அல்லாஹ்விடம் மன்னிப்புக் கோருவதற்கானத் தூண்டுதலும், நிரபராதிகளைப் பழிசுமத்துபவர்களுக்கு எச்சரிக்கையும்

அல்லாஹ் தனது கொடைத் தன்மையையும் கருணையையும் வலியுறுத்துகிறான்; தீமை செய்தவர்கள் எவராயினும் தன்னிடம் பாவமன்னிப்புத் தேடினால் அவர்களை அவன் மன்னிப்பதாகக் கூறுகிறான். அல்லாஹ் கூறினான்:

وَمَن يَعْمَلْ سُوءًا أَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ اللّهَ يَجِدِ اللّهَ غَفُورًا رَّحِيمًا ١١٠

"எவர் ஒரு தீமையைச் செய்தாலும் அல்லது தனக்குத்தானே அநீதி இழைத்துக் கொண்டாலும், பின்னர் அவர் அல்லாஹ்விடம் மன்னிப்புக் கோரினால், அல்லாஹ்வை அவர் மிக்க மன்னிப்பவனாகவும், மகா கருணையாளனாகவும் காண்பார்."

அலி பின் அபீ தல்ஹா அவர்கள் கூறினார்கள்: இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் இந்த வசனத்தைப் பற்றி இவ்வாறு விளக்கமளித்தார்கள்: "அல்லாஹ் தனது மன்னிப்பு, சகிப்புத்தன்மையுடன் கூடிய கொடை மற்றும் விசாலமான கருணையைத் தன் அடியார்களுக்குத் தெரிவிக்கிறான். எனவே எவர் ஒரு பாவத்தைச் செய்தாலும் - அது சிறியதோ அல்லது பெரியதோ -

ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ اللّهَ يَجِدِ اللّهَ غَفُورًا رَّحِيمًا

(பின்னர் அல்லாஹ்விடம் மன்னிப்புக் கோரினால், அல்லாஹ்வை அவர் மிக்க மன்னிப்பவனாகவும், மகா கருணையாளனாகவும் காண்பார்), அவரது பாவங்கள் வானங்கள், பூமி மற்றும் மலைகளை விடப் பெரியதாக இருந்தாலும் சரியே."

இமாம் அஹ்மத் அவர்கள் அலி (ரழி) அவர்களின் கூற்றாகப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்:

"நான் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து எதைக் கேட்டாலும், அதிலிருந்து அல்லாஹ் தான் நாடிய நன்மையை எனக்கு வழங்குகிறான். அபூபக்கர் (ரழி) அவர்கள் என்னிடம் கூறினார்கள் - அபூபக்கர் (ரழி) அவர்கள் உண்மையே கூறினார்கள் - அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

مَا مِنْ مُسْلِمٍ يُذْنِبُ ذَنْبًا، ثُمَّ يَتَوَضَّأُ فَيُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ، ثُمَّ يَسْتَغْفِرُ اللهَ لِذلِكَ الذَّنْبِ، إِلَّا غَفَرَ لَه

"எந்தவொரு முஸ்லிமும் ஒரு பாவத்தைச் செய்துவிட்டு, பின்னர் அழகிய முறையில் உளூச் செய்து, இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுது, அந்தப் பாவத்திற்காக அல்லாஹ்விடம் மன்னிப்புக் கோரினால், அல்லாஹ் அவரை மன்னிப்பதைத் தவிர வேறில்லை."

பின்னர் அவர்கள் (நபி ஸல்) இந்த இரண்டு வசனங்களை ஓதினார்கள்: وَمَن يَعْمَلْ سُوءًا أَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهُ (எவர் ஒரு தீமையைச் செய்தாலும் அல்லது தனக்குத்தானே அநீதி இழைத்துக் கொண்டாலும்) (4:110) மற்றும் وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُواْ فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُواْ أَنْفُسَهُمْ (இன்னும் அவர்கள் ஒரு மானக்கேடான செயலைச் செய்தாலோ அல்லது தங்களுக்குத் தாங்களே அநீதி இழைத்துக் கொண்டாலோ)." (3:135)

அல்லாஹ்வின் கூற்று:

وَمَن يَكْسِبْ إِثْمًا فَإِنَّمَا يَكْسِبُهُ عَلَى نَفْسِهِ ...

"எவர் ஒரு பாவத்தைச் சம்பாதிக்கிறாரோ, அவர் அதைத் தனக்கு எதிராகவே சம்பாதிக்கிறார்."

இது அவனது மற்றொரு கூற்றைப் போன்றதாகும்:

وَلاَ تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى

"சுமப்பவர் எவரும் மற்றொரின் சுமையைச் சுமக்க மாட்டார்." (35:18)

எனவே, யாரும் யாருக்கும் (மறுமையில்) உதவ முடியாது. மாறாக, ஒவ்வொரு ஆன்மாவும் தனது சொந்தச் சுமையையே சுமக்கும்; வேறெவரும் அதைச் சுமக்க மாட்டார்கள்.

இதனால்தான் அல்லாஹ் கூறினான்:

... وَكَانَ اللّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا ١١١

"அல்லாஹ் யாவற்றையும் அறிந்தவனாகவும், ஞானமிக்கவனாகவும் இருக்கிறான்."

அதாவது, இது அவனது அறிவு, ஞானம், நீதி மற்றும் கருணையினால் நிகழ்கிறது.

وَمَن يَكْسِبْ خَطِيئَةً أَوْ إِثْمًا ثُمَّ يَرْمِ بِهِ بَرِيئًا فَقَدِ احْتَمَلَ بُهْتَانًا وَإِثْمًا مُّبِينًا ١١٢

"எவர் ஒரு தவறையோ அல்லது பாவத்தையோ சம்பாதித்துவிட்டு, பின்னர் அதனை ஒரு நிரபராதியின் மீது சுமத்துகிறாரோ, அவர் நிச்சயமாக ஒரு பெரும் அவதூறையும், தெளிவான பாவத்தையுமே சுமந்து கொள்கிறார்."

وَلَوْلاَ فَضْلُ اللّهِ عَلَيْكَ وَرَحْمَتُهُ لَهَمَّت طَّآئِفَةٌ مُّنْهُمْ أَن يُضِلُّوكَ وَمَا يُضِلُّونَ إِلاُّ أَنفُسَهُمْ وَمَا يَضُرُّونَكَ مِن شَيْءٍ وَأَنزَلَ اللّهُ عَلَيْكَ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ ...

"(நபியே!) உங்கள் மீது அல்லாஹ்வின் அருளும் அவனது கருணையும் இல்லாதிருந்தால், அவர்களில் ஒரு கூட்டத்தினர் உங்களை வழிகெடுக்கத் திட்டமிட்டிருப்பார்கள். ஆனால் அவர்கள் தங்களையே தவிர வேறு எவரையும் வழிகெடுக்கவில்லை; மேலும் அவர்கள் உங்களுக்குச் சிறிதளவும் தீங்கு செய்ய முடியாது. அல்லாஹ் உங்களுக்கு வேதத்தையும், ஹிக்மத்தையும் (ஞானத்தையும்) இறக்கியுள்ளான்."

.... وَعَلَّمَكَ مَا لَمْ تَكُنْ تَعْلَمُ ...

"மேலும், இந்த வஹீ (இறைச்செய்தி) உங்களுக்கு அருளப்படுவதற்கு முன் நீங்கள் அறியாதிருந்தவற்றை அவன் உங்களுக்குக் கற்பித்தான்."

இதேபோல் அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

وَكَذَلِكَ أَوْحَيْنَآ إِلَيْكَ رُوحاً مِّنْ أَمْرِنَا مَا كُنتَ تَدْرِى مَا الْكِتَـبُ

"இவ்வாறே (முஹம்மதே!) நாம் நமது கட்டளையினால் ரூஹை (வஹீ எனும் ஒரு கருணையை) உங்களுக்கு வஹீ (இறைச்செய்தி)யாக அனுப்பினோம். வேதம் என்றால் என்னவென்று நீங்கள் அறிந்திருக்கவில்லை" என அந்த சூராவின் இறுதிவரை அல்லாஹ் கூறுகிறான். (42:52-53)

அல்லாஹ் கூறினான்:

وَمَا كُنتَ تَرْجُو أَن يُلْقَى إِلَيْكَ الْكِتَـبُ إِلاَّ رَحْمَةً مِّن رَّبِّكَ

"மேலும், இந்த வேதம் (குர்ஆன்) உங்களுக்கு அருளப்படும் என்று நீங்கள் எதிர்பார்க்கவில்லை; ஆனால் அது உங்கள் இறைவனிடமிருந்து கிடைத்த ஒரு கருணையாகும்." (28:86)

எனவே அல்லாஹ் கூறினான்:

... وَكَانَ فَضْلُ اللّهِ عَلَيْكَ عَظِيمًا ١١٣

"மேலும், (முஹம்மதே!) உங்கள் மீதுள்ள அல்லாஹ்வின் அருள் மகத்தானதாக இருக்கிறது."

அறம் சார்ந்த நஜ்வா (இரகசியப் பேச்சு)

அல்லாஹ் கூறினான்:

لاَّ خَيْرَ فِى كَثِيرٍ مِّن نَّجْوَاهُمْ

"(மக்களுடைய) இரகசியப் பேச்சுகளில் பெரும்பாலானவற்றில் எந்த நன்மையும் இல்லை." அதாவது, மக்கள் தங்களுக்குள் பேசிக் கொள்ளும் பேச்சுகள்.

إِلاَّ مَنْ أَمَرَ بِصَدَقَةٍ أَوْ مَعْرُوفٍ أَوْ إِصْلَـحٍ بَيْنَ النَّاسِ

"(தர்மம் செய்யவோ அல்லது நன்மையை ஏவவோ அல்லது மக்களிடையே நல்லிணக்கத்தை ஏற்படுத்தவோ கட்டளையிடுபவரின் பேச்சைத் தவிர.)" அதாவது, இந்த வகை பேச்சுகளைத் தவிர.

இமாம் அஹ்மத் அவர்கள் பதிவு செய்துள்ளார்கள்: உம்மு குல்தூம் பின்த் உக்பா (ரழி) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இவ்வாறு கூறுவதைக் கேட்டார்கள்:

«لَيْسَ الْكَذَّابُ الَّذِي يُصْلِحُ بَيْنَ النَّاسِ فَيَنْمِي خَيْرًا، أَوْ يَقُولُ خَيْرًا»

"மக்களிடையே நல்லிணக்கத்தை ஏற்படுத்துவதற்காக நன்மையான விஷயங்களை வளர்த்துச் சொல்பவர் அல்லது நன்மையானவற்றைக் கூறுபவர் பொய்யர் அல்லர்." அவர்கள் மேலும் கூறினார்கள்: "பொதுவாக மக்கள் பேசும் பொய்களில் மூன்றைத் தவிர மற்றவற்றை நபி (ஸல்) அவர்கள் அனுமதித்ததாக நான் கேள்விப்படவில்லை: போர்க்களத்தில் பேசுவது, மக்களிடையே சமாதானத்தை உண்டாக்குவது மற்றும் ஒரு கணவன் தன் மனைவியிடமும், ஒரு மனைவி தன் கணவனிடமும் (பரஸ்பரம் அன்பு பெருகப்) பேசுவது." உம்மு குல்தூம் பின்த் உக்பா (ரழி) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் விசுவாசப் பிரமாணம் (பைஅத்) செய்த முஹாஜிர் பெண்களில் ஒருவர். இப்னு மாஜாவைத் தவிர ஏனைய ஹதீஸ் நூலாசிரியர்களும் இந்த ஹதீஸைப் பதிவு செய்துள்ளனர்.

இமாம் அஹ்மத் அவர்கள் பதிவு செய்துள்ளார்கள்: அபூ அத்-தர்தா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள், "நோன்பு, தொழுகை மற்றும் தர்மம் (ஸதகா) ஆகியவற்றின் அந்தஸ்தை விடச் சிறந்தது எதுவென்று நான் உங்களுக்குத் தெரிவிக்கட்டுமா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு ஸஹாபாக்கள், "ஆம், அல்லாஹ்வின் தூதரே!" என்றார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

«إِصْلَاحُ ذَاتِ الْبَيْن»

"மக்களிடையே நல்லிணக்கத்தை ஏற்படுத்துவது." மேலும் கூறினார்கள்:

«وَفَسَادُ ذَاتِ الْبَيْنِ هِيَ الْحَالِقَة»

"உறவுகளைக் கெடுப்பது என்பது (மார்க்கத்தையே) மழித்து விடக்கூடியதாகும்." அபூதாவூத் மற்றும் திர்மிதி ஆகியோரும் இந்த ஹதீஸைப் பதிவு செய்துள்ளனர். திர்மிதி இதனை "ஹஸன் ஸஹீஹ்" என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்.

அல்லாஹ் கூறினான்:

وَمَن يَفْعَلْ ذلِكَ ابْتَغَآءَ مَرْضَـتِ اللَّهِ

"(எவர் அல்லாஹ்வின் திருப்தியை நாடி இதனைச் செய்கிறாரோ,)" அதாவது உளத்தூய்மையுடனும், கண்ணியமிக்க அல்லாஹ்விடம் கூலியை எதிர்பார்த்தும் எவர் இதைச் செய்கிறாரோ,

فَسَوْفَ نُؤْتِيهِ أَجْراً عَظِيماً

"(நிச்சயமாக நாம் அவருக்கு மகத்தான கூலியை வழங்குவோம்.)" அதாவது மிகப்பெரிய, பிரம்மாண்டமான வெகுமதியை வழங்குவோம்.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு முரண்படுவதற்கும், விசுவாசிகளின் பாதையல்லாத பிறவற்றைப் பின்பற்றுவதற்கும் உள்ள தண்டனை

அல்லாஹ்வின் கூற்று:

وَمَن يُشَاقِقِ الرَّسُولَ مِن بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُ الْهُدَى

"(நேர்வழி தனக்குத் தெளிவான பின்னரும், எவர் (அல்லாஹ்வின்) தூதருக்கு முரண்பட்டு அவரை எதிர்க்கிறாரோ,)"

இதன் பொருள், ஒருவருக்குத் தெளிவான உண்மைகள் வந்தடைந்த பின்னரும், அவர் வேண்டுமென்றே தூதருக்கு அருளப்பட்ட சட்டத்தின் (ஷரீஅத்) பாதையைத் தவிர வேறு பாதையைத் தேர்ந்தெடுப்பதைக் குறிக்கிறது.

அல்லாஹ்வின் கூற்று:

وَيَتَّبِعْ غَيْرَ سَبِيلِ الْمُؤْمِنِينَ

"(மேலும், விசுவாசிகளின் பாதையல்லாத வேறு பாதையைப் பின்பற்றுகிறாரோ,)"

இது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு முரண்படுவதோடு தொடர்புடைய ஒரு செயலாகும். இந்த முரண்பாடு ஒரு வசனத்திற்கு (குர்ஆன் அல்லது சுன்னா) எதிராக இருக்கலாம் அல்லது முஹம்மது (ஸல்) அவர்களின் உம்மத்தினர் ஏகோபித்து முடிவு செய்த (இஜ்மாஃ) ஒரு விஷயத்திற்கு எதிராக இருக்கலாம். முஹம்மது (ஸல்) அவர்களின் உம்மத்தினர் ஒரு விஷயத்தில் ஒன்றுபடும்போது, அவர்கள் தவறிலிருந்து பாதுகாக்கப்பட்டவர்கள்; இது அவர்களின் நபியின் மகத்துவத்தினால் அவர்களுக்குக் கிடைத்த கௌரவமாகும். இது குறித்து பல ஆதாரப்பூர்வமான ஹதீஸ்கள் உள்ளன.

நபி (ஸல்) அவர்களுக்கும், அவர்களது உம்மத்திற்கும் முரண்படுவதன் தீமையைப் பற்றி அல்லாஹ் எச்சரிக்கும்போது இவ்வாறு கூறுகிறான்:

نُوَلِّهِ مَا تَوَلَّى وَنُصْلِهِ جَهَنَّمَ وَسَآءَتْ مَصِيراً

"(அவர் தேர்ந்தெடுத்த வழியிலேயே நாம் அவரைச் செல்ல விடுவோம்; மேலும் அவரை நரகத்தில் எரியச் செய்வோம் - அது சேருமிடங்களில் மிகக் கெட்டது!)"

அதாவது, ஒருவர் இந்தத் தீய வழியில் செல்லும்போது, அவரது இதயத்தில் அந்தத் தீய பாதையை அழகாகத் தோன்றச் செய்து நாம் அவரைத் தண்டிப்போம்; அவர் மேலும் வழிதவறும் வகையில் அதனை அவருக்கு அழகாக்குவோம். உதாரணமாக, அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

فَذَرْنِى وَمَن يُكَذِّبُ بِهَـذَا الْحَدِيثِ سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِّنْ حَيْثُ لاَ يَعْلَمُونَ

"(நபியே!) இந்தக் குர்ஆனைப் பொய்யாக்குகிறவர்களை என்னிடம் விட்டுவிடுவீராக. அவர்கள் அறியாத திசைகளிலிருந்து நாம் அவர்களைப் படிப்படியாகப் பிடிப்போம்."

فَلَمَّا زَاغُواْ أَزَاغَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ

"அவர்கள் (நேர்வழியை விட்டும்) சாய்ந்தபோது, அல்லாஹ் அவர்களது இதயங்களைச் சாய்த்துவிட்டான்."

மற்றும்,

وَنَذَرُهُمْ فِى طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُونَ

"அவர்களது வரம்புமீறலில் நாம் அவர்களைத் தட்டழிய விட்டுவிடுவோம்."

மறுமையில் அல்லாஹ் அத்தகையவர்களின் தங்குமிடமாக நரகத்தை ஆக்கியுள்ளான். நேர்வழியைத் தவிர்ப்பவர்களின் பாதை மறுமை நாளில் நரகத்திற்கே இட்டுச் செல்லும் என்பதை அல்லாஹ்வின் இந்த வசனங்கள் தெளிவுபடுத்துகின்றன:

احْشُرُواْ الَّذِينَ ظَلَمُواْ وَأَزْوَجَهُمْ

"அநீதி இழைத்தவர்களையும், அவர்களுக்குத் துணையாக இருந்தவர்களையும் (ஷைத்தான்களையும்) ஒன்று திரட்டுங்கள்."

وَرَأَى الْمُجْرِمُونَ النَّارَ فَظَنُّواْ أَنَّهُمْ مُّوَاقِعُوهَا وَلَمْ يَجِدُواْ عَنْهَا مَصْرِفًا

"மேலும் குற்றவாளிகள் நரக நெருப்பைக் காண்பார்கள்; அதில் தாங்கள் விழப்போகிறோம் என்பதை உறுதி கொள்வார்கள். அங்கிருந்து தப்பிக்க எவ்வித வழியையும் அவர்கள் காண மாட்டார்கள்."