இறந்த மக்களின் கதை

இங்கு குறிப்பிடப்பட்டுள்ள மக்கள் தவார்தான் எனும் கிராமத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் என்று இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாக இப்னு அபூ ஹாதிம் அறிவிக்கிறார்கள். அலீ பின் ஆஸிம் கூறுகையில், அவர்கள் (இராக்கிலுள்ள) வாஸித் நகரிலிருந்து சில மைல் தொலைவில் உள்ள தவார்தான் எனும் கிராமத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் என்றார்.

வக்கீஃ பின் ஜர்ராஹ் தனது தஃப்ஸீரில், இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் பின்வருமாறு விளக்கமளித்ததாகக் குறிப்பிட்டுள்ளார்:

أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ خَرَجُواْ مِن دِيَـرِهِمْ وَهُمْ أُلُوفٌ حَذَرَ الْمَوْتِ

(நபியே! மரணத்திற்கு அஞ்சி ஆயிரக்கணக்கில் தங்கள் வீடுகளை விட்டு வெளியேறியவர்களை நீர் கவனிக்கவில்லையா?) அவர்கள் (தங்கள் தேசத்தில் பரவிய) கொள்ளை நோயிலிருந்து தப்பிச் சென்ற சுமார் நான்காயிரம் பேர் ஆவர். "மரணம் இல்லாத ஒரு தேசத்திற்கு நாம் செல்ல வேண்டும்!" என்று அவர்கள் கூறினார்கள். அவர்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்தை அடைந்தபோது, அல்லாஹ் அவர்களிடம்:

مُوتُواْ

("இறந்து விடுங்கள்") என்று கூறினான்; அவர்கள் அனைவரும் மரணித்தனர். அதன் பிறகு, நபிமார்களில் ஒருவர் அவர்கள் இருந்த இடத்தைக் கடந்து சென்றபோது, அவர்களை மீண்டும் உயிர்ப்பிக்குமாறு அல்லாஹ்விடம் பிரார்த்தனை செய்தார்கள். அல்லாஹ் அவர்களை மீண்டும் உயிர் பெறச் செய்தான். எனவேதான் அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ خَرَجُواْ مِن دِيَـرِهِمْ وَهُمْ أُلُوفٌ حَذَرَ الْمَوْتِ

(நபியே! மரணத்திற்கு அஞ்சி ஆயிரக்கணக்கில் தங்கள் வீடுகளை விட்டு வெளியேறியவர்களை நீர் கவனிக்கவில்லையா?)

மேலும், ஸலஃபுகளைச் சேர்ந்த பல அறிஞர்கள் கூறுகையில், இவர்கள் பனூ இஸ்ராயீல் காலத்தில் ஒரு நகரத்தில் வசித்து வந்தவர்கள். அவர்களின் ஊர் காலநிலை அவர்களுக்கு ஒத்து வராததாலும், அங்கு ஒரு தொற்றுநோய் பரவியதாலும் அவர்கள் மரணத்திற்கு அஞ்சி ஊரை விட்டு வெளியேறி வனாந்தரத்தில் தஞ்சம் புகுந்தனர். பின்னர் ஒரு வளமான பள்ளத்தாக்கை அடைந்து அதன் இரு பக்கங்களையும் அவர்கள் நிரப்பினர். அப்போது அல்லாஹ் அவர்களிடம் இரண்டு வானவர்களை அனுப்பினான். ஒருவர் பள்ளத்தாக்கின் கீழ்ப்பகுதியிலிருந்தும், மற்றொருவர் அதன் மேல்பகுதியிலிருந்தும் வந்தனர். அந்த வானவர்கள் ஒரே ஒருமுறை சப்தமிட்டனர். ஒரே ஒரு மனிதனின் மரணத்தைப் போல அவர்கள் அனைவரும் ஒருசேர மரணமடைந்தனர். பின்னர் அவர்கள் வேறு இடத்திற்கு மாற்றப்பட்டு, அவர்களைச் சுற்றி சுவர்களும் கல்லறைகளும் கட்டப்பட்டன. அவர்கள் அனைவரும் அழிந்து, அவர்களின் உடல்கள் அழுகிச் சிதைந்து போயின. நீண்ட காலத்திற்குப் பிறகு, பனூ இஸ்ராயீல்களின் நபிமார்களில் ஒருவரான ஹிஸ்கீல் (அலை) அவர்கள் அந்த இடத்தைக் கடந்து சென்றார்கள். அவர்களை மீண்டும் உயிர்ப்பிக்குமாறு அல்லாஹ்விடம் பிரார்த்தனை செய்தார்கள். அல்லாஹ் அவர்களின் பிரார்த்தனையை ஏற்றுக்கொண்டு, "அழுகிய எலும்புகளே! நீங்கள் ஒன்று சேருமாறு அல்லாஹ் கட்டளையிடுகிறான் என்று கூறுவீராக" எனப் பணித்தான். ஒவ்வொரு உடலின் எலும்புகளும் ஒன்று சேர்ந்தன. பிறகு, "எலும்புகளே! நீங்கள் சதை, நரம்புகள் மற்றும் தோலால் போர்த்தப்படுமாறு அல்லாஹ் கட்டளையிடுகிறான் என்று கூறுவீராக" என அல்லாஹ் பணித்தான். ஹிஸ்கீல் (அலை) அவர்கள் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும்போதே அதுவும் நடந்தது. பிறகு, "ஆன்மாக்களே! நீங்கள் ஒவ்வொன்றும் முன்பு குடியிருந்த உடல்களுக்குத் திரும்புமாறு அல்லாஹ் கட்டளையிடுகிறான் என்று கூறுவீராக" என அல்லாஹ் பணித்தான். அவர்கள் அனைவரும் மீண்டும் உயிர் பெற்று எழுந்து, தங்களைச் சுற்றிப் பார்த்துவிட்டு, "யா அல்லாஹ்! எல்லாப் புகழும் உனக்கே உரியது, உன்னைத் தவிர வணக்கத்திற்குரிய இறைவன் வேறு யாருமில்லை" என்று முழக்கமிட்டனர். அவர்கள் அழிந்து நீண்ட காலத்திற்குப் பின் அல்லாஹ் அவர்களை இவ்வாறு உயிர்ப்பித்தான்.

இம்மக்களை மீண்டும் உயிர்ப்பித்த நிகழ்வானது, மறுமை நாளில் உடல்ரீதியான உயிர்த்தெழுதல் நிகழும் என்பதற்கு ஒரு தெளிவான சான்றாகும். இதனால்தான் அல்லாஹ் பின்வருமாறு கூறுகிறான்:

إِنَّ اللَّهَ لَذُو فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ

(நிச்சயமாக அல்லாஹ் மனிதர்கள் மீது பெரும் அருளுடையவன்,) அதாவது, அவன் தனது மகத்தான அடையாளங்களையும், தெளிவான சான்றுகளையும் அவர்களுக்குக் காட்டுகிறான். இருப்பினும்,

وَلَـكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لاَ يَشْكُرُونَ

(ஆனால் மனிதர்களில் பெரும்பாலோர் நன்றி செலுத்துவதில்லை.) ஏனெனில், அல்லாஹ் அவர்களுக்கு அவர்களின் உலக வாழ்விலும் மார்க்க விவகாரங்களிலும் வழங்கிய அருட்கொடைகளுக்காக அவர்கள் நன்றி கூறுவதில்லை.

இறந்த மக்களின் இந்தக் கதை, எந்தவொரு முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கையும் விதியைத் தடுத்துவிட முடியாது என்பதையும், அல்லாஹ்விடமிருந்து தப்பிக்க அவனிடமேயன்றி வேறு புகலிடம் இல்லை என்பதையும் உணர்த்துகிறது. இந்த மக்கள் தொற்றுநோயிலிருந்து தப்பித்து நீண்ட காலம் வாழ விரும்பி ஊரை விட்டு வெளியேறினர். ஆனால், அவர்கள் எதைத் தேடினார்களோ அதற்கு நேர்மாறான முடிவே அவர்களுக்குக் கிடைத்தது. மரணம் மிக விரைவாகவும் உடனடியாகவும் வந்து அவர்கள் அனைவரையும் கைப்பற்றியது.

இமாம் அஹ்மத் ஒரு ஆதாரப்பூர்வமான ஹதீஸைப் பதிவு செய்துள்ளார். அதில் இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது: உமர் பின் அல்-கத்தாப் (ரழி) அவர்கள் ஒருமுறை அஷ்-ஷாம் (சிரியா) நோக்கிச் சென்றார்கள். அவர்கள் 'ஸர்க்' எனும் இடத்தை அடைந்தபோது, படைத் தளபதிகளான அபூ உபைதா பின் ஜர்ராஹ் (ரழி) அவர்களும் அவர்களது தோழர்களும் உமர் (ரழி) அவர்களைச் சந்தித்தனர். அஷ்-ஷாமில் கொள்ளைநோய் பரவியிருப்பதாக அவர்கள் தெரிவித்தனர். அப்போது அங்கில்லாத அப்துர் ரஹ்மான் பின் அவ்ஃப் (ரழி) அவர்கள் திரும்பி வந்தபோது, "இது தொடர்பாக என்னிடம் ஒரு செய்தி உள்ளது. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இவ்வாறு கூறக் கேட்டுள்ளேன்:

«إِذَا كَانَ بِأَرْضٍ وَأَنْتُمْ بِهَا فَلَا تَخْرُجُوا فِرَارًا مِنْه، وإِذَا سَمِعتُمْ به بأَرْضٍ فَلا تَقْدمُوا عَلَيْه»

(ஒரு பகுதியில் கொள்ளைநோய் பரவியிருக்கும்போது நீங்கள் அங்கிருந்தால், அதிலிருந்து தப்பிப்பதற்காக அந்த இடத்தை விட்டு வெளியேறாதீர்கள். ஒரு பகுதியில் அது பரவியிருப்பதாக நீங்கள் கேள்விப்பட்டால், அந்த இடத்திற்குச் செல்லாதீர்கள்.)"

இதைக் கேட்ட உமர் (ரழி) அவர்கள் அல்லாஹ்வுக்கு நன்றி செலுத்திவிட்டுத் திரும்பினார்கள். இந்த ஹதீஸ் ஸஹீஹைனிலும் (புகாரி, முஸ்லிம்) இடம்பெற்றுள்ளது.

ஜிஹாதைக் கைவிடுவது விதியை மாற்றாது

அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

وَقَـتِلُواْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَاعْلَمُواْ أَنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ

(அல்லாஹ்வின் பாதையில் போரிடுங்கள். நிச்சயமாக அல்லாஹ் யாவற்றையும் செவியேற்பவன், நன்கறிந்தவன் என்பதை அறிந்து கொள்ளுங்கள்.)

முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கைகள் விதியை மாற்றாது என்பதைப் போலவே, ஜிஹாதைக் கைவிடுவது ஒருவரது ஆயுளைக் கூட்டவோ அல்லது குறைக்கவோ செய்யாது என்பதை இந்த வசனம் உணர்த்துகிறது. மாறாக, விதியும் வாழ்வாதாரமும் நிர்ணயிக்கப்பட்டவை. அவை கூட்டப்படுவதோ குறைக்கப்படுவதோ இல்லை. இதைப் போன்றே அல்லாஹ் மற்றோரிடத்தில் கூறுகிறான்:

الَّذِينَ قَالُواْ لإِخْوَنِهِمْ وَقَعَدُواْ لَوْ أَطَاعُونَا مَا قُتِلُوا قُلْ فَادْرَءُوا عَنْ أَنفُسِكُمُ الْمَوْتَ إِن كُنتُمْ صَـدِقِينَ

((போரில் கலந்துகொள்ளாமல் வீடுகளில்) அமர்ந்து கொண்டு, கொல்லப்பட்ட தங்கள் சகோதரர்களைப் பற்றி, “அவர்கள் எங்களது பேச்சைக் கேட்டிருந்தால் கொல்லப்பட்டிருக்க மாட்டார்கள்” என்று கூறியவர்களிடம், (நபியே!) நீர் கூறும்: “நீங்கள் உண்மையாளர்களாக இருந்தால், உங்களிடமிருந்து மரணத்தைத் தடுத்துக் காட்டுங்கள்.”) (3:168)

மேலும் அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

وَقَالُواْ رَبَّنَا لِمَ كَتَبْتَ عَلَيْنَا الْقِتَالَ لَوْلا أَخَّرْتَنَا إِلَى أَجَلٍ قَرِيبٍ قُلْ مَتَـعُ الدُّنْيَا قَلِيلٌ وَالاٌّخِرَةُ خَيْرٌ لِّمَنِ اتَّقَى وَلاَ تُظْلَمُونَ فَتِيلاًأَيْنَمَا تَكُونُواْ يُدْرِككُّمُ الْمَوْتُ وَلَوْ كُنتُمْ فِى بُرُوجٍ مُّشَيَّدَةٍ

(அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: “எங்கள் இறைவா! எங்கள் மீது ஏன் போரைக் கடமையாக்கினாய்? எங்களுக்கு இன்னும் சிறிது காலம் அவகாசம் அளித்திருக்கக் கூடாதா?” (நபியே!) நீர் கூறும்: “இவ்வுலகின் இன்பம் அற்பமானது. அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சுவோருக்கு மறுமையே மிகச் சிறந்தது. நீங்கள் ஒரு 'ஃபதீலா' (பேரீச்சம்பழக் கொட்டையிலுள்ள மெல்லிய நூல்) அளவுகூட அநீதி இழைக்கப்பட மாட்டீர்கள். நீங்கள் எங்கிருந்தாலும் மரணம் உங்களை வந்தடையும்; நீங்கள் மிக உறுதியான கோட்டைகளுக்குள் இருந்தாலும் சரியே!”) (4:77, 78)

முஸ்லிம் படைகளின் தளபதியும், வீரமிக்கப் போர்வீரரும், இஸ்லாத்தின் பாதுகாவலரும், எதிரிகளுக்கு எதிராக உயர்த்தப்பட்ட 'அல்லாஹ்வின் வாள்' என்று போற்றப்படுபவருமான அபூ சுலைமான் காலித் பின் அல்-வலீத் (ரழி) அவர்கள் மரணப்படுக்கையில் இருந்தபோது கூறினார்கள்: "நான் இத்தனைப் போர்களில் பங்கெடுத்திருக்கிறேன். அம்பின் தழும்போ, ஈட்டியின் குத்தோ அல்லது வாளின் வெட்டோ படாத இடமே என் உடலில் இல்லை. ஆனால், இதோ இன்று நான் ஒரு ஒட்டகம் இறப்பதைப் போல என் படுக்கையிலேயே மரணிக்கிறேன்! கோழைகளின் கண்கள் ஒருபோதும் உறக்கத்தைச் சுவைக்காமல் இருக்கட்டும்." தாம் போர்க்களத்தில் உயிர்த்தியாகியாக (ஷஹீதாக) மரணிக்கவில்லையே என்ற ஆதங்கத்திலும் வேதனையிலும் காலித் பின் அல்-வலீத் (ரழி) அவர்கள் இவ்வாறு கூறினார்கள்.

அழகிய கடன் மற்றும் அதன் வெகுமதி

அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

مَّن ذَا الَّذِى يُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضًا حَسَنًا فَيُضَاعِفَهُ لَهُ أَضْعَافًا كَثِيرَةً

(அல்லாஹ்வுக்கு அழகிய கடன் வழங்குபவர் யார்? அல்லாஹ் அதை அவருக்குப் பன்மடங்காகப் பெருகச் செய்வான்.)

இந்த வசனத்தில், அல்லாஹ் தனது அடியார்களைத் தனது பாதையில் செலவிடுமாறு ஊக்குவிக்கிறான். இதே வசனத்தை அல்லாஹ் திருமறைக் குர்ஆனின் பல்வேறு இடங்களிலும் குறிப்பிட்டுள்ளான். அல்லாஹ் (ஒவ்வொரு இரவின் கடைசிப் பகுதியில் கீழ்வானத்திற்கு) இறங்கி வருவதாகக் குறிப்பிடும் ஹதீஸில், அல்லாஹ் பின்வருமாறு கேட்பதாகக் கூறப்பட்டுள்ளது:

«مَنْ يُقْرِضُ غَيْرَ عَدِيمٍ وَلَا ظَلُوم»

(ஏழ்மையோ அநீதியோ இல்லாதவனுக்கு (அல்லாஹ்வுக்கு) கடன் வழங்குபவர் யார்?)

அல்லாஹ்வின் கூற்றான:

فَيُضَاعِفَهُ لَهُ أَضْعَافًا كَثِيرَةً

(அதை அவருக்குப் பன்மடங்காகப் பெருகச் செய்வான்) என்பது பின்வரும் வசனத்தைப் போன்றது:

مَّثَلُ الَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوَلَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِي كُلِّ سُنبُلَةٍ مِّاْئَةُ حَبَّةٍ وَاللَّهُ يُضَـعِفُ لِمَن يَشَآءُ

(அல்லாஹ்வின் பாதையில் தங்கள் செல்வங்களைச் செலவிடுவோருக்கு உவமை, ஒரு தானியத்தைப் போன்றது; அது ஏழு கதிர்களை முளைக்கச் செய்கிறது, ஒவ்வொரு கதிரிலும் நூறு தானியங்கள் உள்ளன. அல்லாஹ் தான் நாடியோருக்குப் பன்மடங்காகப் பெருக்குகிறான்.) (2:261)

இந்த வசனத்தைப் பற்றி நாம் பின்னர் விரிவாகக் காண்போம். அல்லாஹ் மேலும் கூறுகிறான்:

وَاللَّهُ يَقْبِضُ وَيَبْسُطُ

(அல்லாஹ்தான் (வாழ்வாதாரத்தைக்) குறைக்கிறான் மற்றும் அதிகரிக்கிறான்,) அதாவது, அல்லாஹ்வின் பாதையில் செலவிடுங்கள், வறுமை பற்றி கவலைப்படாதீர்கள். நிச்சயமாக, அல்லாஹ்வே தனது அடியார்களில் தான் நாடியோருக்கு வாழ்வாதாரத்தை அதிகரிப்பவனாகவும் குறைப்பவனாகவும் இருக்கிறான். அல்லாஹ்வின் ஞானம் மிகப்பரிபூரணமானது. மேலும்,

وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ

(அவனிடமே நீங்கள் மீண்டும் கொண்டு வரப்படுவீர்கள்.) அதாவது, மறுமை நாளில் அவனிடமே நீங்கள் திரும்புவீர்கள்.