நிராகரிப்பாளர்கள் அற்புதங்களைக் கேட்பதும், அவர்களுக்கு அல்லாஹ்வின் பதிலும்

இணைவைப்பாளர்கள் கூறியதாக அல்லாஹ் கூறுகிறான்,

لَوْلاَ

(ஏன் இல்லை), அதாவது, இருக்க வேண்டும்,

أُنزِلَ عَلَيْهِ ءَايَةٌ مِّن رَّبِّهِ

(அவருடைய இறைவனிடமிருந்து அவருக்கு ஓர் அத்தாட்சி இறக்கப்பட வேண்டாமா?) அந்த இணைவைப்பாளர்கள் மேலும் கூறினார்கள்,

فَلْيَأْتِنَا بِآيَةٍ كَمَآ أُرْسِلَ الْأَوَّلُونَ

"(இதற்கு) முன் அனுப்பப்பட்ட (தூதர்)களுக்கு அத்தாட்சிகள் வழங்கப்பட்டது போல இவரும் ஒரு அத்தாட்சியை நம்மிடம் கொண்டு வரட்டும்!" (21:5) இந்த விஷயத்தைப் பற்றி நாம் இதற்கு முன் பலமுறை குறிப்பிட்டுள்ளோம். அவர்கள் கேட்டதைக் கொண்டுவர அல்லாஹ் ஆற்றலுடையவன் என்பதையும் தெளிவுபடுத்தியுள்ளோம். இணைவைப்பாளர்கள் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் ஸஃபா மலையைத் தங்கமாக மாற்றுமாறும், அவர்களுக்காக ஒரு நீரூற்றைப் பீறிட்டு வரச் செய்யுமாறும், மக்காவைச் சுற்றியுள்ள மலைகளை அகற்றிவிட்டு அவற்றுக்குப் பதிலாகப் பசுமையான வயல்களையும் தோட்டங்களையும் உருவாக்குமாறும் கேட்டதாக ஒரு ஹதீஸ் குறிப்பிடுகிறது. அல்லாஹ் அவனது தூதருக்கு வஹீ (இறைச்செய்தி) அறிவித்தான்: "முஹம்மதே! நீர் விரும்பினால் அவர்கள் கேட்டதை நான் அவர்களுக்கு வழங்குவேன். ஆனால், அதற்குப் பின்னரும் அவர்கள் நிராகரித்தால், அகிலத்தாரில் (மனிதர்கள் மற்றும் ஜின்களில்) எவருக்கும் அளிக்காத தண்டனையை அவர்களுக்கு அளிப்பேன். அல்லது நீர் விரும்பினால், அவர்களுக்காகத் தவ்பா (பாவமன்னிப்பு) மற்றும் ரஹ்மத் (கருணை) ஆகியவற்றின் கதவுகளைத் திறந்து வைப்பேன்." அதற்கு நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்,

«بَلْ تَفْتَحُ لَهُمْ بَابَ التَّوبَةِ وَالرَّحْمَة»

"(இல்லை இறைவா!) மாறாக, அவர்களுக்காகத் தவ்பா மற்றும் ரஹ்மத்தின் கதவுகளையே திறப்பாயாக." இதனால்தான் அல்லாஹ் அடுத்து அவனது தூதரிடம் கூறினான்,

قُلْ إِنَّ اللَّهَ يُضِلُّ مَن يَشَآءُ وَيَهْدِى إِلَيْهِ مَنْ أَنَابَ

(கூறுவீராக: "நிச்சயமாக அல்லாஹ் தான் நாடியவரை வழிகேட்டில் விடுகிறான், மேலும் (பாவமன்னிப்புக் கோரி) தன்னிடம் திரும்புபவர்களுக்குத் தனது நேர்வழியைக் காட்டுகிறான்.") தூதர் (ஸல்) அவர்களுக்கு அவர்கள் கேட்டபடி ஓர் அத்தாட்சி (அற்புதம்) வழங்கப்பட்டாலும் சரி, வழங்கப்படாவிட்டாலும் சரி, வழிகேட்டையோ அல்லது நேர்வழியையோ அல்லாஹ்வே தீர்மானிக்கிறான் என்று அல்லாஹ் கூறுகிறான். நிச்சயமாக, நேர்வழி பெறுவதும் வழிகேட்டில் விழுவதும் அற்புதங்கள் நிகழ்வதையோ அல்லது நிகழாமல் போவதையோ பொறுத்தது அல்ல. அல்லாஹ் மற்ற வசனங்களில் (ஆயத்துகளில்) கூறினான்:

وَمَا تُغْنِى الآيَـتُ وَالنُّذُرُ عَن قَوْمٍ لاَّ يُؤْمِنُونَ

(ஆனால், நம்பிக்கை கொள்ளாத ஒரு கூட்டத்தாருக்கு அத்தாட்சிகளோ எச்சரிக்கை செய்பவர்களோ எந்தப் பயனும் அளிக்காது.) (10:101)

إِنَّ الَّذِينَ حَقَّتْ عَلَيْهِمْ كَلِمَةُ رَبِّكَ لاَ يُؤْمِنُونَ - وَلَوْ جَآءَتْهُمْ كُلُّ ءايَةٍ حَتَّى يَرَوُاْ الْعَذَابَ الاٌّلِيمَ

(நிச்சயமாக எவர்கள் மீது உமது இறைவனின் வாக்கு உறுதியாகிவிட்டதோ, அவர்கள் நம்பிக்கை கொள்ள மாட்டார்கள். துன்புறுத்தும் வேதனையை அவர்கள் காணும் வரை, அவர்களிடம் ஒவ்வொரு அத்தாட்சியும் வந்தாலும் சரியே.) (10:96-97), மேலும்,

وَلَوْ أَنَّنَا نَزَّلْنَآ إِلَيْهِمُ الْمَلَـئِكَةَ وَكَلَّمَهُمُ الْمَوْتَى وَحَشَرْنَا عَلَيْهِمْ كُلَّ شَىْءٍ قُبُلاً مَّا كَانُواْ لِيُؤْمِنُواْ إِلاَّ أَن يَشَآءَ اللَّهُ وَلَـكِنَّ أَكْثَرَهُمْ يَجْهَلُونَ

(நாம் அவர்களிடம் மலக்குகளை இறக்கி வைத்தாலும், இறந்தவர்கள் அவர்களிடம் பேசினாலும், எல்லாப் பொருட்களையும் அவர்கள் கண் முன்னே நாம் ஒன்று திரட்டினாலும், அல்லாஹ் நாடினாலன்றி அவர்கள் நம்பிக்கை கொள்ள மாட்டார்கள், ஆனால் அவர்களில் பெரும்பாலானோர் அறியாமையிலேயே இருக்கிறார்கள்.) (6:111) இங்கே அல்லாஹ் கூறினான்:

قُلْ إِنَّ اللَّهَ يُضِلُّ مَن يَشَآءُ وَيَهْدِى إِلَيْهِ مَنْ أَنَابَ

(கூறுவீராக: "நிச்சயமாக அல்லாஹ் தான் நாடியவரை வழிகேட்டில் விடுகிறான், மேலும் (பாவமன்னிப்புக் கோரி) தன்னிடம் திரும்புபவர்களுக்குத் தனது நேர்வழியைக் காட்டுகிறான்.") அதாவது, பாவமன்னிப்புக் கேட்டு, அவனிடம் திரும்பி, அவனிடம் இறைஞ்சி, அவனது உதவியைத் தேடி, அவனிடம் பணிவுடன் சரணடைபவர்களுக்கு அவன் நேர்வழி காட்டுகிறான்.

அல்லாஹ்வை நினைவு கூர்வதில் நம்பிக்கையாளரின் இதயம் அமைதி பெறுகிறது

அல்லாஹ் கூறினான்,

الَّذِينَ ءَامَنُواْ وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُمْ بِذِكْرِ اللَّهِ

(நம்பிக்கை கொண்டவர்கள், மேலும் அவர்களுடைய இதயங்கள் அல்லாஹ்வை நினைவு கூர்வதில் அமைதி பெறுகின்றன.) ஏனெனில் அவர்களின் இதயங்கள் அல்லாஹ்விடம் ஆறுதல் பெறுகின்றன; அவனை நினைவு கூரும்போது அமைதியடைகின்றன; மேலும் அவனையே தங்களின் பாதுகாவலனாகவும் உதவியாளனாகவும் பெற்றிருப்பதில் மகிழ்ச்சி கொள்கின்றன. எனவே அல்லாஹ் கூறினான்,

أَلاَ بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ

(நிச்சயமாக, அல்லாஹ்வை நினைவு கூர்வதில்தான் இதயங்கள் அமைதி பெறுகின்றன.) நிச்சயமாக அவன் அதற்குத் தகுதியானவன்.

தூபாவின் பொருள்

அல்லாஹ் கூறினான்,

الَّذِينَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ طُوبَى لَهُمْ وَحُسْنُ مَآبٍ

(நம்பிக்கை கொண்டு, நற்செயல்கள் புரிபவர்களுக்கு 'தூபா' உண்டு, மேலும் (திரும்பிச் செல்ல) அழகிய இடமும் உண்டு.) தூபா என்றால் "மகிழ்ச்சி மற்றும் ஆறுதல் அல்லது கண்ணுக்குக் குளிர்ச்சி" என்று இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாக அலீ பின் அபீ தல்ஹா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள். தூபா என்றால் "அவர்கள் ஈட்டியது எவ்வளவு சிறந்தது" என்று இக்ரிமா அவர்கள் கூறினார்கள். அதே சமயம் அத்-தஹ்ஹாக் அவர்கள் "அவர்களுக்குரிய ஒரு மகிழ்ச்சி" என்று கூறினார்கள். மேலும் இப்ராஹீம் அன்-நகஈ அவர்கள் தூபா என்பதற்கு "அவர்களுக்குச் சிறந்தது" என்று பொருள் கூறினார்கள். கத்தாதா அவர்கள் இது ஒரு அரபுச் சொல் என்றும், அதன் பொருள் 'நீர் ஒரு நல்ல விஷயத்தைச் சம்பாதித்தீர்' என்பதாகும் என்றும் கூறினார்கள். மற்றொரு அறிவிப்பில் கத்தாதா அவர்கள், 'தூபா லஹும்' என்றால் "அது அவர்களுக்கு மிகச் சிறந்தது" என்று கூறினார்கள்.

وَحُسْنُ مَآبٍ

(மேலும் அழகிய தங்குமிடம்.) மற்றும் இறுதிச் சேருமிடம். தூபாவிற்கான இந்த அர்த்தங்கள் அனைத்தும் ஒன்றுக்கொன்று தொடர்புடையவை; முரண்பட்டவை அல்ல. "அல்லாஹ்வின் தூதரே! உங்களைக் கண்டு, உங்களை நம்பிக்கை கொண்டவர்களுக்கு 'தூபா' உண்டு!" என்று ஒருவர் கூறியதாக அபூ ஸயீத் அல்-குத்ரீ (ரழி) அவர்கள் அறிவித்ததை இமாம் அஹ்மத் அவர்கள் பதிவு செய்துள்ளார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்,

«طُوبَى لِمَنْ رَآنِي وَآمَنَ بِي، وَطُوبَى ثُمَّ طُوبَى ثُمَّ طُوبَى لِمَنْ آمَنَ بِي وَلَمْ يَرَنِي»

(என்னைக் கண்டு என் மீது நம்பிக்கை கொண்டவருக்குத் தூபா உண்டு. என்னைக் காணாமலேயே என் மீது நம்பிக்கை கொண்டவருக்குத் தூபா, மீண்டும் தூபா, மீண்டும் தூபா உண்டு.) ஒருவர், "தூபா என்றால் என்ன?" என்று கேட்டார். நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்,

«شَجَرَةٌ فِي الْجَنَّةِ مَسِيرَتُهَا مِائَةُ عَامٍ ثِيَابُ أَهْلِ الْجَنَّةِ تَخْرُجُ مِنْ أَكْمَامِهَا»

(அது சொர்க்கத்தில் உள்ள ஒரு மரம். அதன் நிழலின் அகலம் நூறு ஆண்டுகள் பயணிக்கக் கூடிய தூரமாகும். சொர்க்கவாசிகளின் ஆடைகள் அதன் மொட்டுகளிலிருந்து வெளிவரும்.) நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக ஸஹ்ல் பின் ஸஅத் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்ததை அல்-புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் ஆகியோர் பதிவு செய்துள்ளனர்:

«إِنَّ فِي الْجَنَّةِ شَجَرَةً يَسِيرُ الرَّاكِبُ فِي ظِلِّهَا مِائَةَ عَامٍ لَا يَقْطَعُهَا»

(நிச்சயமாகச் சொர்க்கத்தில் ஒரு மரம் உள்ளது. ஒரு பயணி அதன் நிழலில் நூறு ஆண்டுகள் பயணம் செய்தாலும் அதைக் கடக்க முடியாது.) அன்-நுஃமான் பின் அபீ அய்யாஷ் அஸ்-ஸுரக்கீ அவர்கள் மேலும் கூறுகையில், "நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறியதாக அபூ ஸயீத் அல்-குத்ரீ (ரழி) அவர்கள் எனக்கு அறிவித்தார்கள்:

«إِنَّ فِي الْجَنَّةِ شَجَرَةً يَسِيرُ الرَّاكِبُ الْجَوَادَ الْمُضَمَّرَ السَّرِيعَ مِائَةَ عَامٍ مَا يَقْطَعُهَا»

(சொர்க்கத்தில் ஒரு மரம் உள்ளது. ஒரு பயணி மிக வேகமான, தகுதியான குதிரையில் அதன் நிழலில் நூறு ஆண்டுகள் பயணம் செய்தாலும் அதைக் கடக்க முடியாது.)" இமாம் முஸ்லிம் அவர்கள் தனது ஸஹீஹில் அபூ தர் (ரழி) அவர்கள் அறிவித்த ஹதீஸைப் பதிவு செய்துள்ளார்கள். அதில் கண்ணியமும் மகத்துவமும் மிக்க அல்லாஹ் கூறுவதாக அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

«يَا عِبَادِي لَوْ أَنَّ أَوَّلَكُمْ وَآخِرَكُمْ وَإِنْسَكُمْ وَجِنَّكُمْ قَامُوا فِي صَعِيدٍ وَاحِدٍ فَسَأَلُونِي فَأَعْطَيْتُ كُلَّ إِنْسَانٍ مَسْأَلَتَهُ مَا نَقَصَ ذَلِكَ مِنْ مُلْكِي شَيْئًا إِلَّا كَمَا يَنْقُصُ الْمِخْيَطُ إِذَا أُدْخِلَ فِي الْبَحْر»

(என் அடியார்களே! உங்களில் முதலாமவரும், கடைசியாமவரும், மனிதர்களும், ஜின்களும் ஒரே திடலில் நின்று என்னிடம் கேட்டால், நான் ஒவ்வொருவருக்கும் அவர்கள் கேட்டதை வழங்கினாலும், கடலில் ஊசியை நுழைத்து எடுக்கும்போது அதில் எவ்வளவு குறையுமோ, அதைத் தவிர வேறெதுவும் எனது ஆட்சியில் குறைந்துவிடாது.) காலித் பின் மஃதான் அவர்கள் கூறினார்கள்: "சொர்க்கத்தில் 'தூபா' என்றொரு மரம் உள்ளது. அதற்குச் சொர்க்கவாசிகளின் குழந்தைகளுக்குப் பாலூட்டும் மார்பகங்கள் உள்ளன. ஒரு பெண்ணின் கருச்சிதைவுற்ற சிசு, மறுமை நாள் வரும் வரை சொர்க்கத்தின் ஆறுகளில் ஒன்றில் நீந்திக் கொண்டிருக்கும். மறுமை நாளில் அந்தச் சிசு நாற்பது வயதுடையவராக மக்களுடன் எழுப்பப்படும்." இப்னு அபீ ஹாதிம் அவர்கள் இந்தக் கூற்றைப் பதிவு செய்துள்ளார்கள்.

كَذَلِكَ أَرْسَلْنَاكَ فِي أُمَّةٍ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِهَا أُمَمٌ لِّتَتْلُوَ عَلَيْهِمُ الَّذِي أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ وَهُمْ يَكْفُرُونَ بِالرَّحْمَنِ قُلْ هُوَ رَبِّي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ مَتَابِ

(நபியே!) இவ்வாறே நாம் உம்மை ஒரு சமுதாயத்தாரிடம் அனுப்பியுள்ளோம்; இவர்களுக்கு முன்னரும் பல சமுதாயங்கள் சென்றுவிட்டன. (அளவற்ற அருளாளனாகிய) அர்ரஹ்மானை அவர்கள் நிராகரித்துக் கொண்டிருக்கும் நிலையில், நாம் உமக்கு வஹீ மூலம் அறிவித்ததை நீர் அவர்களுக்கு ஓதிக்காண்பிப்பதற்காக (நாம் உம்மை அனுப்பினோம்). கூறுவீராக: அவரே என் இறைவன்; அவனைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை; அவன் மீதே நான் நம்பிக்கை வைத்துள்ளேன்; மேலும் அவன் பக்கமே என் மீளுதலும் உள்ளது.