இணைவைப்பாளர்களுக்கு தர்மம் செய்தல்

அபூ அப்துர்-ரஹ்மான் அன்-நஸாயீ அவர்கள், இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாகப் பதிவு செய்கிறார்கள்: அவர்கள் தங்களின் இணைவைக்கும் உறவினர்களுக்கு தர்மம் செய்வதை விரும்பவில்லை, ஆனால் அவர்கள் இதுபற்றி விசாரித்தபோது, அவர்களுக்கு தர்மம் செய்ய அனுமதிக்கப்பட்டார்கள். அப்போது இந்த வசனம் அருளப்பட்டது:
لَّيْسَ عَلَيْكَ هُدَاهُمْ وَلَـكِنَّ اللَّهَ يَهْدِى مَن يَشَآءُ وَمَا تُنفِقُواْ مِنْ خَيْرٍ فَلاًّنفُسكُمْ وَمَا تُنفِقُونَ إِلاَّ ابْتِغَآءَ وَجْهِ اللَّهِ وَمَا تُنفِقُواْ مِنْ خَيْرٍ يُوَفَّ إِلَيْكُمْ وَأَنتُمْ لاَ تُظْلَمُونَ
((முஹம்மது (ஸல்) அவர்களே!) அவர்களுக்கு நேர்வழி காட்டுவது உங்கள் மீது கடமை இல்லை, மாறாக, அல்லாஹ் தான் நாடியவர்களுக்கு நேர்வழி காட்டுகிறான். மேலும், நீங்கள் நன்மையானவற்றில் இருந்து எதைச் செலவு செய்தாலும், அது உங்களுக்கே உரியது. நீங்கள் அல்லாஹ்வின் முகத்தைத் தேடுவதைத் தவிர (வேறு நோக்கத்திற்காக) செலவு செய்ய மாட்டீர்கள். மேலும், நீங்கள் நன்மையானவற்றில் இருந்து எதைச் செலவு செய்தாலும், அது உங்களுக்கு முழுமையாகத் திருப்பித் தரப்படும், மேலும், நீங்கள் அநீதி இழைக்கப்பட மாட்டீர்கள்.)
அல்லாஹ்வின் கூற்று,
وَمَا تُنفِقُواْ مِنْ خَيْرٍ فَلاًّنفُسكُمْ
(மேலும், நீங்கள் நன்மையானவற்றில் இருந்து எதைச் செலவு செய்தாலும், அது உங்களுக்கே உரியது) என்பது அவனுடைய மற்றொரு கூற்றைப் போன்றது,
مَّنْ عَمِلَ صَـلِحاً فَلِنَفْسِهِ
(எவர் ஒருவர் நல்ல காரியத்தைச் செய்கிறாரோ, அது அவருக்கே (பயனளிக்கும்).)
குர்ஆனில் இது போன்ற பல வசனங்கள் உள்ளன.
அடுத்து அல்லாஹ் கூறினான்,
وَمَا تُنفِقُونَ إِلاَّ ابْتِغَآءَ وَجْهِ اللَّهِ
(நீங்கள் அல்லாஹ்வின் முகத்தைத் தேடுவதைத் தவிர (வேறு நோக்கத்திற்காக) செலவு செய்ய மாட்டீர்கள். )
அல்-ஹஸன் அல்-பஸரீ அவர்கள் விளக்கமளித்தார்கள், "ஒரு இறைநம்பிக்கையாளர் செலவு செய்யும் போதெல்லாம், அவர் தனக்காக செலவு செய்வதையும் சேர்த்து, அதன் மூலம் அல்லாஹ்வின் முகத்தைத் தேடுகிறார்." அதா அல்-குராஸானீ அவர்கள் கூறினார்கள், இந்த வசனத்தின் பொருள், "நீங்கள் அல்லாஹ்வுக்காக தர்மம் செய்கிறீர்கள். எனவே, அதைப் பெறுபவர்களின் செயல்கள் அல்லது தீய நடத்தைகள் குறித்து நீங்கள் விசாரிக்கப்பட மாட்டீர்கள்." இது ஒரு சரியான பொருளைக் குறிக்கிறது. ஒருவர் அல்லாஹ்வுக்காக தர்மம் செய்யும்போது, அதற்கான கூலி அல்லாஹ்விடமே இருக்கும் என்பதை இது காட்டுகிறது. அந்த தர்மம் தற்செயலாக நல்லவர்கள், தீயவர்கள், தகுதியானவர்கள் அல்லது தகுதியற்றவர்களைச் சென்றடைந்ததா என்று அவரிடம் கேட்கப்படாது. ஏனெனில், அவருடைய நல்ல எண்ணத்திற்காக அவர் கூலி கொடுக்கப்படுவார். இந்தக் கூற்றுக்கு ஆதாரம் இந்த வசனம்,
وَمَا تُنفِقُواْ مِنْ خَيْرٍ يُوَفَّ إِلَيْكُمْ وَأَنتُمْ لاَ تُظْلَمُونَ
(மேலும், நீங்கள் நன்மையானவற்றில் இருந்து எதைச் செலவு செய்தாலும், அது உங்களுக்கு முழுமையாகத் திருப்பித் தரப்படும், மேலும், நீங்கள் அநீதி இழைக்கப்பட மாட்டீர்கள்.)
இரண்டு ஸஹீஹ் நூல்களிலும் அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கும் ஒரு ஹதீஸ் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. அதில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
«قَالَ رَجُلٌ: لَأَتَصَدَّقَنَّ اللَّيْلَةَ بِصَدَقَةٍ، فَخَرجَ بِصَدَقَتِهِ فَوَضَعَهَا فِي يَدِ زَانِيَةٍ، فَأَصْبَحَ النَّاسُ يَتَحَدَّثُونَ: تُصُدِّقَ عَلَى زَانِيَةٍ، فَقَالَ: اللَّهُمَ لَكَ الْحَمْدُ عَلَى زَانِيَةٍ، لَأَتَصَدَّقَنَّ اللَّيْلَةَ بِصَدَقَةٍ، فَخَرَجَ بِصَدَقَتِهِ فَوَضَعَهَا فِي يَدِ غَنِيَ، فَأَصْبَحُوا يَتَحَدَّثُونَ: تُصُدِّقَ اللَّيْلَةَ عَلَى غَنِيَ، قَالَ: اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ عَلَى غَنِيَ، لَأَتَصَدَّقَنَّ اللَّيْلَةَ بِصَدَقَةٍ، فَخَرَجَ بِصَدَقَتِهِ فَوَضَعَهَا فِي يَدِ سَارِقٍ، فَأَصْبَحُوا يَتَحَدَّثُونَ: تُصُدِّقَ اللَّيْلَةَ عَلَى سَارِقٍ، فَقَالَ:اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ عَلَى زَانِيَةٍ، وَعَلَى غَنِيَ، وَعَلَى سَارِقٍ. فَأُتِيَ فَقِيلَ لَهُ: أَمَّا صَدَقَتُكَ فَقَدْ قُبِلَتْ، وَأَمَّا الزَّانِيَةُ فَلَعَلَّهَا أَنْ تَسْتَعِفَّ بِهَا عَنْ زِنَاهَا، وَلَعَلَّ الْغَنِيَّ يَعْتَبِرُ فَيُنْفِقُ مِمَّا أَعْطَاهُ اللهُ، وَلَعَلَّ السَّارِقَ أَنْ يَسْتَعِفَّ بِهَا عَنْ سَرِقَتِه»
(ஒரு மனிதர், “இன்றிரவு நான் ஒரு தர்மம் செய்வேன்” என்றார். அவர் தனது தர்மத்துடன் வெளியே சென்று, (அறியாமல்) அதை ஒரு விபச்சாரிக்குக் கொடுத்தார். அடுத்த நாள் காலையில், மக்கள் ஒரு விபச்சாரிக்கு தர்மம் கொடுக்கப்பட்டது என்று பேசிக்கொண்டார்கள். அந்த மனிதர், “யா அல்லாஹ்! எல்லாப் புகழும் உனக்கே. (நான் என் தர்மத்தை) ஒரு விபச்சாரிக்குக் கொடுத்துவிட்டேன். இன்றிரவு நான் மீண்டும் தர்மம் செய்வேன்” என்றார். அவர் தனது தர்மத்துடன் வெளியே சென்று, (அறியாமல்) அதை ஒரு செல்வந்தருக்குக் கொடுத்தார். அடுத்த நாள் காலையில் (மக்கள்), “நேற்றிரவு ஒரு செல்வந்தருக்கு தர்மம் கொடுக்கப்பட்டது” என்று பேசிக்கொண்டார்கள். அவர், “யா அல்லாஹ்! எல்லாப் புகழும் உனக்கே. (நான் தர்மத்தை) ஒரு செல்வந்தருக்குக் கொடுத்துவிட்டேன். இன்றிரவு நான் மீண்டும் தர்மம் செய்வேன்” என்றார். எனவே அவர் தனது தர்மத்துடன் வெளியே சென்று, (அறியாமல்) அதை ஒரு திருடனுக்குக் கொடுத்தார். அடுத்த நாள் காலையில் (மக்கள்), “நேற்றிரவு ஒரு திருடனுக்கு தர்மம் கொடுக்கப்பட்டது” என்று பேசிக்கொண்டார்கள். அவர், “யா அல்லாஹ்! எல்லாப் புகழும் உனக்கே. (நான் தர்மத்தை) ஒரு விபச்சாரி, ஒரு செல்வந்தர் மற்றும் ஒரு திருடனுக்குக் கொடுத்துவிட்டேன்” என்றார். பிறகு, ஒருவர் அவரிடம் வந்து, “நீர் கொடுத்த தர்மம் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது. அந்த விபச்சாரியைப் பொறுத்தவரை, அந்த தர்மம் அவளை விபச்சாரத்தில் இருந்து தடுத்து நிறுத்தக்கூடும். அந்த செல்வந்தரைப் பொறுத்தவரை, அவர் ஒரு பாடம் கற்று, அல்லாஹ் அவருக்குக் கொடுத்த செல்வத்திலிருந்து செலவு செய்யக்கூடும். அந்தத் திருடனைப் பொறுத்தவரை, அந்த தர்மம் அவனைத் திருடுவதிலிருந்து தடுத்து நிறுத்தக்கூடும்” என்று கூறப்பட்டது.)

தர்மம் பெற தகுதியானவர் யார்?

அல்லாஹ் கூறினான்,
لِلْفُقَرَآءِ الَّذِينَ أُحصِرُواْ فِى سَبِيلِ اللَّهِ
((தர்மம்) அல்லாஹ்வின் பாதையில் (பயணம் செய்வதிலிருந்து) தடுக்கப்பட்ட ஏழைகளுக்கு உரியதாகும்) அதாவது, அல்லாஹ்வுக்காகவும் அவனுடைய தூதருக்காகவும் ஹிஜ்ரத் செய்து, மதீனாவில் தங்கியிருந்த, தங்களின் தேவைகளை நிறைவேற்றிக்கொள்ள போதுமான வசதிகள் இல்லாத முஹாஜிர்கள்,
لاَ يَسْتَطِيعُونَ ضَرْبًا فِى الاٌّرْضِ
(பூமியில் (பயணம் செய்து) செல்ல இயலாதவர்கள்) அதாவது, "அவர்கள் வாழ்வாதாரத்தைத் தேடி பூமியில் பயணம் செய்ய முடியாது." அல்லாஹ் மற்ற இடங்களில் தர்பன் (Darban) என்ற வார்த்தையின் வேறு வடிவத்தைப் பயன்படுத்தி கூறினான்
وَإِذَا ضَرَبْتُمْ فِى الاٌّرْضِ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَن تَقْصُرُواْ مِنَ الصَّلوةِ
(மேலும், நீங்கள் (முஸ்லிம்கள்) பூமியில் பயணம் செய்யும்போது, தொழுகையைச் சுருக்கிக் கொள்வதில் உங்கள் மீது எந்தக் குற்றமும் இல்லை) 4:101, மேலும்,
أَن سَيَكُونُ مِنكُمْ مَّرْضَى وَءَاخَرُونَ يَضْرِبُونَ فِى الاٌّرْضِ يَبْتَغُونَ مِن فَضْلِ اللَّهِ وَءَاخَرُونَ يُقَـتِلُونَ فِى سَبِيلِ اللَّهِ فَاقْرَءُواْ
(உங்களில் நோயாளிகளும், அல்லாஹ்வின் அருளைத் தேடி பூமியில் பயணம் செய்பவர்களும், அல்லாஹ்வின் பாதையில் போரிடுபவர்களும் இருப்பார்கள் என்பதை அவன் அறிவான்) 73:20.
பின்னர் அல்லாஹ் கூறினான்,
يَحْسَبُهُمُ الْجَاهِلُ أَغْنِيَآءَ مِنَ التَّعَفُّفِ
(அவர்களைப் பற்றி அறியாதவர், அவர்களின் தன்மானத்தின் காரணமாக அவர்களைச் செல்வந்தர்கள் என்று எண்ணிக் கொள்கிறார்) அதாவது, அவர்களின் நிலையை அறியாதவர்கள், அவர்கள் தங்கள் ஆடையிலும் பேச்சிலும் கண்ணியமாக இருப்பதால், அவர்கள் வசதியாக இருப்பதாக நினைக்கிறார்கள். இந்தக் கருத்தில் ஒரு ஹதீஸ் உள்ளது. அதை இரண்டு ஸஹீஹ் நூல்களும் அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்களிடமிருந்து பதிவு செய்துள்ளன. அதில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
«لَيْسَ الْمِسْكِينُ بِهذَا الطَّوَّافِ الَّذِي تَرُدُّهُ التَّمْرَةُ وَالتَّمْرَتَانِ، وَاللُّقْمَةُ وَاللُّقْمَتَانِ، وَالْأُكْلَةُ وَالْأُكْلَتَانِ، وَلكِنِ الْمِسْكِينُ الَّذِي لَا يَجِدُ غِنىً يُغْنِيهِ، وَلَا يُفْطَنُ لَهُ فَيُتَصَدَّقَ عَلَيْهِ، وَلَا يَسْأَلُ النَّاسَ شَيْئًا»
(சுற்றித் திரிந்து, ஓரிரு பேரீச்சம்பழங்கள், ஓரிரு கவளம் உணவு, அல்லது ஓரிரு வேளை உணவு ஆகியவற்றால் தேவைகள் பூர்த்தி செய்யப்படுபவர் மிஸ்கீன் (ஏழை) அல்லர். மாறாக, தனக்கு போதுமான வசதிகள் இல்லாதிருந்தும், மக்கள் அவரது தேவையை அறியாததால் அவருக்குக் கொடுக்காமலும், அவர் மக்களிடம் எதையும் கேட்காமலும் இருப்பவரே உண்மையான மிஸ்கீன் ஆவார்.)
இமாம் அஹ்மத் அவர்களும் இந்த ஹதீஸை இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்களிடமிருந்து பதிவு செய்துள்ளார்கள்.
அல்லாஹ்வின் கூற்று,
تَعْرِفُهُم بِسِيمَـهُمْ
(அவர்களின் அடையாளத்தைக் கொண்டு நீர் அவர்களை அறிந்து கொள்வீர்) இதன் பொருள், “நல்லறிவு உள்ளவர்கள் அவர்களின் நிலையை கண்டறிவார்கள்,” என்பது. அல்லாஹ் மற்ற இடங்களில் கூறியது போல,
سِيمَـهُمْ فِى وُجُوهِهِمْ
(அவர்களின் அடையாளம் (அதாவது அவர்களின் ஈமானின் அடையாளம்) அவர்களின் முகங்களில் இருக்கும்) 48:29, மேலும்,
وَلَتَعْرِفَنَّهُمْ فِى لَحْنِ الْقَوْلِ
(ஆனால், நிச்சயமாக அவர்களின் பேச்சின் தொனியைக் கொண்டு நீர் அவர்களை அறிந்து கொள்வீர்!) 47:30. அல்லாஹ்வின் கூற்று,
لاَ يَسْـَلُونَ النَّاسَ إِلْحَافًا
(அவர்கள் மக்களிடம் வற்புறுத்திக் கேட்க மாட்டார்கள்) இதன் பொருள், அவர்கள் யாசகம் கேட்பதில்லை, எனவே, தங்களுக்கு உண்மையில் தேவைப்படுவதை விட அதிகமாக வழங்குமாறு மக்களைக் கேட்பதில்லை. உண்மையில், தங்களுக்குத் தேவையான அளவு இருந்தும் மக்களிடம் உதவி கேட்பவர்கள் யாசகம் கேட்டவர்கள் ஆவார்கள்.
இமாம் அஹ்மத் அவர்கள் பதிவு செய்துள்ளார்கள், அபூ ஸயீத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "என் தாய் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் உதவி கேட்பதற்காக என்னை அனுப்பினார்கள். நான் அவர்களிடம் வந்தபோது அமர்ந்தேன். நபி (ஸல்) அவர்கள் என் பக்கம் திரும்பி என்னிடம் கூறினார்கள்:
«مَنِ اسْتَغْنَى أَغْنَاهُ اللهُ، وَمَنِ اسْتَعَفَّ أَعَفَّهُ اللهُ، وَمَنِ اسْتَكَفَّ كَفَاهُ اللهُ، وَمَنْ سَأَلَ وَلَهُ قِيمَةُ أُوقِيَّةٍ فَقَدْ أَلْحَف»
(எவர் தேவையற்றவராக இருக்கிறாரோ, அல்லாஹ் அவரைச் செல்வந்தராக்குவான். எவர் தன்மானத்துடன் இருக்கிறாரோ, அல்லாஹ் அவரை கண்ணியப்படுத்துவான். எவர் போதுமென்ற மனதுடன் இருக்கிறாரோ, அல்லாஹ் அவருக்குப் போதுமானவன் ஆவான். எவர் மக்களிடம் கேட்கிறாரோ, அவரிடம் ஒரு சிறிய அளவு (செல்வம்) இருந்தாலும், அவர் மக்களிடம் வற்புறுத்திக் கேட்டவர் ஆவார்.)
அபூ ஸயீத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், "நான் எனக்குள் சொல்லிக் கொண்டேன், `என்னிடம் அல்-யாகூதா என்ற ஒட்டகம் உள்ளது, அது நிச்சயமாக ஒரு சிறிய அளவை விட அதிக மதிப்புள்ளது.' மேலும், நான் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் எதையும் கேட்காமல் திரும்பிச் சென்றேன்." இது அபூ தாவூத் மற்றும் அன்-நஸாயீ அவர்களால் தொகுக்கப்பட்ட இந்த ஹதீஸின் அதே வார்த்தைகளாகும்.
அல்லாஹ்வின் கூற்று,
وَمَا تُنفِقُواْ مِنْ خَيْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ بِهِ عَلِيمٌ
(மேலும், நீங்கள் நன்மையானவற்றில் இருந்து எதைச் செலவு செய்தாலும், நிச்சயமாக அல்லாஹ் அதை நன்கறிந்தவன்) எந்த தர்மமும் அவனை விட்டுத் தப்பாது என்பதையும், மறுமை நாளில், அது மிகவும் அவசரமாகத் தேவைப்படும்போது, அவன் அதற்கு முழுமையாகவும் பூரணமாகவும் கூலி வழங்குவான் என்பதையும் இது குறிக்கிறது.

தர்மம் செய்பவர்களுக்குப் புகழாரம்

அல்லாஹ் கூறினான்,
الَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوَلَهُمْ بِالَّيْلِ وَالنَّهَارِ سِرًّا وَعَلاَنِيَةً فَلَهُمْ أَجْرُهُم عِندَ رَبِّهِمْ وَلاَ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلاَ هُمْ يَحْزَنُونَ
(தங்கள் செல்வங்களை (அல்லாஹ்வின் பாதையில்) இரவிலும் பகலிலும், இரகசியமாகவும் வெளிப்படையாகவும் செலவு செய்பவர்களுக்கு, அவர்களின் கூலி அவர்களின் இறைவனிடம் உண்டு. அவர்கள் மீது எந்த அச்சமும் இல்லை, அவர்கள் கவலைப்படவும் மாட்டார்கள்.)
இந்த வசனம், ஒருவர் தன் குடும்பத்திற்காக செலவு செய்வதையும் சேர்த்து, இரவும் பகலும், வெளிப்படையாகவும் இரகசியமாகவும் அல்லாஹ்வின் திருப்தியை நாடி, அவனுடைய பாதையில் தர்மம் செய்பவர்களைப் புகழ்கிறது. இரண்டு ஸஹீஹ் நூல்களிலும் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஸஅத் பின் அபீ வக்காஸ் (ரழி) அவர்களிடம் கூறினார்கள்:
«وَإِنَّكَ لَنْ تُنْفِقَ نَفَقَةً تَبْتَغِي بِهَا وَجْهَ اللهِ إِلَّا ازْدَدْتَ بِهَا دَرَجَةً وَرِفْعَةً، حَتَّى مَا تَجْعَلُ فِي فِي امْرَأَتِك»
(நீங்கள் அல்லாஹ்வின் முகத்தை நாடி எந்த ஒரு தர்மத்தைச் செலவு செய்தாலும், அதன் காரணமாக நீங்கள் ஒரு உயர்வான தகுதியையும் அந்தஸ்தையும் அடைவீர்கள். உங்கள் மனைவியின் வாயில் நீங்கள் வைக்கும் உணவு உட்பட.)
இமாம் அஹ்மத் அவர்கள் பதிவு செய்துள்ளார்கள், அபூ மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:
«إِنَّ الْمُسْلِمَ إِذَا أَنْفَقَ عَلَى أَهْلِهِ نَفَقَةً يَحْتَسِبُهَا، كَانَتْ لَهُ صَدَقَة»
(ஒரு முஸ்லிம் தனது குடும்பத்திற்காக செலவு செய்யும்போது, அதற்கான நன்மையை அல்லாஹ்விடமிருந்து எதிர்பார்த்தால், அது அவருக்காக தர்மமாக எழுதப்படும்.)
அல்-புகாரீ மற்றும் முஸ்லிம் அவர்களும் இந்த ஹதீஸை பதிவு செய்துள்ளார்கள்.
அல்லாஹ் கூறினான்,
فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ
(அவர்களின் கூலி அவர்களின் இறைவனிடம் உண்டு), கீழ்ப்படிதலுக்கான செயல்களில் அவர்கள் செலவழித்ததற்கான கூலியாக மறுமை நாளில் (இது வழங்கப்படும்). நாம் இதற்கு முன்பு இந்த வசனத்தை விளக்கியுள்ளோம்,
فَلاَ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلاَ هُمْ يَحْزَنُونَ
(அவர்கள் மீது எந்த அச்சமும் இல்லை, அவர்கள் கவலைப்படவும் மாட்டார்கள்.)