நரகவாசிகள் வேதனைக்கு மேல் வேதனையை உணர்வார்கள்

நரகவாசிகள் நரகத்தில் தங்களுக்குரிய இடங்களை அடைந்த பிறகு, அவர்கள் எவ்வாறு அழைக்கப்படுவார்கள், கண்டிக்கப்படுவார்கள் மற்றும் எச்சரிக்கப்படுவார்கள் என்பதை அல்லாஹ் குறிப்பிடுகிறான், ﴾قَدْ وَجَدْنَا مَا وَعَدَنَا رَبُّنَا حَقًّا فَهَلْ وَجَدتُّم مَّا وَعَدَ رَبُّكُمْ حَقًّا قَالُواْ نَعَمْ﴿


("எங்கள் இறைவன் எங்களுக்கு வாக்களித்ததை நாங்கள் உண்மையாகவே கண்டு கொண்டோம்; உங்கள் இறைவன் உங்களுக்கு வாக்களித்ததை (எச்சரித்ததை) நீங்களும் உண்மையாகக் கண்டீர்களா?" என்று சுவனவாசிகள் கேட்பார்கள். அதற்கு அவர்கள், "ஆம்" என்று கூறுவார்கள்.) சூரா அஸ்-ஸாஃப்பாத்தில், இறைமறுப்பாளரான ஒரு தோழனைக் கொண்டிருந்த ஒருவரைப் பற்றி அல்லாஹ் குறிப்பிடுகிறான், ﴾فَاطَّلَعَ فَرَءَاهُ فِى سَوَآءِ الْجَحِيمِ - قَالَ تَاللَّهِ إِن كِدتَّ لَتُرْدِينِ - وَلَوْلاَ نِعْمَةُ رَبِّى لَكُنتُ مِنَ الْمُحْضَرِينَ - أَفَمَا نَحْنُ بِمَيِّتِينَ - إِلاَّ مَوْتَتَنَا الاٍّولَى وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ ﴿


(அவர் எட்டிப் பார்த்தார்; நரகத்தின் மத்தியில் அவனை அவர் கண்டார். அவர் கூறினார்: "அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக! நீ என்னை அழித்துவிட நெருங்கினாய். என் இறைவனின் அருள் மட்டும் இல்லாதிருந்தால், நானும் (நரகத்திற்குக்) கொண்டு வரப்பட்டவர்களில் ஒருவனாக இருந்திருப்பேன்." சுவனவாசிகள் மேலும் கூறுவார்கள்: "நமது முதல் மரணத்தைத் தவிர நாம் இனி மரணிக்கப் போவதில்லையா? நாம் தண்டிக்கப்படவும் மாட்டோமா?") 37:55-59. இறைமறுப்பாளன் இவ்வுலகில் கூறி வந்த வீணான பேச்சுகளுக்காக அல்லாஹ் அவனைத் தண்டிப்பான். வானவர்களும் அவர்களைக் கண்டித்து இவ்வாறு கூறுவார்கள்: ﴾هَـذِهِ النَّارُ الَّتِى كُنتُم بِهَا تُكَذِّبُونَ - أَفَسِحْرٌ هَـذَا أَمْ أَنتُمْ لاَ تُبْصِرُونَ - اصْلَوْهَا فَاصْبِرُواْ أَوْ لاَ تَصْبِرُواْ سَوَآءٌ عَلَيْكُمْ إِنَّمَا تُجْزَوْنَ مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿


(நீங்கள் எதனைப் பொய்யாக்கிக் கொண்டிருந்தீர்களோ அந்த நரகம் இதுதான். இது சூனியமா? அல்லது நீங்கள் பார்க்கவில்லையா? இதில் நுழைந்து (இதன் வெப்பத்தை) அனுபவியுங்கள்; நீங்கள் பொறுமையாக இருந்தாலும் அல்லது பொறுமையின்றி இருந்தாலும் உங்களுக்குச் சமமே. நீங்கள் செய்து கொண்டிருந்தவற்றிற்கே நீங்கள் கூலி வழங்கப்படுகிறீர்கள்) 52:14-16. அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் பத்ர் போர்க்களத்தில் கிணற்றில் வீசப்பட்டவர்களை நோக்கி இவ்வாறு கூறினார்கள்: ﴾«يَا أَبَا جَهْلِ بْنَ هِشَامٍ وَيَا عُتْبَةَ بْنَ رَبِيعَةَ وَيَا شَيْبَةَ بْنَ رَبِيعَةَ وَسَمَّى رُؤُوسَهُمْ هَلْ وَجَدْتُمْ مَا وَعَدَ رَبُّكُمْ حَقًّا فَإِنِّي وَجَدْتُ مَا وَعَدَنِي رَبِّي حَقًّا»﴿


("அபூ ஜஹ்ல் பின் ஹிஷாமே! உத்பா பின் ரபீஆவே! ஷைபா பின் ரபீஆவே!" என்று அவர்களின் தலைவர்களின் பெயர்களைக் குறிப்பிட்டு, "உங்கள் இறைவன் உங்களுக்கு வாக்களித்ததை (வேதனையை) நீங்கள் உண்மையாகக் கண்டீர்களா? என் இறைவன் எனக்கு வாக்களித்ததை (வெற்றியை) நான் நிச்சயமாக உண்மையாகக் கண்டேன்" என்று கூறினார்கள்.) அப்போது உமர் (ரழி) அவர்கள், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! அழுகிப்போன சடலங்களாக மாறிவிட்ட ஒரு கூட்டத்தாரிடமா நீங்கள் பேசுகிறீர்கள்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு நபியவர்கள் கூறினார்கள், ﴾«وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ مَا أَنْتُمْ بِأَسْمَعَ لِمَا أَقُولُ مِنْهُمْ وَلَكِنْ لَا يَسْتَطِيعُونَ أَنْ يُجِيبُوا»﴿


("என் உயிர் எவன் கைவசம் இருக்கிறதோ அவன் மீது சத்தியமாக! நான் சொல்வதை அவர்களை விட நீங்கள் தெளிவாகச் செவியேற்பதில்லை, ஆனால் அவர்களால் பதில் கூற முடியாது.") அல்லாஹ்வின் கூற்றான, ﴾فَأَذَّنَ مُؤَذِّنٌ بَيْنَهُمْ﴿


(அப்போது அவர்களுக்கிடையே ஒரு அறிவிப்பாளர் அறிவிப்பார்) என்பது பின்வருமாறு உரக்க அறிவிப்பதைக் குறிக்கும்: ﴾أَن لَّعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّـلِمِينَ﴿


(அநியாயக்காரர்கள் மீது அல்லாஹ்வின் சாபம் உண்டாகட்டும்.) அதாவது, அந்தச் சாபம் அநியாயக்காரர்களுடனேயே தங்கியிருக்கும். பின்னர் அல்லாஹ் அவர்களைப் பற்றி விவரிக்கும்போது, ﴾الَّذِينَ يَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ اللَّهِ وَيَبْغُونَهَا عِوَجًا﴿


(அவர்கள் அல்லாஹ்வின் பாதையிலிருந்து மக்களைத் தடுத்து, அதனை கோணலாக்க விரும்புவார்கள்) எனக் கூறுகிறான். அதாவது, அவர்கள் அல்லாஹ்வின் பாதையையும், அவனது சட்டத்தையும், இறைத்தூதர்கள் கொண்டு வந்த போதனைகளையும் பின்பற்றுவதிலிருந்து மக்களைத் தடுத்தார்கள். எவரும் அதைப் பின்பற்றக் கூடாது என்பதற்காக அல்லாஹ்வின் பாதையை கோணலானதாகவும் வளைந்ததாகவும் காட்ட முயன்றார்கள். அல்லாஹ் கூறினான், ﴾وَهُم بِالاٌّخِرَةِ كَـفِرُونَ﴿


(மேலும் அவர்கள் மறுமையை நிராகரிப்பவர்களாக இருந்தார்கள்.) மறுமையில் அல்லாஹ்வைச் சந்திப்பதை அவர்கள் நம்பவில்லை; அது ஒருபோதும் நிகழாது என மறுத்து வந்தார்கள்; அதனை அவர்கள் ஏற்கவுமில்லை. இதன் காரணமாகவே, தாங்கள் செய்த தீய செயல்களையும் பேச்சுகளையும் அவர்கள் ஒரு பொருட்டாகக் கருதவில்லை. ஏனெனில், விசாரணைக்கோ அல்லது தண்டனைக்கோ அவர்கள் அஞ்சவில்லை. எனவேதான் அவர்கள் சொல்லிலும் செயலிலும் மிகவும் மோசமான மக்களாக இருந்தார்கள், இப்போதும் இருக்கிறார்கள்.