இவ்வுலகப் படைப்பின் ஞானம்

அல்லாஹ் தான் படைப்புகளை வீணாகப் படைக்கவில்லை என்று கூறுகிறான். தன்னை மட்டுமே வணங்குவதற்காகவே அவன் அவர்களைப் படைத்தான்; பின்னர் அவன் அவர்களை ஒன்றுதிரட்டும் நாளில் ஒன்றுசேர்த்து, கீழ்ப்படிந்தவர்களுக்கு நற்கூலி வழங்குவான், நிராகரிப்பாளர்களைத் தண்டிப்பான். அல்லாஹ் கூறுகிறான்: ﴾وَمَا خَلَقْنَا السَّمَآءَ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا بَاطِلًا ذَلِكَ ظَنُّ الَّذِينَ كَفَرُواْ﴿

(வானத்தையும், பூமியையும், அவற்றுக்கு இடையே உள்ளவற்றையும் நாம் வீணாகப் படைக்கவில்லை! இது நிராகரிப்பாளர்களின் எண்ணமாகும்!) அதாவது, மரணத்திற்குப் பின் உயிர் கொடுத்து எழுப்பப்படுவதையோ, அல்லாஹ்விடம் திரும்பிச் செல்வதையோ நம்பாதவர்கள், இவ்வுலகத்திற்குப் பிறகு வேறு எதுவுமே இல்லை என்று கருதுகிறார்கள். ﴾فَوَيْلٌ لِّلَّذِينَ كَفَرُواْ مِنَ النَّارِ﴿

(நிராகரிப்பாளர்களுக்கு நரக நெருப்பினால் கேடுதான்!) இதன் பொருள், அவர்கள் மீண்டும் உயிர்ப்பிக்கப்படும் நாளில், அவர்களுக்காகத் தயார் செய்யப்பட்டுள்ள நரக நெருப்பினால் அவர்களுக்குப் பேரழிவு ஏற்படும் என்பதாகும். பின்னர் அல்லாஹ், தனது நீதியாலும் ஞானத்தாலும் நம்பிக்கையாளர்களையும் நிராகரிப்பாளர்களையும் சமமாக நடத்தமாட்டான் என்பதை விளக்குகிறான். அல்லாஹ் கூறுகிறான்: ﴾أَمْ نَجْعَلُ الَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ كَالْمُفْسِدِينَ فِي الْأَرْضِ أَمْ نَجْعَلُ الْمُتَّقِينَ كَالْفُجَّارِ ﴿

(நம்பிக்கை கொண்டு நற்செயல்கள் புரிபவர்களை, பூமியில் குழப்பம் விளைவிப்பவர்களைப் போல் நாம் நடத்துவோமா? அல்லது தக்வா (இறையச்சம்) உடையவர்களைத் தீயவர்களைப் போல் நாம் ஆக்குவோமா?) இதன் பொருள், 'நாம் அவ்வாறு செய்ய மாட்டோம்' என்பதாகும். அவர்கள் அல்லாஹ்விடம் சமமானவர்கள் அல்லர். நிலைமை இவ்வாறு இருக்கும்போது, அல்லாஹ்வுக்குக் கீழ்ப்படிந்தவர்களுக்கு நற்கூலி வழங்கவும், தீயவர்களைத் தண்டிக்கவும் நிச்சயமாக மறுமை என்ற மற்றொரு உலகம் அவசியமாகிறது.

புத்தியுள்ளவர்களுக்கும் நேர்மையான சுபாவம் கொண்டவர்களுக்கும், மரணத்திற்குப் பின் எழுப்பப்படுவதும் பிரதிபலன் அளிக்கப்படுவதும் தவிர்க்க முடியாதது என்பதை இந்தப் போதனை உணர்த்துகிறது. தீயவர்களும் குற்றவாளிகளும் செல்வத்திலும், சந்ததிகளிலும், சொகுசு வாழ்விலும் திளைத்து, அதே நிலையிலேயே மரணிப்பதை நாம் காண்கிறோம். அதேவேளை, ஒடுக்கப்பட்ட நம்பிக்கையாளர்கள் வேதனையிலும் துன்பத்திலும் மரணிப்பதையும் காண்கிறோம். ஆகவே, அணுவளவும் அநீதி இழைக்காத, யாவற்றையும் அறிந்த, மகா ஞானமிக்க, நீதியாளனான அல்லாஹ்வின் ஞானத்தின்படி, பாதிக்கப்பட்டவர்களின் உரிமைகள் நிலைநாட்டப்படும் ஒரு காலம் நிச்சயமாக இருக்க வேண்டும்.

அது இவ்வுலகில் நிகழவில்லை எனில், முழுமையான நீதி வழங்கப்படுவதற்கும் ஆறுதல் கிடைப்பதற்கும் மறுமை என்ற மற்றுமொரு உலகம் இருந்தே ஆக வேண்டும். குர்ஆன் பகுத்தறிவுக்கு உகந்த உயரிய நோக்கங்களைப் போதிக்கிறது. எனவே அல்லாஹ் கூறுகிறான்: ﴾كِتَابٌ أَنزَلْنَاهُ إِلَيْكَ مُبَارَكٌ لِيَدَّبَّرُوا آيَاتِهِ وَلِيَتَذَكَّرَ أُوْلُوا الْأَلْبَابِ﴿

((நபியே! ஸல்) இது நாம் உமக்கு அருளிய பாக்கியம் நிறைந்த வேதமாகும். அவர்கள் இதன் ஆயத்துகளை (வசனங்களை)ச் சிந்திப்பதற்காகவும், அறிவுடையோர் நல்லுணர்வு பெறுவதற்காகவும் இது அருளப்பட்டது.) இதன் பொருள், ஞானமும் பகுத்தறிவும் உடையவர்கள் என்பதாகும். ஹஸன் அல்பஸ்ரீ (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! இதன் எழுத்துக்களை மனனம் செய்துவிட்டு, இதன் வரம்புகளை வீணாக்குவது குர்ஆனைச் சிந்திப்பதாகாது. அவர்களில் ஒருவர், ‘நான் குர்ஆன் முழுவதையும் ஓதிவிட்டேன்’ என்று கூறுவார். ஆனால் அவரிடம் குர்ஆனின் (நற்பண்புகளோ) அல்லது நடைமுறைகளோ காணப்படாது.”