மூஸாவுக்கும் ஃபிர்அவ்னுக்கும் இடையில்

அல்லாஹ் தனது அடியாரும், இம்ரானின் மகனும், இறைத்தூதருமான மூஸா (அலை) அவர்களுக்கு இட்ட கட்டளையைப் பற்றி இங்கே கூறுகிறான். அல்லாஹ் அவர்களை மலையின் வலது பக்கத்திலிருந்து அழைத்து, அவர்களோடு உரையாடி, அவர்களைத் தேர்ந்தெடுத்து, ஃபிர்அவ்னிடமும் அவனது மக்களிடமும் செல்லுமாறு கட்டளையிட்டான். அல்லாஹ் கூறுகிறான்:
﴾وَإِذْ نَادَى رَبُّكَ مُوسَى أَنِ ائْتَ الْقَوْمَ الظَّـلِمِينَ - قَوْمَ فِرْعَوْنَ أَلا يَتَّقُونَ - قَالَ رَبِّ إِنِّى أَخَافُ أَن يُكَذِّبُونِ - وَيَضِيقُ صَدْرِى وَلاَ يَنطَلِقُ لِسَانِى فَأَرْسِلْ إِلَى هَـرُونَ - وَلَهُمْ عَلَىَّ ذَنبٌ فَأَخَافُ أَن يَقْتُلُونِ ﴿

(உமது இறைவன் மூஸாவை அழைத்து, "அநீதி இழைக்கும் மக்களிடம் செல்வீராக. ஃபிர்அவ்னின் மக்களிடம் (செல்வீராக); அவர்கள் (அல்லாஹ்வுக்கு) அஞ்சமாட்டார்களா?" என்று கூறியபோது (நினைவுகூறுவீராக). அவர் கூறினார்: "என் இறைவனே! நிச்சயமாக அவர்கள் என்னை மறுப்பார்கள் என்று நான் பயப்படுகிறேன். மேலும், எனது நெஞ்சம் நெருக்கடிக்குள்ளாகிறது, எனது நாவும் சரளமாகப் பேசவில்லை. எனவே, ஹாரூனுக்கும் (வஹீயை) அனுப்புவாயாக. மேலும், அவர்கள் என் மீது ஒரு குற்றச்சாட்டையும் வைத்துள்ளனர்; எனவே அவர்கள் என்னைக் கொன்று விடுவார்களோ என்று நான் அஞ்சுகிறேன்.") எனவே, மூஸா (அலை) அவர்கள் இச்சிரமங்களைத் தமக்கு நீக்கிடுமாறு அல்லாஹ்விடம் வேண்டினார்கள். ஸூரா தாஹாவில் அவர்கள் கூறியதைப் போல:
﴾قَالَ رَبِّ اشْرَحْ لِى صَدْرِى - وَيَسِّرْ لِى أَمْرِى ﴿

(மூஸா (அலை) அவர்கள் கூறினார்கள்: "என் இறைவனே! எனக்காக எனது நெஞ்சத்தை விரிவாக்கி வைப்பாயாக. எனது காரியத்தை எனக்கு எளிதாக்கி வைப்பாயாக.") (20:25-26) ...என்று அல்லாஹ் கூறும் வரை:
﴾قَدْ أُوتِيتَ سُؤْلَكَ يمُوسَى﴿

(மூஸாவே! உமது வேண்டுகோள் உமக்கு வழங்கப்பட்டுவிட்டது!) (20:36)
﴾وَلَهُمْ عَلَىَّ ذَنبٌ فَأَخَافُ أَن يَقْتُلُونِ ﴿

(மேலும், அவர்கள் என் மீது ஒரு குற்றச்சாட்டையும் வைத்துள்ளனர்; எனவே அவர்கள் என்னைக் கொன்று விடுவார்களோ என்று நான் அஞ்சுகிறேன்.) ஏனெனில், அவர் ஓர் எகிப்தியரைக் கொன்றிருந்தார்; இதுவே அவர் எகிப்து நாட்டை விட்டு வெளியேறியதற்குக் காரணமாக அமைந்தது.
﴾قَالَ كَلاَّ﴿

((அதற்கு அல்லாஹ்,) "அப்படியல்ல!" என்று கூறினான்.) இதுபோன்ற எதற்கும் பயப்பட வேண்டாம் என்று அல்லாஹ் அவர்களிடம் கூறினான். இது பின்வரும் வசனத்தைப் போன்றது:
﴾سَنَشُدُّ عَضُدَكَ بِأَخِيكَ وَنَجْعَلُ لَكُمَا سُلْطَـناً﴿

(அல்லாஹ் கூறினான்: "உமது சகோதரரைக் கொண்டு உமது தோளை நாம் பலப்படுத்துவோம்; உங்கள் இருவருக்கும் அதிகாரத்தை வழங்குவோம்.") அதாவது, அத்தாட்சி (ஆதாரம்);
﴾فَلاَ يَصِلُونَ إِلَيْكُمَا بِـْايَـتِنَآ أَنتُمَا وَمَنِ اتَّبَعَكُمَا الْغَـلِبُونَ﴿

("எனவே, நமது அத்தாட்சிகளைக் கொண்டு அவர்களால் உங்களை நெருங்க முடியாது; நீங்களும் உங்களைப் பின்பற்றுபவர்களுமே வெற்றியாளர்கள்.") (28:35),
﴾فَاذْهَبَا بِـَايَـتِنَآ إِنَّا مَعَكُمْ مُّسْتَمِعُونَ﴿

("நீங்கள் இருவரும் நமது அத்தாட்சிகளுடன் செல்லுங்கள். நிச்சயமாக நாம் உங்களுடன் இருந்து செவியேற்போம்.") இது பின்வரும் வசனத்தைப் போன்றது:
﴾إِنَّنِى مَعَكُمَآ أَسْمَعُ وَأَرَى﴿

("நிச்சயமாக நான் உங்கள் இருவருடனும் இருக்கிறேன்; நான் செவியேற்கிறேன், பார்க்கிறேன்.") (20:46). அதாவது, "எனது பாதுகாப்பு, பராமரிப்பு, பேராதரவு மற்றும் உதவியுடன் நான் உங்களுடன் இருப்பேன்" என்று பொருள்.
﴾فَأْتِيَا فِرْعَوْنَ فَقُولا إِنَّا رَسُولُ رَبِّ الْعَـلَمِينَ ﴿

("எனவே, நீங்கள் இருவரும் ஃபிர்அவ்னிடம் சென்று: 'நிச்சயமாக நாங்கள் அகிலங்களின் இறைவனுடைய தூதராவோம்' என்று கூறுங்கள்.") இது பின்வரும் வசனத்தைப் போன்றது:
﴾إِنَّا رَسُولاَ رَبِّكَ﴿

("நிச்சயமாக நாங்கள் இருவரும் உமது இறைவனுடைய தூதர்கள்.") (20:47). அதாவது, "நாங்கள் இருவரும் உன்னிடம் அனுப்பப்பட்டுள்ளோம்" என்று பொருள்.
﴾أَنْ أَرْسِلْ مَعَنَا بَنِى إِسْرَءِيلَ ﴿

("எனவே, இஸ்رவேல் சந்ததியினரை எங்களுடன் அனுப்பி விடு.") அதாவது, "அவர்களைப் போகவிடு, உனது சிறையிருப்பிலிருந்தும், அடிமைத்தனத்திலிருந்தும், சித்திரவதையிலிருந்தும் அவர்களை விடுவி. ஏனெனில் அவர்கள் அல்லாஹ்வின் மீது நம்பிக்கை கொண்ட அடியார்கள்; அவனுக்கே அர்ப்பணிக்கப்பட்டவர்கள். ஆனால், உன்னிடம் அவர்கள் இழிவான சித்திரவதைக்கு உள்ளாக்கப்படுகிறார்கள்." மூஸா (அலை) அவர்கள் இதனை அவனிடம் கூறியபோது, ஃபிர்அவ்ன் அவரை அலட்சியப்படுத்தி, முற்றிலும் புறக்கணித்தான். அவரை இகழ்ச்சியாகவும் தாழ்வாகவும் கருதி இவ்வாறு கூறினான்:
﴾أَلَمْ نُرَبِّكَ فِينَا وَلِيداً﴿

("உம்மை ஒரு குழந்தையாக எங்களிடையே நாம் வளர்க்கவில்லையா?") அதாவது, "எங்களிடையே, எங்களது இல்லத்தில், எங்களது அரவணைப்பில் உம்மை நாம் வளர்த்தோம்; பல ஆண்டுகளாக உமக்கு உணவளித்து உபகாரங்கள் செய்தோம். ஆனால், அத்தனையையும் மறந்து எங்களது கருணைக்கு நீ இவ்வாறு பதிலளித்தாய்: எங்களது ஆட்களில் ஒருவரைக் கொன்றாய், உமக்குச் செய்த உபகாரங்களை நீ மறுத்துவிட்டாய்." எனவே அவன் அவரிடம் கூறினான்:
﴾وَأَنتَ مِنَ الْكَـفِرِينَ﴿

("மேலும், நீர் நன்றிகெட்டவர்களில் ஒருவராக இருக்கிறீர்.") அதாவது, செய்த உபகாரங்களை மறுப்பவர்களில் ஒருவராக இருக்கிறார் என்று பொருள். இது இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) மற்றும் அப்துர் ரஹ்மான் பின் ஸைத் பின் அஸ்லம் ஆகியோரின் கருத்தாகும்; இப்னு ஜரீர் அவர்களும் இதனையே விரும்பத்தக்க கருத்தாகக் குறிப்பிட்டுள்ளார்.
﴾قَالَ فَعَلْتُهَآ إِذاً﴿

((மூஸா (அலை) அவர்கள்) கூறினார்கள்: "நான் அதனை அப்போது செய்தேன்...") அதாவது, அந்த நேரத்தில்,
﴾وَأَنَاْ مِنَ الضَّآلِّينَ﴿

("அப்போது நான் அறியாதவர்களில் ஒருவனாக இருந்தேன்.") அதாவது, "எனக்கு வஹீ (இறைச்செய்தி) அருளப்படுவதற்கு முன்பும், அல்லாஹ் என்னை ஒரு நபியாகத் தேர்ந்தெடுத்து இந்தத் தூதுத்துவத்துடன் அனுப்புவதற்கு முன்பும் நான் அவ்வாறு இருந்தேன்."
﴾فَفَرَرْتُ مِنكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ فَوَهَبَ لِى رَبِّى حُكْماً وَجَعَلَنِى مِنَ الْمُرْسَلِينَ ﴿

("எனவே, நான் உங்களுக்குப் பயந்தபோது உங்களிடமிருந்து தப்பியோடினேன். பின்னர் என் இறைவன் எனக்கு ஞானத்தை (ஹுக்ம்) வழங்கி, என்னைத் தூதர்களில் ஒருவராக ஆக்கினான்.") அதாவது, "அந்தப் பழைய நிலை முடிந்துவிட்டது; இப்போது புதிய நிலை ஏற்பட்டுள்ளது. இப்போது அல்லாஹ் என்னை உன்னிடம் அனுப்பியுள்ளான். நீ அவனுக்குக் கீழ்ப்படிந்தால் பாதுகாப்படைவாய்; இல்லையெனில் நீ அழிக்கப்படுவாய்." பிறகு மூஸா (அலை) அவர்கள் கூறினார்கள்:
﴾وَتِلْكَ نِعْمَةٌ تَمُنُّهَا عَلَىَّ أَنْ عَبَّدتَّ بَنِى إِسْرَءِيلَ ﴿

("நீர் இஸ்ரவேல் சந்ததியினரை அடிமைப்படுத்தி வைத்திருக்கும் நிலையில், நீர் எனக்குச் செய்ததாகச் சொல்லும் அந்த உபகாரத்தை என் மீது குத்திக்காட்டுகிறீரா?") அதாவது, "என்னை வளர்த்ததற்காக நீர் செய்த உபகாரங்கள் எதுவாக இருந்தாலும், இஸ்ரவேல் சந்ததியினரை அடிமைப்படுத்தி, அவர்களைக் கடின உழைப்புக்கு உட்படுத்தியதன் மூலம் நீர் செய்த தீமைக்கு முன்னால் அவை ஒன்றுமில்லை. அவர்களில் ஒரு மனிதருக்கு நீர் செய்த உபகாரத்திற்கும், அவர்கள் அனைவருக்கும் நீர் செய்த தீமைக்கும் இடையில் ஏதாவது ஒப்பீடு உண்டா? என்னைப் பற்றி நீர் குறிப்பிடும் உபகாரமானது, அவர்களுக்கு நீர் செய்துள்ள கொடுமைகளுடன் ஒப்பிடும்போது ஒன்றுமே இல்லை."