அறிவுடையோருக்கான தவ்ஹீதின் (ஏகத்துவத்தின்) சான்றுகள், அவர்களின் பண்புகள், பேச்சுகள் மற்றும் பிரார்த்தனைகள்

அல்லாஹ் கூறினான்,

إِنَّ فِى خَلْقِ السَّمَـوَتِ وَالاٌّرْضِ

(நிச்சயமாக, வானங்கள் மற்றும் பூமியின் படைப்பில்,) 3:190. இது வானத்தின் உயரத்தையும் அதன் பரப்பையும், பூமியின் விரிவையும் அதன் அடர்த்தியையும் குறிக்கிறது. மேலும் சுழலும் கோள்கள், கடல்கள், மலைகள், பாலைவனங்கள், மரங்கள், செடிகள், பழங்கள், விலங்குகள், தாதுக்கள் மற்றும் பல்வேறு பயனுள்ள நிறங்கள், நறுமணங்கள், சுவைகள் மற்றும் மூலக்கூறுகள் போன்ற பிரம்மாண்டமான அம்சங்களையும் இது குறிக்கிறது.

وَاخْتِلَـفِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ

(மேலும் இரவும் பகலும் மாறி மாறி வருவதிலும்), ஒன்று மற்றொன்றைத் தொடர்ந்து வந்து, ஒன்றின் நீளத்தை மற்றொன்று எடுத்துக்கொள்கிறது. உதாரணமாக, சில நேரங்களில் ஒன்று மற்றொன்றை விட நீளமாகவும், சில நேரங்களில் குறைவாகவும், சில நேரங்களில் சமமாகவும் அமைகிறது. இவ்வாறே மீண்டும் மீண்டும் நிகழ்கிறது. இவை அனைத்தும் யாவற்றையும் மிகைத்தவனும், மகா ஞானமுடையவனுமான அல்லாஹ்வின் தீர்மானத்தின்படியே நிகழ்கின்றன. இதனால்தான் அல்லாஹ் கூறினான்,

لاّيَـتٍ لاٌّوْلِى الاٌّلْبَـبِ

(நிச்சயமாக அறிவுடையோருக்கு இதில் அத்தாட்சிகள் உள்ளன). இது காரியங்களின் உண்மை நிலையைப் பற்றிச் சிந்திக்கும் ஆற்றல்மிக்க மற்றும் தெளிவான அறிவைக் கொண்டவர்களைக் குறிக்கிறது; முறையான புரிதல் இல்லாத செவிடர்கள் மற்றும் ஊமையர்களைப் போன்றவர்களை அல்ல. இத்தகையோரைப் பற்றி அல்லாஹ் கூறினான்,

وَكَأَيِّن مِّن ءَايَةٍ فِى السَّمَـوَتِ وَالاٌّرْضِ يَمُرُّونَ عَلَيْهَا وَهُمْ عَنْهَا مُعْرِضُونَ - وَمَا يُؤْمِنُ أَكْثَرُهُمْ بِاللَّهِ إِلاَّ وَهُمْ مُّشْرِكُونَ

(வானங்களிலும் பூமியிலும் எத்தனையோ அத்தாட்சிகள் உள்ளன; அவற்றை அவர்கள் கடந்து செல்கின்றனர். ஆனால் அவர்கள் அவற்றைப் புறக்கணிப்பவர்களாகவே இருக்கின்றனர். அவர்களில் பெரும்பாலோர் அல்லாஹ்வை நம்புவதில்லை - அவர்கள் இணை வைப்பவர்களாக இருந்தாலன்றி) 12:105, 106.

அல்லாஹ் பின்னர் நற்புத்தியும் சிந்தனையும் கொண்டவர்களைப் பற்றி விவரிக்கிறான்,

الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللَّهَ قِيَـماً وَقُعُوداً وَعَلَى جُنُوبِهِمْ

(அவர்கள் நின்ற நிலையிலும், அமர்ந்த நிலையிலும் மற்றும் படுத்த நிலையிலும் அல்லாஹ்வை நினைவு கூர்வார்கள்) 3:191.

இம்ரான் பின் ஹுஸைன் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்ததாக இமாம் புகாரி பதிவு செய்துள்ளார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

«صَلِّ قَائِمًا، فَإِنْ لَمْ تَسْتَطِعْ فَقَاعِدًا، فَإِنْ لَمْ تَسْتَطِعْ فَعَلَى جَنْب»

(நின்றவாறு தொழுவீராக; முடியாவிட்டால் அமர்ந்தவாறு தொழுவீராக; அதுவும் முடியாவிட்டால் பக்கவாட்டில் படுத்தவாறு தொழுவீராக). இவர்கள் எல்லா நிலைகளிலும், தங்கள் உள்ளத்தாலும் நாவாலும் அல்லாஹ்வை நினைவு கூர்கிறார்கள்.

وَيَتَفَكَّرُونَ فِى خَلْقِ السَّمَـوَتِ وَالاٌّرْضِ

(மேலும் அவர்கள் வானங்கள் மற்றும் பூமியின் படைப்பைப் பற்றி ஆழமாகச் சிந்திக்கிறார்கள்). படைப்பாளனின் வல்லமை, ஆற்றல், அறிவு, ஞானம், நாட்டம் மற்றும் கருணைக்குச் சான்றளிக்கும் வகையில் வானிலும் பூமியிலும் உள்ள அத்தாட்சிகளைப் பற்றி அவர்கள் சிந்திக்கிறார்கள். தனது படைப்புகளைப் பற்றிச் சிந்திக்காதவர்களை அல்லாஹ் கண்டிக்கிறான். ஏனெனில் அப்படைப்புகள் அவனது இருப்பு, அவனது பண்புகள், அவனது ஷரீஆ (மார்க்கச் சட்டம்), அவனது விதி மற்றும் வசனங்களுக்குச் சான்றாக இருக்கின்றன. அல்லாஹ் கூறினான்,

وَكَأَيِّن مِّن ءَايَةٍ فِى السَّمَـوَتِ وَالاٌّرْضِ يَمُرُّونَ عَلَيْهَا وَهُمْ عَنْهَا مُعْرِضُونَ - وَمَا يُؤْمِنُ أَكْثَرُهُمْ بِاللَّهِ إِلاَّ وَهُمْ مُّشْرِكُونَ

(வானங்களிலும் பூமியிலும் எத்தனையோ அத்தாட்சிகள் உள்ளன; அவற்றை அவர்கள் கடந்து செல்கின்றனர். ஆனால் அவர்கள் அவற்றைப் புறக்கணிப்பவர்களாகவே இருக்கின்றனர். அவர்களில் பெரும்பாலோர் அல்லாஹ்வை நம்புவதில்லை - அவர்கள் இணை வைப்பவர்களாக இருந்தாலன்றி) 12:105, 106.

அல்லாஹ் தனது விசுவாசமிக்க அடியார்களையும் புகழ்கிறான்,

الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللَّهَ قِيَـماً وَقُعُوداً وَعَلَى جُنُوبِهِمْ وَيَتَفَكَّرُونَ فِى خَلْقِ السَّمَـوَتِ وَالاٌّرْضِ

(அவர்கள் நின்ற நிலையிலும், அமர்ந்த நிலையிலும் மற்றும் படுத்த நிலையிலும் அல்லாஹ்வை நினைவு கூர்வார்கள், மேலும் வானங்கள் மற்றும் பூமியின் படைப்பைப் பற்றி ஆழமாகச் சிந்திப்பார்கள்), அவர்கள் இவ்வாறு பிரார்த்திக்கிறார்கள்:

رَبَّنَآ مَا خَلَقْتَ هَذا بَـطِلاً

("எங்கள் இறைவா! நீ இதைப் பயனற்றதாகப் படைக்கவில்லை.")

நீ இதையெல்லாம் வீணாகவும் விளையாட்டாகவும் படைக்கவில்லை. மாறாக, நீ இதனை உண்மையான நோக்கத்துடனேயே படைத்துள்ளாய். தீமை செய்தவர்களுக்கு அவர்கள் செய்ததற்கு ஏற்பத் தண்டனை வழங்கவும், நன்மை செய்தவர்களுக்குச் சிறந்த நற்கூலியை வழங்கவுமே இதனைப் படைத்தாய்.

விசுவாசிகள் அல்லாஹ்வைப் புகழ்ந்து, அவன் எதையும் விளையாட்டிற்காகவோ அல்லது பயனற்றதாகவோ செய்யமாட்டான் என்பதை உறுதிப்படுத்தி, கூறுகிறார்கள்:

سُبْحَـنَكَ

("நீ தூய்மையானவன்!"), ஏனெனில் நீ எதையும் நோக்கமின்றிப் படைக்கமாட்டாய்.

فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ

("நரக நெருப்பின் வேதனையிலிருந்து எங்களைக் காத்தருள்வாயாக!"). அதாவது, "படைப்புகளை உண்மையுடனும் நீதியுடனும் படைத்தவனே! குறைகளிலிருந்தும், காரியங்களை நோக்கமின்றியோ அல்லது விளையாட்டிற்காகவோ செய்வதிலிருந்தும் அப்பாற்பட்டவனே! உனது ஆற்றலாலும் வலிமையாலும் நரக நெருப்பின் வேதனையிலிருந்து எங்களைக் காப்பாற்றுவாயாக. உனது திருப்தியைப் பெற்றுத் தரும் செயல்களைச் செய்ய எங்களுக்கு வழிகாட்டுவாயாக. இன்பங்கள் நிறைந்த சொர்க்கத்தில் எங்களை நுழையச் செய்யும் நற்செயல்களுக்கு நேர்வழி காட்டி, உனது கடுமையான தண்டனையிலிருந்து எங்களைக் காத்தருள்வாயாக."

அவர்கள் தொடர்ந்து இவ்வாறு பிரார்த்திக்கிறார்கள்:

رَبَّنَآ إِنَّكَ مَن تُدْخِلِ النَّارَ فَقَدْ أَخْزَيْتَهُ

("எங்கள் இறைவா! நிச்சயமாக நீ யாரை நரகில் நுழைக்கின்றாயோ, அவரை நீ இழிவுபடுத்திவிட்டாய்"), மக்கள் அனைவரும் ஒன்று திரட்டப்படும் நாளில் அவர்களுக்கு முன்னால் அவரை அவமானப்படுத்தி இழிவுபடுத்திவிட்டாய்.

وَمَا لِلظَّـلِمِينَ مِنْ أَنصَارٍ<

("மேலும் அநீதியாளர்களுக்கு உதவி செய்பவர் எவருமில்லை.") தீர்ப்பு நாளில் உன்னிடமிருந்து அவர்களைக் காப்பாற்ற எவரும் இருக்கமாட்டார்கள். எனவே, நீ அவர்களுக்குத் தீர்மானித்த விதியிலிருந்து தப்பிக்க எவ்வித வழியும் இல்லை.

رَّبَّنَآ إِنَّنَآ سَمِعْنَا مُنَادِياً يُنَادِى لِلإِيمَـنِ

("எங்கள் இறைவா! விசுவாசத்தின் பக்கம் அழைப்பவரின் அழைப்பை நிச்சயமாக நாங்கள் செவியுற்றோம்"). அதாவது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களைக் குறிக்கிறது.

أَنْ ءَامِنُواْ بِرَبِّكُمْ فَـَامَنَّا

("உங்கள் இறைவனை நம்பிக்கை கொள்ளுங்கள்!" என்று அவர் அழைத்தார்; உடனே நாங்கள் நம்பிக்கை கொண்டோம்). நாங்கள் அவரது அழைப்பை ஏற்று அவரைப் பின்பற்றினோம்.

رَبَّنَا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا

("எங்கள் இறைவா! எங்கள் பாவங்களை எங்களுக்கு மன்னிப்பாயாக!"). எங்கள் ஈமான் (நம்பிக்கை) மற்றும் உனது நபிக்கு நாங்கள் கீழ்ப்படிந்ததன் காரணமாக,

فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا

("எங்கள் பாவங்களை எங்களுக்கு மன்னிப்பாயாக!") அவற்றை மறைத்துவிடுவாயாக.

وَكَفِّرْ عَنَّا سَيِّئَـتِنَا

("எங்கள் தீமைகளை எங்களை விட்டும் போக்கிவிடுவாயாக!") எங்களுக்கும் உனக்கும் இடையில் உள்ள அந்தரங்கமான தீமைகளை நீக்கிவிடுவாயாக.

وَتَوَفَّنَا مَعَ الاٌّبْرَارِ

("மேலும் நற்பண்பு மிக்க நல்லோர்களோடு (அல்-அப்ரார்) எங்களை மரணிக்கச் செய்வாயாக!"). எங்களை நற்செயல்கள் புரிந்தவர்களோடு சேர்த்துவிடுவாயாக.

رَبَّنَا وَءَاتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَى رُسُلِكَ

("எங்கள் இறைவா! உனது தூதர்கள் வழியாக எங்களுக்கு நீ வாக்களித்ததை எங்களுக்கு வழங்குவாயாக!"). உனது தூதர்கள் மீது நாங்கள் கொண்ட நம்பிக்கையின் காரணமாகவோ, அல்லது - இந்த விளக்கம் இன்னும் சிறந்தது - உனது தூதர்களின் நாவுகள் வழியாக எங்களுக்கு நீ வாக்களித்ததை எங்களுக்கு வழங்குவாயாக.

وَلاَ تُخْزِنَا يَوْمَ الْقِيَـمَةِ

("மறுமை நாளில் எங்களை இழிவுபடுத்திவிடாதே!"). அனைத்துப் படைப்புகளுக்கு முன்னிலையிலும் எங்களை அவமானப்படுத்தாதே.

إِنَّكَ لاَ تُخْلِفُ الْمِيعَادَ

("நிச்சயமாக நீ வாக்குறுதி மீறாதவன்!"). உனது தூதர்களுக்கு நீ அளித்த வாக்குறுதி - நாம் உனக்கு முன்னால் எழுப்பப்படுவது உள்ளிட்டவை - நிச்சயமாக நிகழ்ந்தே தீரும்.

நபியவர்கள் (ஸல்) இரவில் தஹஜ்ஜுத் தொழுகைக்காக எழும்போது ஸூரா ஆல் இம்ரானின் இறுதிப் பத்து வசனங்களை ஓதுவது அவர்களின் வழக்கமாக இருந்தது. இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: "நான் ஒரு இரவு எனது அத்தை மைமூனா (ரழி) அவர்களின் வீட்டில் தங்கினேன். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தங்கள் மனைவியுடன் சிறிது நேரம் பேசிவிட்டுப் பின்னர் உறங்கினார்கள். இரவின் கடைசிப் பகுதி வந்தபோது, அவர்கள் எழுந்து வானத்தைப் பார்த்துவிட்டுப் பின்வருமாறு ஓதினார்கள்:

إِنَّ فِى خَلْقِ السَّمَـوَتِ وَالاٌّرْضِ وَاخْتِلَـفِ الَّيْلِ وَالنَّهَارِ لاّيَـتٍ لاٌّوْلِى الاٌّلْبَـبِ

(நிச்சயமாக வானங்கள் மற்றும் பூமியின் படைப்பிலும், இரவும் பகலும் மாறி மாறி வருவதிலும் அறிவுடையோருக்குப் பல அத்தாட்சிகள் உள்ளன) 3:190.

பின்னர் நபியவர்கள் (ஸல்) எழுந்து, வுளூச் செய்து, மிஸ்வாக் கொண்டு (பற்களைச் சுத்தம் செய்து), பதினொரு ரக்அத்கள் தொழுதார்கள். பிலால் (ரழி) அவர்கள் அதான் சொன்னபோது, நபியவர்கள் (ஸல்) இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுதுவிட்டு (மஸ்ஜித்திற்கு) வெளியே சென்று, மக்களுக்கு ஃபஜ்ர் தொழுகை நடத்தினார்கள்." இச்செய்தியை இமாம் முஸ்லிமும் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.

அதா (ரஹ்) அவர்கள் கூறியதாவது: "நானும், இப்னு உமர் (ரழி) அவர்களும், உபைத் பின் உமைர் (ரழி) அவர்களும் ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடம் சென்றோம். எங்களுக்கும் அவர்களுக்கும் இடையே ஒரு திரை இருந்தது. ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள், 'உபைதே! எங்களைச் சந்திக்க உங்களைத் தடுப்பது எது?' என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், 'ஒரு கவிஞரின் கூற்றுப்படி: அவ்வப்போது சந்தித்தால் அன்பு அதிகரிக்கும்' என்று கூறினார். இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள், 'அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் நீங்கள் கண்ட மிகவும் ஆச்சரியமான ஒரு விஷயத்தைப் பற்றி எங்களுக்குத் கூறுங்கள்' எனக் கேட்டார்கள். ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அழுதுகொண்டே கூறினார்கள்: 'அவர்களின் அனைத்து விஷயங்களுமே ஆச்சரியமானவைதான். ஒரு இரவு அவர்கள் என்னிடம் நெருங்கி வந்தார்கள்; அவர்களின் உடல் எனது உடலைத் தீண்டும் அளவுக்கு வந்தார்கள். பின்னர் அவர்கள், 'எனது இறைவனை நான் வணங்குவதற்கு என்னை விடுவாயா?' எனக் கேட்டார்கள். நான், 'அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! உங்கள் அருகாமையை நான் விரும்புகிறேன்; அதேபோல் உங்கள் இறைவனை நீங்கள் வணங்குவதையும் நான் விரும்புகிறேன்' என்று கூறினேன். அவர்கள் ஒரு தோல்பையிலிருந்து நீர் எடுத்து வுளூச் செய்தார்கள்; ஆனால் அதிக நீரை அவர்கள் பயன்படுத்தவில்லை. பிறகு தொழுகையில் நின்றார்கள். அவர்களின் தாடி நனையும் வரை அழுதார்கள். பிறகு ஸஜ்தா செய்தார்கள்; தரை நனையும் வரை அழுதார்கள். பிறகு ஒரு பக்கமாகச் சாய்ந்து படுத்த நிலையிலும் அழுதார்கள். பிலால் (ரழி) அவர்கள் ஃபஜ்ர் தொழுகைக்காக அவர்களை அழைக்க வந்தபோது, 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! உங்களின் முன்-பின் பாவங்களை அல்லாஹ் மன்னித்துவிட்ட நிலையில் நீங்கள் ஏன் இப்படி அழுகிறீர்கள்?' எனக் கேட்டார். அதற்கு அவர்கள் கூறினார்கள்:

«وَيْحَكَ يَا بِلَالُ، وَمَا يَمْنَعُنِي أَنْ أَبْكِيَ، وَقَدْ أُنْزِلَ عَلَيَّ فِي هذِهِ اللَّيْلَة»

(பிலாலே! வருத்தமாக இருக்கிறது! நான் ஏன் அழாமல் இருக்க முடியும்? இந்த இரவில் எனக்கு இந்த வசனம் வஹீயாக (இறைச்செய்தியாக) அருளப்பட்டிருக்கிறது).

إِنَّ فِى خَلْقِ السَّمَـوَتِ وَالاٌّرْضِ وَاخْتِلَـفِ الَّيْلِ وَالنَّهَارِ لاّيَـتٍ لاٌّوْلِى الاٌّلْبَـبِ

(நிச்சயமாக வானங்கள் மற்றும் பூமியின் படைப்பிலும், இரவும் பகலும் மாறி மாறி வருவதிலும் அறிவுடையோருக்குப் பல அத்தாட்சிகள் உள்ளன.)

(யார் இதனை ஓதிவிட்டு, இதனைப் பற்றிச் சிந்திக்கவில்லையோ அவனுக்குக் கேடுதான்)."