கஞ்சத்தனத்தைக் கண்டித்தல்

பெற்றோருக்கு நன்மை செய்தல், உறவினர்கள், அனாதைகள், ஏழைகள், அண்டை வீட்டாராக இருக்கும் உறவினர்கள், பயணத் தோழர்கள், தேவையுடைய வழிப்போக்கர்கள், அடிமைகள் மற்றும் பணியாளர்கள் ஆகியோரிடம் கருணை காட்டுதல் போன்ற அல்லாஹ் கட்டளையிட்ட நற்செயல்களுக்காகத் தங்கள் செல்வத்தைச் செலவழிக்க மறுப்பவர்களின் கஞ்சத்தனமான நடத்தையை அல்லாஹ் கண்டிக்கிறான். இத்தகைய மனிதர்கள் தங்கள் செல்வத்திலிருந்து அல்லாஹ்வுக்குச் சேர வேண்டிய கடமைகளை (ஸகாத் போன்றவற்றை) நிறைவேற்றுவதில்லை; மேலும் அவர்கள் கஞ்சத்தனம் பரவுவதற்கும் தூண்டுகோலாக இருக்கிறார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

«وَأَيُّ دَاءٍ أَدْوَأُ مِنَ الْبُخْل»

(கஞ்சத்தனத்தை விடக் கொடுமையான நோய் எது?) மேலும் அவர்கள் கூறினார்கள்:

«إِيَّاكُمْ وَالشُّحَّ، فَإِنَّهُ أَهْلَكَ مَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ، أَمَرَهُمْ بِالْقَطِيْعَةِ فَقَطَعُوا، وَأَمَرَهُمْ بِالْفُجُورِ فَفَجَرُوا»

(கஞ்சத்தனத்தைப் பற்றி உங்களை எச்சரிக்கிறேன், ஏனெனில் அது உங்களுக்கு முன் இருந்தவர்களை அழித்துவிட்டது. அது அவர்களை உறவுகளைத் துண்டிக்கத் தூண்டியது, அவர்களும் அவ்வாறே செய்தார்கள். மேலும் அது அவர்களைப் பாவம் செய்யத் தூண்டியது, அவர்களும் பாவம் செய்தார்கள்.) அல்லாஹ் கூறினான்:

وَيَكْتُمُونَ مَا آتَاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ

(மேலும், அல்லாஹ் தன் அருட்கொடையிலிருந்து அவர்களுக்கு வழங்கியதை அவர்கள் மறைக்கிறார்கள்.) எனவே, கஞ்சன் அல்லாஹ்வின் அருட்கொடைகளுக்கு நன்றி மறந்தவனாக இருக்கிறான். அவனது உணவு, உடை அல்லது அவன் பிறருக்குக் கொடுப்பவற்றில் அந்த அருட்கொடைகளின் தாக்கம் வெளிப்படுவதில்லை. இதைப் போன்றே மற்றோர் இடத்தில் அல்லாஹ் கூறினான்:

إِنَّ الْإِنْسَانَ لِرَبِّهِ لَكَنُودٌ - وَإِنَّهُ عَلَى ذَلِكَ لَشَهِيدٌ

(நிச்சயமாக, மனிதன் தன் இறைவனுக்கு நன்றி கெட்டவனாக இருக்கிறான். மேலும், நிச்சயமாக அவனே அதற்குச் சாட்சியாகவும் இருக்கிறான்.) அதாவது தனது பழக்கவழக்கங்கள் மற்றும் நடத்தையின் மூலம் அவனே அதை மெய்ப்பிக்கிறான்.

وَإِنَّهُ لِحُبِّ الْخَيْرِ لَشَدِيدٌ

(மேலும், நிச்சயமாக அவன் செல்வத்தின் மீதுள்ள நேசத்தில் மிகக் கடுமையானவனாக இருக்கிறான்.) அல்லாஹ் கூறினான்:

وَيَكْتُمُونَ مَا آتَاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ

(மேலும், அல்லாஹ் தன் அருட்கொடையிலிருந்து அவர்களுக்கு வழங்கியதை அவர்கள் மறைக்கிறார்கள்.) இதனால்தான் அல்லாஹ் அவர்களை எச்சரிக்கும் விதமாகக் கூறினான்:

وَأَعْتَدْنَا لِلْكَافِرِينَ عَذَابًا مُّهِينًا

(மேலும், நிராகரிப்பாளர்களுக்காக இழிவுபடுத்தும் வேதனையை நாம் தயாரித்துள்ளோம்.) 'குஃப்ர்' என்றால் ஒன்றை மூடி மறைப்பது என்று பொருள். எனவே, பகீல் (கஞ்சன்) அல்லாஹ் தனக்கு வழங்கிய அருட்கொடைகளை மறைக்கிறான்; அதாவது அந்த அருட்கொடைகளின் பயன் பிறருக்குச் சென்றடையாமல் தடுக்கிறான். எனவே, அல்லாஹ் வழங்கிய அருட்கொடைகளைப் பொறுத்தவரை அவன் 'காஃபிர்' (நன்றி கெட்டவன்) என்று வர்ணிக்கப்படுகிறான். ஒரு ஹதீஸில் இவ்வாறு வந்துள்ளது:

«إِنَّ اللهَ إِذَا أَنْعَمَ نِعْمَةً عَلى عَبْدٍ، أَحَبَّ أَنْ يَظْهَرَ أَثَرُهَا عَلَيْه»

(அல்லாஹ் ஓர் அடியானுக்கு ஓர் அருட்கொடையை வழங்கும்போது, அதன் தாக்கம் அந்த அடியானிடம் வெளிப்படுவதை அவன் விரும்புகிறான்.) சில ஸலஃபுகள் (முன்னோர்கள்), இந்த வசனம் (4:37) முஹம்மது (ஸல்) அவர்களின் வர்ணனைகளைப் பற்றித் தங்களிடமிருந்த வஹீ (இறைச்செய்தி) ஞானத்தை மறைத்த யூதர்களைக் குறிக்கிறது என்று கூறியுள்ளனர். இந்த வசனத்தின் பொதுவான பொருள் இதையும் உள்ளடக்கும் என்பதில் ஐயமில்லை. எனினும், வசனத்தின் வெளிப்படையான அமைப்பு இது பண விஷயத்தில் கஞ்சத்தனம் செய்வதைப் பற்றியே பேசுகிறது என்பதைக் காட்டுகிறது; கல்வி அல்லது ஞானத்தை மறைப்பதும் இதில் அடங்கும் என்றாலும் கூட. இவ்வசனம் உறவினர்களுக்கும் எளியவர்களுக்கும் செலவு செய்வதைப் பற்றிப் பேசுகிறது, இதற்கு அடுத்த வசனத்தைப் போலவே:

وَالَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ رِئَاءَ النَّاسِ

(மேலும், எவர்கள் மனிதர்களுக்குக் காட்டுவதற்காக (முகஸ்துதிக்காக)த் தங்கள் செல்வத்தைச் செலவு செய்கிறார்களோ (அவர்களையும் அல்லாஹ் நேசிப்பதில்லை).) அல்லாஹ் முதலில், செலவு செய்யாமல் தண்டனைக்குள்ளாகும் கஞ்சர்களைப் பற்றிக் குறிப்பிடுகிறான். பிறகு, அல்லாஹ்வின் திருப்திக்காக அன்றி, தாங்கள் தாராளகுணம் கொண்டவர்கள் என்ற புகழைப் பெறுவதற்காகப் பிறருக்குக் காட்டும் நோக்கத்தில் செலவு செய்பவர்களைப் பற்றிக் குறிப்பிடுகிறான். ஒரு ஹதீஸில் கூறப்பட்டுள்ளது: நரக நெருப்பு முதலில் எரிக்கப்போகும் மூன்று நபர்கள் - ஒரு அறிஞர், ஒரு போராளி மற்றும் பிறர் புகழ வேண்டும் என்பதற்காகச் செலவு செய்தவர். இவர்கள் மூவருமே தங்கள் செயல்களைப் பிறர் பார்க்க வேண்டும் என்ற எண்ணத்திலேயே செய்தார்கள். உதாரணமாக:

«يَقُولُ صَاحِبُ الْمَالِ: مَا تَرَكْتُ مِنْ شَيْءٍ تُحِبُّ أَنْ يُنْفَقَ فِيهِ، إِلَّا أَنْفَقْتُ فِي سَبِيلِكَ، فَيَقُولُ اللهُ: كَذَبْتَ، إِنَّمَا أَرَدْتَ أَنْ يُقَالَ: جَوَادٌ، فَقَدْ قِيلَ»

(அந்தச் செல்வந்தர் கூறுவார்: "எந்த வழிகளிலெல்லாம் செலவு செய்யப்பட வேண்டும் என்று நீ விரும்பினாயோ, அவற்றில் உனது பாதையில் நான் செலவு செய்யாமல் இருக்கவில்லை." அதற்கு அல்லாஹ் கூறுவான்: "நீ பொய் சொல்கிறாய், 'அவர் ஒரு கொடையாளி' என்று மக்கள் சொல்ல வேண்டும் என்பதற்காகவே நீ அவ்வாறு செய்தாய். அவ்வாறே சொல்லப்பட்டுவிட்டது (உனக்கான புகழை நீ உலகிலேயே அடைந்துவிட்டாய்).") அதாவது, நீ எதைத் தேடி அந்தச் செயலைச் செய்தாயோ, அதற்கான கூலியை இவ்வுலகிலேயே பெற்றுக்கொண்டாய். இதனால்தான் அல்லாஹ் கூறினான்:

وَلاَ يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَلاَ بِالْيَوْمِ الْآخِرِ

(மேலும் அவர்கள் அல்லாஹ்வின் மீதும் இறுதி நாளின் மீதும் நம்பிக்கை கொள்வதில்லை.) அதாவது, ஒரு நற்செயலைச் செய்ய வேண்டிய முறையில் செய்வதற்குப் பதிலாக, இத்தகைய தீய எண்ணத்துடன் அந்தச் செயலைச் செய்யுமாறு ஷைத்தானே அவர்களைத் தூண்டினான். ஷைத்தான் தீமையை அவர்களுக்கு அழகானதாகக் காட்டி, அவர்களை உற்சாகப்படுத்தி வழிதவறச் செய்தான்.

وَمَنْ يَكُنِ الشَّيْطَانُ لَهُ قَرِينًا فَسَاءَ قَرِينًا

(மேலும், எவருக்கு ஷைத்தான் நெருங்கிய நண்பனாக அமைகிறானோ, அவன் மிக மோசமான நண்பனாவான்!) பிறகு அல்லாஹ் கூறினான்:

وَمَاذَا عَلَيْهِمْ لَوْ آمَنُوا بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَأَنْفَقُوا مِمَّا رَزَقَهُمُ اللَّهُ

(அவர்கள் அல்லாஹ்வின் மீதும் இறுதி நாளின் மீதும் நம்பிக்கை கொண்டு, அல்லாஹ் அவர்களுக்கு வழங்கிய வாழ்வாதாரத்திலிருந்து செலவு செய்தால் அவர்களுக்கு என்ன நஷ்டம் ஏற்பட்டுவிடப் போகிறது?) இந்த வசனத்தின் பொருள்: அவர்கள் அல்லாஹ்வின் மீது நம்பிக்கை கொண்டு, நேர்வழியில் நடந்து, முகஸ்துதிக்கு மாற்றமாகத் தூய எண்ணத்துடன் செயல்பட்டு, அல்லாஹ்வின் மீது நம்பிக்கை வைத்து, அவன் விரும்பும் வழிகளில் செலவு செய்து மறுமையில் அவனது நற்கூலியை எதிர்பார்த்திருந்தால் அவர்களுக்கு என்ன தீங்கு ஏற்பட்டுவிடப் போகிறது? அல்லாஹ்வின் கூற்று:

وَكَانَ اللَّهُ بِهِمْ عَلِيمًا

(மேலும் அல்லாஹ் அவர்களைப் பற்றி நன்கறிந்தவனாக இருக்கிறான்.) இதன் பொருள், அவர்களின் எண்ணங்கள் நல்லவையாக இருந்தாலும் தீயவையாக இருந்தாலும் அவற்றை அல்லாஹ் முழுமையாக அறிகிறான். நிச்சயமாக, வெற்றிக்குத் தகுதியானவர்கள் யார் என்பதை அல்லாஹ் அறிவான். அவன் அவர்களுக்கு நல்வழிகாட்டி, தனது திருப்தியைப் பெற்றுத் தரும் நற்செயல்களைச் செய்ய அவர்களுக்கு அருள் புரிகிறான். அவ்வாறே, தனது பெரும் கருணையிலிருந்து வெளியேற்றப்பட்டுத் தோல்விக்குத் தகுதியானவர்கள் யார் என்பதையும் அவன் அறிவான். இத்தகையவர்கள் இம்மையிலும் மறுமையிலும் பேரிழப்பைச் சந்திப்பார்கள். இத்தீய முடிவிலிருந்து நாம் அல்லாஹ்விடம் பாதுகாப்புத் தேடுகிறோம்.