ஸபா மக்களின் நிராகரிப்பும் அவர்களின் தண்டனையும்

ஸபா என்பது யமன் தேசத்து மன்னர்களையும் மக்களையும் குறிக்கும். யமனின் பண்டைய மன்னர்களின் பட்டப் பெயரான 'அத்தபாபிஆ' (துப்பா) என்பவர்கள் அவர்களில் ஒரு பகுதியினரே. சுலைமான் (அலை) அவர்களைச் சந்தித்த அரசியான பல்கீஸும் அவர்களில் ஒருவராவார். அவர்கள் அந்தத் தேசத்தில் வளமான வாழ்வாதாரங்கள், பயிர்கள் மற்றும் பழங்களுடன் பொறாமைப்படத்தக்க ஆடம்பர வாழ்க்கை வாழ்ந்து வந்தார்கள். அல்லாஹ் அவர்களுக்குத் தூதர்களை அனுப்பி, அவனுடைய வாழ்வாதாரங்களிலிருந்து உண்ணுமாறும், அவனை மட்டுமே வணங்கி அவனுக்கு நன்றி செலுத்துமாறும் கூறினான். அல்லாஹ் நாடிய காலம் வரை அவர்கள் அதைப் பின்பற்றினார்கள்; பின்னர் தங்களுக்குக் கட்டளையிடப்பட்ட நேர்வழியிலிருந்து அவர்கள் விலகிச் சென்றார்கள். எனவே, அவர்கள் ஒரு பெரும் வெள்ளத்தால் தண்டிக்கப்பட்டார்கள். அந்த வெள்ளம் அவர்களை ஸபாவுக்கு அருகிலுள்ள பல திசைகளிலும் சிதறடித்தது. இதன் விவரங்களை அல்லாஹ் நாடினால் (இன்ஷா அல்லாஹ்) கீழே விரிவாகக் காண்போம். அவனிடமே நாம் முழுமையாகப் பொறுப்பேற்படுத்துகிறோம். இப்னு ஜரீர் அவர்கள் பதிவு செய்துள்ளார்கள்: ஃபர்வா பின் முஸைக் அல்-குதைஃபீ (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது: "ஒரு மனிதர், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! ஸபாவைப் பற்றி எனக்குச் சொல்லுங்கள் - அது ஒரு நிலமா அல்லது ஒரு பெண்ணா?' என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள் (ஸல்) கூறினார்கள்:

«لَيْسَ بِأَرْضٍ وَلَا امْرَأَةٍ، وَلَكِنَّهُ رَجُلٌ وُلِدَ لَهُ عَشَرَةٌ مِنَ الْوَلَدِ، فَتَيَامَنَ سِتَّةٌ وَتَشَاءَمَ أَرْبَعَةٌ، فَأَمَّا الَّذِينَ تَشَاءَمُوا: فَلَخْمٌ وَجُذَامٌ وَعَامِلَةُ وَغَسَّانُ، وَأَمَّا الَّذِينَ تَيَامَنُوا: فَكِنْدَةُ وَالْأَشْعَرِيُّونَ وَالْأَزْدُ وَمَذْحِجٌ وَحِمْيَرُ وَأَنْمَار»

(அது ஒரு நிலமும் அல்ல, ஒரு பெண்ணும் அல்ல. அவர் ஒரு மனிதர், அவருக்குப் பத்து குழந்தைகள் இருந்தன. அவர்களில் ஆறு பேர் யமன் நோக்கியும், நான்கு பேர் ஷாம் நோக்கியும் சென்றனர். ஷாம் நோக்கிச் சென்றவர்கள் லக்ம், ஜுதாம், ஆமிலா மற்றும் கஸ்ஸான் ஆவர். தெற்கு நோக்கி (யமன்) சென்றவர்கள் கிந்தா, அல்-அஷ்அரிய்யூன், அல்-அஸ்து, மத்ஹிஜ், ஹிம்யர் மற்றும் அன்மார் ஆவர்.) ஒரு மனிதர், 'அன்மார் என்பவர் யார்?' என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள் (ஸல்) கூறினார்கள்:

«الَّذِينَ مِنْهُمْ خَثْعَمُ وَبَجِيلَة»

(அவர்களில் கத்அம் மற்றும் பஜீலா ஆகிய கிளையினரும் உள்ளனர்.)" இதை அத்-திர்மிதீ தனது 'ஜாமிஉ சுனன்' நூலில் இன்னும் விரிவாகப் பதிவு செய்துள்ளார். மேலும், "இது ஒரு ஹஸன் கரீப் ஹதீஸ்" என்றும் அவர் குறிப்பிட்டுள்ளார். முஹம்மது பின் இஸ்ஹாக் உள்ளிட்ட வம்சாவளி ஆய்வாளர்கள் கூறுகிறார்கள்: "ஸபாவின் பெயர் அப்த் ஷம்ஸ் பின் யஷ்ஜுப் பின் யஃருப் பின் கஹ்தான் என்பதாகும். அரபுப் பழங்குடியினரில் முதன்முதலில் இவரே சிதறிப்போனதால் 'ஸபா' என்று அழைக்கப்பட்டார். மேலும் இவர் 'அர்-ராஇஷ்' என்றும் அறியப்பட்டார். ஏனெனில், போரில் கிடைத்த வெற்றிப் பொருட்களை (கனீமத்) முதன்முதலில் கைப்பற்றித் தன் மக்களுக்குப் பங்கிட்டுக் கொடுத்தவர் இவரே. அரபியில் செல்வத்தை 'ரீஷ்' அல்லது 'ரியாஷ்' என்று அழைப்பதால் இவர் அர்-ராஇஷ் எனப்பட்டார்." கஹ்தான் என்பவர் யார் என்பது குறித்து மூன்று கருத்துக்கள் உள்ளன. (முதலாவது) அவர் இரம் பின் ஸாம் பின் நூஹ் அவர்களின் வழித்தோன்றல். இதில் அவர் அவரிடமிருந்து எவ்வாறு தோன்றினார் என்பது குறித்து மூன்று உட்பிரிவு கருத்துக்கள் உள்ளன. (இரண்டாவது) அவர் ஹூத் (அலை) அவர்களின் மற்றொரு பெயரான ஆபிர் என்பவரின் வழித்தோன்றல். இதிலும் அவர் அவரிடமிருந்து எவ்வாறு தோன்றினார் என்பது குறித்து மூன்று உட்பிரிவு கருத்துக்கள் உள்ளன. (மூன்றாவது) அவர் இப்ராஹீம் அல்-கலீல் (அலை) அவர்களின் மகன் இஸ்மாயீல் (அலை) அவர்களின் வழித்தோன்றல். இதிலும் அவர் அவரிடமிருந்து எவ்வாறு தோன்றினார் என்பது குறித்து மூன்று உட்பிரிவு கருத்துக்கள் உள்ளன. இமாம் அல்-ஹாஃபிழ் அபூ உமர் பின் அப்துல் பர் அன்-நமரீ (ரஹிமஹுல்லாஹ்) அவர்கள் தனது 'அல்-இன்பாஹ் அலா திக்ர் உசூல் அல்-கபாயில் அர்-ருவாத்' எனும் நூலில் இதைப் பற்றி விரிவாக விளக்கியுள்ளார். நபிகளாரின் வார்த்தைகளின் பொருள்,

«كَانَ رَجُلًا مِنَ الْعَرَب»

(அவர் அரபுகளில் ஒரு மனிதராக இருந்தார்.) என்பது, அவர் இப்ராஹீம் (அலை) அவர்களுக்கு முந்தைய அசல் அரபிகளில் ஒருவராக இருந்தார் என்பதாகும். அவர் ஸாம் பின் நூஹ் அவர்களின் வம்சாவழியில் வந்தவர். மேலே கூறப்பட்ட மூன்றாவது கருத்தின்படி அவர் இப்ராஹீம் (அலை) அவர்களின் வழித்தோன்றலாகக் கருதப்பட்டாலும், அது மக்களிடையே அதிகம் அறியப்பட்ட கருத்தாக இல்லை. அல்லாஹ்வே மிக அறிந்தவன். ஆனால் ஸஹீஹ் அல்-புஹாரியில், அஸ்லம் கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த ஒரு குழுவினர் வில்வித்தை பயிற்சி செய்து கொண்டிருந்ததைக் கடந்து சென்றபோது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

«ارْمُوا بَنِي إِسْمَاعِيلَ فَإِنَّ أَبَاكُمْ كَانَ رَامِيًا»

(இஸ்மாயீலின் சந்ததியினரே! அம்பு எய்யுங்கள். ஏனெனில், உங்கள் தந்தை ஒரு வில்லாளியாக இருந்தார்.) அஸ்லம் என்பது அன்சாரிகளின் ஒரு கிளையாகும். அன்சாரிகளான அவ்ஸ் மற்றும் கஸ்ரஜ் ஆகிய இரு பிரிவினரும் கஸ்ஸான் கிளையைச் சேர்ந்தவர்கள். இவர்கள் யமனின் ஸபா பகுதியைச் சேர்ந்த அரபிகளாவர். அல்லாஹ் அந்த அணையிலிருந்து வெள்ளத்தை அனுப்பி ஸபா மக்கள் நாலாபுறமும் சிதறியபோது, இவர்கள் யத்ரிப்பில் குடியேறினார்கள். இவர்களில் ஒரு குழுவினர் சிரியாவிலும் குடியேறினர். அவர்கள் தங்கியிருந்த ஒரு நீர்நிலையின் பெயரால் 'கஸ்ஸான்' என்று அழைக்கப்பட்டனர். அது யமனில் இருந்ததாகவோ அல்லது அல்-முஷல்லல் அருகே இருந்ததாகவோ கூறப்படுகிறது. இதையே ஹஸ்ஸான் பின் ஸாபித் (ரழி) அவர்கள் தனது கவிதை ஒன்றில் பின்வருமாறு குறிப்பிடுகிறார்கள்: "நீங்கள் கேட்டால், நாங்கள் கண்ணியமிக்க வழித்தோன்றல்களின் கூட்டத்தினர்; எங்களது வம்சாவளி அல்-அஸ்து, எங்களது நீர்நிலை கஸ்ஸான்."

«وُلِدَ لَهُ عَشْرَةٌ مِنَ الْعَرَب»

(அவருக்கு அரபிகளில் பத்து மகன்கள் இருந்தனர்.) என்பதன் பொருள், அந்தப் பத்து பேரும் அவரது வம்சாவளியைச் சேர்ந்தவர்கள் என்பதாகும். யமனின் அரபுப் பழங்குடியினரின் ஆதிமூலம் அவரிடமே முடிகிறது. அவர்கள் அனைவரும் அவரது நேரடிப் புதல்வர்கள் என்று பொருளல்ல. வம்சாவளி நூல்களில் விளக்கப்பட்டுள்ளபடி, அவருக்கும் அவர்களுக்குமிடையே இரண்டு அல்லது மூன்று அல்லது அதற்கும் மேற்பட்ட தலைமுறைகள் இருந்திருக்கலாம். இந்த வார்த்தைகளின் பொருள்,

«فَتَيَامَنَ مِنْهُمْ سِتَّةٌ وَتَشَاءَمَ مِنْهُمْ أَرْبَعَة»

(அவர்களில் ஆறு பேர் தெற்கு நோக்கியும், நான்கு பேர் வடக்கு நோக்கியும் சென்றனர்.) என்பது, அல்லாஹ் அணையிலிருந்து வெள்ளத்தை அவர்கள் மீது அனுப்பிய பிறகு, அவர்களில் சிலர் தங்கள் தாயகத்திலேயே தங்கிவிட்டனர், மற்றவர்கள் வேறு இடங்களுக்குப் புலம் பெயர்ந்தனர் என்பதாகும்.

மஃரிப் அணையும் வெள்ளப்பெருக்கும்

அணை பற்றிய வரலாறானது, இரு மலைகளுக்கு இடையிலிருந்து மழை மற்றும் பள்ளத்தாக்குகளின் வழியாக அவர்களுக்குக் கிடைத்த தண்ணீரைப் பற்றியதாகும். அவர்களின் பண்டைய மன்னர்கள் ஒரு பிரம்மாண்டமான, வலுவான அணையைக் கட்டினார்கள். இதனால் அந்த இரு மலைகளுக்கு இடையே நீர் மட்டம் உயர்ந்தது. அதன் பின் அவர்கள் அங்கு மரங்களை நட்டனர். மிகச்சிறந்த, ஏராளமான, அழகான பழங்களை அவர்கள் அறுவடை செய்தார்கள். கத்தாதா உள்ளிட்ட முன்னோர்கள் (ஸலஃபுகள்) சிலர் குறிப்பிடுகையில்: "ஒரு பெண் தனது தலையில் ஒரு கூடையைச் சுமந்து கொண்டு அந்த மரங்களுக்கு அடியே நடந்து சென்றால், அவள் கைகளால் பறிக்காமலேயே மரங்களிலிருந்து விழும் பழுத்த பழங்களால் அந்தக் கூடை தானாகவே நிறைந்துவிடும். அந்தளவுக்கு அங்கு பழங்கள் செழித்துக் காணப்பட்டன" என்று கூறியுள்ளனர். இது ஸன்ஆவிலிருந்து மூன்று நாள் பயண தூரத்தில் இருந்த மஃரிப் அணைப் பகுதியாகும். அந்தப் பகுதியில் ஈக்கள், கொசுக்கள் அல்லது வேறு எந்த விஷப்பூச்சிகளும் இல்லை என்று வேறு சிலர் கூறியுள்ளனர். வானிலை இதமாகவும், மக்கள் ஆரோக்கியமாகவும் இருந்ததே இதற்குக் காரணம். அவர்கள் தன்னை மட்டுமே வணங்க வேண்டும் என்பதற்காக அல்லாஹ் அவர்களுக்கு இத்தகைய வசதிகளைச் செய்திருந்தான். இதையே அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

لَقَدْ كَانَ لِسَبَإٍ فِى مَسْكَنِهِمْ ءَايَةٌ

(நிச்சயமாக ஸபா (ஷீபா) மக்களுக்கு அவர்கள் வசித்த இடத்தில் ஓர் அத்தாட்சி இருந்தது.) பின்னர் அல்லாஹ் அதை இவ்வாறு விளக்குகிறான்:

جَنَّتَانِ عَن يَمِينٍ وَشِمَالٍ

(வலப்புறத்திலும் இடப்புறத்திலும் இரு தோட்டங்கள்;) அதாவது, மலைகள் இருந்த இரு பக்கங்களிலும் தோட்டங்கள் இருந்தன, அவற்றின் நிலம் அவற்றுக்கு இடையில் அமைந்திருந்தது.

كُلُواْ مِن رِّزْقِ رَبِّكُمْ وَاش்كُرُواْ لَهُ بَلْدَةٌ طَيِّبَةٌ وَرَبٌّ غَفُورٌ

((மேலும் அவர்களிடம் கூறப்பட்டது:) "உங்கள் இறைவனின் வாழ்வாதாரத்திலிருந்து உண்ணுங்கள், அவனுக்கு நன்றி செலுத்துங்கள். அது ஒரு வளமான தேசம்; அவன் மிகவும் மன்னிப்பவன்!") இதன் பொருள்: 'நீங்கள் அவனை மட்டுமே தொடர்ந்து வணங்கி வந்தால் அவன் உங்களை மன்னிப்பான்.'

فَأَعْرِضُواْ

(ஆனால் அவர்கள் புறக்கணித்தார்கள்,) அதாவது, அல்லாஹ்வை மட்டும் வணங்குவதிலிருந்தும், அவன் அவர்களுக்கு அருளிய அருட்கொடைகளுக்கு நன்றி செலுத்துவதிலிருந்தும் அவர்கள் விலகிச் சென்றார்கள். அவர்கள் அல்லாஹ்வுக்குப் பதிலாகச் சூரியனை வணங்கத் தொடங்கினார்கள். இதையே சுலைமான் (அலை) அவர்களிடம் ஹுத்ஹுத் பறவை கூறியது:

فَمَكَثَ غَيْرَ بَعِيدٍ فَقَالَ أَحَطتُ بِمَا لَمْ تُحِطْ بِهِ وَجِئْتُكَ مِن سَبَإٍ بِنَبَإٍ يَقِينٍ - إِنِّى وَجَدتُّ امْرَأَةً تَمْلِكُهُمْ وَأُوتِيَتْ مِن كُلِّ شَىْءٍ وَلَهَا عَرْشٌ عَظِيمٌ - وَجَدتُّهَا وَقَوْمَهَا يَسْجُدُونَ لِلشَّمْسِ مِن دُونِ اللَّهِ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطَـنُ أَعْمَـلَهُمْ فَصَدَّهُمْ عَنِ السَّبِيلِ فَهُمْ لاَ يَهْتَدُونَ

("நான் ஸபாவிலிருந்து (ஷீபா) ஒரு உறுதியான செய்தியுடன் உங்களிடம் வந்துள்ளேன். ஒரு பெண் அவர்களை ஆட்சி செய்வதை நான் கண்டேன். அவளுக்கு எல்லா வசதிகளும் வழங்கப்பட்டுள்ளன; அவளுக்கு ஒரு பிரம்மாண்டமான அரியணையும் உள்ளது. அவளும் அவளது மக்களும் அல்லாஹ்வையன்றிச் சூரியனை வணங்குவதை நான் கண்டேன். ஷைத்தான் அவர்களின் செயல்களை அவர்களுக்கு அழகானதாகக் காட்டி, அவர்களை நல்வழியிலிருந்து தடுத்துவிட்டான். எனவே அவர்கள் நேர்வழி பெறமாட்டார்கள்.") (27:22-24)

فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ سَيْلَ الْعَرِمِ

(ஆகவே, அந்த அணையிலிருந்து கட்டவிழ்த்து விடப்பட்ட வெள்ளத்தை நாம் அவர்கள் மீது அனுப்பினோம்,) இப்னு அப்பாஸ், வஹ்ப் பின் முனப்பிஹ், கத்தாதா மற்றும் அத்-தஹ்ஹாக் உள்ளிட்டோர் கூறுகிறார்கள்: அல்லாஹ் அவர்கள் மீது வெள்ளத்தை அனுப்பித் தண்டிக்க நாடியபோது, பூமியிலிருந்து பெரிய வகை எலிகளை அந்த அணைக்கு அனுப்பினான். அவை அணையில் துளைகளை இட்டன. வஹ்ப் பின் முனப்பிஹ் அவர்கள் கூறுகையில்: "பெரிய எலிகளால் இந்த அணை அழியும் என்று அவர்கள் தங்கள் வேதங்களில் கண்டனர். எனவே அவர்கள் அணையைப் பாதுகாக்கப் பூனைகளை வளர்த்தார்கள். ஆனால் அல்லாஹ்வின் கட்டளை வந்தபோது, எலிகள் பூனைகளை மீறி அணைக்குள் புகுந்து துளைகளை இட்டன; அணை சரிந்தது" என்றார். கத்தாதா உள்ளிட்டோர் கூறுகையில்: "அது ஒரு வகை பாலைவன எலியாகும். அவை அணையின் அடிப்பகுதியை அரித்து வலுவிழக்கச் செய்தன. வெள்ளம் வந்தபோது நீர் அந்த அமைப்பைத் தாக்கியது, அணை உடைந்தது. அந்தப் பெருவெள்ளம் பள்ளத்தாக்கின் வழியே சீறிப் பாய்ந்து, அங்குள்ள கட்டடங்கள், மரங்கள் என அனைத்தையும் அழித்தது" என்றனர். மலைகளின் வலது மற்றும் இடதுபுறம் இருந்த மரங்களுக்கு நீர் கிடைக்காமல் அவை காய்ந்து அழிந்தன. அந்த அழகான, கனி தரும் மரங்களுக்குப் பதிலாக முற்றிலும் வேறான மரங்கள் முளைத்தன. இதையே அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

وَبَدَّلْنَـهُمْ بِجَنَّـتِهِمْ جَنَّتَيْنِ ذَوَاتَىْ أُكُلٍ خَمْطٍ

(மேலும், அவர்களுடைய அந்த இரு தோட்டங்களையும் கசப்பான கனிகளைத் தரும் இரு தோட்டங்களாக நாம் மாற்றினோம்,) இப்னு அப்பாஸ், முஜாஹித், இக்ரிமா, அதா அல்-குராசானீ, கத்தாதா மற்றும் அஸ்-ஸுத்தீ ஆகியோர் கூறுகையில்: "இது அராக் மற்றும் கசப்பான கனிகளைக் குறிக்கும்" என்றனர்.

وَأَثْلٍ

மற்றும் 'அத்ல்'. அல்-அவ்ஃபீ மற்றும் இப்னு அப்பாஸ் ஆகியோர் இதற்குத் 'தாமரிக்ஸ்' (சவுக்கு போன்ற மரம்) என்று பொருள் கூறினர். சிலர் இது சவுக்கு போன்ற மரம் என்றும், வேறு சிலர் இது 'காட்டு வேல மரம்' அல்லது 'மிமோசா' என்றும் கூறியுள்ளனர். அல்லாஹ்வே மிக அறிந்தவன்.

وَشَىْءٍ مِّن سِدْرٍ قَلِيلٍ

மேலும் சில இலந்தை மரங்கள். அந்தத் தோட்டங்கள் மாற்றப்பட்டபோது அவற்றில் எஞ்சியவற்றில் இலந்தை மரங்கள் சிறந்தவையாக இருந்ததால், அவை மிகக் குறைவாகவே இருந்தன.

وَشَىْءٍ مِّن سِدْرٍ قَلِيلٍ

மேலும் சில இலந்தை மரங்கள். அடர்ந்த நிழலும், ஓடும் ஆறுகளும், அழகான காட்சிகளும், செழிப்பான கனிகளும் நிறைந்திருந்த அந்த இரு தோட்டங்களுக்கும் ஏற்பட்ட கதி இதுதான்: அவை முள் மரங்களாகவும், சவுக்கு மரங்களாகவும், பெரிய முட்களும் சிறு கனிகளும் கொண்ட இலந்தை மரங்களாகவும் மாறின. இதற்குக் காரணம் அவர்கள் கொண்ட இறைநிராகரிப்பும், அல்லாஹ்வுக்கு இணைவைத்த பாவமும், சத்தியத்தைப் புறக்கணித்துப் பொய்யைப் பின்பற்றியதுமே ஆகும். அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

ذَلِكَ جَزَيْنَـهُمْ بِمَا كَفَرُواْ وَهَلْ نُجْزِى إِلاَّ الْكَفُورَ

(அவர்கள் நன்றி கெட்டவர்களாக இருந்த காரணத்தால், இவ்வாறு நாம் அவர்களுக்குக் கூலி கொடுத்தோம். நன்றி கெட்டவர்களைத் தவிர வேறு யாருக்கும் நாம் இவ்வாறு கூலி கொடுப்பதில்லை.) அதாவது, அவர்களின் நிராகரிப்புக்காக நாம் அவர்களைத் தண்டித்தோம். முஜாஹித் அவர்கள் கூறுகையில்: "நிராகரிப்பவர்களைத் தவிர வேறு யாரையும் அல்லாஹ் இவ்வாறு தண்டிப்பதில்லை" என்றார். ஹஸன் அல்-பஸரீ அவர்கள் கூறுகையில்: "மகத்துவமிக்க அல்லாஹ் உண்மையையே கூறியுள்ளான். நன்றி கெட்ட நிராகரிப்பாளர்களைத் தவிர வேறு எவரும் அவர்கள் செய்த பாவத்திற்குப் பொருத்தமான முறையில் இவ்வாறு தண்டிக்கப்பட மாட்டார்கள்" என்றார்.