மக்காவில் அருளப்பட்டது

சூரத்துல் முல்க்கின் சிறப்புகள்

இமாம் அஹ்மத் அவர்கள் அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் வழியாக அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

«إِنَّ سُورَةً فِي الْقُرْآنِ ثَلَاثِينَ آيَةً شَفَعَتْ لِصَاحِبِهَا حَتْى غُفِرَ لَهُ:

تَبَارَكَ الَّذِى بِيَدِهِ الْمُلْكُ»

(நிச்சயமாக குர்ஆனில் முப்பது வசனங்களைக் கொண்ட ஓர் அத்தியாயம் உள்ளது. அது அதை ஓதியவருக்காக அவர் மன்னிக்கப்படும் வரை பரிந்துரை செய்யும். அது: 'தபாரக்கல்லதீ பியதிஹில் முல்க்' (ஆட்சி அதிகாரம் எவன் கைவசமுள்ளதோ அவன் பாக்கியவான்) ஆகும்.) இந்த ஹதீஸை திர்மிதி மற்றும் நான்கு சுனன் தொகுப்பாளர்கள் பதிவு செய்துள்ளனர். இது குறித்து இமாம் திர்மிதி அவர்கள், "இது ஒரு ஹஸன் (நல்ல) ஹதீஸ்" என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்கள். அத்-தபரானீ மற்றும் அல்-ஹாபிழ் அத்-தியா அல்-மக்திஸீ ஆகிய இருவரும் அனஸ் (ரழி) அவர்கள் வழியாக அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

«سُورَةٌ فِي الْقُرْآنِ خَاصَمَتْ عَنْ صَاحِبِهَا حَتْى أَدْخَلَتْهُ الْجَنَّةَ:

تَبَارَكَ الَّذِى بِيَدِهِ الْمُلْكُ»

(குர்ஆனில் ஓர் அத்தியாயம் உள்ளது, அது அதை ஓதியவருக்காக (மறுமையில்) வாதாடி, அவரைச் சொர்க்கத்தில் நுழையச் செய்யும். அது: 'தபாரக்கல்லதீ பியதிஹில் முல்க்' (ஆட்சி அதிகாரம் எவன் கைவசமுள்ளதோ அவன் பாக்கியவான்) ஆகும்.)

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـنِ الرَّحِيمِ

அளவற்ற அருளாளனும், நிகரற்ற அன்புடையோனுமாகிய அல்லாஹ்வின் பெயரால்.

அல்லாஹ்வைப் போற்றுவதும், மரணம், வாழ்வு, வானங்கள் மற்றும் நட்சத்திரங்களின் படைப்பைக் குறிப்பிடுவதும்

உயர்ந்தோனாகிய அல்லாஹ் தனது கண்ணியமிக்கத் திருச்சபையைப் போற்றுகிறான். ஆட்சி அதிகாரம் அவனது கையில் உள்ளது என்பதைத் தெரிவிக்கிறான். இதன் பொருள், அவன் தனது படைப்பினங்களை தான் நாடியவாறு கையாளுகிறான் என்பதாகும். அவனது தீர்மானத்தை எவராலும் மாற்ற முடியாது. அவனது வலிமை, ஞானம் மற்றும் நீதியின் காரணமாக, அவன் செய்பவை குறித்து அவனிடம் கேள்வி கேட்கப்பட மாட்டாது. இதனால்தான் அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ

(அவன் அனைத்துப் பொருட்களின் மீதும் பேராற்றல் கொண்டவன்.) பின்னர் அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

الَّذِى خَلَقَ الْمَوْتَ وَالْحَيَوةَ

(அவனே மரணத்தையும் வாழ்வையும் படைத்தான்.) மரணமும் ஒரு படைப்பு என்று கூறுபவர்கள் இவ்வசனத்தை ஆதாரமாகக் கொள்கின்றனர்; ஏனெனில், அது படைக்கப்பட்ட ஒரு விஷயமாகும். படைப்பினங்களைச் சோதிப்பதற்காகவே அவன் அவற்றை ஒன்றுமில்லாததிலிருந்து படைத்தான் என்பதே இவ்வசனத்தின் பொருளாகும். அவர்களில் யார் செயல்களால் சிறந்தவர் என்று அவன் சோதிக்கிறான். இது அல்லாஹ்வின் மற்றொரு வசனத்தைப் போன்றதாகும்:

كَيْفَ تَكْفُرُونَ بِاللَّهِ وَكُنتُمْ أَمْوَتًا فَأَحْيَـكُمْ

(நீங்கள் உயிரற்றவர்களாக இருந்தபோது உங்களுக்கு அவன் உயிர் கொடுத்தானே! அவ்வாறிருக்க அல்லாஹ்வை நீங்கள் எவ்வாறு நிராகரிக்கிறீர்கள்?) (2:28). இந்த வசனத்தில், 'இல்லாத நிலை' என்ற முதல் நிலையை அல்லாஹ் "மரணம்" என்று குறிப்பிடுகிறான். பின்னர், வாழ்வின் தொடக்கத்தை "வாழ்வு" என்று அழைக்கிறான். இதனால்தான் அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

ثُمَّ يُمِيتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيكُمْ

(பின்னர் அவன் உங்களை மரணிக்கச் செய்வான்; பின்னர் மீண்டும் (மறுமை நாளில்) உங்களை உயிர்ப்பிப்பான்.) (2:28). அல்லாஹ்வின் இக்கூற்றைப் பொறுத்தவரை:

لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلاً

(உங்களில் யார் செயல்களால் சிறந்தவர் என்பதைச் சோதிப்பதற்காக.) இதன் பொருள் மிகச்சிறந்த செயல்களைச் செய்பவர் யார் என்பதாகும். முஹம்மது இப்னு அஜ்லான் அவர்கள் இதையே கூறினார்கள். "உங்களில் யார் அதிகச் செயல்களைச் செய்கிறார்" என்று அல்லாஹ் கூறவில்லை என்பதை இங்கு கவனிக்க வேண்டும். பின்னர் அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

وَهُوَ الْعَزِيزُ الْغَفُورُ

(அவன் யாவரையும் மிகைத்தவன், மிக்க மன்னிப்பவன்.) அதாவது, அவன் மகா மேன்மையானவன், பேராற்றல் மிக்கவன் மற்றும் கண்ணியமானவன். இருப்பினும், அவனுக்கு மாறுசெய்து அவனது கட்டளையை மீறிய பிறகு, அவனிடம் பாவமன்னிப்புத் தேடித் திரும்புபவர்களை அவன் பெரிதும் மன்னிப்பவனாக இருக்கிறான். அல்லாஹ் பேராற்றல் மிக்கவனாக இருந்தாலும், அவன் மன்னிப்பவனாகவும், கருணை காட்டுபவனாகவும், பிழைகளைப் பொறுப்பவனாகவும் இருக்கிறான். பின்னர் அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

الَّذِى خَلَقَ سَبْعَ سَمَـوَتٍ طِبَاقًا

(அவனே ஏழு வானங்களை அடுக்கடுக்காகப் படைத்தான்.) அதாவது, அவை ஒன்றன் மேல் ஒன்றாக அமைந்துள்ளன. அவை ஒன்றுடன் ஒன்று ஒட்டியுள்ளனவா அல்லது அவற்றுக்கிடையே இடைவெளிகள் உள்ளனவா என்பது குறித்து இரு கருத்துக்கள் உள்ளன. 'இஸ்ரா' (விண்ணேற்றப் பயணம்) தொடர்பான ஹதீஸ்கள் மற்றும் பிற சான்றுகளின் அடிப்படையில், அவற்றுக்கிடையே இடைவெளிகள் இருப்பதே சரியான கருத்தாகும். அல்லாஹ்வின் இக்கூற்றைப் பொறுத்தவரை:

مَّا تَرَى فِى خَلْقِ الرَّحْمَـنِ مِن تَفَـوُتٍ

(அளவற்ற அருளாளனின் படைப்பில் நீர் எந்தக் குறைபாட்டையும் காண மாட்டீர்.) இதன் பொருள், படைப்பினங்கள் குறையேதுமின்றி செம்மையாகப் படைக்கப்பட்டுள்ளன. அவை ஒன்றுக்கொன்று பொருத்தமாக அமைந்துள்ளன; அவற்றில் எந்தவித முரண்பாடோ, ஒழுங்கீனமோ, குறைபாடோ அல்லது கோளாறோ இல்லை. இதனால்தான் அல்லாஹ் கூறுகிறான்:

فَارْجِعِ الْبَصَرَ هَلْ تَرَى مِن فُطُورٍ

(ஆகவே, மீண்டும் பார்வையைத் திருப்புவீராக! உமக்கு ஏதேனும் பிளவுகள் தெரிகின்றனவா?) அதாவது, வானத்தை உற்றுப் பாருங்கள். அதில் ஏதேனும் குறைபாட்டையோ அல்லது வெடிப்புகளையோ காண்கிறீர்களா? 'பிளவுகள்' (Futoor) என்பதற்கு 'வெடிப்புகள்' என்று இப்னு அப்பாஸ் (ரழி), முஜாஹித், அத்-தஹ்ஹாக், அத்-தவ்ரீ போன்றோர் விளக்கியுள்ளனர். அஸ்-சுத்தீ அவர்கள் 'கிழிசல்கள்' என்றும், கதாதா அவர்கள் 'ஆதமின் மகனே, ஏதேனும் குறைகளை நீர் காண்கிறீரா?' என்றும் இதற்குப் பொருள் கூறினர். அல்லாஹ்வின் இக்கூற்றைக் குறிப்பிடுகையில்:

ثُمَّ اْرجِعِ البَصَرَ كَرَّتَيْنِ

(பின்னர் மீண்டும் மீண்டும் பார்வையைத் திருப்புவீராக!) கதாதா அவர்கள் இதற்கு "இருமுறை பார்" என்று பொருள் என்றார்கள்.

يَنقَلِبْ إِلَيْكَ البَصَرُ خَاسِئًا

(உமது பார்வை 'காஸி'யாக உம்மிடம் திரும்பும்.) 'காஸி' என்பதற்கு இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் 'சிறுமைப்பட்டது' என்றும், முஜாஹித் மற்றும் கதாதா அவர்கள் 'இகழப்பட்டது' என்றும் பொருள் கூறியுள்ளனர்.

وَهُوَ حَسِيرٌ

(மேலும் அது களைப்படைந்திருக்கும்.) இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் இதற்கு "பார்வை களைத்துவிடும்" என்று பொருள் கூறினார்கள். முஜாஹித், கதாதா மற்றும் அஸ்-சுத்தீ ஆகியோர் இதற்கு "தளர்ச்சியால் ஏற்படும் சோர்வு" என்று பொருள் என்றார்கள். எனவே, இவ்வசனத்தின் பொருள்: நீங்கள் எவ்வளவுதான் முயன்று தேடினாலும், எவ்விதக் குறைபாட்டையும் காண முடியாத நிலையில், உமது பார்வை களைப்படைந்து சிறுமையுற்றதாக உம்மிடமே திரும்பும் என்பதாகும்.

خَاسِئًا

('காஸி'யாக) அல்லாஹ்வின் படைப்பில் எவ்விதப் பிழையையும் காண முடியாத இயலாமையால்,

وَهُوَ حَسِيرٌ

(மேலும் அது களைப்படைந்திருக்கும்.) அதாவது, மீண்டும் மீண்டும் உற்றுப் பார்த்தும் எவ்விதக் குறையையும் கண்டறிய முடியாததால் ஏற்படும் மிகுந்த சோர்வாகும். வானங்களின் படைப்பில் எந்தக் குறையும் இல்லை என்பதைத் தெளிவுபடுத்திய அல்லாஹ், அதன் அழகையும் பூரணத்துவத்தையும் விவரிக்கிறான்:

وَلَقَدْ زَيَّنَّا السَّمَآءَ الدُّنْيَا بِمَصَـبِيحَ

(நிச்சயமாக நாம் அருகிலுள்ள வானத்தை விளக்குகளால் அலங்கரித்துள்ளோம்.) இது வானிலுள்ள நட்சத்திரங்களைக் குறிக்கிறது. அவற்றில் சில நகரும் தன்மையுடையவை, சில நிலையானவை. அல்லாஹ்வின் இக்கூற்றில்:

وَجَعَلْنَـهَا رُجُوماً لِّلشَّيَـطِينِ

(அவற்றை ஷைத்தான்களை விரட்டும் ஏவுகணைகளாகவும் நாம் ஆக்கினோம்.) இங்கு "அவற்றை" என்பது நட்சத்திரங்களைக் குறிப்பதாகக் கூறப்பட்டாலும், வானிலுள்ள நட்சத்திரங்கள் நேரடியாக எறியப்படுவதில்லை. மாறாக, அவற்றிலிருந்து வெளிப்படும் தீப்பொறிகளே (எரிநட்சத்திரங்கள்) எறியப்படுகின்றன. அல்லாஹ்வே மிக அறிந்தவன். அல்லாஹ்வின் இக்கூற்றைப் பொறுத்தவரை:

وَأَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابَ السَّعِيرِ

(மேலும் அவர்களுக்காகக் கொழுந்துவிட்டெரியும் நரக வேதனையை நாம் தயார் செய்துள்ளோம்.) அதாவது, 'இவ்வுலகில் ஷைத்தான்களுக்கு இந்த இழிவை ஏற்படுத்தியது போல, மறுமையிலும் அவர்களுக்காகக் கடும் நரக வேதனையைத் தயார் செய்துள்ளோம்' என்பதாகும். இதனைச் சூரத் அஸ்-ஸாஃப்பாத்தின் தொடக்கத்தில் அல்லாஹ் இவ்வாறு கூறுகிறான்:

إِنَّا زَيَّنَّا السَّمَآءَ الدُّنْيَا بِزِينَةٍ الْكَوَكِبِ - وَحِفْظاً مِّن كُلِّ شَيْطَـنٍ مَّارِدٍ - لاَّ يَسَّمَّعُونَ إِلَى الْمَلإِ الاٌّعْلَى وَيُقْذَفُونَ مِن كُلِّ جَانِبٍ - دُحُوراً وَلَهُمْ عَذابٌ وَاصِبٌ - إِلاَّ مَنْ خَطِفَ الْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَهُ شِهَابٌ ثَاقِبٌ

(நிச்சயமாக நாம் அருகிலுள்ள வானத்தை நட்சத்திரங்களைக் கொண்டு அழகுபடுத்தினோம். மேலும், ஒவ்வொரு கலகக்கார ஷைத்தானிடமிருந்தும் அதைப் பாதுகாத்தோம். அவர்கள் மேலான சபையினரின் (வானவர்களின்) உரையாடல்களைச் செவியேற்க முடியாது; அவர்கள் எல்லாப் பக்கங்களிலிருந்தும் எறியப்படுவார்கள். அவர்கள் விரட்டப்பட்ட நிலையில் அவர்களுக்கு நிலையான வேதனையுண்டு. எவரேனும் எதையாவது திருட்டாகச் செவியேற்றுத் தப்பிச் செல்ல முயன்றால், துளைத்துச் செல்லும் பிரகாசமான தீப்பொறி அவரைத் தொடரும்.) (37:6-10). கதாதா அவர்கள் கூறினார்கள்: "இந்த நட்சத்திரங்கள் மூன்று காரணங்களுக்காகவே படைக்கப்பட்டன: அல்லாஹ் அவற்றை வானத்திற்கு அழகாகவும், ஷைத்தான்களை விரட்டும் ஏவுகணைகளாகவும், வழிசெலுத்தலுக்கான அடையாளங்களாகவும் படைத்தான். எனவே, யாராவது இவை தவிர வேறு விளக்கங்களைக் கூற முற்பட்டால், அவர் தனது சுய அறிவைக் கொண்டு பேசுகிறார்; அவர் தனது நற்பேற்றைத் தொலைத்துவிட்டார்; மேலும் தனக்குத் தெரியாத ஒன்றின் மீது வீண் சுமையைச் சுமத்திக்கொண்டார்." இதனை இப்னு ஜரீர் மற்றும் இப்னு அபீ ஹாதிம் பதிவு செய்துள்ளனர்.