குறைஷிகள் குர்ஆனைப் போன்ற ஒன்றை தங்களால் உருவாக்க முடியும் என்று வாதிட்டனர்

குறைஷி இணைவைப்பாளர்கள் அல்லாஹ்வின் வசனங்கள் தங்களுக்கு ஓதிக்காட்டப்படுவதைக் கேட்டபோது, அவர்கள் கூறிவந்த நிராகரிப்பு, வரம்பு மீறல், கிளர்ச்சி மற்றும் வழிகெட்ட கூற்றுகளை அல்லாஹ் விவரிக்கிறான்:

قَدْ سَمِعْنَا لَوْ نَشَآءُ لَقُلْنَا مِثْلَ هَـذَآ

("(குர்ஆனை) நாங்கள் கேட்டிருக்கிறோம்; நாங்கள் விரும்பினால், இது போன்ற ஒன்றை எங்களாலும் சொல்ல முடியும்.")

அவர்கள் தங்கள் வார்த்தைகளால் பெருமையடித்தார்களே தவிர, செயல்களால் அல்ல. குர்ஆனைப் போன்ற ஓர் அத்தியாயத்தையாவது கொண்டு வருமாறு அவர்களுக்குப் பலமுறை சவால் விடப்பட்டது, ஆனால் அந்த சவாலை எதிர்கொள்ள அவர்களிடம் எந்த வழியும் இல்லை. அவர்கள் தங்களையும், தங்கள் பொய்யைப் பின்பற்றியவர்களையும் ஏமாற்றுவதற்காகவே இவ்வாறு பெருமையாகப் பேசிக்கொண்டனர். ஸயீத் பின் ஜுபைர், அஸ்-ஸுத்தி, இப்னு ஜுரைஜ் மற்றும் பலரது கூற்றுப்படி, அந்-நள்ர் பின் அல்-ஹாரிஸ் (அல்லாஹ் அவனைச் சபிப்பானாக) என்பவனே இதைக் கூறியவன் ஆவான். அந்-நள்ர் பாரசீகத்திற்குச் சென்று ருஸ்தும் மற்றும் இஸ்ஃபந்தியார் போன்ற சில பாரசீக மன்னர்களின் கதைகளைக் கற்றுக்கொண்டான். அவன் மக்காவிற்குத் திரும்பியபோது, நபி (ஸல்) அவர்கள் அல்லாஹ்வினால் அனுப்பப்பட்டு, மக்களுக்குக் குர்ஆனை ஓதிக்காட்டிக் கொண்டிருப்பதைக் கண்டான். நபி (ஸல்) அவர்கள் அமர்ந்திருந்த சபையை விட்டுச் சென்றபோதெல்லாம், அந்-நள்ர் தான் பாரசீகத்தில் கற்றுக்கொண்ட கதைகளை மக்களிடம் கூறத் தொடங்கி, "அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, கதை கூறுவதில் நானும் முஹம்மது (ஸல்) அவர்களும் ஒருவருக்கு ஒருவர் சளைத்தவர்களா, யார் சிறந்தவர்?" என்று கேட்பான். பத்ருப் போரில் அந்-நள்ரை முஸ்லிம்கள் சிறைபிடிக்க அல்லாஹ் அருளியபோது, அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவனது தலையைத் துண்டிக்குமாறு கட்டளையிட்டார்கள்; அது அவ்வாறே செய்யப்பட்டது. அல்லாஹ்வுக்கே எல்லாப் புகழும்.

أَسَـطِيرُ الاٌّوَّلِينَ

(...முன்னோர்களின் கட்டுக்கதைகள்) என்பதன் பொருள், நபி (ஸல்) அவர்கள் பண்டைய மக்களின் புத்தகங்களிலிருந்து திருடி (காப்பி செய்து) கற்றுக்கொண்டார், அதைத்தான் அவர் மக்களுக்குக் கூறுகிறார் என்று அவர்கள் வாதிட்டனர். இது அப்பட்டமான பொய்யாகும் என்பதை அல்லாஹ் மற்றொரு வசனத்தில் குறிப்பிடுகிறான்:

وَقَالُواْ أَسَـطِيرُ الاٌّوَّلِينَ اكْتَتَبَهَا فَهِىَ تُمْلَى عَلَيْهِ بُكْرَةً وَأَصِيلاً - قُلْ أَنزَلَهُ الَّذِى يَعْلَمُ السِّرَّ فِى السَّمَـوَتِ وَالاٌّرْضِ إِنَّهُ كَانَ غَفُوراً رَّحِيماً

(மேலும் அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "இவை முன்னோர்களின் கட்டுக்கதைகள், இவற்றை அவர் எழுதிவைத்துக் கொண்டார், இவை காலையிலும் மாலையிலும் அவருக்கு ஓதிக்காட்டப்படுகின்றன." கூறுவீராக: "வானங்கள் மற்றும் பூமியின் இரகசியத்தை அறிந்தவன் எவனோ, அவன் (அல்லாஹ்) தான் இதை (இந்தக் குர்ஆனை) இறக்கினான். நிச்சயமாக அவன் மிகவும் மன்னிப்பவனாகவும், மிக்க கருணையுடையவனாகவும் இருக்கிறான்.") (25:5-6). தன்னிடம் பாவமன்னிப்புக் கேட்டுத் திரும்புபவர்களின் தவ்பாவை அவன் ஏற்றுக்கொண்டு அவர்களை மன்னிக்கிறான்.

இணைவைப்பாளர்கள் அல்லாஹ்வின் தீர்ப்பையும் வேதனையையும் கோருதல்!

அல்லாஹ் கூறினான்:

وَإِذْ قَالُواْ اللَّهُمَّ إِن كَانَ هَـذَا هُوَ الْحَقَّ مِنْ عِندِكَ فَأَمْطِرْ عَلَيْنَا حِجَارَةً مِّنَ السَّمَآءِ أَوِ ائْتِنَا بِعَذَابٍ أَلِيمٍ

(மேலும் அவர்கள் கூறியதை (நினைவுகூருங்கள்): "யா அல்லாஹ்! இது (குர்ஆன்) உண்மையாகவே உன்னிடமிருந்து வந்த சத்தியம் என்றால், எங்கள் மீது வானத்திலிருந்து கல் மழையைப் பொழியச் செய் அல்லது எங்களுக்குத் துன்புறுத்தும் வேதனையைக் கொண்டு வா.")

இது இணைவைப்பாளர்களின் மிதமிஞ்சிய அறியாமை, மறுப்பு, பிடிவாதம் மற்றும் வரம்பு மீறலைக் காட்டுகிறது. அவர்கள், "யா அல்லாஹ்! இது உன்னிடமிருந்து வந்த சத்தியம் என்றால், இதன் பக்கம் எங்களுக்கு வழிகாட்டுவாயாக; இதைப் பின்பற்றுவதற்கு எங்களுக்கு உதவுவாயாக" என்று கூறியிருக்க வேண்டும். அதற்குப் பதிலாக, அவர்கள் தங்களுக்கு எதிராக அல்லாஹ்வின் தீர்ப்பை வரவழைத்துக்கொண்டு, அவனது தண்டனையைக் கோரினார்கள். அல்லாஹ் மற்ற வசனங்களில் கூறினான்:

وَيَسْتَعْجِلُونَكَ بِالْعَذَابِ وَلَوْلاَ أَجَلٌ مُّسَمًّى لَّجَآءَهُمُ الْعَذَابُ وَلَيَأْتِيَنَّهُمْ بَغْتَةً وَهُمْ لاَ يَشْعُرُونَ

(மேலும் அவர்கள் உம்மிடம் வேதனையை விரைவுபடுத்துமாறு அவசரப்படுகிறார்கள். ஒரு குறிப்பிட்ட தவணை நிர்ணயிக்கப்படாமல் இருந்திருந்தால், வேதனை நிச்சயமாக அவர்களுக்கு வந்திருக்கும். மேலும், அவர்கள் உணராத நிலையில் அது திடீரென அவர்களை வந்தடையும்!) (29:53),

وَقَالُواْ رَبَّنَا عَجِّل لَّنَا قِطَّنَا قَبْلَ يَوْمِ الْحِسَابِ

(அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: "எங்கள் இறைவனே! கணக்குத் தீர்க்கும் நாளுக்கு முன்பே எங்களது 'கித்தானாவை' (எங்கள் நன்மை தீமைகளின் பதிவேட்டை) எங்களுக்கு விரைவாகத் தந்துவிடு!") (38:16), மற்றும்,

سَأَلَ سَآئِلٌ بِعَذَابٍ وَاقِعٍ - لِّلْكَـفِرِينَ لَيْسَ لَهُ دَافِعٌ - مِّنَ اللَّهِ ذِي الْمَعَارِجِ

(நிகழப்போகும் ஒரு வேதனையைப் பற்றி ஒருவன் கேட்டான். நிராகரிப்பாளர்களுக்கு வரவிருக்கும் அதைத் தடுப்பவர் எவருமில்லை. அது உயர் நிலைகளின் அதிபதியான அல்லாஹ்விடமிருந்து வருவதாகும்.) (70:1-3).

பண்டைய காலத்து அறிவிலிகளும் இவ்வாறே கூறினார்கள். ஷுஐப் (அலை) அவர்களின் சமூகத்தினர் அவரிடம் கூறினார்கள்:

فَأَسْقِطْ عَلَيْنَا كِسَفاً مِّنَ السَّمَآءِ إِن كُنتَ مِنَ الصَّـدِقِينَ

("நீர் உண்மையாளர்களில் ஒருவராக இருந்தால், வானத்திலிருந்து ஒரு துண்டை எங்கள் மீது விழச் செய்வீராக!") (26:187). அதேபோல் குரைஷி இணைவைப்பாளர்கள் கூறினார்கள்:

اللَّهُمَّ إِن كَانَ هَـذَا هُوَ الْحَقَّ مِنْ عِندِكَ فَأَمْطِرْ عَلَيْنَا حِجَارَةً مِّنَ السَّمَآءِ أَوِ ائْتِنَا بِعَذَابٍ أَلِيمٍ

("யா அல்லாஹ்! இது (குர்ஆன்) உண்மையாகவே உன்னிடமிருந்து வந்த சத்தியம் என்றால், எங்கள் மீது வானத்திலிருந்து கல் மழையைப் பொழியச் செய் அல்லது எங்களுக்குத் துன்புறுத்தும் வேதனையைக் கொண்டு வா.")

அப்துல்-ஹமீத் வழியாக ஷுஃபா அறிவிக்கிறார்கள்: அனஸ் பின் மாலிக் (ரழி) அவர்கள், அபூ ஜஹ்ல் பின் ஹிஷாம்தான் மேற்கண்ட வார்த்தைகளைக் கூறினான் என்று தெரிவித்தார்கள்.

اللَّهُمَّ إِن كَانَ هَـذَا هُوَ الْحَقَّ مِنْ عِندِكَ فَأَمْطِرْ عَلَيْنَا حِجَارَةً مِّنَ السَّمَآءِ أَوِ ائْتِنَا بِعَذَابٍ أَلِيمٍ

("யா அல்லாஹ்! இது (குர்ஆன்) உண்மையாகவே உன்னிடமிருந்து வந்த சத்தியம் என்றால், எங்கள் மீது வானத்திலிருந்து கல் மழையைப் பொழியச் செய் அல்லது எங்களுக்குத் துன்புறுத்தும் வேதனையைக் கொண்டு வா.")

எனவே, அல்லாஹ் இந்த வசனத்தை இறக்கினான்:

وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَأَنتَ فِيهِمْ وَمَا كَانَ اللَّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَهُمْ يَسْتَغْفِرُونَ

(ஆனால், நீர் அவர்களிடையே இருக்கும் வரை அல்லாஹ் அவர்களைத் தண்டிக்க மாட்டான்; அவர்கள் பாவமன்னிப்புத் தேடிக்கொண்டிருக்கும் வரையிலும் அல்லாஹ் அவர்களைத் தண்டிப்பவனாக இல்லை.)

இதை அல்-புகாரி பதிவு செய்துள்ளார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் அவர்களிடையே இருப்பதும், அவர்கள் பாவமன்னிப்புத் தேடுவதும் அல்லாஹ்வின் உடனடி வேதனையிலிருந்து பாதுகாப்பாக அமைந்தன

அல்லாஹ் கூறினான்:

وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَأَنتَ فِيهِمْ وَمَا كَانَ اللَّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَهُمْ يَسْتَغْفِرُونَ

(ஆனால், நீர் அவர்களிடையே இருக்கும் வரை அல்லாஹ் அவர்களைத் தண்டிக்க மாட்டான்; அவர்கள் பாவமன்னிப்புத் தேடிக்கொண்டிருக்கும் வரையிலும் அல்லாஹ் அவர்களைத் தண்டிப்பவனாக இல்லை.)

இப்னு அபீ ஹாதிம் பதிவு செய்துள்ளார்: இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், "இணைவைப்பாளர்கள் கஃபாவைத் தவாஃப் செய்யும்போது, 'லப்பைக்க அல்லாஹும்ம லப்பைக்க, உனக்கு இணை இல்லை' என்று கூறுவார்கள். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள் 'போதும், போதும்' (கத், கத்) என்று சொல்வார்கள். ஆனால் அவர்களோ, 'உனக்கு இணை இல்லை, ஆனால் உன்னிடம் இருக்கும் ஓர் இணையைத் தவிர; அவனுக்கு நீயே உரிமையாளன், ஆனால் அவன் எதற்கும் உரிமையாளன் அல்ல' என்று தொடர்ந்து கூறுவார்கள். மேலும் அவர்கள், 'யா அல்லாஹ், உனது மன்னிப்பை வேண்டுகிறோம்' என்றும் கூறுவார்கள். அப்போதுதான் அல்லாஹ் இந்த வசனத்தை இறக்கினான்:

وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَأَنتَ فِيهِمْ

(நீர் அவர்களிடையே இருக்கும் வரை அல்லாஹ் அவர்களைத் தண்டிக்க மாட்டான்...)"

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் மேலும் கூறுகையில், "அவர்களுக்கு இரண்டு பாதுகாப்புக் கேடயங்கள் இருந்தன: ஒன்று நபி (ஸல்) அவர்கள், மற்றொன்று அவர்கள் பாவமன்னிப்புத் தேடுவது. நபி (ஸல்) அவர்கள் மறைந்துவிட்டார்கள், இப்போது பாவமன்னிப்புத் தேடுவது மட்டுமே எஞ்சியுள்ளது." அத்-திர்மிதீ பதிவு செய்துள்ள ஹதீஸில், அபூ மூஸா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

«أَنْزَلَ اللهُ عَلَيَّ أَمَانَيْنِ لِأُمَّتِي»

("அல்லாஹ் எனது உம்மத்தின் நலனுக்காக இரண்டு பாதுகாப்புக் கேடயங்களை எனக்கு அருளினான்:)

وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَأَنتَ فِيهِمْ وَمَا كَانَ اللَّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَهُمْ يَسْتَغْفِرُونَ

(நீர் அவர்களிடையே இருக்கும் வரை அல்லாஹ் அவர்களைத் தண்டிக்க மாட்டான்; அவர்கள் பாவமன்னிப்புத் தேடிக்கொண்டிருக்கும் வரையிலும் அல்லாஹ் அவர்களைத் தண்டிப்பவனாக இல்லை.)

«فَإِذَا مَضَيْتُ تَرَكْتُ فِيهِمُ الْاسْتِغْفَارَ إِلَى يَومِ الْقِيَامَة»

(நான் மறைந்த பிறகு, மறுமை நாள் வரை அவர்களிடையே பாவமன்னிப்புத் தேடுவதை விட்டுச் செல்கிறேன்.")

இந்த ஹதீஸிற்குச் சான்றாக, அஹ்மத் தனது முஸ்னதிலும், அல்-ஹாகிம் தனது முஸ்தத்ரக்கிலும் பதிவு செய்துள்ள ஹதீஸ் உள்ளது: அபூ ஸயீத் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

«إِنَّ الشَّيْطَانَ قَالَ: وَعِزَّتِكَ يَا رَبِّ لَا أَبْرَحُ أَغْوِي عِبَادَكَ مَا دَامَتْ أَرْوَاحُهُمْ فِي أَجْسَادِهِمْ. فَقَالَ الرَّبُّ: وَعِزَّتِي وَجَلَالِي لَا أَزَالُ أَغْفِرُ لَهُمْ مَا اسْتَغْفَرُونِي»

(ஷைத்தான் கூறினான்: "உனது கண்ணியத்தின் மீது ஆணையாக, இறைவனே! உனது அடியார்களின் உயிர் அவர்களின் உடல்களில் இருக்கும் வரை நான் அவர்களைத் தொடர்ந்து வழிகெடுப்பேன்." அதற்கு இறைவன் கூறினான்: "எனது கண்ணியத்தின் மீதும் மகத்துவத்தின் மீதும் ஆணையாக! அவர்கள் என்னிடம் பாவமன்னிப்புத் தேடிக்கொண்டிருக்கும் வரை நான் அவர்களைத் தொடர்ந்து மன்னிப்பேன்.")

அல்-ஹாகிம் கூறுகிறார்: "இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஸஹீஹ் ஆகும், ஆனால் அவர்கள் (புகாரி மற்றும் முஸ்லிம்) இதைப் பதிவு செய்யவில்லை."