வாரிசுரிமையில் தம்பதியரின் பங்கு

மனைவி இறந்து அவளுக்குக் குழந்தை இல்லாதிருந்தால், அவள் விட்டுச் சென்ற சொத்தில் கணவனுக்குப் பாதி பங்கு உண்டு என அல்லாஹ் கூறுகிறான். அவளுக்குக் குழந்தை இருந்தால், அவள் செய்த மரண சாசனம் (வஸிய்யத்) அல்லது அவளுடைய கடன்களை நிறைவேற்றிய பிறகு, அவள் விட்டுச் சென்ற சொத்தில் நான்கில் ஒரு பங்கு உனக்குக் கிடைக்கும். மரண சாசனத்தை நிறைவேற்றுவதற்கு முன்பாகவே கடன்களை அடைக்க வேண்டும் என்றும், அதன் பிறகே மரண சாசனம், பின்னர் வாரிசுரிமைப் பங்கீடு வரும் என்றும் நாம் முன்பே குறிப்பிட்டோம். அறிஞர்களிடையே இது குறித்து ஒருமித்த கருத்து (இஜ்மாஉ) நிலவுகிறது. இந்த விதி பிள்ளைகளுக்கும், அவர்களின் பிள்ளைகளுக்கும் (பேரப்பிள்ளைகள் மற்றும் அதற்கடுத்த தலைமுறையினருக்கும்) பொருந்தும். பிறகு அல்லாஹ் கூறினான்,﴾وَلَهُنَّ الرُّبُعُ مِمَّا تَرَكْتُمْ﴿

(நீங்கள் விட்டுச் சென்ற சொத்தில், அவர்களின் (உங்கள் மனைவியரின்) பங்கு நான்கில் ஒன்று). ஒன்றுக்கும் மேற்பட்ட மனைவிகள் இருந்தால், அவர்கள் அனைவரும் அந்த நான்கில் ஒரு பங்கையோ அல்லது (குழந்தை இருக்கும் பட்சத்தில்) எட்டில் ஒரு பங்கையோ தங்களுக்குள் பகிர்ந்து கொள்வார்கள். முன்னதாக, அல்லாஹ்வின் கூற்றை நாம் விளக்கினோம்,﴾مِن بَعْدِ وَصِيَّةٍ﴿

(மரண சாசனங்களை நிறைவேற்றிய பிறகு)

'கலலா'வின் பொருள்

அல்லாஹ் கூறினான்,﴾وَإِن كَانَ رَجُلٌ يُورَثُ كَلَـلَةً﴿

(வாரிசுரிமை சம்பந்தப்பட்ட ஆண் அல்லது பெண் ‘கலலா’ நிலையில் விடப்பட்டால்.) 'கலலா' என்பது தலையைச் சுற்றிச் சூட்டப்படும் கிரீடம் எனப் பொருள்படும் 'இக்லீல்' என்பதிலிருந்து உருவானதாகும். இந்த வசனத்தில் 'கலலா' என்பது, ஒரு நபருக்கு நேரடி வாரிசுகள் (பெற்றோர் அல்லது பிள்ளைகள்) இல்லாத நிலையில், மற்ற உறவினர்கள் வாரிசுகளாக வருவதைக் குறிக்கும். அஷ்-ஷஅபீ அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அபூபக்கர் அஸ்-சித்தீக் (ரழி) அவர்களிடம் 'கலலா'வின் பொருள் பற்றி கேட்கப்பட்டபோது, "நான் இது குறித்து எனது சொந்தக் கருத்தைக் கூறுவேன்; அது சரியாக இருந்தால் அது அல்லாஹ்விடமிருந்து வந்ததாகும். அது தவறாக இருந்தால் அது எனது பிழையாகவும் ஷைத்தானின் தூண்டுதலால் ஏற்பட்டதாகவும் இருக்கும்; அதற்கும் அல்லாஹ்விற்கும் அவனது தூதருக்கும் (ஸல்) எந்தச் சம்பந்தமும் இல்லை. கலலா என்பது பிள்ளைகளோ பெற்றோரோ இல்லாத நபரைக் குறிக்கும்" என்று கூறினார்கள். உமர் (ரழி) அவர்கள் கலீஃபாவாகப் பொறுப்பேற்ற போது, "அபூபக்கர் (ரழி) அவர்களின் கருத்திற்கு முரண்பட நான் தயங்குகிறேன்" என்று கூறினார்கள். இதனை இப்னு ஜரீர் மற்றும் பலர் பதிவு செய்துள்ளனர். இப்னு அபீ ஹாதிம் தனது தஃப்சீரில், இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாகப் பின்வருமாறு பதிவு செய்துள்ளார்: "நான் உமர் பின் அல்-கத்தாப் (ரழி) அவர்களைக் கண்ட கடைசி நபர்களில் ஒருவன். அப்போது அவர்கள் என்னிடம், 'நீர் கூறியதே சரியான கருத்து' என்றார்கள். நான் 'யாது கூறினேன்?' எனக் கேட்டேன். அதற்கு அவர்கள், 'பிள்ளைகளோ பெற்றோரோ இல்லாதவரே கலலா எனக் கூறினாய் அல்லவா, அதுதான்' என்றார்கள்." இதுவே அலி பின் அபீ தாலிப் (ரழி), இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி), இப்னு அப்பாஸ் (ரழி), ஸைத் பின் ஸாபித் (ரழி), அஷ்-ஷஅபீ, அந்-நகஈ, அல்-ஹசன் அல்-பஸரீ, கதாதா, ஜாபிர் பின் ஸைத் மற்றும் அல்-ஹகம் ஆகியோரின் கருத்தாகும். மதீனா, கூஃபா, பஸ்ரா நகர் மக்கள், ஏழு ஃபுகஹாக்கள், நான்கு இமாம்கள் மற்றும் முன்னோர் முதல் பின்னோர் வரையிலான பெரும்பாலான அறிஞர்களின் கருத்தும் இதுவேயாகும். இதனால், இந்தக் கருத்தில் ஒருமித்த கருத்து நிலவுவதாகச் சில அறிஞர்கள் அறிவித்துள்ளனர்.

தாய்வழிச் சகோதர சகோதரிகள் பற்றிய சட்டம்

அல்லாஹ் கூறினான்,﴾وَلَهُ أَخٌ أَوْ أُخْتٌ﴿

(ஆனால் ஒரு சகோதரனையோ அல்லது சகோதரியையோ விட்டுச் சென்றிருந்தால்), அதாவது, ஸஅத் பின் அபீ வக்காஸ் (ரழி) உள்ளிட்ட முன்னோர்கள் (ஸலஃபுகள்) குறிப்பிட்டது போல், இது தாய்வழிச் சகோதரரைக் குறிக்கும். இதுவே அபூபக்கர் அஸ்-சித்தீக் (ரழி) அவர்களின் கருத்தாகும் என கதாதா அறிவித்துள்ளார்.﴾فَلِكُلِّ وَحِدٍ مِّنْهُمَا السُّدُسُ فَإِن كَانُواْ أَكْثَرَ مِن ذلِكَ فَهُمْ شُرَكَآءُ فِى الثُّلُثِ﴿

(அவ்விருவரில் ஒவ்வொருவருக்கும் ஆறில் ஒரு பங்கு உண்டு; ஆனால் அவர்கள் அதற்கு அதிகமானவர்களாக இருந்தால், அவர்கள் மூன்றில் ஒரு பங்கில் கூட்டாளிகள் ஆவார்கள்.) தாய்வழிச் சகோதரர்களுக்கும் மற்ற வாரிசுதாரர்களுக்கும் இடையில் சில வேறுபாடுகள் உள்ளன. முதலாவதாக, அவர்கள் தங்கள் தாயின் காரணமாகவே வாரிசுரிமையில் பங்கு பெறுகிறார்கள். இரண்டாவதாக, அவர்களில் ஆண்களும் பெண்களும் சமமான பங்கையே பெறுகின்றனர். மூன்றாவதாக, இறந்தவருக்குத் தந்தை, பாட்டனார், பிள்ளை அல்லது பேரப்பிள்ளை எவரும் இல்லாத 'கலலா' நிலையில் மட்டுமே இவர்களுக்குப் பங்கு உண்டு. நான்காவதாக, அவர்கள் எவ்வளவு எண்ணிக்கையில் இருந்தாலும், மூன்றில் ஒரு பங்குக்கு மேல் அவர்களுக்குக் கிடைக்காது. அல்லாஹ்வின் கூற்று,﴾مِن بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُوصَى بِهَآ أَوْ دَيْنٍ غَيْرَ مُضَآرٍّ﴿

(அவர் (ஆண் அல்லது பெண்) செய்த மரண சாசனம் அல்லது கடன்களை நிறைவேற்றிய பிறகு, (யாருக்கும்) எந்த இழப்பும் ஏற்படாதவாறு.) இதன் பொருள், மரண சாசனமானது வாரிசுகளுக்கு எவ்விதப் பாதிப்பையும் ஏற்படுத்தாத வகையில் நீதியானதாக இருக்க வேண்டும். தகுதியுள்ள வாரிசுகளுக்குரிய முழுப் பங்கையோ அல்லது ஒரு பகுதியையோ தராமல் தடுப்பதோ, அல்லது அல்லாஹ் நிர்ணயித்த பங்குகளை விடச் சிலருக்குக் கூடுதலாக வழங்குவதோ கூடாது. எவர் இவ்வாறு செய்கிறாரோ, அவர் அல்லாஹ்வின் தீர்ப்பு மற்றும் பங்கீட்டு விஷயத்தில் அவனிடம் தர்க்கம் செய்தவர் ஆவார். ஓர் ஆதாரப்பூர்வமான ஹதீஸில் இவ்வாறு கூறப்பட்டுள்ளது,﴾«إِنَّ اللهَ قَدْ أَعْطَى كُلَّ ذِي حَقَ حَقَّهُ فَلَا وَصِيَّةَ لِوَارِث»﴿

(நிச்சயமாக அல்லாஹ் ஒவ்வொரு உரிமையாளருக்கும் அவருக்குரிய உரிமையை வழங்கிவிட்டான். எனவே, வாரிசுதாரருக்கு வஸிய்யத் (மரண சாசனம்) செய்ய வேண்டிய அவசியமில்லை.)