இந்த இரண்டு ஆயத்துகளின் சிறப்புகள் குறித்த ஹதீஸ்கள், அல்லாஹ் இவற்றின் மூலம் நமக்கு பயனளிப்பானாக. அபூ மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்ததாக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள் என புகாரி பதிவு செய்துள்ளார்கள்:

«مَنْ قَرَأَ بِالْآيَتَيْنِ مِنْ آخِرِ سُورَةِ الْبَقَرَةِ فِي لَيْلَةٍ، كَفَتَاه»

(யார் ஸூரத்துல் பகராவின் கடைசி இரண்டு ஆயத்துகளை ஓர் இரவில் ஓதுகிறாரோ, அவை அவருக்குப் போதுமானவையாகிவிடும்.)

மீதமுள்ள மற்ற ஆறு ஹதீஸ் நூல்களிலும் இதே போன்ற வார்த்தைகளில் இந்த ஹதீஸ் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. புகாரி, முஸ்லிம் ஆகிய இரு ஸஹீஹ் நூல்களிலும் பல்வேறு அறிவிப்பாளர் தொடர்களின் வழியாகவும், இமாம் அஹ்மத் அவர்களின் நூலிலும் இந்த ஹதீஸ் இடம்பெற்றுள்ளது.

அப்துல்லாஹ் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்ததாக முஸ்லிம் பதிவு செய்துள்ளார்கள்: “அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இஸ்ரா (விண்ணேற்றப்) பயணம் மேற்கொண்டபோது, அவர்கள் ஆறாவது வானத்தில் உள்ள ஸித்ரத்துல் முன்தஹா வரை சென்றார்கள். பூமியிலிருந்து மேலேறுபவை அனைத்தும் அங்கு சென்று முடிவடைகின்றன; அங்கிருந்து கீழே இறங்குபவையும் அங்கு வந்து முடிவடைகின்றன.

إِذْ يَغْشَى السِّدْرَةَ مَا يَغْشَى

(அந்த இலந்தை மரத்தை மூடிக்கொண்டது மூடிக்கொண்ட போது!) 53:16, அதாவது அது தங்கத்தாலான விரிப்பாகும்.

அப்போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு மூன்று விஷயங்கள் வழங்கப்பட்டன: ஐந்து நேரத் தொழுகைகள், ஸூரத்துல் பகராவின் கடைசி வசனங்கள் மற்றும் அவர்களின் உம்மத்தில் அல்லாஹ்வுக்கு எதையும் இணைவைக்காதவர்களுக்குப் பெரும் பாவங்கள் மன்னிக்கப்படுதல்.”

ஸூரத்துல் ஃபாத்திஹாவின் சிறப்புகள் குறித்து இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களிடமிருந்து வந்த ஹதீஸை நாம் ஏற்கனவே குறிப்பிட்டோம்: “அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்களுடன் இருந்தபோது, மேலே ஒரு சத்தத்தைக் கேட்டார்கள். ஜிப்ரீல் (அலை) வானத்தை நோக்கிப் பார்த்துவிட்டு, ‘இது இப்போது வானத்தில் திறக்கப்பட்ட ஒரு கதவு, இதற்கு முன் இது ஒருபோதும் திறக்கப்பட்டதில்லை’ என்று கூறினார்கள். அக்கதவின் வழியாக ஒரு வானவர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் இறங்கி வந்து, ‘உங்களுக்கு வழங்கப்பட்டுள்ள இரண்டு ஒளிகளுக்காக நற்செய்தி பெறுங்கள்; அவை உங்களுக்கு முன் எந்த நபிக்கும் வழங்கப்படவில்லை: வேதத்தின் திறவுகோல் (ஸூரத்துல் ஃபாத்திஹா) மற்றும் ஸூரத்துல் பகராவின் கடைசி வசனங்கள். அவற்றில் ஒரு எழுத்தை நீங்கள் ஓதினாலும், அதன் பயன் உங்களுக்கு வழங்கப்படும்’ என்று கூறினார்.” இந்த ஹதீஸை முஸ்லிம் மற்றும் அந்-நஸாயீ பதிவு செய்துள்ளனர்; இங்குள்ள வார்த்தை அமைப்பு அந்-நஸாயீயுடையதாகும்.

ஸூரத்துல் பகராவின் கடைசி இரண்டு வசனங்களின் தஃப்ஸீர்

அல்லாஹ் கூறினான்:

كُلٌّ ءَامَنَ بِاللَّهِ وَمَلَـئِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ لاَ نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِّن رُّسُلِهِ

(ஒவ்வொருவரும் அல்லாஹ்வையும், அவனது வானவர்களையும், அவனது வேதங்களையும், அவனது தூதர்களையும் நம்புகிறார்கள். (அவர்கள் கூறுகிறார்கள்:) “அவனது தூதர்களில் எவருக்கும் இடையில் நாங்கள் வேறுபாடு காட்டமாட்டோம்.”)

எனவே, முஃமின்கள் (விசுவாசிகள்) ஒவ்வொருவரும் அல்லாஹ் ஒருவனே என்றும், அவன்தான் அனைத்தையும் பராமரிப்பவன் என்றும், அவனைத் தவிர வணக்கத்திற்குரிய இறைவன் யாருமில்லை என்றும், அவனைத் தவிர வேறு இரட்சகன் இல்லை என்றும் நம்புகிறார்கள். முஃமின்கள் அல்லாஹ்வின் அனைத்து நபிமார்களையும் தூதர்களையும், வானத்திலிருந்து அவர்களுக்கு அருளப்பட்ட வேதங்களையும் நம்புகிறார்கள். அவர்கள் அனைவரும் அல்லாஹ்வின் அடியார்கள் என்பதில் ஐயம் இல்லை. மேலும், முஃமின்கள் நபிமார்களில் எவரையும் வேறுபடுத்துவதில்லை; அதாவது ஒருவரை நம்பி மற்றவரை நிராகரிப்பதில்லை. மாறாக, அல்லாஹ்வின் அனைத்து நபிமார்களும் தூதர்களும் முஃமின்களின் பார்வையில் உண்மையாளர்களும் நேர்மையானவர்களும் ஆவர். அவர்களில் சிலர் அல்லாஹ்வின் அனுமதியுடன் முந்தைய சட்டங்களை மாற்றும் சட்டங்களைக் கொண்டு வந்திருந்தாலும், அவர்கள் அனைவரும் நேர்வழியில் நடத்தப்பட்டவர்களே. பிறகு, இறுதி நபியும் தூதருமான முஹம்மத் (ஸல்) அவர்களின் மார்க்கச் சட்டம், அதற்கு முன் இருந்த அனைத்து நபிமார்களின் சட்டங்களையும் ரத்து செய்தது. எனவே, கியாமத் நாள் வரை முஹம்மத் (ஸல்) அவர்களின் சட்டம் மட்டுமே செல்லுபடியாகும். அதே வேளையில், அவரது உம்மத்தில் ஒரு கூட்டத்தினர் எப்போதும் சத்தியத்தின் பாதையில் மேலோங்கி இருப்பார்கள். அல்லாஹ்வின் கூற்று:

وَقَالُواْ سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا

(அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: “நாங்கள் செவியுற்றோம், நாங்கள் கீழ்ப்படிந்தோம்”) இதன் பொருள்: “எங்கள் இறைவா! உனது கட்டளையை நாங்கள் கேட்டோம், அதைப் புரிந்துகொண்டோம், செயல்படுத்தினோம், மேலும் அதன் தாக்கங்களுக்குக் கட்டுப்பட்டோம்” என்பதாகும்.

غُفْرَانَكَ رَبَّنَا

((நாங்கள் வேண்டுவது) உனது மன்னிப்பையே எங்கள் இறைவா!) என்பது அல்லாஹ்வின் மன்னிப்பு, கருணை மற்றும் கிருபையை வேண்டுவதற்கான ஒரு பிரார்த்தனையாகும்.

அல்லாஹ்வின் கூற்று:

لاَ يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلاَّ وُسْعَهَا

(அல்லாஹ் எந்த ஓர் ஆத்மாவையும் அதன் சக்திக்கு அப்பாற்பட்டு சிரமப்படுத்துவதில்லை) இதன் பொருள்: ஒரு மனிதன் எதைச் செய்ய முடியுமோ அதைத் தவிர வேறெதையும் அல்லாஹ் அவனிடம் கேட்பதில்லை. இது தனது படைப்புகள் மீது அல்லாஹ் கொண்டுள்ள கிருபையையும் பெருந்தன்மையையும் காட்டுகிறது. நபித்தோழர்களை (ரழி) கவலையடையச் செய்த பின்வரும் வசனத்தை இந்த வசனம் மாற்றியமைத்தது (அப்ரோகேட் செய்தது):

وَإِن تُبْدُواْ مَا فِي أَنفُسِكُمْ أَوْ تُخْفُوهُ يُحَاسِبْكُم بِهِ اللَّهُ

(உங்கள் உள்ளங்களில் உள்ளதை நீங்கள் வெளிப்படுத்தினாலும் அல்லது மறைத்தாலும், அல்லாஹ் அதைக் கொண்டு உங்களைக் கணக்குக் கேட்பான்.)

இதன் மூலம் அல்லாஹ் தன் அடியார்களை விசாரிப்பான் என்றாலும், ஒருவன் எதிலிருந்து தன்னைத் தற்காத்துக் கொள்ள முடியுமோ அதற்கு மட்டுமே தண்டனை வழங்குவான் என்பது தெளிவாகிறது. ஒருவனால் கட்டுப்படுத்த முடியாத உள்ளத்தின் எண்ணங்கள் அல்லது மன ஊசலாட்டங்களுக்காக அவன் தண்டிக்கப்பட மாட்டான். உள்ளத்தில் தோன்றும் தீய எண்ணங்களை வெறுப்பதும் ஈமானின் ஒரு பகுதியாகும். அடுத்து அல்லாஹ் கூறினான்:

لَهَا مَا كَسَبَتْ

(அவன் செய்த நன்மைகளுக்கான பலன் அவனுக்கே உண்டு)

وَعَلَيْهَا مَا اكْتَسَبَتْ

(அவன் செய்த தீமைகளுக்கான தண்டனையும் அவனுக்கே உண்டு). அதாவது, ஒரு மனிதன் பொறுப்பேற்க வேண்டிய அவனது செயல்களைப் பற்றியதாகும்.

பின்னர் அல்லாஹ், முஃமின்கள் கூறியதைக் குறிப்பிட்டு, தன் அடியார்கள் தன்னிடம் எவ்வாறு பிரார்த்தனை செய்ய வேண்டும் என்று வழிகாட்டுகிறான்; அதே நேரத்தில் அவர்களின் பிரார்த்தனைக்குத் தான் பதிலளிப்பதாகவும் வாக்குறுதியளிக்கிறான்:

رَبَّنَا لاَ تُؤَاخِذْنَآ إِن نَّسِينَآ أَوْ أَخْطَأْنَا

(“எங்கள் இறைவா! நாங்கள் மறந்துவிட்டாலோ அல்லது தவறு செய்துவிட்டாலோ எங்களைத் தண்டித்துவிடாதே!”) அதாவது, “நாங்கள் ஒரு கடமையை மறந்துவிட்டாலோ அல்லது தடை செய்யப்பட்ட ஒன்றில் விழுந்துவிட்டாலோ அல்லது அதன் சட்டத்தை அறியாமல் தவறு செய்துவிட்டாலோ (எங்களை மன்னித்தருள்வாயாக)”. முஸ்லிம் பதிவுசெய்த அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்களின் ஹதீஸில், அல்லாஹ் “நான் அவ்வாறே செய்கிறேன்” என்று பதிலளித்ததாக உள்ளது. இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களின் ஹதீஸில், அல்லாஹ் “நான் செய்துவிட்டேன்” என்று கூறியதாக உள்ளது.

رَبَّنَا وَلاَ تَحْمِلْ عَلَيْنَآ إِصْرًا كَمَا حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِن قَبْلِنَا

(எங்கள் இறைவா! எங்களுக்கு முன் இருந்தவர்கள் (யூதர்கள் மற்றும் கிறிஸ்தவர்கள்) மீது நீ சுமத்தியது போன்ற பாரமான சுமையை எங்கள் மீது சுமத்தாதே!) இதன் பொருள்: “நாங்கள் அவற்றைச் செய்ய சக்தி பெற்றிருந்தாலும், முந்தைய சமுதாயத்தினர் மீது நீ சுமத்தியது போன்ற கடினமான கடமைகளை எங்கள் மீது சுமத்தாதே. கருணையின் தூதரான முஹம்மத் (ஸல்) அவர்களைக் கொண்டு, நீ அருளிய எளிமையான ‘ஹனீஃபிய்யா’ (நேரடி ஏகத்துவ) மார்க்கத்தின் மூலம் அத்தகைய சுமைகளை நீக்கிவிட்டாய்.” முஸ்லிம் பதிவு செய்துள்ள அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்களின் ஹதீஸில், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “அல்லாஹ் ‘நான் அவ்வாறே செய்வேன்’ என்றான்.” இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களின் அறிவிப்பில் அல்லாஹ் “நான் ஏற்கனவே செய்துவிட்டேன்” என்றான். பல்வேறு அறிவிப்பாளர் தொடர்களில் வரும் ஹதீஸில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

«بُعِثْتُ بِالْحَنِيفِيَّةِ السَّمْحَة»

(எளிமையான ஹனீஃபிய்யா வழியைக் கொண்டு நான் அனுப்பப்பட்டுள்ளேன்.)

رَبَّنَا وَلاَ تُحَمِّلْنَا مَا لاَ طَاقَةَ لَنَا بِهِ

(எங்கள் இறைவா! எங்களால் தாங்க முடியாத சுமையை எங்கள் மீது சுமத்தாதே!) அதாவது கடமைகள், கஷ்டங்கள் மற்றும் துன்பங்களில் எங்களால் தாங்க முடியாத எதையும் எங்கள் மீது சுமத்தாதே.

رَبَّنَا وَلاَ تُحَمِّلْنَا مَا لاَ طَاقَةَ لَنَا بِهِ

(எங்கள் இறைவா! எங்களால் தாங்க முடியாத சுமையை எங்கள் மீது சுமத்தாதே.)

இதற்கு அல்லாஹ் “நான் அப்படியே செய்வேன்” என்றும் மற்றொரு அறிவிப்பில் “நான் ஏற்கனவே செய்துவிட்டேன்” என்றும் பதிலளித்ததை நாம் குறிப்பிட்டோம்.

وَاعْفُ عَنَّا

(எங்களை மன்னித்தருள்வாயாக!) அதாவது, உனக்கும் எங்களுக்குமான தொடர்பில் எங்களது குறைபாடுகள் மற்றும் தவறுகளை மன்னித்தருள்வாயாக.

وَاغْفِرْ لَنَآ

(எங்களுக்குப் பாவமன்னிப்பு வழங்குவாயாக!) அதாவது, எங்களுக்கும் உனது அடியார்களுக்கும் இடையிலான விஷயங்களில் எங்களது தவறுகளை மறைப்பாயாக; அவர்களை எங்களுக்கு முன்னால் அம்பலப்படுத்தாதே.

وَارْحَمْنَآ

(எங்கள் மீது கருணை காட்டுவாயாக!) அதாவது, வருங்காலத்தில் நாங்கள் மீண்டும் தவறு செய்யாமல் எங்களைக் காப்பாயாக. தவறு செய்பவர்களுக்கு மூன்று விஷயங்கள் தேவைப்படுகின்றன: அல்லாஹ்வுக்கும் அவர்களுக்குமான தொடர்பில் பாவமன்னிப்பு, மற்ற அடியார்களிடமிருந்து அந்தத் தவறுகளை மறைப்பது, மற்றும் மீண்டும் தவறில் விழாமல் இருப்பதற்கான பாதுகாப்பு. இந்த மூன்றையுமே அல்லாஹ் ஏற்றுக்கொண்டதாக ஹதீஸ்கள் கூறுகின்றன.

أَنتَ مَوْلَـنَا

(நீயே எங்களது மவ்லா!) அதாவது, நீயே எங்களது ஆதரவாளன் மற்றும் உதவியாளன்; உன்னையே நாங்கள் சார்ந்திருக்கிறோம், உன்னிடமே உதவி தேடுகிறோம். உன்னைத் தவிர வேறு ஆற்றலோ சக்தியோ இல்லை.

فَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَـفِرِينَ

(நிராகரிக்கும் கூட்டத்தாருக்கு எதிராக எங்களுக்கு வெற்றி அளித்தருள்வாயாக!) உனது மார்க்கத்தை நிராகரித்து, உனது ஏகத்துவத்தை மறுத்து, உனது தூதரின் செய்தியைப் புறக்கணித்து, உன்னையன்றிப் பிறரை வணங்குபவர்களுக்கு எதிராக இவ்வுலகிலும் மறுமையிலும் எங்களுக்கு வெற்றியையும் மேன்மையையும் தருவாயாக. இதற்கு அல்லாஹ் “நான் அப்படியே செய்வேன்” என்று பதிலளித்ததாக முஸ்லிம் பதிவு செய்துள்ள இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்களின் ஹதீஸில் உள்ளது.

மேலும், இப்னு ஜரீர் பதிவு செய்துள்ளார்கள்: அபூ இஸ்ஹாக் அவர்கள் கூறினார்கள், முஆத் (ரழி) அவர்கள் இந்த ஸூராவை ஓதி முடிக்கும் போதெல்லாம்,

فَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَـفِرِينَ

(நிராகரிக்கும் கூட்டத்தாருக்கு எதிராக எங்களுக்கு வெற்றி அளித்தருள்வாயாக!) என்று கூறிவிட்டு, “ஆமீன்” என்று சொல்வார்கள்.