يَا قَوْمِ إِنِّى أَخَافُ عَلَيْكُمْ مِّثْلَ يَوْمِ الْأَحْزَابِ - مِثْلَ دَأْبِ قَوْمِ نُوحٍ وَعَادٍ وَثَمُودَ وَالَّذِينَ مِن بَعْدِهِمْ
(என் சமூகத்தாரே! (உங்களுக்கு முன்னிருந்த) கூட்டத்தினர் சந்தித்த (அழிவு) நாளைப் போன்றதொரு நிலை உங்களுக்கும் ஏற்படுமோ என்று நான் மெய்யாகவே அஞ்சுகிறேன்!) அதாவது, நூஹ் (அலை) அவர்களின் சமூகம், ஆத், ஸமூத் மற்றும் அவர்களுக்குப் பின் வந்த நிராகரித்த சமூகத்தினர் போன்ற அல்லாஹ்வின் தூதர்களைப் பொய்ப்பித்த முந்தைய சமுதாயத்தினருக்கு ஏற்பட்ட கதியைப் பற்றி அவர் குறிப்பிடுகிறார். அல்லாஹ்வின் வேதனை அவர்கள் மீது எவ்வாறு இறங்கியது என்பதையும், அதிலிருந்து அவர்களைக் காப்பாற்றவோ அல்லது அந்தத் தண்டனையைத் தடுக்கவோ எவருமே இருக்கவில்லை என்பதையும் இது குறிக்கிறது.

وَمَا اللَّهُ يُرِيدُ ظُلْماً لِّلْعِبَادِ
(மேலும் அல்லாஹ் (தன்) அடியார்களுக்கு எவ்வித அநீதியும் இழைக்க நாடுவதில்லை.) அதாவது, அவர்கள் செய்த பாவங்களுக்காகவும், அவனது தூதர்களை நிராகரித்துப் பொய்ப்பித்ததற்காகவுமே அல்லாஹ் அவர்களை அழித்தான். இது அவர்கள் விஷயத்தில் நிறைவேற்றப்பட்ட அவனது கட்டளையும் விதியுமாகும். பிறகு அவர் கூறினார்:

وَيَا قَوْمِ إِنِّى أَخَافُ عَلَيْكُمْ يَوْمَ التَّنَادِ
(மேலும் என் சமூகத்தாரே! ஒருவரையொருவர் அழைத்து அலறிக் கொள்ளும் (மறுமை) நாளைப் பற்றி நான் உங்களுக்கு அஞ்சுகிறேன்.) அதாவது, கியாமத் (உயிர்த்தெழுதல்) நாள்.

يَوْمَ تُوَلُّونَ مُدْبِرِينَ
(அந்நாளில் நீங்கள் புறங்காட்டி ஓடுவீர்கள்.) அதாவது, (வேதனையைக் கண்டு) அஞ்சி ஓடுவது.

كَلاَّ لاَ وَزَرَ - إِلَى رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمُسْتَقَرُّ
(அவ்வாறு அன்று! தப்பிச் செல்ல இடமே இல்லை! அந்நாளில் உமது இறைவனிடமே தங்குமிடம் உண்டு.) (75:11-12) அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

مَا لَكُمْ مِّنَ اللَّهِ مِنْ عَاصِمٍ
(அல்லாஹ்விடமிருந்து உங்களைக் காப்பவர் எவருமில்லை.) அதாவது, 'அல்லாஹ்வின் தண்டனையிலிருந்தும் வேதனையிலிருந்தும் உங்களைப் பாதுகாக்க எவருமே இருக்கமாட்டார்கள்' என்பதாகும்.

وَمَن يُضْلِلِ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِنْ هَادٍ
(மேலும் அல்லாஹ் யாரை வழிதவறச் செய்கிறானோ, அவருக்கு வழிகாட்டுபவர் எவருமில்லை.) அதாவது, அல்லாஹ் யாரை வழிதவறச் செய்கிறானோ, அவருக்கு அவனைத் தவிர வேறு எவரும் நேர்வழி காட்ட முடியாது. அல்லாஹ்வின் கூற்று:

وَلَقَدْ جَآءَكُـمْ يُوسُفُ مِن قَبْلُ بِالْبَيِّنَـتِ
(நிச்சயமாக இதற்கு முன்னர் யூஸுஃப் (அலை) அவர்கள் தெளிவான சான்றுகளுடன் உங்களிடம் வந்தார்கள்,) இது எகிப்து மக்களைக் குறிக்கிறது. மூஸா (அலை) அவர்களுக்கு முந்தைய காலத்தில், அதாவது, யூஸுஃப் இப்னு யஃகூப் இப்னு இஸ்ஹாக் இப்னு இப்ராஹீம் (அலை) எனும் எகிப்து அரசாங்கத்தில் உயர் பதவியில் இருந்த யூஸுஃப் (அலை) அவர்களை அல்லாஹ் ஒரு தூதராக அவர்களிடம் அனுப்பினான். அவர்கள் நீதியுடன் மக்களை அல்லாஹ்வின் பக்கம் அழைத்த ஒரு தூதராக இருந்தார்கள். ஆனால், அல்லாஹ்வை வணங்கும் விஷயத்தில் மக்கள் அவருக்குக் கீழ்ப்படியவில்லை; மாறாக, அரசாங்கத்தில் அவர் வகித்த பதவி தொடர்பான உலக விவகாரங்களில் மட்டுமே அவருக்குக் கீழ்ப்படிந்தார்கள். அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

فَمَا زِلْتُمْ فِى شَكٍّ مِّمَّا جَآءَكُـمْ بِهِ حَتَّى إِذَا هَلَكَ قُلْتُمْ لَن يَبْعَثَ اللَّهُ مِن بَعْدِهِ رَسُولاً
(அவர் உங்களுக்குக் கொண்டு வந்தவற்றில் நீங்கள் தொடர்ந்து சந்தேகம் கொண்டவர்களாகவே இருந்தீர்கள். இறுதியில் அவர் இறந்தபோது: 'அவருக்குப் பிறகு அல்லாஹ் எந்தத் தூதரையும் அனுப்பவே மாட்டான்' என்று கூறினீர்கள்.) அதாவது, 'நீங்கள் நம்பிக்கையிழந்து, உங்கள் வீணான ஆசையினால் இவ்வாறு கூறினீர்கள்.'

لَن يَبْعَثَ اللَّهُ مِن بَعْدِهِ رَسُولاً
('அவருக்குப் பிறகு அல்லாஹ் எந்தத் தூதரையும் அனுப்பவே மாட்டான்.') இது அவர்கள் இறைத்தூதர்களை நிராகரித்ததாலும் பொய்ப்பித்ததாலும் ஏற்பட்ட நிலையாகும்.

كَذَلِكَ يُضِلُّ اللَّهُ مَنْ هُوَ مُسْرِفٌ مُّرْتَابٌ
(இவ்வாறே வரம்பு மீறுபவரையும், சந்தேகம் கொள்பவரையும் அல்லாஹ் வழிதவறச் செய்கிறான்.) அதாவது, ஒருவனது பாவச் செயல்களாலும் அவனது உள்ளத்திலுள்ள சந்தேகங்களாலும் அல்லாஹ் ஒருவனை வழிதவறச் செய்யும்போது அவனது நிலை இவ்வாறே இருக்கும்.

الَّذِينَ يُجَادِلُونَ فِي آيَاتِ اللَّهِ بِغَيْرِ سُلْطَانٍ أَتَاهُمْ
(தங்களுக்குக் கிடைத்த எந்த ஆதாரமும் இன்றி அல்லாஹ்வின் வசனங்களில் தர்க்கம் செய்பவர்கள்,) அதாவது, பொய்யைக் கொண்டு உண்மையை மறுக்க முயல்பவர்கள் மற்றும் அல்லாஹ்விடமிருந்து எந்தவொரு அத்தாட்சியும் இன்றி அவனது சான்றுகளைப் பற்றி தர்க்கம் செய்பவர்களை அல்லாஹ் கடுமையாக வெறுக்கிறான். அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

كَبُرَ مَقْتاً عِندَ اللَّهِ وَعِندَ الَّذِينَ ءَامَنُواْ
(இது அல்லாஹ்விடத்திலும் நம்பிக்கை கொண்டவர்களிடத்திலும் மிகவும் வெறுக்கத்தக்கதாகும்.) அதாவது, இறைநம்பிக்கையாளர்களும் இத்தகையவர்களை வெறுப்பார்கள். மேலும் இவ்வாறானவர்களின் இதயங்களில் அல்லாஹ் முத்திரையிட்டு விடுகிறான்; அதன் பிறகு அவர்களால் எவ்வித நன்மையையும் அங்கீகரிக்க முடியாது, தீமையைத் தீமை என்று கண்டிக்கவும் முடியாது. அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

كَذَلِكَ يَطْبَعُ اللَّهُ عَلَى كُـلِّ قَلْبِ مُتَكَبِّرٍ جَبَّارٍ
(இவ்வாறே, பெருமையடிக்கும் ஒவ்வொரு கொடுங்கோலனின் இதயத்தின் மீதும் அல்லாஹ் முத்திரையிடுகிறான்.) அதாவது, அவர்கள் சத்தியத்தைப் பின்பற்ற முடியாதவாறு முத்திரையிடுகிறான்.