சூரத்துல் ஜுமுஆவின் சிறப்புகள்

இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) மற்றும் அபூ ஹுரைரா (ரழி) ஆகியோர், அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் வெள்ளிக்கிழமை (ஜுமுஆ) தொழுகையில் சூரத்துல் ஜுமுஆ மற்றும் சூரத்துல் முனாஃபிகீன் ஆகியவற்றை ஓதுபவர்களாக இருந்தார்கள் என்று அறிவிக்கிறார்கள். இமாம் முஸ்லிம் இந்த ஹதீஸை தனது ஸஹீஹ் நூலில் பதிவு செய்துள்ளார்.

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـنِ الرَّحِيمِ

அளவற்ற அருளாளனும், நிகரற்ற அன்புடையோனுமாகிய அல்லாஹ்வின் பெயரால்.

அனைத்தும் அல்லாஹ்வைத் துதித்து அவனது புகழைப் போற்றுகின்றன

வானங்களிலும் பூமியிலும் உள்ள அனைத்தும் அல்லாஹ்வைத் துதிப்பதாக அவன் கூறுகிறான். உயரிய பண்புகளைக் கொண்ட அல்லாஹ் மற்றொரு ஆயத்தில் (வசனத்தில்) கூறுகிறான்:

وَإِن مِّن شَىْءٍ إِلاَّ يُسَبِّحُ بِحَمْدَهِ

(அவனைத் துதித்துப் போற்றாத பொருள் எதுவுமே இல்லை) (17:44). அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

الْمَلِكُ الْقُدُّوسُ

(அரசன், மகா பரிசுத்தமானவன்.) அதாவது, அவன் வானங்கள் மற்றும் பூமியின் அதிபதி மற்றும் அரசன். அவற்றின் விவகாரங்களை முழுமையாகக் கட்டுப்படுத்துபவன். அவன் மகா பரிசுத்தமானவன், குறைகள் அனைத்திலிருந்தும் நீங்கியவன். அவனது பண்புகள் முழுமையானவை.

العَزِيزُ الحَكِيمُ

(யாவற்றையும் மிகைத்தவன், ஞானமிக்கவன்.) இதன் விளக்கம் ஏற்கனவே பல இடங்களில் விவாதிக்கப்பட்டுள்ளது.

முஹம்மது (ஸல்) அவர்களை அனுப்பியதன் மூலம் அல்லாஹ் வழங்கிய அருட்கொடை

உயர்வான அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

هُوَ الَّذِى بَعَثَ فِى الأُمِّيِّينَ رَسُولاً مِّنْهُمْ

(எழுத்தறிவில்லாத மக்களிடையே அவர்களிலிருந்தே ஒரு தூதரை அவன்தான் அனுப்பினான்.) இங்கு 'எழுத்தறிவில்லாதவர்கள்' என்ற சொல் அரேபியர்களைக் குறிக்கிறது. உயர்வான அல்லாஹ் மற்றொரு ஆயத்தில் கூறுகிறான்:

وَقُلْ لِّلَّذِينَ أُوتُواْ الْكِتَـبَ وَالاٍّمِّيِّينَ ءَأَسْلَمْتُمْ فَإِنْ أَسْلَمُواْ فَقَدِ اهْتَدَواْ وَّإِن تَوَلَّوْاْ فَإِنَّمَا عَلَيْكَ الْبَلَـغُ وَاللَّهُ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ

(மேலும், வேதம் கொடுக்கப்பட்டவர்களிடமும், எழுத்தறிவில்லாதவர்களிடமும்: "நீங்கள் அல்லாஹ்வுக்குக் கீழ்ப்படிந்து விட்டீர்களா (முஸ்லிம்களாகிவிட்டீர்களா)?" என்று (நபியே!) நீர் கேட்பீராக. அவர்கள் கீழ்ப்படிந்தால் நிச்சயமாக அவர்கள் நேர்வழி பெற்றுவிட்டார்கள். ஆனால் அவர்கள் புறக்கணித்தால், (செய்தியை) எடுத்துரைப்பதே உமது கடமையாகும். அல்லாஹ் தனது அடியார்களை உற்று நோக்குபவன்.) (3:20) இங்கு எழுத்தறிவில்லாதவர்களைக் குறிப்பாகக் குறிப்பிடுவது, முஹம்மது (ஸல்) அவர்கள் அவர்களுக்கு மட்டுமே அனுப்பப்பட்டார்கள் என்பதைக் குறிக்காது. மாறாக, மற்ற சமூகத்தாரை விட அரேபியர்களுக்குக் கிடைத்த இந்த அருட்கொடை மிகப்பெரியது என்பதையே இது காட்டுகிறது. மற்றொரு ஆயத்தில் அல்லாஹ் கூறினான்:

وَإِنَّهُ لَذِكْرٌ لَّكَ وَلِقَوْمِكَ

(நிச்சயமாக இது உமக்கும் உம்முடைய மக்களுக்கும் ஒரு நினைவூட்டலாகும்) (43:44). நிச்சயமாக குர்ஆன் என்பது அரேபியர் அல்லாதவர்களும் படிப்பினை பெறுவதற்கான ஒரு நினைவூட்டலாகும். உயர்வான அல்லாஹ் கூறினான்:

وَأَنذِرْ عَشِيرَتَكَ الاٌّقْرَبِينَ

(உமது நெருங்கிய உறவினர்களை எச்சரிப்பீராக.) (26:214) இந்த வசனங்கள் பின்வரும் அல்லாஹ்வின் கூற்றுகளை மறுக்கவில்லை:

قُلْ يَأَيُّهَا النَّاسُ إِنِّى رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ جَمِيعًا

(கூறுவீராக: "மனிதர்களே! நிச்சயமாக நான் உங்கள் அனைவருக்கும் அல்லாஹ்வின் தூதராவேன்.") (7:158), மற்றும்:

لاٌّنذِرَكُمْ بِهِ وَمَن بَلَغَ

(உங்களையும் இது யாரைச் சென்றடைகிறதோ அவர்களையும் எச்சரிப்பதற்காகவே இது எனக்கு அருளப்பட்டது.) (6:19). மேலும் குர்ஆனைப் பற்றி அவனது கூற்றில்:

وَمَن يَكْفُرْ بِهِ مِنَ الاٌّحْزَابِ فَالنَّارُ مَوْعِدُهُ

(கூட்டத்தினரில் எவர் அதனை நிராகரிக்கிறாரோ, அவருக்கு வாக்களிக்கப்பட்ட இடம் நரகமாகும்.) (11:17) நபியவர்களின் தூதுத்துவம் உலகளாவியது என்பதைக் குறிக்கும் இன்னும் பல வசனங்கள் உள்ளன. அவர்கள் (ஸல்), மனிதர்கள் மற்றும் ஜின்கள் என அனைத்து மக்களுக்கும் பொதுவாக அனுப்பப்பட்டார்கள். இந்தக் கருத்தை நாம் ஏற்கனவே சூரத்துல் அன்ஆமில் பல்வேறு வசனங்கள் மற்றும் ஹதீஸ்களைக் கொண்டு குறிப்பிட்டுள்ளோம். எல்லாப் புகழும் நன்றியும் அல்லாஹ்வுக்கே உரியது. மக்காவாசிகளில் அவர்களிலிருந்தே ஒரு தூதரை அனுப்புமாறு அவனது உற்ற நண்பர் இப்ராஹீம் (அலை) அவர்கள் கேட்ட பிரார்த்தனையை அல்லாஹ் ஏற்றுக்கொண்டான் என்பதற்கு இந்த ஆயத் சான்றாகும். அத்தூதர் அவர்களுக்கு அல்லாஹ்வின் வசனங்களை ஓதிக்காட்டி, அவர்களைத் தூய்மைப்படுத்தி, அவர்களுக்கு வேதத்தையும் ஞானத்தையும் (ஹிக்மத்) கற்பிப்பார். எனவே, இறைத்தூதர்களின் வருகை நின்றுபோயிருந்த, நேர்வழி தெளிவற்று இருந்த ஒரு காலக்கட்டத்தில் அல்லாஹ் அவரை அனுப்பினான். அக்காலக்கட்டத்தில் அத்தூதரின் வருகை மிகவும் அவசியமானதாக இருந்தது. ஏனென்றால், ஈஸா பின் மர்யம் (அலை) அவர்களுக்கு அல்லாஹ் வழங்கிய உண்மையான மார்க்கத்தைப் பின்பற்றிய சில வேதக்காரர்களைத் தவிர, பூமியில் வாழ்ந்த அரேபியர்கள் மற்றும் அரேபியர் அல்லாதவர்கள் என அனைவரையும் அல்லாஹ் வெறுத்திருந்தான். இதனால்தான் அல்லாஹ் கூறினான்:

هُوَ الَّذِى بَعَثَ فِى الأُمِّيِّينَ رَسُولاً مِّنْهُمْ يَتْلُو عَلَيْهِمْ ءَايَـتِهِ وَيُزَكِّيهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتَـبَ وَالْحِكْمَةَ وَإِن كَانُواْ مِن قَبْلُ لَفِى ضَلَلٍ مُّبِينٍ

(அவன்தான் எழுத்தறிவில்லாத மக்களிடையே அவர்களிலிருந்தே ஒரு தூதரை அனுப்பினான்; அவர் அவனது வசனங்களை அவர்களுக்கு ஓதிக் காண்பித்து, அவர்களைத் தூய்மைப்படுத்தி, அவர்களுக்கு வேதத்தையும் ஞானத்தையும் (ஹிக்மத்) கற்பிக்கிறார். மேலும், நிச்சயமாக அவர்கள் இதற்கு முன் தெளிவான வழிகேட்டில் இருந்தார்கள்.) பண்டைய காலங்களில் அரேபியர்கள் இப்ராஹீம் (அலை) அவர்களின் மார்க்கத்தைப் பின்பற்றி வந்தனர். பிறகு அவர்கள் அதனை மாற்றிச் சிதைத்து அதற்கு முரணாக நடந்தனர்; ஏகத்துவத்திற்கு (தவ்ஹீத்) பதிலாக இணைவைப்பையும் (ஷிர்க்), உறுதிப்பாட்டிற்குப் பதிலாகச் சந்தேகங்களையும் தேர்ந்தெடுத்தனர். வேதக்காரர்கள் தங்களது இறைவேதங்களை மாற்றியமைத்ததைப் போலவே, இவர்களும் அல்லாஹ் அனுமதிக்காத புதிய மார்க்கங்களை உருவாக்கினர். அல்லாஹ் முஹம்மது (ஸல்) அவர்களைச் சிறந்ததொரு தெய்வீகச் சட்டத்துடனும், மனிதர்கள் மற்றும் ஜின்கள் என அனைவருக்கும் ஏற்ற ஒரு முழுமையான மார்க்கத்துடனும் அனுப்பினான். அதில் இம்மைக்கும் மறுமைக்கும் தேவையான அனைத்து வழிகாட்டுதல்களும் விளக்கங்களும் உள்ளன. அது அவர்களைச் சொர்க்கத்திற்கும் அல்லாஹ்வின் திருப்திக்கும் நெருக்கமாக்குகிறது; நரகத்திலிருந்தும் அவனது கோபத்திலிருந்தும் தூரமாக்குகிறது. மார்க்கத்தின் சிறிய மற்றும் பெரிய விஷயங்களில் ஏற்படும் அனைத்து விதமான சந்தேகங்களுக்கும் இதில் தெளிவான தீர்வு உள்ளது. முஹம்மது (ஸல்) அவர்களிடம் முந்தைய நபிமார்களின் அனைத்து நற்பண்புகளையும் அல்லாஹ் ஒன்று சேர்த்தான். முன்சென்ற மற்றும் பின்வரும் தலைமுறையினருக்கு அவன் வழங்காத சிறப்புகளை அவருக்கு வழங்கினான். தீர்ப்பு நாள் வரை முஹம்மது (ஸல்) அவர்கள் மீது அல்லாஹ்வின் சாந்தியும் சமாதானமும் உண்டாவதாக.

முஹம்மது (ஸல்) அவர்கள் அரேபியர்களுக்கும் அரேபியர் அல்லாதவர்களுக்கும் தூதராவார்கள்

அல்லாஹ் கூறினான்:

وَءَاخَرِينَ مِنْهُمْ لَمَّا يَلْحَقُواْ بِهِمْ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ

(மேலும், அவர்களில் இன்னும் அவர்களுடன் சேராத மற்றவர்களுக்கும் (அவரைத் தூதராக அனுப்பினான்). மேலும் அவன்தான் யாவற்றையும் மிகைத்தவன், ஞானமிக்கவன்.) இமாம் அபூ அப்துல்லாஹ் அல்-புகாரி (ரஹ்) அவர்கள் பதிவு செய்துள்ளார்கள்: அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள், "நாங்கள் நபி (ஸல்) அவர்களுடன் அமர்ந்திருந்தபோது சூரத்துல் ஜுமுஆ அவர்களுக்கு வஹீ (இறைச்செய்தி)யாக அருளப்பட்டது;

وَءَاخَرِينَ مِنْهُمْ لَمَّا يَلْحَقُواْ بِهِمْ

(மேலும், அவர்களில் இன்னும் அவர்களுடன் சேராத மற்றவர்களுக்கும்.) அப்போது மக்கள், 'அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவர்கள் யார்?' என்று கேட்டனர். மக்கள் மூன்று முறை கேட்கும் வரை நபி (ஸல்) அவர்கள் பதிலளிக்கவில்லை. அப்போது எங்களோடு சல்மான் அல்-ஃபாரிஸி (ரழி) அவர்கள் இருந்தார்கள். அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் சல்மான் (ரழி) அவர்களின் மீது கை வைத்து,

«لَوْ كَانَ الْإِيمَانُ عِنْدَ الثُّرَيَّا لَنَالَهُ رِجَالٌ أَوْ رَجُلٌ مِنْ هؤُلَاءِ»

(ஈமான் (நம்பிக்கை) அத்துரய்யா (விண்மீன் கூட்டம்) இருக்கும் இடத்தில் இருந்தாலும், இவர்களில் சில மனிதர்கள் அல்லது ஒரு மனிதர் அதனை அடைந்துவிடுவார்) என்று கூறினார்கள்." முஸ்லிம், அத்-திர்மிதி, அன்-நஸாயீ, இப்னு அபீ ஹாதிம் மற்றும் இப்னு ஜரீர் ஆகியோர் இந்த ஹதீஸைப் பதிவு செய்துள்ளனர். இந்த ஹதீஸ், சூரத்துல் ஜுமுஆ மதீனாவில் அருளப்பட்டது என்பதையும், நபியவர்களின் தூதுத்துவம் உலகளாவியது என்பதையும் காட்டுகிறது. நபி (ஸல்) அவர்கள் 'மற்றவர்கள்' என்பதற்குப் பாரசீகத்தைக் குறிப்பிட்டு விளக்கினார்கள். இதனால்தான் அவர்கள் பாரசீகம், ரோம் போன்ற தேசங்களின் மன்னர்களுக்குத் தூது அனுப்பி, அவர்களை அல்லாஹ்வை நோக்கியும், தான் எதைக் கொண்டு அனுப்பப்பட்டாரோ அதைப் பின்பற்றவும் அழைத்தார்கள். இதனால்தான், "அவர்களில் இன்னும் அவர்களுடன் சேராத மற்றவர்களுக்கும்" என்ற வசனம் நபியவர்களின் உண்மையை நம்பும் அனைத்து அரேபியர் அல்லாதவர்களையும் குறிக்கும் என்று முஜாஹித் மற்றும் பல அறிஞர்கள் கூறுகின்றனர். அல்லாஹ்வின் கூற்றான:

وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ

(மேலும் அவன்தான் யாவற்றையும் மிகைத்தவன், ஞானமிக்கவன்.) என்பது, அவன் தனது சட்டங்களிலும் அவன் நிர்ணயிக்கும் விதியிலும் வல்லமை மிக்கவன் மற்றும் ஞானமிக்கவன் என்பதை உறுதிப்படுத்துகிறது. அல்லாஹ்வின் கூற்றான:

ذَلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَن يَشَآءُ وَاللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ

(இது அல்லாஹ்வின் அருளாகும்; தான் நாடியவர்களுக்கு இதனை அவன் வழங்குகிறான். அல்லாஹ் மிகப்பெரிய அருளுடையவன்.) என்பது முஹம்மது (ஸல்) அவர்களுக்கு அவன் வழங்கிய மாபெரும் நபித்துவத்தையும், முஹம்மது (ஸல்) அவர்களைத் தூதராகப் பெற்றதன் மூலம் இந்த உம்மத்திற்கு அவன் வழங்கிய சிறப்புகளையும் குறிக்கிறது.