அல்லாஹ்வின் அருளை எவராலும் தடுத்துவிட முடியாது

அல்லாஹ் எதை நாடுகிறானோ அதுவே நடக்கும், அவன் எதை நாடவில்லையோ அது நடக்காது என்று அல்லாஹ் கூறுகிறான். அவன் தடுத்ததை எவராலும் கொடுக்க முடியாது, அவன் கொடுத்ததை எவராலும் தடுத்துவிட முடியாது. இமாம் அஹ்மத் அவர்கள் பதிவு செய்துள்ளதாவது: அல்-முஃகீரா பின் ஷுஃபா (ரழி) அவர்களின் விடுதலை செய்யப்பட்ட அடிமையான வர்ராத் அவர்கள் கூறினார்கள்: "முஆவியா (ரழி) அவர்கள் அல்-முஃகீரா பின் ஷுஃபா (ரழி) அவர்களுக்கு, 'அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடமிருந்து நீங்கள் கேட்டவற்றை எனக்கு எழுதி அனுப்புங்கள்' என்று கடிதம் எழுதினார்கள்." எனவே, அல்-முஃகீரா (ரழி) அவர்கள் என்னை அழைத்து, நான் அவர்களுக்காக எழுதினேன்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தொழுகையை முடித்ததும் பின்வருமாறு கூறுவதை நான் கேட்டேன்:

«لَا إِلهَ إِلَّا اللهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ، وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ، اللْهُمَّ لَا مَانِعَ لِمَا أَعْطَيْتَ وَلَا مُعْطِيَ لِمَا مَنَعْتَ، وَلَا يَنْفَعُ ذَا الْجَدِّ مِنْكَ الْجَد»

(அல்லாஹ்வைத் தவிர வணக்கத்திற்குரிய இறைவன் வேறு யாருமில்லை. அவன் தனித்தவன், அவனுக்கு இணை எவருமில்லை. ஆட்சியும் புகழும் அவனுக்கே உரியன. அவன் அனைத்துப் பொருட்கள் மீதும் பேராற்றல் கொண்டவன். யா அல்லாஹ்! நீ கொடுப்பதைத் தடுத்து நிறுத்துபவர் யாருமில்லை; நீ தடுத்ததைக் கொடுப்பவர் யாருமில்லை. செல்வம் படைத்த எவருக்கும் உன்னிடத்தில் (உனது தண்டனையிலிருந்து) அவரது செல்வம் பயனளிக்காது.) "மேலும், அவர்கள் (ஸல்) வீண் பேச்சுகளில் ஈடுபடுவது, அதிகமாகக் கேள்வி கேட்பது, செல்வத்தை வீணாக்குவது, பெண் குழந்தைகளை உயிருடன் புதைப்பது, தாய்க்கு மாறு செய்வது மற்றும் பிறருக்குக் கொடுக்க வேண்டியதைத் தடுத்துக்கொண்டு பிறரிடம் யாசிப்பது ஆகியவற்றைத் தடை செய்தார்கள் என்பதையும் நான் கேட்டேன்." இது புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய நூல்களிலும் பல அறிவிப்பாளர் தொடர்களின் வழியாகப் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. ஸஹீஹ் முஸ்லிமில், அபூ ஸயீத் அல்குத்ரீ (ரழி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ருகூவிலிருந்து தமது தலையை உயர்த்தும்போது இவ்வாறு கூறுவார்கள்" என்று கூறியதாகப் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது:

«سَمِعَ اللهُ لِمَنْ حَمِدَهُ، اللْهُمَّ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ مِلْءُ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ، وَمِلْءُ مَا شِئْتَ مِنْ شَيْءٍ بَعْدُ، اللْهُمَّ أَهْلَ الثَّنَاءِ وَالْمَجْدِ،أَحَقُّ مَا قَالَ الْعَبْدُ وَكُلُّنَا لَكَ عَبْدٌ، اللْهُمَّ لَا مَانِعَ لِمَا أَعْطَيْتَ وَلَا مُعْطِيَ لِمَا مَنَعْتَ، وَلَا يَنْفَعُ ذَا الْجَدِّ مِنْكَ الْجَد»

(அல்லாஹ் தன்னை புகழ்வோரின் புகழுரையை ஏற்றுக்கொள்கிறான். எங்கள் இறைவனே! உனக்கே புகழ் அனைத்தும். வானங்கள் மற்றும் பூமி நிரம்பும் அளவுக்கும், அதற்குப் பின் நீ நாடுகின்ற பொருட்கள் யாவும் நிரம்பும் அளவுக்கும் உனக்கே புகழ் உரித்தாகட்டும். புகழுக்கும் மகத்துவத்திற்கும் உரியவனே! ஓர் அடியான் சொல்லும் வார்த்தைகளில் மிகவும் உண்மையானது - நாங்கள் அனைவரும் உனது அடியார்களே - இதுவே: யா அல்லாஹ்! நீ கொடுப்பதைத் தடுத்து நிறுத்துபவர் யாருமில்லை; நீ தடுத்ததைக் கொடுப்பவர் யாருமில்லை. செல்வம் படைத்த எவருக்கும் உன்னிடத்தில் அவரது செல்வம் பயனளிக்காது.)

இந்த வசனம், பின்வரும் வசனத்தைப் போன்றதாகும்:

وَإِن يَمْسَسْكَ اللَّهُ بِضُرٍّ فَلاَ كَاشِفَ لَهُ إِلاَّ هُوَ وَإِن يُرِدْكَ بِخَيْرٍ فَلاَ رَآدَّ لِفَضْلِهِ

(மேலும், அல்லாஹ் உமக்கு ஏதேனும் ஒரு துன்பத்தை ஏற்படுத்தினால், அவனைத் தவிர அதை நீக்குபவர் யாருமில்லை. அவன் உமக்கு ஏதேனும் ஒரு நன்மையை நாடினால், அவனது அருளைத் தடுத்து நிறுத்துபவர் எவருமில்லை) (10:107). இது போன்ற பல வசனங்கள் குர்ஆனில் உள்ளன.