பிரபஞ்சத்தின் படைப்பாளன் மற்றும் மரணத்திற்குப் பிந்தைய வாழ்க்கைக்கான ஆதாரம்

கண்ணியமும் மேன்மையும் மிக்க அல்லாஹ் கூறுகிறான்: ﴾وَءَايَةٌ لَّهُمُ﴿
(அவர்களுக்கு ஓர் அத்தாட்சி) என்பது, படைப்பாளன் இருப்பதற்கும், மரணித்தவர்களை மீண்டும் உயிர் கொடுத்து எழுப்பும் அவனது பரிபூரண ஆற்றலுக்கும் இது ஓர் ஆதாரமாகும் என்பதைக் குறிக்கிறது. ﴾الاٌّرْضُ الْمَيْتَةُ﴿ (இறந்த பூமி.) அதாவது, நிலம் தாவரங்களின்றி வறண்டு செத்துக் கிடக்கும்போது, அல்லாஹ் அதன் மீது மழையை இறக்குகிறான். அப்போது அது உயிர்பெற்று, செழித்து, அழகான எல்லா வகையான தாவரங்களையும் முளைக்கச் செய்கிறது.

அல்லாஹ் கூறுகிறான்: ﴾أَحْيَيْنَـهَا وَأَخْرَجْنَا مِنْهَا حَبّاً فَمِنْهُ يَأْكُلُونَ﴿
(நாமே அதை உயிர்ப்பித்து, அதிலிருந்து தானியங்களை வெளிப்படுத்துகிறோம்; அதிலிருந்து அவர்கள் உண்கிறார்கள்.) இதன் பொருள், 'நாம் அதை அவர்களுக்கும் அவர்களுடைய கால்நடைகளுக்கும் ஓர் வாழ்வாதாரமாக ஆக்கியுள்ளோம்' என்பதாகும்.

﴾وَجَعَلْنَا فِيهَا جَنَّـتٍ مِّن نَّخِيلٍ وَأَعْنَـبٍ وَفَجَّرْنَا فِيهَا مِنَ الْعُيُونِ ﴿
(மேலும், அதில் பேரீச்சை மற்றும் திராட்சைத் தோட்டங்களை நாம் உண்டாக்கினோம்; அதில் நீரூற்றுகளைப் பீறிட்டு ஓடச் செய்தோம்.) இதன் பொருள், 'அவர்கள் அதன் கனிகளை உண்பதற்காக, தேவைப்படும் இடங்களுக்குப் பாய்ந்து செல்லும் ஆறுகளை நாம் அங்கு உருவாக்கியுள்ளோம்' என்பதாகும். பயிர்களையும் தாவரங்களையும் படைத்து அல்லாஹ் தன் படைப்புகளுக்கு வழங்கும் அருட்கொடைகளை நினைவூட்டும்போது, அவன் பல்வேறு வகையான கனிகளையும் குறிப்பிடுகிறான். அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

﴾وَمَا عَمِلَتْهُ أَيْدِيهِمْ﴿
(அவர்களுடைய கைகள் அதனைச் செய்யவில்லை.) இதன் பொருள், இவை அனைத்தும் மனிதர்களுடைய உழைப்பாலோ அல்லது வலிமையாலோ உருவானவை அல்ல; மாறாக அவர்கள் மீது அல்லாஹ் கொண்ட கருணையினால் மட்டுமே இவை சாத்தியமாயின என்பதாகும். இது இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) மற்றும் கதாதா (ரஹ்) ஆகியோரின் கருத்தாகும்.

அல்லாஹ் கூறுகிறான்: ﴾أَفَلاَ يَشْكُرُونَ﴿
(அவர்கள் நன்றி செலுத்த மாட்டார்களா?) அதாவது, அல்லாஹ் அவர்களுக்கு வழங்கியுள்ள எண்ணற்ற அருட்கொடைகளுக்காக அவர்கள் நன்றி செலுத்த மாட்டார்களா? என்பதாகும். இருப்பினும், இப்னு ஜரீர் (ரஹ்) அவர்கள், 'மா' (Ma) என்ற சொல்லுக்கு 'அல்லதீ' (Alladhi - அதாவது, ஒரு சார்புச் சொல்) என்று பொருள் கொள்கிறார்கள். இந்தப் புரிதலின்படி, இந்த வசனத்தின் பொருள்: அவர்கள் அல்லாஹ்வின் அருட்கொடையால் வழங்கப்பட்ட கனிகளிலிருந்தும், அவர்கள் சொந்தக் கரங்களால் செய்தவற்றிலிருந்தும் (அதாவது விதைகளை விதைத்துப் பயிர்களைப் பராமரிப்பதன் மூலம்) உண்கிறார்கள் என்பதாகும். இப்னு ஜரீர் (ரஹ்) அவர்கள் தனது தஃப்ஸீரில் வேறு சில விளக்கங்களைக் குறிப்பிட்டிருந்தாலும், இதையே அவர்கள் முதன்மையான கருத்தாகக் கொள்கிறார்கள். இந்த விளக்கம் இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்களின் ஓதல் முறைக்கும் (கிரஅத்) பொருந்துகின்றது: (لِيَأْكُلُوا مِنْ ثَمَرِهِ وَمِمَّا عَمِلَتْهُ أَيْدِيهِمْ أَفَلَا يَشْكُرُونَ) (அதன் கனிகளிலிருந்தும், அவர்கள் தங்கள் கரங்களால் செய்தவற்றிலிருந்தும் அவர்கள் உண்பதற்காக.)

பிறகு அல்லாஹ் கூறுகிறான்: ﴾سُبْحَـنَ الَّذِى خَلَق الاٌّزْوَجَ كُلَّهَا مِمَّا تُنبِتُ الاٌّرْضُ﴿
(பூமி முளைப்பிக்கச் செய்யும் பயிர்கள், கனிகள் மற்றும் தாவரங்கள் என அனைத்திலும் ஜோடிகளைப் படைத்தவன் தூய்மையானவன்.)

﴾وَمِنْ أَنفُسِهِمْ﴿
(அவர்களிலிருந்தும் (மனித இனத்திலிருந்தும்),) அதாவது, அல்லாஹ் அவர்களை ஆணாகவும் பெண்ணாகவும் படைத்தான்.

﴾وَمِمَّا لاَ يَعْلَمُونَ﴿
(மேலும் அவர்கள் அறியாதவற்றிலிருந்தும்.) அதாவது, அவர்கள் அறிந்திராத பல்வேறு வகையான படைப்பினங்களிலிருந்தும் (ஜோடிகளைப் படைத்தான்). இது பின்வரும் வசனத்தைப் போன்றது:

﴾وَمِن كُلِّ شَىْءٍ خَلَقْنَا زَوْجَيْنِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ ﴿
(நீங்கள் சிந்தித்துப் பார்ப்பதற்காக ஒவ்வொரு பொருளையும் ஜோடிகளாக நாம் படைத்தோம்.) (51:49)