வேதக்காரர்களின் வழிகளைப் பின்பற்றுவதற்கான தடை

அல்லாஹ் தனது நம்பிக்கையுள்ள அடியார்களை வேதக்காரர்களின் வழிகளைப் பின்பற்றுவதைக் குறித்து எச்சரித்தான். அவர்கள் முஃமின்களின் சிறப்பையும் அவர்களுடைய நபியின் சிறப்பையும் அறிந்திருந்தபோதிலும், முஃமின்கள் மீது பொறாமை கொண்டு, அவர்கள் மீது வெளிப்படையாகவும் ரகசியமாகவும் பகையையும் வெறுப்பையும் வளர்த்துக் கொள்கிறார்கள். அல்லாஹ் தனது உதவியையும் வெற்றியையும் முஃமின்களுக்கு வழங்கும் வரை, அவர்களை மன்னித்து பொறுமையாக இருக்குமாறு அல்லாஹ் கட்டளையிட்டான். மேலும், தொழுகையைச் செம்மையாக நிறைவேற்றவும், ஜகாத் வழங்கவும் அல்லாஹ் அவர்களுக்குக் கட்டளையிட்டதோடு, இத்தகைய நற்செயல்களைத் தொடர்ந்து செய்யுமாறு அவர்களை ஊக்குவித்தான்.

யூதராகவும் கவிஞராகவும் இருந்த கஅப் பின் அல்-அஷ்ரஃப், நபி (ஸல்) அவர்களைத் தனது கவிதைகளில் விமர்சித்து வந்தார். எனவே, இது தொடர்பாக அல்லாஹ் பின்வரும் வசனத்தை அருளினான் என்று இப்னு அபீ ஹாதிம் பதிவு செய்துள்ளார்:

وَدَّ كَثِيرٌ مِّنْ أَهْلِ الْكِتَابِ لَوْ يَرُدُّونَكُم

(வேதக்காரர்களில் (யூதர்கள் மற்றும் கிறிஸ்தவர்கள்) பலர் உங்களைத் திருப்பிவிட விரும்புகிறார்கள்..) அவருடைய விவகாரம் தொடர்பாக இது அருளப்பட்டது என்று அப்துல்லாஹ் பின் கஅப் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்.

மேலும், அத்-தஹ்ஹாக் அவர்கள் கூறினார்கள்: இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "எழுதப்படிக்கத் தெரியாத ஒரு தூதர் (நபி (ஸல்)) வேதக்காரர்களிடம் வந்தார். அவர் வேதக்காரர்களிடம் உள்ள வேதங்களில் கூறப்பட்டுள்ள இறைத்தூதர்கள் மற்றும் அல்லாஹ்வின் வசனங்களை (ஆயத்துகளை) உண்மைப்படுத்துபவராக இருந்தார். அவர்களது வேதங்களை அவர்கள் நம்புவது போலவே அவரும் அவற்றை நம்புகிறார். இருப்பினும், அவர்கள் நிராகரிப்பு, பொறாமை மற்றும் வரம்புமீறல் காரணமாக அந்த நபியை (ஸல்) நிராகரித்தார்கள். இதனால்தான் அல்லாஹ் கூறினான்:

كُفَّارًا حَسَدًا مِّنْ عِنْدِ أَنْفُسِهِمْ مِّن بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الْحَقُّ

(சத்தியம் (முஹம்மது (ஸல்) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் என்பது) அவர்களுக்குத் தெளிவாகத் தெரிந்த பின்னரும், அவர்கள் தங்கள் உள்ளங்களில் கொண்ட பொறாமையின் காரணமாக இவ்வாறு செய்கின்றனர்).

அல்லாஹ் அவர்களுக்குச் சத்தியத்தை மிகத் தெளிவாக விளக்கிய பிறகு, அதில் எதையும் அவர்கள் அறியாதவர்களாக இருக்கவில்லை. இருப்பினும், அவர்களுடைய பொறாமை அவர்களை நபி (ஸல்) அவர்களை மறுக்கச் செய்தது. எனவே அல்லாஹ் அவர்களை விமர்சித்துக் கண்டித்தான். அல்லாஹ் தனது நபியும் (ஸல்) முஃமின்களும் கடைப்பிடிக்க வேண்டிய பண்புகளை வகுத்தான்: அவை இறைநம்பிக்கை (ஈமான்) கொள்வதும், அல்லாஹ் தனது தாராளமான அருட்கொடையினாலும் கருணையினாலும் தனக்கும் தனக்கு முன்னிருந்தவர்களுக்கும் அருளிய வஹீ (இறைச்செய்தி)யை ஏற்றுக்கொள்வதுமாகும்.

அர்-ரபீஃ பின் அனஸ் அவர்கள் கூறினார்கள்:

مِّنْ عِنْدِ أَنْفُسِهِمْ

(தங்களுக்குள் இருந்து) என்பதன் பொருள், "அவர்கள் சுயமாக உருவாக்கிக் கொண்டது" என்பதாகும். மேலும், அபூ அல்-ஆலியா அவர்கள் கூறினார்கள்:

مِّن بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الْحَقُّ

(சத்தியம் (முஹம்மது (ஸல்) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் என்பது) அவர்களுக்குத் தெளிவாகத் தெரிந்த பின்னரும்) என்பதன் பொருள்: "முஹம்மது (ஸல்) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் என்பதும், அவரைப் பற்றிய குறிப்புகள் தவ்ராத் மற்றும் இன்ஜீலில் எழுதப்பட்டிருப்பதும் அவர்களுக்குத் தெளிவாகத் தெரிந்தது. எனினும், அவர் (நபி) தங்களைச் சார்ந்தவராக இல்லாத காரணத்தால், அவர்கள் நிராகரிப்பிலும் வரம்புமீறலிலும் அவரை மறுத்தார்கள்." கதாதா மற்றும் அர்-ரபீஃ பின் அனஸ் அவர்களும் இதே கருத்தைக் கூறினார்கள். அல்லாஹ் கூறினான்:

فَاعْفُواْ وَاصْفَحُواْ حَتَّى يَأْتِىَ اللَّهُ بِأَمْرِهِ

(ஆனால் அல்லாஹ் தனது கட்டளையைக் கொண்டு வரும் வரை நீங்கள் அவர்களை மன்னித்து, அலட்சியம் செய்யுங்கள்.) இது அல்லாஹ்வின் பின்வரும் வசனத்தைப் போன்றது:

وَلَتَسْمَعُنَّ مِنَ الَّذِينَ أُوتُواْ الْكِتَابَ مِن قَبْلِكُمْ وَمِنَ الَّذِينَ أَشْرَكُواْ أَذًى كَثِيراً

(உங்களுக்கு முன் வேதம் கொடுக்கப்பட்டவர்களிடமிருந்தும், இணைவைப்பவர்களிடமிருந்தும் நீங்கள் பல நோவினைகளை (மனவருத்தம் தரும் பேச்சுகளை)க் கேட்பீர்கள்) (3: 186).

அலீ பின் அபீ தல்ஹா அவர்கள் கூறினார்கள்: இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் இந்த வாசகம்:

فَاعْفُواْ وَاصْفَحُواْ حَتَّى يَأْتِىَ اللَّهُ بِأَمْرِهِ

(ஆனால் அல்லாஹ் தனது கட்டளையைக் கொண்டு வரும் வரை நீங்கள் அவர்களை மன்னித்து, அலட்சியம் செய்யுங்கள்) என்ற வசனமானது, பின்வரும் வசனங்களால் மாற்றப்பட்டது (மன்சூக் ஆக்கப்பட்டது):

فَاقْتُلُواْ الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدتُّمُوهُمْ

(முஷ்ரிக்குகளை நீங்கள் எங்கு கண்டாலும் அவர்களைக் கொல்லுங்கள்) (9:5), மற்றும்

قَاتِلُوا الَّذِينَ لاَ يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَلاَ بِالْيَوْمِ الْآخِرِ

(அல்லாஹ்வையும் இறுதி நாளையும் நம்பாதவர்களுடன் போரிடுங்கள்) (9:29) - எதுவரை என்றால்,

وَهُمْ صَاغِرُونَ

(அவர்கள் சிறுமைப்பட்டவர்களாக உணரும் வரை) (9:29).

நிராகரிப்பாளர்களை மன்னிப்பதற்கான அல்லாஹ்வின் இந்த உத்தரவு ரத்து செய்யப்பட்டது." அபூ அல்-ஆலியா, அர்-ரபீஃ பின் அனஸ், கதாதா மற்றும் அஸ்-ஸுத்தீ ஆகியோரும் இதே போன்றே கூறினார்கள்: "இது 'வாளின் வசனத்தால்' மாற்றப்பட்டது." (மேலே குறிப்பிடப்பட்ட வசனங்கள்).

حَتَّى يَأْتِىَ اللَّهُ بِأَمْرِهِ

(அல்லாஹ் தனது கட்டளையைக் கொண்டு வரும் வரை) என்ற வாசகமும் இந்தக் கருத்திற்கு மேலும் வலு சேர்க்கிறது.

இப்னு அபீ ஹாதிம் அவர்கள் பதிவு செய்துள்ளார்கள்: உஸாமா பின் ஜைத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும் அவர்களுடைய தோழர்களும் (ரழி), அல்லாஹ் தனது இந்த வசனத்தில் கட்டளையிட்டது போலவே, நிராகரிப்பாளர்களையும் வேதக்காரர்களையும் மன்னித்து வந்தார்கள்:

فَاعْفُواْ وَاصْفَحُواْ حَتَّى يَأْتِىَ اللَّهُ بِأَمْرِهِ إِنَّ اللَّهَ عَلَى كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ

(ஆனால் அல்லாஹ் தனது கட்டளையைக் கொண்டு வரும் வரை நீங்கள் அவர்களை மன்னித்து, அலட்சியம் செய்யுங்கள். நிச்சயமாக அல்லாஹ் அனைத்தின் மீதும் பேராற்றல் உடையவன்)."

அல்லாஹ் அனுமதிக்கும் வரை, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அல்லாஹ் கட்டளையிட்டபடி அவர்களை மன்னித்துப் பொறுமையாக இருந்தார்கள். பின்னர், நபி (ஸல்) அவர்களின் தலைமையிலான படைகளைக் கொண்டு குறைஷிகளின் வலிமைமிக்கவர்களில் கொல்லப்பட வேண்டும் என்று அல்லாஹ் விதித்தவர்களை அவன் அழித்தான். இந்த அறிவிப்பாளர் தொடர் ஸஹீஹ் (ஆதாரப்பூர்வமானது) ஆகும். ஆனால் இதனுடைய அடிப்படை புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இரு ஸஹீஹ் நூல்களிலும் உஸாமா பின் ஜைத் (ரழி) அவர்கள் வழியாக இடம்பெற்றிருந்தாலும், ஹதீஸின் ஆறு முக்கியத் தொகுப்புகளில் இதே வார்த்தைகளுடன் நான் இதைக் காணவில்லை.

நற்செயல்களைச் செய்ய ஊக்குவித்தல்

அல்லாஹ் கூறினான்:

وَأَقِيمُواْ الصَّلَاةَ وَءَاتُواْ الزَّكَاةَ وَمَا تُقَدِّمُواْ لِأَنْفُسِكُم مِّنْ خَيْرٍ تَجِدُوهُ عِندَ اللَّهِ

(தொழுகையை நிலைநிறுத்துங்கள், ஜகாத்தையும் கொடுங்கள்; உங்களுக்காக நீங்கள் முன்கூட்டியே அனுப்பி வைக்கும் எந்த நன்மையையும் அல்லாஹ்விடம் கண்டுகொள்வீர்கள்).

தொழுகை மற்றும் ஜகாத் போன்ற, மறுமை நாளில் தங்களுக்குப் பயனையும் நற்கூலியையும் பெற்றுத் தரும் செயல்களில் தங்களை ஈடுபடுத்திக் கொள்ளுமாறு அல்லாஹ் முஃமின்களை ஊக்குவித்தான். இதன் மூலம் இவ்வுலகிலும், சாட்சிகள் சாட்சியம் அளிக்கும் அந்த நாளில் அவர்கள் அல்லாஹ்வின் உதவியைப் பெறுவார்கள்:

يَوْمَ لاَ يَنفَعُ الظَّالِمِينَ مَعْذِرَتُهُمْ وَلَهُمُ اللَّعْنَةُ وَلَهُمْ سُوءُ الدَّارِ

(அநீதியாளர்களுக்கு (ஜாலிம்களுக்கு) அவர்களுடைய சாக்குப்போக்குகள் பயனளிக்காத நாள். அவர்களுக்குச் சாபமும், மிக மோசமான தங்குமிடமும் (நரக வேதனையும்) உண்டு) (40:52).

இதனால்தான் அல்லாஹ் கூறினான்:

إِنَّ اللَّهَ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ

(நிச்சயமாக அல்லாஹ் நீங்கள் செய்பவற்றைக் கவனிப்பவனாக இருக்கிறான்). அதாவது, அவன் எந்த மனிதருடைய செயல்களையும் அறியாமல் இருப்பதில்லை; அச்செயல்கள் அவனிடம் வீணாவதும் இல்லை. நற்செயலாக இருந்தாலும் சரி, தீயச் செயலாக இருந்தாலும் சரி, ஒவ்வொருவருக்கும் அவர்கள் செய்தவற்றிற்குத் தகுந்த கூலியை அல்லாஹ் வழங்குவான்.