**உஸாமா பின் ஸைத் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:**
ஹாரிதா பின் ஷராஹீல் அவர்கள் 'தய்யிஃ' கோத்திரத்தின் 'நப்ஹான்' கிளையைச் சேர்ந்த ஒரு பெண்ணை மணமுடித்தார். அவர்களுக்கு ஜபலா, அஸ்மா, மற்றும் ஸைத் ஆகியோர் பிறந்தனர். (சிறிது காலத்தில்) அப்பெண்மணி இறந்துவிட, குழந்தைகள் அவர்களின் தந்தைவழிப் பாட்டனாரின் அரவணைப்பில் விடப்பட்டனர். ஹாரிதா அக்குழந்தைகளைத் தன்னுடன் அழைத்துச் செல்ல விரும்பினார். அப்போது அவர்களின் பாட்டனார் வந்து, "எங்களிடம் இருப்பதுவே அவர்களுக்குச் சிறந்தது" என்றார். பின்னர் அவர்கள் (பேசி) சமரசம் செய்துகொண்டு, ஜபலா மற்றும் அஸ்மாவை மட்டும் ஹாரிதா அழைத்துச் சென்றார்; ஸைதை (மட்டும் பாட்டனாருடன்) அங்கேயே விட்டுவிட்டார்.
அப்போது 'பனூ ஃபஸாரா' குலத்தைச் சேர்ந்த திஹாமாவின் குதிரைப்படையினர் தய்யிஃ கோத்திரத்தின் மீது தாக்குதல் நடத்தி, ஸைதைச் சிறைபிடித்தனர். (அடிமையாகக் கொண்டு செல்லப்பட்ட) அவரை உக்காழ் சந்தைக்குக் கொண்டு சென்றனர். நபி (ஸல்) அவர்கள் தங்களுக்கு நுபுவ்வத் (இறைத்தூதர் பதவி) வழங்கப்படுவதற்கு முன்பாகவே அவரை அங்கே பார்த்தார்கள். அவர்கள் கதீஜா (ரலி) அவர்களிடம், "கதீஜாவே! நான் சந்தையில் ஒரு சிறுவனைப் பார்த்தேன். அவனிடம் இன்னின்ன பண்புகள் உள்ளன" என்று கூறி, அவரது அறிவு, நற்பண்பு மற்றும் அழகு ஆகியவற்றை வர்ணித்தார்கள். "என்னிடம் (அப்போது) செல்வம் இருந்திருந்தால், நான் அவனை விலைக்கு வாங்கியிருப்பேன்" என்றார்கள். உடனே கதீஜா (ரலி) அவர்கள் வரகா பின் நவ்ஃபலுக்குப் பணிக்க, அவர் கதீஜாவின் செல்வத்திலிருந்து அச்சிறுவனை விலைக்கு வாங்கினார்.
பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள், "கதீஜாவே! இந்தச் சிறுவனை உனது முழு மனதோடு (விருப்பத்துடன்) எனக்கு அன்பளிப்பாக வழங்கிவிடு" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு கதீஜா (ரலி), "முஹம்மதே! அவன் ஒரு அழகான சிறுவன். அவனை நீங்கள் (எதிர்காலத்தில்) விற்றுவிடுவீர்களோ அல்லது வேறு யாருக்காவது அன்பளிப்பாகக் கொடுத்துவிடுவீர்களோ என நான் அஞ்சுகிறேன்" என்றார். அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "பாக்கியம் பெற்றவளே! அவனை எனது வளர்ப்பு மகனாக ஆக்கிக்கொள்ளவே நான் விரும்புகிறேன்" என்றார்கள். கதீஜா (ரலி) அவர்கள் "சரி, முஹம்மதே!" என்று சம்மதித்தார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரை வளர்த்துத் தம் மகனாக ஏற்றுக்கொண்டார்கள். (இதன் காரணமாக) அவர் 'ஸைத் பின் முஹம்மத்' என்றே (மக்களால்) அழைக்கப்பட்டு வந்தார்.
ஒருநாள் அவரது குலத்தைச் சேர்ந்த ஒருவர் வந்து ஸைதைப் பார்த்து அடையாளம் கண்டுகொண்டார். "நீ ஹாரிதாவின் மகன் ஸைத் அல்லவா?" என்று கேட்டார். அதற்கு ஸைத், "இல்லை, நான் முஹம்மதின் மகன் ஸைத்" என்றார். அந்த மனிதர், "இல்லை, நீ ஹாரிதாவின் மகன் ஸைத் தான். உனது தந்தை, உனது தந்தைவழி உறவினர்கள் மற்றும் தாய்வழி உறவினர்கள் இன்னின்ன அடையாளங்களைக் கொண்டவர்கள். உன்னைத் தேடுவதற்காக அவர்கள் தங்கள் உடல்களை வருத்திக் கொண்டு, தங்கள் செல்வங்களைச் செலவிட்டுள்ளனர்" என்றார்.
அப்போது ஸைத் (ரலி) அவர்கள் (பின்வரும் கவிதையைக்) கூறினார்:
"நான் எனது சமூகத்தை நினைத்து ஏங்குகிறேன், நான் (அவர்களை விட்டுத்) தொலைவில் இருந்தாலும் சரியே!
நான் புனிதத் தலங்களுக்கு அருகே இந்த (கஅபா) ஆலயத்தின் வாசியாக இருக்கிறேன்.
உங்களுக்குத் துக்கத்தை ஏற்படுத்திய இந்தத் தேடலை விட்டுவிடுங்கள்;
பூமியில் (தேவையற்று) ஒட்டகங்களைப் போல அலைய வேண்டாம்.
அல்லாஹ்வின் புகழால், நான் சிறந்த குடும்பத்தில், சன்மார்க்க நெறியில் தலைமுறை தலைமுறையாக வாழ்ந்து வரும் சிறந்தவர்களின் (முஹம்மது நபி ஸல் அவர்களின்) அரவணைப்பில் இருக்கிறேன்."
இந்தச் செய்தி ஹாரிதாவைச் சென்றடைந்ததும், அவர் (துயரத்துடன் பின்வரும் கவிதையைக்) கூறினார்:
"ஸைதுக்காக நான் கண்ணீர் சிந்துகிறேன், அவனுக்கு என்ன நேர்ந்தது என்று எனக்குத் தெரியவில்லை!
அவன் உயிருடன் இருக்கிறானா, திரும்பி வருவான் என எதிர்பார்க்கலாமா? அல்லது மரணம் அவனை அடைந்துவிட்டதா?
அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! எனக்குத் தெரியவில்லை, நான் (எல்லோரிடமும்) கேட்டுக்கொண்டே இருக்கிறேன்:
சமவெளிப் பகுதி உன்னை அழித்துவிட்டதா? அல்லது மலைப்பகுதி உன்னை அழித்துவிட்டதா?
அந்தோ! என்றாவது ஒருநாள் நீ என்னிடம் திரும்பி வருவாயா என நான் அறிய விரும்புகிறேன்;
இந்த உலகத்தில் நீ என்னிடம் திரும்பி வருவதே எனக்குப் போதுமானதாகும்.
சூரியன் உதிக்கும்போது அது எனக்கு அவனை நினைவூட்டுகிறது;
மாலை நேரம் நெருங்கும்போதும் அவனது நினைவுகள் எனக்குத் தோன்றுகின்றன.
காற்றடிக்கும் போது அவனது நினைவுகள் என்னை உலுக்குகின்றன;
அவன் மீதான என் துயரங்களும், அச்சமும் எவ்வளவு நெடியவை!
நான் பூமியில் ஒட்டகங்களை (வேகமாக) விரட்டித் தேடுவேன்;
பயணம் செய்வதில் நானோ, என் ஒட்டகங்களோ சோர்வடைய மாட்டோம்.
மரணம் அவனை அடையும் வரை அல்லது என்னை அடையும் வரை (நான் தேடுவேன்);
ஆசைகள் ஏமாற்றினாலும், ஒவ்வொரு மனிதனும் அழியக்கூடியவனே."
பின்னர் ஹாரிதா பின் ஷராஹீல் தனது சகோதரர்கள் மற்றும் குடும்பத்தினருடன் மக்காவிற்கு வந்தார். அவர் கஅபாவின் முற்றத்தில் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தார். அங்கு நபியவர்களுடன் ஸைத் பின் ஹாரிதா (ரலி) உட்பட சில தோழர்கள் இருந்தனர். அவர்கள் ஸைதைப் பார்த்ததும் அடையாளம் கண்டுகொண்டனர்; அவரும் அவர்களை அடையாளம் கண்டுகொண்டார். ஆனால், ரசூல் (ஸல்) அவர்களுக்கு மரியாதை செலுத்தும் விதமாக அவர் அவர்களை நோக்கி எழுந்து செல்லவில்லை. அவர்கள் "ஸைதே!" என்று அழைத்தனர், ஆனால் அவர் அவர்களுக்குப் பதிலளிக்கவில்லை.
நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம், "ஸைதே! இவர்கள் யார்?" என்று கேட்டார்கள். அவர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! இவர் என் தந்தை, இவர் என் சிறிய தந்தை, இவர் என் சகோதரர், இவர்கள் என் குடும்பத்தினர்" என்றார். நபி (ஸல்) அவர்கள், "ஸைதே! எழுந்து சென்று அவர்களுக்கு ஸலாம் கூறுவீராக" என்றார்கள். அவர் எழுந்து அவர்களுக்கு ஸலாம் கூறினார்; அவர்களும் அவருக்கு ஸலாம் கூறினர். பின்னர் அவர்கள் அவரிடம், "ஸைதே! எங்களுடன் புறப்படு" என்றார்கள். அதற்கு அவர், "நான் அல்லாஹ்வின் தூதருக்கு (ஸல்) பகரமாக வேறு எதையும், வேறு எவரையும் விரும்ப மாட்டேன்" என்றார். அவர்கள், "முஹம்மதே! இந்தச் சிறுவனுக்காக நாங்கள் உங்களுக்கு பெருந்தொகையான நஷ்டஈட்டை (மீட்புத் தொகையை) தருகிறோம். நீங்கள் விரும்பும் தொகையைக் கேளுங்கள், அதை நாங்கள் உங்களுக்குக் கொண்டு வருகிறோம்" என்றார்கள்.
அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள், "அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவனில்லை என்றும், நான் அவனது இறுதி நபியும் தூதரும் ஆவேன் என்றும் நீங்கள் சாட்சி கூறுங்கள். (அவ்வாறு செய்தால்) நான் அவனை (எந்தப் பணமும் இன்றி) உங்களுடன் அனுப்பி வைக்கிறேன்" என்று கேட்டார்கள். அவர்கள் (இஸ்லாத்தை ஏற்க) தயங்கினர், திக்கித் திணறினர்; பின், "நாங்கள் உங்களுக்கு வழங்க முன்வந்த பொற்காசுகளை ஏற்றுக்கொள்வீர்களா?" என்று கேட்டனர். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவர்களிடம், "இதைவிடச் சிறந்த ஒரு வழி உள்ளது. நான் அவனிடமே முடிவை விட்டுவிட்டேன்; அவன் விரும்பினால் உங்களுடன் புறப்படலாம், விரும்பினால் என்னுடனேயே தங்கிவிடலாம்" என்றார்கள். அவர்கள் (ஆச்சரியத்துடன்), "இதைவிட வேறு என்ன வேண்டும்?" என்று கூறிவிட்டு, "ஸைதே! இதோ முஹம்மத் உனக்கு அனுமதி வழங்கிவிட்டார். எங்களுடன் புறப்படு!" என்றார்கள். அவர், "எவ்வளவு தூரம்! (அது ஒருபோதும் நடக்காது). நான் அல்லாஹ்வின் தூதருக்கு (ஸல்) பகரமாக வேறு எதையும் விரும்ப மாட்டேன்; அவர்களுக்கு மேலாக என் தந்தையையோ, பிள்ளையையோ நான் தேர்ந்தெடுக்க மாட்டேன்" என்றார்.
அவர்கள் அவரைச் சுற்றி வளைத்து, வற்புறுத்தி, பாசத்தைக் காட்டி, அவர் காணாமல் போனதால் தாங்கள் பட்ட துயரங்களை அவருக்கு எடுத்துக் கூறினர். ஆனால் அவர் மறுத்துவிட்டார்; மேலும், அவர்களுடன் செல்லப் போவதில்லை என்று சத்தியம் செய்தார். அப்போது (தந்தை) ஹாரிதா, "நான் உன்னுடன் என்னை இணைத்துக் கொள்கிறேன். அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு வணக்கத்திற்குரியவன் யாருமில்லை என்றும், முஹம்மத் (ஸல்) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் அடியாரும் அவனது தூதரும் ஆவார்கள் என்றும் நான் சாட்சி கூறுகிறேன்" என்று கூறி இஸ்லாத்தை ஏற்றார். மற்றவர்கள் அதனை ஏற்க மறுத்துவிட்டனர்.