அல்லாஹ்வை மட்டுமே வணங்குவதற்கும் பெற்றோரிடம் நன்முறையில் நடப்பதற்கும் உள்ள கட்டளை

அல்லாஹ் தனக்கு எவரையும் இணையாக்காமல் தன்னை மட்டுமே வணங்குமாறு கட்டளையிடுகிறான். ஏனெனில் அவன் மட்டுமே படைப்பாளன்; அவனே தனது படைப்புகளுக்கு எல்லாச் சூழ்நிலைகளிலும் அருட்கொடைகளை வாரி வழங்கும் உணவளிப்பவன் (பராமரிப்பவன்). எனவே, வழிபாட்டில் அவனது படைப்புகளில் எவரையும் அவனுக்கு இணையாக்காமல் அவன் ஒருவனை மட்டுமே வணங்குவதற்கு அவன் தகுதியானவன். நிச்சயமாக, நபி (ஸல்) அவர்கள் முஆத் (ரழி) அவர்களிடம் கூறினார்கள்:

«أَتَدْرِي مَا حَقُّ اللهِ عَلَى الْعِبَادِ؟»

(அல்லாஹ்வுக்கு அவனது அடியார்கள் மீதுள்ள உரிமை என்னவென்று உமக்குத் தெரியுமா?) முஆத் (ரழி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வும் அவனது தூதருமே நன்கு அறிந்தவர்கள்" என்று பதிலளித்தார்கள். நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

«أنْ يَعْبُدُوهُ وَلَا يُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا»

(அவர்கள் அவனையே வணங்க வேண்டும்; அவனுக்கு எதனையும் இணையாக்கக் கூடாது.) பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள் கேட்டார்கள்:

«أَتَدْرِي مَا حَقُّ الْعِبَادِ عَلَى اللهِ إِذَا فَعَلُوا ذَلِكَ؟ أَنْ لَا يُعَذِّبَهُم»

(அவர்கள் அவ்வாறு செய்தால், அடியார்களுக்கு அல்லாஹ்விடம் உள்ள உரிமை என்னவென்று உமக்குத் தெரியுமா? அவன் அவர்களைத் தண்டிக்காமல் இருப்பதுதான்.) அதன்பிறகு, அல்லாஹ் அடியார்களுக்கு அவர்களின் பெற்றோரிடம் கடமையுணர்வுடன் நடக்குமாறு கட்டளையிடுகிறான். ஏனெனில் அடியார்கள் இல்லாதிருந்த நிலையில், அவர்கள் உருவாவதற்குப் பெற்றோரை அல்லாஹ் ஒரு காரணமாக ஆக்கினான். அல்லாஹ் தன்னை வணங்க வேண்டும் என்ற கட்டளையையும், பெற்றோரிடம் கடமையுடன் நடக்க வேண்டும் என்பதையும் பல இடங்களில் இணைத்துக் கூறுகிறான். உதாரணமாக, அவன் கூறினான்:

أَنِ اشْكُرْ لِى وَلِوَلِدَيْكَ

(எனக்கும் உன் பெற்றோருக்கும் நன்றி செலுத்துவாயாக), மேலும்:

وَقَضَى رَبُّكَ أَلاَّ تَعْبُدُواْ إِلاَّ إِيَّـهُ وَبِالْوَلِدَيْنِ إِحْسَـناً

(உம் இறைவன், அவனைத் தவிர வேறு எவரையும் வணங்கக் கூடாது என்றும், பெற்றோருக்கு நன்மைகள் செய்ய வேண்டும் என்றும் தீர்ப்பளித்துள்ளான்). பெற்றோருக்கு நன்மை செய்வதை அல்லாஹ் கடமையாக்கிய பிறகு, உறவினர்களிடம் (ஆண் மற்றும் பெண் இருபாலரிடமும்) கனிவாக நடக்குமாறு கட்டளையிட்டான். ஒரு ஹதீஸில் கூறப்பட்டுள்ளது:

«الصَّدَقَةُ عَلَى الْمِسْكِينِ صَدَقَةٌ، وَعَلى ذِي الرَّحِمِ صَدَقَةٌ وَصِلَة»

(ஏழைக்குக் கொடுக்கும் தர்மம் 'ஸதகா' ஆகும்; உறவினருக்குக் கொடுக்கும் தர்மம் 'ஸதகா' மற்றும் 'ஸிலா' (உறவைப் பேணுதல்) ஆகிய இரண்டையும் உள்ளடக்கும்.) அதன் பிறகு அல்லாஹ் கூறினான்:

وَالْيَتَـمَى

(அநாதைகள்), ஏனெனில் அவர்கள் தங்களைப் பராமரித்துச் செலவு செய்பவர்களை இழந்துவிட்டார்கள். எனவே, அநாதைகளிடம் அன்பாகவும் கருணையுடனும் நடக்குமாறு அல்லாஹ் கட்டளையிடுகிறான். அதனைத் தொடர்ந்து அல்லாஹ் கூறினான்:

وَالْمَسَـكِينُ

(அல்-மஸாகீன் (ஏழைகள்)) இவர்களுக்குப் பல்வேறு தேவைகள் உள்ளன, ஆனால் அந்தத் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்யும் வழிகளை அவர்களால் பெற இயலவில்லை. எனவே, அவர்களின் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்து, அவர்களின் பற்றாக்குறையை நீக்கும் விதத்தில் அவர்களுக்கு உதவ வேண்டும் என்று அல்லாஹ் கட்டளையிடுகிறான். வறியவர்கள் மற்றும் ஏழைகள் குறித்த விபரங்களை ஸூரா பராஅவில் (9:60) விரிவாக விளக்குவோம்.

அண்டை வீட்டாரின் உரிமை

அல்லாஹ் கூறினான்:

وَالْجَارِ ذِى الْقُرْبَى وَالْجَارِ الْجُنُبِ

(உறவினரான அண்டை வீட்டார் மற்றும் அந்நியரான அண்டை வீட்டார்.) அலி பின் அபீ தல்ஹா (ரழி), இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறியதாக அறிவிக்கிறார்கள்:

وَالْجَارِ ذِى الْقُرْبَى

(உறவினரான அண்டை வீட்டார்) என்பதன் பொருள், "உறவினராகவும் இருக்கும் அண்டை வீட்டார்", அதேசமயம்:

وَالْجَارِ الْجُنُبِ

(அந்நியரான அண்டை வீட்டார்) என்பது "உறவினர் அல்லாத அண்டை வீட்டாரைக்" குறிக்கும். இக்ரிமா, முஜாஹித், மைமூன் பின் மிஹ்ரான், அத்-தஹ்ஹாக், ஜைத் பின் அஸ்லம், முகாத்தில் பின் ஹய்யான் மற்றும் கத்தாதா ஆகியோரும் இதையே கூறியுள்ளனர். முஜாஹித் அவர்கள் அல்லாஹ்வின் வசனமான:

وَالْجَارِ الْجُنُبِ

(அந்நியரான அண்டை வீட்டார்) என்பதற்கு "பயணத்தின் போது உடன் வரும் தோழர்" என்றும் பொருள் கொள்ளலாம் எனக் கூறியதாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. அண்டை வீட்டாருடன் நன்முறையில் நடக்குமாறு கட்டளையிடும் பல ஹதீஸ்கள் உள்ளன. அல்லாஹ்வின் உதவியுடன் அவற்றில் சிலவற்றை இங்கே குறிப்பிடுவோம்.

முதல் ஹதீஸ்: இமாம் அஹ்மத் (ரஹ்) அவர்கள் பதிவு செய்துள்ளார்கள்: அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

«مَازَالَ جِبْرِيلُ يُوصِينِي بِالْجَارِ حَتَّى ظَنَنْتُ أَنَّهُ سَيُوَرِّثُه»

(ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் அண்டை வீட்டாரின் உரிமையைப் பற்றி எனக்குத் தொடர்ந்து அறிவுறுத்திக் கொண்டே இருந்தார்கள். எந்தளவுக்கு என்றால், அவர் அண்டை வீட்டாருக்கு வாரிசுரிமையில் ஒரு பங்களிப்பாரோ என்று நான் எண்ணுமளவுக்கு (அறிவுறுத்தினார்கள்).) புகாரி, முஸ்லிம் ஆகிய இரண்டு ஸஹீஹ் நூல்களிலும் இந்த ஹதீஸ் இடம்பெற்றுள்ளது.

இரண்டாவது ஹதீஸ்: இமாம் அஹ்மத் (ரஹ்) பதிவு செய்துள்ளார்கள்: அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

«مَازَالَ جِبْرِيلُ يُوصِينِي بِالْجَارِ حَتَّى ظَنَنْتُ أَنَّهُ سَيُوَرِّثُه»

(ஜிப்ரீல் (அலை) அவர்கள் அண்டை வீட்டாரின் உரிமையைப் பற்றி எனக்குத் தொடர்ந்து அறிவுறுத்திக் கொண்டே இருந்தார்கள். எந்தளவுக்கு என்றால், அண்டை வீட்டாருக்கு வாரிசுரிமையில் ஒரு பங்கை அவர் நிர்ணயித்து விடுவாரோ என்று நான் எண்ணினேன்.) அபூ தாவூத் மற்றும் அத்திர்மிதீ இந்த ஹதீஸைப் பதிவு செய்துள்ளனர். அத்திர்மிதீ இது "ஹஸன் கரீப்" தரத்திலான ஹதீஸ் என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்.

மூன்றாவது ஹதீஸ்: இமாம் அஹ்மத் (ரஹ்) பதிவு செய்துள்ளார்கள்: அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் பின் அல்-ஆஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

«خَيْرُ الْأَصْحَابِ عِنْدَ اللهِ خَيْرُهُمْ لِصَاحِبِهِ، وَخَيْرُ الْجِيرَانِ عِنْدَ اللهِ خَيْرُهُمْ لِجَارِه»

(அல்லாஹ்விடம் சிறந்த தோழர்கள் யாரெனில், தம் தோழர்களிடம் சிறந்த முறையில் நடப்பவர்களே. அல்லாஹ்விடம் சிறந்த அண்டை வீட்டார் யாரெனில், தம் அண்டை வீட்டாருடன் சிறந்த முறையில் நடப்பவர்களே.) அத்திர்மிதீ இந்த ஹதீஸைப் பதிவு செய்து, "ஹஸன் கரீப்" எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

நான்காவது ஹதீஸ்: இமாம் அஹ்மத் (ரஹ்) பதிவு செய்துள்ளார்கள்: அல்-மிக்தாத் பின் அல்-அஸ்வத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது ஸஹாபாக்களிடம் கேட்டார்கள்:

«مَا تَقُولُونَ فِي الزِّنَا؟»

(விபச்சாரத்தைப் பற்றி நீங்கள் என்ன கூறுகிறீர்கள்?) அவர்கள் கூறினார்கள், "அது தடுக்கப்பட்டது; ஏனெனில் அல்லாஹ்வும் அவனது தூதரும் அதைத் தடுத்துள்ளார்கள். எனவே அது மறுமை நாள் வரை ஹராமானதாகும் (தடுக்கப்பட்டதாகும்)." அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

«لَأَنْ يَزْنِيَ الرَّجُلُ بِعَشْرِ نِسْوَةٍ، أَيْسَرُ عَلَيْهِ مِنْ أَنْ يَزْنِيَ بِامْرَأَةِ جَارِه»

(ஒரு மனிதன் பத்து பெண்களுடன் விபச்சாரம் செய்வது, அவன் தன் அண்டை வீட்டாரின் மனைவியுடன் விபச்சாரம் செய்வதை விட அவனுக்கு லேசான (குறைவான குற்றமான) காரியமாகும்.) பிறகு நபி (ஸல்) அவர்கள் கேட்டார்கள்:

«مَا تَقُولُونَ فِي السَّرِقَةِ؟»

(திருட்டைப் பற்றி நீங்கள் என்ன கூறுகிறீர்கள்?) அவர்கள் கூறினார்கள், "அது தடுக்கப்பட்டது; ஏனெனில் அல்லாஹ்வும் அவனது தூதரும் அதைத் தடுத்துள்ளார்கள்." நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

«لَأَنْ يَسْرِقَ الرَّجُلُ مِنْ عَشْرَةِ أَبْيَاتٍ، أَيْسَرُ عَلَيْهِ مِنْ أَنْ يَسْرِقَ مِنْ جَارِه»

(ஒருவன் பத்து வீடுகளில் திருடுவது, அவன் தன் அண்டை வீட்டாரிடம் திருடுவதை விட அவனுக்கு லேசான காரியமாகும்.) அஹ்மத் மட்டுமே இந்த ஹதீஸைப் பதிவு செய்துள்ளார். இதே போன்ற ஒரு ஹதீஸ் புகாரி மற்றும் முஸ்லிம் நூல்களில் இடம்பெற்றுள்ளது. இப்னு மஸ்ஊத் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நான் அல்லாஹ்வின் தூதரே! மிகப் பெரிய பாவம் எது? எனக் கேட்டேன்." நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

«أَنْ تَجْعَلَ للهِ نِدًّا وَهُوَ خَلَقَك»

(அல்லாஹ் உன்னைப் படைத்திருக்க, அவனுக்கு இணையாளனை நீ ஏற்படுத்துவது.) நான் 'பிறகு எது?' எனக் கேட்டேன். நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

«أَنْ تَقْتُلَ وَلَدَكَ خَشْيَةَ أَنْ يَطْعَمَ مَعَك»

(உன்னுடன் உணவைப் பகிர்ந்து கொள்வான் என்ற அச்சத்தில் உன் குழந்தையைக் கொல்வது.) நான் 'பிறகு எது?' எனக் கேட்டேன். நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

«أَنْ تُزَانِيَ حَلِيلَةَ جَارِك»

(உன் அண்டை வீட்டாரின் மனைவியுடன் விபச்சாரம் செய்வது.)"

ஐந்தாவது ஹதீஸ்: இமாம் அஹ்மத் (ரஹ்) பதிவு செய்துள்ளார்கள்: ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்களிடம் கேட்டார்கள்: "எனக்கு இரண்டு அண்டை வீட்டார் உள்ளனர், அவர்களில் யாருக்கு நான் பரிசு வழங்க வேண்டும்?" நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

«إِلى أَقْرَبِهِمَا مِنْكِ بَابًا»

(உனது வாசலுக்கு எவருடைய வாசல் மிக நெருக்கமாக உள்ளதோ அவருக்கு.) அல்-புகாரி இந்த ஹதீஸை அறிவித்துள்ளார். இந்த விஷயத்தை ஸூரா பராஅவின் தஃப்சீரில் அல்லாஹ் நாடினால் மேலும் விரிவாக விளக்குவோம். அவனையே நாம் சார்ந்துள்ளோம்.

அடிமைகள் மற்றும் பணியாளர்களிடம் அன்பாக நடப்பது

அல்லாஹ் கூறினான்:

وَمَا مَلَكَتْ أَيْمَـنُكُمْ

(உங்கள் வலக்கரங்கள் சொந்தமாக்கிக் கொண்டவர்கள் (அடிமைகள்).) மற்றவர்களின் பிடியில் கைதிகளாக இருக்கும் பலவீனமான இவர்கள் மீது அன்பாக நடக்குமாறு விடுக்கப்பட்ட கட்டளை இதுவாகும். ஒரு ஆதாரப்பூர்வமான ஹதீஸில் வந்துள்ளது: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் தமது மரணத்திற்கு முந்தைய நோயின் போது, தமது உம்மத்திற்குத் தொடர்ந்து அறிவுறுத்தினார்கள்:

«الصَّلَاةَ الصَّلَاةَ، وَمَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُم»

(தொழுகையைப் பேணுங்கள், தொழுகையைப் பேணுங்கள்! மேலும் உங்கள் வலக்கரங்கள் சொந்தமாக்கிக் கொண்டவர்கள் (அடிமைகள்) விஷயத்தில் எச்சரிக்கையாக இருங்கள்.) நபி (ஸல்) அவர்களின் நாவசைவு நிற்கும் வரை இதையே திரும்பத் திரும்பக் கூறினார்கள். இமாம் அஹ்மத் (ரஹ்) பதிவு செய்துள்ளார்கள்: அல்-மிக்தாம் பின் மஅதிகரிப் (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

«مَا أَطْعَمْتَ نَفْسَكَ فَهُوَ لَكَ صَدَقَةٌ، وَمَا أَطْعَمْتَ وَلَدَكَ فَهُوَ لَكَ صَدَقَةٌ، وَمَا أَطْعَمْتَ زَوْஜَتَكَ فَهُوَ لَكَ صَدَقَةٌ، وَمَا أَطْعَمْتَ خَادِمَكَ فَهُوَ لَكَ صَدَقَة»

(நீ உனக்கு உணவளிப்பது உனக்கு ஒரு தர்மம் (ஸதகா) ஆகும்; உன் பிள்ளைகளுக்கு உணவளிப்பது உனக்குத் தர்மம் ஆகும்; உன் மனைவிக்கு உணவளிப்பது உனக்குத் தர்மம் ஆகும்; உனது பணியாளருக்கு நீ உணவளிப்பதும் உனக்குத் தர்மம் ஆகும்.) அன்-நஸாயீ இந்த ஹதீஸைப் பதிவு செய்துள்ளார். இதன் அறிவிப்பாளர் தொடர் ஆதாரப்பூர்வமானது. எல்லாப் புகழும் அல்லாஹ்வுக்கே. அப்துல்லாஹ் பின் அம்ர் (ரழி) அவர்கள் தமது பணியாளரிடம், "அடிமைகளுக்கு உணவு கொடுத்துவிட்டாயா?" எனக் கேட்டார்கள். அவர் "இல்லை" என்றார். இப்னு அம்ர் (ரழி) அவர்கள், "உடனே சென்று அவர்களுக்குக் கொடு. ஏனெனில் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

«كَفَى بِالْمَرْءِ إِثْمًا أَنْ يَحْبِسَ عَمَّنْ يَمْلِكُ قُوتَهُم»

(ஒருவர் தான் பொறுப்பேற்றுள்ளவர்களுக்கு உணவளிக்காமல் தடுப்பதே அவர் பாவியாவதற்குப் போதுமானதாகும்.)" முஸ்லிம் இந்த ஹதீஸைப் பதிவு செய்துள்ளார். அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

«لِلْمَمْلُوكِ طَعَامُهُ وَكِسْوَتُهُ، وَلَا يُكَلَّفُ مِنَ الْعَمَلِ إِلَّا مَا يُطِيق»

(அடிமைக்கு உணவு மற்றும் உடைக்கு உரிமை உண்டு. மேலும் அவரால் தாங்கக்கூடிய வேலைகளைத் தவிர மற்றவை அவர் மீது சுமத்தப்படக் கூடாது.) முஸ்லிம் இந்த ஹதீஸையும் பதிவு செய்துள்ளார். அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்: நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

«إِذَا أَتَى أَحَدَكُمْ خَادِمُهُ بِطَعَامِه، فَإِنْ لَمْ يُجْلِسْهُ مَعَهُ فَلْيُنَاوِلْهُ لُقْمَةً أَوْ لُقْمَتَيْنِ أَوْ أُكْلَةً أَوْ أُكْلتَيْنِ فَإِنَّهُ وَلِيَ حَرَّهُ وَعِلَاجَه»

(உங்களில் ஒருவரிடம் உங்கள் பணியாளர் உணவைக் கொண்டு வரும்போது, நீங்கள் அவரை உங்களுடன் அமர வைத்து உணவைப் பகிர்ந்து கொள்ளாவிட்டாலும், குறைந்தபட்சம் ஒரு கவளம் அல்லது இரண்டு கவளங்களையாவது அல்லது ஒரு வேளை அல்லது இரண்டு வேளை உணவையாவது அவருக்குக் கொடுங்கள். ஏனெனில் அவர்தான் அதன் வெப்பத்தையும் தயாரிக்கும் சிரமத்தையும் சகித்துக் கொண்டவர்.) இது புகாரியின் வாசகமாகும்.

பெருமையடிப்பவர்களை அல்லாஹ் விரும்புவதில்லை

அல்லாஹ் கூறினான்:

إِنَّ اللَّهَ لاَ يُحِبُّ مَن كَانَ مُخْتَالاً فَخُوراً

(நிச்சயமாக அல்லாஹ் பெருமையடிப்பவர்களையும் தற்பெருமை பேசுபவர்களையும் விரும்புவதில்லை.) அதாவது ஆணவம் கொண்டவர்களையும், திமிராக நடந்து பிறரிடம் தற்பெருமை பேசுபவர்களையும் அல்லாஹ் விரும்புவதில்லை. இத்தகையவன் தன்னை மற்றவர்களை விடச் சிறந்தவன் என்று எண்ணித் தன்னை உயர்வாகக் கருதுகிறான். ஆனால் அவன் அல்லாஹ்விடம் அற்பமானவன்; மக்களால் வெறுக்கப்படுபவன். முஜாஹித் அவர்கள் கூறினார்கள்: அல்லாஹ்வின் வசனமான:

إِنَّ اللَّهَ لاَ يُحِبُّ مَن كَانَ مُخْتَالاً فَخُوراً

என்பதில் 'முக்தாலன்' (பெருமையடிப்பவன்) என்பது ஆணவம் கொண்டவனையும்:

فَخُوراً

'ஃபகூரா' (தற்பெருமை பேசுபவன்) என்பது தன்னிடம் உள்ளதைக் குறித்துப் பெருமை பேசி, அல்லாஹ்வுக்கு நன்றி செலுத்தாதவனையும் குறிக்கும். அல்லாஹ் தனக்கு வழங்கிய அருட்கொடைகளைக் கொண்டு மக்களிடம் தற்பெருமை பேசுபவன், உண்மையில் அந்த அருட்கொடைகளுக்காக அல்லாஹ்வுக்கு நன்றியற்றவனாக இருக்கிறான் என்பதை இந்த வசனம் சுட்டிக்காட்டுகிறது. இப்னு ஜரீர் பதிவு செய்துள்ளார்: அப்துல்லாஹ் பின் வாகித் அபூ ராஜா அல்-ஹரவீ அவர்கள் கூறினார்கள், "கஞ்சத்தனம் உடையவர்கள் பெருமையுடனும் தற்பெருமையுடனும் இருப்பதைக் காண்பீர்கள்." பிறகு அவர் பின்வரும் வசனத்தை ஓதினார்:

وَمَا مَلَكَتْ أَيْمَـنُكُمْ

(உங்கள் வலக்கரங்கள் சொந்தமாக்கிக் கொண்டவர்கள் (அடிமைகள்).) "பெற்றோருக்குக் கடமை தவறுபவன் ஆணவமிக்கவனாகவும் பாக்கியமற்றவனாகவும் இருப்பான்." பிறகு அவர் பின்வரும் வசனத்தை ஓதினார்:

وَبَرّاً بِوَالِدَتِى وَلَمْ يَجْعَلْنِى جَبَّاراً شَقِيّاً

(மேலும் என் தாயிடம் கடமையுடன் நடப்பவனாகவும் (ஆக்கினான்); என்னை ஆணவமிக்கவனாகவும் பாக்கியமற்றவனாகவும் அவன் ஆக்கவில்லை.) ஒருமுறை ஒருவர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! எனக்கு அறிவுரை கூறுங்கள்" என்று கேட்டார். நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

«إيَّاكَ وَإِسْبَالَ الْإِزَارِ، فَإِنَّ إِسْبَالَ الْإِزَارِ مِنَ الْمَخِيلَةِ، وَإِنَّ اللهَ لَا يُحِبُّ الْمَخِيلَة»

((கணுக்கால்களுக்குக் கீழே) ஆடையைத் தொங்கவிடுவதைத் தவித்துக் கொள். ஏனெனில் ஆடையைத் தொங்கவிடுவது பெருமையின் அடையாளமாகும். நிச்சயமாக அல்லாஹ் பெருமையை விரும்புவதில்லை.)