﴾وَنُقَلِّبُ أَفْئِدَتَهُمْ وَأَبْصَـرَهُمْ كَمَا لَمْ يُؤْمِنُواْ بِهِ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَنَذَرُهُمْ فِى طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُونَ ﴿
(மேலும், அவர்கள் முதல் முறை அதனை நம்ப மறுத்ததைப் போலவே, அவர்களுடைய இதயங்களையும் பார்வைகளையும் நாம் திருப்பிவிடுவோம்; அவர்கள் தங்களது வரம்புமீறலில் தட்டழிந்து திரியுமாறு நாம் அவர்களை விட்டுவிடுவோம்.) (6:110), ﴾فَلَمَّا زَاغُواْ أَزَاغَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ﴿
(எனவே, அவர்கள் (நேர்வழியிலிருந்து) விலகியபோது, அல்லாஹ் அவர்களுடைய இதயங்களைத் திருப்பிவிட்டான்.) (61:5), ﴾فَإِن تَوَلَّوْاْ فَاعْلَمْ أَنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ أَن يُصِيبَهُم بِبَعْضِ ذُنُوبِهِمْ﴿
(அவர்கள் (உம்மைப்) புறக்கணித்தால், அவர்களுடைய சில பாவங்களின் காரணமாக அவர்களைத் தண்டிப்பதையே அல்லாஹ் நாடுகிறான் என்பதை அறிந்து கொள்ளும்.) (5:49).

﴾ثُمَّ كَانَ عَـقِبَةَ الَّذِينَ أَسَاءُواْ السُّوءَى﴿ (பிறகு, தீமை செய்தவர்களின் முடிவு தீமையாகவே இருந்தது) என்ற வசனத்தின் பொருள் யாதெனில், அவர்கள் அல்லாஹ்வின் வசனங்களை நிராகரித்து, அவற்றைப் பரிகாசம் செய்த காரணத்தினால், தீமைதான் அவர்களுக்குக் கிடைக்க வேண்டிய தவிர்க்க முடியாத முடிவாக அமைந்தது என்பதாகும். இது இப்னு ஜரீர் அவர்களின் கருத்தாகும்; இதனை அவர்கள் இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) மற்றும் கதாதா (ரழி) ஆகியோரிடமிருந்து பதிவு செய்துள்ளார்கள். இப்னு அபீ ஹாதிம் அவர்களும் இவர்களிடமிருந்தும், அத்-தஹ்ஹாக் பின் முஸாஹிம் (ரழி) அவர்களிடமிருந்தும் இதனைப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.

இதுவே ﴾وَكَانُواْ بِهَا يَسْتَهْزِئُونَ﴿ (மேலும் அவர்கள் அவற்றைப் பரிகாசம் செய்து கொண்டிருந்தார்கள்) என்ற தொடரின் வெளிப்படையான பொருளாகும் — அல்லாஹ்வே மிக அறிந்தவன்.