சிறந்த முறையில் உபசரிக்க வேண்டும்)?' என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், 'உன் தந்தைக்கு. பிறகு, நெருங்கிய உறவினர்களுக்கு, அதற்கடுத்து நெருங்கியவர்களுக்கு (உபசரி)' என்று பதிலளித்தார்கள்."

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களிடம் ஒரு மனிதர் வந்து, “நான் ஒரு பெண்ணைப் பெண் கேட்டேன்; அவள் என்னை மணக்க மறுத்துவிட்டாள். வேறொருவர் அவளைப் பெண் கேட்டபோது, அவள் அவரை மணக்க விரும்பினாள். எனவே அவள் மீது கொண்ட பொறாமையினால் நான் அவளைக் கொன்றுவிட்டேன். எனக்குப் பாவமன்னிப்பு (தவ்பா) உண்டா?” என்று கேட்டார்.

அதற்கு அவர்கள், “உன் தாய் உயிருடன் இருக்கிறாளா?” என்று கேட்டார்கள். “இல்லை” என்று அவர் பதிலளித்தார். அதற்கு அவர்கள், “கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ்விடம் பாவமன்னிப்புத் தேடு; உன்னால் முடிந்தவரை அவனிடம் நெருங்க முயற்சி செய்” என்று கூறினார்கள்.

(அறிவிப்பாளர் அதா பின் யஸார் கூறுகிறார்): நான் சென்று இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்களிடம், “அந்த மனிதரின் தாயைப் பற்றி ஏன் விசாரித்தீர்கள்?” என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள் பதிலளித்தார்கள்:

“தாய்க்கு நன்மை செய்வதை விட, கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ்விடம் மிக நெருக்கமாக்கி வைக்கக்கூடிய வேறு எந்தச் செயலையும் நான் அறியவில்லை.”

அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: (ஒருமுறை) நபி (ஸல்) அவர்களிடம், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே, (என்) நல்லுறவுக்கு மிகவும் தகுதியானவர் யார்?' என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், 'உன் தாய்' என்றார்கள். (மீண்டும்) அவரிடம், 'பிறகு யார்?' என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், 'உன் தாய்' என்றார்கள். (மீண்டும்) அவரிடம், 'பிறகு யார்?' என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், 'உன் தாய்' என்றார்கள். (மீண்டும்) அவரிடம், 'பிறகு யார்?' என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், 'உன் தந்தை' என்றார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
ஒரு மனிதர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, 'எனக்கு நீங்கள் என்ன கட்டளையிடுகிறீர்கள்?' என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், 'உன் தாய்க்கு நன்மை செய்' என்று கூறினார்கள். பிறகு, அவர் மீண்டும் (அதே கேள்வியைக்) கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், 'உன் தாய்க்கு நன்மை செய்' என்று கூறினார்கள். அவர் மீண்டும் (அதே கேள்வியைக்) கேட்டார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், 'உன் தாய்க்கு நன்மை செய்' என்று கூறினார்கள். பிறகு, அவர் நான்காவது முறையாக (அதே கேள்வியைக்) கேட்டார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், 'உன் தந்தைக்கு நன்மை செய்' என்று கூறினார்கள்.

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "எந்தவொரு முஸ்லிமுக்கும் இரண்டு முஸ்லிமான பெற்றோர் இருந்து, அவர்கள் இருவரிடமும் (அவர்களுக்குச் சேவை செய்து/நன்மையாக நடந்து) அல்லாஹ்விடம் நன்மையை எதிர்பார்த்தவராக (தன் நாளைத்) தொடங்கினால், அல்லாஹ் அவருக்காகச் சுவனத்தின் இரண்டு வாசல்களைத் திறக்கிறான். அவர்களில் ஒருவர் மட்டுமே இருந்தால், ஒரு வாசல் திறக்கப்படும். அவ்விருவரில் ஒருவரை அவர் கோபப்படுத்தினால், அப்பெற்றோர் அவரைப் பொருந்திக்கொள்ளும் வரை அல்லாஹ் அவரைப் பொருந்திக்கொள்ள மாட்டான்." அவரிடம், "அவர்கள் அவருக்கு அநீதி இழைத்தாலுமா?" என்று கேட்கப்பட்டது. "அவர்கள் அநீதி இழைத்தாலும் சரியே" என்று அவர் பதிலளித்தார்கள்.

தைஸலா இப்னு மய்யாஸ் அவர்கள் கூறினார்கள்:

"நான் நஜதாத் (எனும் காரிஜிய்யாக்கள்) கூட்டத்தாருடன் இருந்தபோது, பெரும் பாவங்கள் என்று நான் கருதிய சில பாவங்களைச் செய்துவிட்டேன். இது குறித்து இப்னு உமர் (ரலி) அவர்களிடம் குறிப்பிட்டேன். அவர்கள், 'அவை யாவை?' என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நான், 'இன்னின்னவை' என்று பதிலளித்தேன். அவர்கள் கூறினார்கள்: 'இவை பெரும் பாவங்கள் அல்ல. பெரும் பாவங்கள் ஒன்பது உள்ளன. அவை: அல்லாஹ்வுக்கு இணைவைப்பது, ஓர் உயிரைக் கொலை செய்வது, (போர்க்களத்தில்) முன்னேறிச் செல்லும் படையிலிருந்து தப்பி ஓடுவது, கற்புள்ள பெண்ணின் மீது அவதூறு கூறுவது, வட்டி உண்பது, அனாதையின் சொத்தை உண்பது, புனித ஹரம் எல்லைக்குள் (மஸ்ஜிதுல் ஹராமில்) அத்துமீறி நடப்பது, சூனியம் செய்வது, மற்றும் பெற்றோரைத் துன்புறுத்தி அழ வைப்பது.'

பிறகு இப்னு உமர் (ரலி) அவர்கள் என்னிடம், 'நீ நரகத்தைக் கண்டு அஞ்சுகிறாயா? சுவனத்தில் நுழைய விரும்புகிறாயா?' என்று கேட்டார்கள். 'அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, ஆம்!' என்று நான் பதிலளித்தேன். அவர்கள், 'உன் தந்தை உயிருடன் இருக்கிறாரா?' என்று கேட்டார்கள். நான், 'என்னிடம் என் தாய் இருக்கிறார்' என்று பதிலளித்தேன். அவர்கள் கூறினார்கள்: 'அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! நீ பெரும் பாவங்களைத் தவிர்த்துக்கொண்டு, அவளிடம் மென்மையாகப் பேசி, அவளுக்கு உணவளித்து வந்தால், நீ நிச்சயம் சுவனத்தில் நுழைவாய்.'"

ஹிஷாம் பின் உர்வா (ரஹ்) அவர்கள் தனது தந்தை உர்வா இப்னு ஸுபைர் (ரஹ்) அவர்களிடமிருந்து அறிவிக்கின்றார்:

அவர், “{வக்ஃபிழ் லஹுமா ஜனாஹத் துல்லி மினர் ரஹ்மா}” - “(கருணையின் காரணமாக, உரிய பணிவுடன் அவர்களை உமது இறக்கையின் கீழ் எடுத்துக்கொள்வீராக)” (அல்-குர்ஆன் 17:24) எனும் இறைவசனம் குறித்துக் கூறியதாவது: “அவர்கள் (பெற்றோர்) விரும்பிய எதையும் (செய்ய) மறுக்காதீர்.”

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "ஒரு பிள்ளை தன் தந்தைக்கு (அவர் செய்த உபகாரங்களுக்கு) கைம்மாறு செய்ய முடியாது. அவர் (தன் தந்தையை) ஓர் அடிமையாகக் கண்டு, அவரை விலைக்கு வாங்கி விடுதலை செய்தால் தவிர (இதுவே ஒரு பிள்ளை தன் தந்தைக்குச் செய்யக்கூடிய மிக உயர்ந்த கைம்மாறாகும்)."

அபூ புர்தா (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:

நான் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்களுடன் இருந்தபோது, யமன் நாட்டைச் சேர்ந்த ஒருவர் தன் தாயைத் தன் முதுகில் சுமந்துகொண்டு, "நான் அவளுக்குப் பணிவான ஒட்டகம். அவளுடைய (மற்ற) வாகனங்கள் மிரண்டாலும், நான் மிரளமாட்டேன்" என்று கூறியவாறு (கஅபா) ஆலயத்தைச் சுற்றி வருவதைக் கண்டேன்.

பிறகு அந்த மனிதர், "இப்னு உமர் அவர்களே! நான் அவளுக்கு (என் தாய்க்குச் செய்ய வேண்டிய கடமைகளை) ஈடு செய்துவிட்டதாக நீங்கள் கருதுகிறீர்களா?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், "இல்லை, (பிரசவத்தின்போது அவள் விட்ட) ஒரு பெருமூச்சுக்குக் கூட (இது) ஈடாகாது" என்று பதிலளித்தார்கள்.

பிறகு இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் தவாஃப் செய்தார்கள்; பிறகு மகாம் (இப்ராஹீம்) இடத்திற்கு வந்து இரண்டு ரக்அத்துகள் தொழுதார்கள். பிறகு (என்னிடம்), "ஓ அபூ மூஸாவின் மகனே! நிச்சயமாக ஒவ்வொரு இரண்டு ரக்அத்துகளும், அவற்றுக்கு முன்னால் உள்ள (பாவத்)தை அழித்துவிடும்" என்று கூறினார்கள்.

மர்வான், அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்களைத் தனது பிரதிநிதியாக நியமிப்பது வழக்கம். அவர்கள் துல்-ஹுலைஃபாவில் (மதீனாவிற்கு வெளியே உள்ள ஒரு இடம், ஹஜ் மற்றும் உம்ராவிற்கு இஹ்ராம் அணியும் மிகாத்) வசித்து வந்தார்கள். அவர்களுடைய தாயார் ஒரு வீட்டிலும், அவர்கள் மற்றொரு வீட்டிலும் இருந்தார்கள். அவர்கள் வெளியே செல்ல விரும்பும் போது, அவர்களுடைய தாயாரின் வாசலில் நின்று, "அஸ்ஸலாமு அலைக்கி யா உம்மதா! வரஹ்மத்துல்லாஹி வபரக்காத்துஹு" (அம்மாவே! உங்கள் மீது சாந்தியும், அல்லாஹ்வின் ரஹ்மத்தும், பரக்கத்தும் உண்டாகட்டும்) என்று கூறுவார்கள். அதற்கு அவர்களுடைய தாயார், "வ அலைக்கஸ் ஸலாம் யா புனய்ய! வரஹ்மத்துல்லாஹி வபரக்காத்துஹு" (என் அன்பு மகனே! உங்கள் மீதும் சாந்தியும், அல்லாஹ்வின் ரஹ்மத்தும், பரக்கத்தும் உண்டாகட்டும்) என்று பதிலளிப்பார்கள். பிறகு அவர்கள், "நான் குழந்தையாக இருந்தபோது என்னை வளர்த்ததற்காக அல்லாஹ் உங்களுக்கு ரஹ்மத் செய்வானாக" என்று கூறுவார்கள். அதற்கு அவர்களுடைய தாயார், "நான் முதியவளாக இருந்தபோது எனக்கு நீங்கள் நற்பணி செய்தமைக்காக அல்லாஹ் உங்களுக்கு ரஹ்மத் செய்வானாக" என்று பதிலளிப்பார்கள். அவர்கள் உள்ளே செல்ல விரும்பும் போதெல்லாம், இது போன்றே செய்வார்கள்.

அப்துல்லாஹ் இப்னு அம்ர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: ஒருவர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, ஹிஜ்ரத் செய்வதாக (இஸ்லாத்திற்காகப் புலம்பெயர்வதாக) உடன்படிக்கை செய்ய முன்வந்தார். அவர் தமது பெற்றோரை அழுதுகொண்டிருந்த நிலையில் விட்டுவிட்டு வந்திருந்தார். (இதையறிந்த) நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'அவர்களிடம் திரும்பிச் சென்று, நீர் அவர்களை அழச்செய்தது போலவே அவர்களைச் சிரிக்கச் செய்யுங்கள்.'

உம்மு ஹானி பின்த் அபீ தாலிப் (ரலி) அவர்களின் விடுவிக்கப்பட்ட அடிமையான அபூ முர்ரா (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது:

நான் அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்களுடன் 'அகீக்'கில் உள்ள அவர்களது நிலத்திற்குச் சென்றேன். அவர் தமது நிலத்திற்குள் நுழைந்ததும், தமது உரத்த குரலில், "தாயே! உங்கள் மீது சாந்தியும், அல்லாஹ்வின் கருணையும், அவனது பரக்கத்தும் (அருள்வளமும்) உண்டாவதாக!" என்று சப்தமிட்டுக் கூறினார்.

அதற்கு அவர்கள் (அவரது தாயார்), "உங்கள் மீதும் சாந்தியும், அல்லாஹ்வின் கருணையும், அவனது பரக்கத்தும் உண்டாவதாக!" என்று பதிலளித்தார்கள்.

பிறகு அவர், "நான் சிறுவனாக இருந்தபோது என்னை (அன்போடு) வளர்த்ததற்காக அல்லாஹ் உங்களுக்குக் கருணை புரிவானாக!" என்று கூறினார்.

அதற்கு அவர்கள், "என் அருமை மகனே! நான் வயதான காலத்தில் நீங்கள் என்னிடம் கனிவாக நடந்து கொண்டதற்காக அல்லாஹ் உங்களுக்கும் நற்கூலி வழங்கி, உங்களைக் குறித்து திருப்தி கொள்வானாக!" என்று பதிலளித்தார்கள்.

(அறிவிப்பாளர்களில் ஒருவரான) மூஸா (ரஹ்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்களின் (இயற்)பெயர் அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் என்பதாகும்.

அபூ பக்ரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "பெரும் பாவங்களிலேயே மிகப் பெரும் பாவம் எது என்பதை நான் உங்களுக்கு அறிவிக்கட்டுமா?" என்று (அந்தக் கேள்வியை) மூன்று முறை கேட்டார்கள். அதற்குத் தோழர்கள், "ஆம், அல்லாஹ்வின் தூதரே!" என்று பதிலளித்தார்கள்.
அவர்கள், "அல்லாஹ்வுக்கு இணைவைத்தல், பெற்றோர்க்கு மாறுசெய்தல்" என்று கூறினார்கள். (முன்னர்) சாய்ந்திருந்த அவர்கள் (நிமிர்ந்து) அமர்ந்து, "அறிந்துகொள்ளுங்கள்! பொய்ப் பேச்சும் தான்" என்று கூறினார்கள்.
அவர்கள் அதைத் திரும்பத் திரும்பக் கூறிக்கொண்டே இருந்தார்கள். எந்தளவிற்கென்றால், "அவர் மௌனமாகியிருக்கக் கூடாதா?" என்று நான் (எனக்குள்) சொல்லும் அளவுக்கு (அவர்கள் திரும்பத் திரும்பச் சொன்னார்கள்).

அல்-முஃகீரா இப்னு ஷுஃபா (ரழி) அவர்களின் எழுத்தர் வர்ராத் (ரஹ்) கூறினார்: "முஆவியா (ரழி) அவர்கள் அல்-முஃகீரா (ரழி) அவர்களுக்கு, 'அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து தாங்கள் கேட்டதை எனக்கு எழுதுங்கள்' என்று கடிதம் எழுதினார்கள்." வர்ராத் (ரஹ்) கூறினார்: "அவர் எனக்குச் சொல்லச் சொல்ல நான் (என் கைகளால்) எழுதினேன்: 'நிச்சயமாக நான் அவர்களை (நபி ஸல் அவர்களை) அதிகமாகக் கேள்விகள் கேட்பதையும் (அதாவது, தேவையற்ற, நுணுக்கமான அல்லது விபரீதமான கேள்விகள்), செல்வத்தை வீணாக்குவதையும் (அதாவது, தவறான வழிகளில் செலவழிப்பது அல்லது அநாவசியமாகச் செலவழிப்பது), மேலும் 'சொன்னான், சொன்னார்கள்' என்று (அதாவது, உறுதிப்படுத்தப்படாத செய்திகள், வதந்திகள் மற்றும் வீண் பேச்சுக்கள்) பேசுவதையும் தடை செய்வதை செவியுற்றேன்.'"

அபுத் துஃபைல் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

அலீ (ரழி) அவர்களிடம், “நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், மற்ற எவருக்கும் கொடுக்காத ஏதேனும் சிறப்பான ஒன்றை உங்களுக்குக் கொடுத்தார்களா?” என்று கேட்கப்பட்டது. அதற்கு அவர்கள், “அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், மற்ற எல்லா மக்களுக்கும் கொடுக்காத எதையும் எங்களுக்குச் சிறப்பாகக் கொடுக்கவில்லை; என் வாள் உறையில் உள்ளதைத் தவிர” என்று பதிலளித்தார்கள்.

பிறகு அவர்கள் ஓர் ஏட்டை வெளியே எடுத்தார்கள். அதில் இவ்வாறு எழுதப்பட்டிருந்தது:

‘அல்லாஹ் அல்லாதவருக்காகப் பிராணியை அறுப்பவரை அல்லாஹ் சபிக்கிறான். நிலத்தின் எல்லைக்கல்லைத் திருடுபவரை அல்லாஹ் சபிக்கிறான். தன் பெற்றோரைச் சபிப்பவரை அல்லாஹ் சபிக்கிறான். ஒரு பெரும் குற்றம் புரிந்தவருக்கு (அல்லது மார்க்கத்தில் புதிய தீய செயலை உருவாக்கியவருக்கு) அடைக்கலம் கொடுப்பவரை அல்லாஹ் சபிக்கிறான்.’

அபுத் தர்தா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் எனக்கு ஒன்பது விஷயங்களை அறிவுறுத்தினார்கள்:

‘நீங்கள் துண்டு துண்டாக வெட்டப்பட்டாலும் அல்லது எரிக்கப்பட்டாலும் அல்லாஹ்வுக்கு எதையும் இணை வைக்காதீர்கள். கடமையான தொழுகையை வேண்டுமென்றே விட்டுவிடாதீர்கள். ஏனெனில், யார் அதை வேண்டுமென்றே விட்டுவிடுகிறாரோ, அவரிடமிருந்து (அல்லாஹ்வின்) பொறுப்பு நீங்கிவிடும். மது அருந்தாதீர்கள் - ஏனெனில் அது எல்லாத் தீமைகளுக்கும் திறவுகோலாகும். உங்கள் பெற்றோருக்குக் கீழ்ப்படியுங்கள். அவர்கள் உங்களை உங்கள் உலகத்திலிருந்து (உங்களுக்குப் பிரியமான அனைத்தையும், செல்வத்தையும், மனைவியையும் கூடத் துறந்து) வெளியேறும்படி கட்டளையிட்டால், அவர்களுக்காக வெளியேறி விடுங்கள். அதிகாரத்தில் உள்ளவர்களுடன் சண்டையிடாதீர்கள்; நீங்களே (சரியானவர் என்று) கருதினாலும்கூட. (போரில்) படை முன்னேறிச் செல்லும்போது அதிலிருந்து தப்பி ஓடாதீர்கள்; உங்கள் தோழர்கள் தப்பி ஓடினாலும், நீங்கள் அழிய நேர்ந்தாலும் சரியே. உங்கள் வசதிக்கேற்ப உங்கள் குடும்பத்தினருக்குச் செலவிடுங்கள். உங்கள் குடும்பத்தினரை விட்டும் உங்கள் பிரம்பை எடுக்காதீர்கள் (அதாவது அவர்களைக் கண்டிப்பதை நிறுத்தாதீர்கள்). மகத்தானவனும் கண்ணியமிக்கவனுமாகிய அல்லாஹ்வைக் குறித்து அவர்களுக்கு அச்சமூட்டுங்கள்.’”

அப்துல்லாஹ் இப்னு அம்ர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், "ஒருவர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து, 'நான் ஹிஜ்ரத் செய்வதற்காக (இறைவழியில் இடம்பெயர்ந்து, இஸ்லாமிய சமூகத்தில் இணைவதற்காக) தங்களிடம் உடன்படிக்கை செய்ய வந்துள்ளேன். மேலும் நான் என் பெற்றோரை அழுதுகொண்டிருக்க விட்டுவிட்டு வந்துள்ளேன்' என்றார். நபி (ஸல்) அவர்கள், 'நீர் அவர்களிடம் திரும்பிச் சென்று, அவர்களை எப்படி அழச்செய்தீரோ, அவ்வாறே சிரிக்க வையும் (அதாவது, அவர்களின் சம்மதத்தைப் பெற்று, அவர்களை மகிழ்வித்துவிட்டு வருமாறு)' என்றார்கள்."

அப்துல்லாஹ் இப்னு அம்ர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: ஒரு மனிதர் ஜிஹாத் செய்ய விரும்பி நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தார். நபி (ஸல்) அவர்கள், 'உமது பெற்றோர் உயிருடன் இருக்கிறார்களா?' என்று கேட்டார்கள். 'ஆம்,' என்று அவர் பதிலளித்தார். அவர்கள், 'அப்படியானால், அவர்களிடமே (அவர்களுக்குச் சேவை செய்வதில்) ஜிஹாத் செய்வாயாக' என்று கூறினார்கள்.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள், "அவனுடைய மூக்கு மண்ணில் புதையட்டும் (அவன் இழிவடையட்டும்), அவனுடைய மூக்கு மண்ணில் புதையட்டும், அவனுடைய மூக்கு மண்ணில் புதையட்டும்" என்று கூறினார்கள். அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே, யார் (அப்படிப்பட்டவன்)?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், "யார் தன்னுடைய பெற்றோரையோ அல்லது அவர்களில் ஒருவரையோ அவர்களின் முதுமைப் பருவத்தில் (உயிருடன்) அடைந்தும், (அவர்களுக்குச் சேவை செய்து சுவனம் செல்ல வாய்ப்பிருந்தும்) நரகத்தில் நுழைகிறானோ அவன் தான்" என்று கூறினார்கள்.

முஆத் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "தன் பெற்றோரிடம் நல்ல முறையில் நடந்துகொள்பவருக்கு (சுவனத்தில் உள்ள ஒரு மரமான) 'தூபா' எனும் நற்பேறு உண்டு. கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ் அவரது ஆயுளை நீடிப்பான்."

இப்னு அப்பாஸ் (ரலி) அவர்கள், கண்ணியமிக்கவனும் மகத்தானவனுமாகிய அல்லாஹ்வின் (பின்வரும்) இறைவசனம் பற்றிக் கூறினார்கள்:

“இம்ம யப்லுகன்ன இந்தக்கல் கிபர அஹதுஹுமா அவ் கிலாஹுமா ஃபாலா தகுல் லஹுமா உஃப்...” (உம்மிடம் இருக்கும் அவர்களில் ஒருவரோ அல்லது அவ்விருவருமோ முதுமையை அடைந்துவிட்டால், அவர்களைப் பார்த்து ‘உஃப்!’ என்று கூறாதே...) என்பது முதல், “...கமா ரப்பயானி ஸகீரா” (...என் இறைவா! நான் சிறுவனாக இருந்தபோது அவர்கள் என்னை எப்படி வளர்த்தார்களோ, அவ்வாறே நீயும் அவ்விருவருக்கும் கருணை காட்டுவாயாக!) என்பது வரையுள்ள வசனத்தை, ‘பராஆ’ (அத்தவ்பா) அத்தியாயத்திலுள்ள (பின்வரும்) வசனம் ரத்து செய்துவிட்டது (அதாவது, இணைவைப்பாளர்களாக மரணித்த பெற்றோருக்காக பாவமன்னிப்பு தேடுவதை தடை செய்தது; ஆனால் பெற்றோரிடம் நல்ல முறையில் நடந்துகொள்வதையும், அவர்களுக்காக கருணை தேடுவதையும் ரத்து செய்யவில்லை என்று பெரும்பாலான அறிஞர்கள் கருதுகின்றனர்):

“மா கான லின்னபிய்யி வல்லதீன ஆமனூ அன் யஸ்தக்ஃபிரூ லில்முஷ்ரிக்கின வலவ் கானூ ஊலீ குர்பா மின் பஃதி மா தபய்யன லஹும் அன்னஹும் அஸ்ஹாபுல் ஜஹீம்”

(இதன் பொருள்: “நிச்சயமாக அவர்கள் நரகவாதிகள் என்று அவர்களுக்குத் தெளிவான பிறகு, அவர்கள் நெருங்கிய உறவினர்களாக இருந்தாலும், இணைவைப்பாளர்களுக்காகப் பாவமன்னிப்புக் கோருவது நபிக்கும், ஈமான் கொண்டவர்களுக்கும் தகாது.”)

ஸஃத் இப்னு அபீ வக்காஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"அல்லாஹ்வின் வேதத்திலிருந்து நான்கு வசனங்கள் என்னைக் குறித்து அருளப்பட்டன. (முதலாவது,) என் தாய், நான் முஹம்மது (ஸல்) அவர்களை விட்டுப் பிரியும் வரை உண்ணவோ பருகவோ மாட்டேன் என்று சத்தியம் செய்திருந்தார்கள். அப்போது அல்லாஹ், **'வ இன் ஜாஹதாக அலா அன் துஷ்ரிக பீ மா லைஸ லக பிஹி இல்முன் ஃபலா துதிஃஹுமா வ ஸாஹிப்ஹுமா ஃபித் துன்யா மஃரூஃபா'** (எதைப்பற்றி உனக்கு அறிவு இல்லையோ, அத்தகைய ஒன்றை எனக்கு இணையாக்கும்படி அவர்கள் இருவரும் உன்னை வற்புறுத்தினால், நீ அவர்களுக்குக் கீழ்ப்படியாதே. இவ்வுலகில் அவர்களுடன் அழகிய முறையில் தோழமை கொள்) என்று (வசனத்தை) அருளினான்.

இரண்டாவது, நான் (போரில்) எனக்குப் பிடித்த ஒரு வாளை எடுத்தேன். 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! இதை எனக்குத் தாருங்கள்' என்று கேட்டேன். அப்போது, **'யஸ்அலூனக அனில் அன்ஃபால்'** (போரில் கிடைத்த பொருட்களைப் பற்றி அவர்கள் உம்மிடம் கேட்பார்கள்) என்று (வசனம்) இறங்கியது.

மூன்றாவது, நான் நோயுற்றிருந்தபோது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் என்னிடம் வந்தார்கள். நான், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! நான் எனது செல்வத்தைப் பங்கிட விரும்புகிறேன். பாதியை நான் உயில் செய்யலாமா?' என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், 'இல்லை' என்றார்கள். 'மூன்றில் ஒரு பங்கை(ச் செய்யலாமா)?' என்று நான் கேட்டேன். அவர்கள் மௌனமாக இருந்தார்கள். எனவே, அதன்பிறகு மூன்றில் ஒரு பங்கு (செய்வது) அனுமதிக்கப்பட்டதாகிவிட்டது.

நான்காவது, நான் அன்ஸாரிகளில் ஒரு கூட்டத்தினருடன் மது அருந்திக் கொண்டிருந்தேன். அவர்களில் ஒருவர் ஒட்டகத்தின் தாடை எலும்பால் என் மூக்கில் அடித்தார். நான் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தேன். அப்போது அல்லாஹ் மதுவைத் தடை செய்து (வசனத்தை) அருளினான்."

அஸ்மா பின்த் அபீ பக்ர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"நபி (ஸல்) அவர்களின் காலத்தில், என் தாயார் (உறவு அல்லது உதவியை நாடி) விரும்பியவராக என்னிடம் வந்தார்கள். நான் நபி (ஸல்) அவர்களிடம், 'நான் அவருடன் உறவு பேண வேண்டுமா?' என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள் 'ஆம்' என்று பதிலளித்தார்கள்."
இப்னு உயைனா (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அப்போது அல்லாஹ் கண்ணியமிக்கவன், (இந்த நிகழ்வு குறித்து) 'மார்க்க விஷயத்தில் உங்களுடன் போரிடாதவர்களுக்கு (நீங்கள் நன்மை செய்வதை) அல்லாஹ் உங்களுக்குத் தடை செய்யவில்லை' என்று (திருக்குர்ஆனின் வசனத்தை) அருளினான்."

இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'உமர் (ரழி) அவர்கள் ஒரு பட்டு அங்கியை விற்கப்படுவதைக் கண்டார்கள். அவர்கள், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே, தாங்கள் இந்த அங்கியை வாங்கி, ஜுமுஆவிலும், தூதுக்குழுக்கள் தங்களைச் சந்திக்க வரும்போதும் அணிந்துகொள்ளலாமே?' என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், 'மறுமையில் எந்தப் பங்கும் இல்லாதவரே இதை அணிவார்' என்று பதிலளித்தார்கள். பிறகு, நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு அதே (வகையான) துணியால் செய்யப்பட்ட சில அங்கிகள் அன்பளிப்பாக வழங்கப்பட்டன. அவர்கள் அந்த அங்கிகளில் ஒன்றை உமர் (ரழி) அவர்களுக்கு அனுப்பினார்கள். உமர் (ரழி) அவர்கள், 'தாங்கள் இதைப் பற்றி அவ்வாறு கூறியிருக்கும்போது, நான் இதை எப்படி அணிவது?' என்று கேட்டார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள், 'நான் இதை நீர் அணிவதற்காக உமக்குக் கொடுக்கவில்லை. மாறாக, நீர் இதை விற்கலாம் அல்லது யாருக்காவது அணிவிக்கலாம்' என்று பதிலளித்தார்கள். உமர் (ரழி) அவர்கள் அதை, இன்னும் முஸ்லிமாக ஆகாத, மக்காவில் இருந்த தம்முடைய சகோதரர் ஒருவருக்கு அனுப்பி வைத்தார்கள்.

அப்துல்லாஹ் இப்னு அம்ர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள், "ஒருவர் தம் பெற்றோரைத் திட்டுவது பெரும் பாவங்களில் ஒன்றாகும்" என்று கூறினார்கள். (அப்போது நபித்தோழர்கள்), "ஒருவர் தம் பெற்றோரை எப்படித் திட்டுவார்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு (நபியவர்கள்), "(ஒருவன் மற்றொரு) மனிதரைத் திட்டுவான், (அதற்குப்) பதிலாக அந்த மனிதர் இவனுடைய தந்தையையும் தாயையும் திட்டுவார்" என்று கூறினார்கள்.

அப்துல்லாஹ் இப்னு அம்ரு (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஒருவர் (மற்றவரின் பெற்றோரை ஏசுவதன் மூலம்) தன் தந்தைக்கு ஏச்சு வாங்கித் தருவது, உயர்ந்தோனாகிய அல்லாஹ்விடத்தில் பெரும் பாவங்களில் ஒன்றாகும்."

அபூ பக்ரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள், "மறுமையில் அதற்காக சேமித்து வைக்கப்பட்டுள்ள (கடுமையான) தண்டனையுடன் சேர்த்து, (இவ்வுலகிலேயே) அதன் செய்தவருக்கு தண்டனை விரைவுபடுத்தப்படுவதற்கு, அநீதி இழைப்பதையும் (பிறர் மீது அத்துமீறுவதையும்), உறவுகளைத் துண்டிப்பதையும் விட மிகவும் தகுதியான பாவம் வேறு எதுவும் இல்லை."

இம்ரான் இப்னு ஹுஸைன் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், 'விபச்சாரம், மது அருந்துதல் மற்றும் திருட்டு ஆகியவற்றைப் பற்றி நீங்கள் என்ன கூறுகிறீர்கள்?' என்று கேட்டார்கள். 'அல்லாஹ்வும் அவனுடைய தூதருமே நன்கறிந்தவர்கள்' என்று நாங்கள் பதிலளித்தோம். அவர்கள், 'அவை மானக்கேடான செயல்களாகும்; அவற்றுக்குத் தண்டனையும் உண்டு. பெரும் பாவங்களிலேயே மிகப் பெரியது எதுவென்று நான் உங்களுக்குத் தெரிவிக்கட்டுமா? கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ்வுக்கு இணைவைப்பதும், பெற்றோருக்கு மாறு செய்வதுமாகும்' என்று கூறினார்கள். (அதுவரை) சாய்ந்து கொண்டிருந்த அவர்கள், நிமிர்ந்து உட்கார்ந்து, 'பொய்ப் பேச்சும் (அல்லது பொய் சாட்சியும்) தான்' என்று கூறினார்கள்."

இப்னு உமர் (ரழி) கூறினார்கள்: 'பெற்றோரின் அழுகை (அதாவது, பிள்ளைகளின் செயலால் பெற்றோரை அழ வைப்பது) என்பது பெற்றோர்க்குச் செய்யும் மாறுபாடுகளில் ஒன்றாகும், மேலும் பெரும் பாவங்களில் ஒன்றாகும்.'

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'மூன்று பிரார்த்தனைகள் சந்தேகமின்றி ஏற்றுக்கொள்ளப்படும் (அல்லது பதிலளிக்கப்படும்): அநீதியிழைக்கப்பட்டவரின் பிரார்த்தனை, ஒரு பயணியின் பிரார்த்தனை, மற்றும் பெற்றோர் தங்கள் பிள்ளைக்கு எதிராகச் செய்யும் பிரார்த்தனை.'

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஈஸா இப்னு மர்யம் (அலை) அவர்களையும், ஜுரைஜின் தோழரையும் (அதாவது ஜுரைஜை குற்றமற்றவர் என நிரூபித்த குழந்தையையும்) தவிர வேறு எந்தக் குழந்தையும் தொட்டிலில் (பேசும் பருவத்திற்கு முன்பே) பேசியதில்லை."
(அப்போது) "அல்லாஹ்வின் நபியே! ஜுரைஜின் தோழர் யார்?" என்று கேட்கப்பட்டது.
அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஜுரைஜ் என்பவர் தனது மடத்தில் தங்கி (இறைவனை) வணங்கி வந்த ஒரு துறவியாவார். அவரது மடத்தின் கீழே ஒரு மாடு மேய்ப்பவன் தங்குவது வழக்கம். அந்த ஊரைச் சேர்ந்த ஒரு பெண் அந்த மாடு மேய்ப்பவனிடம் (தவறான உறவுக்காக) வந்து செல்வாள்.
ஒருநாள் ஜுரைஜ் தொழுது கொண்டிருந்தபோது அவரது தாய் வந்து, 'ஜுரைஜே!' என்று அழைத்தார். ஜுரைஜ் தொழுதுகொண்டிருக்கும் நிலையிலேயே (தனக்குள்), 'என் தாயா? அல்லது என் தொழுகையா?' என்று எண்ணித் தனது தொழுகையைத் தொடர்வதையே தேர்ந்தெடுத்தார். பின்னர் இரண்டாவது முறையாக அவரது தாய் அவரை சப்தமிட்டு அழைத்தார். அப்போதும் அவர் (தனக்குள்), 'என் தாயா? அல்லது என் தொழுகையா?' என்று எண்ணித் தனது தொழுகையைத் தொடர்வதையே தேர்ந்தெடுத்தார். பின்னர் மூன்றாவது முறையாக அவரது தாய் அவரை சப்தமிட்டு அழைத்தார். அப்போதும் அவர், 'என் தாயா? அல்லது என் தொழுகையா?' என்று எண்ணித் தனது தொழுகையைத் தொடர்வதையே தேர்ந்தெடுத்தார். அவர் பதிலளிக்காததால் (கோபமடைந்த) அவரது தாய், 'ஜுரைஜே! விபச்சாரிகளின் முகங்களை நீ பார்க்கும் வரை அல்லாஹ் உனக்கு மரணத்தைத் தரவேண்டாம்' என்று சபித்துவிட்டுச் சென்றார்.
பின்னர் அந்தப் பெண் ஒரு குழந்தையைப் பெற்றெடுத்தாள். அவள் அரசனிடம் கொண்டுவரப்பட்டாள். அரசன், 'இது யாருடைய குழந்தை?' என்று கேட்டான். அவள், 'ஜுரைஜின் குழந்தை' என்றாள். அரசன், 'அந்த மடத்துக்காரனா?' என்று கேட்டான். அவள், 'ஆம்' என்றாள். அரசன், 'அவனது மடத்தை இடித்து, அவனை என்னிடம் கொண்டு வாருங்கள்' என்று உத்தரவிட்டான். அவர்கள் கோடரிகளால் அவரது மடத்தை இடித்துத் தள்ளினர். அவரது கைகளைக் கழுத்தோடு சேர்த்துக் கயிற்றால் கட்டினர். பின்னர் அவர் இழுத்துச் செல்லப்பட்டார். அவர் விபச்சாரிகளைக் கடந்து செல்ல நேர்ந்தது. அவர்களைக் கண்ட ஜுரைஜ் புன்னகைத்தார். மக்களிடையே இருந்த அந்த விபச்சாரிகளும் அவரைப் பார்த்தனர்.
அரசன் (ஜுரைஜிடம்), 'இவள் என்ன கூறுகிறாள் என்று உமக்குத் தெரியுமா?' என்று கேட்டான். ஜுரைஜ், 'இவள் என்ன கூறுகிறாள்?' என்று கேட்டார். அரசன், 'இவளது குழந்தை உன்னுடையது என்று இவள் கூறுகிறாள்' என்றான். ஜுரைஜ் (அந்தப் பெண்ணிடம்), 'நீ அப்படித்தான் கூறுகிறாயா?' என்று கேட்டார். அவள், 'ஆம்' என்றாள். ஜுரைஜ், 'அந்தச் சிறு குழந்தை எங்கே?' என்று கேட்டார். மக்கள், 'இதோ, அவள் மடியில் இருக்கிறது' என்றனர். ஜுரைஜ் அக்குழந்தையை முன்னோக்கி, 'உன் தந்தை யார்?' என்று கேட்டார். அக்குழந்தை, 'மாடு மேய்ப்பவன்' என்று பதிலளித்தது.
(இதைக் கண்ட) அரசன், 'உமது மடத்தைத் தங்கத்தால் ஆக்கித் தரட்டுமா?' என்று கேட்டான். ஜுரைஜ், 'வேண்டாம்' என்றார். அரசன், 'வெள்ளியால் ஆக்கித் தரட்டுமா?' என்று கேட்டான். ஜுரைஜ், 'வேண்டாம்' என்றார். அரசன், 'பின்னே அதை எப்படி ஆக்கித் தர வேண்டும்?' என்று கேட்டான். ஜுரைஜ், 'அது முன்பு இருந்ததைப் போலவே (மண்ணால்) கட்டித் தாருங்கள்' என்றார். அரசன், 'நீர் (விபச்சாரிகளைக் கண்டபோது) ஏன் புன்னகைத்தீர்?' என்று கேட்டான். அதற்கு ஜுரைஜ், 'நான் அறிந்த ஒரு விஷயத்திற்காகவே (புன்னகைத்தேன்). என் தாயின் பிரார்த்தனை (சாபம்) என்னைப் பற்றிக்கொண்டது' என்று கூறிவிட்டு, அவர்களுக்கு (நடந்ததை) அறிவித்தார்."

அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:
"எந்தவொரு யூதரோ அல்லது கிறிஸ்தவரோ என்னைப் பற்றி கேள்விப்பட்டு, பின்னர் என்னை நேசிக்காமல் இருந்ததில்லை. என் தாயார் இஸ்லாத்தை ஏற்க வேண்டும் என்று நான் விரும்பினேன், ஆனால் அவர்கள் மறுத்துவிட்டார்கள். நான் அவர்களிடம் அதைப் பற்றிக் கூறினேன், அப்போதும் அவர்கள் மறுத்துவிட்டார்கள். நான் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் சென்று, 'என் தாயாருக்காக அல்லாஹ்விடம் பிரார்த்தனை செய்யுங்கள்' என்றேன். அவர்கள் அவ்வாறே பிரார்த்தனை செய்தார்கள். நான் என் தாயாரிடம் சென்றேன். அவர்கள் கதவை (உள்ளே இருந்து தாழிட்டு) மூடியிருந்தார்கள். 'அபூஹுரைரா! நான் இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொண்டேன்' என்று கூறினார்கள். நான் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களிடம் இதைத் தெரிவித்து, 'எனக்காகவும் என் தாயாருக்காகவும் அல்லாஹ்விடம் பிரார்த்தனை செய்யுங்கள்' என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், 'அல்லாஹும்ம! அப்துக்க அபூஹுரைரா வ உம்முஹு, அஹிப்பஹுமா இலன் னாஸ்' (யா அல்லாஹ்! உனது அடியார் அபூஹுரைராவையும் அவருடைய தாயாரையும் மக்கள் நேசிக்கும்படி செய்வாயாக!) என்று கூறினார்கள்."

அபூ உஸைத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடத்தில் இருந்தோம். அப்போது ஒரு மனிதர், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! என் பெற்றோர் இறந்த பிறகு நான் அவர்களுக்குச் செய்ய வேண்டிய நன்மை ஏதேனும் எஞ்சியுள்ளதா?' என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், 'ஆம், நான்கு பண்புகள் (அல்லது செயல்கள்) உள்ளன: அவர்களுக்காகப் பிரார்த்தனை (துஆ) செய்தல், அவர்களுக்காகப் பாவமன்னிப்பு (இஸ்திஃபார்) தேடுதல், அவர்களுடைய வாக்குறுதிகளை (அல்லது உயில், உறுதிமொழிகளை) நிறைவேற்றுதல், அவர்களுடைய நண்பர்களைக் கண்ணியப்படுத்துதல், அவர்கள் மூலமாகவே அன்றி உமக்கு வேறு உறவு இல்லாத உறவினர்களுடன் உறவைப் பேணி நடத்தல்' என்று கூறினார்கள்."

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "இறந்தவருக்கு, அவரது மரணத்திற்குப் பிறகு அவரது படித்தரம் உயர்த்தப்படுகிறது. அப்போது அவர், 'என் இறைவா! இது என்ன?' என்று கேட்பார். அதற்கு, 'உமது பிள்ளை உமக்காகப் பாவமன்னிப்புக் கோரியதால் (உமது தரம் உயர்த்தப்பட்டது)' என்று கூறப்படும்."

இப்னு ஸீரீன் அவர்கள் கூறினார்கள்: "நாங்கள் ஒரு இரவு அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்களுடன் இருந்தோம். அப்போது அவர்கள், 'அல்லாஹும்மஃக்ஃபிர் லிஅபீ ஹுரைரத, வலிஉம்மீ, வலிமனிஸ்தக்ஃபர லஹுமா' (யா அல்லாஹ்! அபூஹுரைராவுக்கும், என் தாயாருக்கும், இவர்கள் இருவருக்காகவும் பாவமன்னிப்புக் கோரும் எவருக்கும் நீ மன்னிப்பளிப்பாயாக!) என்று பிரார்த்தித்தார்கள்."

முஹம்மத் (இப்னு ஸீரீன்) அவர்கள் (தமக்கு அடுத்த அறிவிப்பாளரான காலிபிடம்) கூறினார்கள்: "அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்களின் பிரார்த்தனையில் நாங்களும் இடம்பெற வேண்டும் என்பதற்காக, நாங்கள் அவர்கள் இருவருக்காகவும் பாவமன்னிப்புக் கோருகிறோம்."

அபூஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “ஒருவர் இறந்துவிட்டால், மூன்று விஷயங்களைத் தவிர அவருடைய செயல்கள் (அதற்கான நன்மைகள்) நின்றுவிடுகின்றன: நிலையான தர்மம் (ஸதகா ஜாரியா), அல்லது பயனளிக்கும் கல்வி, அல்லது அவருக்காகப் பிரார்த்தனை செய்யும் நல்லொழுக்கமுள்ள பிள்ளை (ஸாலிஹான வலாத்).”

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:
ஒரு மனிதர் (நபி (ஸல்) அவர்களிடம்), "அல்லாஹ்வின் தூதரே! என் தாய் மரண சாசனம் (உயில்) எதுவும் செய்யாமல் இறந்துவிட்டார்கள். அவருக்காக நான் தர்மம் (ஸதகா) செய்தால் அது அவருக்குப் பலனளிக்குமா?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், “ஆம்” என்று பதிலளித்தார்கள்.

இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

ஒரு பயணத்தின் போது ஒரு கிராமவாசி (அவர்களைக்) கடந்து சென்றார். அந்தக் கிராமவாசியின் தந்தை, உமர் (ரழி) அவர்களின் நண்பராக இருந்தார். இப்னு உமர் (ரழி) அந்தக் கிராமவாசியிடம், "நீர் இன்னாரின் மகன் அல்லவா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், "ஆம் (நான் அவரே)" என்று கூறினார். இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள், (தாம் ஓய்வுக்காகப் பயன்படுத்தும் அல்லது பயணத்தில் மாற்றுக்காக வைத்திருந்த) ஒரு கழுதையை அவருக்குக் கொடுக்குமாறு கட்டளையிட்டார்கள். மேலும், அவர்கள் தங்கள் தலைப்பாகையைக் கழற்றி அதை அவருக்குக் கொடுத்தார்கள்.

அவர்களுடன் இருந்தவர்களில் ஒருவர், "அவருக்கு இரண்டு திர்ஹம்கள் போதுமானதாக இருந்திருக்காதா?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், "நபி (ஸல்) அவர்கள், 'உன் தந்தையின் நட்பைப் பேணிக்கொள்; அதைத் துண்டித்து விடாதே. (அவ்வாறு செய்தால்) அல்லாஹ் உன் ஒளியை அணைத்துவிடுவான்' என்று கூறினார்கள்" எனப் பதிலளித்தார்கள்.

இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்தார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நற்செயல்களில் மிகச் சிறந்தது, ஒரு மனிதன் தன் தந்தையின் அன்புக்குரியவர்களுடன் (அவர் உயிருடன் இருக்கும்போதோ அல்லது இறந்த பிறகோ) உறவைப் பேணுவதாகும்."

ஸஃது இப்னு உபாதா அஸ்-ஸுரகீ அவர்கள், தம் தந்தை கூறியதாக அறிவிக்கிறார்கள்:

"நான் மதீனாவில் உள்ள பள்ளிவாசலில் அம்ரு இப்னு உத்மான் அவர்களுடன் அமர்ந்திருந்தேன். அப்போது அப்துல்லாஹ் இப்னு ஸலாம் (ரழி) அவர்கள் தம் சகோதரரின் மகன் மீது சாய்ந்தவாறு எங்களைக் கடந்து சென்றார்கள். அவர்கள் சபையைத் தாண்டிச் சென்று, பிறகு அவர் (அம்ரு) பக்கம் திரும்பி, அவர்களிடம் வந்து, 'அம்ரு இப்னு உத்மானே! என்ன விரும்புகிறீர்? (நீர் என்ன செய்ய நினைக்கிறீர் அல்லது உமது நோக்கம் என்ன?)' என்று இரண்டு அல்லது மூன்று முறை கூறினார்கள். பிறகு, 'சத்தியத்துடன் முஹம்மது (ஸல்) அவர்களை அனுப்பியவன் மீது ஆணையாக! நிச்சயமாக இது கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ்வின் வேதத்தில் உள்ளது' என்று கூறிவிட்டு (பின்வருமாறு) இரண்டு முறை கூறினார்கள்: 'உம் தந்தை எவருடன் உறவு பாராட்டி வந்தாரோ அவரை நீர் துண்டித்துவிடாதீர்! (அவ்வாறு செய்தால்) அதனால் உம்முடைய ஒளி அணைக்கப்பட்டுவிடும்.'"

நபி (ஸல்) அவர்களின் தோழர்களில் ஒருவர் (ரழி) கூறினார்கள்: ‘(நீ கேட்டதற்கு அல்லது நீ அறிய வேண்டியதற்கு) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், ‘நிச்சயமாக அன்பு பரம்பரையாகத் தொடரக்கூடியதாகும்’ என்று கூறியதே உனக்குப் போதுமானதாகும்.’

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் இரு மனிதர்களைக் கண்டார்கள். அவர்களில் ஒருவரிடம், 'இவர் உங்களுக்கு என்ன உறவு?' என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், 'என் தந்தை' என்று பதிலளித்தார். அப்போது அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: 'அவரை அவரது பெயர் சொல்லி அழைக்காதீர்கள் (மாறாக, மரியாதைக்குரிய பட்டப்பெயர்கள் அல்லது உறவுமுறைப் பெயர்களைப் பயன்படுத்துங்கள்), அவருக்கு முன்னால் நடக்காதீர்கள் (மாறாக, அவருக்குப் பின்னால் அல்லது அவருடன் நடந்து செல்லுங்கள்), அவருக்கு முன் அமராதீர்கள் (மாறாக, அவர் அமர்ந்த பின்னரே அமருங்கள் அல்லது அவர் அமரும்படி அனுமதிக்கும் வரை அமராதீர்கள்).'

ஷஹ்ர் இப்னு ஹவ்ஷப் அவர்கள் கூறினார்கள்: நாங்கள் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்களுடன் வெளியே சென்றபோது, ஸாலிம் அவர்கள் அவரிடம், "அபூ அப்துர் ரஹ்மானே! தொழுகை (பற்றி கவனியுங்கள்/நினைவூட்டல்)" என்று கூறினார்கள்.

இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஆனால் அபூ ஹஃப்ஸ் உமர் (ரழி) அவர்கள் (ஒரு சட்டரீதியான) தீர்ப்பை வழங்கினார்கள் (அல்லது ஒரு விஷயத்தில் முடிவு செய்தார்கள்)."