தங்களுக்கு ஓர் அரசரை நியமிக்குமாறு கோரிய யூதர்களின் கதை

முஜாஹித் அவர்கள் கூறினார்கள்: (மேலே உள்ள 2:246 வசனத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள) அந்த நபி ஷம்வீல் (Samuel) (அலை) அவர்கள் ஆவார்கள். வஹ்ப் பின் முனப்பிஹ் அவர்கள் கூறினார்கள்: மூஸா (அலை) அவர்களுக்குப் பிறகு ஒரு குறிப்பிட்ட காலம் வரை இஸ்ரவேலர்கள் நேர்வழியில் நிலைத்திருந்தார்கள். பின்னர் அவர்கள் மார்க்கத்தில் புதிய விஷயங்களைப் புகுத்தினார்கள்; அவர்களில் சிலர் சிலைகளைக்கூட வணங்கினார்கள். இருப்பினும், அவர்களுக்கு நற்செயல்களை ஏவவும், தீமைகளைத் தடுக்கவும், தவ்ராத்தின் சட்டங்களைக் கொண்டு அவர்களை ஆட்சி செய்யவும் அவர்களிடையே தொடர்ந்து நபிமார்கள் அனுப்பப்பட்டனர். இஸ்ரவேலர்கள் வரம்பு மீறிச் செயல்பட்டபோது, அல்லாஹ் அவர்களின் எதிரிகளை அவர்கள் மீது ஆதிக்கம் செலுத்தச் செய்தான்; இதன் விளைவாகப் பெரும் உயிரிழப்புகள் ஏற்பட்டன. எதிரிகள் இஸ்ரவேலர்களில் பலரைச் சிறைபிடித்ததுடன், அவர்களின் நிலப்பகுதிகளையும் கைப்பற்றினர். இதற்கு முன்னதாக, இஸ்ரவேலர்களிடம் தவ்ராத்தும், தாபூத்தும் (பேழை) இருந்ததால் அவர்களுடன் போரிட்ட எவரும் தோல்வியையே தழுவுவார்கள். அல்லாஹ்விடம் நேரடியாகப் பேசிய மூஸா (அலை) அவர்களின் காலத்திலிருந்து தலைமுறை தலைமுறையாக அவர்கள் இதனைப் பெற்று வந்தனர். எனினும், ஒரு போரின்போது ஓர் அரசன் அவர்களிடமிருந்து தாபூத்தைக் கைப்பற்றும் வரை இஸ்ரவேலர்கள் வழிகேட்டிலேயே மூழ்கிக் கிடந்தார்கள். அந்த அரசன் தவ்ராத்தையும் கைப்பற்றினான்; தவ்ராத்தை மனனம் செய்திருந்த ஒரு சிலரைத் தவிர வேறு எவரும் இஸ்ரவேலர்களில் எஞ்சியிருக்கவில்லை. அவர்களின் பல்வேறு கோத்திரங்களிடையே நபித்துவமும் நின்றுபோனது. லாவீ (Levi) வம்சத்தைச் சேர்ந்த ஒரு கர்ப்பிணிப் பெண் மட்டுமே எஞ்சியிருந்தார்; அவரிடம்தான் நபித்துவத்திற்கான அறிகுறி இருந்தது. அவரது கணவர் கொல்லப்பட்டிருந்ததால், அல்லாஹ் அப் பெண்ணிற்கு ஓர் ஆண் குழந்தையை வழங்குவான் என்றும், அக்குழந்தையே தங்களுக்கு நபியாக வருவார் என்றும் நம்பி இஸ்ரவேலர்கள் அவரை ஒரு வீட்டில் வைத்துப் பாதுகாத்தனர். அந்தப் பெண்ணும் தனக்கு ஓர் ஆண் மகனை வழங்குமாறு அல்லாஹ்விடம் பிரார்த்தனை செய்து வந்தார். அல்லாஹ் அவரது வேண்டுதலை ஏற்று ஒரு மகனை வழங்கினான்; 'அல்லாஹ் எனது வேண்டுதலைக் கேட்டான்' என்ற அர்த்தத்தில் அவருக்கு 'ஷம்வீல்' எனப் பெயரிட்டார். அந்தப் பையனின் பெயர் ஷம்ஊன் (Simeon) என்றும், அதற்கும் இதே போன்ற பொருள் உண்டு என்றும் சிலர் கூறினர்.

அந்தச் சிறுவன் வளரும்போது, அல்லாஹ் அவரை ஒரு நல்லொழுக்கமுள்ள மனிதராக வளர்த்தான். அவர் நபித்துவத்திற்குரிய வயதை அடைந்தபோது, அல்லாஹ் அவருக்கு வஹீ (இறைச்செய்தி) அருளினான். மேலும், மக்களைத் தன் பக்கமும், தனது தவ்ஹீத் (ஏகத்துவம்) பக்கமும் அழைக்குமாறு அவருக்குக் கட்டளையிட்டான். ஷம்வீல் (அலை) அவர்கள் இஸ்ரவேலர்களுக்கு அழைப்பு விடுத்தபோது, தங்கள் எதிரிகளுடன் போரிடுவதற்குத் தங்களுக்கு ஓர் அரசரை நியமிக்குமாறு அவர்கள் கோரினர். ஏனெனில், அவர்களிடையே அரச ஆட்சியும் முடிவுக்கு வந்திருந்தது. ﴾إِذْ قَالُواْ لِنَبِىٍّ لَّهُمُ ابْعَثْ لَنَا مَلِكاً نُّقَاتِلْ فِى سَبِيلِ اللَّهِ﴿

﴾قَالَ هَلْ عَسَيْتُمْ إِن كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ أَلاَّ تُقَاتِلُواْ﴿ அதற்கு அவர், “உங்கள் மீது போர் கடமையாக்கப்பட்டால், நீங்கள் போரிடாது இருந்து விடுவீர்களோ?” என்று கேட்டார்.

﴾قَالُواْ وَمَا لَنَآ أَلاَّ نُقَاتِلَ فِى سَبِيلِ اللَّهِ وَقَدْ أُخْرِجْنَا مِن دِيَارِنَا وَأَبْنَآئِنَا﴿

(அதற்கு அவர்கள், "எங்கள் வீடுகளிலிருந்தும் பிள்ளைகளிலிருந்தும் நாங்கள் வெளியேற்றப்பட்ட நிலையில், அல்லாஹ்வின் பாதையில் நாங்கள் ஏன் போரிடக்கூடாது?" என்று கூறினார்கள்). அதாவது, எங்களது நிலங்கள் பறிக்கப்பட்டு, எங்களது பிள்ளைகள் எங்களிடமிருந்து கொண்டு செல்லப்பட்ட பிறகு (நாங்கள் ஏன் போரிடாமல் இருக்கப் போகிறோம்?) என்பது இதன் பொருள். அல்லாஹ் கூறினான்: ﴾فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ تَوَلَّوْاْ إِلاَّ قَلِيلاً مِّنْهُمْ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ﴿

(ஆனால், அவர்கள் மீது போர் கடமையாக்கப்பட்டபோது, அவர்களில் சிலரைத் தவிர மற்ற அனைவரும் புறக்கணித்து விட்டனர். அநீதி இழைப்போரை அல்லாஹ் நன்கு அறிந்தவன்). அதாவது, அவர்களில் ஒரு சிலர் மட்டுமே தங்கள் வாக்குறுதியைக் காப்பாற்றினார்கள்; ஆனால் பெரும்பான்மையானவர்கள் ஜிஹாதைக் கைவிட்டனர். அல்லாஹ் அவர்களைப் பற்றி முழுமையாக அறிந்தவன்.