சிலைகள் படைப்பதில்லை, உதவுவதில்லை, அவற்றிற்கு எந்தச் சக்தியும் இல்லை

அல்லாஹ்வைத் தவிர சிலைகளையும், அவனுக்கு இணையானவர்களையும், உருவங்களையும் வணங்கும் முஷ்ரிக்குகளை (இணைவைப்பவர்களை) அல்லாஹ் கண்டிக்கிறான். இந்தப் பொருட்கள் அல்லாஹ்வினால் படைக்கப்பட்டவை; அவற்றுக்கு எதன் மீதும் அதிகாரமில்லை, நன்மையோ தீமையோ செய்யும் ஆற்றலும் இல்லை. தங்களை வணங்குபவர்களை அவை பார்ப்பதோ, அவர்களுக்கு உதவி செய்வதோ இல்லை. அவை அசையாத, கேட்காத, பார்க்காத ஜடப்பொருட்கள். இவற்றை வணங்கும் மனிதர்கள் அவற்றை விடச் சிறந்தவர்கள்; ஏனெனில் மனிதர்களுக்குக் கேட்கும், பார்க்கும் ஆற்றலும் சுயமான வலிமையும் உண்டு. அல்லாஹ் கூறினான்:

أَيُشْرِكُونَ مَا لاَ يَخْلُقُ شَيْئاً وَهُمْ يُخْلَقُونَ

(எதையும் படைக்காத, மாறாகத் தாங்களே படைக்கப்பட்டவற்றையா அவர்கள் அல்லாஹ்வுக்கு இணையாக்குகிறார்கள்?) அதாவது, "எதையும் படைக்காத, எதையும் படைக்கும் ஆற்றலற்ற மற்றவர்களை அல்லாஹ்வுக்கு இணையாகக் கருதுகிறீர்களா?" அல்லாஹ் மற்றொரு வசனத்தில் கூறினான்:

يأَيُّهَا النَّاسُ ضُرِبَ مَثَلٌ فَاسْتَمِعُواْ لَهُ إِنَّ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِن دُونِ اللَّهِ لَن يَخْلُقُواْ ذُبَاباً وَلَوِ اجْتَمَعُواْ لَهُ وَإِن يَسْلُبْهُمُ الذُّبَابُ شَيْئاً لاَّ يَسْتَنقِذُوهُ مِنْهُ ضَعُفَ الطَّالِبُ وَالْمَطْلُوبُ - مَا قَدَرُواْ اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ إِنَّ اللَّهَ لَقَوِىٌّ عَزِيزٌ

(மனிதர்களே! ஓர் உதாரணம் கூறப்படுகிறது, அதைக் கவனமாகக் கேளுங்கள்: நிச்சயமாக அல்லாஹ்வைத் தவிர நீங்கள் யாரை அழைக்கிறீர்களோ, அவர்கள் அனைவரும் ஒன்று சேர்ந்தாலும் ஒரு ஈயைக்கூடப் படைக்க முடியாது. ஒருவேளை அந்த ஈ அவர்களிடமிருந்து எதையாவது பறித்துச் சென்றால், அதனிடமிருந்து அதை மீட்கும் வலிமையும் அவர்களுக்கு இல்லை. தேடுபவனும் தேடப்படுபவனும் பலவீனமானவர்களே. அவர்கள் அல்லாஹ்வை மதிக்க வேண்டிய முறைப்படி கண்ணியப்படுத்தவில்லை. நிச்சயமாக அல்லாஹ் மிக வலிமையானவன், யாவற்றையும் மிகைத்தவன்) 22:73-74. நிராகரிப்பாளர்களின் அனைத்துப் பொய்க் கடவுள்களும் தங்கள் சக்தியை ஒன்று திரட்டினாலும் அவர்களால் ஒரு ஈயைக்கூடப் படைக்க முடியாது என்று அல்லாஹ் கூறுகிறான். மாறாக, அந்த ஈ அவர்களிடமிருந்து மிக அற்பமான எதையேனும் எடுத்துக்கொண்டு பறந்துவிட்டாலும், அவர்களால் அதைத் திரும்பப் பெற முடியாது. ஒரு பொருள் இவ்வளவு பலவீனமாக இருக்கும்போது, வாழ்வாதாரத்திற்காகவும் உதவிக்காகவும் அதை எவ்வாறு வணங்கவோ அழைக்கவோ முடியும்? இதனால்தான் அல்லாஹ் கூறினான்:

لاَ يَخْلُقُ شَيْئاً وَهُمْ يُخْلَقُونَ

(...எதையும் படைக்காத, மாறாகத் தாங்களே படைக்கப்பட்ட...) வணங்கப்படும் இந்தப் பொருட்கள் தாங்களே படைக்கப்பட்டவை மற்றும் உருவாக்கப்பட்டவை. நபி இப்ராஹீம் (அலை) அல்-கலீல் அவர்கள் பிரகடனம் செய்தார்கள்:

أَتَعْبُدُونَ مَا تَنْحِتُونَ

("நீங்களே செதுக்கியவற்றையா நீங்கள் வணங்குகிறீர்கள்?") 37:95. அடுத்து அல்லாஹ் கூறினான்:

وَلاَ يَسْتَطِيعُونَ لَهُمْ نَصْرًا

(அவற்றை வணங்குபவர்களுக்கு அவற்றால் எவ்வித உதவியும் செய்ய முடியாது,)

وَلاَ أَنفُسَهُمْ يَنصُرُونَ

(தங்களுக்குத் தாங்களே உதவிக் கொள்ளவும் அவர்களால் முடியாது) தங்களுக்குத் தீங்கு செய்ய நினைப்பவர்களுக்கு எதிராகத் தற்காத்துக் கொள்ளக் கூட அவற்றால் முடியாது. உதாரணமாக, அல்லாஹ்வின் கலீல் இப்ராஹீம் (அலை) அவர்கள், அல்லாஹ் கூறியது போலவே, தம் சமூகத்தாரின் சிலைகளை உடைத்து அவற்றைச் சிறுமைப்படுத்தினார்கள்:

فَرَاغَ عَلَيْهِمْ ضَرْباً بِالْيَمِينِ

(பின்னர் அவர் அவற்றின் பக்கம் சாய்ந்து, (தனது) வலது கையால் பலமாகத் தாக்கினார்,) 37:93. மேலும்:

فَجَعَلَهُمْ جُذَاذاً إِلاَّ كَبِيراً لَّهُمْ لَعَلَّهُمْ إِلَيْهِ يَرْجِعُونَ

(எனவே, அவர்கள் அதனிடம் திரும்பக்கூடும் என்பதற்காக, அவற்றில் பெரிய ஒன்றைத் தவிர மற்ற அனைத்தையும் அவர் துண்டு துண்டாக உடைத்தார்.) 21:58.

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மதீனாவிற்கு வந்த பிறகு இஸ்லாத்தை ஏற்றபோது, முஆத் பின் அம்ர் இப்னு அல்-ஜமூஹ் (ரழி) அவர்களும் முஆத் பின் ஜபல் (ரழி) அவர்களும் இளைஞர்களாக இருந்தார்கள். அவர்கள் இரவில் முஷ்ரிக்குகளின் சிலைகளைத் தாக்கி, அவற்றை உடைத்து, உருக்குலைத்து, தேவையுள்ள விதவைகளுக்கு எரிபொருளாகப் பயன்படுத்தினார்கள். தம் மக்களின் தவற்றினை அவர்களுக்கு உணர்த்துவதற்காக இவ்வாறு செய்தார்கள். அந்தச் சமூகத்தின் தலைவர்களில் ஒருவரான அம்ர் பின் அல்-ஜமூஹ் (ரழி) அவர்களுக்கு ஒரு சிலை இருந்தது. அவர் அதை வணங்கி, அதற்கு நறுமணம் பூசி வந்தார். இந்த இரண்டு முஆத்களும் (ரழி) அந்தச் சிலையிடம் சென்று, அதைத் தலைகீழாகத் திருப்பி, விலங்குக் கழிவுகளை அதன் மேல் பூசுவார்கள். அம்ர் பின் அல்-ஜமூஹ் (ரழி) தம் சிலைக்கு நேர்ந்ததைக் கண்டு, அதைச் சுத்தம் செய்து நறுமணம் பூசி, அதன் அருகே ஒரு வாளை வைத்து, "உன்னையே நீ தற்காத்துக் கொள்" என்று கூறுவார்கள். ஆனால் அந்த இளைஞர்கள் மீண்டும் அவ்வாறே செய்வார்கள். ஒருமுறை அந்தச் சிலையை ஒரு செத்த நாயுடன் கயிற்றால் கட்டி கிணற்றில் வீசினார்கள். இதைக் கண்ட அம்ர் பின் அல்-ஜமூஹ் (ரழி) அவர்கள், தம் மதம் பொய்யானது என்பதை உணர்ந்து, "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! நீ வல்லமையுள்ள கடவுளாக இருந்திருந்தால், ஒரு நாயுடன் கயிற்றால் கட்டப்பட்டு கிணற்றில் கிடந்திருக்க மாட்டாய்!" என்று கூறினார்கள். பின்னர் அம்ர் பின் அல்-ஜமூஹ் (ரழி) இஸ்லாத்தை ஏற்று, அதில் உறுதியாக நின்றார்கள். பின்னர் உஹுத் போரின்போது அவர் ஷஹீதானார்கள் (வீரமரணம் அடைந்தார்கள்). அல்லாஹ் அவர் மீது திருப்தி கொள்வானாக, அவருக்கு நற்கூலி வழங்கி சுவனத்தில் இடமளிப்பானாக. அல்லாஹ் கூறினான்:

وَإِن تَدْعُوهُمْ إِلَى الْهُدَى لاَ يَتَّبِعُوكُمْ

(நீங்கள் அவர்களை நேர்வழியின் பால் அழைத்தாலும் அவர்கள் உங்களைப் பின்பற்ற மாட்டார்கள்.) இந்தச் சிலைகள் தம்மை வணங்குபவர்களின் அழைப்பைக் கேட்பதில்லை என்று அல்லாஹ் கூறுகிறான். எனவே சிலைகளை அழைப்பதும் அவற்றை விட்டு விலகுவதும் சமமானதே. இப்ராஹீம் (அலை) அவர்கள் கூறினார்கள்:

يأَبَتِ لِمَ تَعْبُدُ مَا لاَ يَسْمَعُ وَلاَ يَبْصِرُ وَلاَ يُغْنِى عَنكَ شَيْئاً

("என் தந்தையே! கேட்காத, பார்க்காத, உங்களுக்கு எந்தப் பயனும் அளிக்க முடியாத ஒன்றை ஏன் வணங்குகிறீர்கள்?") 19:42.

அடுத்து, சிலைகள் படைக்கப்பட்டவை; அவற்றை வணங்குபவர்களும் படைக்கப்பட்டவர்களே என்று அல்லாஹ் கூறுகிறான். சொல்லப்போனால், சிலைகளை விட மனிதர்களே சிறந்தவர்கள்; ஏனெனில் மனிதர்களுக்குக் கேட்கும், பார்க்கும், செயலாற்றும் திறன் உண்டு. சிலைகளுக்கோ அத்தகைய ஆற்றல்கள் இல்லை. அடுத்து அல்லாஹ் கூறினான்:

قُلِ ادْعُواْ شُرَكَآءَكُمْ

(கூறுவீராக: "(அல்லாஹ்வின்) உங்கள் கற்பனைத் தெய்வங்களை அழையுங்கள்) எனக்கு எதிராக உதவிக்கு உங்கள் சிலைகளை அழையுங்கள். எனக்கு ஒரு கண நேரமும் அவகாசம் தராமல் உங்கள் முழு முயற்சியையும் செய்யுங்கள்."

إِنَّ وَلِيِّىَ اللَّهُ الَّذِى نَزَّلَ الْكِتَـبَ وَهُوَ يَتَوَلَّى الصَّـلِحِينَ

(நிச்சயமாக என் பாதுகாவலன் அல்லாஹ்வே. அவனே (குர்ஆன்) வேதத்தை அருளினான்; அவனே நல்லோரைப் பாதுகாக்கிறான்.) அல்லாஹ்வின் உதவியே போதுமானது. அவனே எனக்குப் போதுமானவன். அவன் மீது நான் நம்பிக்கை வைத்துள்ளேன். இவ்வுலகிலும் மறுமையிலும் அவனே என் பாதுகாவலன்; எனக்குப் பின்வரும் ஒவ்வொரு நல்ல முஃமின்களுக்கும் அவனே பாதுகாவலன். இதேபோல் நபி ஹூத் (அலை) அவர்களின் மக்கள் கூறினார்கள்:

إِن نَّقُولُ إِلاَّ اعْتَرَاكَ بَعْضُ ءَالِهَتِنَا بِسُوءٍ قَالَ إِنِّى أُشْهِدُ اللَّهِ وَاشْهَدُواْ أَنِّى بَرِىءٌ مِّمَّا تُشْرِكُونَ - مِن دُونِهِ فَكِيدُونِى جَمِيعًا ثُمَّ لاَ تُنظِرُونِ - إِنِّى تَوَكَّلْتُ عَلَى اللَّهِ رَبِّى وَرَبِّكُمْ مَّا مِن دَآبَّةٍ إِلاَّ هُوَ ءاخِذٌ بِنَاصِيَتِهَآ إِنَّ رَبِّى عَلَى صِرَطٍ مُّسْتَقِيمٍ

("எங்கள் கடவுள்களில் சிலர் உமக்குத் தீங்கை (பைத்தியத்தை) உண்டாக்கிவிட்டார்கள் என்றுதான் நாங்கள் கருதுகிறோம்." அதற்கு ஹூத் (அலை) அவர்கள் பதிலளித்தார்கள்: "நிச்சயமாக நான் அல்லாஹ்வைச் சாட்சியாக ஆக்குகிறேன்; நீங்களும் சாட்சியாக இருங்கள், அவனுக்கு இணையாக நீங்கள் கருதுபவற்றை விட்டும் நான் விலகியவன். எனவே நீங்கள் அனைவரும் சேர்ந்து எனக்கு எதிராகச் சதி செய்யுங்கள்; எனக்குச் சிறிதும் அவகாசம் அளிக்க வேண்டாம். எனது இறைவனும் உங்கள் இறைவனுமாகிய அல்லாஹ்வின் மீதே நான் முழுமையாக நம்பிக்கை வைத்துள்ளேன். எந்தவொரு உயிரினமும் அவனது கட்டுப்பாட்டிலேயே உள்ளது. நிச்சயமாக எனது இறைவன் நேரான வழியில் இருக்கிறான்") 11:54-56. இப்ராஹீம் (அலை) அல்-கலீல் அவர்கள் (தம் மக்களிடம்) பிரகடனம் செய்தார்கள்:

قَالَ أَفَرَءَيْتُمْ مَّا كُنْتُمْ تَعْبُدُونَ - أَنتُمْ وَءَابَآؤُكُمُ الاٌّقْدَمُونَ - فَإِنَّهُمْ عَدُوٌّ لِى إِلاَّ رَبَّ الْعَـلَمِينَ - الَّذِى خَلَقَنِى فَهُوَ يَهْدِينِ

(நீங்கள் வணங்கிக் கொண்டிருப்பவற்றை கவனித்தீர்களா? நீங்களும் உங்கள் முன்னோர்களும் (வணங்கியவற்றை). நிச்சயமாக அவை அனைத்தும் எனக்கு எதிரிகளே, அகிலங்களின் இறைவனைத் தவிர. அவனே என்னைப் படைத்தான்; மேலும் அவனே எனக்கு நேர்வழி காட்டுகிறான்.") 26:75-78. அவர் தம் தந்தைக்கும் சமூகத்திற்கும் கூறினார்கள்:

وَإِذْ قَالَ إِبْرَهِيمُ لاًّبِيهِ وَقَوْمِهِ إِنَّنِى بَرَآءٌ مِّمَّا تَعْبُدُونَ - إِلاَّ الَّذِى فَطَرَنِى فَإِنَّهُ سَيَهْدِينِ - وَجَعَلَهَا كَلِمَةً بَـقِيَةً فِى عَقِبِهِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ

("நிச்சயமாக நீங்கள் வணங்குபவற்றை விட்டும் நான் விலகியவன். என்னைப் படைத்தவனைத் தவிர; நிச்சயமாக அவன் எனக்கு நேர்வழி காட்டுவான்." மேலும் மக்கள் (அல்லாஹ்விடம்) திரும்புவதற்காக, அதைத் தமது சந்ததியினரிடையே நிலைத்திருக்கும் ஒரு வாக்காக அவர் ஆக்கினார்.) 43:26-28.

இங்கு அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

إِنَّ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِن دُونِ اللَّهِ

(நிச்சயமாக அல்லாஹ்வையன்றி நீங்கள் யாரை அழைக்கிறீர்களோ...) இது ஏற்கனவே கூறப்பட்டதை மீண்டும் வலியுறுத்துகிறது. ஆனால் இம்முறை நேரடியாக அவர்களை நோக்கிப் பேசுகிறான்:

لاَ يَسْتَطِيعُونَ نَصْرَكُمْ وَلاَ أَنفُسَهُمْ يَنصُرُونَ

(அவர்களால் உங்களுக்கு உதவ முடியாது; தங்களுக்குத் தாங்களே உதவிக் கொள்ளவும் அவர்களால் முடியாது.)

وَإِن تَدْعُوهُمْ إِلَى الْهُدَى لاَ يَسْمَعُواْ وَتَرَاهُمْ يَنظُرُونَ إِلَيْكَ وَهُمْ لاَ يُبْصِرُونَ

(நீங்கள் அவர்களை நேர்வழிக்கு அழைத்தாலும் அவர்கள் கேட்க மாட்டார்கள். அவர்கள் உங்களைப் பார்ப்பது போல் நீர் காண்பீர்; ஆனால் அவர்கள் எதையும் பார்ப்பதில்லை.) இந்த வசனம் மற்றொரு வசனத்தைப் போன்றது:

إِن تَدْعُوهُمْ لاَ يَسْمَعُواْ دُعَآءَكُمْ

(நீங்கள் அவர்களை அழைத்தால் அவர்கள் உங்கள் அழைப்பைச் செவியுற மாட்டார்கள்.) 35:14. அடுத்து அல்லாஹ் கூறினான்:

وَتَرَاهُمْ يَنظُرُونَ إِلَيْكَ وَهُمْ لاَ يُبْصِرُونَ

(அவை உங்களைப் பார்ப்பது போல் நீர் காண்பீர்; ஆனால் அவை பார்ப்பதில்லை.) அதாவது, ஜடப்பொருட்களாக இருந்தாலும், பார்ப்பது போன்ற தோற்றமுடைய கண்களை அவை கொண்டுள்ளன. அந்தச் சிலைகள் மனித உருவிலும் கண்கள் வரையப்பட்ட நிலையிலும் இருப்பதால், புத்தியுள்ளவர்களைக் குறிக்கும் 'தரஹும்' என்ற சொல் இங்கே பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது.