தீர்ப்பு வழங்குவதற்காக அல்லாஹ் இறக்கியருளியதைக் கொண்டு தீர்ப்பளிப்பதன் அவசியம்

அல்லாஹ் தனது தூதர் முஹம்மது (ஸல்) அவர்களிடம் கூறுகிறான்,

إِنَّآ أَنزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَـبَ بِالْحَقِّ

(நிச்சயமாக, நாம் உமக்கு இந்த வேதத்தை உண்மையைக் கொண்டு இறக்கியருளினோம்) அதாவது, இது உண்மையாகவே அல்லாஹ்விடமிருந்து வந்தது; மேலும் இதிலுள்ள செய்திகளும் கட்டளைகளும் உண்மையானவை. பிறகு அல்லாஹ் கூறினான்,

لِتَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ بِمَآ أَرَاكَ اللَّهُ وَلاَ تَكُنْ لِّلْخَآئِنِينَ خَصِيماً

(அல்லாஹ் உமக்குக் காட்டியதைக் கொண்டு மனிதர்களிடையே நீர் தீர்ப்பளிப்பதற்காக, மேலும் மோசடிக்காரர்களுக்கு ஆதரவாக வாதாடுபவராக நீர் ஆகிவிடாதீர்) ‘ஸஹீஹைன்’ எனப்படும் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இரு நூல்களிலும் பின்வருமாறு பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது: ஸைனப் பின்த் உம்மு ஸலமா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள், உம்மு ஸலமா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், தங்கள் அறையின் வாசலுக்கு அருகில் தர்க்கம் செய்து கொண்டிருந்தவர்களின் சத்தத்தைக் கேட்டார்கள். அவர்கள் வெளியே வந்து மக்களிடம் கூறினார்கள்:

«أَلَا إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ، وَإِنَّمَا أَقْضِي بِنَحْوٍ مِمَّا أَسْمَعُ، وَلَعَلَّ أَحَدَكُمْ أَنْ يَكُونَ أَلْحَنَ بِحُجَّتِهِ مِنْ بَعْضٍ فَأَقْضِيَ لَهُ، فَمَنْ قَضَيْتُ لَهُ بِحَقِّ مُسْلِمٍ، فَإِنَّمَا هِيَ قِطْعَةٌ مِنْ نَارٍ، فَلْيَحْمِلْهَا أَوْ لِيَذَرْهَا»

(நிச்சயமாக நான் ஒரு மனிதனே. நான் செவியுறுவதை வைத்தே தீர்ப்பளிக்கிறேன். உங்களில் ஒருவர் தனது வாதத்தை முன்வைப்பதில் மற்றவரை விட அதிகத் திறமை உள்ளவராக இருக்கலாம்; அதன் காரணமாக அவருக்குச் சாதகமாக நான் தீர்ப்பளித்துவிடக்கூடும். ஒரு முஸ்லிமின் உரிமையைப் பறித்து எவருக்காவது நான் சாதகமாகத் தீர்ப்பளித்தால், அது நரக நெருப்பின் ஒரு துண்டாகும். எனவே அவர் அதை எடுத்துக்கொள்ளட்டும் அல்லது விட்டுவிடட்டும்.) இமாம் அஹ்மத் அவர்கள் பதிவு செய்துள்ளார்கள்: உம்மு ஸலமா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், "அன்ஸாரிகளைச் சேர்ந்த இருவர் ஒரு பழைய வாரிசுச் சொத்து தொடர்பான தகராறுடன் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் வந்தார்கள், ஆனால் அவர்களிடம் ஆதாரங்கள் ஏதும் இல்லை. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

«إِنَّكُمْ تَخْتَصِمُونَ إِلَيَ، وَإِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ، وَلَعَلَّ بَعْضَكُمْ أَلْحَنُ بِحُجَّتِهِ مِنْ بَعْضٍ، وَإِنَّما أَقْضِي بَيْنَكُمْ عَلى نَحْوٍ مِمَّا أَسْمَعُ، فَمَنْ قَضَيْتُ لَهُ مِنْ حَقِّ أَخِيهِ شَيْئًا فَلَا يَأْخُذْهُ، فَإِنَّمَا أَقْطَعُ لَهُ قِطْعَةً مِنَ النَّارِ، يَأْتِي بِهَا إِسْطَامًا فِي عُنُقِهِ يَوْمَ الْقِيَامَة»

(நீங்கள் உங்களது வழக்குகளை என்னிடம் கொண்டு வருகிறீர்கள், நானோ ஒரு மனிதனே. உங்களில் சிலர் மற்றவர்களை விட வாதம் செய்வதில் வல்லவர்களாக இருக்கலாம். நான் உங்களுக்கிடையே கேள்விப்படுபவற்றைக் கொண்டே தீர்ப்பளிக்கிறேன். எனவே, எவருக்காவது அவரது சகோதரரின் உரிமையிலிருந்து ஒரு பகுதியை நான் பெற்றுத் தந்தால், அதை அவர் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டாம். ஏனெனில் நான் அவருக்கு நரக நெருப்பின் ஒரு துண்டையே வழங்குகிறேன்; அது மறுமை நாளில் அவரது கழுத்தைச் சுற்றி மாட்டப்படும்.) அந்த இரண்டு மனிதர்களும் அழுதார்கள்; மேலும் அவர்கள் ஒவ்வொருவரும், 'எனது உரிமையை என் சகோதரருக்கே விட்டுக்கொடுத்து விடுகிறேன்' என்று கூறினர். அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

«أَمَا إِذْ قُلْتُمَا فَاذْهَبَا فَاْقَتَسِمَا، ثُمَّ تَوَخَّيَا الْحَقَّ ثُمَّ اسْتَهِمَا، ثُم لِيُحْلِلْ كُلُّ وَاحِدٍ مِنْكُمَا صَاحِبَه»

(நீங்கள் இருவரும் இவ்வாறு கூறிவிட்டதால், நீங்கள் சென்று அந்தச் சொத்தைப் பங்கிட்டுக் கொள்ளுங்கள். பங்கிடும்போது நீதியைக் கடைப்பிடிக்க முயற்சி செய்யுங்கள். பிறகு சீட்டுக் குலுக்கிப் போடுங்கள், அதன் பிறகு உங்களில் ஒவ்வொருவரும் தனது சகோதரரை மனதாரப் பொருத்திக் கொள்ள (மன்னிக்க) வேண்டும்.)" பிறகு அல்லாஹ் கூறினான்,

وَاسْتَغْفِرِ اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ كَانَ غَفُوراً رَّحِيماً

(மேலும், நீர் அல்லாஹ்விடம் மன்னிப்புக் கோருவீராக! நிச்சயமாக அல்லாஹ் மன்னிப்பவனாகவும், மிக்க கருணையுடையவனாகவும் இருக்கிறான்.)

وَلاَ تُجَادِلْ عَنِ الَّذِينَ يَخْتَانُونَ أَنفُسَهُمْ إِنَّ اللَّهَ لاَ يُحِبُّ مَن كَانَ خَوَّاناً أَثِيماً

(மேலும், எவர் தமக்குத் தாமே துரோகம் செய்து கொள்கிறார்களோ, அவர்களுக்காக நீர் வாதாட வேண்டாம்; நிச்சயமாக அல்லாஹ் மோசடிக்காரப் பாவியை நேசிப்பதில்லை.)

அல்லாஹ்வின் கூற்று:

يَسْتَخْفُونَ مِنَ النَّاسِ وَلاَ يَسْتَخْفُونَ مِنَ اللَّهِ

(அவர்கள் (தங்கள் குற்றங்களை) மனிதர்களிடமிருந்து மறைக்கிறார்கள்; ஆனால் அவர்களால் அல்லாஹ்விடமிருந்து மறைக்க முடியாது;) இது நயவஞ்சகர்களைக் கண்டிக்கிறது. ஏனெனில் மக்கள் தங்களை விமர்சிக்கக் கூடாது என்பதற்காக அவர்கள் தங்கள் தீய செயல்களை மக்களிடமிருந்து மறைக்கின்றனர். இருப்பினும், அந்தத் தீமையைத் தங்கள் இதயங்களில் உள்ளவற்றையும் ரகசியங்களையும் முழுமையாகக் கண்காணிக்கும் அல்லாஹ்விடம் அவர்கள் வெளிப்படுத்துகின்றனர். இதனால்தான் அல்லாஹ் கூறினான்:

وَهُوَ مَعَهُمْ إِذْ يُبَيِّتُونَ مَا لاَ يَرْضَى مِنَ الْقَوْلِ وَكَانَ اللَّهُ بِمَا يَعْمَلُونَ مُحِيطاً

(அவன் விரும்பாத பேச்சுகளை அவர்கள் இரவில் சதித்திட்டம் தீட்டும்போது, அவன் (தனது ஞானத்தால்) அவர்களுடன் இருக்கிறான். மேலும் அல்லாஹ் அவர்கள் செய்வதைச் சூழ்ந்தறிபவனாக இருக்கிறான்) இது அவர்களை அச்சுறுத்தும் மற்றும் எச்சரிக்கும் விதமாக அமைந்துள்ளது. பிறகு அல்லாஹ் கூறினான்:

هَـأَنْتُمْ هَـؤُلاءِ جَـدَلْتُمْ عَنْهُمْ فِى الْحَيَوةِ الدُّنْيَا

(இதோ! இந்த உலக வாழ்க்கையில் அவர்களுக்காக வாதிடுபவர்களாக நீங்கள் இருக்கிறீர்கள்,) அதாவது, ஆட்சியாளர்கள் தங்களுக்குத் தென்படும் வெளிப்படையான விஷயங்களைக் கொண்டே தீர்ப்பளிப்பதால், இந்த மக்கள் இவ்வுலகில் தங்களுக்குச் சாதகமான தீர்ப்பைப் பெற்றுவிடுகிறார்கள் என்று வைத்துக்கொள்வோம். பிறகு அல்லாஹ் கூறினான்:

فَمَن يُجَادِلُ اللَّهَ عَنْهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ

(ஆனால், மறுமை நாளில் அல்லாஹ்விடம் அவர்களுக்காக வாதாடுபவர் யார்?)

ஆனால், ரகசியங்களையும் அதைவிட மறைவானவற்றையும் அறிந்த அல்லாஹ்விடம், மறுமை நாளில் அவர்களது நிலை என்னவாகும்? அன்று அவர்களுக்காக வாதாடுபவர் யார்? நிச்சயமாக, அன்று அவர்களுக்கு யாரும் துணையாக இருக்க மாட்டார்கள். எனவேதான் அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

أَمْ مَّن يَكُونُ عَلَيْهِمْ وَكِيلاً

(அல்லது அன்று அவர்களுக்குப் பாதுகாவலராக இருப்பவர் யார்?)