ஈமான் கொள்வதற்கும் செலவு செய்வதற்கும் ஏவுதல்

மேன்மையும் பாக்கியமும் மிக்க அல்லாஹ், தன் மீதும் தன் தூதர் (ஸல்) மீதும் முழுமையான ஈமான் (நம்பிக்கை) கொள்ளுமாறும், அந்தப் பாதையில் உறுதியாக நிலைத்திருக்குமாறும் கட்டளையிடுகிறான். அல்லாஹ் மனிதர்களை எதற்குப் பொறுப்பாளர்களாக ஆக்கினானோ, உங்களிடம் அவன் ஒப்படைத்துள்ள அந்தச் செல்வத்திலிருந்து செலவு செய்யுமாறு அவன் தூண்டுகிறான். இந்தச் செல்வம் உங்களுக்கு முன்பிருந்தவர்களின் கைகளில் இருந்தது, பின்னர் அது உங்களிடம் கைமாறியது. எனவே, மனிதர்களே! அல்லாஹ் தனக்குக் கீழ்ப்படிவதற்காக உங்களிடம் ஒப்படைத்த செல்வத்திலிருந்து, அவன் கட்டளையிட்டபடி செலவு செய்யுங்கள். இல்லையெனில், இது குறித்து அவன் உங்களுக்கு விதித்தவற்றை நீங்கள் புறக்கணித்ததற்காக அவன் உங்களைக் கேள்வி கேட்டுத் தண்டிப்பான். அல்லாஹ்வின் கூற்று,

مِمَّا جَعَلَكُم مُّسْتَخْلَفِينَ فِيهِ

(எதில் அவன் உங்களைப் பிரதிநிதிகளாக ஆக்கினானோ அதிலிருந்து), என்பது, மனிதர்களாகிய நீங்கள் இந்தச் செல்வத்தை வேறொருவரிடம் ஒப்படைத்துவிடுவீர்கள் என்பதைக் குறிக்கிறது. அவ்வாறு நிகழும்போது, உங்களிடமிருந்து வாரிசாகப் பெறுபவர்கள் அந்தச் செல்வத்தைக் கொண்டு அல்லாஹ்வுக்குக் கீழ்ப்படியக்கூடும்; அதன் மூலம் அல்லாஹ் அவர்களுக்கு வழங்கிய அருட்கொடைகளால் உங்களை விட அதிக மகிழ்ச்சியை அவர்கள் பெறலாம். அல்லது அவர்கள் அல்லாஹ்வுக்கு மாறு செய்யலாம்; அவ்வாறாயின் அவர்கள் தீமையும் வரம்பு மீறலும் செய்வதற்கு நீங்கள் உதவியவர் ஆகிவிடுவீர்கள். இமாம் அஹ்மத் அவர்கள் அப்துல்லாஹ் பின் அஷ்-ஷிக்ஃகீர் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஓதிக்கொண்டிருந்தபோது நான் அவர்களிடம் வந்தேன், அவர்கள் கூறினார்கள்:"

أَلْهَـكُمُ التَّكَّاثُرُ

يَقُولُ ابْنُ آدَمَ: مَالِي مَالِي، وَهَلْ لَكَ مِن مَالِكَ إِلَّا مَاأَكَلْتَ فَأَفْنَيْتَ، أَوْ لَبِسْتَ فَأَبْلَيْتَ، أَوْ تَصَدَّقْتَ فَأَمْضَيْتَ؟»

((பெருமையுடன் எண்ணிக்கையை அதிகரிப்பது உங்களை பராக்காக்கிவிட்டது.) ஆதமின் மகன், 'எனது செல்வம், எனது செல்வம்' என்று உரிமை கோருகிறான். ஆனால் உனது செல்வத்தில் நீ உண்டு அழித்தவை, அல்லது உடுத்திக் கிழித்தவை, அல்லது தர்மம் செய்து மறுமைக்காக அனுப்பி வைத்தவை தவிர உனக்குரியது என்று ஏதேனும் உண்டா?) இமாம் முஸ்லிம் அவர்களும் இதனுடன் பின்வரும் கூடுதல் செய்தியை அறிவித்துள்ளார்கள்:

«وَمَا سِوَى ذلِكَ، فَذَاهِبٌ وَتَارِكُهُ لِلنَّاس»

(அதைத் தவிர மற்றவற்றை நீ விட்டுவிட்டுப் பிரிந்துவிடுவாய், அவை மற்ற மக்களுக்குப் போய்விடும்.) அல்லாஹ்வின் கூற்று,

فَالَّذِينَ ءَامَنُواْ مِنكُمْ وَأَنفَقُواْ لَهُمْ أَجْرٌ كَبِيرٌ

(ஆகவே, உங்களில் எவர் ஈமான் கொண்டு செலவு செய்கிறார்களோ, அவர்களுக்கு மகத்தான நற்கூலி உண்டு.) என்பது ஈமான் கொள்வதையும், நற்செயல்களில் செலவு செய்வதையும் ஊக்குவிக்கிறது. உயர்ந்தோனாகிய அல்லாஹ் கூறினான்:

وَمَا لَكُمْ لاَ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالرَّسُولُ يَدْعُوكُمْ لِتُؤْمِنُواْ بِرَبِّكُمْ

(அல்லாஹ்வை நீங்கள் ஈமான் கொள்ளாதிருக்க உங்களுக்கு என்ன நேர்ந்தது? தூதரோ (ஸல்) உங்கள் இறைவனை நீங்கள் ஈமான் கொள்ளுமாறு உங்களை அழைக்கிறார்களே;) இதன் பொருள், "தூதர் (ஸல்) உங்களுக்கு இடையில் இருந்து, ஈமானின் பக்கம் உங்களை அழைத்து, அவர் கொண்டு வந்ததன் உண்மையை உறுதிப்படுத்தும் தெளிவான சான்றுகளையும் ஆதாரங்களையும் முன்வைக்கும்போது, நீங்கள் ஈமான் கொள்வதை எது தடுக்கிறது?" என்பதாகும். சஹீஹ் அல்-புகாரியில் ஈமான் பற்றிய அத்தியாயத்தின் விளக்கத்தில், நாம் இந்த ஹதீஸை பல்வேறு அறிவிப்பாளர் தொடர்கள் வழியாகக் குறிப்பிட்டுள்ளோம். ஒரு நாள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தங்கள் தோழர்களிடம் (ஸஹாபாக்கள்) கூறினார்கள்:

«أَيُّ الْمُؤْمِنِينَ أَعْجَبُ إِلَيْكُمْ إِيمَانًا؟»

(இறைநம்பிக்கையாளர்களில் யாருடைய ஈமான் உங்களுக்கு மிகவும் ஆச்சரியமானதாகத் தெரிகிறது?) அவர்கள், "வானவர்கள்" என்று கூறினார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

«وَمَا لَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ وَهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ؟»

(அவர்கள் தங்கள் இறைவனிடம் இருக்கும்போது, அவர்கள் ஈமான் கொள்ளாமல் எப்படி இருப்பார்கள்?) அவர்கள், "அப்படியானால் நபிமார்கள் (அலை)" என்றார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

«وَمَالَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ وَالْوَحْيُ يَنْزِلُ عَلَيْهِمْ؟»

(அவர்களுக்கு வஹீ (இறைச்செய்தி) இறங்கிக் கொண்டிருக்கும்போது அவர்கள் ஈமான் கொள்ளாமல் எப்படி இருப்பார்கள்?) அவர்கள், "அப்படியானால் நாங்கள் தான்" என்றார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

«وَمَالَكُمْ لَا تُؤْمِنُونَ وَأَنَا بَيْنَ أَظْهُرِكُمْ؟ وَلكِنْ أَعْجَبُ الْمُؤْمِنِينَ إِيمَانًا، قَوْمٌ يَجِيئُونَ بَعْدَكُمْ، يَجِدُونَ صُحُفًا يُؤْمِنُونَ بِمَا فِيهَا»

(நான் உங்களுக்கு மத்தியில் இருக்கும்போது நீங்கள் ஈமான் கொள்ளாமல் எப்படி இருப்பீர்கள்? உண்மையில் மிகவும் ஆச்சரியமான ஈமான் கொண்டவர்கள் யாரென்றால், உங்களுக்குப் பிறகு வரும் மக்களே; அவர்கள் சில ஏடுகளைக் காண்பார்கள், அதில் உள்ளவற்றை அவர்கள் ஈமான் கொள்வார்கள்.) ஸூரத்துல் பகராவில் அல்லாஹ்வின் பின்வரும் வசனத்தை விளக்கும்போது இந்த ஹதீஸின் ஒரு பகுதியை நாம் குறிப்பிட்டுள்ளோம்:

الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ

(அவர்கள் மறைவானவற்றை ஈமான் கொள்வார்கள்.)(2:3). அல்லாஹ்வின் கூற்று,

وَقَدْ أَخَذَ مِيثَـقَكُمْ

(மேலும் அவன் உங்களிடம் உறுதிமொழி வாங்கியுள்ளான்,) என்பது அவனுடைய மற்றொரு வசனத்தைப் போன்றது:

وَاذْكُرُواْ نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَمِيثَـقَهُ الَّذِى وَاثَقَكُم بِهِ إِذْ قُلْتُمْ سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا

(உங்கள் மீதுள்ள அல்லாஹ்வின் அருட்கொடையையும், 'நாங்கள் செவியுற்றோம், நாங்கள் கீழ்ப்படிந்தோம்' என்று நீங்கள் கூறியபோது, அவன் உங்களிடம் வாங்கிய உறுதிமொழியையும் நினைவு கூருங்கள்.)(5:7). இது நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு வழங்கப்படும் விசுவாசப் பிரமாணத்தைக் குறிக்கிறது. இப்னு ஜரீர் அவர்கள், இங்கு குறிப்பிடப்படும் உடன்படிக்கை, மனிதர்கள் அனைவரும் ஆதம் (அலை) அவர்களின் முதுகில் இருந்தபோது அவர்களிடமிருந்து எடுக்கப்பட்டது என்று கூறினார்கள். இது முஜாஹித் அவர்களின் கருத்தும் ஆகும், அல்லாஹ்வே நன்கு அறிந்தவன். அல்லாஹ் கூறினான்:

هُوَ الَّذِى يُنَزِّلُ عَلَى عَبْدِهِ ءَايَـتٍ بَيِّنَـتٍ

(அவனே தன் அடியார் மீது தெளிவான வசனங்களை (ஆயத்துகளை) இறக்குகிறான்.) அதாவது தெளிவான சான்றுகள், ஐயமற்ற ஆதாரங்கள் மற்றும் வெளிப்படையான அத்தாட்சிகள்.

لِيُخْرِجَكُمْ مِّنَ الظُّلُمَـتِ إِلَى النُّورِ

(அவன் உங்களை இருள்களிலிருந்து ஒளியின் பக்கம் கொண்டு வருவதற்காக.) அறியாமை, நிராகரிப்பு மற்றும் முரண்பாடான கொள்கைகளின் இருள்களிலிருந்து நேர்வழி, உறுதி மற்றும் ஈமானின் ஒளியின் பக்கம் உங்களை இட்டுச் செல்லவே அவன் இவ்வாறு செய்கிறான்.

وَإِنَّ اللَّهَ بِكُمْ لَرَءُوفٌ رَّحِيمٌ

(நிச்சயமாக அல்லாஹ் உங்கள் மீது மிக்க கனிவுடையவன், நிகரற்ற கருணையாளன்.) வேதங்களை அருளியும், மனிதர்களுக்கு வழிகாட்ட தூதர்களை அனுப்பியும், சந்தேகங்களை அகற்றி குழப்பங்களை நீக்கியும் அல்லாஹ் உங்கள் மீது கருணை காட்டுகிறான். முதலில் ஈமான் கொள்ளுமாறும் செலவு செய்யுமாறும் மனிதர்களுக்குக் கட்டளையிட்ட அல்லாஹ், பிறகு ஈமானைப் பெறுவதற்கு இடையில் இருந்த அனைத்துத் தடைகளையும் தான் நீக்கிவிட்டதாகக் கூறி, மீண்டும் அவர்களை ஈமான் கொள்ள ஊக்குவித்தான். அதனைத் தொடர்ந்து மீண்டும் அவர்களைச் செலவு செய்ய அல்லாஹ் தூண்டுகிறான்:

وَمَا لَكُمْ أَلاَّ تُنفِقُواْ فِى سَبِيلِ اللَّهِ وَلِلَّهِ مِيرَاثُ السَّمَـوَتِ وَالاٌّரْضِ

(அல்லாஹ்வின் பாதையில் நீங்கள் செலவு செய்யாதிருக்க உங்களுக்கு என்ன நேர்ந்தது? வானங்கள் மற்றும் பூமியின் வாரிசுரிமை அல்லாஹ்வுக்கே உரியது.) இதன் பொருள், செலவு செய்யுங்கள், வறுமைக்கோ பற்றாக்குறைக்கோ அஞ்சாதீர்கள். நிச்சயமாக, யாருடைய பாதையில் நீங்கள் செலவு செய்கிறீர்களோ அவன் வானங்கள் மற்றும் பூமியின் அரசனும் உரிமையாளனும் ஆவான். கருவூலங்கள் உட்பட அவற்றின் ஒவ்வோர் விவகாரத்திலும் அவனுக்கே முழுமையான அதிகாரம் உள்ளது. அவன் அர்ஷின் உரிமையாளன், அளப்பரிய வல்லமை கொண்டவன். அவனே இவ்வாறு கூறினான்:

وَمَآ أَنفَقْتُمْ مِّن شَىْءٍ فَهُوَ يُخْلِفُهُ وَهُوَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ

(நீங்கள் எப்பொருளைச் செலவு செய்தாலும், அவன் அதற்குப் பதிலாக வேறொன்றை உங்களுக்குத் தருவான். அவனே வழங்குவோரில் சிறந்தவன்.)(34:39). மேலும்,

مَا عِندَكُمْ يَنفَدُ وَمَا عِندَ اللَّهِ بَاقٍ

(உங்களிடம் இருப்பது தீர்ந்துவிடும், அல்லாஹ்விடம் இருப்பது நிலையானது.)(16:96). எனவே அல்லாஹ்வின் மீது நம்பிக்கை வைத்து அவனைச் சார்ந்திருப்பவர்கள் செலவு செய்வார்கள்; அர்ஷின் உரிமையாளனிடமிருந்து தங்களுக்கு வறுமை வரும் என்று அவர்கள் அஞ்ச மாட்டார்கள். தாங்கள் செலவு செய்யும் ஒவ்வொன்றுக்கும் அல்லாஹ் நிச்சயமாக ஈடுசெய்வான் என்பதை அவர்கள் அறிவார்கள்.

மக்கா வெற்றிக்கு முன் செலவு செய்தல் மற்றும் போரிடுவதன் சிறப்புகள்

அல்லாஹ்வின் கூற்று,

لاَ يَسْتَوِى مِنكُم مَّنْ أَنفَقَ مِن قَبْلِ الْفَتْحِ وَقَـتَلَ

(உங்களில் வெற்றிக்கு முன் செலவு செய்து போரிட்டவர்களுக்கு (மற்றவர்கள்) சமமாக மாட்டார்கள்.) அதாவது, மக்கா வெற்றிக்கு முன் போரிடாமலும் செலவு செய்யாமலும் இருந்தவர்கள், அதற்கு முன் செலவு செய்து போரிட்டவர்களுக்குச் சமமாக மாட்டார்கள். மக்கா வெற்றிக்கு முன்னால் முஸ்லிம்களின் நிலைமை மிகவும் கடினமாக இருந்தது; அச்சமயத்தில் உண்மையான இறைப்பற்றுடையவர்கள் மட்டுமே இஸ்லாத்தைத் தழுவினார்கள். மக்கா வெற்றிக்குப் பிறகு, இஸ்லாம் உலகம் முழுவதும் மிக வேகமாகப் பரவியது; மக்கள் கூட்டம் கூட்டமாக அல்லாஹ்வின் மார்க்கத்தில் இணைந்தனர். இதைப் போலவே அல்லாஹ் கூறினான்:

أُوْلَـئِكَ أَعْظَمُ دَرَجَةً مِّنَ الَّذِينَ أَنفَقُواْ مِن بَعْدُ وَقَـتَلُواْ وَكُلاًّ وَعَدَ اللَّهُ الْحُسْنَى

(அவர்கள், பின்னர் செலவு செய்து போரிட்டவர்களை விட அந்தஸ்தில் உயர்ந்தவர்கள். எனினும், அனைவருக்கும் அல்லாஹ் நன்மையானதையே (நற்கூலியை) வாக்களித்துள்ளான்.) இங்கு குறிப்பிடப்படும் வெற்றி என்பது 'மக்கா வெற்றி' என்றே பெரும்பான்மையானோர் கருதுகின்றனர். அஷ்-ஷஃபி மற்றும் பலர், இந்த வசனம் ஹுதைபிய்யா உடன்படிக்கையைக் குறிக்கிறது என்று கூறினர். இக்கருத்திற்கு ஆதரவாக இமாம் அஹ்மத் அவர்கள் பதிவு செய்த அனஸ் (ரழி) அவர்களின் ஹதீஸ் ஒன்று உள்ளது. அனஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "காலித் பின் அல்-வலீத் (ரழி) அவர்களுக்கும் அப்துர் ரஹ்மான் பின் அவ்ஃப் (ரழி) அவர்களுக்கும் இடையே ஒரு சர்ச்சை ஏற்பட்டது. காலித் (ரழி) அவர்கள் அப்துர் ரஹ்மான் (ரழி) அவர்களிடம், 'எங்களுக்கு முன்பே நீங்கள் பங்கேற்ற போர்களைப் பற்றி பெருமை பேசுகிறீர்களா?' என்று கேட்டார்கள். இந்தச் செய்தி நபி (ஸல்) அவர்களுக்கு எட்டியபோது, அவர்கள் கூறினார்கள்:"

«دَعُوا لِي أَصْحَابِي، فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوْ أَنْفَقْتُمْ مِثْلَ أُحُدٍ أَوْ مِثْلَ الْجِبَالِ ذَهَبًا، مَا بَلَغْتُمْ أَعْمَالَهُم»

("எனது தோழர்களைக் குறை கூறாதீர்கள்! என் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது ஆணையாக! நீங்கள் உஹுத் மலை அளவுக்கோ அல்லது மலைகள் அளவுக்கோ தங்கத்தைச் செலவு செய்தாலும், அவர்களுடைய நற்செயல்களின் தகுதியை நீங்கள் அடைய முடியாது.") நபி (ஸல்) அவர்கள் யாரிடம் இவ்வாறு கூறினார்களோ, அந்த காலித் பின் அல்-வலீத் (ரழி) அவர்கள் ஹுதைபிய்யா உடன்படிக்கைக்கும் மக்கா வெற்றிக்கும் இடைப்பட்ட காலத்தில் இஸ்லாத்தை ஏற்றார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. காலித் (ரழி) அவர்களுக்கும் அப்துர் ரஹ்மான் (ரழி) அவர்களுக்கும் இடையிலான சர்ச்சை பனூ ஜதீமா போரின்போது ஏற்பட்டது. மக்கா வெற்றிக்குப் பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள் காலித் பின் அல்-வலீத் (ரழி) அவர்களை அவர்களிடம் அனுப்பினார்கள்; அவர்கள் 'அஸ்லம்னா' (நாங்கள் இஸ்லாத்தை ஏற்றோம்) என்று சொல்வதற்குப் பதிலாக 'ஸபஃனா' என்று கூறினர். எனவே காலித் (ரழி) அவர்கள் அவர்களைக் கொல்லவும், போர் கைதிகளைக் கொல்லவும் உத்தரவிட்டார்கள். அப்துர் ரஹ்மான் பின் அவ்ஃப் (ரழி) அவர்களும் அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரழி) அவர்களும் இதை எதிர்த்தனர். இதுவே அவர்களுக்கு இடையிலான சர்ச்சைக்குக் காரணமாக அமைந்தது. சஹீஹ் புகாரியில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாகப் பதிவாகியுள்ளது:

«لَا تَسُبُّوا أَصْحَابِي، فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوْ أَنْفَقَ أَحَدُكُمْ مِثْلَ أُحُدٍ ذَهَبًا، مَا بَلَغَ مُدَّ أَحَدِهِمْ وَلَا نَصِيفَه»

("எனது தோழர்களை யாரும் திட்ட வேண்டாம்! என் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது ஆணையாக! உங்களில் ஒருவர் உஹுத் மலை அளவு தங்கத்தைச் செலவு செய்தாலும், அது அவர்களில் ஒருவர் வழங்கிய ஒரு 'முத்' (ஒரு கை அளவு) அல்லது அதில் பாதிக்குக் கூட சமமாகாது.") அல்லாஹ் கூறினான்:

وَكُلاًّ وَعَدَ اللَّهُ الْحُسْنَى

(எனினும், அனைவருக்கும் அல்லாஹ் நன்மையானதையே (நற்கூலியை) வாக்களித்துள்ளான்.) இதன் பொருள், மக்கா வெற்றிக்கு முன்னும் பின்னும் செலவு செய்தவர்கள் அனைவரும் தங்கள் நற்செயல்களுக்குரிய கூலியைப் பெறுவார்கள். அவர்களுக்கிடையே அந்தஸ்துகள் மாறுபட்டு ஒருவரை விட மற்றொருவர் சிறந்த கூலியைப் பெற்றாலும், அல்லாஹ் கூறியது போல்:

لاَّ يَسْتَوِى الْقَـعِدُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ غَيْرُ أُوْلِى الضَّرَرِ وَالْمُجَـهِدُونَ فِى سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوَلِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فَضَّلَ اللَّهُ الْمُجَـهِدِينَ بِأَمْوَلِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ عَلَى الْقَـعِدِينَ دَرَجَةً وَكُـلاًّ وَعَدَ اللَّهُ الْحُسْنَى وَفَضَّلَ اللَّهُ الْمُجَـهِدِينَ عَلَى الْقَـعِدِينَ أَجْراً عَظِيماً

(இறைநம்பிக்கையாளர்களில் (வீட்டில்) அமர்ந்திருப்பவர்கள் - ஊனமுற்றோரைத் தவிர - மற்றும் அல்லாஹ்வின் பாதையில் தங்கள் செல்வங்களையும் உயிர்களையும் கொண்டு போரிடுபவர்கள் சமமாக மாட்டார்கள். தங்கள் செல்வங்களையும் உயிர்களையும் கொண்டு போரிடுபவர்களை, (வீட்டில்) அமர்ந்திருப்பவர்களை விட அல்லாஹ் அந்தஸ்தில் மேன்மையாக்கினான். அனைவருக்கும் அல்லாஹ் நன்மையை வாக்களித்துள்ளான். இருப்பினும் போரிடுபவர்களை, (வீட்டில்) அமர்ந்திருப்பவர்களை விட மகத்தான நற்கூலியைக் கொண்டு அல்லாஹ் மேன்மையாக்கினான்.)(4:95). சஹீஹ் முஸ்லிமில் ஒரு ஹதீஸ் இவ்வாறு கூறுகிறது:

«الْمُؤْمِنُ الْقَوِيُّ خَيْرٌ وَأَحَبُّ إِلَى اللهِ مِنَ الْمُؤْمِنِ الضَّعِيفِ، وَفِي كُلَ خَيْر»

(பலமான இறைநம்பிக்கையாளர் பலவீனமான இறைநம்பிக்கையாளரை விட அல்லாஹ்வுக்குச் சிறந்தவரும் மிகவும் பிரியமானவரும் ஆவார்; எனினும் இருவரிடமுமே நன்மை இருக்கிறது.) நபி (ஸல்) அவர்கள் தனது கூற்றை இவ்வாறு முடித்தது, இரண்டாவது வகை இறைநம்பிக்கையாளர்களின் மீதும் கவனத்தைத் திருப்பவே; இதன் மூலம் முதல் வகையினருக்கு முன்னுரிமை அளிக்கும்போது இரண்டாவது வகையினரின் சிறப்புகள் மறக்கப்படாமலும், அவர்கள் தரம் குறைந்தவர்களாகக் கருதப்படாமலும் இருப்பார்கள். எனவே நபி (ஸல்) அவர்கள் முதல் வகையினருக்குச் சிறப்பளித்த பிறகு, பலவீனமான இறைநம்பிக்கையாளர்களாகிய இரண்டாவது வகையினரையும் புகழ்ந்து முடித்தார்கள். அல்லாஹ் கூறினான்:

وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ

(நீங்கள் செய்வதை அல்லாஹ் நன்கறிந்தவன்.) இதன் பொருள், அல்லாஹ் எல்லாவற்றையும் முழுமையாக அறிபவன் என்பதால், மக்கா வெற்றிக்கு முன் செலவு செய்து போரிட்டவர்களுக்கும் அதற்குப் பிறகு அவ்வாறு செய்தவர்களுக்கும் இடையிலான நற்கூலிகளில் அவன் வேறுபாடுகளை ஏற்படுத்தினான். நிச்சயமாக அல்லாஹ், முந்தையவர்களின் தூய எண்ணத்தையும் அவனிடம் அவர்கள் கொண்டிருந்த நேர்மையையும் அறிந்து வைத்துள்ளான்; அவர்கள் வறுமை மற்றும் கடும் சிரமமான காலங்களில் செலவு செய்தவர்களாவர். இது ஹதீஸிலும் காணப்படுகிறது:

«سَبَقَ دِرْهَمٌ مِائَةَ أَلْف»

(ஒரு திர்ஹம் செலவு செய்வது ஒரு லட்சம் திர்ஹங்களை முந்திவிட்டது.) ஈமான் கொண்ட மக்கள், இந்த வசனத்தின் பொருளின்படி அபூபக்கர் அஸ்-சித்தீக் (ரழி) அவர்களுக்கே சிறந்த பங்கு உண்டு என்பதில் எவ்வித சந்தேகமும் கொள்வதில்லை. எல்லா நபிமார்களின் பின்பற்றுபவர்களுக்கும் மத்தியில், இந்த வசனத்தைச் செயல்படுத்தியவர்களில் அவர் தலைவராகத் திகழ்ந்தார். அவர் தனது செல்வங்கள் அனைத்தையும் உயர்ந்தோனும் கண்ணியமானவனுமாகிய அல்லாஹ்வின் திருமுகத்தை நாடியே செலவிட்டார். மனிதர்களில் எவரும் அவருக்குச் செய்த உதவிக்கோ கடனுக்கோ கைமாறாக அல்லாமல், அவர் அதனைத் தானாகவே முன்வந்து செய்தார். அல்லாஹ் அவரைப் பொருந்திக் கொள்வானாக.

அல்லாஹ்வின் பாதையில் அழகிய கடன் வழங்கத் தூண்டுதல்

அல்லாஹ் கூறினான்:

مَّن ذَا الَّذِى يُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضًا حَسَنًا

(அல்லாஹ்வுக்கு அழகிய கடன் கொடுப்பவர் யார்?) உமர் பின் அல்-கத்தாப் (ரழி) அவர்கள், இந்த வசனம் அல்லாஹ்வின் பாதையில் செலவு செய்வதைக் குறிப்பதாகக் கூறினார்கள். இது குழந்தைகள் மீது செலவு செய்வதைக் குறிப்பதாகவும் சொல்லப்பட்டது. ஆனால் இதன் சரியான கருத்து என்னவென்றால், இது ஒரு பொதுவான சொல்லாகும். நல் எண்ணத்துடனும் நேர்மையான இதயத்துடனும் அல்லாஹ்வின் பாதையில் செலவு செய்யும் அனைவரும் இந்த வசனத்தின் பொதுவான வரம்பிற்குள் வருகிறார்கள். இதனால்தான் உயர்ந்தோனாகிய அல்லாஹ் மற்றொரு வசனத்தில் கூறினான்:

مَّن ذَا الَّذِى يُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضًا حَسَنًا فَيُضَاعِفَهُ لَهُ

(அல்லாஹ்வுக்கு அழகிய கடன் கொடுப்பவர் யார்? அல்லாஹ் அதனை அவருக்குப் பல மடங்காக (மறுமையில்) அதிகப்படுத்துவான்.) மேலும் மற்றோர் இடத்தில்,

أَضْعَافًا كَثِيرَةً

(பல மடங்கு) (2:245), இதன் பொருள் அழகிய நற்கூலியும் மகத்தான ஏற்பாடுகளும் ஆகும், அதாவது மறுமை நாளில் சொர்க்கம். இப்னு அபி ஹாதிம் அவர்கள் அப்துல்லாஹ் பின் மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்: "இந்த வசனம்,

مَّن ذَا الَّذِى يُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضًا حَسَنًا فَيُضَاعِفَهُ لَهُ

அருளப்பட்டபோது, அபூ அத்-தஹ்தாஹ் அல்-அன்சாரி (ரழி) அவர்கள், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! அல்லாஹ் எங்களிடம் கடன் கேட்கிறானா?' என்று கேட்டார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:"

«نَعَمْ، يَاأَبَا الدَّحْدَاح»

("ஆம், அபூ அத்-தஹ்தாஹ்வே!") அதற்கு அவர், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! உமது கையைத் தாருங்கள்' என்று கூறி, நபி (ஸல்) அவர்களின் கையைப் பிடித்துக்கொண்டார். பிறகு அபூ அத்-தஹ்தாஹ் (ரழி) அவர்கள், 'நிச்சயமாக நான் எனது தோட்டத்தையே எனது இறைவனுக்குக் கடனாகக் கொடுத்துவிட்டேன்' என்றார். அவருக்கு அறுநூறு பேரீச்சை மரங்கள் கொண்ட ஒரு தோட்டம் இருந்தது; அவரது மனைவியும் குழந்தைகளும் அந்தத் தோட்டத்திலேயே வசித்து வந்தனர். அபூ அத்-தஹ்தாஹ் (ரழி) தனது மனைவியிடம் சென்று, 'உம்மு அத்-தஹ்தாஹ்!' என்று அழைத்தார். அவர், 'இதோ நான் இருக்கிறேன்' என்றார். அதற்கு அவர், 'இந்தத் தோட்டத்தை விட்டு வெளியேறிவிடு, ஏனெனில் நான் இதனை மேன்மையும் கண்ணியமும் மிக்க எனது இறைவனுக்குக் கடனாகக் கொடுத்துவிட்டேன்' என்றார். அதற்கு அவர், 'அபூ அத்-தஹ்தாஹ்வே! அது ஒரு லாபகரமான வணிகம்!' என்று கூறி, தனது பொருட்களையும் குழந்தைகளையும் அங்கிருந்து மாற்றிக்கொண்டார். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

«كَمْ مِنْ عَذْقٍ رَدَاحٍ فِي الْجَنَّةِ لِأَبِي الدَّحْدَاح»

("சொர்க்கத்தில் அபூ அத்-தஹ்தாஹ்வுக்காக எவ்வளவு செழுமையான பேரீச்சைக் குலைகள் காத்திருக்கின்றன!") மற்றோர் அறிவிப்பில் நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

«رُبَّ نَخْلَةٍ مُدَلَّاةٍ، عُرُوقُهَا دُرٌّ وَيَاقُوتٌ، لِأَبِي الدَّحْدَاحِ فِي الْجَنَّة»

("சொர்க்கத்தில் அபூ அத்-தஹ்தாஹ்வுக்காக முத்துக்களாலும் மாணிக்கங்களாலும் நிறைந்த தனது குலைகளைத் தாழ்த்தியிருக்கும் எத்தனை பேரீச்சை மரங்கள் உள்ளன!")