அல்லாஹ் தன் தூதருக்குக் காட்டிய உண்மையான கனவை நிச்சயமாக நனவாக்கினான்

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஒரு கனவில் தாம் மக்காவிற்குள் நுழைவதையும், இறையில்லத்தைச் சுற்றி தவாஃப் செய்வதையும் கண்டார்கள். அவர்கள் மதீனாவில் இருந்தபோதே இக்கனவைப் பற்றித் தம் தோழர்களிடம் (ரழி) கூறினார்கள். ஹிஜ்ரி ஆறாம் ஆண்டு அல்-ஹுதைபிய்யா உடன்படிக்கையின்போது அவர்கள் மக்காவிற்குப் புறப்பட்டபோது, நபி (ஸல்) அவர்களின் கனவு அந்த ஆண்டிலேயே நனவாகும் என்பதில் அவர்களில் யாருக்கும் எவ்வித சந்தேகமும் இருக்கவில்லை. ஆனால், அந்த ஆண்டு சமாதான உடன்படிக்கை செய்யப்பட்டு, அடுத்த ஆண்டு மக்காவிற்கு வர அனுமதிக்கப்பட்டு, அவர்கள் மதீனாவிற்குத் திரும்ப வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டபோது, சில தோழர்களுக்கு (ரழி) அது அதிருப்தியை ஏற்படுத்தியது. உமர் பின் அல்-கத்தாப் (ரழி) அவர்கள் இதைப் பற்றிக் கேட்டார்கள்: "நாம் இறையில்லத்திற்குச் சென்று அதைச் சுற்றி தவாஃப் செய்வோம் என்று நீங்கள் எங்களிடம் கூறவில்லையா?" அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

«بَلَى أَفَأَخْبَرْتُكَ أَنَّكَ تَأْتِيهِ عَامَكَ هذَا؟»

(ஆம். ஆனால் இந்த ஆண்டே நீங்கள் அங்கு செல்வீர்கள் என்று நான் உங்களிடம் கூறினேனா?) உமர் (ரழி) அவர்கள் "இல்லை" என்றார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

«فَإِنَّكَ آتِيهِ وَمُطَّوِّفٌ بِه»

(நிச்சயமாக நீங்கள் அங்கு சென்று அதைச் சுற்றி தவாஃப் செய்வீர்கள்.) இதே பதிலைத்தான் அபூபக்ர் அஸ்-சித்தீக் (ரழி) அவர்களிடமிருந்தும் உமர் (ரழி) அவர்கள் எழுத்துக்கு எழுத்து மாறாமல் பெற்றார்கள். இதனால்தான் கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ் கூறினான்:

لَّقَدْ صَدَقَ اللَّهُ رَسُولَهُ الرُّؤْيَا بِالْحَقِّ لَتَدْخُلُنَّ الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ إِن شَآءَ اللَّهُ

(நிச்சயமாக அல்லாஹ் தன் தூதருக்குக் காட்டிய கனவை உண்மையாகவே நனவாக்கினான். அல்லாஹ் நாடினால், நீங்கள் நிச்சயமாக அல்-மஸ்ஜித் அல்-ஹராமிற்குள் நுழைவீர்கள்.) இந்த விஷயம் நிச்சயமாக நிகழ வேண்டும் என்று அவன் நாடினான்.

ءَامِنِينَ

(பாதுகாப்புடன்,) அதாவது நீங்கள் அங்கு நுழையும்போது அச்சமற்றவர்களாக இருப்பீர்கள்.

مُحَلِّقِينَ رُءُوسَكُمْ وَمُقَصِّرِينَ

((அப்போது உங்களில் சிலர்) தலைமுடியை மழித்தவர்களாகவும், (சிலர்) தலைமுடியைக் குறைத்தவர்களாகவும் இருப்பீர்கள்.) அவ்வாறே அவர்களில் சிலர் தலைமுடியை மழித்துக்கொண்டனர், சிலர் குறைத்துக்கொண்டனர். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இவ்வாறு கூறியதாக புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகிய இரு நூல்களிலும் (ஸஹீஹைன்) பதிவாகியுள்ளது:

«رَحِمَ اللهُ الْمُحَلِّقِين»

(யா அல்லாஹ்! தலைமுடியை மழித்துக்கொள்பவர்களுக்குக் கருணை புரிவாயாக.) மக்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! தலைமுடியைக் குறைத்துக்கொள்பவர்களுக்காகவும் பிரார்த்தியுங்கள்" என்றார்கள். அவர்கள் மீண்டும் கூறினார்கள்,

«رَحِمَ اللهُ الْمُحَلِّقِين»

(யா அல்லாஹ்! தலைமுடியை மழித்துக்கொள்பவர்களுக்குக் கருணை புரிவாயாக.) மக்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! தலைமுடியைக் குறைத்துக்கொள்பவர்களுக்காகவும் பிரார்த்தியுங்கள்" என்றார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் மீண்டுமொருமுறை,

«رَحِمَ اللهُ الْمُحَلِّقِين»

(யா அல்லாஹ்! தலைமுடியை மழித்துக்கொள்பவர்களுக்குக் கருணை புரிவாயாக.) என்று கூறினார்கள். மக்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! தலைமுடியைக் குறைத்துக்கொள்பவர்களுக்காகவும் பிரார்த்தியுங்கள்" என்றார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் (மூன்றாவது அல்லது நான்காவது முறையாக):

«وَالْمُقَصِّرِين»

(தலைமுடியைக் குறைத்துக்கொள்பவர்களுக்கும் கருணை புரிவாயாக) என்று கூறினார்கள். அல்லாஹ் கூறினான்:

لاَ تَخَـفُونَ

(பயமற்றவர்களாக), இது அவர்கள் மக்காவிற்குள் நுழையும்போது எவ்வித அச்சமுமின்றிப் பாதுகாப்பாக இருப்பார்கள் என்பதைக் குறிக்கிறது. இது அடுத்த ஆண்டு, அதாவது ஹிஜ்ரி ஏழாம் ஆண்டு துல்-கஃதா மாதத்தில் நிறைவேற்றப்பட்ட உம்ராவின் (உம்ரத்துல் களா) போது நிகழ்ந்தது.

ஹிஜ்ரி ஆறாம் ஆண்டு துல்-கஃதா மாதத்தில் அல்-ஹுதைபிய்யாவிலிருந்து திரும்பிய அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மதீனா சென்றார்கள். துல்-ஹஜ் மற்றும் முஹர்ரம் மாதங்களில் அவர்கள் மதீனாவிலேயே தங்கியிருந்தார்கள். பின்னர் ஸஃபர் மாதத்தில் கைபரை நோக்கிப் படையெடுத்துச் சென்றார்கள். அல்லாஹ் அந்த வெற்றியை அவர்களுக்கு வழங்கினான்; அதன் ஒரு பகுதி போரின் மூலமும், மற்றொரு பகுதி மக்கள் சரணடைந்ததன் மூலமும் வசமானது. கைபர் என்பது ஏராளமான பேரீச்ச மரங்களும் விவசாயமும் கொண்ட செழிப்பான மாகாணமாக இருந்தது. நபி (ஸல்) அவர்கள் கைபரின் யூதர்களை அங்கேயே தங்கி விவசாயம் செய்யப் பணித்து, அந்த நிலத்தை ஹுதைபிய்யாவில் கலந்துகொண்ட தோழர்களிடையே பங்கிட்டுக் கொடுத்தார்கள். ஹுதைபிய்யாவில் பங்கேற்ற ஸஹாபாக்களைத் தவிர வேறு யாரும் கைபர் போரில் கலந்துகொள்ளவில்லை. எனினும், எத்தியோப்பியாவிலிருந்து தம் தோழர்களுடன் திரும்பிய ஜஃபர் பின் அபீ தாலிப் (ரழி) அவர்களும், அபூ மூஸா அல்-அஷ்அரீ (ரழி) அவர்களும் அவர்களது கூட்டத்தினரும் இதில் பங்கேற்றனர். இப்னு ஸைத் என்பாரின் கூற்றுப்படி, அபூ துஜானா சிமாக் பின் கரஷா (ரழி) அவர்களைத் தவிர (ஹுதைபிய்யாவில் இருந்த) வேறு யாரும் இதில் பங்கேற்காமல் இருக்கவில்லை. இது வரலாற்று நூல்களில் விரிவாகப் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.

பின்னர் நபி (ஸல்) அவர்கள் மதீனாவிற்குத் திரும்பினார்கள். ஹிஜ்ரி ஏழாம் ஆண்டு துல்-கஃதா மாதம் வந்தபோது, நபி (ஸல்) அவர்கள் ஹுதைபிய்யாவில் தம்மோடு இருந்தவர்களுடன் உம்ராவிற்காக மக்காவிற்குப் புறப்பட்டார்கள். துல்-ஹுலைஃபா என்ற இடத்தில் இஹ்ராம் அணிந்து, பலிப்பிராணிகளையும் உடன் கொண்டு சென்றார்கள். அறுபது ஒட்டகங்கள் பலிக்காகக் கொண்டு செல்லப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது. நபி (ஸல்) அவர்களும் தோழர்களும் தல்பியாவை உரக்கக் கூறியவாறு சென்றார்கள். அவர்கள் மர்ருழ்-ழஹ்ரான் எனும் இடத்தை நெருங்கியபோது, முஹம்மது பின் மஸ்லமா (ரழி) அவர்களைக் குதிரைப்படை மற்றும் ஆயுதங்களுடன் தமக்கு முன்னால் நபி (ஸல்) அவர்கள் அனுப்பி வைத்தார்கள்.

முன்னேறி வரும் இந்தப் படையைக் கண்ட இணைவைப்பாளர்கள் மிகுந்த அச்சமடைந்தார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தங்களைத் தாக்கப் போகிறார்கள் என்றும், பத்து ஆண்டுகாலப் போர் நிறுத்த ஒப்பந்தத்தை அவர்கள் மீறிவிட்டார்கள் என்றும் எண்ணினார்கள். அவர்கள் இது குறித்து மக்காவாசிகளிடம் தெரிவிக்க விரைந்தார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் மர்ருழ்-ழஹ்ரான் பகுதியில் முகாமிட்டபோது, ஹரம் எல்லைக்குள் இருந்த சிலைகளை அவர்களால் பார்க்க முடிந்தது. அவர்கள் ஆயுதங்கள், அம்புகள், அம்பு உறைகள் மற்றும் ஈட்டிகளை யஃஜஜ் பள்ளத்தாக்கிற்கு அனுப்பி வைத்தார்கள். அதன் பிறகு, ஒப்பந்தத்தில் குறிப்பிட்டபடி வாள்களை உறைகளுக்குள் வைத்தவர்களாக மக்காவை நோக்கிச் சென்றார்கள்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் மக்காவை நோக்கிச் சென்றுகொண்டிருந்தபோது, குறைஷிகள் மிக்ரஸ் பின் ஹஃப்ஸை அனுப்பினார்கள். அவர், "முஹம்மதே! நீர் வாக்குறுதியை மீறுபவர் என்று நாங்கள் ஒருபோதும் அறிந்ததில்லை" என்றார். நபி (ஸல்) அவர்கள்,

«وَمَا ذَاكَ؟»

(நீர் ஏன் அவ்வாறு கூறுகிறீர்?) என்று கேட்டார்கள். மிக்ரஸ், "நீர் ஆயுதங்கள், அம்புகள் மற்றும் ஈட்டிகளுடன் எங்களை நோக்கி வருகிறீரே!" என்றார். நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

«لَمْ يَكُنْ ذلِكَ وَقَدْ بَعَثْنَا بِهِ إِلَى يَأْجَج»

(நான் அவ்வாறு செய்யவில்லை, அவை அனைத்தையும் யஃஜஜ் பள்ளத்தாக்கிற்கு அனுப்பிவிட்டேன்.) அதற்கு மிக்ரஸ், "உம்மைப் பற்றி நாங்கள் அறிந்திருப்பது இதுதான்; நீர் நம்பகமானவர், வாக்குறுதியைக் காப்பவர்" என்றார்.

நிராகரிப்பாளர்களின் தலைவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களையும் ஸஹாபாக்களையும் (ரழி) பார்ப்பதைத் தவிர்க்கும் பொருட்டு, ஆத்திரத்துடன் மக்காவை விட்டு வெளியேறினர். ஆனால் மக்காவிலிருந்த ஏனைய ஆண்கள், பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகள் வீதிகளிலும் வீட்டுக்கூரைகளிலும் அமர்ந்து அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களையும் அவர்களது தோழர்களையும் பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர். நபி (ஸல்) அவர்கள் தல்பியா கூறியவாறு தம் தோழர்களுடன் மக்காவிற்குள் நுழைந்தார்கள். ஹுதைபிய்யா நாளில் தாம் சவாரி செய்த 'அல்-கஸ்வா' எனும் ஒட்டகத்திலேயே நபி (ஸல்) அவர்கள் அமர்ந்திருக்க, பலிப்பிராணிகளை தூ துவா என்ற இடத்திற்கு அனுப்பி வைத்தார்கள். அன்சாரியான அப்துல்லாஹ் பின் ரவாஹா (ரழி) அவர்கள் நபியவர்களின் ஒட்டகக் கடிவாளத்தைப் பிடித்துக்கொண்டு பின்வரும் கவிதையைப் பாடினார்கள்: "எவனுடைய மார்க்கத்தைத் தவிர வேறு உண்மையான மார்க்கம் இல்லையோ அவன் பெயரால், முஹம்மது (ஸல்) அவர்கள் எவனுடைய தூதராக இருக்கிறார்களோ அவன் பெயரால், ஓ நிராகரிப்பாளர்களின் பிள்ளைகளே! அவர் வழியை விட்டு விலகி நில்லுங்கள். இந்த வஹீ (இறைச்செய்தி)யை நீங்கள் ஏற்கும்படி நாங்கள் உங்களுடன் போரிட்டதைப் போலவே, இன்று அதன் விளக்கத்தை நிறைவேற்ற உங்களை வற்புறுத்துவோம். இது தலைகளைத் துண்டிக்கும் கடுமையான போர்; தோழன் தன் தோழனைப் பிரிக்கும் போர். அர்-ரஹ்மான் தன் வஹீ (இறைச்செய்தி)யை இறக்கினான், தன் தூதருக்கு முன் ஓதப்படும் பக்கங்களில் (வேதத்தில்) உள்ளது: அல்லாஹ்வின் பாதையில் மரணிப்பதே சிறந்த மரணம். இறைவா! அதன் கூற்றுகளை நான் நம்புகிறேன்." இக்கதை பல்வேறு அறிவிப்புகளில் தொகுக்கப்பட்டுள்ளது.

இமாம் அஹ்மத் பதிவு செய்துள்ள செய்தியில் இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும் அவர்களது தோழர்களும் மக்காவிற்கு வந்தபோது, யத்ரிப் (மதீனா) காய்ச்சலால் அவர்கள் பலவீனமடைந்திருந்தனர். இதைக் கேள்விப்பட்ட இணைவைப்பாளர்கள், 'மதீனாக் காய்ச்சலால் பலவீனமடைந்த ஒரு கூட்டம் உங்களிடம் வரப்போகிறது' என்று செய்தியைப் பரப்பினர். அவர்கள் அல்-ஹிஜ்ருக்கு அருகிலுள்ள பகுதியில் அமர்ந்திருந்தனர். இணைவைப்பாளர்கள் பேசுவதை அல்லாஹ் தன் நபிக்குத் தெரிவித்தான். எனவே, இணைவைப்பாளர்களுக்குத் தங்கள் வலிமையைக் காட்டுவதற்காக தவாஃபின் முதல் மூன்று சுற்றுகளில் 'ரமல்' (தோள்களை அசைத்து வேகமாக நடத்தல்) செய்யுமாறு நபி (ஸல்) அவர்கள் தம் தோழர்களுக்குக் கட்டளையிட்டார்கள். அதன்படி தோழர்கள் முதல் மூன்று சுற்றுகளில் ரமல் செய்தனர். இரு மூலைகளுக்கு இடையே சாதாரணமாக நடக்கும்படி நபி (ஸல்) அவர்கள் அவர்களுக்குக் கட்டளையிட்டார்கள், ஏனெனில் அங்கிருந்து இணைவைப்பாளர்கள் அவர்களைப் பார்க்க முடியாது. தோழர்கள் மீதான இரக்கத்தினால், தவாஃபின் அனைத்து சுற்றுகளிலும் ரமல் செய்யுமாறு அவர்கள் கட்டளையிடவில்லை. இதைக் கண்ட இணைவைப்பாளர்கள், 'இவர்களா காய்ச்சலால் பலவீனமடைந்தவர்கள் என்று நீங்கள் கூறினீர்கள்? இவர்கள் இன்னாரை விடவும் அதிக வலிமையுடன் இருக்கிறார்களே!' என்று வியப்புடன் கூறினர்." இந்த ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிமிலும் இடம்பெற்றுள்ளது.

மற்றொரு அறிவிப்பில், "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களும் அவர்களது தோழர்களும் துல்-கஃதா மாதம் நான்காம் நாள் காலை மக்காவிற்கு வந்தார்கள். மதீனாக் காய்ச்சல் அவர்களைப் பலவீனப்படுத்திவிட்டதாக இணைவைப்பாளர்கள் பேசிக்கொண்டதால், நபி (ஸல்) அவர்கள் தவாஃபின் முதல் மூன்று சுற்றுகளில் ரமல் செய்யுமாறு தோழர்களுக்குக் கட்டளையிட்டார்கள். தோழர்கள் மீதான இரக்கத்தினால், தவாஃபின் அனைத்து சுற்றுகளிலும் ரமல் செய்யுமாறு அவர்கள் கட்டளையிடவில்லை." அல்-புகாரி பதிவு செய்த செய்தியில் இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறுகையில்: "நபியவர்கள் உடன்படிக்கையின்படி வந்த ஆண்டில் 'ரமல் செய்யுங்கள்' என்று கூறினார்கள். இணைவைப்பாளர்கள் குஅய்கிஆன் மலையிலிருந்து பார்த்துக் கொண்டிருந்தபோது, தம் வலிமையை அவர்களுக்குக் காட்ட இவ்வாறு செய்தார்கள்." மேலும், இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இணைவைப்பாளர்களுக்குத் தம் வலிமையைக் காட்டுவதற்காகவே கஃபாவைத் தவாஃப் செய்தபோதும், அஸ்-ஸஃபா மற்றும் அல்-மர்வாவுக்கு இடையே ஸயீ செய்தபோதும் அவ்வாறு செய்தார்கள்."

அல்-புகாரி பதிவு செய்த செய்தியில் அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாவது: "அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் உம்ராவிற்காகப் புறப்பட்டபோது குறைஷி இணைவைப்பாளர்கள் அவர்களைத் தடுத்தனர். எனவே நபி (ஸல்) அவர்கள் ஹுதைபிய்யாவிலேயே பலிப்பிராணிகளை அறுத்து, தலைமுடியை மழித்துக்கொண்டனர். அடுத்த ஆண்டு உம்ரா செய்வதாகவும், வாள்களைத் தவிர வேறு ஆயுதங்களைக் கொண்டு வரமாட்டோம் என்றும், அவர்கள் அனுமதிக்கும் காலத்திற்கு மேல் மக்காவில் தங்கமாட்டோம் என்றும் அவர்களுடன் ஒரு முறையான உடன்படிக்கை செய்தனர். அதன்படி அடுத்த ஆண்டு நபி (ஸல்) அவர்கள் உம்ராவை நிறைவேற்றி, ஒப்பந்தப்படி மக்காவிற்குள் நுழைந்தார்கள். அவர்கள் மூன்று நாட்கள் தங்கிய பிறகு இணைவைப்பாளர்கள் அங்கிருந்து வெளியேறுமாறு கூற, நபியவர்களும் வெளியேறினார்கள்." அல்லாஹ்வின் கூற்று:

فَعَلِمَ مَا لَمْ تَعْلَمُواْ فَجَعَلَ مِن دُونِ ذَلِكَ فَتْحاً قَرِيباً

(நீங்கள் அறியாதவற்றை அவன் அறிந்திருந்தான்; மேலும், அதற்கப்பால் ஒரு சமீபத்திய வெற்றியையும் அவன் வழங்கினான்.) அதாவது, ஹுதைபிய்யா ஆண்டில் நீங்கள் மக்காவிற்குள் நுழைவதைத் தடுத்து உங்களைத் திருப்பி அனுப்பியதில் உள்ள நன்மையையும் பலனையும் கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ் அறிந்திருந்தான். நீங்கள் அறியாதவற்றை அவன் அறிந்திருந்தான்.

فَجَعَلَ مِن دُونِ ذَلِكَ

(மேலும், அதற்கப்பால் அவன் வழங்கினான்) - அதாவது நபியவர்கள் கண்ட கனவில் வாக்களிக்கப்பட்டபடி நீங்கள் மக்காவிற்குள் நுழைவதற்கு முன்பே, ஒரு சமீபத்திய வெற்றியை வழங்கினான். அதுவே உங்களுக்கும் உங்கள் இணைவைப்பாளர் எதிரிகளுக்கும் இடையே ஏற்பட்ட சமாதான உடன்படிக்கையாகும்.

முஸ்லிம்கள் அறியப்பட்ட உலகையும், இறுதியில் முழு உலகையும் கைப்பற்றுவார்கள் என்ற நற்செய்தி

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தம் எதிரிகளையும் பூமியின் ஏனைய மக்களையும் வெற்றி கொள்வார்கள் என்று நம்பிக்கையாளர்களுக்கு நற்செய்தி வழங்கி, கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ் கூறினான்:

هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِينِ الْحَقِّ

(அவனே தன் தூதரை நேர்வழியுடனும் சத்திய மார்க்கத்துடனும் அனுப்பினான்.) அதாவது பயனுள்ள அறிவோடும் நற்செயல்களோடும் அனுப்பினான். நிச்சயமாக இஸ்லாமிய ஷரீஆ அறிவு மற்றும் செயல் ஆகிய இரு காரணிகளைக் கொண்டுள்ளது. இதில் உள்ள மார்க்க அறிவு உண்மையானது, இதன் செயல்பாடுகள் அங்கீகரிக்கப்பட்டவை. எனவே, இந்த மார்க்கம் சொல்லும் செய்திகளும் கொள்கைகளும் உண்மையானவை; அதன் கட்டளைகள் நீதியானவை.

لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ

(அதனை எல்லா மார்க்கங்களையும் விட மேலோங்கச் செய்வதற்காக.) பூமியில் உள்ள அரேபியர்கள், அரேபியர் அல்லாதவர்கள் என அனைவரின் மார்க்கங்களையும் விட - அவர்கள் எத்தகைய கொள்கை உடையவர்களாக இருந்தாலும் சரி, நாத்திகர்களாகவோ அல்லது இணைவைப்பாளர்களாகவோ இருந்தாலும் சரி - அதனை மேலோங்கச் செய்தான்.

وَكَفَى بِاللَّهِ شَهِيداً

(மேலும், சாட்சியாக அல்லாஹ்வே போதுமானவன்.) முஹம்மது (ஸல்) அவர்கள் அவனது தூதர் என்பதற்கும், அவன் அவருக்கு வெற்றியை அளிப்பான் என்பதற்கும் அல்லாஹ்வே போதுமான சாட்சியாக இருக்கிறான். கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ்வே அனைத்தையும் நன்கறிந்தவன்.