இவ்வுலக வாழ்க்கையின் அற்பத்தன்மையை விளக்குவதும் (அல்லாஹ்வின் பாதையில்) செலவு செய்யத் தூண்டுவதும்

இவ்வுலக வாழ்க்கையின் அற்பத்தன்மையையும் மதிப்பற்ற தன்மையையும் விவரிக்கும் விதமாக அல்லாஹ் கூறுகிறான்: ﴾إِنَّمَا الْحَيَوةُ الدُّنْيَا لَعِبٌ وَلَهْوٌ﴿

(இவ்வுலக வாழ்க்கை விளையாட்டும் வேடிக்கையுமே தவிர வேறில்லை.) இதன் பொருள், அல்லாஹ்வின் திருப்திக்காகச் செய்யப்படும் காரியங்களைத் தவிர, இவ்வுலக வாழ்வின் முடிவு இத்தகையதாகவே இருக்கும் என்பதாகும். இதன் காரணமாகவே அல்லாஹ் கூறுகிறான்: ﴾وَإِن تُؤْمِنُواْ وَتَتَّقُواْ يُؤْتِكُمْ أُجُورَكُمْ وَلاَ يَسْـَلْكُمْ أَمْوَلَكُمْ﴿

(நீங்கள் ஈமான் கொண்டு, தக்வா (பயபக்தி) உடையவர்களாக இருந்தால், அவன் உங்களுக்கு உங்கள் நற்கூலிகளை வழங்குவான். மேலும், அவன் உங்களிடம் உங்கள் செல்வங்களை (முழுமையாகத் தியாகம் செய்யுமாறு) கேட்கமாட்டான்.) அதாவது, அவனுக்கு உங்களின் தேவை ஏதுமில்லை, அவன் உங்களிடம் எதையும் (அவனுக்காக) கேட்கவில்லை. உங்கள் ஏழைச் சகோதரர்களுக்கு நீங்கள் உதவ வேண்டும் என்பதற்காகவே உங்கள் செல்வத்திலிருந்து தர்மம் செய்யுமாறு அவன் கட்டளையிட்டான். அதன் நன்மையும் நற்கூலியும் உங்களுக்கே வந்து சேரும். பின்னர் அல்லாஹ் கூறுகிறான்: ﴾ؤإِن يَسْـَلْكُمُوهَا فَيُحْفِكُمْ تَبْخَلُواْ﴿

(அவன் உங்கள் செல்வங்கள் அனைத்தையும் கேட்டு உங்களை வற்புறுத்தினால், நீங்கள் கஞ்சத்தனம் செய்வீர்கள்.) அதாவது, அவன் உங்களுக்கு அதிக நெருக்கடி கொடுத்தால், நீங்கள் கஞ்சர்களாகிவிடுவீர்கள். ﴾وَيُخْرِجْ أَضْغَـنَكُمْ﴿

(மேலும் அவன் உங்கள் (உள்ளத்திலுள்ள) குரோதங்களை வெளிப்படுத்துவான்.) கத்தாதா (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்: "மக்களிடமிருந்து செல்வத்தைப் பிரித்தெடுப்பது குரோதங்களை வெளிப்படுத்தும் என்பதை அல்லாஹ் அறிவான்." நிச்சயமாக கத்தாதா (ரஹ்) அவர்கள் உண்மையையே கூறினார்கள். ஏனெனில், செல்வம் என்பது மக்களுக்கு மிகவும் பிரியமானதாகும்; அதைவிட தங்களுக்குப் பிரியமான ஒன்றிற்காகவே தவிர மக்கள் அதைச் செலவிட மாட்டார்கள். பின்னர் அல்லாஹ் கூறுகிறான்: ﴾هَآ أَنتُمْ هَـؤُلاَءِ تُدْعَوْنَ لِتُنفِقُواْ فِى سَبِيلِ اللَّهِ فَمِنكُم مَّن﴿

(அறிந்து கொள்ளுங்கள்! அல்லாஹ்வின் பாதையில் செலவு செய்யுமாறு நீங்கள் அழைக்கப்படுகிறீர்கள்; ஆனால் உங்களில் கஞ்சத்தனம் செய்பவர்களும் இருக்கிறார்கள்.) அதாவது, அவர்கள் செலவிட மறுக்கிறார்கள். அல்லாஹ் தொடர்ந்து கூறுகிறான்: ﴾يَبْخَلُ وَمَن يَبْخَلْ فَإِنَّمَا يَبْخَلُ عَن﴿

(மேலும் எவர் கஞ்சத்தனம் செய்கிறாரோ, அவர் தனக்கே கஞ்சத்தனம் செய்து கொள்கிறார்.) அதாவது, அவர் தனது நற்கூலியைத் தானே குறைத்துக் கொள்கிறார்; அதன் தீய விளைவு அவரையே சாரும். ﴾نَّفْسِهِ وَاللَّهُ﴿

(நிச்சயமாக அல்லாஹ் அல்-ஃகனீ (தேவையற்றவன்) ஆவான்.) அல்லாஹ் எதற்கும் தேவையற்றவன்; ஆனால் மற்ற அனைத்தும் எப்போதும் அவனிடமே தேவையுடையவையாக உள்ளன. எனவேதான் அல்லாஹ் கூறுகிறான்: ﴾الْغَنِىُّ وَأَنتُمُ﴿

(அவன் தேவையற்றவன், நீங்களோ தேவையுடையவர்கள்.) அதாவது, குறிப்பாக அவனிடம் தேவையுடையவர்கள். அல்லாஹ்வை 'அல்-ஃகனீ' (தேவையற்றவன்) என்று விவரிப்பது அவனது தவிர்க்க முடியாத பண்பாகும்; மறுபுறம், படைப்பினங்களை 'ஃபக்ர்' (தேவையுடையவை) என்று விவரிப்பது அவற்றின் தவிர்க்க முடியாத சுபாவமாகும். பின்னர் அல்லாஹ் கூறுகிறான்: ﴾وَإِن تَتَوَلَّوْاْ﴿

(நீங்கள் புறக்கணித்தால்,) இதன் பொருள், அவனுக்குக் கீழ்ப்படிவதிலிருந்தும் அவனது சட்டங்களைப் பின்பற்றுவதிலிருந்தும் நீங்கள் விலகிச் சென்றால் என்பதாகும். ﴾تَتَوَلَّوْاْ يَسْتَبْدِلْ قَوْماً غَيْرَكُمْ ثُمَّ لاَ يَكُونُواْ﴿

(அவன் உங்களுக்குப் பதிலாக வேறு ஒரு சமூகத்தைக் கொண்டு வருவான்; பின்னர் அவர்கள் உங்களைப் போன்று இருக்க மாட்டார்கள்.) அதாவது, மாறாக அவர்கள் அவனுக்குச் செவிசாய்த்து, அவனது கட்டளைகளுக்குக் கீழ்ப்படிந்து நடப்பவர்களாக இருப்பார்கள்.

இத்துடன் சூரா அல்-கிதாலின் தஃப்ஸீர் நிறைவுற்றது. எல்லாப் புகழும் நன்றியும் அல்லாஹ்வுக்கே உரியது.