﴾فَاهْبِطْ مِنْهَا﴿
(இதிலிருந்து நீ இறங்கி விடு!) "ஏனெனில் நீ எனது கட்டளைக்கு மாறு செய்தாய். வெளியேறு! இங்கே (சுவனத்தில்) நீ பெருமையடிக்க உனக்குத் தகுதியில்லை" என்று தஃப்ஸீர் அறிஞர்கள் கூறுகிறார்கள். இது அவன் மிக உன்னதமான நிலைகளில் வகித்த ஒரு குறிப்பிட்ட அந்தஸ்தையும் குறிக்கலாம். ஆகவே அல்லாஹ் இப்லீஸிடம் கூறினான்: ﴾فَاخْرُجْ إِنَّكَ مِنَ الصَّاغِرِينَ﴿

(நீ வெளியேறு! நிச்சயமாக நீ சிறுமையடைந்தோரில் ஒருவன்.) அவன் எதை (பெருமையை) நாடினானோ அதற்கு நேர்மாறானதை (சிறுமையை) அவனுக்கு வழங்குவதன் மூலம், அவனுக்குத் தண்டனை அளிக்கப்பட்டது. அவனது தீய எண்ணங்களுக்கு இது ஒரு தகுந்த கூலியாக அமைந்தது. அப்போது அந்த இப்லீஸ், தனக்கு மரணம் வரக் கூடாது என்றும், தீர்ப்பு நாள் வரை தனக்கு அவகாசம் அளிக்க வேண்டும் என்றும் வேண்டினான்: ﴾قَالَ رَبِّ فَأَنظِرْنِي إِلَى يَوْمِ يُبْعَثُونَ - قَالَ فَإِنَّكَ مِنَ الْمُنظَرِينَ ﴿

("இறைவனே! அவர்கள் (மீண்டும்) எழுப்பப்படும் நாள் வரை எனக்கு அவகாசம் அளிப்பாயாக!" என்று அவன் கூறினான். (அதற்கு அல்லாஹ்,) "நிச்சயமாக நீ அவகாசம் அளிக்கப்பட்டோரில் ஒருவன்" என்று கூறினான்.) 15: 36-37. அல்லாஹ் தனது ஞானத்தின் காரணமாகவும், எவராலும் மாற்றவோ தடுக்கவோ முடியாத தனது விருப்பத்தின்படியும் இப்லீஸ் கேட்டதை அவனுக்கு வழங்கினான். அவனது முடிவை யாராலும் மாற்ற முடியாது; தடுத்து நிறுத்தவும் முடியாது. மேலும் அவன் கேள்வி கணக்குக் கேட்பதில் மிக விரைவானவன்.