அல்லாஹ்வின் வல்லமையும் பேராற்றலும். அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

يُولِجُ الَّيْلَ فِى النَّهَارِ
(அவன் இரவைப் பகலில் புகுத்துகிறான்.) அதாவது, அவன் இரவின் ஒரு பகுதியை எடுத்துப் பகலுடன் சேர்க்கிறான்; இதனால் பகல் நீளமாகவும் இரவு குறுகியதாகவும் மாறுகிறது. கோடை காலத்தில் பகல் மிக நீளமாக இருக்கும்போது இதுவே நிகழ்கிறது. பின்னர், பகல் குறையத் தொடங்கி இரவு நீளமாகிறது; இது குளிர்காலத்தில் நிகழ்கிறது.

وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ كُلٌّ يَجْرِى إِلَى أَجَلٍ مُّسَمًّى
(சூரியனையும் சந்திரனையும் அவன் தன் கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டு வந்துள்ளான்; ஒவ்வொன்றும் ஒரு குறிப்பிட்ட காலக்கெடு வரை ஓடிக்கொண்டிருக்கின்றன.) இதற்கு, ஒவ்வொன்றும் அதற்கென நிர்ணயிக்கப்பட்ட எல்லைக்குள் ஓடுகின்றன என்று பொருள் கூறப்பட்டது; அல்லது மறுமை நாள் வரை ஓடுகின்றன என்றும் இதற்குப் பொருள் கொள்ளலாம். இவ்விரு கருத்துகளுமே சரியானவை. முதல் கருத்தை புகாரி, முஸ்லிம் ஆகிய இரு ஸஹீஹ் நூல்களிலும் இடம்பெற்றுள்ள அபூ தர் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கும் ஹதீஸ் உறுதிப்படுத்துகிறது. அதன்படி அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

«يَا أَبَا ذَرَ أَتَدْرِي أَيْنَ تَذْهَبُ هَذِهِ الشَّمْسُ؟»
(அபூ தர்ரே! இந்தச் சூரியன் எங்கே செல்கிறது என்று உமக்குத் தெரியுமா?) நான் (அபூ தர் (ரழி)) கூறினேன்: "அல்லாஹ்வும் அவனது தூதருமே நன்கறிந்தவர்கள்." அவர்கள் கூறினார்கள்:

«فَإِنَّهَا تَذْهَبُ فَتَسْجُدُ تَحْتَ الْعَرْشِ، ثُمَّ تَسْتَأْذِنُ رَبَّهَا فَيُوشِكُ أَنْ يُقَالَ لَهَا: ارْجِعِي مِنْ حَيْثُ جِئْت»
(அது சென்று அர்ஷுக்குக் கீழே ஸஜ்தா செய்கிறது. பின்னர் அது தனது ரப்பிடம் அனுமதி கோருகிறது. விரைவில் அதனிடம், "நீ எங்கிருந்து வந்தாயோ அவ்விடத்திற்கே திரும்பிச் செல்" என்று கூறப்படும்.) இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாக இப்னு அபீ ஹாதிம் பதிவு செய்துள்ளதாவது: "சூரியன் ஓடும் நீரைப் போன்றது; அது பகல் நேரத்தில் வானத்தில் தனது பாதையில் ஓடுகிறது. அது மறையும்போது, மீண்டும் கிழக்கில் உதிக்கும் வரை பூமிக்குக் கீழே தனது பாதையில் பயணிக்கிறது." "சந்திரனின் நிலையும் இத்தகையதே" என்றும் அவர்கள் கூறினார்கள். இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஸஹீஹ் ஆகும்.

وَأَنَّ اللَّهَ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ
(நிச்சயமாக அல்லாஹ் நீங்கள் செய்பவற்றை நன்கறிந்தவன்.) இது பின்வரும் வசனத்தைப் போன்றது:

أَلَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ مَا فِى السَّمَآءِ وَالاٌّرْضِ
(நிச்சயமாக வானத்திலும் பூமியிலும் உள்ளவற்றை அல்லாஹ் அறிகிறான் என்பதை நீர் அறியவில்லையா?) (22:70). இதன் பொருள், அல்லாஹ்வே அனைத்தையும் அறிந்த படைப்பாளன் என்பதாகும். அவன் கூறுகிறான்:

اللَّهُ الَّذِى خَلَقَ سَبْعَ سَمَـوَتٍ وَمِنَ الاٌّرْضِ مِثْلَهُنَّ
(அல்லாஹ்வே ஏழு வானங்களையும், பூமியில் அவற்றைப் போன்றதையும் படைத்தவன்.) (65:12).

ذَلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ وَأَنَّ مَا يَدْعُونَ مِن دُونِهِ الْبَـطِلُ
(ஏனெனில், நிச்சயமாக அல்லாஹ்வே உண்மையானவன்; அவனையன்றி அவர்கள் எவற்றை அழைக்கிறார்களோ அவை யாவும் பொய்யானவை.) இதன் பொருள் என்னவென்றால்: அல்லாஹ்வே உண்மையானவன் என்பதை நீங்கள் அறிந்துகொள்வதற்காக அவன் தனது அத்தாட்சிகளை உங்களுக்குக் காட்டுகிறான். அதாவது, அவன் உண்மையாகவே இருக்கிறான், அவன்தான் உண்மையான இறைவன்; அவனைத் தவிர மற்றவை அனைத்தும் பொய்யானவை. அவனுக்கு வேறு எதன் தேவையும் இல்லை, ஆனால் மற்ற அனைத்தும் அவனையே சார்ந்துள்ளன. ஏனெனில் வானங்களிலும் பூமியிலும் உள்ள அனைத்தும் அவனால் படைக்கப்பட்டவை, அவனுக்கே அடிபணிந்தவை. அவனது அனுமதியின்றி அவற்றில் எதுவும் ஓர் அணுவளவும் அசைய முடியாது. வானிலும் மண்ணிலும் உள்ள அனைவரும் ஒன்று சேர்ந்து ஒரு ஈயைப் படைக்க முயன்றாலும் அவர்களால் முடியாது. அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

ذَلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ وَأَنَّ مَا يَدْعُونَ مِن دُونِهِ الْبَـطِلُ وَأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْعَلِىُّ الْكَبِيرُ
(ஏனெனில், நிச்சயமாக அல்லாஹ்வே உண்மையானவன்; அவனையன்றி அவர்கள் எவற்றை அழைக்கிறார்களோ அவை யாவும் பொய்யானவை. மேலும் நிச்சயமாக அல்லாஹ்வே மிக உயர்ந்தவன், மிகப்பெரியவன்.) அதாவது, அவன் மிக உயர்ந்தவன், அவனை விட உயர்ந்தவர் எவருமில்லை. அவன் எல்லாவற்றையும் விடப் பெரியவன். அவனுடன் ஒப்பிடுகையில் அனைத்தும் அவனுக்கு அடிபணிந்தவை, அற்பமானவை.