நகரவாசிகள் அவர்களைப் பற்றி எவ்வாறு அறிந்து கொண்டார்கள்; குகையின் மேல் ஒரு நினைவுச் சின்னத்தை எழுப்புதல்

﴾وَكَذلِكَ أَعْثَرْنَا عَلَيْهِمْ﴿

(இவ்வாறாகவே நாம் அவர்களைப் பற்றிய செய்தியை வெளிப்படுத்தினோம்,) அதாவது, ‘மக்கள் அவர்களைக் கண்டறியுமாறு நாம் செய்தோம்.’

﴾لِيَعْلَمُواْ أَنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَأَنَّ السَّاعَةَ لاَ رَيْبَ فِيهَا﴿

(அல்லாஹ்வின் வாக்குறுதி உண்மையானது என்றும், மறுமை நேரத்தில் எவ்வித சந்தேகமும் இல்லை என்றும் அவர்கள் அறிந்து கொள்வதற்காக.) அந்த காலத்து மக்கள் மரணத்திற்குப் பின் உயிர் கொடுத்து எழுப்பப்படுவது (மறுமை நாள்) குறித்து சந்தேகத்தில் இருந்ததாக முன்னோர்களான சான்றோர்கள் (ஸலஃப்கள்) பலர் குறிப்பிட்டுள்ளனர். இக்ரிமா (ரழி) கூறினார்கள்: "அவர்களில் ஒரு பிரிவினர், ஆன்மாக்கள் மட்டுமே மீண்டும் எழுப்பப்படும், உடல்கள் அல்ல என்று கூறி வந்தனர். எனவே, உடல் ரீதியாக உயிர் கொடுத்து எழுப்பப்படுவதற்கு ஓர் அடையாளமாகவும் அத்தாட்சியாகவும் குகைவாசிகளை அல்லாஹ் எழுப்பினான்." தங்களுக்கு உணவு வாங்கி வருவதற்காகத் தங்களில் ஒருவரை நகரத்திற்கு அனுப்ப அவர்கள் விரும்பியபோது, அவர் தன்னை மறைத்துக் கொண்டு (அடையாளம் தெரியாதவாறு) மாற்றுப் பாதை வழியாக நடந்து நகரத்தை அடைந்தார். அந்த நகரம் 'தக்ஸூஸ்' என்று அழைக்கப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது. தான் அங்கிருந்து கிளம்பிச் சென்று அதிக காலம் ஆகவில்லை என்று அவர் நினைத்தார். ஆனால், உண்மையில் பல நூற்றாண்டுகள், பல தலைமுறைகள் மற்றும் பல சமூகங்கள் கடந்து போயிருந்தன; அந்த நாடும் அதன் மக்களும் முற்றிலும் மாறியிருந்தனர். அவருக்குத் தெரிந்த எந்த அடையாளங்களும் அங்கே தென்படவில்லை. செல்வந்தர்கள், ஏழைகள் என எவரையும் அவரால் அடையாளம் காண முடியவில்லை. அவர் குழப்பமடைந்து, "ஒருவேளை எனக்குப் பைத்தியம் பிடித்துவிட்டதோ அல்லது நான் பிரமையில் இருக்கிறேனோ, இல்லை இது கனவோ?" என்று தனக்குள்ளேயே சொல்லிக் கொண்டார். பிறகு, "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! எனக்கு அத்தகைய நிலை ஏற்படவில்லை. நேற்று மாலை நான் பார்த்தவை இதிலிருந்து முற்றிலும் மாறுபட்டிருந்தது" என்று நினைத்துக் கொண்டார். "இங்கிருந்து வெளியேறுவதே நல்லது" என முடிவு செய்த அவர், உணவு விற்பவரிடம் சென்று தன்னிடம் இருந்த பணத்தைக் கொடுத்து உணவு கேட்டார். அந்த வியாபாரி அந்தப் பணத்தையும் அதில் இருந்த முத்திரையையும் பார்த்து அடையாளம் தெரியாமல் திகைத்தார். அவர் அதைத் தன் அண்டை வீட்டாருக்குக் காட்ட, அவர்கள் கைமாற்றிக் கொண்டு, "நிச்சயமாக இந்த மனிதர் ஏதோ புதையலைக் கண்டெடுத்திருக்க வேண்டும்" என்று பேசத் தொடங்கினர். அவர்கள் அவர் யார் என்றும், இந்தப் பணம் எங்கிருந்து கிடைத்தது என்றும் அவரிடம் வினவினர். அவர் புதையல் ஏதும் கண்டாரா? அவர் யார்? அதற்கு அவர், "நான் இந்த ஊர்க்காரன் தான். நேற்று கூட நான் இங்குதான் வசித்தேன், அப்போது 'தகியானூஸ்' என்பவன் ஆட்சியாளராக இருந்தான்" என்றார். அவர்கள் அவரைப் பைத்தியம் என்று கூறி ஆளுநரிடம் அழைத்துச் சென்றனர். ஆளுநர் அவருடைய நிலைமையைப் பற்றிக் கேட்க, அவரும் விவரித்தார். தனது சூழலை எண்ணி அவர் குழப்பத்தில் இருந்தார். அவர் கூறியவற்றைக் கேட்ட மன்னரும் நகர மக்களும் அவருடன் குகைக்குச் சென்றனர். அங்கே அவர், "என்னை முதலில் உள்ளே செல்ல விடுங்கள், என் தோழர்களுக்குத் தகவல் தெரிவிக்கிறேன்" என்றார். அவர் எவ்வாறு உள்ளே சென்றார் என்பது மக்களுக்குத் தெரியவில்லை என்றும், அவர்களின் வரலாறு மக்களுக்குத் தெரியாமல் போனது என்றும் கூறப்படுகிறது. மற்றுமொரு அறிவிப்பின்படி, மக்கள் குகைக்குள் சென்று அவர்களைக் கண்டனர்; மன்னர் அவர்களுக்கு வாழ்த்துக்கூறி அவர்களைத் தழுவிக் கொண்டார். அந்த மன்னர் ஒரு முஸ்லிமாகவும், அவர் பெயர் 'தீதோசிஸ்' என்றும் தெரிகிறது. அவர்கள் அவரைச் சந்தித்ததில் மகிழ்ச்சியடைந்து அவருடன் பேசினர். பின்னர் அவரிடம் விடைபெற்று மீண்டும் உறங்கச் சென்றனர்; பிறகு அல்லாஹ் அவர்களை மரணிக்கச் செய்தான். அல்லாஹ்வே மிக அறிந்தவன்.

﴾وَكَذلِكَ أَعْثَرْنَا عَلَيْهِمْ﴿

(இவ்வாறாகவே நாம் அவர்களைப் பற்றிய செய்தியை வெளிப்படுத்தினோம்,) அதாவது, ‘நாம் அவர்களை உறங்கச் செய்து, பின்னர் எவ்வித உடல் பாதிப்புமின்றி எழுப்பியது போன்றே, அவர்களின் வரலாற்றை அந்தக் காலத்து மக்களுக்கும் நாம் வெளிப்படுத்தினோம்.’

﴾لِيَعْلَمُواْ أَنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَأَنَّ السَّاعَةَ لاَ رَيْبَ فِيهَا إِذْ يَتَنَـزَعُونَ بَيْنَهُمْ أَمْرَهُمْ﴿

(அல்லாஹ்வின் வாக்குறுதி உண்மையானது என்றும், மறுமை நேரத்தில் எவ்வித சந்தேகமும் இல்லை என்றும் அவர்கள் அறிந்து கொள்வதற்காக. (நினைவு கூருங்கள்!) அவர்கள் தங்களுக்குள் அவர்களது விவகாரம் குறித்துத் தர்க்கம் செய்து கொண்டிருந்தபோது,) அதாவது, மறுமை நாளைப் பற்றி. சிலர் அதை நம்பினர், சிலர் மறுத்தனர். எனவே, குகைவாசிகளைக் கண்டறிந்த நிகழ்வை அவர்களுக்கு ஆதரவான அல்லது எதிரான அத்தாட்சியாக அல்லாஹ் ஆக்கினான்.

﴾فَقَالُواْ ابْنُواْ عَلَيْهِمْ بُنْيَـنًا رَّبُّهُمْ أَعْلَمُ بِهِمْ﴿

(அவர்கள் கூறினார்கள்: "அவர்கள் மீது ஒரு கட்டிடத்தைக் கட்டுங்கள்; அவர்களுடைய இறைவன் அவர்களைப் பற்றி நன்கு அறிந்தவன்,") அதாவது, குகை வாசலை மூடி, அவர்களை அப்படியே விட்டுவிடுங்கள்.

﴾قَالَ الَّذِينَ غَلَبُواْ عَلَى أَمْرِهِمْ لَنَتَّخِذَنَّ عَلَيْهِمْ مَّسْجِدًا﴿

(தங்கள் வாதத்தில் வெற்றி பெற்றவர்கள் கூறினார்கள்: "நிச்சயமாக நாம் அவர்கள் மீது ஒரு வழிபாட்டுத் தலத்தை எழுப்புவோம்.") இவ்வாறு கூறியவர்கள் அதிகாரமும் செல்வாக்கும் மிக்கவர்கள். ஆனால் அவர்கள் நல்லவர்களா இல்லையா என்பதில் கருத்து வேறுபாடு உள்ளது. ஏனெனில் நபி (ஸல்) அவர்கள் இவ்வாறு கூறினார்கள்:

﴾«لَعَنَ اللهُ الْيَهُودَ وَالنَّصَارَى اتَّخَذُوا قُبُورَ أَنْبِيَائِهِمْ وَصَالِحِيهِمْ مَسَاجِد»﴿

(தங்கள் நபிமார்கள் மற்றும் நல்லோர்களின் சமாதிகளை வழிபாட்டுத் தலங்களாக ஆக்கிக் கொண்ட யூதர்களையும் கிறிஸ்தவர்களையும் அல்லாஹ் சபிப்பானாக!) அவர்கள் செய்த செயலைக் குறித்து எச்சரிப்பதற்காகவே நபி (ஸல்) அவர்கள் இவ்வாறு கூறினார்கள். அமீருல் முஃமினீன் உமர் பின் அல்-கத்தாப் (ரழி) அவர்கள் தமது ஆட்சிக் காலத்தில் ஈராக்கில் தானியால் (அலை) அவர்களின் கபரைக் கண்டபோது, அச்செய்தி மக்களிடமிருந்து மறைக்கப்பட வேண்டும் என்றும், போர்கள் போன்ற விபரங்கள் அடங்கிய அங்கிருந்த கல்வெட்டு புதைக்கப்பட வேண்டும் என்றும் ஆணையிட்டார்கள் என்று நாம் அறிவித்துள்ளோம்.